ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-14 1
Εἰκὸς μὲν ἦν με , ὦ Ἀθηναῖοι , τοὺς νόμους ὑμῖν ἀποδεδωκότα διὰ τοιαύτης σφαγῆς οἴαν οὐδεὶς ἄν ποτε προσεδόκησεν ἔσεσθαι μήτ’ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὁρᾶ - σθαι μήτε λέγειν ἐν ὑμῖν περὶ μηδενὸς ὑπομένειν , ἀλλ’ ἐν σκότῳ καθήμενον δακρύειν ἔτι τὰ Κριτίᾳ τετολμημένα · ἐπεὶ δὲ καὶ σφόδρα με τοῦτο βουλόμενον ποιεῖν ὰνα - Μ = Codex Marcianus gr . 439 La = Laurentianus LVII 44 Vi = Vindobonensis Philos . et Philol . IV 82 Ma = Matritensis 4679 , olim N-49 Cl = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Va = Vaticanus gr . 82 Β = Barberinus II 41 στῆσαν ἄγει πρὸς ὑμᾶς ὅ μόνον , ἂν ὑμεῖς ἐθελήσητε , δύναιτ’ ἂν λυθῆναι τῶν ἡμετέρων κακῶν , δέομαι πάν - των ὑμῶν πρῶτον μὲν ἔχειν μοι συγγνώμην τοῦ δεῦρο ἐλθεῖν ὑπομεῖναι , ἔπειτα τῶν τε λόγων ἀκοῦσαι πρᾴως καὶ δοῦναί μοι χάριν ἀντὶ τῆς ἐπανελθούσης ὑμῖν πολιτείας τὸ γῇ κρυφθῆναι μικρᾷ τὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς δεξάμενον τὴν πληγήν .
Lemmas: εἰκώς μέν εἰμί ἐγώ , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ νόμος σύ ἀποδίδωμι διά τοιοῦτος σφαγή οἶος οὐδείς ἄν ποτέ προσδοκέω εἰμί μήτε ἐπί ὁ ἐκκλησία ορά - ἕπομαι μήτε λέγω ἐν σύ περί μηδείς ὑπομένω , ἀλλά ἐν σκότος κάθημαι δακρύω ἔτι ὁ Κριτίας τολμάω · ἐπεί δέ καί σφόδρα ἐγώ οὗτος βούλομαι ποιέω ἄναξ - Μ = Codex Marcianus gr . 439 La = Laurentianus LVII 44 Vi = Vindobonensis Philos . et Philol . IV 82 Ma = Matritensis 4679 , olim N-49 Cl = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Va = Vaticanus gr . 82 Β = Barberinus II 41 ἵστημι ἄγω πρός σύ ὁ μόνος , ἄν σύ ἐθέλω , δύο ἄν λύω ὁ ἡμέτερος κακός , δέομαι πᾶς - ὁ σύ πρῶτος μέν ἔχω ἐγώ συγγνώμη ὁ δεῦρο ἔρχομαι ὑπομένω , ἔπειτα ὁ τε λόγος ἀκούω πρᾶος καί δίδωμι ἐγώ χάρις ἀντί ὁ ἐπανέρχομαι σύ πολιτεία ὁ γῆ κρύπτω μικρός ὁ ὑπό ὁ πατήρ δέχομαι ὁ πληγή .
libanius.declamatio-14 2
2 . Χαλεπὸν μὲν οὖν εἶξαι καὶ συγχωρῆσαι , κἂν οἱ πλείους πείθωνται , τοὺς ἀνήκεστόν τι παρὰ Κριτίου πεπονθότας , ἡ γὰρ ὧν ἠδίκηνται μνήμη πᾶν μικρὸν εἰς τιμωρίαν ἡγεῖσθαι ποιεῖ , ἐγὼ δὲ τῶν οὕτω διακει - μένων ἀλγούντων μὲν οὐχὶ θαυμάζω , τοὐναντίον γὰρ ἂν ἦν θαυμαστόν , εἰ τοιαῦτα πεπονθότες μὴ χαλεπῶς | ἔφερον , δέομαι δὲ ὅμως ἀκολουθῆσαι τοῖς ἄλλοις πρῶτον μὲν ἐνθυμουμένους ὅτι οὐ Κριτίαν αὐτοὺς δεήσει βέλτιστον νομίσαι τήμερον , τὸν ἐκείνου δὲ πε - παυκότα τὴν ἀδικίαν ἐλεῆσαι , ἔπειθ’ ὅτι πολὺ μείζω δόξαν οἴσονται τῶν οὐ τὰ μέγιστα ἐγκαλούντων οἱ τὰ δεινότατα πεπονθότες . μείζονος γάρ , οἶμαι , μεγαλοψυ - Χίας ἀπόδειξις τοὺς μᾶλλον ἠδικημένους ἐν τῷ καιρῷ τῆς τιμωρίας ὁμοίους τοῖς οὐ τοιαῦτα αἰτιωμένοις γε - νέσθαι .
Lemmas: 2 . χαλεπός μέν οὖν εἴκω καί συγχωρέω , κἀν ὁ πολύς πείθω , ὁ ἀνήκεστος τίς παρά Κριτίας πάσχω , ὁ γάρ ὅς ἀδικέω μνήμη πᾶς μικρός εἰς τιμωρία ἡγέομαι ποιέω , ἐγώ δέ ὁ οὕτως διακούω - μένω ἀλγέω μέν οὐ θαυμάζω , ἐναντίος γάρ ἄν εἰμί θαυμαστός , εἰμί τοιοῦτος πάσχω μή χαλεπός | φέρω , δέομαι δέ ὅμως ἀκολουθέω ὁ ἄλλος πρῶτος μέν ἐνθυμέομαι ὅτι οὐ Κριτίας αὐτός δέω ἀγαθός νομίζω σήμερον , ὁ ἐκεῖνος δέ μετά - παυκότα ὁ ἀδικία ἐλεέω , ἔπειτα ὅτι πολύς μέγας δόξα φέρω ὁ οὐ ὁ μέγας ἐγκαλέω ὁ ὁ δεινός πάσχω . μέγας γάρ , οἴομαι , μεγαλοψυ - Χῖος ἀπόδειξις ὁ μᾶλλον ἀδικέω ἐν ὁ καιρός ὁ τιμωρία ὅμοιος ὁ οὐ τοιοῦτος αἰτιάομαι γε - νω .
libanius.declamatio-14 3
3 . Εἰκότως δέ , ὦ Ἀθηναῖοι , διακόπτει μου τὸν λόγον τὰ δάκρυα . τίς γὰρ τῶν πώποτε δεδυστυχηκότων ἀνθρώπων τηλικαύτας ἔσχεν εἰς ὀδυρμοὺς ἀνάγκας ; οὐ γὰρ ἐπὶ τούτοις , ὦ Ἀθηναῖοι , γυναῖκα ἠγόμην ἐγὼ καὶ παῖδας ἐπιδεῖν ηὐχόμην οὐδ’ ἐπὶ τούτοις Κριτίαν γε - νόμενον ἔτρεφον οὐδ’ ἐπὶ τούτοις ἐπαίδευον , ὅπως ἐλαύνῃ καὶ λυπῇ τὸν δῆμον τῶν Ἀθηναίων , ἀλλ’ ὅπως λειτουργῇ μὲν τοῖς οὖσι , λειτουργῇ δὲ τῇ γνώμῃ , λει - τουργῇ δὲ τῷ σώματι , δύνηται δὲ ἐν τοῖς αὑτοῦ πολί - ταις φιλοτιμούμενος ἐξαριθμεῖν ναυμαχίας , πεζομαχίας , αἰχμαλώτους , χρήματα , τρόπαια τὰ μὲν ἐν τῇ γῇ , τὰ δὲ ἐν τῇ θαλάττῃ .
Lemmas: 3 . ἔοικα δέ , ὦ Ἀθηναῖος , διακόπτω ἐγώ ὁ λόγος ὁ δάκρυον . τίς γάρ ὁ πώποτε δυστυχέω ἄνθρωπος τηλικοῦτος ἔχω εἰς ὀδυρμός ἀνάγκη ; οὐ γάρ ἐπί οὗτος , ὦ Ἀθηναῖος , γυνή ἄγω ἐγώ καί παῖς ἐφοράω εὔχομαι οὐδέ ἐπί οὗτος Κριτίας γε - νόμενος τρέφω οὐδέ ἐπί οὗτος παιδεύω , ὅπως ἐλαύνω καί λυπέω ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος , ἀλλά ὅπως λειτουργέω μέν ὁ εἰμί , λειτουργέω δέ ὁ γνώμη , λέι - τουργῇ δέ ὁ σῶμα , δύναμαι δέ ἐν ὁ αὐτός πολιάς - ὁ φιλοτιμέομαι ἐξαριθμέω ναυμαχία , πεζομαχία , αἰχμάλωτος , χρῆμα , τρόπαιο ὁ μέν ἐν ὁ γῆ , ὁ δέ ἐν ὁ θάλασσα .
libanius.declamatio-14 4
ἤλπιζον αὐτὸν βλέψειν εἰς τὸν Ἀριστείδην ἐκεῖνον , εἰς Νικίαν , εἰς Περικλέα . καὶ τί λέγω τοὺς ἔξω τοῦ γένους ; ἤλπιζον αὐτὸν ἔσεσθαι τοῦ Σόλωνος μιμητὴν τοῦτο μὲν τῆς φύσεως αὐτῆς ἐπὶ ταῦτα ἀγούσης , τοῦτο δὲ τῶν ἐμῶν πρὸς αὐτὸν νουθεσιῶν . οὐ γὰρ ἔστιν ὅτε ἐπαυσάμην λέγων · Κρι - τία , Καλλαίσχρου παῖς εἶ τοῦ Κριτίου τοῦ Δρω - πίδου , Δρωπίδου τοῦ Σόλωνος ἀδελφοῦ . ζήλω - σον τοὺς πατέρας , θὲς νόμους συμφέροντας , γρφάψον τοιαῦτα ψηφίσματα , μηδὲν ἡγήσῃ τῆς πατρίδος κάλλιον . ὑπὸ τοιαύτης ἤλπιζον , ὦ Ἀθη - ναίοι , γηροτροφήσεσθαι πολιτείας τοῦ παιδὸς μὲν ἃ χρὴ ποιοῦντος , ἐμοῦ δὲ συνευδοκιμοῦντος . | καὶ γὰρ ὑπισχνεῖτο μὴ χείρων ἔσεσθαι τοῦ γένους ὁ κατά - ρατος Κριτίας .
