ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-22 1
Καινότατα , ὦ Ἀθηναῖοι , τῶν πώποτε πε - πονθότων , ἐκδοθεὶς μὲν ὑπὸ τούτων ὑφ’ ὧν ἤλπιζον σωθήσεσθαι , σωθεὶς δὲ ὑπ’ ἐκείνων οὓς ἅπαντα διε - Cr = codex Hierosolymitanus Sanctae Crucis 57 Η = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 C = Chisianus RVI 43 Wolf = Wolfenbuttelanus 511 Va = Vaticanus gr . 82 Β = Barberinus II 41 Vi = Vindobonensis philos . et philol . IV 82 Ma = Matritensis ( N-49 ) 4679 CI = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Lau = Laurentianus IX 30 DEMOSTHENIS DE ARA MISERICORDIAE ORATIO 347 τελοῦν λυπῶν τὸν χρόνον , ἥκω τὴν μὲν ἐμαυτοῦ πατρίδα φιλῶν ὥσπερ πρότερον , οὐδὲ γὰρ εἰ τούτων ἔτι δεινότερα πάθοιμι , δυναίμην <ἂν> a τοῦτό καταλῦσαι , γνώμην δὲ ἔχων ἀφεστάναι τῆς ὑμῖν τε ἴσως ὀχληρᾶς ἐμοί τε ἐπικινδύνου πολιτείας .
Lemmas: καινός , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ πώποτε μετά - πονθοος , ἐκδίδωμι μέν ὑπό οὗτος ὑπό ὅς ἐλπίζω σῴζω , σώζω δέ ὑπό ἐκεῖνος ὅς ἅπας δῖος - Cr = codex Hierosolymitanus Sanctae Crucis 57 ὁ = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 C = Chisianus RVI 43 Wolf = Wolfenbuttelanus 511 Va = Vaticanus gr . 82 Β = Barberinus II 41 Vi = Vindobonensis philos . et philol . IV 82 Ma = Matritensis ( N-49 ) 4679 CI = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Lau = Laurentianus IX 30 DEMOSTHENIS DE ARA MISERICORDIAE ORATIO 347 τελέω λυπέω ὁ χρόνος , ἥκω ὁ μέν ἐμαυτοῦ πατρίς φίλος ὥσπερ πρότερος , οὐδέ γάρ εἰμί οὗτος ἔτι δεινός πάσχω , δύναμαι ὅ a τούτος καταλύω , γνώμη δέ ἔχω ἀφίστημι ὁ σύ τε ἴσως ὀχληρός ἐγώ τε ἐπικίνδυνος πολιτεία .
libanius.declamatio-22 2
οὕτω δὲ ἐγνωκὼς ὅμως ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς τούτου μόνου καὶ τελευταίου παρῆλθον ἐν ὑμῖν ἐρῶν , ᾧ πεισθέντες μὲν μεγάλα εἰς δόξαν ὠφεληθήσεσθε , μὴ δεξάμενοι δὲ πολλὴν καὶ μεγάλην αἰσχύνην , ἢ νῦν γέγονε , βέβαιον τηρήσετε τῇ πόλει . τοῦτο δέ ἐστιν ἀνῃρῆσθαι τουτονὶ τὸν βωμόν , ὃν ἐκ τῶν πρὸς ἐμὲ πεπραγμένων ἀπεφή - νατε μάταιον .
Lemmas: οὕτως δέ γιγνώσκω ὅμως ὑπέρ ὁ εἷς οὗτος μόνος καί τελευταῖος παρέρχομαι ἐν σύ εἴρω , ὅς πείθω μέν μέγας εἰς δόξα ὠφελέω , μή δέχομαι δέ πολύς καί μέγας αἰσχύνη , ἢ νῦν γίγνομαι , βέβαιος τηρέω ὁ πόλις . οὗτος δέ εἰμί ἀναιρέω οὗτος ὁ βωμός , ὅς ἐκ ὁ πρός ἐγώ πράσσω ἀφίημι - νάω μάταιος .
libanius.declamatio-22 3
εἰ μὲν οὖν ἐφρόντιζον τῶν τῷ δήμῳ συμφερόντων οἶ φάσκοντες ὑμᾶς φιλεῖν , εὐθὺς ἂν μετὰ τὴν ἐμὴν παράδοσιν , ἣν πεποίησθε τὴν πρὸς τὸν βωμὸν αἰδῶ ῥᾳδίως ἀνελόντες , ἔλεγον ἂν τούτους τοὺς λόγους Ι οὓς νῦν ἀκούσεσθε παρ’ ἐμοῦ καὶ τὸν βωμὸν ἀνασπᾶν ἐκέλευον , ὡς ἂν οὐ καλῶς ἔχον ὑμῖν τὸν αὐτὸν θυσίαις μὲν τιμᾶν , τῷ δὲ τοὺς ἱκέτας ἀποσπᾶν ἀτιμάζειν · ἐπεὶ δὲ τουτὶ μὲν ὑπὸ τούτ’ ὢγ τῶν χρηστῶν ὠλιγώρηται τῶν μεγάλας ὑμῖν ὀφειλόν - των χάριτας ἀνθ’ ὧν αὐτοῖς ὅ τι βούλονται ποιεῖν ἐπετρέψατε καὶ ζῆν ἐπ’ ἐξουσίας ἀπάσης , ἔδει δὲ καὶ τὴν ὑπὲρ τούτου γνώμην μετὰ πολλῶν ὧν πρότερον δεδήλωκα παρ’ ἐμοῦ προτεθῆναι , οὐχ ἡδέως μὲν ἐπὶ τὸ βῆμα τοῦτο ἀναβὰς τὸ πολλὴν μέν μου δεξάμενον καὶ συνεχῆ πολιτείαν , ἀμοιβὴν δέ μοι τοιαύτην ἐνηνοχὸς ὁποίαν ἴστε , τοσοῦτον δ’ οὖν ὑπομενῶ δημηγορῆσαι καὶ διδάξαι τὴν πόλιν ὡς ἀμείνων ἂν εἴη τὸν βωμὸν ἀνελοῦσα . 4 . Καίτοι , μὰ τὴν Ἀθηνᾶν , οὐδ’ εἰ πάντες οἱ μάν - τεις προὔλεγον ὡς ἐγώ ποτε ταῦτα ἐν Ἀθηναίοις φθέγξομαι καὶ τοιαῦτα ἀφήσει ῥήματα Δημοσθένης , οὐκ ἄν ποτε ἐπίστευσα λέγουσι . διὰ τί ; ὅτι οὐ τῆς ἐμῆς , ὦ Ἀθηναῖοι , προαιρέσεως οἱ λόγοι , ἀλλ’ ἑτέρων μὲν ἦν ἐκεῖνα , τὸ μὴ μεμνῆσθαι τῶν προγόνων μηδὲ μεμνῆσθαι τοῦ φρονήματος μηδὲ μιμεῖσθαι τοὺς πατέ - ρας , ἑτέρους δὲ γενέσθαι , ἐγὼ δὲ πᾶν τοὐναντίον εἰς ἐκείνους βλέπειν ἠξίουν κἀκείνους ποιεῖσθαι παρά - δειγμα τοῦ βίου καὶ μὴ λιπεῖν τὴν παραδοθεῖσαν τάξιν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν φροντίζω ὁ ὁ δῆμος συμφέρω οἶς φάσκω σύ φιλέω , εὐθύς ἄν μετά ὁ ἐμός παράδοσις , ὅς ποιέω ὁ πρός ὁ βωμός αἰδώς ῥᾴδιος ἀναιρέω , λέγω ἄν οὗτος ὁ λόγος Ι ὅς νῦν ἀκούω παρά ἐγώ καί ὁ βωμός ἀνασπάω κελεύω , ὡς ἄν οὐ καλός ἔχω σύ ὁ αὐτός θυσία μέν τιμάω , ὁ δέ ὁ ἱκέτης ἀποσπάω ἀτιμάζω · ἐπεί δέ οὗτος μέν ὑπό οὗτος Ωγ ὁ χρηστός ὀλιγωρέω ὁ μέγας σύ ὀφέλλω - ὁ χάρις ἀντί ὅς αὐτός ὁ τίς βούλομαι ποιέω ἐπιτρέπω καί ζάω ἐπί ἐξουσία ἀπασάω , δέω δέ καί ὁ ὑπέρ οὗτος γνώμη μετά πολύς ὅς πρότερος δηλόω παρά ἐγώ προτίθημι , οὐ ἡδύς μέν ἐπί ὁ βῆμα οὗτος ἀναβαίνω ὁ πολύς μέν ἐγώ δέχομαι καί συνεχής πολιτεία , ἀμοιβή δέ ἐγώ τοιοῦτος φέρω ὁποῖος οἶδα , τοσοῦτος δέ οὖν ὑπομένω δημηγορέω καί διδάσκω ὁ πόλις ὡς ἀγαθός ἄν εἰμί ὁ βωμός ἀναιρέω . 4 . καίτοι , μά ὁ Ἀθηνᾶ , οὐδέ εἰμί πᾶς ὁ μείς - Τεῖς προλέγω ὡς ἐγώ ποτέ οὗτος ἐν Ἀθηναῖος φθέγγομαι καί τοιοῦτος ἀφίημι ῥῆμα Δημοσθένης , οὐ ἄν ποτέ πιστεύω λέγω . διά τίς ; ὅτι οὐ ὁ ἐμός , ὦ Ἀθηναῖος , προαίρεσις ὁ λόγος , ἀλλά ἕτερος μέν εἰμί ἐκεῖνος , ὁ μή μιμνήσκω ὁ πρόγονος μηδέ μιμνήσκω ὁ φρόνημα μηδέ μιμέομαι ὁ πατέ - Ἥρα , ἕτερος δέ γίγνομαι , ἐγώ δέ πᾶς ἐναντίος εἰς ἐκεῖνος βλέπω ἀξιόω ἐκεῖνος ποιέω παρά - δεῖγμα ὁ βίος καί μή λείπω ὁ παραδίδωμι τάξις .
