libanius.declamatio-17 3
ἐγὼ δὲ βουλοίμην μὲν ἂν ὑμᾶς ἀλγῆσαι τοῖς πεπραγμένοις καὶ γνώμην ἔχειν οἕαν εἰκὸς τοὺς τὰ τοιαῦτα πεπον - θότας · εἰ δ’ οὖν ὑπὸ τοῦ πολλὰ ἐνεγκεῖν ἀδικούμενοι καὶ τοῦτο οἴσετε , ἀλλ’ ἔμοιγε ἔσται τὰ πρὸς τὴν πόλιν δίκαια πεφυλαγμένα . καὶ πάλιν γενήσεται φανε - ρὸν ὧς ὁ μὲν παραδιδοὺς κρίσει τὸν πεπονηρευμένον ἐφάνη , τῇ δὲ τῶν δικαζόντων ὀλιγωρίᾳ τὸ πρᾶγμα διεφθάρη . 4 . Εἰ μὲν οὖν ἐν τῇ πυλαίᾳ συνέβαινεν εἶναι τὴν παροῦσαν ἐξέτασιν , οὐκ ἂν <ἦν> ἐξ ἴσου λόγος ἐμοί τε καὶ τούτω Φιλίππου τε ἀντὶ Φωκέων δικάζοντος καὶ τῶν ἐκείνου δορυφόρων περιεστηκότων , δῆλον γὰρ ὅτι τοῖς μὲν Αἰσχίνου λόγοις καὶ μηδὲν ἔχουσιν ἰσχυρὸν ὑπῆρχεν ἂν εὐδοκιμεῖν , ἐμοὶ δὲ καὶ πάντων δικαιότατα λέγοντι πανταχόθεν ἀπήντα ἂν θόρυβος καὶ πολὺς γέλως , εἰ μηδὲ τοσοῦτον ἠδυνήθην ἰδεῖν ὡς οὗ κρείττων ἐστὶν Αἰσχίνης , ἐνταῦθα αὐτὸν ἐτόλ - μησα διώκειν · ἐπεὶ δὲ Ἀθήνησι μὲν ἡ κρίσις , εἰσελη - λύθατε δὲ κατὰ τοὺς νόμους τοῦ Σόλωνος , μέγας δὲ ὁ κίνδυνος τῶν ὅρκων παρορωμένων , ἴσως ἄν τι γέ - νοιτο τῇ πόλει κέρδος ἀπὸ τῆς γραφῆς , ὥστε τὸν μὲν ἀμφοτέρων δοῦναι δίκην , καὶ ὧν πρεσβεύων ἔβλαψε καὶ ὧν πυλαγόρων ἐζημίωσε , τοῖς δὲ τοῦτον ἐζηλωκόσι γενέσθαι δῆλον ὅτι τοῖς παρὰ τῶν πολεμίων λαμβά - νουσιν εἰς τὴν ἐσχάτην συμφορὰν ἡ τόλμα τελευτᾷ . 5 . Ὅτι μὲν οὖν ἐσκεμμένος Αἰσχίνης καὶ λόγους μακροὺς καὶ πιθανοὺς μεμελετηκὼς εἰσελήλυθεν αὐτός τε οὐκ | ἀγνοῶ καὶ ὑμᾶς εἰδέναι νομίζω , ᾧ γὰρ περὶ τῆς σωτηρίας ὁ φόβος καὶ τὰ μὲν πράγματα πο - νηρά , λόγος δὲ ὑπὲρ τούτων ἀπλοῦς οὐδὲ εἶς , πᾶσα ἀνάγκη τούτῳ δι’ ὧν ἂν γένοιτο παρακρούσασθαι τοὺς δικάζοντας παρεσκευάσθαι · δεῖ δὲ ὑμᾶς αὐτούς , ὅταν τοῦτο ποιῇ , μειζόνως ὀργίζεσθαι καὶ χαλεπῶς ἔχειν , εἰ τεχνίτης μὲν ὢν τοῦ λέγειν καὶ σοφισμάτων γέμων παντοδαπῶν πρὸς μὲν τὸν ἐχθρὸν τῆς τε πό - λέως καὶ τῶν Ἑλλήνων ἀπάντων μυρίας ἔχων ἀφορμὰς λόγων καλὰς