libanius.declamatio-19 31
οὐκ οἴεσθέ με , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καθ’ ἕκαστον τούτων ὀφείλειν αὐτῷ θάνατον ; οὐκ οἴεσθε | πολλάκις αὐτὸν εἰρηκέναι πρὸς αὑτόν ; ἆρά γε λάβω τὸν κα - λοῦντά με βάρβαρον , τὸν λοιδοροῦντα τὴν Πέλ - λαν , τὸν νενικηκότα μου τὰς πρὸς Θηβαίους εὐεργεσίας τοῖς λόγοις ; ἐγὼ μὲν αὐτοὺς ἀπήλ - λαξα πολέμου , Δημοσθένης δέ μοι τὴν πόλιν ἐπήγαγε καὶ διὰ ταῦτα Χαιρώνεια τὴν μάχην ἀντ’ Ἐλευσῖνος ἐδέξατο . 32 . Τί οὖν ; στεφανώσει με λαβὼν καὶ ἐπὶ δεῖπνον καλέσει ; πάνυ γε , οὕτω μικρὰ πέπονθεν . οὐ γὰρ ἐπι - νίκια θύσει Δημοσθένην ἔχων ; οὐ γὰρ φρονήσει μεῖζον ἢ τῇ περὶ τὴν μάχην τύχῃ ; οὐ γὰρ ἀθροίσει τοὺς προδότας , τὸν Δάοχον , τὸν Ἱερώνυμον , τὸν Μνασέαν , τὸν Εὐξίθεον ; Δημάδης μὲν γὰρ ὄψεταί με ἀγόμενον , ἀλλ’ ἐκείνοις γε οὐκ ἐπιστελεῖ ; ἥκετε θεασόμενοι τὸν ἀδιάφθορον , τὸν ἀνάλωτον . εἴληπται καὶ γέγονεν ἐμός , οὐκ ἐκ παρατάξεως , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας . περίστητε , πατάξατε , πλήξατε , μαστιγώσατε , νείμασθε τὰ μέλη , γεύ - σασθε τῶν σαρκῶν . οὗτος ὑμᾶς ἐκάλει τοὺς ἐμοὺς φίλους κακοδαίμονας . διασπάσασθε τὸν εὐδαίμονα ὑαεῖς οἱ κακοδαίμονες . 33 . Βούλεσθε <θῶ> ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , σθαί μου τὸν ἄνθρωπον , πρᾶγμα ἀμήχανον ; ἔστω , δο - κείτω . βούλεσθε θῶ καὶ τιμὰς ἔσεσθαί μοι παρ’ αὐτοῦ ; ἔστω δὲ ] καὶ τοῦτο . καὶ τί γένοιτ’ ἄν μοι τῇ Φιλίππου φιλανθρωπίᾳ , ὅταν ἀποκτεῖναι κύριος ὢν πολλὰ ὀνει - δίσας ζῆν ἀφῇ ; οὐ φοβερώτερόν μοι τὸ κώνειον τῆς παρ’ ἐκείνου φιλοτησίας . εἰ γὰρ τὰ βασιλέως πρὸς Θεμιστοκλέα μιμήσαιτο γῆν διδοὺς πολλὴν περὶ τὴν Βόλβην , εἰ γὰρ πᾶσαν τὴν Μυγδονίαν , εἰ γὰρ Ἀνθε - μοῦντα ὅλον , τὸ τῶν ταλαιπώρων Ὀλυνθίων δέλεαρ , ἐνέγκαιμ’ ἂν ζῆν ἐν Μακεδονίᾳ , <ἐν> τοῖς ἔθεσι καὶ νόμοις μετὰ τοὺς Δράκοντος , ὦ θεοί , καὶ Σόλωνος , μετὰ δημοκρατίαν ἐν τυραννίδι , μετὰ τῶν ἀσελγῶν καὶ μεθυόντων , μετὰ τῶν μίμων καὶ τῶν κα - κῶς ὀρχουμένων , σκωπτόμενος καὶ τωθαζόμενος ; οὗτός ἐστι Δημοσθένης ὁ δύσκολος , ὁ δύστροπος , ὁ τὸ ὕδωρ | πίνων , ὁ διακωμῳδῶν τὴν ἡμε - τέραν εὐπάθειαν .
