ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-13 1
Πόλλα ἐβουλευσάμεθα , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , περὶ τῶν ἐν Ποτιδαία κακῶν εἴτ’ ἐπεξελθεῖν δεῖ τοῖς αἰτίοις αὐτῶν εἴτε καὶ καρτερήσαντας τὴν ἡσυχίαν Cr = Codex Hierosolymitanus S . Crucis 57 H = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 Μ = Marcianus gr . 439 Β = Barberinus II 41 Vi = Vindobonensis Philos . et Philol . IV 82 Ma = Matritensis 4679 , olim N-49 Cl = Berolinensis gr . 195 , olim Claromontanus ἄγειν . τοῦτο δ’ ἀπορεῖν ἡμῖν ἐπῆλθεν οὐχ ὡς ἐπὶ μικροῖς καὶ φαύλοις τοῖς πεπραγμένοις , οὐδὲ γὰρ ἐφι - κέσθαι τῷ λόγῳ δυνατὸν ὧν οἱ ταλαίπωροι Ποτιδαι - ᾶται πεπόνθασι , τηλικαῦτά ἐστι τὸ μέγεθος , ἀλλ’ ὅτι πρῶτον μὲν ἑωρῶμεν Ι οὐδὲν φροντίζοντας τοὺς Ἀθηναίους οὔτε ἡμῶν οὔτε τῶν ἄλλων Ἑλλήνων πε - πεικότας ἑαυτοὺς ὡς οὐδὲν δεῖ τῶν δικαίων οἷς ἂν ἐξῇ βιάζεσθαι . ἔπειτα δ’ οὐδ’ ὅσιον ἡμῖν ἐφαίνετο οὕτως ἀπίστου καὶ ἀθέσμου πολιορκίας μνημονεύειν . ὧν γὰρ οὗτοι τὰ ἔργα ὑπέστησαν , τούτων οὐδὲ τοὺς λόγους ἡμεῖς ἐφέρομεν .
Lemmas: Πόλλα βουλεύω , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , περί ὁ ἐν Ποτίδαια κακός ἔτι ἐπεξέρχομαι δέω ὁ αἴτιος αὐτός εἴτε καί καρτερέω ὁ ἡσυχία Cr = Codex Hierosolymitanus S . Crucis 57 H = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 Μ = Marcianus gr . 439 Β = Barberinus II 41 Vi = Vindobonensis Philos . et Philol . IV 82 Ma = Matritensis 4679 , olim N-49 Cl = Berolinensis gr . 195 , olim Claromontanus ἄγω . οὗτος δέ ἀπορέω ἐγώ ἐπέρχομαι οὐ ὡς ἐπί μικρός καί φαῦλος ὁ πράσσω , οὐδέ γάρ ἐφίημι - κέω ὁ λόγος δυνατός ὅς ὁ ταλαίπωρος Ποτιδαῖος - ἄτη πάσχω , τηλικοῦτος εἰμί ὁ μέγεθος , ἀλλά ὅτι πρῶτος μέν ὁράω Ι οὐδείς φροντίζω ὁ Ἀθηναῖος οὔτε ἐγώ οὔτε ὁ ἄλλος Έλληνας μετά - πείκω ἑαυτοῦ ὡς οὐδείς δέω ὁ δίκαιος ὅς ἄν ἐξέρχομαι βιάζω . ἔπειτα δέ οὐδέ ὅσιος ἐγώ φαίνω οὕτως ἄπιστος καί ἄθεσμος πολιορκία μνημονεύω . ὅς γάρ οὗτος ὁ έργο ὑφίστημι , οὗτος οὐδέ ὁ λόγος ἐγώ φέρω .
libanius.declamatio-13 2
ταῦτα μέν ἐστι δι’ ἅπερ ὠκνοῦμεν , ἐτολμήσαμεν δ’ ἐπεξελθεῖν μάλιστα μὲν δὴ διὰ τοὺς θεούς , ὧν οὗτοι τὰς χάριτας συνέχεαν , ἔπειτα δὲ καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ὑποψίαν αὐτῶν , μὴ τῆς εἰς Ποτίδαιαν ἀσεβείας παροφθείσης τὴν βίαν ἐπὶ πᾶσαν ἀγάγωσι τὴν Ἑλλάδα . 3 . Τὰ μὲν οὖν πεπραγμένα τοῖς Ἀθηναίοις , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , τοιαῦτά ἐστιν ὡς καἰ πάντας ἀνθρώ - ποὺς ἐπὶ τὴν κατηγορίαν καλεῖν καὶ μηδένα ἀπολεί - πεσθαι δεῖν τοῦ παρόντος ἀγῶνος μήτε τῶν Ἑλλήνων μήτε τῶν βαρβάρων , τὰ γὰρ εἰς τὴν κοινὴν φύσιν παρανομηθέντα κοινῆς , οἶμαι , δεῖται καὶ τῆς βοηθείας καὶ τῆς κατηγορίας , ἡμεῖς δὲ οὐχ ὧς ἀναδεξάμενοι τὸν ὑπὲρ πάντων λόγον οὐδ’ ὧς δεινοὶ λέγειν ὄντες ἐπέ - στημεν τῇ συγγραφῇ , συγγενεῖς δ’ ὄντες καὶ πατέρες τῶν ἐν ἀλλήλοις ἀπολωλότων ἀλγοῦντές τε , ὧς εἰκός , μᾶλλον ἑτέρων ἐφ’ οὕτως ἀσεβεῖ καὶ ἀπίστῳ πάθει . ὅθεν ἡμῶν μὲν τὴν προθυμίαν ἀποδέχεσθε , αὐτοὶ δὲ ὡς πᾶσιν ἀνθρώποις δείξοντες οὕτω διανοεῖσθε . καὶ γάρ , εἰ μία πόλις ἡ πεπονθυῖα ταῦτα , κοινὸν γοῦν πάντων τὸ ἀτύχημα ἀνθρώπους τινὰς ὄντας οὕτω τρα - φῆναι . 4 . Ι Ποτιδαιάταις μὲν οὖν ὅσοι γε ὑπολείπου - τᾶι , τὸ γὰρ πλεῖον αὐτῶν ἐξανάλωται , οὔθ’ ὅσιον εἰς 16 ὑμᾶς παρελθεῖν οὔτε κατηγορῆσαι , ἀλλὰ πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς καὶ τοῦτο ἐκεῖνοι δυστυχοῦσι τὸ μηδ’ ὑπὲρ ὧν πεπόνθασι φωνὴν ἀφιέναι δύνασθαι , τίς γὰρ > ἀνθρώπων μεμιασμένων ἤ ὁρωμένων ἢ λεγόντων ἀνάσχοιτο ; Ἀθηναίων δ’ ἄξιον θαυμάσαι πῶς μὲν εἰς τὴν ἀμφικτυονίαν παρεληλύθασι , πῶς δὲ καθαρεύειν αὑτοὺς νομίζουσι μετὰ τοιαύτην πολιορκίαν . εἰ γὰρ τοῖς παθοῦσιν οὐδ’ εἰπεῖν θέμις ὑπὲρ ὧν ἔπαθον , πῶς εὐσεβοῦσιν οἱ τούτων αἴτιοι παριόντες ;
Lemmas: οὗτος μέν εἰμί διά ὅς ὀκνέω , τολμάω δέ ἐπεξέρχομαι μάλιστα μέν δή διά ὁ θεός , ὅς οὗτος ὁ χάρις συγχέω , ἔπειτα δέ καί διά αὐτός ὁ ὑποψία αὐτός , μή ὁ εἰς Ποτίδαια ἀσέβεια παροράω ὁ βία ἐπί πᾶς ἄγω ὁ Ἑλλάς . 3 . ὁ μέν οὖν πράσσω ὁ Ἀθηναῖος , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , τοιοῦτος εἰμί ὡς καίω πᾶς ἀνθρώ - πούς ἐπί ὁ κατηγορία καλέω καί μηδείς ἀπολέω - πίπτω δεῖ ὁ πάρειμι ἀγών μήτε ὁ Έλληνας μήτε ὁ βάρβαρος , ὁ γάρ εἰς ὁ κοινός φύσις παρανομέω κοινός , οἴομαι , δέω καί ὁ βοήθεια καί ὁ κατηγορία , ἐγώ δέ οὐ ὅς ἀναδέχομαι ὁ ὑπέρ πᾶς λόγος οὐδέ ὅς δεινός λέγω ο ἐπω - ἵστημι ὁ συγγραφή , συγγενής δέ ο καί πατήρ ὁ ἐν ἀλλήλων ἀπόλλυμι ἀλγέω τε , ὅς ἔοικα , μᾶλλον ἕτερος ἐπί οὕτως ἀσεβής καί ἄπιστος πάθος . ὅθεν ἐγώ μέν ὁ προθυμία ἀποδέχομαι , αὐτός δέ ὡς πᾶς ἄνθρωπος δείκνυμι οὕτως διανοέω . καί γάρ , εἰμί εἷς πόλις ὁ πάσχω οὗτος , κοινός γοῦν πᾶς ὁ ἀτύχημα ἄνθρωπος τις είμαι οὕτως τρα - φαίνω . 4 . Ι Ποτιδαιάτης μέν οὖν ὅσος γε ὑπολείπω - ἐλευθερόω , ὁ γάρ πλέως αὐτός ἐξαναλίσκω , οὔτε ὅσιος εἰς 16 σύ παρέρχομαι οὔτε κατηγορέω , ἀλλά πρός ὁ ἄλλος κακός καί οὗτος ἐκεῖνος δυστυχέω ὁ μηδέ ὑπέρ ὅς πάσχω φωνή ἀφίημι δύναμαι , τίς γάρ > ἄνθρωπος μιαίνω ἤ ὁράω ἢ λέγω ἀνέχω ; Ἀθηναῖος δέ ἄξιος θαυμάζω πῶς μέν εἰς ὁ ἀμφικτυονία παρέρχομαι , πῶς δέ καθαρεύω ἑαυτοῦ νομίζω μετά τοιοῦτος πολιορκία . εἰμί γάρ ὁ πάσχω οὐδέ λέγω θέμις ὑπέρ ὅς πάσχω , πῶς εὐσεβέω ὁ οὗτος αἴτιος παρέρχομαι ;
libanius.declamatio-13 5
τὸ μὲν οὖν ἐφ’ ἡμῖν τοῖς Κορινθίοις , οὔτε Ποτίδαια ἀπόλωλεν οὔτε ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις ἠσέβηκεν , ἡ γὰρ ἐκπεμ - φθεῖσα δύναμις ἐκ Κορίνθου μετὰ Ἀριστέως τοῖς μὲν εἰς τὴν σωτηρίαν , τούτοις δὲ εἰς τὸ μὴ παρανομῆσαι συνεμάχει · ἐπεὶ δὲ ἀσθενέστεροι κωλύσαι τὰ δεινὰ ἐφάνημεν , τὸ τιμωρήσασθαι τῶν πεπραγμένων τοὺς αἰτίους ὑπολείπεται . 6 . Ἐπιτρέψατε δ’ ἡμῖν πρὸ τῆς Ἀθηναίων κατη - γορίας ὀλίγα πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς παρρησιάσασθαι . καὶ γὰρ οὐδὲ ἄλλα ἐστὶ τὰ λυμήναντα τοῖς πράγμασιν ἢ ταῦθ’ ἅπερ νῦν ἐροῦμεν . καὶ οὔτε Ποτίδαια οὕτως ἂν ἐτράφη , πόλις συγγενής , οὔτε τοσοῦτοι τῶν Ἑλλήνων οἶ μὲν ἄρδην ἀνῄρηντο , οἱ δ’ ἐδούλευον οὔτ’ ἂν ὅλως ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἦν τύραννος πόλις , εἰ μὴ δι’ ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , καὶ τὴν ὑμετέραν ὀλιγωρίαν , οἳ πολλά - κις ἡμῶν ἠκούετε λεγόντων καὶ βοώντων ὡς ἐπιβου - λεύεσθε , ὡς περιστοιχίζεσθε , ὧς λήσει τὸ κακὸν τοῦτο πορρωτέρω προελθὸν καὶ δύναμις ἐπι - στήσεται ταῖς πόλεσι πρὸς ἣν οὐδ’ | ἀντι - σχεῖν δυνησόμεθα , εἰ μή τις ὁ κωλύσων φανεῖ - ται . ὑμεῖς δ’ οὐδέποτε ἐπεστράφητε οὐδ’ ἐπιστεύσατε , ἀλλὰ καὶ ἔχθρᾳ τινὲς ἰδίᾳ ταῦτα ἐνόμιζον ὑφ’ ἡμῶν λέ - γεσθαι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐπί ἐγώ ὁ Κορίνθιος , οὔτε Ποτίδαια ἀπόλλυμι οὔτε ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις ἀσεβέω , ὁ γάρ ἐκπεμ - φθίω δύναμις ἐκ Κόρινθος μετά Ἀριστεύς ὁ μέν εἰς ὁ σωτηρία , οὗτος δέ εἰς ὁ μή παρανομέω συμμαχέω · ἐπεί δέ ἀσθενής κωλύω ὁ δεινός φαίνω , ὁ τιμωρέω ὁ πράσσω ὁ αἴτιος ὑπολείπω . 6 . ἐπιτρέπω δέ ἐγώ πρό ὁ Ἀθηναῖος κάτειμι - γορίας ὀλίγος πρός σύ αὐτός παρρησιάζομαι . καί γάρ οὐδέ ἄλλος εἰμί ὁ λυμαίνω ὁ πρᾶγμα ἢ αὐτός ὅς νῦν λέγω . καί οὔτε Ποτίδαια οὕτως ἄν τρέφω , πόλις συγγενής , οὔτε τοσοῦτος ὁ Έλληνας οἶς μέν ἄρδην ἀναιρέω , ὁ δέ δουλεύω οὔτε ἄν ὅλος ἐν ὁ Ἕλλην εἰμί τύραννος πόλις , εἰμί μή διά σύ , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , καί ὁ ὑμέτερος ὀλιγωρία , ὅς πολύς - κίς ἐγώ ἀκούω λέγω καί βοῦς ὡς επιβους - λεύω , ὡς περιστοιχίζω , ὅς λανθάνω ὁ κακός οὗτος πρόσω προέρχομαι καί δύναμις ἐπι - ἵστημι ὁ πόλις πρός ὅς οὐδέ | ἀντι - ἔχω δύναμαι , εἰμί μή τις ὁ κωλύω φαίνω - ται . σύ δέ οὐδέποτε ἐπιστρέφω οὐδέ πιστεύω , ἀλλά καί ἔχθρα τις ἴδιος οὗτος νομίζω ὑπό ἐγώ λεʹ - γίγνομαι .
