ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-11 1
ἀληθὲς ἦν ἄρα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸ λεγόμενον τοῦτο τὸ μηδὲν ἀνάγκης εἶναι δυνατώτερον . ἔγωγ’ οὖν νέος τε ὤν , ὧς ὁρᾶτε , καὶ πραγμάτων ἄπει - ρος ἀπὸ τοῦ δεσμωτηρίου δεῦρ’ ἥκω καταλιπὼν αὐτόθι τὸν ταλαίπωρον Μιλτιάδην νόσῳ τε καὶ δεσμῷ πιεζό - μενον καὶ δεῖσθαι τολμῶ δήμου τοσούτου πρᾳότερόν τε ἡμῶν ἢ πρότερον ἀκοῦσαι καὶ δοῦναι χάριν ἢ τὸ μὲν τίμημα τῆς | πόλεως φυλάξει , τῷ δὲ ἠτυχη - κότι παραμυθίαν οἴσει τινά .
Lemmas: ἀληθής εἰμί ἄρα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ λέγω οὗτος ὁ μηδείς ἀνάγκη ἔρχομαι δυνατός . ἐγώ οὖν νέος τε εἰμί , ὅς ὁράω , καί πρᾶγμα ἄπειμι - ρος ἀπό ὁ δεσμωτήριον δεῦρο ἥκω καταλείπω αὐτόθι ὁ ταλαίπωρος Μιλτιάδης νόσος τε καί δεσμός πιέζω - μένω καί δέω τολμάω δῆμος τοσοῦτος πρᾶος τε ἐγώ ἢ πρότερος ἀκούω καί δίδωμι χάρις ἢ ὁ μέν τίμημα ὁ | πόλις φυλάσσω , ὁ δέ ἀτυχής - Κότι παραμυθία φέρω τις .
libanius.declamatio-11 2
τὸ μὲν οὖν βέλτιον ἦν ἐν τῇ πρὸς τοὺς βαρβάρους μάχῃ τὸν πατέρα μοι πεσεῖν καὶ τὴν αὐτὴν Κυναιγείρῳ τε καὶ Καλλιμάχῳ δέξασθαι τελευτήν · ἐπεὶ δὲ καὶ νενικηκὼς καὶ στήσας τὸ τρόπαιον οὐκ ἐδυνήθη τῆς ὑπὲρ ὑμῶν οὐδαμοῦ στῆναι προθυμίας , ἀλλ’ ἕτερ’ εὐθὺς ἐπενόει , ἐχρῆν αὐτὸν ἐν τοῖς δευτέροις γοῦν τούτοις ἀποθανεῖν μη - χανώμενον ἑλεῖν τοὺς ὑμετέρους ἐχθρούς · ἐπεὶ δὲ ἐφιλονείκησεν ὁ δαίμων δεσμώτην δεῖξαι Μιλτιάδην καὶ θανάτου στρατηγῷ πρέποντος ἐφθόνησε τῷ πατρί , γένεσθε ἡμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , φιλανθρωπότεροι τῆς Τύχης καὶ μετενέγκατε τὸν δεσμὸν ἀπὸ σώματος ἀπειρηκότος ἐπὶ τὸν ἴσως ἐνεγκεῖν δυνησόμενον , ἐμέ . 3 . Ἴσως μὲν οὖν τινες ὑμῶν , ὧς ὤφθην ἐπὶ τοῦ βήματος ἐφ’ οὗ ποτε ἔλεγε Μιλτιάδης καὶ ἐδημηγόρει καὶ μετὰ τοῦ πρώτου ῥήματος ἀφῆκα δάκρυον , εἶπον ἂν ] πρὸς ἀλλήλους · Κίμων οὗτος ἥκει νῦν ἱκε - τείαις τε καὶ θρήνῳ λύσων τῷ πατρὶ τὴν συμ - φοράν , οἶδε δὲ Ἀθηναίους ἐλεήμονας οὐ πρὸς τοὺς αὑτῶν πολίτας μόνον οἶς ἱερῶν καὶ πολ - λῶν ἑτέρων μεγάλων τε καὶ σεμνῶν κεκοινή - κάσιν , ἀλλὰ καὶ πρὸς ξένους οἶς ἓν μόνον ὑπάρ - χει δίκαιον τὸ πεπραγέναι κακῶς , ἥκει τοὺς αὑτοῦ προγόνους Κίμων οὑτοσὶ καταλέξων , Μιλτιάδας καὶ Στησαγόρας καὶ Κίμωνας . μέγα πεπίστευκεν ἔχειν εἰς τὸ πεῖσαι τὴν Χερρόνη - σον , οὐκ ἔλαττον τὴν Λῆμνον ἣν τῆς πόλεως ἐποίησε σοφίᾳ Πελασγοὺς ἐκβαλών . τὸ δὲ μέ - γιστον , ὁ Μαράθων | αὐτὸν δεῦρο ἤγαγεν ἅπαν ἔγκλημα νικῆσαι δυνάμενος , δι’ ὅν σῶς μὲν ἡ πατρίς , σῶς δὲ ἡ Ἑλλάς , μέγα δὲ ἐν ἀμ - φοτέραις ταῖς ἠπείροις τὸ τῶν Ἀθηναίων ὄνο - μα , βασιλεὺς δὲ ὁ μέγας ἐδιδάχθη μὴ πάντα νομίζειν δύνασθαι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀγαθός εἰμί ἐν ὁ πρός ὁ βάρβαρος μάχη ὁ πατέρας ἐγώ πίπτω καί ὁ αὐτός Κυναίγειρος τε καί Καλλίμαχος δέχομαι τελευτή · ἐπεί δέ καί νικάω καί ἵστημι ὁ τρόπαιον οὐ δύναμαι ὁ ὑπέρ σύ οὐδαμοῦ ἵστημι προθυμία , ἀλλά ἕτερος εὐθύς ἐπινοέω , χρή αὐτός ἐν ὁ δεύτερος γοῦν οὗτος ἀποθνῄσκω μη - χάσκω αἱρέω ὁ ὑμέτερος ἐχθρός · ἐπεί δέ φιλονεικέω ὁ δαίμων δεσμώτης δείκνυμι Μιλτιάδης καί θάνατος στρατηγός πρέπω φθονέω ὁ πατήρ , γίγνομαι ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , φιλάνθρωπος ὁ Τύχη καί μεταφέρω ὁ δεσμός ἀπό σῶμα ἀπολέγω ἐπί ὁ ἴσως φέρω δύναμαι , ἐγώ . 3 . Ἴσος μέν οὖν τις σύ , ὅς ὁράω ἐπί ὁ βῆμα ἐπί ὅς ποτέ λέγω Μιλτιάδης καί δημηγορέω καί μετά ὁ πρῶτος ῥῆμα ἀφίημι δάκρυον , λέγω ἄν ] πρός ἀλλήλων · Κίμων οὗτος ἥκω νῦν ἴξ - τίω τε καί θρῆνος λύω ὁ πατήρ ὁ σναυ - φορά , οἶδα δέ Ἀθηναῖος ἐλεήμων οὐ πρός ὁ αὐτός πολίτης μόνος οἶς ἱερός καί πολ - λάω ἕτερος μέγας τε καί σεμνός κοινός - κάσις , ἀλλά καί πρός ξένος οἶς εἷς μόνος ὑπάρ - χει δίκαιος ὁ πράσσω κακῶς , ἥκω ὁ αὐτός πρόγονος Κίμων οὗτος καταλέγω , Μιλτιάδας καί Στησαγόρας καί Κίμωνας . μέγας πιστεύω ἔχω εἰς ὁ πείθω ὁ Χερρόνη - σός , οὐ μικρός ὁ Λῆμνος ὅς ὁ πόλις ποιέω σοφία Πελασγός ἐκβάλλω . ὁ δέ ἐγώ - γιστον , ὁ Μαραθών | αὐτός δεῦρο ἄγω ἅπας ἔγκλημα νικάω δύναμαι , διά ὅς σῶς μέν ὁ πατρίς , σῶς δέ ὁ Ἑλλάς , μέγας δέ ἐν ἀνά - πότερος ὁ ἤπειρος ὁ ὁ Ἀθηναῖος όνος - πήδημα , βασιλεύς δέ ὁ μέγας διδάσκω μή πᾶς νομίζω δύναμαι .
