libanius.declamatio-22 7
ἐλογιζόμην δὴ πρὸς ἐμαυτόν · ὦ Δημόσθενες , τὸν μὲν κίνδυνον ὁρᾷς καὶ ἐπὶ τὸ σῶμα τὸ σὸν ἥκουσιν οὗτοι . τί δὴ διανοῇ δρᾶν ; λόγων μὲν ἀφθόνων εὐπορεῖς , ἐπεὶ καὶ τοῖς ἰδιώταις περὶ μόνου τούτου τοῦ πράγματος ῥᾴδιον ὧς πλεῖστα καὶ δικαιότατα λέγειν , ὅτι , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ μὲν ἴστε ποτὲ τοῦτο ἐν τῇδε τῇ πόλει γεγονὸς καί τις ἔχει ψήφισμα ἀναγνῶναι , καθ’ ὃ πολίτης ἢ ξέ - νος ἢ μέτοικος ἐξεδόθη παρ’ ὑμῶν τοῖς ἐξαι - τοῦσιν ἐχθροῖς , οὐ καλὸν μὲν πονηροῖς παρα - δείγμασιν ἀκολουθεῖν , γραφέσθω δ’ οὖν καὶ πραττέσθω καὶ νῦν παραπλήσια καὶ μηδεμία βοήθεια τοῖς κινδυνεύουσιν ἔστω · εἰ δὲ νόμον παρειλήφατε Ι παρὰ τῶν πατέρων ἔργῳ RIII 256 κεκυρωμένον διὰ μηδένα φόβον προέσθαι τὸ δίκαιον , μηδὲ ἐμὲ νῦν ἐκδῶτε . 8 . Εἶχεν ἄν τις λέγειν καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν ἠδικη - κότων ὑμᾶς στρατείας , τὰς μὲν ναυτικάς , τὰς δὲ πεζῇ , τοῦτο μὲν τὴν ὑπὲρ Θηβαίων εἰς Ἁλίαρτον , τοῦτο δὲ τὴν ὑπὲρ Κορινθίων εἰς Κόρινθον , οἳ μεγίστων ὑμῖν ὀφείλοντες δίκας τοῖς ὑμετέροις κινδύνοις ἐσώζοντο . πολὺ τοίνυν τούτου λαμπρότερον τὸ καὶ Λακεδαιμο - νίους τῶν αὐτῶν τυχεῖν , δι’ οὓς ἐδουλεύσατε μὲν τυράννοις τριάκοντα , τὰς δὲ ναῦς ἀφῃρέθητε , τὰ τείχη δὲ κατηνέγκατε . τί δὴ τὸ πεῖσαν ὑμᾶς τοιούτοις βοηθεῖν ; οὐδὲν πλὴν τὸ ἐλεεῖν ἐπίστασθαι . τοῦ γὰρ ἱκετεύοντος ἀφέντες ἐξετάζειν τὸν τρόπον αὐτὸ ψιλὸν αἰδεῖσθε . 9 . Ἐμοὶ τοίνυν , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ ταῦτα καὶ πλείω τούτων <καὶ> α πολλῷ δικαιότερα λέγειν ὑπῆρξεν ἐξετάζοντι τίς ποτε ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς τε καὶ τὸν ἐξαιτοῦντα . τίνος οὖν ποτε εἵνεκα τοῦτο οὐκ ἐποίουν οὐδὲ τῇ συνήθει παρρησίᾳ πρὸς τὸν δῆμον ἐχρώμην δεικνὺς ἐμαυτὸν αἰτίας τε καθαρὸν ἁπάσης καὶ σωτη - ρίας ἄξιον ; ὅτι κἀνταῦθα περὶ πολλοῦ τὸ τῆς πόλεως ἐποιούμην . ἔνα γὰρ μὴ δοκῆτε λόγοις πεισθέντες ῥή - τορος , ἀλλὰ φόβῳ τῶν θεῶν κωλυθέντες ἄπρακτον ἀποπέμψαι τὴν πρεσβείαν μηδ’ ὑπολίπητε μηδεμίαν τῷ Φιλίππῳ πρόφασιν εἰς τὸ μέμφεσθαι τὸν δῆμον , τὸν βωμὸν ἀντέταξα τοῖς Μακεδόνων λόγοις καὶ μᾶλλον εἱλόμην ἀνάξιον ἐμαυτοῦ σχῆμα περιθέσθαι καὶ καθῆ - Δθαι πρὸς ἱεροῖς ἱκέτης ἢ δοῦναι τοῖς τἀκείνου φρο - νοῦσιν ἐπιτιμᾶν ὑμῖν .
