ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-12 1
Χαλεπὸν τὸ ζήτημα . δύο γὰρ | ἐναντία ἀλλή - λοις ἤθη ὑποκρίνεσθαι δεῖ , μισάνθρωπον καὶ ἐρῶντα , καὶ ὁρᾶν χρὴ εἰ δι’ ἐκατέρων πρόεισιν ὁ λόγος τῆς τῶν νοημάτων εἰσαγωγῆς οὐκ ἐλεγχούσης τὴν ἐναν - τίωσιν τὴν ἐν τοῖς ἤθεσι . δεῖ δὴ τὸν μισάνθρωπον πλεονάζεσθαι , δεῖ δὲ καὶ τὰ τῆς προσαγγελίας δοκεῖν χώραν ἔχειν . τὸ δὲ ἅψασθαι Ἀλκιβιάδου καὶ τὸν ἐκεί - νοῦ βίον κακῶς εἰπεῖν πανταχοῦ καὶ ἐρῶντος ἂν εἴη καὶ μισανθρώπου . Ἡ μελέτη . 1 . πάλιν ὑμῖν Τίμων εἰς βουλευτήριον οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν τι διαπραξόμενος , οὐ γὰρ οὕτω μαίνομαι οὐδ’ ἐπιλέλησμαί γε παντάπασιν ἐμαυτοῦ , μήποτε τοσοῦτον Ἀλκιβιάδης ἰσχύσειε καθ’ ἡμῶν ὡς ἀποστῆσαί με δυ - νηθῆναι τοῦ τρόπου καὶ τῆς ἐξ ἀρχῆς προθέσεως ἐκεί - νῆς ἣν ἐνεστησάμην , ἀλλ’ ἐμαυτῷ τι χρήζων παρ’ ὑμῶν ἐπαγγεῖλαι . τοῦτο δέ ἐστιν ὃ πάντως που καὶ ὑμῖν πρὸς ἡδονῆς , δοθῆναί μοι τήμερον παρ’ ὑμῶν ἀποθανεῖν , ἔνα μὴ Ἀλκιβιάδην ἴδω τὸν καλὸν μηδ’ ὑμῖν δι’ ἐκεῖνον ἀναγκάζωμαι προσομιλεῖν .
Lemmas: χαλεπός ὁ ζήτημα . δύο γάρ | ἐναντίος ἄλλος - Λόϊς ἦθος ὑποκρίνομαι δέω , μισάνθρωπος καί ἐράω , καί ὁράω χράω εἰμί διά κατεράω πρόειμι ὁ λόγος ὁ ὁ νόημα εἰσαγωγή οὐ ἐλέγχω ὁ ἐναν - τίω ὁ ἐν ὁ ἦθος . δέω δή ὁ μισάνθρωπος πλεονάζω , δέω δέ καί ὁ ὁ προσαγγελία δοκέω χώρα ἔχω . ὁ δέ ἅπτω Ἀλκιβιάδης καί ὁ ἑαυτοῦ - νόος βίος κακῶς λέγω πανταχοῦ καί ἐράω ἄν εἰμί καί μισάνθρωπος . ὁ μελέτη . 1 . πάλιν σύ Τίμων εἰς βουλευτήριον οὐ ὑπέρ σύ τίς διαπράσσω , οὐ γάρ οὕτως μαίνομαι οὐδέ ἐπιλανθάνω γε παντάπασι ἐμαυτοῦ , μήποτε τοσοῦτος Ἀλκιβιάδης ἰσχύω κατά ἐγώ ὡς ἀφίστημι ἐγώ δύο - νέος ὁ τρόπος καί ὁ ἐκ ἀρχή πρόθεσις ἑαυτοῦ - νη ὅς ἐνίστημι , ἀλλά ἐμαυτοῦ τίς χρῄζω παρά σύ ἐπαγγέλλω . οὗτος δέ εἰμί ὁ πάντως ποῦ καί σύ πρός ἡδονή , δίδωμι ἐγώ σήμερον παρά σύ ἀποθνῄσκω , νάω μή Ἀλκιβιάδης ὁράω ὁ καλός μηδέ σύ διά ἐκεῖνος ἀναγκάζω προσομιλέω .
libanius.declamatio-12 2
ὧς ἴως μὲν ἐξῆν ἐπὶ τῆς ἐσχατιᾶς οἰκεῖν καὶ πόρρω τῆς ἀν - θρώπων ὄψεως τυγχάνειν , τὸ ζῆν | ἠδυνάμην καρτερεῖν · ἐπεὶ δὲ ἀπάγει τῆς ἐρημίας ἡμᾶς Ἀλκιβιάδης καὶ κινδυνεύω μηκέτ’ εἶναι Τίμων μηδὲ μισάνθρωπος , ἐπὶ τὸν θάνατον καταφεύγω καὶ τὴν καλὴν ἐρημίαν τοῦ σκότους . εἰ γὰρ καὶ ἐξέστηκα διὰ τὸν ἔρωτα καὶ παρῆκταί μοι τὰ τῶν λογισμῶν , ἀλλὰ τοσοῦτον γοῦν μοι καταλείπεται ἐπιγινώσκειν δύνασθαι τὴν συμφορὰν καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν ἥτις ἔσται ζητεῖν .
Lemmas: ὅς ἴωσις μέν ἔξεστι ἐπί ὁ ἐσχατιά οἰκέω καί πρόσω ὁ ἐν - τρωπάω ὄψις τυγχάνω , ὁ ζάω | δύναμαι καρτερέω · ἐπεί δέ ἀπάγω ὁ ἐρημία ἐγώ Ἀλκιβιάδης καί κινδυνεύω μηκέτι ἔρχομαι Τίμων μηδέ μισάνθρωπος , ἐπί ὁ θάνατος καταφεύγω καί ὁ καλός ἐρημία ὁ σκότος . εἰμί γάρ καί ἐξίστημι διά ὁ ἔρως καί παράγω ἐγώ ὁ ὁ λογισμός , ἀλλά τοσοῦτος γοῦν ἐγώ καταλείπω ἐπιγιγνώσκω δύναμαι ὁ συμφορά καί ὁ ἀπαλλαγή ὅστις εἰμί ζητέω .
libanius.declamatio-12 3
ἐρῶν δὲ Ἀλκιβιάδου διὰ τὴν ὥραν τοῦ σώματος καὶ μαινόμενος ἐπὶ τῷ μειρακίῳ , πολὺν γὰρ εἰς ἡμᾶς ἀνῆψε τὸν πυρ - σόν , καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα φιλεῖν αὐτὸν ἀναγκάζομαι , ὅτι μοι παρέσχε θανάτου πρόφασιν καὶ βαδίζειν ἐν - ταυθοῖ κατηνάγκασε μήτ’ αὐτὸν ἔτι μήτ’ Ἀθηναίων μηδένα μήτ’ ἄλλον τινὰ ἀνθρώπων ὀψόμενον . εὔχομαι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐρασταῖς Ἀλκιβιάδου τὸν αὐτὸν παραστῆναι λογισμὸν καὶ λῦσαι ἅπαντας ἐθελῆ - σαι τὸν ἔρωτα τῷ θανάτῳ καὶ τὸ κώνειον ἀλλάξασθαι τῶν παρ’ ἐκείνου προπόσεων . οὐδὲν γὰρ ἐμοὶ προτι - μότερον τοῦ μετὰ τῶν ἀντεραστῶν ἀπολωλέναι . 4 . Ἐμακάριζον οὖν πρότερον ἐμαυτὸν ἐπὶ τῇ μισ - ανθρωπίᾳ καὶ μέγα μοι τοῦτο ἐνόμιζον ὑπάρχειν ἀγαθὸν τὸ τὴν ἀνθρώπων φύσιν ἥτις ἐστὶν ἐπιγινώ - σκειν καὶ ὧς κακῶν ἀνώτατον ἁπάντων τυγχάνει · πολὺ δ’ εὐτυχέστερος ἡμῶν Ἀλκιβιάδης ἀναπέφηνεν . ἐμοὶ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ μισεῖν οὐδὲν ἦν πλέον πλὴν αὐτὸ τοῦτο μόνον τὸ φεύγειν ἀνθρώπους , βλάπτειν δ’ ἠδυ - νάμην οὐδένα · Ἀλκιβιάδῃ δὲ τὸ κάλλος πρὸς ὄλεθρον ἀνθρώπων ἀρκεῖ καὶ τοσοῦτον δύναται μόνον ὀφθεὶς ὅσον τὴν Γοργόνα φασὶν οἱ μῦθοι . διαφέρει δ’ οὐδὲν ἢ λίθον τινὰ γεγονέναι ἢ παρὰ τοῦ δημίου δέξασθαι τὸ κώνειον . ἒν γὰρ καὶ ταὐτὸν ἀφ’ ἑκατέρου τούτου γένεται . 5 . Ἀτυχῶ δ’ οὐ νῦν πρῶτον , ὦ πεντακόσιοι , θα - νάτου καὶ προσαγγελίας ἄξια , οὐδ’ ἐντεῦθεν ὅθεν τις οἴεταί μοι τὰ τῶν συμφορῶν ἐστιν , ἀλλ’ ἀπ’ ἐκείνης δυστυχῶ τῆς ἡμέρας ἀφ’ ἧς παρελθὼν | εἰς ἀνθρώπους ἔτυχον τῆς φύσεως καὶ τῆς προσηγορίας . ὡς εὐτυχέστερόν γε ἦν μηδὲ τὴν ἀρχὴν γενέσθαι ἢ , ἐπειδήπερ ἀναγκαῖον ἦν τὸ τοιοῦτον εἰς φῶς παρελ - θεῖν , ἕτερόν τι ζῶον , ἀλλ’ οὐκ ἄνθρωπον εἶναι .
Lemmas: εἴρω δέ Ἀλκιβιάδης διά ὁ ὥρα ὁ σῶμα καί μαίνομαι ἐπί ὁ μειράκιον , πολύς γάρ εἰς ἐγώ ἀνάπτω ὁ πυρ - σός , καί διά οὗτος μάλιστα φιλέω αὐτός ἀναγκάζω , ὅτι ἐγώ παρέχω θάνατος πρόφασις καί βαδίζω ἐν - ταυθεω καταναγκάζω μήτε αὐτός ἔτι μήτε Ἀθηναῖος μηδείς μήτε ἄλλος τις ἄνθρωπος ὁράω . εὔχομαι δέ καί ὁ ἄλλος ἅπας ἐραστής Ἀλκιβιάδης ὁ αὐτός παρίστημι λογισμός καί λύω ἅπας ἐθέλω - φέρω ὁ ἔρως ὁ θάνατος καί ὁ κώνειον ἀλλάσσω ὁ παρά ἐκεῖνος πρόποσις . οὐδείς γάρ ἐγώ πρός - μοτερος ὁ μετά ὁ ἀντεραστής ἀπόλλυμι . 4 . μακαρίζω ο͂ν́ πρότερος ἐμαυτοῦ ἐπί ὁ μις - Ἀνθρωπία καί μέγας ἐγώ οὗτος νομίζω ὑπάρχω ἀγαθός ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὅστις εἰμί ἐπιγιγνώσκω - σκῶ καί ὅς κακός ἀνώτατος ἅπας τυγχάνω · πολύς δέ εὐτυχής ἐγώ Ἀλκιβιάδης ἀναφαίνω . ἐγώ μέν γάρ ἐκ ὁ μισέω οὐδείς εἰμί πλείων πλήν αὐτός οὗτος μόνος ὁ φεύγω ἄνθρωπος , βλάπτω δέ ἡδύς - νάμη οὐδείς · Ἀλκιβιάδης δέ ὁ κάλλος πρός ὄλεθρος ἄνθρωπος ἀρκέω καί τοσοῦτος δύναμαι μόνος ὁράω ὅσον ὁ Γοργώ φημί ὁ μῦθος . διαφέρω δέ οὐδείς ἢ λίθος τις γίγνομαι ἢ παρά ὁ δήμιος δέχομαι ὁ κώνειον . εἷς γάρ καί αὐτός ἀπό ἑκάτερος οὗτος γενέτης . 5 . ἀτυχέω δέ οὐ νῦν πρῶτος , ὦ πεντακόσιοι , ἀνταπόλλυμι - Νάτου καί προσαγγελία ἄξιος , οὐδέ ἐντεῦθεν ὅθεν τις οἴομαι ἐγώ ὁ ὁ συμφορά εἰμί , ἀλλά ἀπό ἐκεῖνος δυστυχέω ὁ ἡμέρα ἀπό ὅς παρέρχομαι | εἰς ἄνθρωπος τυγχάνω ὁ φύσις καί ὁ προσηγορία . ὡς εὐτυχής γε εἰμί μηδέ ὁ ἀρχή γίγνομαι ἢ , ἐπεί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ τοιοῦτος εἰς φάος παρελ - θέω , ἕτερος τίς ζῷον , ἀλλά οὐ ἄνθρωπος ἔρχομαι .
