ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-19 5
τί οὖν εὖ φρονοῦντός ἐστι ; μὴ βέβαιον ἡγεῖσθαι τὴν ταύτης συμμαχίαν , ἧν ἔργον μεταπηδᾶν ἐπὶ τοὺς ἡττημένους ἀπὸ τῶν κεκρατηκότων καὶ τοὺς αὐτοὺς αὔξειν καὶ καθαιρεῖν . δέος γὰρ μὴ οὕς νῦν αἰχμαλώτους ἔχω , τούτους ἴδω μι - κρὸν ὕστερον τὴν Μακεδονίαν ἔχοντας .
Lemmas: τίς οὖν εὖ φρονέω εἰμί ; μή βέβαιος ἡγέομαι ὁ οὗτος συμμαχία , ἧμαι ἔργον μεταπηδάω ἐπί ὁ ἡσσάομαι ἀπό ὁ κρατέω καί ὁ αὐτός αὐξάνω καί καθαιρέω . δέος γάρ μή ὅς νῦν αἰχμάλωτος ἔχω , οὗτος ὁράω μι - κρὸν ὕστερον ὁ Μακεδονία ἔχω .
libanius.declamatio-19 6
ἤκουε γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , περὶ τῆς ἡμετέρας πόλεως καὶ οὐ λέληθεν αὐτὸν ὡς οὐδὲν πταῖσμα αὐτὴν οὐδε - πώποτε τελείως πατήωεγκεν , ἀλλ’ ἐξ αὐτῶν τῶν ἐναν - τιωμάτων ἀνέδραμε . πολλάκις ἤκουεν Ἀμφίπολιν καὶ τοὺς ἐκεῖ νεκρούς , ἤκουε Δήλιον καὶ τοὺς ἐκεῖ πεσόν - τας , τὸ μέγιστον , ἤκουε Σικελίαν καὶ <τὰς> μυριάδας , αὐτὸν ἤκουε τὸν Ἑλλήσποντον καὶ τοὺς τριάκοντα τυράννους , μεθ’ οὓς Κνίδος καὶ ναυμαχία καὶ πάλιν τείχη τὰ Κόνωνος . ταῦτ’ αὐτὸν ἡγούμην ἐγὼ καὶ πεπυσμένον καὶ μεμνημένον ἐθέλειν τὴν εὐ - ημερίαν φιλίᾳ κατακλεῖσαι καὶ μὴ βούλεσθαι δευτέρᾳ πείρᾳ παραδοῦναι τὰ πεπραγμένα καὶ τοὺς πρέσβεις ἥκειν ἡμῖν διαλεξομένους τι συμβατικόν .
Lemmas: ἀκούω γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , περί ὁ ἡμέτερος πόλις καί οὐ λανθάνω αὐτός ὡς οὐδείς πταῖσμα αὐτός οὐ - πώποτε τέλειος πατέω , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ ἐναν - τιωμάτων ἀνατρέχω . πολλάκις ἀκούω Ἀμφίπολις καί ὁ ἐκεῖ νεκρός , ἀκούω Δήλιος καί ὁ ἐκεῖ πίπτω - της , ὁ μέγας , ἀκούω Σικελία καί <τὰς> μυριάς , αὐτός ἀκούω ὁ Ἑλλήσποντος καί ὁ τριάκοντα τύραννος , μετά ὅς Κνίδος καί ναυμαχία καί πάλιν τεῖχος ὁ Κόνων . αὐτός αὐτός ἡγέομαι ἐγώ καί πυνθάνομαι καί μιμνήσκω ἐθέλω ὁ εὕω - ἡμερία φίλιος κατακλείω καί μή βούλομαι Δευτέρα πεῖρα παραδίδωμι ὁ πράσσω καί ὁ πρέσβυς ἥκω ἐγώ διαλέγω τίς συμβατικός .
libanius.declamatio-19 7
ὧς δὲ εἶπέ μοί τις παραστὰς Ἀθηναίων τινὰ τοὺς ἐκεῖθεν ἥκειν ἀπάξοντας , οὐκ ἐμοῦ γε , ἔφην , ζῶντος . παρελθὼν γὰρ ἀναγνώσομαι μὲν τοὺς νόμους τοὺς Σόλω - νος οἳ τὸν Ἀθηναῖον Ἀθήνησι κρίνουσιν , οὐκ ἄκριτον ἐγχειρίζουσιν ἀνομίᾳ τυράννων , δια - λέξομαι δὲ περὶ τοῦ τῆς πόλεως ἤθους , ὅτι τοῦτον μέντοι τὸν δῆμον οὐ <κατήνεγκεν> ροῦ χαλεπότης , οὐ Θηβαίων ἰσχύς , οὐ ῥώμη Λακεδαιμονίων , οὐχ ἡ πάντα κινήσασα τοῦ βαρβάρου στρατιὰ καὶ πλεύσασα μὲν διὰ γῆς , πεζεύσασα δὲ διὰ θαλάττης ἣν ἔδησεν , ἐκβα - λοῦσα δὲ καὶ πόλεως καὶ χώρας τοὺς Ἀθηναί - ους τοῦ μηδὲν ἀνάξιον ὑπομεῖναι δόξης . καὶ ταῦτα ᾔδει καλῶς ὁ τούτου πρόγονος Ἀλέξαν - δρος ὅς τοσοῦτον ἀπέσχε τοῦ λαβεῖν τι παρ’ ὑμῶν ὥστε φέρων τὰς μεγάλας βασιλέως | δωρεὰς μόλις ἐσώζετο .
Lemmas: ὅς δέ λέγω ἐγώ τις παρίστημι Ἀθηναῖος τις ὁ ἐκεῖθεν ἥκω ἀπάγω , οὐ ἐγώ γε , φημί , ζάω . παρέρχομαι γάρ ἀναγιγνώσκω μέν ὁ νόμος ὁ Σόλω - ν ὅς ὁ Ἀθηναῖος Ἀθήνησι κρίνω , οὐ ἄκριτος ἐγχειρίζω ἀνομία τύραννος , δα - λέγω δέ περί ὁ ὁ πόλις ἦθος , ὅτι οὗτος μέντοι ὁ δῆμος οὐ καταφέρω ῥόος χαλεπότης , οὐ Θηβαῖος ἰσχύς , οὐ ῥώμη Λακεδαιμόνιος , οὐ ὁ πᾶς κινέω ὁ βάρβαρος στρατία καί πλέω μέν διά γῆ , πεζεύω δέ διά θάλασσα ὅς δέω , ἐκβάω - λούω δέ καί πόλις καί χώρα ὁ Ἀθῆναι - ους ὁ μηδείς ἀνάξιος ὑπομένω δόξα . καί οὗτος οἶδα καλός ὁ οὗτος πρόγονος Ἀλέξω - δρ ὅς τοσοῦτος ἀπέχω ὁ λαμβάνω τίς παρά σύ ὥστε φέρω ὁ μέγας βασιλεύς | δωρεά μόλις σῴζω .
