ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-20 5
καὶ δέον τὴν Εὐθυκράτους καὶ Λασθένους ζηλῶσαι προαίρεσιν τῶν εὐδοκιμούντων νυνὶ παρὰ τῷ Μακεδόνι ὁ πάντων σκαιότατος ἐμισούμην ἐγὼ τοὺς τετελευτηκότας σεμνύ - νων ἀντὶ τῶν θεῶν , τοὺς ἀποθανόντας ἀντὶ τῆς Πολι - άδος , Μαραθῶνα <καὶ> a Σαλαμῖνα ἀντὶ τῶν νίων , καὶ βουλομένων πολλάκις ὑμῶν διαλύσασθαι τὴν ἔχθραν τὴν πρὸς Φίλιππον αὐτὸς ἐγενόμην ἐμποδὼν δέον ὑμᾶς ἐν τῇ Θετταλῶν καὶ Δολόπων τάξει κατ - ἀριθμεῖσθαι καὶ τὰ Μεσσηνίων καὶ τὰ Εὐβοέων νοσή - ματα νοσεῖν .
Lemmas: καί δέω ὁ Εὐθυκράτης καί Λασθένης ζηλόω προαίρεσις ὁ εὐδοκιμέω νυνί παρά ὁ Μακεδών ὁ πᾶς σκαιός μισέω ἐγώ ὁ τελευτάω σεμνός - νόος ἀντί ὁ θεός , ὁ ἀποθνῄσκω ἀντί ὁ Πόλις - ἅδος , Μαραθών <καὶ> a Σαλαμίς ἀντί ὁ Νίων , καί βούλομαι πολλάκις σύ διαλύω ὁ ἔχθρα ὁ πρός Φίλιππος αὐτός γίγνομαι ἐμποδών δέω σύ ἐν ὁ Θεσσαλός καί Δόλοψ τάξις κατά - ἀριθμέω καί ὁ Μεσσήνιος καί ὁ Εὐβοεύς νοσέω - μάτη νοσέω .
libanius.declamatio-20 6
οὐκ ἐξήρκεσε δέ μοι ταῦτα οὐδὲ ὅρον τῆς πολιτείας μέχρι τούτων ἐποιησάμην , ἀλλ’ ὁρῶν βαδίζοντα τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τὴν Ἀττικήν , ἕνα φίλος ὑμῖν γένηται , καὶ διὰ τοῦτο κεκινημένον μετὰ πάσης τῆς δυνάμεως , ἔνα τὸν δῆμον τῶν Ἀθηναίων εὐεργε - τήσῃ τὰς εὐεργεσίας | ταύτας ἃς εἴωθε παρέχειν , ἔπεισα μὲν ὑμᾶς τὸν πόλεμον ἄρασθαι , ἑπτακόσια δὲ τῆς Ἀττικῆς στάδια προελθόντας τὴν συμβολὴν πρὸς αὐτὸν ποιήσασθαι δέον ἐνταῦθα , ἐπὶ τῶν ὅρων , πρὸς τῷ Πειραιεῖ , πρὸς τῷ Μαραθῶνι , ἔνα ἐξαλειφθῇ τὰ τρόπαια τὰ παλαιὰ τοῖς καινοῖς , ἀθύτων καὶ ἀκαλλιε - ρήτων τῶν ἱερῶν ὑπαρχόντων κατασπεύσας δέον τὸ πρᾶγμα σχολὴν τοῦ πολέμου παρασχεῖν Μακεδόσι .
Lemmas: οὐ ἐξαρκέω δέ ἐγώ οὗτος οὐδέ ὅρος ὁ πολιτεία μέχρι οὗτος ποιέω , ἀλλά ὁράω βαδίζω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ Ἀττική , εἷς φίλος σύ γίγνομαι , καί διά οὗτος κινέω μετά πᾶς ὁ δύναμις , εἷς ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος εὐερ - τήκω ὁ εὐεργεσία | αὐτός ὅς εἴωθα παρέχω , πείθω μέν σύ ὁ πόλεμος ἀείρω , ἑπτακόσιοι δέ ὁ Ἀττική στάδιον προέρχομαι ὁ συμβολή πρός αὐτός ποιέω δέω ἐνταῦθα , ἐπί ὁ ὅρος , πρός ὁ Πειραιεύς , πρός ὁ Μαραθών , εἷς ἐξαλείφω ὁ τρόπαιο ὁ παλαιός ὁ καινός , ἄθυτος καί ἀκαλλία - ῥητός ὁ ἱερός ὑπάρχω κατασπεύδω δέω ὁ πρᾶγμα σχολή ὁ πόλεμος παρέχω Μακεδών .
libanius.declamatio-20 7
τοιγαροῦν ἐπταίκαμεν καὶ πάθεσι κέχρηται τοιούτοις ὁ δῆμος οἴοις μηδέποτε πρότερον ἐχρήσατο , μήτ’ ἐπὶ τῶν Μηδικῶν μήτ’ ἐν τῷ πολέμῳ τῷ Δεκελεικῷ . τί γὰρ ἡ ἐν Σικελίᾳ συμφορὰ πρὸς τὸ ἐν Χαιρωνείᾳ πάθος ; τί δὲ τὰ ἐν Ἑλλησπόντῳ πταίσματα πρὸς τὰ ἐν Βοιωτίᾳ σφάλματα ; χίλιοι πότε τεθνήκασι ; καὶ νῦν αἰχμάλωτοι δισχίλιοι . δεινὸν ἀνυπέρβλητον . τοιοῦτοι τὴν πόλιν ᾤκουν τὴν Ἀθηναίων οἱ γενναιότατοι τῶν πολιτῶν καὶ ὑμεῖς ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας δυστυχήσαντες ὡς ἅπαντα τὸν ἀγῶνα νενικημένοι ταπεινῶς φρονεῖτε καὶ στένετε καὶ δακρύετε τὰς δυστυχίας οὐ φέροντες . 8 . Ἀλλ᾿ ἔν τι ὑμῖν εὐτύχημα συμβέβηκεν ἐν τοῖς κακοῖς . προστάττει Φίλιππος ὑμῖν καλὰ καὶ λαμπρὰ προστάγματα . ἃ δεῖ κυροῦν ἀντὶ τῶν μεγίστων δωρεῶν . ἀπαλλάξαι ῥήτορος ὑμᾶς ἐσπούδακεν ἐνοχλοῦντος , πό - λεμον ἐξ εἰρήνης πραγματευομένου , συνεχῶς ἐρεθίζον - τος ὑμᾶς ἐφ’ ἃ μὴ προσῆκε . παρηγορῆσαι τὴν πόλιν ἐπὶ τοῖς ἐν Χαιρωνείᾳ πάθεσι βούλεται . δέξασθε ταύτην τὴν παραμυθίαν .
Lemmas: τοιγάρ πταίω καί πάθος χράω τοιοῦτος ὁ δῆμος οἶος μηδέποτε πρότερος χράω , μήτε ἐπί ὁ Μηδικός μήτε ἐν ὁ πόλεμος ὁ Δεκελεικός . τίς γάρ ὁ ἐν Σικελία συμφορά πρός ὁ ἐν Χαιρώνεια πάθος ; τίς δέ ὁ ἐν Ἑλλήσποντος πταῖσμα πρός ὁ ἐν Βοιωτία σφάλμα ; χίλιοι πότε θνῄσκω ; καί νῦν αἰχμάλωτος δισχίλιοι . δεινός ἀνυπέρβλητος . τοιοῦτος ὁ πόλις οἰκέω ὁ Ἀθηναῖος ὁ γενναῖος ὁ πολίτης καί σύ ἐπί εἷς ἡμέρα δυστυχέω ὡς ἅπας ὁ ἀγών νικάω ταπεινός φρονέω καί στένω καί δακρύω ὁ δυστυχία οὐ φέρω . 8 . ἀλλά ἐν τίς σύ εὐτύχημα συμβαίνω ἐν ὁ κακός . προστάσσω Φίλιππος σύ καλός καί λαμπρός πρόσταγμα . ὅς δέω κυρέω ἀντί ὁ μέγας δωρεά . ἀπαλλάσσω ῥήτωρ σύ σπουδάζω ἐνοχλέω , πό - Λέμον ἐκ εἰρήνη πραγματεύομαι , συνεχής ἐρεθίζω - ὅς σύ ἐπί ὅς μή προσήκω . παρηγορέω ὁ πόλις ἐπί ὁ ἐν Χαιρώνεια πάθος βούλομαι . δέχομαι οὗτος ὁ παραμυθία .
