ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-2 1
Χαλεπὸν μὲν εἰπεῖν τι καὶ τῶν πάνυ δι - Mor p . 190 καίων ὑπὲρ Σωκράτους ἐν ὑμῖν προκατεγνωκόσι καὶ τὰς πρώτας προσειμένοις | κατ’ αὐτοῦ διαβολάς , ἀναγκαῖον δὲ τῶν συκοφαντῶν ὑπερβολῇ χρωμένων καὶ μὴ Σωκράτην μόνον ἀδικούντων , ἀλλά τινα κοινὸν ἀπάντων τῶν ἀτυχούντων νόμον τοσοῦτον εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς , ὅτι πολλῶν ἤδη καταψηφισθέντων ἐν ὑμῖν καὶ τῶν μὲν ἀδίκως , τῶν δὲ δικαίως ἀποθανόντων οὐδεὶς ἀπόλωλε σιωπῇ .
Lemmas: χαλεπός μέν λέγω τίς καί ὁ πάνυ διά - Mor p . 190 καίω ὑπέρ Σωκράτης ἐν σύ προκαταγιγνώσκω καί ὁ πρῶτος προσίημι | κατά αὐτός διαβολή , ἀναγκαῖος δέ ὁ συκοφάντης ὑπερβολή χράω καί μή Σωκράτης μόνος ἀδικέω , ἀλλά τις κοινός ἀπαντάω ὁ ἀτυχέω νόμος τοσοῦτος λέγω πρός σύ , ὅτι πολύς ἤδη καταψηφίζομαι ἐν σύ καί ὁ μέν ἄδικος , ὁ δέ δίκαιος ἀποθνῄσκω οὐδείς ἀπόλλυμι σιωπή .
libanius.declamatio-2 2
ἀποθνήσκειν μὲν οὖν ἐκελεύσατε Σωκράτην καὶ πάνυ | πρᾴως πείθεται , οἱ δὲ καὶ δευτέραν ἐπιτάττουσιν αὐτῷ τιμωρίαν τὸ καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς σιωπᾶν καὶ μὴ διαλέγεσθαι μηδενὶ ἀποκτεί - νοντες αὐτὸν καὶ πρὸ τοῦ κωνείου . Σωκράτει μὲν οὖν καὶ τοῦτο ῥᾴδιον , δύναται γάρ , ὥσπερ καὶ λέγειν , καὶ σιωπᾶν , ὑμῖν δὲ εὐλαβείας ἄξιον μὴ καὶ παρὰ θεῶν καὶ παρὰ ἀνθρώπων αἰτίαν λάβητε τοῦ κοινοῦ καλοῦ πᾶσι τοῖς ἔτι ζῶσι Σωκράτην ἀποστερήσαντες καὶ τήν τε ψυχὴν ἅμα καὶ πρὸ ταύτης ἤδη καὶ τὴν φωνὴν ἀφελόμενοι .
Lemmas: ἀποθνήσκω μέν οὖν κελεύω Σωκράτης καί πάνυ | πρᾶος πείθω , ὁ δέ καί δεύτερος ἐπιτάσσω αὐτός τιμωρία ὁ καί πρό ὁ τελευτή σιωπάω καί μή διαλέγω μηδείς ἀποκτείνω - νοντες αὐτός καί πρό ὁ κώνειον . Σωκράτης μέν οὖν καί οὗτος ῥᾴδιος , δύναμαι γάρ , ὥσπερ καί λέγω , καί σιωπάω , σύ δέ εὐλάβεια ἄξιος μή καί παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος αἰτία λαμβάνω ὁ κοινός καλός πᾶς ὁ ἔτι ζάω Σωκράτης ἀποστερέω καί ὁ τε ψυχή ἅμα καί πρό οὗτος ἤδη καί ὁ φωνή ἀφαιρέω .
libanius.declamatio-2 3
ἐγὼ δέ εἰμι μὲν εἷς τῶν φοιτώντων παρὰ Σωκράτην καὶ τῶν ἀκροωμένων , καὶ γάρ ἐστι τὸ πρᾶγμα θαύ - μάτος ἄξιον , ἐν δεσμωτηρίῳ φιλοσοφῶν καὶ φαιδρῶς ἀποθνήσκων , ἀνέστην δὲ ἀντερῶν τῷ τὴν χαλεπὴν γνώμην ταύτην εἰρηκότι νομίζων οὐκ ἐκείνῳ τοῦτο , ἀλλ’ ἡμῖν οἴσειν ζημίαν , εἰ μηδὲ ὀλίγα κερδανοῦμεν Σωκρά - τοὺς τὰς λοιπὰς ἡμέρας .
Lemmas: ἐγώ δέ εἰμί μέν εἷς ὁ φοιτάω παρά Σωκράτης καί ὁ ἀκροάομαι , καί γάρ εἰμί ὁ πρᾶγμα θαύ - μάτος ἄξιος , ἐν δεσμωτήριον φιλοσοφέω καί φαιδρός ἀποθνήσκω , ἀνίστημι δέ ἀντιλέγω ὁ ὁ χαλεπός γνώμη οὗτος λέγω νομίζω οὐ ἐκεῖνος οὗτος , ἀλλά ἐγώ φέρω ζημία , εἰμί μηδέ ὀλίγος κερδαίνω Σωκρᾶς - ὁ ὁ λοιπός ἡμέρα .
libanius.declamatio-2 4
Ὅτι μὲν οὖν παρὰ πάντα τὰ δίκαια συκο - φαντηθεὶς καὶ λαβὼν αἰτίας ψευδεῖς καὶ τῆς αὑτοῦ φιλοσοφίας ἀναξιωτάτας ἀπολεῖται Σωκράτης ἁπάντων μὲν ἀνθρώπων θεοσεβέστατος γενόμενος , ἀπάντων δὲ ὠφελιμώτατος τοῖς νέοις , καὶ τοῖς μὲν νόμοις τῆς πόλεως πεισθεὶς ἀεὶ καὶ πολιτευόμενος καὶ στρατευόμενος , τοῖς δὲ τυράννοις καὶ ταῖς ὀλιγαρχίαις ἀντιπαραταξάμενος , μόνος χρήματα τῆς συνουσίας καὶ μισθὸν μὴ πραξάμενος τοὺς φοιτῶντας αὐτᾷ καὶ ἰδίων μὲν φύσεων πονηρῶν ὡς οἷόν τε ἦν κρείττων γενόμενος , πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλους ἀγαθοὺς ἡμῖν ἀπεργασάμενος , καὶ τὴν πόλιν εὐδόκιμον καὶ περίβλεπτον ἐν τοῖς Ἕλλησι ποιῶν τοῖς τε ξένοις τοῖς ἀμφ’ αὐτὸν ἀφικνουμένοις καὶ τοῖς λό - γοις τοῖς πανταχόσε παρ’ αὐτοῦ διαπεμπομένοις . 5 . Ὅτι μὲν οὖν τοιοῦτος Σωκράτης ὢν σεσυκοφάν - τηται | καὶ θᾶττον ἢ δίκαιον ἦν ἤνεγκαν οἱ δι - κασταὶ τὴν ψῆφον , δείξειν οἴομαι τὸν χρόνον καὶ τοὺς θεούς , καὶ γένοιτό γε μετὰ μηδεμιᾶς ὀργῆς καὶ δημο - σίας βλάβης τῇ πόλει , καὶ τοῦτ’ εὖ οἶδα , ὅτι μετέ - γνωσαν ἂν οἱ δικάσαντες , εἴ τις αὐτοῖς δευτέραν παρεῖχε περὶ τῶν αὐτῶν κρίσιν , ὧσπέρ ποτε καὶ περὶ Μιτυλήνης μετέγνωτε .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν παρά πᾶς ὁ δίκαιος σύκο - φαντάζω καί λαμβάνω αἰτία ψευδής καί ὁ αὐτός φιλοσοφία ἀνάξιος ἀπόλλυμι Σωκράτης ἅπας μέν ἄνθρωπος θεοσεβής γίγνομαι , ἀπαντάω δέ ὠφέλιμος ὁ νέος , καί ὁ μέν νόμος ὁ πόλις πείθω ἀεί καί πολιτεύω καί στρατεύω , ὁ δέ τύραννος καί ὁ ὀλιγαρχία ἀντιπαρατάσσομαι , μόνος χρῆμα ὁ συνουσία καί μισθός μή πράσσω ὁ φοιτάω αὐτός καί ἴδιος μέν φύσις πονηρός ὡς οἷος τε εἰμί ἀγαθός γίγνομαι , πολύς δέ καί ἄλλος ἀγαθός ἐγώ ἀπεργάζομαι , καί ὁ πόλις εὐδόκιμος καί περίβλεπτος ἐν ὁ Ἕλλην ποιέω ὁ τε ξένος ὁ ἀμφι αὐτός ἀφικνέομαι καί ὁ λό - γος ὁ πανταχόσε παρά αὐτός διαπέμπω . 5 . ὅτι μέν οὖν τοιοῦτος Σωκράτης εἰμί σεσυκοφημι - τήτη | καί ταχύς ἢ δίκαιος εἰμί φέρω ὁ διά - καστός ὁ ψῆφος , δείκνυμι οἴομαι ὁ χρόνος καί ὁ θεός , καί γίγνομαι γε μετά μηδείς ὀργή καί δήμος - σία βλάβη ὁ πόλις , καί οὗτος εὖ οἶδα , ὅτι Μετέ - γιγνώσκω ἄν ὁ δικάζω , εἰμί τις αὐτός δεύτερος παρέχω περί ὁ αὐτός κρίσις , ὥσπερ ποτέ καί περί Μιτυλήνη μεταγιγνώσκω .
