ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-17 1
οὐκ ἦν , ὡς ἔοικεν , ἀρκοῦν Αἰσχίνῃ τούτῳ Πύλας ἀνοῖξαι Φιλίππω καὶ τοσοῦτον ἔθνος αὐτῶ παρα - δοῦναι <ὅσον> τὸ Φωκέων , ἀλλ’ ὅπως καὶ τῶν τῇ πυλαίᾳ γένοιτο κύριος καὶ γένους τῶν παλαιῶν ἀμφικτυόνων ὁ Μακεδών , πρὸς τῷ προτέρῳ κατέπρα - ξεν .
Lemmas: οὐ εἰμί , ὡς ἔοικα , ἀρκέω Αἰσχίνης οὗτος Πύλαι ἀνοίγνυμι Φίλιππος καί τοσοῦτος ἔθνος αὐτός παρά - δίδωμι ὅσος ὁ Φωκεύς , ἀλλά ὅπως καί ὁ ὁ πυλαῖος γίγνομαι κύριος καί γένος ὁ παλαιός ἀμφικτύονες ὁ Μακεδών , πρός ὁ πρότερος καταπείρω - ξεʹ .
libanius.declamatio-17 2
ἐμοὶ δὲ οὐ τοῦτο φαίνεται θαυμαστόν , εἴ τι τῶν Φιλίππου βέλτιον ἔχειν οὗτος ἐποίησεν , ἀλλ’ ὅτι ῥᾷστόν ἐστι παρ’ ὑμῖν δίκην τε ἀδικοῦντα μὴ δοῦναι καὶ κερδαίνοντα καθ’ ὑμῶν αὖθις ἕτερα πιστεύεσθαι Ath = Atlious Laurae Ω 123 Ρ = Parisinus gr . 2998 Η = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 Ma = Matritensis 4679 ( olim N-49 ) D = Parisirms gr . 1758 παρ’ ὑμῶν . καὶ νῦν οὐ τοῦτο ἔστι χαλεπόν , τὰ μέ - γιστα ὑπ’ Αἰσχίνου δεῖξαι βεβλαμμένην τὴν πόλιν , ἀλλ’ ὑμᾶς πεῖσαι μισῆσαι τοὺς καθ’ ὑμῶν τοῖς ἐχθροῖς ὑπηρετοῦντας . ὃ τοὺς πολλοὺς τῶν δυναμένων καὶ γράφεσθαι | καὶ διελέγχειν ὀκνεῖν ποιεῖ .
Lemmas: ἐγώ δέ οὐ οὗτος φαίνω θαυμαστός , εἰμί τίς ὁ Φίλιππος ἀγαθός ἔχω οὗτος ποιέω , ἀλλά ὅτι ῥᾴδιος εἰμί παρά σύ δίκη τε ἀδικέω μή δίδωμι καί κερδαίνω κατά σύ αὖθις ἕτερος πιστεύω Ath = Atlious Laurae Ω 123 Ρ = Parisinus gr . 2998 ὁ = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 Ma = Matritensis 4679 ( olim N-49 ) D = Parisirms gr . 1758 παρά σύ . καί νῦν οὐ οὗτος εἰμί χαλεπός , ὁ ἐγώ - γιστα ὑπό Αἰσχίνης δείκνυμι βλάπτω ὁ πόλις , ἀλλά σύ πείθω μισέω ὁ κατά σύ ὁ ἐχθρός ὑπηρετέω . ὁ ὁ πολύς ὁ δύναμαι καί γράφω | καί διελέγχω ὀκνέω ποιέω .
libanius.declamatio-17 7
ἐντεῦθεν οἱ μὲν ἐκ τῶν δη - μοτικῶν οἰκιῶν καὶ ὧν τῆς εὐνοίας πλεῖσται μαρτυ - ρίαι , σχεδὸν ἠγνόηνται , τριταγωνισταὶ δὲ καὶ ναῦται καὶ γραφεῖς τυμπάνων λέγουσι , γράφουσι , πρεσβεύουσι , στρατηγοῦσι , πυλαγοροῦσιν . ἡ δ’ ἐπὶ τῶν ἐκκλησιῶν ἁμαρτία μικρὸν ὕστερον φαίνεται , καὶ τὸ δεινότατον , οὐδὲ πάσχοντες τοῦτ’ ᾔσθησθε .
Lemmas: ἐντεῦθεν ὁ μέν ἐκ ὁ δή - μοτικως οἰκία καί ὅς ὁ εὔνοια πλεῖστος μαρτυ - ῥίος , σχεδόν ἀγνοέω , τριταγωνιστής δέ καί ναύτης καί γραφεύς τύμπανον λέγω , γράφω , πρεσβεύω , στρατηγός , πυλαγορέω . ὁ δέ ἐπί ὁ ἐκκλησία ἁμαρτία μικρός ὕστερον φαίνω , καί ὁ δεινός , οὐδέ πάσχω οὗτος αἰσθάνομαι .
libanius.declamatio-17 8
τεκμήριον δέ , ἔτι Φωκέων θρηνούντων , ἔτι τῶν ταλαιπώρων διοικιζο - μένων καὶ τῶν μὲν φευγόντων , τῶν δὲ σφαττομένων , τῶν δὲ Μακεδόνας τρεφόντων , καὶ ὑμῶν ἐνὶ τούτῳ τὴν αἰτίαν τῶν ἐκεῖ κακῶν ἀνατιθέντων καὶ βοώντων ἐνίων ἐπ’ ἀγορᾶς , ὡς οὐ τὰ ὅπλα Φιλίππου τὰς πόλεις ἀπώλεσεν , ἀλλ’ αἱ πείσασαι καθῆσθαι τὸν δῆμον ἐλ - πίδες καὶ τὸ ψήφισμα δέξασθαι τὸ Φωκεῦσιν Ι ἀπειλοῦν , τὰ τοιαῦτα λεγόντων καὶ πεπεισμένων ἧκεν ὁ τῆς πυλαίας καιρὸς ἀπαιτῶν ῥήτορος εὔνοιαν . 9 . Πῶς οὖν ἡμεῖς οἱ πεπληγμένοι ; μᾶλλον δὲ μικρὸν ἄνωθεν , Φιλίππῳ πλεονέκτημα μὲν ἓν ἐγεγόνει μέγα καὶ οἷον οὔπω πρόσθεν ἀφ’ οὗ παρῆλθεν εἰς τὴν ἀρχήν , Πυλῶν κρατῆσαι καὶ διασπεῖραι τὸ τῶν εἴσω Πυλῶν προβεβλημένον ἔθνος . τοῦτο δὲ δυνηθεὶς ταχὺ καὶ ῥᾳδίως ἀπὸ σπονδῶν , οὐχ ὅπλων , διὰ τουτονὶ τὸν πείθοντα πιστεύειν ἀντὶ τοῦ φυλάττεσθαι δεύτερον ἕτερον ζητεῖ τοῦ προτέρου μεῖζον , ἀντὶ τῶν ἀπολο - μένων τὰ ἐν πυλαίᾳ συνδιοικεῖν καὶ μετασχεῖν τοῦ τῶν ἀμφικτυόνων ὀνόματός τε καὶ σχήματος .
Lemmas: τεκμήριον δέ , ἔτι Φωκεύς θρηνέω , ἔτι ὁ ταλαίπωρος διοικίζω - μένω καί ὁ μέν φεύγω , ὁ δέ σφάζω , ὁ δέ Μακεδών τρέφω , καί σύ ἐν οὗτος ὁ αἰτία ὁ ἐκεῖ κακός ἀνατίθημι καί βοῦς ἔνιοι ἐπί ἀγορά , ὡς οὐ ὁ ὅπλον Φίλιππος ὁ πόλις ἀπόλλυμι , ἀλλά ὁ πείθω κάθημαι ὁ δῆμος Ελ - πίδης καί ὁ ψήφισμα δέχομαι ὁ Φωκεύς Ι ἀπειλέω , ὁ τοιοῦτος λέγω καί πείθω ἥκω ὁ ὁ πυλαῖος καιρός ἀπαιτέω ῥήτωρ εὔνοια . 9 . πῶς οὖν ἐγώ ὁ πλήσσω ; μᾶλλον δέ μικρός ἄνωθεν , Φίλιππος πλεονέκτημα μέν εἷς γίγνομαι μέγας καί οἷος οὔπω πρόσθεν ἀπό ὅς παρέρχομαι εἰς ὁ ἀρχή , Πύλαι κρατέω καί διασπείρω ὁ ὁ εἴσω Πύλαι προβάλλω ἔθνος . οὗτος δέ δύναμαι ταχύς καί ῥᾴδιος ἀπό σπονδή , οὐ ὅπλον , διά οὗτος ὁ πείθω πιστεύω ἀντί ὁ φυλάσσω δεύτερος ἕτερος ζητέω ὁ πρότερος μέγας , ἀντί ὁ ἀπόλλυμι - μένω ὁ ἐν πυλαῖος συνδιοικέω καί μετέχω ὁ ὁ ἀμφικτύονες ὄνομα τε καί σχῆμα .
libanius.declamatio-17 10
Θετ - ταλοὺς μὲν οὖν καί τινας ἑτέρους τῶν πάλαι μεμαθη - κότων αἰσχρῶς κερδαίνειν ᾤετο αὑτὸν ὧς ἥδιστα δέ - ξεσθαι καὶ γνησιώτερον Φωκέων ἀμφικτύονα κρινεῖν , τῶν δ’ ἄλλων τοὺς οὐχ ἡδέως ταῦτα ὁρῶντας στενά - ξεῖν’ μὲν ἡσυχῆ πλὴν ἡμῶν , ἡμᾶς δὲ μόνους ὥσπερ τῆς παρ’ ἡμῖν πολιτείας κινουμένης ἀπαντήσεσθαι καὶ βοήσεσθαι καὶ τὸν ἐπεξιόντα τοῖς Ἑλληνικοῖς θεσμοῖς ἀπώσεσθαι .
Lemmas: Θετ - Ταλοῦς μέν οὖν καί τις ἕτερος ὁ πάλαι μανθάνω - κότος αἰσχρός κερδαίνω οἴομαι ἑαυτοῦ ὅς ἡδύς δέ - ξέω καί γνήσιος Φωκεύς ἀμφικτύων κρίνω , ὁ δέ ἄλλος ὁ οὐ ἡδύς οὗτος ὁράω στενός - ξένος μέν ἡσυχῆ πλήν ἐγώ , ἐγώ δέ μόνος ὥσπερ ὁ παρά ἐγώ πολιτεία κινέω ἀπαντάω καί βοάω καί ὁ ἐπεξέρχομαι ὁ Ἑλληνικός θεσμός ἀπωθέω .
libanius.declamatio-17 11
ἵνα δὴ μὴ τοῦτο γένηται , τὸν ἐοικότα Θετταλοῖς Ἀθηναῖον | τὸν καὶ ταῦτα χαριούμενον καὶ τὰ δεύτερα αὑτῷ προθύμως ἀνοίξοντα διαπράττεται παρ’ ἡμῶν εἰς πυλαίαν ἐλθεῖν . τοῦτο δ’ οὐ πολλοῦ πόνου , ἀλλὰ παρελθών τις καὶ πολὺ τοὺς ἄλλους φθάσας Αἰσχίνῃ , φησίν , ἐγχειρίζωμεν τὰ περὶ τὴν πυλαίαν . ἐπῄνεσαν οἱ παρεσκευασμένοι , τῶν δ’ ἄλλων ὁ μὲν οὐδὲ προσέσχεν , ὁ δὲ οὐχ ὑπώπτευσεν , ὁ δὲ ἀπελθεῖν ἔσπευδε , τῷ δ’ οὐκ ἔμελε τῶν κοινῶν , ὁ δ’ ἀντιλέγων ἠνώχλει .
Lemmas: ἵνα δή μή οὗτος γίγνομαι , ὁ ἔοικα Θεσσαλός Ἀθηναῖος | ὁ καί οὗτος χαρίζομαι καί ὁ δεύτερος ἑαυτοῦ πρόθυμος ἀνοίγω διαπράσσω παρά ἐγώ εἰς πυλαία ἔρχομαι . οὗτος δέ οὐ πολύς πόνος , ἀλλά παρέρχομαι τις καί πολύς ὁ ἄλλος φθάνω Αἰσχίνης , φημί , ἐγχειρίζω ὁ περί ὁ πυλαία . ἐπαινέω ὁ παρασκευάζω , ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν οὐδέ προσέχω , ὁ δέ οὐ ὑποπτεύω , ὁ δέ ἀπέρχομαι σπεύδω , ὁ δέ οὐ μέλω ὁ κοινός , ὁ δέ ἀντιλέγω ἀνοχλέω .
libanius.declamatio-17 12
τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; ἐχειροτονήθη παρ’ Ἀθηναίοις τὰ Φιλίππῳ δοκοῦντα . καὶ ἐβάδιζεν ἐνθένδε πυλαγόρας χρησιμώτερος ἐκείνῳ πολὺ τοῦ Παρμενίωνος . ὁ μὲν γὰρ οὐκ ἂν πείθοι ῥᾳ - διος δεσπότῃ χαρίζεσθαι δοκῶν · ὅταν δέ τις ἀπὸ τῶν ἠδικημένων τῷ λελυπηκότι συμπράττῃ , τὰ μέγιστα ὀνήσειεν ἂν οὐκ οὔσης ὑποψίας τῶν λόγων .
