libanius.declamatio-13 18
κα - θαροί γε . οὐ γὰρ οὗτοι φέρουσιν ἢ τὰ σώματα οἶς προσήδρευσαν ἢ τὰς ψυχὰς αἷς περὶ τῆς πολιορκίας διενοήθησαν ; ἀλλ’ οὐκ ἐναγεῖς ; οὐκ ἀκάθαρτοι ; οὐ τῇ κοινῇ φύσει πολέμιοι ; οὐ πᾶν ὅ τι ἂν εἴποι τις ; ἀλλ’ ἂν μὲν εἷς ἄνθρωπος ὁ τυχὼν τῶν πρὸς τὴν εὐσέβειαν κατολιγωρήσῃ ἢ θυσίαν τινὰ οὐ καθαρὰν θύσας ἡ βωμὸν μιάνας ἢ μιαρὸς ὢν αὐτὸς εἰς τὰ εἴσω τῶν περιρραντηρίων βιάσηται , οὐδὲ φωνὴν ἀνέξεσθε οὐδ’ ἔσται τις οὕτως ὀλίγωρος οὔτε γέρων οὔτε νεώτερος ὃς οὐκ ἐπέξεισιν εὐθὺς αὐτῷ καὶ τιμωρεῖ τοῖς θεοῖς · πόλιν δὲ τὴν ἀξιοῦσαν προεστάναι τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ δίκαια τοῖς ἄλλοις βραβεύειν τοιαῦτα ἱερεῖα ὲν Ποτιδαίᾳ κατασκευάσασαν καὶ μιάνασαν ἅπαντας μὲν τοὺς ἐκεῖ βωμούς , ἅπαντα δὲ τὰ ἕδη τῶν θεῶν , ἄβα - τον δὲ τὸν τόπον ποιήσασαν πᾶσι , δι’ ἢν οὔτε οἰκίαι καθαραὶ οὔτε ἀγοραὶ καὶ στενωποί , πάντα δ’ ἀκάθαρτα καὶ μύσους μεστά , ὅ τε χῶρος ἐν ᾧ ταῦτα ἐγίγνετο ὅ τε τὴν πόλιν περιέχων ἀήρ , οἱ τρέφοντες , οἱ τρεφό - μένοι , ὁ σίδηρος , τὸ πῦρ , αἱ τράπεζαι , τὴν δὴ τοι - αύτην , εἰπέ μοι , πόλιν περιόψεταί τις Ἑλληνίοις προσ - ιοῦσαν θεοῖς καὶ κοινωνοῦσαν ἡμῖν σπονδῶν , πανη - γύρεων ; τὸν δὲ αὐτὸν κρατῆρα στησόμεθα ἡμεῖς τε καὶ οὗτοι ; στέγην δὲ τὴν αὐτὴν | ἢ θέατρον Ἑλληνικὸν τίς ἂν τολμήσειεν εἰσελθεῖν , περιαγγεῖλαι δὲ Ὀλυμπικὰς ἢ Πυθικὰς ἐκεχειρίας ; ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδ’ ὁ πρὸς αὐτοὺς πόλεμος καθαρὸς εἶναι δοκεῖ , ἀλλὰ καὶ τοῦτο μίασμά ἐστι τούτοις εἰς χεῖρας ἰέναι . τοσαύ - τῆς ἀρᾶς εἰσι καὶ ποινῆς μεστοί . 19 . Εἶτα εὐσεβείας οὗτοι μνημονεύουσι , καὶ ποῦ θέμις ; θυσιῶν τε καὶ μυστηρίων . οἴχεται ταῦθ’ ὑμῖν καὶ ἀνατέτραπται . ἐπειδὴ δὲ μυστηρίων ἐμνημόνευσα , βούλομαί τι τῶν ἐκεῖθεν εἰπεῖν , ἔστι δ’ οὐ τῶν ἀρρή - των ὃ μέλλω λέγειν . οὗτοι γὰρ τά τ’ ἄλλα καθαροῖς εἶναι τοῖς μύσταις ἐν κοινῷ προαγορεύουσιν , οἶον τὰς χεῖρας , τὴν ψυχήν , τὴν φωνὴν Ἕλληνας εἶναι , καὶ ἰδίᾳ πάλιν τὸ εἰ τοῦ καὶ τοῦ σίτου ἐγεύσω , οὐ καθαρὸς πάρει . καὶ πολλὴ τούτων παρὰ τοῖς μυστα - γωγοῖς ἐπιμέλεια .
