libanius.declamatio-19 22
διὰ τοῦτο ἐπ’ ἐμαυτὸν ἀφ’ ὑμῶν μεθίστημι τὴν μέμψιν , μᾶλλον δὲ ὑμᾶς μὲν ἀπαλλάττω μέμψεως , ἐμαυτῷ δὲ κτῶμαι δόξαν ἀθάνατον ἐκ τοῦ μηδὲν ὑμᾶς ἁμαρτεῖν ἐᾶσαι . μὴ γὰρ ἐχέτω τοῦτο Φίλιππος λέγειν μήτε παίζων μήτε σπουδάζων μήτε πρὸς τοὺς ὧς αὐτὸν ἐρχομένους μήτε πρὸς τοὺς Ἕλληνας διὰ πρέσβεων · Ἀθηναῖοί μοι τὸν δημαγωγὸν ἐξέδωκαν . οὐ βούλομαι τοι - ούτων τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον εὐπορῆσαι ῥημάτων . εἰ γὰρ καὶ νῦν συκοφαντῶν τὴν πόλιν οὐκ ὀλίγα παρε - σπᾶτο , τίς ἔσται κατηγορῶν ἀληθῆ ; λεγέσθω πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης · ὑπὲρ τῆς κοινῆς δόξης ἐπέδωκεν , ὡς ὁ Λεὼς τὰς θυγατέρας , ὡς ὁ Κόδρος αὑτόν , ὧς πάλαι ποτὲ τὴν χορηγίαν , οὕτως ἐπέδωκε Δημοσθένης τὴν ψυχήν . 23 . Εἶεν . ἐκδοθέντος μέν μου παρ’ ὑμῶν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοσαῦτα καὶ ἔτι πλείω κακὰ περιστήσεται τὴν πόλιν , ἂν δὲ δόξη βουλευομένοις ὑμῖν ἀντειπεῖν τῷ Φιλίππῳ καὶ τὸ δίκαιον δεῖσαι μᾶλλον ἢ τὸ πταῖσμα τὸ συμβάν , πάλιν αὐτὸ τοῦτο ἄξιόν μοι θανάτου τὸ δεῖν με μακρὰν οὕτως ἀναμεῖναι βουλήν . ἐπὶ τί γὰρ δεῖσθε τῶν πέντε τούτων ἡμερῶν ; εἰπέ μοι . ἵνα πύθησθε παρὰ τοῦ δεῖνος , εἰ χρήσιμος οὑτοσὶ Δημο - σθένης καὶ σωτηρίας Ἀθηναίοις ἄξιος ; καὶ τί ξῶ μετὰ πολλὴν οὕτω πολιτείαν ἀγνοούμενος ; οὐκ ἔστι . κωλύω πονηρὰς ἐκκλησίας θανάτῳ καλῷ . οὐ δώσω κατηγορίας ἀφορμὰς ὡς ὁ δῆμος Ἀθηναίων ὁ πάντων ὀξύτατος εὑρεῖν τὸ δέον πέντε ἡμέρας ἐν τοῖς οὕτω προδήλοις ἀνάλωσεν . 24 . Ἔτι τοίνυν ἐνθυμεῖσθε οἶον ἔσται τὸ πρᾶγμα . πληρώσετε τὴν ἐκκλησίαν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , παρελθόντες δὲ οἱ τῆς Φιλίππου προαιρέσεως τὸν πολεμοποιόν , τὸν ταράττοντα τὴν πόλιν , τὰ τοιαῦτα ἐροῦσι καὶ κελεύσουσιν ἐκδοῦναι . οὐκοῦν ἐπὶ τούτοις οἱ δημοτικοὶ βοήσονται ; ψεύδῃ . Δημοσθέ - νης ἔλυσε τὴν εἰρήνην ; [ ναί ] τί ποιῶν ; Χερρόνησον , Πέρινθον , Βυζάντιον , τὴν σιτο - πομπίαν , κωλύων διορύττεσθαι Πελοπόννησον , μεμφόμενος τὸν τὰ πλοῖα συλῶντα ; τὸ δὲ ἐχρῆν ἐᾶν ; θαυμαστή γε εἰρήνη τὸν μὲν τὰ τῆς πόλεως ἁρπάζειν , τὴν πόλιν δὲ συνθήκας ἔχειν . οὐδεὶς εἰρήνην λύει ἀμυνόμενος , λύει δὲ ὁ ταῦτα ποιῶν ἀφ’ ὧν ἕξει τοὺς ἀμυνομένους .