libanius.declamatio-22 5
καί που καὶ ἐπιπλήττων ὑμῖν ὁ πάντα ἐγὼ θρασὺς εἶπόν τι καὶ τοιοῦτον · ἐξέστητε , ὦ Ἀθη - ναῖοι , α τῆς ὑποθέσεως καὶ προσέθηκα τὴν περὶ ἐξόδους ὑμῶν ἀργίαν , τουτὶ γὰρ ἑώρων οὐχ ἥκιστα τὸ μέρος τῇ πόλει κατημελημένον , ὑπὲρ δὲ τῶν εἰς τὸν βωμὸν τουτονὶ τιμῶν ὧς κατερρᾳθυμημένων οὐδεπώ - ποτε ἐπιτιμήσας οἶδα . οὐδὲ γὰρ ἑώρων τοιοῦτον οὐδὲν περὶ αὐτὸν συμβαῖνον , ἀλλὰ καίτοι τἄλλα πολὺ τοῦ τῶν προγόνων ἀφεστηκότες τρόπου καὶ τὴν ἐν τοῖς θεάτροις ἡδονὴν ἔμπροσθεν τῆς ὑπὲρ τῶν | Ἑλλή - νῶν προνοίας πεποιημένοι τοὺς περὶ τοῦτον νόμους ἀκριβῶς ἐτηρήσατε καλῶς εἰδότες ὅτι τῇ πόλει δόξαν οὐ τὸ τοὺς ἐχθροὺς ἐν γῇ καὶ θαλάττῃ δύνασθαι νικᾶν ἤνεγκε μᾶλλον ἢ τὸ φιλανθρώπως διακεῖσθαι τὴν γνώμην καὶ πρὸς οἶκτον ἔχειν ἑτοίμως καὶ τὸν Ἔλεον ἐν τοῖς θεοῖς ἀριθμεῖν . 6 . Πόθεν οὖν ἐπὶ τοὺς παρόντας ἀφῖγμαι λόγους ; Ἄπεμψε α Φίλιππος βουλόμενός με παρ’ ὑμῶν πρᾶγμα εἰκὸς ποιῶν , τὸν ὑπὲρ ὑμῶν ἀντιτεταγμένον αὐτῷ καὶ πολλῶν αὐτὸν ἐκκεκρουκότα λιμένων , πόλεων , τόπων καὶ τὸν δῆμον οὐκ ἐῶντα καθεύδειν ὑποχείριον ἐπιθυμῶν ἔχειν . τῷ μὲν οὖν τοιαύτας ὡς ὑμᾶς φοιτᾶν πρεσβείας θαυμαστῶς ὡς ἤλγουν , εἶχον δὲ ὅτῳ καὶ ἡσθείην ἂν παρ’ αὐτῶν . μαρτυρία γὰρ δήπου τοῦτό γε σαφὴς ἐμὲ μάλιστα τῶν ἐν τῇ πόλει ταῖς ἐπιθυ - μίαις ἐμποδίζειν ἐκείνου . τὸ γὰρ <ἐμὲ> α μόνον δηλοῦντος ἦν ὡς οἱ μὲν αὐτα συμπράττουσιν , οἱ δ’ οὐ σφόδρα λυποῦσι , Δημοσθένης δέ ἐστιν ὁ μεγάλων καὶ πολλῶν ὀφείλων δίκην Μακεδόσιν .
Lemmas: καί ποῦ καί ἐπιπλήσσω σύ ὁ πᾶς ἐγώ θρασύς λέγω τίς καί τοιοῦτος · ἐξίστημι , ὦ Άθης - νήϊος , α ὁ ὑπόθεσις καί προστίθημι ὁ περί ἔξοδος σύ ἀργία , οὗτος γάρ ὁράω οὐ ἦκα ὁ μέρος ὁ πόλις καταμελέω , ὑπέρ δέ ὁ εἰς ὁ βωμός οὗτος τιμή ὅς καταρρᾳθυμέω οὐδεπώ - ποτέ ἐπιτιμάω οἶδα . οὐδέ γάρ ὁράω τοιοῦτος οὐδείς περί αὐτός συμβαίνω , ἀλλά καίτοι ἄλλος πολύς ὁ ὁ πρόγονος ἀφίστημι τρόπος καί ὁ ἐν ὁ θέατρον ἡδονή ἔμπροσθεν ὁ ὑπέρ ὁ | Ἑλλῆς - νόος πρόνοια ποιέω ὁ περί οὗτος νόμος ἀκριβῶς τηρέω καλός οἶδα ὅτι ὁ πόλις δόξα οὐ ὁ ὁ ἐχθρός ἐν γῆ καί θάλασσα δύναμαι νικάω φέρω μᾶλλον ἢ ὁ φιλάνθρωπος διάκειμαι ὁ γνώμη καί πρός οἶκτος ἔχω ἑτοῖμος καί ὁ Ἔλεος ἐν ὁ θεός ἀριθμέω . 6 . πόθεν οὖν ἐπί ὁ πάρειμι ἀφικνέομαι λόγος ; Ἄπεμψε α Φίλιππος βούλομαι ἐγώ παρά σύ πρᾶγμα ἔοικα ποιέω , ὁ ὑπέρ σύ ἀντιτάσσω αὐτός καί πολύς αὐτός ἐκκρούω λιμήν , πόλις , τόπος καί ὁ δῆμος οὐ ἐάω καθεύδω ὑποχείριος ἐπιθυμέω ἔχω . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ὡς σύ φοιτάω πρεσβεία θαυμαστός ὡς ἀλγέω , ἔχω δέ ὅστις καί ἥδομαι ἄν παρά αὐτός . μαρτυρία γάρ δήπου τούτος γε σαφής ἐγώ μάλιστα ὁ ἐν ὁ πόλις ὁ ἐπιθύω - μῖος ἐμποδίζω ἐκεῖνος . ὁ γάρ εἰμί α μόνος δηλόω εἰμί ὡς ὁ μέν αὐτός συμπράσσω , ὁ δέ οὐ σφόδρα λυπέω , Δημοσθένης δέ εἰμί ὁ μέγας καί πολύς ὀφείλω δίκη Μακεδών .
libanius.declamatio-22 10
ἐγὼ μὲν δὴ τούτοις τοῖς λογισμοῖς ἐπὶ τὸν βωμὸν ἔδραμον καὶ παραχρῆμα πολλοὶ περιειστήκεισαν ἐπιτήδειοι καὶ συγγενεῖς , πάν - τες , ὦ Ἀθηναῖοι , δακρύοντες ὁρῶντες οἴῳ τρόπῳ Δη - μοσθένης Ἀθήνησιν ἐχθρῶν διαφεύγει χεῖρας , ἔμελλον δὲ ἄρα μηδὲ οὕτω διαφεύξεσθαι . τοσαύτη τις ἦν ὑπερ - βολὴ τῆς ἐμῆς δυστυχίας . ὡς γὰρ εἶπον μὲν οἱ πρέ - σβεις ὑπὲρ ὧν ἧκον , συνεικον δὲ αὐτοῖς οἱ πολλὰ δὴ συνειρηκότες Μακεδόσι , τῶν δὲ ταὐτά μοι Ι φρο - νούντων ὁ φόβος ἀφῃρεῖτο τὴν φωνήν , ἤγγελλε δέ τις εἰς τὸν δῆμον Δημοσθένην τὸν Παιανιέα κατα - πεφευγέναι πρὸς τὸν Ἐλέου βωμόν , ἐψηφίσασθε , ὦ Ἀθηναῖοι , τὸ γενναῖον ἐκεῖνο ψήφισμα μάταιον εἶναι τὴν ἱκετείαν , λῆρον τὴν τοιαύτην ἐπικουρίαν , γέλωτα τὸν περὶ τοῦ βωμοῦ νόμον . ταῦτα γὰρ πάντα ἐνῆν ἐν τῷ δεῖν ἀποσπᾶν καὶ διδόναι τοῖς βουλομένοις λαβεῖν .
Lemmas: ἐγώ μέν δή οὗτος ὁ λογισμός ἐπί ὁ βωμός τρέχω καί παραχρῆμα πολύς περιίστημι ἐπιτήδειος καί συγγενής , πᾶς - αἱρέω , ὦ Ἀθηναῖος , δακρύω ὁράω οἶος τρόπος δη - μοσθένης Ἀθήνησιν ἐχθρός διαφεύγω χείρ , μέλλω δέ ἄρα μηδέ οὕτως διαφεύγω . τοσοῦτος τις εἰμί ὑπερ - βολή ὁ ἐμός δυστυχία . ὡς γάρ λέγω μέν ὁ πρώ - σβέννυμι ὑπέρ ὅς ἔκω , συνείκω δέ αὐτός ὁ πολύς δή συλλέγω Μακεδών , ὁ δέ αὐτός ἐγώ Ι φρο - νέος ὁ φόβος ἀφαιρέω ὁ φωνή , ἀγγέλλω δέ τις εἰς ὁ δῆμος Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς κατά - φεύγω πρός ὁ Ἔλεος βωμός , ψηφίζω , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ψήφισμα μάταιος ἔρχομαι ὁ ἱκετεία , λῆρος ὁ τοιοῦτος ἐπικουρία , γέλως ὁ περί ὁ βωμός νόμος . οὗτος γάρ πᾶς ἔνειμι ἐν ὁ δεῖ ἀποσπάω καί δίδωμι ὁ βούλομαι λαμβάνω .
libanius.declamatio-22 11
ἦλθον οἱ τοξόται τρέχοντες ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας , εἶδόν με ἐπὶ τοῦ βωμοῦ καθήμενον , ἔκλαυσαν πρότε - ρον , εἶτ’ ἀπήγγειλαν ἃ οὐκ ἂν ἠβούλοντο · ἀνάστα , ὦ Δημόσθενες , καὶ τοῖς πρέσβεσι δεδεμένος ἕπου . ταυτὶ γὰρ Ἀθηναίοις ἔδοξεν . ἀνέστην , ὑπή - κούσα στένων ἐπ’ ἐμαυτοῦ πολλὰ τὸν οὐκ ἔτ’ ὠφελεῖν τοὺς ἱκετεύοντας ἔχοντα βωμόν . οἱ δὲ περιβαλόντες δεσμοῖς ἀπῆγον ἐγκεκαλυμμένον , οὐ γὰρ ἔφερον βλέ - πειν εἰς τὰς Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος εἰκόνας οὐδ’ εἰς τὸ βουλευτήριον οὐδ’ εἰς τὸ Μητρῷον , τὰ χωρία τῶν ἐμῶν λόγων καὶ ψηφισμάτων .