libanius.declamatio-13 7
τοιγαροῦν ἐπὶ πολλῆς ἐρημίας καὶ σχολῆς <πᾶσαν> μικροῦ τὴν Ἐλλάδα καὶ ὥσπερ τὴν Μυσῶν ἔχουσι τοὺς Ἴωνας , τοὺς νησιώτας , τὸν Ἑλλήσποντον , τὰ ἐπὶ τῆς Θρᾴκης , Δωριέας , Αἰολέας , ὧν ἔνιοι καὶ συγγε - νεῖς εἰσιν ἡμέτεροι . ταῦτα μὲν ἵξω , πρὸς δὲ τὴν Πελο - πόννησον τίνα ; Κέρκυραν , Κεφαλληνίαν , Ἀκαρνᾶνας , ἐν αὐτῇ τῇ Πελοποννήσῳ τοὺς πλείστους Ἀχαιῶν . ἐπιλείψει ἡμᾶς ἡ ἡμέρα λέγοντας τῶν δουλευόντων τὰ ὀνόματα .
Lemmas: τοιγάρ ἐπί πολύς ἐρημία καί σχολή <πᾶσαν> μικρός ὁ Ἐλλάς καί ὥσπερ ὁ Μύσων ἔχω ὁ Ἰωνᾶς , ὁ νησιώτης , ὁ Ἑλλήσποντος , ὁ ἐπί ὁ Θρᾴκη , Δωριεύς , Αἰολεύς , ὅς ἔνιοι καί συγ - νέος εἰμί ἡμέτερος . οὗτος μέν ἵκω , πρός δέ ὁ πελός - πονέω τίς ; Κέρκυρα , Κεφαλληνία , Ἀκαρνάν , ἐν αὐτός ὁ Πελοπόννησος ὁ πλεῖστος Ἀχαιός . ἐπιλείπω ἐγώ ὁ ἡμέρα λέγω ὁ δουλεύω ὁ ὄνομα .
libanius.declamatio-13 8
καὶ οὐ τοῦτό πω δεινὸν καίπερ ὄν δεινόν , εἰ τῶν Ἑλλήνων τινὲς τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλέκασιν ὑπὲρ ἧς καὶ πρὸς τὸν Μῆδον ἐκινδυνεύσαμεν , ἀλλ’ οὕτως ὠμὴν καὶ πικρὰν κατεστήσαντο τὴν ἀρχὴν ὡς σφόδρα εἶναι τὰ τῶν βαρβάρων φιλάνθρωπα . τί γὰρ αὐτοῖς τῶν ἀνηκέστων τε καὶ δεινῶν πρὸς τοὺς ὑπηκόους οὐ πέ - πρακται ; οὐ φόρους ἐπέβαλον ; οὐ ναῦς παρείλοντο ; οὐ τὰς ἐν ταῖς πόλεσι δίκας εἰς αὑτοὺς μετέπεισαν ; ὢ πόσους ἀπολωλέκασι τοῖς μὲν ἔνδειαν φόρων , τοῖς δ’ ἔκλειψιν στρατιᾶς , τοῖς δ’ ἄλλοις ἄλλα ἐγκαλοῦντες . τὰς κληρουχίας ἀφίημι , τὰ τῶν στρατηγῶν ἴδια κέρδη οἷς ἄλλοι δίδονται φόροι . 9 . Τὰ μὲν δὴ πρῶτα τῶν χρηστῶν τούτων ἀδική - μάτα ταῦτά ἐστι , μᾶλλον δὲ ἀσεβήματα , τὸ γὰρ εἰς πόλεις Ἑλληνίδας καὶ θεοὺς Ἑλληνίους παρανομῆσαι τίνος ἔλαττον ἀσέβημα ἡγεῖσθε ; ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα αὐτοῖς συγκεχώρηται , θεάσασθε οἵα ἐπενεανιεύσαντο . ἀλλὰ Ποτίδαιαν ἡμεῖς Ι ἀπῳκίσαμεν ἐπὶ τοῖς ἴσοις καὶ ὁμοίοις τά τε αὑτῶν νόμιμα δόντες καὶ καθ’ ἕκαστον ἔτος τοὺς ἐπιδημιουργοὺς ἐκ Κορίνθου πέμ - ποντες . καὶ γάρ , εἰ τῷ τόπῳ διήλλαττον , ἀλλ’ ἕν ἦσαν γένος . καίτοι καὶ τὸ χωρίον ἀτεχνῶς ἀπείκαστο πρὸς τὴν Κόρινθον . ὥσπερ γὰρ ἡμεῖς τῆς Πελοποννήσου τὸν ἰσθμὸν ἔχομεν . οὕτω τῆς Παλλήνης ἐκεῖνοι .
Lemmas: καί οὐ τούτος πω δεινός καίπερ εἰμί δεινός , εἰμί ὁ Έλληνας τις ὁ ἐλευθερία ἀπόλλυμι ὑπέρ ὅς καί πρός ὁ Μῆδος κινδυνεύω , ἀλλά οὕτως ὠμός καί πικρός καθίστημι ὁ ἀρχή ὡς σφόδρα ἔρχομαι ὁ ὁ βάρβαρος φιλάνθρωπος . τίς γάρ αὐτός ὁ ἀνήκεστος τε καί δεινός πρός ὁ ὑπήκοος οὐ μετά - πράκτης ; οὐ φόρος ἐπιβάλλω ; οὐ ναῦς παραιρέω ; οὐ ὁ ἐν ὁ πόλις δίκη εἰς ἑαυτοῦ μεταπείθω ; ὦ πόσος ἀπόλλυμι ὁ μέν ἔνδεια φόρος , ὁ δέ ἔκλειψις στρατιά , ὁ δέ ἄλλος ἄλλος ἐγκαλέω . ὁ κληρουχία ἀφίημι , ὁ ὁ στρατηγός ἴδιος κέρδος ὅς ἄλλος δίδωμι φόρος . 9 . Τά μέν δή πρῶτος ὁ χρηστός οὗτος ἀδίκη - μάτη οὗτος εἰμί , μᾶλλον δέ ἀσέβημα , ὁ γάρ εἰς πόλις Ἑλληνίς καί θεός Ἑλλήνιος παρανομέω τίς μικρός ἀσέβημα ἡγέομαι ; ἀλλά ἐπεί οὗτος αὐτός συγχωρέω , θεάομαι οἷος επενεανιευω . ἀλλά Ποτίδαια ἐγώ Ι ἀποικίζω ἐπί ὁ ἴσος καί ὅμοιος ὁ τε αὐτός νόμιμος δίδωμι καί κατά ἕκαστος ἔτος ὁ ἐπιδημιουργοί ἐκ Κόρινθος πέμπω - Πόντες . καί γάρ , εἰμί ὁ τόπος διαλλάσσω , ἀλλά εἷς ἥδω γένος . καίτοι καί ὁ χωρίον ἄτεχνος ἀπεικάζω πρός ὁ Κόρινθος . ὥσπερ γάρ ἐγώ ὁ Πελοπόννησος ὁ ἰσθμός ἔχω . οὕτως ὁ Παλλήνη ἐκεῖνος .
libanius.declamatio-13 10
ἐπὶ τούτοις μὲν ἐξεπέμψαμεν Ποτίδαιαν , οὗτοι δὲ βίᾳ λαβόντες κατέσχον . ἦν τοῦτο οὐ μικρὸν ἀδίκημα πόλιν συγγενῆ καὶ φίλην δουλεύειν Ἀθηναίοις φρουράν τε παρὰ τούτων δέχεσθαι . καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδὲν διέφερεν ἢ εἰ παρ’ ἡμῶν αὐτῶν τῶν Κορινθίων φόρους ἐπράτ - τοντο . ἡ γὰρ εἰς τοὺς ἀποίκους ὕβρις ἐπὶ τοὺς ἐκ - πέμψαντας εἶχε τὴν ἀναφοράν . ἀλλ’ ὅμως οἱ τοιαῦτα ὑβριζόμενοι καὶ προπηλακιζόμενοι τὴν ἡσυχίαν ἤγομεν , ἦγον δὲ καὶ οἱ Ποτιδαιᾶται παρὰ τὴν αὑτῶν ἀξίαν 10 δεδουλωμένοι . τοὺς φόρους ἀπέφερον , ἐκρίνοντο παρὰ τούτοις [ οἱ Κορίνθιοι ] , τὰς ἐπιβαλλομένας ἐστρατεύοντο . ἀλλ’ ἔνα μὴ καθ’ ἕκαστον λέγω , προθύ - μως ἠτύχουν . 11 . Πόθεν οὖν ἀφόρητοι καὶ ἡμῖν τοῖς Κορινθίοις καὶ τοῖς Ποτιδαιάταις ἐγένοντο οὗτοι ; καὶ τί τοὺς ἀνθρώπους αὐτῶν ἀπέστησε ; τὸ μηκέτι μηδ’ ὡς τοῖς ἄλλοις ὑπηκόοις ἐθέλειν αὐτοῖς χρῆσθαι , περιττότερα δ’ ἐξευρίσκειν ἐπιτάγματα . ταῦτα δ’ ἦν τίνα ; τοὺς ἐπι - δημιουργοὺς μὴ δέχεσθαι , τὰ τείχη καθαιρεῖν , ὅλως ἀνηρῆσθαι . πῶς γὰρ | ἂν οἰκοῖτο πόλις ἡ μήτε ἄρχουσι , τοῖς ἑρμηνεῦσι τῶν νόμων , χρωμένη γυμνή τε οὖσα τειχῶν καὶ ταῦτα ἐν Θρᾴκῃ ; καθ’ ἑκάστην γὰρ δήπουθεν ἡμέραν ἐξῆν ἂν τοῖς Θρᾳξὶ βαδίζειν ἐπὶ τὴν πόλιν .
Lemmas: ἐπί οὗτος μέν ἐκπέμπω Ποτίδαια , οὗτος δέ βία λαμβάνω κατέχω . εἰμί οὗτος οὐ μικρός ἀδίκημα πόλις συγγενής καί φίλος δουλεύω Ἀθηναῖος φρουρά τε παρά οὗτος δέχομαι . καί ὁ πρᾶγμα οὐδείς διαφέρω ἢ εἰμί παρά ἐγώ αὐτός ὁ Κορίνθιος φόρος προιτ - τοντο . ὁ γάρ εἰς ὁ ἄποικος ὕβρις ἐπί ὁ ἐκ - πέμπω ἔχω ὁ ἀναφορά . ἀλλά ὅμως ὁ τοιοῦτος ὑβρίζω καί προπηλακίζω ὁ ἡσυχία ἄγω , ἄγω δέ καί ὁ Ποτιδαιάτης παρά ὁ αὐτός ἄξιος 10 δουλόω . ὁ φόρος ἀποφέρω , κρίνω παρά οὗτος [ ὁ Κορίνθιος ] , ὁ ἐπιβάλλω στρατεύω . ἀλλά εἷς μή κατά ἕκαστος λέγω , προτίθημι - μάω ἀτυχέω . 11 . πόθεν οὖν ἀφόρητος καί ἐγώ ὁ Κορίνθιος καί ὁ Ποτιδαιάτης γίνομαι οὗτος ; καί τίς ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἀφίστημι ; ὁ μηκέτι μηδέ ὡς ὁ ἄλλος ὑπήκοος ἐθέλω αὐτός χράω , περισσός δέ ἐξευρίσκω ἐπίταγμα . οὗτος δέ εἰμί τίς ; ὁ ἐπι - δημιουργός μή δέχομαι , ὁ τεῖχος καθαιρέω , ὅλος ἀναράω . πῶς γάρ | ἄν οἰκέω πόλις ὁ μήτε ἄρχω , ὁ ἑρμηνεύς ὁ νόμος , χράω γυμνός τε εἰμί τεῖχος καί οὗτος ἐν Θρᾴκη ; κατά ἕκαστος γάρ δήπουθεν ἡμέρα ἔξεστι ἄν ὁ Θραῖξ βαδίζω ἐπί ὁ πόλις .
libanius.declamatio-13 12
καὶ ταῦτα ἐπέταττον ὅλως ἔγκλημα μὲν οὐδὲν φανερὸν ἐπάγειν ἔχοντες , εἴγε μὴ ἔγκλημά ἐστιν ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν τοὺς ἐξ ἀρχῆς ἐλευθέρους ὑποψίας δέ τινας καὶ ὑπονοίας λέγοντες . ἀφ’ ὧν γὰρ περὶ Κέρκυραν ἀδικήσασιν αὑτοῖς συνῄδεσαν , οὐδὲ τὴν Ποτίδαιαν ἀσφαλῶς ἔχειν ἡγοῦντο . ἐβούλοντο δὲ καὶ ἡμᾶς τοὺς Κορινθίους λυπεῖν , ὅτι Κερκυραίων ἡμᾶς ἀπεστερήκεσαν , ἄλλων ἀποίκων . τοῦτο γὰρ δὴ καὶ τὸ καινότατόν ἐστιν · ὧν ἠδίκουν αὐτοὶ δίκας ἀπῄτουν ὡς ἀδικούμενοι .