libanius.declamatio-19 8
τοιούτοις καὶ πολλοῖς ἑτέροις διενοούμην λόγοις τῷ κινδυνεύοντι συνειπεῖν , ᾤμην γὰρ ὁ μάταιος ἐγὼ τὸ κακὸν ἐφ’ ἕτερον φέρεσθαι . καίτοι μ’ ἐχρῆν εὐθὺς ἀκούσαντα τί ποτ’ ἔσθ’ ὃ ζητοῦντες ἥκουσιν ἐμαυτὸν ἐλπίσαι . πολλὰ γὰρ ἦν τὰ ποιοῦντα ταύτην τὴν ἐλπίδα , πόλεμος ῥήτορος καὶ τυράννου , μακροὶ λόγοι καὶ λυπηροί , ψηφίσματα μαχό - μένα ταῖς ἐπιβουλαῖς , πρεσβεῖαι πολλαί , χρυσίον ὑπερ - οφθέν , τῶν εἰληφότων κρίσεις , δημηγορίαι δῆμον ἀργοῦντα ἐπεγείρουσαι .
Lemmas: τοιοῦτος καί πολύς ἕτερος διανοέω λόγος ὁ κινδυνεύω συλλέγω , οἴομαι γάρ ὁ μάταιος ἐγώ ὁ κακός ἐπί ἕτερος φέρω . καίτοι εἷς χρή εὐθύς ἀκούω τίς πρός εἰμί ὁ ζητέω ἥκω ἐμαυτοῦ ἐλπίζω . πολύς γάρ εἰμί ὁ ποιέω οὗτος ὁ ἐλπίς , πόλεμος ῥήτωρ καί τύραννος , μακρός λόγος καί λυπηρός , ψήφισμα Μάχο - μένος ὁ ἐπιβουλή , πρεσβεία πολύς , χρυσίον ὑπερ - ὁράω , ὁ λαμβάνω κρίσις , δημηγορία δῆμος ἀργέω ἐπεγείρω .
libanius.declamatio-19 9
πῶς οὖν <ἂν> ἐμὲ ἐκεῖνος ἐπ’ ἄλλον ἧκε ; τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; εἶπον οἶ πρέσβεις πρὸς ὑμᾶς · ἥκομεν , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναῖοι , Δημοσθένην τὸν ἐχθρὸν τοῦ Φιλίππου ληψόμενοι παρ’ ὑμῶν . δότε . ταῦτ’ ἀκούσας ἐγὼ τοὺς μὲν λόγους οἶς ἂν ἄλλον ἔσωζον ἀφθόνους ὄντας <χαίρειν> εἴων φορτικὸν ἡγούμενος ὑπὲρ ἐμαυτοῦ λέγειν , σιγῇ δ’ ἐκαθήμην ἀναμένων ὅ τι τῷ δήμῳ δόξοι νομίζων ἐξεῖναι πρεπούσας ἐλευθέροις ποιεῖσθαι τὰς ἀποκρίσεις . πῶς οὖν ὑμεῖς ; ὦ Χαιρώνεια , πονηρὸν χωρίον , ὡς γενναῖόν τε δῆμον καὶ δεινὸν ἀκαιρίας ἐνεγκεῖν ἐθορύβησας ; τῆς ἐκεῖ δυστυχίας ἦν καὶ τὰ 5 νῦν . ᾐτήσατε πέντε ἡμέρας εἰς βουλήν . καὶ οἱ Μακε - δόνες μόλις μέν , ἐπένευσαν δέ . 10 . Ἀλλ’ , ὦ βέλτιστοι πρέσβεων , οὐδὲν δεῖ διατρι - βῆς οὐδὲ δεῖται τοιαύτης ὁ δῆμος χάριτος . οὐκ ἐῶ τοσοῦτον αὐτοὺς κατατρίφαι χρόνον . τήμερον τό γε ἐμὸν ἀναστρέψατε μέρος . οὗτοι μὲν γὰρ παρ’ ὑμῶν πέντε ᾔτησαν ἡμέρας , ἐγὼ <δὲ> παρ’ ὑμῶν νόμος δ’ ἐστὶ παρ’ ἡμῖν τὸν οὐ βουλόμενον ζῆν ἀποθνήσκειν , ὃν οὔπω λέλυκε Φίλιππος . ἕως οὖν κρα - τεῖ , τοῦδε τῆς βοηθείας ἀπολαύσω .
Lemmas: πῶς οὖν ὅ ἐγώ ἐκεῖνος ἐπί ἄλλος ἥκω ; τίς δέω ὁ πολύς λέγω ; λέγω οἶς πρέσβυς πρός σύ · ἥκω , ὦ ἀνήρ Άθης - νήϊος , Δημοσθένης ὁ ἐχθρός ὁ Φίλιππος λαμβάνω παρά σύ . δίδωμι . αὐτός ἀκούω ἐγώ ὁ μέν λόγος οἶς ἄν ἄλλος σῴζω ἄφθονος είμαι <χαίρειν> ἐάω φορτικός ἡγέομαι ὑπέρ ἐμαυτοῦ λέγω , σιγή δέ κάθημαι ἀναμένω ὁ τίς ὁ δῆμος δοκέω νομίζω ἔξεστι πρέπω ἐλεύθερος ποιέω ὁ ἀπόκρισις . πῶς οὖν σύ ; ὦ Χαιρώνεια , πονηρός χωρίον , ὡς γενναῖος τε δῆμος καί δεινός ἀκαιρία φέρω θορυβέω ; ὁ ἐκεῖ δυστυχία εἰμί καί ὁ 5 νῦν . αἰτέω πέντε ἡμέρα εἰς βουλή . καί ὁ μηκάομαι - δόνα μόλις μέν , ἐπινεύω δέ . 10 . ἀλλά , ὦ ἀγαθός πρέσβυς , οὐδείς δέω διατρέω - βαίνω οὐδέ δέω τοιοῦτος ὁ δῆμος χάρις . οὐ ἐάω τοσοῦτος αὐτός κατατρίβω χρόνος . σήμερον ὁ γε ἐμός ἀναστρέφω μέρος . οὗτος μέν γάρ παρά σύ πέντε αἰτέω ἡμέρα , ἐγώ <δὲ> παρά σύ νόμος δέ εἰμί παρά ἐγώ ὁ οὐ βούλομαι ζάω ἀποθνήσκω , ὅς οὔπω λύω Φίλιππος . ἠώς οὖν Κρής - τεῖ , ὅδε ὁ βοήθεια ἀπολαύω .