libanius.declamatio-11 4
παρ’ ὑμῶν μὲν ἴσως τισὶ τοιαύτη δόξα περὶ τῆς ἐκεῖσε σπουδῆς , ἐγὼ δ’ ἕνεκα μὲν τοῦ τῆς πόλεως ἤθους ἐχρησάμην ἂν ἐπὶ τούτῳ καὶ τούτοις καὶ ἔτι πλείοσι λόγοις , ἐστι γὰρ ἡμῖν τοι - ούτων ἀφθονία δικαίων · ἐπεὶ δὲ οὐκ ἀξιοῦμεν ἡμᾶς αὐτοὺς τοσούτου γινώσκοντες ἐξ οἵων οἶοι γεγόναμεν , τὸ μὲν τίμημα μενέτω , δότε δὲ ἡμῖν τὸ σῶμα ἀντὶ τοῦ σώματος δεθῆναι τοὐμὸν τοῦτο ἀντ’ ἐκείνου τοῦ νυνὶ δεδεμένου . 5 . Καὶ βραδέως μὲν ’ίσως , ὦ σ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ταῦτα ἐν ὑμῖν λέγωι ἔδει γὰρ εὐθὺς ἐπ’ ἐκείνης με τῆς ἐκκλησίας ἐμαυτὸν ἀντιδοῦναι · ἐπεὶ δὲ οἱ τότε ἐγκείμενοι τῷ πατρὶ καὶ παροξύνοντες ὑμᾶς καὶ τοῖς οὐκ ὀργιζομένοις ἐπιτιμῶντες οὐκ ἔδωκαν ἡμῖν ἰδεῖν ὅ τι ποιοῦντεσ ἀμείνους ἂν εἴημεν , νῦν γε ἀκούσατε καὶ δότε τὴν χάριν καὶ βοηθήσατε δι’ ἐμοῦ τῷ δυστυχεῖ Μιλτιάδῃ
Lemmas: παρά σύ μέν ἴσως τις τοιοῦτος δόξα περί ὁ ἐκεῖσε σπουδή , ἐγώ δέ ἕνεκα μέν ὁ ὁ πόλις ἦθος χράω ἄν ἐπί οὗτος καί οὗτος καί ἔτι πολύς λόγος , εἰμί γάρ ἐγώ σύ - οὐτάω ἀφθονία δίκαιος · ἐπεί δέ οὐ ἀξιόω ἐγώ αὐτός τοσοῦτος γιγνώσκω ἐκ οἷος οἶος γίγνομαι , ὁ μέν τίμημα μένω , δίδωμι δέ ἐγώ ὁ σῶμα ἀντί ὁ σῶμα δέω ἐμός οὗτος ἀντί ἐκεῖνος ὁ νυνί δέω . 5 . καί βραδύς μέν ἵημι , ὦ σύ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος ἐν σύ λέγω δέω γάρ εὐθύς ἐπί ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἐκκλησία ἐμαυτοῦ ἀντιδίδωμι · ἐπεί δέ ὁ τότε ἔγκειμαι ὁ πατήρ καί παροξύνω σύ καί ὁ οὐ ὀργίζω ἐπιτιμάω οὐ δίδωμι ἐγώ ὁράω ὁ τίς ποιέω ἀγαθός ἄν εἰμί , νῦν γε ἀκούω καί δίδωμι ὁ χάρις καί βοηθέω διά ἐγώ ὁ δυστυχής Μιλτιάδης
libanius.declamatio-11 6
ᾧ παρεκαθήμην μὲν δακρύοντι δακρύων , σιωπῶντι λαλῶν , ἔλεγον δέ · ὦ πάτερ , οἶδα μέν σοι χάριτας ὀφείλων τοῦ φῦναι , τοῦ τραφῆναι , τῆς ἄλλης ἐπιμελείας οὐδὲν φαυλοτέρας τῆς παρὰ τῶν ἄλλων εἰς τοὺς ἐξ ἑαυτῶν , ἀπορῶ δὲ ὅπως ἄν ἐπαμύνοιμί σοι . παρὰ τίνα γὰρ ἔλθω ; παρὰ τίνος αἰτήσω ; τίς δώσει πεντήκοντα τάλαντα ; πόσην ἄν τις καταθείη τοὐμοῦ σώματος τιμήν ; ὧς ἔμοιγε καὶ πεπρᾶσθαι κέρδος , εἴ τι τῶν σῶν δύναιτο τοῦτο ἐπανορθῶσαι · τί λέγω πεπρᾶ - σθαι ; | τεθνάναι μυριάκις δεξαίμην ἂν ἐπὶ τοιούτῳ μισθῷ . καὶ ἅμα τε ὀδυρόμενος ἐνενόησα τοῦτο ὃ νῦν ποιῶ καὶ πρὸς αὐτὸν εἶπον ὧς ἐφ’ ὑμᾶς καταφεύξομαι καὶ περὶ δεσμῶν διαλέξομαι , καὶ οἶμαι πείσειν ἔφην .
Lemmas: ὅς πάρημαι μέν δακρύω δάκρυον , σιωπάω λαλέω , λέγω δέ · ὦ πατέρας , οἶδα μέν σύ χάρις ὀφείλω ὁ φύω , ὁ τρέφω , ὁ ἄλλος ἐπιμέλεια οὐδείς φαῦλος ὁ παρά ὁ ἄλλος εἰς ὁ ἐκ ἑαυτοῦ , ἀπορέω δέ ὅπως ἄν ἐπαμύνω σύ . παρά τίς γάρ ἔρχομαι ; παρά τίς αἰτέω ; τίς δίδωμι πεντήκοντα τάλαντον ; πόσος ἄν τις κατατίθημι ἐμός σῶμα τιμή ; ὅς ἐγώ καί πιπράσκω κέρδος , εἰμί τίς ὁ σός δύναμαι οὗτος ἐπανορθόω · τίς λέγω περάω - ἕπομαι ; | θνήσκω μυριάκις δέχομαι ἄν ἐπί τοιοῦτος μισθός . καί ἅμα τε ὀδύρομαι ἐννοέω οὗτος ὁ νῦν ποιέω καί πρός αὐτός λέγω ὅς ἐπί σύ καταφεύγω καί περί δεσμός διαλέγω , καί οἴομαι πείθω φημί .
libanius.declamatio-11 7
ὁ μὲν οὖν διεκώλυε τοῦ παιδὸς φειδόμενος , ἐγὼ δὲ αὐτῷ τούτῳ μᾶλλον παρεκαλούμην , τῇ τοῦ πατρὸς περὶ ἐμὲ προνοίᾳ , νομίζων πρέπειν μοι τά γε τοιαῦτα νικᾶν καὶ δεῖν καὶ μὴ βουλομένῳ πατρὶ τὴν τοιαύτην διδόναι χάριν . γινέσθω δή τι τῆς ἐμῆς προθυμίας ὄφελος καὶ μή μοι τὰς ἐλπίδας αἷς ὧς ἐν - τευξόμενος ἧκον ἐλέγξητε , ὦ σ ἄνδρες Ἀθηναῖοι . 8 . Ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸν νόμον τοῦτο , φησί , λε - λύσθαι μὲν ὅν οὐ δεῖ , δεδέσθαι δὲ ὅν οὐ χρή . ὢ τῆς δυστυχίας τοῦ πατρός . ἔτι φθονεῖται καὶ οὐκ ἐνέπλησε τοὺς δυσκόλως πρὸς αὐτὸν ἔχοντας τοσοῦτο πλῆθος κακῶν . καίτοι πρός γε τοὺς πταίσαντας καὶ τοὺς ἄγαν δυσμενεῖς αἱ συμφοραὶ διαλλάττουσιν . ὥστε ἔγωγε τοὺς τότε κατηγόρους ᾷμην ευρησειν συνηγόρους τήμερον , οἱ δ’ οὐχ ἱκανὸν νομίζουσιν , ὧς ἔστιν ἰδεῖν , εἰ μὴ καὶ γεύσαιντο τοῦ σώματος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν διακωλύω ὁ παῖς φείδομαι , ἐγώ δέ αὐτός οὗτος μᾶλλον παρακαλέω , ὁ ὁ πατήρ περί ἐγώ πρόνοια , νομίζω πρέπω ἐγώ ὁ γε τοιοῦτος νικάω καί δεῖ καί μή βούλομαι πατήρ ὁ τοιοῦτος δίδωμι χάρις . γίγνομαι δή τίς ὁ ἐμός προθυμία ὄφελος καί μή ἐγώ ὁ ἐλπίς ὅς ὅς ἐν - τυγχάνω ἔκω ἐλέγχω , ὦ σύ ἀνήρ Ἀθηναῖος . 8 . ἀλλά οὐ κατά ὁ νόμος οὗτος , φημί , λεʹ - λύω μέν ὅς οὐ δέω , δέω δέ ὅς οὐ χράω . ὦ ὁ δυστυχία ὁ πατέρας . ἔτι φθονέω καί οὐ ἐμπίμπλημι ὁ δύσκολος πρός αὐτός ἔχω τοσοῦτος πλῆθος κακός . καίτοι πρός γε ὁ πταίω καί ὁ ἄγαν δυσμενής ὁ συμφορά διαλλάσσω . ὥστε ἐγώ ὁ τότε κατήγορος ἄμη εὑρίσκω συνήγορος σήμερον , ὁ δέ οὐ ἱκανός νομίζω , ὅς εἰμί ὁράω , εἰμί μή καί γεύω ὁ σῶμα .