libanius.declamatio-12 6
τί γὰρ ἀνθρώπου μιαρώτερον ; τί δέ ; οὐχ ἥμερον μὲν τὸ ζῶον ἄχρι ῥήματος , ἄγριον δὲ καὶ ἀπηνὲς τοῖς ἔργοις ; ποία γὰρ λεόντων ἐπ’ ἀλλήλους στρατεία ; ἐία ; τίς πόλεμος τοῖς ὁμογενέσι τῶν θηρίων πρὸς ἄλληλα ; τίς ἐπιορκία παρ’ ἐκείνοις ; εἰπέ μοι . τίς συνθηκῶν παράβασις ; τίς ἀπιστία τοσαύτη καὶ πλεονεξία ; τίς χρυσοῦ παρ’ ἐκεί - νοῖς καὶ πλούτου καὶ χρημάτων ἐπιθυμία ; τίνας κώ - μους ἢ μέθας , τίνας ἴσασι καὶ μοιχείας ;
Lemmas: τίς γάρ ἄνθρωπος μιαρός ; τίς δέ ; οὐ ἥμερος μέν ὁ ζῷον ἄχρι ῥῆμα , ἄγριος δέ καί ἀπηνής ὁ ἔργον ; ποῖος γάρ λέων ἐπί ἀλλήλων στρατεία ; εἶα ; τίς πόλεμος ὁ ὁμογενής ὁ θηρίον πρός ἀλλήλων ; τίς ἐπιορκία παρά ἐκεῖνος ; λέγω ἐγώ . τίς συνθήκη παράβασις ; τίς ἀπιστία τοσοῦτος καί πλεονεξία ; τίς χρυσός παρά ἐκεῖ - νόος καί πλοῦτος καί χρῆμα ἐπιθυμία ; τίς κω - ξενότιμος ἢ μέθη , τίς οἶδα καί μοιχεία ;
libanius.declamatio-12 7
πάντων ἐλεύθερον τῶν τοιούτων κακῶν τὸ τῶν θηρίων γένος . τὸ δ’ ὑμέτερον θησαυρός , ὡς ἂν εἶποι τις , τῶν χει - ρίστων ἐστί . θεοὺς μὲν γινώσκειν καὶ προσκυνεῖν ὑποκρίνεσθε , ἐπιορκεῖτε δὲ ῥᾷον ἢ φθέγγεσθε . καὶ θυσίας μὲν προσάγετε τοῖς βωμοῖς , ἀνατρέπετε δὲ αὐτοὺς ὀλίγον ὕστερον . τὸν δὲ βίον ἅπαντα τὸν ὑμέ - τερον πολέμων μεστὸν καὶ κακῶν ἐποιήσασθε . ἀρξάμε - νοι δὲ ἀπὸ τῶν αἰσχίστων καταλύετε τὸν βίον ἐν τοῖς δεινοτάτοις ἐπιτηδεύμασι .
Lemmas: πᾶς ἐλεύθερος ὁ τοιοῦτος κακός ὁ ὁ θηρίον γένος . ὁ δέ ὑμέτερος θησαυρός , ὡς ἄν λέγω τις , ὁ χέω - ἄριστον εἰμί . θεός μέν γινώσκω καί προσκυνέω ὑποκρίνομαι , ἐπιορκέω δέ ῥᾴδιος ἢ φθέγγομαι . καί θυσία μέν προσάγω ὁ βωμός , ἀνατρέπω δέ αὐτός ὀλίγος ὕστερον . ὁ δέ βίος ἅπας ὁ ὑμός - τέρος πόλεμος μεστός καί κακός ποιέω . ἄρχω - νόος δέ ἀπό ὁ αίσχιστος καταλύω ὁ βίος ἐν ὁ δεινός ἐπιτήδευμα .
libanius.declamatio-12 8
τὰ πρῶτα τῆς ἡλικίας ὑμῖν πορνεῖαι καὶ μοιχεῖαι καὶ τὰ αἴσχιστα πληροῦσι , τὰ δ’ ἐν ἀκμῇ φόνοι , λῃστεῖαι , ἱεροσυλίαι , πᾶν ὅ τι τις ἂν εἴποι κακόν , τὰ δὲ τοῦ γήρως εἰρηνικὰ μέν , ὑπερβολὴν δ’ οὖν ἔχοντα συμφορῶν . διαδέχεται γὰρ ὑμᾶς τὰ δικαστήρια κἀνταῦθα ἔχοντες ] συκοφαντοῦντες διαρρήγνυσθε δραχμῶν ἐλαχίστων τοὺς θεούς , τοὺς νόμους , τὴν ὁσίαν , πάντα ἀποδιδόμενοι . 9 . Λέγω δὲ οὐ καθ’ ὑμῶν ταῦτα μόνον , κατὰ πάντων δὲ ἀνθρώπων ἀπλῶς καὶ τῆς κοινῆς φύσεως . ὥσπερ γάρ τινος ἐμπλησθέντες κακοῦ ταὐτὰ νοσεῖτε πάντες . φαίνεταί τις δυσειδής · ὀνειδίζεται . τὴν ὄψιν εὐπρεπής ἐστι · πορνεύει , μοιχεύει . πάλιν ἕτερος ὡραῖος τυγχάνων | ἑταιρεῖ , πορνεύεται . ἀνδρεῖος τίς ἐστι · πρὸς λῃστείαν ἀποχρῆται τῇ φύσει . δεινὸς εἰπεῖν · συκοφαντεῖ . δικάζειν ἐγχειρεῖ · τὰ τῆς ἐπιορκίας ἕπεται . φιλοσοφεῖν ἐπιχειρεῖ · γόης ἐστὶ καὶ τὰ οὐράνια πολυ - πραγμονεῖ .
Lemmas: ὁ πρῶτος ὁ ἡλικία σύ πορνεία καί μοιχεία καί ὁ αίσχιστος πληρόω , ὁ δέ ἐν ἀκμή φόνος , λῃστεία , ἱεροσυλία , πᾶς ὁ τίς τις ἄν λέγω κακός , ὁ δέ ὁ γῆρας εἰρηνικός μέν , ὑπερβολή δέ οὖν ἔχω συμφορά . διαδέχομαι γάρ σύ ὁ δικαστήριον ἐνταῦθα ἔχω ] συκοφαντέω διαρρήγνυμι δραχμή μικρός ὁ θεός , ὁ νόμος , ὁ ὅσιος , πᾶς ἀποδίδωμι . 9 . λέγω δέ οὐ κατά σύ οὗτος μόνος , κατά πᾶς δέ ἄνθρωπος ἀπλόος καί ὁ κοινός φύσις . ὥσπερ γάρ τις ἐμπίμπλημι κακός αὐτός νοσέω πᾶς . φαίνω τις δυσειδής · ὀνειδίζω . ὁ ὄψις εὐπρεπής εἰμί · πορνεύω , μοιχεύω . πάλιν ἕτερος ὡραῖος τυγχάνω | ἑταιρέω , πορνεύω . ἀνδρεῖος τίς εἰμί · πρός λῃστεία ἀποχράω ὁ φύσις . δεινός λέγω · συκοφαντέω . δικάζω ἐγχειρέω · ὁ ὁ ἐπιορκία ἕπομαι . φιλοσοφέω ἐπιχειρέω · γόης εἰμί καί ὁ οὐράνιος πολύς - πραγμονεῖ .
libanius.declamatio-12 10
Τίμων μισάνθρωπος , ἀλλ’ Ἀλκιβιάδης οὐκ ἐᾷ σωφρονεῖν . ταύτης ἐγενόμην τῆς φύσεως , τοῦ - τον ἐπλήρωσα τὸν κατάλογον , ἐν τούτοις ἐξητάσθην τοῖς κακοῖς . ἆρ’ οὖν οὐχ , ὅπερ ἔφην , ἐκ πρώτης ἡλι - κίας θανάτου καὶ προσαγγελίας ἔπραττον ἄξια ; ἆρ’ οὐ δικαίως μισάνθρωπος ἐγενόμην ; νυκτὸς λῃστεῖαι , μεθ’ ἡμέραν τὰ δικαστήρια , μοιχεῖαι καὶ κῶμοι πάλιν ἀπὸ τῆς ἐσπέρας . Ἡράκλεις , τῆς διαδοχῆς τῶν κακῶν καὶ τῆς συνεχείας .
Lemmas: Τίμων μισάνθρωπος , ἀλλά Ἀλκιβιάδης οὐ ἐάω σωφρονέω . οὗτος γίγνομαι ὁ φύσις , ὁ - τον πληρόω ὁ κατάλογος , ἐν οὗτος ἐξετάζω ὁ κακός . ἆρα οὖν οὐ , ὅς φημί , ἐκ πρῶτος ἡλς - κία θάνατος καί προσαγγελία πράσσω ἄξιος ; ἆρα οὐ δίκαιος μισάνθρωπος γίγνομαι ; νύξ λῃστεία , μετά ἡμέρα ὁ δικαστήριον , μοιχεία καί κῶμος πάλιν ἀπό ὁ εἰσπεράω . Ἡρακλῆς , ὁ διαδοχή ὁ κακός καί ὁ συνέχεια .
libanius.declamatio-12 11
ἀλλ’ ἐπειδὴ θεῶν τις ἀφείλετό μου τὴν ἀχλὺν καὶ τὴν ψυχὴν ἐκάθηρε τὴν ἐμὴν καὶ κατὰ τὸ γράμμα τὸ Δελφικὸν ἔγνων ἐμαυτὸν καὶ τέ ποτ’ ἐστὶν ἄνθρωπος καὶ ὅσον κακόν ἐστι συνεῖδον καὶ ὥσπερ φυγῆς σύνθημα λαβὼν πόρρω μὲν τῆς πρὸς ἀνθρώπους ὁμιλίας ἐγενόμην , τὴν δ’ ἐσχατιὰν κατα - λαβὼν καὶ τὴν ἐρημίαν ἀσπασάμενος ἤμην ἐπ’ ἐμαυ - τοῦ τὴν ἐκκλησίαν καὶ τὸ βῆμα καὶ τοὺς ἐνταυθοῖ θορύβους ἄστροις , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , τὸ λοιπὸν τεκμαιρόμενος , πόλεμον δ’ ἄσπονδον πρὸς τὴν φύσιν ἀναδεξάμενος , ζηλωτόν τινα καὶ μακάριον διῆγον βίον οὐ θεώμενος ἄνθρωπον , οὐκ ἀκούων οὐδενός , οὐ προσ - ομιλῶν , ὀλίγα τῷ κυνὶ διαλεγόμενος , καὶ τοῦ πυρὸς εἴ τις προσίοι μετασχεῖν ἐθέλων , κἀκείνῳ φθο - νῶν , συστέλλων τὰς ὄψεις , πάλιν ἐπιβάλλων τὰς Χεῖ - ῥᾶς ταῖς ἀκοαῖς , εἴ πού τις ἀνθρώπων κτύπος προσιόν - των ἠκούετο .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί θεός τις ἀφαιρέω ἐγώ ὁ ἀχλύς καί ὁ ψυχή καθαίρω ὁ ἐμός καί κατά ὁ γράμμα ὁ Δελφικός γιγνώσκω ἐμαυτοῦ καί τε πρός εἰμί ἄνθρωπος καί ὅσον κακός εἰμί συνοράω καί ὥσπερ φυγή σύνθημα λαμβάνω πρόσω μέν ὁ πρός ἄνθρωπος ὁμιλία γίγνομαι , ὁ δέ ἐσχατιά κατά - λαμβάνω καί ὁ ἐρημία ἀσπάζομαι ἀείδω ἐπί μαυ - ὁ ὁ ἐκκλησία καί ὁ βῆμα καί ὁ ἐνταυθοῖ θόρυβος ἄστρον , οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , ὁ λοιπός τεκμαίρομαι , πόλεμος δέ ἄσπονδος πρός ὁ φύσις ἀναδέχομαι , ζηλωτός τις καί μακάριος διάγω βίος οὐ θεάομαι ἄνθρωπος , οὐ ἀκούω οὐδείς , οὐ προς - ὁμιλέω , ὀλίγος ὁ κύων διαλέγω , καί ὁ πυρός εἰμί τις προσέρχομαι μετέχω ἐθέλω , ἐκεῖνος φθάνω - προφωνέω , συστέλλω ὁ ὄψις , πάλιν ἐπιβάλλω ὁ χέω - Ἥρα ὁ ἀκοή , εἰμί ποῦ τις ἄνθρωπος κτύπος προσέρχομαι - ὁ ἀκούω .
libanius.declamatio-12 12
καὶ τὸν τοῖχον δ’ ἐξώρυττον , εἴπου τινὰ γεγραμμένον ἴδοιμι ἄνθρωπον , καὶ τὴν ἐμαυτοῦ σκιὰν συνεχῶς ἀπεδίδρασκον , | ὅτι δὴ πολλάκις ἐφιστάμενος τοῖς νάμασιν ἄνθρωπον ἐμαυτὸν ἑώρων διὰ τῆς εἰκόνος . ἐμίσουν δὲ καὶ τῶν ὀνείρων ἐκεί - νοῦς οἱ πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων ὁμιλίαν ἡμᾶς ἦγον , καὶ συνεχῶς ἐκ μέσων ἀνεπήδων τῶν ὕπνων οὐ φέ - ρων τὴν θέαν . καὶ ἐμαυτὸν δ’ ἐμίσουν πολλάκις , ὅτι δὴ τὴν φύσιν ἄνθρωπος ἦν . ἐλύπει δέ με κἀκεῖνο , νὴ τοὺς θεούς , εἴποτ’ ἐνθυμηθείην ὡς ἄρα μνήμην τινὰ ἔχουσι παρ’ ὑμῖν τινές . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ἄχρι ῥήματος καὶ ψιλῆς ὑπονοίας ἠβουλόμην παρ’ ὑμῖν μνημονεύε - σθαι .