libanius.declamatio-2 6
ἐπειδὴ δ’ οὖν ἐκράτησαν οἱ διὰ τοὺς ἔτι τῶν λόγων ἐλέγχους φθονήσαντες Σω - κράτει , τοῦ μὲν ἠκούσατε κἀν τῷ δικαστηρίῳ φιλοσο - φοῦντος , οὔτε γὰρ ἔκλαυσεν οὔθ’ ἱκέτευσεν οὐδὲ αἰ - σχρὰν οὐδὲ ἀναξίαν φιλοσοφίας σωτηρίαν εὕρατο , ἀλλὰ πείθεται τῷ πρὸς ταύτην ἄγοντι τὴν τελευτὴν θεῷ καὶ τοῖς ἕνδεκα εὐδαιμόνως ἠκολούθησε καὶ παρῆλθε φαι - δρὸς εἰς τὸ δεσμωτήριον ὡς εἰς Λύκειον , ὡς εἰς Ἀκα - Mor p . 200 δημίαν , | ὡς ἐπὶ τὸν Ἰλισσόν , ὡς ἐπὶ τὰς ἄλλας αὑτοῦ διατριβάς , ἔμελλε δὲ κἀκεῖ φθέγξεσθαι καὶ λα - λήσειν . πῶς δὲ οὐκ ἄν τις ἄνθρωπος ὢν καὶ ζῶν ἔτι ; ὁ δὲ καὶ προθύμως τοῖς ἑταίροις συμφιλοσοφεῖ , Σω - κράτης γάρ ἐστι καὶ δεδεμένος οὐδὲ κατέπληξεν αὐτὸν ἡ τοῦ σώματος συμφορά , καὶ τοιούτους διεξέρχεται λόγους οὕτω θείους καὶ καλούς , ὥστε εἰ πάντες ὑμεῖς αὐτῶν ἠκούσατε , πάντως ἂν αὐτὸν ἐλύσατε . 7 . Σωκράτην μὲν οὖν μακαρίζειν ἄξιον , ὅτι γε τοῦ θανάτου παρεστηκότος χαίρει καὶ λέγει καὶ φιλοσοφεῖ τοῖς δὴ ἀκούουσι καὶ παρακερδᾶναί τι δυναμένοις εἰς τὸν ὅλον βίον μὴ φθονῶν · Ἄνυτος δὲ ἄρα καὶ Μέλη - Mor p . 202 τος | ἦσαν καὶ τοῦ δεσμοφύλακος χαλεπώτεροι . ὁ μὲν γὰρ συγχωρεῖ παρεῖναι παρὰ Σωκράτην , οἱ δὲ ἀνόνητον ποιοῦσιν ἡμῖν τήν τε σωτηρίαν αὐτοῦ καὶ καινὰ δεσμὰ ταῦτα εὑρίσκουσιν ἐπὶ Σωκράτην , μὴ χεῖρας μόνον καὶ πόδας δεδέσθαι πρὸ τοῦ θανάτου Σωκράτην , ἀλλὰ καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ .
Lemmas: ἐπεί δέ οὖν κρατέω ὁ διά ὁ ἔτι ὁ λόγος ἔλεγχος φθονέω Σω - κράτος , ὁ μέν ἀκούω ἐν ὁ δικαστήριον φιλοσοφέω - φοῦντος , οὔτε γάρ κλαίω οὔτε ἱκετεύω οὐδέ ὁ - σχρὰν οὐδέ ἀνάξιος φιλοσοφία σωτηρία εὑρίσκω , ἀλλά πείθω ὁ πρός οὗτος ἄγω ὁ τελευτή θεός καί ὁ ἕνδεκα εὐδαίμων ἀκολουθέω καί παρέρχομαι φαΐ - ἀνήρ εἰς ὁ δεσμωτήριον ὡς εἰς Λύκειον , ὡς εἰς ἀκή - Mor p . 200 δήμιος , | ὡς ἐπί ὁ Ἰλισός , ὡς ἐπί ὁ ἄλλος αὐτός διατριβή , μέλλω δέ ἐκεῖ φθέγγομαι καί λάω - λανθάνω . πῶς δέ οὐ ἄν τις ἄνθρωπος εἰμί καί ζάω ἔτι ; ὁ δέ καί πρόθυμος ὁ ἑταῖρος συμφιλοσοφέω , Σω - κρατέω γάρ εἰμί καί δέω οὐδέ καταπλήσσω αὐτός ὁ ὁ σῶμα συμφορά , καί τοιοῦτος διεξέρχομαι λόγος οὕτως θεῖος καί καλός , ὥστε εἰμί πᾶς σύ αὐτός ἀκούω , πάντως ἄν αὐτός λύω . 7 . Σωκράτης μέν οὖν μακαρίζω ἄξιος , ὅτι γε ὁ θάνατος παρίστημι χαίρω καί λέγω καί φιλοσοφέω ὁ δή ἀκούω καί παρακερδαίνω τίς δύναμαι εἰς ὁ ὅλος βίος μή φθονέω · Ἄνυτος δέ ἄρα καί Μέλης - Mor p . 202 ὅς | ἥδω καί ὁ δεσμοφύλαξ χαλεπός . ὁ μέν γάρ συγχωρέω πάρειμι παρά Σωκράτης , ὁ δέ ἀνόνητος ποιέω ἐγώ ὁ τε σωτηρία αὐτός καί καινός δεσμός οὗτος εὑρίσκω ἐπί Σωκράτης , μή χείρ μόνος καί πόδι δέω πρό ὁ θάνατος Σωκράτης , ἀλλά καί ὁ γλῶττα αὐτός .
libanius.declamatio-2 8
ὢ τοῦ φθόνου καὶ τῆς σκαιότητος , ὢ τῆς ἀπαιδεύτου πονη - ρίας . μὴ λαλήσῃ Σωκράτης , Ἄπολλον , ἔτι ζῶν <καὶ> ἔχων φωνήν ; ἀλλ’ ἐπ’ ἀνδρὶ γράφει ψήφισμα τοιοῦτον ὁ Σόλων ἄντικρύς τε καὶ διαρρήδην ἀπειρημένον ὑπὸ τῶν νόμων μηδὲ γράφειν ἐπ’ ἀνδρὶ νόμον ἢ ψήφισμα ὅπερ ἂν μηδὲ κοινὸν ἐφ’ ἅπασιν Ἀθηναίοις ᾖ ;
Lemmas: ὦ ὁ φθόνος καί ὁ σκαιότης , ὦ ὁ ἀπαίδευτος πονέω - ῥίος . μή λαλέω Σωκράτης , Ἀπόλλων , ἔτι ζάω <καὶ> ἔχω φωνή ; ἀλλά ἐπί ἀνήρ γράφω ψήφισμα τοιοῦτος ὁ Σόλοι ἄντικρυς τε καί διαρρήδην ἀπολέγω ὑπό ὁ νόμος μηδέ γράφω ἐπί ἀνήρ νόμος ἢ ψήφισμα ὅς ἄν μηδέ κοινός ἐπί ἅπας Ἀθηναῖος εἰμί ;
libanius.declamatio-2 9
πονη - ρός τε καὶ κατεψηφισμένος ὤν . | ἔστω πονη - Mor p . 204 ρός . μηδὲν ἄπιστον ἔστω τῆς γραφῆς μηδὲ τῆς Ἀνύ - του καὶ Μελήτου καταβοῆς . εὖ οἶδα ὡς ἔσται χρόνος ἐν ᾧ ποτε σεμνυνεῖσθε Σωκράτει , ὡς Ἡρακλείτῳ μὲν Ἐφέσιοι , Πυθαγόρᾳ δὲ Σάμιοι καὶ Χείλωνι Λακεδαι - μόνιοι καὶ Θάλητι Μιλήσιοι καὶ Πιττακῷ Λέσβιοι καὶ Περιάνδρῳ Κορίνθιοι καὶ ὑμεῖς αὐτοί ποτε Σόλωνι . πᾶσι γὰρ τοῖς σοφοῖς ζῶσι μὲν ὁ παρὰ τῶν πλησίον φθόνος ἀνταγωνίζεται , | ἀποθανόντων δὲ καθα - ρῶς ἐξ ἀλύπου τῆς αἰσθήσεως ἡ σοφία κρίνεται . 10 . Νῦν δὲ οὕτω δοκοῦντα ἔστω ταῦτα , ὡς ἔδοξεν . οὐκοῦν ἅπερ ἔδοξεν ἐν τῷ δικαστηρίῳ , ταῦτα κρίνε - σθαι προσήκει . ἔδοξε δὲ πιεῖν Σωκράτην κώνειον , ὥσπερ καὶ ἄλλος τις ἤδη τῶν κατεψηφισμένων . τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἀναίνεται Σω|κράτης οὐδ’ ἂν ἀπο - δραίη ποτὲ τὴν παρ’ ὑμῶν δίκην οὐδ’ ἂν ἐξέλθοι , κἂν τῶν ἄλλων οἱ μὲν αὐτὸν εἰς Βοιωτίαν θέλωσιν ἁρπά - σαι , οἱ δὲ εἰς Πελοπόννησον , οἱ δὲ εἰς Θετταλίαν , ἅπασαι δ’ αὐτὸν αἱ τῶν Ἑλλήνων καλῶσι πόλεις , οὐδ’ # x003E ; ἀνάσχοιτο κλοπιμαίαν σωτηρίαν , ἀλλ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως ὑμῶν αὐτὸς μᾶλλον πρὸς τὴν τελευτὴν ἐπείγεται καὶ δίψᾳ τοῦ κωνείου .