Lemmas: τίς δέω ὁ πολύς λέγω ; χειροτονέω παρά Ἀθηναῖος ὁ Φίλιππος δοκέω . καί βαδίζω ἐνθένδε πυλαγόρας χρήσιμος ἐκεῖνος πολύς ὁ Παρμενίων . ὁ μέν γάρ οὐ ἄν πείθω ῥᾴδιος - δῖος δεσπότης χαρίζω δοκέω · ὅταν δέ τις ἀπό ὁ ἀδικέω ὁ λυπέω συμπράσσω , ὁ μέγας ὀνίνημι ἄν οὐ σέω ὑποψία ὁ λόγος .
libanius.declamatio-17 13
ὧς οὖν ἧκεν οὗτος διὰ Φωκέων χαίρων καὶ τοὺς ἱερο - μνήμονας καὶ τὸν Φίλιππον εἶδε , τοῖς μέν , ὧς εἰκός , ἐνεδείξατο δεδοικέναι τὸν ἄνθρωπον , ὅπως , εἴ τις καὶ θαρρῶν ἐτύγχανεν , ἐκπλήττοιτο καὶ συγχωροίη , πρὸς δὲ αὐτὸν διελέγετο καὶ συνετίθετο τί δεῖ γενέσθαι καὶ τίς ὁ τούτων μισθός . τοῦ δ’ , ὡς εἰκός , φήσαντος πλουτεῖν καὶ διδόναι | δύνασθαι τὰ λοιπὰ οὕτως ὧς ἔμελλεν ἐκείνω συνοίσειν συνετίθει .
Lemmas: ὅς οὖν ἥκω οὗτος διά Φωκεύς χαίρω καί ὁ ιερός - μνήμων καί ὁ Φίλιππος ὁράω , ὁ μέν , ὅς ἔοικα , ἐνδείκνυμι δείδω ὁ ἄνθρωπος , ὅπως , εἰμί τις καί θαρσέω τυγχάνω , ἐκπλήσσω καί συγχωρέω , πρός δέ αὐτός διαλέγω καί συντίθημι τίς δέω γίγνομαι καί τίς ὁ οὗτος μισθός . ὁ δέ , ὡς ἔοικα , φημί πλουτέω καί δίδωμι | δύναμαι ὁ λοιπός οὕτως ὅς μέλλω ἐκεῖνος συμφέρω συντίθημι .
libanius.declamatio-17 14
οἱ μὲν οὖν εἰδότες ἀκριβῶς Αἰσχίνην καὶ πρὸ τῶν ψήφων ἀμφικτύονα τὸν Φίλιππον ἐκάλουν , ποιήσειν γὰρ τοῦ - τον ὅ πεποίηκεν , οἱ δὲ τῷ τῆς πόλεως ἤθει τὸν πυλα - γόραν κρίναντες μάτην , ἔφασκον , οὑτοσὶ Φίλιπ - πος ἅπτεται τῆς τοῦ συνεδρίου κοινωνίας . ὁ γὰρ οὐκ ἐάσων οὐδ’ ἐπιτρέψων , ἀλλ’ ἀντικροὐ - σων καὶ διακωλύσων τοὺς τῶν Ἑλλήνων ἁμαρ - τἀνοντας πλησίον , ἀνὴρ Ἀθηναῖος , πόλεως ἑλευθέρας , κηδομένης τοῦ γένους , τὸ τῆς Ἑλ - λάδος περιστελλούσης ἀξίωμα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν οἶδα ἀκριβῶς Αἰσχίνης καί πρό ὁ ψῆφος ἀμφικτύων ὁ Φίλιππος καλέω , ποιέω γάρ ὁ - τον ὁ ποιέω , ὁ δέ ὁ ὁ πόλις ἦθος ὁ πύλη - Γοράν κρίνω μάτην , φάσκω , οὗτος Φίλιπ - πούς ἅπτω ὁ ὁ συνέδριον κοινωνία . ὁ γάρ οὐ ἐάω οὐδέ ἐπιτρέπω , ἀλλά ἀντικρούω - σός καί διακωλύω ὁ ὁ Έλληνας ἦμαρ - ἀνίημι πλησίος , ἀνήρ Ἀθηναῖος , πόλις ἐλεύθερος , κήδω ὁ γένος , ὁ ὁ ἑλ - λῆδος περιστέλλω ἀξίωμα .
libanius.declamatio-17 15
ταῦτα εἴκαζον Ἀθηναίῳ μὲν ἀνδρὶ πρέποντα , πόρρω δὲ τῆς Αἰσχίνου δωροδοκίας , ὧς εὐθὺς ἐπεδείχθη . καθημένων γὰρ τῶν ἀμφικτυόνων καὶ τῶν πάλαι καταισχυνάντων αὑτοὺς Θετταλῶν τε καὶ Θηβαίων πολλὰ μὲν τὸν Φίλιππον ἐπαινεσάντων , πολλὰ δὲ τῶν οὐκ ἔτ’ ὄντων Φωκέων κατηγορησάντων καὶ τελευταῖον εἰπόντων , ὅτι τούτῳ μέντοι μεταδοτέον τοῦ συνεδρίου πολὺ βελ - τίονι Φωκέων βασιλεῖ καὶ δικαιοτέρῳ τὰς ἐκεί - νῶν ψήφους ἔχειν , εἰκὸς μὲν Ι ἦν ἐπὶ τούτοις τὸν ἡμέτερον πυλαγόραν σχετλιάσαι καὶ μαρτύρασθαι μὲν ἥρωας , καλέσαι δ’ ἐν Πυθοῖ τὸν Πύθιον , πάντα δ’ ἐμπλῆσαι βοῆς ἐπιτιμῶντα , μεμφόμενον , αἰτιώμενον , κλείοντα τὸ συνέδριον τῷ βαρβάρῳ · ὁ δὲ τί ποιεῖ καὶ πῶς τὴν παρ’ ὑμῶν χειροτονίαν ἐτίμησεν ;
Lemmas: οὗτος εἰκάζω Ἀθηναῖος μέν ἀνήρ πρέπω , πρόσω δέ ὁ Αἰσχίνης δωροδοκία , ὅς εὐθύς ἐπιδείκνυμι . κάθημαι γάρ ὁ ἀμφικτύονες καί ὁ πάλαι καταισχύνω ἑαυτοῦ Θεσσαλός τε καί Θηβαῖος πολύς μέν ὁ Φίλιππος ἐπαινέω , πολύς δέ ὁ οὐ ἔτι εἰμί Φωκεύς κατηγορέω καί τελευταῖος λέγω , ὅτι οὗτος μέντοι μεταδοτέον ὁ συνέδριον πολύς Βέλ - τίων Φωκεύς βασιλεύς καί δίκαιος ὁ ἑαυτοῦ - νόος ψῆφος ἔχω , ἔοικα μέν Ι εἰμί ἐπί οὗτος ὁ ἡμέτερος πυλαγόρας σχετλιάζω καί μαρτύρομαι μέν ἥρως , καλέω δέ ἐν Πυθώ ὁ Πύθιος , πᾶς δέ ἐμπίμπλημι βοή ἐπιτιμάω , μέμφομαι , αἰτιάομαι , κλείω ὁ συνέδριον ὁ βάρβαρος · ὁ δέ τίς ποιέω καί πῶς ὁ παρά σύ χειροτονία τιμάω ;
libanius.declamatio-17 16
εἰπὲ τοῖς δικασταῖς ἀναβάς , Αἰσχίνη , τοὺς λόγους τοὺς τοῦ κοινοῦ τῶν Ἑλλήνων , οὓς διὰ τῆς σῆς φωνῆς ὁ τῶν Ἀθηναίων ἐποιήσατο δῆμος . ἀπορεῖς καὶ κύπτεις εἰς γῆν . ἀλλ’ οὐ τότε γε ἦν ἀπορία λόγων ἀνδρὶ καὶ δικαίῳ καὶ φιλέλληνι καὶ κοσμοῦντι τοὺς ἐκπέμψαντας οἷς προῃρεῖτο .
Lemmas: λέγω ὁ δικαστής ἀναβαίνω , Αἰσχίνης , ὁ λόγος ὁ ὁ κοινός ὁ Έλληνας , ὅς διά ὁ σός φωνή ὁ ὁ Ἀθηναῖος ποιέω δῆμος . ἀπορέω καί κύπτω εἰς γῆ . ἀλλά οὐ τότε γε εἰμί ἀπορία λόγος ἀνήρ καί δίκαιος καί φιλέλλην καί κοσμέω ὁ ἐκπέμπω ὅς προαιρέω .
libanius.declamatio-17 17
ὁ δὲ πῶς σιγῶν εἱστήκει τοιούτων ἀκούων , ὧ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λόγων , ἐφ’ οἷς τις <τις> ἀνέκραγεν ; ἄφωνος ἦν τῆς πυλαίας ἁρπαζομένης , ἄφω - νος τῶν σεμνοτάτων συνταραττομένων , ἄφωνος τοῦ θεσμοῦ διορυττομένου καὶ τοσαύτης μέθης ἐπὶ τὸ συνέδριον φερομένης καὶ τοῦ καθαρωτάτου τῶν ἐν Ἕλλησι καλῶν μέλλοντος καταρρυπαίνεσθαι αἰ μίξει βαρ - βάρων Ἀθηναῖος ὤν , εἴπερ ἐστί , πυλαγόρας ὤν , κα - κῶς μέν , ἀλλ’ ἀπεσταλμένος , τὰ συμφέροντα τῆς πόλεως γνώμῃ καὶ φωνῇ σώζειν ταχθείς , ὥσπερ ἔξωθέν ποθεν ἐπελθὼν Πέρσης ἢ Σκύθης , ᾧ βραχὺς λόγος τῶν παρ’ ἡμῖν <νομίμων> Ι ἀνατρεπομένων , οὕ - τὼς οὐδὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐφθέγξατο οὔτε ἔγρυξεν , ὥσπερ οἰκέτης ἐφεστηκότος δεσπότου καὶ κελεύοντος σιγᾶν . τοσοῦτον , ὧ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δύνα - ται χρυσίον δοθὲν ἢ προσδοκώμενον .
Lemmas: ὁ δέ πῶς σιγάω ἵστημι τοιοῦτος ἀκούω , ὧ ἀνήρ Ἀθηναῖος , λόγος , ἐπί ὅς τις ὅς ἀνακράζω ; ἄφωνος εἰμί ὁ πυλαῖος ἁρπάζω , ἀφίημι - ν ὁ σεμνός συνταράσσω , ἄφωνος ὁ θεσμός διορύσσω καί τοσοῦτος μέθη ἐπί ὁ συνέδριον φέρω καί ὁ καθαρός ὁ ἐν Ἕλλην καλός μέλλω καταρρυπαίνω ὁ μίξις βοιρ - βάρος Ἀθηναῖος εἰμί , εἴπερ εἰμί , πυλαγόρας εἰμί , ἄν - πῶς μέν , ἀλλά ἀποστέλλω , ὁ συμφέρω ὁ πόλις γνώμη καί φωνή σῴζω τάσσω , ὥσπερ ἔξωθεν πόθεν ἐπέρχομαι Πέρσης ἢ Σκύθης , ὅς βραχύς λόγος ὁ παρά ἐγώ <νομίμων> Ι ἀνατρέπω , ὅς - τώς οὐδείς οὔτε μικρός οὔτε μέγας φθέγγομαι οὔτε γρύζω , ὥσπερ οἰκέτης ἐφίστημι δεσπότης καί κελεύω σιγάω . τοσοῦτος , ὧ ἀνήρ Ἀθηναῖος , δύναμαι - ται χρυσίον δίδωμι ἢ προσδοκάω .
libanius.declamatio-17 18
ἰσχύσαντος δὴ τοῦ κακῶς φρονοῦντος καὶ διεφθαρμένου μέρους ἠκολούθησε καὶ τὸ δυνάμενον <ἅν> εἴ τις λόγος γενναῖος , μηδὲν τῶν αἰσχρῶν ἀνασχέσθαι . νῦν δ’ ὁρῶντες τὸν ἐκ τῆς μεγίστης καὶ ἐνδοξοτάτης πό - λεως ἐφεστηκότα Φιλίππῳ ἐν τῷ συνεδρίῳ τῇ σιωπῇ πολλῆς παρανοίας ἡγοῦντο μείζω ὑμῶν ἀξιοῦν φρο - νεῖν . γίγνεται Φίλιππος ἀμφικτύων ἀντὶ τῶν ἀθλίων Φωκέων . καὶ τοῦτο ὠνεῖται παρ’ ἐκείνου δεύτερον , μᾶλλον δὲ τρίτον · Θρᾴκη , Φωκίς , πυλαία . κἂν ἀφίκη - σθε εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον , ὄψεσθε τὸν Ἀμύντου τὰ τῶν Ἑλλήνων διοικοῦντα . 19 . Οὕτω δὴ διαθεὶς τὸν ἀμφικτύονα Αἰσχίνης καὶ λαμπρότητα χρόνῳ μακρῷ βεβαιωθεῖσαν συγχέας ἃ μὲν ὑπὲρ τούτων ἔλαβεν , αὐτὸς ἂν εἰδείη , ἀλλὰ δεῦρό | γε ἥκει σεμνότερος γεγονὼς καὶ τῶν 〈 ἀνταγωνιστῶν 〉 ἀγα - νακτούντων αἰσθόμενος οὐ δέδοικε τῶν τε ἐπιτηδείων δεδιέναι λεγόντων , εἰδέναι γὰρ τὸ πεπραγμένον οὐκ ἀνεκτόν , καταγελᾷ .