οὐδὲν οὔτε εἶπεν οὔτε ἐφθέγξατο , κατὰ δὲ τῶν πολιτῶν χρῆται τῇ τέχνῃ τοὺς αὐτοὺς ἀδικῶν τε καὶ πείθειν ἐπιχειρῶν ὧς οὐκ ἠδίκηνται . εἴτ’ οὖν ἀποροίη λόγων , ὡς μηδὲ ἀναισχυντεῖν ἔχων διὰ τὴν περιφάνειαν τῶν ἀδικημάτων ἀποθνησκέτω , εἴθ’ ὑπὲρ οὕτω δεινῶν ἀποτείνοι λόγους εὖ μεμηχανημένους , πάλιν ἐντεῦθεν ἁλισκέσθω κρύψας ἐν τῇ πυλαίᾳ τὴν δύναμιν . 6 . Φεύγει μὲν οὖν Αἰσχίνης οὑτοσὶ καὶ ἡ γραφὴ καθ’ ἑνὸς ἀπενήνεκται τοῦ σιγηροῦ πυλαγόρου , δια - φεύγετε δὲ οὐδὲ ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες δικασταί , τὴν αὐτὴν αἰτίαν . ὑμᾶς δ’ εἰπὼν τὸν δῆμον λέγω , οἵτινες ὥσπερ ἐν νυκτὶ καὶ σκότῳ τὴν διάγνωσιν τοῦ ποῖός τις ἕκαστός ἐστι τῶν πολιτῶν ἀφῄρησθε . καὶ ὁ χρηστὸς ἔδοξε κακὸς καὶ ὁ μοχθηρὸς ἐπιεικὴς καὶ ὁ δίκαιος πονηρὸς καὶ ὁ βέλτιστος φαυλότατος . εἶθ’ ὁ μὲν οὐκ ἐνοχλῶν ὑμῖν οὐδ’ ἐπιτιμῶν ταχέως ἀπέρριπται , ὁ δὲ | θρασὺς καὶ ἰταμὸς καὶ ἀκόντων ὑμῶν ἃ βού - λεται ἕξειν <αὐχῶν> ἔντιμος καὶ μέγας καὶ καὶ τὰ ὑμέτερα πράττει κἀν τῇ πόλει κἀν τῇ πυλαίᾳ , κρίνεται δὲ ἕκαστος ἐκ τοῦ μισθοῦ τῶν γραφόντων , οὐκ ἐκ τῶν βεβιωμένων .
Lemmas: ἐγώ δέ βούλομαι μέν ἄν σύ ἀλγέω ὁ πράσσω καί γνώμη ἔχω ἵημι ἔοικα ὁ ὁ τοιοῦτος πέπων - θότας · εἰμί δέ οὖν ὑπό ὁ πολύς φέρω ἀδικέω καί οὗτος φέρω , ἀλλά ἐγώ εἰμί ὁ πρός ὁ πόλις δίκαιος φυλάσσω . καί πάλιν γίγνομαι φανός - ἀντίμοιρος ὅς ὁ μέν παραδίδωμι κρίσις ὁ πονηρεύομαι φαίνω , ὁ δέ ὁ δικάζω ὀλιγωρία ὁ πρᾶγμα διαφθείρω . 4 . εἰμί μέν οὖν ἐν ὁ πυλαῖος συμβαίνω ἔρχομαι ὁ πάρειμι ἐξέτασις , οὐ ἄν <ἦν> ἐκ ἴσος λόγος ἐγώ τε καί οὗτος Φίλιππος τε ἀντί Φωκεύς δικάζω καί ὁ ἐκεῖνος δορυφόρος περιίστημι , δῆλος γάρ ὅτι ὁ μέν Αἰσχίνης λόγος καί μηδείς ἔχω ἰσχυρός ὑπάρχω ἄν εὐδοκιμέω , ἐγώ δέ καί πᾶς δίκαιος λέγω πανταχόθεν ἀπαντάω ἄν θόρυβος καί πολύς γέλως , εἰμί μηδέ τοσοῦτος δύναμαι ὁράω ὡς ὅς ἀγαθός εἰμί Αἰσχίνης , ἐνταῦθα αὐτός ἐτόλ - μῆσον