Lemmas: καί ὁ τοῖχος δέ ἐξορύσσω , λέγω τις γράφω ὁράω ἄνθρωπος , καί ὁ ἐμαυτοῦ σκιά συνεχής ἀποδιδράσκω , | ὅτι δή πολλάκις ἐφίστημι ὁ νᾶμα ἄνθρωπος ἐμαυτοῦ ὁράω διά ὁ εἰκών . μισέω δέ καί ὁ ὄνειρος ἐκεῖ - Νοῦς ὁ πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁμιλία ἐγώ ἄγω , καί συνεχής ἐκ μέσος ἀναπηδάω ὁ ὕπνος οὐ φές - ῥόος ὁ θέα . καί ἐμαυτοῦ δέ μισέω πολλάκις , ὅτι δή ὁ φύσις ἄνθρωπος εἰμί . λυπέω δέ ἐγώ ἐͅκεῖνο , νή ὁ θεός , εἴποτε ἐνθυμέομαι ὡς ἄρα μνήμη τις ἔχω παρά σύ τις . οὐδέ γάρ οὐδέ ἄχρι ῥῆμα καί ψιλός ὑπόνοια βούλομαι παρά σύ μνημονεύω - ἕπομαι .
libanius.declamatio-12 13
τοσοῦτον δέ μοι περιῆν τοῦ φίλτρου τοῦ πρὸς ἄνθρωπον ὥστε καὶ μέχρι θεῶν καὶ τῶν ἀγαλ - μάτων ἐξετείνετο τὸ μῖσος , ὅτι δὴ τούτους οἶ κατάρα - τοι πρὸς τὴν αὑτῶν μορφὴν ἐξετύπουν ἄνθρωποι . καὶ τοὺς Αἰγυπτίους ἐμίσουν μέν , τί γὰρ οὐκ ἔμελλον ἀνθρώπους ὄντας ; καθ’ ἓν δὲ τοῦτο ἀπεδεχόμην , ὅτι δὴ τὰ τῶν θεῶν ἀγάλματα οὐκ ἀνθρωποειδῆ , θηριω - δέστερον δέ τινα ἔχοντα τὸν τύπον κατεσκεύαζον πολὺ <πλέον> s τῶν ἀνθρώπων τοὺς κύνας πρέπειν πρὸς τὴν εἰκασίαν πιστεύσαντες .
Lemmas: τοσοῦτος δέ ἐγώ περίειμι ὁ φίλτρον ὁ πρός ἄνθρωπος ὥστε καί μέχρι θεός καί ὁ ἀγαλ - ματάω ἐκτείνω ὁ μῖσος , ὅτι δή οὗτος ὅς κατάρα - τοι πρός ὁ αὐτός μορφή ἐκτυπόω ἄνθρωπος . καί ὁ Αἰγύπτιος μισέω μέν , τίς γάρ οὐ μέλλω ἄνθρωπος είμαι ; κατά εἷς δέ οὗτος ἀποδέχομαι , ὅτι δή ὁ ὁ θεός ἄγαλμα οὐ ἀνθρωποειδής , θηρίον - δέρω δέ τις ἔχω ὁ τύπος κατασκευάζω πολύς <πλέον> s ὁ ἄνθρωπος ὁ κύων πρέπω πρός ὁ εἰκασία πιστεύω .
libanius.declamatio-12 14
ηὐχόμην δὲ τὴν Φαέθοντος διφρείαν ἐπιστῆναί ποτε καὶ τὸν πολὺν κατακλυσμὸν ἐκεῖνον ὂν οἱ ποιηταὶ θρυλοῦσιν . οὐδὲν γὰρ ἂν ἦν εὐτυχέστερον ἢ τὸ σύμπαν τῶν ἀνθρώπων γένος ἀφανισθῆναι πυρὶ καὶ σιδήρῳ καὶ ὕδατι καὶ τὴν γῆν ὧσπέρ τινος νοσήματος ἀπαλλαγῆναι καθαρ - θεῖσαν τῷ πυρί . 15 . Ταῦτα ἐλογιζόμην , τοῦτον ἔζων τὸν βίον , ἐπὶ τοσαύτης διῆγον εὐδαιμονίας καὶ τὸ καλὸν πρόσρημα μισάνθρωπος ὠνομαζόμην , ἀλλ’ οὐ Τίμων ἔτι , τὴν προσηγορίαν ἀπὸ τοῦ τρόπου μεταλαμβάνων . ἀλλ’ ὁ φθόνος καθ’ ἡμῶν ἴσχυσε καὶ δαίμων τις πονηρὸς ἀνέτρεψέ μου τὸν βίον καὶ κρείττων ἐγένετο τῆς ἐμῆς προθέσεως . καὶ θεῖόν τι φάντασμα καὶ κάλλος οὐρά - νιον τὴν Ἀλκιβιάδου μορφὴν ὑπελθὸν εἰς ἡμᾶς ἐκώ - μασε . καὶ τὸ αὐτὸ πέπονθα ταῖς Βάκχαις αἳ τῷ Διο - νύσῳ πληγεῖσαι οὐ δύνανται μένειν ἐφ’ ἑαυτῶν , Τίμων εἰς ἄστυ , Τίμων εἰς ἐκκλησίαν | πολλῶν ἀκούων , πάντας ὁρῶν , θορύβου καὶ κραυγῆς ἀνεχόμενος .
Lemmas: εὔχομαι δέ ὁ Φαέθων διφρεία ἐφίστημι ποτέ καί ὁ πολύς κατακλυσμός ἐκεῖνος εἰμί ὁ ποιητής θρυλέω . οὐδείς γάρ ἄν εἰμί εὐτυχής ἢ ὁ σύμπας ὁ ἄνθρωπος γένος ἀφανίζω πῦρ καί σίδηρος καί ὕδωρ καί ὁ γῆ ὥσπερ τις νόσημα ἀπαλλάσσω εθαρ - τίθημι ὁ πῦρ . 15 . Ταΰς λογίζομαι , οὗτος ζάω ὁ βίος , ἐπί τοσοῦτος διάγω εὐδαιμονία καί ὁ καλός πρόσρημα μισάνθρωπος ὀνομάζω , ἀλλά οὐ Τίμων ἔτι , ὁ προσηγορία ἀπό ὁ τρόπος μεταλαμβάνω . ἀλλά ὁ φθόνος κατά ἐγώ ἰσχύω καί δαίμων τις πονηρός ἀνατρέπω ἐγώ ὁ βίος καί ἀγαθός γίνομαι ὁ ἐμός πρόθεσις . καί θεῖος τίς φάντασμα καί κάλλος οὐρά - νιον ὁ Ἀλκιβιάδης μορφή ὑπέρχομαι εἰς ἐγώ ἔκω - Μασέ . καί ὁ αὐτός πάσχω ὁ Βάκχη ὅς ὁ Διο - νύσος πλήσσω οὐ δύναμαι μένω ἐπί ἑαυτοῦ , Τίμων εἰς ἄστυ , Τίμων εἰς ἐκκλησία | πολύς ἀκούω , πᾶς ὁράω , θόρυβος καί κραυγή ἀνέχω .
libanius.declamatio-12 16
τῆς ἀπιστίας , Ἄπολλον , καὶ τῆς ἐξαί - φνης μεταβολῆς . ἐσχατιὰ μὲν ἡ φιλτάτη καὶ ἡ συνήθης ἐρημία καὶ τὸ στερρὸν τοῦ τρόπου καὶ ὁ μισάνθρω - πος καὶ πάντα ἐκποδών , κινδυνεύω δὲ ἀνθινὰς ἤδη φορεῖν καὶ στεφανοῦσθαι καὶ κωμάζειν καὶ ταινίαις ἀνα - δεῖσθαι καὶ πίνειν ἄκρατον καὶ μεθύειν μισάνθρωπος ὤν .
Lemmas: ὁ ἀπιστία , Ἀπόλλων , καί ὁ ἐξό - φνης μεταβολή . ἐσχατιά μέν ὁ φίλος καί ὁ συνήθης ἐρημία καί ὁ στερρός ὁ τρόπος καί ὁ μισάνθρω - πούς καί πᾶς ἐκποδών , κινδυνεύω δέ ἀνθινός ἤδη φορέω καί στεφανόω καί κωμάζω καί ταινία ἀνα - δέω καί πίνω ἄκρατος καί μεθύω μισάνθρωπος εἰμί .
libanius.declamatio-12 17
οὐκ ἦν ἄρα τὸ περὶ Ἡρακλέους λεγόμενον μῦθος ἄλλως καὶ ποιητῶν τις ἐξουσία , ἀλλὰ κἀκεῖνον βάρβαρός τις γυνὴ καὶ Λυδὴ τὴν λεοντῆν περιείλετο καὶ δουλεύειν ἠνάγκασεν ἑαυτῇ τῷ κάλλει δέσμιον ἔχουσα . ἀλλ’ ἐκεῖ - νος μὲν σωφρονῶν ἐπὶ τὴν πυρὰν ἐκεῖθεν ὥρμησεν , ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὸ βάραθρον , ὅσον οὐδέπω . οὐ γὰρ ἐλάτ - των ὁ τοῦ Κλεινίου τῆς Ὀμφάλης εἰς τὸ διαφθείρειν ἐστίν . 18 . Ἕως οὖν ἔτι σωφρονῶ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἄπεστιν Ἀλκιβιάδης τῶν ἐμῶν , ἐπινεύσατε πρὸς τὴν χάριν . ὡς εἴ γε ὀφθείη μόνον , οὐδ’ ἂν βούλησθε κατα - κρίνειν , ἀνέξομαι . δύο γὰρ ἔχω ψυχάς , τὴν μὲν τοῦ τρόπου , τὴν δὲ ὅλην Ἀλκιβιάδου καὶ τοῦ κακοῦ . ὅταν γὰρ τὸ κάλλος ἐνθυμηθῶ καὶ τὴν ὥραν Ἀλκιβιάδου καὶ τὸ βλέμμα καὶ τὸ βάδισμα καὶ τοὺς πολλοὺς κό - λακας καὶ τοὺς ἀντεραστὰς τοὺς ἐμούς , ἐξανδραποδί - ζομαι καὶ παραδίδωμι δέσμιον ἐμαυτὸν καὶ πάντων προτιμότατον ἡγοῦμαι τὸ συνεῖναι τῷ μειρακίῳ .