Lemmas: ἰσχύω δή ὁ κακῶς φρονέω καί διαφθείρω μέρος ἀκολουθέω καί ὁ δύναμαι ὅς εἰμί τις λόγος γενναῖος , μηδείς ὁ αἰσχρός ἀνέχω . νῦν δέ ὁράω ὁ ἐκ ὁ μέγας καί ἔνδοξος πό - λαός ἐφίστημι Φίλιππος ἐν ὁ συνέδριον ὁ σιωπή πολύς παράνοια ἡγέομαι μέγας σύ ἀξιόω φρο - νέος . γίγνομαι Φίλιππος Ἀμφικτύων ἀντί ὁ ἄθλιος Φωκεύς . καί οὗτος ὠνέομαι παρά ἐκεῖνος δεύτερος , μᾶλλον δέ τρίτος · Θρᾴκη , Φωκίς , πυλαῖος . κἀν ἀφικνέομαι - σθένω εἰς ἐκεῖνος ὁ τόπος κατά ὁ παλαιός νόμος , ὁράω ὁ Ἀμύντας ὁ ὁ Έλληνας διοικέω . 19 . οὕτως δή διατίθημι ὁ ἀμφικτύων Αἰσχίνης καί λαμπρότης χρόνος μακρός βεβαιόω συγχέω ὅς μέν ὑπέρ οὗτος λαμβάνω , αὐτός ἄν οἶδα , ἀλλά δεῦρο | γε ἥκω σεμνός γίγνομαι καί ὁ 〈 ἀνταγωνιστής 〉 ἀγα - νακτούντων αἰσθάνομαι οὐ δείδω ὁ τε ἐπιτήδειος δείδω λέγω , οἶδα γάρ ὁ πράσσω οὐ ἀνεκτός , καταγελάω .
libanius.declamatio-17 20
καὶ τοῦτό γε εἰκότως , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοιοῦτόν ἐστιν . ὅταν γάρ τις ἐνθάδε ζῶν μὴ τῷ κατὰ τοὺς νόμους ζῆν , ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν τυράν - νων φιλίας τὴν ἀσφάλειαν ἔχῃ , μέχρις ἂν ἐκείνοις εὖ πράττειν ὑπάρχῃ , καὶ τούτοις ἔνι θαρρεῖν . ποιοῦσι τοίνυν μετ’ ἐκείνων οἷς ὑπηρετοῦσι καὶ τὰ αὑτῶν μείζω τῶν νόμων .
Lemmas: καί τούτος γε ἔοικα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , τοιοῦτος εἰμί . ὅταν γάρ τις ἐνθάδε ζάω μή ὁ κατά ὁ νόμος ζάω , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ Τύρας - νόος φίλιος ὁ ἀσφάλεια ἔχω , μέχρι ἄν ἐκεῖνος εὖ πράσσω ὑπάρχω , καί οὗτος ἔνειμι θαρσέω . ποιέω τοίνυν μετά ἐκεῖνος ὅς ὑπηρετέω καί ὁ αὐτός μέγας ὁ νόμος .
libanius.declamatio-17 21
οὕτω τοίνυν ἐστὶ θρασὺς ὥστ’ οὐδέ φησιν ἀδικεῖν οὐδὲν ὑμᾶς . οὔτε γὰρ πόλιν σύμ - μαχον ὑμῶν ἀπεστερηκέναι οὔτε χώραν οὔτε λιμένας , οὐ προσόδους , οὐ τεῖχος , ἀλλ’ οὐδ’ ἐκβεβληκέναι τῆς ἀμφικτυονίας τὴν πόλιν οὐδ’ ὅλως οὐδὲν τὰ ὑμέτερα ἐλάττω πεποιηκέναι .
Lemmas: οὕτως τοίνυν εἰμί θρασύς ὥστε οὐδέ φημί ἀδικέω οὐδείς σύ . οὔτε γάρ πόλις σύμ - μάχος σύ ἀποστερέω οὔτε χώρα οὔτε λιμήν , οὐ πρόσοδος , οὐ τεῖχος , ἀλλά οὐδέ ἐκβάλλω ὁ ἀμφικτυονία ὁ πόλις οὐδέ ὅλος οὐδείς ὁ ὑμέτερος μικρός ποιέω .
libanius.declamatio-17 22
ἐβουλόμην ἀληθῆ σοι τοῦτον εἷναι τὸν λόγον , Αἰσχίνη , καὶ μηδὲν χεῖρον ἔχειν τῶν ἡμετέρων ἀπὸ τῆς σῆς πολιτείας . οὕτω γὰρ ἂν ἐσώ - ζετο μέν μοι Θρᾴκη καὶ Κερσοβλέπτης , σύμμαχος ἀνὴρ καὶ φίλος , ἐσώζοντο δ’ ἂν οἱ Θηβαίων ἀντίπαλοι Φω - κεῖς , καὶ πολλὰ τείχη καὶ ὅπλα καὶ σώματα καὶ τόπος μεγάλην φέρων ῥοπήν . νῦν δὲ κἂν τρὶς ἀποθάνῃς , ἔτ’ ὀφείλεις δίκην . 23 . Ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν ἐκείνων ἐν ταῖς τῆς πρεσβείας εὐθύναις ἐγώ τε ἐξελέγξω καὶ οἶδε ὀργιοῦνται · ὅτι δὲ καὶ νῦν ἠδίκηνται κοινῇ τῆς πυλαίας προδεδομένης , πάνυ σαφὴς καὶ βραχὺς ὁ λόγος . μὴ γάρ μοι καταλέ - γῶν πλῆθος ἀδικημάτων ἐφ’ οἶς σε οὐκ εἰσήγαγον , δι’ ὃ κρίνῃ τοῦτο ἐκκλέψῃς , | ἀλλ’ εἰ μὲν οὐκ ἀδίκη - μα τοῦτο δείξεις , ἀποφεύγοις , εἰ δὲ οὐκ ἂν δύναιο , τί σοι κέρδος , εἰ μὴ πάντας ἀδικεῖς τοὺς τρόπους ; οὗτοι γὰρ οὐ τοῦ μὴ κατὰ πάντα ἠδικῆσθαι χάριν εἰώθασιν ἔχειν τε καὶ εἰδέναι , τοῦ δὲ καὶ ὁπωσοῦν ἠδικῆσθαι δίκην λαμβάνειν , ἐπεὶ καὶ τοῖς εὖ ποιοῦσιν ἴσασιν ἀποδιδόναι χάριν , κἂν ἐξ ἑνὸς εὐεργέται δει - κνύωνται τρόπου .
Lemmas: βούλομαι ἀληθής σύ οὗτος ἔρχομαι ὁ λόγος , Αἰσχίνης , καί μηδείς χείρων ἔχω ὁ ἡμέτερος ἀπό ὁ σός πολιτεία . οὕτως γάρ ἄν ἕννυμι - Ζέτος μέν ἐγώ Θρᾴκη καί Κερσοβλέπτης , σύμμαχος ἀνήρ καί φίλος , σῴζω δέ ἄν ὁ Θηβαῖος ἀντίπαλος Φω - ἐκεῖσε , καί πολύς τεῖχος καί ὅπλον καί σῶμα καί τόπος μέγας φέρω ῥοπή . νῦν δέ κἀν τρίς ἀποθνῄσκω , ἔτι ὀφείλω δίκη . 23 . ἀλλά ὑπέρ μέν ἐκεῖνος ἐν ὁ ὁ πρεσβεία εὔθυνα ἐγώ τε ἐξελέγχω καί οἶδα ὀργίζω · ὅτι δέ καί νῦν ἀδικέω κοινός ὁ πυλαῖος προδίδωμι , πάνυ σαφής καί βραχύς ὁ λόγος . μή γάρ ἐγώ καταλέ - γῆ πλῆθος ἀδίκημα ἐπί οἶς σύ οὐ εἰσάγω , διά ὁ κρίνω οὗτος ἐκκλέπτω , | ἀλλά εἰμί μέν οὐ ἀδίκη - πήδημα οὗτος δείκνυμι , ἀποφεύγω , εἰμί δέ οὐ ἄν δύναμαι , τίς σύ κέρδος , εἰμί μή πᾶς ἀδικέω ὁ τρόπος ; οὗτος γάρ οὐ ὁ μή κατά πᾶς ἀδικέω χάρις εἴωθα ἔχω τε καί οἶδα , ὁ δέ καί ὁπωσοῦν ἀδικέω δίκη λαμβάνω , ἐπεί καί ὁ εὖ ποιέω οἶδα ἀποδίδωμι χάρις , κἀν ἐκ εἷς εὐεργέτης δήω - κνύω τρόπος .
libanius.declamatio-17 24
εἰ δὲ μὴ ταῦτα οὕτως ἔγνωστο παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις , ἐξῄρητ’ ἂν ἐκ τῶν ἀνθρωπείων καὶ τιμωρία καὶ χάρις οὐκ ἀρκοῦντος οὐδενὸς διὰ παντὸς εἴδους χρηστῶν τε καὶ πονηρῶν ἔργων ἢ εὖ ποιεῖν ἢ κακοῦν . τίς οὖν ἐστιν ὅρος ἀπολογίας δίκαιος ; τὸν μὲν αἰτίαν ἔχοντα ἀπεκτονέναι δεικνύειν ὧς οὐκ ἀπέκτονεν ἢ ὧς δικαίως , τὸν δὲ προδεδωκέναι , δι - δάσκειν ὧς οὐ προδέδωκε , τὸν δὲ πατάξαι , ὡς οὐκ ἔπληξε , τὸν δὲ κλέψαι , ὡς οὐ κέκλοφεν .
Lemmas: εἰμί δέ μή οὗτος οὕτως γιγνώσκω παρά πᾶς ἄνθρωπος , ἐκλέγω ἄν ἐκ ὁ ἀνθρώπειος καί τιμωρία καί χάρις οὐ ἀρκέω οὐδείς διά πᾶς εἶδος χρηστός τε καί πονηρός ἔργον ἢ εὖ ποιέω ἢ κακόω . τίς οὖν εἰμί ὅρος ἀπολογία δίκαιος ; ὁ μέν αἰτία ἔχω ἀποκτείνω δείκνυμι ὅς οὐ ἀποκτείνω ἢ ὅς δίκαιος , ὁ δέ προδίδωμι , διά - δᾴσκω ὅς οὐ προδίδωμι , ὁ δέ πατάσσω , ὡς οὐ πλήσσω , ὁ δέ κλέπτω , ὡς οὐ κλέπτω .
libanius.declamatio-17 25
οὕτω δὴ καὶ περὶ τοῦ παρόντος νῦν πράγματος . ἐπέμφθης , Αἰσχίνη , πυλαγόρας . ἦλθες εἰς πυλαίαν . εὗρες εἰσαγό - μενον εἰς τὰ ἀπόρρητα τῶν Ἑλλήνων ἄνδρα βάρβαρον παρὰ τοὺς νόμους . ἐσίγησας γλῶτταν ἔχων καὶ λέγειν ἐπιστάμενος . τοῦτό φαμεν ἠδικῆσθαι τὴν πόλιν . οὐκ - οῦν ταύτην ἔλεγχε τὴν αἰτίαν . τὰ δὲ τείχη καὶ χωρία καὶ τοὺς λιμένας ἔα νῦν . ἁλίσκῃ γὰρ ἐπὶ τι τὴν ὑπάρχουσαν τῇ πόλει δόξαν ἀπὸ τῆς σιγῆς ἀπολωλεκέναι .
Lemmas: οὕτως δή καί περί ὁ πάρειμι νῦν πρᾶγμα . πέμπω , Αἰσχίνης , πυλαγόρας . ἔρχομαι εἰς πυλαία . εὑρίσκω εἰσάγω - μένω εἰς ὁ ἀπόρρητος ὁ Έλληνας ἀνήρ βάρβαρος παρά ὁ νόμος . σιγάω γλῶττα ἔχω καί λέγω ἐπίσταμαι . τούτος φημί ἀδικέω ὁ πόλις . οὐ - οῦν οὗτος ἐλέγχω ὁ αἰτία . ὁ δέ τεῖχος καί χωρίον καί ὁ λιμήν ἐάω νῦν . ἁλίσκομαι γάρ ἐπί τίς ὁ ὑπάρχω ὁ πόλις δόξα ἀπό ὁ σιγή ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-17 26
Τοῦτο δὲ ὅσου τοῖς Ἀθηναίοις ἄξιον , γνοίη τις ἄν , εἰ σκέψαιτο πρὸς αὑτόν , ὅτι καὶ τὸν σῖτον τὴν ἀρχὴν διενείμαμεν καὶ τὰς ἀποικίας τὰς πολλὰς ἐξεπέμψαμεν καὶ νεκροὺς ἀδικουμένους Ι ἐθάψα - μὲν καὶ δυστυχοῦντας ἀνθρώπους ἐδεξάμεθα καὶ Μα - ραθῶνι τὸν κοινὸν τῶν Ἑλλήνων ἐλύσαμεν κίνδυνον , οὐχ ἴν ἡμῖν ἐφ’ ἑκάστῳ τούτων παρὰ τῶν εὖ πα - σχόντων ἀργύριον γένηται καὶ πλουτήσειεν ἡ πόλις , ἀλλ’ ὅπως ἀκούσαιμεν τὸ πολλῶν ἐντιμότερον χρημά - των , πατέρες καὶ τροφεῖς τοῦ γένους , καὶ γένηται τοῖς ποιηταῖς ᾄδειν περὶ τῶν Ἀθηνῶν , ἃ δὴ καὶ ᾖσαν ἔρεισμα τῆς Ἑλλάδος τὴν πόλιν καλέσαντες .