Lemmas: πονέω - ρος τε καί καταψηφίζομαι εἰμί . | εἰμί πονέω - Mor p . 204 ρος . μηδείς ἄπιστος εἰμί ὁ γραφεύς μηδέ ὁ Άνυ - τις καί Μέλητος καταβοή . εὖ οἶδα ὡς εἰμί χρόνος ἐν ὅς ποτέ σεμνύνω Σωκράτης , ὡς Ἡράκλειτος μέν Ἐφέσιος , Πυθαγόρας δέ Σάμιος καί Χείλων Λακεδαι - μόνιος καί Θάλης Μιλήσιος καί Πιττακός Λέσβιος καί Περίανδρος Κορίνθιος καί σύ αὐτός ποτέ Σόλων . πᾶς γάρ ὁ σοφός ζάω μέν ὁ παρά ὁ πλησίος φθόνος ἀνταγωνίζομαι , | ἀποθνῄσκω δέ καθά - Ῥῶς ἐκ ἄλυπος ὁ αἴσθησις ἤ σοφία κρίνω . 10 . νῦν δέ οὕτως δοκέω εἰμί οὗτος , ὡς δοκέω . οὐκοῦν ὅς δοκέω ἐν ὁ δικαστήριον , οὗτος κρίνω - ἕπομαι προσήκω . δοκέω δέ πίνω Σωκράτης κώνειον , ὥσπερ καί ἄλλος τις ἤδη ὁ καταψηφίζομαι . οὗτος μέν οὖν οὐ ἀναίνομαι Σωκράτης οὐδέ ἄν ἀπος - δράω ποτέ ὁ παρά σύ δίκη οὐδέ ἄν ἐξέρχομαι , κἀν ὁ ἄλλος ὁ μέν αὐτός εἰς Βοιωτία ἐθέλω ἅρπη - φέρω , ὁ δέ εἰς Πελοπόννησος , ὁ δέ εἰς Θεσσαλία , ἅπας δέ αὐτός ὁ ὁ Έλληνας καλέω πόλις , οὐδέ # x003E ; ἀνέχω κλοπιμαῖος σωτηρία , ἀλλά οὐ οἶδα ὅπως σύ αὐτός μᾶλλον πρός ὁ τελευτή ἐπείγω καί διψάω ὁ κώνειον .
libanius.declamatio-2 11
ἃ δὲ μήτ’ ἔδοξε τῷ δικα - Mor p . 210 στηρίῳ μήτε | οἱ κείμενοι περὶ τῶν ἑαλωκότων νόμοι κελεύουσι , ταῦτα πῶς οὐ δεινὸν καὶ παράνομον προσεπιτάττειν ἐκ ψηφίσματος ; δεῖ γὰρ μήτε πλείω τοῖς δικασθεῖσι προστιθέναι τὴν φιλανθρωπίαν ἕκαστον τῆς τεταγμένης ἀνάγκῃ ὑπὸ τῶν νόμων μήτ’ αὖ πικροτέρους εἶναι τῶν νενομισμένων , ἑκάτερον γάρ ἐστι , καὶ τὸ προστιθέναι τι τῷ κατ’ ἐψηφισμένῳ καὶ τὸ τοῖς οὕτω πράττουσιν ἐπιεικὲς ἀφελεῖν , παρὰ τοὺς νό - μους . οὐ τοίνυν οὐδ’ ὁ τοῦ δικαστηρίου κῆρυξ ἀν - εῖπε τὴν τῶν ἴνδεκα ἀρχὴν παραλαμβάνειν Σωκράτην καὶ προστάττειν αὐτῷ μέχρι τοῦ θανάτου σιωπᾶν μη - δὲ λαλεῖν Σωκράτην , ἀλλ’ ἀποθνήσκειν \ μόνον .
Lemmas: ὅς δέ μήτε δοκέω ὁ δίκη - Mor p . 210 στήριον μήτε | ὁ κεῖμαι περί ὁ ἁλίσκομαι νόμος κελεύω , οὗτος πῶς οὐ δεινός καί παράνομος προσεπιτάσσω ἐκ ψήφισμα ; δέω γάρ μήτε πλείων ὁ δικάζω προστίθημι ὁ φιλανθρωπία ἕκαστος ὁ τάσσω ἀνάγκη ὑπό ὁ νόμος μήτε αὖ πικρός ἔρχομαι ὁ νομίζω , ἑκάτερος γάρ εἰμί , καί ὁ προστίθημι τίς ὁ κατά ψηφίζω καί ὁ ὁ οὕτως πράσσω ἐπιεικής ἀφαιρέω , παρά ὁ νος - ξενότιμος . οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ ὁ δικαστήριον κῆρυξ οἰδάνω - λέγω ὁ ὁ ἴνδεκα ἀρχή παραλαμβάνω Σωκράτης καί προστάσσω αὐτός μέχρι ὁ θάνατος σιωπάω μη - δέ λαλέω Σωκράτης , ἀλλά ἀποθνήσκω \ μόνος .
libanius.declamatio-2 12
καὶ ὑμεῖς δέ , Σωκράτους κατήγοροι , τιμώμενοί ποτε αὐτῷ θανάτου [ καὶ ] σιωπῆς οὐ προσετιμήσατε . δύο γὰρ ἂν ἦν οὕτω τὰ τιμήματα . ὅ τοίνυν οὐδ’ ὑπ’ αὐτὴν τὴν τῆς ὀργῆς ἢ τῆς ἐξαπάτης τῶν δικαστῶν ἀκμὴν οὐ προσεθήκατε , τοῦτο νῦν προσεξευρίσκετε τῶν ἐψηφισμένων πλεῖον .
Lemmas: καί σύ δέ , Σωκράτης κατήγορος , τιμάω ποτέ αὐτός θάνατος [ καί ] σιωπή οὐ προστιμάω . δύο γάρ ἄν εἰμί οὕτως ὁ τίμημα . ὁ τοίνυν οὐδέ ὑπό αὐτός ὁ ὁ ὀργή ἢ ὁ ἐξαπάτη ὁ δικαστής ἀκμή οὐ προστίθημι , οὗτος νῦν προσεξευρίσκω ὁ ψηφίζω πλέως .
libanius.declamatio-2 13
εἰ μὲν γὰρ ἄλλο τι καινότερον ἀδικεῖ Σωκράτης , καὶ προστίθετε τὰς αἰτίας μετὰ τὴν ψῆφον τῶν δικαστῶν παρὰ τὰ γεγραμμένα πρό - τερον ἐν τῇ γραφῇ , εἴπατε , διδάξατε · εἰ δ’ ὅτι φθέγ - γεται καὶ λαλεῖ , τίς τούτου πώποτε ἀνθρώπων ἔδωκε δίκην ; τῷ δὲ ἀπηγόρευτο καταδικασθέντι σιωπᾶν ; τίς δ’ ἐπὶ τὸν δῆμον ἤχθη λαλῶν ; πότε δὲ Ἀθήνησι τῶν τεθνηξομένων τις γλῶτταν ἀπεκόπη ; Θρᾷκας ἡμᾶς ἀντ’ Ἀθηναίων ποιεῖς καὶ ἀντὶ Ἑλλήνων βαρβάρους .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἄλλος τίς καινός ἀδικέω Σωκράτης , καί προστίθημι ὁ αἰτία μετά ὁ ψῆφος ὁ δικαστής παρά ὁ γράφω πρό - τέρος ἐν ὁ γραφή , λέγω , διδάσκω · εἰμί δέ ὅτι φθέγ - Γέτης καί λαλέω , τίς οὗτος πώποτε ἄνθρωπος δίδωμι δίκη ; ὁ δέ ἀπαγορεύω καταδικάζω σιωπάω ; τίς δέ ἐπί ὁ δῆμος ἄγω λαλέω ; πότε δέ Ἀθήνησι ὁ θνῄσκω τις γλῶττα ἀποκόπτω ; Θράκας ἐγώ ἀντί Ἀθηναῖος ποιέω καί ἀντί Έλληνας βάρβαρος .
