ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-21 4
ἐπειδὴ δὲ Θηβαίους ἐδόκει λυσιτελεῖν ἡμετέρους γενέσθαι , τὸ δ’ ἦν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , χαλεπὸν διὰ τοὺς ἐρεθίζοντας ἐπ’ ἀλλήλας τὰς πόλεις , οὕτως ἥκων ἐκεῖσε κατὰ πρεσβείαν , ὂ μηδεὶς ἄν ποτ’ ἤλπισε , τῶν Φιλίππου πρέσβεων παρὰ Θηβαίοις ἐκράτησα λέγων | καὶ πρὸ τοῦ πολλὰ κεχαρισμένου Φιλίππου τοὺς οὐκ ὀλίγα λελυπηκότας ὑμᾶς ἑλέσθαι τὴν Θηβαίων ἔπεισα πόλιν .
Lemmas: ἐπεί δέ Θηβαῖος δοκέω λυσιτελέω ἡμέτερος γίγνομαι , ὁ δέ εἰμί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , χαλεπός διά ὁ ἐρεθίζω ἐπί ἀλλήλων ὁ πόλις , οὕτως ἥκω ἐκεῖσε κατά πρεσβεία , ὅς μηδείς ἄν πρός ἐλπίζω , ὁ Φίλιππος πρέσβυς παρά Θηβαῖος κρατέω λέγω | καί πρό ὁ πολύς χαρίζω Φίλιππος ὁ οὐ ὀλίγος λυπέω σύ αἱρέω ὁ Θηβαῖος πείθω πόλις .
libanius.declamatio-21 5
καὶ οὐκ ἂν ἐμαυτὸν ἐμεμψάμην . εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα τὸ μῖσος ἐκεῖθεν ηὐξήθη τὸ πρὸς ἐμὲ τῷ νῦν τούτῳ με βουλομένῳ λαβεῖν , ἀλλ’ ἐστεφανούμην παρ’ ὑμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῖς δὲ φθόνῳ γραψαμένοις αἰσχύνεσθαι περιῆν ἡττωμένοις . ἔτι τοίνυν τῆς μὲν ἀρετῆς ὑμῶν ἐν οἷς πολλάκις ἐκρατήσατε τῶν πολε - μίων φανείσης , τοῦ τέλους δὲ οὐ προσλαβόντος τὴν τύχην διὰ τῆς ἐμῆς φωνῆς ἐκοσμήσατε τοὺς ἐν τῇ μάχῃ καλῶς ἀποθανόντας , ᾔδειτε γὰρ ἐμὲ πλείστα ὑπὲρ ἐκείνων εὐξάμενον .
Lemmas: καί οὐ ἄν ἐμαυτοῦ μέμφομαι . εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα ὁ μῖσος ἐκεῖθεν αὐξάνω ὁ πρός ἐγώ ὁ νῦν οὗτος ἐγώ βούλομαι λαμβάνω , ἀλλά στεφανόω παρά σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ δέ φθόνος γράφω αἰσχύνω περίειμι ἡσσάομαι . ἔτι τοίνυν ὁ μέν ἀρετή σύ ἐν ὅς πολλάκις κρατέω ὁ πόλος - Μίων φαίνω , ὁ τέλος δέ οὐ προσλαμβάνω ὁ τύχη διά ὁ ἐμός φωνή κοσμέω ὁ ἐν ὁ μάχη καλός ἀποθνῄσκω , οἶδα γάρ ἐγώ πλεῖστος ὑπέρ ἐκεῖνος εὔχομαι .
libanius.declamatio-21 6
γενομένου τοίνυν τοῦ τάφου καὶ τοῦ περιδείπνου παρ’ ἐμοί , καὶ γὰρ τούτῳ τετίμημαι παρὰ τῶν τοῖς πεσοῦσιν οἰκείων , ἐπὶ τὰς ὑπὲρ τῶν αἰχμαλώτων εὐθὺς ἐτραπόμην φροντίδας νομίζων καὶ τούτους οὐδὲν ἧττον ἀγαθοὺς καὶ οὐδε - μιᾷ κακίᾳ ταύτην ὑπομεῖναι τὴν τύχην , ἀλλ’ εἶναι τῆς ἀνδρείας αὐτῶν οὐ μικρὸν καὶ τοῦτο σύμβολον τὸ μαχομένους ἁλῶναι . οἱ μὲν γὰρ δειλοὶ καὶ φοβούμενοι τὰ τραύματα συμπίπτειν μὲν οὐ τολμῶσιν , ἀρχομένης δὲ τῆς μάχης τὰ ὅπλα ῥίψαντες αὑτοὺς εἰώθασι σώζειν , οἶ δ’ ἀξιοῦντές τι δρᾶν καὶ συμβάλλοντες τὰς ἀσπίδας καὶ σφῶν αὐτῶν ἀφειδοῦντες οὗτοι καὶ λαμβάνονται .
Lemmas: γίγνομαι τοίνυν ὁ τάφος καί ὁ περίδειπνον παρά ἐγώ , καί γάρ οὗτος τιμάω παρά ὁ ὁ πίπτω οἰκεῖος , ἐπί ὁ ὑπέρ ὁ αἰχμάλωτος εὐθύς τρέπω φροντίς νομίζω καί οὗτος οὐδείς κακός ἀγαθός καί οὐ - εἷς κακία οὗτος ὑπομένω ὁ τύχη , ἀλλά ἔρχομαι ὁ ἀνδρεία αὐτός οὐ μικρός καί οὗτος σύμβολον ὁ μάχομαι ἁλίσκομαι . ὁ μέν γάρ δειλός καί φοβέω ὁ τραῦμα συμπίπτω μέν οὐ τολμάω , ἄρχω δέ ὁ μάχη ὁ ὅπλον ῥίπτω ἑαυτοῦ εἴωθα σῴζω , οἶς δέ ἀξιόω τίς δράω καί συμβάλλω ὁ ἀσπίς καί σφεῖς αὐτός ἀφειδέω οὗτος καί λαμβάνω .
libanius.declamatio-21 7
διὰ ταῦτα ἐσκόπουν πρὸς ἐμαυτόν , πῶς ἂν αὐτοὶ ταχέως ἀνασωθεῖεν , καὶ δὴ καὶ ἔμελλον ἐρεῖν ἐν ὑμῖν , ὅπως τοῦτο γένοιτο ἄν , οὐδὲ γὰρ τὸν Φίλιππον εὔ ρισκον ἡδέως ἂν ἔχοντα τοσούτους Ἀθηναίων ἐπὶ τῆς αὑτοῦ χώρας ἐχθρούς , οἶς οὔτε στρατιώταις ἔμελλε δήπου χρήσεσθαι , σφαλερὸν γάρ , οὔτε συνάγων εἰς τι χωρίον κατέχειν ὅθεν οὐκ ἦν ἀποδρᾶναι ῥᾴδιον τό τε ἄλλως ἔχειν ἐν δεσμοῖς οὔτ’ ἀνθρώπινον οὔτε κερδα - λέον .
