ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-15 1
ἐπ' αἰτίᾳ μὲν οὐδαμῶς παρ’ ὑμῖν ἐκρίθην , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μηδὲ κριθείην ποτέ , βεβίωκα γὰρ οὕτως ὥστε μηδὲ συκοφάντῃ παρασχεῖν αἰτίας πρό - φασιν ἢ μέμψεως , τὴν ἐπ’ ἀρετῇ δὲ ταύτην κρίσιν οὐκ ἂν ἀπαξιώσαιμι ὡς ὑπαιτίου μὲν ἀγωνίζεσθαι περὶ τιμωρίας , ὥσπερ Ἀριστοφῶν , ἀγαθοῦ δὲ περὶ δωρεᾶς , ὡς ἐγώ .
Lemmas: ἐπί αἰτία μέν οὐδαμῶς παρά σύ κρίνω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μηδέ κρίνω ποτέ , βιόω γάρ οὕτως ὥστε μηδέ συκοφάντης παρέχω αἰτία πρό - φημί ἢ μέμψις , ὁ ἐπί ἀρετή δέ οὗτος κρίσις οὐ ἄν ἀπαξιόω ὡς ὑπαίτιος μέν ἀγωνίζομαι περί τιμωρία , ὥσπερ Ἀριστοφῶν , ἀγαθός δέ περί δωρεά , ὡς ἐγώ .
libanius.declamatio-15 2
ἔστι μὲν οὖν ἐπιεικῶς , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναίοι , τὸ αὐτὸ καὶ σεμνολόγημά μοι πρὸς ὅλον τὸν βίον καὶ ἐναντίωμα πρὸς τὴν παροῦσαν κρίσιν , Ἀρι - Ma = Codex Matritensis 4679 olim N-49 Ρ = Parisinus gr . 2998 στοφῶντι δὲ τἀναντία τούτων , τοῦ μὲν τρόπου παντὸς ἐλάττωμα , πλεονέκτημα δὲ πρὸς τὸν παρ’ ὑμῖν ἀγῶνα . τί οὖν ἐστι τοῦτο ; ὅτι ἐγὼ μὲν οὔπω πρότερον ἐλη - λυθὼς εἰς τὸ δικαστήριον τῶν τοιούτων ἀγώνων ἀπείρως ἔχω , οὑτοσὶ δὲ μονονοὺ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν κρινόμενος ἐγγεγύμνασται τοῖς δικαστηρίοις . ἔστι δέ , εἰ μὲν δικανικῆς δεινότητος ἡ τιμή , κρείττων ὁ τὰς με - γίστας δοκούσας αἰτίας διακρούσασθαι δυνηθείς , εἰ δ’ , ὧς ὁ νόμος φησί , καλοῦ βίου , ὁ μηδ’ ἐν ὑπονοίᾳ πο - νηρᾷ γεγονὼς ἐν ὅλῳ τῷ βίῳ .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐπιεικής , ὦ ἀνήρ Άθης - νήϊος , ὁ αὐτός καί σεμνολόγημα ἐγώ πρός ὅλος ὁ βίος καί ἐναντίωμα πρός ὁ πάρειμι κρίσις , ἀρι - Ma = Codex Matritensis 4679 olim N-49 Ρ = Parisinus gr . 2998 στοφῶντι δέ ἐναντίος οὗτος , ὁ μέν τρόπος πᾶς ἐλάττωμα , πλεονέκτημα δέ πρός ὁ παρά σύ ἀγών . τίς οὖν εἰμί οὗτος ; ὅτι ἐγώ μέν οὔπω πρότερος αἱρέω - λύω εἰς ὁ δικαστήριον ὁ τοιοῦτος ἀγών ἤπειρος ἔχω , οὗτος δέ μονονού κατά ἕκαστος ἡμέρα κρίνω ἐγγυμνάζω ὁ δικαστήριον . εἰμί δέ , εἰμί μέν δικανικός δεινότης ὁ τιμή , ἀγαθός ὁ ὁ ἐγώ - γιιστημι δοκέω αἰτία διακρούω δύναμαι , εἰμί δέ , ὅς ὁ νόμος φημί , καλός βίος , ὁ μηδέ ἐν ὑπόνοια ἀπό - νηρός γίγνομαι ἐν ὅλος ὁ βίος .
libanius.declamatio-15 3
τούτῳ μὲν οὖν εἰ καί τις ὠφείλετο παρ’ ὑμῶν χάρις , ὡς ἔγωγε οὐκ οἶδα ἀνθ’ ὅτου , οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ὧς εὖ τι τὸν δῆμον πε - ποιηκώς , ἀλλ’ ὅτι μὴ κακῶς ὑπὸ τοῦ δήμου πέπονθε , τούτῳ σεμνύνεται , πλὴν εἰ καί τι χρήσιμος ὑμῖν γέ - γόνε , τὴν ἱκανὴν ἔχει . ὁσάκις αὐτὸν κινδυνεύοντα περὶ τῆς ἐπιτιμίας ἢ τῆς πατρίδος , ἔστι δ’ ὅτε καὶ τοῦ βίου διεσώσατε , ὥστε καὶ πρὸς ὀφείλων ὑμῖν ἀναφαί - νεται . ὁ δ’ ἐν οὐδενὶ δεηθεὶς ἀγῶνι τῆς ὑμετέρας εὐνοίας καὶ φιλανθρωπίας εἰκότως ἄν , ὅτε πρῶτον αἰτῶ , τύχοιμι . ὄντος δὲ καὶ μόνου ἀκούετε τοῦ μὲν ἀναιτίου βίου δικαίου καὶ καλοῦ , τοῦ δ’ ἐν ἀγῶσιν ἀεὶ καὶ φόβοις οὐ παραπλησίου · παντὶ μέν , καὶ ὅστις οὐδ - έτερον ἡμῶν οἶδεν ἰδίᾳ , ῥᾳδία τοῦ κρείττονος ἡ κρίσις .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν εἰμί καί τις ὀφείλω παρά σύ χάρις , ὡς ἐγώ οὐ οἶδα ἀντί ὅστις , οὐδέ γάρ αὐτός ὅς εὖ τίς ὁ δῆμος μετά - ποιέω , ἀλλά ὅτι μή κακῶς ὑπό ὁ δῆμος πάσχω , οὗτος σεμνύνω , πλήν εἰμί καί τίς χρήσιμος σύ γε - γόνος , ὁ ἱκανός ἔχω . ὁσάκις αὐτός κινδυνεύω περί ὁ ἐπιτιμία ἢ ὁ πατρίς , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ βίος διασῴζω , ὥστε καί πρός ὀφείλω σύ ἀναφής - νεται . ὁ δέ ἐν οὐδείς δέω ἀγών ὁ ὑμέτερος εὔνοια καί φιλανθρωπία ἔοικα ἄν , ὅτε πρῶτος αἰτέω , τυγχάνω . εἰμί δέ καί μόνος ἀκούω ὁ μέν ἀναίτιος βίος δίκαιος καί καλός , ὁ δέ ἐν ἀγών ἀεί καί φόβος οὐ παραπλήσιος · πᾶς μέν , καί ὅστις οὐδέ - ἕτερος ἐγώ οἶδα ἴδιος , ῥᾴδιος ὁ ἀγαθός ὁ κρίσις .
libanius.declamatio-15 8
εἰ δὲ οὔτε πρὸς τὸν αὐτὸν οὔτε περὶ τῶν αὐτῶν , μὴ προσαγέτω πρὸς τὸν ἀρετῆς ἀγῶνα τὰ τῆς κακίας ἐγκλήματα , εἰ μὴ μόνος τὰ κάλ - λιστα τοῖς αἰσχίστοις κτήσεται , ὃς τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ διὰ τὰς πονηρὰς ὑπονοίας , ἔστω γὰρ ὑπονοίας , γέρας ἂν δικαίως λαβεῖν , ὥστ’ εἰ καὶ δωρεᾶς ἄξιον ἄλλο παρείχετο , διὰ τοῦτ’ ἂν εἰκότως ἐκωλύετο , ὅτι πλείω τῶν σεμνολογημάτων ἔχει τὰ ἐγκλήματα . διὸ μή τοι γε τοῦ κεκρίσθαι πολλάκις αὐτόν , μηδ’ ἂν ἑτέρου χρηστοῦ τινος , | δωρεὰν οἰστέον <ὃν> ἐχρῆν , εἰ καί ἐν ὀνείδους μέρει προὔφερεν αὐτῷ τὰς ἀναριθμήτους κρίσεις , ἐγκαλύπτεσθαι , καὶ οὐδ’ αὐτὸς <ἂν> νὴ τοὺς θεούς , ὀνειδίσαι τούτῳ τὰς γραφάς , εἰ μὴ τοῖς ἑαυτοῦ κακοῖς ἐσεμνύνετο .
Lemmas: εἰμί δέ οὔτε πρός ὁ αὐτός οὔτε περί ὁ αὐτός , μή προσάγω πρός ὁ ἀρετή ἀγών ὁ ὁ κακία ἔγκλημα , εἰμί μή μόνος ὁ κάλη - λίστα ὁ αἰσχρός κτάομαι , ὅς τοσοῦτος ἀπέχω ὁ διά ὁ πονηρός ὑπόνοια , εἰμί γάρ ὑπόνοια , γέρας ἄν δίκαιος λαμβάνω , ὥστε εἰμί καί δωρεά ἄξιος ἄλλος παρέχω , διά οὗτος ἄν ἔοικα κωλύω , ὅτι πλείων ὁ σεμνολόγημα ἔχω ὁ ἔγκλημα . διό μή τοι γε ὁ κρίνω πολλάκις αὐτός , μηδέ ἄν ἕτερος χρηστός τις , | δωρεάν φέρω ὅ χρή , εἰμί καί ἐν ὄνειδος μέρος προφέρω αὐτός ὁ ἀναρίθμητος κρίσις , ἐγκαλύπτω , καί οὐδέ αὐτός ὅ νή ὁ θεός , ὀνειδίζω οὗτος ὁ γραφεύς , εἰμί μή ὁ ἑαυτοῦ κακός σεμνύνω .
libanius.declamatio-15 9
κινήσας οὖν καὶ τοῦτον , εἴ τις , αὐτὸς τὸν ἀγῶνα φιλοκινδύνως καὶ νῦν κρινόμενος , φέρε , σὺ φῄς ἀρετῆς εἰληφέναι ψῆφον , εἰ μὴ κάκιστος ἀπάντων ἔδοξας ; οὐδεὶς δίκαιος , ὅτι μὴ κλέπτης , οὐδ’ ὅτι μὴ προδότης , φιλόπολις · οὐδ’ ἐνὶ λόγῳ πάντα χρηστὸς ὁ μὴ πάνυ πονηρός . ἐγγὺς μεντἂν ἦν ἡ ἀρετὴ τῆς κακίας , εἴπερ ἡ ταύτης ἀποφυγὴ κτῆσις ἦν θατέρου . πολὺ καὶ τὸ πᾶν μεθόριον τῶν ἐπὶ τἀναντία διεστηκότων . μὴ μίγνυε τὰ ἄμικτα μηδὲ τὴν ἄφεσιν τῶν κακίστων μαρτυρίαν τίθεσο τῶν βελ - τίστων ἐπιτηδευμάτων .