Lemmas: Τοῦτης δέ ὅσος ὁ Ἀθηναῖος ἄξιος , γιγνώσκω τις ἄν , εἰμί σκοπέω πρός ἑαυτοῦ , ὅτι καί ὁ σῖτος ὁ ἀρχή διανέμω καί ὁ ἀποικία ὁ πολύς ἐκπέμπω καί νεκρός ἀδικέω Ι θάπτω - μέν καί δυστυχέω ἄνθρωπος δέχομαι καί Μα - ῥαίνω ὁ κοινός ὁ Έλληνας λύω κίνδυνος , οὐ ἔρχομαι ἐγώ ἐπί ἕκαστος οὗτος παρά ὁ εὖ πῃ - ἔχω ἀργύριον γίγνομαι καί πλουτέω ὁ πόλις , ἀλλά ὅπως ἀκούω ὁ πολύς ἔντιμος χρῆμα - ὁ , πατήρ καί τροφεύς ὁ γένος , καί γίγνομαι ὁ ποιητής ᾁδω περί ὁ Ἀθῆναι , ὅς δή καί ἔρχομαι ἔρεισμα ὁ Ἑλλάς ὁ πόλις καλέω .
libanius.declamatio-17 27
ποῦ τοίνυν ἔρεισμα ; πῶς οἶόν τε τοῦθ’ ἡμῖν εἶναι τὸ πρόσρημα τὸ καλὸν καὶ ὑψηλὸν καὶ στεφάνου παντὸς ἀκριβέστερον κηρῦττον τὴν ἀρετήν , ὅταν ἐν τοῖς τῶν Ελλήνων κακοῖς ἡσυχάζωμεν καὶ παροινουμένων τῶν μεγίστων παρόντες σιωπῶμεν ; οὐδεὶς γὰρ ὧς Αἰσχίνης ἐσίγησεν ἐρεῖ οὐδὲ τοὔνομα ζητήσει τοῦ πυλαγόρου οὐδ’ ἐν τούτῳ στήσει τὴν μέμψιν , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν πόλιν ἀνοίσει τὴν τοῦ πεμφθέντος κακίαν , ὥσπερ , οἶμαι , καὶ τὰς τῶν ἀγαθόν τι ποιούντων ἀρετὰς κοινὰς ὀνομά - ζουσι τῆς πόλεως , οἶον τἀριοτείδου , τὰ Κόνωνος , τὰ Θεμιστοκλέους . οὐκοῦν καὶ νῦν Ἀθηναῖοι Φίλιππον ὁρῶντες ἀμφικτύονα γενόμενον παρεῖσαν , εἰσεδέξαντο , τοὺς εἰσάγοντας εὖ φρονεῖν ἡγοῦντο . 28 . Κοῦφον δὲ λέγει καὶ οὐδεμίαν ἔχον τῇ πόλει βλάβην τὸ πεπραγμένον . ἀλλ’ ἄλλους <ἄλλα> , Αἰσχίνη , μειζόνως λυπεῖ , οἷον Θετταλοὺς τὸ μὴ λα - βεῖν , ὥσπερ , οἶμαι , καὶ Ἀθηναίους τὸ περὶ δόξαν ζημιοῦσθαι . μετριώτερος ἂν ἦσθα καὶ νῦν χωρία καὶ λιμένας προδούς . τὸ μὲν γὰρ ἄριστον μήθ’ οὕτως μήτ’ ἐκείνως μηδ’ ὅλως ἀδικεῖν τὴν ἐνεγκοῦσαν , εἰ δ’ ἡ φύσις | οὖσα πονηρὰ καθέλκεται καὶ οὐκ ἂν ὁ μοχθηρὸς δύναιτο σωφρονεῖν , εἰς τὰ ἄλλα βλαπτέτω τῆς δόξης ἀπεχόμενος .
Lemmas: ποῦ τοίνυν ἔρεισμα ; πῶς οἶος τε οὗτος ἐγώ ἔρχομαι ὁ πρόσρημα ὁ καλός καί ὑψηλός καί στέφανος πᾶς ἀκριβής κηρύσσω ὁ ἀρετή , ὅταν ἐν ὁ ὁ Έλληνας κακός ἡσυχάζω καί παροινέω ὁ μέγας πάρειμι σιωπάω ; οὐδείς γάρ ὅς Αἰσχίνης σιγάω λέγω οὐδέ ὄνομα ζητέω ὁ πυλαγορέω οὐδέ ἐν οὗτος ἵστημι ὁ μέμψις , ἀλλά ἐπί ὁ πόλις ἀναφέρω ὁ ὁ πέμπω κακία , ὥσπερ , οἴομαι , καί ὁ ὁ ἀγαθός τίς ποιέω ἀρετή κοινός ὀνομά - ζω ὁ πόλις , οἶος ταριοτειδηω , ὁ Κόνων , ὁ Θεμιστοκλῆς . οὐκοῦν καί νῦν Ἀθηναῖος Φίλιππος ὁράω ἀμφικτύων γίγνομαι παρέζομαι , εἰσδέχομαι , ὁ εἰσάγω εὖ φρονέω ἡγέομαι . 28 . κοῦφος δέ λέγω καί οὐδείς ἔχω ὁ πόλις βλάβος ὁ πράσσω . ἀλλά ἄλλος ἄλλη , Αἰσχίνης , μέγας λυπέω , οἷος Θεσσαλός ὁ μή λάω - Βέι , ὥσπερ , οἴομαι , καί Ἀθηναῖος ὁ περί δόξα ζημιόω . μέτριος ἄν εἰμί καί νῦν χωρίον καί λιμήν προδίδωμι . ὁ μέν γάρ ἀγαθός μήτε οὕτως μήτε ἐκεῖνος μηδέ ὅλος ἀδικέω ὁ φέρω , εἰμί δέ ὁ φύσις | εἰμί πονηρός καθέλκω καί οὐ ἄν ὁ μοχθηρός δύναμαι σωφρονέω , εἰς ὁ ἄλλος βλάπτω ὁ δόξα ἀπέχω .
libanius.declamatio-17 29
ἐγὼ δὲ τοσοῦ - τον ἀφέστηκα τοῦ πρᾴως ἂν τὰ νῦν ἐνεγκεῖν διὰ τὸ μὴ περὶ τὰ ἄλλα βεβλάφθαι τὴν πόλιν , ὥστ’ οὐδ’ εἰ κτησάμενος ἡμῖν μετὰ τῆς παρούσης ἀδοξίας χώραν καὶ συμμάχους καὶ προσόδους ἐτύγχανεν Αἰσχίνης , οὐδ’ οὕτως ἂν ἧττον ἐφ’ οἶς ἠδικούμεθα ὠργιζόμην . καὶ ταῦτα δεδίδαγμαι παρὰ τῶν νόμων οὓς οἱ ἡμέτε - ροι πατέρες ἔθηκαν οὐ γράψαντες , ὥσπερ ὁ Σόλων καὶ ὁ Δράκων , ἀλλὰ πράξαντες καὶ παραδόντες ἡμῖν τὰ ἔργα μιμεῖσθαι . 30 . Πάντα μὲν οὖν διεξιέναι τῶν ἀμηχάνων , οὗ δὲ οὐδεὶς ἂν χρόνος ἐπιλαθέσθαι ποιήσειεν , ἧκεν ἄγων ποτὲ τὴν Ἀσίαν καὶ τῆς Εὐρώπης τὸ πλέον ἐφ’ ἡμᾶς ὁ Πέρσης . ὧς δὲ πολλοῖς ὀλίγους καταχώσας τοὺς Λακεδαιμονίων ἐν Πύλαις ἤλαυνεν ἐπὶ τὴν χώραν , τὴν μὲν γῆν ἀφεῖσαν οἱ τότε Ἀθηναῖοι , τὴν θάλατταν δὲ ἀντὶ τῆς πόλεως εἶχον . ὁ δὲ ὧν κατέσκαπτε τὴν πόλιν , τούτων ἡττᾶτο ναυμαχῶν . οἰόμενος δὲ αὐτοὺς μάχῃ μὲν οὐκ ἂν ἁλῶναι , δωρεαῖς δ’ ἂν ἴσως ἕτοιμος ἦν τὰ μὲν δοῦναι , τὰ δὲ ἀποδοῦναι , ἀποδοῦναι μὲν γῆν καὶ πόλιν , δοῦναι δὲ χρήματα ἀμύθητα καὶ τὸ ἄρχειν τῶν Ελλήνων καὶ φίλῳ χρῆσθαι τῷ τῆς Ἀσίας δεσπότῃ .
Lemmas: ἐγώ δέ τόσος - τον ἀφίστημι ὁ πρᾶος ἄν ὁ νῦν φέρω διά ὁ μή περί ὁ ἄλλος βλάπτω ὁ πόλις , ὥστε οὐδέ εἰμί κτάομαι ἐγώ μετά ὁ παρών ἀδοξία χώρα καί σύμμαχος καί πρόσοδος τυγχάνω Αἰσχίνης , οὐδέ οὕτως ἄν κακός ἐπί οἶς ἀδικέω ὀργίζω . καί οὗτος διδάσκω παρά ὁ νόμος ὅς ὁ ἧμμαι - ῥόος πατήρ τίθημι οὐ γράφω , ὥσπερ ὁ Σόλοι καί ὁ Δράκων , ἀλλά πράσσω καί παραδίδωμι ἐγώ ὁ έργο μιμέομαι . 30 . Πάν μέν οὖν διεξέρχομαι ὁ ἀμήχανος , ὅς δέ οὐδείς ἄν χρόνος ἐπιλανθάνομαι ποιέω , ἵημι ἄγω ποτέ ὁ Ἀσία καί ὁ Εὐρώπη ὁ πλείων ἐπί ἐγώ ὁ Πέρσης . ὅς δέ πολύς ὀλίγος καταχώννυμι ὁ Λακεδαιμόνιος ἐν Πύλαι ἐλαύνω ἐπί ὁ χώρα , ὁ μέν γῆ ἀφίημι ὁ τότε Ἀθηναῖος , ὁ θάλασσα δέ ἀντί ὁ πόλις ἔχω . ὁ δέ ὅς κατασκάπτω ὁ πόλις , οὗτος ἡσσάομαι ναυμαχέω . οἴομαι δέ αὐτός μάχη μέν οὐ ἄν ἁλίσκομαι , δωρεά δέ ἄν ἴσως ἑτοῖμος εἰμί ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ ἀποδίδωμι , ἀποδίδωμι μέν γῆ καί πόλις , δίδωμι δέ χρῆμα ἀμύθητος καί ὁ ἄρχω ὁ Έλληνας καί φίλος χράω ὁ ὁ Ἀσία δεσπότης .
libanius.declamatio-17 31
πῶς οὖν οἱ τότε ταῦτα ἀκούοντες ; πάντα ἡγοῦντο βλάβην καὶ οὐκ ἐδέχοντο τὸ τὰ αὑτῶν οὕτω κομί - δεῖ δὲ καὶ ἡμᾶς νῦν ὑπὸ σοῦ φανῆναι μηδὲν εἰς τοῦτο βεβλαμμένους . ἀλλ’ οὐκ ἂν δύναιο . δικαίως ἄρα εἰσαγγέλλῃ . 32 . Φέρε δὴ καὶ αὐτῶν ὧν οὐδέν φησιν εἰργάσθαι κακῶν πᾶσιν αὐτὸν ἐνεχόμενον δείξωμεν . ὅτι μὲν οὗν καὶ χωρία καὶ πόλεις καὶ ὅρμους καὶ χρήματα καὶ αἰχμαλώτους καὶ πολλὰ ἕτερα προειληφὼς τῆς πόλεως Φίλιππος εἰς τοῦθ’ ἧκεν ὕβρεως ὥστε καὶ τριήρεις ἀπὸ τοῦ Μαραθῶνος ἀφέλκειν , οὐδεὶς ἀγνοεῖ τῶν πάντων · ὅτι δὲ τῷ μετασχεῖν τῆς ἀμφικτυ - ὀνίας ἧττον ἂν ἐῴη καθ’ ἑαυτοῦ κινεῖσθαι τοὺς Ἕλ - ληνας παρών τε καὶ συγκαθήμενος καὶ τὰ μὲν πείθων , τὰ δὲ ἀπειλῶν , τὰ δὲ ἀντιλέγων , τὰ δὲ ὑπισχνούμενος , οὐδὲ τοῦτο ἀμφισβητήσιμον .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ τότε οὗτος ἀκούω ; πᾶς ἡγέομαι βλάβος καί οὐ δέχομαι ὁ ὁ αὐτός οὕτως κόμι - δέω δέ καί ἐγώ νῦν ὑπό σύ φαίνω μηδείς εἰς οὗτος βλάπτω . ἀλλά οὐ ἄν δύναμαι . δίκαιος ἄρα εἰσαγγέλλω . 32 . Φέρος δή καί αὐτός ὅς οὐδείς φημί ἐργάζομαι κακός πᾶς αὐτός ἐνέχω δείκνυμι . ὅτι μέν ἐν καί χωρίον καί πόλις καί ὅρμος καί χρῆμα καί αἰχμάλωτος καί πολύς ἕτερος προλαμβάνω ὁ πόλις Φίλιππος εἰς οὗτος ἥκω ὕβρις ὥστε καί τριήρης ἀπό ὁ Μαραθών ἀφέλκω , οὐδείς ἀγνοέω ὁ πᾶς · ὅτι δέ ὁ μετέχω ὁ ἀμφικτυ - ἀνία κακός ἄν ἐάω κατά ἑαυτοῦ κινέω ὁ αἱρέω - Ληνᾶς πάρειμι τε καί συγκάθημαι καί ὁ μέν πείθω , ὁ δέ ἀπειλέω , ὁ δέ ἀντιλέγω , ὁ δέ ὑπισχνέομαι , οὐδέ οὗτος ἀμφισβητήσιμος .
libanius.declamatio-17 33
ὁ τοίνυν ὧν ἂν ἐξέ - πεσεν , εἰ μὴ τοῦ τελευταίου τετυχήκει , ταῦθ’ ὅπως αὑτῷ βέβαια μενεῖ παρασκευάσας πῶς οὐκ ἂν εἴη πολλὰ χωρία καὶ πολλοὺς ἡμᾶς ἀπεστερηκὼς τόπους ; καὶ γὰρ ἐκείνα νομίζοιτ’ ἂν εἰκότως δεδωκέναι τὰ μεταστάντα ἂν ὡς Ι ὑμᾶς καὶ ὑμῶν ἀφῃρῆσθαι τὰ παρ’ ἐκείνῳ μενοῦντα .