libanius.declamatio-20 9
καὶ δέδεχθε , τί γὰρ οὐ δεῖ τἀληθῆ λέ - γειν ; πέντε ἡμέρας ᾐτήσασθε , προθεσμίαν μακράν . ἔδει γὰρ βουλεύσασθαι καὶ περὶ τούτων σκέψιν προ - θεῖναι καὶ οὐκ εὐθέως τῆς ἐπιστολῆς ἀναγνω - σθείσης ἔκδοτον παρασχεῖν τὸν αἰτούμενον , ἀλλ’ ἐν μὲν τῷ πολέμῳ <εἶναι> a ταχεῖς , ἐν δὲ τῇ σει τῇ περὶ τῶν πολιτῶν βραδεῖς . ἥκω τοίνυν εἰς τὸ βουλευτήριον , φθάνω τὸ ψήφισμα τὸ ὑμέτερον πρὶν δοῦναι τὰς ἀποκρίσεις . ἐκ δημοκρατουμένης ἔτι τῆς πόλεως ἀπαλλάσσομαι . ἀλλὰ μὴ λάβῃ με Φίλιππος ἐξ Ἀθηναίων ὡς αἰχμάλωτον . ἐξαρκοῦσιν οἱ πρῴην ἑαλω - κότες .
Lemmas: καί δέχομαι , τίς γάρ οὐ δέω ἀληθής λεʹ - γειν ; πέντε ἡμέρα αἰτέω , προθεσμία μακρός . δέω γάρ βουλεύω καί περί οὗτος σκέψις προ - τίθημι καί οὐ εὐθύς ὁ ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω - σθένω ἔκδοτος παρέχω ὁ αἰτέω , ἀλλά ἐν μέν ὁ πόλεμος εἰμί a ταχύς , ἐν δέ ὁ σος ὁ περί ὁ πολίτης βραδύς . ἥκω τοίνυν εἰς ὁ βουλευτήριον , φθάνω ὁ ψήφισμα ὁ ὑμέτερος πρίν δίδωμι ὁ ἀπόκρισις . ἐκ δημοκρατέομαι ἔτι ὁ πόλις ἀπαλλάσσω . ἀλλά μή λαμβάνω ἐγώ Φίλιππος ἐκ Ἀθηναῖος ὡς αἰχμάλωτος . ἐξαρκέω ὁ πρώην ἁλίσκομαι - Κότες .
libanius.declamatio-20 10
ἥκω δὴ πεπεικὼς ἐμαυτὸν ἔννομον ἔχων καὶ λαμπρὰν τὴν βούλησιν | τοῦ θανάτου . τοῦτο ἔξαρκες τὸ προελέσθαι . τὸν μὲν γὰρ ἀδικοῦντα ἐξε - τασθέντα καὶ κριθέντα δεῖ τὴν τιμωρίαν ὑπομένειν , τὸν δυστυχοῦντα δὲ θελῆσαι μόνον . οὐκ ἔστι μοι περὶ δωρεᾶς ὁ λόγος , οὐκ ἔστι μοι περὶ κηρύγματος , ἔν ἀντιλέγητε καὶ κωλύητε , ἔνα βασκαίνητε καὶ φθονῆτε οἶς οὐχ ὅσιον φθονεῖν .
Lemmas: ἥκω δή πείθω ἐμαυτοῦ ἔννομος ἔχω καί λαμπρός ὁ βούλησις | ὁ θάνατος . οὗτος ἐξαίρω ὁ προαιρέω . ὁ μέν γάρ ἀδικέω ἔξω - τάσσω καί κρίνω δέω ὁ τιμωρία ὑπομένω , ὁ δυστυχέω δέ ἐθέλω μόνος . οὐ εἰμί ἐγώ περί δωρεά ὁ λόγος , οὐ εἰμί ἐγώ περί κήρυγμα , ἐν ἀντιλέγω καί κωλύω , εἷς βασκαίνω καί φθονέω οἶς οὐ ὅσιος φθονέω .
libanius.declamatio-20 11
πολλή γε , ὧς ἔοικεν , ἡ με - ταβολὴ γέγονε τῶν Ἀθήνησι πραγμάτων οὐδὲ ἀποθα - νεῖν ἔξεστι βουλευσάμενον , ἀλλὰ συκοφαντοῦσιν ἡμῶν τὰς συμφοράς . ποῖ δὴ τράπηταί τις ; ποῖ καταφύγῃ ; παρὰ τίνων εὕρηται ταύτην τὴν φιλανθρωπίαν ; ἂν ἄξιος ᾖ τοῦ ζῆν τις , ἀποθνήσκειν τοῦτόν φασι δεῖν · ἂν ἄξια θανάτου πεπολιτευμένος , ζῆν τούτῳ παρακε - λεύονται . 12 . Ταύτην μὲν ἴσως ἐξῆν τὴν δωρεὰν λαβεῖν παρὰ Φιλίππου . καὶ γὰρ εἰ τὰ ἄλλα ἀνήμερός ἐστι καὶ σκυθρωπός , δίδωσι γοῦν τοῦτον τὸν ἔλεον τοῖς ἐξελθεῖν τοῦ βίου προαιρουμένοις . ἀλλὰ δεῖ καὶ τὰς αἰτίας εἰπεῖν . οὐκοῦν ἀκούσατε . πρῶτον μὲν γεγήρακα πολιτευόμενος καὶ πᾶσι παρηκολούθηκα τοῖς Ἑλληνι - κοῖς ἀτυχήμασι καὶ θεατὴς γέγονα δεινῶν πραγμάτων . δεῖ δὲ τὸν ἀγαθὸν πολίτην εὐτυχούσης μὲν τῆς πα - τρίδος ἐφίεσθαι τοῦ βίου καὶ τοῦ ζῆν ἐρᾶν , μεταβολῆς δ’ ἐν τοῖς πράγμασι γενομένης ὧς τάχιστα τὸν βίον ἀπολιμπάνειν .
Lemmas: πολύς γε , ὅς ἔοικα , ὁ ἐγώ - ταβολὴ γίγνομαι ὁ Ἀθήνησι πρᾶγμα οὐδέ ἀποθα - νέος ἔξεστι βουλεύω , ἀλλά συκοφαντέω ἐγώ ὁ συμφορά . ποῖ δή τρέπω τις ; ποῖ καταφεύγω ; παρά τίς εὑρίσκω οὗτος ὁ φιλανθρωπία ; εἄν ἄξιος εἰμί ὁ ζάω τις , ἀποθνήσκω οὗτος φημί δεῖ · εἄν ἄξιος θάνατος πολιτεύω , ζάω οὗτος παρακαίω - λεύω . 12 . οὗτος μέν ἴσως ἔξεστι ὁ δωρεά λαμβάνω παρά Φίλιππος . καί γάρ εἰμί ὁ ἄλλος ανήμερος εἰμί καί σκυθρωπός , δίδωμι γοῦν οὗτος ὁ ἔλεος ὁ ἐξέρχομαι ὁ βίος προαιρέω . ἀλλά δέω καί ὁ αἰτία λέγω . οὐκοῦν ἀκούω . πρῶτος μέν γηράσκω πολιτεύω καί πᾶς παρακολουθώ ὁ Ἕλλην - κέω ἀτύχημα καί θεατής γίνομαι δεινός πρᾶγμα . δέω δέ ὁ ἀγαθός πολίτης εὐτυχέω μέν ὁ πῃ - τρίς ἐφίημι ὁ βίος καί ὁ ζάω ἐράω , μεταβολή δέ ἐν ὁ πρᾶγμα γίνομαι ὅς ταχύς ὁ βίος ἀπολείπω .
libanius.declamatio-20 13
εἶτα καὶ αὐτὸς πολλὰ ἡμάρτηκα . τί γὰρ οὐ δεῖ τἀληθῆ λέγειν πρὸς ὑμᾶς ; τί δὲ οὐ περὶ τὴν ὑστάτην ἡμέραν παρρησιάσομαι ; ὁ δῆμος ὁ ] τῶν Ἀθηναίων ἐβούλετο φίλος εἷναι Μακεδόσι καὶ παρα - χωρεῖν αὐτοῖς τῆς ἡγεμονίας . οὐκοῦν ἴδει ταῦτα πράτ - τειν ἐπιτρέπειν ; τί γάρ , ὦ πάντων ἀνθρώπων πονη - ρότατε Δημόσθενες , δότε γὰρ ἐμαυτῷ με ἐπιτιμῆσαι καὶ κατηγορίαν τῶν ἐμοὶ πεπολιτευμένων · ποιήσασθαι , τί οὖν , ὦ Δημόσθενες , τὸν δῆμον ἐτάραττες ; τί δὲ ἐκίνεις ἀκαίρως αὐτὸν ἐπὶ τοιαύτας φιλοτιμίας ἄρ - χετε τῆς θαλάττης λέγων ; οὐ θέλετε ἐμβαίνειν εἰς τὰς τριήρεις ; οὐ βούλεσθε ναυμαχεῖν ; μὴ χρῆσθε ξενικῇ τῇ δυνάμει , τοὺς πολίτας εἰς τὸν κατάλογον τῶν μαχομένων ἐμποιήσασθε . καὶ οὐ κάλλιον θεάσασθαι τούτους ἢ μάχεσθαι . τοὺς πόρους τῶν στρατιωτῶν μὴ νέμεσθε .