Lemmas: οὐ εἰμί ἄρα ὁ περί Ἡρακλῆς λέγω μῦθος ἄλλως καί ποιητής τις ἐξουσία , ἀλλά ἐκεῖνος βάρβαρος τις γυνή καί Λυδός ὁ λεοντέη περιαιρέω καί δουλεύω ἀναγκάζω ἑαυτοῦ ὁ κάλλος δέσμιος ἔχω . ἀλλά ἐκεῖ - Μύκονος μέν σωφρονέω ἐπί ὁ πυρά ἐκεῖθεν ὁρμάω , ἐγώ δέ ἐπί ὁ βάραθρον , ὅσον οὐδέπω . οὐ γάρ ἐλατός - ὁ ὁ ὁ Κλεινίας ὁ Ὀμφάλη εἰς ὁ διαφθείρω εἰμί . 18 . Ἕως οὖν ἔτι σωφρονέω καί ὁ ὀφθαλμός ἄπειμι Ἀλκιβιάδης ὁ ἐμός , ἐπινεύω πρός ὁ χάρις . ὡς εἰμί γε ὁράω μόνος , οὐδέ ἄν βούλομαι κατά - κρίνω , ἀνέχω . δύο γάρ ἔχω ψυχή , ὁ μέν ὁ τρόπος , ὁ δέ ὅλος Ἀλκιβιάδης καί ὁ κακός . ὅταν γάρ ὁ κάλλος ἐνθυμέομαι καί ὁ ὥρα Ἀλκιβιάδης καί ὁ βλέμμα καί ὁ βάδισμα καί ὁ πολύς κὸ - λάκα καί ὁ ἀντεραστής ὁ ἐμός , ἐξανδραποδί - ζω καί παραδίδωμι δέσμιος ἐμαυτοῦ καί πᾶς πρότιμος ἡγέομαι ὁ σύνειμι ὁ μειράκιον .
libanius.declamatio-12 19
τὴν 15 φύσιν δὲ ὅταν λογίσωμαι πάλιν καὶ τὸ κακὸν ὅσον εἶσιν ἐπ’ ἐμαυτόν καὶ ὡς ἄνθρωπος Ἀλκιβιάδης καὶ ὧς ἀνθρώπου Τίμων ἐρῶ , μισεῖν μὲν Ἀλκιβιάδην οὐδὲ οὕτω δύναμαι , μὰ τοὺς θεούς , κατ’ ἐμαυτοῦ δὲ χρῶ - μαι τῷ τρόπῳ καὶ τὸν δήμιον ἤδη καὶ τὸ κώνειον ὥσπερ ὤνιόν τι φάρμακον καὶ ἀλεξίκακον προσδοκῶ . 20 . Ὅθεν δ’ εἰς τοῦτο ἤχθην , γελάσετε μὲν οἶδ’ ὅτι πάντες ἀκούσαντες , λέξω δὲ ὅμως . τί γὰρ δεῖ τῷ λόγῳ παραιτεῖσθαι νῦν ἃ τοῖς ἔργοις ὑπέστην | ὁ κακοδαίμων ; Ἠν ι Ἦν ἐπ᾿ ἐρημίας ἐμαυτῷ διαλεγόμενος ἡσυχίας ἀπολαύων καὶ πολλὰ καταρώμενος τῇ Τύχῃ , διότι μὴ πρὸ πολλοῦ ταύτην κατέστησέ μοι τὴν γνώ - μην καὶ τὸ μῖσος τὸ πρὸς ἀνθρώπους . ἤδη δὲ τῆς ὥρας οὔσης πρὸς ἐσπέραν ἐπέστη μεθύων Ἀλκιβιάδης καὶ μισάνθρωπον εἰπὼν καὶ Τίμωνα χαίρειν καὶ τὰ τοιαῦτα περὶ τὴν ἐσχατιὰν <ἦν> d βαλλόμενος ἐμοῦ ταῖς βώλοις καὶ τὰς προσηκούσας αὐτῷ βλασφη - μίας ἀκούων , ἴως ἦλθε πάλιν .
Lemmas: ὁ 15 φύσις δέ ὅταν λογίζομαι πάλιν καί ὁ κακός ὅσον ἔρχομαι ἐπί ἐμαυτοῦ καί ὡς ἄνθρωπος Ἀλκιβιάδης καί ὅς ἄνθρωπος Τίμων λέγω , μισέω μέν Ἀλκιβιάδης οὐδέ οὕτως δύναμαι , μά ὁ θεός , κατά ἐμαυτοῦ δέ χράομαι - μής ὁ τρόπος καί ὁ δήμιος ἤδη καί ὁ κώνειον ὥσπερ ὤνιος τίς Φάρμακος καί ἀλεξίκακος προσδοκάω . 20 . ὅθεν δέ εἰς οὗτος ἄγω , γελάω μέν οἶδα ὅτι πᾶς ἀκούω , λέγω δέ ὅμως . τίς γάρ δέω ὁ λόγος παραιτέομαι νῦν ὅς ὁ ἔργον ὑφίστημι | ὁ κακοδαίμων ; ἐάν Ι Ἦς ἐπί ἐρημία ἐμαυτοῦ διαλέγω ἡσυχία ἀπολαύω καί πολύς καταράομαι ὁ Τύχη , διότι μή πρό πολύς οὗτος καθίστημι ἐγώ ὁ γιγνώσκω - μείς καί ὁ μῖσος ὁ πρός ἄνθρωπος . ἤδη δέ ὁ ὥρα σέω πρός εἰσπεράω ἐφίστημι μεθύω Ἀλκιβιάδης καί μισάνθρωπος λέγω καί Τίμων χαίρω καί ὁ τοιοῦτος περί ὁ ἐσχατιά <ἦν> d βάλλω ἐγώ ὁ βῶλος καί ὁ προσήκω αὐτός βλασφη - μίας ἀκούω , ἴωσις ἔρχομαι πάλιν .
libanius.declamatio-12 21
καὶ παρῆν Ἀλκι - βιάδης σεμνὸς ἀφ’ ἱματίου ὥσπερ πάγην τινὰ καθ’ ἡμῶν τὸ κάλλος προβεβλημένος . καὶ τί φησιν ; ὁμό - τροπός σοι , Τίμων , ἴφη , καὶ κοινωνὸς τῆς ἐσχατιᾶς ἥκω . μὴ δὴ μισάνθρ|ωπος ἄγαν καὶ πρὸς τοὺς ὁμοίους . καὶ τὰ τοιαῦτα πρὸς ἡμᾶς διε - λέγετο μειδιῶν . ἀλλ’ , ἔτι γὰρ ἐσωφρόνουν καἰ κρείτ - των ἦν ὁ λογισμὸς τοῦ κακοῦ καὶ πρὸς τὴν θέαν ἄτρωτος ἦν , οὐκ ] ἠνεσχόμην , οὐκ ἐκφθαρήσῃ δὲ ἔφην , οὐκ εἰς σαυτόν , οὐκ εἰς τὸ βάραθρον χω - ρήσεις ; μαλακιζόμενος πολίτης εἰς Τίμωνος ἥκεις ; ἢ ἐν τοῖς Καλλίου κωμάζειν νομίζεις ἢ πρὸς Σωκράτην ἀφῖχθαι καί τινι τῶν ἐραστῶν διαλέγεσθαι .
Lemmas: καί πάρειμι Ἀλκή - Βιάδης σεμνός ἀπό ἱμάτιον ὥσπερ πάγη τις κατά ἐγώ ὁ κάλλος προβάλλω . καί τίς φημί ; Όμο - τροπός σύ , Τίμων , Ίφη , καί κοινωνός ὁ ἐσχατιά ἥκω . μή δή μισάνθρωπος ἄγαν καί πρός ὁ ὅμοιος . καί ὁ τοιοῦτος πρός ἐγώ δῖος - λέγω μειδιάω . ἀλλά , ἔτι γάρ σωφρονέω καίω κρειτά - ὁ εἰμί ὁ λογισμός ὁ κακός καί πρός ὁ θέα ἄτρωτος εἰμί , οὐ ] ἀνέχω , οὐ ἐκφθείρω δέ φημί , οὐ εἰς σεαυτοῦ , οὐ εἰς ὁ βάραθρον χόω - ῥῆσις ; μαλακίζω πολίτης εἰς Τίμων ἥκω ; ἢ ἐν ὁ Καλλίας κωμάζω νομίζω ἢ πρός Σωκράτης ἀφικνέομαι καί τις ὁ ἐραστής διαλέγω .
libanius.declamatio-12 22
πολὺ τὸ καθ’ Ἀλκιβιάδη , τῶν σῶν ἐπιτηδευμάτων κεχώρισται , ἡ πενία τοῦ πλούτου , τῆς μέθης ἡ σωφροσύνη , τῶν κώμων καὶ τῆς ἀσελγείας ἡ παρ’ ἐμοὶ καρτερία , τῆς πόλεως ἐν ᾗ κωμάζεις ἡ κακοδαίμων ἐσχα - τιὰ διὰ τὴν σὴν ἔφοδον . σὺ μὲν Ἀγάθωνα καὶ Σωκράτην , μᾶλλον δὲ τὸν δῆμον ὅλον ἐραστὴν αὐχεῖς , ἐμοὶ δὲ ἀπεναντίον ὁ τρόπος . μισῶ γὰρ οὐκ Ἀθηναίους μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντας ὅσοι τοιαύτης εἰσὶ φύσεως .
Lemmas: πολύς ὁ κατά Ἀλκιβιάδης , ὁ σός ἐπιτήδευμα χωρίζω , ὁ πενία ὁ πλοῦτος , ὁ μέθη ὁ σωφροσύνη , ὁ κῶμος καί ὁ ἀσέλγεια ὁ παρά ἐγώ καρτερία , ὁ πόλις ἐν ὅς κωμάζω ὁ κακοδαίμων σχάζω - τιά διά ὁ σός ἔφοδος . σύ μέν Ἀγάθων καί Σωκράτης , μᾶλλον δέ ὁ δῆμος ὅλος ἐραστής αὐχέω , ἐγώ δέ ἀπεναντίον ὁ τρόπος . μισούμαι γάρ οὐ Ἀθηναῖος μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος εἰμί φύσις .
libanius.declamatio-12 23
τί δὲ τὴν Ταυρέου παλαίστραν καταλιπὼν | καὶ τὸ πολὺ τῶν ἐραστῶν σύνταγμα ἥκεις εἰς ἐρημίαν οὗ μηδείς σε ὄψεται ; τί δ’ ἐραστόν σοι παρ’ ἐμοί ; τί δέ σε ἤγαγεν ἐνταυθοῖ , πρὸς θεῶν ; οὐ γὰρ παῖδας Δωριεῖς ἢ παρθένους ἐξ Ἰωνίας ἢ πολὺν ἄκρα - τον εὑρήσεις παρ’ ἐμοί . τί οὖν ἐνοχλεῖς δωρεὰν Τίμωνα ; τί δὲ τὸν ἐμὸν τρόπον ἐκφέρεις εἰς τοὺς πολλούς ; τί δ’ ἐξορχῇ τὸν ἡμέτερον βίον ; οὐκ ἀρκεῖ τὰ μυστήρια ; 24 . Ταῦτα βοήσας καὶ διαρραγείς , ὡς ἀπηλλάττετο τὸ μειράκιον , μετοικίζεσθαι διενοούμην καὶ τὴν ἀποι - κίαν πορρωτάτω στέλλειν τῆς ἐρημίας . ὁ δ’ ἐγγύθεν ἐφειστήκει πάλιν καιρὸν ἀναχωρήσεως οὐκ ἐνδιδούς . πολλὰς ἐφόδους ἤνεγκα , πολλὰς Ἀλκιβιάδου προσβολὰς ἀπεωσάμην . τὸ τελευταῖον δὲ μεγάλῳ τινὶ μηχανήματι τοῦ κάλλους κατασεισθεὶς κατηνέχθην . καὶ τρόπαιον καθ’ ἡμῶν ἔστησεν Ἀλκιβιάδης καὶ τὸν ἐμὸν ἤλεγξε τρόπον καὶ τὴν φύσιν ἀσθενεστέραν τὴν ἐμὴν τῆς τοῦ σώματος ὥρας ἔδειξε . δέσμιος δὲ διὰ τὸν ἔρωτα οἰκτρός , αἰχμάλωτος ἀπὸ τῆς ἐσχατιᾶς ἐπὶ τὴν πόλιν ἤχθην ὁ μισάνθρωπος καὶ οὐχ ἑνός , τρισμυρίων δὲ θανάτων ἄξιος .
Lemmas: τίς δέ ὁ Ταυρέας παλαίστρα καταλείπω | καί ὁ πολύς ὁ ἐραστής σύνταγμα ἥκω εἰς ἐρημία ὅς μηδείς σύ ὁράω ; τίς δέ ἐραστός σύ παρά ἐγώ ; τίς δέ σύ ἄγω ἐνταυθοῖ , πρός θεός ; οὐ γάρ παῖς Δωριεύς ἢ παρθένος ἐκ Ἰωνία ἢ πολύς ἄκρος - τον εὑρίσκω παρά ἐγώ . τίς οὖν ἐνοχλέω δωρεά Τίμων ; τίς δέ ὁ ἐμός τρόπος ἐκφέρω εἰς ὁ πολύς ; τίς δέ ἐξορχέομαι ὁ ἡμέτερος βίος ; οὐ ἀρκέω ὁ μυστήριο ; 24 . Ταΰς βοάω καί διαράσσω , ὡς ἀπαλλάσσω ὁ μειράκιον , μετοικίζω διανοέω καί ὁ απόι - Κία πόρρω στέλλω ὁ ἐρημία . ὁ δέ ἐγγύθεν ἐφίστημι πάλιν καιρός ἀναχώρησις οὐ ἐνδίδωμι . πολύς ἔφοδος φέρω , πολύς Ἀλκιβιάδης προσβολή ἀπωθέω . ὁ τελευταῖος δέ μέγας τις μηχάνημα ὁ κάλλος κατασείω καταφέρω . καί τρόπαιον κατά ἐγώ ἵστημι Ἀλκιβιάδης καί ὁ ἐμός ἐλέγχω τρόπος καί ὁ φύσις ἀσθενής ὁ ἐμός ὁ ὁ σῶμα ὥρα δείκνυμι . δέσμιος δέ διά ὁ ἔρως οἰκτρός , αἰχμάλωτος ἀπό ὁ ἐσχατιά ἐπί ὁ πόλις ἄγω ὁ μισάνθρωπος καί οὐ εἷς , τρισμύριοι δέ θάνατος ἄξιος .
libanius.declamatio-12 25
τίς κακοδαιμονέστερος Τίμωνος ἕτερος ἂν γένοιτο ; βοῶν , ὦ κακὴ κεφαλή , λοιδορού - μενος , μισάνθρωπος ὤν , ἀπελαύνων τοῖς λίθοις , μισῶν καὶ μέχρι ῥήματος Ἀλκιβιάδην τὸν ἔρωτα ἐδέξω καὶ πρὸς ἀνθρώπους ἐσπείσω καὶ πρὸς τὰ χείριστα ηὐτο - μόλησας ἀπὸ τῆς γενναίας ἐκείνης τάξεως τοῦ βίου .