Lemmas: διά οὗτος σκοπέω πρός ἐμαυτοῦ , πῶς ἄν αὐτός ταχέως ἀνασῴζω , καί δή καί μέλλω λέγω ἐν σύ , ὅπως οὗτος γίγνομαι ἄν , οὐδέ γάρ ὁ Φίλιππος εὖ ῥίσκος ἡδύς ἄν ἔχω τοσοῦτος Ἀθηναῖος ἐπί ὁ αὐτός χώρα ἐχθρός , οἶς οὔτε στρατιώτης μέλλω δήπου χράω , σφαλερός γάρ , οὔτε συνάγω εἰς τίς χωρίον κατέχω ὅθεν οὐ εἰμί ἀποδιδράσκω ῥᾴδιος ὁ τε ἄλλως ἔχω ἐν δεσμός οὔτε ἀνθρώπινος οὔτε κερδάω - λέων .
libanius.declamatio-21 8
ἦν οὖν δῆλον ὡς ὑμῶν ἀποστειλάντων τοὺς περὶ τούτων αὐτῷ | διαλεξομένους καὶ τῷ παλαιῷ περὶ τῶν αἰχμαλώτων χρησομένους νόμῳ ποιήσει τοῦτο ὅ πολλοὶ πολλάκις καὶ οὕτως αὐτοὺς ἀφήσει καὶ ἀπο - πέμψει βουλόμενος καὶ ἄλλως αὑτῷ χάριν τινὰ κεῖσθαι παρ’ ὑμῖν , ὅπως , εἰ μεταπέσοι τὰ παρὰ τοῦ δαιμονίου , δύνηταί τινος ἀναμιμνήσκειν τὸν δῆμον . ᾔδει γάρ , ᾔδει καὶ νῦν οὐκ ἀρετῇ νενικηκώς , τῇ δὲ τύχῃ πλέον ἐσχηκώς , ὅθεν αὐτὸν ἀκούω μηδὲ στεφανώσασθαι λογι - ζόμενον , τίς ὢν τίνων ἐφάνη κρείττων . 9 . Ταῦτα δή μου σπουδάζοντος καὶ τοὺς περὶ τού - των ἐν χεροῖν ἔχοντος λόγους ἴφθη τὴν ἐμὴν περὶ ταῦτα πρόνοιαν ἡ Φιλίππου πρεσβεία . διὰ τί δὴ ταῦθ’ οὕτως εἶχεν ; ἐκεῖνος οὐκ ἐλπίσας ἕνα Ἀθηναῖον λήψε - σθαι παρ’ Ἀθηναίων , ἀρκεῖ γάρ μοι τοσοῦτον εἰπεῖν , τοὺς τοῦτον αἰτήσοντας ἔπεμψεν . οὐχ οὕτως ὑμᾶς ἀλλοτρίους ἡγεῖται τῶν πατέρων οὐδ’ ἀνήκοος ἐστι τῶν παλαιῶν πολέμων ἐν οἷς πολλῶν πολιτῶν εἰς τοὺς πολεμίους ἁλόντων οὐδεὶς τοιαύτην εὕρατο λύσιν . ἀλλ’ ἐνεθυμήθη πρὸς αὑτόν , ὡς αἰτήσω μὲν ἐγὼ τὸν Δημοσθένην , ὁ δὲ ἀντερεῖ παρελθών , καὶ ὁ μὲν δῆμος οὐ Ι δώσει , λυπήσει δὲ τοῦτο τοὺς τῶν αἰχμαλώτων οἰκείους , παραιρήσεται δὲ τὸ πρᾶγμα τῆς τοῦ ῥήτορος παρρησίας , καὶ τοὺς ἀντιδίκους οὕτως ἕξει πολλούς , ὁπόταν ἐπιχειρῇ τι λέγειν .
Lemmas: εἰμί οὖν δῆλος ὡς σύ ἀποστέλλω ὁ περί οὗτος αὐτός | διαλέγω καί ὁ παλαιός περί ὁ αἰχμάλωτος χράω νόμος ποιέω οὗτος ὁ πολύς πολλάκις καί οὕτως αὐτός ἀφίημι καί ἀπος - πέμπω βούλομαι καί ἄλλως ἑαυτοῦ χάρις τις κεῖμαι παρά σύ , ὅπως , εἰμί μεταπίπτω ὁ παρά ὁ δαιμόνιος , δύναμαι τις ἀναμιμνήσκω ὁ δῆμος . οἶδα γάρ , οἶδα καί νῦν οὐ ἀρετή νικάω , ὁ δέ τύχη πλείων ἔχω , ὅθεν αὐτός ἀκούω μηδέ στεφανόω λογ - ζόω , τίς εἰμί τίς φαίνω ἀγαθός . 9 . οὗτος δή ἐγώ σπουδάζω καί ὁ περί ὁ - ὁ ἐν χείρ ἔχω λόγος φθίω ὁ ἐμός περί οὗτος πρόνοια ὁ Φίλιππος πρεσβεία . διά τίς δή αὐτός οὕτως ἔχω ; ἐκεῖνος οὐ ἐλπίζω εἷς Ἀθηναῖος λαμβάνω - ἕπομαι παρά Ἀθηναῖος , ἀρκέω γάρ ἐγώ τοσοῦτος λέγω , ὁ οὗτος αἰτέω πέμπω . οὐ οὕτως σύ ἀλλότριος ἡγέομαι ὁ πατήρ οὐδέ ἀνήκοος εἰμί ὁ παλαιός πόλεμος ἐν ὅς πολύς πολίτης εἰς ὁ πολέμιος ἁλίσκομαι οὐδείς τοιοῦτος εὑρίσκω λύσις . ἀλλά ἐνθυμέομαι πρός ἑαυτοῦ , ὡς αἰτέω μέν ἐγώ ὁ Δημοσθένης , ὁ δέ ἀντιλέγω παρέρχομαι , καί ὁ μέν δῆμος οὐ Ι δίδωμι , λυπέω δέ οὗτος ὁ ὁ αἰχμάλωτος οἰκεῖος , παραιρέω δέ ὁ πρᾶγμα ὁ ὁ ῥήτωρ παρρησία , καί ὁ ἀντίδικος οὕτως ἔχω πολύς , ὁπόταν ἐπιχειρέω τίς λέγω .
libanius.declamatio-21 10
τοιαύταις αὑτὸν ὁ βέλτιστος ἐψυχαγώγησεν ἐλπίσιν . οὐ μὴν τά γε ἡμέτερα τοιαῦτα . πόθεν ; ὡς γὰρ ἤκουσαν τῆς ἐπιστολῆς , οὐδεὶς τῶν έκεί - νοις ἐγγυτάτω γένει , πολλοὺς δὲ ὁρῶ καθημένους , οὔτ’ ἐβόησεν οὔτ’ ἐθορύβησεν , ὡς δεῖ καὶ δοῦναι καὶ λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ δακρύοντας ἔγωγε εἶδόν τινας ἐπ’ ἐμοὶ μᾶλλον ἢ τοῖς ἑαλωκόσιν . ἐλογίζοντο γάρ , οἶμαι , τοῦθ’ ὅτι τὸ μὲν ἐκείνων ἐκ πολλῶν παραδειγμάτων ἔχει παραμυθίαν καὶ νόμῳ πολέμου συμβέβηκε , τὸ δ’ ἐμὸν καινὸν ἂν <εἴη> a καὶ οὔπω πρόσθεν γενόμενον καὶ μόνῳ πάντων συμβεβηκός . οὕτως ἐστέ , ὦ ἄνδρες <Ἀιξμσὸπο> . χρηστοὶ καὶ φιλάνθρωποι καὶ πρὸ τῶν ὑμετέρων ἰδέων τὴν κοινὴν δόξαν ποιούμενοι .
Lemmas: τοιοῦτος ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός ψυχαγωγέω ἐλπίς . οὐ μήν ὁ γε ἡμέτερος τοιοῦτος . πόθεν ; ὡς γάρ ἀκούω ὁ ἐπιστολή , οὐδείς ὁ ἐκεῖ - νόος ἐγγύς γένος , πολύς δέ ὁράω κάθημαι , οὔτε βοάω οὔτε θορυβέω , ὡς δέω καί δίδωμι καί λαμβάνω , ἀλλά καί δακρύω ἐγώ ὁράω τις ἐπί ἐγώ μᾶλλον ἢ ὁ ἁλίσκομαι . λογίζομαι γάρ , οἴομαι , οὗτος ὅτι ὁ μέν ἐκεῖνος ἐκ πολύς παράδειγμα ἔχω παραμυθία καί νόμος πόλεμος συμβαίνω , ὁ δέ ἐμός καινός ἄν εἶμι a καί οὔπω πρόσθεν γίγνομαι καί μόνος πᾶς συμβαίνω . οὕτως εἰμί , ὦ ἀνήρ <Ἀιξμσὸπο> . χρηστός καί φιλάνθρωπος καί πρό ὁ ὑμέτερος ἶδος ὁ κοινός δόξα ποιέω .
libanius.declamatio-21 11
καὶ τὰ μὲν παρ’ ὑμῶν οὕτω καλὰ καὶ τοῦ τῆς πόλεως ἤθους <ἄξια> , a τὰ παρ’ ἐμοῦ δὲ ἴσως οὐ χείρω . δίδωμι ἐμαυτὸν τοῖς ἥκουσι καὶ βαδίζειν εἰς Μακεδονίαν ἕτοιμος καὶ ὃ μηδὲ τῶν παρ’ ἐκείνου πλουτούντων μηδὲ εἷς ἐτόλμησεν εἰπεῖν , τοῦτο ἐγὼ καὶ λέγω καὶ γράφω .