Lemmas: καί οὗτος ἐπιτάσσω ὅλος ἔγκλημα μέν οὐδείς φανερός ἐπάγω ἔχω , εἰ μή ἔγκλημα εἰμί ἐλευθερία ἐπιθυμέω ὁ ἐκ ἀρχή ἐλεύθερος ὑποψία δέ τις καί ὑπόνοια λέγω . ἀπό ὅς γάρ περί Κέρκυρα ἀδικέω ἑαυτοῦ σύνοιδα , οὐδέ ὁ Ποτίδαια ἀσφαλής ἔχω ἡγέομαι . βούλομαι δέ καί ἐγώ ὁ Κορίνθιος λυπέω , ὅτι Κερκυραῖος ἐγώ ἀποστερέω , ἄλλος ἄποικος . οὗτος γάρ δή καί ὁ καινός εἰμί · ὅς ἀδικέω αὐτός δίκη ἀπαιτέω ὡς ἀδικέω .
libanius.declamatio-13 13
διὰ μὲν δὴ ταῦτα ἀδίκως καὶ βιαίως τοῖς Ποτιδαιάταις προσεφέροντο , οἱ δὲ τὰ μὲν πρῶτα ἱκέτευον <καὶ> ἐδέοντο μηδὲν νεωτερίζειν περὶ πόλιν , ἐᾶν <δὲ> τὸν ἐνόντα κόσμον τῆς πολιτείας . ὡς οὐδὲν εὑρέσθαι χρηστὸν οἷοί τ’ ἦσαν , ἀλλ’ ἔπλεον ἐξ Ἀθηνῶν τριήρεις καὶ οἱ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ τείχη κατα - λύσοντες καὶ ἠπειλοῦντο ἀπειλὰς τὰς φρικωδεστάτας , ὅτι δὴ μὴ παραχρῆμα μηδ’ εὐθὺς ἐπείσθησαν αὐτοῖς κελεύουσιν , ὁ δὲ κίνδυνος ἦν αὐτοῖς περὶ ἀνδραποδι - σμοῦ καὶ ἀναστάσεως τῆς πατρίδος , τότε δὴ προσβια - σθέντες οἱ δυστυχεῖς ἐφ’ ἡμᾶς τοὺς πατέρας κατέφυ - γον , ἐπὶ τὴν ἐκπέμψασαν αὐτοὺς πόλιν , ὡς μόνην ταύτην σωτηρίαν ἕξοντες .
Lemmas: διά μέν δή οὗτος ἄδικος καί βίαιος ὁ Ποτιδαιάτης προσφέρω , ὁ δέ ὁ μέν πρῶτος ἱκετεύω <καὶ> δέω μηδείς νεωτερίζω περί πόλις , ἐάω <δὲ> ὁ ἔνειμι κόσμος ὁ πολιτεία . ὡς οὐδείς εὑρίσκω χρηστός οἷος τε ἥδω , ἀλλά πλέω ἐκ Ἀθῆναι τριήρης καί ὁ ὁ ἀρχή καί ὁ τεῖχος κατά - λύω καί ἀπειλέω ἀπειλή ὁ φρικώδης , ὅτι δή μή παραχρῆμα μηδέ εὐθύς πείθω αὐτός κελεύω , ὁ δέ κίνδυνος εἰμί αὐτός περί ἀνδραποδι - σμόω καί ἀνάστασις ὁ πατρίς , τότε δή προσβια - σθέντες ὁ δυστυχής ἐπί ἐγώ ὁ πατήρ καταφύομαι - γος , ἐπί ὁ ἐκπέμπω αὐτός πόλις , ὡς μόνος οὗτος σωτηρία ἔχω .
libanius.declamatio-13 14
καὶ ἡμεῖς ἐδεξάμεθα , ὁμολογοῦμεν . ἢ τί πράττειν ἐχρῆν ; παῖδας ἱκέτας μὴ δέχεσθαι ; βίαν δ’ οὕτως ὠμὴν ἐᾶν ; πολιορκίαν δ’ ἄπορον καὶ τροφὰς ἀπανθρώπους οὐ προσεδοκῶμεν ἔσεσθαι . ἀλλ’ οὐκ εἰς | μακρὰν ταῦτα πάντα ἧκεν ἀθρόως τὰ δεινά . καὶ οὕτως ἠγανάκτησαν οἱ χρηστοὶ ὧς οὐδ’ ὅτε ἡ πόλις αὐτοῖς ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἐνε - πρήσθη . οὔκουν ἔχουσί τινα εἰπεῖν τότε τοιαύτην πολιορκίαν . ἀλλὰ καθαρὰ μὲν ἡ βασιλέως γῆ τοιούτων μυσῶν , ἐμπέπλησται δὲ ἡ Ἑλλὰς κακῶν καὶ μεμίανται .
Lemmas: καί ἐγώ δέχομαι , ὁμολογέω . ἢ τίς πράσσω χρή ; παῖς ἱκέτης μή δέχομαι ; βία δέ οὕτως ὠμός ἐάω ; πολιορκία δέ ἄπορος καί τροφή ἀπάνθρωπος οὐ προσδοκάω εἰμί . ἀλλά οὐ εἰς | μακρός οὗτος πᾶς ἥκω ἀθρόος ὁ δεινός . καί οὕτως ἀγανακτέω ὁ χρηστός ὅς οὐδέ ὅτε ὁ πόλις αὐτός ὑπό ὁ βάρβαρος εἶμαι - πίμπρημι . οὔκουν ἔχω τις λέγω τότε τοιοῦτος πολιορκία . ἀλλά καθαρός μέν ὁ βασιλεύς γῆ τοιοῦτος μυσός , ἐμπίμπλημι δέ ὁ Ἑλλάς κακός καί μιαίνω .
libanius.declamatio-13 15
ἐπειδὴ γὰρ ἐπύθοντο βουλομένους σώζεσθαι τοὺς ἀνθρώπους , εὐθὺς ἐπέστησαν καὶ καθεῖρξαν περιστάν - τες ἐκ γῆς , ἐκ θαλάττης , ὁ ναυτικὸς ὄχλος , οἶ πεζοί , οὐδὲ στῆναι πρὸς ὀλίγον οὐδὲ ἀναπνεῦσαι τοῖς τα - λαιπώροις παρέσχον , ἀλλ’ ὥσπερ θηρία , οὐκ ἀνθρώ - πους ἀπολαβόντες οὕτως ἀκριβῶς παρεφύλαττον τὰς ἀφορμάς , τἀς κατάρσεις , μηδὲν ἐκπλεῦσαι , μηδὲν εἰσ - πλεῦσαι , ἕως αὐτῶν τὰς τροφὰς ὁ χρόνος ἐξανάλωσε καὶ ἦν ὑπόλοιπον οὐδὲν ἄλλο ἢ οἶ τῶν τροφῶν δεό - μένοι .
Lemmas: ἐπεί γάρ πυνθάνομαι βούλομαι σῴζω ὁ ἄνθρωπος , εὐθύς ἐφίστημι καί κατείργω περιίστημι - αἱρέω ἐκ γῆ , ἐκ θάλασσα , ὁ ναυτικός ὄχλος , οἶς πεζός , οὐδέ ἵστημι πρός ὀλίγος οὐδέ ἀναπνέω ὁ τα - λαιπωρος παρέχω , ἀλλά ὥσπερ θηρίον , οὐ ἀνθρώ - πως ἀπολαμβάνω οὕτως ἀκριβῶς παραφυλάσσω ὁ ἀφορμή , ὅς κάταρσις , μηδείς ἐκπλέω , μηδείς εἰς - πλέω , ἠώς αὐτός ὁ τροφή ὁ χρόνος ἐξαναλόω καί εἰμί ὑπόλοιπος οὐδείς ἄλλος ἢ ὅς ὁ τροφή δήω - μένω .
libanius.declamatio-13 16
τότε τοίνυν ἐλεῆσαι δέον , ἐξαγαγεῖν τοὺς ἀνθρώπους , ἀλλήλων ἐξαρπάσαι , οὐδὲν γὰρ τῶν ἔνδον νεωτεριζομένων ἠγνόουν οἱ προσκαθήμενοι καὶ προσ - εδρεύοντες καὶ ὀδυρομένων τὴν χρείαν ἀκούοντες , οἱ δὲ τοὺς ἀνθρώπους ἐπαφῆκαν ἀλλήλοις καὶ τὸ ἐν τοῖς μύθοις δεῖπνον ἀνέμειναν γενέσθαι καὶ ἀναλωθῆναι περὶ αὑτὴν τὴν πόλιν καὶ ἐμπλησθῆναι Ποτιδαιάτας κακῶν . 17 . Ἀπὸ τοιοῦτ’ ὢν ὑμῖν ἔργων ὁ τῶν Ἀθηναίων δῆμος παρέστηκεν ἐρήμην μὲν ἀνδρῶν ποιήσας τὴν Ποτίδαιαν πόλιν , πλήρη δὲ ἀσεβείας , καὶ τοὺς μὲν ταῖς τραπέζαις παραδούς , τὸ πλέον μέρος , ὀλίγους δὲ ἀνθ’ ώπους ἐξελάσας δυστυχεστέρους τῶν ἀναλωθέν - των καὶ μᾶλλον οἰκτροὺς τὰ δεινὰ ἐν ἑαυτοῖς φέρον - τὰς , πολιορκουμένους ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς .
Lemmas: τότε τοίνυν ἐλεέω δέω , ἐξάγω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλήλων ἐξαρπάζω , οὐδείς γάρ ὁ ἔνδον νεωτερίζω ἀγνοέω ὁ προσκάθημαι καί προς - εδρεύω καί ὀδύρομαι ὁ χρεία ἀκούω , ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος ἐπαφίημι ἀλλήλων καί ὁ ἐν ὁ μῦθος δεῖπνον ἀναμένω γίγνομαι καί ἀναλίσκω περί αὐτός ὁ πόλις καί ἐμπίμπλημι Ποτιδαιάτης κακός . 17 . ἀπό τοιούτος εἰμί σύ ἔργον ὁ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος παρίστημι ἐρῆμος μέν ἀνήρ ποιέω ὁ Ποτίδαια πόλις , πλήρης δέ ἀσέβεια , καί ὁ μέν ὁ τράπεζα παραδίδωμι , ὁ πλείων μέρος , ὀλίγος δέ ἀντί ώπος ἐξαιρέω δυστυχής ὁ ἀναλίσκω - ὁ καί μᾶλλον οἰκτρός ὁ δεινός ἐν ἑαυτοῦ φέρω - ὁ , πολιορκέω ἐπί ὁ συμφορά .
libanius.declamatio-13 23
Παράδειγμα | δὲ τούτων ἔξεστιν ὑμῖν ἐναρ - " γὲς ποιήσασθαι καὶ ὅ πάντες ἴστε . ὁρᾶτε τοὺς Λακε - δαιμονίους οὔτε ἀρχομένους πολέμου οὔτε σπεύδοντας , ἀλλ’ ἐπὶ πλεῖστον βουλευομένους τε καὶ σκεπτομένους , ἐφ’ ὅσον νῦν ἐμέλλησαν . κρατήσαντες γὰρ ἐν ἴσῳ τοῖς φεύγουσιν ἀνεχώρουν τὸ μὲν τρέψασθαι νίκην νομίσαντες , τὸ δ’ ἐπακολουθεῖν ἀπανθρωπίαν . τοῦτον εἶναι τοῖς Ἕλλησι τῶν πολέμων ὅρον , τοῦτον κανόνα δεῖ τὰς πρὸς ἀλλήλους διαφορὰς μετρίως καὶ δημοτικῶς τίθεσθαι , εἰσβάλλειν , τοὺς προσμίξαντας κρατῆσαι , κατασημήνασθαι τὴν νίκην τροπαίῳ .
