libanius.declamatio-21 20
ταύτην οὖν ἅπασαν τὴν γῆν ἀνέξομαι τὰ χείρω περὶ ἐμοῦ δοξάζειν καὶ τῶν ἐμοὶ παρ’ ὑμῖν φθονούντων ἐνίους ἔχειν εἰπεῖν ; ἀνεῖλε πολλὴν καὶ μεγάλην Δημοσθένης εὔκλειαν ἣν ἐν μακρῷ μὲν χρόνῳ , διὰ πολλῶν δὲ πόνων συνήγαγεν . Ι ὁ χορηγῶν ἐκεῖνος ἐθελοντὴς καὶ τριήρεις ἐπιδιδούς , ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐλευθε - ρῶν , ὁ τὸν Ἑλλήσποντον ῥυόμενος , ὁ Χερρό - νησον σώζων , δι’ ὃν ἔπλεον πανταχόθεν οἱ στεφανώσοντες τὸν δῆμον , ὁ πᾶσι τοῖς ἐπεί - γοῦσιν αὑτὸν ἀφειδῶς δεδωκὼς νῦν ἐξ αὐτοῦ φιλοτιμήσασθαι τοῦ σώματος ἔχων οὐκ ἠθἐ - λησε . 21 . Διὰ τί γάρ , φησίν , οὓς εὑρηκέναι φῄς λύσεως ἑτέρους τρόπους οὐ λέγεις , ὦ Δημό - σθενες ; ὅτι εἰσὶ μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ καλοὶ καὶ εἰωθότες , οὐ γὰρ <ἂν> α ἀρνησαίμην , χρόνου τινος δέονται · δεῖ δέ , οἶμαι , τάχους . οἷον ἂν εἴπω χρήματα δεῖν εἰσφέρειν , πείσω μέν , οὐδεὶς γὰρ οὕτως Ἀθηναίων οὔτ’ ὠμὸς οὔτ’ ἄπειρος τῆς ὑπὲρ τῶν δι - καίων δαπάνης ὅστις ἂν τολμήσειε τὸ ἀνάλωμα φυγεῖν , εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἠδικηκότων ὑμᾶς εἰς κίνδυνον ἥκον - τες εἰσηνέγκατε προθύμως , πῶς ἄν , ὅθ’ ὑπέρ του τῶν πολιτῶν ἡ σπουδή , τὸ δοῦναι μικρὸν ἕκαστος ἀργύριον ζημίαν ἡγεῖσθε ; ἀλλ’ , ὁρᾶς , δεῖ μὲν νικῆσαι ψήφισμα , δεῖ δὲ τοὺς εἰσπράττοντας τοῖς ὀφείλουσι προσελθεῖν <καὶ> α πρέσβεις ἑλέσθαι τὸν δῆμον διαλεξομένους Φιλίππῳ περὶ τῆς ἀνθρωπείας τύχης . ἡμερῶν ταῦτα πέντε ἢ δέκα ἢ καὶ πλειόνων , βαρὺ δέ , οἶμαι , τοῦτο τοῖς ποθοῦσι τοὺς αὑτῶν . 22 . Ἀλλ’ εἴπω τρόπον ἕτερον , ὃς καὶ παρ’ ἄκοντος τοῦ Φιλίππου τὰ σώματα λήψεται , καλεῖν τοὺς Ἕλλη - νας ἅπαντας ; ἐπίστανται δὲ τὴν πλεονεξίαν | αὐτοῦ καὶ ὡς ἠγάπα μὲν οὐδένα , καθ’ αὑτὸν δὲ τοὺς ἐλπίζοντας ἐκολάκευε , καὶ οἱ μὲν ἠπάτηνται , ὁ δὲ γελᾷ . ταῦτ’ εἴπω καὶ τὸ δεῖν ὑμᾶς τριήρεις καθέλκειν ; εἰσὶ δὲ πολλαὶ καὶ εὐτρεπεῖς καὶ οὐδὲν λελύμανται Χαιρώ - νεια τοῖς κατὰ θάλατταν πράγμασιν οὐδ’ ἂν ἐνέγκαι Φίλιππος ὑμᾶς κακῶς ποιοῦντας τὴν ἑαυτοῦ , ἀλλ’ ἀποδώσει πιεζόμενος πρὸς τοῖς αἰχμαλώτοις καὶ χωρία καὶ πόλεις . ἀλλὰ πάλιν χρόνος καὶ πλείους ἡμέραι τῶν ἐπὶ τὰς εἰσφοράς .