Lemmas: καί ὁ μέν παρά σύ οὕτως καλός καί ὁ ὁ πόλις ἦθος ἀΐσσω , a ὁ παρά ἐγώ δέ ἴσως οὐ χείρων . δίδωμι ἐμαυτοῦ ὁ ἥκω καί βαδίζω εἰς Μακεδονία ἑτοῖμος καί ὁ μηδέ ὁ παρά ἐκεῖνος πλουτέω μηδέ εἷς τολμάω λέγω , οὗτος ἐγώ καί λέγω καί γράφω .
libanius.declamatio-21 12
καὶ εἶμι πεισόμενος ὅ τι ἂν τῷ Φιλίππῳ δοκῇ . καὶ τῶν ἡδίστων ἅπασι καὶ τιμιωτάτων , δήμου , φυλῆς , οἰκίας , ἱερῶν , ὁσίων , τάφων πατρῴων , πολλῶν ἑτέρων βραχὺς ἔμοιγε λόγος διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς εὔ - νοιαν . ἔστι γάρ , οἶμαι , καὶ δίκαιον καὶ προσῆκον οὕτως ἑκατέρους φρονεῖν , καὶ ὑμᾶς μὲν ἔχεσθαι τῶν πολιτικῶν καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι τηλικοῦτον δι’ ὅ δεῖ ἐκ - δοῦναί τινα τοῖς ἐχθροῖς Ι μήτε κέρδος μήτε φόβον μήτε καιροῦ δυσκολίαν , ἡμῶν δὲ ἕκαστον ὑπὲρ τῶν ὑμῖν συμφερόντων μηδὲν ὀκνεῖν . 13 . Ἀλλ’ ἐναντία , φησί , πείθειν ἐπιχειρεῖς τὸν δῆμον τοῖς τε νόμοις ἅμα καὶ τοῖς παρὰ πάντα τὸν χρόνον βεβιωμένοις τῇ πόλει . καὶ ποίοις ὀφθαλμοῖς ὀψόμεθα τοὺς Ἕλληνας καὶ τίνα καλὴν ἐροῦμεν τοῖς ἐρωτῶσι πρόφασιν ; καὶ τοιαῦτα ἐροῦσί τινες . ἐγὼ δέ , εἰ μὲν ἔμελλε τοῦ δήμου τὸ ἔργον ἔσεσθαι καὶ ὑμεῖς ἐμοῦ κεκραγότος καὶ τοὺς νόμους ἀναγινώσκοντος καὶ λέγοντος ἀδι - κεῖτε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸν Σόλωνα καὶ τὸν Δράκοντα καὶ τοὺς παραδεδομένους ὑμῖν ὑπὸ τῶν προγόνων κανόνας , ἐν οἷς ἐκεῖνοι μένον - τες ἐστράτευον ὑπὲρ ἀνθρώπων μηδὲν αὐτοῖς προσηκόντων μηδ’ ἐσχηκότων ἄλλο πρὸς αὐτοὺς δίκαιον πλὴν τῆς ἱκετείας μηδέν . καὶ τί δεῖ τοὺς Ἡρακλείδας ἢ τὸν Ἄδραστον λέγειν ; ἀλλ’ ἐκεῖνοί γε καὶ βαρβάροις βοηθοῦντες ἐπλή - ρωσαν ναῦς , ὅπως μὴ ἐξῇ τοῖς ἰσχυροτέροις ἀδικεῖν , ἐγὼ δὲ εἰ μηδὲν ἄλλο , Ἀθηναῖός εἰμι καὶ γεννήτας ὑμῖν παρασχοίμην ἂν καὶ φράτο - ρας καὶ μετέχω τοῦ ληξιαρχικοῦ γραμματείου , καὶ ταῦτα πάντες ἄν μοι μαρτυρήσαιεν <καὶ> παιδείαν καὶ πλείω τούτων ἴσως φέροντά τινα φιλοτιμίαν . ἀλλ’ ἔμοιγε ἀρκεῖ τὸ γένος εἰπεῖν .
Lemmas: καί ἔρχομαι πάσχω ὁ τίς ἄν ὁ Φίλιππος δοκέω . καί ὁ ἡδύς ἅπας καί τίμιος , δῆμος , φυλή , οἰκία , ἱερός , ὅσιος , τάφος πατρῷος , πολύς ἕτερος βραχύς ἐγώ λόγος διά ὁ πρός σύ εὕω - νοια . εἰμί γάρ , οἴομαι , καί δίκαιος καί προσήκω οὕτως ἑκάτερος φρονέω , καί σύ μέν ἔχω ὁ πολιτικός καί μηδείς ἡγέομαι τηλικοῦτος διά ὁ δέω ἐκ - δίδωμι τις ὁ ἐχθρός Ι μήτε κέρδος μήτε φόβος μήτε καιρός δυσκολία , ἐγώ δέ ἕκαστος ὑπέρ ὁ σύ συμφέρω μηδείς ὀκνέω . 13 . ἀλλά ἐναντίος , φημί , πείθω ἐπιχειρέω ὁ δῆμος ὁ τε νόμος ἅμα καί ὁ παρά πᾶς ὁ χρόνος βιόω ὁ πόλις . καί ποῖος ὀφθαλμός ὁράω ὁ Ἑλληνᾶς καί τίς καλός λέγω ὁ ἐρωτάω πρόφασις ; καί τοιοῦτος λέγω τις . ἐγώ δέ , εἰμί μέν μέλλω ὁ δῆμος ὁ ἔργον εἰμί καί σύ ἐγώ κράζω καί ὁ νόμος ἀναγιγνώσκω καί λέγω ἀς - κέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ Σόλων καί ὁ Δράκων καί ὁ παραδίδωμι σύ ὑπό ὁ πρόγονος κανών , ἐν ὅς ἐκεῖνος μένω - αἱρέω στρατεύω ὑπέρ ἄνθρωπος μηδείς αὐτός προσήκω μηδέ ἔχω ἄλλος πρός αὐτός δίκαιος πλήν ὁ ἱκετεία μηδείς . καί τίς δέω ὁ Ἡρακλείδης ἢ ὁ Ἄδραστος λέγω ; ἀλλά ἐκεῖνος γε καί βάρβαρος βοηθέω ἐπλώ - ῥώννυμι ναῦς , ὅπως μή ἐξέρχομαι ὁ ἰσχυρός ἀδικέω , ἐγώ δέ εἰμί μηδείς ἄλλος , Ἀθηναῖος εἰμί καί γενέτης σύ παρέχω ἄν καί φράτο - Ἥρα καί μετέχω ὁ ληξιαρχικός γραμματεῖον , καί οὗτος πᾶς ἄν ἐγώ μαρτυρέω <καὶ> παιδεία καί πλείων οὗτος ἴσως φέρω τις φιλοτιμία . ἀλλά ἐγώ ἀρκέω ὁ γένος λέγω .
libanius.declamatio-21 14
τοιαῦτα ἂν ἐν ὑμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , διελέχθην , εἴ τι ταπεινὸν ἑώρων ποιοῦντας καὶ ἀνάξιον τοῦ τῆς πόλεως ὀνόματος . ὃς γὰρ οὐδὲ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων | οὐδένα εἴων τῷ Φιλίππῳ προίεσθαι , ἀλλὰ καὶ χρήματα καὶ σώματα ἀναλίσκειν παρῄνουν ὧς ταύτης ὑμῖν ὑπὸ τῶν πατέρων παραδεδομένης τῆς τάξεως , σχολῇ γ’ ἄν τινα περιεῖδον ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ὑμῶν διδόντων εἰς τοὺς βαρβάρους ἀγόμενον .