Lemmas: κινέω οὖν καί οὗτος , εἰμί τις , αὐτός ὁ ἀγών φιλοκίνδυνος καί νῦν κρίνω , φέρω , σύ φημί ἀρετή λαμβάνω ψῆφος , εἰμί μή κακός ἀπαντάω δοκέω ; οὐδείς δίκαιος , ὅτι μή κλέπτης , οὐδέ ὅτι μή προδότης , φιλόπολις · οὐδέ ἐν λόγος πᾶς χρηστός ὁ μή πάνυ πονηρός . ἐγγύς μέντοι εἰμί ὁ ἀρετή ὁ κακία , εἴπερ ὁ οὗτος ἀποφυγή κτῆσις εἰμί ἕτερος . πολύς καί ὁ πᾶς μεθόριος ὁ ἐπί ἐναντίος διίστημι . μή μείγνυμι ὁ ἄμικτος μηδέ ὁ ἄφεσις ὁ κακός μαρτυρία τίθημι ὁ Βέλ - τίστων ἐπιτήδευμα .
libanius.declamatio-15 10
εἰ γοῦν ὁ τιμωρίας ἀπο - λυθεὶς δωρεᾶς τεύξεται , καὶ τήμερον ὁ τῆς τιμῆς ἀπο - τυχὼν θανάτῳ ζημιωθήσεται . εἰ δὲ καὶ τὸ μόνον ἀμ - φισβητῆσαι γέρως τοῦ μηδ’ ἐνάμιλλον γενέσθαι σεμνό - τερόν ἐστι , καὶ τὸ δίκην ἐκφυγεῖν ἐντιμότερον τοῦ μηδ’ αἰτιαθῆναι . ὥσπερ οὖν οὐχ ὅστις οὐκ ἄξιος δωρεᾶς , διὰ τοῦτο κολάσεως , οὕτως οὐδ’ ὅστις οὐ κολάσεως , διὰ τοῦτο δωρεᾶς . ὧς τῷ γε τοιούτῳ τὸ δίκην ἢν ἐκινδύνευσε μὴ δοῦναι μεγάλη δωρεά . ἐπίτι - μος εἶ , τὴν ψυχὴν ἔχεις , ἥλιον ὁρᾷς . αὗται τῆς ἀφέ - σεως αἱ τιμαί . ἢ γὰρ οὐκ αἰσχρὸν τὸν αὐτὸν ἄνδρα ἐν τῇ αὐτῇ πόλει χθὲς μὲν καὶ πρῴην καὶ πάλαι καὶ ἀεὶ δωροδοκίας , προδοσίας ἤ τινος τῶν δεινοτάτων εὐθύνας ὑπέχειν , τήμερον δ’ ἐπ’ ἀρετῇ στεφανοῦσθαι , καὶ τοὺς αὐτοὺς ἀκροατὰς εἶναι τότε μὲν τῆς κατη - γορίας , νῦν δὲ τῆς ἀναρρήσεως ; ποῖον γὰρ δικαστήριον οὐ μεστόν ἐστι τῶν σῶν ὀνειδῶν ; πάντα τούτῳ σχο - λάζει μόνῳ , ἑνὸς ἀνδρὸς ᾠκοδόμηται βίῳ , οὐκ ἐξαρκεῖ ταῖς κατηγορίαις . ἄλλην ἀλλαχοῦ καλεῖται προσηγορίαν , ἐνταῦθα κλέπτης , ἀλλαχοῦ παράνομος , πονηρὸς παν - ταχοῦ .
Lemmas: εἰμί γοῦν ὁ τιμωρία ἀπος - λύω δωρεά τυγχάνω , καί σήμερον ὁ ὁ τιμή ἀπος - τυγχάνω θάνατος ζημιόω . εἰμί δέ καί ὁ μόνος ἀν - φισβητῆσαι γέρας ὁ μηδέ ἐνάμιλλος γίγνομαι σεμνός - τέρος εἰμί , καί ὁ δίκη ἐκφεύγω ἔντιμος ὁ μηδέ αἰτιάομαι . ὥσπερ οὖν οὐ ὅστις οὐ ἄξιος δωρεά , διά οὗτος κόλασις , οὕτως οὐδέ ὅστις οὐ κόλασις , διά οὗτος δωρεά . ὅς ὁ γε τοιοῦτος ὁ δίκη εἄν κινδυνεύω μή δίδωμι μέγας δωρεά . ἔπειμι - μος εἰμί , ὁ ψυχή ἔχω , ἥλιος ορώ . αὐτός ὁ ΑΦΕ - σέως ὁ τιμή . ἢ γάρ οὐ αἰσχρός ὁ αὐτός ἀνήρ ἐν ὁ αὐτός πόλις χθές μέν καί πρώην καί πάλαι καί ἀεί δωροδοκία , προδοσία ἤ τις ὁ δεινός εὔθυνα ὑπέχω , σήμερον δέ ἐπί ἀρετή στεφανόω , καί ὁ αὐτός ἀκροατής ἔρχομαι τότε μέν ὁ κάτειμι - γορίας , νῦν δέ ὁ ἀνάρρησις ; ποῖος γάρ δικαστήριον οὐ μεστός εἰμί ὁ σός ὄνειδος ; πᾶς οὗτος σχο - λάζομαι μόνος , εἷς ἀνήρ οἰκοδομέω βίος , οὐ ἐξαρκέω ὁ κατηγορία . ἄλλος ἀλλαχοῦ καλέω προσηγορία , ἐνταῦθα κλέπτης , ἀλλαχοῦ παράνομος , πονηρός πᾶς - Τάχου .
libanius.declamatio-15 11
ταῦτα τῆς σῆς ἀρετῆς τὰ ὀνόματα , ταῦτα ἔχεις κηρύγματα . οὐδέποτε εἰρήνην ἄγει οὐδ’ ἀνοχάς . ἀναγκάζει μονονοὺ κἀν ταῖς ἱερομηνίαις καθῆσθαι αὑτῷ τὰ δικαστήρια . Ι μὴ γὰρ ἐκφεύγῃ τὰς γραφάς , ἀμείβει τὰς αἰτίας . μὴ γὰρ ἀπολύωσιν αὐτόν , ἄλλῃ δίκῃ φυλάττουσιν . ἀναβολὴ τιμωρίας , οὐκ ἀπαλ - λαγὴ τὸ γιγνόμενόν ἐστιν . ἡ μὲν οὐκ ἔχει πω τέλος , ἡ δ’ ἤρξατο . τὴν μὲν κατεγκέκληται , τὴν δὲ παραγράφεται . τὴν μὲν ὑπόμνυται , τὴν δ’ ἀγωνίζεται . μίαν οἶδεν ὁδόν , εἰς δικαστήριον ἐκ δικαστηρίου . πρὶν ἐπινίκια θῦσαι περὶ τῆς ἀκρίτου γραφῆς εὔχεται . δέχεται κα - κὸν ἐκ κακοῦ , καὶ τῆς παρελθούσης σωτηρίας οὐδεμία αἴσθησις ὑπὸ τοῦ προσιόντος φόβου . τάχα καὶ νῦν ἐν γραφαῖς ἐστιν , οὐ γὰρ ἐγὼ πολυπραγμονῶ τὰ τούτου κακά , ζηλωτὴς δὲ τοῦ καθ’ ἡμέραν ἐπικινδύνου βίου .
Lemmas: οὗτος ὁ σός ἀρετή ὁ ὄνομα , οὗτος ἔχω κήρυγμα . οὐδέποτε εἰρήνη ἄγω οὐδέ ἀνοχή . ἀναγκάζω μονονού ἐν ὁ ἱερομηνία κάθημαι ἑαυτοῦ ὁ δικαστήριον . Ι μή γάρ ἐκφεύγω ὁ γραφεύς , ἀμείβω ὁ αἰτία . μή γάρ ἀπολύω αὐτός , ἄλλος δίκη φυλάσσω . ἀναβολεύς τιμωρία , οὐ Απάλ - Λάγη ὁ γίγνομαι εἰμί . ὁ μέν οὐ ἔχω πω τέλος , ὁ δέ ἄρχω . ὁ μέν κατεγκέκληται , ὁ δέ παραγράφω . ὁ μέν ὑπόμνυμι , ὁ δέ ἀγωνίζομαι . εἷς οἶδα ὁδός , εἰς δικαστήριον ἐκ δικαστήριον . πρίν ἐπινίκιος θύω περί ὁ ἄκριτος γραφεύς εὔχομαι . δέχομαι ἄν - κόος ἐκ κακός , καί ὁ παρέρχομαι σωτηρία οὐδείς αἴσθησις ὑπό ὁ προσέρχομαι φόβος . τάχα καί νῦν ἐν γραφεύς εἰμί , οὐ γάρ ἐγώ πολυπραγμονέω ὁ οὗτος κακός , ζηλωτής δέ ὁ κατά ἡμέρα ἐπικίνδυνος βίος .
libanius.declamatio-15 12
ἐγὼ μὲν ᾐδέσθην ἂν τοσαυτάκις ἐπαινούμενος ὁσάκις κατηγορούμενος οὗτος ἀγάλλεται . πάντας ἂν προσεδόκησα μᾶλλον ἢ τοῦτον ἀνταγωνιστὰς τοὺς ἅπαξ ἢ δὶς ἐν ὑποψίᾳ πονηρᾷ γενομένους , σὺ δὲ οὐκ ἠγάπησας τοσούτους ἀπωσάμενος φόβους . οὐ προσκυνεῖς τοὺς δικαστάς . καλῶς γε αὐτοῖς ἐκτίνεις τὰ σῶστρα , ὅς καὶ προσαπαιτεῖς ὧν ἐσώθης χάριν καινὸς ἐφ’ οἷς εὖ πέπονθας εὐεργέτης , καὶ καταυθαδίζῃ τῶν δικα - στηρίων καὶ τί δέ μοι τῶν κρίσεων μέλει ; γρα - φέσθω με ὁ βουλόμενος · αἴτιός μοι δωρεᾶς ἔσται .
Lemmas: ἐγώ μέν αἰδέομαι ἄν τοσαυτάκις ἐπαινέω ὁσάκις κατηγορέω οὗτος ἀγάλλω . πᾶς ἄν προσδοκέω μᾶλλον ἢ οὗτος ἀνταγωνιστής ὁ ἅπαξ ἢ δίς ἐν ὑποψία πονηρός γίγνομαι , σύ δέ οὐ ἀγαπάω τοσοῦτος ἀπωθέω φόβος . οὐ προσκυνέω ὁ δικαστής . καλός γε αὐτός ἐκτίνω ὁ σῶστρα , ὅς καί προσαπαιτέω ὅς σῴζω χάρις καινός ἐπί ὅς εὖ πάσχω εὐεργέτης , καί καταυθαδίζω ὁ δίκη - στηρίζω καί τίς δέ ἐγώ ὁ κρίσις μέλω ; γράω - φημί ἐγώ ὁ βούλομαι · αἴτιος ἐγώ δωρεά εἰμί .