Lemmas: ἔρχομαι ὁ τοξότης τρέχω ἀπό ὁ ἐκκλησία , ὁράω ἐγώ ἐπί ὁ βωμός κάθημαι , κλαίω πρό - ἀντίμοιρος , εἶτα ἀπαγγέλλω ὅς οὐ ἄν βούλομαι · ἀνίστημι , ὦ Δημοσθένης , καί ὁ πρέσβις δέω ἕπομαι . οὗτος γάρ Ἀθηναῖος δοκέω . ἀνίστημι , ὑπαί - Κούσα στένω ἐπί ἐμαυτοῦ πολύς ὁ οὐ ἔτι ὠφελέω ὁ ἱκετεύω ἔχω βωμός . ὁ δέ περιβάλλω δεσμός ἀπάγω ἐγκαλύπτω , οὐ γάρ φέρω βλέ - Πέιν εἰς ὁ Αρμοδίου καί Ἀριστογείτων εἰκών οὐδέ εἰς ὁ βουλευτήριον οὐδέ εἰς ὁ Μητρῷον , ὁ χωρίον ὁ ἐμός λόγος καί ψήφισμα .
libanius.declamatio-22 12
τοῦ λό - γου δὲ προεκδραμόντος μὲν τοῦ περὶ τῆς ἱκετείας , οὔπω δὲ ἱκανῶς πεπιστευμ·ένου προσιόντες μοι Θε - σπιέων τινὲς καὶ Πλαταιέων , δι’ ὧν ἐπορευόμην , ὀδυρό - μενοί τε καὶ προπέμποντες καὶ τὰ ἄλλα δὴ τὰ τῶν φίλων ποιοῦντες τελευτῶντες ἠρώτων , εἰ ταῦτα ὄντως ἀπὸ τοῦ βωμοῦ . ἐγὼ δὲ ἀρνεῖσθαι μὲν οὐκ εἶχον , ὁμολογεῖν δὲ οὐκ ἤθελον . ἤκουσά τι τοιοῦτον καὶ παρὰ Φωκέων γερόντων , οὗτοι γὰρ ἐν Φωκίδι μόνοι διὰ τοὺς ἐν ταῖς ὑποσχέσεσι λαμπρούς , οὓς ἐγὼ διελέγχων ἐλύπουν τοὺς ἡδέως ἐξαπατωμένους . Θετταλοί | γε μὴν καὶ κατεγέλων ὡς ἂν ὑέ ἐμοῦ πολλάκις κακῶς ἀκηκοότες ἀντὶ τῆς προδοσίας ἣν προὔδοσαν τὴν τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίαν .
Lemmas: ὁ λό - γου δέ προεκτρέχω μέν ὁ περί ὁ ἱκετεία , οὔπω δέ ἱκανός πιστεύω προσέρχομαι ἐγώ Θε - σπίζω τις καί Πλαταιεύς , διά ὅς πορεύω , ὀδυρό - μένω τε καί προπέμπω καί ὁ ἄλλος δή ὁ ὁ φίλος ποιέω τελευτάω ἐρωτάω , εἰμί οὗτος ὄντως ἀπό ὁ βωμός . ἐγώ δέ ἀρνέομαι μέν οὐ ἔχω , ὁμολογέω δέ οὐ ἐθέλω . ἀκούω τίς τοιοῦτος καί παρά Φωκεύς γέρων , οὗτος γάρ ἐν Φωκίς μόνος διά ὁ ἐν ὁ ὑπόσχεσις λαμπρός , ὅς ἐγώ διελέγχω λυπέω ὁ ἡδύς ἐξαπατάω . Θεσσαλός | γε μήν καί καταγελάω ὡς ἄν υἱός ἐγώ πολλάκις κακῶς ἀκούω ἀντί ὁ προδοσία ὅς προδίδωμι ὁ ὁ Έλληνας ἐλευθερία .
libanius.declamatio-22 13
ἐγὼ δὲ τοῖς μὲν φίλοις συνωδυρόμην , τοὺς δυσμενεῖς δ’ ὁρῶν κατεδυόμην , οὐχ ὧς ἄν τις ἀδικῶν , ποῖον γὰρ ἀδίκημα πολιτεύ - εσθαι μετ’ ἀνδρείας ; ἀλλ’ ὡς ὑμῶν οὐκέθ’ ὁμοίων ὄντων . ἐπεὶ δὲ ὧς τὸν Φίλιππον ἤλθομεν , ἃ μὲν πρὸ τῶν βασιλείων ἤκουον παρὰ τῶν ξένων καὶ πεζεταίρων τωθαζόντων καὶ κροτούντων καὶ γεγηθότων ὡς ἂν αὐτὰς ἐχόντων τὰς Ἀθήνας , τίς ἂν διηγήσασθαι δύ - ναιτο ; ἀλλ’ ἐπειδὴ σεμνὸς σεμνῶς ἐκάθητο Φίλιππος γέμων χαρᾶς καὶ δοῦλον ἔχων ὃν οὐκ ἠδυνήθη πρί - ασθαι καὶ διὰ τῶν δορυφόρων εἰσηγόμην , τοὺς μὲν ἀπέστησέ μου τοῦ σώματος τοὺς ἐπικειμένους , ἐμὲ δὲ εἰς αὑτὸν βλέψαι κελεύσας ἤρετο τί παθὼν ἐγὼ δεινὸν ὑπὸ τῆς οἰκίας τῆς αὑτοῦ τοσαῦτα αὐτὸν ἀνιάσαιμι παροξύνων τὸν δῆμον καὶ δυνάμεις ἐκπέμπων καὶ παραινῶν τὴν Μακεδονίαν λῃστεύειν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέν φίλος συνοδύρομαι , ὁ δυσμενής δέ ὁράω καταδύω , οὐ ὅς ἄν τις ἀδικέω , ποῖος γάρ ἀδίκημα πολιτεύω - ἵημι μετά ἀνδρεία ; ἀλλά ὡς σύ οὐκέτι ὅμοιος εἰμί . ἐπεί δέ ὅς ὁ Φίλιππος ἔρχομαι , ὅς μέν πρό ὁ βασίλειος ἀκούω παρά ὁ ξένος καί πεζέταιροι τωθάζω καί κροτέω καί γηθέω ὡς ἄν αὐτός ἔχω ὁ Ἀθῆναι , τίς ἄν διηγέομαι δύο - ναίω ; ἀλλά ἐπεί σεμνός σεμνός κάθημαι Φίλιππος γέμω χαρά καί δοῦλος ἔχω ὅς οὐ δύναμαι ΠΡΙ - οἰδάνω καί διά ὁ δορυφόρος εἰσάγω , ὁ μέν ἀφίστημι ἐγώ ὁ σῶμα ὁ ἐπίκειμαι , ἐγώ δέ εἰς ἑαυτοῦ βλέπω κελεύω ἔρομαι τίς πάσχω ἐγώ δεινός ὑπό ὁ οἰκία ὁ αὐτός τοσοῦτος αὐτός ἀνιάζω παροξύνω ὁ δῆμος καί δύναμις ἐκπέμπω καί παραινέω ὁ Μακεδονία λῃστεύω .
libanius.declamatio-22 14
ἐγὼ δὲ οὐδὲν ὑποπτήξας οὐδ’ ὑπὸ τοῦ καιροῦ ταπεινωθείς , οὐχ ὡς ἐκδεδομένος , ἀλλ’ ὡς ἄν τις πρεσβεύων , ἀπὸ τῆς συν - ήθους διελεγόμην παρρησίας ὅτι πᾶς εὖ φρονῶν , ὦ Φίλιππε , καὶ τὰ δίκαια ποιῶν τὴν αὑτοῦ πα - τρίδα φιλεῖ . καὶ ὥσπερ σὺ ζῇς ἐν τοῖς ὅπλοις ἐπὶ τῷ μείζω ποιῆσαι τὴν βασιλείαν , οὕτως οὐδὲν θαυμαστὸν τὰς Ἀθήνας τὸν Ἀθηναῖον φρουρεῖν . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό γ’ ἂν εἴποις ὅτι μικρὸν φρονοῦσαν τὴν πόλιν παραλαβὼν ἐ̓πει - θον τάξεως οὐ προσηκούσης ὀρέγεσθαι , ἀλλ’ οἶσθα δήπου μαθὼν τὸν Μαραθῶνα , τὴν Σα - λαμῖνα , τὸ Ἀρτεμίσιον , τὰς Πλαταιάς , τὴν Μυκάλην , τὴν Κύπρον , οὓς ἔστησεν ὅρους βα - σιλεῖ , καὶ μυρία ἂν ἔχοιμί σοι διελθεῖν , ὦ Φί - λιππε , μεστὸς ὢν ἐγὼ διηγήσεων , καὶ διαδεξά - μένος βῆμα <γέμον> α σεμνῶν καὶ καλῶν ἐπειρώμην , ὁμολογῶ , μὴ λείπεσθαι τῶν | παλαιῶν ῥητόρων .