Lemmas: τοιοῦτος ἄν ἐν σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , διαλέγω , εἰμί τίς ταπεινός ὁράω ποιέω καί ἀνάξιος ὁ ὁ πόλις ὄνομα . ὅς γάρ οὐδέ ὁ ἄλλος Έλληνας | οὐδείς ἐάω ὁ Φίλιππος προίημι , ἀλλά καί χρῆμα καί σῶμα ἀναλίσκω παραινέω ὅς οὗτος σύ ὑπό ὁ πατήρ παραδίδωμι ὁ τάξις , σχολή γε ἄν τις περιοράω ἀπό ὁ ἐκκλησία σύ δίδωμι εἰς ὁ βάρβαρος ἄγω .
libanius.declamatio-21 15
ἀλλὰ νῦν καθαροὶ μὲν ὑμεῖς αἰτίας καὶ ἄμεμπτοι πανταχῆ , καὶ οὐδὲν ἀσεβείας ἔγκλημα παρ’ οὐδενὸς ἐπὶ τὸν δῆμον ἥξει , τὸ πᾶν δὲ ἐμὸν ἔσται αὐτοῦ μὲν διδόντος , αὐτοῦ δ’ ἐκδιδομένου . οὐ γὰρ γεγράψεται ψήφισμα · ἔδοξε τῷ δήμῳ τῶν Ἀθηναίων , ἀλλ’ ἔδοξε Δημοσθένει περὶ Δημοσθένους . τοῦτο δέ ἐστιν ὑμᾶς μὲν οὐδὲν εἶναι χείρους , ἐμὲ δὲ τὸν αὐτὸν τῷ πάλαι περὶ ὑμᾶς .
Lemmas: ἀλλά νῦν καθαρός μέν σύ αἰτία καί ἄμεμπτος πανταχῇ , καί οὐδείς ἀσέβεια ἔγκλημα παρά οὐδείς ἐπί ὁ δῆμος ἔσσομαι , ὁ πᾶς δέ ἐμός εἰμί αὐτός μέν δίδωμι , αὐτός δέ ἐκδίδωμι . οὐ γάρ γράφω ψήφισμα · δοκέω ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος , ἀλλά δοκέω Δημοσθένης περί Δημοσθένης . οὗτος δέ εἰμί σύ μέν οὐδείς ἔρχομαι χείρων , ἐγώ δέ ὁ αὐτός ὁ πάλαι περί σύ .
libanius.declamatio-21 16
ἐγὼ γὰρ τοῖς κοινοῖς προσιὼν καὶ μιμούμενος οὐκ Αἰσχίνην οὐδὲ Φρύνωνα τὸν ἀνδρεῖον καὶ οὐδὲν αἰσχυνόμενον οὐδὲ Δημάδην οὐδὲ Φιλοκράτην , ἀλλ’ Ἀριστείδην καὶ Περικλέα καὶ Νικίαν , τοὺς οὐκ εὐνου - στέρους μὲν ἴσως ἐμοῦ περὶ τὸν δῆμον , λέγοντας δὲ ἐν εὐτυχεστέροις τοῖς τότε , ἐπιθυμῶν δὴ τοῦ τύπου τῆς ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν πολιτείας καὶ λυπῶν ὑμᾶς ἐν οἶς ὠφέλουν πολὺ πλέον ἐλύπουν τὸν βουλόμενον ὑμᾶς πραγμάτων ἐκβάλλειν καὶ αὑτὸν μὲν περιεῖναι μεθ’ ὅπλων , ὑμᾶς δὲ καθῆσθαι . 17 . Ταῦτ’ οὖν οὐκ ἀκίνδυνα ᾔδειν πολιτευόμενος , ἀλλ’ ὅμως μᾶλλον ἡγούμην δεῖν , εἰ συμβαίη , τελευτᾶν ἢ λείπειν ἢν ἔταξα τάξιν ἐμαυτόν . νῦν οὖν ἀπαιτοῦν - τος τοῦ καιροῦ προθυμίαν δειλὸς φανῶ ; καὶ ποῦ δί - καῖον ; αἰσχύνομαι τοὺς παρ’ ὑμῶν , ὦ ἄνδρες | Ἀθηναῖοι , στεφάνους , αἰσχύνομαι πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους , πολλὰ καὶ συμφέροντα ψηφίσματα , αἰσχύνομαι νόμους ἄλλους τε οὐκ ὀλίγους καὶ δι’ οὗ τὸ ναυτικὸν ὑμῖν σέσωσται .
Lemmas: ἐγώ γάρ ὁ κοινός προσέρχομαι καί μιμέομαι οὐ Αἰσχίνης οὐδέ Φρύνων ὁ ἀνδρεῖος καί οὐδείς αἰσχύνω οὐδέ Δημάδης οὐδέ Φιλοκράτης , ἀλλά Ἀριστείδης καί Περικλῆς καί Νικίας , ὁ οὐ εύνους - στέρος μέν ἴσως ἐγώ περί ὁ δῆμος , λέγω δέ ἐν εὐτυχής ὁ τότε , ἐπιθυμέω δή ὁ τύπος ὁ ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ πολιτεία καί λυπέω σύ ἐν οἶς ὠφελέω πολύς πλείων λυπέω ὁ βούλομαι σύ πρᾶγμα ἐκβάλλω καί ἑαυτοῦ μέν περίειμι μετά ὅπλον , σύ δέ κάθημαι . 17 . ταῦτα οὖν οὐ ἀκίνδυνος Ἠείδω πολιτεύω , ἀλλά ὅμως μᾶλλον ἡγέομαι δεῖ , εἰμί συμβαίνω , τελευτάω ἢ λείπω εἄν τάσσω τάξις ἐμαυτοῦ . νῦν οὖν ἀπαιτέω - ὅς ὁ καιρός προθυμία δειλός φαίνω ; καί ποῦ δί - καίω ; αἰσχύνω ὁ παρά σύ , ὦ ἀνήρ | Ἀθηναῖος , στέφανος , αἰσχύνω πολύς καί καλός λόγος , πολύς καί συμφέρω ψήφισμα , αἰσχύνω νόμος ἄλλος τε οὐ ὀλίγος καί διά ὅς ὁ ναυτικός σύ σῴζω .
libanius.declamatio-21 18
ἀλλ’ ὁ τὸν Ἀντιφῶντα μὲν κωλύ - σας ἐμπρῆσαι τὰ νεώρια καὶ παραδοῦναι Φιλίππῳ τὴν θάλατταν , τὴν δεινότητα δὲ τοῦ Βυζαντίου ῥήτορος ἀσθενεστέραν ἀποφήνας τῶν τῆς πόλεως δικαίων , μι - σῶν δὲ συμπρέσβεις πονηροὺς καὶ οὐδὲν τῶν ἰδίων αἰδούμενος κατὰ τῶν ὑμῖν συμφερόντων νῦν ἀποστῶ τῆς ἀρχαίας εὐνοίας ; τίνα μέλλων τῶν Ἑλλήνων λανθάνειν ; οὐδὲ γὰρ αὖ τοῦτό γε ἔνεστιν εἰπεῖν ὡς οὐκ εἰς πολλοὺς ἥξει τῆς ἐμῆς ῥᾳθυμίας ὁ λόγος οὐδ’ ὧς ἐν τοῖς περιχώροις τούτοις , Εὐβοεῦσι λέγω καὶ Θηβαίοις καὶ Μεγαρεῦσι , στήσεται τὸ τῆς αἰσχύνης .