libanius.declamatio-15 13
Σωκράτης δὲ παρώξυνε καὶ μηδὲν ἀδικῶν τοὺς δικαστάς , ὅτι τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως ἑαυτῷ καταπαίζων ἐτιμήσατο . καὶ οὐκ ἀπεικάσαι Σωκράτει βουλόμενος αὐτὸν εἶπον , πόθεν ; ἀλλὰ τὴν αὐθάδειαν ὀργῆς ἀξίαν δεικνύς , ἐπεὶ τίς οὐκ <ἂν> εὔξαιτο φάντῃ περιπεσεῖν , εἰ τὴν τοῦ κατηγόρου κακίαν οἰκείαν ἀρετὴν θήσεται ; τί δὲ κωλύσει καὶ τοὺς ἀνδραποδιστὰς ἀπαχθέντας καὶ τοὺς ἱεροσύλους , ἢν ἀφεθῶσιν , εἰς τὸ πρυτανεῖον καλεῖν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ;
Lemmas: Σωκράτης δέ παροξύνω καί μηδείς ἀδικέω ὁ δικαστής , ὅτι ὁ ἐν πρυτανεῖον σίτησις ἑαυτοῦ καταπαίζω τιμάω . καί οὐ ἀπεικάζω Σωκράτης βούλομαι αὐτός λέγω , πόθεν ; ἀλλά ὁ αὐθάδεια ὀργή ἄξιος δείκνυμι , ἐπεί τίς οὐ ὅ εὔχομαι φάντης περιπίπτω , εἰμί ὁ ὁ κατήγορος κακία οἰκεῖος ἀρετή τίθημι ; τίς δέ κωλύω καί ὁ ἀνδραποδιστής ἀπάγω καί ὁ ἱερόσυλος , εἄν ἀφίημι , εἰς ὁ πρυτανεῖον καλέω ἐκ ὁ δεσμωτήριον ;
libanius.declamatio-15 14
πᾶσι γὰρ ὁδοποιεῖ καὶ νόμον καινὸν τίθησιν ἄξιον καὶ τοῦτον γραφῆς παρὰ μίαν ψῆφον ἀποθνήσκειν ἢ στεφανοῦ - σθαι τοὺς κριθέντας . καὶ ποῦ τοιοῦτός ἐστι νόμος ; ἐν Ι Λοκροῖς ἐν βρόχῳ νομοθετοῦσιν οἱ ῥήτορες . καί - περ ἐνὸν τῷ μεγέθει τοῦ δέους ἀντίρροπον εἶναι τὴν ἐὰν κρατήσῃ χάριν , οἱ δὲ τοῖς ἐξελκύσασιν ἐκ τοῦ κιν - δύνου τὴν κεφαλὴν οὐ περιάπτουσι στέφανον μετὰ τὸν βρόχον , στέργει δὲ ὅτι ζῶν ἄπεισι . καὶ οἶ παρ’ ἡμῖν νόμοι μετὰ τὰς ἀφέσεις τῶν ἠγωνισμένων οὐκ αὐτοῖς τιμὴν ἐπιμετροῦσιν , ἀλλ’ ἐπιτίμια τοῖς οὐχ ἑλοῦσιν ἐπωβελίαν καὶ πρυτανεῖα , κἂν μηδὲ λάβῃ τὸ πέμπτον μέρος , ἠτίμωται . ταῦτα δ’ εἰ μὲν ὦφλον οἱ σοῦ κατηγορήσαντες , δύο κεκάρπωσαι , καὶ τὸ μηδὲν αὐτὸς παθεῖν καὶ τὸ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιδεῖν · εἰ δ’ ἀπηλλάγη - σαν ἀζήμιοι , ὅρα μὴ οὐ συκοφαντίαν αὐτῶν οἱ δικα - σταὶ κατέγνωσαν , ἀλλὰ σοὶ τὰς αἰτίας μετεστρέψαντο . καὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον , <ἐν> οἷς τοῖς ἡττᾶσθαι σιν οὐ δ’ ἡτισοῦν γέγονε βλάβη , σὲ δωρεὰν κομίσασθαι πρὸς τῷ νενικηκέναι ; 15 . Ἀγνοεῖς , ὦ σύμβουλε τοῦ δήμου , ὅτι καὶ μικρὸν αἰδοῦς μετέχοντι αἱρετώτερον μίαν ἐνθάδε ἁλῶναι δί - κην ἢ πολλὰς ἐκφυγεῖν , καὶ καταδικασθῆναι διὰ μικρὰ τοῦ περὶ τηλικούτων ὑπονοηθῆναι ; σὺ μὲν ταῖς καθ’ ἡμέραν Καδμείαις νίκαις γαυριᾷς , ἐγὼ δὲ καὶ ] προσκυνῶ τὴν Ἀδράστειαν · ἀντίθες γὰρ δὴ τὸν ἐμὸν τὸν ἀνεξέταστον βίον . οὐ μεῖζον , οὐ μικρότερον ἔσχον ἔγκλημα . ἀρετῆς δὲ αὐτὸ τὸ μὴ κριθῆναι κρίσις , τὸ καθαρεύειν ψόγου , τὸ μηδ’ ἐγγὺς ὑπονοίας ἀδίκου γενέσθαι ποτὲ καὶ ταῦτα στρεφόμενον ἐν τοῖς πολι - τευομένοις .
Lemmas: πᾶς γάρ ὁδοποιέω καί νόμος καινός τίθημι ἄξιος καί οὗτος γραφεύς παρά εἷς ψῆφος ἀποθνήσκω ἢ στεφανόω - ἕπομαι ὁ κρίνω . καί ποῦ τοιοῦτος εἰμί νόμος ; ἐν Ι Λοκρός ἐν βρόχος νομοθετέω ὁ ῥήτωρ . καί - περ ἔνειμι ὁ μέγεθος ὁ δέος ἀντίρροπος ἔρχομαι ὁ ἐάν κρατέω χάρις , ὁ δέ ὁ ἐξέλκω ἐκ ὁ κίς - δύο ὁ κεφαλή οὐ περιάπτω στέφανος μετά ὁ βρόχος , στέργω δέ ὅτι ζάω ἀπέρχομαι . καί οἶς παρά ἐγώ νόμος μετά ὁ ἄφεσις ὁ ἀγωνίζομαι οὐ αὐτός τιμή ἐπιμετρέω , ἀλλά ἐπιτίμιον ὁ οὐ αἱρέω ἐπωβελία καί πρυτανεία , κἀν μηδέ λαμβάνω ὁ πέμπτος μέρος , ἀτιμόω . οὗτος δέ εἰμί μέν ὀφλισκάνω ὁ σύ κατηγορέω , δύο καρπόω , καί ὁ μηδείς αὐτός πάσχω καί ὁ ὁ ἐχθρός ἐφοράω · εἰμί δέ ἀπαλλάσσω - σάω ἀζήμιος , ὁράω μή οὐ συκοφαντία αὐτός ὁ δίκη - σταί καταγιγνώσκω , ἀλλά σύ ὁ αἰτία μεταστρέφω . καί πῶς ἄν ἔχω λόγος , ἐά ὅς ὁ ἡσσάομαι βρόχος οὐ δέ ὅστις γίγνομαι βλάβη , σύ δωρεά κομίζω πρός ὁ νικάω ; 15 . ἀγνοέω , ὦ σύμβουλος ὁ δῆμος , ὅτι καί μικρός αἰδώς μετέχω αἱρετός εἷς ἐνθάδε ἁλίσκομαι Ζεύς - καίνω ἢ πολύς ἐκφεύγω , καί καταδικάζω διά μικρός ὁ περί τηλικοῦτος ὑπονοέω ; σύ μέν ὁ κατά ἡμέρα Καδμεία νίκη γαυριάω , ἐγώ δέ καί ] προσκυνέω ὁ Ἀδράστεια · ἀντιτίθημι γάρ δή ὁ ἐμός ὁ ἀνεξέταστος βίος . οὐ μέγας , οὐ μικρός ἔχω ἔγκλημα . ἀρετή δέ αὐτός ὁ μή κρίνω κρίσις , ὁ καθαρεύω ψόγος , ὁ μηδέ ἐγγύς ὑπόνοια ἄδικος γίγνομαι ποτέ καί οὗτος στρέφω ἐν ὁ πόλις - τεύχω .
libanius.declamatio-15 16
μάλιστα μὲν γὰρ οὐδὲ τῶν ἰδιωτῶν οὐδεὶς ἀδοκίμαστος , οὐδ’ ἂν μὴ κριθῇ , πολλοὶ δὲ καὶ τοὺς λανθάνοντας ἀνερευνῶσιν , εἰ καὶ μὴ λάβοιεν ἐν ἐκκλησίᾳ , τἄλλα διαιτήματα ἀκριβῶς φυλάττοντες , πό - θὲν ἑκάστῳ βίος , τίσι συζῇ , μετὰ τίνων βαδίζει . μέγα δικαστήριον ἡ πόλις πᾶσι τῶν καθ’ ἡμέραν ἐπιτηδευ - μάτων . ὅταν δὲ καὶ τὰ δημόσια πράττων τις ἀνέγκλη - τος καὶ ἄληπτος ᾖ , μείζονα βάσανον ταύτης ἀναμενεῖτε ; καὶ εἰ μὲν ἔτος τουτὶ δεύτερον ἢ τρίτον , ἀφ’ οὗ προσ - ελήλυθα τῷ βήματι , οὐκ ἀξιόπιστος ὁ χρόνος οὗτος οὐδὲ βεβαιωτής · εἰ | δὲ ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐδοκιμάσθην εἰς ἄνδρας ἐμαυτὸν ἀνέθηκα τῷ δήμῳ φέρων καὶ διῴκηκα μὲν οὐδὲν ὅ τι οὐκ εὖ , κατηγόρημαι δ’ οὐδὲν ὑπ’ οὐδενός , καίτοι κἀμοί τινές εἰσιν ἐχθροί , ἥττους μὲν ἢ τούτῳ τῷ φιλαπεχθήμονι , εἰσὶ δ’ ὅμως , οἶ μὲν ἐφ’ οἶς ἐκωλύθησαν ὑπ’ ἐμοῦ λελυπημένοι , οἱ δὲ πρὸ ἐμοῦ τετάχθαι θέλοντες , οἱ δὲ φθονοῦντεςι ἀλλ’ οὐδὲ σκιὰν εὑρίσκουσιν ἐγκλήματος , ἆρά γε ἀδοκίμαστος εἶναί σοι δοκῶ ;
Lemmas: μάλιστα μέν γάρ οὐδέ ὁ ἰδιώτης οὐδείς ἀδοκίμαστος , οὐδέ εἄν μή κρίνω , πολύς δέ καί ὁ λανθάνω ἀνερευνάω , εἰμί καί μή λαμβάνω ἐν ἐκκλησία , ἄλλος διαίτημα ἀκριβῶς φυλάσσω , πός - τίθημι ἕκαστος βίος , τίσις συζάω , μετά τίς βαδίζω . μέγας δικαστήριον ὁ πόλις πᾶς ὁ κατά ἡμέρα ἐπιτηδεύω - ματάω . ὅταν δέ καί ὁ δημόσιος πράσσω τις ἀνέγκλη - ὅς καί ἄληπτος εἰμί , μέγας βάσανος οὗτος ἀναμένω ; καί εἰμί μέν ἔτος οὗτος δεύτερος ἢ τρίτος , ἀπό ὅς προς - ἔρχομαι ὁ βῆμα , οὐ ἀξιόπιστος ὁ χρόνος οὗτος οὐδέ βεβαιωτής · εἰμί | δέ ἀπό ὅς ἡμέρα δοκιμάζω εἰς ἀνήρ ἐμαυτοῦ ἀνατίθημι ὁ δῆμος φέρω καί διοικέω μέν οὐδείς ὁ τίς οὐ εὖ , κατηγορέω δέ οὐδείς ὑπό οὐδείς , καίτοι ἐγώ τις εἰμί ἐχθρός , κακός μέν ἢ οὗτος ὁ φιλαπεχθήμων , εἰμί δέ ὅμως , οἶς μέν ἐπί οἶς κωλύω ὑπό ἐγώ λυπέω , ὁ δέ πρό ἐγώ τάσσω ἐθέλω , ὁ δέ φθονέω ἀλλά οὐδέ σκιά εὑρίσκω ἔγκλημα , ἆρα γε ἀδοκίμαστος εἰμί σύ δοκέω ;
libanius.declamatio-15 17
οὐκ ἂν ἐφρόνουν μέγα μὴ κριθείς , εἰ τῶν ἰδιωτευόντων τις ἦν , οὐδὲ γὰρ στρατιώτης ἔξω βέλους μείνας οὐ θαυμαστὸν εἰ μὴ τέτρωται · εἰ δ’ ὁμόσε τοῖς δεινοῖς ἰὼν ὑποτιθεὶς τὸν ἴδιον κίνδυνον δήμου θορύβῳ , συκοφάντου φθόνῳ , τύχης καιρῷ ἄτρωτός εἰμι ταῖς διαβολαῖς οὐχ ἧττον ἢ τὸν Αἴαντα τῷ σιδήρῳ λόγος , πῶς οὐ σεμνὸν τοῦτό γε ; καὶ περὶ Μιλτιάδου μὲν ἔσχον ὅ τι εἴπωσιν οἱ βάσκανοι , καὶ κλοπῆς ᾐτιάσαντο τὸν ἄδωρον Περικλέα καὶ Θρασύ - βουλον παρανόμων τὸν ἀποδόντα τῷ δήμῳ τοὺς νό - μους · ἐμὲ δέ , καὶ μή μοι φθόνος ἀπαντήσαι μηδείς , οὐκ ἐχθρὸς εἰς ἀγῶνα κατέστησεν , οὐ νόμος , οὐ φθό - νος , οὐ συκοφάντης , οὐ λογογράφος οὐ φήμη πλὴν ἡ καλλίστη περὶ ἐμέ . ἄχραντος αἰσχρῷ λόγῳ καὶ κρείτ - των τοῦ τοῖς εὐδοκιμοῦσιν ἀκολουθοῦντος φθόνου . γὰρ ἐτόλμησε τὴν ἐναντίαν φωνὴν ἀφεῖναι ; τίς διᾶραι τὸ στόμα πολλῶν μὲν ὑπ’ ἐμοῦ ψηφισμάτων εἰσενη - νεγμένων , οὐκ ὀλίγων δὲ χρημάτων διῳκημένων ; πόσοι νόμοι ; πρεσβεῖαι πόσαι ; ἔργων ἐπιστάτης , νεωρίων ἐπιμελητής , οὐδὲν ὅ μὴ μόνος .