Lemmas: ἐλπίζω αὐτός βλέπω εἰς ὁ Ἀριστείδης ἐκεῖνος , εἰς Νικίας , εἰς Περικλῆς . καί τίς λέγω ὁ ἔξω ὁ γένος ; ἐλπίζω αὐτός εἰμί ὁ Σόλων μιμητής οὗτος μέν ὁ φύσις αὐτηες͂ς ἐπί οὗτος ἄγω , οὗτος δέ ὁ ἐμός πρός αὐτός νουθεσία . οὐ γάρ εἰμί ὅτε παύω λέγω · Κρ - Τία , Κάλλαισχρος παῖς εἰμί ὁ Κριτίας ὁ δράω - πίδος , Δρωπίδης ὁ Σόλων ἀδελφός . ζῆλος - σός ὁ πατέρας , τίθημι νόμος συμφέρω , γράφω τοιοῦτος ψήφισμα , μηδείς ἡγέομαι ὁ πατρίς καλός . ὑπό τοιοῦτος ἐλπίζω , ὦ Άθης - νάω , γηροτροφέω πολιτεία ὁ παῖς μέν ὅς χράω ποιέω , ἐγώ δέ συνευδοκιμέω . | καί γάρ ὑπισχνέομαι μή χείρων εἰμί ὁ γένος ὁ κατά - ρατος Κριτίας .
libanius.declamatio-14 5
τί οὖν αὐτὸν ἕτερον ἐποίησε ; πόθεν ἡ μεταβολή ; τίνος κατηγορῆσαι , τίνος καταβοῆσαί με δεῖ ; ὢ πονηρὸν χωρίον Αἰγὸς ποταμοί . ὤ δυστυχοῦς ναυμαχίας ἐκείνης ἥ Λακεδαιμονίοις μὲν παρέδωκε τὴν πόλιν , ἐμὲ δὲ ἀπώλεσεν . εἰ γὰρ μὴ τὰς ναῦς εἷλεν ἐκεῖ Λύσανδρος , οὔτ’ ἂν εἴργετο τοῦ Πειραιῶς ὁ σῖτος οὔτ’ ἂν ὁ λιμὸς ἡμᾶς ἀνήλισκεν οὔτε τὰ τείχη κατε - σκάπτομεν οὔτε πᾶν τὸ κελευόμενον ἐποιοῦμεν οὔθ’ ὁ μετακινήσων τὴν πολιτείαν ἐφάνη .
Lemmas: τίς οὖν αὐτός ἕτερος ποιέω ; πόθεν ὁ μεταβολεύς ; τίς κατηγορέω , τίς καταβοάω ἐγώ δέω ; ὦ πονηρός χωρίον Αἴξ ποταμός . ὦ δυστυχής ναυμαχία ἐκεῖνος ὅς Λακεδαιμόνιος μέν παραδίδωμι ὁ πόλις , ἐγώ δέ ἀπόλλυμι . εἰμί γάρ μή ὁ ναῦς αἱρέω ἐκεῖ Λύσανδρος , οὔτε ἄν ἔργω ὁ Πειραιεύς ὁ σῖτος οὔτε ἄν ὁ λιμός ἐγώ ἀναλίσκω οὔτε ὁ τεῖχος κάτω - σκάπτω οὔτε πᾶς ὁ κελεύω ποιέω οὔτε ὁ μετακινέω ὁ πολιτεία φαίνω .
libanius.declamatio-14 6
νῦν δ’ ἡ μὴ δι - καίως τὸν πόλεμον κρίνασα Τύχη τήν τε πόλιν ἐταπεί - νωσε κἀκ τῆς ἐμῆς οἰκίας ἀνέδειξε τύραννον . ὃν ἐγὼ μὲν ἠξίουν ἐμποδὼν ἵστασθαι τῷ Πείσωνι , τῷ Μηλοβίῳ , τῷ Δρακοντίδῃ , τῷ Χαρικλεῖ , τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἰσχυρότερον τῶν παρανόμου δυναστείας ἐπιθυ - μούντων ποιεῖν . ὁ δέ , οἴμοι , πάντων αὐτὸς ἔδοξεν εἶναι πονηρότατος , καὶ τῶν ὑπὸ τοῦ κοινοῦ τολμωμέ - νων τὸ πλέον τῆς αἰτίας ἐπ’ ἐκεῖνον ἤρχετο , καὶ ] ὅτε δὴ τὰ πράγματα ὑπ’ αὐτῶν εἴχετο καὶ πᾶς μὲν χρη - στὸς παρέωστο , τῶν κακούργων δὲ καὶ μοχθηρῶν καὶ κακίστων ἦν τὸ δύνασθαι πολλοί τε τῶν ἐπιεικεστέρων οἶ μὲν ἔφευγον , οἱ δὲ ἀπέθνησκον .
Lemmas: νῦν δέ ὁ μή διά - παῖος ὁ πόλεμος κρίνω Τύχη ὁ τε πόλις ταπος - νέος ἐκ ὁ ἐμός οἰκία ἀναδείκνυμι τύραννος . ὅς ἐγώ μέν ἀξιόω ἐμποδών ἵστημι ὁ Πείσων , ὁ Μηλόβιος , ὁ Δρακοντίδης , ὁ Χαρικλῆς , ὁ ἄλλος καί ὁ πλῆθος σύ ἰσχυρός ὁ παράνομος δυναστεία ἐπιθύω - μουντός ποιέω . ὁ δέ , οἴμοι , πᾶς αὐτός δοκέω ἔρχομαι πονηρός , καί ὁ ὑπό ὁ κοινός τολμωμέ - νόος ὁ πλείων ὁ αἰτία ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι , καί ] ὅτε δή ὁ πρᾶγμα ὑπό αὐτός ἔχω καί πᾶς μέν χρα - Στος παροράω , ὁ κακοῦργος δέ καί μοχθηρός καί κακός εἰμί ὁ δύναμαι πολύς τε ὁ ἐπιεικής οἶς μέν φεύγω , ὁ δέ ἀποθνήσκω .
libanius.declamatio-14 7
ὡς μὲν οὖν ἐμαυτοῦ συμφορὰν τὴν Κριτίου μανίαν ἐποιούμην καὶ ζῶν τε ἠχθόμην καὶ ἀπελθεῖν ηὐχόμην , ἴσασιν οἱ τῶν ἐπιτηδείων μοι τότε καὶ συνόντες καὶ παραμυθούμενοι · ἐλθὼν δέ ποτε παρ’ ἐκεῖνον καὶ μόνον ἀπολαβών , τί ταῦτα , ἔφην , Κριτία ; δεσπότης ἀντὶ ῥήτορος ; τύραννος ἀντὶ δημαγωγοῦ ; ταῦτα ἐπῄνουν ; ταῦτα ἐθαύμαζον ; ἐπὶ ταῦτά σε ἤσκουν ; οὐκ ἐπανήξεις εἰς τὸ γένος ; οὐκ ἀποθήσῃ τὴν νόσον ; οὐ σωφρονήσεις ποτέ ; ἀπόδος τῇ πόλει μὲν τοὺς νόμους , σαυτὸν δὲ τῷ πατρί , καὶ | μάλιστα μὲν καὶ τοὺς ἄλλους πεῖσον αἰδεσθῆναι τὴν ἐνεγκοῦσαν , εἰ δὲ τοῦτό γε οὐ δυνατόν , ἀνάγκα - σον · εἰ δὲ καὶ τοῦτο ἀμήχανον , φύγωμεν φυγὴν καλήν . ἐδόκουν τὰ τοιαῦτα παραινῶν φλυαρεῖν καὶ δεύτεροι λόγοι κατεγελῶντο καὶ τρίτοι κατεφρονοῦντο καὶ μόνον εὔδαιμον ἐδόκει τὸ τυραννεῖν .
Lemmas: ὡς μέν οὖν ἐμαυτοῦ συμφορά ὁ Κριτίας μανία ποιέω καί ζάω τε ἄχθομαι καί ἀπέρχομαι εὔχομαι , οἶδα ὁ ὁ ἐπιτήδειος ἐγώ τότε καί σύνειμι καί παραμυθέομαι · ἔρχομαι δέ ποτέ παρά ἐκεῖνος καί μόνος ἀπολαμβάνω , τίς οὗτος , φημί , Κριτίας ; δεσπότης ἀντί ῥήτωρ ; τύραννος ἀντί δημαγωγός ; οὗτος ἐπαινέω ; οὗτος θαυμάζω ; ἐπί οὗτος σύ ἀσκέω ; οὐ ἐπανήκω εἰς ὁ γένος ; οὐ ἀποτίθημι ὁ νόσος ; οὐ σωφρονέω ποτέ ; ἀποδίδωμι ὁ πόλις μέν ὁ νόμος , σεαυτοῦ δέ ὁ πατήρ , καί | μάλιστα μέν καί ὁ ἄλλος πείθω αἰδέομαι ὁ φέρω , εἰμί δέ τούτος γε οὐ δυνατός , ἀνάγκη - σός · εἰμί δέ καί οὗτος ἀμήχανος , φεύγω φυγή καλός . δοκέω ὁ τοιοῦτος παραινέω φλυαρέω καί δεύτερος λόγος καταγελάω καί τρίτος καταφρονέω καί μόνος εὐδαίμων δοκέω ὁ τυραννεύω .
libanius.declamatio-14 8
ὁρῶν οὖν ὑμᾶς μὲν πάντα τρόπον ἀδικουμένους , Κριτίαν δὲ ἀνιάτως ἔχοντα λαβὼν ἐγχειρίδιον ὑπὸ μάλης εἰσῆλθον εἰς τὸ δωμάτιον οὗ τὰς πονηρὰς βουλὰς ἐβούλευε καὶ τοῖς μὲν ὀφθαλμοῖς ἐκεῖνον , τῇ γνώμῃ δὲ τὸν δῆμον ὁρῶν , τὸν μὲν μισήσας ὧν ἔδρα , τὸν δὲ ἐλεήσας ὧν ἔπασχε προὔθηκα τὰ πρὸς ὑμᾶς τῶν πρὸς τὴν φύσιν δικαίων καὶ γίγνομαι γέρων οὐκ ἀγεννὴς ὑπὲρ νόμων ἀνῃρημένων καὶ περιερρύη τῇδε τῇ δεξιᾷ τὸ αἷμα τοῦ Κριτίου καὶ δι’ ἑνὸς παραδόξου φόνου καὶ οἶον οὐδεὶς ἂν ἕτερος ἔχοι λέγειν πάντα πᾶσιν ἀποδέδοται , βου - λευταὶ βουλευτηρίῳ , δικασταὶ δικαστηρίοις , ταῖς ἀρχαῖς οἱ ἄρχοντες , ὁ δῆμος τῇ πνυκί , οἱ φυγάδες τῇ πόλει . δέομαι τοίνυν ἀποδοθῆναι καὶ Κριτίαν τῇ γῇ οὐχ ὡς οὐ πονηρόν , ἀλλ’ ὡς χρηστοῦ πατρός .
