libanius.declamatio-13 20
εἶτα , ὦ πάντων τὰ μὲν ἐπὶ τῷ σιτεῖσθαι φύντα καὶ νομισθέντα ἐξ ἀρχῆς οὐ πάντα δίδοτε οὐδὲ συγχωρεῖτε , ἀλλὰ καὶ τούτων ἐξέτασις καὶ κρίσις γίγνεται ὧν ἥ τε γῆ καὶ θάλαττα τοῖς ἀνθρώποις δίδωσιν , ἃ δὲ μήτε ἡ φύσις μήτε ὁ κοινὸς νόμος ὑπέδειξε , ταῦτα Ποτιδαιάταις σιτηθῆναι παραθέντες , ἀνθρώποις μυηθεῖσι καὶ ἁγνεύ - σασι μέχρι πρὸς ἐκείνας τὰς τροφάς , ὧς εὐσεβεῖς ἡμῖν διαλέγεσθε , ὅμοιον ὧς ἂν εἰ μηδὲ τοὺς γευσαμένους τις αὐτῶν τῶν ἀθέσμων τροφῶν μεμιάνθαι λέγοι ; ἀλλ’ οὔτ’ ἐκείνοις ἔστιν εἰπεῖν οὔθ’ ὑμῖν ὡς καθαροί . | πόθεν ; οὐδέποτε ἐκνίψεσθε τὰ ἐκεῖ . τοσοῦτον γὰρ πλεονεκτεῖτε τοῦ μιάσματος τοὺς γευσαμένους , ὅσον τὴν γνώμην ἀφελόντες τὴν ἀνάγκην ἔχουσιν αἰτι - άσασθαι , ὑμεῖς δ’ ἐβιάσασθε . 21 . Πολεμοῦντες , ἴσως ἐροῦσι , καὶ μετὰ τῶν ὅπλων , ὥσπερ ἡμῶν οὐκ αὐτὸ τοῦτο αἰτιωμένων πρῶτον ὅτι τὴν Ἑλλάδα καλῶς ἡσυχάζουσαν ἐπὶ πολλῆς τε εἰρήνης οἰκεῖσθαι καὶ πολιτεύεσθαι δυ - ναμένην , εἰ τὰ δίκαια πράττειν οὗτοι ἐβούλοντο καὶ μὴ λωποδυτεῖν μηδὲ λῃστεύειν τὰς πόλεις , οἶ δὲ ἀφ’ ὧν ἐργάζονται καὶ περιεργάζονται περικό - πτοντες ἐν κύκλῳ πάντας καὶ τῶν μὲν ἤδη δεσπό - ζοντες , τοὺς δ’ εἰς εὐλάβειαν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν καθ - ιστάντες τὴν μὲν εἰρήνην ἀνῃρήκασι , πόλεμον δὲ καινὸν ἐξάψαντες πάντα ἄνω καὶ κάτω ποιοῦσιν ἐπι - πλέοντες ταῖς ναυσί , δυνάμεις ἄλλας ἐπ’ ἄλλαις ἐπι - πέμποντες . 22 . Ταῦθ’ ὑμῶν τὰ πρῶτα ἀσεβήματα , πλεονεξίαι τὸ τῶν ἴσων ἄρχειν ἐθέλειν , αἶ περιτειχίσεις , αἱ πο · - λιορκίαι , ἐπὶ δὲ τούτοις πᾶσιν ἄθεσμοι τροφαὶ καὶ βρώσεις ἀλλήλων . καὶ ἃ νῦν δὴ πέπρακται , πρὸς θεῶν , τί ταῦτ’ ἂν εἴποι τις ; ἔτι συνήθη πόλεμον καὶ φιλοτιμίαν Ἑλληνικὴν ἢ φύσεως ἀνθρωπίνης ἀνατροπὴν καὶ γνώ - μης ἀγριότητα καὶ πρὸς θεοὺς ὑπεροψίαν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ ταῦτα δοκεῖ καὶ πολλῷ τούτων δεινότερα , ἐπεὶ πολεμεῖν γε οὗτοι βουλόμενοι συνήθως καὶ κατὰ τὸν Ἑλλήνων τρόπον οὐχ ὅπως ἂν Ποτιδαιάτας οὕτως ἔθρεψαν , ἀλλ’ οὐδὲ τἄλλ’ ἂν ἦσαν ὠμοὶ καὶ βίαιοι .