libanius.declamatio-2 14
ἐδέθη ποτὲ καὶ Μιλτιάδης παρ’ ὑμῖν , οὐκ ἐσιώπα δὲ δεδεμένος . κατεψηφίσασθέ ποτε | τῶν ἐννέα στρατηγῶν ἀθῴων ἄκοντος καὶ μὴ κοινωνοῦντος τῆς παρανομίας ἐκείνης Σωκράτους , ἀλλὰ τὸν νόμον τῆς ὀργῆς περὶ πλείονος ποιουμένου , | καταψηφισά - μένοι δ’ οὖν οὐδ’ ἐκείνοις σιωπᾶν ἐπετάξατε .
Lemmas: δέω ποτέ καί Μιλτιάδης παρά σύ , οὐ σιωπάω δέ δέω . καταψηφίζομαι ποτέ | ὁ ἐννέα στρατηγός ἀθῷος ἀέκων καί μή κοινωνέω ὁ παρανομία ἐκεῖνος Σωκράτης , ἀλλά ὁ νόμος ὁ ὀργή περί πολύς ποιέω , | καταψηφίζω - μένω δέ οὖν οὐδέ ἐκεῖνος σιωπάω ἐπιτάσσω .
libanius.declamatio-2 15
δει - νὸν δέ , ὅταν τῶν ἀνδροφόνων καὶ ἱεροσύλων καὶ προδοτῶν καὶ τῶν τὰ μέγιστα κακὰ τετολμηκότων δί - κην μὲν διδόντων , σιωπᾶν δὲ καὶ μὴ διαλέγεσθαι κελευομένων ὑπὸ μηδενός , ἀλλὰ τῶν μὲν ἐπισκηπτόν - των τοῖς φιλτάτοις , τῶν δὲ τοῖς οἰκείοις διαλεγομένων , τῶν δὲ τοῖς φίλοις καὶ τοῖς ἀναγκαίοις , ἄλλων δὲ τοὺς θεοὺς ἀνακαλούντων , ἑτέρων δὲ τὴν ἑαυτῶν μοῖραν ὀδυρομένων ἑνὶ μόνῳ τούτῳ τῶν ἐκ παντὸς τοῦ χρό - νοῦ προσταχθήσεται τεθνηξομένῳ μὴ λαλεῖν τῷ μάλι - στα λαλεῖν ἀξίῳ . 16 . Τοῦτό ποτε <τὸ> πρόσταγμα μόνος προσέταξε Κριτίας Σωκράτει μὴ διαλέγεσθαι τυραννῶν , Κριτίας ὃς ἀνεπιτήδειος μαθητὴς φανεὶς κατεψηφίσατο Σω - κράτους . μιμητὴς οὖν ὁ δῆμος τοῦ τυράννου γεγένη - ται καὶ ψηφισαμένοις | Ἀθηναίοις γράφεται ταῦτα τοῖς τῶν τυράννων ἵσα προστάγμασι .
Lemmas: δεῖ - νός δέ , ὅταν ὁ ἀνδροφόνος καί ἱερόσυλος καί προδότης καί ὁ ὁ μέγας κακός τολμάω δῖος - καίνω μέν δίδωμι , σιωπάω δέ καί μή διαλέγω κελεύω ὑπό μηδείς , ἀλλά ὁ μέν ἐπισκήπτω - ὁ ὁ φίλος , ὁ δέ ὁ οἰκεῖος διαλέγω , ὁ δέ ὁ φίλος καί ὁ ἀναγκαῖος , ἄλλος δέ ὁ θεός ἀνακαλέω , ἕτερος δέ ὁ ἑαυτοῦ μοῖρα ὀδύρομαι εἷς μόνος οὗτος ὁ ἐκ πᾶς ὁ χρώς - νόος προστάσσω θνήσκω μή λαλέω ὁ μάλι - στα λαλέω ἄξιος . 16 . Τούτος ποτέ ὅς πρόσταγμα μόνος προστάσσω Κριτίας Σωκράτης μή διαλέγω τυραννεύω , Κριτίας ὅς ἀνεπιτήδειος μαθητής φαίνω καταψηφίζομαι Σω - κράτος . μιμητής οὖν ὁ δῆμος ὁ τύραννος γένος - ται καί ψηφίζω | Ἀθηναῖος γράφω οὗτος ὁ ὁ τύραννος ἵζω πρόσταγμα .
libanius.declamatio-2 17
καίτοι Κριτίας μὲν μόνοις ἀπηγόρευσε Σωκράτην τοῖς νέοις διαλέγε - σθαι , οὔτοι δὲ παντάπασι μὴ λέγειν , ἀλλ’ ἀπέχεσθαι τῶν εἰκόνων καὶ ] τῶν νομέων καὶ τῶν βουκόλων χαλεπαίνων τῆς Σωκράτους εἰκόνος , τὸ κακῶν εἶναι νομέων τὴν ποί - μνην ἐλαττοῦν , ὅν δὴ κατὰ τῶν τυράννων ἐτύγχανε Σωκράτης εἰρηκὼς λόγον · σὺ δὲ καθόλου μηδὲν δια - λέγεσθαι Σωκράτην , μηδὲ τῷ δεσμοφύλακι μηδὲ τῇ Ξανθίππῃ μηδὲ τοῖς παιδίοις , | ἀλλ’ ἂν ἔρηταί τι Λαμπροκλῆς ἢ Σωφρονίσκος τὸν πατέρα , μηδὲν ἀποκρινεῖται Σωκράτης , ἀλλὰ περιμενεῖ τὸ κώνειον ἐγκεχαλινωμένος καὶ τῆς κοινῆς ἅπασιν ἀνθρώποις καὶ δυστυχέσι καὶ πονηροῖς ἀδείας στερούμενος ;
Lemmas: καίτοι Κριτίας μέν μόνος ἀπαγορεύω Σωκράτης ὁ νέος διαλέγω - ἕπομαι , οὔτοι δέ παντάπασι μή λέγω , ἀλλά ἀπέχω ὁ εἰκών καί ] ὁ νομεύς καί ὁ βουκόλος χαλεπαίνω ὁ Σωκράτης εἰκών , ὁ κακός ἔρχομαι νομεύς ὁ πόα - μνην ἐλασσόω , ὅς δή κατά ὁ τύραννος τυγχάνω Σωκράτης λέγω λόγος · σύ δέ καθόλου μηδείς δα - λέγω Σωκράτης , μηδέ ὁ δεσμοφύλαξ μηδέ ὁ Ξανθίππη μηδέ ὁ παιδίον , | ἀλλά εἄν ἔρομαι τίς Λαμπροκλῆς ἢ Σωφρονίσκος ὁ πατέρας , μηδείς ἀποκρίνω Σωκράτης , ἀλλά περιμένω ὁ κώνειον ἐγχαλινόω καί ὁ κοινός ἅπας ἄνθρωπος καί δυστυχής καί πονηρός ἄδεια στερέω ;
libanius.declamatio-2 18
φύσει μὲν γὰρ ἄνθρωπος λάλον , τὸ δὲ Ἀθηναίων γένος φι - λόλογόν τε καὶ πολύλογον , ὅταν δὲ ὑπόγυιος θάνατος | ᾖ , καὶ φιλολαλία τις λαμβάνει καὶ φιλοτιμία τοῦ πολλὰ μὲν ἀκοῦσαι , πολλὰ δὲ εἰπεῖν ὡς ἂν αὐτίκα παυομένης ταύτης τῆς ἐξουσίας . ἀνεπίφθονον γὰρ εἰπεῖν ὅσα βούλεται μέλλοντά γε εὐθὺς σιωπήσεσθαι σιωπὴν μακράν . 19 . Ὁ δὲ περιμενέτω , φησί , τὸ κώνειον , καὶ γὰρ Θηραμένης ἀπέθανε σιγῶν . ἀλλὰ κἀκεῖνος ἐπὶ τῆς βουλευτικῆς ἑστίας πολλὰ πρότερον εἰπών . οὐδὲ ἐπὶ τῆς ὀλιγαρχίας πιόντων κώνειον πεντακοσίων σχεδὸν ἐπὶ χιλίοις , ὧν ἕνεκα Σωκράτους | οὐδὲ εἶς ἀπέθανεν , ἐπὶ Λέοντα γὰρ πεμφθεὶς τὸν Σαλαμί - νιον ἀπελθεῖν οὐκ ἠθέλησεν οὐδὲ ἦγε τοῖς τυράννοις ἄνθρωπον ἀποθανούμενον ὁ νῦν τεθνηξόμενος οὗτος , τοσούτων οὖν γενομένων τῶν τότε ἀπολωλότων σιωπῇ τὸ φάρμακόν φασι πιεῖν μηδένα . μήτε γὰρ φθέγξα - σθαι μήτε μαρτύρασθαι πρὸ τῆς τελευτῆς μηδὲ ἓν μη - δένα οὐ Δρακοντίδης ἐκέλευσεν , οὐ Πείσων , οὐ Χαρι - κλῆς , οὐκ ἄλλος αὐτῶν .