Lemmas: εἶτα καί αὐτός πολύς ἁμαρτάνω . τίς γάρ οὐ δέω ἀληθής λέγω πρός σύ ; τίς δέ οὐ περί ὁ ὕστερος ἡμέρα παρρησιάζομαι ; ὁ δῆμος ὁ ] ὁ Ἀθηναῖος βούλομαι φίλος ἔρχομαι Μακεδών καί παρά - χωρέω αὐτός ὁ ἡγεμονία . οὐκοῦν ἶδος οὗτος προιτ - σῦς ἐπιτρέπω ; τίς γάρ , ὦ πᾶς ἄνθρωπος πονέω - ροτατος Δημοσθένης , δίδωμι γάρ ἐμαυτοῦ ἐγώ ἐπιτιμάω καί κατηγορία ὁ ἐγώ πολιτεύω · ποιέω , τίς οὖν , ὦ Δημοσθένης , ὁ δῆμος ταράσσω ; τίς δέ κινέω ἄκαιρος αὐτός ἐπί τοιοῦτος φιλοτιμία ἄρα - χετ ὁ θάλασσα λέγω ; οὐ θέλω ἐμβαίνω εἰς ὁ τριήρης ; οὐ βούλομαι ναυμαχέω ; μή χράω ξενικός ὁ δύναμις , ὁ πολίτης εἰς ὁ κατάλογος ὁ μάχομαι ἐμποιέω . καί οὐ καλός θεάομαι οὗτος ἢ μάχομαι . ὁ πόρος ὁ στρατιώτης μή νέμω .
libanius.declamatio-20 14
ὢ τῆς ἐπηρείας . οὐ συγχωρεῖς τοῖς Ἀθηναίοις | τρυ - φᾶν , ἀλλ’ ἐξάγεις αὐτ’ οὑς ἐκ τῶν Διονυσίων ἐπὶ τὴν θάλατταν καὶ κατακεκλιμένους ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ ταῖς πανηγύρεσι ταῖς τοιαύταις τὰ τῶν Ἑλλήνων καταναγ - κάζεις πολυπραγμονεῖν πράγματα . Θετταλῶν κατα - λύει τὰς πολιτείας ὁ Φίλιππος . τί δὲ σοὶ μέλει τῶν ἐν Θετταλοῖς ἀτυχημάτων ; τυραννίδας ἐν Εὐ - βοίᾳ καθίστησιν . εἶτα δακρύεις Εὐβοέας τυραννου - μένους ; διοικίζει τὸ Φωκέων ἔθνος . κάλλιον γὰρ οἰκεῖσθαι κατὰ κώμας αὐτοὺς ἤ κατὰ πόλεις ἀεί ] . εἰς τὴν ἀμφικτυονίαν παραδύεται . ἐγκαλύπτου . οὐδείς σε τῶν ὅπλων ἕνεκεν τῶν Φιλίππου κρινεῖ . ἀπάγει τὴν ἱερὰν τριήρη τῆς Ἀττικῆς . καὶ γὰρ Λύ - σανδρος πρότερον πολλὰς ἡμῶν τριήρεις κατεναυ - μάχησεν . ἐπιβουλεύει τοῖς Ἀθηναίοις . σὺ μό - νος οἶδας ταῦτα <καὶ> a καταμαντεύῃ τὰ πόσῳ κάλλιον ζηλῶσαι Φιλοκράτην , μιμήσασθαι τὴν Αἰσχίνου καὶ Δημάδου πολιτείαν , αἰχμαλώτους λαμβά - νειν , ἐκπώματα , χρυσίον . εὐδοκιμοῦσιν οὗτοι καὶ τὸν δῆμον δοκοῦσι τῶν Ἀθηναίων φιλεῖν . κἂν μαστιγώσῃ τις αὐτῶν Ὀλυνθίαν γυναῖκα , θαυμάζεται . κἂν φιλο - τησίας προπίῃ Φιλίππῳ , παρ’ ὑμῖν ἐπαινεῖται .
Lemmas: ὦ ὁ ἐπήρεια . οὐ συγχωρέω ὁ Ἀθηναῖος | τρυς - τρώω , ἀλλά ἐξάγω αὐτω ὅς ἐκ ὁ Διονύσια ἐπί ὁ θάλασσα καί κατακλίνω ἐν ὁ θέατρον καί ὁ πανήγυρις ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ Έλληνας καταναγ - κάζω πολυπραγμονέω πρᾶγμα . Θεσσαλός κατά - λύω ὁ πολιτεία ὁ Φίλιππος . τίς δέ σύ μέλω ὁ ἐν Θεσσαλός ἀτύχημα ; τυραννίς ἐν εὕω - Βοία καθίστημι . εἶτα δακρύω Εὐβοεύς τύραννος - μένος ; διοικίζω ὁ Φωκεύς ἔθνος . καλός γάρ οἰκέω κατά κώμη αὐτός ἤ κατά πόλις ἀεί ] . εἰς ὁ ἀμφικτυονία παραδύομαι . ἐγκαλύπτω . οὐδείς σύ ὁ ὅπλον ἕνεκα ὁ Φίλιππος κρίνω . ἀπάγω ὁ ἱερός τριήρης ὁ Ἀττική . καί γάρ λύω - Σᾶνδρος πρότερος πολύς ἐγώ τριήρης κατανεύω - μάχομαι . ἐπιβουλεύω ὁ Ἀθηναῖος . σύ μός - ν οἶδα οὗτος <καὶ> a καταμαντεύομαι ὁ πόσος καλός ζηλόω Φιλοκράτης , μιμέομαι ὁ Αἰσχίνης καί Δημάδης πολιτεία , αἰχμάλωτος λαμβάνω - νέος , ἔκπωμα , χρυσίον . εὐδοκιμέω οὗτος καί ὁ δῆμος δοκέω ὁ Ἀθηναῖος φιλέω . κἀν μαστιγόω τις αὐτός Ὀλύνθιος γυνή , θαυμάζω . κἀν φιλο - Τισίας προπίνω Φίλιππος , παρά σύ ἐπαινέω .