libanius.declamatio-19 11
τοῖς ἀνίατόν τι νοσοῦσι , φησί , τὴν ἐπὶ τὸν νόμον εἶναι κατα - φυγὴν καὶ τοῖς τέκνα ἀποβαλοῦσιν ἢ τὴν οὐ - σίαν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον πεπονθόσιν . εἰ δὲ ὁ δῆμος δεῖται μακροτέρας περὶ σοῦ βουλῆς , πῶς τοῦτ’ ἄξιον θανάτου ; τοῖς ἰδιώταις τις ταῦτα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λεγέτω , ὧν αἱ τύχαι τοῖς ἰδίοις κρί - νονται πράγμασι . ῥήτορα δὲ καὶ τοῦτον Δημοσθένην τὸν ζηλωτὴν Ἀριστείδου καὶ Νικίου καὶ Περικλέους μὴ πρὸς τὸ σῶμα καὶ τὴν οὐσίαν βλέπων ἐξέταζε .
Lemmas: ὁ ἀνίατος τίς νοσέω , φημί , ὁ ἐπί ὁ νόμος ἔρχομαι κατά - φυγή καί ὁ τέκνον ἀποβάλλω ἢ ὁ οὐ - Σιάν ἤ τίς τοιοῦτος ἕτερος πάσχω . εἰμί δέ ὁ δῆμος δέω μακρός περί σύ βουλή , πῶς οὗτος ἄξιος θάνατος ; ὁ ἰδιώτης τις οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , λέγω , ὅς ὁ τύχη ὁ ἴδιος κριθή - νοντ πρᾶγμα . ῥήτωρ δέ καί οὗτος Δημοσθένης ὁ ζηλωτός Ἀριστείδης καί Νικίας καί Περικλῆς μή πρός ὁ σῶμα καί ὁ οὐσία βλέπω ἐξετάζω .
libanius.declamatio-19 12
οὐ γὰρ | τούτων ἐπιμελούμενος οὐδ’ ὑπὲρ τούτων εὐχόμενος διαγέγονα τοῖς θεοῖς , ἀλλ’ ἀπολέσθαι μὲν τὸν ἐπίορκον Φίλιππον , ὃ πάντως ἱστᾶι , κἂν ἀποθάνῃ Δημοσθένης , τὸν δῆμον δὲ εἰς ὕψος ἆραι τῶν Ἀθη - ναίων μάχαις καὶ νίκαις καὶ τροπαίοις οὐδὲν ἐλάττοσι τῶν θαυμαστῶν ἐκείνων ὧν τὸ μὲν ἔστηκε παρ’ ἡμῖν Μαραθῶνι , τὸ δὲ Πλαταιᾶσι , τὰ δὲ ἐν ταῖς πλησίον ταυταισὶ νήσοις , Εὐβοίᾳ καὶ Σαλαμῖνι .
Lemmas: οὐ γάρ | οὗτος ἐπιμελέομαι οὐδέ ὑπέρ οὗτος εὔχομαι διαγίγνομαι ὁ θεός , ἀλλά ἀπόλλυμι μέν ὁ ἐπίορκος Φίλιππος , ὁ πάντως ἵστημι , κἀν ἀποθνῄσκω Δημοσθένης , ὁ δῆμος δέ εἰς ὕψος αἴρω ὁ Άθης - νάω μάχη καί νίκη καί τρόπαιον οὐδείς μικρός ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ὅς ὁ μέν ἵστημι παρά ἐγώ Μαραθών , ὁ δέ Πλαταιᾶσι , ὁ δέ ἐν ὁ πλησίος ταυτηισ́ς νῆσος , Εὔβοια καί Σαλαμίς .
libanius.declamatio-19 13
ταῦτ’ εὐχό - μὴν , τούτων ἐπεθύμουν κληρονόμους τε ὑμᾶς ὁρᾶν τοῦ προγονικοῦ φρονήματος . ἡ μὲν οὖν προαίρεσις καλὴ καὶ τῇ τῶν εἰς Μαραθῶνα δραμόντων ἴση , ἐδρά - μετε καὶ ὑμεῖς πρὸς τὰ τέρματα τῆς Βοιωτίας ὑπὲρ τῆς κοινῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας , ἔπεσόν τινες ὑμῶν ὡς ὁ Κυναίγειρος ἐκεῖνος , ὡς ὁ Καλλίμαχος , ὡς οἶ τὸν ἐκεῖ πεπληρωκότες τάφον · τὰ δὲ ἐπὶ τῆς ἐκ - κλησίας ταύτης σμικρὰ καὶ ταπεινὰ καὶ ἀνάξια τῆς ἐξόδου .
Lemmas: αὐτός εὔχομαι - μήν , οὗτος ἐπιθυμέω κληρονόμος τε σύ ὁράω ὁ προγονικός φρόνημα . ὁ μέν οὖν προαίρεσις κάλως καί ὁ ὁ εἰς Μαραθών τρέχω ἴσος , δράω - Μέτε καί σύ πρός ὁ τέρμα ὁ Βοιωτία ὑπέρ ὁ κοινός ὁ Έλληνας ἐλευθερία , πίπτω τις σύ ὡς ὁ Κυναίγειρος ἐκεῖνος , ὡς ὁ Καλλίμαχος , ὡς ὅς ὁ ἐκεῖ πληρόω τάφος · ὁ δέ ἐπί ὁ ἐκ - Κλησίας οὗτος μικρός καί ταπεινός καί ἀνάξιος ὁ ἔξοδος .
libanius.declamatio-19 14
δεδυστυχήκαμεν γάρ , ὁμολογῶ . τί οὖν θαυμαστὸν εἰ οὓς ἐβουλόμην εὐτυχεῖν ἀτυχοῦντας ὁρῶν οὐ φέρω ; ἐπὶ τῆς Ἀττικῆς ἐκκλησίας , ὦ Ζεῦ , Μακεδόνων ἐδεήθησαν οἱ Ἀθηναῖοι μὴ ταχείας δοῦναι τὰς ἀποκρίσεις . ἐν τούτοις , ὦ ἄνδρες δικασταί , τοῖς ὀλίγοις ῥήμασιν ἐν οἷς ἐκείνας ἀνεβάλεσθε Δημοσθένει συνεβουλεύσατε θνήσκειν . εἶδον τὸν φοβοῦντα δῆμον Ἕλληνας καὶ βαρβάρους συνεσταλμένον , οὖ τοὐναντίον εὐχόμην . ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε , σπουδῆς μεγάλης καὶ καλῆς διήμαρτον . οὐ δύναμαι ζῆν οὕτως ὑμῶν ἐκκλησιαζόν - των .