Lemmas: τίς κακοδαίμων Τίμων ἕτερος ἄν γίγνομαι ; βοῦς , ὦ κακός κεφαλή , λοιδορέω - μένος , μισάνθρωπος εἰμί , ἀπελαύνω ὁ λίθος , μισέω καί μέχρι ῥῆμα Ἀλκιβιάδης ὁ ἔρως δέχομαι καί πρός ἄνθρωπος σπένδω καί πρός ὁ κακός αὐτός - βλώσκω ἀπό ὁ γενναῖος ἐκεῖνος τάξις ὁ βίος .
libanius.declamatio-12 26
μαίνομαι καὶ παραπαίω , νὴ τοὺς θεούς , καὶ τὰ παρόντα ὄναρ εἶναι δοκεῖ . ἄνθρωπόν τινα ἀγαπῶ ; στέρ - ’γὼ δέ τινα ταύτης ὄντα τῆς προσηγορίας ; ἀλλ’ οὐχ οὕτω ταῦτ’ ἔχει . οὐκ ἔστιν Ἀλκιβιάδης Ἀθηναῖος οὐδ’ ἄνθρωπος , μὴ τοῦτο ὑπολάβητε , θεῖον δέ τι φάντασμα ἐξ οὐρανόθεν ἧκον ἐν ἡμῖν πλανᾶται καὶ κάλλους τις ἀρχέτυπος εἰκὼν ἐν τοιούτῳ φαίνεται τῷ σχήματι . πάλιν ἐπιδημία θεῶν , πάλιν ἐπιφοίτησις εἰς τὴν Ἀττι - κὴν τῶν κρειττόνων . Ἀπόλλων τις ἕτερος ἐκ Δήλου πάλιν πρὸς ἡμᾶς | ἀφῖκται .
Lemmas: μαίνομαι καί παραπαίω , νή ὁ θεός , καί ὁ πάρειμι ὄναρ ἔρχομαι δοκέω . ἄνθρωπος τις ἀγαπάω ; Στερ - ἐγώ δέ τις οὗτος εἰμί ὁ προσηγορία ; ἀλλά οὐ οὕτως αὐτός ἔχω . οὐ εἰμί Ἀλκιβιάδης Ἀθηναῖος οὐδέ ἄνθρωπος , μή οὗτος ὑπολαμβάνω , θεῖος δέ τίς φάντασμα ἐκ οὐρανόθεν ἔκω ἐν ἐγώ πλανάω καί κάλλος τις ἀρχέτυπος εἰκών ἐν τοιοῦτος φαίνω ὁ σχῆμα . πάλιν ἐπιδημία θεός , πάλιν ἐπιφοίτησις εἰς ὁ Ἀττι - κάν ὁ ἀγαθός . Ἀπόλλων τις ἕτερος ἐκ Δῆλος πάλιν πρός ἐγώ | ἀφικνέομαι .
libanius.declamatio-12 27
Διόνυσός τις οὗτος δεύτερος ἐκ Θηβῶν εἰς τὴν Ἀττικὴν κωμάζει πλεῖστα φέρων τῆς θείας φύσεως γνωρίσματα καὶ τῆς πρὸς τὸν θεὸν ὁμοιότητος . κόμαι μὲν αὐτῷ τοῖς κρο - τάφοις ἐπισείονται Βακχικαὶ τοῖς στεφάνοις ἤδη καὶ τοῖς ἄνθεσι πρὸς κόσμον ἀνθοῦσαι , ὀφθαλμοὶ δ’ ἀφιᾶσι βολὰς ταῖς ἡλίου μαρμαρυγαῖς ἁμιλλωμένας γαῦρον ἤδη καὶ προσηνὲς ὁρῶντες , καταλάμπονται δὲ παρειαὶ ταῖς γλήναις αὐτῷ , τὸ δ’ ἐρύθημα τοῦ προσ - ώπου τῷ τῶν λαμπάδων ἀνταστράπτει πυρί , γέλως δὲ τοῖς χείλεσιν ἐπανθεῖ . χορεύει δ’ ἴσα τῷ θεῷ δι - άδετος μὲν ταινίαις καὶ τοῖς στεφάνοις τὰς κόμας , πο - δήρει δὲ ἀστράπτων χιτῶνι καὶ καταπάστοις ἁλουρ - γήμασιν ἐμπρέπων καὶ πολὺν ἄκρατον ἐπιχέων παν - ταχοῦ .
Lemmas: Διόνυσος τις οὗτος δεύτερος ἐκ Θῆβαι εἰς ὁ Ἀττική κωμάζω πλεῖστος φέρω ὁ θεῖος φύσις γνώρισμα καί ὁ πρός ὁ θεός ὁμοιότης . κόμη μέν αὐτός ὁ κρος - τάφος ἐπισείω Βακχικός ὁ στέφανος ἤδη καί ὁ ἄνθος πρός κόσμος ἀναθέω , ὀφθαλμός δέ ἀφίημι βολή ὁ ἥλιος μαρμαρυγή ἁμιλλάομαι γαῦρος ἤδη καί προσηνής ὁράω , καταλάμπω δέ παρειά ὁ γλήνη αὐτός , ὁ δέ ἐρύθημα ὁ προς - ὦπον ὁ ὁ λαμπάς ἀνταστράπτω πῦρ , γέλως δέ ὁ χεῖλος ἐπανθέω . χορεύω δέ ἴσος ὁ θεός διά - ἄδετος μέν ταινία καί ὁ στέφανος ὁ κόμη , ἀπό - δέρω δέ ἀστράπτω χιτών καί κατάπαστος ἁλουρ - γαμέω ἐμπρέπω καί πολύς ἄκρατος ἐπιχέω πᾶς - Τάχου .
libanius.declamatio-12 28
ὁ δὲ καὶ τοὺς κόλακας ἀντὶ τῶν Σατύρων ἔχει καὶ τὸν αὐλὸν ἐπάγεται πρὸς τὸν θίασον καὶ τὴν σύριγγα τὴν Πανικήν , καὶ γυναῖκες ἀντὶ τῶν Βακχῶν αὐτῷ πρὸς τὴν χορείαν ἀρκοῦσιν , ὁ δὲ εὐδαίμων Σει - ληνὸς ὁ τὸν Διόνυσον πολλάκις ὑπὸ τῷ τρίβωνι πε - ριπτυξάμενος παρακολουθεῖ κωμάζων ὁ σοφὸς Σωκρά - της . πολὺς δὲ καὶ πανταχοῦ τῆς Ἑλλάδος ὁ θεός . καὶ τὸν Ὀλύμπιον δὲ καὶ ] οὗτος εὐτυχεῖ πρὸς γένους καὶ πολιτειῶν , ὥσπερ φασὶ πρότερον τὸν θεὸν τὸν μυστι - κὸν βακχεύοντα καὶ δᾳδουχοῦντα καὶ τὰς ἐξ ’Ανακτό - ρου λαμπάδας αἰωροῦντα . ἀλλ’ οὐ θεός , ἀλλ’ ἄνθρω - πος Ἀλκιβιάδης . ἀλλ’ ’Αλκιβιάδης . ἀλλ’ ἐξ Ἱππονίκου καὶ τῆς μεγάλης οἰκίας καὶ Μεγακλέα καὶ Κλεινίαν καὶ τὸ πρὸς μητρὸς Περικλέα καὶ τὴν Δεινομάχην αὐχῶν . 29 . Τί οὖν ; βούλομαι ἀποθανεῖν . ἐρῶ δικαιότερον ἔρωτα πρέποντα | ἐμαυτῷ . τοῦ μὲν γὰρ Κλεινίου παιδὸς διὰ τὴν συμφορὰν ἐρῶ , τοῦ θανάτου δὲ διὰ τὸν τρόπον . εἰ γὰρ καὶ ἱπποτρόφος Ἀλκιβιάδης καὶ τὸν κότινον ταῖς ἱππικαῖς πολλάκις νίκαις ἀναδησάμε - νος καὶ ῥήτωρ ἄριστος καὶ δημαγωγὸς καὶ στρατηγὸς παρευδοκιμῶν ἤδη καὶ τὸν Νικίαν καὶ μείζω Περικλέ - ους ἀξιῶν φρονεῖν καὶ τὸν Ὀλύμπιον δεύτερον ἀπο - φαίνων τῷ μεγέθει τῶν ἐγχειρημάτων καὶ κάλλιστος ὑπὲρ τὸν Νιρέα καὶ τὸν ἐκ Θετταλίας ἐκεῖνον ὅν Ὅμηρος εἰς ὥραν τὰ πρῶτα ἐπαινεῖ , ἀλλ’ ἄνθρωπος Ἀλκιβιάδης , ὦ κακόδαιμον Τίμων , δυσμενὴς ἐκ προσ - ηγορίας . σὺ δ’ ἐξέστηκας καὶ μελαγχολᾷς · δεῖ σοι κωνείου .
Lemmas: ὁ δέ καί ὁ κόλαξ ἀντί ὁ Σάτυρος ἔχω καί ὁ αὐλός ἐπάγω πρός ὁ θίασος καί ὁ σῦριγξ ὁ πανικός , καί γυνή ἀντί ὁ Βάκχη αὐτός πρός ὁ χορεία ἀρκέω , ὁ δέ εὐδαίμων σέω - ληνός ὁ ὁ Διόνυσος πολλάκις ὑπό ὁ τρίβων μετά - ῥίπτω παρακολουθέω κωμάζω ὁ σοφός Σωκρᾶς - τις . πολύς δέ καί πανταχοῦ ὁ Ἑλλάς ὁ θεός . καί ὁ Ὀλύμπιος δέ καί ] οὗτος εὐτυχέω πρός γένος καί πολιτεία , ὥσπερ φημί πρότερος ὁ θεός ὁ μύστις - κόος βακχεύω καί δᾳδουχέω καί ὁ ἐκ Ἀνακτός - ρον λαμπάς αἰωρέω . ἀλλά οὐ θεός , ἀλλά ἄνθρω - πούς Ἀλκιβιάδης . ἀλλά Αλκιβιάδης . ἀλλά ἐκ Ἱππόνικος καί ὁ μέγας οἰκία καί Μεγακλῆς καί Κλεινίας καί ὁ πρός μήτηρ Περικλῆς καί ὁ Δεινομάχη αὐχέω . 29 . τις οὖν ; βούλομαι ἀποθνῄσκω . λέγω δίκαιος ἔρως πρέπω | ἐμαυτοῦ . ὁ μέν γάρ Κλεινίας παῖς διά ὁ συμφορά λέγω , ὁ θάνατος δέ διά ὁ τρόπος . εἰμί γάρ καί ἱπποτρόφος Ἀλκιβιάδης καί ὁ κότινος ὁ ἱππικός πολλάκις νίκη ἀναδέω - ν καί ῥήτωρ ἀγαθός καί δημαγωγός καί στρατηγός παρευδοκιμέω ἤδη καί ὁ Νικίας καί μέγας Περικλῆς - ους ἄξιος φρονέω καί ὁ Ὀλύμπιος δεύτερος ἀπος - φαίνων ὁ μέγεθος ὁ ἐγχείρημα καί καλός ὑπέρ ὁ Νιρεύς καί ὁ ἐκ Θεσσαλία ἐκεῖνος ὅς Ὅμηρος εἰς ὥρα ὁ πρῶτος ἐπαινέω , ἀλλά ἄνθρωπος Ἀλκιβιάδης , ὦ κακοδαίμων Τίμων , δυσμενής ἐκ προς - ἀγορία . σύ δέ ἐξίστημι καί μελαγχολάω · δέω σύ κώνειον .
libanius.declamatio-12 30
καταφεύγω δὴ πρὸς τὸν νόμον ὅς τοῖς βουλομένοις ἀποθνήσκειν δίδωσι ῥᾳστώνην . καὶ τοῖς λίθοις ἤδη βάλλεσθαι ὑφ’ ὑμῶν ἀξιῶ . δυστυχῶ δὲ θανάτου καὶ προσαγγελίας ἄξια καὶ πάντων δικαιότερός <εἰμι> x ἀπολαύειν τούτου τοῦ νόμου ὃν πάντων ὑμῖν μᾶλλον ἐπαινῶ τῶν νόμων , ὅτι τοὺς ἀνθρώπους ἀποθνήσκειν βούλεται . 31 . Εἶεν · ἀλλ’ ἀντιλαμβάνεταί τις συκοφάντης τῆς σωτηρίας τῆς ἐμῆς καὶ τί πέπονθας θανάτου ἄξιον ἐρωτᾷ καὶ τὸν νόμον ἐφ’ ἑτέροις κεῖσθαί φησιν ἀτυχή - μασιν . εἶτα οὐκ εἰκότως μισάνθρωπος ἐγενόμην ; εἶτ’ οὐ δικαίως ἀποθνήσκειν βούλομαι καὶ τῆς μετ’ ἀν - θρώπων ἀπαλλᾴττεσθαι κοινωνίας ; βασκαίνεις ἀποθα - νεῖν βουλομένῳ ; φθονεῖς μοι τοῦ θανάτου ; μὴ γὰρ στέφανον ἢ δωρεὰν αἰτῶ παρὰ τοῦ δήμου ; μὴ γὰρ σιτήσεως ἢ τιμῆς τινος βούλομαι τυχεῖν ; σὺ δὲ ἀπό - θνησκε παρελθὼν καὶ συνήγορον ἔξεις Τίμωνα , καὶ τὸ κώνειον εἰ βούλει παρ’ ἐμοῦ λαμβάνειν καὶ δήμιον ἐπιγράφεσθαι Τίμωνα , διακονεῖν ἀντὶ παντὸς ἔσται μοι .