Lemmas: ἄν - θαρσέω γε . οὐ γάρ οὗτος φέρω ἢ ὁ σῶμα οἶς προσεδρεύω ἢ ὁ ψυχή ὅς περί ὁ πολιορκία διανοέω ; ἀλλά οὐ ἐναγής ; οὐ ἀκάθαρτος ; οὐ ὁ κοινός φύσις πολέμιος ; οὐ πᾶς ὁ τίς ἄν λέγω τις ; ἀλλά εἄν μέν εἷς ἄνθρωπος ὁ τυγχάνω ὁ πρός ὁ εὐσέβεια κατολιγωρέω ἢ θυσία τις οὐ καθαρός θύω ὁ βωμός μιαίνω ἢ μιαρός εἰμί αὐτός εἰς ὁ εἴσω ὁ περιρραντήριον βιάζω , οὐδέ φωνή ἀνέχω οὐδέ εἰμί τις οὕτως ὀλίγωρος οὔτε γέρων οὔτε νέος ὅς οὐ ἐπεξέρχομαι εὐθύς αὐτός καί τιμωρέω ὁ θεός · πόλις δέ ὁ ἄξιος προίστημι ὁ Ἑλλάς καί ὁ δίκαιος ὁ ἄλλος βραβεύω τοιοῦτος ἱερεῖον εἰμί Ποτίδαια κατασκευάζω καί μιαίνω ἅπας μέν ὁ ἐκεῖ βωμός , ἅπας δέ ὁ ἕδος ὁ θεός , ἄβα - τοσοῦτος δέ ὁ τόπος ποιέω πᾶς , διά εἄν οὔτε οἰκία καθαρός οὔτε ἀγορά καί στενωπός , πᾶς δέ ἀκάθαρτος καί μύσος μεστός , ὁ τε χῶρος ἐν ὅς οὗτος γίγνομαι ὁ τε ὁ πόλις περιέχω ἀήρ , ὁ τρέφω , ὁ τρέφω - μένω , ὁ σίδηρος , ὁ πῦρ , ὁ τράπεζα , ὁ δή τοι - αὐτός , λέγω ἐγώ , πόλις περιοράω τις Ἑλλήνιος προς - ἔρχομαι θεός καί κοινωνέω ἐγώ σπονδή , Πάνη - γῦρις ; ὁ δέ αὐτός κρατήρ ἵστημι ἐγώ τε καί οὗτος ; στέγη δέ ὁ αὐτός | ἢ θέατρον Ἑλληνικός τίς ἄν τολμάω εἰσέρχομαι , περιαγγέλλω δέ Ὀλυμπικός ἢ Πυθικός ἐκεχειρία ; ἐγώ μέν γάρ οὐδέ ὁ πρός αὐτός πόλεμος καθαρός ἔρχομαι δοκέω , ἀλλά καί οὗτος μίασμα εἰμί οὗτος εἰς χείρ ἔρχομαι . τοσαὺ - ὁ ἀρά εἰμί καί ποινή μεστός . 19 . εἶτα εὐσέβεια οὗτος μνημονεύω , καί ποῦ θέμις ; θυσία τε καί μυστήριον . οἴχομαι αὐτός σύ καί ἀνατρέπω . ἐπεί δέ μυστήριον μνημονεύω , βούλομαι τίς ὁ ἐκεῖθεν λέγω , εἰμί δέ οὐ ὁ ἀραρίσκω - ὁ ὁ μέλλω λέγω . οὗτος γάρ ὁ τε ἄλλος καθαρός ἔρχομαι ὁ μύστης ἐν κοινός προαγορεύω , οἶος ὁ χείρ , ὁ ψυχή , ὁ φωνή Ἑλληνᾶς ἔρχομαι , καί ἴδιος πάλιν ὁ εἰμί ὁ καί ὁ σῖτος γεύω , οὐ καθαρός παρέρχομαι . καί πολύς οὗτος παρά ὁ μύστης - γωγοῖς ἐπιμέλεια .