Lemmas: δυστυχέω γάρ , ὁμολογέω . τίς οὖν θαυμαστός εἰμί ὅς βούλομαι εὐτυχέω ἀτυχέω ὁράω οὐ φέρω ; ἐπί ὁ Ἀττική ἐκκλησία , ὦ Ζεύς , Μακεδών δέω ὁ Ἀθηναῖος μή ταχύς δίδωμι ὁ ἀπόκρισις . ἐν οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ ὀλίγος ῥῆμα ἐν ὅς ἐκεῖνος ἀναβάλλω Δημοσθένης συμβουλεύω θνῄσκω . ὁράω ὁ φοβέω δῆμος Ἑλληνᾶς καί βάρβαρος συστέλλω , οὖον ἐναντίος εὔχομαι . ὦ Γῆ καί Ἥλιος , σπουδή μέγας καί καλός διαμαρτάνω . οὐ δύναμαι ζάω οὕτως σύ ἐκκλησιάζω - ὁ .
libanius.declamatio-19 15
πολλοὶ πολλάκις αὑτοὺς ἐπαπέκτειναν <τοῖς> ἐρωμένοις . ὁρῶ κἀγὼ τὸν ἐρώμενον τὸν ἐμαυτοῦ τὸν δῆμον τῶν Ἀθηναίων οὐκέθ’ ὁμοίως ἀνθοῦντα . ἔν οὖν ἀπαλλαγῶ τοῦ τοιαύτας ὁρᾶν ἐκκλησίας , ἄπειμι τήμερον καλὸν τέλος ἐπιθεὶς τοῖς πεπολιτευμένοις .
Lemmas: πολύς πολλάκις ἑαυτοῦ ἐπαποκτείνω αἰτέω ἐράω . ὁράω ἐγώ ὁ ἐράομαι ὁ ἐμαυτοῦ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος οὐκέτι ὅμοιος ἀναθέω . ἐν οὖν ἀπαλλάσσω ὁ τοιοῦτος ὁράω ἐκκλησία , ἄπειμι σήμερον καλός τέλος ἐπιτίθημι ὁ πολιτεύω .
libanius.declamatio-19 16
οὐκ ἐκκέκομμαι τὼ ὀφθαλμώ , λέγεις . εἴθε τοῦτο ἐπεπόνθειν ὑμῶν ὄντων μεγάλων . οὐκ ἀποκέ - κομμαι <τὸ> σκέλος . εἴθε ἀμφότερα τοῦ ὑμῖν φυλαττομένου . οὐ καταρρεῖ μοι τὸ σῶμα . μικρὸν τὸ κακὸν τῆς ὑμετέρας ἐρρωμένης τάξεως . ὁρᾶτε καὶ τὸν Φίλιππον οὐ φεύγοντα τὴν τοιαύτην εἰσφοράν , ἀλλὰ τοῖς μέρεσι τοῦ σώματος τὴν δόξαν ὠνούμενον .
Lemmas: οὐ ἐκκόπτω ὁ ὀφθαλμός , λέγω . εἴθε οὗτος πάσχω σύ εἰμί μέγας . οὐ ἀποκέ - κομάω ὅς σκέλος . εἴθε ἀμφότερος ὁ σύ φυλάσσω . οὐ καταρρέω ἐγώ ὁ σῶμα . μικρός ὁ κακός ὁ ὑμέτερος ῥώννυμι τάξις . ὁράω καί ὁ Φίλιππος οὐ φεύγω ὁ τοιοῦτος εἰσφορά , ἀλλά ὁ μέρος ὁ σῶμα ὁ δόξα ὠνέομαι .
libanius.declamatio-19 17
ἐβουλόμην χρῆσαι τὸν θεὸν ἀπολεῖσθαι Φίλιππον , εἰ | Δημοσθένης ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐπιδοίη τὴν παῖδα . οὐ γὰρ ἂν εἴδετέ με ζητοῦντα τότε φάρμακον , ἀλλὰ τὸν Ἐρεχθέα μιμούμενον . νῦν δέ , ὅ πολλάκις ὑμῖν εἶπον , οὐ φέρω καὶ ἅμα σκοπῶ , πῶς ἂν ὑμᾶς καὶ ἐκ τῶν παρόντων ὀνήσαιμι . δεῖ γάρ μου καὶ τὴν τελευτὴν ὥσπερ καὶ τὸν βίον κέρδος γενέσθαι τῇ πόλει . πῶς οὖν τοῦτο ἔσται ; θεωρήσατε . 18 . Νῦν δεδέησθε πέντε ἡμερῶν εἰς βουλήν . οὐκοῦν ἐν ταύταις ἢ δώσετε ἢ οὔ . ἐὰν μὲν τοίνυν ἐκδῶτε καὶ παρὰ τῆς ὑμετέρας με γνώμης λαβόντες ἀπάγωσι , πολ - λοὺς μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , παραβήσεσθε νόμους , ἀλλότριοι δὲ τῶν πατέρων φανεῖσθε , διδάξετε δὲ τὸν Φίλιππον ἄλλον μετ’ ἐμὲ ζητεῖν καὶ μετ’ ἐκεῖνον ἕτε - ρον καὶ πάντας ἑξῆς τοὺς τῆς ἐμῆς τάξεως , ἴως ἂν μόνον γένηται τὸ βῆμα τῶν ὑπὲρ ἐκείνου λεγόντων , οἱ δὲ γράψουσι ῥᾳδίως πλεῖν τε Φιλίππῳ τὰς τριήρεις καὶ στρατιώτας ἀκολουθεῖν καὶ στρατηγὸν ὑμέτερον ἕπεσθαι .
