libanius.declamatio-2 36
τί γὰρ περίεργον , τί δὲ ἄκαιρον λέγει ; ἄλλος μέν τις τελευτῶν ὑπὲρ χρημάτων ἢ παίδων ἐπισκήπτει καὶ περὶ τοῦ σώματος ἢ τῆς ταφῆς , Σωκράτης δὲ κάθηται λέγων , ὧς οὐ χρὴ | κλαίειν καὶ στένειν οὐδὲ τὸν παρόντα βίον μόνον ἔσεσθαι νομίζειν , ἀλλ’ ὡς ἐκδέ - χεταί τις ἡμᾶς ἕτερος μακρότερος τοῦ σὺν τι σώματι <καὶ> ἐπειδὰν λυθῶμεν ὀστῶν τε καὶ σαρκῶν καὶ τοῦ παντὸς τούτου δεσμωτηρίου , εἴτε σώματος εἴτε σήμα - τος χρὴ λέγειν , ἄπιμεν ἐπὶ τὴν ἀξίαν ἕκαστοι διανο - μήν , καὶ χρὴ ζῶντας μὲν φιλοσοφεῖν καὶ θανάτου μελέτην ποιεῖσθαι τὸν βίον ἀναμιμνησκομένους τὰ πολλὰ τῶν ἀρχαίων | μαθημάτων ἐν οἶς ἐνταῦθα δοκοῦμεν μένειν , ἐλθούσης δὲ τῆς μοίρας τῆς εἱμαρ - μένης κούφους καὶ μετεώρους φέρεσθαι παρὰ δεσπότας θεοὺς καὶ δαίμονας ψυχῶν δικαστάς , οἱ νέμουσι τοῖς μὲν καθαρῶς καὶ δικαίως βεβιωκόσι καὶ μετὰ φιλο - σοφίας ἀληθοῦς ἀνασχομένοις τῶν ἐν τῇ γῇ πραγμά - των θεῶν ἀκολουθίαν καὶ τὴν ὑπερουράνιον περίοδον καὶ θέαν αὐτοῦ <τοῦ> δικαίου καὶ καλοῦ καὶ ἀθανάτου καὶ ψυχῶν εὐδαιμόνων , τοῖς δὲ ἀθέσμως καὶ ἀδίκως βιώ - σασι καὶ πολλῶν τὰς ψυχὰς μεστοῖς ἀνοσιουργημάτων Τάρταροί τε καὶ Κωκυτοὶ καὶ Πυριφλεγέθοντες ὑπο - δοχαὶ καὶ δειναὶ κολάσεις καὶ πολυχρόνιοι τιμωρίαι ἐν | πυρὶ καὶ σκότῳ καὶ ἀλλοκότοις ῥεύμασιν ἄλη - κτον ἐλαυνομένοις φοράν . 37 . Ταῦτ’ ἐστὶν ἃ λέγει Σωκράτης , ταῦτα ἡμῖν ἐΠισκήπτει , αὗται διαθῆκαι Σωκράτους . τίς φθονήσει ἡμῖν τῆς Σωκρατικῆς ἀθανασίας ; ἔασον ἡμᾶς ἀκοῦσαι πάλιν καὶ πιστώσασθαι ταύτας τὰς τῆς εὐδαιμονίας ἐλπίδας . Σωκράτει μὲν γὰρ οὐδὲν χεῖρον , κἂν μὴ λέγῃ , μακρὸς αὐτὸν βίος περιμένει καὶ λόγοι πολλοὶ καὶ ἀκροαταὶ θεοί , πρὸς ἐκείνους ἐρεῖ , φιλοσοφήσει λελυ - μένος , ἅπαντα ἐκείνοις διηγήσεται · ἡμῖν δὲ τοῖς κατα - λειφθησομένοις Σωκράτους ὀρφανοῖς τοῦτο δεινόν ἐστιν , εἰ μήθ’ ὑπὲρ ὧν ἀμφισβητεῖ τις ἡμῶν , μηδὲ περὶ τούτων ἐρήσεται μηδ’ ἀπολαύσει τις ἡμῶν ἔτι τῆς Σωκράτους ἐπιδημίας . 