Lemmas: ἐγώ δέ οὐδείς ὑποπτήσσω οὐδέ ὑπό ὁ καιρός ταπεινόω , οὐ ὡς ἐκδίδωμι , ἀλλά ὡς ἄν τις πρεσβεύω , ἀπό ὁ σῦς - ἦθος διαλέγω παρρησία ὅτι πᾶς εὖ φρονέω , ὦ Φίλιππος , καί ὁ δίκαιος ποιέω ὁ αὐτός πῃ - τρίς φιλέω . καί ὥσπερ σύ ζάω ἐν ὁ ὅπλον ἐπί ὁ μέγας ποιέω ὁ βασίλειος , οὕτως οὐδείς θαυμαστός ὁ Ἀθῆναι ὁ Ἀθηναῖος φρουρέω . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος γε ἄν λέγω ὅτι μικρός φρονέω ὁ πόλις παραλαμβάνω ἕπω - θον τάξις οὐ προσήκω ὀρέγω , ἀλλά οἶδα δήπου μανθάνω ὁ Μαραθών , ὁ Σα - λάμινα , ὁ Ἀρτεμίσιον , ὁ Πλάταια , ὁ Μυκάλη , ὁ Κύπρος , ὅς ἵστημι ὅρος βάω - σιλεῖ , καί μύριοι ἄν ἔχω σύ διέρχομαι , ὦ φεῖ - Λίππε , μεστός εἰμί ἐγώ διήγησις , καί διαδεξά - μένος βῆμα ἄγεμος α σεμνός καί καλός πειράω , ὁμολογέω , μή λείπω ὁ | παλαιός ῥήτωρ .
libanius.declamatio-22 15
καὶ περὶ τῆς αἰτίας δέ , ὦ Ἀθηναῖοι , τῆς πολλῆς ταύτης , ὡς ἄρα ἐγὼ πόλεμον ἐποίουν ἐξὸν εἰρήνην ἄγειν εἶπον καὶ τὰ πράγματα ἐξήτασα καὶ διορίσας τὸν ἀμυνόμενον ἀπὸ τοῦ κινοῦν - τος πόλεμον οὐδαμοῦ λύων εἰρήνην ἐφάνην , ἀλλ’ Εὔβοια , Πελοπόννησος , τὰ πλοῖα , Μέγαρα , Ἑλλήσπον - τος , μικρά , μείζω , πάντα με ταύτης ἐλεύθερον ἐποίει τῆς μέμψεως .
Lemmas: καί περί ὁ αἰτία δέ , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ πολύς οὗτος , ὡς ἄρα ἐγώ πόλεμος ποιέω ἔξεστι εἰρήνη ἄγω λέγω καί ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω καί διορίζω ὁ ἀμύνω ἀπό ὁ κινέω - ὅς πόλεμος οὐδαμοῦ λύω εἰρήνη φαίνω , ἀλλά Εὔβοια , Πελοπόννησος , ὁ πλοῖον , Μέγαρα , Ἑλλήσπον - ὅς , μικρός , μέγας , πᾶς ἐγώ οὗτος ἐλεύθερος ποιέω ὁ μέμψις .
libanius.declamatio-22 16
ἐγὼ μὲν οὖν σιωπήσας ἤλπιζον μάστιγας καὶ κέντρα καὶ πῦρ καὶ τὸ τελευταῖον , σφα - γήν , ὁ δὲ μικρὸν ἐπισχών , ἀφίημί σε , φησί , καὶ ποιῶ κύριον τῆς ὅποι βούλει πορείας , καὶ σώζου καὶ μένε μέν , εἰ τοῦθ’ ἥδιον , ἐν ταῖς ἐμαῖς πόλεσι , βάδιζε δὲ Ἀθήναζε καὶ κομίζου τὴν οἰκείαν , εἰ τοῦτό σοι κατὰ νοῦν . καὶ μειδιῶν ἄμα καὶ βλέπων εἰς τοὺς παρόντας , ἐπιμελοῦ δέ , φησί , καὶ τοῦ Ἐλέου βωμοῦ . παρ’ ὑμῖν γάρ ἐστι τοῖς ἡμέροις , ἡμεῖς δὲ ὠμοί τε καὶ βάρβαροι . 17 . Τί δὴ τὸ τῆς μεταβολῆς αἴτιον καὶ τοῦ χάριν ὅν ἔσπευσε λαβεῖν ἔχων ἀφῆκε , τὸ μὲν ἀκριβὲς αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ πρὸς ἄλλον ἂν εἴποι , τεκμαιρομένῳ δὲ πολλά , ὦ Ἀθηναῖοι , φανείη . καὶ γὰρ ὧς ἀπέχρησεν αὐτῷ γενέσθαι κυρίῳ καὶ ὡς ἡττήθη τῶν δικαίων καὶ ὡς ἠλέησε τὴν τύχην καὶ ὧς ἔδεισε τὸ τοῦ μέλλοντος ἀφανὲς καὶ ὧς δόξαν μεγαλοψυχίας ἐδίωξεν ἐχθροῦ φειδόμενος καὶ ὧς ἐξῄτησε φιλανθρωπότερος νομισθῆ - ναι τοῦ δήμου τῶν Ἀθηναίων ζητῶν . ἀκούομεν δὲ αὐτὸν καὶ πρὸς τὰς Ἀπολλοφάνους θυγατέρας ποιῆσαί τι παραπλήσιον . ἀφεῖναι γὰρ αὐτὰς Σατύρῳ τῷ τῆς κωμῳδίας ὑποκριτῇ τοῦ πατρὸς τῶν κορῶν ἀπεκτονό - τος αὐτῷ τὸν ἀδελφόν . 18 . Περὶ μὲν οὖν τῆς ἐμῆς σωτηρίας τοιαῦτα ἄν τις ὑπολάβοι , λελυμένος δὲ ἤδη καὶ τετυχηκὼς ἀδείας οὐκ ἂν φαίην ὧς ἐβουλευσάμην ὅποι χρὴ τραπέσθαι . | καίτοι παρὰ πολλοῖς τῶν Ἑλλήνων ἦσαν εὐερ - γεσίαι μοι κείμεναι , καὶ μετέδωκαν ἀσμένως ἄν μοι καὶ πολιτείας καὶ γῆς καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν , ἀλλ’ οὐκ ἦν ταῦτα τῆς ἐμῆς ψυχῆς , ἀλλ’ εὐθὺς οἴκαδε ἠπειγόμην . οὕτως ἰσχυρὸς ἔρως ἐντέτηκέ μοι τῆς πα - τρίδος καὶ οὐδ’ ἡ ἔκδοσις αὐτὸν καταπαῦσαι δύναται .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν σιωπάω ἐλπίζω μάστιξ καί κέντρο καί πῦρ καί ὁ τελευταῖος , σφός - γῆ , ὁ δέ μικρός ἐπέχω , ἀφίημι σύ , φημί , καί ποιέω κύριος ὁ ὅποι βούλομαι πορεία , καί σῴζω καί μένω μέν , εἰμί οὗτος ἡδύς , ἐν ὁ ἐμός πόλις , βαδίζω δέ Ἀθήναζε καί κομίζω ὁ οἰκεῖος , εἰμί τούτος σύ κατά νόος . καί μειδιάω ἄμη καί βλέπω εἰς ὁ πάρειμι , ἐπιμελέομαι δέ , φημί , καί ὁ Ἔλεος βωμός . παρά σύ γάρ εἰμί ὁ ἥμερος , ἐγώ δέ ὠμός τε καί βάρβαρος . 17 . τις δή ὁ ὁ μεταβολή αἴτιος καί ὁ χάρις ὅς σπεύδω λαμβάνω ἔχω ἀφίημι , ὁ μέν ἀκριβής αὐτός ἄν οἶδα καί πρός ἄλλος ἄν λέγω , τεκμαίρομαι δέ πολύς , ὦ Ἀθηναῖος , φαίνω . καί γάρ ὅς ἀποχράω αὐτός γίγνομαι κύριος καί ὡς ἡσσάομαι ὁ δίκαιος καί ὡς ἐλεέω ὁ τύχη καί ὅς δείδω ὁ ὁ μέλλω ἀφανής καί ὅς δόξα μεγαλοψυχία διώκω ἐχθρός φείδομαι καί ὅς ἐξαιτέω φιλάνθρωπος νομίζω - νω ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος ζητέω . ἀκούω δέ αὐτός καί πρός ὁ Ἀπολλοφάνης θυγάτηρ ποιέω τίς παραπλήσιος . ἀφίημι γάρ αὐτός Σάτυρος ὁ ὁ κωμῳδία ὑποκριτής ὁ πατήρ ὁ κόρη ἀποκτείνω - ὅς αὐτός ὁ ἀδελφός . 18 . περι μέν οὖν ὁ ἐμός σωτηρία τοιοῦτος ἄναξ τις ὑπολαμβάνω , λύω δέ ἤδη καί τυγχάνω ἄδεια οὐ ἄν φημί ὅς βουλεύω ὅποι χράω τρέπω . | καίτοι παρά πολύς ὁ Έλληνας ἥδω εὐερ - γέσιος ἐγώ κεῖμαι , καί μεταδίδωμι ἄσμενος ἄν ἐγώ καί πολιτεία καί γῆ καί ὁ ἄλλος ἀγαθός , ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος ὁ ἐμός ψυχή , ἀλλά εὐθύς οἴκαδε ἐπείγω . οὕτως ἰσχυρός ἔρως ἐντήκω ἐγώ ὁ πῃ - τρίς καί οὐδέ ὁ ἔκδοσις αὐτός καταπαύω δύναμαι .