Lemmas: ἀλλά ὁ ὁ Ἀντιφῶν μέν κωλυ - σός ἐμπίμπρημι ὁ νεώριον καί παραδίδωμι Φίλιππος ὁ θάλασσα , ὁ δεινότης δέ ὁ Βυζάντιος ῥήτωρ ἀσθενής ἀποφαίνω ὁ ὁ πόλις δίκαιος , μι - σός δέ σύμπρεσβυς πονηρός καί οὐδείς ὁ ἴδιος αἰδέομαι κατά ὁ σύ συμφέρω νῦν ἀποστάζω ὁ ἀρχαῖος εὔνοια ; τίς μέλλω ὁ Έλληνας λανθάνω ; οὐδέ γάρ αὖ τούτος γε ἔνειμι λέγω ὡς οὐ εἰς πολύς ἔσσομαι ὁ ἐμός ῥᾳθυμία ὁ λόγος οὐδέ ὅς ἐν ὁ περίχωρος οὗτος , Εὐβοεύς λέγω καί Θηβαῖος καί Μεγαρεύς , ἵστημι ὁ ὁ αἰσχύνη .
libanius.declamatio-21 19
ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐμοὶ μεγάλη ζημία τὸ βεβοῆσθαι τὴν ἐμὴν πολιτείαν . τὸ δ’ αἴτιον , ἔδωκα τοῖς Ἑλληνι - κοῖς ἐμαυτόν , καὶ αἰ πολλαὶ πρεσβεῖαι παντί με τῷ γένει τῶν Ἑλλήνων ἔδειξαν , καὶ οὐ τοῖς Ἕλλησι μόνον , ἀλλ’ ἤδη καὶ πολλοῖς τῶν βαρβάρων . ὡς βασιλέα δὲ αὐτὸς μὲν οὐχ ἧκον , λέγεται δὲ ἀφῖχθαί τις ὑπὲρ τῶν ἐμῶν ταλαιπωριῶν λόγος .
Lemmas: ἀλλά καί οὗτος ἐγώ μέγας ζημία ὁ βοάω ὁ ἐμός πολιτεία . ὁ δέ αἴτιος , δίδωμι ὁ Ἕλλην - κέω ἐμαυτοῦ , καί ὁ πολύς πρεσβεία πᾶς ἐγώ ὁ γένος ὁ Έλληνας δείκνυμι , καί οὐ ὁ Ἕλλην μόνος , ἀλλά ἤδη καί πολύς ὁ βάρβαρος . ὡς βασιλεύς δέ αὐτός μέν οὐ ἔκω , λέγω δέ ἀφικνέομαι τις ὑπέρ ὁ ἐμός ταλαιπωρία λόγος .
libanius.declamatio-21 23
ἐγὼ δὲ τὰ ὑμῖν ἥδιστα τήμερον ἂν γενέσθαι βουλοίμην καὶ μηδεμίαν παρ’ ἐμὲ περὶ ταῦτα συμβαίνειν ἀναβολήν . εἰ μὲν οὖν ἦν μοι τοσαῦτα χρήματα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δι’ ὅσων ἂν ἐλυσάμην τοσούτους , ἐποίουν ἂν ταὐτὸν τοῖς ἐπὶ τῆς πρεσβείας . τί δ’ ἦν ὅ τότε ἐποίησα ; τῶν ἄλλων πρέσβεων ἐκεῖθεν δεῦρο κομιζόντων χρυσίον αὐτὸς ἐνθένδε ἐκεῖσε φέρων ἐπανῆγον τῶν αἰχμαλώτων ὅσους οἶόν τε ἦν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ σύ ἡδύς σήμερον ἄν γίγνομαι βούλομαι καί μηδείς παρά ἐγώ περί οὗτος συμβαίνω ἀναβολή . εἰμί μέν οὖν εἰμί ἐγώ τοσοῦτος χρῆμα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , διά ὅσος ἄν λύω τοσοῦτος , ποιέω ἄν αὐτός ὁ ἐπί ὁ πρεσβεία . τίς δέ εἰμί ὁ τότε ποιέω ; ὁ ἄλλος πρέσβυς ἐκεῖθεν δεῦρο κομίζω χρυσίον αὐτός ἐνθένδε ἐκεῖσε φέρω ἐπανάγω ὁ αἰχμάλωτος ὅσος οἶος τε εἰμί .
libanius.declamatio-21 24
καὶ νῦν οὐκ ἂν ὤκνησα τὸν αὐτὸν τρόπον ἀπαλλάξαι χείρονος τοὺς πολίτας τύχης , εἰ παρῆν μοι τοσοῦτον ἀργύριον . ἀλλ’ οὐκ ἔστι τοσ - οῦτον . τοσοῦτον λέγω ; μικρὸν μὲν οὖν , 00 ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πάνυ μικρόν . ἄνευ γὰρ τοῦ μηδὲ πολλοστὸν μέρος τῶν πατρῴων ἀπολαβεῖν αὐτὸ τοῦτο εἰς ὑμᾶς ἀνήλωται , κέρδος δὲ πονηρὸν οὐδαμόθεν οὐδέν . τί λοιπόν ; ἀντὶ χρημάτων εἰσενεγκεῖν τὴν ψυχήν . 25 . Τί οὖν , φησίν , ἂν οἶ μὲν ὧσι παρ’ ἡμῖν , ὁ δὲ διδάσκων | τὰ λυσιτελέστερα τὸν δῆ - μον ἀπίῃ ; δεινὸν μέν , 00 ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δεινὸν καὶ οὐκ ἔξω ζημίας , δεῖ δὲ ὅμως φέρειν ἀντιτιθέντας τὸ κέρδος τῇ βλάβη . οὐχ ἕξετε ῥήτορα φιλόπονον , ἀλλ’ ἵξετε στρατιώτας πλείους . οὐκ ἀκούσεσθε λόγων καλῶν , ἀλλ’ ὄψεσθε τοὺς νῦν ἑτέρωθι . ἀλλὰ γὰρ ἠδίκηκα τοῖς λόγοις τοῦτον Ὑπερίδην τὸν βέλτιστον καὶ δημοτικώ - τατον , καὶ εἴ τις ἄλλος ταὐτά μοι διαγέγονε φρονῶν .
Lemmas: καί νῦν οὐ ἄν ὀκνέω ὁ αὐτός τρόπος ἀπαλλάσσω χείρων ὁ πολίτης τύχη , εἰμί πάρειμι ἐγώ τοσοῦτος ἀργύριον . ἀλλά οὐ εἰμί ὅς - οὗτος . τοσοῦτος λέγω ; μικρός μέν οὖν , 00 ἀνήρ Ἀθηναῖος , πάνυ μικρός . ἄνευ γάρ ὁ μηδέ πολλοστός μέρος ὁ πατρῷος ἀπολαμβάνω αὐτός οὗτος εἰς σύ ἀναλίσκω , κέρδος δέ πονηρός οὐδαμόθεν οὐδείς . τίς λοιπός ; ἀντί χρῆμα εἰσφέρω ὁ ψυχή . 25 . Τι οὖν , φημί , εἄν ὅς μέν εἰμί παρά ἐγώ , ὁ δέ διδάσκω | ὁ λυσιτελής ὁ δῆ - νυμφότιμον ἀπέρχομαι ; δεινός μέν , 00 ἀνήρ Ἀθηναῖος , δεινός καί οὐ ἔξω ζημία , δεῖ δέ ὅμως φέρω ἀντιτίθημι ὁ κέρδος ὁ βλάβη . οὐ ἔχω ῥήτωρ φιλόπονος , ἀλλά ἵκω στρατιώτης πολύς . οὐ ἀκούω λόγος καλός , ἀλλά ὁράω ὁ νῦν ἑτέρωθι . ἀλλά γάρ ἀδικέω ὁ λόγος οὗτος Ὑπερίδης ὁ ἀγαθός καί δημοτικός - ὅς , καί εἰμί τις ἄλλος αὐτός ἐγώ διαγίγνομαι φρονέω .