Lemmas: παράδειγμα | δέ οὗτος ἔξεστι σύ ἐναρ - " ΓΕΣ ποιέω καί ὁ πᾶς οἶδα . ὁράω ὁ Λακές - δαιμόνιος οὔτε ἄρχω πόλεμος οὔτε σπεύδω , ἀλλά ἐπί πλεῖστος βουλεύω τε καί σκοπέω , ἐπί ὅσον νῦν μέλλω . κρατέω γάρ ἐν ἴσος ὁ φεύγω ἀναχωρέω ὁ μέν τρέπω νίκη νομίζω , ὁ δέ ἐπακολουθέω ἀπανθρωπία . οὗτος ἔρχομαι ὁ Ἕλλην ὁ πόλεμος ὅρος , οὗτος κανών δέω ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά μέτριος καί δημοτικός τίθημι , εἰσβάλλω , ὁ προσμείγνυμι κρατέω , κατασημαίνω ὁ νίκη τρόπαιον .
libanius.declamatio-13 24
ταῦτ’ ἔστιν ἀνθρώπων Ἑλλήνων τοῦ γένους αἰσθανομένων , πολλὰ ἐχόντων ἀντιθεῖναι τῷ πολέμῳ , πανηγύρεις κοινάς , ἆθλα Ἀμφικτυονικά , τὸν Δία , τὸν Ποσειδῶ , τὰς θυσίας , τὰ μυστήρια . ὧν δεῖ πλείονα ποιεῖσθαι λόγον τούς γε εὐσεβοῦντας τῆς εἰς τὸ παρὸν φιλονεικίας . τὰ μὲν γάρ , ἀφ’ οὗ τὴν Ἑλλάδα οἰκοῦμεν , ἔστι τε καὶ ἔσται καὶ κα - λῶς γίγνεται , πόλεμος δέ , κἂν ἐπὶ πλεῖστον προχωρήσῃ , καταλύεται .
Lemmas: αὐτός εἰμί ἄνθρωπος Έλληνας ὁ γένος αἰσθάνομαι , πολύς ἔχω ἀντιτίθημι ὁ πόλεμος , πανήγυρις κοινός , ἆθλον Ἀμφικτυονικός , ὁ Ζεύς , ὁ Ποσειδῶν , ὁ θυσία , ὁ μυστήριο . ὅς δέω πολύς ποιέω λόγος ὁ γε εὐσεβέω ὁ εἰς ὁ πάρειμι φιλονικία . ὁ μέν γάρ , ἀπό ὅς ὁ Ἑλλάς οἰκέω , εἰμί τε καί εἰμί καί ἄν - Λῶς γίγνομαι , πόλεμος δέ , κἀν ἐπί πλεῖστος προχωρέω , καταλύω .
libanius.declamatio-13 27
ποῦ δ’ ἐγχωρεῖ τὸν πόλε - μον προβάλλεσθαι φιλανθρωπίας μὲν Ἑλληνικῆς ἀναι - ρουμένης , ἀντεισαγομένων δὲ τοιούτων κακῶν ; οὐ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἐστιν ἀσεβοῦντας οὐδὲ βιαζομένους τὴν φύσιν ἀντιτιθέναι τῷ πολέμῳ τὸν αὑτῶν τρόπον οὐδὲ τοῖς ἐχθρῶν νόμῳ | πραττομένοις τὴν εἰς τοὺς θεοὺς εὐσέβειαν Παραγράφεσθαι . τὸ γὰρ πρᾶγμα τοι - οῦτόν ἐστι . πάντες οἱ πολεμοῦντες πρὸς μὲν ἀλλήλους ἐγκλήματα ἔχουσι καὶ διαφοράς , οἱ μὲν ἐπὶ μικροτέροις , οἱ δ’ ἐπὶ μείζοσι , τοὺς δὲ θεοὺς οὐδὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἔχουσιν αἰτιάσασθαι .
Lemmas: ποῦ δέ ἐγχωρέω ὁ πόλος - νυμφότιμον προβάλλω φιλανθρωπία μέν Ἑλληνικός ἀνης - Ρουμένης , ἀντείνω δέ τοιοῦτος κακός ; οὐ γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ἀσεβέω οὐδέ βιάζω ὁ φύσις ἀντιτίθημι ὁ πόλεμος ὁ αὐτός τρόπος οὐδέ ὁ ἐχθρός νόμος | πράσσω ὁ εἰς ὁ θεός εὐσέβεια παραγράφω . ὁ γάρ πρᾶγμα σύ - οὗτος εἰμί . πᾶς ὁ πολεμέω πρός μέν ἀλλήλων ἔγκλημα ἔχω καί διαφορά , ὁ μέν ἐπί μικρός , ὁ δέ ἐπί μέγας , ὁ δέ θεός οὐδείς οὔτε μικρός οὔτε μέγας ἔχω αἰτιάομαι .
libanius.declamatio-13 34
ποῖα μὲν ἀγάλματα ὑμῖν ἐστιν ἃ μὴ με - μίανται , τίνες δὲ ἄχραντοι βωμοὶ τῶν ἐκεῖ ; οὐδ’ ὁ παρ’ ὑμῖν ἔτι βωμὸς ἔστιν ὃν Ἐλέου καλεῖτε . τὸ γὰρ ἔργον ἀπόλωλεν . | ἀνθ’ ὧν νῦν ἱδρύεσθε βωμοὺς ‘4πανθρωπίας , Ὠμότητος , Ἀσεβείας , τῶν δεινοτάτων ἀπάντων . ὡς τά γε ἐπὶ τοῖς χρηστοῖς καὶ φιλανθρώποις ὑπομνήματα ἀνατέτραπται καὶ παντάπασιν ἐξαλήλιπται .
Lemmas: ποῖος μέν ἄγαλμα σύ εἰμί ὅς μή ἐγώ - μιάντης , τίς δέ ἄχραντος βωμός ὁ ἐκεῖ ; οὐδέ ὁ παρά σύ ἔτι βωμός εἰμί ὅς Ἔλεος καλέω . ὁ γάρ ἔργον ἀπόλλυμι . | ἀντί ὅς νῦν ἱδρύω βωμός ‘4πανθρωπίας , ὠμότης , ἀσέβεια , ὁ δεινός ἀπαντάω . ὡς ὁ γε ἐπί ὁ χρηστός καί φιλάνθρωπος ὑπόμνημα ἀνατρέπω καί παντάπασι ἐξαλείφω .
libanius.declamatio-13 35
πολλὰ δ’ ἔχων ἔτι περὶ τῆς ἀσεβείας λέγειν παρα - λείπω , τοὺς χθονίους δαίμονας , οἷς οὐδὲν τῶν νομι - ζομένων ἐγένετο , τὰς ψυχὰς τῶν ἀποθανόντων μηδενὸς ὧν δεῖ τυχούσας , τοὺς ἐν ἀπάσαις ταῖς πόλεσι θεούς , οἷς οὗτοι μετὰ ταῦτα προσίασιν ἐναγεῖς γεγονότες , ἣν πλέουσι θάλατταν , ἥτις οὐδέποτ’ ἂν αὐτοὺς ἐκκαθά - ρειεν , αὐτὸν τὸν Ποσειδῶ οὗ τὴν λῆξιν μιαίνουσιν . 36 . Ἀλλ’ ὡς μὲν οὐκ ἀσεβῆ καὶ δεινὰ ταῦτα , εἰ καὶ σφόδρα εἰσὶ δεινοὶ λέγειν , οὐκ ἂν ἀντείποιεν . ’ίσως δ’ αὐτοὺς τοὺς ταλαιπώρους Ποτιδαιάτας αἰτιά - σονται καὶ παρ’ ἐκείνους φήσουσιν εἶναι τὰ μι - άσματα τοὺς ἁψαμένους αὑτῶν . τοῦτο γὰρ λοιπὸν τὸ πρὸς οἶς πεπόνθασι καὶ τὴν αἰτίαν αὐτῶν ἐνέγκα - σθαι . ἐγὼ δ’ ὡς μὲν οὐχὶ κἀκεῖνοι γεγόνασι καὶ εἰσὶν ἐναγεῖς μετὰ τοιαύτας τροφάς , οὐκ ἀντιλέγω . λέγω μέντοι τοῦτο αὐτὸ μείζονα ἔλεγχον εἶναι τῆς Ἀθηναίων ἀσεβείας . εἰ γὰρ μηδὲ οἱ βιασθέντες εἰσὶ καθαροί , πῶς οἱ καταναγκάσαντες ; καὶ εἰ τοὺς ἐλεηθέντας ἂν δικαίως ὑπὸ πάντων ἐφ’ οἷς ἠτύχησαν ἀναγκαῖον μι - σεῖν , πῶς οὐ τούτους πλέον οἴ κἀκείνους εἰς τὸ μία - σμᾶ προσήγαγον ;
Lemmas: πολύς δέ ἔχω ἔτι περί ὁ ἀσέβεια λέγω παρά - λείπω , ὁ χθόνιος δαίμων , ὅς οὐδείς ὁ νωμι - ζόω γίνομαι , ὁ ψυχή ὁ ἀποθνῄσκω μηδείς ὅς δέω τυγχάνω , ὁ ἐν ἀπάω ὁ πόλις θεός , ὅς οὗτος μετά οὗτος προσέρχομαι ἐναγής γίγνομαι , ὅς πλέω θάλασσα , ὅστις οὐδέποτε ἄν αὐτός ἐκκαθά - ῥέω , αὐτός ὁ Ποσειδῶν ὅς ὁ λῆξις μιαίνω . 36 . ἀλλά ὡς μέν οὐ ἀσεβής καί δεινός οὗτος , εἰμί καί σφόδρα εἰμί δεινός λέγω , οὐ ἄν ἀντιλέγω . ἵημι δέ αὐτός ὁ ταλαίπωρος Ποτιδαιάτης αἰτιάομαι - σοντ καί παρά ἐκεῖνος φημί ἔρχομαι ὁ μι - ᾆσμα ὁ ἅπτω αὐτός . οὗτος γάρ λοιπός ὁ πρός οἶς πάσχω καί ὁ αἰτία αὐτός φέρω - ἕπομαι . ἐγώ δέ ὡς μέν οὐ ἐκεῖνος γίγνομαι καί εἰμί ἐναγής μετά τοιοῦτος τροφή , οὐ ἀντιλέγω . λέγω μέντοι οὗτος αὐτός μέγας ἔλεγχος ἔρχομαι ὁ Ἀθηναῖος ἀσέβεια . εἰμί γάρ μηδέ ὁ βιάζω εἰμί καθαρός , πῶς ὁ καταναγκάζω ; καί εἰμί ὁ ἐλεέω ἄν δίκαιος ὑπό πᾶς ἐπί ὅς ἀτυχέω ἀναγκαῖος μι - σέω , πῶς οὐ οὗτος πλείων ὅς ἐκεῖνος εἰς ὁ εἷς - σμάω προσάγω ;
libanius.declamatio-13 37
ὥσπερ δέ , οἶμαι , τοῖς μανεῖσι , κἂν τὰ μέγιστα ἐξαμαρτεῖν προαχθῶσιν , οὐκ αὐτοῖς , ἀλλὰ τῇ μανίᾳ τὰς ἁμαρτίας προφέρομεν , οὕτω μηδὲ Ποτιδαιάταις , ἀλλὰ τοῖς αἰτίοις τὴν ἀσέβειαν λογιζώ - μεθα . παρὰ τούτων γὰρ καὶ διὰ τούτους παρελθοῦσα εἰς τὴν πόλιν ἡ μανία ἀγνοῆσαί τε ἀλλήλους ἐποίησε καὶ τὰ δεινὰ ταῦτα ἐξεργάσασθαι . ἤ πῶς ἐδύναντο ἐκεῖνοι σωφρονῆσαι , τίνα δ’ ἀποστροφὴν εὑρεῖν τῶν κακῶν φρουρούμενοι μὲν οὕτως ἀκριβῶς , | ὁρῶν - τες δ’ ὑμᾶς περιεστηκότας φιλοπόνως , τὰς ναῦς ἐφορ - μούσας , ἄλλους ἐπ’ ἄλλοις στρατηγοὺς πλέοντας , οὐδὲν τῶν εἰς σωτηρίαν φερόντων , τὰ ἔνδον πάντα ἐξανηλω - μένα ; πόθεν οὖν εἶχον τραφῆναι ; ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ; γέλως ταῦτα καὶ χλεύη πρὸς οἷς ἠτυχήκασιν . 38 . Ἀλλ᾿ ἐξῆν , φησι , παραδοῦναι τὴν πόλιν . καὶ γὰρ τοῦτο ἐροῦσι σφόδρα γε λόγον λέγοντες φιλ - άνθρωπον ἢ μέτριον . οὑτωσὶ δὲ σκοπεῖτε . Ποτιδαιᾶται μάλιστα μὲν εἰ καὶ ] τῆς ἐλευθερίας ἐπεθύμουν πεμ - φθέντες εἰς Θρᾴκην οὐδὲν θαυμαστὸν ἦν , ἀλλὰ γνώμη πολλή . ἐκεῖνοί τε γὰρ ἀήθεις ἑτέρων ὑπακούειν οὗτοί τε ὑβρισταί . πάντες δ’ οἱ παρὰ τὴν ἀξίαν δου - λεύοντες κἂν ἀποστῶσι νεωτερίζουσι κἂν δουλεύοντες ἀνέχωνται . καὶ ὅτι γε πρᾶγμα εἰκὸς ἐποίουν εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς τάξιν αὑτοὺς ἐπανάγοντες , ἡ τοῦ πολέμου πρόφασις μαρτυρεῖ . διὰ τί γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι πολε - μοῦσιν ἢ μετ’ ἐκείνων ἡμεῖς ; οὐχ ἔνα οἶ νῦν δεδου - λωμένοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολάβωσι ; πάντας ἂν οἶμαι τοῦθ’ ὁμολογῆσαι .