libanius.declamatio-11 9
διὰ τί ; οὐκ ἔστιν ἐκεῖνος Μιλτιάδης ὁ πέμπων εἰς Σπάρτην τὸν Φιλιπ - πίδην οὐδ’ ὁ καλῶν Λακεδαιμονίους οὐδ’ ὁ μελλόν - των τρέχων οὐδ’ ὁ μυρίους ἄγων ἐπὶ τὰς πεντήκοντα μυριάδας οὐδ’ ὁ πείθων μηδὲν τῶν δεινῶν δεδιέναι οὐδ’ ὁ τοῖς κατηρκόσιν ὧς ἁρπασομένοις τὴν πόλιν ἐν τῇ φυγῇ ποιῶν τὴν σωτηρίαν εἶναι ; πέπτωκεν ὁ μέγας ἐκεῖνος , οἴχεται τὰ σεμνά . μετὰ τῶν κακούργων δέδεται . τίς ἔτ’ ἂν ἀξιώσειε μὴ λίαν ὠμὸς ὢν τῷ τοιούτω πολεμεῖν ;
Lemmas: διά τίς ; οὐ εἰμί ἐκεῖνος Μιλτιάδης ὁ πέμπω εἰς Σπάρτη ὁ Φίλιπ - πίδης οὐδέ ὁ καλός Λακεδαιμόνιος οὐδέ ὁ μέλλω - ὁ τρέχω οὐδέ ὁ μυρίος ἄγω ἐπί ὁ πεντήκοντα μυριάς οὐδέ ὁ πείθω μηδείς ὁ δεινός δείδω οὐδέ ὁ ὁ καταίρω ὅς ἁρπάζω ὁ πόλις ἐν ὁ φυγή ποιέω ὁ σωτηρία ἔρχομαι ; πίπτω ὁ μέγας ἐκεῖνος , οἴχομαι ὁ σεμνός . μετά ὁ κακοῦργος δέω . τίς ἔτι ἄν ἀξιόω μή λίαν ὠμός εἰμί ὁ τοιοῦτος πολεμέω ;
libanius.declamatio-11 10
ὁ γὰρ | νόμος , φησίν , ὁ ἀδικηθήσεται λυομένου . ποῖος ; εἰ μὲν γὰρ ἕτερός τις ἔγραφε · λελύσθω μὲν Μιλτιάδης , δεδέσθω δὲ Κίμων , εἴτε βούλεται εἴτε μή , καλῶς ἂν ἠγανά - κτεις ὡς ἐπ’ ἀδίκοις καὶ δεινοῖς καὶ δημοκρατίας ἀλλο - τρίοις · εἰ δὲ ἐμαυτὸν τῷ δεσμῷ δίδωμι καὶ δέομαι καὶ ἱκετεύω δεθῆναι καὶ τὸ δυστυχὲς τοῦτο καὶ πικρὸν κέρδος ἐμοί , τίς ἐνταῦθα παραβαίνεται νόμος ;
Lemmas: ὁ γάρ | νόμος , φημί , ὁ ἀδικέω λύω . ποῖος ; εἰμί μέν γάρ ἕτερος τις γράφω · λύω μέν Μιλτιάδης , δέω δέ Κίμων , εἴτε βούλομαι εἴτε μή , καλός ἄν ἤγανον - κτείς ὡς ἐπί ἄδικος καί δεινός καί δημοκρατία ἀλλος - θρῖον · εἰμί δέ ἐμαυτοῦ ὁ δεσμός δίδωμι καί δέομαι καί ἱκετεύω δέω καί ὁ δυστυχής οὗτος καί πικρός κέρδος ἐγώ , τίς ἐνταῦθα παραβαίνω νόμος ;
libanius.declamatio-11 11
οὐδὲ γὰρ αὖ τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν ὧς ὁ πατὴρ ἐπέταξέ μοι καὶ ἃ φεύγω τῇ γνώμη , ταῦτ’ αἰδούμενος φέρω . οὐ γὰρ Μιλτιάδου γε ταῦτα ἐπιτάγματα , μὰ τοὺς θεούς , οὐ μὰ τὴν Δήμητρα τὴν ἡμῖν δυσμενῆ . ἀλλ’ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ συμφορὰν ἑτέραν οὐ μείω τῆς προτέρας τοῦτο ἐκεῖνος ἡγήσεσθαι , εἰ ὃν ὧς ἡγησόμενον ὑμῶν καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἁμιλλησόμενον ἔτρεφε , τοῦτον ἐν δεσμοῖς θεάσαιτο . ἔστιν οὖν ἅπαν τοῦτ’ ἐμόν . οὐδένα ἀδικῶ τῶν νόμων .
Lemmas: οὐδέ γάρ αὖ οὗτος εἰμί λέγω ὅς ὁ πατήρ ἐπιτάσσω ἐγώ καί ὅς φεύγω ὁ γνώμη , αὐτός αἰδέομαι φέρω . οὐ γάρ Μιλτιάδης γε οὗτος ἐπίταγμα , μά ὁ θεός , οὐ μά ὁ Δημήτηρ ὁ ἐγώ δυσμενής . ἀλλά ἐγώ δοκέω καί συμφορά ἕτερος οὐ μείων ὁ πρότερος οὗτος ἐκεῖνος ἡγέομαι , εἰμί ὅς ὅς ἡγέομαι σύ καί πρός ἑαυτοῦ ἁμιλλάομαι τρέφω , οὗτος ἐν δεσμός θεάομαι . εἰμί οὖν ἅπας οὗτος ἐμός . οὐδείς ἀδικέω ὁ νόμος .
libanius.declamatio-11 12
ἤδη τις ἰσχυρότερος ἕτερον ἀσθενέστερον ὑπὸ φορτίου πιεζόμενον ἰδὼν αὐτὸς τοῦτο ὑπελθὼν ἔδωκεν ἀναπνεῦσαι τι μὴ δυναμένῳ φέ - ρειν , τοσοῦτον δ’ οὗτος ἀπέσχε τοῦ τινα αἰτίαν λαβεῖν ὥστε καὶ ἐπῃνέθη · εἰ δὲ καὶ περὶ τοὺς ἀπλῶς ἐντυγ - χάνοντας εἷναι τοιούτους καλόν , τίνας ἡμᾶς εἶναι δεῖ περὶ τοὺς τῷ γένει προσήκοντας ;
Lemmas: ἤδη τις ἰσχυρός ἕτερος ἀσθενής ὑπό φορτίον πιέζω ὁράω αὐτός οὗτος ὑπέρχομαι δίδωμι ἀναπνέω τίς μή δύναμαι φές - ῥέω , τοσοῦτος δέ οὗτος ἀπέχω ὁ τις αἰτία λαμβάνω ὥστε καί ἐπαινέω · εἰμί δέ καί περί ὁ ἀπλόος ἐντυγ - χάνω ἔρχομαι τοιοῦτος καλός , τίς ἐγώ ἔρχομαι δέω περί ὁ ὁ γένος προσήκω ;
libanius.declamatio-11 13
εἰ δ’ ἕτερος ἕτε - ρον τριηραρχίας ἀφιεὶς αὐτὸς | ἠξίου δαπανᾶσθαι , τοῦτ’ ἂν ὑμῖν , εἰπέ μοι , διέφερεν ἢ βλάπτεσθαι τοὺς νόμους ἐντεῦθεν ἐλέγετ’ ἄν ; τέ δ’ εἰ περὶ χορηγίαν ἐγίγνετο ; παρὰ τοῦτ’ αὐτὸν ἐκωλύετ’ ἂν ὧς λυπήσοντα τούτῳ τὸν Διόνυσον ; οὐκ ἔστι .