Lemmas: ὁράω οὖν σύ μέν πᾶς τρόπος ἀδικέω , Κριτίας δέ ἀνίατος ἔχω λαμβάνω ἐγχειρίδιον ὑπό μάλη εἰσέρχομαι εἰς ὁ δωμάτιον οὗ ὁ πονηρός βουλή βουλεύω καί ὁ μέν ὀφθαλμός ἐκεῖνος , ὁ γνώμη δέ ὁ δῆμος ὁράω , ὁ μέν μισέω ὅς δράω , ὁ δέ ἐλεέω ὅς πάσχω προτίθημι ὁ πρός σύ ὁ πρός ὁ φύσις δίκαιος καί γίγνομαι γέρων οὐ ἀγεννής ὑπέρ νόμος ἀναιρέω καί περιρρέω ὅδε ὁ δεξιός ὁ αἷμα ὁ Κριτίας καί διά εἷς παράδοξος φόνος καί οἶος οὐδείς ἄν ἕτερος ἔχω λέγω πᾶς πᾶς ἀποδίδωμι , βοῦς - λευος βουλευτήριον , δικαστής δικαστήριον , ὁ ἀρχή ὁ ἄρχων , ὁ δῆμος ὁ Πνύξ , ὁ φυγάς ὁ πόλις . δέομαι τοίνυν ἀποδίδωμι καί Κριτίας ὁ γῆ οὐ ὡς οὐ πονηρός , ἀλλά ὡς χρηστός πατέρας .
libanius.declamatio-14 9
9 . Ἀλλὰ καινά , φησίν , αἰτεῖς καὶ ὑπερβαίνων ἃ λαβεῖν ἔξεστιν ἃ μὴ δίδωσιν ὁ νόμος ζητεῖς ἔχειν . ἐγὼ δὲ οἶδα μὲν καινὰ ζητῶν , οἶδα δὲ καὶ ἐπὶ καινοῖς τοῦτο ποιῶν . τί οὖν θαυμαστὸν καινὴν λαβόν - τας χάριν καινὴν δοῦναι δωρεάν ; ἢ ταῦτα τῶν εἰωθό - τῶν σφαγέα τυράννου παιδὸς ἀναφανῆναι πατέρα ; ἔχεις εἰπεῖν μοι παρελθὼν πολλὰ παραδείγματα ταύτης τῆς πράξεως ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ταύτης ; ἀλλ’ ἐξ Ἰταλίας . ἀλλ’ ἐκ Σικελίας ; ἀλλ’ ἀπὸ Σκυθῶν ; ἀλλ’ ἀπὸ Θρᾳ - κῶν ; ἀλλ’ ἀπὸ τῆς Ἀσίας ;
Lemmas: 9 . ἀλλά καινός , φημί , αἰτέω καί ὑπερβαίνω ὅς λαμβάνω ἔξεστι ὅς μή δίδωμι ὁ νόμος ζητέω ἔχω . ἐγώ δέ οἶδα μέν καινός ζητέω , οἶδα δέ καί ἐπί καινός οὗτος ποιέω . τίς οὖν θαυμαστός καινός λαμβάνω - της χάρις καινός δίδωμι δωρεά ; ἢ οὗτος ὁ εἴωθα - ὁ σφαγεύς τύραννος παῖς ἀναφαίνω πατέρας ; ἔχω λέγω ἐγώ παρέρχομαι πολύς παράδειγμα οὗτος ὁ πρᾶξις ἀπό ὁ Ἑλλάς οὗτος ; ἀλλά ἐκ Ἰταλία . ἀλλά ἐκ Σικελία ; ἀλλά ἀπό Σκύθων ; ἀλλά ἀπό Θρής - κέω ; ἀλλά ἀπό ὁ Ἀσία ;
libanius.declamatio-14 10
οὐ πανταχοῦ τῶν τὰς τυραννίδας ἁρπαζόντων οἱ γονεῖς κοινωνοὶ μὲν γίγνον - ται τῆς ἐξουσίας , ἄγρυπνοι δὲ διατελοῦσιν ἐπεγείρον - τες τοὺς φύλακας καὶ δι’ ὅσων ἔχουσι τειχίζοντες | τὴν δυναστείαν , ὑποπτεύοντες , δεδιότες , τρέ - μοντες , ὅπως μηδεὶς αὑτοὺς ἀφαιρήσεται τὰ παρόντα σκοποῦντες ; ἀλλ’ ἐγὼ τἀναντία , τυραννοῦντος μὲν ἔστενον , ηὐχόμην δὲ τὸν κτενοῦντα φανῆναι , πάντων δὲ ἐπτηχότων οὗτος ἐκεῖνος ἐγιγνόμην .
Lemmas: οὐ πανταχοῦ ὁ ὁ τυραννίς ἁρπάζω ὁ γονεύς κοινωνός μέν γίγνομαι - ται ὁ ἐξουσία , ἄγρυπνος δέ διατελέω ἐπεγείρω - αἱρέω ὁ φύλαξ καί διά ὅσος ἔχω τειχίζω | ὁ δυναστεία , ὑποπτεύω , δείδω , τρέ - Μόντες , ὅπως μηδείς ἑαυτοῦ ἀφαιρέω ὁ πάρειμι σκοπός ; ἀλλά ἐγώ ἐναντίος , τυραννεύω μέν στένω , εὔχομαι δέ ὁ κτείνω φαίνω , πᾶς δέ πτήσσω οὗτος ἐκεῖνος γίγνομαι .
libanius.declamatio-14 11
καὶ νῦν περιε - στᾶσι καὶ ξένοι καὶ πολῖται τὸν νεκρὸν καὶ ὁ ἐπιστάμενος πρὸς τὸν οὐκ εἰδότα λέγει · τοῦτον ἀπέκτεινεν ὁ πατὴρ καὶ τοῦ τὸν παῖδα ἔχειν κρείττον’ ἡγήσατο τὴν πόλιν ἔχειν τὴν αὑτῆς πολιτείαν . ἆρά τῳ δοκῶ δεινόν τι ποιεῖν καινῆς ἐπὶ τοιούτοις μεμνημένος τῆς χάριτος ;
Lemmas: καί νῦν Περιέ - ἵστημι καί ξένος καί πολίτης ὁ νεκρός καί ὁ ἐπίσταμαι πρός ὁ οὐ οἶδα λέγω · οὗτος ἀποκτείνω ὁ πατήρ καί ὁ ὁ παῖς ἔχω ἀγαθός ἡγέομαι ὁ πόλις ἔχω ὁ αὐτηες͂ς πολιτεία . ἆρα τις δοκέω δεινός τίς ποιέω καινός ἐπί τοιοῦτος μιμνήσκω ὁ χάρις ;
libanius.declamatio-14 12
ἐπέδωκεν Ἐρεχθεὺς τὴν παῖδα τοῦ θεοῦ κελεύοντος . οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ διαφυγεῖν τὴν ἀπὸ τῶν λογίων ἀνάγκην , ἢ πάντες ἂν ἧκον ἐπ’ αὐτὸν ὡς ἂν Εὐμόλπῳ προδιδόντα τὴν πόλιν . ταὐτὰ καὶ περὶ Κό - δρου λέγειν ἔχοι τις ἄν . καὶ γὰρ οὗτος τῷ θεῷ πεινθό μένος ἀπέθνησκεν ἀρχὴν καὶ τιμὰς ἐντεῦθεν τοῖς παισὶ καταλιπὼν καὶ ἅμα ᾔδει πρῶτος ἀπολούμενος τῶν πολεμίων κρατησάντων . τὴν οὖν ἀναγκαίαν τελευτὴν εἰς σχῆμα μεθίστη βέλτιον .
Lemmas: ἐπιδίδωμι Ἐρεχθεύς ὁ παῖς ὁ θεός κελεύω . οὐ γάρ εἰμί αὐτός διαφεύγω ὁ ἀπό ὁ λόγιος ἀνάγκη , ἢ πᾶς ἄν ἔκω ἐπί αὐτός ὡς ἄν Εὔμολπος προδίδωμι ὁ πόλις . αὐτός καί περί κὸ - δρου λέγω ἔχω τις ἄν . καί γάρ οὗτος ὁ θεός πεινθό μένος ἀποθνῄσκω ἀρχή καί τιμή ἐντεῦθεν ὁ παῖς καταλείπω καί ἅμα οἶδα πρῶτος ἀπόλλυμι ὁ πολέμιος κρατέω . ὁ οὖν ἀναγκαῖος τελευτή εἰς σχῆμα μεθίστημι ἀγαθός .
libanius.declamatio-14 13
ἐμὲ δὲ οὔτε ὁ Πύθιος ὥπλισεν ἐπὶ Κριτίαν οὔτε φόβος ὧς ἐπ’ ἐμὲ τρέψοιτο τελευτῶν ὁ παῖς . οὐδεὶς δ’ ἄν με καὶ φονέα τοῦ παιδὸς ἠξίωσε γενέσθαι , τὸ γὰρ ἀλγεῖν με τοῖς ὑπ’ ἐκείνου πραττομένοις ἀποχρῶν ἐνομίζετο , ὑμῶν μὲν οὐδείς , αὐτὸς δὲ ἐμαυτὸν ἀπῄτησα τὸν φόνον .