38 . Ἄπολλον , ἔτι μοι τὴν ναῦν κατάσχε , ἔτι μοι Mor p . 262 περὶ Δῆλον ἡ θεωρία βραδυνάτω . ἔχω τι καὶ | περὶ λόγου καὶ σιωπῆς καὶ σωτηρίας Σωκράτην ἐρέ - σθαι . ὑμεῖς δέ , ὦ συκοφάνται , δότε ἡμῖν ὄνασθαι , μέχρι περίεστι , Σωκράτους . οἴμοι , τήμερον γὰρ ἴσως ἡ ναῦς ἀφίξεται . τοῦτο ὄναρ προερρήθη Σωκράτει . μὴ φθονήσητε ἡμῖν τῆς μιᾶς ἡμέρας . ἦ που καὶ νῦν ἐγὼ μὲν ἐνταῦθα ἀσχολοῦμαι , Σωκράτης δὲ ἑταίροις λαλεῖ . καὶ ταῦτα ἔνι μὲν καὶ παρὰ τῶν ἑταίρων τῶν ἀκου - σάντων μαθεῖν , οὐδὲν δὲ οἷον Σωκράτους ἀκούειν αὐτοῦ . 39 . Τὰ ἐναντία σοῦ δέομαι , Σώκρατες , ἢ οὗτ’ οἱ κελεύουσι , λέγειν μὴ ἔτι ζῶντα μόνον μηδὲ ἀπὸ τού - του τοῦ στόματος , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ κώνειον λέγειν . καὶ | μὴ παύση λέγων μηδ’ ὅταν ἀποθάνῃς . ψυχὴ μὲν πᾶσα ἀθάνατος , καὶ σοὶ πείθομαι , ἡ δὲ σὴ καὶ μᾶλλον ἑτέρας . εἰ δέ τις τῶν σοφῶν δαιμόνων ἐπι - φοιτᾷ ταῖς τῶν φίλων ψυχαῖς , μὴ σιώπα καὶ δι’ ὀνεί - ρων ἡμῖν λάλει , Σώκρατες , ὡς νῦν οἱ θεοί .
Lemmas: τίς γάρ περίεργος , τίς δέ ἄκαιρος λέγω ; ἄλλος μέν τις τελευτάω ὑπέρ χρῆμα ἢ παῖς ἐπισκήπτω καί περί ὁ σῶμα ἢ ὁ ταφή , Σωκράτης δέ κάθημαι λέγω , ὅς οὐ χράω | κλαίω καί στένω οὐδέ ὁ πάρειμι βίος μόνος εἰμί νομίζω , ἀλλά ὡς ἐκ - χω τις ἐγώ ἕτερος μακρός ὁ σύν τίς σῶμα <καὶ> ἐπειδάν λύω ὀστέον τε καί σάρξ καί ὁ πᾶς οὗτος δεσμωτήριον , εἴτε σῶμα εἴτε σῆμα - ὅς χράω λέγω , ἀπέρχομαι ἐπί ὁ ἄξιος ἕκαστος διάνος - μήν , καί χράω ζάω μέν φιλοσοφέω καί θάνατος μέλω ποιέω ὁ βίος ἀναμιμνήσκω ὁ πολύς ὁ ἀρχαῖος | μάθημα ἐν οἶς ἐνταῦθα δοκέω μένω , ἔρχομαι δέ ὁ μοῖρα ὁ εἱμαρ - μένω κοῦφος καί μετέωρος φέρω παρά δέσποτας θεός καί δαίμων ψυχή δικαστής , ὁ νέμω ὁ μέν καθαρός καί δίκαιος βιόω καί μετά φιλο - σοφία ἀληθής ἀνέχω