Lemmas: εἰμί δέ ἕτερος ἐτός - ἀντίμοιρος τριηραρχία ἀφίημι αὐτός | ἀξιόω δαπανάω , οὗτος ἄν σύ , λέγω ἐγώ , διαφέρω ἢ βλάπτω ὁ νόμος ἐντεῦθεν λέγω ἄν ; τε δέ εἰμί περί χορηγία γίγνομαι ; παρά οὗτος αὐτός κωλύω ἄν ὅς λυπέω οὗτος ὁ Διόνυσος ; οὐ εἰμί .
libanius.declamatio-11 14
μὴ τοίνυν μηδὲ τὴν ἐμὴν ταυτηνὶ λειτουργίαν διαβαλλέτω τις , ἢ μά - χεται μὲν οὐδενὶ τῶν γεγραμμένων νόμων , ὁμολογεῖ δὲ πολλοῖς τε καὶ καλῶς ἔχειν δοκοῦσιν , οὓς ὁ Σόλων τοῖς γονεῦσι βοηθοῦντας τέθεικε φόβῳ τῆς τιμω - ρίας καὶ τοὺς οὐ φύσει χρηστοὺς ἀναγκάζων ἃ δεῖ τοῖς γεγεννηκόσι φέρειν . πρὸ μὲν οὖν τοῦ δεσμοῦ διὰ τῶν ἄλλων τὸν πατέρα ἐθεράπευον καὶ οὐκ ἐγε - νόμην ἐνταῦθα κακός , ὁ δὲ νῦν καιρὸς ταύτην ἀπαιτεῖ τὴν θεραπείαν .
Lemmas: μή τοίνυν μηδέ ὁ ἐμός οὗτος λειτουργία διαβάλλω τις , ἢ μά - χω μέν οὐδείς ὁ γράφω νόμος , ὁμολογέω δέ πολύς τε καί καλός ἔχω δοκέω , ὅς ὁ Σόλοι ὁ γονεύς βοηθέω τίθημι φόβος ὁ τιμάω - ῥίος καί ὁ οὐ φύσις χρηστός ἀναγκάζω ὅς δέω ὁ γεννάω φέρω . πρό μέν οὖν ὁ δεσμός διά ὁ ἄλλος ὁ πατέρας θεραπεύω καί οὐ ἐγώ - νομή ἐνταῦθα κακός , ὁ δέ νῦν καιρός οὗτος ἀπαιτέω ὁ θεραπεία .
libanius.declamatio-11 15
δέξασθε δή με τῷ νόμῳ πειθόμε - νον καὶ τῆς πόλεως καὶ τῆς Φύσεως . νομοθετεῖ δὲ αὕτη ταῦτα καὶ τοῖς θηρίοις . καὶ ὁρῶμεν δὴ τῆς θεοῦ καὶ ἐν ἐκείνοις τοῖς γένεσι τὴν ἰσχύν . ᾗ πειθόμενος Πύλιός τις νεανίσκος ἐπὶ τὸν πατέρα πληγὴν φερομέ - νην ἰδὼν τῷ στήθει ταύτην δεξάμενος ἐκείνῳ μὲν ἔδωκεν οἴκαδε ἐπανελθεῖν , αὐτὸς δὲ ἐν πολεμίᾳ γῇ κείμενος ἀείμνηστον ἔχει τὸ κλέος . τοῦτο καὶ αὐτὸς ἂν ἐν ὁμοίοις κινδύνοις ἐποίησα καὶ οὐκ ἂν ὤφθην κακίων ὁ Ἀθηναῖος τοῦ Πυλίου . ὑπὲρ οὗ οὖν τὴν ψυχὴν I εἰκότως ἂν προείμην , ἐνὸν ζῶντα ἐφε - λεῖν τοῦ σώματος ἐν ἀνάγκῃ δεσμοῦ φείσομαι ;
Lemmas: δέχομαι δή ἐγώ ὁ νόμος πείθω - νος καί ὁ πόλις καί ὁ Φύσις . νομοθετέω δέ οὗτος οὗτος καί ὁ Θήριος . καί ὁράω δή ὁ θεός καί ἐν ἐκεῖνος ὁ γένεσις ὁ ἰσχύς . ὅς πείθω Πύλιος τις νεανίσκος ἐπί ὁ πατέρας πληγή φέρνω - νη ὁράω ὁ στῆθος οὗτος δέχομαι ἐκεῖνος μέν δίδωμι οἴκαδε ἐπανέρχομαι , αὐτός δέ ἐν πολέμιος γῆ κεῖμαι ἀείμνηστος ἔχω ὁ κλέος . οὗτος καί αὐτός ἄν ἐν ὅμοιος κίνδυνος ποιέω καί οὐ ἄν ὁράω κακός ὁ Ἀθηναῖος ὁ Πύλιος . ὑπέρ ὅς οὖν ὁ ψυχή I ἔοικα ἄν προΐημι , ἔνειμι ζάω εφέ - λείν ὁ σῶμα ἐν ἀνάγκη δεσμός φείδομαι ;
libanius.declamatio-11 16
καί - τοι καλὸν μὲν καὶ τὸ τοῦ Ἀντιλόχου , πλειόνων δ’ ἐπαίνων ἄξιον καὶ τὸ γυναῖκα ὑπὲρ ἀνδρὸς ἐθελῆσαι τελευτᾶν . ὁρῶμέν γε δήπουθεν ἐν ταῖς τραγῳδίαις τὸ ἐμφερὲς τῆς Ἀλκήστιδος ἔργον . εἰ μὲν οὖν καὶ νῦν θεῶν τις ἦν ὁ πράττων ὅμοια τοῖς τότε , χαίρων ἂν ἀπέθνησκον , ἔνα μὴ Μιλτιάδης · ἐπεὶ δὲ ὁ τοῦτο μὲν παρέξων οὐκ ἔστι , τῶν δὲ περὶ τὸν δεσμὸν ὑμεῖς κύριοι , δότε μοι τὴν χάριν ἧς καὶ τῷ κοινωνῆσαι δόξης ἀπο - λαύσετε . μὴ γὰρ οἴεσθε τῇ μὲν Μιλτιάδου στρατηγίᾳ τὴν πόλιν ἐνδοξοτέραν γεγενῆσθαι , τὸν δεσμὸν δὲ τοῦτον οὐκ εἴσεσθαι τοὺς ἐσομένους , ὅτι ἡ πόλις ἡ τῶν Ἀθηναίων πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀγαθοῖς καὶ νέων ταῖς ὑπὲρ τῶν πατέρων ταλαιπωρίαις κεκόσμηται . καὶ γὰρ εἰ εἷς ὁ Κίμων , ἀλλ’ ὅλης τῆς ἡλικίας ἔσται τὸ ἐγκώμιον . 17 . Εἰ οὖν ἐκ τῶν αὐτῶν ἐγώ τε δίκαιος ἔσομαι καὶ ὑμεῖς σεμνότεροι , πῶς τοῖς οὐκ ἐῶσι ταῦτα οὕτω πραχθῆναι προσέξετε ; οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό γε ἔστιν εἰπεῖν ὅτι Μιλτιάδου μὲν δεδεμένου λήψεσθε τὰ χρήματα , Κίμων δ’ εἰ δεθείη , στερηθήσεσθε . οὐδὲ γάρ , ἂν ἀμ - φοτέρους δήσητε καὶ πρὸς ἡμῖν γε τὴν ἀδελφὴν τὴν ἐμήν , τούς γε οὐ δυναμένους ποιήσετε δύνασθαι . ἴστε γὰρ δή , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὰ ἡμέτερα καὶ ὡς οὐδέν ἐσμεν λαμπρότεροι τῶν γειτόνων οὔτε ταῖς οἰκίαις οὔτε κατὰ τἄλλα .