Lemmas: ἐγώ δέ οὔτε ὁ Πύθιος ὁπλίζω ἐπί Κριτίας οὔτε φόβος ὅς ἐπί ἐγώ τρέπω τελευτάω ὁ παῖς . οὐδείς δέ ἄν ἐγώ καί φονεύς ὁ παῖς ἀξιόω γίγνομαι , ὁ γάρ ἀλγέω ἐγώ ὁ ὑπό ἐκεῖνος πράσσω ἀποχράω νομίζω , σύ μέν οὐδείς , αὐτός δέ ἐμαυτοῦ ἀπαιτέω ὁ φόνος .
libanius.declamatio-14 14
καὶ γέγονε καὶ τοῦτ’ ἀφορμὴ τοῖς βουλομένοις ὑμᾶς ἐγκωμιάζειν . νῦν μὲν γὰρ ὁ Κυναίγειρος καὶ ὁ Καλλίμαχος καὶ ὁ Λεὼς καὶ ὧν ἐμεμνήμην ἄρτι κοσμοῦσιν ἐν Ι τοῖς λόγοις τὴν πόλιν , ἥξει δέ , ὡς εἰκός , εἰς τοὺς ἐπαίνους καὶ τὸ παρ’ ἡμῶν πεπραγμένον , ὅτι οὕτω τις ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἐγένετο φιλαθηναιότατος ὥστ’ ἐξὸν αὐτῷ μετὰ τοῦ παιδὸς τυραννεῖν αὐτὸς τὸν αὑτοῦ διέφθει - ρεν , ἔν ὁ δῆμος κρατῇ . ἆρ’ ἄξιον ῥητόρων με δεινό - τητος ἡττηθέντα ἀπελθεῖν δι’ ὃν αὐτοῖς ἔξερτι τοῖς ῥήτορσιν ἐπὶ τοῦ βήματος λέγειν ;
Lemmas: καί γίγνομαι καί οὗτος ἀφορμή ὁ βούλομαι σύ ἐγκωμιάζω . νῦν μέν γάρ ὁ Κυναίγειρος καί ὁ Καλλίμαχος καί ὁ Λέως καί ὅς μιμνήσκω ἄρτι κοσμέω ἐν Ι ὁ λόγος ὁ πόλις , ἔσσομαι δέ , ὡς ἔοικα , εἰς ὁ ἔπαινος καί ὁ παρά ἐγώ πράσσω , ὅτι οὕτως τις ἀνήρ Ἀθηναῖος γίνομαι φιλαθήναιος ὥστε ἔξεστι αὐτός μετά ὁ παῖς τυραννεύω αὐτός ὁ αὐτός διαφθάνω - Ρεν , ἐν ὁ δῆμος κρατέω . ἆρα ἄξιος ῥήτωρ ἐγώ δεινός - ἀλλότης ἡττάω ἀπέρχομαι διά ὅς αὐτός ἔξερτι ὁ ῥήτωρ ἐπί ὁ βῆμα λέγω ;
libanius.declamatio-14 15
15 . Ἕτερα , φησί , λάμβανε . καὶ τίς ἂν πρέποι Καλλαίσχρῳ μετὰ τοιοῦτον ἔργον δωρεὰ πλὴν ταυτησί ; στέφανον λάβω καὶ κηρυχθῶ λαβὼν ἐφ’ ἅπερ ἔλαβον , ὦ Ἀθηναῖοι , ξίφος ; ἀλλ’ ἐν πρυτανείῳ σίτησιν συνει - δώς μου τῇ χειρὶ ταῦτα ἃ σύνοιδα ; ἀλλὰ πλέθρα γῆς ; δεῖ γὰρ ἔτι μοι μέλειν οὐσίας . μία λέλειπται δωρεά , μόνη μία ταχέως ἀφανισθῆναί μοι τὸν νεκρόν , ὃν ὑμεῖς μὲν εἰκότως μισεῖτε , ἐγὼ δὲ μὴ οἰκτείρειν οὐκ ἔχω .
Lemmas: 15 . ἕτερος , φημί , λαμβάνω . καί τίς ἄν πρέπω Κάλλαισχρος μετά τοιοῦτος ἔργον δωρεά πλήν οὗτος ; στέφανος λαμβάνω καί κηρύσσω λαμβάνω ἐπί ὅς λαμβάνω , ὦ Ἀθηναῖος , ξίφος ; ἀλλά ἐν πρυτανεῖον σίτησις συνέρχομαι - δίδωμι ἐγώ ὁ χείρ οὗτος ὅς σύνοιδα ; ἀλλά πλέθρον γῆ ; δέω γάρ ἔτι ἐγώ μέλω οὐσία . εἷς λείπω δωρεά , μόνος εἷς ταχέως ἀφανίζω ἐγώ ὁ νεκρός , ὅς σύ μέν ἔοικα μισέω , ἐγώ δέ μή οἰκτίρω οὐ ἔχω .
libanius.declamatio-14 16
καίτοι τὸ ξίφος γε ἐπ’ αὐτὸν λαμβάνων οὐχ οὕτω διεκείμην , ἀλλ’ ὧς οὐκ ἄταφον ἐκρίψων μόνον , ἀλλὰ καὶ κατακόψων τὸ σῶμα καὶ πᾶσαν αἰκίαν αἰκιούμενος , τοσοῦτος ἦν ὁ θυμός · ἐπεὶ δὲ ἔπληξα καὶ κατήνεγκα καὶ ὁ μὲν τύραννος ἐπέπαυτο , τὸ σῶμα δὲ ἔκειτο , κατὰ μικρὸν εἰς τὸ πατὴρ εἶναι τοῦ πεσόντος ἐπανηρχόμην . ἡ μὲν γὰρ ὕβρις ἢν ὕβριζεν ἀντὶ πατρὸς ἐποίει με δυσμενῆ , ἡ τελευτὴ δὲ ἀντὶ πολεμίου πατέρα .
Lemmas: καίτοι ὁ ξίφος γε ἐπί αὐτός λαμβάνω οὐ οὕτως διάκειμαι , ἀλλά ὅς οὐ ἄταφος ἐκρίπτω μόνος , ἀλλά καί κατακόπτω ὁ σῶμα καί πᾶς αἰκία αἰκίζω , τοσοῦτος εἰμί ὁ θυμός · ἐπεί δέ πλήσσω καί καταφέρω καί ὁ μέν τύραννος παύω , ὁ σῶμα δέ κεῖμαι , κατά μικρός εἰς ὁ πατήρ ἔρχομαι ὁ πίπτω ἐπανέρχομαι . ὁ μέν γάρ ὕβρις εἄν ὑβρίζω ἀντί πατήρ ποιέω ἐγώ δυσμενής , ὁ τελευτή δέ ἀντί πολέμιος πατέρας .
libanius.declamatio-14 17
καὶ νῦν πάντα εἰσέρχεται τὴν ψυχὴν ὧν οὐδὲν τότε , ὅτι τοῦτον μέντοι τὸν ἀπεσφαγμένον ἐγὼ καὶ ἔσπειρα καὶ ἐγέννησα καὶ ἔθρεψα καὶ εἰς φράτορας εἰσήγαγον καὶ εἰς δημότας ἐνέγραψα καὶ παῖδα προσεῖπον καὶ πρὸ τῆς μανίας ἐπῄνεσα πολλάκις . οὐδὲν | γὰρ ἔτι με τῶν τότε παροξυνόντων κινεῖ . οὐκέτι τυραννεῖ Κριτίας , οὐκέτι τρέφει δορυφόρους , οὐκέτι φρουρὰν μεταπέμ - πεται καθ’ ὑμῶν καὶ τῶν νόμων , οὐκέτι δακρύων ἐμ - πίπλησι τὴν πόλιν .
Lemmas: καί νῦν πᾶς εἰσέρχομαι ὁ ψυχή ὅς οὐδείς τότε , ὅτι οὗτος μέντοι ὁ ἀποσφάζω ἐγώ καί σπείρω καί γεννάω καί τρέφω καί εἰς φράτηρ εἰσάγω καί εἰς δημότης ἐγγράφω καί παῖς προσλέγω καί πρό ὁ μανία ἐπαινέω πολλάκις . οὐδείς | γάρ ἔτι ἐγώ ὁ τότε παροξύνω κινέω . οὐκέτι τυραννέω Κριτίας , οὐκέτι τρέφω δορυφόρος , οὐκέτι φρουρά μεταπέμπω - πω κατά σύ καί ὁ νόμος , οὐκέτι δάκρυον ἐν - πίπλησι ὁ πόλις .
libanius.declamatio-14 18
οἴχεται τὸ ταῦτα ποιοῦν , τὸ δὲ ἀναίσθητον ἔρριπται αἰσθανόμενον οὐδὲν τῶν ποιου - μένων , κἂν πάνυ πολλοὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ τι πεπονθό - των ἐνάλλωνται τῷ σώματι καὶ περιέλκωσι καὶ παίωσι . τοῦτο δή με τὸ σῶμα τὸ μηδενὸς αἰσθανόμενον ἕλκει καὶ κάμπτει καὶ πάσχειν τι πρὸς αὑτὸ ποιεῖ καὶ οὐκ ἐᾷ τὸν ἔμπροσθεν ἐκεῖνον εἶναι , οὐδὲ εἰ σφόδρα βου - λοίμην , πείσαιμ’ ἂν ἐμαυτὸν ὧς οὐκ ἐξ ἐμοῦ γεγέννη - ται . ἕως δ’ ἂν τοῦτο μὴ δύνωμαι , πᾶσα ἀνάγκη πά - σχειν τι πρὸς τὸν νεκρόν .
Lemmas: οἴχομαι ὁ οὗτος ποιέω , ὁ δέ ἀναίσθητος ῥίπτω αἰσθάνομαι οὐδείς ὁ ποῖος - μένω , κἀν πάνυ πολύς ὁ ὑπό αὐτός τίς πάσχω - ὁ ἐνάλλω ὁ σῶμα καί περιέλκω καί παίω . οὗτος δή ἐγώ ὁ σῶμα ὁ μηδείς αἰσθάνομαι ἕλκω καί κάμπτω καί πάσχω τίς πρός ἑαυτοῦ ποιέω καί οὐ ἐάω ὁ ἔμπροσθεν ἐκεῖνος ἔρχομαι , οὐδέ εἰμί σφόδρα βοῦς - λοίμη , πείθω ἄν ἐμαυτοῦ ὅς οὐ ἐκ ἐγώ γέννα - ται . ἠώς δέ ἄν οὗτος μή δύναμαι , πᾶς ἀνάγκη πᾷ - ἔχω τίς πρός ὁ νεκρός .
libanius.declamatio-14 19
ἤδη τις ἀπεκήρυξε τὸν υἱόν , ἀλλ’ ὁ πολλὰ καταβοήσας , ὁ κρίνας , ὁ διώξας , ὁ πεποιηκὼς ἀλλότριον , ὁ λιμώττοντα περιορῶν , ὁ νο - σοῦντος ἀμελῶν , ὁ μηδὲ θνήσκοντι σπεισάμενος πρὸς τεθνεῶτα διηλλάγη καὶ προσῆλθε καὶ ἥψατο καὶ δά - κρυσιν ἐτίμησε καὶ πατρῴων μετέδωκεν ἠρίων καὶ οὐδεὶς ἐμέμψατο , εἰ πρὸς τὴν ἐν τῇ ψυχῇ κακίαν χαλε - πήνας πρὸς τὸ μὴ δεχόμενον ἔγκλημα μετεβάλετο .