Lemmas: οὗτος οὖν ἅπας ὁ γῆ ἀνέχω ὁ χείρων περί ἐγώ δοξάζω καί ὁ ἐγώ παρά σύ φθονέω ἔνιοι ἔχω λέγω ; ἀναιρέω πολύς καί μέγας Δημοσθένης εὔκλεια ὅς ἐν μακρός μέν χρόνος , διά πολύς δέ πόνος συνάγω . Ι ὁ χορηγός ἐκεῖνος ἐθελοντής καί τριήρης ἐπιδίδωμι , ὁ ὁ Εὔβοια ἐλεύθω - ῥόος , ὁ ὁ Ἑλλήσποντος ἐρύω , ὁ Χερρό - νῆσος σῴζω , διά ὅς πλέω πανταχόθεν ὁ στεφανόω ὁ δῆμος , ὁ πᾶς ὁ ἐπεί - γόνυ ἑαυτοῦ ἀφειδής δίδωμι νῦν ἐκ αὐτός φιλοτιμέομαι ὁ σῶμα ἔχω οὐ ἦθος - λανθάνω . 21 . Ζεύς τίς γάρ , φημί , ὅς εὑρίσκω φημί λύσις ἕτερος τρόπος οὐ λέγω , ὦ Δήμος - σθενής ; ὅτι εἰμί μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί καλός καί εἴωθα , οὐ γάρ ὅ α ἀρνέομαι , χρόνος τις δέω · δέω δέ , οἴομαι , τάχος . οἷος ἄν λέγω χρῆμα δεῖ εἰσφέρω , πείθω μέν , οὐδείς γάρ οὕτως Ἀθηναῖος οὔτε ὠμός οὔτε ἤπειρος ὁ ὑπέρ ὁ διά - καίω δαπάνη ὅστις ἄν τολμάω ὁ ἀνάλωμα φεύγω , εἰμί γάρ ὑπέρ ὁ ἀδικέω σύ εἰς κίνδυνος ἔκω - αἱρέω εἰσφέρω πρόθυμος , πῶς ἄν , ὅτι ὑπέρ τις ὁ πολίτης ὁ σπουδή , ὁ δίδωμι μικρός ἕκαστος ἀργύριον ζημία ἡγέομαι ; ἀλλά , ορώ , δέω ἐγώ νικάω ψήφισμα , δέω δέ ὁ εἰσπράσσω ὁ ὀφείλω προσέρχομαι <καὶ> α πρέσβυς αἱρέω ὁ δῆμος διαλέγω Φίλιππος περί ὁ ἀνθρώπειος τύχη . ἡμέρα οὗτος πέντε ἢ δέκα ἢ καί πολύς , βαρύς δέ , οἴομαι , οὗτος ὁ ποθέω ὁ αὐτός . 22 . ἀλλά λέγω τρόπος ἕτερος , ὅς καί παρά ἀέκων ὁ Φίλιππος ὁ σῶμα λαμβάνω , καλέω ὁ Ἕλλη - γέννα ἅπας ; ἐπίσταμαι δέ ὁ πλεονεξία | αὐτός καί ὡς ἀγαπάω μέν οὐδείς , κατά ἑαυτοῦ δέ ὁ ἐλπίζω κολακεύω , καί ὁ μέν ἀπατάω , ὁ δέ γελάω . αὐτός λέγω καί ὁ δεῖ σύ τριήρης καθέλκω ; εἰμί δέ πολύς καί εὐτρεπής καί οὐδείς λυμαίνομαι χαίρω - νειός ὁ κατά θάλασσα πρᾶγμα οὐδέ ἄν φέρω Φίλιππος σύ κακῶς ποιέω ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀποδίδωμι πιέζω πρός ὁ αἰχμάλωτος καί χωρίον καί πόλις . ἀλλά πάλιν χρόνος καί πολύς ἡμέρα ὁ ἐπί ὁ εἰσφορά .