Lemmas: λογίζομαι δή πρός ἐμαυτοῦ · ὦ Δημοσθένης , ὁ μέν κίνδυνος ορώ καί ἐπί ὁ σῶμα ὁ σός ἥκω οὗτος . τίς δή διανοέω δράω ; λόγος μέν ἄφθονος εὐπορέω , ἐπεί καί ὁ ἰδιώτης περί μόνος οὗτος ὁ πρᾶγμα ῥᾴδιος ὅς πλεῖστος καί δίκαιος λέγω , ὅτι , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰμί μέν οἶδα ποτέ οὗτος ἐν ὅδε ὁ πόλις γίγνομαι καί τις ἔχω ψήφισμα ἀναγιγνώσκω , κατά ὁ πολίτης ἢ ξ - ν ἢ μέτοικος ἐκδίδωμι παρά σύ ὁ ξάγι - Τούσιν ἐχθρός , οὐ καλός μέν πονηρός παρά - δεῖγμα ἀκολουθέω , γράφω δέ οὖν καί πράσσω καί νῦν παραπλήσιος καί μηδείς βοήθεια ὁ κινδυνεύω εἰμί · εἰμί δέ νόμος παραλαμβάνω Ι παρά ὁ πατήρ ἔργον RIII 256 κυρόω διά μηδείς φόβος προΐημι ὁ δίκαιος , μηδέ ἐγώ νῦν ἐκδίδωμι . 8 . ἔχω ἄν τις λέγω καί ὁ ὑπέρ ὁ ἀδικέω - κότος σύ στρατεία , ὁ μέν ναυτικός , ὁ δέ πεζός , οὗτος μέν ὁ ὑπέρ Θηβαῖος εἰς Ἁλίαρτος , οὗτος δέ ὁ ὑπέρ Κορίνθιος εἰς Κόρινθος , ὅς μέγας σύ ὀφείλω δίκη ὁ ὑμέτερος κίνδυνος σῴζω . πολύς τοίνυν οὗτος λαμπρός ὁ καί Λακεδαιμο - νίους ὁ αὐτός τυγχάνω , διά ὅς δουλεύω μέν τύραννος τριάκοντα , ὁ δέ ναῦς ἀφαιρέω , ὁ τεῖχος δέ καταφέρω . τίς δή ὁ πείθω σύ τοιοῦτος βοηθέω ; οὐδείς πλήν ὁ ἐλεέω ἐπίσταμαι . ὁ γάρ ἱκετεύω ἀφίημι ἐξετάζω ὁ τρόπος αὐτός ψιλός αἰδέομαι . 9 . ἐμός τοίνυν , ὦ Ἀθηναῖος , καί οὗτος καί πλείων οὗτος <καὶ> α πολύς δίκαιος λέγω ὑπάρχω ἐξετάζω τίς ποτέ γίγνομαι πρός σύ τε καί ὁ ἐξαιτέω . τίς οὖν ποτέ ἕνεκα οὗτος οὐ ποιέω οὐδέ ὁ συνήθης παρρησία πρός ὁ δῆμος χράω δείκνυμι ἐμαυτοῦ αἰτία τε καθαρός ἅπας καί Σώτη - ῥίος ἄξιος ; ὅτι ἐνταῦθα περί πολύς ὁ ὁ πόλις ποιέω . εἷς γάρ μή δοκέω λόγος πείθω ρ̅η̅ - τορός , ἀλλά φόβος ὁ θεός κωλύω ἄπρακτος ἀποπέμπω ὁ πρεσβεία μηδέ ὑπολείπω μηδείς ὁ Φίλιππος πρόφασις εἰς ὁ μέμφομαι ὁ δῆμος , ὁ βωμός αντιτάσσω ὁ Μακεδών λόγος καί μᾶλλον αἱρέω ἀνάξιος ἐμαυτοῦ σχῆμα περιτίθημι καί καθίημι - Δθαι πρός ἱερός ἱκέτης ἢ δίδωμι ὁ ἐκεῖνος φρο - Νούσι ἐπιτιμάω σύ .