Lemmas: ἤδη τις ἀποκηρύσσω ὁ υἱός , ἀλλά ὁ πολύς καταβοάω , ὁ κρίνω , ὁ διώκω , ὁ ποιέω ἀλλότριος , ὁ λιμώσσω περιοράω , ὁ νο - Σούντος ἀμελέω , ὁ μηδέ θνῄσκω σπένδω πρός θνῄσκω διαλλάσσω καί προσέρχομαι καί ἅπτω καί δᾶ - Κρυσί τιμάω καί πατρῷος μεταδίδωμι ἠρίον καί οὐδείς μέμφομαι , εἰμί πρός ὁ ἐν ὁ ψυχή κακία Χαλέ - πήνη πρός ὁ μή δέχομαι ἔγκλημα μεταβάλλω .
libanius.declamatio-14 20
20 . Ἀνάσχεσθε δὴ κἀμοῦ μεταβαλλομένου καὶ χωρί - ζοντος ἀπὸ τῶν αἰτιῶν τὸν νεκρόν . εἰ μὲν γὰρ δύ - νασθέ με ποιῆσαι μὴ γεγονέναι πατέρα Κριτίου , ποι - ήσατε καὶ οὐδὲν ἀκούσεσθε τοιοῦτον · εἰ δ’ ἐκεῖνο ἄλυτον καὶ οὐδὲ θεῶν τῳ δυνατόν , ἐνέγκατε τὰ τῆς φύσεως , πρὸς θεῶν , ἧς τὴν ἰσχὺν ἀκριβέστερον ἴδοι τις ἂν ἐν τοῖς θηρίοις . τὰ γὰρ ἄγρια καὶ ἀνήμερα Ι καὶ λογισμὸν οὐκ ἔχοντα καὶ προαποθνήσκει τῶν ἐγγόνων καὶ τεθνεῶτα θρηνεῖ . τί οὖν παράλογον ἄνδρα Ἀθηναῖον τῶν χρηστοτέρων ἴσως εἶναι δοκοῦν - τα τὸ τῶν θηρίων παθεῖν ;
Lemmas: 20 . ἀνέχω δή ἐγώ μεταβάλλω καί χῶρος - ζω ἀπό ὁ αἰτία ὁ νεκρός . εἰμί μέν γάρ δύο - νάω ἐγώ ποιέω μή γίγνομαι πατέρας Κριτίας , ποῖ - ἀείδω καί οὐδείς ἀκούω τοιοῦτος · εἰμί δέ ἐκεῖνος ἄλυτος καί οὐδέ θεός τις δυνατός , φέρω ὁ ὁ φύσις , πρός θεός , ὅς ὁ ἰσχύς ἀκριβής ὁράω τις ἄν ἐν ὁ Θήριος . ὁ γάρ ἄγριος καί ἀνήμερος Ι καί λογισμός οὐ ἔχω καί προαποθνῄσκω ὁ ἔγγονος καί θνῄσκω θρηνέω . τίς οὖν παράλογος ἀνήρ Ἀθηναῖος ὁ χρηστός ἴσως ἔρχομαι δοκέω - τα ὁ ὁ θηρίον πάσχω ;
libanius.declamatio-14 21
εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ᾔτουν , ἕτερον δέ τι , καὶ λαβὼν ἀπηρχόμην , εἶτά μοί τις ἐντυχὼν συγγενὴς ἢ δημότης ἢ ἄλλος πρεσβύτης ἄνθρωπος πατὴρ τοσοῦτον ἤρετο · Κάλλαισχρε , σοὶ διδόντων Ἀθηναίων ὅ τι ἐθέλεις αἰτεῖν ᾔτεις τι πρὸ τοῦ Κριτίου νεκροῦ καὶ νῦν ἀπέρχῃ χρυσίον παρὰ τοῦ δήμου φέρων οὐ τεθαμμένου τοῦ σώματος ἐξὸν δι’ ἀμφοῖν εὐδοκιμεῖν , καὶ οἷς ἔκτεινας καὶ οἷς ἔθαψας ; ἢ τοῦτο ἔδεισας μὴ σὺ μὲν ἐπαγγείλῃς , οἶ δὲ οὐ δῶσιν ; οὐκ οἶσθα τὸν τῆς πόλεως τρόπον , πῶς οὐκ ἂν ἐπὶ τούτοις , ὦ Ἀθηναῖοι , κατέδυν ;
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος μέν οὐ αἰτέω , ἕτερος δέ τίς , καί λαμβάνω ἀπάρχω , εἶτά ἐγώ τις ἐντυγχάνω συγγενής ἢ δημότης ἢ ἄλλος πρεσβύτης ἄνθρωπος πατήρ τοσοῦτος ἔρομαι · Κάλλαισχρος , σύ δίδωμι Ἀθηναῖος ὁ τίς ἐθέλω αἰτέω αἰτέω τίς πρό ὁ Κριτίας νεκρός καί νῦν ἀπέρχομαι χρυσίον παρά ὁ δῆμος φέρω οὐ θάπτω ὁ σῶμα ἔξεστι διά ἄμφω εὐδοκιμέω , καί ὅς κτείνω καί ὅς θάπτω ; ἢ οὗτος δείδω μή σύ μέν ἐπαγγέλλω , ὅς δέ οὐ δίδωμι ; οὐ οἶδα ὁ ὁ πόλις τρόπος , πῶς οὐ ἄν ἐπί οὗτος , ὦ Ἀθηναῖος , καταδύω ;
libanius.declamatio-14 22
οὐδὲ γὰρ ὧς οὔκ ἐστε φιλάνθρωποι καὶ πρὸς ἔλεον ἕτοιμοι , λέγειν ἂν εἶχον , οἵ γε ὑπὲρ μὲν ἀλλοτρίων νεκρῶν πόλεμον ἤρασθε πρὸς Θηβαίους μεγάλους ἐξ αὐτῶν ὧν ἐνίκη - σαν ἤδη γεγενημένους , τοὺς δ’ ἐν Μαραθῶνι τῶν βαρβάρων ὑμῖν μαχεσαμένους ἐθάψατε τοὺς μετ’ Ἐρε - τριέων ἐπιθυμοῦντας καὶ Ναξίων εἰς Σοῦσα καὶ τὰς Ἀθήνας μετενεγκεῖν , τὴν αὐτὴν δὲ γνώμην καὶ περὶ Ἀμαζόνας ἐσχήκατε . τὸ δὲ ἔτι μεῖζον , ἅλωσις μὲν πόλεως ἐν δράματι θρηνοῦντα τὸν δῆμον ἔδειξεν . Αἴας δὲ ἀποστερούμενος παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ ταφῆς ταὐτὰ ποιεῖ . καὶ μακρὸν ἅπαντα καταλέγειν ἅ τῆς ὑμετέρας , ὦ Ἀθηναῖοι , φιλανθρωπίας ἐστὶν ἐπιδείγματα .
Lemmas: οὐδέ γάρ ὅς οὐ εἰμί φιλάνθρωπος καί πρός ἔλεος ἑτοῖμος , λέγω ἄν ἔχω , ὅς γε ὑπέρ μέν ἀλλότριος νεκρός πόλεμος ἀείρω πρός Θηβαῖος μέγας ἐκ αὐτός ὅς φέρω - σάω ἤδη γίγνομαι , ὁ δέ ἐν Μαραθών ὁ βάρβαρος σύ μάχομαι θάπτω ὁ μετά Ἔρως - τρία ἐπιθυμέω καί Νάξιος εἰς Σοῦσα καί ὁ Ἀθῆναι μεταφέρω , ὁ αὐτός δέ γνώμη καί περί Αμαζόνα ἔχω . ὁ δέ ἔτι μέγας , ἅλωσις μέν πόλις ἐν δρᾶμα θρηνέω ὁ δῆμος δείκνυμι . Αἴας δέ ἀποστερέω παρά ὁ Σοφοκλῆς ταφή αὐτός ποιέω . καί μακρός ἅπας καταλέγω ὅς ὁ ὑμέτερος , ὡς Ἀθηναῖος , φιλανθρωπία εἰμί ἐπίδειγμα .
libanius.declamatio-14 23
τὸ οὖν ἐμὲ ταῦτα εἰδότα καὶ ὅτι γε τούτοις μᾶλλον ἢ τῷ πλήθει φιλοτιμεῖσθε τῶν τροπαίων μὴ τολμῆσαι λόγους ἀξίους τῶν ὑμετέρων ἠθῶν πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν τίνα ἂν εἶχε λό - γον ; ἀδικοῦντος γὰρ ἂν ἦν τοῦτό γε τὴν πόλιν τὸ μὴ οἴεσθαι χάριτος οὕτως ἐπιεικοῦς τεύξεσθαι , καὶ ἦσαν ἂν οἲ δικαίως ἐπετίμων , εἰ μὴ ἴσχον ἐλπίδας καὶ νῦν αὐτὸν αὑτῷ τὸν | δῆμον ὅμοιον ἔσεσθαι .