Lemmas: καταφεύγω δή πρός ὁ νόμος ὅς ὁ βούλομαι ἀποθνήσκω δίδωμι ῥᾳστώνη . καί ὁ λίθος ἤδη βάλλω ὑπό σύ ἀξιόω . δυστυχέω δέ θάνατος καί προσαγγελία ἄξιος καί πᾶς δίκαιος εἰμί x ἀπολαύω οὗτος ὁ νόμος ὅς πᾶς σύ μᾶλλον ἐπαινέω ὁ νόμος , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀποθνήσκω βούλομαι . 31 . εἰμί · ἀλλά ἀντιλαμβάνω τις συκοφάντης ὁ σωτηρία ὁ ἐμός καί τίς πάσχω θάνατος ἄξιος ἐρωτάω καί ὁ νόμος ἐπί ἕτερος κεῖμαι φημί ἀτυχής - Μασίν . εἶτα οὐ ἔοικα μισάνθρωπος γίγνομαι ; εἶτα οὐ δίκαιος ἀποθνήσκω βούλομαι καί ὁ μετά εἰς - τρωπάω ἀπαλλάσσω κοινωνία ; βασκαίνω ἀποθα - νέος βούλομαι ; φθονέω ἐγώ ὁ θάνατος ; μή γάρ στέφανος ἢ δωρεά αἰτέω παρά ὁ δῆμος ; μή γάρ σίτησις ἢ τιμή τις βούλομαι τυγχάνω ; σύ δέ ἀπό - θνῄσκω παρέρχομαι καί συνήγορος ἔχω Τίμων , καί ὁ κώνειον εἰμί βούλομαι παρά ἐγώ λαμβάνω καί δήμιος ἐπιγράφω Τίμων , διακονέω ἀντί πᾶς εἰμί ἐγώ .
libanius.declamatio-12 32
τί δ’ εὐνοίας | ἔχων πρός με τεκμήριον , τί δὲ φιλίας δίκαιον , τί δέ , ὦ κακὴ κεφαλή , κερδαί - νων περιεῖναι Τίμωνα βούλει ; συγγενής εἰμί σοι ; ἀδελφός ; ἑστιάσεως ἐκοινώνησά σοι ; θυσιῶν ; πανηγύ - ρεων ; οὐκ ἄνθρωπος μὲν ὑπάρχεις , μισάνθρωπος δ’ ἐγώ ; μὰ τοὺς θεούς , οὐδ’ εἰ Ἀλκιβιάδης ἀντελαμβά - νετο παρών , ἠνεσχόμην ἂν τὸ πρᾶγμα . προτιμότερα γάρ μοι τοῦ Κλεινίου παιδὸς τὰ τοῦ θανάτου παιδικὰ Φαίνεται . 33 . ’Αλλὰ ποῖον ἀπολώλεκα παῖδα ; ἐρωτᾷ πάλιν . τίς μοι τέθνηκε τῶν φιλτάτων ; τί μέρος ἠκρωτηρίασμαι τοῦ σώματος ; τίς ἐξάγει με τοῦ βίου συμφορά ; τίς δὲ πρόφασις τοῦ θανάτου ; τὸ δὲ ζυγομαχεῖν σοι νῦν , ὦ κακόδαιμον , καὶ διαλέγε - σθαι , πρὸς θεῶν , οὐ προσαγγελίας καὶ θανάτου ἄξιον εἶναί σοι δοκεῖ ; τὸ δὲ εἰς ἄστυ κατ’ ἐλθεῖν ὅλως , τὸ δὲ εἰς ἐκκλησίαν παρελθεῖν ὅλως καὶ τοσούτους ὁρᾶν ἀνθρώπους καὶ τοσούτων ἀνέχεσθαι οὐ μυρίων ἄν μοι πρόφασιν παράσχοι θανάτων ; αὐτὸ δὲ τὸ δεῖσθαι προσαγγελίας καὶ τὸ μηδὲ αὐτόν τινα κύριον ἑαυτοῦ τυγχάνειν οὐκ ἀγχόνης ἄξιον τῷ σωφρονοῦντι ;
Lemmas: τίς δέ εὔνοια | ἔχω πρός ἐγώ τεκμήριον , τίς δέ φίλιος δίκαιος , τίς δέ , ὦ κακός κεφαλή , χέρδα - νόος περίειμι Τίμων βούλομαι ; συγγενής εἰμί σύ ; ἀδελφός ; ἑστίασις κοινωνέω σύ ; θυσία ; πανηγύ - ῥέω ; οὐ ἄνθρωπος μέν ὑπάρχω , μισάνθρωπος δέ ἐγώ ; μά ὁ θεός , οὐδέ εἰμί Ἀλκιβιάδης ἀντιλαμβάνω - Νέτο πάρειμι , ἀνέχω ἄν ὁ πρᾶγμα . πρότιμος γάρ ἐγώ ὁ Κλεινίας παῖς ὁ ὁ θάνατος παιδικόν φαίνω . 33 . ’αλλά ποῖος ἀπόλλυμι παῖς ; ἐρωτάω πάλιν . τίς ἐγώ θνῄσκω ὁ φίλος ; τίς μέρος ἀκρωτηριάζω ὁ σῶμα ; τίς ἐξάγω ἐγώ ὁ βίος συμφορά ; τίς δέ πρόφασις ὁ θάνατος ; ὁ δέ ζυγομαχέω σύ νῦν , ὦ κακοδαίμων , καί διαλέγω - ἕπομαι , πρός θεός , οὐ προσαγγελία καί θάνατος ἄξιος εἰμί σύ δοκέω ; ὁ δέ εἰς ἄστυ κατά ἔρχομαι ὅλος , ὁ δέ εἰς ἐκκλησία παρέρχομαι ὅλος καί τοσοῦτος ὁράω ἄνθρωπος καί τοσοῦτος ἀνέχω οὐ μυρίος ἄν ἐγώ πρόφασις παρέχω θάνατος ; αὐτός δέ ὁ δέω προσαγγελία καί ὁ μηδέ αὐτός τις κύριος ἑαυτοῦ τυγχάνω οὐ ἀγχόνη ἄξιος ὁ σωφρονέω ;
libanius.declamatio-12 34
ἐπι - λέλησαι δὲ ὧν ἀρτίως ἔλεγον , ὧν ἔναγχος ὠδυρόμην ; ἐρωτᾷς τὴν συμφορὰν ἥτις ἐστί ; τάξιν ἔλιπον τοῦ βίου γενναίαν καὶ λογισμὸν σώφρονα δι’ ἔρωτα οὐκ ἠδυνήθην φυλάξαι καὶ τὴν μισανθρωπίαν ὥσπερ τινὰ προβεβλημένος ἀσπίδα τοῦ βίου ταύτην ἀφῆκα καὶ παρεχώρησα τῆς νίκης Ἀλκιβιάδῃ . φιλοτιμίας μὲν ἐκρά - τησα καὶ πλούτου κρείττων ἐγενόμην , ὦ θεοί , καὶ δόξης ὑπερεῖδον , κατεφρόνησα δὲ καὶ τῶν παρ’ ὑμῖν ἐπαίνων καὶ τιμῶν . οὐ πανηγύρεων , οὐ πομπῆς τινος , οὐκ ἀγῶνος ἡττήθην .
Lemmas: ἐπι - λανθάνω δέ ὅς ἄρτιος λέγω , ὅς ἔναγχος ὀδύρομαι ; ἐρωτάω ὁ συμφορά ὅστις εἰμί ; τάξις λείπω ὁ βίος γενναῖος καί λογισμός σώφρων διά ἔρως οὐ δύναμαι φυλάσσω καί ὁ μισανθρωπία ὥσπερ τις προβάλλω ἀσπίς ὁ βίος οὗτος ἀφίημι καί παραχωρέω ὁ νίκη Ἀλκιβιάδης . φιλοτιμία μέν ἐκρά - τητάω καί πλοῦτος ἀγαθός γίγνομαι , ὦ θεός , καί δόξα ὑπεροράω , καταφρονέω δέ καί ὁ παρά σύ ἔπαινος καί τιμή . οὐ πανήγυρις , οὐ πομπή τις , οὐ ἀγών ἡσσάομαι .
libanius.declamatio-12 35
ἀνάλωτος δὲ πρὸς πάντα μείνας τἀνθρώπινα ἔρωτι δουλεύω μειρακίου , καὶ ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ τὰ τῆς γνώμης ἐκ μεταβολῆς ἀνεστράφη μοι . πάλιν μειδιῶν ὁρῶμαι καὶ διαλεγόμενος ἀνθρώ - ποις καὶ κωμάζων καὶ στεφανούμενος καὶ θεραπεύων Ἀλκιβιάδην καὶ πρὸς τοὺς κόλακας ἁμιλλώμενος τῇ RIV 192 θεραπείᾳ καὶ γέλωτα παρέχων | ἀνθρώποις ἐπ’ ἐμαυτῷ τῶν ἀνθρωπίνων πρότερον ἀπάντων καταγελῶν .
Lemmas: ἀνάλωτος δέ πρός πᾶς μένω ἀνθρώπινος ἔρως δουλεύω μειράκιον , καί ὥσπερ ἐν Εὔριπος ὁ ὁ γνώμη ἐκ μεταβολή ἀναστρέφω ἐγώ . πάλιν μειδιάω ὁράω καί διαλέγω ἀνθρώ - πε καί κωμάζω καί στεφανόω καί θεραπεύω Ἀλκιβιάδης καί πρός ὁ κόλαξ ἁμιλλάομαι ὁ RIV 192 θεραπεία καί γέλως παραχώννυμι | ἄνθρωπος ἐπί ἐμαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος πρότερος ἀπαντάω καταγελάω .
libanius.declamatio-12 36
ὑπὲρ τὸ μειράκιον τὸ Θετταλὸν τὰ τῆς μεταβολῆς ἐστί μοι , ὃ τὸ Πήλιον καταλιπὸν καὶ τὴν μελίαν ἐπὶ τὴν Σκῦρον ᾔει καὶ τὸν παρθενῶνα καὶ τῇ προσηγο - ρίᾳ καὶ τῷ βλέμματι καὶ τῇ στολῇ πρὸς τὸ θῆλυ τὴν φύσιν ἐξεβιάζετο , ἐγὼ δ’ ἐκ τῆς ἐρημίας ἐπὶ τὴν πόλιν , ἐκ τῆς ἐσχατιᾶς ἐπὶ τὰς Ἀλκιβιάδου θύρας . καὶ κώμοις καὶ μέθαις ἐγκαλινδοῦμαι τὸν μονήρη βίον · ἐκεῖνον ἀποθέμενος , καὶ τἀς χείρους ἀνταλλάττομαι προσηγορίας τῶν φιλτάτων κόλαξ ἀντὶ Τίμωνος ἀκού - ων , ἐραστὴς ἀντὶ μισανθρώπου .
