libanius.declamatio-16 53
εἰ μὲν ἄμφω κριθέντες ἐν τοῖς αὐτοῖς δικασταῖς , σὺ μὲν ἀφείθης , ἐγὼ δὲ ἤλων , εἰκότως ἂν παρετίθης , ὡς καὶ σὺ τοὺς χαλεποὺς ἐκ - πέφευγας καὶ παρὰ τοῖς δυσοργήτοις κατεδικάσθην ἐγώ · εἰ δὲ ἐγὼ μὲν ἐπῄνημαι , σὺ δὲ οὐ κέκρισαι , οὔτε σοὶ μαρτύριον ἀρετῆς ἱκανὸν ἡ τῶν δικαστηρίων ἀκρίβεια , παρ’ οἶς οὐδ’ ἐξητάσθης ὅλως , κἀμοὶ σημεῖον ἀνδραγαθίας ἐκφεύγοντι καὶ τούτους . τοῦ μὲν γὰρ οὐδὲ κριθέντος οὐδ’ ἂν οἱ χαλεπώτατοι καταψηφίσαιντο , τοῦ δὲ ἀδικοῦντος ἐλεγχομένου καὶ οἶ πρᾳότατοι . οὔκ - οὑν τὸ μὴ κατηγορηθέντα μὴ καταδικασθῆναι μέγα , τὸ δὲ πάσας αἰτίας ἔχοντα μηδεμιᾶς ἐντὸς ὀφθῆναι , καὶ γὰρ οὕτως ἔχει . λαθεῖν μὲν καὶ ἀδικοῦντα ῥᾴδιον ἐν τοσαύτῃ πόλει καὶ εἰ σφόδρα ἀκριβῶς φυλάττουσιν , ἐναποκρυπτομένου τῷ τοῦ κοινοῦ μεγέθει τοῦ καθ’ ἕκαστον τρόπου , καθάπερ ἐν τοῖς μεγάλοις πελάγεσιν οἶ καταποντισταί , οὐ γὰρ Κύθνος ἢ Σίφνος ταῦτα , ὅπου δι’ ὀλιγανθρωπίαν ἀλλήλους ἴσασιν ; ὁ δὲ ἅπαξ ἐλθὼν εἰς κρίσιν οὐκ ἂν ἀφεθείη μὴ σαφῶς ὧς οὐδὲν ἀδικεῖ δείξας . 54 . Ὁ δὲ καὶ τοὺς νοσοῦντας μὲν πολλάκις , ἰα - τρευομένους δὲ χείρους τῶν ἀνόσων ἀπεφαίνετο · τίς δ’ οὔ φησιν ; ἀλλ’ οὐ πρὸς λόγον σοι τὸ παράδειγμα . διὰ τ·ί ; ὅτι εἰ μὲν αἶ κρίσεις ἦσαν νόσοι ψυχῆς , ὑγι - εινότερος ὁ μὴ κριθεὶς <ἂν ἦν> τοῦ φυγόντος · νοσήματα μὲν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων εἰσίν , ἰατρεῖα δέ , ὡς καὶ σὺ φῄς , τούτων τὰ δικαστήρια , εἰ μὲν ἐνεῖδόν τινα ἐν ἐμοὶ πονηρίαν , πάντως ἂν ἰάσαντο δι’ ἀτιμίας ἢ φυγῆς , ὡς καύσεως ἢ τομῆς · εἰ δ’ ὧς ὁλόκληρον καὶ μὴ δεόμενον φαρμάκου τοιοῦτον , οἷος εἰσῆλθον , ἀπεπέμψαντο , ἐγὼ μὲν διὰ πείρας ὑγιεινὸς ἐφάνην τοῖς ἰατροῖς · σὺ δὲ οὐκ ἀπέδυσάς ποτε τὸν βίον τοῖς δικασταῖς οὐδὲ γυμνὴν τὴν ψυχὴν ἔδειξας , συγκαλύπτων δὲ σαυτὸν καὶ περιστέλλων , ὡς οἶ τὰς κρυφαίας νόσους <νοσοῦντες> ἴσως ὕπουλος ὢν νεις .
Lemmas: εἰμί μέν ἄμφω κρίνω ἐν ὁ αὐτός δικαστής , σύ μέν ἀφίημι , ἐγώ δέ ἦλον , εἰκότως εἄν παρατίθημι , ὡς καί σύ ὁ χαλεπός ἐκ - φεύγω καί παρά ὁ δυσόργητος καταδικάζω ἐγώ · εἰμί δέ ἐγώ μέν ἐπαινέω , σύ δέ οὖον κρίνω , οὔτε σύ μαρτύριον ἀρετή ἱκανός ὁ ὁ δικαστήριον ἀκρίβεια , παρά οἶς οὐδέ ἐξετάζω ὅλως , ἐγώ σημεῖον ἀνδραγαθία ἐκφεύγω καί οὗτος . ὁ μέν γάρ οὐδέ κρίνω οὐδέ εἄν ὁ χαλεπός καταψηφίζομαι , ὁ δέ ἀδικέω ἐλέγχω καί οἶς πρᾶος . οὐ - ἐν ὁ μή κατηγορέω μή καταδικάζω μέγας , ὁ δέ πᾶς αἴτιος ἔχω μηδείς ἐντός ὁράω , καί γάρ οὕτως ἔχω . λανθάνω μέν καί ἀδικέω ῥᾴδιος ἐν τοσοῦτος πόλις καί εἰμί σφόδρα ἀκριβῶς φυλάσσω , ἐναποκρύπτω ὁ ὁ κοινός μέγεθος ὁ κατά ἕκαστος τρόπος , καθάπερ ἐν ὁ μέγας πέλαγος οἶς καταποντιστής , οὖον γάρ Κύθνος ἢ Σίφνος οὗτος , ὅπου διά ὀλιγανθρωπία ἀλλήλων οἶδα ; ὁ δέ ἅπαξ ἔρχομαι εἰς κρίσις οὐ εἄν ἀφίημι μή σαφῶς ὅς οὐδείς ἀδικέω δείκνυμι . 54 . ὁ δέ καί ὁ νοσέω μέν πολλάκις , ἰά - τρέω δέ χείρων ὁ άνοσος ἀποφαίνω · τίς δέ οὖον φημί ; ἀλλά οὖον πρός λόγος σύ ὁ παράδειγμα . διά τ·ί ; ὅτι εἰμί μέν ἀεί κρίσις εἰμί νόσος Ψυχή , ἄζυξ - ἔνος ὁ μή κρίνω ὅς ὅς ὁ φυγή · νόσημα μέν ὁ κακία ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ἰατρεῖον δέ , ὡς καί σύ φημί , οὗτος ὁ δικαστήριον , εἰμί μέν ἐνοράω τις ἐν ἐγώ πονηρία , πάντως εἄν ἰάομαι διά ἀτιμία ἢ φυγή , ὡς καῦσις ἢ τομή · εἰμί δέ ὅς ὁλόκληρος καί μή δήω φάρμακον τοιοῦτος , οἷος εἰσέρχομαι , ἀποπέμπω , ἐγώ μέν διά πείρω ὑγιεινός φαίνω ὁ ἰατρός · σύ δέ οὐ ἀποδύω ποτός ὁ βίος ὁ δικαστής οὐδέ γυμνός ὁ ψυχή δείκνυμι , συγκαλύπτω δέ σαυτοῦ καί περιστέλλω , ὡς οἶς ὁ κρυφαῖος νόσος <νοσοῦντες> ἴσως ὕπουλος εἰμί νέος .