libanius.declamatio-22 19
τὴν τοίνυν πορείαν ὧς μάλιστα λανθάνων ἐποι - ούμην τοῦ μὴ πάλιν ὁρᾶσθαι παρὰ τῶν Ἑλλήνων μηδὲ ἀναγκάζεσθαι πικρῶν ἀκούειν καθ’ ὑμῶν ῥημάτων . ἦσαν γάρ , ἦσαν οἱ παραβάλλοντες τῇ ἐκδόσει τὴν ἄφεσιν , τοῖς Ἀθηναίοις τὸν Φίλιππον , τοῖς πολίταις τὸν ἐχθρόν . ἃ καὶ νῦν μὲν ἀνάγκη πολλαχοῦ λέγεσθαι τῆς Ἑλλάδος . ἐγνωσμένων γάρ , οἶμαι , καὶ τούτων κἀκείνων εἰκὸς ἑκατέρῳ γίνεσθαι τοὺς προσήκοντας λόγους . ὅπως οὖν μὴ πολλοῖς ἐντεύξομαι τοῦ βωμοῦ μεμνημένοις , εἰς ὅσον οἶόν τ’ ἦν , κρύπτων ἐμαυτὸν ἐχώρουν . ἥκων τοίνυν ἓν τοῦτο ὅπερ ἔφην πολιτεύο - μαι πολίτευμα καὶ γράφω τὸν ἑστηκότα τηνάλλως ἀνατρέπειν . 20 . Εἶτα σὺ τολμᾷς , φησί , βωμὸν ἀρχαῖον καὶ τίμιον καὶ δόξαν ἀγαθὴν ἐνηνοχότα τῇ πόλει τῆς εἰωθυίας τιμῆς ἐκβαλεῖν ; ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ τοῦτο ποιῶν , ὦ Ἀθηναῖοι ; ἐγὼ καταλύω τιμὴν κρατοῦσαν ὁ τῇ πρὸς αὐτὸν καταφυγῇ βεβαιώσας αὐτῷ τὸν νόμον ; εἰρωνεία ταῦτα ἔστι καὶ παιδιὰ τῶν οὐ βουλομένων εἰδέναι δοκεῖν ὡς ἃ τοῖς ἔργοις ἤδη πέ - πρακται , ταῦτα νυνὶ τυγχάνει λόγου . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὡς ἀπ’ ἐκείνης ἀπέρριπται τῆς ἡμέρας ὁ βωμός , ἐν ᾗ τὸν ἱκέτην οὐκέτ’ εἶχεν ἐξελέσθαι ;
Lemmas: ὁ τοίνυν πορεία ὅς μάλιστα λανθάνω ἔπω - ὄμνυμι ὁ μή πάλιν ὁράω παρά ὁ Έλληνας μηδέ ἀναγκάζω πικρός ἀκούω κατά σύ ῥῆμα . ἥδω γάρ , ἥδω ὁ παραβάλλω ὁ ἔκδοσις ὁ ἄφεσις , ὁ Ἀθηναῖος ὁ Φίλιππος , ὁ πολίτης ὁ ἐχθρός . ὅς καί νῦν μέν ἀνάγκη πολλαχοῦ λέγω ὁ Ἑλλάς . γιγνώσκω γάρ , οἴομαι , καί οὗτος ἐκεῖνος ἔοικα ἑκάτερος γίγνομαι ὁ προσήκω λόγος . ὅπως οὖν μή πολύς ἐντυγχάνω ὁ βωμός μιμνήσκω , εἰς ὅσον οἶος τε εἰμί , κρύπτω ἐμαυτοῦ χωρέω . ἥκω τοίνυν εἷς οὗτος ὅς φημί πολιτεύω - μής πολίτευμα καί γράφω ὁ ἵστημι τηνάλλως ἀνατρέπω . 20 . εἶτα σύ τολμάω , φημί , βωμός ἀρχαῖος καί τίμιος καί δόξα ἀγαθός φέρω ὁ πόλις ὁ εἴωθα τιμή ἐκβάλλω ; ἐγώ γάρ εἰμί ὁ οὗτος ποιέω , ὦ Ἀθηναῖος ; ἐγώ καταλύω τιμή κράτος ὁ ὁ πρός αὐτός καταφυγή βεβαιόω αὐτός ὁ νόμος ; εἰρωνεία οὗτος εἰμί καί παιδιά ὁ οὐ βούλομαι οἶδα δοκέω ὡς ὅς ὁ ἔργον ἤδη μετά - πράκτης , οὗτος νυνί τυγχάνω λόγος . τίς γάρ οὐ οἶδα ὡς ἀπό ἐκεῖνος ἀπορρίπτω ὁ ἡμέρα ὁ βωμός , ἐν ὅς ὁ ἱκέτης οὐκέτι ἔχω ἐξαιρέω ;
libanius.declamatio-22 21
φέρε γάρ , τίς ἡ τιμὴ τοῦ βωμοῦ ; τὸν ἀδικούμενον ὡς αὐτὸν ἥκοντα σῶσαι . τί οὖν ; ἤρκεσέ με ῥύσασθαι ; πόθεν ; οὐκοῦν ὁ μὲν λίθος ἔστηκε , τὸ γέρας δὲ πέπαυται , καὶ τῷ μὲν δοκεῖν μένει , τῇ δ’ ἀληθείᾳ κεκίνηται . τὴν γὰρ ἐκ τῶν νόμων αἰδῶ τοῖς βωμοῖς ὑπάρχουσαν ἂν ἀφέλῃς , οἴχεται ὁ βωμὸς καὶ τοῦτ’ ἔστιν ὃ πρὶν ἢ βωμὸς | νομισθῆναι . καὶ γὰρ τὰ τῶν θεῶν ἕδη τῶν ἄλλων τύπων αἰδεσιμώτερα ταῖς τιμαῖς , ἄνευ δὲ τούτων οὐδὲν ἀμείνω τῶν λοιπῶν ἀνδριάντων οὐδέ γε τῶν οὔπω ξεσθέντων λίθων .
Lemmas: φέρω γάρ , τίς ὁ τιμή ὁ βωμός ; ὁ ἀδικέω ὡς αὐτός ἥκω σῴζω . τίς οὖν ; ἀρκέω ἐγώ ἐρύω ; πόθεν ; οὐκοῦν ὁ μέν λίθος ἵστημι , ὁ γέρας δέ παύω , καί ὁ μέν δοκέω μένω , ὁ δέ ἀλήθεια κινέω . ὁ γάρ ἐκ ὁ νόμος αἰδώς ὁ βωμός ὑπάρχω εἄν ἀφαιρέω , οἴχομαι ὁ βωμός καί οὗτος εἰμί ὁ πρίν ἢ βωμός | νομίζω . καί γάρ ὁ ὁ θεός ἕδος ὁ ἄλλος τύπος αἰδέσιμος ὁ τιμή , ἄνευ δέ οὗτος οὐδείς ἀγαθός ὁ λοιπός ἀνδριάς οὐδέ γε ὁ οὔπω ξέω λίθος .
libanius.declamatio-22 22
οὐδεὶς ἐτόλμα πρό - τερον ἅπτεσθαι τῶν ἐκεῖσε καταφευγόντων . οὐδεὶς ἤκουσέ μου λέγοντος ὅτι χρὴ τοῦτον ἀνελεῖν . ἀνῄρη - ται τοῖς εἰς ἐμὲ πραχθεῖσιν ἡ παρ’ αὐτοῦ συμμαχία . μηδ’ ὁράσθω τοίνυν ὁ βωμός , μέχρις ἂν θεραπεύηται Παναθηναίοις μὲν Ἀθηνᾶ , μυστηρίοις δὲ Δημήτηρ , τῇ λαμπάδι δὲ ὁ Πὰν καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστος θεῶν τοῖς παλαιοῖς νομίμοις .
Lemmas: οὐδείς τολμάω πρό - τέρος ἅπτω ὁ ἐκεῖσε καταφεύγω . οὐδείς ἀκούω ἐγώ λέγω ὅτι χράω οὗτος ἀναιρέω . ἀναιρέω - ται ὁ εἰς ἐγώ πράσσω ὁ παρά αὐτός συμμαχία . μηδέ ὁράω τοίνυν ὁ βωμός , μέχρι ἄν θεραπεύω Παναθήναια μέν Ἀθήνη , μυστήριον δέ Δημήτηρ , ὁ λαμπάς δέ ὁ Πάν καί ὁ ἄλλος ἕκαστος θεός ὁ παλαιός νόμιμος .
libanius.declamatio-22 23
καλῶς αὐτοῖς ἑστήκασιν οἶ βωμοί , τῶν ἑορτῶν δὲ καὶ τῶν ἄλλων αὐτοῖς ἁγιστειῶν ἀπολλυμένων μωρία τοὺς βωμοὺς διαφυλάττειν . ἑορτὴ τοίνυν ἔστιν Ἐλέῳ καὶ θεραπεία μία τοῖς ἐκεῖσε κατα - φεύγουσιν εἶναι σωθῆναι , τούτου δὲ οὐκ ἴτ’ ὄντος τί δεῖ βωμοῦ ; ὥσπερ ἂν εἴ τινες ἀφελόμενοι τὴν ἀρχὴν τὸν στρατηγὸν εἶτ’ αὐτὸν ἀξιοῖεν στρατηγὸν καλεῖν . ἀλλ’ οὐδὲν ἡ προσηγορία τῶν ἔργων χωρίς . 24 . Τί οὖν κερδανοῦμεν , φησίν , ἀνελόντες τὸν βωμόν ; διαφεύξεσθε , ὦ Ἀθηναῖοι , τὰς νυνὶ κατη - γορίας ἃς ἐκ τοῦ μὲν θεὸν ἡγεῖσθαι τὸν Ἔλεον , ἀποσπᾶν δὲ τοὺς ἱκετεύοντας ἔχετε . τουτὶ γάρ ἐστιν αὐτῶν αὑτοῖς ἐναντία ποιούντων καὶ μαχομένων , ὃ μέγιστον ἔγωγε ὀνειδῶν ἡγοῦμαι . τὸ μὲν γὰρ οὕς τις οὐχ ἡγεῖται τιμῶν ἀξίους μηδὲ θαυμάζειν ἀγνοίας ἂν αἰτίαν λάβοι , τὸ δ’ ἅ τις ἐν θεῶν ἄγει τάξει , πρὸς ταῦτα ἀναισχυντεῖν οὐδὲν ἀσεβείας ἐλλείπει .
