libanius.declamatio-13 25
οὐ δεῖ δὴ τὴν ἑνὸς καιροῦ διαφορὰν μακρᾶς συγγενείας καὶ φιλίας προκρίνειν , ἀλλ’ οὔτ’ ὢ πολεμεῖν ὧς , εἰ τύχοι ποτέ , καὶ φίλους ἐσομένους . ὡς ἔστι δεινὸν τὸν μὲν ἐκ Σούσων καὶ Ἐκβατάνων ἐπὶ τοὺς Ἓλληνας στρατεύσαντα , τὸν αἰτήσαντα ἡμᾶς γῆν καὶ ὕδωρ , τὸν ἀνασπάστους οὐκ ἄνδρας μόνον , ἀλλὰ καὶ πόλεις ποιήσαντα μήτε , ὁπηνίκα ἦλθε πολεμήσων , τοιαύτῃ συμφορᾷ περιπεσεῖν νῦν τ’ ἔνσπονδον \ ἤδη γεγονέναι , Ποτίδαιαν δέ , Ποτίδαιαν , οἴμοι , τὴν Δωριέων ἄποικον , τὴν ἐκ Κορίνθου , παντάπασιν ἐκτε - τρίφθαι καὶ ὑπὸ Ἀττικοῦ πολέμου δεδαπανῆσθαι . 26 . Πολιορκία μὲν ἦν , ἀλλ’ Ἕλληνες οἶ κατα - κεκλεισμένοι , εἰ δὲ μηδὲ τοῦτο βούλεσθε , ἄνθρωποι . ὅταν δὲ τοῦτο εἴπω , ἔλεον λέγω , φιλανθρωπίαν λέγω . τὸ δὲ δεινῶς τραφῆναι ἀνθρώπους ἐῶ τοὺς πολιορ - κουμένους , ἀλλ’ ὑμεῖς εἰ μὲν Σκυθῶν στρατόπεδον ἦτε καὶ νομάδων βαρβάρων , Ταῦροί τινες ἢ Μελάγχλαι - νοι , δίκην θηρίων φερόμενοι καὶ μήτε θεσμοὺς ἀνθρω - πίνους εἰδότες μήθ’ ὁμονοοῦντες τῇ φύσει , συζῶντες δ’ ἀγρίῳ τρόπῳ καὶ βιαίῳ , εἰ μὲν ὄντες τοιοῦτοι περι - ἔστητε τὴν Ποτίδαιαν , οὐδὲν <ἄν> ἀνήκεστον ἐσώθησαν μὲν ἤδη καὶ παρὰ Σκυθῶν Ἕλληνες ξένοι καὶ Σκύθαις μὲν αὐτοῖς τοιαῦτα ἐμαρτύρουν δεῖπνα , αὐτοὶ δ’ Ἑλληνικὴν παρέθεντο καὶ παρ’ ἐκείνοις τρά - πεζαν . ἀλλ’ ὅμως οὐ ζητῶ τὴν Ποτίδαιαν , ἀφίημι πολυπραγμονεῖν τὰς τροφάς , ἔστω ὅμοια πάντα τοῖς περιεστηκόσι , ξένα σιτία , τροφαὶ ἐναγεῖς , παραιτεῖται τὴν συμφορὰν τὸ βαρβάρους εἶναι τοὺς ταῦτα βιαζο - μένους , οἶς οὐδ’ ἄλλο τι τῶν καλῶν γνώριμον . εἰ δὲ ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις ταῦτα εἴργασται ἀεὶ σεμνυνο - μένη πρεσβείᾳ γένους , νόμων θέσει , θεῶν εὐσεβείᾳ , αὐταῖς ταῖς τροφαῖς , πῶς ἐστι ταῦτα ἢ τοῖς παθοῦσιν ἢ τοῖς ἄλλοις ἡμῖν ἀνεκτά ;
Lemmas: οὐ δέω δή ὁ εἷς καιρός διαφορά μακρός συγγένεια καί φίλιος προκρίνω , ἀλλά οὔτε ὦ πολεμέω ὅς , εἰμί τυγχάνω ποτέ , καί φίλος εἰμί . ὡς εἰμί δεινός ὁ μέν ἐκ Σοῦσα καί Ἐκβάτανα ἐπί ὁ Ἑλληνᾶς στρατεύω , ὁ αἰτέω ἐγώ γῆ καί ὕδωρ , ὁ ἀνασπαστός οὐ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί πόλις ποιέω μήτε , ὁπηνίκα ἔρχομαι πολεμέω , τοιοῦτος συμφορά περιπίπτω νῦν τε ἔνσπονδος \ ἤδη γίγνομαι , Ποτίδαια δέ , Ποτίδαια , οἴμοι , ὁ Δωριεύς ἄποικος , ὁ ἐκ Κόρινθος , παντάπασι ἕκτος - τρίβω καί ὑπό Ἀττικός πόλεμος δαπανάω . 26 . πολιορκία μέν εἰμί , ἀλλά Ἕλλην ὅς κατά - κλῄζω , εἰμί δέ μηδέ οὗτος βούλομαι , ἄνθρωπος . ὅταν δέ οὗτος λέγω , ἔλεος λέγω , φιλανθρωπία λέγω . ὁ δέ δεινός τρέφω ἄνθρωπος ἐάω ὁ πολιορ - κουμένος , ἀλλά σύ εἰμί μέν Σκύθων στρατόπεδον εἰμί καί νομάς βάρβαρος , Ταῦρος τις ἢ Μελάγχλαι - νόος , δίκη θηρίον φέρω καί μήτε θεσμός ἀνθρω - πίνω οἶδα μήτε ὁμονοέω ὁ φύσις , συζάω δέ ἄγριος τρόπος καί βίαιος , εἰμί μέν ο τοιοῦτος περί - ἵστημι ὁ Ποτίδαια , οὐδείς ἄν ἀνήκεστος εἰσωθέω μέν ἤδη καί παρά Σκύθων Ἕλλην ξένος καί Σκύθης μέν αὐτός τοιοῦτος μαρτυρέω δεῖπνον , αὐτός δέ Ἑλληνικός παρατίθημι καί παρό ἐκεῖνος τρα - πέζα . ἀλλά ὅμως οὐ ζητάω ὁ Ποτίδαια , ἀφίημι πολυπραγμονέω ὁ τροφή , εἰμί ὅμοιος πᾶς ὁ περιίστημι , ξένος σιτίον , τροφή ἐναγής , παραιτέομαι ὁ συμφορά ὁ βάρβαρος ἔρχομαι ὁ οὗτος βιαζο - μένος , οἶς οὐδέ ἄλλος τίς ὁ καλός γνώριμος . εἰμί δέ ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις οὗτος ἐργάζομαι ἀεί σεμνύνω - μένω πρεσβεία γένος , νόμος θέσις , θεός εὐσέβεια , αὐτός ὁ τροφή , πῶς εἰμί οὗτος ἢ ὁ πάσχω ἢ ὁ ἄλλος ἐγώ ἀνεκτός ;