Lemmas: καί - τοι καλός μέν καί ὁ ὁ Ἀντίλοχος , πολύς δέ ἔπαινος ἄξιος καί ὁ γυνή ὑπέρ ἀνήρ ἐθέλω τελευτάω . ὁράω γε δήπουθεν ἐν ὁ τραγῳδία ὁ ἐμφερής ὁ Ἄλκηστις ἔργον . εἰμί μέν οὖν καί νῦν θεός τις εἰμί ὁ πράσσω ὅμοιος ὁ τότε , χαίρω ἄν ἀποθνήσκω , εἷς μή Μιλτιάδης · ἐπεί δέ ὁ οὗτος μέν παρέχω οὐ εἰμί , ὁ δέ περί ὁ δεσμός σύ κύριος , δίδωμι ἐγώ ὁ χάρις ὅς καί ὁ κοινωνέω δόξα ἀπος - λαυσετω . μή γάρ οἴομαι ὁ μέν Μιλτιάδης στρατηγία ὁ πόλις ἔνδοξος γίγνομαι , ὁ δεσμός δέ οὗτος οὐ οἶδα ὁ εἰμί , ὅτι ὁ πόλις ὁ ὁ Ἀθηναῖος πρός ὁ ἄλλος ἀγαθός καί νέος ὁ ὑπέρ ὁ πατήρ ταλαιπωρία κοσμέω . καί γάρ εἰμί εἷς ὁ Κίμων , ἀλλά ὅλος ὁ ἡλικία εἰμί ὁ ἐγκώμιον . 17 . εἰμί οὖν ἐκ ὁ αὐτός ἐγώ τε δίκαιος εἰμί καί σύ σεμνός , πῶς ὁ οὐ ἐάω οὗτος οὕτως πράσσω προσέχω ; οὐδέ γάρ ἐκεῖνος γε εἰμί λέγω ὅτι Μιλτιάδης μέν δέω λαμβάνω ὁ χρῆμα , Κίμων δέ εἰμί δέω , στερέω . οὐδέ γάρ , εἄν ἀν - φωτερός δέω καί πρός ἐγώ γε ὁ ἀδελφή ὁ ἐμός , ὁ γε οὐ δύναμαι ποιέω δύναμαι . οἶδα γάρ δή , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ἡμέτερος καί ὡς οὐδείς εἰμί λαμπρός ὁ γείτων οὔτε ὁ οἰκία οὔτε κατά ἄλλος .
libanius.declamatio-11 18
| καίτοι παρῆν γε βουλο - μένω τῷ πατρὶ μηδενὸς ἐλάττω τῶν πάνυ πλουτούντων ἔχειν , εἰ τὰ αὑτοῦ μᾶλλον ἢ τὸ κοινὸν αὔξειν ἤθελεν . ἀλλ’ οὐκ ἦν , οἶμαι , τῆς Μιλτιάδου ψυχῆς ἐκκαρποῦ - σθαι τὰ ὑμέτερα , ἀλλ’ ἕνα ἡγεῖτο πλοῦτον αὑτοῦ τὸ τὴν πόλιν μείζω τοῖς ὅπλοις ποιεῖν . διὰ τοῦτο ὅ τῶν πενομένων ἐστὶ πέπονθε , δέδεται . εἰ δ’ ἦν αὐτῷ θεῖ - 5 ’ναι , δοκεῖ ποτ’ ἂν ὑμῖν ἑλέσθαι δεθῆναι μᾶλλον ἢ θεῖναι ; βεβόηται αἰ Μιλτιάδης ἀπὸ τοῦ Μαραθῶνος , οἶδα τοῦτο καλῶς , ἀλλ’ ἕτερόν ἐστιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , νίκην ἀνελέσθαι μαχόμενον καὶ τίμημα ἐκτίσαι δύ - νασθαι . 19 . Εἰ τοίνυν οὔτε πλέον οὐδὲν ὑμῖν ἐκ τοῦ ἐκεῖ - νον δεδέσθαι οὔτ’ ἔλαττον ἐκ τοῦ τὸν υἱὸν ἀντ’ ἐκεί - νου , τί μὴ αὐτοῦ τῇ πόλει σωζομένου τὴν ἐπὶ φιλαν - θρωπίᾳ προσλαμβάνετε δόξαν ; ἢ δέδοικέ τις ὑμῶν μὴ λυθεὶς ἐκεῖνος νομοθετῇ καὶ λέγῃ καὶ γράφῃ καὶ τῶν κοινῶν ἅπτηται πάλιν παρὰ τοῦ λελύσθαι νομίζων αὑτῷ καὶ τὴν εἰς ταῦτα ἐξουσίαν δεδόσθαι ; ὁ δὲ μά - λιστα μὲν οὐδ’ εἰ σφόδρα ταῦθ’ οἶός τε ἦν ποιεῖν , δοκεῖ μοί ποτ’ ἂν ἑλέσθαι μεμαθηκὼς ἱκανῶς ὧς τὸ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν καὶ τὰ αὑτοῦ πράττειν ἄμεινον · νῦν δ’ εἰ καὶ λίαν ἄτοπός τις εἴη καὶ τῶν αὐτῶν ἑρ - μάτων ἐπιθυμοίη καὶ ναυαγίας δευτέρας , μέγα τὸ κω - λύον ἔξει .
Lemmas: | καίτοι πάρειμι γε βουλο - μένω ὁ πατήρ μηδείς μικρός ὁ πάνυ πλουτέω ἔχω , εἰμί ὁ αὐτός μᾶλλον ἢ ὁ κοινός αὐξάνω ἐθέλω . ἀλλά οὐ εἰμί , οἴομαι , ὁ Μιλτιάδης ψυχή ἐκκαρπέω - ἕπομαι ὁ ὑμέτερος , ἀλλά εἷς ἡγέομαι πλοῦτος αὐτός ὁ ὁ πόλις μέγας ὁ ὅπλον ποιέω . διά οὗτος ὁ ὁ πένομαι εἰμί πάσχω , δέω . εἰμί δέ εἰμί αὐτός θέω - 5 ναίω , δοκέω πρός ἄν σύ αἱρέω δέω μᾶλλον ἢ τίθημι ; βοάω ὁ Μιλτιάδης ἀπό ὁ Μαραθών , οἶδα οὗτος καλός , ἀλλά ἕτερος εἰμί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , νίκη ἀναιρέω μάχομαι καί τίμημα ἐκτίνω δύο - νάω . 19 . εἰμί τοίνυν οὔτε πλείων οὐδείς σύ ἐκ ὁ ἐκεῖ - νος δέω οὔτε μικρός ἐκ ὁ ὁ υἱός ἀντί ἑαυτοῦ - νόος , τίς μή αὐτός ὁ πόλις σωζόμενος ὁ ἐπί φίλος - θρωπίᾳ προσλαμβάνω δόξα ; ἢ δείδω τις σύ μή λύω ἐκεῖνος νομοθετέω καί λέγω καί γράφω καί ὁ κοινός ἅπτω πάλιν παρά ὁ λύω νομίζω ἑαυτοῦ καί ὁ εἰς οὗτος ἐξουσία δίδωμι ; ὁ δέ μή - λίστα μέν οὐδέ εἰμί σφόδρα αὐτός οἷος τε εἰμί ποιέω , δοκέω ἐγώ πρός ἄν αἱρέω μανθάνω ἱκανός ὅς ὁ ὁ ἡσυχία ἄγω καί ὁ αὐτός πράσσω ἀγαθός · νῦν δέ εἰμί καί λίαν ἄτοπος τις εἰμί καί ὁ αὐτός ἄρα - ματάω ἐπιθυμέω καί ναυαγία δεύτερος , μέγας ὁ πω - λύω ἔχω .
libanius.declamatio-11 20
τι τοῦτο ; τὸ τραῦμα , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναῖοι , καὶ τὸ μηδὲ κεῖσθαι δύνασθαι μηδὲ ἔχειν ἐλπί - ζειν τι βέλτιον . τουτὶ γὰρ ἔστιν ἀκούειν τῶν ἰατρῶν λεγόντων καὶ πρόδηλον ὡς οὐκ εἰς μακρὰν οἰχήσεται . λύσετ’ οὖν ὅν ὁ θάνατος λύσει καὶ χαριεῖσθε τοσοῦ - τον ὅσον μὴ ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου γενέσθαι τὴν ἐκφο - ράν , ἀλλ’ οἴκοθεν , ὅθεν ἐξελθὼν ἐκεῖνος κατεγέλασε τῶν δεσμῶν οὓς ἐκόμιζον ἐν ταῖς ναυσὶν οἶ τοῦ Δα - ρείου σατράπαι . οὐκοῦν οὐδεὶς Ἀθηναίων μετ’ Ἐρε - τριέων ἐδέθη . τοῦτ’ ἱστᾶι ἡ χάρις ἄδετον αὐτὸν | ἀποθανεῖν , ἐπὶ τῆς πατρῴας κλίνης ἀφεῖναι τὴν ψυχὴν τῆς θυγατρὸς αὐτῷ καθαιρούσης τοὺς ὀφθαλμούς , οὐ γὰρ δὴ τοῦ παιδός γε τοῦ δεδεμένου .