Lemmas: βούλομαι χράω ὁ θεός ἀπόλλυμι Φίλιππος , εἰμί | Δημοσθένης ὑπέρ ὁ πόλις ἐφοράω ὁ παῖς . οὐ γάρ ἄν ὁράω ἐγώ ζητέω τότε Φάρμακος , ἀλλά ὁ Ἐρεχθεύς μιμέομαι . νῦν δέ , ὁ πολλάκις σύ λέγω , οὐ φέρω καί ἅμα σκοπάω , πῶς ἄν σύ καί ἐκ ὁ πάρειμι ὀνίνημι . δέω γάρ ἐγώ καί ὁ τελευτή ὥσπερ καί ὁ βίος κέρδος γίγνομαι ὁ πόλις . πῶς οὖν οὗτος εἰμί ; θεωρέω . 18 . Νῦν δήω πέντε ἡμέρα εἰς βουλή . οὐκοῦν ἐν αὐτός ἢ δίδωμι ἢ οὐ . ἐάν μέν τοίνυν ἐκδίδωμι καί παρά ὁ ὑμέτερος ἐγώ γνώμη λαμβάνω ἀπάγω , πολ - Λοῦς μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , παραβαίνω νόμος , ἀλλότριος δέ ὁ πατήρ φαίνω , διδάσκω δέ ὁ Φίλιππος ἄλλος μετά ἐγώ ζητέω καί μετά ἐκεῖνος ἵημι - ἀντίμοιρος καί πᾶς ἑξῆς ὁ ὁ ἐμός τάξις , ἴωσις ἄν μόνος γίγνομαι ὁ βῆμα ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος λέγω , ὁ δέ γράφω ῥᾴδιος πλέω τε Φίλιππος ὁ τριήρης καί στρατιώτης ἀκολουθέω καί στρατηγός ὑμέτερος ἕπομαι .
libanius.declamatio-19 19
ταυτὶ μὲν εἰς βλάβην τηλικαῦτα , ἕτερον δέ , διαβεβλήσεσθε πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους ὡς οὐ καλῶς τοῖς εὔνοις ἀποδιδόντες τὰς χάριτας . ἀτύχημα δὲ ὡς ἐν τοῖς παροῦσιν οὐ μικρὸν τὸ πάνυ γνώριμον εἶναι τὸν δῆμον . διὰ γὰρ τὰς πολλάς , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναίοι , πρεσβείας οὐ μόνον ἐν τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ καὶ τῶν βαρβάρων οὐκ ὀλίγοις ἔγνωσθε .
Lemmas: οὗτος μέν εἰς βλάβος τηλικοῦτος , ἕτερος δέ , διαβάλλω πρός ἅπας ἄνθρωπος ὡς οὐ καλός ὁ εὔνους ἀποδίδωμι ὁ χάρις . ἀτύχημα δέ ὡς ἐν ὁ πάρειμι οὐ μικρός ὁ πάνυ γνώριμος ἔρχομαι ὁ δῆμος . διά γάρ ὁ πολύς , ὦ ἀνήρ Άθης - νήϊος , πρεσβεία οὐ μόνος ἐν ὁ Ἕλλην , ἀλλά καί ὁ βάρβαρος οὐ ὀλίγος γιγνώσκω .
libanius.declamatio-19 20
πρὸς οὓς εἰ πέμποιτε πρεσβείας παρακαλοῦντες ἐπὶ τὸν Φίλιππον , ἥξει γάρ , ἥξει καὶ τούτου καιρός , οὐκ οἴεσθε πάντας εὐθέως ἐρεῖν ; θαυμαστοί γέ ἐστε φιλίας μεμνη - μένοι πρὸς ἡμᾶς . ὑμεῖς Δημοσθένην , ῥήτορα ἄυπνον καὶ φιλόπονον καὶ τῶν Φιλίππου παρ’ ἡμῖν ἀεὶ κεκρατηκότα πρέσβεων , ἐξέδοτε τοῖς ἐχθροῖς οὐ θεοὺς δείσαντες , οὐκ ἀνθρώπους αἰσχυνθέντες , οὐκ αὐτὸ τὸ βῆμα τὸ παρ’ ὑμῖν ἐφ’ οὗ τοὺς πολλοὺς ἐκείνους καὶ καλοὺς δι - ἑξῄει λόγους . τί οὖν χρὴ παρ’ ὑμῶν προσδοκᾶν ; ὑμῖν συμπολεμήσομεν ἀνθρώποις οὐκ εἰδόσι μεμνῆσθαι χάριτος ; 21 . Ὁρᾶθ’ ὅπως ὑμῖν κλείει τὰς πόλεις τὸ παρ’ ὑμῶν ἐμὲ τοῖς Μακεδόσι | δοθῆναι ; ποιεῖ δὲ καὶ τῶν πολιτευομένων τοὺς βελτίστους , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναίοι , ἀφώνους . τίς γὰρ ἀναστήσεται τοῦ κήρυκος καλοῦντος ; τίς ἐρεῖ λόγους ὑμῖν μὲν συμφέροντας , αὑτῷ δὲ ἐπιζημίους ; τίς εὑρήσει πόρους χρημάτων ; τίς ξένους , τίς συμμάχους αὐτοὺς γράψοντας εἷναι  χρείαν · αἰτίαν , ἂν καθαρεύητε , σχῆτε .
Lemmas: πρός ὅς εἰμί πέμπω πρεσβεία παρακαλέω ἐπί ὁ Φίλιππος , ἔσσομαι γάρ , ἔσσομαι καί οὗτος καιρός , οὐ οἴομαι πᾶς εὐθύς λέγω ; θαυμαστός γε εἰμί φίλιος μιμνήσκω - μένω πρός ἐγώ . σύ Δημοσθένης , ῥήτωρ ἄυπνος καί φιλόπονος καί ὁ Φίλιππος παρά ἐγώ ἀεί κρατέω πρέσβυς , ἐκδίδωμι ὁ ἐχθρός οὐ θεός δείδω , οὐ ἄνθρωπος αἰσχύνω , οὐ αὐτός ὁ βῆμα ὁ παρά σύ ἐπί ὅς ὁ πολύς ἐκεῖνος καί καλός διά - ἐξέρχομαι λόγος . τίς οὖν χράω παρά σύ προσδοκάω ; σύ συμπολεμέω ἄνθρωπος οὐ οἶδα μιμνήσκω χάρις ; 21 . ὁρατής ὅπως σύ κλέω ὁ πόλις ὁ παρά σύ ἐγώ ὁ Μακεδών | δίδωμι ; ποιέω δέ καί ὁ πολιτεύω ὁ ἀγαθός , ὦ ἀνήρ Άθης - νήϊος , ἄφωνος . τίς γάρ ἀνίστημι ὁ κῆρυξ καλέω ; τίς λέγω λόγος σύ μέν συμφέρω , ἑαυτοῦ δέ ἐπιζήμιος ; τίς εὑρίσκω πόρος χρῆμα ; τίς ξένος , τίς σύμμαχος αὐτός γράφω ἔρχομαι  χρεία · αἰτία , εἄν καθαρεύω , ἔχω .