Lemmas: ὁ τοίνυν ὅς ἄν ἔξω - πίπτω , εἰμί μή ὁ τελευταῖος τυγχάνω , αὐτός ὅπως ἑαυτοῦ βέβαιος μένω παρασκευάζω πῶς οὐ ἄν εἰμί πολύς χωρίον καί πολύς ἐγώ ἀποστερέω τόπος ; καί γάρ ἐκεῖνος νομίζω ἄν ἔοικα δίδωμι ὁ μεθίστημι ἄν ὡς Ι σύ καί σύ ἀφαιρέω ὁ παρά ἐκεῖνος μένω .
libanius.declamatio-17 34
οὐ τοίνυν ἡ βλάβη μό - νον τοῦ παρελθόντος χρόνου οὐδὲ τοσοῦτον κεκέρδακε Φίλιππος ὅσον μηκέτι φοβεῖσθαι περὶ ὧν ἀδικῶν ἐκτή - σατο , ἀλλὰ ταῦτ’ ὄντα μὲν αὑτῷ διατηρήσει καὶ διὰ τῆς καλῆς ταύτης τοῦ συνεδρίου μετουσίας ἔτ’ ἀσφα - λέστερος ἔσται καὶ μείζων τὰ μὲν ὅπλα καὶ τὰς μηχα - νὰς ἐπάγων τοῖς οὔπω κατεστραμμένοις , τοὺς δ’ ἐν τῇ πυλαίᾳ καθ’ αὑτοῦ παροξύνοντας οὐχ ἕξων . βασι - λεὺς γὰρ καὶ τύραννος πανταχοῦ φοβερόν , οὐ στρα - τεύων μόνον , ἀλλὰ καὶ δικάζων καὶ βουλευόμενος . τίς δὲ τῶν ἀδικουμένων ὀδύραιτ’ ἂν ἃ πέπονθε ψήφους ἔχοντος Φιλίππου καὶ κολακευομένου καὶ πείθοντος ἃ βούλοιτο τὸ κοινόν ; τὸν οὖν οἷς ἔχει μὲν οὐκ ἀγαπή - σοντα , ἀεὶ δέ τινος ἐπιθυμήσοντα , σιγᾶν δὲ τοὺς πα - θόντας ἀναγκάσοντα φῶμεν εἰληφέναι τι παρὰ τοῦ κακῶς σεσιγηκότος Αἰσχίνου ἢ μή ;
Lemmas: οὐ τοίνυν ὁ βλάβη μός - νος ὁ παρέρχομαι χρόνος οὐδέ τοσοῦτος κερδαίνω Φίλιππος ὅσον μηκέτι φοβέω περί ὅς ἀδικέω ἑκτεύς - Σάτο , ἀλλά αὐτός εἰμί μέν ἑαυτοῦ διατηρέω καί διά ὁ καλός οὗτος ὁ συνέδριον μετουσία ἔτι ἀσφα - λέστερος εἰμί καί μέγας ὁ μέν ὅπλον καί ὁ Μήχα - γέννα ἐπάγω ὁ οὔπω καταστρέφω , ὁ δέ ἐν ὁ πυλαῖος κατά αὐτός παροξύνω οὐ ἔχω . βάσις - λᾶας γάρ καί τύραννος πανταχοῦ φοβερός , οὐ στρα - τεῦς μόνος , ἀλλά καί δικάζω καί βουλεύω . τίς δέ ὁ ἀδικέω ὀδύρομαι εἄν ὅς πάσχω ψῆφος ἔχω Φίλιππος καί κολακεύω καί πείθω ὅς βούλομαι ὁ κοινός ; ὁ οὖν ὅς ἔχω μέν οὐ ἀγαπάω - σω , ἀεί δέ τις ἐπιθυμέω , σιγάω δέ ὁ πῃ - θνῄσκω ἀναγκάζω φημί λαμβάνω τίς παρά ὁ κακῶς σιγάω Αἰσχίνης ἢ μή ;
libanius.declamatio-17 35
εἰώθαμεν πρέσβεις πέμπειν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ καταβοᾶν Φιλίππου , καὶ τοῦτο οὐκ ὀλιγάκις ὠφέλησε τὴν πόλιν , πρεσβεῖαι , λόγοι , κατηγορίαι καὶ τὸ ἀνεγέρθητε καὶ τὸ μόνος ἐκεῖνος τῶν Ἑλλήνων ἐχθρός . οἴεσθε οὖν ἐξεῖναι τοιαῦτα ἔτι πρεσβεύεσθαι ; οὐκ ἔστι . τίς γὰρ ἀνέξεται ; τίς προσέξει ; <τίς> οὐκ αἴνιγμα τὸ πρᾶγμα | ἡγήσεται ; ὑμεῖς τοῦτον τὸν ἐπίορκον καὶ πανοῦργον καὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ἐχθρὸν ἐγκατεστήσατε τῇ πυλαίᾳ ῥᾳδίως , καὶ οὐδὲ ῥῆμα ἐναντίον ἀφήκατε , δῆλον ὧς χρηστὸν καὶ δίκαιον καὶ τιμῶν ἄξιον . εἶτα οὐκ αἰσχύνεσθε κακῶς λέγοντες νῦν ὅν οὐκ ἐπέσχετε , ἡνίκα τῶν μεγίστων ἐτύγχανεν ; οὐκοῦν τὴν οὐκ ἀναγ - καίαν Αἰσχίνου σιγὴν ἀνάγκη μετὰ ταῦτα τὸν δῆμον ἅπαντα μιμεῖσθαι καὶ μηκέτι ἐγκαλεῖν τῷ τοσαῦτα ἠδικηκότι ;
Lemmas: εἴωθα πρέσβυς πέμπω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί καταβοάω Φίλιππος , καί οὗτος οὐ ὀλιγάκις ὠφελέω ὁ πόλις , πρεσβεία , λόγος , κατηγορία καί ὁ ἀνεγείρω καί ὁ μόνος ἐκεῖνος ὁ Έλληνας ἐχθρός . οἴομαι οὖν ἔξεστι τοιοῦτος ἔτι πρεσβεύω ; οὐ εἰμί . τίς γάρ ἀνέχω ; τίς προσέχω ; ὅς οὐ αἴνιγμα ὁ πρᾶγμα | ἡγέομαι ; σύ οὗτος ὁ ἐπίορκος καί πανοῦργος καί ὁ ὁ Έλληνας ἐλευθερία ἐχθρός ἐγκαθίστημι ὁ πυλαῖος ῥᾴδιος , καί οὐδέ ῥῆμα ἐναντίος ἀφίημι , δῆλος ὅς χρηστός καί δίκαιος καί τιμή ἄξιος . εἶτα οὐ αἰσχύνω κακῶς λέγω νῦν ὅς οὐ ἐπέχω , ἡνίκα ὁ μέγας τυγχάνω ; οὐκοῦν ὁ οὐ ἀνακ - κάια Αἰσχίνης σιγή ἀνάγκη μετά οὗτος ὁ δῆμος ἅπας μιμέομαι καί μηκέτι ἐγκαλέω ὁ τοσοῦτος ἀδικέω ;
libanius.declamatio-17 36
καίτοι τοῦτο πόσου ποτ’ ἂν ἐπρίατο Φίλιππος <τὸ< μηδένα μηκέτι παρ’ ὑμῶν εἰς τὰς πόλεις βαδίζειν ἐπ’ ἐλέγχῳ τῶν ἐκείνου κακουργημά - τῶν , ἀλλ’ εἶναι τοῖς τὰ ἐκείνου παρ’ ἑκάστοις πράτ - τουσι λαμπρὰν τὴν τῶν ἐναντιωσομένων ἐρημίαν ; ἔστιν οὖν οὕτω τις εὐήθης , ὃν σὺ πείθεις ὧς ταὐτόν ἐστιν ἡμῖν τε καὶ Φιλίππῳ συμφέρον ; οὐχ οἶόν τε , ἀλλ’ ὥσπερ τὸ τῇ πόλει λυσιτελοῦν ἐκείνῳ δυσχερές , οὕτω τὸ Φιλίππῳ βοηθοῦν ἡμῖν ἐναντίωμα καὶ βλάβος . 37 . Ἑώρων γάρ , φησίν , ὡρμηκότας τοὺς ἀμ - φικτύονας καὶ χαρίσασθαι βεβουλευμένους . τοῦ - το τοίνυν ἐστὶ δι’ ὃ ἐχρῆν ἀντειπεῖν , ὅτι ὡρμήκεσαν καί τι ἐκεκίνηντο . εἶ δὲ οὐδὲν ἐτύγχανον ἐντεθυμημέ - νοι τοιοῦτον , οὐδ’ ἐδέοντο τοῦ καθέξοντος οἱ σωφρο - νοῦντες . ὁ ἱππεὺς ἐν ταῖς ἀμετρίαις ἀνακόψει τὸν | ἵππον , φυλάττοντι δὲ τὸ μέτρον οὐ μαχεῖται τὸν χαλινὸν ἀνέλκων . τὰ νοσοῦντα τῶν σωμάτων δεῖ - ται φαρμάκων , τὰ δ’ ὑγιαίνοντα πόρρωθεν ὁ ἰατρὸς ὄψεται . ἰατρὸς ἔστω καὶ ὁ πυλαγόρας νοσούντων τῶν ἀμφικτυόνων . διὰ γὰρ τοῦτο πέμπεται λόγῳ παύσων τὰ ἁμαρτανόμενα . σὺ δὲ εἴας ἐνισχύσαι τῷ συνεδρίῳ τὸ νόσημα . 38 . Κρεῖττον γὰρ ἦν , φησίν , <ἢ> καὶ πόθεν τοῦτο εἰδὼς λέγεις ὧς ἀνιάτως εἶχον ; εἰ μὲν γὰρ ὅσ’ ἁ προσῆκεν ἀκηκοότες καὶ λόγου δεινοῦ καταπαῦσαι ὁρμὴν ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἔμενον , σαφῶς ἂν ἃ φῄς ἐδέδεικτο · σιγῶντος δὲ εἰ μηδὲν ἀμείνους ἐγίγνοντο , τί σημεῖον τοῦ καὶ μετὰ τοὺς λόγους ὁμοίως ἂν ἁμαρτεῖν ;
Lemmas: καίτοι οὗτος πόσος πρός ἄν πρίαμαι Φίλιππος ὅς μηδείς μηκέτι παρά σύ εἰς ὁ πόλις βαδίζω ἐπί ἔλεγχος ὁ ἐκεῖνος κακούργημα - ὁ , ἀλλά ἔρχομαι ὁ ὁ ἐκεῖνος παρά ἕκαστος προιτ - Τοῦσι λαμπρός ὁ ὁ ἐναντιόομαι ἐρημία ; εἰμί οὖν οὕτως τις εὐήθης , ὅς σύ πείθω ὅς αὐτός εἰμί ἐγώ τε καί Φίλιππος συμφέρω ; οὐ οἶος τε , ἀλλά ὥσπερ ὁ ὁ πόλις λυσιτελέω ἐκεῖνος δυσχερής , οὕτως ὁ Φίλιππος βοηθέω ἐγώ ἐναντίωμα καί βλάβος . 37 . ὁράω γάρ , φημί , ὁρμάω ὁ ἀν - φικτυοναω καί χαρίζομαι βουλεύω . ὁ - το τοίνυν εἰμί διά ὁ χρή ἀντιλέγω , ὅτι ὁρμάω καί τίς κινέω . εἰμί δέ οὐδείς τυγχάνω ἐνθυμέομαι - νόος τοιοῦτος , οὐδέ δέω ὁ κατέχω ὁ σωφρο - νοῦς . ὁ ἱππεύς ἐν ὁ ἀμετρία ἀνάκοψις ὁ | ἵππος , φυλάσσω δέ ὁ μέτρον οὐ μάχομαι ὁ χαλινός ἀνέλκω . ὁ νοσέω ὁ σῶμα δέω - ται Φάρμακος , ὁ δέ ὑγιαίνω πρόσωθεν ὁ ἰατρός ὁράω . ἰατρός εἰμί καί ὁ πυλαγόρας νοσέω ὁ ἀμφικτύονες . διά γάρ οὗτος πέμπω λόγος παύω ὁ ἁμαρτάνω . σύ δέ ἐάω ἐνισχύω ὁ συνέδριον ὁ νόσημα . 38 . κρείσσων γάρ εἰμί , φημί , ἤ καί πόθεν οὗτος οἶδα λέγω ὅς ἀνίατος ἔχω ; εἰμί μέν γάρ ὅσος ὁ προσήκω ἀκούω καί λόγος δεινός καταπαύω ὁρμή ἐπί ὁ αὐτός μένω , σαφής ἄν ὅς φημί δείκνυμι · σιγάω δέ εἰμί μηδείς ἀγαθός γίγνομαι , τίς σημεῖον ὁ καί μετά ὁ λόγος ὅμοιος ἄν ἁμαρτάνω ;
libanius.declamatio-17 39
μέγα δύναται , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λόγου φύσις , μέγα . οὗτος καὶ στάσιν ἐκοίμισε καὶ πό - λεμον ἀνεῖλε τὰ ὅπλα ἐκ τῶν χειρῶν ἐκβάλλων καὶ θυμούμενον ἐπράυνε καὶ λύπην ἔσβεσε καὶ δάκρυον ἔστησε καὶ τοὺς ἡσυχίᾳ χαίροντας ἔπεισεν ὡς ἀμείνων εἰρήνης ὁ πόλεμος , καὶ τοὺς φρίττοντας τἀς παρὰ τῶν ἰατρῶν τομὰς ἀνδρείως παρέχειν τῷ σιδήρῳ τὸ σῶμα .