libanius.declamatio-21 26
παρὰ τούτων ἄρ’ ἀπαιτήσετε γνώμας καὶ ψηφί - σματα , κἂν φύγ’ ὡς ἴ’ τὸ βῆμα καὶ κρύπτωσιν ἑαυτοὺς καὶ ὀνειδίζωσιν ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναῖοι , Δημοσθένην ἐκεῖνον τὸν ἀμελήσαντα μὲν τῶν ἑαυτοῦ , ὑπὲρ δὲ τῶν ὑμετέρων πάντα μεριμνήσαντα τὸν βίον , τὸν ἄγρυπνον , τὸν ταλαίπωρον , τὸν οὐδὲ μικρὸν ἡμέρας ἀναπνεύ - σαντα μέρος , τὸν κρείττονα τοῦ Μακεδονικοῦ πλούτου , τοῦτον παραδεδώκατε Μακεδόσι . καὶ εἶδε τὸν πρεσβεύσαντα πρότερον Φίλιππος δε - δεμένον . τί οὖν ἡμᾶς ἐπὶ τὸ βάραθρον καλεῖτε ; ἢ ἔνα καὶ ἡμεῖς τὴν ὁμοίαν ἔλθωμεν ὁδόν ; κα - λοί γε οἱ μισθοὶ τῆς εὐνοίας .
Lemmas: παρά οὗτος ἄρα ἀπαιτέω γνώμη καί ψηφίς - σματα , κἀν φυγή ὡς εἷς ὁ βῆμα καί κρύπτω ἑαυτοῦ καί ὀνειδίζω σύ ὅτι σύ , ὦ ἀνήρ Άθης - νήϊος , Δημοσθένης ἐκεῖνος ὁ ἀμελέω μέν ὁ ἑαυτοῦ , ὑπέρ δέ ὁ ὑμέτερος πᾶς μεριμνάω ὁ βίος , ὁ ἄγρυπνος , ὁ ταλαίπωρος , ὁ οὐδέ μικρός ἡμέρα ἐοναπνεύς - ὁδόω μέρος , ὁ ἀγαθός ὁ Μακεδονικός πλοῦτος , οὗτος παραδίδωμι Μακεδών . καί ὁράω ὁ πρεσβεύω πρότερος Φίλιππος ε - δέω . τίς οὖν ἐγώ ἐπί ὁ βάραθρον καλέω ; ἢ εἷς καί ἐγώ ὁ ὅμοιος ἔρχομαι ὁδός ; ἄν - Λόι γε ὁ μισθός ὁ εὔνοια .
libanius.declamatio-21 27
ἂν ταῦτα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λέγωσι κλαίοντες , οὐκ ἀπορήσετε πρὸς αὐτοὺς ἀπολογίας τινός . ἃ γὰρ ἄρτι πρὸς ὑμᾶς εἶπον ἐγώ , ταῦτ’ ἐρεῖτε ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ὅτι οὐχ ἡμεῖς ἐξέδομεν τὸν Δημοσθένην , ἀλλ’ ἐκπε - πληγμένων ἡμῶν καὶ χαλεπῶς ἐχόντων καὶ δια - νοουμένων ἀποκρίνασθαι τοῖς ἥκουσιν ἃ τὸν Φί - λιππον ἂν εὐλαβέστερον ἐποίησεν αὐτὸς αὑτὸν ἔπεισεν , ὧς ἄρα αὑτῷ καλῶς ἔχει ταῦτα παθεῖν .
Lemmas: εἄν οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , λέγω κλαίω , οὐ ἀπορέω πρός αὐτός ἀπολογία τις . ὅς γάρ ἄρτι πρός σύ λέγω ἐγώ , αὐτός λέγω ὑπέρ σύ αὐτός ὅτι οὐ ἐγώ ἐκδίδωμι ὁ Δημοσθένης , ἀλλά ΕΚΠΕ - πληγμένος ἐγώ καί χαλεπός ἔχω καί δα - νοέω ἀποκρίνω ὁ ἥκω ὅς ὁ φεῖ - λείπω ἄν εὐλαβής ποιέω αὐτός ἑαυτοῦ πείθω , ὅς ἄρα ἑαυτοῦ καλός ἔχω οὗτος πάσχω .
libanius.declamatio-21 28
κἂν ἐπιτιμῶσι πάλιν ὅτι ταῦτα ἐπετρέψατε τῷ Δημοσθένει καὶ συνεχωρήσατε καὶ οὐκ ἐκωλύσατε οὐδ’ ἀντελάβεσθε οὐδ’ ἠμείψασθε τὴν ἄγαν αὐτοῦ προθυ - μίαν τῷ μὴ ταῦτα ἐᾶσαι γενέσθαι , πάλιν ἕξετε | πιθανὸν εἰπεῖν ὧς ὑμεῖς μὲν ἠλγεῖτε ἀπιέναι θέλοντος καὶ ἐβοᾶτε μένειν , ἐγὼ δὲ ἰσχυρότερος ἐγενόμην τοῦ δήμου παντός . τούτοις τε οὖν αὐτοὺς θαρρύνετε καὶ ἄμα ὑπόσχεσθε πρὸς τὰ δεύτερα ἔσεσθαι βελτίους , οἶ δὲ πιστεύσουσι λεγόντων . 29 . Ἐᾶτε δή με , πρὸς τῶν τροπαίων , πρὸς τῆς γῆς ἣν αὐχοῦμεν ἔχειν μητέρα , ποιεῖν ἅπερ ἔγνωκα , καὶ μή με ἀναγκαζέτω μηδεὶς μηδὲν ὑπομεῖναι τῆς ἐμῆς γνώμης ἀνάξιον . βούλομαι δὲ ἀπιὼν παραμυθήσασθαι καὶ ὑμᾶς καὶ ἐμαυτόν . ὑμῖν μὲν τοίνυν ἐκ τῶν ἐμῶν ἔστω παραμυθία . ὁρᾶτε γὰρ τὴν μεταβολήν . Δημοσθέ - νης ὁ πολὺς κατὰ τοῦ Φιλίππου ῥέων ἐπὶ τῆς ἐκκλη - σίας ἀπ’ αὐτῆς ἀχθήσεται τῆς ἐκκλησίας . καὶ ὃν οὐκ ἔδωκεν ἡ μάχη τοῖς νενικηκόσιν , οὗτος αὐτὸν ἐγχειριεῖ τῷ δυσμενεστάτῳ , λαβὼν δὲ ἐκεῖνος μαστιγώσει , στρε - βλώσει , σιδήρῳ καὶ πυρὶ δαπανήσει τὸ σῶμα .
Lemmas: κἀν ἐπιτιμάω πάλιν ὅτι οὗτος ἐπιτρέπω ὁ Δημοσθένης καί συγχωρέω καί οὐ κωλύω οὐδέ ἀντιλαμβάνω οὐδέ ἀμείβω ὁ ἄγαν αὐτός προθυ - εἷς ὁ μή οὗτος ἐάω γίγνομαι , πάλιν ἔχω | πιθανός λέγω ὅς σύ μέν ἀλγέω ἀπέρχομαι ἐθέλω καί βοάω μένω , ἐγώ δέ ἰσχυρός γίγνομαι ὁ δῆμος πᾶς . οὗτος τε οὖν αὐτός θαρσύνω καί ἄμη ὑπισχνέομαι πρός ὁ δεύτερος εἰμί ἀγαθός , οἶς δέ πιστεύω λέγω . 29 . ἐάω δή ἐγώ , πρός ὁ τρόπαιον , πρός ὁ γῆ ὅς αὐχέω ἔχω μήτηρ , ποιέω ὅς γινώσκω , καί μή ἐγώ ἀναγκάζω μηδείς μηδείς ὑπομένω ὁ ἐμός γνώμη ἀνάξιος . βούλομαι δέ ἀπέρχομαι παραμυθέομαι καί σύ καί ἐμαυτοῦ . σύ μέν τοίνυν ἐκ ὁ ἐμός εἰμί παραμυθία . ὁράω γάρ ὁ μεταβολή . δημόω - Νέος ὁ πολύς κατά ὁ Φίλιππος ῥέω ἐπί ὁ ἐκκαλέω - σία ἀπό αὐτηες͂ς ἄγω ὁ ἐκκλησία . καί ὅς οὐ δίδωμι ὁ μάχη ὁ νικάω , οὗτος αὐτός ἐγχειρίζω ὁ δυσμενής , λαμβάνω δέ ἐκεῖνος μαστιγόω , στρ - βλῶσις , σίδηρος καί πῦρ δαπανάω ὁ σῶμα .