libanius.declamatio-20 15
ἀλλ’ ἀλγεῖς καὶ στένεις ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις . οὐκοῦν οἴκοι στένε καὶ λυπούμενος λάνθανε . τί δὲ εἰς ἐκκλησίαν , τί δὲ εἰς τὸ θέατρον παρελθὼν ἐπιτιμᾷς τοῖς Ἀθη - ναίοις , ἀργοὺς δὲ αὐτοὺς καὶ ῥᾳθύμους καλεῖς καὶ μικρῶν λημμάτων ἥττους καὶ τῷ θεωρικῷ δελεαζομέ - νους καὶ ἐοικότας τοῖς νοσοῦσι ; ταῦτα σὺ ἐτόλμησας εἰπεῖν Ἀθηναίοις , ὀνειδίσαι , λοιδορήσασθαι . οὐ γὰρ ἔδει σε ἀποθανεῖν εὐθέως τὸν Κυρσίλου θάνατον ἐπὶ ῥήμασι πονηροῖς ;
Lemmas: ἀλλά ἀλγέω καί στένω ἐπί ὁ γίγνομαι . οὐκοῦν οἴκοι στένω καί λυπέω λανθάνω . τίς δέ εἰς ἐκκλησία , τίς δέ εἰς ὁ θέατρον παρέρχομαι ἐπιτιμάω ὁ Άθης - νάω , ἀργός δέ αὐτός καί ῥᾴθυμος καλέω καί μικρός λῆμμα κακός καί ὁ θεωρικός δελεάζω - νους καί ἔοικα ὁ νοσέω ; οὗτος σύ τολμάω λέγω Ἀθηναῖος , ὀνειδίζω , λοιδορέω . οὐ γάρ δέω σύ ἀποθνῄσκω εὐθύς ὁ Κυρσίλος θάνατος ἐπί ῥῆμα πονηρός ;
libanius.declamatio-20 16
ἐτόλμησας , ὦ μιαρώτατε πάντων , εἰπεῖν Ἀθηναίοις · ἐξέστητε τῆς ὑποθέσεως ἐφ’ ἧς ὑμᾶς οἱ πρόγονοι κατέλιπον . καὶ πάλιν · μάνδρα - γόραν ἐοίκατε πεπωκόσιν ἀνθρώποις ὑποκατα - κλινόμενοι Φιλίππῳ . ἐλοιδόρησας τὸν εὐεργέτην πάντων Φίλιππον , τὸν σωτῆρα τῆς Ἑλλάδος βάρβα - ρον εἴπας αὐτὸν ὅθεν οὐδὲ ἀνδράποδον σπου - δαῖον ἔστι πρίασθαι . τοιγαροῦν ὁ δοῦλος , ὁ βάρ - βαρος ἐπιτάσσει νῦν Ἀθηναίοις . τὸν φιλέταιρον ἄν θρωπον ἐχθρὸν σεαυτῷ καὶ τῇ πόλει κατεσκεύασας . ἔμελέ σοι περὶ Δορίσκου καὶ Σερρίου . πάνυ γὰρ ἐκεῖνα θαυμαστὰ τὰ | χωρία . Θρᾴκην ὠδύρου καθάπερ <ἂν> a τὴν Ἀττικὴν πολιορκουμένην . ὑπὲρ πάντων κλαίεις , Δημόσθενες , ὑπὲρ Ἰλλυριῶν , ὑπὲρ Τριβαλλῶν , ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως , ὑπὲρ Ποτιδαίας . τοιγαροῦν ταῦτά σε ἀπολώλεκε τὰ δάκρυα . Φίλιππός σου κρατεῖ .
Lemmas: τολμάω , ὦ μιαρός πᾶς , λέγω Ἀθηναῖος · ἐξίστημι ὁ ὑπόθεσις ἐπί ὅς σύ ὁ πρόγονος καταλείπω . καί πάλιν · μάντρα - Γοράν ἔοικα πίνω ἄνθρωπος ὑποκατα - κλίνω Φίλιππος . λοιδορέω ὁ εὐεργέτης πᾶς Φίλιππος , ὁ σωτήρ ὁ Ἑλλάς Βάρβα - ἀντίμοιρος λέγω αὐτός ὅθεν οὐδέ ἀνδράποδον που - δάϊς εἰμί πρίαμαι . τοιγάρ ὁ δοῦλος , ὁ βᾶρ - βάρος ἐπιτάσσω νῦν Ἀθηναῖος . ὁ φιλέταιρος ἄναξ θρωπον ἐχθρός σεαυτοῦ καί ὁ πόλις κατασκευάζω . μέλω σύ περί Δόρισκος καί Σέρριος . πάνυ γάρ ἐκεῖνος θαυμαστός ὁ | χωρίον . Θρᾴκη ὀδύρομαι καθά ὅ a ὁ Ἀττική πολιορκέω . ὑπέρ πᾶς κλαίω , Δημοσθένης , ὑπέρ Ἰλλυριός , ὑπέρ Τριβαλλός , ὑπέρ Ἀμφίπολις , ὑπέρ Ποτίδαια . τοιγάρ οὗτος σύ ἀπόλλυμι ὁ δάκρυον . Φίλιππος σύ κρατέω .
libanius.declamatio-20 17
ἀλλ’ ἔδει καὶ τὸ τέλειον τῶν ἀτυχημάτων Ἀθηναίοις γε - νέσθαι , τὸ περὶ Χαιρώνειαν πάθος . μέχρι γὰρ τούτων τῶν καιρῶν ζῆν ἐσπούδακας ὅν ὑπὸ τοὺς πρώτους χρόνους ἔδει τετελευτηκέναι . εἰ γὰρ οὐ δύνασαι φέρειν τὴν φορὰν τοῦ Μακεδόνος οὐδὲ τοὺς Ἕλληνας ἀπολ - λυμένους ὁρᾶν ἡδέως , ἀλλ’ ἀλγεῖς καὶ λυπῇ , μετὰ τὴν πρώτην πόλιν ἀλοῦσαν σαυτὸν προσάγγειλον . σὺ δ’ ἀναμένεις ἐφησθῆναι πᾶσι τοῖς δημοσίοις κακοῖς . ἐχρῆν πρὸ Φωκέων τετελευτηκέναι , πρὸ τῆς Ὀλυνθίων συμφορᾶς , πρὸ τῆς Εὐβοίας δεδουλωμένης . ἐκέρδανας ἂν τὸ μέγιστον κέρδος , ἐξῆλθες ἂν ἐκ τοῦ ζῆν ἀθέα - τος χαλεπῶν τοσούτων ἀτυχημάτων . σὺ δὲ διὰ πάντων ἔμεινας φιλοψυχῶν . ἄνανδρος ὧς ἀληθῶς ἦσθα καὶ δειλός . βραδέως ἀποθνήσκεις .
Lemmas: ἀλλά δέω καί ὁ τέλειος ὁ ἀτύχημα Ἀθηναῖος γε - νω , ὁ περί Χαιρώνεια πάθος . μέχρι γάρ οὗτος ὁ καιρός ζάω σπουδάζω ὅς ὑπό ὁ πρῶτος χρόνος δέω τελευτάω . εἰμί γάρ οὐ δύναμαι φέρω ὁ φορά ὁ Μακεδών οὐδέ ὁ Ἑλληνᾶς ἀπολ - λύνω ὁράω ἡδύς , ἀλλά ἀλγέω καί λυπέω , μετά ὁ πρῶτος πόλις ἀλέω σεαυτοῦ προσαγγέλλω . σύ δέ ἀναμένω ἐφήδομαι πᾶς ὁ δημόσιος κακός . χρή πρό Φωκεύς τελευτάω , πρό ὁ Ὀλύνθιος συμφορά , πρό ὁ Εὔβοια δουλόω . κερδαίνω ἄν ὁ μέγας κέρδος , ἐξέρχομαι ἄν ἐκ ὁ ζάω ἄθεος - ὅς χαλεπός τοσοῦτος ἀτύχημα . σύ δέ διά πᾶς μένω φιλοψυχέω . ἄνανδρος ὅς ἀληθῶς εἰμί καί δειλός . βραδύς ἀποθνῄσκω .
libanius.declamatio-20 18
οὐκ ἤρκεσέ σοι τὴν παλαιὰν ἐκείνην πολιτείαν <καταλυομένην> a ἰδεῖν , ἀλλ’ εἰς τοῦτο περιέστησας Ἀθηναίων τὴν τύχην ὥστε προστεθῆναι καὶ Βοιωτίαν τοῖς προτέροις δυστυχήμασι . τειχίζει τὴν Ἐλάτειαν Φίλιππος . ἀμέλει , τὸ χωρίον ἐστὶ Φωκικόν . ἐπὶ Θήβας πάρεστι . βοιωτιάζεις . ἀπολ - λύσθωσαν Θηβαῖοι μετὰ Φωκέων , Ἀθηναῖοι δὲ ἔνδον ἀκουέτωσαν τὰ δεινὰ μᾶλλον ἢ θεασάσθωσαν .