ὁ ἐν ὁ γῆ πρᾶγμα - ὁ θεός ἀκολουθία καί ὁ ὑπερουράνιος περίοδος καί θέα αὐτός ὅς δίκαιος καί καλός καί ἀθάνατος καί ψυχή εὐδαίμων , ὁ δέ ἄθεσμος καί ἄδικος βιάζω - σασί καί πολύς ὁ ψυχή μεστός ἀνοσιούργημα Τάρταρος τε καί Κωκυτός καί πυριφλεγέθων ὑπο - δοχή καί δεινός κόλασις καί πολυχρόνιος τιμωρία ἐν | πῦρ καί σκότος καί ἀλλόκοτος ῥεῦμα ἄλη - κτῶ ἐλαύνω φορά . 37 . ταῦτα εἰμί ὅς λέγω Σωκράτης , οὗτος ἐγώ ἐπισκήπτω , αὐτός διαθήκη Σωκράτης . τίς φθονέω ἐγώ ὁ Σωκρατικός ἀθανασία ; ἐάω ἐγώ ἀκούω πάλιν καί πιστόω αὐτός ὁ ὁ εὐδαιμονία ἐλπίς . Σωκράτης μέν γάρ οὐδείς χείρων , κἀν μή λέγω , μακρός αὐτός βίος περιμένω καί λόγος πολύς καί ἀκροατής θεός , πρός ἐκεῖνος λέγω , φιλοσοφέω Λέλυ - μένος , ἅπας ἐκεῖνος διηγέομαι · ἐγώ δέ ὁ κατά - λείπω Σωκράτης ὀρφανός οὗτος δεινός εἰμί , εἰμί μήτε ὑπέρ ὅς ἀμφισβητέω τις ἐγώ , μηδέ περί οὗτος ἔρομαι μηδέ ἀπολαύω τις ἐγώ ἔτι ὁ Σωκράτης ἐπιδημία . 38 . Ἀπόλλων , ἔτι ἐγώ ὁ ναῦς κατέχω , ἔτι ἐγώ Mor p . 262 περί Δῆλος ὁ θεωρία βραδύνω . ἔχω τίς καί | περί λόγος καί σιωπή καί σωτηρία Σωκράτης ἀθήρ - ἕπομαι . σύ δέ , ὦ συκοφάντης , δίδωμι ἐγώ ὀνίνημι , μέχρι περίειμι , Σωκράτης . οἴμοι , σήμερον γάρ ἴσως ὁ ναῦς ἀφικνέομαι . οὗτος ὄναρ προλέγω Σωκράτης . μή φθονέω ἐγώ ὁ εἷς ἡμέρα . εἰμί ποῦ καί νῦν ἐγώ μέν ἐνταῦθα ἀσχολέω , Σωκράτης δέ ἑταῖρος λαλέω . καί οὗτος ἔνειμι μέν καί παρά ὁ ἑταῖρος ὁ ἀκέω - σάντος μανθάνω , οὐδείς δέ οἷος Σωκράτης ἀκούω αὐτός . 39 . Τά ἐναντίος σύ δέομαι , Σωκράτης , ἢ οὗτος ὁ κελεύω , λέγω μή ἔτι ζάω μόνος μηδέ ἀπό ὁ - τις ὁ στόμα , ἀλλά καί μετά ὁ κώνειον λέγω . καί | μή παύω λέγω μηδέ ὅταν ἀποθνῄσκω . ψυχή μέν πᾶς ἀθάνατος , καί σύ πείθω , ὁ δέ σός καί μᾶλλον ἕτερος . εἰμί δέ τις ὁ σοφός δαίμων ἐπι - φοιτώ ὁ ὁ φίλος ψυχή , μή σωπαίνω καί διά ὀνέω - ῥόος ἐγώ λαλέω , Σωκράτης , ὡς νῦν ὁ θεός .