Lemmas: φύσις μέν γάρ ἄνθρωπος λάλος , ὁ δέ Ἀθηναῖος γένος φεῖ - λολογος τε καί πολύλογος , ὅταν δέ ὑπόγυιος θάνατος | εἰμί , καί φιλολαλία τις λαμβάνω καί φιλοτιμία ὁ πολύς μέν ἀκούω , πολύς δέ λέγω ὡς ἄν αὐτίκα παύω οὗτος ὁ ἐξουσία . ἀνεπίφθονος γάρ λέγω ὅσος βούλομαι μέλλω γε εὐθύς σιωπάω σιωπή μακρός . 19 . ὁ δέ περιμένω , φημί , ὁ κώνειον , καί γάρ Θηραμένης ἀποθνῄσκω σιγάω . ἀλλά ἐκεῖνος ἐπί ὁ βουλευτικός ἑστία πολύς πρότερος λέγω . οὐδέ ἐπί ὁ ὀλιγαρχία πίνω κώνειον πεντακόσιοι σχεδόν ἐπί χίλιοι , ὅς ἕνεκα Σωκράτης | οὐδέ εἷς ἀποθνῄσκω , ἐπί Λέων γάρ πέμπω ὁ Σαλαμί - νιον ἀπέρχομαι οὐ ἐθέλω οὐδέ ἄγω ὁ τύραννος ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω ὁ νῦν θνῄσκω οὗτος , τοσοῦτος οὖν γίνομαι ὁ τότε ἀπόλλυμι σιωπή ὁ φάρμακον φημί πίνω μηδείς . μήτε γάρ φθέγγομαι - ἕπομαι μήτε μαρτύρομαι πρό ὁ τελευτή μηδέ εἷς μη - Δένα οὐ Δρακοντίδης κελεύω , οὐ Πείσων , οὐ Χάρις - κλείς , οὐ ἄλλος αὐτός .
libanius.declamatio-2 20
Σωκράτει δὲ τούτῳ πολὺ σχετλιώτερον ἐπιτάττετε τῶν ἐν τῇ πικροτάτῃ τυραν - νίδι γενομένων . καὶ τοῖς μὲν τεμνομένοις ἀνάγκη στένειν , καὶ κεκλεισμένος τις ᾤμωξεν , ὁ δὲ αὐτὴν αὐ - τίκα ἀφήσων τὴν ψυχὴν μηδὲν ἐπὶ μηδενὶ | ἀντηχῶν ἐν λόγοις ἀποθάνῃ , ἀλλ’ ἤδη καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς νεκρὸς ἄφωνος ; πολλοὺς τοῦ Σωκράτους 5 θανάτους ποιεῖς . 21 . Καὶ τοῖς μὲν εἰδώλοις οἱ φιλοσοφοῦντές φασιν εἶναι φωνὴν καὶ λείπεσθαι τοῦτο καὶ ταῖς σκιαῖς καὶ τοῦτο ἔοικε καὶ Ὅμηρος ἐνδείκνυσθαι . ποιῶν γὰρ τὴν Πατρόκλου ψυχὴν πάντα ἐλθεῖν ὁμοίαν ἐκείνῳ λέγει καὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν φωνήν · σὺ δὲ ἔτι ζῶντος Σω - κράτους | ἐκκόπτεις τὴν φωνήν . καὶ οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι ἀτυχοῦντές εἰσι λαλίστεροι καὶ τόν γε Κροίσου τοῦ Λυδοῦ φασι παῖδα κωφὸν ὄντα πρό - τερον ῥῆξαι φωνὴν ἐν τῇ τοῦ πατρὸς συμφορᾷ · Σω - κράτης δὲ μόνος μηδὲ ὀδύρηται μηδὲ ἀνακαλέσῃ θεοὺς ἐν τῇ παρούσῃ τύχῃ ;
Lemmas: Σωκράτης δέ οὗτος πολύς σχέτλιος ἐπιτάσσω ὁ ἐν ὁ πικρός Τύρας - νίς γίνομαι . καί ὁ μέν τέμνω ἀνάγκη στένω , καί κλῄζω τις οἰμώζω , ὁ δέ αὐτός αὖος - σίκα ἀφίημι ὁ ψυχή μηδείς ἐπί μηδείς | αντηχών ἐν λόγος ἀποθνῄσκω , ἀλλά ἤδη καί πρό ὁ τελευτή νεκρός ἄφωνος ; πολύς ὁ Σωκράτης 5 θάνατος ποιέω . 21 . καί ὁ μέν εἴδωλον ὁ φιλοσοφέω φημί ἔρχομαι φωνή καί λείπω οὗτος καί ὁ σκιά καί οὗτος ἔοικα καί Ὅμηρος ἐνδείκνυμι . ποιέω γάρ ὁ Πάτροκλος ψυχή πᾶς ἔρχομαι ὅμοιος ἐκεῖνος λέγω καί ὁ σῶμα καί ὁ φωνή · σύ δέ ἔτι ζάω Σω - κράτος | ἐκκόπτω ὁ φωνή . καί ὁ μέν ἄλλος πᾶς ἄνθρωπος ἀτυχέω εἰμί λάλος καί ὁ γε Κροῖσος ὁ Λυδός φημί παῖς κωφός εἰμί πρό - τέρος ῥήγνυμι φωνή ἐν ὁ ὁ πατήρ συμφορά · Σω - κρατέω δέ μόνος μηδέ ὀδύρομαι μηδέ ἀνακαλέω θεός ἐν ὁ πάρειμι τύχη ;
libanius.declamatio-2 22
οὐ Σωκρατικὰ μέν ἐστι ταῦτα , κοινὰ δὲ καὶ τούτῳ φυλακτέα . ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων ἕκαστος τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ φθέγγεται καὶ λαλεῖ , κἂν ἰδιώτης κἂν ἀπαίδευτος ᾖ , πλησίον γενό - μένος τοῦ τέλους καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ θανάτου φιλο - σοφεῖ · Σωκράτει δὲ μηδὲ ὁ αὐτὸς ὅρος γένηται τοῦ βίου καὶ τῆς φιλοσοφίας ; 23 . Λέγει γὰρ οὐκ ἐπιτηδείους οὐδὲ δικαίους λόγους , ὡς αὐτοί φασιν . οὐκοῦν ταῦτ’ ἐστὶν ὧν δὴ ἀπολεῖται χάριν ; οὐδὲν οὖν ἔχοντες | ἐγκαλεῖν πλέον ὧν ἕνεκεν ἑάλωκε μηδενὸς μηδὲ τιμᾶσθε τῶν τιμηθέντων μείζονος . ἀλλὰ διαφθείρει . τί γὰρ εἰς τὸ δεσμωτήριον μειράκιον παρελήλυθεν ; Ἀπολλόδωρος καὶ Κρίτων καὶ Φαίδων καὶ Σιμμίας καὶ Κέβης , Ἑρ - μογένης , Ἐπιγένης ) Ἀντισθένης , Αἰσχίνης , ἄνδρες γέροντες , ὁμιληταὶ Σωκράτους . οὗτοι δέ , εἰ μὲν βλα - βεροὺς καὶ πονηροὺς λόγους λέγει Σωκράτης , πάλαι δήπουθέν εἰσι διεφθαρμένοι · εἰ δ’ ὠφελίμους καὶ καλούς , οὐδὲ νῦν ἀποστερεῖσθαι τούτ’ ὢν εἰσὶ δίκαιοι .