Lemmas: τίς οὗτος ; ὁ τραῦμα , ὦ ἀνήρ Άθης - νήϊος , καί ὁ μηδέ κεῖμαι δύναμαι μηδέ ἔχω ἐλπίς - ζέω τίς ἀγαθός . οὗτος γάρ εἰμί ἀκούω ὁ ἰατρός λέγω καί πρόδηλος ὡς οὐ εἰς μακράν οἴχομαι . λύω οὖν ὅς ὁ θάνατος λύω καί χαρίζω τόσος - τον ὅσον μή ἐκ ὁ δεσμωτήριον γίγνομαι ὁ ἐκφο - Ραν , ἀλλά οἴκοθεν , ὅθεν ἐξέρχομαι ἐκεῖνος καταγελάω ὁ δεσμός ὅς κομίζω ἐν ὁ ναῦς οἶς ὁ δα - ῥείω σατράπης . οὐκοῦν οὐδείς Ἀθηναῖος μετά Ἔρως - τρία δέω . οὗτος ἵστημι ὁ χάρις ἄδετος αὐτός | ἀποθνῄσκω , ἐπί Τῆς πατρῷος κλίνη ἀφίημι ὁ ψυχή ὁ θυγάτηρ αὐτός καθαιρέω ὁ ὀφθαλμός , οὐ γάρ δή ὁ παῖς γε ὁ δέω .
libanius.declamatio-11 21
Εἰπέ μοι · ἢν δὲ δόξω φλυαρεῖν ὑμῖν καὶ δέξη - τᾶι τὴν τελευτὴν ἐν τοῖς δεσμοῖς ὁ πατήρ , οὐκ αὐτὸν εὐθύς με δεήσει δεδέσθαι ; πάνυ γε . τί οὖν δεινόν , εἰ ἀντὶ τοῦ τρισὶν ὕστερον ἡμέραις τήμερον τοῦτο ἔσται ; ὅτι πονηρός , φησίν , ἐξελήλεγκται καὶ τὸν δῆμον ἠπατηκώς . οὐκοῦν ἐζημίωται διὰ τοῦτο χρήμασι , τὸ δεδέσθαι δὲ ἐκ τῆς ἀπορίας γέγονεν . εἰ γοῦν ἦν εὐθὺς ἐκτίσαι , οἴκοι ἂν ἦν , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ . οὕτω χρήμασιν , οὐ δεσμῷ κεκόλασται . μένει τοίνυν ἐν ἐμοὶ τὸ ὄφλημα . τοῦτο δέ ἐστιν ὀφείλειν ὑμῖν Μιλτιά - δὴν καὶ ζῶντα καὶ τετελευτηκότα . 22 . Καίτοι καὶ περὶ τῆς ἀπάτης καὶ τοῦ τὴν πόλιν ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἠδικῆσθαι πολλὰ μὲν ὑπάρχει λέγειν , μάτην δ’ ἂν ἴσως λέγοιτο . τίς γὰρ ὄνησις δικαίων λόγων τοῦ καιροῦ παρελθόντος ; καὶ γὰρ ἂν μυριάκις ὡς οὐδὲν ἠδίκηκεν ἐπιδείξω , κατέγνωσται . οὐ μὴν ἀλλ’ , εἰ βούλεσθε , μικρὰ καὶ περὶ τούτου διαλέξομαι τοῦ μέρους , ἴν εἰδῆτε τὸ ῥᾳδίως πείθεσθαι τοῖς παροξύνουσιν οἷόν ἐστι .
Lemmas: λέγω ἐγώ · εἄν δέ δοκέω φλυαρέω σύ καί δέχομαι - ἐλευθερόω ὁ τελευτή ἐν ὁ δεσμός ὁ πατήρ , οὐ αὐτός εὐθύς ἐγώ δέω δέω ; πάνυ γε . τίς οὖν δεινός , εἰμί ἀντί ὁ τρεῖς ὕστερον ἡμέρα σήμερον οὗτος εἰμί ; ὅτι πονηρός , φημί , ἐξελέγχω καί ὁ δῆμος ἀπατάω . οὐκοῦν ζημιόω διά οὗτος χρῆμα , ὁ δέω δέ ἐκ ὁ ἀπορία γίγνομαι . εἰμί γοῦν εἰμί εὐθύς ἐκτίνω , οἴκοι ἄν εἰμί , ἀλλά οὐ ἐν ὁ δεσμωτήριον . οὕτως χρῆμα , οὐ δεσμός κολάζω . μένω τοίνυν ἐν ἐγώ ὁ ὄφλημα . οὗτος δέ εἰμί ὀφείλω σύ μιλτεῖον - δήν καί ζάω καί τελευτάω . 22 . καίτοι καί περί ὁ ἀπάτη καί ὁ ὁ πόλις ὑπό ὁ πατήρ ἀδικέω πολύς μέν ὑπάρχω λέγω , μάτην δέ ἄν ἴσως λέγω . τίς γάρ ὄνησις δίκαιος λόγος ὁ καιρός παρέρχομαι ; καί γάρ ἄν μυριάκις ὡς οὐδείς ἀδικέω ἐπιδείκνυμι , καταγιγνώσκω . οὐ μήν ἀλλά , εἰμί βούλομαι , μικρός καί περί οὗτος διαλέγω ὁ μέρος , ἔρχομαι οἶδα ὁ ῥᾴδιος πείθω ὁ παροξύνω οἷος εἰμί .
libanius.declamatio-11 23
Μιλτιάδης τὸν δῆμον τῶν Ἀθηναίων ἐπεθύμησε καταβλάψαι . πεπιστεύκατε μέν , ἴσως δὲ οὐκ ὀρθῶς . διὰ τί γάρ ; τῶν ἀτίμων ἦν ἢ τῶν ἐλαυνομένων ἢ τῶν μισουμένων ἢ τῶν οὐδὲν γεν - ναῖον εἰργασμένων ἢ τῶν ἐφ’ οἷς ἔπραξαν οὐκ ἐπαι - νουμένων ; εἰ γὰρ καὶ τῶν φαυλοτέρων πρότερον ἦν , οὐκ ἂν ὑπὸ τοῦ Μαραθῶνος ἐγένετο βελτίων ; νῦν δὲ ὢν εἴπερ τις φιλόπολις καὶ κατωρθωκὼς ἃ μηδεὶς ἂν προσεδόκησε καὶ θαυμαζόμενος ὡς οὐχ ἕτερος αὐτὸς ἂν αὑτὸν ἀπώλλυ καὶ κακοῖς καλὰ διέ - φθειρε τοῖς δευτέροις τὰ πρῶτα ; μαινομένου ταῦτα καὶ παραφρονοῦντος .