Lemmas: εἶτα , ὦ πᾶς ὁ μέν ἐπί ὁ σιτέομαι φύω καί νομίζω ἐκ ἀρχή οὐ πᾶς δίδωμι οὐδέ συγχωρέω , ἀλλά καί οὗτος ἐξέτασις καί κρίσις γίγνομαι ὅς ὁ τε γῆ καί θάλασσα ὁ ἄνθρωπος δίδωμι , ὅς δέ μήτε ὁ φύσις μήτε ὁ κοινός νόμος ὑποδείκνυμι , οὗτος Ποτιδαιάτης σιτέω παρατίθημι , ἄνθρωπος μυέω καί ἁγνεύω - σασί μέχρι πρός ἐκεῖνος ὁ τροφή , ὅς εὐσεβής ἐγώ διαλέγω , ὅμοιος ὅς ἄν εἰμί μηδέ ὁ γεύω τις αὐτός ὁ ἄθεσμος τροφή μιαίνω λέγω ; ἀλλά οὔτε ἐκεῖνος εἰμί λέγω οὔτε σύ ὡς καθαρός . | πόθεν ; οὐδέποτε ἐκνίπτω ὁ ἐκεῖ . τοσοῦτος γάρ πλεονεκτέω ὁ μίασμα ὁ γεύω , ὅσον ὁ γνώμη ἀφαιρέω ὁ ἀνάγκη ἔχω αἰτι - ἄω , σύ δέ βιάζω . 21 . πολεμέω , ἴσως λέγω , καί μετά ὁ ὅπλον , ὥσπερ ἐγώ οὐ αὐτός οὗτος αἰτιάομαι πρῶτος ὅτι ὁ Ἑλλάς καλός ἡσυχάζω ἐπί πολύς τε εἰρήνη οἰκέω καί πολιτεύω δύο - νάω , εἰμί ὁ δίκαιος πράσσω οὗτος βούλομαι καί μή λωποδυτέω μηδέ λῃστεύω ὁ πόλις , οἶς δέ ἀπό ὅς ἐργάζομαι καί περιεργάζομαι Πέρικο - πτω ἐν κύκλος πᾶς καί ὁ μέν ἤδη Δέσπο - ζῶ , ὁ δέ εἰς εὐλάβεια ὑπέρ ὁ αὐτός κατά - ἵστημι ὁ μέν εἰρήνη ἀναιρέω , πόλεμος δέ καινός ἐξάπτω πᾶς ἄνω καί κάτω ποιέω ἐπι - πλέω ὁ ναῦς , δύναμις ἄλλος ἐπί ἄλλος ἔπειμι - πέμπω . 22 . ταῦτα σύ ὁ πρῶτος ἀσέβημα , πλεονεξία ὁ ὁ ἴσος ἄρχω ἐθέλω , ἀεί περιτείχισις , ὁ ἀπό · - λιορκιος , ἐπί δέ οὗτος πᾶς ἄθεσμος τροφή καί βρῶσις ἀλλήλων . καί ὅς νῦν δή πράσσω , πρός θεός , τίς αὐτός ἄν λέγω τις ; ἔτι συνήθης πόλεμος καί φιλοτιμία Ἑλληνικός ἢ φύσις ἀνθρώπινος ἀνατροπή καί γιγνώσκω - μήν ἀγριότης καί πρός θεός ὑπεροψία ; ἐγώ μέν γάρ οὗτος δοκέω καί πολύς οὗτος δεινός , ἐπεί πολεμέω γε οὗτος βούλομαι συνήθης καί κατά ὁ Έλληνας τρόπος οὐ ὅπως ἄν Ποτιδαιάτης οὕτως τρέφω , ἀλλά οὐδέ ἄλλος ἄν ἥδω ὠμός καί βίαιος .