libanius.declamatio-21 30
μὴ γὰρ δὴ ἐκεῖνο δείσητε , ὡς ἐγώ ποτε ἐμαυτὸν εἰς τἀκεί - νου δώσω πράγματα . ὁ μὲν γὰρ ἴσως ἐθελήσει παν - οῦργος ὢν καὶ δώσει καὶ χώραν καὶ οἰκίαν καὶ χρη - μάτων πλῆθος , ἀντὶ δὲ τούτων ἀξιώσει με περιελθόντα τὴν Ἑλλάδα παλινῳδίαν ᾆσαι ὅτι Φίλιππος εὐσεβής , πιστός , δίκαιος , Ἑλληνικώτατος καὶ οὐδὲν ἢ <οὐ> α πολλὰ τῶν Ἀθηναίων ἐλάττων . βούλοιτο ἂν αὑτῷ τούτους ὑπάρξαι παρὰ τῆς ἐμῆς γλώττης τοὺς λόγους ἢ μυρίους αὑτῷ Πύθωνας γενέσθαι . οἶδε γὰρ ὧς ὁ μάλιστα αὐτὸν διαβεβληκὼς οὗτος ἂν μόνος καὶ μεταπεῖσαι δύναιτο .
Lemmas: μή γάρ δή ἐκεῖνος δείδω , ὡς ἐγώ ποτέ ἐμαυτοῦ εἰς ἐκεῖ - νους δίνω πρᾶγμα . ὁ μέν γάρ ἴσως ἐθέλω πᾶς - ὀργός εἰμί καί δίδωμι καί χώρα καί οἰκία καί χρή - ματάω πλῆθος , ἀντί δέ οὗτος ἀξιόω ἐγώ περιέρχομαι ὁ Ἑλλάς παλινῳδία ἀείδω ὅτι Φίλιππος εὐσεβής , πιστός , δίκαιος , Ἑλληνικός καί οὐδείς ἢ οὐ α πολύς ὁ Ἀθηναῖος μικρός . βούλομαι ἄν ἑαυτοῦ οὗτος ὑπάρχω παρά ὁ ἐμός γλῶττα ὁ λόγος ἢ μυρίος ἑαυτοῦ Πύθων γίγνομαι . οἶδα γάρ ὅς ὁ μάλιστα αὐτός διαβάλλω οὗτος ἄν μόνος καί μεταπείθω δύναμαι .
libanius.declamatio-21 31
Φίλιππον μὲν οὖν εἰκὸς οὐδὲ ταύτης ἀφέξεσθαι | τῆς πείρας , ἐγὼ δὲ αὐ - τὸν οἶς ἐρῶ πρὸς ταχεῖαν ὀργὴν ἐπισπάσομαι πάλιν ὄλεθρον καλῶν , πάλιν βάρβαρον καὶ λέγων ὡς ἀθά - νατος ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις καὶ ὧς ἀμήχανον ψευδεῖς ἐλεγχθῆναι τὰς ὑπὲρ αὐτῆς μαντείας καὶ ὧς ἐγὼ μὲν αὐτῇ τοὺς αἰχμαλώτους ἀνα - σῶσαι δι’ ἐμαυτοῦ προσήκειν ὑπέλαβον , ἡ δὲ καὶ ἄνευ τούτων ἔρρωται καὶ οἶδεν ὅτι οὐ νενίκηκας .
Lemmas: Φίλιππος μέν οὖν ἔοικα οὐδέ οὗτος ἀπέχω | ὁ πεῖρα , ἐγώ δέ αὖος - ὁ οἶς λέγω πρός ταχύς ὀργή ἐπισπάω πάλιν ὄλεθρος καλός , πάλιν βάρβαρος καί λέγω ὡς ἀθά - Νάτος ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις καί ὅς ἀμήχανος ψευδής ἐλέγχω ὁ ὑπέρ αὐτηες͂ς μαντεία καί ὅς ἐγώ μέν αὐτός ὁ αἰχμάλωτος ἀνα - σῴζω διά ἐμαυτοῦ προσήκω ὑπολαμβάνω , ὁ δέ καί ἄνευ οὗτος ῥώννυμι καί οἶδα ὅτι οὐ νικάω .
libanius.declamatio-21 32
πρὸς ταῦτά με κατακοπτέτω καὶ τῶν σπλάγχνων , εἰ βούλεται , γευέσθω . ῥᾳδίως οἴσω τὰ χαλεπώτατα . τί λογιζόμενος ; ὅτι κἂν νῦν μυριάκις ἀποθάνω , τήν γε δόξαν ἢν ἔσχον παρὰ τοῖς Ἕλλησιν οὐδεὶς ἐξαλείψει χρόνος . εἰ δ’ ἄρα καὶ τῶν ἄλλων τις τοῦτο Ἑλλήνων πάθοι , ἀλλ’ οὐ τῆς πόλεως τοῦτό ποτε ἔξεισιν , ἀλλ’ ἕως ἂν μένῃ τουτὶ τὸ βουλευτήριον καὶ ἡ Πνὺξ αὕτη καὶ τὰ δικαστήρια καὶ τὸ Μητρῷον , ἀεὶ δὲ μενεῖ , ταῦτα γὰρ οἱ θεοὶ λέγουσιν , ἔσται τις μνήμη τῶν ἐμοὶ πεπονημένων .
Lemmas: πρός οὗτος ἐγώ κατακόπτω καί ὁ σπλάγχνον , εἰμί βούλομαι , γεύω . ῥᾴδιος φέρω ὁ χαλεπός . τίς λογίζομαι ; ὅτι κἀν νῦν μυριάκις ἀποθνῄσκω , ὁ γε δόξα εἄν ἔχω παρά ὁ Ἕλλην οὐδείς ἐξαλείφω χρόνος . εἰμί δέ ἄρα καί ὁ ἄλλος τις οὗτος Έλληνας πάσχω , ἀλλά οὐ ὁ πόλις τούτος ποτέ ἔξειμι , ἀλλά ἠώς ἄν μένω οὗτος ὁ βουλευτήριον καί ὁ Πνύξ οὗτος καί ὁ δικαστήριον καί ὁ Μητρῷον , ἀεί δέ μένω , οὗτος γάρ ὁ θεός λέγω , εἰμί τις μνήμη ὁ ἐγώ πονέω .
libanius.declamatio-21 33
εἰ δ’ οὖν καὶ ἄλλων ἀμνημονήσειέ τις , πῶς ἂν τοῦ γε τελευταίου τούτου δύναιτο ; τὰ καινὰ γὰρ ἥκιστα ὑπὸ λήθης ἀφανίζεται . τοιοῦτον δ’ , οἶμαι , τὸ παρόν . ἀνὴρ πολέμιος ἄκων ἐπαινεῖ τὸν ἐχθρὸν ἐμέ . καὶ ἔγωγε ἐνεθυμήθην ὡς τὸ παρ’ ἀξίαν εὐτυχεῖν ἐξίστησι πολλάκις τοῦ φρονεῖν . ὁ γοῦν Φίλιππος οὐκ οἶδεν ὧς ἐν αὐτῷ τῷ ζητεῖν με λαβεῖν μάρτυς γίνεται τῆς ἐμῆς εἰς ὑμᾶς εὐνοίας καὶ μονονοὺ κηρύττει πρὸς ἅπαντας ὅτι διὰ τοῦτον μέν - τοι τὸν ἄνθρωπον οὐ κεκράτηκα τῆς Ἀττικῆς , ἀλλ’ ἔτι μοχθῶ καὶ στρατεύομαι πάλαι πάντα δυνάμενος ἔχειν .
