libanius.declamatio-18 9
καὶ ἰδίᾳ μὲν ἡμεῖς ὁπόταν πιπράσκωμεν εὔνους οἰκέτας , ὀκνοῦμεν ἀλλαχῆ τούτους ἀποδίδοσθαι , τῆς δὲ Δημοσθένους δουλείας ἄλλοις παραχωρήσομεν ; | καὶ Φίλιππος μὲν οἰκέ - του ὢν ἀδοξότερος καὶ τῶν ἀνδραπόδων ἀγενέστερος οὐδένα τῶν πονηρῶν τῶν παρ’ αὑτῷ πρὸς ὑμᾶς ἀπο - στέλλει δίκην ὑφέξοντα , ὑμεῖς δὲ εἰς Μακεδονίαν τοὺς ἁλόντας ξενίας πέμπετε ὥσπερ ἀποροῦντες δεσποτῶν ; 10 . Ἀλλ’ οὐ διώρισε , φησίν , ὁ νομοθέτης ὅποι δεῖ πιπράσκεσθαι . οὐχ ὥρισεν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐπέτρεψε . τὸ τοίνυν μὴ συγχωρεῖν ἄντικρυς ἴσον ἐστὶ τῷ κεκωλυκέναι . εἰ μὲν γὰρ ἐπέτρεπεν ἀλλαχῆ πιπρά - σκειν , οὐκ ἂν ἐν τῷ νόμῳ παρεσιώπησεν , ὁ δὲ τοῦτο προσθεῖναι κατοκνήσας σαφῶς ἀπεῖπεν . ἐρωτῶ γάρ σε · πότερα ἐλεεῖ τὸν ξενίας ἁλόντα ἢ τοὐναντίον μεμίση - κεν ; εἰ μὲν γὰρ ἐλεεῖ , πῶς οἰκτείρειν ἐστὶ τὸ πι - πράσκειν ἀλλαχῆ ; εἰ δὲ μισεῖ , μόνως οὕτως ὑπομένει δίκην ἀξίαν , ἂν ὑμεῖς ἔχητε δουλεύοντα . ἐξελήλυθε τῆς πόλεως τὸ σῶμα , καὶ ἡ τιμωρία παύεται . εἰ γὰρ Φιλοκράτης ἑάλω ξενίας , ἔδει τοῦτον ἀλλαχῆ πιπρά - σκεσθαι . εἰ γὰρ Δημάδης , εἰ γὰρ Ἡγήμων , εἰ γὰρ Αἰσχίνης , εἰσὶ γάρ , εἰσὶ δωροδόκοι , πονηροί , ἀλλ’ οὖν γε πολὺν χρόνον σύνοικοι γεγόνασιν ὑμῖν . 11 . Ὅταν δὲ τὸ ἀξίωμα ἐννοήσω τοῦ δούλου , γίγνεται γάρ τις καὶ δοῦλος ἔνδοξος , οὐ φέρω τὸ καινὸν τῆς πράσεως . ἥκει τις ὠνησόμενος Δημοσθένην . τὸν ὠνητὴν ἀνακρίνατε , τὸν ἔμπορον ἐξετάσατε . εἰ μέν ἐστι Πελοποννήσιος , εἰ μέν ἐστιν ἐκ τῆς Ἑλλάδος , εἰ Βυζάντιος , εἰ Περίνθιος , πιπράσκω , φιλοῦντας ἔξει δεσπότας καὶ χάριν εἰδότας , ταχέως ἐλευθερωθήσεται ὑπὲρ ἐλευθερίας ἐλευθερίαν λαβών , | προσοφεί - λοῦσιν αὐτῷ ταύτην τὴν χάριν οἱ κύριοι · ἂν δὲ Ἕλ - ληνα πιπράσκω βαρβάροις , ἂν τὸν ἐμὸν οἰκέτην παρα - χωρήσω Μακεδόσιν , ἂν Φιλίππῳ , πολλὰ ὠνεῖται δι’ ἑνὸς σώματος , τὴν παρρησίαν , τὸ βῆμα , τὰς ἐκκλησίας τὰς Δημοσθένους τὰς παλαιάς , τὴν ἀρχαίαν τύχην τοῦ δημαγωγοῦ , τὸν Πειραιᾶ , τὰς τριήρεις , τὸ φρόνημα τῶν Ἀθηναίων , τοὺς ὅρκους οὓς ὤμοσε . Μαραθῶνα τούτῳ συμπιπράσκεις , Σαλαμῖνα , τἀς Πλαταιάς , πάντα τὰ Δημοσθένους ῥήματα .