Lemmas: ὑπέρ ὁ μειράκιον ὁ Θεσσαλός ὁ ὁ μεταβολή εἰμί ἐγώ , ὁ ὁ Πήλιον καταλείπω καί ὁ μελία ἐπί ὁ Σκῦρος ἔρχομαι καί ὁ παρθενών καί ὁ προσάγω - Ῥίον καί ὁ βλέμμα καί ὁ στολή πρός ὁ θῆλυς ὁ φύσις ἐκβιάζω , ἐγώ δέ ἐκ ὁ ἐρημία ἐπί ὁ πόλις , ἐκ ὁ ἐσχατιά ἐπί ὁ Ἀλκιβιάδης θύρα . καί κῶμος καί μέθη ἐγκαλινδέομαι ὁ μονήρης βίος · ἐκεῖνος ἀποτίθημι , καί ὅς χείρων ἀνταλλάσσω προσηγορία ὁ φίλος κόλαξ ἀντί Τίμων ἀκέω - ων , ἐραστής ἀντί μισάνθρωπος .
libanius.declamatio-12 37
ἐμπομπεύει δ’ Ἀλκιβιάδης τῇ ἐμῇ συμφορᾷ καὶ πᾶσιν ἐπιδείκνυται ἀνθρώποις οἶον ἐραστὴν ἐκ τῆς ἐρημίας ἀναστήσας δέσμιον ἔχει παρακολουθοῦντα . καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν συμφορῶν , τὸ τῶν ἐραστῶν πλῆθος τὸ μειράκιον ὑπερ - οπτικὸν πρὸς ἡμᾶς ἀπεργάζεται . πάντας γὰρ παντα - χόθεν Ἀλκιβιάδης ἀναδησάμενος τῷ κάλλει , καθάπερ τὴν Δῖός σειράν φησιν ὁ λόγος , μετεώρους ἔχει καὶ βίον οὐκ ἀνθρώπινον ζῆν ἀναγκάζει τοὺς ὑπὸ τῇ τυραννίδι ταύτῃ κατεχομένους . τίς γὰρ Ἱππίας ἢ Πει - σίστρατος , τίς Ἵππαρχος χαλεπὸς οὕτω τοῖς ὑπηκόοις ὡς Ἀλκιβιάδης τοῖς ἐρασταῖς ἡμῖν ;
Lemmas: ἐμπομπεύω δέ Ἀλκιβιάδης ὁ ἐμός συμφορά καί πᾶς ἐπιδείκνυμι ἄνθρωπος οἶος ἐραστής ἐκ ὁ ἐρημία ἀνίστημι δέσμιος ἔχω παρακολουθέω . καί ὁ κεφάλαιος ὁ συμφορά , ὁ ὁ ἐραστής πλῆθος ὁ μειράκιον ὑπερ - ὀπτικός πρός ἐγώ ἀπεργάζομαι . πᾶς γάρ πᾶς - χόθεν Ἀλκιβιάδης ἀναδέω ὁ κάλλος , καθά ὁ Δῖος σειρά φημί ὁ λόγος , μετέωρος ἔχω καί βίος οὐ ἀνθρώπινος ζάω ἀναγκάζω ὁ ὑπό ὁ τυραννίς οὗτος κατέχω . τίς γάρ Ἱππίας ἢ Πέι - σίστρος , τίς Ἵππαρχος χαλεπός οὕτως ὁ ὑπήκοος ὡς Ἀλκιβιάδης ὁ ἐραστής ἐγώ ;
libanius.declamatio-12 38
ἴωθεν ἐπὶ τὰς θύρας ἀπαντᾶν δεῖ τὰς προόδους καιροφυλακήσοντας καὶ δορυφορήσοντας τὸ μειράκιον καὶ προσκυνήσοντας , ἂν ὀφθῇ μόνον , ἐκεῖθεν ἕπεσθαι τοῖς νεύμασι καὶ ταῖς ὁρμαῖς ἀκολουθοῦντας εἰς Λύκειον , εἰς Ἀχαδη - μίαν , ἐπὶ τὰς παλαίστρας , πάλιν εἰς ἐκκλησίαν , εἰς βουλευτήριον , ἐπὶ τὸ θέατρον , πανταχοῦ παραγίνεσθαι , ἀγωνιζόμενον ἐπαινεῖν , δημηγοροῦντα θαυμάζειν , ἤδη δὲ καὶ τοὺς προγόνους καὶ τὰ σεμνὰ θρυλεῖν διηγή - μάτα ἃ κέρδος ἦν σιωπᾶν , τοὺς Ἀλκμαιωνίδας , τὴν τῶν τυράννων κατ’ ἄλυσιν , τὸν μυστικὸν ὁπλίτην τὸν Καλλίαν , τὰς δᾳδουχίας αὐτοῦ , τὸν μετὰ τῶν λαμπά - δων εἰς Μαραθῶνα δρόμον , τὴν ἐν Σαλαμῖνι Κλεινίου ναυμαχίαν ἐπαινεῖν , τὴν Ξανθίππου περὶ Μυκάλην στρατηγίαν θαυμάζειν , τὴν Ἀγαρίστην ἐκπλήττεσθαι , RIV 193 τὴν | Δεινομάχην μακαρίζειν οἷον ἄγαλμα εἰς φῶς ἤγαγε , τὸν Ὀλύμπιον προσκυνεῖν , καὶ οὐκ ἀρκεῖ , τι - μᾶν δὲ ἤδη καὶ Ἀσπασίαν μετὰ Σωκράτους τὴν ἐκ Μιλήτου τὴν ἐξ οἰκήματος ὧς Διοτίμαν ἐπαινεῖν τὴν σοφήν . ταῦτα γὰρ Ἀλκιβιάδης ἀπαιτεῖ παρ’ ἡμῶν καὶ τοιούτοις ἥδεται .
Lemmas: ἴωθεν ἐπί ὁ θύρα ἀπαντάω δέω ὁ πρόοδος καιροφυλακέω καί δορυφορέω ὁ μειράκιον καί προσκυνέω , εἄν ὁράω μόνος , ἐκεῖθεν ἕπομαι ὁ νεῦμα καί ὁ ὁρμή ἀκολουθέω εἰς Λύκειον , εἰς Ἀχαδη - εἷς , ἐπί ὁ παλαίστρα , πάλιν εἰς ἐκκλησία , εἰς βουλευτήριον , ἐπί ὁ θέατρον , πανταχοῦ παραγίγνομαι , ἀγωνίζομαι ἐπαινέω , δημηγορέω θαυμάζω , ἤδη δέ καί ὁ πρόγονος καί ὁ σεμνός θρυλέω διηγέομαι - μάτη ὅς κέρδος εἰμί σιωπάω , ὁ Ἀλκμαιωνίδης , ὁ ὁ τύραννος κατά ἄλυς , ὁ μυστικός ὁπλίτης ὁ Καλλίας , ὁ δᾳδουχία αὐτός , ὁ μετά ὁ λαμπάς - δήω εἰς Μαραθών δρόμος , ὁ ἐν Σαλαμίς Κλεινίας ναυμαχία ἐπαινέω , ὁ Ξάνθιππος περί Μυκάλη στρατηγία θαυμάζω , ὁ Ἀγαρίστη ἐκπλήσσω , RIV 193 ὁ | Δεινομάχη μακαρίζω οἷος ἄγαλμα εἰς φάος ἄγω , ὁ Ὀλύμπιος προσκυνέω , καί οὐ ἀρκέω , τίς - μής δέ ἤδη καί Ἀσπασία μετά Σωκράτης ὁ ἐκ Μιλήτου ὁ ἐκ οἴκημα ὅς Διοτίμα ἐπαινέω ὁ σοφός . οὗτος γάρ Ἀλκιβιάδης ἀπαιτέω παρά ἐγώ καί τοιοῦτος ἥδομαι .
libanius.declamatio-12 39
τὰ δὲ ἀπὸ τῆς ἑσπέρας , ἀποτρό - παιοι δαίμονες , τῆς συμφορᾶς . κολάκων μὲν ἐκεῖ πλῆ - θος εἰσρεῖ πανταχόθεν , ἐραστῶν δὲ ἕτερον σύνταγμα ἐπεισέρχεται , αὐλητρίδες , ὀψοποιοί , μαγείρων πλῆθος , οἰνοχόων , πάντα ἐπ’ ἴσης μοίρας καὶ τάξεως μιᾶς , σοφισταί , κόλακες , φιλόσοφοι , μαστροποί , πόρνοι , μισ - άνθρωποι . διαφορὰ δ’ οὐδεμία παρ’ αὐτῷ οὐδ’ ἐξαί - ρετός τις τιμή , πᾶσι δ’ ἴσα ἐρασταῖς καὶ δούλοις ἐπιτάττει . πολὺς δ’ ὁ ζῆλος τοῖς κακοδαίμοσι πρὸς ἑαυτούς · τῷ δεῖνι προσεκολλήθη . μακάριος . ὑπεμειδία - σεν ἑτέρῳ . ζηλωτὸς ἐκεῖνος . προὔπιε τῷ δεῖνι τὸ ἔκ - πωμα . ὅδ’ ἀθάνατος διὰ τὴν τιμήν .
Lemmas: ὁ δέ ἀπό ὁ ἑσπέρα , αποτρος - παίω δαίμων , ὁ συμφορά . κόλαξ μέν ἐκεῖ πλέω - ἄνθος εἰσρέω πανταχόθεν , ἐραστής δέ ἕτερος σύνταγμα ἐπεισέρχομαι , αὐλητρίς , ὀψοποιός , μάγειρος πλῆθος , οἰνοχόος , πᾶς ἐπί ἴσος μοῖρα καί τάξις εἷς , σοφιστής , κόλαξ , φιλόσοφος , μαστροπός , πόρνος , μις - ἄνθρωπος . διαφορά δέ οὐδείς παρά αὐτός οὐδέ ἐξό - Ρέτος τις τιμή , πᾶς δέ ἴσος ἐραστής καί δοῦλος ἐπιτάσσω . πολύς δέ ὁ ζῆλος ὁ κακοδαίμων πρός ἑαυτοῦ · ὁ δεῖνα προσκολλάω . μακάριος . ὑπομειδιάω - Σεν ἕτερος . ζηλωτός ἐκεῖνος . προπίνω ὁ δεῖνα ὁ ἐκ - πῶμα . οδός ἀθάνατος διά ὁ τιμή .
libanius.declamatio-12 40
ἐγὼ δ’ ἐν πᾶσι καὶ πανταχοῦ δεύτερος τυγχάνων ἄχθομαι καὶ παρευδοκιμούμενος οὐ φέρω . οὐ ταῦτά με ἐδίδαξεν ὁ τρόπος , ἐρᾶν , μεθύειν , αὐλητρίδι προσανακεῖσθαι , κω - μάζειν , ἀλλὰ βιάζεται ἡ συμφορά , καὶ ὁ ἔρως ἄγει με πρὸς τὰ χείριστα . καὶ ταὐτὸν πέπονθεν ἡ ψυχὴ τὸν λογισμὸν ἀφαιρεθεῖσα τῶν ἀρμάτων ἐκείνοις ἃ τὸν ἡνίοχον οὐκ ἔχοντα ἀτάκτως φέρεται τῷ δρόμῳ παν - ταχοῦ .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐν πᾶς καί πανταχοῦ δεύτερος τυγχάνω ἄχθομαι καί παρευδοκιμέω οὐ φέρω . οὐ οὗτος ἐγώ διδάσκω ὁ τρόπος , ἐράω , μεθύω , αὐλητρίς προσανακειεπομαι , πω - μάω , ἀλλά βιάζω ὁ συμφορά , καί ὁ ἔρως ἄγω ἐγώ πρός ὁ κακός . καί αὐτός πάσχω ὁ ψυχή ὁ λογισμός ἀφαιρέω ὁ ἄρμα ἐκεῖνος ὅς ὁ ἡνίοχος οὐ ἔχω ἄτακτος φέρω ὁ δρόμος πᾶς - Τάχου .
libanius.declamatio-12 41
εἰς οἵαν ἦλθον ὁ κακοδαίμων μεταβολήν . οἷα ὑπέστην ὁ δυστυχής . κολάκων ἀνέχομαι καὶ συγ - κατακλίνομαι τοῖς ἡταιρηκόσι καὶ αὐλητρίς μοι πρόσ - εισι καὶ ὀρχουμένους θεῶμαι καὶ τῷ Κλεινίου παρα - κολουθῶ | κωμάζοντι καὶ μεθύοντι τῶν νυκτῶν ἀωρὶ καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις δουλεύω ταῖς Ἀλκιβιάδου . νῦν μὲν εἰς Ἀγάθωνος εἰσέρχεται κωμάσων . αὗθις ἐπικρούει Σωκράτην . πρὸς Καλλίαν ἀφικνεῖται μεθ’ Ἱππονίκου . μεθύει πάλιν .
Lemmas: εἰς οἷος ἔρχομαι ὁ κακοδαίμων μεταβολή . οἷος ὑφίστημι ὁ δυστυχής . κόλαξ ἀνέχω καί συγ - κατακλίνω ὁ ἑταιρέω καί αὐλητρίς ἐγώ πρός - εἰμί καί ὀρχέομαι θεάομαι καί ὁ Κλεινίας παρά - κολούω | κωμάζω καί μεθύω ὁ νύξ ἀωρί καί ὁ ἐπιθυμία δουλεύω ὁ Ἀλκιβιάδης . νῦν μέν εἰς Ἀγάθων εἰσέρχομαι κωμάζω . αὖθις ἐπικρούω Σωκράτης . πρός Καλλίας ἀφικνέομαι μετά Ἱππόνικος . μεθύω πάλιν .
libanius.declamatio-12 42
τὴν φύσιν δ’ οὐδέπω καὶ τήμερον δύναμαι κατιδεῖν τῶν παιδικῶν οὐδὲ τὸν τρόπον . ἐπαινῶ τὸ κάλλος καὶ θαυμάζω τὴν ὥραν , ὁ δὲ ὑπερορᾷ καὶ καταφρονεῖ τῶν ἐγκωμίων τῶν ἐμῶν . τὴν ἀνδρίαν , τοὺς λόγους ἐκπλήττομαι , ὁ δὲ ὑπενόησεν εἰρωνεύεσθαί με . τὴν ἡσυχίαν ἄγω στένων κατ’ ἐμαυ - τόν , ὁ δὲ ἄχθεταί μου τῇ σιωπῇ . τῷ τρόπῳ χρῶμαι καὶ τὸν μισάνθρωπον ὑποκρίνομαι καὶ λοιδορῶν αὐτὸν διαρρήγνυμαι , ὁ δ’ ἐνταῦθα ἐγέλασε . πάλιν σεμνὸς ἐν Λυκείῳ φαίνεται καὶ Πρωταγόρου μᾶλλον καὶ Γοργίου τὰς ὀφρῦς ἀνεσπακώς , αὐθάδης ἐν ἐκκλησίαις καὶ δημηγόρος ὑπὲρ τὸν Ὀλύμπιον , πόρνος ἐν συμποσίοις καὶ κατεαγὼς ἐν ταῖς μέθαις , ἀνδρόγυνος ἐπὶ τῆς ἐσπέρας , ὑπὲρ τὸν Πρωτέα τὴν φύσιν ἀμείβων .