Lemmas: οὐ οἴομαι ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατά ἕκαστος οὗτος ὀφείλω αὐτός θάνατος ; οὐ οἴομαι | πολλάκις αὐτός λέγω πρός ἑαυτοῦ ; ἆρα γε λαμβάνω ὁ ἄν - Λούντα ἐγώ βάρβαρος , ὁ λοιδορέω ὁ Πελ - λάω , ὁ νικάω ἐγώ ὁ πρός Θηβαῖος εὐεργεσία ὁ λόγος ; ἐγώ μέν αὐτός ἀπὴλ - λαξ πόλεμος , Δημοσθένης δέ ἐγώ ὁ πόλις ἐπάγω καί διά οὗτος Χαιρώνεια ὁ μάχη ἀντί Ἐλευσίς δέχομαι . 32 . τις οὖν ; στεφανόω ἐγώ λαμβάνω καί ἐπί δεῖπνον καλέω ; πάνυ γε , οὕτως μικρός πάσχω . οὐ γάρ ἐπι - Νίκια θύω Δημοσθένης ἔχω ; οὐ γάρ φρόνησις μέγας ἢ ὁ περί ὁ μάχη τύχη ; οὐ γάρ ἀθροίζω ὁ προδότης , ὁ Δάοχος , ὁ Ἱερώνυμος , ὁ Μνασέας , ὁ Εὐξίθεος ; Δημάδης μέν γάρ ὁράω ἐγώ ἄγω , ἀλλά ἐκεῖνος γε οὐ ἐπιστέλλω ; ἥκω θεάομαι ὁ ἀδιάφθορος , ὁ ἀνάλωτος . λαμβάνω καί γίγνομαι ἐμός , οὐ ἐκ παράταξις , ἀλλά ἀπό ὁ ἐκκλησία . περιίστημι , πατάσσω , πλήσσω , μαστιγώνω , νέμω ὁ μέλος , γεῦ - σάω ὁ σάρξ . οὗτος σύ καλέω ὁ ἐμός φίλος κακοδαίμων . διασπάω ὁ εὐδαίμων ὕω ὁ κακοδαίμων . 33 . βούλομαι οἴομαι ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἕπομαι ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , πρᾶγμα ἀμήχανος ; εἰμί , δο - κέω . βούλομαι τίθημι καί τιμή εἰμί ἐγώ παρά αὐτός ; εἰμί δέ ] καί οὗτος . καί τίς γίγνομαι ἄν ἐγώ ὁ Φίλιππος φιλανθρωπία , ὅταν ἀποκτείνω κύριος εἰμί πολύς ὀνέω - δίω ζάω ἅπτω ; οὐ φοβερός ἐγώ ὁ κώνειον ὁ παρά ἐκεῖνος φιλοτήσιος . εἰμί γάρ ὁ βασιλεύς πρός Θεμιστοκλῆς μιμέομαι γῆ δίδωμι πολύς περί ὁ Βόλβη , εἰμί γάρ πᾶς ὁ Μυγδονία , εἰμί γάρ Ἄνθος - μουντός ὅλος , ὁ ὁ ταλαίπωρος Ὀλύνθιος δέλεαρ , φέρω ἄν ζάω ἐν Μακεδονία , ἐά ὁ ἔθος καί νόμος μετά ὁ Δράκων , ὦ θεός , καί Σόλων , μετά δημοκρατία ἐν τυραννίς , μετά ὁ ἀσελγής καί μεθύω , μετά ὁ μῖμος καί ὁ ἄν - πῶς ὀρχέομαι , σκώπτω καί τωθάζω ; οὗτος εἰμί Δημοσθένης ὁ δύσκολος , ὁ δύστροπος , ὁ ὁ ὕδωρ | πίνω , ὁ διακωμῳδέω ὁ ἡμος - τέρα εὐπάθεια .