Lemmas: οὐ ἀρκέω σύ ὁ παλαιός ἐκεῖνος πολιτεία καταλύω a ὁράω , ἀλλά εἰς οὗτος περιίστημι Ἀθηναῖος ὁ τύχη ὥστε προστίθημι καί Βοιωτία ὁ πρότερος δυστύχημα . τειχίζω ὁ Ἐλάτεια Φίλιππος . ἀμέλει , ὁ χωρίον εἰμί Φωκικός . ἐπί Θῆβαι πάρειμι . βοιωτιάζω . ἀπολ - λύω Θηβαῖος μετά Φωκεύς , Ἀθηναῖος δέ ἔνδον ἀκούω ὁ δεινός μᾶλλον ἢ θεάομαι .
libanius.declamatio-20 19
ἀλλὰ φοβῇ καὶ δέδοικας μὴ μέχρι τῆς Ἀττικῆς ἔλθῃ Φίλιπ - πος . τί θαυμαστόν ; καὶ γὰρ Λακεδαιμονίους πολιορ - κοῦντας ἠνέγκαμεν τὸ πρότερον . οὐκ ἔστιν Ἀρχιδάμου Φίλιππος χαλεπώτερος . ἀλλὰ δεῖ τὸν στρατὸν ἐξαγα - γεῖν . ἔασον καλλιερήσασθαι τῇ πόλει , βραδῦναι , μελ - λῆσαι , παρασκευάσασθαι , δεηθῆναι τῶν συμμάχων , μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων τὸν πόλεμον ποιήσασθαι , πέμψαι παρὰ τὸν Πύθιον , ἐρωτῆσαι τί συμβουλεύει πράττειν Ἀθναίοις , οὐ γὰρ συνεβούλευσεν ἡμῖν ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ἃ δεῖ πράττειν , ἀλλ’ ἔδει καινοῦ χρησμοῦ τινος συμβούλους ποιήσασθαι τοὺς θεούς , εἰ δεῖ τὴν πόλιν ἐλευθέραν εἶναι . 20 . Δι’ ἐμὲ ἡ πόλις ἐδυστύχησε , δι’ ἐμέ , ὁμολογῶ , δυστυχίαν μεγίστην . ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἀπάντων | ἐπὶ Χαιρωνείας παρετάξατο μόνη . καὶ γὰρ Θε - μιστοκλῆς ἥμαρτε τὸ πρότερον ἐκλιπεῖν πείσας Ἀθη - ναίους τὴν πόλιν . σὺ δὲ οὐδὲ τοῦτο τὸ παράδειγμα ἐφοβήθης , ἀλλὰ τοσούτους στρατιώτας εἰς Βοιωτίαν ἀπέστειλας . οὐκοῦν εἰκότως ἐδυστυχήσαμεν ;
Lemmas: ἀλλά φοβέω καί δείδω μή μέχρι ὁ Ἀττική ἔρχομαι Φίλιπ - πούς . τίς θαυμαστός ; καί γάρ Λακεδαιμόνιος πολιορ - Κούντας φέρω ὁ πρότερος . οὐ εἰμί Ἀρχίδαμος Φίλιππος χαλεπός . ἀλλά δέω ὁ στρατός ἐξάγω - γίγνομαι . ἐάω καλλιερέω ὁ πόλις , βραδύνω , Μέλ - λανθάνω , παρασκευάζω , δέω ὁ σύμμαχος , μετά κοινός συνέδριον ὁ Έλληνας ὁ πόλεμος ποιέω , πέμπω παρά ὁ Πύθιον , ἐρωτάω τίς συμβουλεύω πράσσω Ἀθναίοις , οὐ γάρ συμβουλεύω ἐγώ ἐπί ὁ Μηδικός ὅς δέω πράσσω , ἀλλά δέω καινός χρησμός τις σύμβουλος ποιέω ὁ θεός , εἰμί δέω ὁ πόλις ἐλεύθερος ἔρχομαι . 20 . διά ἐγώ ὁ πόλις δυστυχέω , διά ἐγώ , ὁμολογέω , δυστυχία μέγας . ὑπέρ ὁ Έλληνας ἀπαντάω | ἐπί Χαιρώνεια παρατάσσω μόνος . καί γάρ Θε - Μιστόκλης ἁμαρτάνω ὁ πρότερος ἐκλείπω πείθω Άθης - ναίω ὁ πόλις . σύ δέ οὐδέ οὗτος ὁ παράδειγμα φοβέω , ἀλλά τοσοῦτος στρατιώτης εἰς Βοιωτία ἀποστέλλω . οὐκοῦν ἔοικα δυστυχέω ;
libanius.declamatio-20 21
τίς ἂν ἐνέγκαι θέαν νεκρῶν χιλίων ; τίς ἂν ἐνέγκαι δισχιλίων αἰχμαλώτων συμφοράν ; οἱ μὲν τεθνήκασιν οἱ δὲ οἰ - κοῦσι τὸ Φιλίππου δεσμωτήριον . εὐτυχέστεροι δέ γε οἱ τετελευτηκότες . μακαρίζω τούτους μᾶλλον τῆς τε - λευτῆς . νικῶντες τεθνήκασιν ἐλευθέροις σώμασιν . οὐκ εἶδον Φίλιππον νενικηκότα , οὐκ εἶδον τὴν πόλιν ἡτ - τωμένην . καὶ ταῖς μὲν ψυχαῖς ἐκράτησαν , τοῖς σώμασι δὲ ἀπεῖπον . ἐπὶ τούτῳ ἔζησας , ὦ Δημόσθενες , ἔνα λέγῃς ἐπιταφίους τῶν ἀποθανόντων , ἔνα σεμνύνῃς τὴν ἀρετὴν τῶν κειμένων . οὐχ ἱκανὰ ταῦτα προσαγ - γελίᾳ , οὐ μέγιστα τὰ ἐγκλήματα , οὐ μυρίων θανάτων ἄξια ; 22 . Ἀλλ’ ὄρα λοιπὸν καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν σῶν ἀτυχημάτων . πέμπει Φίλιππος Ἀθηναίοις ἐπιτάγματα δεινὰ καὶ χαλεπά . οὐ τριήρεις αἰτεῖ νῦν , οἰστὸν γὰρ <ἂν> a ἦν τὸ δεινόν , οὐδὲ τείχη καθελεῖν , ἀλλ’ δημαγωγοὺς τῆς πόλεως , τὴν παρρησίαν τῶν Ἀθηναίων , τὴν ἐκκλησίαν , τὸ βῆμα . ἁρπάζει τὴν παρρησίαν οἰκου - μένων Ἀθηνῶν καί φησι · λεγέτω μηδείς , δημαγω - γείτω μηδείς . ἄφωνος ὁ δῆμος ἔστω . καὶ τούτων ἀνέχεσθε ὑμεῖς , τί γὰρ ὀκνήσω καὶ ὑμῖν ἐπιτιμῆσαι ἄνθρωπος μέλλων ἀποθανεῖν ;
Lemmas: τίς ἄν φέρω θέα νεκρός χίλιοι ; τίς ἄν φέρω δισχίλιοι αἰχμάλωτος συμφορά ; ὁ μέν θνῄσκω ὁ δέ ὅς - Κούσι ὁ Φίλιππος δεσμωτήριον . εὐτυχής δέ γε ὁ τελευτάω . μακαρίζω οὗτος μᾶλλον ὁ τε - λευος . νικάω θνῄσκω ἐλεύθερος σῶμα . οὐ ὁράω Φίλιππος νικάω , οὐ ὁράω ὁ πόλις ἡσσός - τίνω . καί ὁ μέν ψυχή κρατέω , ὁ σῶμα δέ ἀπολέγω . ἐπί οὗτος ζάω , ὦ Δημοσθένης , εἷς λέγω ἐπιτάφιος ὁ ἀποθνῄσκω , εἷς σεμνύνω ὁ ἀρετή ὁ κεῖμαι . οὐ ἱκανός οὗτος προσαγ - γέλιο , οὐ μέγας ὁ ἔγκλημα , οὐ μυρίος θάνατος ἄξιος ; 22 . ἀλλά σύργαστρος λοιπός καί ὁ κεφάλαιος ὁ σός ἀτύχημα . πέμπω Φίλιππος Ἀθηναῖος ἐπίταγμα δεινός καί χαλεπός . οὐ τριήρης αἰτέω νῦν , οἰστός γάρ ὅ a εἰμί ὁ δεινός , οὐδέ τεῖχος καθαιρέω , ἀλλά δημαγωγός ὁ πόλις , ὁ παρρησία ὁ Ἀθηναῖος , ὁ ἐκκλησία , ὁ βῆμα . ἁρπάζω ὁ παρρησία οἶκος - μένω Ἀθῆναι καί φημί · λέγω μηδείς , δημαγωγός - γίγνομαι μηδείς . ἄφωνος ὁ δῆμος εἰμί . καί οὗτος ἀνέχω σύ , τίς γάρ ὀκνέω καί σύ ἐπιτιμάω ἄνθρωπος μέλλω ἀποθνῄσκω ;
libanius.declamatio-20 23
ἀλλὰ γῆν μὲν καὶ ὕδωρ αἰτήσαντος βασιλέως τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον ἐξεκηρύξατε καὶ πρὶν ἥλιον δῦναι τῆς Ἀττικῆς ἐξελθεῖν ἐκελεύσατε , Φιλίππου δὲ αἰτοῦντος τὸ μέγιστον κτῆμα τῶν Ἀθηνῶν ἡττήθητε τῶν ἐπιταγμάτων . ᾐτήσασθε γὰρ πέντε ἡμέρας οὐκ ἐλεοῦντες οὐδὲ φιλανθρωπίᾳ χρώμενοι , ἀλλ’ ἔνα με τῇ λύπῃ προαναλώσαντες οὕτως ἔκδοτον Μακεδόσι παράσχητε .