Lemmas: ὁ οὖν ἐγώ οὗτος οἶδα καί ὅτι γε οὗτος μᾶλλον ἢ ὁ πλῆθος φιλοτιμέομαι ὁ τρόπαιον μή τολμάω λόγος ἄξιος ὁ ὑμέτερος ἦθος πρός σύ λέγω τίς ἄν ἔχω λό - γος ; ἀδικέω γάρ ἄν εἰμί τούτος γε ὁ πόλις ὁ μή οἴομαι χάρις οὕτως ἐπιεικής τεύχω , καί ἥδω ἄν οἴ δίκαιος ἐπιτιμάω , εἰμί μή ἴσχω ἐλπίς καί νῦν αὐτός ἑαυτοῦ ὁ | δῆμος ὅμοιος εἰμί .
libanius.declamatio-14 24
ἔτι τοίνυν τὸ μὲν ἀξιοῦν θάπτειν πατρός ἐστιν εὐνοίᾳ τῇ πρὸς ὑμᾶς ἐπὶ τὸν υἱὸν ἥκοντος , τὸ δὲ ἀμελεῖν τοῦ σώματος διαβάλλοντος τὸν φόνον ὧς ἀπὸ μίσους τοῦ πρὸς ἐκεῖνον πεπραγμένον . εἰ γὰρ ἐγὼ νῦν ἐπ’ ἄλλοις ἦν καὶ περὶ ἕτερα τὴν σπουδὴν ἐποιούμην οὐδὲν τοῦ κειμένου προνοῶν , τίς οὐκ ἂν εἶπε δικαίως ; τῇ πόλει μικρὰ κεχάρισται Κάλλαισχρος , μᾶλλον δὲ οὐδ’ ὁτιοῦν , εἰ χρὴ τῇ γνώμῃ τὰ τοιαῦτα κρίνεσθαι . οὐχ ὁρᾷς ὡς βραχὺς αὐτῷ τοῦ νεκροῦ λόγος ; ὁ δὲ εἰς ἡδονὰς ἀφῆκεν αὑτόν . πάλαι , ὧς ἔοικεν , οὗτος ἐπιβουλεύων ἀποκτεῖναι Κριτίαν ὀψὲ δεδύνηται . τούτων με , ὦ Ἀθηναῖοι , ῥύσασθε τῶν λόγων καὶ δότε ἀνθρώπῳ μὴ λίαν φαύλῳ περιστεῖλαι τὰς ἑαυτοῦ συμφοράς .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ὁ μέν ἀξιόω θάπτω πατέρας εἰμί εὔνοια ὁ πρός σύ ἐπί ὁ υἱός ἥκω , ὁ δέ ἀμελέω ὁ σῶμα διαβάλλω ὁ φόνος ὅς ἀπό μῖσος ὁ πρός ἐκεῖνος πράσσω . εἰμί γάρ ἐγώ νῦν ἐπί ἄλλος εἰμί καί περί ἕτερος ὁ σπουδή ποιέω οὐδείς ὁ κεῖμαι προνοέω , τίς οὐ ἄν λέγω δίκαιος ; ὁ πόλις μικρός χαρίζομαι Κάλλαισχρος , μᾶλλον δέ οὐδέ ὁστισοῦν , εἰμί χράω ὁ γνώμη ὁ τοιοῦτος κρίνω . οὐ ορώ ὡς βραχύς αὐτός ὁ νεκρός λόγος ; ὁ δέ εἰς ἡδονή ἀφίημι ἑαυτοῦ . πάλαι , ὅς ἔοικα , οὗτος ἐπιβουλεύω ἀποκτείνω Κριτίας ὀψέ δύναμαι . οὗτος ἐγώ , ὦ Ἀθηναῖος , ἐρύω ὁ λόγος καί δίδωμι ἄνθρωπος μή λίαν φαῦλος περιστέλλω ὁ ἑαυτοῦ συμφορά .
libanius.declamatio-14 25
25 . Νόμον οὖν , φησίν , εὖ ἔχοντα σοὶ χαριζό - μενοι λύσομεν ; μηδαμῶς . ἀλλ’ ἔστω μὲν ὁ νόμος κύριος κατὰ τῶν ἢ ὑπὸ δούλου τινὸς ἢ τῶν δορυφο - ρούντων ἢ κόλακος ἢ καὶ γυναικὸς τὴν πληγὴν δεξα - μένων , καὶ γὰρ ὑπὸ τῶν τοιούτων γίγνονται πληγαὶ πολλάκις ἀμελουμένων , πατρὶ δὲ θάπτειν ἐπιτρεπέτω τὴν προσηγορίαν τοῦ κτείναντος αἰσχυνθείς .
Lemmas: 25 . Νόμος οὖν , φημί , εὖ ἔχω σύ χαρίζος - μένω λύω ; μηδαμῶς . ἀλλά εἰμί μέν ὁ νόμος κύριος κατά ὁ ἢ ὑπό δοῦλος τις ἢ ὁ δορυφο - ῥέω ἢ κόλαξ ἢ καί γυνή ὁ πληγή δείκνυμι - μένω , καί γάρ ὑπό ὁ τοιοῦτος γίγνομαι πληγή πολλάκις ἀμελέω , πατήρ δέ θάπτω ἐπιτρέπω ὁ προσηγορία ὁ κτείνω αἰσχύνω .
libanius.declamatio-14 26
δοκεῖ δ’ ἔμοιγε κἂν αὐτὸς ὁ νομοθέτης , εἴ τις αὐτῷ προεῖπε θεῶν ὅτι ἔσται τις πατὴρ οὕτω δημοτικὸς καὶ πάντα ὕστερα τῆς ἐλευθερίας ἄγων , ὥστ’ αὐτὸς ἐκκόψαι παῖδα τύραννον , προσγράψαι ἄν · τῷ τοιούτῳ δὲ ἐξέστω καὶ θάπτειν . οὐ γὰρ δὴ σοφίᾳ γε τῶν ἄλλων δια - φέρων καὶ κατὰ τοῦτο νομοθετεῖν ἠξιωμένος ἠγνόησεν ἂν ὧς ἁμιλλᾶσθαι δεῖ τοὺς εὖ παθόντας τῇ τιμῇ πρὸς τὴν τόλμαν τῶν πεποιηκότων καὶ τὸν πλέον τι τῶν ἄλλων δεδρακότα πλέον τι τῶν ἄλλων ἔχοντα ἀποπέμ - πειν .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ κἀν αὐτός ὁ νομοθέτης , εἰμί τις αὐτός προλέγω θεός ὅτι εἰμί τις πατήρ οὕτως δημοτικός καί πᾶς ὕστερος ὁ ἐλευθερία ἄγω , ὥστε αὐτός ἐκκόπτω παῖς τύραννος , προσγράφω ἄν · ὁ τοιοῦτος δέ ἔξεστι καί θάπτω . οὐ γάρ δή σοφία γε ὁ ἄλλος δα - φέρω καί κατά οὗτος νομοθετέω ἀξιόω ἀγνοέω ἄν ὅς ἁμιλλάομαι δέω ὁ εὖ πάσχω ὁ τιμή πρός ὁ τόλμα ὁ ποιέω καί ὁ πλείων τίς ὁ ἄλλος δράω πλείων τίς ὁ ἄλλος ἔχω ἀποπέμπω - Πέιν .
libanius.declamatio-14 27
καὶ νῦν ὅπερ οὐκ ἐλπίσας ἐκεῖνος οὐ προσ - ἔθηκεν , εἰ τοῦθ’ ὑμεῖς ἑωρακότες προσγράψετε , πῶς ἀδι - κήσετε ; τούς τε γὰρ πατέρας οὕτως ἂν μᾶλλον ἐπὶ παῖδας παρακαλέσαιτε τυράννους , εἰ γνοῖεν ὡς ἀπο - κτείναντες θάψουσι , τούς τε παῖδας εὐλαβεστέρους ποι - ήσαιτε τοιούτων αὐτοῖς εὐθὺς ἐγγύθεν τῶν σφαγέων ἐφεστηκότων .
Lemmas: καί νῦν ὅς οὐ ἐλπίζω ἐκεῖνος οὐ προς - τίθημι , εἰμί οὗτος σύ ὁράω προσγράφω , πῶς ἀς - καίω ; ὁ τε γάρ πατέρας οὕτως ἄν μᾶλλον ἐπί παῖς παρακαλέω τύραννος , εἰμί γιγνώσκω ὡς ἀπος - κτείνω θάπτω , ὁ τε παῖς εὐλαβής ποῖ - ἵζω τοιοῦτος αὐτός εὐθύς ἐγγύθεν ὁ σφαγεύς ἐφίστημι .
libanius.declamatio-14 28
καὶ νῦν μοι στρέφεις ἄνω καὶ κάτω τοῦ νόμου τὰς συλλαβάς , εἰ δὲ ἀκμαζούσης τῆς τυραν - νίδος εἶπον ἠρέμα σοι προσελθών , ὅτι ταῦτα τὰ δεινὰ δύναμαι μὲν ἐγὼ παῦσαι μόνος , εἰ δυνη - θεόην ἀφειδῆσαι τοῦ παιδός , δέδοικα δὲ τὰ κατὰ τῶν τοιούτων νενομοθετημένα νεκρῶν , ἆρ’ οὐκ ἂν ἅπαντα ὑπισχνοῦ πᾶν ἔλαττον ὃ δώσεις οὗ λήψῃ νομίζων ; εἶθ’ ἃ ζητῶν ἐλευθερίαν ἔδωκας ἄν , νῦν ἔχων οὐ δώσεις , ἀλλ’ ἀκριβολογήσῃ πρὸς ἄν - θρωπον οὐκ ἀκριβολογησάμενον ;
Lemmas: καί νῦν ἐγώ στρέφω ἄνω καί κάτω ὁ νόμος ὁ συλλαβή , εἰμί δέ ἀκμάζω ὁ Τύρας - νίς λέγω ἠρέμα σύ προσέρχομαι , ὅτι οὗτος ὁ δεινός δύναμαι μέν ἐγώ παύω μόνος , εἰμί δύναμαι - θεόω ἀφειδέω ὁ παῖς , δείδω δέ ὁ κατά ὁ τοιοῦτος νομοθετέω νεκρός , ἆρα οὐ ἄν ἅπας ὑπισχνέομαι πᾶς μικρός ὁ δίδωμι ὅς λαμβάνω νομίζω ; εἶτα ὅς ζητέω ἐλευθερία δίδωμι ἄν , νῦν ἔχω οὐ δίδωμι , ἀλλά ἀκριβολογέω πρός ἄναξ - θρωπον οὐ ἀκριβολογέω ;
libanius.declamatio-14 29
29 . Εἰσὶ καὶ πατράσι περὶ παίδων κείμενοι νόμοι πολὺ τούτων τῶν γεγραμμένων σεμνότεροι παρ’ αὐτῆς παγέντες τῆς Φύσεως , οἱ βούλονται τοὺς γεγεννηκότας περὶ πλείονος αὑτῶν τὰ τεχθέντα ποιεῖσθαι καὶ πᾶσι τοῖς ὑπὲρ αὐτῶν ἥδεσθαι πόνοις . καὶ τί ἂν λέγοι τις γῆν ὑπὲρ τούτων σπειρομένην καὶ θάλατταν πλεομένην καὶ χρήματα ἀθροιζόμενα καὶ πόνους καὶ ἀγρυπνίας καὶ λόγους καὶ γνώμας ; ἀλλ’ ἢν πολέμιοι κρατήσαντες πόλεως αἵρεσιν τοῖς πατράσι διδῶσιν ἢ αὐτοὺς ἀποθνή - σκειν ἢ τοὺς παῖδας ἐφορᾶν , πάντες ἂν εὐθέως ὑπὸ τὰ ξίφη τρέχοιεν . γίγνεται δὲ κἀν ταῖς ἀρρωστίαις ἴσα παρὰ τῶν θεῶν τῶν τοκέων αἰτούντων αὑτοὺς μὲν ἀπελθεῖν , ζῆν δὲ τοὺς ἐξ αὑτῶν .
