libanius.declamatio-15 30
ἐν οὖν τοιούτοις ἀνδράσιν ἐγκαλέσαι μὲν καὶ τοῖς μηδὲν ἀδικοῦσι ῥᾴδιον , ἐλεῆσαι δὲ καὶ τοὺς ἁμαρτά - νοντας . ἃ γὰρ ἔδεισαν οἱ κρινόμενοι μὴ πάθωσιν , ὡς παθόντας ἀφίετε σωφρονιστὴν ἱκανὸν τὸν φόβον ἡγού - μενοι . τὸ οὖν μηδὲ εἰς αἰτίαν ἐλθεῖν , οὐ τὸ κριθέντα σωθῆναι παρὰ τουτοισὶ μέγα . ἐν Λακεδαίμονι μὲν γὰρ καὶ ὅπου βραδεῖς μὲν αἰτιάσασθαί εἰσι πολίτην , χαλε - ποὶ δὲ κρίνοντες , κατηγορίαν ἐκφυγεῖν ῥᾷον ἢ ἀθῷον ἀφεῖσθαι · Ἀθήνησι δὲ παρ’ οἷς ἀμύθητοι μὲν αἱ κρί - σεις , εὐαρίθμητοι δὲ αἱ τιμωρίαι , αἱ πολλαὶ μὲν ἀφ - ἐσεῖς τῆς ὑμετέρας χρηστότητος , οὐ <τῆς> τοῦ θέντος ἀρετῆς , | τὸ δὲ μὴ κατήγορον ἐπιστῆναι τοῦ καθ’ αὑτόν τινος δικαίου τρόπου , καθάπερ καὶ τοὐμὸν αὔταρκες οὐ συμβαλλομένου τι πρὸς δόξαν οὐ ῥήτορος , οὐ μάρτυρος , οὐ δικαστηρίου . 31 . Ὃ δὲ πρὸς τούτοις ἄν τις εἴποι δικαίως , τὸ μὲν κριθέντας σωθῆναι μυρίοις ὑπῆρξεν ἐπὶ τοῦ προ - τέρου χρόνου παρ’ ὑμῖν , καὶ οἷς οὐκ ἄν τις ᾡήθη . Οἰδίπουν ἀφήκατε ἀποκτείναντα τὸν πατέρα , Ὀρέστην ἑκόντα τὴν μητέρα . μετὰ τοιούτων Ἀριστοφῶν σώζεται . καίτοι δωρεὰν οὐκ ᾔτησαν , οὐδ’ ὁ τοῦ Ἀγαμέμνονος θεὰς νενικηκώς . καὶ οὐδ’ ἂν ἀριθμήσαι τις , ὅσους ἐλεήσαντες οὐ καθαροὺς ὄντας ἐσώσατε . καὶ θεὸν τὸν Ἔλεον μόνοι διὰ ταῦτα νομίζετε . τὸ δὲ μὴ κριθῆναι πολιτευόμενον οὐκ ἄν τις ὅτῳ γέγονε πρὸ ἐμοῦ παρά - σχοῖτο . τίμια δ’ οὐχ ὅσα κοινὰ πρὸς πολλούς , ἀλλ’ ἃ τοῖς τιμωμένοις αὐτοῖς ἐστιν ἐξαίρετα ὥσπερ ἡ τιμή . 32 . Ὡς δέ μοι δοκεῖτε τὸ διαφέρον τοῖν βίοιν ἐναργέστατα ἰδεῖν ἐφ’ ὑμῶν αὐτῶν ἐξετάζοντες , ἄριστα γὰρ ἕκαστος τὰ οἰκεῖα βουλεύεται , ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς . εἰπέ μοι , πρὸς θεῶν , εἰ προθείη τις ὑμῖν αἵρεσιν τὸν ὁποτέρου ἡμῶν βίον ἑλέσθαι , <ἐν> εἰσαγγελίαις γραφαῖς εἷναι διὰ βίου , τὰ ἔσχατα ἀκούειν ἐν μέ - σοις τοῖς δικαστηρίοις , ἐξ ἡμερῶν εἰς νύκτας ἀπαύ - στοις συνέχεσθαι φροντίσι , περὶ ψυχῆς τρέμειν , συν - ηγόρους παρακαλεῖν , ἱκετεύειν δικαστάς , Ἡράκλεις , οὐ παύσῃ καταρώμενος ἡμῖν ; ἀκούεις ἀποκρινο - μένων ; τὸν μὲν δὴ τούτου βίον τὸν καλὸν τοῖς ἀλεξι - κάκοις καὶ τοῖς ἀποτροπαίοις ἄφετε καὶ μηδὲ πεῖραν αὐτοῦ λάβοιτε · ἀντὶ δὲ τούτου τὸν ἐμόν , τὸν εὐδόκι - μον καὶ φανερὸν οὐδενὸς τῶν πολιτευομένων ἔλαττον , ἀσφαλῆ δὲ καὶ ἄμεμπτον , ὧς οὐδενὸς ἰδιώτου βίος , καὶ ψόγου μὲν ἀνήκοον , ἐπαίνων δὲ πλήρη τις οὐκ ἂν αὑτῷ τε καὶ παισὶ γενέσθαι εὔξαιτο ;