Lemmas: ἀλλά γῆ μέν καί ὕδωρ αἰτέω βασιλεύς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκκηρύσσω καί πρίν ἥλιος δύω ὁ Ἀττική ἐξέρχομαι κελεύω , Φίλιππος δέ αἰτέω ὁ μέγας κτῆμα ὁ Ἀθῆναι ἡσσάομαι ὁ ἐπίταγμα . αἰτέω γάρ πέντε ἡμέρα οὐ ἐλεέω οὐδέ φιλανθρωπία χράομαι , ἀλλά εἷς ἐγώ ὁ λύπη προαναλίσκω οὕτως ἔκδοτος Μακεδών παρέχω .
libanius.declamatio-20 24
οὐκ ἐγνώρισα τὴν ἐκκλησίαν , οὐκ ἐγνώρισα τὰς ἀποκρίσεις . οὕτως ὁ δῆ - μος τῶν Ἀθηναίων βουλεύεται . εἴτε γὰρ μισοῦντες ᾐτήσασθε τὰς ἡμέρας , φθάνω τὸ μῖσος τὸ ὑμέτερον , εἴτ’ ἐλεοῦντες , ἔνα συνεὶς τῆς φιλανθρωπίας τῆς ὑμε - τέρας προσαγγείλω , βεβαιῶ τὴν γνώμην τὴν ὑμετέραν . Δημοσθένης ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας περὶ τῶν αὑτοῦ | βουλεύεται .
Lemmas: οὐ γνωρίζω ὁ ἐκκλησία , οὐ γνωρίζω ὁ ἀπόκρισις . οὕτως ὁ δῆ - μος ὁ Ἀθηναῖος βουλεύω . εἴτε γάρ μισέω αἰτέω ὁ ἡμέρα , φθάνω ὁ μῖσος ὁ ὑμέτερος , ἔτι ἐλεέω , εἷς συνίημι ὁ φιλανθρωπία ὁ ὕω - τέρας προσαγγέλλω , βεβαιόω ὁ γνώμη ὁ ὑμέτερος . Δημοσθένης ἐπί εἷς ἡμέρα περί ὁ αὐτός | βουλεύω .
libanius.declamatio-20 25
τέθνηκα ἤδη τῷ λογισμῷ . πᾶσιν ἀπε - ταξάμην , τοῖς οἰκείοις , τοῖς φίλοις , τῇ θυγατρὶ ἣν καταλείπω μόνην . ἐάσατέ με ὑπὸ τῶν ταύτης ταφῆναι χειρῶν . ἀγήοχα καὶ ταύτην εἰς τὸ βουλευτήριον δε - ησομένην ὑμῶν καινὴν δέησιν · ἐλεήσατέ μου τὸν πατέρα , ἀπόδοτε αὐτῷ ταύτην τὴν χάριν ἀντὶ Βυζαντίου καὶ Χερρονήσου καὶ τῶν ψηφισμά - των ὧν ἐπολιτεύσατο , ἀντὶ τῶν ἀποστόλων ὧν ἔπεμψεν , ἀντὶ τῶν τειχῶν ἃ κατεσκεύασεν , ἀντὶ θαλάττης ἢν ἐτείχισεν , ἀντὶ νεῶν , ἀντὶ συμμάχων . λαβόντες αὐτὸν ἀποκτείνατε . ἀλλ’ ἀναμείνω τὰς ὑμετέρας κρίσεις καὶ τῆς γνώμης τὸ τέλος μανθάνω καὶ διελέγξω τὰ ἀπόρρητα τὰ ὑμέτερα ; φθάσαι κάλλιον , προλαβεῖν λυσιτελέστερον .
Lemmas: θνῄσκω ἤδη ὁ λογισμός . πᾶς θέραψ - τάσσω , ὁ οἰκεῖος , ὁ φίλος , ὁ θυγάτηρ ὅς καταλείπω μόνος . ἐάω ἐγώ ὑπό ὁ οὗτος θάπτω χείρ . ἄγω καί οὗτος εἰς ὁ βουλευτήριον δέ - εἰμί σύ καινός δέησις · ἐλεέω ἐγώ ὁ πατέρας , ἀποδίδωμι αὐτός οὗτος ὁ χάρις ἀντί Βυζάντιος καί Χερσόνησος καί ὁ ψήφισμα - ὁ ὅς πολιτεύω , ἀντί ὁ ἀπόστολος ὅς πέμπω , ἀντί ὁ τεῖχος ὅς κατασκευάζω , ἀντί θάλασσα εἄν τειχίζω , ἀντί νέος , ἀντί σύμμαχος . λαμβάνω αὐτός ἀποκτείνω . ἀλλά ἀναμένω ὁ ὑμέτερος κρίσις καί Τῆς γνώμη ὁ τέλος μανθάνω καί διελέγχω ὁ ἀπόρρητος ὁ ὑμέτερος ; φθάνω καλός , προλαμβάνω λυσιτελής .
libanius.declamatio-20 26
ἀλλὰ παραμυθοῦνταί με οὗτοι καί φασιν [ τοῦ α ὁ δῆμος ἀνθέξεταί μου τοῦ σώματος καὶ οὐκ ἔστιν ὅπως προήσεταί με τοῖς Μακεδόσι . τί οὖν οὐκ εὐθέως ἀπεκρίνατο οὐδὲ παραυτὰ τὴν γνώμην ἐξέφηνε τὴν ἑαυτοῦ ; ἀλλ’ ἔν ἄξια φρονήσῃ τῶν πα - τέρων , πέντε ἡμερῶν δεῖ ; τί δ’ ἂν καὶ γενοίμην αὐτῷ χρήσιμος ἐνταυθοῖ μένων ; ἔνα τί εἴπω παρελθών ; τίνας συμβουλίας ποιήσωμαι ; ἔνα ἐρεθίσω πάλιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς μάχας ; οὐ γὰρ ἔστιν ὅπως ἐμπνέων ἔτι Δη - μοσθένης ταύτης τῆς τάξεως ἀποστήσεται .
Lemmas: ἀλλά παραμυθέομαι ἐγώ οὗτος καί φημί [ ὁ α ὁ δῆμος ἀντέχω ἐγώ ὁ σῶμα καί οὐ εἰμί ὅπως προΐημι ἐγώ ὁ Μακεδών . τίς οὖν οὐ εὐθύς ἀποκρίνομαι οὐδέ παραυτά ὁ γνώμη ἐκφαίνω ὁ ἑαυτοῦ ; ἀλλά ἐν ἄξιος φρονέω ὁ πῃ - τέρος , πέντε ἡμέρα δέω ; τίς δέ ἄν καί γίγνομαι αὐτός χρήσιμος ἐνταυθοῖ μένω ; εἷς τίς λέγω παρέρχομαι ; τίς συμβουλία ποιέω ; εἷς ἐρεθίζω πάλιν σύ ἐπί ὁ μάχη ; οὐ γάρ εἰμί ὅπως ἐμπνέω ἔτι δη - μοσθένης οὗτος ὁ τάξις ἀφίστημι .
libanius.declamatio-20 27
ἀλλὰ κἂν μυριάκις ἡττηθῶμεν μαχόμενοι , ἀήττητον τὴν προαίρεσιν ἐπιδείξομαι τὴν ἐμαυτοῦ . ἐρῶ · πλεῖτε , κἂν μὴ πλέητε , ἐρῶ · στρατεύεσθε , κἂν ἡσυχάζητε . παρώξυγκέ με τὸ περὶ Χαιρώνειαν πάθος . τολμηρότερόν με καὶ θρασύτερον ἐπὶ τὰς δημηγορίας πεποίηκεν . ἔχω ταύτην τοῦ μίσους ὑπόθεσιν . κἂν οἱ νέοι στρατεύεσθαι μὴ θέλωσι , τοὺς πατέρας τῶν περὶ Χαιρώνειαν τετελευ - τηκότων παρατάξαι πειράσομαι .