Lemmas: Μιλτιάδης ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος ἐπιθυμέω καταβλάπτω . πιστεύω μέν , ἴσως δέ οὐ ὀρθός . διά τίς γάρ ; ὁ ἄτιμος εἰμί ἢ ὁ ἐλαύνω ἢ ὁ μισέω ἢ ὁ οὐδείς γε - νήϊος ἐργάζομαι ἢ ὁ ἐπί ὅς πράσσω οὐ παῖς - νέω ; εἰμί γάρ καί ὁ φαῦλος πρότερος εἰμί , οὐ ἄν ὑπό ὁ Μαραθών γίνομαι ἀγαθός ; νῦν δέ εἰμί εἴπερ τις φιλόπολις καί κατορθόω ὅς μηδείς ἄν προσδοκέω καί θαυμάζω ὡς οὐ ἕτερος αὐτός ἄν ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι καί κακός καλός δείδω - φθείρω ὁ δεύτερος ὁ πρῶτος ; μαίνομαι οὗτος καί παραφρονέω .
libanius.declamatio-11 24
τίς οὖν ἦν ὁ νοῦς | τῶν λόγων ἐκείνων καὶ τῶν νεῶν καὶ τοῦ πλοῦ ; Παρὸν εἶδεν ἐκεῖνος συνευξαμένην τοῖς βαρβάροις καὶ τῆς ἐκείνων μερίδος αὑτὴν πεποιηκυῖαν καὶ νῆσον ἐπὶ τῷ γένει πλουτοῦσαν . πρᾶγμα δὴ ποιῶν δίκαιον ἐπὶ τιμω - ρίαν τῶν ἠδικηκότων ἔπλει νομίζων οὐ δεήσεσθαι πραγμάτων οὐδὲ τριβῆς , ἀλλ’ ἀπὸ μόνης τῆς ὄψεως τἀκείνων ἕξειν .
Lemmas: τίς οὖν εἰμί ὁ Νοῦς | ὁ λόγος ἐκεῖνος καί ὁ νέος καί ὁ πλόος ; Πάρος ὁράω ἐκεῖνος συνεύχομαι ὁ βάρβαρος καί ὁ ἐκεῖνος μερίς αὐτός ποιέω καί νῆσος ἐπί ὁ γένος πλουτέω . πρᾶγμα δή ποιέω δίκαιος ἐπί τιμάω - Ριάν ὁ ἀδικέω πλέω νομίζω οὐ δέω πρᾶγμα οὐδέ τριβή , ἀλλά ἀπό μόνος ὁ ὄψις ἐκεῖνος ἔχω .
libanius.declamatio-11 25
οὐκ ἦν δὲ ἄρα δοκοῦν τοῖς θεοῖς ἁλῶναι Παρίους τὴν αὑτῶν , οἶμαι , δύναμιν ἐνδεικνυ - μένοις καὶ ὅτι μὴ βουλομένων αὑτῶν ὁ πλείστων κεκρατηκὼς ὀλίγων ἡττήσεται . ἡττᾶται δὲ ὁ ἡττώμενος οὐ τοσοῦτον ὀλίγων , ὧς ἄν τῳ δόξειεν , ἀλλὰ τῶν θεῶν . τούτοις πολεμίοις Μιλτιάδης ἐχρήσατο καὶ γέ - γονεν αὐτοῦ κρείττων οὐχ ὁ Πάριος , ἀλλ’ ἡ ταπει - νοῦν ἀξιοῦσα τοὺς μεγάλα δεδυνημένους θεός , καὶ τὸ κακὸν τοῦτο τὸ ἐν τῷ μηρῷ τὸ ἀνίατον οὐ τοξότου τινός ἐστιν ἔργον οὐδ’ ὁπλίτου οὐδ’ ἀκοντιστοῦ , ἀλλ’ ἡ κρίνασα θεὸς μὴ εὖ τελευτῆσαι τὸν μέγαν Μιλτιάδην αὕτη τοῦτο τὸ κακὸν ἔπεμψε .
Lemmas: οὐ εἰμί δέ ἄρα δοκέω ὁ θεός ἁλίσκομαι Πάριος ὁ αὐτός , οἴομαι , δύναμις ἐνδείκνυμι - μένω καί ὅτι μή βούλομαι αὐτός ὁ πλεῖστος κρατέω ὀλίγος ἡσσάομαι . ἡσσάομαι δέ ὁ ἡσσάομαι οὐ τοσοῦτος ὀλίγος , ὅς ἄν τις δοκέω , ἀλλά ὁ θεός . οὗτος πολέμιος Μιλτιάδης χράω καί γε - γόνος αὐτός ἀγαθός οὐ ὁ Πάριος , ἀλλά ὁ ταπος - νόος ἀξιόω ὁ μέγας δύναμαι θεός , καί ὁ κακός οὗτος ὁ ἐν ὁ μηρός ὁ ἀνίατος οὐ τοξότης τις εἰμί ἔργον οὐδέ ὁπλίτης οὐδέ ἀκοντιστής , ἀλλά ὁ κρίνω θεός μή εὖ τελευτάω ὁ μέγας Μιλτιάδης οὗτος οὗτος ὁ κακός πέμπω .
libanius.declamatio-11 26
ποῦ τοίνυν τὸ ἀδί - κημα , εἰ ἡ μὲν προαίρεσις καλή , τοῦ τέλους δὲ ἕτερος κύριος ; πλουσίους ἡμᾶς ἔφη ποιήσειν . ᾤετο γάρ . ἀλλ’ οὐκ ἐποίησε . κρείττων γὰρ ἦν ὁ μαχόμενος . ἐλπὶς δὲ οὐχ ἥδε πρώτη γέγονεν ἀτελής . καίτοι λόγον εἶχεν αὕτη πολύν . τί γὰρ θαυμαστόν , εἰ ῥᾷστον | ὀνό - μισε τὸ Παρὸν ἑλεῖν μετὰ τὰ ἐν Μαραθῶνι ;
Lemmas: ποῦ τοίνυν ὁ ἀμνάς - κημα , εἰμί ὁ μέν προαίρεσις καλός , ὁ τέλος δέ ἕτερος κύριος ; πλούσιος ἐγώ φημί ποιέω . οἴομαι γάρ . ἀλλά οὐ ποιέω . ἀγαθός γάρ εἰμί ὁ μάχομαι . Ἐλπὶς δέ οὐ ὅδε πρῶτος γίγνομαι ἀτελής . καίτοι λόγος ἔχω οὗτος πολύς . τίς γάρ θαυμαστός , εἰμί ῥᾴδιος | ὄνος - μισός ὁ Πάρος αἱρέω μετά ὁ ἐν Μαραθών ;
libanius.declamatio-11 27
ὑμεῖς μὲν οὖν ἐξηπάτησθε , ἐκεῖνος δὲ οὐκ ἐξηπάτηκεν . ὁ γὰρ οὐ τοῦτο βουληθεὶς οὐδ’ ἐξηπάτηκεν . εἰ μὲν γὰρ ἐπῆρεν ὑμᾶς ὑποσχέσει πεπεικὼς αὑτὸν ὧς ἐπ’ ἀδύ - νατα πλεύσεται , παρεκρούετο καὶ ἠδίκει · εἰ δ’ ἃ κατα - πράξειν ἐπίστευεν ἐπηγγείλατο , οὐκ Ἀθηναίους Μιλ - τιάδης , ἀλλ’ ἀμφοτέρους ἠδίκησεν ἡ Τύχη δι’ ἢν καὶ Μεγαρεῦσιν ἀπέστη ποτὲ Σαλαμῖνος ἡ μεγίστη τῶν Ἑλληνίδων πόλεων ἡ ὑμετέρα .
Lemmas: σύ μέν οὖν ἐξαπατάω , ἐκεῖνος δέ οὐ ἐξαπατάω . ὁ γάρ οὐ οὗτος βούλομαι οὐδέ ἐξαπατάω . εἰμί μέν γάρ ἐπαίρω σύ ὑπόσχεσις πείθω ἑαυτοῦ ὅς ἐπί ἀδύ - Νάτα πλέω , παρακρούω καί ἀδικέω · εἰμί δέ ὅς κατά - πράσσω πιστεύω ἐπαγγέλλω , οὐ Ἀθηναῖος Μιλ - τιάδης , ἀλλά ἀμφότερος ἀδικέω ὁ Τύχη διά εἄν καί Μεγαρεύς ἀφίστημι ποτέ Σαλαμίς ὁ μέγας ὁ Ἑλληνίς πόλις ὁ ὑμέτερος .
