libanius.declamatio-15 27
κατ’ ἐμοῦ δὲ οὔτ’ ἄλλο τι τῶν μὴ καλῶν οὔτε τούτων οὐδὲν ἄν τις ἔχοι λέ - γειν οὔθ’ ὡς ἐξαπατῶ τοὺς δικαστάς , ὅσγε σιγῶν πράττω , οὔθ’ ὡς ὠνοῦμαι τοὺς μὴ κατηγορήσοντας . εἰ μὲν γὰρ ἦν , ὥσπερ ἐν συμμορίᾳ , ῥητὸς ἀριθμὸς τοῖς κατηγορεῖν ἐγχειροῦσιν , ἐνῆν <ἂν> πριάμενον ἀδικεῖν ἐπ’ ἐξουσίας · εἰ δὲ πᾶσι πάντας ἔξεστιν εἰσαγ - γέλλειν , γράφεσθαι , φαίνειν , εἰσάγειν , οὐ δήπου πάν - τας ἐωνησάμην Ἀθηναίους . ὁπόσους γὰρ ἂν ἔπεισα τὴν ἡσυχίαν ἄγειν , πλείους ὑπελείποντ’ ἂν οἱ κατη - γορήσοντες . καὶ εἰ μὲν γραψάμενοί μέ τινες εἴασαν καταβαλόντες , παρῆν ἂν ὑπιδέσθαι τοῖς κακοήθεσι · διελύσαντο , ἀπέδοντο , νῦν δὲ πῶς ἂν ἔπεισα τοὺς μὴ φανέντας ; 28 . Καὶ εἰ μὲν φιλαιτίους εἶναι φὴς τοὺς ἐν τῇ πόλει καὶ διὰ τοῦτο κεκρίσθαι πολλάκις , μεῖζον τοὐ - μὸν καλὸν ποιεῖς , εἰ καὶ παρὰ τοιούτοις ἔμεινα ἀναί - τιος · εἰ δὲ παρορᾶν τοὺς ἀδικοῦντάς σοι δοκοῦσιν , ἔστω γὰρ ὁπότερον βούλει , καὶ διὰ τοῦτο οὐ διώκουσί με , <τὸν> καὶ παρὰ τοῖς ῥᾳθύμοις καὶ ὀλιγώροις αἰτίαις ἀεὶ ποῖόν τινα χρὴ δοκεῖν εἶναι ; δυοῖν οὖν ἀνάγκη θάτερον , ἢ σὲ δι’ ὑπερβολήν , ἔν οὕτω φῶ , χρηστότητος καὶ τοὺς ἀπράγμονας φιλοκινδύνους πεποι - ηκέναι ἢ <τοὺς> φύσει φιλαιτίους καὶ πρὸς τίους , ἢ οἷον ἐμὲ χρηστὸν καὶ τοῖς συκοφάνταις δοκεῖν . εἰ · μὲν γὰρ οὐχὶ τὴν αὐτὴν ᾠκοῦμεν πόλιν , εἶχεν ἂν πρόφασιν αὐτὸς μὲν φιλοψόγοις συνοικεῖν ἀνδράσιν , ἐγὼ δὲ ὅτι πρᾴους εὐτυχῶ τοὺς πολίτας · εἰ δὲ κατὰ τοὺς αὐτοὺς νόμους ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀγορᾶς οὐ τῶν αὐτῶν ὑμῶν πεπειράμεθα , οὐχ ἡ τῶν πολιτῶν φύσις αἰτία , πρὸς ἀμφοτέρους γὰρ ἂν ] ἦν μία , ὁ δ’ ἡμέτερος τρόπος διενηνοχὼς οὐδὲ ὑμᾶς ὁμοίους ἑκατέρῳ συν - ἔστησεν . 29 . Σὺ μὲν οὖν λόγῳ πλάττε τοὺς πολίτας ὁποίους ἐθέλεις , εἴτε πρὸς κατηγορίαν ὀξυρρόπους εἴτε μελλη - τάς , πρὸς ἐμοῦ γὰρ ἀμφότερα , εἰ μὲν ἀοργήτους , ὅτι καὶ τούτους παρώξυνας , εἰ δὲ δυσαρέστους καὶ πικρούς , ὅτι καὶ τοιούτοις ἤρεσα · ἐμοὶ δ’ ὁποῖοι δοκεῖτε καὶ πάντες ἄνθρωποι μαρτυρήσουσιν , οὐκ ὀκνήσω μετὰ παρρησίας εἰπεῖν . ὑμεῖς ἄχρι μὲν τοῦ ῥᾳδίως ὑττον - ῆσαι καὶ ἀναίτιον αἰτιάσασθαι δόξαιτ’ ἂν ἀπαραίτητοι , ὅθεν καὶ πλεῖσται κρίσεις Ἀθήνησιν , εἰς δὲ τὸ δικα - στήριον εἰσελθόντες εὐάγωγοι , φιλάνθρωποι πᾶσιν . ἄν τις ἀρνῆται , πιστεύετε , πρὸς τὸν κινδυνευόμενον ἀεὶ ῥέπετε , οἰκτείρετε , πλείω δάκρυα τῶν κρινομένων ἀφίετε , σώζετε . καί τινα τρόπον εἰκότως τοῦτο συμ - βαίνει . ἰδίᾳ μὲν γὰρ ἕκαστος ἢ πικρὸς ἢ βάσκανος ἤ τι τῶν ἀνθρωπίνων ἄλλο , ἀθροισθέντες δὲ εἰς ταὐτὸν ἀποθέμενοι τὸ καθ’ ἕκαστον ἦθος τὸ κοινὸν Ἀθηναῖοι γεγόνατε καὶ μετὰ τοῦ συμβόλου καὶ τῆς βακτηρίας τὴν ἔμφυτον τῇ πόλει φιλανθρωπίαν ἀπειλήφατε .