libanius.declamatio-19 25
τοι - αῦτα ἀπολογούμενοι , μετὰ ταῦτα πολλά μου ψηφίσματα φέροντες ἐν ταῖς χερσὶν ἀνθ’ ἱκετηρίας ἀναγνώσονται , καθ’ ἃ πρέσβεις ἐξῆλθον , καθ’ ἃ τριήρεις ἔπλευσαν , καθ’ ἃ τῶν μὲν οὐκ ἐξεπέσετε , τὰ δὲ ἐκομίσασθε . ταῦτα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καθ’ ἑκάστην ἡμέραν [ , ταῦτα ] πεντάκις , ταῦτα , ἴως ἐπιτρέπουσιν οἶ πρέσβεις . καὶ ἔτι πρὸς τούτοις θρῆνος δημοτῶν , δάκρυα φυλετῶν , οἰκείων , συγγενῶν , τῶν ἐκ Μακεδονίας ὐπ’ ἐμοῦ λελυμένων , οἷς τὸ χρέος ἐποίησα δωρεάν . ἄξουσι καὶ τὴν θυγα - τέρα πρὸς τὰς ἐκκλησίας δεησομένην ὑμῶν · σώσατε , ἐλεήσατέ μου τὸν πατέρα .
Lemmas: τοι - ἀϋτή ἀπολογέομαι , μετά οὗτος πολύς ἐγώ ψήφισμα φέρω ἐν ὁ χείρ ἀντί ἱκετηρία ἀναγιγνώσκω , κατά ὅς πρέσβυς ἐξέρχομαι , κατά ὅς τριήρης πλέω , κατά ὅς ὁ μέν οὐ ἐξεπιέννυμι , ὁ δέ κομίζω . οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατά ἕκαστος ἡμέρα [ , οὗτος ] πεντάκις , οὗτος , ἴωσις ἐπιτρέπω οἶς πρέσβυς . καί ἔτι πρός οὗτος θρῆνος δημότης , δάκρυον φυλέτης , οἰκεῖος , συγγενής , ὁ ἐκ Μακεδονία ὑπό ἐγώ λύω , ὅς ὁ χρέος ποιέω δωρεάν . ἄγω καί ὁ θυγα - τέρας πρός ὁ ἐκκλησία δέω σύ · σῴζω , ἐλεέω ἐγώ ὁ πατέρας .
libanius.declamatio-19 26
τί οὖν ὁ δῆμος ; καμφθήσεται καὶ ποιήσει τοῦτο πρὸς ἐμὲ ὃ πρὸς Ἄδραστον οἱ πρόγονοι καὶ Οἰδίπουν τὸν Θηβαῖον καί , τὸ Εὐριπίδου δρᾶμα , πρὸς τοὺς Ἡρακλείδας καί , τὸ Φρυνίχου , τὴν Μίλητον καὶ ἀποκρινεῖται <τοῖς> πρέσβεσι θορυβῶν ὁμοῦ καὶ δακρύων · οὐκ ἐκδίδομεν Δημοσθένην . οὔπω πεπτώκαμεν , οὔπω τοσ - οῦτον οὐδὲν πεπόνθαμεν . ἡττήθημεν μέν , ἀλλ’ ἴσως κρατήσομεν . τότε λήψεται Δημοσθένην , ὅτε τὴν πόλιν .
Lemmas: τίς οὖν ὁ δῆμος ; κάμπτω καί ποιέω οὗτος πρός ἐγώ ὁ πρός Ἄδραστος ὁ πρόγονος καί Οἰδίπους ὁ Θηβαῖος καί , ὁ Εὐριπίδης δρᾶμα , πρός ὁ Ἡρακλείδης καί , ὁ Φρύνιχος , ὁ Μίλητος καί ἀποκρίνω αἰτέω πρέσβις θορυβέω ὁμοῦ καί δάκρυον · οὐ ἐκδίδωμι Δημοσθένης . οὔπω πίπτω , οὔπω ὅς - οὗτος οὐδείς πάσχω . ἡσσάομαι μέν , ἀλλά ἴσως κρατέω . τότε λαμβάνω Δημοσθένης , ὅτε ὁ πόλις .
libanius.declamatio-19 27
ἂν οὕτως , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , σωθῶ τῶν μὲν ἐμῶν φίλων ἱκετευόντων , | ὑμῶν δὲ ἐλεούντων , τίς ὁ λοιπὸς ἔσται μοι βίος ; τί δια - τελέσω ποιῶν ; ἀργὸς καθεδοῦμαι λεγόντων ἑτέρων ἀκούων μετὰ τοσαύτην , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πολιτείαν ; καὶ τοῦθ’ ὑμῖν καλόν ; ἀλλ’ ἐρῶ καὶ γράψω πάλιν ἐκεῖνα τὰ συνήθη · ἐξίωμεν , εἰσφέρωμεν , νουθε - τῶμεν τοὺς ἕλληνας , ἀναμαχώμεθα τὴν ἧτταν , ἀντεχώμεθα τῆς ἀρχῆς . ὑμεῖς τούτου τοῦ καλοῦ κληρονόμοι .
Lemmas: εἄν οὕτως , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , σῴζω ὁ μέν ἐμός φίλος ἱκετεύω , | σύ δέ ἐλεέω , τίς ὁ λοιπός εἰμί ἐγώ βίος ; τίς διά - τελέω ποιέω ; ἀργός καθέζομαι λέγω ἕτερος ἀκούω μετά τοσοῦτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πολιτεία ; καί οὗτος σύ καλός ; ἀλλά λέγω καί γράφω πάλιν ἐκεῖνος ὁ συνήθης · ἐξέρχομαι , εἰσφέρω , νοῦθος - τέῳ ὁ Ἕλλην , ἀναμάχομαι ὁ ἧσσα , ἀντέχω ὁ ἀρχή . σύ οὗτος ὁ καλός κληρονόμος .