Lemmas: ὁ φύσις δέ οὐδέπω καί σήμερον δύναμαι κατοράω ὁ παιδικός οὐδέ ὁ τρόπος . ἐπαινέω ὁ κάλλος καί θαυμάζω ὁ ὥρα , ὁ δέ ὑπεροράω καί καταφρονέω ὁ ἐγκώμιον ὁ ἐμός . ὁ ἀνδρεία , ὁ λόγος ἐκπλήσσω , ὁ δέ ὑπονοέω εἰρωνεύομαι ἐγώ . ὁ ἡσυχία ἄγω στένω κατά μαυ - ὁ , ὁ δέ ἄχθομαι ἐγώ ὁ σιωπή . ὁ τρόπος χράω καί ὁ μισάνθρωπος ὑποκρίνομαι καί λοιδορέω αὐτός διαρρήγνυμι , ὁ δέ ἐνταῦθα γελάω . πάλιν σεμνός ἐν Λύκειον φαίνω καί Πρωταγόρας μᾶλλον καί Γοργίας ὁ ὀφρύς ἀνασπάω , αὐθάδης ἐν ἐκκλησία καί δημηγόρος ὑπέρ ὁ Ὀλύμπιος , πόρνος ἐν συμπόσιον καί κατάγνυμι ἐν ὁ μέθη , ἀνδρόγυνος ἐπί ὁ εἰσπεράω , ὑπέρ ὁ Πρωτέας ὁ φύσις ἀμείβω .
libanius.declamatio-12 43
τίς δὴ γένωμαι ἢ τίνα εὕρω τῶν κακῶν μεταβολήν ; φεύ - γοντά με τὰς ἑαυτοῦ διατριβὰς μεταδιώκει , ἐγκείμενον δὲ ὁρῶν καὶ ἀπολωλότα εἰρωνευόμενος ἐρωτᾷ · τί δέ , οὐ μισάνθρωπος ἦσθα ; τί δέ , οὐκ ἐπὶ τῆς ἐσχα - τιᾶς ᾤκεις ; τί δέ , οὐκ ἔβαλλες ταῖς βώλοις προσιόντα με ; πῶς οὖν ἑάλως ; εἰπέ μοι . ἢ τί δὴ πέπονθας ; ἢ τίς σε ἤγαγεν ἐνταυθοῖ ; ἆρα ὑποκρίνῃ τὸν ἔρωτα καὶ φιλεῖν Ἀλκιβιάδην προσποιῇ πεπονθὼς οὐδέν ;
Lemmas: τίς δή γίγνομαι ἢ τίς εὑρίσκω ὁ κακός μεταβολή ; φεῦ - Γόντα ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ διατριβή μεταδιώκω , ἔγκειμαι δέ ὁράω καί ἀπόλλυμι εἰρωνεύομαι ἐρωτάω · τίς δέ , οὐ μισάνθρωπος εἰμί ; τίς δέ , οὐ ἐπί ὁ σχάζω - Τίας οἰκέω ; τίς δέ , οὐ βάλλω ὁ βῶλος προσέρχομαι ἐγώ ; πῶς οὖν ἁλίσκομαι ; λέγω ἐγώ . ἢ τίς δή πάσχω ; ἢ τίς σύ ἄγω ἐνταυθοῖ ; ἆρα ὑποκρίνομαι ὁ ἔρως καί φιλέω Ἀλκιβιάδης προσποιέω πάσχω οὐδείς ;
libanius.declamatio-12 44
’Αποπνίγομαι , νὴ τοὺς θεούς , καὶ παραρρήγνυ - μαι τὴν χλεύην οὐ φέρων καὶ τὸν γέλωτα ἐκείνου τὸν πολύν . ἐκκόψατε δὴ τοὺς καταράτους ὀφθαλμούς . ὦ πεντακόσιοι , τοὺς ἐμοὺς τοὺς προδότας τῆς ἐμῆς ἀνδρίας γενομένους . οὗτοι γὰρ πρῶτοι τὸ κακὸν ἐδέ - ξαντο καὶ τὸ κάλλος δι’ αὐτῶν εἰσρυὲν τὸν λογισμὸν τὸν ἐμὸν κατεδουλώσατο .
Lemmas: Ἀποπνίγω , νή ὁ θεός , καί παραρρήγνυμι - μής ὁ χλεύη οὐ φέρω καί ὁ γέλως ἐκεῖνος ὁ πολύς . ἐκκόπτω δή ὁ κατάρατος ὀφθαλμός . ὦ πεντακόσιοι , ὁ ἐμός ὁ προδότης ὁ ἐμός ἀνδρεία γίγνομαι . οὗτος γάρ πρῶτος ὁ κακός ἐδέ - ξαντός καί ὁ κάλλος διά αὐτός εἰσρέω ὁ λογισμός ὁ ἐμός καταδουλόω .
libanius.declamatio-12 45
| πάλαι μὲν δι’ ἔρωτα γυναικὸς καὶ κάλλος τὴν Ἑλλάδα κατὰ τῆς Ἀσίας ὁπλισθῆναι ποιητῶν ἀκούων μῦθον τὸν λόγον ἡγούμην καὶ τὴν ὑπόθεσιν οὐκ ἀξιόχρεων εἶναι τοῦ πολέμου καὶ τῶν ἡρωικῶν κατεγέλων συμφορῶν , εἰ δι’ Ἔρωτα συνέβησαν τοῖς τότε . νυνὶ δὲ τί ; πείθομαι τῷ λόγῳ καὶ τὸν θεὸν μέγαν καὶ φύσεως ἀνθρωπίνης κρείττονα διὰ τῆς ἐμαυτοῦ συμφορᾶς ἐπιγινώσκω καὶ φιλῶ γε αὐτὸν τῆς μισανθρωπίας ίας καὶ τὰ ἔργα θαυ - μάξω οἷα ἔδρασεν ἐξ ἀρχῆς . πολὺν ἐπὶ Τροίας ἡρωικὸν φόνον εἰργάσατο , πολλὰς Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων σφα - γάς , πολλὰς κατήνεγκε πόλεις , πολλὰ κατέσκαψε τείχη , πολλὰς ἀκροπόλεις παρέδωκε πυρί , πολυτρόπως ἀν - έτρεψε τὸν ἡμέτερον βίον . οὗτος ἐπὶ κρημνοὺς ἄγει , οὗτος ἀναγκάζει βαπτίζειν εἰς ἑαυτοὺς τὰ ξίφη , ἀγχό - νῇ παραδίδωσιν , ἐπὶ τὸ βάραθρον ὠθεῖ Τίμωνα καὶ καλὴν παρ’ ἐμοῦ λαμβάνει τῆς ὑπερηφανίας τὴν δί - κην .
Lemmas: | πάλαι μέν διά ἔρως γυνή καί κάλλος ὁ Ἑλλάς κατά ὁ Ἀσία ὁπλίζω ποιητής ἀκούω μῦθος ὁ λόγος ἡγέομαι καί ὁ ὑπόθεσις οὐ ἀξιόχρεως ἔρχομαι ὁ πόλεμος καί ὁ ἡρωικός καταγελάω συμφορά , εἰμί διά Ἔρως συμβαίνω ὁ τότε . νυνί δέ τίς ; πείθω ὁ λόγος καί ὁ θεός μέγας καί φύσις ἀνθρώπινος ἀγαθός διά ὁ ἐμαυτοῦ συμφορά ἐπιγιγνώσκω καί φιλέω γε αὐτός ὁ μισανθρωπία κερατέα καί ὁ έργο θαυ - μάσσω οἷος δράω ἐκ ἀρχή . πολύς ἐπί Τροία ἡρωϊκός φόνος ἐργάζομαι , πολύς Έλληνας καί βάρβαρος σφός - γῆ , πολύς καταφέρω πόλις , πολύς κατασκάπτω τεῖχος , πολύς ἀκρόπολις παραδίδωμι πῦρ , πολύτροπος ἐν - τρέπω ὁ ἡμέτερος βίος . οὗτος ἐπί κρημνός ἄγω , οὗτος ἀναγκάζω βαπτίζω εἰς ἑαυτοῦ ὁ ξίφος , ἀγχός - νέομαι παραδίδωμι , ἐπί ὁ βάραθρον ὠθέω Τίμων καί καλός παρά ἐγώ λαμβάνω ὁ ὑπερηφανία ὁ Ζεύς - καίνω .
libanius.declamatio-12 46
ἀσθένειαν κατεγίνωσκον τῶν ἡττωμένων Ἀλ - κιβιάδου πρότερον , πολλὰς ἐποιούμην κατηγορίας , καὶ τῶν εἰς ἔρωτα ὑπαγομένων αὐτοῦ κατεγίνωσκον καὶ τὸν Σωκράτην πολὺς ἦν χλευάζων ἐπὶ τοῖς παιδικοῖς · πίνει δέ τις δι’ ὅλης ἡμέρας ; μειρακίου ’δε ἀν - έχεται κωμάζοντος ; φιλοσοφεῖν προσποιούμε - νος ἄνθρωπος καὶ τρίβωνα ἔχων στεφανοῦται καὶ τὸν Ἔρωτά φησιν εἷναι θεόν ; ἀλλὰ νῦν κακήν τινα ταύτην , ὦ θεοί , παλινῳδίαν ᾄδειν ἀναγκάζομαι .
Lemmas: ἀσθένεια καταγιγνώσκω ὁ ἡσσάομαι ἀλ - κιβιαειδω πρότερος , πολύς ποιέω κατηγορία , καί ὁ εἰς ἔρως ὑπάγω αὐτός καταγιγνώσκω καί ὁ Σωκράτης πολύς εἰμί χλευάζω ἐπί ὁ παιδικός · πίνω δέ τις διά ὅλος ἡμέρα ; μειράκιον ἐσθίω ἐν - ἔχω κωμάζω ; φιλοσοφέω προσποιέω - ν ἄνθρωπος καί τρίβων ἔχω στεφανόω καί ὁ Ἔρως φημί ἔρχομαι θεός ; ἀλλά νῦν κακός τις οὗτος , ὦ θεός , παλινῳδία ᾁδω ἀναγκάζω .
libanius.declamatio-12 47
οὐ νέμεσις Σωκράτην οὐδὲ Ἀγάθωνα οὐδὲ Ἀθη - ναίους ἅπαντας ἀμφὶ τοιῷδε μειρακίῳ κόπτεσθαι καὶ πάσχειν κακῶς μετὰ τὸ ἆθλον τῆς κολακείας καὶ τὸν κῶμον τὸν οὐκ ἀγεννῆ . ὑπὲρ Νάρκισσον , ὑπὲρ τὸν Ἀμυκλαῖον ἐκεῖνον ἔφηβον Ἀλκιβιάδης , ὑπὲρ τὸν Ἡρα - κλέους · ἐρώμενον τὴν ὥραν . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν | προὔλαβον τοὺς ἐραστὰς τῷ θανάτῳ , ἐγὼ δὲ ἀντιστρό - φου πειρῶμαι τῆς τύχης .
Lemmas: οὐ νέμεσις Σωκράτης οὐδέ Ἀγάθων οὐδέ Άθης - ναίω ἅπας ἀμφί τοιόσδε μειράκιον κόπτω καί πάσχω κακῶς μετά ὁ ἆθλον ὁ κολακεία καί ὁ κῶμος ὁ οὐ ἀγεννής . ὑπέρ Νάρκισσος , ὑπέρ ὁ Ἀμυκλαῖος ἐκεῖνος ἔφηβος Ἀλκιβιάδης , ὑπέρ ὁ Ἥρα - κλέος · ἐράομαι ὁ ὥρα . ἀλλά ἐκεῖνος μέν | προλαμβάνω ὁ ἐραστής ὁ θάνατος , ἐγώ δέ ἀντιστρό - φοῦ πειράω ὁ τύχη .