Lemmas: οὐ ἄν φρονέω μέγας μή κρίνω , εἰμί ὁ ἰδιωτεύω τις εἰμί , οὐδέ γάρ στρατιώτης ἔξω βέλος μένω οὐ θαυμαστός εἰμί μή τιτρώσκω · εἰμί δέ ὁμόσε ὁ δεινός ἔρχομαι ὑποτίθημι ὁ ἴδιος κίνδυνος δῆμος θόρυβος , συκοφάντης φθόνος , τύχη καιρός ἄτρωτος εἰμί ὁ διαβολή οὐ κακός ἢ ὁ Αἴας ὁ σίδηρος λόγος , πῶς οὐ σεμνός τούτος γε ; καί περί Μιλτιάδης μέν ἔχω ὁ τίς λέγω ὁ βάσκανος , καί κλοπεύς αἰτιάομαι ὁ ἄδωρος Περικλῆς καί Θράσυ - βούλω παράνομος ὁ ἀποδίδωμι ὁ δῆμος ὁ Ν - ξενότιμος · ἐγώ δέ , καί μή ἐγώ φθόνος ἀπαντάω μηδείς , οὐ ἐχθρός εἰς ἀγών καθίστημι , οὐ νόμος , οὐ φθάνω - ν , οὐ συκοφάντης , οὐ λογογράφος οὐ φήμη πλήν ὁ καλός περί ἐγώ . ἄχραντος αἰσχρός λόγος καί κρειτά - ὁ ὁ ὁ εὐδοκιμέω ἀκολουθέω φθόνος . γάρ τολμάω ὁ ἐναντίος φωνή ἀφίημι ; τίς διαίρω ὁ στόμα πολύς μέν ὑπό ἐγώ ψήφισμα εἰσφέρω - νεγμένων , οὐ ὀλίγος δέ χρῆμα διοικέω ; πόσος νόμος ; πρεσβεία πόσος ; ἔργον ἐπιστάτης , νεώριον ἐπιμελητής , οὐδείς ὁ μή μόνος .
libanius.declamatio-15 18
ἐγὼ μέν , εἰ τοῦτό σοι δοκεῖ σεμνὸν εἶναι τὸ κεκρίσθαι <πολλάκις , αὐτὸς πολλάκις κεκρίσθαι> λέγω τρόπον οὐχ ὅν δοκοῦντες ἀδικεῖν , ἄπαγε , ἀλλ’ ὅν οἱ χρηστοί . πολλά μου τὰ δικαστήρια . οἱ βουλευταί , ἐν τούτοις νικῶ τοῖς προβουλεύμασιν . ἡ πνύξ , ὅπου πείθω τοὺς ἐκκλησιά - ζοντας . ἐν δὲ τοῖς δικαστηρίοις αὐτοῖς οὐχ εἷλον ἕτε - ροι . τὸ <δὲ> μέγιστον ἐν αὐτοῖς τοῖς πράγμασιν , μήτε πρὸς ἔχθραν μήτε πρὸς χάριν κρίνει τοὺς ῥήτο - ῥᾶς , ὧς δ’ ἂν ὁ πράττων αὐτὰ διάθηται , τοιαῦτα καὶ φαίνεται , χρηστά , ἐὰν καλὰ ᾖ , πονηρά , ἐὰν οὕτως ἔχῃ , φαίνεται .
Lemmas: ἐγώ μέν , εἰμί τούτος σύ δοκέω σεμνός ἔρχομαι ὁ κρίνω ἀπόλλυμι , αὐτός πολλάκις κρίνω λέγω τρόπος οὐ ὅς δοκέω ἀδικέω , ἀπάγω , ἀλλά ὅς ὁ χρηστός . πολύς ἐγώ ὁ δικαστήριον . ὁ βουλευτής , ἐν οὗτος νικάω ὁ προβούλευμα . ὁ Πνύξ , ὅπου πείθω ὁ εκκλησία - ζῶ . ἐν δέ ὁ δικαστήριον αὐτός οὐ αἱρέω ἵημι - ῥόος . ὁ <δὲ> μέγας ἐν αὐτός ὁ πρᾶγμα , μήτε πρός ἔχθρα μήτε πρός χάρις κρίνω ὁ ρητός - Ἥρα , ὅς δέ ἄν ὁ πράσσω αὐτός διατίθημι , τοιοῦτος καί φαίνω , χρηστός , ἐάν καλός εἰμί , πονηρός , ἐάν οὕτως ἔχω , φαίνω .
libanius.declamatio-15 19
τὰ δ’ ἐμοὶ πεπολιτευμένα τοιαῦτα , οἷα μηδ’ ἂν ὁ Μῶμος μωμήσαιτό | φασιν . εἰ δὲ δεῖ με καθ’ ἑκάστην αἰτίαν ἀφειμένον δεικνύναι , ἀφεῖμαι παρανόμων μέν , ἐφ’ οἷς γράψαντά με οὐδεὶς ἐγράψατο , παραπρεσβείας δέ , ἐφ’ οἷς πρεσβεύσας πολλάκις οὐκ ᾐτίαμαι , καὶ καθ’ ἕκαστον ἔγκλημα , ἴν ὡς τάχιστα τῆς δυσφημίας ἀπαλλαγῶ ταύτης , ὅτι γε μηδ’ ἐναντίως μηδὲν ἐκρίνατε . ὥστ’ ἐφ’ ᾧ μὲν οὗτος ἐπαίρεται , κἀγὼ φανερώτερον ἀφεῖμαι παντὸς ἐγκλήματος , τὸ δὲ τοῦ Κεφάλου καλὸν οὐκ ἂν οὗτος εἰπεῖν ἔχοι .
Lemmas: ὁ δέ ἐγώ πολιτεύω τοιοῦτος , οἷος μηδέ ἄν ὁ Μῶμος μωμάομαι | φημί . εἰμί δέ δέω ἐγώ κατά ἕκαστος αἰτία ἀφίημι δείκνυμι , ἀφίημι παράνομος μέν , ἐπί ὅς γράφω ἐγώ οὐδείς γράφω , παραπρεσβεία δέ , ἐπί ὅς πρεσβεύω πολλάκις οὐ αἰτιάομαι , καί κατά ἕκαστος ἔγκλημα , ἔρχομαι ὡς ταχύς ὁ δυσφημία ἀπαλλάσσω οὗτος , ὅτι γε μηδέ ἐναντίος μηδείς κρίνω . ὥστε ἐπί ὅς μέν οὗτος ἐπαίρω , ἐγώ φανερός ἀφίημι πᾶς ἔγκλημα , ὁ δέ ὁ Κεφάλου καλός οὐ ἄν οὗτος λέγω ἔχω .
libanius.declamatio-15 20
καὶ σὺ μὲν τὸν δεῖνα διάβολον καὶ τὸν δεῖνα φιλαέτἴον , ἐγὼ δὲ συκοφαντίαν αὐτὴν ἐνίκησα , ᾧ μηδ’ ἀντιβλέψαι τῶν ταύτην τὴν τέχνην ἐχόντων ἐτόλμησέ τις . πολλῷ δὲ τῷ περιόντι νικῶ τούτους ὧν σὺ δι’ ἀγῶνος κρα - τεῖς . τοῦτο καὶ στρατιώτου βέβαιον κράτος , ᾧ μηδ’ εἰς χεῖρας ἐλθεῖν ὑπομένουσι , καὶ ἀθλητῇ καθαρωτάτη καὶ ἀπροφάσιστος ἡ νίκη , ᾧ μηδεὶς ἀθλητῶν ἀνταπο - δύεται τῷ φανερῷ τῆς ὑπεροχῆς καὶ πρὸ τῆς πείρας παρακεχωρηκότες . ὁ μὲν γὰρ ὧς ὅμοιος ἢ χείρων κατα - φρονηθεές , εἰ καὶ περιγένοιτο , τύχη μᾶλλον ἢ ῥώμῃ δόξειεν ἂν κρατύνειν , ᾧ δὲ μηδὲν ἀνθίσταται , καὶ τῇ τῶν ἐναντίων ψήφῳ νενίκηκεν ἀνανταγώνιστος εἷναι .
Lemmas: καί σύ μέν ὁ δεῖνα διάβολος καί ὁ δεῖνα φιλέω , ἐγώ δέ συκοφαντία αὐτός νικάω , ὅς μηδέ ἀντιβλέπω ὁ οὗτος ὁ τέχνη ἔχω τολμάω τις . πολύς δέ ὁ περίειμι νικάω οὗτος ὅς σύ διά ἀγών Κρής - Τεῖς . οὗτος καί στρατιώτης βέβαιος κράτος , ὅς μηδέ εἰς χείρ ἔρχομαι ὑπομένω , καί ἀθλητής καθαρός καί ἀπροφάσιστος ὁ νίκη , ὅς μηδείς ἀθλητής ἀνταπο - δύω ὁ φανερός ὁ ὑπεροχή καί πρό ὁ πεῖρα παραχωρέω . ὁ μέν γάρ ὅς ὅμοιος ἢ χείρων κατά - φρονηθεές , εἰμί καί περιγίγνομαι , τύχη μᾶλλον ἢ ῥώμη δοκέω ἄν κρατύνω , ὅς δέ μηδείς ἀνθίστημι , καί ὁ ὁ ἐναντίος ψῆφος νικάω ἀνανταγώνιστος ἔρχομαι .
libanius.declamatio-15 21
τίς ἂν οὖν ἢ στρατιώτην κωλύσαι τρόπαιον στῆσαι ἀμαχεὶ καὶ μόνον τῷ φόβῳ τρεψάμενον τοὺς πολεμίους ἢ τοῖς ἀκονιτὶ νικῶσιν ἀθληταῖς τοῦ στεφάνου φθο - νοῖ ; οὐκ ἀνταγώνιστος οὐδ’ ἐγὼ στεφανώσομαι ἀπο - σκεδάσας τῷ τοῦ συνειδότος χρηστῷ πάντας ἄμα τοὺς βασκάνους , ἀπορράψας τῶν κακοηθῶν τὰ στόματα , τὰς κακηγόρους γλώσσας ἀποστρέψας , χαλινώσας ἀπόρους συκοφαντίας καὶ ψευδεῖς αἰτίας ;
Lemmas: τίς ἄν οὖν ἢ στρατιώτης κωλύω τρόπαιον ἵστημι ἀμαχεί καί μόνος ὁ φόβος τρέπω ὁ πολέμιος ἢ ὁ ἀκονιτί νικάω ἀθλητής ὁ στέφανος φθάνω - νόος ; οὐ ἀνταγώνιστος οὐδέ ἐγώ στεφανόω ἀπος - σκεδάννυμι ὁ ὁ σύνοιδα χρηστός πᾶς ἄμη ὁ βάσκανος , ἀπορράπτω ὁ κακοήθης ὁ στόμα , ὁ κακήγορος γλῶσσα ἀποστρέφω , χαλινόω ἄπορος συκοφαντία καί ψευδής αἰτία ;
libanius.declamatio-15 22
πότε ἡ πόλις ἀδηρίτως ἄρχει τῆς Ἑλλάδος ; οὐχ ὅταν παραχωρήσωσι πάντες αὐτῇ τῶν πρωτείων ἑκόντες ; οἱ πολλοὶ δὲ καὶ πρὸς πολλοὺς ἀγῶνες καὶ τὰ παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἐγ - κλήματα Δεκέλειαν ἐπετείχισε , καθεῖλε τὰ τείχη . διόπερ τοιαῦτα νῦν | πειθομένη τοῖς ἐμοῖς πολιτεύμασιν οὐ φιλαπεχθημόνως οὐδ’ ἀπερισκέπτως , ἀσφαλῶς δὲ καὶ ἀναιτίως ἐν τοῖς Ἕλλησι πεπολίτευται πρώτη γε πρὸς αὑτὴν ὀμόσασα τὸ οὐ μνησικακήσω μετὰ τὴν στά - σιν , ἔνα μὴ κρίσεων καὶ κακῶν ἐμπλήσῃ τὴν πολιτείαν , οὐχ ἧττον ἀτύχημα τὰς συνεχεῖς ἐν δημοκρατίᾳ δίκας νομίζουσα τῆς ὀλιγαρχίας . οὕτω καὶ ὁ δῆμος τὸν ἐμὸν τρόπον ἐμιμήσατο , μᾶλλον δὲ τὸν τῆς πόλεως ἐγώ . 23 . Ἀλλὰ καὶ νυνὶ τήμερον , εἴ σοι μηδεὶς ἀντεποι - εῖτο τῆς τιμῆς , οὐκ ἂν εὐθὺς λαβὼν ἀπηλλάττου , ἐπεὶ δὲ τὸν ἀντεξεταζόμενον εὕρηκας , κινδυνεύεις πρὸς τῷ μὴ τυχεῖν καὶ κακίων νομισθεὶς ἀπελθεῖν . μικροῦ γε <λόγου> τοῦ μετὰ κινδύνου τὸν ἀναμφισβήτητον εἰς ἀρετὴν κρατεῖν . ἐπεὶ δὲ φιλόνεικος εἶ , φέρε , <τῷ> στικῷ νόμῳ χρήσωμαι . κελεύει δὲ τί ; τὰς πλείους κρατεῖν . καὶ νῦν ὅτῳ πλεῖσται γενήσονται , τὸ γέρας λήψεται .