Lemmas: καλός αὐτός ἵστημι οἶς βωμός , ὁ ἑορτή δέ καί ὁ ἄλλος αὐτός ἁγιστεία ἀπόλλυμι μωρία ὁ βωμός διαφυλάσσω . ἑορτή τοίνυν εἰμί Ἔλεος καί θεραπεία εἷς ὁ ἐκεῖσε κατά - φεύγω ἔρχομαι σῴζω , οὗτος δέ οὐ ἔρχομαι εἰμί τίς δέω βωμός ; ὥσπερ ἄν εἰμί τις ἀφαιρέω ὁ ἀρχή ὁ στρατηγός εἶτα αὐτός ἀξιόω στρατηγός καλέω . ἀλλά οὐδείς ὁ προσηγορία ὁ ἔργον χωρίς . 24 . τις οὖν κερδαίνω , φημί , ἀναιρέω ὁ βωμός ; διαφεύγω , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ νυνί κάτειμι - γορίας ὅς ἐκ ὁ μέν θεός ἡγέομαι ὁ Ἔλεος , ἀποσπάω δέ ὁ ἱκετεύω ἔχω . οὗτος γάρ εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἐναντίος ποιέω καί μάχομαι , ὁ μέγας ἐγώ ὄνειδος ἡγέομαι . ὁ μέν γάρ ὅς τις οὐ ἡγέομαι τιμόω ἄξιος μηδέ θαυμάζω ἄγνοια ἄν αἰτία λαμβάνω , ὁ δέ ὅς τις ἐν θεός ἄγω τάξις , πρός οὗτος ἀναισχυντέω οὐδείς ἀσέβεια ἐλλείπω .
libanius.declamatio-22 25
οὐκ - οῦν ἐν μὲν τῷ καθάπαξ ἀνελεῖν τὸ μὴ νομίζειν ἐστὶ θεόν , ἐν δὲ τῷ τὸν βωμὸν ἐᾶν Ι τὸ μηδ’ ἃ βωμῶν ἠξιώσατε , ταῦτα ὑβρίζειν ὀκνεῖν . ὁρᾶτε γὰρ τὸ γιγνό - μενον . ἥξουσι παρ’ ὑμᾶς τινες , ὄψονται τὸν βωμόν , εἴσονται τὰ γενόμενα . τούτους τί βούλεσθε περὶ ὑμῶν φρονεῖν ; ὡς Ἀθηναῖοι ψεύδονται καὶ φενακίζουσι πάν - τας ἀνθρώπους καὶ τοὺς ἀτυχοῦντας ἐνεδρεύουσι καὶ τὸν Ἐλέου βωμὸν ἀντὶ θηράτρων ἔχουσιν οἶς ἐξῆν φεύγουσι σωθῆναι , τούτους διὰ τῆς ἐλπίδος τοῦ βω - μοῦ λαμβάνοντες ;
Lemmas: οὐ - οὖν ἐν μέν ὁ καθάπαξ ἀναιρέω ὁ μή νομίζω εἰμί θεός , ἐν δέ ὁ ὁ βωμός ἐάω Ι ὁ μηδέ ὅς βωμός ἀξιόω , οὗτος ὑβρίζω ὀκνέω . ὁράω γάρ ὁ γιγνο - μένω . ἥκω παρά σύ τις , ὁράω ὁ βωμός , οἶδα ὁ γίγνομαι . οὗτος τίς βούλομαι περί σύ φρονέω ; ὡς Ἀθηναῖος ψεύδω καί φενακίζω πᾶς - της ἄνθρωπος καί ὁ ἀτυχέω ἐνεδρεύω καί ὁ Ἔλεος βωμός ἀντί θήρατρον ἔχω οἶς ἔξεστι φεύγω σῴζω , οὗτος διά ὁ ἐλπίς ὁ βαίνω - ἐγώ λαμβάνω ;
libanius.declamatio-22 26
καὶ γὰρ εἰ μὲν οὐδεὶς ἐπ’ αὐτὸν ἥξει τῶν ἐμῶν μεμνημένος , ἐπὶ τί καὶ φυλάττοιτο ἄν ; εἰ δὲ ἥξουσι καὶ κερδανοῦσι καὶ σωτῆρα ἀξιόχρεων εὑρήσουσι , τίς ἂν ὑμῖν ὑπάρχοι λόγος περὶ τῆς ἐμῆς ἐκδόσεως ; ὅτι , νὴ Δία , πονηρότατος ἐγώ τις καὶ ἥκιστα φιλανθρωπίας ἄξιος ; ἢ πονηρὸς μὲν οὐ λίαν , ἄχρηστος δὲ ὁ βοῶν ὑπὲρ Ὀλυνθίων , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ πρε - σβεύων ὑγιῶς καὶ φιλοτιμίᾳ χορηγῶν καὶ τριηραρχῶν ἐθελοντὴς καὶ λυόμενος αἰχμαλώτους καὶ θυγατέρας συνεκδιδούς ; ὁ πολλοὺς μὲν ἐλεῶν , ἐλέου δὲ οὐ τετυχη - κώς ; ὁ νόμοις ὠφελῶν τὸ ναυτικόν ; ὁ τὰς προσόδους αὔξων ; ὁ τῇ συμμαχίᾳ προστιθείς ; ὁ τῆς σιτοπομπίας φύλαξ ; ὁ κηρυττόμενος ; ὁ στεφανούμενος ; εἴπω τι τούτων ἄμεινον ; ὁ ἐξαιτούμενος ; ἃ τίνι τῶν πώποτε τῷ βωμῷ χρησαμένων ὑπῆρχεν ; ἃ οὐδέν με ὀνῆσαι δεδύνηται . τοῦτον οὖν ὑπεριδόντες ἄλλον ἐλεήσετε ; καὶ πῶς οὐ πολλῆς ἐμπληξίας ; 27 . Πολεμεῖν γὰρ ἦν ἀνάγκη , φησί , μὴ τοῦτο πεποιηκόσιν . ἐγὼ δὲ εἶχον μὲν <ἂν> α δεικνύειν ὡς τριον ὑμῖν ὑπὲρ τῶν τοιούτων πολεμεῖν , καὶ πολλοὺς ἂν ἀγῶνας , εἴπερ ἐβουλόμην , ἐξηρίθμουν , ἐφ’ οἷς ἐν ταῖς τραγῳδίαις ἐπαινούμενοι χαίρετε , τοῦτο μὲν τὸν ὑπὲρ τῶν Ἡρακλειδῶν πρὸς Πελοπόννησον ὅλην ἣν ἧκεν ἄγων | Εὐρυσθεὺς ὃς αὐτῷ πράγματα παρεῖχεν Ἡρακλεῖ , τοῦτο δὲ τὸν ὑπὲρ τῶν νεκρῶν πρὸς Θη - βαίους ἄνδρας ἐπηρμένους τῇ νίκη καὶ διὰ τὴν παρ - οῦσαν τύχην τοιαῦτα ὑβρίζοντας . καίτοι καὶ εἰ σεμνὸς Ἡρακλῆς , ἀλλὰ τοῖς ἐκείνου παισὶν οὐδὲν περὶ ὑμᾶς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐπεπόνητο . Ἄδραστος δὲ οὔτ’ αὐτὸς οὔθ’ ὁ τούτου πατὴρ Ταλαὸς χάριν ἦσαν οὐδε - μίαν τῇ πόλει προεισενεγκόντες , ἀλλ’ ἦν ταῦτα ἐλέου ψιλοῦ καὶ φιλανθρωπίας καὶ τοῦ πάσχειν τι πρὸς τοὺς ἱκετεύοντας .