Lemmas: οὐ Σωκρατικός μέν εἰμί οὗτος , κοινός δέ καί οὗτος φυλακτέος . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ἕκαστος ὁ ἐν ὁ δεσμωτήριον φθέγγομαι καί λαλέω , κἀν ἰδιώτης κἀν ἀπαίδευτος εἰμί , πλησίος γενο - μένος ὁ τέλος καί ὑπέρ αὐτός ὁ θάνατος φιλο - σοφύς · Σωκράτης δέ μηδέ ὁ αὐτός ὅρος γίγνομαι ὁ βίος καί ὁ φιλοσοφία ; 23 . λέγος γάρ οὐ ἐπιτήδειος οὐδέ δίκαιος λόγος , ὡς αὐτός φημί . οὐκοῦν αὐτός εἰμί ὅς δή ἀπόλλυμι χάρις ; οὐδείς οὖν ἔχω | ἐγκαλέω πλείων ὅς ἕνεκα ἁλίσκομαι μηδείς μηδέ τιμάω ὁ τιμάω μέγας . ἀλλά διαφθείρω . τίς γάρ εἰς ὁ δεσμωτήριον μειράκιον παρέρχομαι ; Ἀπολλόδωρος καί Κρίτων καί Φαίδων καί Σιμμίας καί Κέβης , ἄρα - μογένης , Ἐπιγένης ) Ἀντισθένης , Αἰσχίνης , ἀνήρ γέρων , ὁμιλητής Σωκράτης . οὗτος δέ , εἰμί μέν βλα - Βεροῦς καί πονηρός λόγος λέγω Σωκράτης , πάλαι δήπουθεν εἰμί διαφθείρω · εἰμί δέ ὠφέλιμος καί καλός , οὐδέ νῦν ἀποστερέω οὗτος εἰμί εἰμί δίκαιος .
libanius.declamatio-2 24
ἔασον οὖν καὶ μὴ παρὰ τοῦτο ποιήσῃς . πῶς γὰρ οὐ δεινὸν Γοργίαν μὲν καὶ Πρωταγόραν λέγειν καὶ Πῶλον καὶ Πρόδικον τὸν ἀλαζόνα καὶ Ἱππίαν , τοὺς σοφιστὰς καὶ καπήλους τῶν λόγων , | καὶ τούτων ἀκούειν καὶ ἰδίᾳ καὶ κοινῇ τοὺς Ἕλληνας μισθοδοτοῦν - τας αὐτοῖς , ἀνθρώποις Ἠλείοις καὶ Κείοις καὶ Ἀβδη - ρίταις καὶ Λεοντίνοις , τὸν δὲ Ἀθηναῖον Σωκράτην μηδὲ πρὸ τοῦ θανάτου λαλεῖν ; 25 . Ἐμφορηθήσεσθε , ὦ βάσκανοι , τῆς τοῦ Σωκρά - τους σιωπῆς . ἄφωνον μὲν ἔσται τὸ Λύκειον , ἄφωνος δὲ ἡ Ἀκαδημία , ἄλογοι δὲ αἱ παλαῖστραι . ἁπάσας δὲ τὰς διατριβὰς τῶν καλῶν ἀμουσία καθέξει καὶ σιωπή . οὐκ ἐν τοῖς γυμνασίοις ἐρεῖ Σωκράτης , οὐκ ἐν ταῖς στοαῖς , οὐκ ἐν τῇ βασιλείῳ διαλέξεταί τισιν , οὐκ ἐπὶ τῆς ποικίλης , οὐκ ἐν ταῖς | τραπέζαις , οὐκ ἐν τοῖς δικαστηρίοις , οὐκ ἐν Ἀγάθωνος , οὐκ ἐν Καλλίου , οὐκ ἐν Δάμωνος , οὐκ ἐν ἄστει Σωκράτης , οὐκ ἐν Πειραιεῖ , οὐχ ὑπὲρ Ἰλισσὸν ὑπὸ τῇ πλατάνῳ τῇ καλῇ , ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν οἱ τέττιγες ᾄσονται , οὐκ ἐν Ποτιδαίᾳ | Σωκράτης , οὐκ ἐπὶ Δηλίῳ , οὐ περὶ δικαιοσύνης πρὸς Θρασύμαχον , οὐ περὶ σωφροσύνης πρὸς Χαρμίδην , οὐχ ὑπὲρ ἀνδρίας πρὸς Λάχητα , οὐχ ὑπὲρ φιλαδελφίας πρὸς Χαιρεφῶντα , οὐχ ὑπὲρ ἀρετῆς πρὸς Μένωνα , οὐχ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ πρὸς Ἱππίαν , οὐ περὶ ῥητορικῆς πρὸς Γοργίαν , οὐ πρὸς Πρωταγόραν περὶ τῶν τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδευμάτων , οὐχ ὑπὲρ <τοῦ> ὁσίου πρὸς Εὐθύφρονα , οὐ πρὸς Ξενοφῶντα <τερὶ τοῦ μὴ> φι - λεῖσθαι τὸν καλόν . ἐμφορηθήσεσθε τῆς ἐρημίας Σω - κράτους . πολλὰς ὑμῖν σιωπήσει σιωπάς .
Lemmas: ἐάω οὖν καί μή παρά οὗτος ποιέω . πῶς γάρ οὐ δεινός Γοργίας μέν καί Πρωταγόρας λέγω καί Πῶλος καί Πρόδικος ὁ ἀλαζών καί Ἱππίας , ὁ σοφιστής καί κάπηλος ὁ λόγος , | καί οὗτος ἀκούω καί ἴδιος καί κοινός ὁ Ἑλληνᾶς μισθοδοτώ - ὅς αὐτός , ἄνθρωπος Ἠλεῖος καί Κέως καί Ἄβδης - ριος καί Λεοντῖνος , ὁ δέ Ἀθηναῖος Σωκράτης μηδέ πρό ὁ θάνατος λαλέω ; 25 . Ἐμφορέω , ὦ βάσκανος , ὁ ὁ Σωκρᾶς - Τους σιωπή . ἄφωνος μέν εἰμί ὁ Λύκειον , ἄφωνος δέ ὁ Ἀκαδημία , ἄλογος δέ ὁ παλαίστρα . ἅπας δέ ὁ διατριβή ὁ καλός ἀμουσία κατέχω καί σιωπή . οὐ ἐν ὁ γυμνάσιον λέγω Σωκράτης , οὐ ἐν ὁ στοά , οὐ ἐν ὁ βασίλειος διαλέγω τις , οὐ ἐπί ὁ ποικίλος , οὐ ἐν ὁ | τράπεζα , οὐ ἐν ὁ δικαστήριον , οὐ ἐν Ἀγάθων , οὐ ἐν Καλλίας , οὐ ἐν Δάμων , οὐ ἐν ἄστυ Σωκράτης , οὐ ἐν Πειραιεύς , οὐ ὑπέρ Ἰλισσός ὑπό ὁ πλάτανος ὁ καλός , ἀλλά ἐκεῖ μέν ὁ τέττιξ ἀείδω , οὐ ἐν Ποτίδαια | Σωκράτης , οὐ ἐπί Δήλιος , οὐ περί δικαιοσύνη πρός Θρασύμαχος , οὐ περί σωφροσύνη πρός Χαρμίδης , οὐ ὑπέρ ἀνδρεία πρός Λάχης , οὐ ὑπέρ φιλαδελφία πρός Χαιρεφῶν , οὐ ὑπέρ ἀρετή πρός Μένων , οὐ ὑπέρ ὁ καλός πρός Ἱππίας , οὐ περί ῥητορικός πρός Γοργίας , οὐ πρός Πρωταγόρας περί ὁ ὁ ἀρετή ἐπιτήδευμα , οὐ ὑπέρ ὅς ὅσιος πρός Εὐθύφρων , οὐ πρός Ξενοφῶν <τερὶ ὁ μή φεῖ - λείω ὁ καλός . ἐμφορέω ὁ ἐρημία Σω - κράτος . πολύς σύ σιωπάω σιωπή .