Lemmas: πότε ὁ πόλις ἀδήριτος ἄρχω ὁ Ἑλλάς ; οὐ ὅταν παραχωρέω πᾶς αὐτός ὁ πρωτεῖον ἑκών ; ὁ πολύς δέ καί πρός πολύς ἀγών καί ὁ παρά ὁ Έλληνας ἐκ - κλῆμα Δεκέλεια ἐπιτειχίζω , καθαιρέω ὁ τεῖχος . διόπερ τοιοῦτος νῦν | πείθω ὁ ἐμός πολίτευμα οὐ φιλαπεχθήμων οὐδέ ἀπερισκέπτως , ἀσφαλής δέ καί ἀναίτιος ἐν ὁ Ἕλλην πολιτεύω πρῶτος γε πρός αὐτός ὄμνυμι ὁ οὐ μνησικακέω μετά ὁ ἀστός - βρόχος , εἷς μή κρίσις καί κακός ἐμπίμπλημι ὁ πολιτεία , οὐ κακός ἀτύχημα ὁ συνεχής ἐν δημοκρατία δίκη νομίζω ὁ ὀλιγαρχία . οὗτος καί ὁ δῆμος ὁ ἐμός τρόπος μιμέομαι , μᾶλλον δέ ὁ ὁ πόλις ἐγώ . 23 . ἀλλά καί νυνί σήμερον , εἰμί σύ μηδείς ἀντιλέγω - ἐννύω ὁ τιμή , οὐ ἄν εὐθύς λαμβάνω ἀπαλλάσσω , ἐπεί δέ ὁ ἀντεξετάζω εὑρίσκω , κινδυνεύω πρός ὁ μή τυγχάνω καί κακός νομίζω ἀπέρχομαι . μικρός γε Ἅλογος ὁ μετά κίνδυνος ὁ ἀναμφισβήτητος εἰς ἀρετή κρατέω . ἐπεί δέ φιλόνεικος εἰμί , φέρω , ὅς στικός νόμος χράω . κελεύω δέ τίς ; ὁ πολύς κρατέω . καί νῦν ὅστις πλεῖστος γίγνομαι , ὁ γέρας λαμβάνω .
libanius.declamatio-15 24
οὐκοῦν ἐμὲ μὲν πάντες Ἀθηναῖοί φασι πολιτεύε - σθαι καλῶς . οὐδεὶς οὐδὲ κρίσεως ἄξιον ἡγήσατο , σοῦ δὲ πολλοὶ κατέγνωσαν , ὦ μέγα φρονῶν τῷ μὴ κατεγνῶ - σθαι . πρῶτον μὲν οἱ κατήγοροι . κἂν ἀθροίσῃ τις αὐ - τοὺς μόνους , ἱκανοὶ πληρῶσαι τὴν ἡλιαίαν εἰσί . τοσ - οῦτοι κατεμαρτύρησάν σου καὶ φανερᾷ γε τῇ ψήφῳ κατεψηφίσαντο . δεύτερον οἶ καταμαρτυρήσαντες , ἄλλο πλήρωμα δικαστηρίου . οὐ τοίνυν οὐδ’ οἱ τῆς ψήφου κύριοι πάντες ἀπολύουσι τοῦτον , παρ’ ὀλίγας γὰρ ἀφεῖται καὶ παρὰ μίαν πολλάκις , ἐγὼ δὲ πάσαις μόνος . 25 . Ὃ δὲ πάλαι μὲν σκοπῶ , ὀκνῶν δὲ εἰπεῖν ἀναγκά - ζομαι , ὅτι τὰς μὲν σὰς νίκας οὐκ ἀνυπόπτους ὁρῶ καὶ πολλῶν ἀκούω λεγόντων · μόνος Ἀριστοφῶν ἀεὶ φεύγει . οὐδεὶς ἰδὼν ἀδικοῦντα τοῦτον ἐγρά - ψατο ; οὕτως εὐκαταφρόνητος αὐτοῖς ὁ ῥήτωρ ; οὐδ’ ἐξ ὧν τοὺς προτέρους εἶδον ἡττημένους , ηὐλαβήθησαν ; οὐκ ἔστιν . οὐκ ἂν ἐτόλμησαν , εἰ μή τι συνῄδεσαν . πῶς οὖν ἀποφεύγει πάντας ; δεινός ἐστι , πιθαυός , εὐσκώμμων , εἰς γέλωτα μετατρέπει τὰς αἰτίας , ἐκλύει τὸν θυμὸν τοῦ δικαστηρίου , στρατηγοὺς ἀναβιβάζεται παραι - τουμένους , τὴν γυναῖκα εἰσκαλεῖ <καὶ> κλαυθμυριζόμενα , | δεδίδακται δὲ κἀκεῖνα ἱκετεύειν ἐξ ἔθους . τούτοις τὸ δοῦναι δίκην ὧν ἀδικεῖ διακρούεται . τοιαῦτα θρυλοῦσιν , οὐκ ἀληθῆ μὲν ἴσως , ὑπονοοῦσι δέ , ἐπειδὰν ἐν τῇ πάντων δόξῃ προηλωκὼς ᾖ , καὶ νῦν μὲν οὐ διαφεύξεται προ - κατεγνωσμένος . εἶτα παρὰ τὰς ἁπάντων ἐλπίδας ἐκφεύγει .
Lemmas: οὐκοῦν ἐγώ μέν πᾶς Ἀθηναῖος φημί πολιτεύω - ἕπομαι καλός . οὐδείς οὐδέ κρίσις ἄξιος ἡγέομαι , σύ δέ πολύς καταγιγνώσκω , ὦ μέγας φρονέω ὁ μή καταγιγνώσκω - ἕπομαι . πρῶτος μέν ὁ κατήγορος . κἀν ἀθροίζω τις αὖος - ὁ μόνος , ἱκανός πληρόω ὁ ἡλιαία εἰμί . ὅς - οὗτος καταμαρτυρέω σύ καί φανερός γε ὁ ψῆφος καταψηφίζομαι . δεύτερος οἶς καταμαρτυρέω , ἄλλος πλήρωμα δικαστήριον . οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ ὁ ψῆφος κύριος πᾶς ἀπολύω οὗτος , παρά ὀλίγος γάρ ἀφίημι καί παρά εἷς πολλάκις , ἐγώ δέ πᾶς μόνος . 25 . ὅς δέ πάλαι μέν σκοπάω , ὀκνέω δέ λέγω ἀνάγκη - ζω , ὅτι ὁ μέν σός νίκη οὐ ἀνύποπτος ὁράω καί πολύς ἀκούω λέγω · μόνος Ἀριστοφῶν ἀεί φεύγω . οὐδείς ὁράω ἀδικέω οὗτος ἐγρά - ψατο ; οὕτως εὐκαταφρόνητος αὐτός ὁ ῥήτωρ ; οὐδέ ἐκ ὅς ὁ πρότερος ὁράω ἡσσάομαι , εὐλαβέομαι ; οὐ εἰμί . οὐ ἄν τολμάω , εἰμί μή τίς σύνοιδα . πῶς οὖν ἀποφεύγω πᾶς ; δεινός εἰμί , πιθαυός , εὐσκώμμων , εἰς γέλως μετατρέπω ὁ αἰτία , ἐκλύω ὁ θυμός ὁ δικαστήριον , στρατηγός ἀναβιβάζω παρά - τουμενος , ὁ γυνή εἰσκαλέω <καὶ> κλαυθμυρίζω , | διδάσκω δέ κᾀκεῖνας ἱκετεύω ἐκ ἔθος . οὗτος ὁ δίδωμι δίκη ὅς ἀδικέω διακρούω . τοιοῦτος θρυλέω , οὐ ἀληθής μέν ἴσως , ὑπονοέω δέ , ἐπειδάν ἐν ὁ πᾶς δόξα προέρχομαι εἰμί , καί νῦν μέν οὐ διαφεύγω προ - καταγιγνώσκω . εἶτα παρά ὁ ἅπας ἐλπίς ἐκφεύγω .
libanius.declamatio-15 26
ἃ δὲ καὶ χείρω περὶ αὐτοῦ λέγουσιν , οὐκ ἂν εἴποιμι , τοὺς μὲν κατὰ συνθήκας εἰσιέναι καὶ πεπρακέναι τὴν κρίσιν καὶ κατηγορεῖν ἐνδόσιμα καὶ καθυφιέμενα , τοὺς δὲ καὶ τὴν ἀρχὴν ὑπ’ αὐτοῦ προ - κατεσκευάσθαι προκαταλαμβάνοντας τὰ δικαστήρια , καὶ τοὺς μάρτυρας ὠνητοὺς παρεῖναί φασι καὶ τῶν δι - καστῶν τινας δεκάζεσθαι , καὶ πάνθ’ ὅσα τοιαῦτα . οὐ γὰρ ἄξια θανάτου δειχθῆναι πεποιηκότα αὐτόν , ἀλλ’ ἱκανὰ μὴ τυχεῖν δωρεᾶς .
Lemmas: ὅς δέ καί χείρων περί αὐτός λέγω , οὐ ἄν λέγω , ὁ μέν κατά συνθήκη εἴσειμι καί πιπράσκω ὁ κρίσις καί κατηγορέω ἐνδόσιμος καί καθυφίημι , ὁ δέ καί ὁ ἀρχή ὑπό αὐτός προ - κατασκευάζω προκαταλαμβάνω ὁ δικαστήριον , καί ὁ μάρτυς ὠνητός πάρειμι φημί καί ὁ διά - κάστα τις δεκάζω , καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος . οὐ γάρ ἄξιος θάνατος δείκνυμι ποιέω αὐτός , ἀλλά ἱκανός μή τυγχάνω δωρεά .