Lemmas: ἀλλά κἀν μυριάκις ἡσσάομαι μάχομαι , ἀήσσητος ὁ προαίρεσις ἐπιδείκνυμι ὁ ἐμαυτοῦ . λέγω · πλέω , κἀν μή πλέω , λέγω · στρατεύω , κἀν ἡσυχάζω . παροξύνω ἐγώ ὁ περί Χαιρώνεια πάθος . τολμηρός ἐγώ καί θρασύς ἐπί ὁ δημηγορία ποιέω . ἔχω οὗτος ὁ μῖσος ὑπόθεσις . κἀν ὁ νέος στρατεύω μή ἐθέλω , ὁ πατέρας ὁ περί Χαιρώνεια τελεύω - τήκω παρατάσσω πειράω .
libanius.declamatio-20 28
ἴν οὖν μηκέτι τού τῶν ἀκούητε τῶν λόγων , ἀλλ’ ἀπαλλαγῆτε τοῦ διοχλοῦν - τος , τοῦ διολλύντος ὑμᾶς , ἀποκτείνατε . λυπήσατε Φίλιπ - πον . ἀχθεσθήσεται Δημοσθένους τετελευτηκότος ἐν Ἀθή - ναις <καὶ> α ταφέντος . μὴ γὰρ ἴδοιμι ταύτην ἐγὼ τὴν ραν μηδὲ θεασαίμην ἐκεῖνο τὸ θέαμα , ἐμαυτὸν ὑπὸ τῶν δορυφόρων ἀγόμενον καὶ βαδίζοντα τὴν ἐπὶ Μακεδο - νίαν ὁδὸν διὰ Πυλῶν , | ἃς ἔκλεισα , διὰ Φωκέων , οὓς ἔκλαυσα . οὐ βούλομαι τὰς κενὰς κώμας ἰδεῖν τῶν ἑαλωκότων . οἶα γὰρ καὶ πείσομαι , θεάσεταί με Φίλιπ - πος δεδεμένον , εἰσάξει με εἰς τὸ δεσμωτήριον τῶν ἑαλωκότων , ὃν οὐκ ἐχειρώσατο .
Lemmas: ἔρχομαι οὖν μηκέτι ὁ ὁ ἀκούω ὁ λόγος , ἀλλά ἀπαλλάσσω ὁ διοχλέω - ὅς , ὁ διόλλυμι σύ , ἀποκτείνω . λυπέω Φίλιπ - πος . ἄχθομαι Δημοσθένης τελευτάω ἐν Ἀθή - Ναϊάς <καὶ> α θάπτω . μή γάρ ὁράω οὗτος ἐγώ ὁ Ραν μηδέ θεάομαι ἐκεῖνος ὁ θέαμα , ἐμαυτοῦ ὑπό ὁ δορυφόρος ἄγω καί βαδίζω ὁ ἐπί Μακεδο - νία ὁδός διά Πύλαι , | ὅς καλέω , διά Φωκεύς , ὅς κλαίω . οὐ βούλομαι ὁ κενός κώμη ὁράω ὁ ἁλίσκομαι . οἶος γάρ καί πάσχω , θεάομαι ἐγώ Φίλιπ - πούς δέω , εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ δεσμωτήριον ὁ ἁλίσκομαι , ὅς οὐ χειρόω .
libanius.declamatio-20 29
ἐρεῖ ταῦτα · ἐκεί - νους ἐπὶ Χαιρωνείας ἔλαβον , τοῦτον ἐξ Ἀθη - νῶν , ἐκείνους ἐκ μάχης , τοῦτον ἐκ προστάγμα - τος . κἂν μὲν εὐθέως ἀνέλῃ με , μετριώτατον πολλῷ τὸ δεινόν · νυνὶ δέ , οἶδα γὰρ τὴν ὠμότητα τοῦ βαρβάρου καὶ τὴν ἀκολασίαν καὶ τὴν ἀσέλγειαν καὶ τὸ μῖσος , ἐμπλησθήσεται τοῦ σώματος καθ’ ἑκάστην δημηγορίαν καινῶν βασάνων , προπηλακίσεται τὸν δημαγωγὸν τῶν Ἀθηναίων . ὑπὲρ Βυζαντίου βασανισθήτω . ὑπὲρ Πυλῶν καυσάτω τις αὐτόν , ὑπὲρ Χαλκιδέων ἀναλωσάτω . πολλοὺς ὑπὲρ Ὀλυνθίων λόγους ἐποιήσατο . ὄψεταί με 〈 Λασθένης , ὄψεται 〉 Εὐθυκρά - τῆς δεδεμένον . ὀνειδιοῦσί μοι τὴν εὔνοιαν τὴν πρὸς ὑμᾶς , ἐπαινέσουσιν αὑτοὺς τῆς προδοσίας .
Lemmas: λέγω οὗτος · ἑαυτοῦ - νόος ἐπί Χαιρώνεια λαμβάνω , οὗτος ἐκ Άθης - νόος , ἐκεῖνος ἐκ μάχη , οὗτος ἐκ πρόσταγμα - ὅς . κἀν μέν εὐθύς ἀναιρέω ἐγώ , μέτριος πολύς ὁ δεινός · νυνί δέ , οἶδα γάρ ὁ ὠμότης ὁ βάρβαρος καί ὁ ἀκολασία καί ὁ ἀσέλγεια καί ὁ μῖσος , ἐμπίμπλημι ὁ σῶμα κατά ἕκαστος δημηγορία καινός βάσανος , προπηλακίζω ὁ δημαγωγός ὁ Ἀθηναῖος . ὑπέρ Βυζάντιος βασανίζω . ὑπέρ Πύλαι καίω τις αὐτός , ὑπέρ Χαλκιδεύς ἀναλίσκω . πολύς ὑπέρ Ὀλύνθιος λόγος ποιέω . ὁράω ἐγώ 〈 Λασθένης , ὁράω 〉 ευθυκρης - ὁ δέω . ὀνειδίζω ἐγώ ὁ εὔνοια ὁ πρός σύ , ἐπαινέω ἑαυτοῦ ὁ προδοσία .
libanius.declamatio-20 30
πῶς ἄν τις ταῦτα ἐνέγκαι τὰ δεινά , πῶς τις ὑπομείναι τὸ μέγεθος τῶν κακῶν ; ἐκεῖνο πάντων ἀλγεινότατον ἔσται , ἂν εἴπῃ παραστὰς Φίλιππος · ὦ πάντων ἀγε - νέστατε Δημόσθενες , οὐκ ἔδοξας Ἀθηναίοις οὐδὲ προσαγγελίας ἄξιος . ἐφθόνησάν σοι καὶ τελευτῆς ἀναγκαίας . μή , πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς , ὦ ἄν - δρες , μηδὲν ἐάσητε πραχθῆναι τούτων τῶν ἀτυχη - μάτων , ἀλλ’ αὐτοὶ καταψηφίσασθε τὸν θάνατον . 31 . Βούλομαι δὲ ἀπαλλαττόμενος τοῦ λόγου καλέσαι τοὺς ῥήτορας ἅπαντας . ἐγὼ μὲν ἐξέρχομαι τοῦ βίου καὶ ταύτην ἄπειμι τὴν πορείαν ἢν ἐβράβευσεν ἡ τύχη καὶ τὸ δαιμόνιον , ὑμῖν δὲ καταλιμπάνω τὰς Ἀθήνας οἰκουμένας , τὸν Πειραιέα μεστὸν σκαφῶν . οὐδεὶς ἐκεῖ Μακεδόνων ὁρμίζεται . κενὸς ὁ λιμὴν τριήρων πολεμίων . ἔχετε καὶ τεῖχος , ἔχετε καὶ συμμάχους . ἔστιν ὑμῖν καὶ χρήματα . πρὸ τούτων ἀπάντων ἐκεῖνο λογίσασθε · μίαν μάχην νενίκησθε . πολυάνθρωπός ἐστιν ἡ τῶν Ἀθη - ναίων πόλις . οὐκ ἦσαν μόνοι τρισχίλιοι . ἐντεῦθεν ἐξέπλευσαν ἀπόστολοι πολλοί , ἐντεῦθεν συμμαχίαι γε - γόνασι πολλαί .