Lemmas: καί γάρ εἰμί μέν οὐδείς ἐπί αὐτός ἔσσομαι ὁ ἐμός μιμνήσκω , ἐπί τίς καί φυλάσσω ἄν ; εἰμί δέ ἥκω καί κερδαίνω καί σωτήρ ἀξιόχρεως εὑρίσκω , τίς ἄν σύ ὑπάρχω λόγος περί ὁ ἐμός ἔκδοσις ; ὅτι , νή Ζεύς , πονηρός ἐγώ τις καί ἦκα φιλανθρωπία ἄξιος ; ἢ πονηρός μέν οὐ λίαν , ἄχρηστος δέ ὁ βοῦς ὑπέρ Ὀλύνθιος , ὦ Ἀθηναῖος , καί πρώ - σβεύων ὑγιής καί φιλοτιμία χορηγός καί τριηραρχέω ἐθελοντής καί λύω αἰχμάλωτος καί θυγάτηρ συνεκδίδωμι ; ὁ πολύς μέν ἐλεέω , ἔλεος δέ οὐ τεύχω - Κῶς ; ὁ νόμος ὠφελέω ὁ ναυτικός ; ὁ ὁ πρόσοδος αὐξάνω ; ὁ ὁ συμμαχία προστίθημι ; ὁ ὁ σιτοπομπία φύλαξ ; ὁ κηρύσσω ; ὁ στεφανόω ; λέγω τίς οὗτος ἀγαθός ; ὁ ἐξαιτέω ; ὅς τίς ὁ πώποτε ὁ βωμός χράω ὑπάρχω ; ὅς οὐδείς ἐγώ ὀνίνημι δύναμαι . οὗτος οὖν ὑπεροράω ἄλλος ἐλεέω ; καί πῶς οὐ πολύς ἐμπληξία ; 27 . πολεμέω γάρ εἰμί ἀνάγκη , φημί , μή οὗτος ποιέω . ἐγώ δέ ἔχω μέν ὅ α δείκνυμι ὡς τριον σύ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος πολεμέω , καί πολύς ἄν ἀγών , εἴπερ βούλομαι , ἐξαριθμέω , ἐπί ὅς ἐν ὁ τραγῳδία ἐπαινέω χαίρω , οὗτος μέν ὁ ὑπέρ ὁ Ἡρακλείδης πρός Πελοπόννησος ὅλος ὅς ἥκω ἄγω | Εὐρυσθεύς ὅς αὐτός πρᾶγμα παρέχω Ἡρακλῆς , οὗτος δέ ὁ ὑπέρ ὁ νεκρός πρός θην - βαιός ἀνήρ ἐπαίρω ὁ νίκη καί διά ὁ παρά - εἰμί τύχη τοιοῦτος ὑβρίζω . καίτοι καί εἰμί σεμνός Ἡρακλῆς , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος παῖς οὐδείς περί σύ οὔτε μικρός οὔτε μέγας πονέω . Ἄδραστος δέ οὔτε αὐτός οὔτε ὁ οὗτος πατήρ Ταλαός χάρις ἥδω οὐ - εἷς ὁ πόλις προεισφέρω , ἀλλά εἰμί οὗτος ἔλεος ψιλός καί φιλανθρωπία καί ὁ πάσχω τίς πρός ὁ ἱκετεύω .
libanius.declamatio-22 28
τί δ’ Ἰνάρως ὁ Λίβυς , τί δὲ Νικίας ὁ Κρής , τί δὲ Ὀρέστης ὁ Θετταλός ; οὐ νεῶν ἔτυχον ἐνθένδε καὶ στρατοπέδων , ἔν ἄρχωσιν ἄνθρωποι ξένοι καὶ μηδὲν ὑμῖν προσήκοντες ; τί δ’ ἦν δεινὸν ὑπὲρ Ἀθηναίου ῥήτορος ἀδόλως πεπολιτευμένου δι’ ὑμᾶς μισουμένου τῶν εἰωθότων τι δρᾶσαι καὶ πράξει μιᾷ τὸν δῆμον ἐξελέσθαι τοιούτων ἐπιταγμάτων διδάξαν - τὰς ὡς οὐκ ἴστε τὰ τοιαῦτα διδόναι ;
Lemmas: τίς δέ Ἰνάρως ὁ Λίβυς , τίς δέ Νικίας ὁ Κρής , τίς δέ Ὀρέστης ὁ Θεσσαλός ; οὐ νέος τυγχάνω ἐνθένδε καί στρατόπεδον , ἐν ἄρχω ἄνθρωπος ξένος καί μηδείς σύ προσήκω ; τίς δέ εἰμί δεινός ὑπέρ Ἀθηναῖος ῥήτωρ ἄδολος πολιτεύω διά σύ μισέω ὁ εἴωθα τίς δράω καί πρᾶξις εἷς ὁ δῆμος ἐξαιρέω τοιοῦτος ἐπίταγμα διδάσκω - ὁ ὡς οὐ οἶδα ὁ τοιοῦτος δίδωμι ;
libanius.declamatio-22 29
ταυτὶ μὲν εἶπον ἄν , εἰ δῆλον ἦν ὡς πόλεμον ἤνεγκεν ἂν τὸ τὰ δίκαια ποιεῖν , νῦν δέ μοι δοκεῖ Φίλιππος οὐκ ἂν εἰς τοσοῦτον ἀτοπίας ἐλθεῖν ὥστε πολέμου ποιήσασθαι πρόφασιν τὴν τοῦ δήμου πρὸς τὸ δαιμόνιον εὐλάβειαν . τί γὰρ ἂν καὶ πέμψας ᾐτιᾶτο ; ὅτι ἀδικεῖτε , ὦ Ἀθη - ναῖοι , οὐ μᾶλλον ἐμὲ δεδοικότες ἢ τοὺς θεοὺς οὐδὲ τὴνπρὸς ἐμὲ χάριν πρὸ τῶν βωμῶνθεραπεύ - οντες ;
Lemmas: οὗτος μέν λέγω ἄν , εἰμί δῆλος εἰμί ὡς πόλεμος φέρω ἄν ὁ ὁ δίκαιος ποιέω , νῦν δέ ἐγώ δοκέω Φίλιππος οὐ ἄν εἰς τοσοῦτος ἀτοπία ἔρχομαι ὥστε πόλεμος ποιέω πρόφασις ὁ ὁ δῆμος πρός ὁ δαιμόνιον εὐλάβεια . τίς γάρ ἄν καί πέμπω αἰτιάομαι ; ὅτι ἀδικέω , ὦ Άθης - νήϊος , οὐ μᾶλλον ἐγώ δείδω ἢ ὁ θεός οὐδέ τὴνπρὸς ἐγώ χάρις πρό ὁ βωμῶνθεραπεύ - ο ;
libanius.declamatio-22 30
ἀλλ’ οὐκ ἂν οὕτω ποτὲ μανικὸν ἐφθέγξατο ῥῆμα δύο ἐντεῦθεν ὁρῶν ζημίας , τὴν μὲν γέλωτα παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ὀφείλειν , τὴν δὲ χαλεποὺς ἀντ - αγωνιστὰς ἐπισπᾶσθαι τοὺς ὑβριζομένους θεούς , οὓς ᾔδει μεθ’ ἡμῶν ἐπ’ αὐτὸν ἥξοντας ἐν τῷ τοιούτῳ πολέμῳ . ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἔκφρων οὐδὲ ἀνόητος ἐκεῖνος ἀνὴρ εἰδὼς χρήσασθαι πράγμασιν ὥστε ἑλέσθαι παρα - παίειν τε δοκεῖν καὶ κινεῖν ἐφ’ ἑαυτὸν τοὺς κρείτ - τονας , Ι ἀλλ’ ἀπέχρησεν ἂν αὐτῷ <τὸν> α καὶ δορούμενον καὶ μέγαν μὲν παρ’ ὑμῖν , μέγαν δὲ παρὰ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν ἐλέῳ σώζεσθαι καὶ δάκρυσι καὶ τῷ τῶν ἱκετευόντων κλάδῳ . αἰ γὰρ τῶν χαλεπαινόντων πρὸς τοὺς λελυπηκότας ὀργαὶ τῇ τῶν χαλεπαινόντων δυστυχίᾳ λύονται .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἄν οὕτως ποτέ μανικός φθέγγομαι ῥῆμα δύο ἐντεῦθεν ὁράω ζημία , ὁ μέν γέλως παρά ὁ ἄνθρωπος ὀφείλω , ὁ δέ χαλεπός ἀντέ - ἀγωνιστής ἐπισπάω ὁ ὑβρίζω θεός , ὅς οἶδα μετά ἐγώ ἐπί αὐτός ἥκω ἐν ὁ τοιοῦτος πόλεμος . ἀλλά οὐ οὕτως ἔκφρων οὐδέ ἀνόητος ἐκεῖνος ἀνήρ οἶδα χράω πρᾶγμα ὥστε αἱρέω παρά - παίω τε δοκέω καί κινέω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ κρειτά - τονή , Ι ἀλλά ἀποχράω ἄν αὐτός ὅς α καί δορόω καί μέγας μέν παρά σύ , μέγας δέ παρά ὁ ἄλλος Ἕλλην ἔλεος σῴζω καί δάκρυον καί ὁ ὁ ἱκετεύω κλάδος . ὁ γάρ ὁ χαλεπαίνω πρός ὁ λυπέω ὀργή ὁ ὁ χαλεπαίνω δυστυχία λύω .
libanius.declamatio-22 31
τεκμήριον δὲ ὑμῖν ἔστω ταῦτα ἃ νῦν δέδρακε . λαβὼν γὰρ ἤδη καὶ ἔχων καὶ ὁρῶν καὶ κύριος ὢν κατακρημνίσαι καὶ κατακόψαι καὶ ὅ τι βούλοιτο χρήσασθαι στήσας εἰς ἐμὲ τοὺς . ὀφθαλ - μοὺς καί τι πρὸς αὑτὸν ἐνθυμηθεὶς ἀφῆκεν . ὅ μοι δοκεῖ κἂν πρὸς τὴν ἱκετείαν , εἴ τις ἀπήγγειλε , δρᾶσαι . τί γὰρ ἂν πλέον ἐζήτησεν ἥττης ἐχθροῦ ; ὅλως δὲ ὁ τοῦ πολέμου καὶ τοῦ φόβου λόγος τὴν μὲν <ἐκδόσεως> αἰτίαν ἔχει , τοῦ δὲ τὸν βωμὸν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν μένειν οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις . 32 . Δεῖ δὲ νῦν οὐ τοῦτο ζητεῖν , τί τὸ πεῖσαν ἀμελῆσαι τῆς τιμῆς , ἀλλ’ εἰ μὴ λυσιτελεῖ καθάπαξ ἡφα - νίσθαι τὸν οὐδενὸς ἄξιον . τί οὖν μέλλετε , ὦ Ἀθηναῖοι ; τί μὴ τὴν ταχίστην ἐπ’ αὐτὸν φέρεσθε ; τί μὴ λακτί - ζοντες ἀνατρέπετε ; μᾶλλον δέ , τί μὴ καταποντίζετε ; τίνων δεῖ χειρῶν γενέσθαι τὸ ἔργον ; ἐκείνων αἱ τοῦ βωμοῦ τὸ σῶμα τοὐμὸν ἀφελκύσασαι τοῖς ἐχθροῖς παρέδωκαν . μᾶλλον δέ , κοινὸν ὑμῶν ἀπάντων γενέσθω . πάντες ἐχειροτονήσατε , πάντες ἀνασπάσατε , ἤ , εἰ βού - λεσθε , οἱ μὲν ἀνασπώντων , οἱ δὲ παρακαλούντων .