Lemmas: καί ἴδιος μέν ἐγώ ὁπόταν πέρνημι εὔνους οἰκέτης , ὀκνέω ἀλλαχῆ οὗτος ἀποδίδωμι , ὁ δέ Δημοσθένης δουλεία ἄλλος παραχωρέω ; | καί Φίλιππος μέν οἶκος - τις εἰμί ἄδοξος καί ὁ ἀνδράποδον ἀγενής οὐδείς ὁ πονηρός ὁ παρά ἑαυτοῦ πρός σύ ἀπος - στέλλω δίκη ὑπέχω , σύ δέ εἰς Μακεδονία ὁ ἁλίσκομαι ξενία πέμπω ὥσπερ ἀπορέω δεσπότης ; 10 . ἀλλά οὐ διορίζω , φημί , ὁ νομοθέτης ὅποι δέω πιπράσκω . οὐ ὁρίζω , ἀλλά οὐδέ ἐπιτρέπω . ὁ τοίνυν μή συγχωρέω ἄντικρυς ἴσος εἰμί ὁ κωλύω . εἰμί μέν γάρ ἐπιτρέπω ἀλλαχῆ πίπρα - σκῶ , οὐ ἄν ἐν ὁ νόμος παρασιωπάω , ὁ δέ οὗτος προστίθημι κατοκνέω σαφής ἀπολέγω . ρωτώ γάρ σύ · πότερος ἐλεέω ὁ ξενία ἁλίσκομαι ἢ ἐναντίος Μεμίση - ἄν ; εἰμί μέν γάρ ἐλεέω , πῶς οἰκτίρω εἰμί ὁ πι - πράσκω ἀλλαχῆ ; εἰμί δέ μισέω , μόνος οὕτως ὑπομένω δίκη ἄξιος , εἄν σύ ἔχω δουλεύω . ἐξέρχομαι ὁ πόλις ὁ σῶμα , καί ὁ τιμωρία παύω . εἰμί γάρ Φιλοκράτης ἁλίσκομαι ξενία , δέω οὗτος ἀλλαχῆ πίπρα - σκῶ . εἰμί γάρ Δημάδης , εἰμί γάρ Ἡγήμων , εἰμί γάρ Αἰσχίνης , εἰμί γάρ , εἰμί δωροδόκος , πονηρός , ἀλλά οὖν γε πολύς χρόνος σύνοικος γίγνομαι σύ . 11 . ὅταν δέ ὁ ἀξίωμα ἐννοέω ὁ δοῦλος , γίγνομαι γάρ τις καί δοῦλος ἔνδοξος , οὐ φέρω ὁ καινός ὁ πρᾶσις . ἥκω τις ὠνέομαι Δημοσθένης . ὁ ὠνητής ἀνακρίνω , ὁ ἔμπορος ἐξετάζω . εἰμί μέν εἰμί Πελοποννήσιος , εἰμί μέν εἰμί ἐκ ὁ Ἑλλάς , εἰμί Βυζάντιος , εἰμί Περίνθιος , πιπράσκω , φιλέω ἔχω δέσποτας καί χάρις οἶδα , ταχέως ἐλευθερόω ὑπέρ ἐλευθερία ἐλευθερία λαμβάνω , | προσοφεί - λόω αὐτός οὗτος ὁ χάρις ὁ κύριος · εἄν δέ αἱρέω - Λῆνα πιπράσκω βάρβαρος , εἄν ὁ ἐμός οἰκέτης παρά - χωρέω Μακεδών , εἄν Φίλιππος , πολύς ὠνέομαι διά εἷς σῶμα , ὁ παρρησία , ὁ βῆμα , ὁ ἐκκλησία ὁ Δημοσθένης ὁ παλαιός , ὁ ἀρχαῖος τύχη ὁ δημαγωγός , ὁ Πειραιεύς , ὁ τριήρης , ὁ φρόνημα ὁ Ἀθηναῖος , ὁ ὅρκος ὅς ὄμνυμι . Μαραθών οὗτος συμπιπράσκω , Σαλαμίς , ὅς Πλάταια , πᾶς ὁ Δημοσθένης ῥῆμα .