Lemmas: ὥσπερ δέ , οἴομαι , ὁ μαίνομαι , κἀν ὁ μέγας ἐξαμαρτάνω προάγω , οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ μανία ὁ ἁμαρτία προφέρω , οὕτως μηδέ Ποτιδαιάτης , ἀλλά ὁ αἴτιος ὁ ἀσέβεια λογίζω - μέθη . παρά οὗτος γάρ καί διά οὗτος παρέρχομαι εἰς ὁ πόλις ὁ μανία ἀγνοέω τε ἀλλήλων ποιέω καί ὁ δεινός οὗτος ἐξεργάζομαι . ἤ πῶς δύναμαι ἐκεῖνος σωφρονέω , τίς δέ ἀποστροφή εὑρίσκω ὁ κακός φρουρέω μέν οὕτως ἀκριβῶς , | ὁράω - αἱρέω δέ σύ περιίστημι φιλόπονος , ὁ ναῦς φώρ - Μοῦσα , ἄλλος ἐπί ἄλλος στρατηγός πλέω , οὐδείς ὁ εἰμί σωτηρία φέρω , ὁ ἔνδον πᾶς ἐξαναλίσκω - Μένα ; πόθεν οὖν ἔχω τρέφω ; ἐκ ὁ οὐρανός ; γέλως οὗτος καί χλεύη πρός ὅς ἀτυχέω . 38 . ἀλλά ἔξεστι , φημί , παραδίδωμι ὁ πόλις . καί γάρ οὗτος λέγω σφόδρα γε λόγος λέγω φίλος - ἄνθρωπος ἢ μέτριος . οὕτως δέ σκοπέω . Ποτιδαιάτης μάλιστα μέν εἰμί καί ] ὁ ἐλευθερία ἐπιθυμέω πε - φθίω εἰς Θρᾴκη οὐδείς θαυμαστός εἰμί , ἀλλά γνώμη πολύς . ἐκεῖνος τε γάρ ἀήθης ἕτερος ὑπακούω οὗτος τε ὑβριστής . πᾶς δέ ὁ παρά ὁ ἄξιος δήω - λεύω κἀν ἀφίστημι νεωτερίζω κἀν δουλεύω ἀνέχω . καί ὅτι γε πρᾶγμα ἔοικα ποιέω εἰς ὁ ἐκ ἀρχή τάξις ἑαυτοῦ ἐπανάγω , ὁ ὁ πόλεμος πρόφασις μαρτυρέω . διά τίς γάρ ὁ Λακεδαιμόνιος πόλος - Μουσίν ἢ μετά ἐκεῖνος ἐγώ ; οὐ εἷς οἶς νῦν Δέδου - λωμένοι ὁ ἐλευθερία ἀπολαμβάνω ; πᾶς ἄν οἴομαι οὗτος ὁμολογέω .
libanius.declamatio-13 39
μὴ τοίνυν νομίζετε τοὺς μὲν ἔξω τῆς συμφορᾶς ὄντας καὶ πολεμεῖν καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομένειν , ἴνα οἱ δουλεύοντες τῶν δικαίων τυγχάνω - σιν , αὐτοὺς δὲ τοὺς δουλεύοντας οὕτως ἀναισθήτους ὑπάρχειν ὡς μηδέποτε ἀπαλλαγῆναι βούλεσθαι τῶν κρατούντων , μηδὲ τὰ μὲν ἀργυρώνητα ταῦτα ἀνδρά - ποδα ὧν τὰ πολλὰ ἐκ Καρίας καὶ Φρυγίας τὴν τιμὴν καταθέντες ἄγομεν , τοὺς Καρίωνας καὶ Ξανθίας , οὕτως εἶναι μεγαλοψύχους ὥστε ἀεὶ τὴν ἐλευθερίαν ὀνειρο - πολεῖν καὶ εὔχεσθαι , τοὺς δ’ ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος , τοὺς Κορινθίων παῖδας , τὸ τῶν Βακχιαδῶν γένος , τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν , οὕτω ταπεινῶς | πράττειν ὥστε δουλεύοντας ἀνέχεσθαι . καὶ τίνα ταῦτα λόγον ἔχει ;
Lemmas: μή τοίνυν νομίζω ὁ μέν ἔξω ὁ συμφορά είμαι καί πολεμέω καί πᾶς ὁστισοῦν ὑπομένω , ἵνα ὁ δουλεύω ὁ δίκαιος τυγχάνω - βρόχος , αὐτός δέ ὁ δουλεύω οὕτως ἀναίσθητος ὑπάρχω ὡς μηδέποτε ἀπαλλάσσω βούλομαι ὁ κρατέω , μηδέ ὁ μέν ἀργυρώνητος οὗτος ἀνήρ - πόδας ὅς ὁ πολύς ἐκ Καρία καί Φρυγία ὁ τιμή κατατίθημι ἄγω , ὁ Καρίων καί Ξανθίας , οὕτως ἔρχομαι μεγαλόψυχος ὥστε ἀεί ὁ ἐλευθερία όνειρο - πολέω καί εὔχομαι , ὁ δέ ἐκ μέσος ὁ Ἑλλάς , ὁ Κορίνθιος παῖς , ὁ ὁ Βακχιάδαι γένος , ὁ ὁ Ἡρακλείδης , οὕτως ταπεινός | πράσσω ὥστε δουλεύω ἀνέχω . καί τίς οὗτος λόγος ἔχω ;
libanius.declamatio-13 40
οὔκουν ἐχρῆν οὕτως ἀγνώμονας καὶ πικροὺς τοὺς ἄρχοντας εἶναι ὥστ’ ἐπὶ πᾶν ἐξελθεῖν , εἴ τις ἐπεθύ - μησεν ὧν ἐξ ἀρχῆς εἶχεν ἀγαθῶν . τὸ γὰρ ἔγκλημα ἦν οὐ καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος οὐδ’ ἐπιβουλὴ τοῖς μικρο - τέροις οὐδ’ ὅλως ὕβρις καὶ βία οὐδ’ ἃ νῦν Ἀθηναῖοι πράττουσιν , ἀλλ’ ἐλευθερίας ἐπιθυμία καὶ τοῦ τῶν ἴσων μετέχειν , ὑπὲρ ὧν καὶ τοῖς βαρβάροις ἐπολεμοῦμεν . δεῖ δέ , οἶμαι , καὶ τοὺς ἡγεμόνας , ἄν γε ὦσι μέτριοι , οὐ τῷ βιάζεσθαι προσάγεσθαι τοὺς συμμάχους , ἀλλὰ πείθοντας . καὶ πολλῷ βέλτιον μὴ φρουραῖς φυλάττειν , ἀλλὰ τῷ ταὐτὰ συμφέρειν ἀμφοτέροις . βία μὲν γὰρ ἀπιστίαν , εὔνοια δὲ πίστιν ἐργάζεται . 41 . Ταῦτα μὲν ἦν , ὦ Ἕλληνες , καὶ πολλῷ πλείω τούτων λέγειν , εἰ τῆς ἐλευθερίας ἡττηθέντες καὶ καλὴν ἐλπίδα ἐλπίσαντες καθ’ αὑτοὺς ἐπεχείρησαν γενέσθαι . οὐ μὴν ὑπὲρ ταύτης γ’ ἐφιλονείκουν , ἀλλ’ ἑώρων αὑτοῖς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ καὶ ἀναστάσεως καὶ πάντων τῶν δεινοτάτων ὑπάρχοντα καὶ μηδὲν τούτους μέτριον καὶ φιλάνθρωπον μήτε διανοουμένους μήτε πράξοντας . τοὺς γὰρ καὶ πρὶν ἀποστῆναι τοιαῦτα ἐπιτάττοντας , οἷον τὰ τείχη κατασκάπτειν καὶ μετα - βάλλειν τὴν πολιτείαν , τί προσδοκᾶν ἔδει πράξειν ἀποστάντων ; οὐκ ἐξανδραποδιεῖν τὴν πόλιν ; οὐκ ἀνα - στήσειν παῖδας καὶ γυναῖκας ; οὐκ αὐτοὺς τὴν χώραν καθέξειν ;
Lemmas: οὔκουν χρή οὕτως ἀγνώμων καί πικρός ὁ ἄρχω ἔρχομαι ὥστε ἐπί πᾶς ἐξέρχομαι , εἰμί τις ἐπιθύω - παραμάω ὅς ἐκ ἀρχή ἔχω ἀγαθός . ὁ γάρ ἔγκλημα εἰμί οὐ καταστροφή ὁ Ἑλλάς οὐδέ ἐπιβουλή ὁ μικρός - τέρος οὐδέ ὅλος ὕβρις καί βία οὐδέ ὅς νῦν Ἀθηναῖος πράσσω , ἀλλά ἐλευθερία ἐπιθυμία καί ὁ ὁ ἴσος μετέχω , ὑπέρ ὅς καί ὁ βάρβαρος πολεμέω . δέω δέ , οἴομαι , καί ὁ ηγεμόνας , ἄν γε εἰμί μέτριος , οὐ ὁ βιάζω προσάγω ὁ σύμμαχος , ἀλλά πείθω . καί πολύς ἀγαθός μή φρουρά φυλάσσω , ἀλλά ὁ αὐτός συμφέρω ἀμφότερος . βία μέν γάρ ἀπιστία , εὔνοια δέ πίστις ἐργάζομαι . 41 . Ταΰς μέν εἰμί , ὦ Ἕλλην , καί πολύς πλείων οὗτος λέγω , εἰμί ὁ ἐλευθερία ἡσσάομαι καί καλός ἐλπίς ἐλπίζω κατά ἑαυτοῦ ἐπιχειρέω γίγνομαι . οὐ μήν ὑπέρ οὗτος γε φιλονεικέω , ἀλλά ὁράω ἑαυτοῦ ὁ ἀγών ὑπέρ ἀνδραποδισμός καί ἀνάστασις καί πᾶς ὁ δεινός ὑπάρχω καί μηδείς οὗτος μέτριος καί φιλάνθρωπος μήτε διανοέω μήτε πράσσω . ὁ γάρ καί πρίν ἀφίστημι τοιοῦτος ἐπιτάσσω , οἷος ὁ τεῖχος κατασκάπτω καί μετά - βάλλω ὁ πολιτεία , τίς προσδοκάω δέω πράσσω ἀφίστημι ; οὐ ἐξανδραποδίζω ὁ πόλις ; οὐ ἀνα - ἵστημι παῖς καί γυνή ; οὐ αὐτός ὁ χώρα κατέχω ;
libanius.declamatio-13 42
καὶ ὅτι ταῦτ’ εὐλόγως ἐφοβοῦντο , αὐτὰ μαρτυρεῖ τὰ πραχθέντα . οὐ γὰρ ἔφθησαν παραδοῦναι τὴν πόλιν καὶ παραχρῆμα ἐξηλαύνοντο ἄποροι , γυμνοί , πάντων ἀποστερηθέντες , πολιτείας , πατρίδος , κτημάτων , οἰκτρὸν τοῖς ἐντυχοῦσι θέαμα , πλανώμενοι μετὰ τῶν ὑπολοίπων παίδων καὶ γυναικῶν . οὐδ’ ἂν εἷς ἐφίκοιτο τῷ λόγῳ τῶν ἐκείνοις κακῶν πολλῶν ὄντων .