Lemmas: μέγας δύναμαι , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , λόγος φύσις , μέγας . οὗτος καί στάσις κοιμίζω καί πό - Λέμον ἀναιρέω ὁ ὅπλον ἐκ ὁ χείρ ἐκβάλλω καί θυμόω πραύνω καί λύπη σβέννυμι καί δάκρυον ἵστημι καί ὁ ἡσυχία χαίρω πείθω ὡς ἀγαθός εἰρήνη ὁ πόλεμος , καί ὁ φρίσσω ὅς παρά ὁ ἰατρός τομή ἀνδρεῖος παρέχω ὁ σίδηρος ὁ σῶμα .
libanius.declamatio-17 40
ναῦς ᾤετο δεῖν ποιησάμενος Κροῖσος ἐπιθέσθαι ταῖς νήσοις , ἀλλὰ Βίαντος ὧς οὐ συμφέρον διδάξαν - τος ἀπέστη τοῦ πλεῖν . ἡμεῖς ποτε καὶ Θηβαῖοι παρε - ταξάμεθα πρὸς μάχην καὶ μελλόντων χρήσεσθαι τοῖς δόρασιν ἐφάνησαν Κορίνθιοι διαλλακταὶ καὶ ἀπήλθο - μεν πρὸ τῶν τραυμάτων . ἔδοξαν Μιτυληναῖοι τὰ μέ - γιστα τὴν πόλιν ἀδικεῖν ἐν τῷ πρὸς Πελοποννησίους πολέμῳ καὶ πρὸς τοσοῦτον ἦλθεν ὀργῆς ὁ πρᾳότατος " τῶν Ἀθηναίων δῆμος ὥστε ψήφισμα ἐνίκησε | τὴν πόλιν ἡβηδὸν ἀνελεῖν , καὶ τοῦτο φέρουσα τριήρης ἔπλει . ἐκκλησία δευτέρα καὶ Διοδότου λόγος ἐπιει - κέστερος , καὶ ψήφισμα ἐλύθη ψηφίσματι .
Lemmas: ναῦς οἴομαι δεῖ ποιέω Κροῖσος ἐπιτίθημι ὁ νῆσος , ἀλλά Βίας ὅς οὐ συμφέρω διδάσκω - ὅς ἀφίστημι ὁ πλέω . ἐγώ ποτέ καί Θηβαῖος πάρος - τάσσω πρός μάχη καί μέλλω χράω ὁ δόρυ φαίνω Κορίνθιος διαλλακτής καί ἀπέρχομαι - μέν πρό ὁ τραῦμα . δοκέω Μιτυληναῖος ὁ ἐγώ - γιστα ὁ πόλις ἀδικέω ἐν ὁ πρός Πελοποννήσιος πόλεμος καί πρός τοσοῦτος ἔρχομαι ὀργή ὁ πρᾶος " ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ὥστε ψήφισμα νικάω | ὁ πόλις ἡβηδόν ἀναιρέω , καί οὗτος φέρω τριήρης πλέω . ἐκκλησία δεύτερος καί Διόδοτος λόγος πίνω - κέστερος , καί ψήφισμα λύω ψήφισμα .
libanius.declamatio-17 41
καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; ἀλλ’ ἔτι καὶ νῦν ἑτέρων μὲν ἐπιθυμοῦντες εἰς τὰς ἐκκλησίας ἀναβαίνετε πολλάκις , ἕτερα δ’ ἀπέρχεσθε ἐψηφισμένοι τῶν λογισμῶν παρ - ιόντων τὰς ἐπιθυμίας . τί οὖν θαυμαστὸν βουληθῆναι μὲν τὰ χείρω τοὺς ἀμφικτύονας , ποιῆσαι δὲ κύρια τὰ βελτίω μαθόντας τὴν ἐν οἷς ἐβούλοντο βλάβην ; 42 . Οὕτω χρηστέον , Αἰσχίνη , τῇ δεινότητι τῶν λόγων κατὰ τῶν ἐχθρῶν ὑπὲρ τῶν δικαίων , πρὸς μὲν τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ὑπὲρ ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων , οὐ μὰ Δία , κατὰ τῶν συμμάχων ὑπὲρ τῶν βαρβάρων , οὐκ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐπὶ παρακρούσει τῶν πολιτῶν , καὶ μάλιστα μὲν πανταχοῦ τὰ δίκαια τιμᾶν , εἰ δ’ ἄρα δεῖ που καὶ σοφίσασθαι , οὗ πλεονεκτήσειεν ἄν τις τῶν ἐχθρῶν , ἐνταῦθα καιρὸς τῶν κλεμμάτων .
Lemmas: καί τίς δέω ὁ πολύς λέγω ; ἀλλά ἔτι καί νῦν ἕτερος μέν ἐπιθυμέω εἰς ὁ ἐκκλησία ἀναβαίνω πολλάκις , ἕτερος δέ ἀπέρχομαι ψηφίζω ὁ λογισμός παρά - εἶμι ὁ ἐπιθυμία . τίς οὖν θαυμαστός βούλομαι μέν ὁ χείρων ὁ Αμφικτύονας , ποιέω δέ κύριος ὁ ἀγαθός μανθάνω ὁ ἐν ὅς βούλομαι βλάβος ; 42 . οὕτως χράω , Αἰσχίνης , ὁ δεινότης ὁ λόγος κατά ὁ ἐχθρός ὑπέρ ὁ δίκαιος , πρός μέν ὁ ἄλλος Ἑλληνᾶς ὑπέρ ἅπας ὁ Έλληνας , οὐ μά Ζεύς , κατά ὁ σύμμαχος ὑπέρ ὁ βάρβαρος , οὐ ἐν ὁ ἐκκλησία ἐπί παράκρουσις ὁ πολίτης , καί μάλιστα μέν πανταχοῦ ὁ Δίκαιος τιμάω , εἰμί δέ ἄρα δέω ποῦ καί σοφίζω , ὅς πλεονεκτέω ἄν τις ὁ ἐχθρός , ἐνταῦθα καιρός ὁ κλέμμα .
libanius.declamatio-17 43
σοὶ δὲ οὐδὲν ἔδει σοφισμάτων οὐδὲ ποικίλων , Αἰσχίνη , λογῶ , ἀλλ’ ὑπῆρχεν ἀφθονία δικαίων , μεθ’ ἧς ἄν τις καὶ τῶν ἰδιωτῶν οὐ χαλεπῶς ἐξέωσε Φίλιππον ὅτι , ὦ ἄνδρες ἀμφικτύονες , τουτὶ τὸ πρᾶγμα πάνδεινόν ἐστι . πατεῖτε παλαιοὺς ὅρκους , ἔθη συγχεῖτε τίμια , κινεῖτε νόμους ἀρχαίους ὑπ’ ἀνδρῶν τεθέντας θεοφιλῶν οἳ κατὰ τὸν ἐξαί - σιον ἐκεῖνον κατακλυσμὸν λέγονται <γεγονέ - ναι> . τύραννον , ὦ Γῆ καὶ Πύθιε , <καὶ< βαρον <δέξονται> οἱ μηδὲ τῶν Ἑλλήνων τῶν ἔξω τοῦ καταλόγου . ταῦτα οὐκ ἠπίστασο ; Ι ταῦτα οὐκ ἦν εἰπεῖν ῥᾷστον ; οὐκ ᾔδεις ὡρι - σμένον γένεσί τισι τὸν ἀριθμόν ; Ἴωνες , Δωριεῖς , Βοιω - τοί , Περραιβοί , Μάγνητες , Ἀχαιοί , Φθιῶται , Μηλιεῖς , Δόλοπες , Αἰνιᾶνες , Δελφοί , Φωκεῖς , ἕως ἐπέτρεπεν Αἰσχίνης . τοῦτ’ οὖν οὐκ ἀρκοῦν εἰς συμφοράν , ἀλλὰ προσεῖναι δεῖ τούτῳ τὸ καὶ τἀκείνων ἔχειν τὸν ἀνῃρη - κότα ; καὶ πόσῳ βέλτιον ἐνδεῖν τινος εἰς τὸν ἀριθμὸν ἢ κακῶς ἀναπληροῦν τὸ μέρος ; 44 . Ἀλλ’ οὐκ ἂν προσεῖχον τοῖς δικαίοις . ἴσως μὲν καὶ τούτοις ἄν , εἰ καὶ μὴ πάντες , ἀλλ’ εἰσὶν οἱ · προσεῖχον ἄν , οὐ γὰρ δὴ πάντας ἐτύγχανε τεθεραπευκὼς ὁ Φίλιππος , ἀλλ’ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ διέστησε μάλιστα τὸ τοὺς μὲν εὖ πεπονθέναι , τοὺς δὲ ἀπημελῆσθαι . εἰ δ’ οὖν ἄτιμον ἅπασιν ἐγεγόνει τὸ δίκαιον , | ἀλλ’ ὁ φόβος γε τοῦ λυσιτελεῖν σφισιν ἐν ἀμφικτύονος σχήματι δεσπότην ἐφεστάναι ταῖς συνόδοις . μὴ γὰρ δὴ νομίζετε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῇ μὲν ὑμετέρᾳ πόλει τοῦτ’ εἶναι σφαλερόν , τοῖς δ’ ἄλλοις ἀσφάλειαν ἔχειν , ἀλλ’ ἴσον ἅπασι κίνδυνον . δεινὴ γὰρ ἡ φιλοτιμία τἀνθρώπου καὶ τὸ πρὸς τοὺς ἐλευθερίας ἐπιθυμοῦντας μῖσος . ταῦτ’ οὖν ἐκείνους ἔπειθεν ἂν μηδὲν οὕτω θαυ - μάζειν ὥστε αὐτοὺς ἀπολλύναι .