Lemmas: πῶς ἄν τις οὗτος φέρω ὁ δεινός , πῶς τις ὑπομένω ὁ μέγεθος ὁ κακός ; ἐκεῖνος πᾶς ἀλγεινός εἰμί , εἄν λέγω παρίστημι Φίλιππος · ὦ πᾶς ἀγα - νέστος Δημοσθένης , οὐ δοκέω Ἀθηναῖος οὐδέ προσαγγελία ἄξιος . φθονέω σύ καί τελευτή ἀναγκαῖος . μή , πρός ὁ Ἀθηνᾶ , ὦ ἄναξ - Δρες , μηδείς ἐάω πράσσω οὗτος ὁ ἀτυχής - ματάω , ἀλλά αὐτός καταψηφίζομαι ὁ θάνατος . 31 . βούλομαι δέ ἀπαλλάσσω ὁ λόγος καλέω ὁ ῥήτωρ ἅπας . ἐγώ μέν ἐξέρχομαι ὁ βίος καί οὗτος ἄπειμι ὁ πορεία εἄν βραβεύω ὁ τύχη καί ὁ δαιμόνιον , σύ δέ καταλείπω ὁ Ἀθῆναι οἰκέω , ὁ Πειραιεύς μεστός σκάφη . οὐδείς ἐκεῖ Μακεδών ὁρμίζω . κενός ὁ λιμήν τριήρης πολέμιος . ἔχω καί τεῖχος , ἔχω καί σύμμαχος . εἰμί σύ καί χρῆμα . πρό οὗτος ἀπαντάω ἐκεῖνος λογίζομαι · εἷς μάχη νικάω . πολυάνθρωπος εἰμί ὁ ὁ Άθης - νάω πόλις . οὐ ἥδω μόνος τρισχίλιοι . ἐντεῦθεν ἐκπλέω ἀπόστολος πολύς , ἐντεῦθεν συμμαχία γε - γόνυ πολύς .
libanius.declamatio-20 32
μετὰ τὸν θάνατον τὸν ἐμὸν τὰς ἐμὰς δημηγορίας ἀναγνώσεσθε . ἀπολείπω γὰρ ὑμῖν κτήματα τιμιώτερα χρημάτων , τοὺς λόγους τοὺς κατὰ τῶν Μακεδόνων . | ἐνταῦθα πάντα ὄψεσθε , τὰς ἀρετάς , τὰ κατορθώματα . πεισθήσεσθέ μοι μετὰ τὴν τελευτήν , εἰ καὶ ζῶντος ὠλιγωρήσατε . ἐγὼ δ’ εἰ καὶ νῦν δυστυχῶ καὶ τοῖς πολλοῖς ἐπταικέναι δοκῶ , τεύ - ξομαι τῶν ἄθλων τῶν προσηκόντων .
Lemmas: μετά ὁ θάνατος ὁ ἐμός ὁ ἐμός δημηγορία ἀναγιγνώσκω . ἀπολείπω γάρ σύ κτῆμα τίμιος χρῆμα , ὁ λόγος ὁ κατά ὁ Μακεδών . | ἐνταῦθα πᾶς ὁράω , ὁ ἀρετή , ὁ κατόρθωμα . πείθω ἐγώ μετά ὁ τελευτή , εἰμί καί ζάω ολιγωρώ . ἐγώ δέ εἰμί καί νῦν δυστυχέω καί ὁ πολύς πταίω δοκέω , τίς - ξομαι ὁ ἆθλον ὁ προσήκω .
libanius.declamatio-20 33
οὐκ εἰκῆ ταῦτα οἶ μυθογράφοι λέγουσιν οὐδὲ πλάττουσι τοὺς λόγους , ἀλλ’ ὡς ἔνθεοι γεγονότες τἀληθῆ τεκμαίρονται . ἔστι τις χῶρος ἀνιερωμένος τοῖς καθαρῶς τὸν βίον διαγαγοῦσι καὶ κρίσεις καὶ δικαστήρια . εἰς ἐκεῖνον ἀφίξεται Δημοσθένης τὸν τόπον , ὅπου τὸν Ἀριστείδην εἶναι λέγουσιν , ὅπου Μιλτιάδην , ὅπου Θεμιστοκλέα , ὅπου Θησέα , ὅπου τοὺς ἥρωας τοὺς παλαιούς . 34 . Διαδικάσομαι πρὸς ἐκείνους περὶ τῶν κατορθω - μάτων . πρὸς μὲν Θησέα τούτους ἐρῶ τοὺς λόγους · σὺ μὲν συνῴκισας τὴν πόλιν τῶν Ἀθηναίων κατὰ δήμους οἰκουμένην , ἐγὼ δὲ σώαν ἐτήρησα . σύ , Μιλτιάδη , τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην ἐνίκησας . μιᾶς μοι λέγεις ἡμέρας ἔργον , ἐγὼ δὲ έν πολλῷ χρόνῳ πρὸς τὴν φορὰν τοῦ Φιλίππου παρετα - ξάμην . σὺ δέ , Θεμιστόκλεις , ἐπὶ Σαλαμῖνος κατώρθωσας . ἐγγὺς ἡ θάλασσα τῆς Ἀττικῆς καὶ τὸ χωρίον πλησίον ὁρώμενον <ἁπὸ> a ἐγὼ δὲ μέχρις Ἑλλησπόντου καὶ τῶν <πέρσν> τόπων τὴν εὐψυχίαν ἐξαγώγιμον ἀπέφηνα τῶν Ἀθηναίων . σὺ δὲ τοὺς φόρους ἔταξας , Ἀριστεί - δὴ , ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς συμμάχοις , ἐγὼ δὲ αὐτὰς τὰς πόλεις ἐξειλόμην τῶν ὅπλων τῶν Φιλίππου , ὑμεῖς στρατευόμενοι καὶ πονοῦντες , ἐγὼ δὲ σεμνύνων τὰ ὑμέτερα κατορθώματα .
Lemmas: οὐ εἰκῇ οὗτος οἶς μυθογράφος λέγω οὐδέ πλάσσω ὁ λόγος , ἀλλά ὡς ἔνθεος γίγνομαι ἀληθής τεκμαίρομαι . εἰμί τις χῶρος ἀνιερόω ὁ καθαρός ὁ βίος διαγίγνομαι καί κρίσις καί δικαστήριον . εἰς ἐκεῖνος ἀφικνέομαι Δημοσθένης ὁ τόπος , ὅπου ὁ Ἀριστείδης ἔρχομαι λέγω , ὅπου Μιλτιάδης , ὅπου Θεμιστοκλῆς , ὅπου Θησεύς , ὅπου ὁ ἥρως ὁ παλαιός . 34 . διαδικάζω πρός ἐκεῖνος περί ὁ κατορθῶ - ματάω . πρός μέν Θησεύς οὗτος λέγω ὁ λόγος · σύ μέν συνοικίζω ὁ πόλις ὁ Ἀθηναῖος κατά δῆμος οἰκουμένη , ἐγώ δέ σῶς τηρέω . σῦς , Μιλτιάδης , ὁ ἐν Μαραθών μάχη νικάω . εἷς ἐγώ λέγω ἡμέρα ἔργον , ἐγώ δέ εἰμί πολύς χρόνος πρός ὁ φορά ὁ Φίλιππος παραιτώ - ἄγνυμι . σύ δέ , Θεμιστοκλῆς , ἐπί Σαλαμίς κατορθόω . ἐγγύς ὁ θάλασσα ὁ Ἀττική καί ὁ χωρίον πλησίος ὁράω ὁράω a ἐγώ δέ μέχρι Ἑλλήσποντος καί ὁ <πέρσν> τόπος ὁ εὐψυχία ἐξαγώγιμος ἀποφαίνω ὁ Ἀθηναῖος . σύ δέ ὁ φόρος τάσσω , Ἀριστεύς - δή , ὁ πόλις καί ὁ σύμμαχος , ἐγώ δέ αὐτός ὁ πόλις ἐξαιρέω ὁ ὅπλον ὁ Φίλιππος , σύ στρατεύω καί πονέω , ἐγώ δέ σεμνύνω ὁ ὑμέτερος κατόρθωμα .