Lemmas: διά οὗτος ἐπί ἐμαυτοῦ ἀπό σύ μεθίστημι ὁ μέμψις , μᾶλλον δέ σύ μέν ἀπαλλάσσω μέμψις , ἐμαυτοῦ δέ κτάομαι δόξα ἀθάνατος ἐκ ὁ μηδείς σύ ἁμαρτάνω ἐάω . μή γάρ ἔχω οὗτος Φίλιππος λέγω μήτε παίζω μήτε σπουδάζω μήτε πρός ὁ ὡς αὐτός ἔρχομαι μήτε πρός ὁ Ἑλληνᾶς διά πρέσβυς · Ἀθηναῖος ἐγώ ὁ δημαγωγός ἐκδίδωμι . οὐ βούλομαι τοι - οὐτάω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εὐπορέω ῥῆμα . εἰμί γάρ καί νῦν συκοφαντέω ὁ πόλις οὐ ὀλίγος πάρος - σπάω , τίς εἰμί κατηγορέω ἀληθής ; λέγω πανταχοῦ ὁ οἰκουμένη · ὑπέρ ὁ κοινός δόξα ἐπιδίδωμι , ὡς ὁ Λέως ὁ θυγάτηρ , ὡς ὁ Κόδρος ἑαυτοῦ , ὅς πάλαι ποτέ ὁ χορηγία , οὕτως ἐπιδίδωμι Δημοσθένης ὁ ψυχή . 23 . εἰμί . ἐκδίδωμι μέν ἐγώ παρά σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , τοσοῦτος καί ἔτι πλείων κακός περιίστημι ὁ πόλις , εἄν δέ δοκέω βουλεύω σύ ἀντιλέγω ὁ Φίλιππος καί ὁ δίκαιος δείδω μᾶλλον ἢ ὁ πταῖσμα ὁ συμβαίνω , πάλιν αὐτός οὗτος ἄξιος ἐγώ θάνατος ὁ δεῖ ἐγώ μακρός οὕτως ἀναμένω βουλή . ἐπί τίς γάρ δέω ὁ πέντε οὗτος ἡμέρα ; λέγω ἐγώ . ἵνα πυνθάνομαι παρά ὁ δεῖνα , εἰμί χρήσιμος οὗτος Δήμος - Σθένης καί σωτηρία Ἀθηναῖος ἄξιος ; καί τίς δαίζω μετά πολύς οὕτως πολιτεία αγνοώ ; οὐ εἰμί . κωλύω πονηρός ἐκκλησία θάνατος καλός . οὐ δίνω κατηγορία ἀφορμή ὡς ὁ δῆμος Ἀθηναῖος ὁ πᾶς ὀξύς εὑρίσκω ὁ δέω πέντε ἡμέρα ἐν ὁ οὕτως πρόδηλος ἀναλίσκω . 24 . ἔτι τοίνυν ἐνθυμέομαι οἶος εἰμί ὁ πρᾶγμα . πληρόω ὁ ἐκκλησία κατά ἕκαστος ἡμέρα , παρέρχομαι δέ ὁ ὁ Φίλιππος προαίρεσις ὁ πολεμοποιός , ὁ ταράσσω ὁ πόλις , ὁ τοιοῦτος λέγω καί κελεύω ἐκδίδωμι . οὐκοῦν ἐπί οὗτος ὁ δημοτικός βοάω ; ψεύδω . δημόω - νέος λύω ὁ εἰρήνη ; [ ναί ] τίς ποιέω ; Χερρόνησος , Πέρινθος , Βυζάντιον , ὁ σίτος - πόμπιος , κωλύω διορύσσω Πελοπόννησος , μέμφομαι ὁ ὁ πλοῖον συλάω ; ὁ δέ χρή ἐάω ; θαυμαστός γε εἰρήνη ὁ μέν ὁ ὁ πόλις ἁρπάζω , ὁ πόλις δέ συνθήκη ἔχω . οὐδείς εἰρήνη λύω ἀμύνω , λύω δέ ὁ οὗτος ποιέω ἀπό ὅς ἔχω ὁ ἀμύνω .