Lemmas: σύ δέ οὐδείς δέω σόφισμα οὐδέ ποικίλος , Αἰσχίνης , λόγος , ἀλλά ὑπάρχω ἀφθονία δίκαιος , μετά ὅς ἄν τις καί ὁ ἰδιώτης οὐ χαλεπός ἐξωθέω Φίλιππος ὅτι , ὦ ἀνήρ ἀμφικτύονες , οὗτος ὁ πρᾶγμα πάνδεινος εἰμί . πατέω παλαιός ὅρκος , ἔθος συγχέω τίμιος , κινέω νόμος ἀρχαῖος ὑπό ἀνήρ τίθημι θεοφιλής ὅς κατά ὁ ἐξό - ιος ἐκεῖνος κατακλυσμός λέγω ἐγγίγνομαι - ναιός . τύραννος , ὦ Γῆ καί Πύθιος , <καὶ< βᾶρος δείκνυμι ὁ μηδέ ὁ Έλληνας ὁ ἔξω ὁ κατάλογος . οὗτος οὐ ἐπίσταμαι ; Ι οὗτος οὐ εἰμί λέγω ῥᾴδιος ; οὐ οἶδα δικτάτωρ - σ́ω γένος τις ὁ ἀριθμός ; Ἴων , Δωριεύς , Βοιαος - τοι , Περραιβός , Μάγνης , Ἀχαιός , Φθιώτης , Μηλιεύς , Δόλοψ , Αἰνιάν , Δελφοί , Φωκεύς , ἠώς ἐπιτρέπω Αἰσχίνης . οὗτος οὖν οὐ ἀρκέω εἰς συμφορά , ἀλλά πρόσειμι δέω οὗτος ὁ καί ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἀναιρέω - κότα ; καί πόσος ἀγαθός ἐνδέω τις εἰς ὁ ἀριθμός ἢ κακῶς ἀναπληρόω ὁ μέρος ; 44 . ἀλλά οὐ ἄν προσέχω ὁ δίκαιος . ἴσως μέν καί οὗτος ἄν , εἰμί καί μή πᾶς , ἀλλά εἰμί ὁ · προσέχω ἄν , οὐ γάρ δή πᾶς τυγχάνω θεραπεύω ὁ Φίλιππος , ἀλλά αὐτός δή οὗτος καί διΐστημι μάλιστα ὁ ὁ μέν εὖ πάσχω , τους δέ ἀπαμελέομαι . εἰμί δέ οὖν ἄτιμος ἅπας γίγνομαι ὁ δίκαιος , | ἀλλά ὁ φόβος γε ὁ λυσιτελέω σφεῖς ἐν ἀμφικτύων σχῆμα δεσπότης ἐφίστημι ὁ σύνοδος . μή γάρ δή νομίζω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ μέν ὑμέτερος πόλις οὗτος ἔρχομαι σφαλερός , ὁ δέ ἄλλος ἀσφάλεια ἔχω , ἀλλά ἴσος ἅπας κίνδυνος . δεινός γάρ ὁ φιλοτιμία ἄνθρωπος καί ὁ πρός ὁ ἐλευθερία ἐπιθυμέω μῖσος . αὐτός οὖν ἐκεῖνος πείθω ἄν μηδείς οὕτως θαυ - μάω ὥστε αὐτός ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-17 45
ἀλλὰ μάταιος ἅπας λόγος καὶ πολλὴ φλυαρία καὶ μία σπουδὴ Φίλιππον ἀμφικτύονα <γίγνεσθαι> γιγνέσθω μέν , Αἰσχίνη , γνἐσθω δὲ ἀντιλεγόντων Ἀθηναίων . κτάσθω μὲν ἐκεῖ - νος δόξαν , ἡμεῖς δὲ ἡμῖν αὐτοῖς τὴν οὖσαν φυλάττω - μεν . ὁ μὲν τὴν πυλαίαν προσλαμβανέτω , τὸ δὲ ἀκόν - των Ἀθηναίων φαινέσθω .
Lemmas: ἀλλά μάταιος ἅπας λόγος καί πολύς φλυαρία καί εἷς σπουδή Φίλιππος ἀμφικτύων ἐγγίγνομαι γίγνομαι μέν , Αἰσχίνης , γιγνώσκω δέ ἀντιλέγω Ἀθηναῖος . κτάομαι μέν ἐκεῖ - ν δόξα , ἐγώ δέ ἐγώ αὐτός ὁ εἰμί φυλάσσω - μέν . ὁ μέν ὁ πυλαία προσλαμβάνω , ὁ δέ ἄκος - ὁ Ἀθηναῖος φαίνω .
libanius.declamatio-17 46
μὴ ποίει δῆμον οὐδὲν ἐοικότα Θετταλοῖς Θετταλῶν ζηλωτὴν μηδὲ πολὺ δια - φέροντα Θηβαίων Θηβαίων μιμητήν . χαρίζονται ἐκεῖνοι βαρβάρῳ . τί θαυμαστόν ; πατέρων ἀκολουθοῦσι παρα - δείγμασι . μετὰ γῆν , μεθ’ ὕδωρ , μετ’ ἀπαρχὰς δου - λείας τὴν πυλαίαν προπεπώκασιν . ἡμῖν δὲ οὐκ ἔστιν ἀναχώρησις , οὐ γὰρ ἐῶσιν οἱ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ πόλεμοι καὶ τρόπαια τὰ μὲν ἐν γῇ , | τὰ δ’ ἐν θαλάττῃ , τὰ μὲν οἴκοι , τὰ δ’ ἐν τῇ ὑπερορίᾳ . οὐκ ἐᾷ Δᾶτις οὐδὲ Ξέρξης οὐδὲ Μαρδόνιος οὐδὲ Μασίστιος οὐδὲ ὁ δίφρος οὐδ’ ὁ ἀκινάκης οὐδὲ Κύπρος οὐδὲ Παμ - φυλία . τὸ γὰρ ἐξ ἀγαθῶν πεφυκέναι πολλὴν εἰς τὸ τὴν ἀρετὴν ἐπιτηδεύειν ἀνάγκην ἔχοι ἄν .
Lemmas: μή ποιέω δῆμος οὐδείς ἔοικα Θεσσαλός Θεσσαλός ζηλωτός μηδέ πολύς δα - φέρω Θηβαῖος Θηβαῖος μιμητής . χαρίζω ἐκεῖνος βάρβαρος . τίς θαυμαστός ; πατήρ ἀκολουθέω παρά - δεῖγμα . μετά γῆ , μετά ὕδωρ , μετά ἀπαρχή δου - λεία ὁ πυλαία προπίνω . ἐγώ δέ οὐ εἰμί ἀναχώρησις , οὐ γάρ ἐάω ὁ ὑπέρ ὁ καλός πόλεμος καί τρόπαιο ὁ μέν ἐν γῆ , | ὁ δέ ἐν θάλασσα , ὁ μέν οἴκοι , ὁ δέ ἐν ὁ ὑπερορία . οὐ ἐάω Δᾶτις οὐδέ Ξέρξης οὐδέ Μαρδόνιος οὐδέ Μασίστιος οὐδέ ὁ δίφρος οὐδέ ὁ ἀκινάκης οὐδέ Κύπρος οὐδέ ΠΑΜ - φυλία . ὁ γάρ ἐκ ἀγαθός φύω πολύς εἰς ὁ ὁ ἀρετή ἐπιτηδεύω ἀνάγκη ἔχω ἄν .
libanius.declamatio-17 47
καὶ τοῦτο ἡγησάμην ἴ’ Αἰσχίνη , <δεῖν προφέρεσθαι> τῶν παλαιῶν ἐκείνων λόγους παρ’ ἀνδρὸς πυλαγόρου μαχο - μένους ἀνοίᾳ χαριζομένη βαρβάροις . καλὸν ἦν καὶ τοῦτο τοὺς ἐπιγιγνομένους ἀκούειν , ὅτι πάντες καιροὶ τοὺς προγόνους ἀγαθοὺς εὕρισκον , οἱ τῶν πολέμων , οἱ τῶν ἔργων , οἱ τῶν λόγων . σὺ δὲ σιγήσας ἐκεῖ καὶ καταισχύνας τούτους αἰτιᾷ τῆς σαυτοῦ κακίας τοὺς ἀμφικτύονας , οἴ οὐ δήπου σοι τὸ στόμα ἐνέφραττον . 48 . Ἕδεισα γάρ , φησί , μὴ πόλεμος ἡμῖν ἀπὸ τῶν ἐμῶν γένηται λόγων καὶ τοσαῦται πόλεις ἀπεχθανόμεναι κοινῇ στρατείαν ἐπὶ τὴν πόλιν ποιήσωνται . ὅτε δὴ Φωκέας ἀπώλλυς , ἐκεῖνο οὐκ ἐδε - δοίκεις μὴ μεγάλους ποιήσῃς τοὺς ἄλλους τοὺς ἀπεχθῶς πρὸς τὴν πόλιν ἔχοντας .
Lemmas: καί οὗτος ἡγέομαι εἷς Αἰσχίνης , αἰδέω προφέρω ὁ παλαιός ἐκεῖνος λόγος παρά ἀνήρ πυλαγορέω Μάχο - μένος ἄνοια χαρίζω βάρβαρος . καλός εἰμί καί οὗτος ὁ ἐπιγίγνομαι ἀκούω , ὅτι πᾶς καιρός ὁ πρόγονος ἀγαθός εὑρίσκω , ὁ ὁ πόλεμος , ὁ ὁ ἔργον , ὁ ὁ λόγος . σύ δέ σιγάω ἐκεῖ καί καταισχύνω οὗτος αἰτιάομαι ὁ σεαυτοῦ κακία ὁ Αμφικτύονας , οἶς οὐ δήπου σύ ὁ στόμα ἐμφράσσω . 48 . δείδω γάρ , φημί , μή πόλεμος ἐγώ ἀπό ὁ ἐμός γίγνομαι λόγος καί τοσοῦτος πόλις ἀπεχθάνομαι κοινός στρατεία ἐπί ὁ πόλις ποιέω . ὅτε δή Φωκεύς ἀπόλλυμι , ἐκεῖνος οὐ ἐσθίω - δοικω μή μέγας ποιέω ὁ ἄλλος ὁ ἀπεχθῶς πρός ὁ πόλις ἔχω .
libanius.declamatio-17 49
ἀλλ’ ἐῶ τοῦτο , ἐκεῖνο δὲ ἀπόκριναί μοι · πότερον πάλαι φιλοῦντες τὸν Φίλιππον καὶ ἡμῖν ἐγκαλοῦντες νῦν ἐπέθεντ’ ἂν καιρὸν ἥκειν νομίσαντες ἢ τῆς δυσμενείας Ι ἐντεῦθεν ἀρχόμε - νοὶ ; εἰ μὲν γὰρ καὶ πρότερον ἠμύναντ’ ἂν ἡμᾶς ἡδέως , εἶχον ἀρκοῦντα καιρὸν τὴν Φιλίππου βούλησιν καὶ οὐδὲν ἔδει περιμένειν ἃ μηδεὶς ᾔδει γενησόμενα . εἰ γὰρ ἐκεῖνοι πέμψαντες ὡς Φίλιππον ἠξίουν αὐτὸν ἐφ’ ἡμᾶς ἡγεῖσθαι φάσκοντες ἑτοίμως ἀκολουθήσειν λέγοντες τὸ πλῆθος αὑτῶν καὶ τὴν παρασκευήν , ἆρ’ ἂν ὑμῖν εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀναβαλέσθαι δοκεῖ ἔχων μὲν κατεπτηχότας τοὺς ὁμόρους , τοὺς δὲ ἀπολωλότας . ἔχων δὲ τούς οἱ παρεπομένους ; οὐχ οὕτως ἀργὸς ἐκεῖ - νος καὶ δεδομένους καιροὺς εἰδὼς διαφθείρειν . ἀλλ’ ἕτερον μὲν οὐδὲν ᾐτιῶντο , τὴν πολλὴν δὲ ὑπὲρ τῆς πυλαίας πρόνοιαν ἀξίαν ἡγοῦντο πολέμου οἱ διὰ τὸ φεύγειν τοὺς τοῦ πολέμου πόνους περιορῶντες τὴν μὲν Ἑλλάδα ταπεινὴν γινομένην , ἕνα δὲ ἄνθρωπον αὐξόμενον ;
Lemmas: ἀλλά ἐάω οὗτος , ἐκεῖνος δέ ἀποκρίνω ἐγώ · πότερος πάλαι φιλέω ὁ Φίλιππος καί ἐγώ ἐγκαλέω νῦν ἐπιτίθημι ἄν καιρός ἥκω νομίζω ἢ ὁ δυσμένεια Ι ἐντεῦθεν άρχω - νόος ; εἰμί μέν γάρ καί πρότερος ἀμύνω ἄν ἐγώ ἡδύς , ἔχω ἀρκέω καιρός ὁ Φίλιππος βούλησις καί οὐδείς δέω περιμένω ὅς μηδείς οἶδα γίγνομαι . εἰμί γάρ ἐκεῖνος πέμπω ὡς Φίλιππος ἀξιόω αὐτός ἐπί ἐγώ ἡγέομαι φάσκω ἑτοῖμος ἀκολουθέω λέγω ὁ πλῆθος αὐτός καί ὁ παρασκευή , ἆρα ἄν σύ εἰς ὁ ὑστεραῖος ἀναβάλλω δοκέω ἔχω μέν καταπτήσσω ὁ ὅμορος , ὁ δέ ἀπόλλυμι . ἔχω δέ ὁ ὁ παρέπομαι ; οὐ οὕτως ἀργός ἐκεῖ - ν καί δίδωμι καιρός οἶδα διαφθείρω . ἀλλά ἕτερος μέν οὐδείς αἰτιάομαι , ὁ πολύς δέ ὑπέρ ὁ πυλαῖος πρόνοια ἄξιος ἡγέομαι πόλεμος ὁ διά ὁ φεύγω ὁ ὁ πόλεμος πόνος περιοράω ὁ μέν Ἑλλάς ταπεινός γίγνομαι , εἷς δέ ἄνθρωπος αὐξάνω ;
libanius.declamatio-17 50
εἴ γε ἦν ἡδὺ πόλεμος τοῖς Ἕλλησι καὶ ὅπλων μελέτη καὶ δόξης ἔρως καὶ σωμάτων ἄσκησις , ἦν ἂν καὶ Φιλίππῳ μέγα τι τὸ διασώσασθαι τὴν πα - ἀρχήν · ἀρχήν · νῦν δ’ ἐκβεβλήκασι τῶν ψυχῶν τὸ λοτιμεῖσθαι τοῖς ὑπὲρ τῶν δικαίων ἀγῶσι καὶ κρεμά - σαντες τὰς ἀσπίδας κάθηνται ἀκούοντες τῶν ἐπαινούν - των τὸν Φίλιππον καὶ οὐδὲ τοὺς ἀπολλυμένους τῶν Ἑλλήνων ποσῶς ἐλεοῦσιν , ἔνα μὴ πολεμεῖν ἀναγκασθῶ - σιν . ἐκ ποίας οὖν μεταβολῆς οἱ τοὺς ἀναγκαίους οὐχ ὑπομένοντες πολέμους , οὗ λογισμὸς οὐδεὶς ἡγεῖτο , | τοῦτον ᾑροῦντο ἄν ;
Lemmas: εἰμί γε εἰμί ἡδύς πόλεμος ὁ Ἕλλην καί ὅπλον μελέτη καί δόξα ἔρως καί σῶμα ἄσκησις , εἰμί ἄν καί Φίλιππος μέγας τίς ὁ διασῴζω ὁ πῃ - ἀρχή · ἀρχή · νῦν δέ ἐκβάλλω ὁ ψυχή ὁ λοτιμεω ὁ ὑπέρ ὁ δίκαιος ἀγών καί κρεμάννυμι - ἀτιμόω ὁ ἀσπίς κάθημαι ἀκούω ὁ ἐπαινέω - ὁ ὁ Φίλιππος καί οὐδέ ὁ ἀπόλλυμι ὁ Έλληνας ποσός ἐλεέω , νάω μή πολεμέω ἀναγκάζω - βρόχος . ἐκ ποῖος οὖν μεταβολή ὁ ὁ ἀναγκαῖος οὐ ὑπομένω πόλεμος , ὅς λογισμός οὐδείς ἡγέομαι , | οὗτος αἱρέω ἄν ;
libanius.declamatio-17 51
οὐχ ὁρᾷς τοὺς μάλιστα Φιλίππῳ χαριζομένους , τοὺς καταπτύστους Θετταλούς , ἐκ τοῦ φυγεῖν τὸ πολεμεῖν τοῦτο πεποιηκότας ; οἵ , ἵνα Φωκεῦσιν ἀντ’ ἐκείνων πολεμῇ Φίλιππος , δουλείας ἐπρίαντο τὴν ἀνάπαυσιν .