libanius.declamatio-15 33
ἐπεὶ οὖν τὰ κάλλιστα μὲν αἰτεῖτε τοὺς θεούς , τἀναντία δὲ μὴ παθεῖν ἀποτρέπεσθε , τοὺς δὲ παῖδας εἶναι βουλόμενοι καλοὺς κἀγαθούς , ὧς μὲν Ἀριστοφῶν , ἀπεύχεσθε , συν - εύχεσθε δ’ , ὧς Κέφαλος , βιοῦν , ἐπὶ θεῶν | μαρ - τυρῶν τἀμὰ προτετιμήκατε . οὐκοῦν πρὸς τῷ μὴ δίκαιον οὐδ’ εὐσεβὲς ἐναντίαν τῇ παρὰ τῶν θεῶν αἰτήσει τὴν ψῆφον θέσθαι δεύτερον ὅρκον , ὡς ἄν τις εἴποι , τὴν εὐχήν , ὧς χρὴ δικάσαι , ποιουμένους . 34 . Καὶ οὐ μόνοις ὑμῖν ἐξ ὧν περὶ τῶν οἰκείων ἕκαστος τὰ μὲν ἀποδιοπομπεῖται , τὰ δὲ αὑτῷ γενέσθαι συνεύχεται , ἀλλὰ καὶ Ἀριστοφῶντι νικῶ κριτῇ . ἀπό - κριναι γὰρ δεῦρο ἀναστάς μοι . ὅτε παρῄεις τὸ πρῶτον εἰς τὴν πολιτείαν , πότερα τοῖς θεοῖς εὔχου μηδέποτε παύσασθαι κρινόμενος ἢ κατορθοῦν ἀκινδύνως ; τί δέ ; τοῖς ἀπηντηκόσι χαίρεις ἢ συμφορὰν ὑπείληφας ; εἰ μὲν γὰρ τὰς δεινοτάτας γραφὰς καὶ τοὺς θεοὺς ᾔτεις καὶ γενομένων χαίρεις , φιλοκινδυνότατος εἶ καὶ κατὰ τοῦτο μοχθηρός , εἰ σοὶ μόνῳ τὸ κακῶς ἀκούειν ἡδονὴ καὶ καλινδεῖσθαι περὶ τὰ δικαστήρια , ὅπου καὶ τοὺς ἐπ’ ἀλλοτρίοις θαμίζοντας πολυπράγμονας ἡγούμεθα · εἰ δὲ ὁσάκις , ἀεὶ δὲ πρὸ τῶν Ἐπωνύμων ἴδοις ἄν · ὁ δεῖνα Ἀριστοφῶντα κλοπῆς ἢ προδοσίας . ὀδύρῃ καὶ <πρὸς> τοὺς ἀπαντῶντας · ἐμὲ μισοῦσιν πόθεν ἄλλοθεν ἡ γραφή ; οὐδ’ ἀναπνεῦσαι δι - δόασί μοι πάντες . καὶ τί πέρας ἔσται κακοῦ ; Κέφαλος εὐδαίμων . καὶ πρὸς τοὺς δικαστὰς βοᾷς καὶ τῇ πυκνότητι τοῦ κινδύνου τὸν ἔλεον φαίνῃ κτώ - μένος , πῶς ἐφ’ οἷς ὡς κακοῖς δυσφορεῖς , ὧς ἀγαθῶν δωρεὰν αἰτεῖς ;
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ καλός μέν αἰτέω ὁ θεός , ἐναντίος δέ μή πάσχω ἀποτρέπω , ὁ δέ παῖς ἔρχομαι βούλομαι καλός ἀγαθός , ὅς μέν Ἀριστοφῶν , ἀπεύχομαι , σῦς - εὔχομαι δέ , ὅς Κέφαλος , βιόω , ἐπί θεός | Μάρτιος - τυρός ἐμός προτιμάω . οὐκοῦν πρός ὁ μή δίκαιος οὐδέ εὐσεβής ἐναντίος ὁ παρά ὁ θεός αἴτησις ὁ ψῆφος τίθημι δεύτερος ὅρκος , ὡς ἄν τις λέγω , ὁ εὐχή , ὅς χράω δικάζω , ποιέω . 34 . καί οὐ μόνος σύ ἐκ ὅς περί ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ὁ μέν ἀποδιοπομπέομαι , ὁ δέ ἑαυτοῦ γίγνομαι συνεύχομαι , ἀλλά καί Ἀριστοφῶν νικάω κριτής . ἀπό - κρίνω γάρ δεῦρο ἀνίστημι ἐγώ . ὅτε παρέρχομαι ὁ πρῶτος εἰς ὁ πολιτεία , πότερος ὁ θεός εὔχομαι μηδέποτε παύω κρίνω ἢ κατορθόω ἀκίνδυνος ; τίς δέ ; ὁ ἀπαντάω χαίρω ἢ συμφορά ὑπολαμβάνω ; εἰμί μέν γάρ ὁ δεινός γραφή καί ὁ θεός αἰτέω καί γίνομαι χαίρω , φιλοκίνδυνος εἰμί καί κατά οὗτος μοχθηρός , εἰμί σύ μόνος ὁ κακῶς ἀκούω ἡδονή καί καλινδέομαι περί ὁ δικαστήριον , ὅπου καί ὁ ἐπί ἀλλότριος θαμίζω πολυπράγμων ἡγέομαι · εἰμί δέ ὁσάκις , ἀεί δέ πρό ὁ Ἐπώνυμος ὁράω ἄν · ὁ δεῖνα Ἀριστοφῶν κλοπεύς ἢ προδοσία . ὀδύρομαι καί <πρὸς> ὁ ἀπαντάω · ἐγώ μισέω πόθεν ἄλλοθεν ὁ γραφεύς ; οὐδέ ἀναπνέω διά - δίδωμι ἐγώ πᾶς . καί τίς πέρας εἰμί κακός ; Κέφαλος εὐδαίμων . καί πρός ὁ δικαστής βοάω καί ὁ πυκνότης ὁ κίνδυνος ὁ ἔλεος φαίνω κτείνω - μένος , πῶς ἐπί ὅς ὡς κακός δυσφορέω , ὅς ἀγαθός δωρεά αἰτέω ;
libanius.declamatio-15 35
κἀμὲ μὲν εὐδαιμονίζεις , κρείττω δὲ οὗ μακαρίζεις τὸν σὸν ἀποφαίνεις βίον ἐφ’ ᾧ λυπῇ . καὶ τοὺς μὲν κατηγορήσοντας ἥδιστ’ ἂν ἀμύνοιο τοὺς αἰτίους τοῦ καλοῦ σοι βίου , εἴπερ δύναιο · ὧν δὲ τοὺς αἰτίους μισεῖς , καλὰ ταῦτα δεῖξαι βιάζῃ ; καὶ μήν , εἰ σοὶ παρὰ τούτων ἐπὶ ταῖς κρίσεσι ταῖς πολλαῖς , καὶ τοῖς κατηγόροις ὀφείλοιτ’ ἂν παρὰ σοῦ χάρις . ἐκεῖνοι γὰρ ἀρχηγοὶ τούτου γεγόνασί σοι τἀγαθοῦ . σὺ δέ μοι μνησικακεῖς ἅπασιν , ἐλαύνεις ὧς ἐχθροὺς καὶ κακῶς ποιεῖς . οὕτως αἰτίους ἡγῇ τοῦ μεγίστου καλοῦ . 36 . Οὐκοῦν τῇ κοινῇ δόξῃ , τοῖς πράγμασι , ταῖς ὑμετέραις γνώμαις αἷς ἔχετε περὶ ἑκατέρου , τοῖς Ἀρι - στοφῶντος αὐτοῦ λογισμοῖς , πᾶσιν ἀμείνων οὑμός ἐστι βίος . ὅλως δὲ τί τοῖς | ἀφεθεῖσίν ἐστι τέλος ; οὐκ ἐπανελθεῖν εἰς τὸ ἀναίτιον ; οὐχ ὁμοίους γε δόξαι τοῖς ἀνεγκλήτοις ; οὐδὲν ἄλλο . Ἀριστοφῶν μὲν οὖν αἰτεῖ παρ’ ἑτέρων τοῦτο καὶ διαπράττεται χαλεπῶς αὐτὸ μετὰ πολλοὺς φόβους · ἐγὼ δὲ ἔχω παρ’ ἐμαυτοῦ τὴν ἄφεσιν καὶ ὅς ] εἰμὶ καὶ δοκῶ πᾶσιν εἶναι τοιοῦτος οἷος οὗτος εἶναι δοκεῖν ἀγωνίζεται . τὸ μετὰ τὴν νίκην εὐτύχημα τούτῳ προσγιγνόμενον τοῦτ’ ἐμός ἐστι βίος . εἶθ’ ᾧ βούλεται μὲν ὅμοιος δοκεῖν , ἀδυνατεῖ δέ , καὶ γὰρ εἰ διαφεύγει τἀς δίκας , οὐ δύναται τὸ μὴ κεκρί - σθαι λαβεῖν , τούτου βελτίων εἶναί φησιν , ἄνθρωπος ἀμφισβητήσιμος τοῦ παρὰ πᾶσιν ὡμολογημένου χρη - στοῦ . <ἀφείθη τῆς αἰτίας , ἐγὼ δ᾿> ἐκπέφευγα ἀναίτιος ἐκρίθη , ἐγὼ δ’ οὐκ ᾐτιάθην .
Lemmas: κἀγώ μέν εὐδαιμονίζω , ἀγαθός δέ ὅς μακαρίζω ὁ σός ἀποφαίνω βίος ἐπί ὅς λυπέω . καί ὁ μέν κατηγορέω ἡδύς ἄν ἀμύνω ὁ αἴτιος ὁ καλός σύ βίος , εἴπερ δύναμαι · ὅς δέ ὁ αἴτιος μισέω , καλός οὗτος δείκνυμι βιάζω ; καί μήν , εἰμί σύ παρά οὗτος ἐπί ὁ κρίσις ὁ πολύς , καί ὁ κατήγορος ὀφείλω ἄν παρά σύ χάρις . ἐκεῖνος γάρ ἀρχηγός οὗτος γίγνομαι σύ ἀγαθός . σύ δέ ἐγώ μνησικακέω ἅπας , ἐλαύνω ὅς ἐχθρός καί κακῶς ποιέω . οὕτως αἴτιος ἡγέομαι ὁ μέγας καλός . 36 . Οὐκοῦν ὁ κοινός δόξα , ὁ πρᾶγμα , ὁ ὑμέτερος γνώμη ὅς ἔχω περί ἑκάτερος , ὁ ἀρι - στοφῶντος αὐτός λογισμός , πᾶς ἀγαθός ἐμός εἰμί βίος . ὅλος δέ τίς ὁ | ἀφίημι εἰμί τέλος ; οὐ ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἀναίτιος ; οὐ ὅμοιος γε δοκέω ὁ ἀνέγκλητος ; οὐδείς ἄλλος . Ἀριστοφῶν μέν οὖν αἰτέω παρά ἕτερος οὗτος καί διαπράσσω χαλεπός αὐτός μετά πολύς φόβος · ἐγώ δέ ἔχω παρά ἐμαυτοῦ ὁ ἄφεσις καί ὅς ] εἰμί καί δοκέω πᾶς ἔρχομαι τοιοῦτος οἷος οὗτος ἔρχομαι δοκέω ἀγωνίζομαι . ὁ μετά ὁ νίκη εὐτύχημα οὗτος προσγίγνομαι οὗτος ἐμός εἰμί βίος . εἶτα ὅς βούλομαι μέν ὅμοιος δοκέω , ἀδυνατέω δέ , καί γάρ εἰμί διαφεύγω ὅς δίκη , οὐ δύναμαι ὁ μή κριθή - ἕπομαι λαμβάνω , οὗτος ἀγαθός εἰμί φημί , ἄνθρωπος ἀμφισβητήσιμος ὁ παρά πᾶς ὁμολογέω χράω - ἕκαστος . ἀφίημι ὁ αἰτία , ἐγώ δ᾿> ἐκφεύγω ἀναίτιος κρίνω , ἐγώ δέ οὐ αἰτιάομαι .
libanius.declamatio-15 42
ἔστι δὲ ταῦτα τίμια τῶν ἐν ἀνθρώποις , ὅσα καὶ βεβούλευται καλῶς καὶ τετύχηκε τοῦ κατὰ γνώμην τέλους , τὰ δὲ τῆς βου - λεύσεως ἁμαρτόντα ἢ παρὰ | γνώμην ἀτελῆ καὶ τῇ προαιρέσει καὶ τῇ τύχῃ . σὺ δὲ ἀπροβούλευ - ’τον ἕρμαιον ἡγῇ φυλάξασθαι κακοήθειαν ἐχθροῦ , φθό - νον βασκάνου μὴ μετὸν προνοίας ἀκριβοῦς . πολλοὶ κἀμὲ παρατηροῦσιν , οἷς ἔθος εἰκῆ ὡς ἀέρος δεδράχθαι κακοῦ , καὶ εἰ τι σαθρὸν ἀκριβῶς σκοποῦσιν . ὅτι γὰρ μόνος οὐ κέκριμαι τῶν Ἀθήνησι πεπολιτευμένων , αὐτῇ τῇ καινότητι φθονοῦσι <καὶ> φιλονεικοῦσι , τίς Κέφαλον γράψεται .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος τίμιος ὁ ἐν ἄνθρωπος , ὅσος καί βουλεύω καλός καί τυγχάνω ὁ κατά γνώμη τέλος , ὁ δέ ὁ βοῦς - λεύσεως ἁμαρτάνω ἢ παρά | γνώμη ἀτελής καί ὁ προαίρεσις καί ὁ τύχη . σύ δέ ἀπρόβουλος - ’τον ἑρμαῖος ἡγέομαι φυλάσσω κακοήθεια ἐχθρός , φθάνω - νος βάσκανος μή μέτειμι πρόνοια ἀκριβής . πολύς κἀγώ παρατηρέω , ὅς ἔθος εἰκῇ ὡς αέρας δράσσομαι κακός , καί εἰμί τίς σαθρός ἀκριβῶς σκοπέω . ὅτι γάρ μόνος οὐ κρίνω ὁ Ἀθήνησι πολιτεύω , αὐτός ὁ καινότης φθονέω <καὶ> φιλονεικέω , τίς Κέφαλος γράφω .