libanius.declamatio-2 26
| Νῦν οὖν ἴως ἔστι μεθ’ ἡμῶν , τὴν μίαν αὐτῷ καὶ τὰς δύο ταύτας ἡμέρας λαλῆσαι δότε . νῦν μάλιστα σοφία Σωκράτους βασανίζεται , εἰ καὶ δεδε - μένος οὐκ ἀλγεῖ καὶ τεθνηξόμενος οὐ θρηνεῖ <καὶ> τῆς τελευτῆς ἐφεστώσης φιλοσοφεῖ . λεγέτω καὶ δεδε - μένος . ἐγὼ καὶ Ξενοφῶντα ἐπῄνεσα , ὅτι κἀκεῖνος ἐν Θήβαις δεδεμένος οὐκ ἠμέλησε τῶν Προδίκου λόγων , ἀλλ’ ἐγγυητὴν καταστήσας ἐπὶ τὴν ἀκρόασιν ἦλθε . σὺ δὲ ἀξιοῖς φιλοσοφώτερον εἶναι διδασκάλου τὸν μαθη - τὴν καὶ Σωκράτην σιωπᾶν ἀναγκάζεις παυσόμενον αὐτίκα ; τί δ’ αὐτὸν ὅμοιον ποιεῖς λυπουμένῳ ; λεγέτω μάλιστα πρὸ τῆς τελευτῆς , ὅτι καὶ ἐγγυτέρω τῆς ἀλη - θείας γίνεται . 27 . Φιλοσοφείτω νῦν , ἀλλά μοι καὶ μαντευέσθω Σωκράτης · ᾄδουσι μὲν πρὸ τῆς τελευτῆς κύκνοι καὶ τὴν | ψυχὴν ἀφιᾶσιν ἐν τῷ μέλει , μουσικὸς δὲ θάνατος ὄρνιθος μουσικοῦ . ἔα δὲ ᾄδειν καὶ τὴν ἀηδό - να τὴν Ἀττικὴν καὶ τὸν κύκνον . ὁμόδουλός ἐστιν ἐκείνων Σωκράτης , καὶ οὗτος Ἀπόλλωνος ἱερός . σὺ μὲν ἀνεῖπές ποτε , ὦ Πύθιε · | ἀνδρῶν ἁπάν - τῶν Σωκράτης σοφώτατος . ὁ δὲ σοφώτατος κε - λεύεται νῦν ἀσόφως ἀποθανεῖν . 28 . Ἐγένοντό ποτε καὶ πρότερον ἄδικοι κρίσεις . ἔδοξέ ποτε καὶ Παλαμήδην τὸν σοφώτατον τῶν τότε Ἑλλήνων παρὰ δίκην ἀποθανεῖν , ἦσαν γὰρ κἀν Ἰλίῳ τινὲς Ἄνυτοι καὶ Μέλητοι , ἀλλ’ οὐδὲ ἐκεῖνος πρὸ τοῦ θανάτου σιωπᾶν ἐκελεύετο , ἀλλ’ ἐξῆν αὐτῷ καὶ λέγειν καὶ γράφειν , καὶ γράψας ἐπὶ τοῦ ξύλου τοῦ ναυτικοῦ τὴν ἑαυτοῦ τύχην ἔπεμψε τῷ ἑαυτοῦ πατρὶ Ναυπλίῳ τὴν ἐπιθανάτιον ἐπιστολήν .
Lemmas: | νῦν οὖν ἴωσις εἰμί μετά ἐγώ , ὁ εἷς αὐτός καί ὁ δύο αὐτός ἡμέρα λαλέω δίδωμι . νῦν μάλιστα σοφία Σωκράτης βασανίζω , εἰμί καί δεδε - μένος οὐ ἀλγέω καί θνῄσκω οὐ θρηνέω <καὶ> ὁ τελευτή ἐφίστημι φιλοσοφέω . λέγω καί δεδε - μένος . ἐγώ καί Ξενοφῶν ἐπαινέω , ὅτι ἐκεῖνος ἐν Θῆβαι δέω οὐ ἀμελέω ὁ Πρόδικος λόγος , ἀλλά ἐγγυητής καθίστημι ἐπί ὁ ἀκρόασις ἔρχομαι . σύ δέ ἀξιόω φιλόσοφος ἔρχομαι διδάσκαλος ὁ μάθη - ὁ καί Σωκράτης σιωπάω ἀναγκάζω παύω αὐτίκα ; τίς δέ αὐτός ὅμοιος ποιέω λυπέω ; λέγω μάλιστα πρό ὁ τελευτή , ὅτι καί ἐγγυτέρω ὁ ἀλη - θεῖος γίγνομαι . 27 . φιλοσοφέω νῦν , ἀλλά ἐγώ καί μαντεύομαι Σωκράτης · ἀείδω μέν πρό ὁ τελευτή κύκνος καί ὁ | ψυχή ἀφίημι ἐν ὁ μέλος , μουσικός δέ θάνατος ὄρνις μουσικός . ἐάω δέ ᾁδω καί ὁ ἀηδώ - να ὁ Ἀττικός καί ὁ κύκνος . ὁμόδουλος εἰμί ἐκεῖνος Σωκράτης , καί οὗτος Ἀπόλλων ἱερός . σύ μέν ἀναλέγω ποτέ , ὦ Πύθιος · | ἀνήρ ἐπάν - ὁ Σωκράτης σοφός . ὁ δέ σοφός ἄν - λεύω νῦν ἄσοφος ἀποθνῄσκω . 28 . γίγνομαι ποτέ καί πρότερος ἄδικος κρίσις . δοκέω ποτέ καί Παλαμήδης ὁ σοφός ὁ τότε Έλληνας παρά δίκη ἀποθνῄσκω , ἥδω γάρ ἐν Ἴλιον τις Ἄνυτος καί Μέλητος , ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος πρό ὁ θάνατος σιωπάω κελεύω , ἀλλά ἔξεστι αὐτός καί λέγω καί γράφω , καί γράφω ἐπί ὁ ξύλο ὁ ναυτικός ὁ ἑαυτοῦ τύχη πέμπω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ Ναύπλιος ὁ ἐπιθανάτιος ἐπιστολή .
libanius.declamatio-2 29
Σωκράτης δὲ κακό - ηθες μὲν οὐδὲ ἕν οὐδὲ πικρὸν γράφει οὐδὲ μνησικα - κεῖ τῷ δικαστηρίῳ , ἀλλὰ καὶ χαίρων ἀποθνήσκει | καὶ παρὰ θεοὺς ἀπιέναι πείθεται . ὥσπερ δὲ ἐν τῷ βίῳ λέγων , οὕτω καὶ νῦν ἐν λόγοις . καὶ μὴ θαυμάσῃς . αὕτη φύσις τῶν σοφῶν . οὐκ ἀπολείπεται τὸ σοφὸν αὐτῶν οὐδ’ ἐν ταῖς χαλεπαῖς τύχαις .
Lemmas: Σωκράτης δέ κακός - αἴθω μέν οὐδέ εἷς οὐδέ πικρός γράφω οὐδέ μνησικός - κεῖ ὁ δικαστήριον , ἀλλά καί χαίρω ἀποθνήσκω | καί παρά θεός ἀπέρχομαι πείθω . ὥσπερ δέ ἐν ὁ βίος λέγω , οὕτως καί νῦν ἐν λόγος . καί μή θαυμάζω . οὗτος φύσις ὁ σοφός . οὐ ἀπολείπω ὁ σοφός αὐτός οὐδέ ἐν ὁ χαλεπός τύχη .
libanius.declamatio-2 30
οὐδὲ μετὰ τὸν θάνατον ἡ μουσικὴ Ὀρφέα κατέλιπεν . ἀλλὰ κἀ - κεῖνον μὲν διέσπασαν αἱ Θρᾷτται γυναῖκες , ὥσπερ οἱ συκοφάνται Σωκράτην , ὁ δὲ καὶ ἐσπασμένος ἔτι ᾖδεν . Ὀρφέως ἡ κεφαλὴ διὰ τοῦ ποταμοῦ κατέβαινε τοῦ Mor p . 246 Στρυμόνος τῶν ἑαυτῆς μελῶν μνημονεύουσα . | αὐλητὴς δὲ Φρὺξ Μαρσύας ὁ κεκολασμένος ἀμείβειν ὁ δῶρα βούλεται καὶ τοῦτο μὲν ἀδυνατεῖ , ἄλλου δὲ αὐλοῦντος ἀκούει καὶ ἀναβιώσκεται τῷ μέλει . τοιοῦτον καὶ τὸ Σωκράτους ἐστίν .
Lemmas: οὐδέ μετά ὁ θάνατος ὁ μουσική Ὀρφεύς καταλείπω . ἀλλά καί - ἐκεῖνος μέν διασπάω ὁ Θρᾷσσα γυνή , ὥσπερ ὁ συκοφάντης Σωκράτης , ὁ δέ καί σπάω ἔτι ἀείδω . Ὀρφεύς ὁ κεφαλή διά ὁ ποταμός καταβαίνω ὁ Mor p . 246 Στρυμών ὁ ἑαυτοῦ μέλος μνημονεύω . | αὐλητής δέ Φρύξ Μαρσύας ὁ κολάζω ἀμείβω ὁ δῶρον βούλομαι καί οὗτος μέν ἀδυνατέω , ἄλλος δέ αὐλέω ἀκούω καί ἀναβιώσκομαι ὁ μέλος . τοιοῦτος καί ὁ Σωκράτης εἰμί .