Lemmas: τεκμήριον δέ σύ εἰμί οὗτος ὅς νῦν δράω . λαμβάνω γάρ ἤδη καί ἔχω καί ὁράω καί κύριος εἰμί κατακρημνίζω καί κατακόπτω καί ὁ τίς βούλομαι χράω ἵστημι εἰς ἐγώ ὁ . ὀφθαλ - μός καί τίς πρός ἑαυτοῦ ἐνθυμέομαι ἀφίημι . ὁ ἐγώ δοκέω κἀν πρός ὁ ἱκετεία , εἰμί τις ἀπαγγέλλω , δράω . τίς γάρ ἄν πλείων ζητέω ἧσσα ἐχθρός ; ὅλος δέ ὁ ὁ πόλεμος καί ὁ φόβος λόγος ὁ μέν ἔκδοσις αἰτία ἔχω , ὁ δέ ὁ βωμός ἐν ὁ ἔμπροσθεν μένω οὐ εἰμί ἀπόδειξις . 32 . Δεύς δέ νῦν οὐ οὗτος ζητέω , τίς ὁ πείθω ἀμελέω ὁ τιμή , ἀλλά εἰμί μή λυσιτελέω καθάπαξ ἡφα - νίζω ὁ οὐδείς ἄξιος . τίς οὖν μέλλω , ὦ Ἀθηναῖος ; τίς μή ὁ ταχύς ἐπί αὐτός φέρω ; τίς μή λάκτις - ζῶ ἀνατρέπω ; μᾶλλον δέ , τίς μή καταποντίζω ; τίς δέω χείρ γίγνομαι ὁ ἔργον ; ἐκεῖνος ὁ ὁ βωμός ὁ σῶμα ἐμός ἀφέλκω ὁ ἐχθρός παραδίδωμι . μᾶλλον δέ , κοινός σύ ἀπαντάω γίγνομαι . πᾶς χειροτονέω , πᾶς ἀνασπάω , ἤ , εἰμί βοῦς - λανθάνω , ὁ μέν ἀνασπάω , ὁ δέ παρακαλέω .
libanius.declamatio-22 33
ἀκολουθήσατε τοῖς ὑμετέροις αὐτῶν <τρόποις> α ἐπει - δὴ μὴ τοῖς τῶν προγόνων , οἳ τοὺς σφαγέας τῶν τῷ Κύ - λωνι συγκατασχόντων τὴν ἀκρόπολιν ἐξήλασαν ἐναγεῖς τε νομίσαντες καὶ τῆς Ἀθηνᾶς ἀλιτηρίους . καίτοι μεῖζον ἠδίκησαν τὴν πόλιν οἱ τύραννον ἐπαγαγόντες τοῖς νόμοις , ἀλλ’ ὅμως | καὶ τοῖς τὰ τηλικαῦτα τολ - μῶσιν <ᾤοντο> α ἀρκεῖν εἰς σωτηρίαν τοὺς θεούς . 34 . Τότε μὲν οὖν εἰκότως οὐδὲν ἐγράφετο τοιοῦτον τιμωμένων τῶν βωμῶν , νῦν δὲ τί φείδεσθε λίθων ὧν ἐξηλείψατε τὴν ἰσχύν ; τί στένεις , Ὑπερίδη καὶ Πολύευκτε καὶ Λυκοῦργε καὶ πάντες οἱ τῆς ἐμῆς μι - μηταὶ πολιτείας ; οὐκ ἀφαιροῦμαι καταφυγῆς ὑμᾶς , οὔ . ἀλλ’ οὐκ ἐῶ κεναῖς ἐλπίσιν ἀπατᾶσθαι . τίς γὰρ ὑμῶν ἀνθέξεται Δημοσθένους οὐκ ἀντιλαβόμενος ; τίς ὑμᾶς ἐλεήσει τοὺς ἐμοὺς πόνους οὐκ αἰσχυνθείς ; τίς ἀπο - δώσει τῷ βωμῷ τὴν ῥώμην ἐν ὑμετέροις κινδύνοις , ἣν ἐν τοῖς ἐμοῖς ἀφείλετο ; προσδοκῶντες μὲν οὖν ὁμοίας καθ’ ὑμῶν αὐτῶν πρεσβείας νοῦν ἔχειν μοι δοκεῖτε , ὥρα δὲ ὑμῖν ζητεῖν ἑτέραν ἀποστροφήν .
Lemmas: ἀκολουθέω ὁ ὑμέτερος αὐτός <τρόποις> α ἐπεί - δή μή ὁ ὁ πρόγονος , ὅς ὁ σφαγεύς ὁ ὁ κύ - λωνι συγκατέχω ὁ ἀκρόπολις ἐξελαύνω ἐναγής τε νομίζω καί ὁ Ἀθηνᾶ ἀλιτήριος . καίτοι μέγας ἀδικέω ὁ πόλις ὁ τύραννος ἐπάγω ὁ νόμος , ἀλλά ὅμως | καί ὁ ὁ τηλικοῦτος τολ - μῶσις οἴομαι α ἀρκέω εἰς σωτηρία ὁ θεός . 34 . τότε μέν οὖν ἔοικα οὐδείς γράφω τοιοῦτος τιμάω ὁ βωμός , νῦν δέ τίς φείδομαι λίθος ὅς ἐξαλείφω ὁ ἰσχύς ; τίς στένω , Ὑπερίδης καί Πολυεύκτος καί Λυκοῦργος καί πᾶς ὁ ὁ ἐμός μι - μητός πολιτεία ; οὐ ἀφαιρέω καταφυγή σύ , οὐ . ἀλλά οὐ ἐάω κενός ἐλπίς ἀπατάω . τίς γάρ σύ ἀντέχω Δημοσθένης οὐ ἀντιλαμβάνω ; τίς σύ ἐλεέω ὁ ἐμός πόνος οὐ αἰσχύνω ; τίς ἀπος - δίδωμι ὁ βωμός ὁ ῥώμη ἐν ὑμέτερος κίνδυνος , ὅς ἐν ὁ ἐμός ἀφαιρέω ; προσδοκάω μέν οὖν ὅμοιος κατά σύ αὐτός πρεσβεία νόος ἔχω ἐγώ δοκέω , ὥρα δέ σύ ζητέω ἕτερος ἀποστροφή .
libanius.declamatio-22 35
ἐγὼ μὲν οὖν ὅπως ἂν σωζοίμην εὗρον . χαιρέτω μὲν τὸ φίλτα - τόν μοί ποτε τουτὶ χωρίον ἐν ᾧ τὸν δῆμον ἐνουθέ - τοὐν , χαιρέτω δὲ τὸ βουλευτήριον καὶ προβουλεύματα καὶ ψηφίσματα καὶ πρεσβεῖαι καὶ ταλαιπωρίαι τοὺς μὲν ἄλλους ὠφελοῦσαι , τὸν δὲ λέγοντα ζημιοῦσαι . καίτοι Φίλιππος τοῦτό γε οὐκ ἐπέταττεν , ἀλλ’ ὑπὸ τῶν παθῶν παιδεύομαι σιωπᾶν . ὑμεῖς δὲ μένετε μὲν ἐπὶ τῆς τάξεως , εἰ δοκεῖ , περισκοπεῖτε δὲ ἤδη λιμένα ἕτερον , ὡς ὅ γε τοῦ βωμοῦ κέκλεισται . ἂν δ’ ἄρα ποτὲ Ἀθη - ναῖοι γένωνται φιλάνθρωποι καὶ δείξωσι πάλιν ὡς ἔχουσιν ἐν ταῖς φύσεσιν οἶκτον , καὶ τοῖς ἔργοις ἀνα - νεώσωνται τὸν ἔλεον , ἔσται τις ὁ γράφων ἱδρύεσθαι πάλιν τὸν βωμόν .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ὅπως ἄν σῴζω εὑρίσκω . χαίρω μέν ὁ Φίλτα - ὁ ἐγώ ποτέ οὗτος χωρίον ἐν ὅς ὁ δῆμος νοῦθος - ἐν , χαίρω δέ ὁ βουλευτήριον καί προβούλευμα καί ψήφισμα καί πρεσβεία καί ταλαιπωρία ὁ μέν ἄλλος ὠφελέω , ὁ δέ λέγω ζημιόω . καίτοι Φίλιππος τούτος γε οὐ ἐπιτάσσω , ἀλλά ὑπό ὁ πάθος παιδεύω σιωπάω . σύ δέ μένω μέν ἐπί ὁ τάξις , εἰμί δοκέω , περισκοπέω δέ ἤδη λιμήν ἕτερος , ὡς ὁ γε ὁ βωμός κλείω . εἄν δέ ἄρα ποτέ Άθης - νήϊος γίγνομαι φιλάνθρωπος καί δείκνυμι πάλιν ὡς ἔχω ἐν ὁ φύσις οἶκτος , καί ὁ ἔργον ἀνα - ἐνωθέω ὁ ἔλεος , εἰμί τις ὁ γράφω ἱδρύω πάλιν ὁ βωμός .