libanius.declamatio-15 43
τί ποτ’ οὖν οὐχὶ τολμῶσιν ; ἀπαριθμούμενοί μου τὰ πολιτεύματα οὐδὲν ὑπαίτιον εὑρεῖν ἔχουσιν , οὐδ’ ἐγγύς , οὐδ’ εἰ μὴ ἀληθές , εἰκός γε πρὸς πίστιν . φέρε ἐκ τῶν ἰδίων τι λάβωμεν ἐπιτη - δευμάτων . οὐδ’ ἐκ τῶν κατ’ οἶκον οὐδ’ ὁτιοῦν ὧν ἂν αἰτιῶνται ὁρῶσιν ἐπιτήδειον εἰς μέμψιν . ἄβατος αὐτοῖς οὑμὸς βίος . διὰ τοῦτο καὶ μὴ βουλόμενοι σιω - πῶσιν . Ἀριστοφῶν δέ , εἰ καὶ μηδὲν ἀπηρυθριακὼς ἀδίκημα μηδ’ ἐπ’ αὐτοφώρῳ τετόλμηκεν , ὡς εὐθὺς ἡλωκέναι , δοκεῖ δι’ ἀπορρήτων ἐπιχειρεῖν τισι καὶ κακοῦργος εἶναι τῇ τέχνῃ τοῦ λαθεῖν . ὧν ἔστω μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μηδὲν ἀληθές , οὐδ’ ἐγὼ βούλομαι , ἅ δ’ οἱ κατήγοροι λογιζόμενοι θαρροῦσι πεῖσαι καὶ δι’ ὧν εἰς τὸ κατηγορεῖν ὑπάγονται , φράσω .
Lemmas: τίς πρός οὖν οὐ τολμάω ; ἀπαριθμέω ἐγώ ὁ πολίτευμα οὐδείς ὑπαίτιος εὑρίσκω ἔχω , οὐδέ ἐγγύς , οὐδέ εἰμί μή ἀληθής , ἔοικα γε πρός πίστις . φέρω ἐκ ὁ ἴδιος τίς λαμβάνω ἐπιτη - δεῦμα . οὐδέ ἐκ ὁ κατά οἶκος οὐδέ ὁστισοῦν ὅς ἄν αἰτιάομαι ὁράω ἐπιτήδειος εἰς μέμψις . ἄβατος αὐτός ἐμός βίος . διά οὗτος καί μή βούλομαι σιώ - πῶσις . Ἀριστοφῶν δέ , εἰμί καί μηδείς ἀπερυθριάω ἀδίκημα μηδέ ἐπί αὐτόφωρος τολμάω , ὡς εὐθύς ἁλίσκομαι , δοκέω διά ἀπόρρητος ἐπιχειρέω τις καί κακοῦργος ἔρχομαι ὁ τέχνη ὁ λανθάνω . ὅς εἰμί μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μηδείς ἀληθής , οὐδέ ἐγώ βούλομαι , ὅς δέ ὁ κατήγορος λογίζομαι θαρσέω πείθω καί διά ὅς εἰς ὁ κατηγορέω ὑπάγω , φράζω .
libanius.declamatio-15 44
δῶρα μὲν Ἀριστοφῶν οὐ δῆλός ἐστιν εἰληφώς , εἴρηκε δὲ οἷά τις ἂν λαβών . τὰ φώρια μὲν ἐν χεροῖν οὐκ ἔχει τῆς κλοπῆς , τεκμήρια δ’ ὅμως παρέσχηται . ἄντικρυς μὲν οὑτωσὶ τοῖς νόμοις οὐκ εἶπεν ὑπεναντία , οὐκ ἀκόλουθα δέ . ταύταις εἰσάγουσι ταῖς ἐλπίσιν , ὧς οὐ πόρρω τοῦ πονηρὸν εἶναι δοκεῖν . οὔτε γὰρ <οὕτω> φιλαίτιος οὐδεὶς ὧς τὸν ἄχραντον πάντη καὶ κατὰ μηδὲν αἴτιον ἀλόγως συκοφαντεῖν , οὔθ’ οὕτως ἀπράγ - μων πόλις , ὅπου καὶ τοὺς κατὰ μικρὸν ὑπόπτους ἀθῴους ἐῶσιν , ἀλλ’ εἰσὶν οἱ συκοφάνται θρασύτεροι μὲν τοῦ τοὺς φανεροὺς ἐλέγχους ἀναμένειν , εὐλαβέ - στεροι δὲ τοῦ καὶ τοὺς ὅλως ἀναιτίους κρίνειν .
Lemmas: δῶρον μέν Ἀριστοφῶν οὐ δῆλος εἰμί λαμβάνω , λέγω δέ οἷος τις ἄν λαμβάνω . ὁ φώριον μέν ἐν χείρ οὐ ἔχω ὁ κλοπεύς , τεκμήριον δέ ὅμως παρέχω . ἄντικρυς μέν οὕτως ὁ νόμος οὐ λέγω ὑπεναντίος , οὐ ἀκόλουθος δέ . αὐτός εἰσάγω ὁ ἐλπίς , ὅς οὐ πρόσω ὁ πονηρός ἔρχομαι δοκέω . οὔτε γάρ οὗτος φιλαίτιος οὐδείς ὅς ὁ ἄχραντος πάντῃ καί κατά μηδείς αἴτιος ἄλογος συκοφαντέω , οὔτε οὕτως ἀπράγ - τλήμων πόλις , ὅπου καί ὁ κατά μικρός ὕποπτος ἀθῷος ἐάω , ἀλλά εἰμί ὁ συκοφάντης θρασύς μέν ὁ ὁ φανερός ἔλεγχος ἀναμένω , εὐλαβής - στερέω δέ ὁ καί ὁ ὅλος ἀναίτιος κρίνω .
libanius.declamatio-15 45
διὰ τοῦθ’ οἱ αὐτοὶ πρὸς μὲν ἐμέ εἰσιν ἀπράγμονες , ἐπὶ τοῦτον δὲ φιλαίτιοι , ὡς καὶ τῶν τειχῶν ὅσα μέν ἐστιν ἁλώσιμα , τούτοις καὶ μηχανὰς προσάγουσιν οἱ πολέμιοι , τοῖς δὲ ἀναλώτοις οὐδὲ πειρῶνται . οὑτωσὶ μὲν οὖν ἔδοξεν αὐτοῖς , οἱ δ’ οὐχ εὗρον καίπερ ὄντες σοφοὶ μηχανὰς αἷς αἱρήσουσί με . ἀλλὰ καὶ τὰς ἐπιβουλὰς αὐτῶν ἀπέστησα τῷ πιστῷ τοῦ τρόπου , τοὺς τούτου δὲ ὑμεῖς ἀπεκρούσασθε κατηγόρους , ὥσπερ τινὲς χρη - στοὶ σύμμαχοι , ἐπεί , τό γε εἰς τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν , πάλαι ἂν ἐξεπεπολιόρκητο .
Lemmas: διά οὗτος ὁ αὐτός πρός μέν ἐγώ εἰμί ἀπράγμων , ἐπί οὗτος δέ φιλαίτιος , ὡς καί ὁ τεῖχος ὅσος μέν εἰμί ἁλώσιμος , οὗτος καί μηχανή προσάγω ὁ πολέμιος , ὁ δέ ἀνάλωτος οὐδέ πειράω . οὕτως μέν οὖν δοκέω αὐτός , ὁ δέ οὐ εὑρίσκω καίπερ ο σοφός μηχανή ὅς αἱρέω ἐγώ . ἀλλά καί ὁ ἐπιβουλή αὐτός ἀφίστημι ὁ πιστός ὁ τρόπος , ὁ οὗτος δέ σύ ἀποκρούω κατήγορος , ὥσπερ τις χρα - στοὶ σύμμαχος , ἐπεί , ὁ γε εἰς ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις , πάλαι ἄν ἐκπολιορκέω .
libanius.declamatio-15 46
ταῦτά ἐστιν ἡμῶν ἐκα - τέρῳ ἡ χρηστὴ καὶ πονηρὰ τύχη . πρῶτος γὰρ αὐτὸς αὑτῷ τις ἀγαθὸς δαίμων ἢ κακὸς ἐν οἷς προαιρεῖται <κακῶς ἢ> μετρίως . οὕτως ἐγὼ αὐτὸς ὤν , ἑτέροις ἠγνοημένος κριταῖς . ἀπαλλάττει μοι κατηγόρους ἡ Τύχη θρασεῖς . τί δὲ τουτωί ; οὐ κατὰ τοὺς νόμους ὅ τι συνοίσει τοῖς ψηφισαμένοις σκοπῶν , ὅπως δὲ προσελθὼν ἀρέσει καὶ χαριεῖται μὲν οἷς βούλε - ται , λυπήσει δὲ τοὺς ἰδίους ἐχθρούς , ἐμβαλὼν ἑαυτὸν εἰς ἀφανῆ χρημάτων διοίκησιν , τἄλλα πράττων οἷς εἰς ὑποψίαν ἔρχεται , τὸ κεφάλαιον , Ἀριστοφῶν <ὢν> συκοφαντείτω τὴν Τύχην . ὁ τοιοῦτος τὰς κατηγορίας ἐφ’ ἑαυτὸν καλεῖ . 47 . Καὶ σχεδὸν ὁ λόγος εἰς λογισμὸν προελήλυθε τὸν τοῦ πῶς ἑκάτερος πολιτεύεται . ἔχει γὰρ οὕτως . εἰς δύο ταῦτα τῶν πολιτειῶν νενεμημένων , καὶ τῶν μὲν <δι᾿> εὐλάβειαν περιττὴν τὸν ἡσύχιον βίον ὥσπερ οἱ πολλοί , τῶν <δὲ> θρασύτητος πάντα λέγειν καὶ γράφειν ἄνευ τοῦ · τί καλόν , ὡρμη - μένων , ὥσπερ οὗτος , καὶ τῶν μὲν ἰδιαζόντων οὔτε ὠφελούντων οὔτε βλαπτόντων , τῶν δέ , ὡς οὗτος , αὐθαδειαζομένων ἀνατρεπόντων τὰς πόλεις ἐγὼ τὴν διὰ μέσου τῆς πολιτείας ὁδὸν τραπόμενος οὔθ’ οὕτως ἄτολμος ὡς ἃ δεῖ μὴ λέγειν , αἰσχρὸν γάρ , οὔθ’ οὕτως ἰταμὸς ὡς ἃ μὴ δεῖ λέγειν , σφαλερὸν γὰρ τοῖς ὅλοις , δημηγορῶν δὲ αὐτὰ τὰ καίρια καὶ τὴν ἐφ’ ἑκάτερα τῶν προειρημένων ἀμετρίαν ἐκπεφευγώς , τῶν μὲν τὴν ἀργίαν , τοῦ δὲ τὴν περιεργίαν , αὐτοῦ μοι δο - κῶ τετυχηκέναι τοῦ καλοῦ , ὃ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἐπι - τηδευμάτων ἐν | μέσῳ τῆς τῶν ἐσχάτων ὑπερβολῆς ἵσταται .