Lemmas: 29 . Εἰσί καί πατήρ περί παῖς κεῖμαι νόμος πολύς οὗτος ὁ γράφω σεμνός παρά αὐτηες͂ς πήγνυμι ὁ Φύσις , ὁ βούλομαι ὁ γεννάω περί πολύς αὐτός ὁ τίκτω ποιέω καί πᾶς ὁ ὑπέρ αὐτός ἥδομαι πόνος . καί τίς ἄν λέγω τις γῆ ὑπέρ οὗτος σπείρω καί θάλασσα πλέω καί χρῆμα ἀθροίζω καί πόνος καί ἀγρυπνία καί λόγος καί γνώμη ; ἀλλά εἄν πολέμιος κρατέω πόλις αἵρεσις ὁ πατήρ δίδημι ἢ αὐτός ἀποθνῄσκω - σκῶ ἢ ὁ παῖς ἐφοράω , πᾶς ἄν εὐθύς ὑπό ὁ ξίφος τρέχω . γίγνομαι δέ ἐν ὁ ἀρρωστία ἴσος παρά ὁ θεός ὁ τοκεύς αἰτέω ἑαυτοῦ μέν ἀπέρχομαι , ζάω δέ ὁ ἐκ αὐτός .
libanius.declamatio-14 30
τούτων οὐδένα , ὅτε ἐτυραννεῖσθε , τῶν νόμων ἐζήτησα οὐδὲ ἐξέκρουσέ μου τῆς δεξιᾶς οὐδεὶς τὸ σιδήριον οὐδὲ ἐξέλυσε τὴν ὀργὴν οὐδὲ τὴν ὁρμὴν ἐκώλυσεν , οὐδέ , ἡνίκα τὴν πρώ - τὴν πληγὴν λαβὼν ἐβόα Κριτίας · μή , πάτερ , ἔστησέ | μου τὴν χεῖρα τοὔνομα , ὄνομα καὶ πρὸς τὸν οὐ πατέρα μέγα δυνάμενον , εἰ ῥηθείη μόνον , ἀλλ’ ἤκουσεν εὐθέως · ἀπόθνησκε . καὶ γὰρ αὐτὸς μητέρα οὖσάν σοι τὴν Ἀττικὴν ἀδικεῖς .
Lemmas: οὗτος οὐδείς , ὅτε τυραννέω , ὁ νόμος ζητέω οὐδέ ἐκκρούω ἐγώ ὁ δεξιός οὐδείς ὁ σιδήριον οὐδέ ἐκλύω ὁ ὀργή οὐδέ ὁ ὁρμή κωλύω , οὐδέ , ἡνίκα ὁ πρός - ὁ πληγή λαμβάνω βοάω Κριτίας · μή , πατέρας , ἵστημι | ἐγώ ὁ χείρ ὄνομα , ὄνομα καί πρός ὁ οὐ πατέρας μέγας δύναμαι , εἰμί λέγω μόνος , ἀλλά ἀκούω εὐθύς · ἀποθνῄσκω . καί γάρ αὐτός μήτηρ εἰμί σύ ὁ Ἀττική ἀδικέω .
libanius.declamatio-14 31
ἀντίθες δὴ τῷ νόμῳ τοὺς νόμους καὶ παῦσαι φιλονεικῶν . καὶ γὰρ εἰ σφόδρα τις ὀργίζεται Κριτίᾳ διὰ τὴν ἄγαν ὠμότητα , καὶ ] κατ’ αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον ἂν τιμῴη τὸν τῶν τη - λικούτων ἀπηλλαχότα κακῶν . τὸ γὰρ ἐκείνῳ μείζονα τὴν ὀργὴν φέρον τοῦτο καὶ τῷ κτείναντι μείζονα τὴν τιμήν .
Lemmas: ἀντιτίθημι δή ὁ νόμος ὁ νόμος καί παύω φιλονεικέω . καί γάρ εἰμί σφόδρα τις ὀργίζω Κριτίας διά ὁ ἄγαν ὠμότης , καί ] κατά αὐτός οὗτος μᾶλλον ἄν τιμάω ὁ ὁ ὅς - λικουτος ἀπαλλάσσω κακός . ὁ γάρ ἐκεῖνος μέγας ὁ ὀργή φέρω οὗτος καί ὁ κτείνω μέγας ὁ τιμή .
libanius.declamatio-14 32
32 . Ἀφαιρήσομεν οὖν , φησί , τῆς ὡρισμένης τιμωρίας ; οὐ τιμήσετε δὲ τὸν ἀποδόντα τοὺς νόμους καὶ ταῦτα τῆς δωρεᾶς οὐ λαμπρότητα ἐχούσης , ἀλλὰ παραμυθίαν ; καὶ μήν , εἰ καὶ σφόδρα ἄξιον πλέον τι τῶν τὰ ἄλλα πονηρευομένων πάσχειν τὸν τύραννον , ὥσπερ οὖν ἄξιον , ἔχει τὸ πλέον τοῦτο Κριτίας . πέ - πτωκεν ὑπὸ τοῦ πατρός . οὗ τί γένοιτ’ ἂν ἀλγεινότερον ἢ τὸ τὸν προσδοκώμενον σύμμαχον τοῦτον εἶναι τὸν παίοντα ;
Lemmas: 32 . ἀφαιρέω οὖν , φημί , ὁ ὁρίζω τιμωρία ; οὐ τιμάω δέ ὁ ἀποδίδωμι ὁ νόμος καί οὗτος ὁ δωρεά οὐ λαμπρότης ἔχω , ἀλλά παραμυθία ; καί μήν , εἰμί καί σφόδρα ἄξιος πλείων τίς ὁ ὁ ἄλλος πονηρεύομαι πάσχω ὁ τύραννος , ὥσπερ οὖν ἄξιος , ἔχω ὁ πλείων οὗτος Κριτίας . μετά - πτώξ ὑπό ὁ πατέρας . ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἀλγεινός ἢ ὁ ὁ προσδοκάω σύμμαχος οὗτος ἔρχομαι ὁ παίω ;
libanius.declamatio-14 33
οὐκοῦν τοῖς μὲν ὑπ’ ἄλλων ἀποθνήσκουσι δεῖ τινὰ τιμωρίαν ἐπεῖναι καὶ μετὰ τὸν θάνατον , ὁ δ’ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐν τῷ παρ’ ἐκείνου μείζω δίκην ἔδωκε τοῦ θανάτου . καὶ πολὺ κουφότερον ὑπ’ ἄλλου κατε - νεχθέντα μὴ τυχεῖν ταφῆς ἢ πληγέντα ὑπὸ τοῦ πατρὸς ταφῆναι . τὸ μὲν γὰρ οἶδε πάσχων , τὸ δὲ οὐδαμῶς .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ μέν ὑπό ἄλλος ἀποθνῄσκω δέω τις τιμωρία ἐφίημι καί μετά ὁ θάνατος , ὁ δέ ὑπό ὁ πατήρ ἐν ὁ παρά ἐκεῖνος μέγας δίκη δίδωμι ὁ θάνατος . καί πολύς κοῦφος ὑπό ἄλλος κάτω - νεχθέντα μή τυγχάνω ταφή ἢ πλήσσω ὑπό ὁ πατήρ θάπτω . ὁ μέν γάρ οἶδα πάσχω , ὁ δέ οὐδαμῶς .
libanius.declamatio-14 34
34 . Ὅλως δὲ οὐχ ἔνα μὴ Κριτίας ὑβρίζηται , δέομαι , ἀλλ’ ἔνα ἐγὼ μὴ παντάπασιν ἐξενεχθῶ τῶν τοῖς πα - τράσιν ἑστηκότων ὅρων . εἰ μὲν γὰρ ἀξιοῖ μέ τις τῇ βουλῇ προσελθόντα κωνείου τυχόντα ἀποθανεῖν καὶ τοῦτο ἐκείνη ποιήσει , βαδίζειν ἕτοιμος ἐκεῖσε καὶ χρῆσθαι τῷ φαρμάκῳ , πάντως <γὰρ> οἷς βαρὺ τὸ ζῆν ὁ θάνατος · εἰ δ’ οὐκ ἔσθ’ ὅπως ἂν τοῦτο ἀνάσχοισθε , ἐκ | τῶν ἐνόντων μοι βοηθήσατε . τί γάρ με δεήσει ποιεῖν ; εἰπάτω τις ἀναστάς . παρακαθῆσθαι τῷ νεκρῷ διαφθειρομένῳ καὶ πάσχοντι πάντα ἃ ποιεῖν ὁ χρόνος πέφυκε ;
Lemmas: 34 . ὅλος δέ οὐ εἷς μή Κριτίας ὑβρίζω , δέομαι , ἀλλά εἷς ἐγώ μή παντάπασι ἐκφέρω ὁ ὁ πῃ - θράσις ἵστημι ὅρος . εἰμί μέν γάρ ἀξιόω ἐγώ τις ὁ βουλή προσέρχομαι κώνειον τυγχάνω ἀποθνῄσκω καί οὗτος ἐκεῖνος ποιέω , βαδίζω ἑτοῖμος ἐκεῖσε καί χράω ὁ φάρμακον , πάντως ἄγαρ ὅς βαρύς ὁ ζάω ὁ θάνατος · εἰμί δέ οὐ εἰμί ὅπως ἄν οὗτος ἀνέχω , ἐκ | ὁ ἔνειμι ἐγώ βοηθέω . τίς γάρ ἐγώ δέω ποιέω ; λέγω τις ἀνίστημι . παρακάθημαι ὁ νεκρός διαφθείρω καί πάσχω πᾶς ὅς ποιέω ὁ χρόνος φύω ;
libanius.declamatio-14 35
καὶ τίσιν ὀφθαλμοῖς ταῦτα ὄψομαι ; πῶς οἴσω τοῦ μὲν σώματος ἐξελεγχομένου , κυνῶν δὲ ἤδη προσιόντων ; ἀλλ’ ἀπελθὼν οἴκοι καθῶμαι καὶ παρὰ τῶν ἀγγελλόντων τὰ τοιαῦτα δέχωμαι , ὡς ὄρνιθες καὶ κύνες μερίζονται τὸν νεκρὸν καὶ αὐτοῦ τὸ μὲν ἀνάλω - τᾶι , τὸ δὲ ἐσθίεται ; καὶ ποίοις ὠσὶ τοιούτων ἀνάσχω - μαι λόγων ; πῶς δ’ ἂν ἁψαίμην ἐπὶ τοιούτοις τροφῆς ; οὐκοῦν ἀνάγκη λιμῷ τεθνάναι . καὶ ποῦ τοῦτο ὑμῖν καλόν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐ πικρόν .
Lemmas: καί τίσις ὀφθαλμός οὗτος ὁράω ; πῶς φέρω ὁ μέν σῶμα ἐξελέγχω , κύων δέ ἤδη προσέρχομαι ; ἀλλά ἀπέρχομαι οἴκοι κάθημαι καί παρά ὁ ἀγγέλλω ὁ τοιοῦτος δέχομαι , ὡς ὄρνις καί κύων μερίζω ὁ νεκρός καί αὐτός ὁ μέν ἀναλῶ - ἐλευθερόω , ὁ δέ ἐσθίω ; καί ποῖος οὖς τοιοῦτος ἀνέχω - μής λόγος ; πῶς δέ ἄν ἅπτω ἐπί τοιοῦτος τροφή ; οὐκοῦν ἀνάγκη λιμός θνήσκω . καί ποῦ οὗτος σύ καλός ; ἐγώ μέν γάρ οὐ πικρός .
libanius.declamatio-14 36
36 . Δέομαι δὴ καὶ ἀντιβολῶ πρὸς παίδων , πρὸς γυναικῶν , οὕτω μηδεὶς ὑμῖν ἕτερος ἐπισταίη Κριτίας , εἴξατε , συγχωρήσατε . τοῖς μὲν τὰ δεινότατα πεπονθόσιν ἀρκείτω τὸ μηκέτι , τοῖς δὲ οὐ τηλικαῦτα τὸ μὴ δεδοι - κέναι . δότε μοι τὸν κείμενον ἀντὶ στεφάνου , δότε μοι τὸν υἱόν , νῦν γὰρ αὐτὸν οὕτω δύναμαι καλεῖν , ἀντὶ σιτήσεως , δότε μοι τὸν νεκρὸν ἀντὶ εἰκόνος . μισείσθω μὲν Κριτίας , ἐλεείσθω δὲ ὁ πατήρ
Lemmas: 36 . δέομαι δή καί ἀντιβολέω πρός παῖς , πρός γυνή , οὕτως μηδείς σύ ἕτερος ἐφίστημι Κριτίας , εἴκω , συγχωρέω . ὁ μέν ὁ δεινός πάσχω ἀρκέω ὁ μηκέτι , ὁ δέ οὐ τηλικοῦτος ὁ μή δήω - κενός . δίδωμι ἐγώ ὁ κεῖμαι ἀντί στέφανος , δίδωμι ἐγώ ὁ υἱός , νῦν γάρ αὐτός οὕτως δύναμαι καλέω , ἀντί σίτησις , δίδωμι ἐγώ ὁ νεκρός ἀντί εἰκών . μισέω μέν Κριτίας , ἐλεέω δέ ὁ πατήρ
libanius.declamatio-14 37
ἥξουσι ξένοι πολλοὶ πολλαχόθεν ἐπὶ τὰς παρ’ ὑμῖν πανηγύρεις . τούτοις , ἂν μὲν θάψω , καὶ συνέσομαι καὶ διαλέξομαι καλῶς μοι καὶ τῶν προτέρων καὶ τῶν ἐπ’ ἐκείνοις ἐχόντων · εἰ δ’ ἔχοιεν ὁρᾶν ὀλίγα τῶν ὀστῶν Κριτίου , φεύξομαι ὡς ἔχω τάχους αἰσχυνόμενος οἷς αἰτήσας λαβεῖν οὐκ ἠδυνήθην .
Lemmas: ἥκω ξένος πολύς πολλαχόθεν ἐπί ὁ παρά σύ πανήγυρις . οὗτος , εἄν μέν θάπτω , καί σύνειμι καί διαλέγω καλός ἐγώ καί ὁ πρότερος καί ὁ ἐπί ἐκεῖνος ἔχω · εἰμί δέ ἔχω ὁράω ὀλίγος ὁ ὀστέον Κριτίας , φεύγω ὡς ἔχω τάχος αἰσχύνω ὅς αἰτέω λαμβάνω οὐ δύναμαι .
libanius.declamatio-14 38
38 . Τί δεδοίκατε , ὦ Ἀθηναῖοι ; μὴ κύριος καταστὰς τοῦ σώματος ἐκφορὰν ποιήσωμαι περιφανῆ , κλίνην ὑψηλὴν καὶ κάλλος ἐνταφίων καὶ θρῆνον γυναικῶν , εἶτα τούτοις μέγα μνῆμα προστεθῇ ; οὐκ ἔστιν . οὐχ οὕτως ἀμαθὴς ἐγὼ τῶν τοῖς ἀτυχοῦσι πρεπόντων . ἢν γὰρ δὴ νεύσητε καὶ δῶτε , δύο οἰκέτας τῆς νυκτὸς παραλαβὼν μικρᾷ γῇ καλύψω σῶμα ἄθλιον πονηρᾷ ψυχῇ δεδουλευκός , σημεῖον δὲ οὐδὲν ἐπέσται τῶν γνω - ριζόντων τάφους , ὥστε τὸν ἐπιστάντα μὴ ἔχειν | εἰπεῖν ὅτι τοῦτο τάφος . ἀκούσεται δὲ τοῦτο κρυπτόμενος · τοῦτό σοι , Κριτία , τῆς καλῆς δυναστείας τὸ πέρας , τοῦτ’ ἆθλον τῶν θαυμαστῶν ἡδονῶν . οὗτος ὁ καρπὸς τῆς πολυεύκτου τυραννίδος . ἄταφος εἶ καὶ ταφείς , ἐκ δωρεᾶς τεθαμμένος .
Lemmas: 38 . τις δείδω , ὦ Ἀθηναῖος ; μή κύριος καθίστημι ὁ σῶμα ἐκφορά ποιέω περιφανής , κλίνη ὑψηλός καί κάλλος ἐντάφιος καί θρῆνος γυνή , εἶτα οὗτος μέγας μνῆμα προστίθημι ; οὐ εἰμί . οὐ οὕτως ἀμαθής ἐγώ ὁ ὁ ἀτυχέω πρέπω . εἄν γάρ δή νέος καί δίδωμι , δύο οἰκέτης ὁ νύξ παραλαμβάνω μικρός γῆ καλύπτω σῶμα ἄθλιος πονηρός ψυχή δουλεύω , σημεῖον δέ οὐδείς ἔπειμι ὁ γιγνώσκω - ῥιζόω τάφος , ὥστε ὁ ἐφίστημι μή ἔχω | λέγω ὅτι οὗτος τάφος . ἀκούω δέ οὗτος κρύπτω · τούτος σύ , Κριτίας , ὁ καλός δυναστεία ὁ πέρας , οὗτος ἆθλον ὁ θαυμαστός ἡδονή . οὗτος ὁ καρπός ὁ πολύευκτος τυραννίς . ἄταφος εἰμί καί θάπτω , ἐκ δωρεά θάπτω .
libanius.declamatio-14 39
Πρὸς δὲ τοὺς διψῶντας ἔτι τιμωρίας καὶ οὐχ ἱκανὸν νομίζοντας τὴν σφαγὴν ἐκεῖνο λέγω · δώσει Κριτίας , δώσει καὶ ταφεὶς δίκην . τούτοις μάλιστα Κωκυτοὶ καὶ Πυριφλεγέθοντες ῥέουσιν . εἰς τούτους , ὦ κακόδαιμον , ἐμπεσῇ τοὺς ποταμούς , καὶ ἃ παρὰ τῶν ποιητῶν ἀκούων οὐκ ἐβούλου προσέχειν , τὸν Τάνταλον , τὸν Σίσυφον , τὸν Ἰξίονα , τὸν Τιτυόν , ταῦτα νῦν ὧς οὐ λόγος ἄλλως ἦν , εἴσῃ καλῶς . τίς σε τότε ἐξαιτήσμ τᾶι Λακεδαιμονίων ; τῖς σε τότε ὀνήσει Καλλίβιος ὁ τραγῳδίαν μὲν διδάσκειν αἰσχρὸν νομίζων , τυρανυεῖν δὲ καλόν ; Succedit par declamationum Cephali et Aristophontis .
Lemmas: πρός δέ ὁ διψάω ἔτι τιμωρία καί οὐ ἱκανός νομίζω ὁ σφαγή ἐκεῖνος λέγω · δίδωμι Κριτίας , δίδωμι καί θάπτω δίκη . οὗτος μάλιστα Κωκυτός καί πυριφλεγέθων ῥέω . εἰς οὗτος , ὦ κακοδαίμων , ἐμπίπτω ὁ ποταμός , καί ὅς παρά ὁ ποιητής ἀκούω οὐ βούλομαι προσέχω , ὁ Τάνταλος , ὁ Σίσυφος , ὁ Ἰξίων , ὁ Τιτυός , οὗτος νῦν ὅς οὐ λόγος ἄλλως εἰμί , οἶδα καλός . τίς σύ τότε ἐξαιτήσμ ται Λακεδαιμόνιος ; Τῖς σύ τότε ὀνίνημι Καλλίβιος ὁ τραγῳδία μέν διδάσκω αἰσχρός νομίζω , τυρανυεν δέ καλός ; Succedit par declamationum Cephali et Aristophontis .