Lemmas: οὐ ορώ ὁ μάλιστα Φίλιππος χαρίζω , ὁ κατάπτυστος Θεσσαλός , ἐκ ὁ φεύγω ὁ πολεμέω οὗτος ποιέω ; ὅς , ἵνα Φωκεύς ἀντί ἐκεῖνος πολεμέω Φίλιππος , δουλεία πρίαμαι ὁ ἀνάπαυσις .
libanius.declamatio-17 52
εἰ δὲ καὶ ῥᾷστος ἦν ὁ πρὸς ἡμᾶς πόλεμος καὶ τὸ στρατεύεσθαι καὶ πονεῖν τοῖς ἀμφικτύοσιν ἄλυπον , ἀρ’ ἂν ὑμῖν δοκοῦσι βουλη - θῆναι μὴ εἶναι τὰς Ἀθήνας ; οὐκ ἔστι . διὰ τί ; τὸ μέλλον μὲν ἄδηλον , λύσις δὲ πᾶσιν ἀτυχημάτων ἁπάν - των ἥδε ἡ πόλις ἡ τοῖς αὐτοῖς ἐγκαλοῦσά τε καὶ βοηθοῦσα . ἴσασιν οὖν ὧς ὑμῶν μὲν ἀντικαθημένων Φιλίππῳ μένει τὸ σῶσον αὐτοὺς ἐν τοῖς δυσκόλοις , ἀπολωλότων δέ , ὃ μὴ γένοιτο , συναπόλλυται κἀκείνοις ἡ τοῦ θαρρεῖν ἀφορμή . ὥστ’ εἰ καὶ σφόδρα ὑμᾶς ἐμί - ’σουν , ἀλλὰ τὸ σφῶν αὐτῶν σκοποῦντες ἀπείχοντ’ ἄν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ῥᾴδιος εἰμί ὁ πρός ἐγώ πόλεμος καί ὁ στρατεύω καί πονέω ὁ ἀμφικτύων ἄλυπος , ἀρά ἄν σύ δοκέω βουλή - θάω μή ἔρχομαι ὁ Ἀθῆναι ; οὐ εἰμί . διά τίς ; ὁ μέλλω μέν ἄδηλος , λύσις δέ πᾶς ἀτύχημα ἐπάν - ὁ ὅδε ὁ πόλις ὁ ὁ αὐτός ἐγκαλέω τε καί βοηθέω . οἶδα οὖν ὅς σύ μέν ἀντικάθημαι Φίλιππος μένω ὁ σῴζω αὐτός ἐν ὁ δύσκολος , ἀπόλλυμι δέ , ὁ μή γίγνομαι , συναπόλλυμι κᾀκείνος ὁ ὁ θαρσέω ἀφορμή . ὥστε εἰμί καί σφόδρα σύ ἐγώ - σῴζω , ἀλλά ὁ σφεῖς αὐτός σκοπός ἀπέχω ἄν .
libanius.declamatio-17 53
καὶ μὴν οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο δύναμαι συνιδεῖν , ὧς ἀπηχθάνοντο ἄν . ἡ γὰρ ἐκείνων πρὸς τὸν Φίλιππον οὐδὲν ἧττον ἐφαίνετ’ ἂν χάρις , ὃ μάλιστα ἔσπευδον , καὶ τοῦ παρ’ ὑμῖν ἀντιπεσόντος , μᾶλλον δὲ πολλῷ μείζων ἐγίγνετ’ | ἂν ἡ χάρις ἐκ τῆς ἀντιλογίας . σημεῖον γὰρ τοῦ μὴ φαῦλον τὸ διδόμενον εἶναι τὸ γίνεσθαι λόγους ὑπὲρ τοῦ μὴ καλῶς δίδοσθαι . 54 . Καὶ τί περὶ ταῦτα διατρίβω τὸ ἰσχυρότατον ἀφείς ; ἡμῖν γὰρ οὐ τοῦτον παρέδωκαν οἱ πρόγονοι τὸν νόμον τὰ μὲν ἀσφαλέστατα νομίζειν ἄριστα , ἀλλὰ τὰ μὲν πρέποντα τῇ πόλει καὶ μετὰ κινδύνων ἄριστα , τὰ δ’ ἀλλότρια τῶν ἡμετέρων ἠθῶν καὶ μετὰ ῥᾳστώ - νης δεινότατα . δεῖ δὴ τὸν τὰ κοινὰ ἀξιοῦντα πράττειν οὐκ ἐκφοβεῖν ὑμᾶς , ὥσπερ τοὺς παῖδας , οὐδὲ τραγῳ - δεῖν τοὺς ἐν τῷ πολεμεῖν ἱδρῶτας , ἀλλ’ ἔν τι ἐκεῖνο νομίζειν καὶ δεινὸν καὶ χαλεπόν , εἰ ὑμεῖς τι φεύξεσθε τῶν καλῶν δι’ ἡσυχίαν .
Lemmas: καί μήν οὐδέ αὐτός οὗτος δύναμαι συνοράω , ὅς ἀπεχθάνομαι ἄν . ὁ γάρ ἐκεῖνος πρός ὁ Φίλιππος οὐδείς κακός φαίνω ἄν χάρις , ὁ μάλιστα σπεύδω , καί ὁ παρά σύ ἀντιπίπτω , μᾶλλον δέ πολύς μέγας γίγνομαι | ἄν ὁ χάρις ἐκ ὁ ἀντιλογία . σημεῖον γάρ ὁ μή φαῦλος ὁ δίδωμι ἔρχομαι ὁ γίγνομαι λόγος ὑπέρ ὁ μή καλός δίδωμι . 54 . καί τίς περί οὗτος διατρίβω ὁ ἰσχυρός ἀφίημι ; ἐγώ γάρ οὐ οὗτος παραδίδωμι ὁ πρόγονος ὁ νόμος ὁ μέν ἀσφαλής νομίζω ἀγαθός , ἀλλά ὁ μέν πρέπω ὁ πόλις καί μετά κίνδυνος ἀγαθός , ὁ δέ ἀλλότριος ὁ ἡμέτερος ἦθος καί μετά ῥᾴδιος - νέος δεινός . δέω δή ὁ ὁ κοινός ἄξιος πράσσω οὐ ἐκφοβέω σύ , ὥσπερ ὁ παῖς , οὐδέ τρώγω - δεῖ ὁ ἐν ὁ πολεμέω ἱδρώς , ἀλλά ἐν τίς ἐκεῖνος νομίζω καί δεινός καί χαλεπός , εἰμί σύ τίς φεύγω ὁ καλός διά ἡσυχία .
libanius.declamatio-17 55
Αἰσχίνης δ’ , οἶμαι , κεκέρ - δακεν οὐ γεγονὼς ἐπὶ τῶν Μηδικῶν . τὰ γὰρ αὐτὰ ἂγ ἐπεπόνθει . τί φῄς ; ἐπολεμήσαμεν ἄν ; ὑπὲρ δὲ τῶν Ἑλ - ληνικῶν δικαίων οὐκ ἐπολεμήσαμεν πολλῷ ταῖς παρα - σκευαῖς Λακεδαιμονίων λειπόμενοι ; πρῴην δὲ ὑπὲρ Εὐβοέων οὐκ ἐπλεύσαμεν ; Ὀλυνθίοις δὲ δύναμιν οὐκ ἐπέμψαμεν ; ἵππαρχοι δὲ φίλοι καὶ ταξίαρχοι . τί ταῦτα βούλεται , Αἰσχίνη , τὸ μηδὲ ὄνομα ἀνέχεσθαι πολέμου ; ἕως ἂν ᾖ τῶν Ἀθηναίων ἡ πόλις , εὐχέσθω μὲν ἐν εἰρήνη διάγειν , δεχέσθω δὲ τοὺς ὑπὲρ τοῦ καλοῦ πολέμους καὶ τὸ μὲν ἥμερον ἡγείσθω , τὸ δὲ ἀναγκαῖον . καὶ ταυτὶ μὲν ὡς πολεμησάντων | ἂν τῶν Ἑλλήνων εἰρήσθω , ὅτι δὲ ἥκιστ’ ἂν αὑτοὺς εἰς τοῦτο ταραχῆς ἐνέβαλον , ἄρτι δεικνύων ἐπαυσάμην . 56 . Ἀλλ’ ὁ Φίλιππος , φησίν , αὐτὸς πάντως ἂν ἐπῄει . πῶς τοῦτο λέγεις , Αἰσχίνη ; οὐ διελυσάμεθα τὸν πόλεμον ; οὐ πρεσβεῖαι γεγόνασιν ; οὐ τοὺς ὅρκους ἀπειλήφατε ; βραδέως μὲν καὶ ἣ Φιλίππῳ συνέφερεν , εἰρήνη δ’ οὖν ἐστιν , ὧς ὁ ὑμέτερος λόγος . πῶς οὖν ἐν εἰρήνῃ πόλεμος ; οὐ γὰρ δὴ καὶ τοῦτο ὡμολογήσα - μὲν , κοινωνεῖν αὐτὸν καὶ τῆς ἀμφικτυονίσς . εἰ δ’ ἀεί τι προσλαμβάνειν ἀξιώσει διὰ τὴν εἰρήνην , οὐδὲν εἰρήνης δέομαι πολέμου χαλεπωτέρας .
Lemmas: Αἰσχίνης δέ , οἴομαι , κεκέρ - δάκνω οὐ γίγνομαι ἐπί ὁ Μηδικός . ὁ γάρ αὐτός ἄγε πάσχω . τίς φημί ; πολεμέω ἄν ; ὑπέρ δέ ὁ ἑλ - ληνικως δίκαιος οὐ πολεμέω πολύς ὁ παρά - σκευή Λακεδαιμόνιος λείπω ; πρώην δέ ὑπέρ Εὐβοεύς οὐ πλέω ; Ὀλύνθιος δέ δύναμις οὐ πέμπω ; ἵππαρχος δέ φίλος καί ταξίαρχος . τίς οὗτος βούλομαι , Αἰσχίνης , ὁ μηδέ ὄνομα ἀνέχω πόλεμος ; ἠώς ἄν εἰμί ὁ Ἀθηναῖος ὁ πόλις , εὔχομαι μέν ἐν εἰρήνη διάγω , δέχομαι δέ ὁ ὑπέρ ὁ καλός πόλεμος καί ὁ μέν ἥμερος ἡγέομαι , ὁ δέ ἀναγκαῖος . καί οὗτος μέν ὡς πολεμέω | ἄν ὁ Έλληνας λέγω , ὅτι δέ ἥκιστος ἄν ἑαυτοῦ εἰς οὗτος ταραχή ἐμβάλλω , ἄρτι δείκνυμι παύω . 56 . ἀλλά ὁ Φίλιππος , φημί , αὐτός πάντως ἄν ἐπέρχομαι . πῶς οὗτος λέγω , Αἰσχίνης ; οὐ διαλύω ὁ πόλεμος ; οὐ πρεσβεία γίγνομαι ; οὐ ὁ ὅρκος ἀπολαμβάνω ; βραδύς μέν καί ὅς Φίλιππος συμφέρω , εἰρήνη δέ οὖν εἰμί , ὅς ὁ ὑμέτερος λόγος . πῶς οὖν ἐν εἰρήνη πόλεμος ; οὐ γάρ δή καί οὗτος ὁμολογέω - μέν , κοινωνέω αὐτός καί ὁ ἀμφικτυονίς . εἰμί δέ ἀεί τίς προσλαμβάνω ἀξιόω διά ὁ εἰρήνη , οὐδείς εἰρήνη δέομαι πόλεμος χαλεπός .