Lemmas: ἐν οὖν τοιοῦτος ἀνήρ ἐγκαλέω μέν καί ὁ μηδείς ἀδικέω ῥᾴδιος , ἐλεέω δέ καί ὁ ἁμαρτάς - νοντας . ὅς γάρ δείδω ὁ κρίνω μή πάσχω , ὡς πάσχω ἀφίημι σωφρονιστής ἱκανός ὁ φόβος ἡγούω - μένω . ὁ οὖν μηδέ εἰς αἰτία ἔρχομαι , οὐ ὁ κρίνω σῴζω παρά οὗτος μέγας . ἐν Λακεδαίμων μέν γάρ καί ὅπου βραδύς μέν αἰτιάομαι εἰμί πολίτης , Χαλέ - ποιός δέ κρίνω , κατηγορία ἐκφεύγω ῥᾴδιος ἢ ἀθῷος ἀφίημι · Ἀθήνησι δέ παρά ὅς ἀμύθητος μέν ὁ κρῖ - Σέις , εὐαρίθμητος δέ ὁ τιμωρία , ὁ πολύς μέν ἀπό - ἐσεῖς ὁ ὑμέτερος χρηστότης , οὐ ὅς ὁ τίθημι ἀρετή , | ὁ δέ μή κατήγορος ἐφίστημι ὁ κατά ἑαυτοῦ τις δίκαιος τρόπος , καθά καί ἐμός αὐτάρκης οὐ συμβάλλω τίς πρός δόξα οὐ ῥήτωρ , οὐ μάρτυς , οὐ δικαστήριον . 31 . ὅς δέ πρός οὗτος ἄν τις λέγω δίκαιος , ὁ μέν κρίνω σῴζω μυρίος ὑπάρχω ἐπί ὁ προ - τέρας χρόνος παρά σύ , καί ὅς οὐ ἄν τις ἀηθέω . Οἰδίπους ἀφίημι ἀποκτείνω ὁ πατέρας , Ὀρέστης ἑκών ὁ μήτηρ . μετά τοιοῦτος Ἀριστοφῶν σῴζω . καίτοι δωρεά οὐ αἰτέω , οὐδέ ὁ ὁ Ἀγαμέμνων θεά νικάω . καί οὐδέ ἄν ἀριθμέω τις , ὅσος ἐλεέω οὐ καθαρός είμαι σῴζω . καί θεός ὁ Ἔλεος μόνος διά οὗτος νομίζω . ὁ δέ μή κρίνω πολιτεύω οὐ ἄν τις ὅστις γίγνομαι πρό ἐγώ παρά - ἔχω . τίμιος δέ οὐ ὅσος κοινός πρός πολύς , ἀλλά ὅς ὁ τιμάω αὐτός εἰμί ἐξαίρετος ὥσπερ ὁ τιμή . 32 . ὡς δέ ἐγώ δοκέω ὁ διαφέρω ὁ βίος ἐναργής ὁράω ἐπί σύ αὐτός ἐξετάζω , ἀγαθός γάρ ἕκαστος ὁ οἰκεῖος βουλεύω , λέγω πρός σύ . λέγω ἐγώ , πρός θεός , εἰμί προτίθημι τις σύ αἵρεσις ὁ ὁπότερος ἐγώ βίος αἱρέω , ἐά εἰσαγγελία γραφεύς ἔρχομαι διά βίος , ὁ ἔσχατος ἀκούω ἐν ἐγώ - σός ὁ δικαστήριον , ἐκ ἡμέρα εἰς νύξ ἀπαύ - Στοῖς συνέχω φροντίς , περί ψυχή τρέμω , σῦς - ἄγορος παρακαλέω , ἱκετεύω δικαστής , Ἡρακλῆς , οὐ παύω καταράομαι ἐγώ ; ἀκούω ἀποκρινοομαι - μένω ; ὁ μέν δή οὗτος βίος ὁ καλός ὁ Ἄλεξις - κακός καί ὁ ἀποτρόπαιος ἀφίημι καί μηδέ πεῖρα αὐτός λαμβάνω · ἀντί δέ οὗτος ὁ ἐμός , ὁ εὐδόκιος - μος καί φανερός οὐδείς ὁ πολιτεύω μικρός , ἀσφαλής δέ καί ἄμεμπτος , ὅς οὐδείς ἰδιώτης βίος , καί ψόγος μέν ἀνήκοος , ἔπαινος δέ πλήρης τις οὐ ἄν ἑαυτοῦ τε καί παῖς γίγνομαι εὔχομαι ;