διώκω · ἐπεί δέ Ἀθήνησι μέν ὁ κρίσις , εἰσέρχομαι - λύω δέ κατά ὁ νόμος ὁ Σόλων , μέγας δέ ὁ κίνδυνος ὁ ὅρκος παροράω , ἴσως ἄν τίς γε - νέομαι ὁ πόλις κέρδος ἀπό ὁ γραφεύς , ὥστε ὁ μέν ἀμφότερος δίδωμι δίκη , καί ὅς πρεσβεύω βλάπτω καί ὅς πυλαγόρας ζημιόω , ὁ δέ οὗτος ζηλόω γίγνομαι δῆλος ὅτι ὁ παρά ὁ πολέμιος λαμβάνω - Νούσι εἰς ὁ ἔσχατος συμφορά ὁ τόλμα τελευτάω . 5 . ὅτι μέν οὖν σκοπέω Αἰσχίνης καί λόγος μακρός καί πιθανός μελετάω εἰσέρχομαι αὐτός τε οὐ | ἀγνοέω καί σύ οἶδα νομίζω , ὅς γάρ περί ὁ σωτηρία ὁ φόβος καί ὁ μέν πρᾶγμα ἀπό - νηρός , λόγος δέ ὑπέρ οὗτος ἁπλόος οὐδέ εἷς , πᾶς ἀνάγκη οὗτος διά ὅς ἄν γίγνομαι παρακρούω ὁ δικάζω παρασκευάζω · δέω δέ σύ αὐτός , ὅταν οὗτος ποιέω , μέγας ὀργίζω καί χαλεπός ἔχω , εἰμί τεχνίτης μέν εἰμί ὁ λέγω καί σόφισμα γέμω παντοδαπός πρός μέν ὁ ἐχθρός ὁ τε πός - λαός καί ὁ Έλληνας ἀπαντάω μυρίος ἔχω ἀφορμή λόγος κάλως οὐδείς οὔτε λέγω οὔτε φθέγγομαι , κατά δέ ὁ πολίτης χράω ὁ τέχνη ὁ αὐτός ἀδικέω τε καί πείθω ἐπιχειρέω ὅς οὐ ἀδικέω . ἔτι οὖν ἀφοράω λόγος , ὡς μηδέ ἀναισχυντέω ἔχω διά ὁ περιφάνεια ὁ ἀδίκημα ἀποθνῄσκω , ἔτι ὑπέρ οὕτως δεινός ἀποτείνω λόγος εὖ μηχανάομαι , πάλιν ἐντεῦθεν ἁλίσκομαι κρύπτω ἐν ὁ πυλαῖος ὁ δύναμις . 6 . φεύγω μέν οὖν Αἰσχίνης οὗτος καί ὁ γραφή κατά εἷς ἀποφέρω ὁ σιγηρός πυλαγορέω , δα - φεύγω δέ οὐδέ σύ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ αὐτός αἰτία . σύ δέ λέγω ὁ δῆμος λέγω , ὅστις ὥσπερ ἐν νύξ καί σκότος ὁ διάγνωσις ὁ ποῖος τις ἕκαστος εἰμί ὁ πολίτης ἀφαιρέω . καί ὁ χρηστός δοκέω κακός καί ὁ μοχθηρός ἐπιεικής καί ὁ δίκαιος πονηρός καί ὁ ἀγαθός φαῦλος . εἶτα ὁ μέν οὐ ἐνοχλέω σύ οὐδέ ἐπιτιμάω ταχέως ἀπορρίπτω , ὁ δέ | θρασύς καί ἰταμός καί ἀέκων σύ ὅς βοῦς - λεται ἔχω <αὐχῶν> ἔντιμος καί μέγας καί καί ὁ ὑμέτερος πράσσω ἐν ὁ πόλις ἐν ὁ πυλαῖος , κρίνω δέ ἕκαστος ἐκ ὁ μισθός ὁ γράφω , οὐ ἐκ ὁ βιόω .