libanius.declamatio-19 39
ἀλλ’ ὑμεῖς γε | ὑμῖν αὐτοῖς ἀντ’ ἐμοῦ γένεσθε . καὶ τοῦ μὲν πένθους ὕφετε , πατέρες δὲ τῶν παίδων γεγενημένοι τῆς πόλεως , τουτὶ δέομαι , καὶ τὸν ἐπ’ ἐκείνοις ῥηθησόμενον λόγον σεμνύνατε . χειροτονεῖτε τὸν ἐροῦντα ἐκ τῶν ὡς ἀληθῶς λυπου - μένων , ἀλλὰ μὴ τῶν προσποιουμένων . ἐπειδὰν δὲ ἀπολοφύρησθε τοὺς ἀγαθοὺς ἐκείνους , ζητεῖτε τιμωρίαν ὧν πεπόνθατε λόγους γενναίους , ψήφισμα καλόν , πρᾶξιν ὠφέλιμον . 40 . Ὑπερίδη καὶ Πολύευκτε καὶ Μοιρόκλεις , μηδὲν ὑμᾶς τὸ πρᾶγμα τοῦτο τὸ κατ’ ἐμὲ ποιείτω χείρονας . ἀλλ’ ἕως μὲν ἂν ἐξῇ , πολιτεύεσθε τὴν πολιτείαν ταύ - την τὴν ἐπικίνδυνον , καλὴ γάρ , εἰ καὶ κινδύνους ἔχει μεγάλους , ἢν δὲ αἴσθησθε πρέσβεις ἐφ’ ὑμᾶς ἐκ Μακε - δονίας ἐφ’ ὁμοίοις τρέχοντας , φθάσατε τοὺς λόγους αὐτῶν τῷ θανάτῳ . καὶ πλέον τί μου τῇ πόλει χαρί - σασθε τὸ μὴ ῥηθῆναι παρ’ Ἀθηναίοις ὑπὲρ ἐκδόσεως λόγους . 41 . Περὶ δὲ τῆς θυγατρός , κἂν μηδὲν ἐπισκήψω , θαρρῶ . πολλοὺς αὐτῇ καταλείπω πατέρας τοὺς ἐνταυ - θοῖ , τοὺς παρὰ τοῖς ἄλλοις ἔθνεσιν . οὐ γὰρ δὴ τὸν μὲν πατέρα αὐτῆς ἐστεφάνουν , αὐτῆς δ’ ἀμελήσουσι . καὶ τί δεῖ λέγειν τοὺς καθ’ ἕκαστον ; ὁ δῆμος ἅπας ἐπιμελής ἔται τροφῆς , νυμφίου , γάμων . κἂν ἄρρεν τέκῃ , Δημοσθένης ἴσως ὄνομα αὐτῷ τεθήσεται . θυγατριδοῦς δὲ εἰ γένοιτο , τύχῃ μέν , ὦ θεοί , διενέγκοι τοῦ πάππου , τὰ δ’ ἄλλα ὅμοιος γένοιτο . 42 . Ἄρ’ ἔστι τι ὑπόλοιπον ἄξιον εἰρῆσθαι ; ναί . μικρά γε δεῖ τοὺς πρέσβεις ἀκούσαντας ἀπελθεῖν . ὦ διάκονοι τυράννου παρὰ τὴν ἀξίαν εὖ πράξαντος , ὧς μεγάλης τε καὶ λαμπρᾶς ἐλπίδος ἡμάρτετε . ὑμεῖς μὲν ᾤεσθέ με δεδεμένον ἄξειν παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες διὰ τῆς ἀγορᾶς , διὰ τῆς Ἐλευσῖνος , διὰ Πλαταιέων , διὰ Θηβαίων , διὰ Φωκέων , διὰ Πυλῶν , διὰ Λαρίσσης ἐλέγχοντες ἐν ἐμοὶ τοῦ δήμου τὸν τρόπον , ἄπιτε δὲ κεναῖς χερσὶν ἰδόντες εὐψυχίαν ῥήτορος .
Lemmas: ἀλλά σύ γε | σύ αὐτός ἀντί ἐγώ γίγνομαι . καί ὁ μέν πένθος ὑφίημι , πατήρ δέ ὁ παῖς γίγνομαι ὁ πόλις , οὗτος δέομαι , καί ὁ ἐπί ἐκεῖνος λέγω λόγος σεμνύνω . χειροτονέω ὁ λέγω ἐκ ὁ ὡς ἀληθῶς λυπέω - μένω , ἀλλά μή ὁ προσποιέω . ἐπειδάν δέ ἀπολοφύρομαι ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος , ζητέω τιμωρία ὅς πάσχω λόγος γενναῖος , ψήφισμα καλός , πρᾶξις ὠφέλιμος . 40 . Ὑπερίδης καί Πολυεύκτος καί Μοιροκλῆς , μηδείς σύ ὁ πρᾶγμα οὗτος ὁ κατά ἐγώ ποιέω χείρων . ἀλλά ἠώς μέν ἄν ἐξέρχομαι , πολιτεύω ὁ πολιτεία τά - ὁ ὁ ἐπικίνδυνος , κάλως γάρ , εἰμί καί κίνδυνος ἔχω μέγας , εἄν δέ αἰσθάνομαι πρέσβυς ἐπί σύ ἐκ μηκάομαι - δόνιος ἐπί ὅμοιος τρέχω , φθάνω ὁ λόγος αὐτός ὁ θάνατος . καί πλείων τίς ἐγώ ὁ πόλις χάρις - σάω ὁ μή λέγω παρά Ἀθηναῖος ὑπέρ ἔκδοσις λόγος . 41 . περι δέ ὁ θυγάτηρ , κἀν μηδείς ἐπισκήπτω , θαρσέω . πολύς αὐτός καταλείπω πατέρας ὁ ἐνταυ - θέω , ὁ παρά ὁ ἄλλος ἔθνος . οὐ γάρ δή ὁ μέν πατέρας αὐτηες͂ς στεφανόω , αὐτηες͂ς δέ ἀμελέω . καί τίς δέω λέγω ὁ κατά ἕκαστος ; ὁ δῆμος ἅπας ἐπιμελής ἔτης τροφή , νυμφίος , γάμος . κἀν ἄρσην τίκτω , Δημοσθένης ἴσως ὄνομα αὐτός τίθημι . θυγατριδοῦς δέ εἰμί γίγνομαι , τυγχάνω μέν , ὦ θεός , διαφέρω ὁ πάππος , ὁ δέ ἄλλος ὅμοιος γίγνομαι . 42 . ἄρα εἰμί τίς ὑπόλοιπος ἄξιος λέγω ; ναί . μικρός γε δέω ὁ πρέσβυς ἀκούω ἀπέρχομαι . ὦ διάκονος τύραννος παρά ὁ ἄξιος εὖ πράσσω , ὅς μέγας τε καί λαμπρός ἐλπίς ἁμαρτάνω . σύ μέν οἴομαι ἐγώ δέω ἄγω παρά ὁ δῆμος λαμβάνω διά ὁ ἀγορά , διά ὁ Ἐλευσίς , διά Πλαταιεύς , διά Θηβαῖος , διά Φωκεύς , διά Πύλαι , διά Λάρισσα ἐλέγχω ἐν ἐγώ ὁ δῆμος ὁ τρόπος , ἀπέρχομαι δέ κενός χείρ ὁράω εὐψυχία ῥήτωρ .