Lemmas: εἰμί δέ οὖν καί ἄλλος ἀμνημονέω τις , πῶς ἄν ὁ γε τελευταῖος οὗτος δύναμαι ; ὁ καινός γάρ ἦκα ὑπό λήθη ἀφανίζω . τοιοῦτος δέ , οἴομαι , ὁ πάρειμι . ἀνήρ πολέμιος ἀέκων ἐπαινέω ὁ ἐχθρός ἐγώ . καί ἐγώ ἐνθυμέομαι ὡς ὁ παρά ἄξιος εὐτυχέω ἐξίστημι πολλάκις ὁ φρονέω . ὁ γοῦν Φίλιππος οὐ οἶδα ὅς ἐν αὐτός ὁ ζητέω ἐγώ λαμβάνω μάρτυς γίγνομαι ὁ ἐμός εἰς σύ εὔνοια καί μονονού κηρύσσω πρός ἅπας ὅτι διά οὗτος μέν - τοι ὁ ἄνθρωπος οὐ κρατέω ὁ Ἀττική , ἀλλά ἔτι μοχθέω καί στρατεύω πάλαι πᾶς δύναμαι ἔχω .
libanius.declamatio-21 34
τί οὖν ἔτι δεῖ με μεῖζον παρα - μύθιον ζητεῖν ; ἢ τίνων οὐ στεφάνων τὸ πρᾶγμα ἐντι - μότερον ; ὅταν γὰρ ἐμὲ μόνον ἐκεῖνος οὕτω μισῇ , καί με πάντας ὑπερβεβληκέναι τῷ I μίσει τι πρὸς αὑτὸν ὁμολογεῖ . ὥσπερ οὖν εἴ με φιλεῖν ἔφασκεν , ᾐσχυνόμην ἄν , οὕτω φιλοτιμοῦμαι μισούμενος . ἢ τῶν μὲν πολιτῶν τοὺς ἐχθροὺς εἰ παρειχόμην τὰ βελτίω μοι μαρτυροῦντας , μέγα ἂν ἦν , καὶ δεῖγμα τῆς ἐσχάτης ἀρετῆς τὸ τοὺς ἡδέως ἂν λοιδορήσαντας ἐπαινεῖν ἠναγ - κάσθαι , τοῦ δ’ ἀλλοφύλου καὶ πολεμίου τοῦτ’ αὐτὸ ποιοῦντος οὐκ ἄρα σεμνύνεσθαί μοι προσήκει καὶ καλὸν ἐντάφιον ἔχειν νομίζειν τὴν τοῦ λίαν ἀποκτεῖναί με ἐπιθυμοῦντος ἐπιστολήν ;
Lemmas: τίς οὖν ἔτι δέω ἐγώ μέγας παρά - μύθιος ζητέω ; ἢ τίς οὐ στέφανος ὁ πρᾶγμα εἰμί - μοτερος ; ὅταν γάρ ἐγώ μόνος ἐκεῖνος οὕτως μισέω , καί ἐγώ πᾶς ὑπερβάλλω ὁ I μῖσος τίς πρός ἑαυτοῦ ὁμολογέω . ὥσπερ οὖν εἰμί ἐγώ φιλέω φάσκω , αἰσχύνω ἄν , οὕτως φιλοτιμέομαι μισέω . ἢ ὁ μέν πολίτης ὁ ἐχθρός εἰμί παρέχω ὁ ἀγαθός ἐγώ μαρτυρέω , μέγας ἄν εἰμί , καί δεῖγμα ὁ ἔσχατος ἀρετή ὁ ὁ ἡδύς ἄν λοιδορέω ἐπαινέω ἀνάγω - κάω , ὁ δέ ἀλλόφυλος καί πολέμιος οὗτος αὐτός ποιέω οὐ ἄρα σεμνύνω ἐγώ προσήκω καί καλός ἐντάφιον ἔχω νομίζω ὁ ὁ λίαν ἀποκτείνω ἐγώ ἐπιθυμέω ἐπιστολή ;
libanius.declamatio-21 35
ταῦτα πρὸς ἐμαυτὸν κατὰ τὴν ὁδὸν λέγων οὐκ ἀνιάσομαι , ὅτι με ὡμολόγηκε Φίλιππος δισχιλίων Ἀθηναίων εἶναι τιμιώτερον . οὐ γάρ φησι μείζω μὲν ἐθέλειν δοῦναι , λαβεῖν δὲ ἐλάττω , ἀλλ’ ὅπερ οὐδεπώποτε ὑπὲρ ἐμαυτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν ἐτόλμησα ἐγώ , τοῦτ’ ἐν ἑτέροις ῥήμασιν ὁ πολέ - μιος διδάσκει . τοῦτ’ οὖν , ὅπερ ἔφην , οἴσει μοι παρα - μυθίαν . 36 . Ὤρα δὴ πορεύεσθαι τοσοῦτον εὐξάμενον · Ἄπολ - λον πατρῷε καὶ δέσποινα Ἀθηνᾶ καὶ Δήμητερ καὶ Κόρη καὶ Ἴακχε καὶ θεοὶ πάντες καὶ ἥρωες , μεθ’ ὧν οἱ πρόγονοι τὸν Μῆδον ἐνίκησαν ἀνυπό - στατον εἶναι δοκοῦντα , δοίητε τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἀπλῶς καὶ ἀδόλως ταύτην τὴν ἀλλαγὴν ποιήσασθαι πρὸς τὴν Ἀθηναίων πόλιν καὶ μη - δὲν φενακισμοῦ μηδ’ ὧν εἴωθε μηδὲν <ἐκ> a αὑτοῦ φύσεως πρὸς τὸ πρᾶγμα τοῦτο προσε - νεγκεῖν . εἰκότως δὲ αὐτόν , οἶμαι , δέδοικα τὸν ἐν ταῖς συνθήκαις ἢ τοῖς ὅπλοις ἀδικήσαντα πλείω .
Lemmas: οὗτος πρός ἐμαυτοῦ κατά ὁ ὁδός λέγω οὐ ἀνιάομαι , ὅτι ἐγώ ὁμολογέω Φίλιππος δισχίλιοι Ἀθηναῖος ἔρχομαι τίμιος . οὐ γάρ φημί μέγας μέν ἐθέλω δίδωμι , λαμβάνω δέ μικρός , ἀλλά ὅς οὐδεπώποτε ὑπέρ ἐμαυτοῦ πρός σύ λέγω τολμάω ἐγώ , οὗτος ἐν ἕτερος ῥῆμα ὁ πολός - Μιὸς διδάσκω . οὗτος οὖν , ὅς φημί , φέρω ἐγώ παρά - μύθιος . 36 . ὤρα δή πορεύω τοσοῦτος εὔχομαι · Απόλ - λος πατρῷος καί δέσποινα Ἀθήνη καί Δημήτηρ καί Κόρη καί Ἴακχος καί θεός πᾶς καί ἥρως , μετά ὅς ὁ πρόγονος ὁ Μῆδος νικάω ἀνυπό - στατός ἔρχομαι δοκέω , δίδωμι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἀπλόος καί ἄδολος οὗτος ὁ ἀλλαγή ποιέω πρός ὁ Ἀθηναῖος πόλις καί μη - δέν φενακισμός μηδέ ὅς εἴωθα μηδείς ἐκεί a αὐτός φύσις πρός ὁ πρᾶγμα οὗτος πρόσω - νεγκεῖν . ἔοικα δέ αὐτός , οἴομαι , δείδω ὁ ἐν ὁ συνθήκη ἢ ὁ ὅπλον ἀδικέω πλείων .