libanius.declamatio-19 28
καὶ τίς οὐχὶ τούτων τῶν ἐμοὶ προσκεκρουκότων , οὓς ἀνιῶ λέγων , ἐπαναστὰς ὑβριστι - κῶς ἐκβαλεῖ με τοῦ βήματος ; τὸν δὲ ἔκδοτον , τὸν δὲ ἄτιμον , τὸν ἐλέῳ σεσωσμένον , τὸν δοῦλον τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ δεδακρυκότων , τοῦτον δεῖ ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ σεμνότερον εἶναι τοῦ δέοντος ; πάλιν σὺ θρασύς ; ἐπιθυμεῖν ἔοικας δευτέρων κακῶν . μή με , 00 ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοιού - τοις φυλάξητε λόγοις , ἀλλ’ ἕως ἐπὶ τῆς ἔμπροσθεν ἑστήκατε δόξης , ἀποκτείνατε . 29 . Καὶ πῶς , φησίν , οὐ μανικὸν ἤδη βού - λεσθαι τελευτᾶν ἐξὸν ἀναμεῖναι τὴν Φιλίππου γνώμην , ἂν ἄρα λάβῃ ; ὁ δ’ ἴσως φείσεται λα - βών , οἵα πολλὰ πρὸς πολλοὺς ἐφιλανθρωπεύ - σατο . φείσεται Φίλιππος Δημοσθένους ; οὐκ ἀποκτενεῖ ; καὶ τίνος ἀναμνησθείς ; τῶν ὑπὲρ Ὀλυνθίων λόγων ; ποίων ; τῶν πρώτων ἤ τῶν δευτέρων ἢ τῶν τρίτων ; ἀλλὰ τῶν ὑπὲρ Φωκέων , ὧν τοὺς μὲν ὁ δῆμος ἤκουσε , τοὺς δὲ τὸ δικαστήριον ; οἷς οἶδεν ὅτι τὸ μὲν ἐμὸν μέρος ἐστὲ μὲν ἐπὶ Θρᾴκης [ Xαλκίδος ] σώζονται δὲ Φωκεῦσιν αἰ πόλεις , διὰ δὲ τοὺς λαμπροὺς τούτους οὐκ ἀνέξεται Φίλιππος ἠδικῆσθαι .
Lemmas: καί τίς οὐ οὗτος ὁ ἐγώ προσκρούω , ὅς ἀνιάω λέγω , ἐπανίστημι ὑβριστής - πῶς ἐκβάλλω ἐγώ ὁ βῆμα ; ὁ δέ ἔκδοτος , ὁ δέ ἄτιμος , ὁ ἔλεος σῴζω , ὁ δοῦλος ὁ ὑπέρ αὐτός δακρύω , οὗτος δέω ἀναβαίνω ἐπί ὁ βῆμα καί σεμνός ἔρχομαι ὁ δέω ; πάλιν σύ θρασύς ; ἐπιθυμέω ἔοικα δεύτερος κακός . μή ἐγώ , 00 ἀνήρ Ἀθηναῖος , οιὁ - ὁ φυλάσσω λόγος , ἀλλά ἠώς ἐπί ὁ ἔμπροσθεν ἵστημι δόξα , ἀποκτείνω . 29 . καί πῶς , φημί , οὐ μανικός ἤδη βοῦς - λανθάνω τελευτάω ἔξεστι ἀναμένω ὁ Φίλιππος γνώμη , εἄν ἄρα λαμβάνω ; ὁ δέ ἴσως φείδομαι λάω - βοῦς , οἷος πολύς πρός πολύς ἐφιλανθρωπεύ - Σάτο . φείδομαι Φίλιππος Δημοσθένης ; οὐ ἀποκτείνω ; καί τίς ἀναμιμνήσκω ; ὁ ὑπέρ Ὀλύνθιος λόγος ; ποῖος ; ὁ πρῶτος ἤ ὁ δεύτερος ἢ ὁ τρίτος ; ἀλλά ὁ ὑπέρ Φωκεύς , ὅς ὁ μέν ὁ δῆμος ἀκούω , ὁ δέ ὁ δικαστήριον ; ὅς οἶδα ὅτι ὁ μέν ἐμός μέρος εἰμί μέν ἐπί Θρᾴκη [ αλκίς ] σῴζω δέ Φωκεύς ὁ πόλις , διά δέ ὁ λαμπρός οὗτος οὐ ἀνέχω Φίλιππος ἀδικέω .
libanius.declamatio-19 30
ταῦτα πρῶτα παροξύνει τὸν ἄνθρωπον . ἔπειτα οἷς ἐλέγχων αὐτὸν οὐκ ἐπαυσάμην , τοὺς ξένους , τοὺς πεζεταίρους , περὶ ὧν τὴν αὐτὴν ἔχω δόξαν , εἰ καὶ νενικήκασιν , εὑρη - κέναι μοι δοκῶ δι’ ἃ ἐμοῦ φείσεται ; τῷ Πύθωνι ῥέοντι καὶ θυμὸν πολὺν ἀντιφέροντι πρὸς τὸ πῦρ σὺν ἠγώνισμαι ; τὸ ναυτικὸν νόμῳ πονηρῷ κατέλυσα ; κατει - λημμένης Ἐλατείας τὴν ἡσυχίαν ἐπῄνουν ;
Lemmas: οὗτος πρῶτος παροξύνω ὁ ἄνθρωπος . ἔπειτα ὅς ἐλέγχω αὐτός οὐ παύω , ὁ ξένος , ὁ πεζέταιροι , περί ὅς ὁ αὐτός ἔχω δόξα , εἰμί καί νικάω , εὑρίσκω - κενός ἐγώ δοκέω διά ὅς ἐγώ φείδομαι ; ὁ Πύθων ῥέω καί θυμός πολύς ἀντιφέρω πρός ὁ πῦρ σύν ἀγωνίζομαι ; ὁ ναυτικός νόμος πονηρός καταλύω ; κατέρχομαι - λαμβάνω Ἐλάτεια ὁ ἡσυχία ἐπαινέω ;
libanius.declamatio-19 37