Lemmas: οὗτος εἰμί ἐγώ ἐπίτεξ - τέρας ὁ χρηστός καί πονηρός τύχη . πρῶτος γάρ αὐτός ἑαυτοῦ τις ἀγαθός δαίμων ἢ κακός ἐν ὅς προαιρέω κακῶς ἤ μέτριος . οὕτως ἐγώ αὐτός εἰμί , ἕτερος ἀγνοέω κριτής . ἀπαλλάσσω ἐγώ κατήγορος ὁ Τύχη θρασύς . τίς δέ οὗτος ; οὐ κατά ὁ νόμος ὁ τίς συμφέρω ὁ ψηφίζω σκοπός , ὅπως δέ προσέρχομαι ἀρέσκω καί χαρίζω μέν ὅς βούλω - ει , λυπέω δέ ὁ ἴδιος ἐχθρός , ἐμβάλλω ἑαυτοῦ εἰς ἀφανής χρῆμα διοίκησις , ἄλλος πράσσω ὅς εἰς ὑποψία ἔρχομαι , ὁ κεφάλαιος , Ἀριστοφῶν <ὢν> συκοφαντέω ὁ Τύχη . ὁ τοιοῦτος ὁ κατηγορία ἐπί ἑαυτοῦ καλέω . 47 . καί σχεδόν ὁ λόγος εἰς λογισμός προέρχομαι ὁ ὁ πῶς ἑκάτερος πολιτεύω . ἔχω γάρ οὕτως . εἰς δύο οὗτος ὁ πολιτεία νέμω , καί ὁ μέν <δι᾿> εὐλάβεια περισσός ὁ ἡσύχιος βίος ὥσπερ ὁ πολύς , ὁ <δὲ> θρασύτης πᾶς λέγω καί γράφω ἄνευ ὁ · τίς καλός , ὁρμάω - μένω , ὥσπερ οὗτος , καί ὁ μέν ἰδιάζω οὔτε ὠφελέω οὔτε βλάπτω , ὁ δέ , ὡς οὗτος , αὐθαδειάζομαι ἀνατρέπω ὁ πόλις ἐγώ ὁ διά μέσος ὁ πολιτεία ὁδός τρέπω οὔτε οὕτως ἄτολμος ὡς ὅς δέω μή λέγω , αἰσχρός γάρ , οὔτε οὕτως ἰταμός ὡς ὅς μή δέω λέγω , σφαλερός γάρ ὁ ὅλος , δημηγορέω δέ αὐτός ὁ καίριος καί ὁ ἐπί ἑκάτερος ὁ προλέγω ἀμετρία ἐκφεύγω , ὁ μέν ὁ ἀργία , ὁ δέ ὁ περιεργία , αὐτός ἐγώ δο - κέω τυγχάνω ὁ καλός , ὁ ἐπί ὁ ἀνθρώπινος ἐπι - τηδευματη ἐν | μέσος ὁ ὁ ἔσχατος ὑπερβολή ἵστημι .
libanius.declamatio-15 48
ὁ δὲ τὴν εὐβουλίαν εὐλάβειαν καλεῖ καὶ τὸν λογισμὸν ὧς ὄκνον κακίζει καὶ τὴν μὲν ἀπόνοιαν ὡς ἀνδρείαν ὑποκορίζεται , τὸ δὲ ἀσφαλὲς ὡς δειλίαν μέμφεται οὐκ εἰδὼς ὅτι οὐδαμοῦ τὸ ῥιψοκίνδυνον ἀρετή . μηδ’ ὅσα τόλμης εἶναι δοκεῖ , οἷον ναυτιλία καὶ πόλεμος , μήτε κυβερνήτης φιλονεικείτω πρὸς ἐναντία πνεύματα μηδὲ ναυμαχείτω τοῖς κύμασιν ἐξὸν τὰς νομίμους ὥρας ἀναμένειν καὶ τὰ δεξιὰ πνεύματα , σώζει γὰρ οὕτως τήν τε ναῦν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ πλέοντας , μήτε στρατηγὸς παραβαλλέσθω ῥᾳδίως τῷ στρατοπέδῳ μηδὲ ἀκαίρως ἀναρριπτείτω περὶ τῶν ὅλων , ὅπου κρεῖττον ἄνευ μάχης . στρατιώτου μὲν γάρ ἐστι καὶ τούτου μισθωτοῦ προίεσθαι ῥᾳδίως αὑτόν , στρα - τηγοῦ δὲ καὶ δημαγωγοῦ τὸ σὺν ἀσφαλείᾳ σκοπεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ εὐβουλία εὐλάβεια καλέω καί ὁ λογισμός ὅς ὄκνος κακίζω καί ὁ μέν ἀπόνοια ὡς ἀνδρεία ὑποκορίζομαι , ὁ δέ ἀσφαλής ὡς δειλία μέμφομαι οὐ οἶδα ὅτι οὐδαμοῦ ὁ ῥιψοκίνδυνος ἀρετή . μηδέ ὅσος τόλμα ἔρχομαι δοκέω , οἷος ναυτιλία καί πόλεμος , μήτε κυβερνήτης φιλονεικέω πρός ἐναντίος πνεῦμα μηδέ ναυμαχέω ὁ κῦμα ἔξεστι ὁ νόμιμος ὥρα ἀναμένω καί ὁ δεξιός πνεῦμα , σῴζω γάρ οὕτως ὁ τε ναῦς καί ὁ ἐν αὐτός πλέω , μήτε στρατηγός παραβάλλω ῥᾴδιος ὁ στρατόπεδον μηδέ ἄκαιρος ἀναρρίπτω περί ὁ ὅλος , ὅπου ἀγαθός ἄνευ μάχη . στρατιώτης μέν γάρ εἰμί καί οὗτος μισθωτής προίημι ῥᾴδιος ἑαυτοῦ , στρα - τηγοῦ δέ καί δημαγωγός ὁ σύν ἀσφάλεια σκοπέω .
libanius.declamatio-15 49
τίς ἀπώλεσε τοὺς ἐν Ἀμφιπόλει ; τὸ Κλέωνος ἀλό - γιστον θράσος . τίς τοὺς ἐν Σικελίᾳ ; θρασυνόμενος Ἀλκιβιάδης . εἰ δὲ Νικίᾳ τῷ προορῶντι τὸ μέλλον ἐπείσθησαν , οὐκ ἂν ταῦτα ἐπέπρακτο . δεῖ γὰρ καὶ μάντιν εἶναι τὸν ῥήτορα καὶ τοῦ καθ’ αὑτὸν ἀσφαλοῦς ἐπιμελεῖσθαι · καὶ γὰρ τὸ κοινὸν οὕτω βούλοιτ’ ἂν ὀρθοῦσθαι , ὅταν τοῦ καθ’ αὑτὸν μέρους φαίνηται προνοούμενος . οὐκ ἄν , εἰ τοῖς προμηθέσι δημαγωγοῖς ἐπείθοντο , τοιαύταις γνώμαις ἐχρήσαντο . νῦν δὲ Ὑπέρ - βόλοι καὶ Κλεοφῶντες , ὅμοιοι τούτῳ ῥήτορες , μήτε τὸ κοινὸν ἀκίνδυνον μήτε τὸ καθ’ αὑτοὺς ἐννοοῦντες ἐξήγαγον εἰς ἐκεῖνα τὰ πράγματα τὴν πόλιν .
Lemmas: τίς ἀπόλλυμι ὁ ἐν Ἀμφίπολις ; ὁ Κλέων ἀλός - γιστον θράσος . τίς ὁ ἐν Σικελία ; θρασύνω Ἀλκιβιάδης . εἰμί δέ Νικίας ὁ προοράω ὁ μέλλω πείθω , οὐ ἄν οὗτος πράσσω . δέω γάρ καί μάντις ἔρχομαι ὁ ῥήτωρ καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀσφαλής ἐπιμελέομαι · καί γάρ ὁ κοινός οὕτως βούλομαι ἄν ὀρθόω , ὅταν ὁ κατά ἑαυτοῦ μέρος φαίνω προνοέω . οὐ ἄν , εἰμί ὁ προμηθής δημαγωγός πείθω , τοιοῦτος γνώμη χράω . νῦν δέ Ὑπέρ - βῶλος καί Κλεοφῶν , ὅμοιος οὗτος ῥήτωρ , μήτε ὁ κοινός ἀκίνδυνος μήτε ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐννοέω ἐξάγω εἰς ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα ὁ πόλις .
libanius.declamatio-15 50
στρα - τηγῷ μὲν ἴσως δεῖ καὶ θράσους , ὁ δὲ ῥήτωρ ἐν τῷ βέλτιον ἑτέρου προβουλεύειν · οὐ γὰρ ἐν τοῖς ὅπλοις , ἀλλ’ ἐν τοῖς τοῦ συμφέροντος λογισμοῖς ἡ τέχνη . ὁ δὲ ἀφ’ ὧν κίνδυνον αὐτὸς ἂν ἴχοι μὴ προειδὼς σχολῇ γ’ ἂν τὸ ὑμῖν ἀσφαλὲς σκέψαιτο . οὕτως εἰ μὲν αὑτῷ τε κινδύνους ἐπάγεται καὶ μή , κριθείη <ἂν> δι’ ἡ πόλις πᾶσα περὶ σωτηρίας · ἑγὼ δὲ οὔτε ἐμαυτὸν οὔτε τὸ δημόσιον οὐδαμοῦ | σφήλας τῷ ἀναμαρτή - τῳ τὸ ἀναίτιον ἐκτησάμην .
Lemmas: στρα - τηγῷ μέν ἴσως δέω καί θράσος , ὁ δέ ῥήτωρ ἐν ὁ ἀγαθός ἕτερος προβουλεύω · οὐ γάρ ἐν ὁ ὅπλον , ἀλλά ἐν ὁ ὁ συμφέρω λογισμός ὁ τέχνη . ὁ δέ ἀπό ὅς κίνδυνος αὐτός ἄν ἔχω μή πρόοιδα σχολή γε ἄν ὁ σύ ἀσφαλής σκοπέω . οὕτως εἰμί μέν ἑαυτοῦ τε κίνδυνος ἐπάγω καί μή , κρίνω ὅ διά ὁ πόλις πᾶς περί σωτηρία · ἑγώ δέ οὔτε ἐμαυτοῦ οὔτε ὁ δημόσιος οὐδαμοῦ | σφάλλω ὁ ἀναμαρτής - τις ὁ ἀναίτιος κτάομαι .
libanius.declamatio-15 51
Προδείξατε δέ , ποίους τινὰς τοὺς πολιτευομέ - νους εἶναι βούλεσθε , προμηθεῖς , ἀσφαλεῖς , ἐκλελογισ - μένους ἃ χρὴ πράττειν , ἢ θρασεῖς , ἀπερισκέπτους , ἐν αὐτοῖς σχεδιάζοντας τοῖς δημοσίοις . ὧν γὰρ τὰ ἆθλα , ταῦτα πάντες ἀσκοῦσιν . οὐχ ἱκετεύω περὶ τῆς δωρεᾶς , ὅπερ οὗτος ἐν τοῖς δικαστηρίοις . ὅπου γὰρ οὐ περὶ τύχης , ἀλλὰ περὶ τιμῆς ὁ λόγος , οὐκ ἐλέῳ χρὴ τὴν εὔνοιαν , ἀλλὰ τῷ δικαίῳ πορίζεσθαι . ἓν δὲ εἰπὼν κατα - βήσομαι · τὴν μὲν τούτου δωρεάν , ἢν ἂν αἰτήσῃ , πάν - τως ι τις γράψεται , τί οὖν βούλεσθε πράγματα τὴν δὲ ἐμὴν οὐδείς , ὅτι μηδὲ ἐμέ .
Lemmas: προδεικνυμι δέ , ποῖος τις ὁ πολιτεύω - νους ἔρχομαι βούλομαι , προμηθής , ἀσφαλής , ἐκλογίζομαι - μένος ὅς χράω πράσσω , ἢ θρασύς , ἀπερίσκεπτος , ἐν αὐτός σχεδιάζω ὁ δημόσιος . ὅς γάρ ὁ ἆθλον , οὗτος πᾶς ἀσκέω . οὐ ἱκετεύω περί ὁ δωρεά , ὅς οὗτος ἐν ὁ δικαστήριον . ὅπου γάρ οὐ περί τύχη , ἀλλά περί τιμή ὁ λόγος , οὐ ἔλεος χράω ὁ εὔνοια , ἀλλά ὁ δίκαιος πορίζω . εἷς δέ λέγω κατά - βαίνω · ὁ μέν οὗτος δωρεά , εἄν ἄν αἰτέω , πᾶς - πως Ι τις γράφω , τίς οὖν βούλομαι πρᾶγμα ὁ δέ ἐμός οὐδείς , ὅτι μηδέ ἐγώ .