Lemmas: καί ὅτι αὐτός εὔλογος φοβέω , αὐτός μαρτυρέω ὁ πράσσω . οὐ γάρ φθάνω παραδίδωμι ὁ πόλις καί παραχρῆμα ἐξελαύνω ἄπορος , γυμνός , πᾶς ἀποστερέω , πολιτεία , πατρίς , κτῆμα , οἰκτρός ὁ ἐντυγχάνω θέαμα , πλανάω μετά ὁ ὑπόλοιπος παῖς καί γυνή . οὐδέ ἄν εἷς ἐφικνέομαι ὁ λόγος ὁ ἐκεῖνος κακός πολύς εἰμί .
libanius.declamatio-13 43
καίτοι γε | οἱ μηδὲ δυστυχήσαντας αὐτοὺς οὕτως ἐν τῇ πολιορκίᾳ ἐλεήσαντες τί οὐκ ἂν διἐθεσαν , εἴ γ’ εὐτυ - χοῦντας παρέλαβον ; πῶς δ’ ἂν ἐφείσαντο τῶν σωμά - τῶν τότε οἱ μηδ’ ὅτε ἐτράφησαν οὕτως ; οὐκ ἦν ἱκανὸν ἐξανηλῶσθαι τοσούτους καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ δήμου μέρος ἐν τῷ δήμῳ δεδαπανῆσθαι ; οὐκ ἦν ἱκανὸν θη - ῥίων δίκην τοὺς ἀνθρώπους σεσιτῆσθαι ; ἀλλ’ ἔδει τούτους πρὸς τούτοις τοῖς καλοῖς καὶ ἄλλα προσνεανι - εύσασθαι , φυγήν , ἀπορίαν , πάντα ἃ νῦν ὑπομένουσιν · ἆρα ὁρᾶτε καὶ λογίζεσθε , ὑπὲρ ὅσων καὶ οἴων ἀντεῖχον οἱ δυστυχεῖς ; μεῖζόν τι <σημεῖον> τῆς τούτων θρωπίας ; ἀνεκτοτέραν τῆς Ἀθηναίων τυραννίδος τὴν πολιορκίαν ἐπῄνεσαν . ἀλλήλων ἐγεύσαντο . ἐμπλῆσαι γὰρ τὴν τούτων ὠμότητα ἁλόντες οὐκ ἐδύναντο .
Lemmas: καίτοι γε | ὁ μηδέ δυστυχέω αὐτός οὕτως ἐν ὁ πολιορκία ἐλεέω τίς οὐ ἄν διαθέτω , εἰμί γε εὐτυ - Χούντας παραλαμβάνω ; πῶς δέ ἄν ἐφίζω ὁ σώμα - ὁ τότε ὁ μηδέ ὅτε τρέφω οὕτως ; οὐ εἰμί ἱκανός ἐξαναλίσκω τοσοῦτος καί ὁ πλεῖστος ὁ δῆμος μέρος ἐν ὁ δῆμος δαπανάω ; οὐ εἰμί ἱκανός τίθημι - Ῥίον δίκη ὁ ἄνθρωπος σείω ; ἀλλά δέω οὗτος πρός οὗτος ὁ καλός καί ἄλλος προσνέω - εὕω , φυγή , ἀπορία , πᾶς ὅς νῦν ὑπομένω · ἆρα ὁράω καί λογίζομαι , ὑπέρ ὅσος καί οἶος ἀντέχω ὁ δυστυχής ; μέγας τίς <σημεῖον> ὁ οὗτος θρωπίας ; ἀνεκτός ὁ Ἀθηναῖος τυραννίς ὁ πολιορκία ἐπαινέω . ἀλλήλων γεύω . ἐμπίμπλημι γάρ ὁ οὗτος ὠμότης ἁλίσκομαι οὐ δύναμαι .
libanius.declamatio-13 44
ἐδήλωσε δὲ ταῦτα ὁ χρηστὸς δῆμος . οὐ γὰρ ὅπως ἢ τοὺς παθόντας ὧν ἔπαθον ᾤκτειρεν ἢ τοὺς ταῦτα βιασαμένους στρατηγοὺς κατεμέμψατο . πόθεν ; ὅς γε τοὐναντίον ὧς φιλανθρώπων κατέγνωκεν . αἰτίαν ἔσχον Ἑστιόδωρος καὶ Φανόμαχος καὶ Ξενοφῶν οὐκ ἐπὶ τοῖς δείπνοις οὐδ’ ἐπὶ ταῖς τραπέζαις , ἀλλ’ ὅτι τοὺς λοι - ποὺς ὑποσπόνδους ἀφῆκαν ἐξελθεῖν . διόπερ οὐδ’ ἄγνοιαν ἔστιν αὐτοῖς προφασίσασθαι τῶν πραχθέντων . ἡ γὰρ μετὰ ταῦτα ἀπανθρωπία τὸ κἀκεῖνα εἰδέναι μαρτυρεῖ .
Lemmas: δηλόω δέ οὗτος ὁ χρηστός δῆμος . οὐ γάρ ὅπως ἢ ὁ πάσχω ὅς πάσχω οἰκτίρω ἢ ὁ οὗτος βιάζω στρατηγός καταμέμφομαι . πόθεν ; ὅς γε ἐναντίος ὅς φιλάνθρωπος καταγιγνώσκω . αἰτία ἔχω Ἑστιόδωρος καί Φανόμαχος καί Ξενοφῶν οὐ ἐπί ὁ δεῖπνον οὐδέ ἐπί ὁ τράπεζα , ἀλλά ὅτι ὁ Λόι - πούς ὑπόσπονδος ἀφίημι ἐξέρχομαι . διόπερ οὐδέ ἄγνοια εἰμί αὐτός προφασίζομαι ὁ πράσσω . ὁ γάρ μετά οὗτος ἀπανθρωπία ὁ κᾀκεῖνας οἶδα μαρτυρέω .
libanius.declamatio-13 45
τί οὖν ἐβούλεσθε ; τί δὲ ἔδει χρήσασθαι τοῖς περιττοῖς ; ἀναγκάζομαι γὰρ καὶ ὑπὲρ τῶν στρα - τηγῶν λέγειν , ἀποκρίνασθε , ὦ φιλάνθρωποι , πάλιν εἰς Ποτίδαιαν καθεῖρξαι καθάπερ θηρία καὶ τοὺς ὑπολει - πομένους ἀλλήλοις προβαλεῖν καὶ ὅσον ἦν λείψανον τοῦ γένους ἐν αὑτῷ δαπανῆσαι , μηδένα δ’ | ἐξ - ἐλθεῖν Ποτιδαίας μηδὲ τῆς συμφορᾶς ἄγγελον , ἀλλὰ διανείμασθαι πάντας ἑαυτούς , ἕως ἂν ὑπολειφθῇ τὰ οἰκοδομήματα , ἢ τοῦτο μὲν οὐχί , διασπασθέντας δ’ ὑφ’ ὑμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ὑμετέρων χειρῶν ἀπολέσθαι ;
Lemmas: τίς οὖν βούλομαι ; τίς δέ δέω χράω ὁ περισσός ; ἀναγκάζω γάρ καί ὑπέρ ὁ στρα - τηγῶν λέγω , ἀποκρίνω , ὦ φιλάνθρωπος , πάλιν εἰς Ποτίδαια κατείργω καθά θηρίον καί ὁ ὑπολύω - πομενος ἀλλήλων προβάλλω καί ὅσον εἰμί λείψανον ὁ γένος ἐν ἑαυτοῦ δαπανάω , μηδείς δέ | ἐκ - ἔρχομαι Ποτίδαια μηδέ ὁ συμφορά ἄγγελος , ἀλλά διανέμω πᾶς ἑαυτοῦ , ἠώς ἄν ὑπολείπω ὁ οἰκοδόμημα , ἢ οὗτος μέν οὐ , διασπάω δέ ὑπό σύ αὐτός καί ὁ ὑμέτερος χείρ ἀπόλλυμι ;
libanius.declamatio-13 46
ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖτε κἂν αὐτοὶ γεύσασθαι τῶν σωμάτων ἡδέως . καὶ τοῦτο ἂν ἴσως ἐνέπλησεν ὑμᾶς μόνον , ὧς τά γε νῦν ταῦτα μικρὰ ἦν , δῆμος ἐν ἑαυτῷ τρεφόμενος καὶ πάντα αὐτὸς αὑτῷ , οἶ σιτούμενοι , τὰ σιτούμενα , οἱ πεινῶντες , αἱ ἑστιάσεις , πρὸς ταῖς τρα - πέζαις τὰ σιτία , ἕκαστος πρὸς ταῖς τραπέζαις τροφὴν αἰτῶν καὶ διδόμενος , νεῖμον κἀμοί , λέγων , ὧν ἡ νομή . τοιαῦτα γὰρ τῶν ἐν Ποτιδαίᾳ δείπνων τὰ αἰνίγματα . ἑαυτοὺς οἶ δυστυχεῖς διεδέχοντο καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς τῶν ἐράνων εἰσφοραῖς ἔρανον ἐποι - οῦντο τῶν σωμάτων κόπτοντες αὐτὰ καὶ διαιροῦν - τες , ὁ παρατυχὼν τρέφων τὸν φθάσαντα , εἶτ’ ἄλλον ὁ τραφείς , εἶτ’ ἐκεῖνος ἕτερον , ἐγκύκλιόν τινα ταύτην εὐωχίαν περιάγοντες , ἕως οἱ πλείους ὑπεδέξαντο ἀλ - λήλους . 47 . Οἱ δὲ τὰ δεῖπνα ταῦτα σκευάσαντες καὶ παρα - θέντες εἰσὶν οὗτοι καὶ τὸ τούτων στρατόπεδον . οἱ γὰρ τὰς ἔξωθεν τροφὰς ἐμποδίζοντες τοῖς ἔνδον εἰσιέναι οὗτοι καὶ δι’ ἀλλήλων ἠνάγκαζον χρήσασθαι ταῖς τρο - φαῖς . τοιούτων ἔτυχεν ἑστιατόρων Ποτίδαια . ἡμεῖς δ’ ἠλεοῦμεν κατακληρουχηθεῖσαν Εὔβοιαν καὶ τὴν Σαμίων φυγὴν καὶ τῶν νήσων τἀς βεβιασμένας . οὗτοι δὲ λοι - πὸν ἤδη διαιροῦσι καὶ διανέμουσι τὰ σώματα καὶ τὰς μὲν ἀνθρώπων τροφὰς ἐκ τῶν πόλεων ἐξορίζουσιν , ἀντεισάγουσι δὲ δεῖπνα ἐναγῆ καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀνη - λῶσθαι περὶ αὑτοὺς βιάζονται .
Lemmas: ἐγώ μέν γάρ δοκέω κἀν αὐτός γεύω ὁ σῶμα ἡδύς . καί οὗτος ἄν ἴσως ἐμπίπλημι σύ μόνος , ὅς ὁ γε νῦν οὗτος μικρός εἰμί , δῆμος ἐν ἑαυτοῦ τρέφω καί πᾶς αὐτός ἑαυτοῦ , οἶς σιτέομαι , ὁ σιτέω , ὁ πεινάω , ὁ ἑστίασις , πρός ὁ τρα - πεζός ὁ σιτίον , ἕκαστος πρός ὁ τράπεζα τροφή αἰτέω καί δίδωμι , νέμω ἐγώ , λέγω , ὅς ὁ νομή . τοιοῦτος γάρ ὁ ἐν Ποτίδαια δεῖπνον ὁ αἴνιγμα . ἑαυτοῦ οἶς δυστυχής διαδέχομαι καί ὥσπερ ἐν ὁ ὁ ἔρανος εἰσφορά ἔρανος ἔπω - ὄνομαι ὁ σῶμα κόπτω αὐτός καί διαιρέω - αἱρέω , ὁ παρατυγχάνω τρέφω ὁ φθάνω , εἶτα ἄλλος ὁ τρέφω , εἶτα ἐκεῖνος ἕτερος , ἐγκύκλιος τις οὗτος εὐωχία περιάγω , ἠώς ὁ πολύς ὑποδέχομαι ἀλ - λήλος . 47 . ὁ δέ ὁ δεῖπνον οὗτος σκευάζω καί παρά - τίθημι εἰμί οὗτος καί ὁ οὗτος στρατόπεδον . ὁ γάρ ὁ ἔξωθεν τροφή ἐμποδίζω ὁ ἔνδον εἴσειμι οὗτος καί διά ἀλλήλων ἀναγκάζω χράω ὁ τρος - Φάις . τοιοῦτος τυγχάνω ἑστιάτωρ Ποτίδαια . ἐγώ δέ ἐλεέω κατακληρουχέω Εὔβοια καί ὁ Σάμιος φυγή καί ὁ νῆσος ὅς βιάζω . οὗτος δέ Λόι - πος ἤδη διαιρέω καί διανέμω ὁ σῶμα καί ὁ μέν ἄνθρωπος τροφή ἐκ ὁ πόλις ἐξορίζω , ἀντείνω δέ δεῖπνον ἐναγής καί ὁ Ἑλληνᾶς ἀνίημι - λάω περί ἑαυτοῦ βιάζω .
libanius.declamatio-13 48
ἐτράφη πόλις , 00 Δήμητερ , ἄνευ τροφῶν καὶ σιτία ἄνευ σιτίων εὑρέθη καὶ ἱερεῖα ἐτύθη ἱερείων μὴ παρεστηκότων . ποία γὰρ ἦν ἔνδον ἀγέλη ; τίς προβατεία ; | μόνους εἶχον ἀλλήλους οἱ δυστυχεῖς . ὡς βελτίους ἂν ἦτε κενὴν τῶν ἀνδρῶν πρότερον ἢ τῶν τροφῶν τὴν πόλιν ποιήσαντες . νῦν δὲ αἱ μὲν οὐκ ἦσαν , οἱ δὲ ἀλλήλοις περιέπιπτον καὶ ζητοῦντες σωτηρίαν ἀπώλλυντο . τὸ γὰρ ἴαμα τοῦ λιμοῦ τοιοῦτον ἦν , ἡ συμφορά . καὶ ταῦτα ἔπασχον ἐγγὺς ὄντων Ἀθηναίων καὶ τρυφώντων .