libanius.declamatio-2 31
Μὴ δὴ φθόνει μηδὲ φιλοσοφίᾳ ἀπίστει . τί δέδοικας μὴ θεοῖς εὔξηται καθ’ ὑμῶν , ἂν διαλέγηται ; 0 ἀλλὰ λέγων μὲν οὐδὲν τοιοῦτον εἶπε , ταῦτα δ’ ἄν τις δύναιτο καὶ σιωπῶν . ὀκνεῖς τὸ κώνειον προσενεγκεῖν αὐτῷ λαλοῦντι ; σιωπῶν γὰρ οὐ Σωκράτης ἐστίν . ἔασον αὐτὸν < ὡς> κἀν συμποσίῳ λαλεῖν . εἰπάτω τι πρὸς τὴν τοῦ δαιμονίου φιλοτησίαν . 32 . Ἐγὼ μὲν νῦν μάλιστα ᾤμην ἐληλέγχθαι τοὺς συκοφάντας Σωκράτους , ὅτε φαιδρὸς ὤφθη καὶ γεγηθὼς ἐκεῖνος ἐν τῇ συμφορᾷ , ὅτε καὶ τοιούτους λόγους διεξ - ῆλθεν οἱόνπερ καὶ νῦν λέγει . τίσι λόγοις σιωπᾶν ἐπι - τάττετε ; τί κατὰ | τῆς πολιτείας , τί κατὰ τῶν νόμων , τί κατὰ τῶν ἀρχῶν ἢ τῶν πατρίων λέγει ; τὰ δὲ δὴ νῦν καὶ τὰ ἱερώτατα ὑπὲρ τῶν νόμων φιλο - σοφεῖ καί φησιν οὐκ ἀποδράσεσθαι τούτους τοὺς δεσπότας οὐδ’ ἔσεσθαι μέτοικος Μεγαρέων ἢ Βοιωτῶν οὐδὲ ξένος Πελοποννησίων ἢ Θετταλῶν , ἀλλ’ αὐτοῦ μενεῖν καὶ πείσεσθαι τὸ δοκοῦν Ἀθηναίοις . 33 . Ὦ νομιμώτατε Σώκρατες καὶ φιλαθηναιότατε διὰ τέλους πάντων ὧν οἶδα ἐγώ , οὐδὲ νῦν ἐξ Ἀθηνῶν ἀποδημῆσαι θέλεις . ἀλλὰ καὶ μουσικὴν ἐργάζεται καὶ ποιεῖ καὶ κεκλεισμένος τοὺς θεοὺς ὑμνεῖ καὶ νῦν εἰς τὸν Ἀπόλλω ποιήματα ᾄδει . τελευτῶν γὰρ Σωκράτης καὶ ποιητὴς ἐγένετο . σὺ δὲ καὶ τὰ πεζὰ κελεύεις σιωπᾶν Σωκράτην .
Lemmas: μή δή φθονέω μηδέ φιλοσοφία ἀπιστέω . τίς δείδω μή θεός εὔχομαι κατά σύ , εἄν διαλέγω ; 0 ἀλλά λέγω μέν οὐδείς τοιοῦτος λέγω , οὗτος δέ ἄν τις δύναμαι καί σιωπή . ὀκνέω ὁ κώνειον προσφέρω αὐτός λαλέω ; σιωπή γάρ οὐ Σωκράτης εἰμί . ἐάω αὐτός < ὁράω ἐν συμπόσιον λαλέω . λέγω τίς πρός ὁ ὁ δαιμόνιος φιλοτήσιος . 32 . ἐγώ μέν νῦν μάλιστα οἴομαι ἐλέγχω ὁ συκοφάντης Σωκράτης , ὅτε φαιδρός ὁράω καί γηθέω ἐκεῖνος ἐν ὁ συμφορά , ὅτε καί τοιοῦτος λόγος διέκ - ἔρχομαι οἷόνπερ καί νῦν λέγω . τίσις λόγος σιωπάω ἐπι - τάσσω ; τίς κατά | ὁ πολιτεία , τίς κατά ὁ νόμος , τίς κατά ὁ ἀρχή ἢ ὁ πάτριος λέγω ; ὁ δέ δή νῦν καί ὁ ἱερός ὑπέρ ὁ νόμος φιλο - σοφύς καί φημί οὐ ἀποδιδράσκω οὗτος ὁ δέσποτας οὐδέ εἰμί μέτοικος Μεγαρεύς ἢ Βοιωτός οὐδέ ξένος Πελοποννήσιος ἢ Θεσσαλός , ἀλλά αὐτοῦ μένω καί πάσχω ὁ δοκέω Ἀθηναῖος . 33 . ὦ νόμιμος Σωκράτης καί φιλαθήναιος διά τέλος πᾶς ὅς οἶδα ἐγώ , οὐδέ νῦν ἐκ Ἀθῆναι ἀποδημέω θέλω . ἀλλά καί μουσική ἐργάζομαι καί ποιέω καί κλῄζω ὁ θεός ὑμνέω καί νῦν εἰς ὁ Ἀπόλλων ποίημα ἀείδω . τελευτάω γάρ Σωκράτης καί ποιητής γίνομαι . σύ δέ καί ὁ πεζός κελεύω σιωπάω Σωκράτης .
libanius.declamatio-2 34
ἐναντία ταῦτα | ἐπιτάτ - τεις τῷ θεῷ . ὦ Ἄπολλον , σὺ μὲν κατέχεις ἐξεπίτηδες τὴν Δηλίαν ὅμηρον τοῦ Σωκράτους καὶ τὴν ἱερὰν ναῦν οὐ πέμπεις Ἀθηναίοις πλείους ποιῶν τῷ σῷ θεράποντι τὰς βιωσίμους ἡμέρας καὶ τὰ πνεύματα κελεύεις ἐπ’ Ἀθήνας μὴ φέρειν , ἔνα μακρότερα φιλο - σοφῇ Σωκράτης · οὗτοι δ’ ἀνόνητον ποιοῦσι τὴν σὴν χάριν .
Lemmas: ἐναντίος οὗτος | ἐπιτάσσω - Τεῖς ὁ θεός . ὦ Ἀπόλλων , σύ μέν κατέχω ἐξεπίτηδες ὁ Δήλιος ὅμηρος ὁ Σωκράτης καί ὁ ἱερός ναῦς οὐ πέμπω Ἀθηναῖος πολύς ποιέω ὁ σός θεράπων ὁ βιώσιμος ἡμέρα καί ὁ πνεῦμα κελεύω ἐπί Ἀθῆναι μή φέρω , εἷς μακρός φιλο - σοφός Σωκράτης · οὗτος δέ ἀνόνητος ποιέω ὁ σός χάρις .
libanius.declamatio-2 35
Μὴ λαλείτω , φησί , μηδ’ εἰ ἀκροαταὶ πάρ - εισι μηδὲ εἰ τοῦτο αἱρεῖται Σωκράτης . ἡνίκα 20 δὲ ἀλγῶν ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ | τὸ σκέλος ἀνατείνας ἀναπαύεται , μηδὲ περὶ τούτου λέγῃ ; μηδὲ περὶ συγγε - νοῦς ἡδονῆς καὶ λύπης φιλοσοφῇ ; ἐρωτῶσί τι Σιμμίας καὶ Κέβης ὑπὲρ ψυχῆς . μηδὲ ὑπὲρ τούτου λέγῃ ; ἀλλ’ Ἀθηναῖοι μὲν φιλοσοφοῦσιν , ἄνθρωπος δὲ Ἀθηναῖος σιωπᾷ ; φαιδρός ἐστιν ἀποθανούμενος . τοῦτο θαυμά - ζοῦσι μᾶλλον οἱ ἐκείνου φίλοι . μὴ διαλέξηται , πόθεν ; <μηδέ> , εἴ τις ἀθάνατον ψυχὴν εἶναι πείθεται ; ἂν ὀφείλῃ θυσίαν τινὶ τῶν θεῶν , μηδὲ ταύτην ἀποδοῦναι κελεύσῃ τῶν ἑταίρων τινί ; κἂν μέλλῃ πιεῖσθαι τὸ κώνειον , μὴ σπείσῃ μηδὲ εὔξηται τὸ σύνηθες αὑτῷ ;
Lemmas: μή λαλέω , φημί , μηδέ εἰμί ἀκροατής παρά - εἰμί μηδέ εἰμί οὗτος αἱρέω Σωκράτης . ἡνίκα 20 δέ ἀλγέω ἀπό ὁ δεσμός | ὁ σκέλος ἀνατείνω ἀναπαύω , μηδέ περί οὗτος λέγω ; μηδέ περί συγ - Νοῦς ἡδονή καί λύπη φιλοσοφέω ; ἐρωτάω τίς Σιμμίας καί Κέβης ὑπέρ ψυχή . μηδέ ὑπέρ οὗτος λέγω ; ἀλλά Ἀθηναῖος μέν φιλοσοφέω , ἄνθρωπος δέ Ἀθηναῖος σιωπάω ; φαιδρός εἰμί ἀποθνῄσκω . οὗτος θαμά - ζω μᾶλλον ὁ ἐκεῖνος φίλος . μή διαλέγω , πόθεν ; ὅδε , εἰμί τις ἀθάνατος ψυχή ἔρχομαι πείθω ; εἄν ὀφείλω θυσία τις ὁ θεός , μηδέ οὗτος ἀποδίδωμι κελεύω ὁ ἑταῖρος τις ; κἀν μέλλω πίνω ὁ κώνειον , μή σπένδω μηδέ εὔχομαι ὁ συνήθης ἑαυτοῦ ;