βούλετ’ οὖν με τεθνάναι καὶ μὴ τὴν εὐψυχίαν ὑμῶν καὶ τὴν τύχην ἔχειν τὸ τρίτον , τὴν Δημοσθένους εὔνοιαν , τοῦτο μὲν ἀκούων Θεμιστοκλέα γνώμῃ τῆς τοῦ Μήδου κρατήσαντα δυνάμεως ἐκείνης , τοῦτο δὲ Κόνωνα , ἄνδρα φυγάδα , Λακεδαιμονίους ἐξελάσαντα τῆς θαλάσσης . οὐκοῦν ὃ ἐζήτει μάλιστα , τοῦτο ἕξει . Δημοσθένης οἴχεται . εἰ δ’ οὐ ξίφει Μακεδονικῷ , κατὰ δὲ τὸν παρ’ ὑμῖν νόμον , τὸ μὲν ἐκείνῳ χαρίσασθε τὸ μηκέτ’ εἶναί με , τὸ δὲ ὑμῖν αὐτ’ οἶς , τὸ μὴ παρ’ ἐκεί - νου με πεσεῖν , ἤ , εἰ βούλεσθε , τοῦτό γε καὶ ἐμοὶ χαρί - σασθε . πάντως γε ἄξιος ὑμῖν ταύτης ἐγὼ τῆς χάριτος , ἄλλως θ’ ὅτε καὶ διὰ πρεσβείας ἔξεστιν αὐτὸν πραῦναι λέγοντας ὅτι τὸν ἄνθρωπον ὅν ἐμίσεις σὺ σπου - δαῖον ἐν τοῖς ἡμετέροις ἡμεῖς εὑρήκαμεν καὶ οὐχ οἷοί τε γεγενήμεθα μὴ τοσοῦτον αὐτῷ χαρίσασθαι . συγγνώμην οὖν ἔχειν , εἰ τὸ πρᾶγμα τεμόντες σὲ μὲν ἐτιμήσαμεν τῷ θανάτῳ , τὸν δὲ τῷ ἐνταῦθ’ ἀρκέσαι πρὸς ἐκεῖνον , ἄλλως τε ὅτε καὶ Δημάδης ἐλθὼν παραιτεῖται καὶ πείθει φίλος σαυτῷ καὶ συνήθης ἄνθρωπος . 38 . Μέλλων δὲ τελευτᾶν ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναἶοι , τίσι τε λυπούμενος καὶ τίσι χαίρων ἀπέρ - χομαι . χαίρω μὲν ὅτι πολλῶν ἐπ’ ἐμὲ συστάντων καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἑκάστην κρινόντων , εἰσαγγελλόντων , γραφομένων ξῶ καὶ πολιτεύομαι καὶ κατήγορος ἅπας ἀπῆλθεν ἐρυθριῶν · ἀλγῶ δὲ ὅτι τοὺς γονέας τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ πεσόντων οὐκ ἔσχον ὡς ἐβουλόμην παρα - μυθήσασθαι . ἐγὼ μὲν γάρ , ὦ πατέρες παίδων γενναίων , ἐσκόπουν πῶς ἂν ἐκπέμψαιμι νῦν , πῶς ἂν δείξαιμι Μακεδόνων πλείους μὲν νεκρούς , πλείους δὲ αἰχμαλώ - τους , κωλύει δὲ ἐσπέρα , ὡς ὁρᾶτε , ταῦτα ὑπ’ ἐμοῦ πραχθῆναι .
Lemmas: βούλομαι οὖν ἐγώ θνήσκω καί μή ὁ εὐψυχία σύ καί ὁ τύχη ἔχω ὁ τρίτος , ὁ Δημοσθένης εὔνοια , οὗτος μέν ἀκούω Θεμιστοκλῆς γνώμη ὁ ὁ Μῆδος κρατέω δύναμις ἐκεῖνος , οὗτος δέ Κόνων , ἀνήρ φυγάς , Λακεδαιμόνιος ἐξελαύνω ὁ θάλασσα . οὐκοῦν ὁ ζητέω μάλιστα , οὗτος ἔχω . Δημοσθένης οἴχομαι . εἰμί δέ οὐ ξίφος Μακεδ ́νιος , κατά δέ ὁ παρά σύ νόμος , ὁ μέν ἐκεῖνος χαρίζω ὁ μηκέτι εἰμί ἐγώ , ὁ δέ σύ αὐτω οἶς , ὁ μή παρά ἑαυτοῦ - νόος ἐγώ πίπτω , ἤ , εἰμί βούλομαι , τούτος γε καί ἐγώ χάρις - σάω . πάντως γε ἄξιος σύ οὗτος ἐγώ ὁ χάρις , ἄλλως ὁ ὅτε καί διά πρεσβεία ἔξεστι αὐτός πραύνω λέγω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὅς μισέω σύ ἕπω - δάϊς ἐν ὁ ἡμέτερος ἐγώ εὑρίσκω καί οὐ οἷος τε γίγνομαι μή τοσοῦτος αὐτός χαρίζομαι . συγγνώμη οὖν ἔχω , εἰμί ὁ πρᾶγμα τέμνω σύ μέν τιμάω ὁ θάνατος , ὁ δέ ὁ ἐνταῦθα ἀρκέω πρός ἐκεῖνος , ἄλλως τε ὅτε καί Δημάδης ἔρχομαι παραιτέομαι καί πείθω φίλος σεαυτοῦ καί συνήθης ἄνθρωπος . 38 . Μέλλων δέ τελευτάω λέγω πρός σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , τίσις τε λυπέω καί τίσις χαίρω Απέρ - χομαι . χαίρω μέν ὅτι πολύς ἐπί ἐγώ συνίστημι καί κατά ὁ ἡμέρα ἕκαστος κρίνω , εἰσαγγέλλω , γράφω δαίζω καί πολιτεύω καί κατήγορος ἅπας ἀπέρχομαι ἐρυθριάω · ἀλγέω δέ ὅτι ὁ γονεύς ὁ ἐν Χαιρώνεια πίπτω οὐ ἔχω ὡς βούλομαι παρά - μυθέομαι . ἐγώ μέν γάρ , ὦ πατήρ παῖς γενναῖος , σκοπέω πῶς ἄν ἐκπέμπω νῦν , πῶς ἄν δείκνυμι Μακεδών πολύς μέν νεκρός , πολύς δέ αἰχμαλωτίζω - ὁ , κωλύω δέ ἑσπέρα , ὡς ὁράω , οὗτος ὑπό ἐγώ πράσσω .
libanius.declamatio-19 43
ἀγγέλλετε δὴ τῷ δεσπότῃ τἀληθῆ , ὅτι ὁ μὲν δῆμος οὔπω δῆλος ἦν ὃ ποιήσει , σκέψεσθαι γὰρ ἔφησεν , ὁ δὲ Δημοσθένης τηρῶν | ἐκείνῳ τὴν δόξαν πιὼν <τὸ> κώνειον RIV ἀπέθανε . τοιούτοις ἴστω πολεμῶν ἀνδράσιν οἷς πᾶν αἰσχρὸν θανάτου φοβερώτερον .
Lemmas: ἀγγέλλω δή ὁ δεσπότης ἀληθής , ὅτι ὁ μέν δῆμος οὔπω δῆλος εἰμί ὁ ποιέω , σκοπέω γάρ φημί , ὁ δέ Δημοσθένης τηρέω | ἐκεῖνος ὁ δόξα πίνω ὅς κώνειον RIV ἀποθνῄσκω . τοιοῦτος ἵστημι πολεμέω ἀνήρ ὅς πᾶς αἰσχρός θάνατος φοβερός .