Lemmas: τρέφω πόλις , 00 Δημήτηρ , ἄνευ τροφή καί σιτίον ἄνευ σιτίον εὑρίσκω καί ἱερεῖον θύω ἱερεῖον μή παρίστημι . ποῖος γάρ εἰμί ἔνδον ἀγέλη ; τίς προβατεία ; | μόνος ἔχω ἀλλήλων ὁ δυστυχής . ὡς ἀγαθός ἄν εἰμί κενός ὁ ἀνήρ πρότερος ἢ ὁ τροφή ὁ πόλις ποιέω . νῦν δέ ὁ μέν οὐ ἥδω , ὁ δέ ἀλλήλων περιπίπτω καί ζητέω σωτηρία ἀπόλλυμι . ὁ γάρ ἴαμα ὁ λιμός τοιοῦτος εἰμί , ὁ συμφορά . καί οὗτος πάσχω ἐγγύς εἰμί Ἀθηναῖος καί τρυφάω .
libanius.declamatio-13 49
πόσαι μὲν εἰσέπλεον τούτοις τροφῶν ὁλκάδες , πόσα δ’ ἱερεῖα ἐκ τῆς Θρᾴκης συνηλαύνετο . αὐτὴν τὴν ἐκείνων Παλλή - νῆν καὶ γῆν ἐκαρποῦντο , οἱ δ’ ἔνδον ἀπέθνησκον οὐδενὶ κόσμῳ δαπανώμενοι μερίζοντες καὶ μεριζόμενοι , θεούς , οἶμαι , καλοῦντες , Δήμητραν αὐτὴν καὶ Κόρην , Ἐλευσῖνα καὶ Κελεόν , Ἴακχον καὶ μυστήρια . ἀλλ’ οὐκ ἠλέουν οἱ μυσταγωγοί . εἶθ’ ὑμεῖς ἔτι πυρῶν καὶ κρι - θῶν μνημονεύετε καὶ τὴν προηροσίαν ὑπὲρ τῆς Ἑλλά - δος θύετε γεωργίαν ἀνθρώπων ἀνελόντες καὶ τὴν γῆν , ὡς ἂν εἴποι τις , ἐκτρίψαντες αὐτήν . ἰδοὺ γάρ , παρα - βάλωμεν τῇ Δήμητρι τὴν Ποτίδαιαν , τῷ Τριπτολέμῳ τὴν πολιορκίαν . οὐκ αὖθις ἡμῖν ἄκαρπος ἡ γῆ δοκεῖ γεγονέναι , οὐ πάλιν ὁ πρὸ Δήμητρος εἶναι βίος ;
Lemmas: πόσος μέν εἰσπλέω οὗτος τροφή ὁλκός , πόσος δέ ἱερεῖον ἐκ ὁ Θρᾴκη συνελαύνω . αὐτός ὁ ἐκεῖνος Παλλή - νάω καί γῆ καρπέω , ὁ δέ ἔνδον ἀποθνήσκω οὐδείς κόσμος δαπανάω μερίζω καί μερίζω , θεός , οἴομαι , καλέω , Δημήτηρ αὐτός καί Κόρη , Ἐλευσίς καί Κελεός , Ἴακχος καί μυστήριο . ἀλλά οὐ ἐλεέω ὁ μυσταγωγός . εἶτα σύ ἔτι πυρά καί κρῖ - Θῶν μνημονεύω καί ὁ προηροσία ὑπέρ ὁ Ἕλλα - δ θύω γεωργία ἄνθρωπος ἀναιρέω καί ὁ γῆ , ὡς ἄν λέγω τις , ἐκτρίβω αὐτός . ἰδού γάρ , παρά - βάλλω ὁ Δημήτηρ ὁ Ποτίδαια , ὁ Τριπτόλεμος ὁ πολιορκία . οὐ αὖθις ἐγώ ἄκαρπος ὁ γῆ δοκέω γίγνομαι , οὐ πάλιν ὁ πρό Δημήτηρ ἔρχομαι βίος ;
libanius.declamatio-13 50
καίτοι καὶ πρὸ Δήμητρος αἶ γεωργίαι μὲν οὐκ ἦσαν οὐδὲ ἄροτοι , αὐτόφυτοι δὲ βοτάναι καὶ πόαι , καὶ πολλὰ εἶχεν εἰς σωτηρίαν ἀνθρώπων αὐτοσχέδια ἄνθη ἡ Γῆ ὠδίνουσα καὶ κύουσα πρὸ τῶν ἡμέρων τὰ ἄγρια . ἐπλανῶντο μέν , ἀλλ’ οὐκ ἐπ’ ἀλλήλους . ἄλση καὶ ὄρη περιῄεσαν ζητοῦντες αὐτόματον τροφήν . καὶ τὴν ἐρη - μίαν οὐκ εἶχον αἰτιάσασθαι οὐδ’ ἐνομοθέτησέ τι τοι - οῦτον αὐτοῖς ἐκείνη , ἀλλὰ τὰ ἄγρια φύουσα ἥμερον ζῶον τὸν ἄνθρωπον εἶχε καὶ ἀμίαντός τε ἦν αὐτὴ κἀκείνους καθαροὺς ὄντας ἔτρεφε .
Lemmas: καίτοι καί πρό Δημήτηρ ἀεί γεωργία μέν οὐ ἥδω οὐδέ ἄροτος , αυτόφυτος δέ βοτάνη καί πόα , καί πολύς ἔχω εἰς σωτηρία ἄνθρωπος αὐτοσχέδιος ἄνθος ὁ Γῆ ὠδίνω καί κύω πρό ὁ ἥμερος ὁ ἄγριος . πλανάω μέν , ἀλλά οὐ ἐπί ἀλλήλων . ἄλσος καί ὄρος περίειμι ζητέω αὐτόματος τροφή . καί ὁ ἑρος - εἷς οὐ ἔχω αἰτιάομαι οὐδέ νομοθετέω τίς σύ - οὗτος αὐτός ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ἄγριος φύω ἥμερος ζῷον ὁ ἄνθρωπος ἔχω καί ἀμίαντος τε εἰμί αὐτός ἐκεῖνος καθαρός είμαι τρέφω .
libanius.declamatio-13 51
ταῦτα μέν , ὅτε οὔτε πόλεις ἦσαν οὔθ’ ἡ παροῦσα αὕτη διακόσμησις καὶ οἰκονομία τοῦ βίου · νῦν δ’ ὅτε ἤδη πάντα διατέ - τακταὶ καὶ μεστὴ μὲν ὤρας ποικίλης ἡ | γῆ , φυ - τεῖαι δὲ καὶ ἄροτοι πεδίων τε καὶ ὀρέων ; γεωργοῦσι δ’ οὐκ ἄνθρωποι μόνον , ἀλλὰ καὶ ζῷα ὅσα ἐζευξάμεθα εἰς κοινωνίαν τῶν πόνων , ὥστε μηδ’ ἡ πολλὴ τῆς ἀλόγου φύσεως ἄγριος καὶ θηριώδης , τότε ἡμῖν αὐτοῖς θηριώδη βίον Ἀθηναῖοι νομοθετοῦσι .
Lemmas: οὗτος μέν , ὅτε οὔτε πόλις ἥδω οὔτε ὁ παρών οὗτος διακόσμησις καί οἰκονομία ὁ βίος · νῦν δέ ὅτε ἤδη πᾶς διάω - τάκτης καί μεστός μέν ὤρα ποικίλος ὁ | γῆ , φύω - τεῖος δέ καί ἄροτος πεδίον τε καί ὄρος ; γεωργέω δέ οὐ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ζῷον ὅσος ζεύγνυμι εἰς κοινωνία ὁ πόνος , ὥστε μηδέ ὁ πολύς ὁ ἄλογος φύσις ἄγριος καί θηριώδης , τότε ἐγώ αὐτός θηριώδης βίος Ἀθηναῖος νομοθετέω .
libanius.declamatio-13 52
καὶ τὰ μὲν τρόφιμα τῆς ἐρημίας τῶν ὁμοφύλων συνίησι καὶ ἀσφα - λῶς λέοντες μὲν λέουσι , λύκοι δὲ λύκοις συναγελάζον τᾶι , οἱ δὲ Ποτίδαιαν οἰκοῦντες ἄνθρωποι ταύτῃ οὐκ ἔσχον ὁμοίαν τὴν ἀσφάλειαν , ἀλλὰ διέσπων καὶ διε - σπαράττον ἀλλήλους προτιθέντων αὐτοῖς τὴν δίαιταν ταύτην Εὐμολπιδῶν καὶ Κηρύκων τῶν ἀπὸ τῆς Ἐλευ - σῖνος οἱ καθαροῖς ἥκειν τὰς χεῖρας τοῖς μύσταις προ - ἀγορεύοντες . αὐτοῖς ἤδη τὸ κήρυγμα τοῦτο κήρυττε · ὅστις τὰς χεῖρας μὴ καθαρός . Ἀθηναίων λέγε . ὅστις Ἑλλήνων φωνῆς ἀξύνετος . τίνες αὐτῶν μᾶλλον βάρβαροι ; μή μοι τοὺς μυησομένους δοκίμαζε , ἀλλὰ τοὺς μυήσοντας , εἴ γε καὶ μυήσουσιν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις τροφαῖς .
Lemmas: καί ὁ μέν τρόφιμος ὁ ἐρημία ὁ ὁμόφυλος συνίημι καί ἀσφα - Λῶς λέων μέν λέων , λύκος δέ λύκος συναγελάζω ἐλευθερόω , ὁ δέ Ποτίδαια οἰκέω ἄνθρωπος οὗτος οὐ ἔχω ὅμοιος ὁ ἀσφάλεια , ἀλλά διασπάω καί δῖος - σπαράσσω ἀλλήλων προτίθημι αὐτός ὁ δίαιτα οὗτος Εὐμολπίδης καί Κῆρυξ ὁ ἀπό ὁ ἐλευ - σῖνος ὁ καθαρός ἥκω ὁ χείρ ὁ μύστης προ - ἀγορεύω . αὐτός ἤδη ὁ κήρυγμα οὗτος κηρύσσω · ὅστις ὁ χείρ μή καθαρός . Ἀθηναῖος λέγω . ὅστις Έλληνας φωνή ἀσύνετος . τίς αὐτός μᾶλλον βάρβαρος ; μή ἐγώ ὁ μυέω δοκιμάζω , ἀλλά ὁ μυέω , εἰμί γε καί μυέω ἐπί ὁ τοιοῦτος τροφή .
libanius.declamatio-13 53
ἀναγνώτω τις τὸ κατὰ Μεγα - ρέων πινάκιον · εἰργέσθωσαν Μεγαρεῖς λιμένων Ἀττικῶν καὶ γῆς . εἶτα ἡ αἰτία προσγέγραπται , ὅτι τῆς ἱερᾶς χώρας ὀλίγον μέρος ἐπεξῆλθον καὶ ἐπειργάσαντο . εἶτα , ὦ πρὸς αὐτῆς τῆς Ἐλευσῖνος , οὐ πάσης οὗτοι τῆς γῆς καὶ θαλάττης ὑπερορισθῆναι δί - καίοι ; οὐχ ὅπου μήτε πόλεις | μήτε ἄνθρωποι ; οὐ γῆν ἱεράν , ἀλλὰ φύσιν ἀνθρωπίνην ὑπερβάντες καὶ τοῦτο δὴ τὸ δεινότατον ἔργον ἐξειργασμένοι ῇτι - ᾶσθε τοὺς Μεγαρέας ὧς οὐκ εὐσεβῶς ἐκ τῆς Ἐλευ - σῖνος τρεφομένους . πῶς οὖν ὑμεῖς Ποτίδαιαν ἐθρέ - ψατε ; εὐσεβῶς ; ὁσίως ; εἶτα οὐκ εἰρωνεύεσθαι μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς ὑμῖν δοκοῦσιν ; 54 . Ἀλλὰ καὶ κλαῦσαί ποτε Μίλητον οὗτοι λέγουσι καὶ τὴν ἐπὶ τῇ πολιορκίᾳ τραγῳδίαν ἐκβαλεῖν . τί τοι - οῦτον ἢ Δαρεῖος ἐτόλμησεν ἢ Φρύνιχος ἐδίδαξεν ; ἅλωσις ἦν Μιλήτου καὶ ὁ πόλεμος καὶ τὸ δρᾶμα , καθα - ροὶ δὲ ἑάλωσαν ἐκεῖνοι ἔχοντες ἀποδεῖξαι τοὺς τῶν ἀποθανόντων τάφους . νῦν δ’ ἔδει κλαῦσαι , νῦν ἐλεῆ - σαι Ποτίδαιαν , τοῦτο μὴ ποιῆσαι τὸ δρᾶμα . 55 . Οἰκτρὸν ἦν καὶ τὸ εἰς Σοῦσα καὶ Βάκτρα τὰς νήσους ἀναστῆναι , ἀλλὰ κἀκείνους ὧς ἀνθρώπους οἱ σαγηνεύσαντες ἀπήγαγον , καὶ νέμονται μὲν τὴν βάρ - βᾶρον , ἀλλὰ γῆν . οἶ δ’ ἐν Ποτιδαίᾳ ἔτι τὴν πατρίδα ἔχοντες ἔνδον ὄντες ἐπενείμαντο ἑαυτοὺς οἱ ταλαίπω - ροι .