Lemmas: κατά ἐγώ δέ οὔτε ἄλλος τίς ὁ μή καλός οὔτε οὗτος οὐδείς ἄν τις ἔχω λεʹ - γειν οὔτε ὡς ἐξαπατάω ὁ δικαστής , ὅσγε σιγάω πράσσω , οὔτε ὡς ὠνέομαι ὁ μή κατηγορέω . εἰμί μέν γάρ εἰμί , ὥσπερ ἐν συμμορία , ῥητός ἀριθμός ὁ κατηγορέω ἐγχειρέω , ἔνειμι ὅ πρίαμαι ἀδικέω ἐπί ἐξουσία · εἰμί δέ πᾶς πᾶς ἔξεστι εἰσάγω - γέλλειν , γράφω , φαίνω , εἰσάγω , οὐ δήπου πᾶς - ὅς ὠνέομαι Ἀθηναῖος . ὁπόσος γάρ ἄν πείθω ὁ ἡσυχία ἄγω , πολύς ὑπολείπω ἄν ὁ κάτειμι - γορήσοντες . καί εἰμί μέν γράφω ἐγώ τις ἐάω καταβάλλω , πάρειμι ἄν ὑπειδόμην ὁ κακοήθης · διαλύω , ἀποδίδωμι , νῦν δέ πῶς ἄν πείθω ὁ μή φαίνω ; 28 . καί εἰμί μέν φιλαίτιος ἔρχομαι φημί ὁ ἐν ὁ πόλις καί διά οὗτος κρίνω πολλάκις , μέγας ὁ - πορθμός καλός ποιέω , εἰμί καί παρά τοιοῦτος μένω ἀνά - σός · εἰμί δέ παροράω ὁ ἀδικέω σύ δοκέω , εἰμί γάρ ὁπότερος βούλομαι , καί διά οὗτος οὐ διώκω ἐγώ , ὅς καί παρά ὁ ῥᾴθυμος καί ὀλίγωρος αἰτία ἀεί ποῖος τις χράω δοκέω ἔρχομαι ; δύο οὖν ἀνάγκη ἕτερος , ἢ σύ διά ὑπερβολή , ἐν οὕτως φημί , χρηστότης καί ὁ ἀπράγμων φιλοκίνδυνος πείθω - ἥκω ἢ ὅς φύσις φιλαίτιος καί πρός τίος , ἢ οἷος ἐγώ χρηστός καί ὁ συκοφάντης δοκέω . εἰμί · μέν γάρ οὐ ὁ αὐτός οἰκέω πόλις , ἔχω ἄν πρόφασις αὐτός μέν φιλόψογος συνοικέω ἀνήρ , ἐγώ δέ ὅτι πρᾶος εὐτυχέω ὁ πολίτης · εἰμί δέ κατά ὁ αὐτός νόμος ἐπί ὁ αὐτηες͂ς ἀγορά οὐ ὁ αὐτός σύ πειράω , οὐ ὁ ὁ πολίτης φύσις αἴτιος , πρός ἀμφότερος γάρ ἄν ] εἰμί εἷς , ὁ δέ ἡμέτερος τρόπος διαφέρω οὐδέ σύ ὅμοιος ἑκάτερος σῦς - ἵστημι . 29 . σύ μέν οὖν λόγος πλάσσω ὁ πολίτης ὁποῖος ἐθέλω , εἴτε πρός κατηγορία ὀξύρροπος εἴτε μέλλω - ὁ , πρός ἐγώ γάρ ἀμφότερος , εἰμί μέν ἀόργητος , ὅτι καί οὗτος παροξύνω , εἰμί δέ δυσάρεστος καί πικρός , ὅτι καί τοιοῦτος ἀρέσκω · ἐγώ δέ ὁποῖος δοκέω καί πᾶς ἄνθρωπος μαρτυρέω , οὐ ὀκνέω μετά παρρησία λέγω . σύ ἄχρι μέν ὁ ῥᾴδιος ὑττον - ἀείδω καί ἀναίτιος αἰτιάομαι δοκέω ἄν ἀπαραίτητος , ὅθεν καί πλεῖστος κρίσις Ἀθήνησιν , εἰς δέ ὁ δίκη - στήριον εἰσέρχομαι εὐάγωγος , φιλάνθρωπος πᾶς . ἄν τις ἀρνέομαι , πιστεύω , πρός ὁ κινδυνεύω ἀεί ῥέπω , οἰκτείρω , πλείων δάκρυον ὁ κρίνω ἀφίημι , σῴζω . καί τις τρόπος ἔοικα οὗτος συμ - βαίνω . ἴδιος μέν γάρ ἕκαστος ἢ πικρός ἢ βάσκανος ἤ τίς ὁ ἀνθρώπινος ἄλλος , ἀθροίζω δέ εἰς αὐτός ἀποτίθημι ὁ κατά ἕκαστος ἦθος ὁ κοινός Ἀθηναῖος γίγνομαι καί μετά ὁ σύμβολον καί ὁ βακτηρία ὁ ἔμφυτος ὁ πόλις φιλανθρωπία ἀπολαμβάνω .