Lemmas: ἀναγιγνώσκω τις ὁ κατά Μέγας - Ῥᾶ πινάκιον · ἔργω Μεγαρεύς λιμήν Ἀττικός καί γῆ . εἶτα ὁ αἰτία προσγράφω , ὅτι ὁ ἱερός χώρα ὀλίγος μέρος ἐπεξέρχομαι καί ἐπεργάζομαι . εἶτα , ὦ πρός αὐτηες͂ς ὁ Ἐλευσίς , οὐ πᾶς οὗτος ὁ γῆ καί θάλασσα ὑπερορίζω Ζεύς - καίω ; οὐ ὅπου μήτε πόλις | μήτε ἄνθρωπος ; οὐ γῆ ἱερός , ἀλλά φύσις ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω καί οὗτος δή ὁ δεινός ἔργον ἐξεργάζομαι ἠμί - οἰδάνω ὁ Μεγαρεύς ὅς οὐ εὐσεβής ἐκ ὁ ἐλευ - σῖνος τρέφω . πῶς οὖν σύ Ποτίδαια ἐθρέ - Ψάτε ; εὐσεβής ; ὅσιος ; εἶτα οὐ εἰρωνεύομαι μετά ὁ ἄλλος καί ὁ πρός ὁ θεός σύ δοκέω ; 54 . ἀλλά καί κλαίω ποτέ Μίλητος οὗτος λέγω καί ὁ ἐπί ὁ πολιορκία τραγῳδία ἐκβάλλω . τίς τοι - οὗτος ἢ Δαρεῖος τολμάω ἢ Φρύνιχος διδάσκω ; ἅλωσις εἰμί Μιλήτου καί ὁ πόλεμος καί ὁ δρᾶμα , καθά - ῥόος δέ ἁλίσκομαι ἐκεῖνος ἔχω ἀποδείκνυμι ὁ ὁ ἀποθνῄσκω τάφος . νῦν δέ δέω κλαίω , νῦν ἐλεέω - φέρω Ποτίδαια , οὗτος μή ποιέω ὁ δρᾶμα . 55 . οἰκτρός εἰμί καί ὁ εἰς Σοῦσα καί Βάκτρα ὁ νῆσος ἀνίστημι , ἀλλά ἐκεῖνος ὅς ἄνθρωπος ὁ σαγηνεύω ἀπάγω , καί νέμω μέν ὁ βᾶρ - βᾶρος , ἀλλά γῆ . οἶς δέ ἐν Ποτίδαια ἔτι ὁ πατρίς ἔχω ἔνδον ο ἐπινέμω ἑαυτοῦ ὁ ταλαίπω - ῥόος .
libanius.declamatio-13 56
ποῖος πόλεμος ἄλλος ταῦτα ἤνεγκε ; ποία πολιορκία βάρβαρος ; μῦθος ἦν τὰ Κυκλώπων , τῶν ποιητῶν κόμπος τὰ Λαιστρυγόνων . οὐδὲ Καμβύσης εἰς τοσοῦτον ἧκεν , ἀλλ’ ἐκεῖνον ἐξ Αἰθιόπων ἐπανήγαγεν ἀρχόμενον τοιοῦτον κακόν . μίαν πιστεύω γενέσθαι τοιαύτην τράπεζαν , κἀκείνην ἐν Θρᾴκῃ κἀκείνην παρ’ ὑμῶν . καὶ τὸ ἔργον τὸ περὶ τὸν Ἴτυν αἱ γυναῖκες ὰλη - θῶς ἔδρασαν αἱ Ἀττικαί . καλῶς ἄρα οἱ τραγῳδοὶ | ταῦτα ἐδίδασκον , τὸν Τηρέα , τὴν Πρόκνην , οὐχ ἔνα φυλάττοισθε , ἀλλ’ ἔν ἔχοιτε μιμεῖσθαι . ἀλλ’ ὑμεῖς ἐπενεανιεύσασθε πόλιν ὅλην καὶ ταύτην Ἑλλήνων , ὡς τὸν Θρᾷκα ἐκεῖναι , δειπνίσαντες . πόσων δραμάτων ταῦτα ἱστορίαι ; τίνες ἀρκέσουσι τραγῳδίαι τῷ πάθει ; πόσαι σκηναὶ Ποτίδαια ;
Lemmas: ποῖος πόλεμος ἄλλος οὗτος φέρω ; ποῖος πολιορκία βάρβαρος ; μῦθος εἰμί ὁ Κύκλωψ , ὁ ποιητής κόμπος ὁ Λαιστρύγων . οὐδέ Καμβύσης εἰς τοσοῦτος ἥκω , ἀλλά ἐκεῖνος ἐκ Αἰθίοψ ἐπανάγω ἄρχω τοιοῦτος κακός . εἷς πιστεύω γίγνομαι τοιοῦτος τράπεζα , κᾁκείνης ἐν Θρᾴκη κᾁκείνης παρά σύ . καί ὁ ἔργον ὁ περί ὁ Ἴτυς ὁ γυνή ἄλη - θώς δράω ὁ Ἀττικός . καλός ἄρα ὁ τραγῳδός | οὗτος διδάσκω , ὁ Τηρεύς , ὁ Πρόκνη , οὐ εἷς φυλάσσω , ἀλλά ἐν ἔχω μιμέομαι . ἀλλά σύ επενεανιευω πόλις ὅλος καί οὗτος Έλληνας , ὡς ὁ Θρᾷξ ἐκεῖνος , δειπνίζω . πόσος δρᾶμα οὗτος ἱστορία ; τίς ἀρκέω τραγῳδία ὁ πάθος ; πόσος σκηνή Ποτίδαια ;
libanius.declamatio-13 57
καὶ ταῦθ’ ὑμεῖς εἰδότες οὐκ ἐξηρπάσατε τοὺς ἀνθρώπους , οὐκ ἀπεσπάσατε ἀλλήλων , ἀλλ’ ἄλλοι μὲν ἤδη καὶ κύνας καὶ ὄρνιθας νεκρῶν ἀπεσόβησαν ὁλόκληρα τὰ σώματα τοῖς τάφοις φυλάττοντες , ὑμεῖς δὲ τοῖς κειμένοις τοὺς ἀνθρώπους ἐπεβάλετε . οὐ γὰρ Ποτιδαιατῶν τὸ ἔργον οὐδὲ οἱ δασάμενοι τὰς τροφὰς ἐπενόησαν , ἀλλ’ ἡ τούτων ὰπό - νοια καὶ ἡ τυραννὶς τοὺς ἀνθρώπους <ἐπὶ> τοῖς ἀνθρώ - ποις ἔδειξεν .
Lemmas: καί αὐτός σύ οἶδα οὐ ἐξαρπάζω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἀποσπάω ἀλλήλων , ἀλλά ἄλλος μέν ἤδη καί κύων καί ὄρνις νεκρός ἀποσοβέω ὁλόκληρος ὁ σῶμα ὁ τάφος φυλάσσω , σύ δέ ὁ κεῖμαι ὁ ἄνθρωπος ἐπιβάλλω . οὐ γάρ Ποτιδαιάτης ὁ ἔργον οὐδέ ὁ δατέομαι ὁ τροφή ἐπινοέω , ἀλλά ὁ οὗτος ἀπό - νοια καί ὁ τυραννίς ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἀνθρώ - πε δείκνυμι .
libanius.declamatio-13 58
ἐγένοντο δὲ καὶ ἄλλαι τυραννίδες ὠμαὶ καὶ πικραί , Ἔχετοι καὶ Φαλαρίδες , ἄνθρωποι περι - κόπτοντες καὶ ἀκρωτηριάζοντες , εἴ τινας ἄρα βούλοιντο κολάσαι . ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνοι τοιαύτας ἑστιάσεις εἱστίων οὐδὲ τὸν θεσμὸν τῶν τάφων ὑπερέβαινον , ἀλλὰ κύνες μὲν ἴσως ἐγεύοντο τῶν ἀκρωτηρίων , ἀνθρώπων δὲ οὐδεὶς οὐδὲ λόγῳ τὸ δεινὸν ἠπίστατο . κἀκεῖνοι μὲν ὀλίγοις κακούργοις ἴσως τὰς λύμας προσῆγον , Ἀθη - ναῖοι δ’ ὅλας πόλεις ἀκρωτηριάζουσιν οὐ μέρη σωμά - των περικόπτοντες οὐδὲ ζῶσιν ἔτι λυμαινόμενοι , ἀλλὰ καὶ μετὰ θάνατον , ὅτ’ ἤδη τῆς γῆς ἐστιν ὁ κείμενος , προσῆλθέ τις οὐχ ὡς πενθήσων οὐδ’ ὡς θάψων τὸν ἀποθανόντα , ἀλλ’ ἐβούλετο μὲν ταῦτα ὁ δυστυχής , ὁ λιμὸς δ’ ἄλλα ἐδίδασκε , μὴ κατορύττειν μηδ’ εἰς γῆν | φέρειν , ἀλλ’ εἰς αὑτόν .
Lemmas: γίνομαι δέ καί ἄλλος τυραννίς ὠμός καί πικρός , Ἔχετος καί φαλαρίς , ἄνθρωπος περί - κόπτω καί ἀκρωτηριάζω , εἰμί τις ἄρα βούλομαι κολάζω . ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος τοιοῦτος ἑστίασις ἑστιάω οὐδέ ὁ θεσμός ὁ τάφος ὑπερβαίνω , ἀλλά κύων μέν ἴσως γεύω ὁ ἀκρωτήριον , ἄνθρωπος δέ οὐδείς οὐδέ λόγος ὁ δεινός ἐπίσταμαι . ἐκεῖνος μέν ὀλίγος κακοῦργος ἴσως ὁ λύμη προσάγω , Άθης - νήϊος δέ ὅλος πόλις ἀκρωτηριάζω οὐ μέρος σώμα - ὁ περικόπτω οὐδέ ζάω ἔτι λυμαίνομαι , ἀλλά καί μετά θάνατος , ὅτι ἤδη Τῆς γῆ εἰμί ὁ κεῖμαι , προσέρχομαι τις οὐ ὡς πενθέω οὐδέ ὡς θάπτω ὁ ἀποθνῄσκω , ἀλλά βούλομαι μέν οὗτος ὁ δυστυχής , ὁ λιμός δέ ἄλλος διδάσκω , μή κατορύσσω μηδέ εἰς γῆ | φέρω , ἀλλά εἰς ἑαυτοῦ .
libanius.declamatio-13 59
καὶ τὰ μὲν σώματα ἠφανίζετο , τάφος δ’ οὐδεὶς ἐχώσθη , καὶ ἐδάκρυον μὲν ὡς ἐλεοῦντες , εὐωχία δ’ ἦν αὐτοῖς τὰ δάκρυα . οὐδὲν δ’ ἄλλων ἔδει περιδείπνων . πάντα γὰρ ἕν ἦν , ὁ τάφος , τὸ δεῖπνον . ἐν ταῖς τροφαῖς τὰ νομιζόμενα . ἀνέστραπτο δὲ ὁσία πᾶσα ἐν τῷ κακῷ . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι τοῖς ἀποθανοῦσιν ἀπαρχὰς τῶν ὡραίων ἐπιφέρουσιν έναγί - ζοντές τε ἀφ’ ὧν ἔχουσι καὶ ἱερὰ ἐπικατακαίουσιν , οἱ δὲ αὐτὰ τὰ σώματα ὥσπερ ὡραῖα εἶχον καὶ ἑαυτῶν ἱερεῖα .
Lemmas: καί ὁ μέν σῶμα ἀφανίζω , τάφος δέ οὐδείς χώννυμι , καί δακρύω μέν ὡς ἐλεέω , εὐωχία δέ εἰμί αὐτός ὁ δάκρυον . οὐδείς δέ ἄλλος δέω περίδειπνον . πᾶς γάρ εἷς εἰμί , ὁ τάφος , ὁ δεῖπνον . ἐν ὁ τροφή ὁ νομίζω . ἀναστρέφω δέ ὅσιος πᾶς ἐν ὁ κακός . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ ἀποθνῄσκω ἀπαρχή ὁ ὡραῖος ἐπιφέρω φέρω - ζῶ τε ἀπό ὅς ἔχω καί ἱερόν ἐπικατακαίω , ὁ δέ αὐτός ὁ σῶμα ὥσπερ ὡραῖος ἔχω καί ἑαυτοῦ ἱερεῖον .