libanius.declamatio-11 28
ἢ οὖν ἐξεπίτηδες ὑμᾶς ἠπατηκὼς φανήτω ἤ , εἰ τοῦτο ἀμήχανον , πῶς ἀτυχημάτων ἐδίδου δίκην ; πλὴν εἰ τοῦτο λέγοι τις ὡς ἠδίκει Ξανθίππῳ προσκρούων καὶ οὐ κολακεύων ἄν - θρωπον πεῖσαι δυνάμενον ὅτι καὶ ὧν οὐκ ἔστιν ἐπι - λαβέσθαι τῆς γνώμης , καὶ τούτους κολαστέον . 29 . Καίτοι , φησί , πολλῶν ἐδέθησαν πατέρες , ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν τοιοῦτον ἐζήτησαν οἱ παῖδες . εἰ δὲ ἐζητήκεσαν , οὐκ ἂν ἦσαν βελτίους . τί οὖν ; εἴ τις ἔχει τινὸς ἄρξαι καλοῦ , κατοκνεῖν δεῖ δι’ αὐτὸ τὸ ἄρχειν , ἀλλὰ μὴ προτέροις ἑτέροις ἀκολουθεῖν ; καὶ ] πόσῳ δικαιότερον ἐκείνοις μὲν ἐπιτιμᾶν , τοῦτον δὲ ἐπαινεῖν ἤ τοῦτον κωλύειν ποιεῖν ὅ μὴ καλῶς ἐκείνοις παρῶπται ; ὅλως δὲ | ἀρχή τις τῶν πραγμάτων ἕκαστον εἰσήγαγεν . εἰ δ’ ἀεί τινος ἔδει παραδείγματος , οὐκ ἂν ἀρχὴν οὐδὲ ἓν ἐλάμβανεν . ἀρχὴ τοίνυν αὕτη γενέσθω τοῦ καὶ ταῦτα γίνεσθαι τοῖς πατράσιν ἤ , εἰ βούλεσθέ γε , τοῖς παισίν , εἴ τινα τῶν πατέρων τοι - αῦτα βεβουλευμένον τοιαύτη καταλαμβάνει τύχη . 30 . Καὶ τί δεῖ περὶ τούτων πλείω λέγειν ; εἰ γὰρ μὴ τοῖς εἰρημένοις πέπεισθε , ποίοις ἂν ἑτέροις λόγοις ; ἐβουλόμην μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ταύτην τὴν ἐκ - κλησίαν ἐπὶ τοῦ Μαραθῶνος παρ’ αὐτὸ γεγενῆσθαι τὸ τρόπαιον , ἦν γὰρ ἄν μοι ταῦτα ἀντὶ συνηγόρων , καὶ νῦν δὲ τῇ διανοίᾳ πρὸς ἐκεῖνα βλέποντες οὕτω χειρο - τονεῖτε . πάντως δὲ δι’ ὑμῶν ὁ στρατηγὸς ἐνίκα καὶ δικαίως ἂν αἰσχύνοισθε καὶ τὸν χῶρον καὶ τὸ τρό - παιον .
Lemmas: ἢ οὖν ἐξεπίτηδες σύ ἀπατάω φαίνω ἤ , εἰμί οὗτος ἀμήχανος , πῶς ἀτύχημα δίδωμι δίκη ; πλήν εἰμί οὗτος λέγω τις ὡς ἀδικέω Ξάνθιππος προσκρούω καί οὐ κολακεύω ἄναξ - θρωπον πείθω δύναμαι ὅτι καί ὅς οὐ εἰμί ἐπι - λαμβάνω ὁ γνώμη , καί οὗτος κολαστέος . 29 . καίτοι , φημί , πολύς δέω πατήρ , ἀλλά ὅμως οὐδείς τοιοῦτος ζητέω ὁ παῖς . εἰμί δέ ζητέω , οὐ ἄν ἥδω ἀγαθός . τίς οὖν ; εἰμί τις ἔχω τις ἄρχω καλός , κατοκνέω δέω διά αὐτός ὁ ἄρχω , ἀλλά μή πρότερος ἕτερος ἀκολουθέω ; καί ] πόσος δίκαιος ἐκεῖνος μέν ἐπιτιμάω , οὗτος δέ ἐπαινέω ἤ οὗτος κωλύω ποιέω ὁ μή καλός ἐκεῖνος παροράω ; ὅλος δέ | ἀρχή τις ὁ πρᾶγμα ἕκαστος εἰσάγω . εἰμί δέ ἀεί τις δέω παράδειγμα , οὐ ἄν ἀρχή οὐδέ εἷς λαμβάνω . ἀρχή τοίνυν οὗτος γίγνομαι ὁ καί οὗτος γίγνομαι ὁ πατήρ ἤ , εἰμί βούλομαι γε , ὁ παῖς , εἰμί τις ὁ πατήρ ὅς - αὐτός βουλεύω τοιοῦτος καταλαμβάνω τύχη . 30 . καί τίς δέω περί οὗτος πλείων λέγω ; εἰμί γάρ μή ὁ λέγω πείθω , ποῖος ἄν ἕτερος λόγος ; βούλομαι μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος ὁ ἐκ - κλήσιος ἐπί ὁ Μαραθών παρά αὐτός γίγνομαι ὁ τρόπαιον , εἰμί γάρ ἄν ἐγώ οὗτος ἀντί συνήγορος , καί νῦν δέ ὁ διάνοια πρός ἐκεῖνος βλέπω οὕτως χειρο - τονέω . πάντως δέ διά σύ ὁ στρατηγός νικάω καί δίκαιος ἄν αἰσχύνω καί ὁ χῶρος καί ὁ τρέ - παίω .
libanius.declamatio-11 31
καλείτω δή τις τοὺς ἕνδεκα . καὶ παραλαμ - βάνετε Κίμωνα τὸν Μιλτιάδου τοῦ Κίμωνος τοῦ Στη - σαγόρου , δήσατε , σπεύσατε , μὴ φθάσῃ τελευτήσας ἐν τοῖς δεσμοῖς ὁ πατήρ , πατὴρ γενναῖος , πατὴρ ἀτυχής , ἐγκαλεῖσθαι μὲν ὑπ’ οὐδενὸς ἀνθρώπων δικαίως δυ - νάμενος , ἐγκαλεῖν δὲ αὐτὸς ἔχων τῇ Τύχῃ , οἴων ἡμᾶς ἐλπίδων ἐκβέβληκεν ἡ δαίμων . 32 . Σὺ μέν , ὦ πάτερ , διενοοῦ μετὰ Παρὸν καὶ τὰς ἄλλας νήσους διελθὼν τὰς μὲν πείσειν , τὰς δὲ ἀναγκά - σειν πρὸς τὴν πόλιν βλέπειν καὶ τοῖς τῶν Ἀθηναίων ἄγεσθαι νεύμασι δεινὸν εἶναι νομίζων τῷ μὲν τούτων δρόμῳ τὴν Ἑλλάδα σεσῶσθαι , τὸ δ’ ἄρχειν τῶν Ἑλ - λήνων ἑτέρων εἶναι , καὶ νεῶν δ’ ἂν ἐνέπλησας τοὺς ἡμετέρους λιμένας ἀπὸ χρημάτων | ὧν ἦγες , ἐβου - λεύου ’δει ὡς ἔλεγες πολλάκις , ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν τοῦ Μήδου χώραν πρὶν ἐκεῖνον ἐφ’ ἡμᾶς , ἄξειν δὲ καὶ ἐμὲ τὸν υἱὸν ἐπὶ τῆς στρατηγίδος νεὼς μαθητὴν ἔργων πολεμικῶν .
Lemmas: καλέω δή τις ὁ ἕνδεκα . καί παραλαμ - βάνω Κίμων ὁ Μιλτιάδης ὁ Κίμων ὁ ἵστημι - σαγοροος , δέω , σπεύδω , μή φθάνω τελευτάω ἐν ὁ δεσμός ὁ πατήρ , πατήρ γενναῖος , πατήρ ἀτυχής , ἐγκαλέω μέν ὑπό οὐδείς ἄνθρωπος δίκαιος δύο - νάω , ἐγκαλέω δέ αὐτός ἔχω ὁ Τύχη , οἶος ἐγώ ἐλπίς ἐκβάλλω ὁ δαίμων . 32 . σύ μέν , ὦ πατέρας , διανοέομαι μετά Πάρος καί ὁ ἄλλος νῆσος διέρχομαι ὁ μέν πείθω , ὁ δέ ἀνάγκη - σέω πρός ὁ πόλις βλέπω καί ὁ ὁ Ἀθηναῖος ἄγω νεῦμα δεινός εἰμί νομίζω ὁ μέν οὗτος δρόμος ὁ Ἑλλάς σῴζω , ὁ δέ ἄρχω ὁ ἑλ - λῆνος ἕτερος ἔρχομαι , καί νέος δέ ἄν ἐμπίμπλημι ὁ ἡμέτερος λιμήν ἀπό χρῆμα | ὅς ἄγω , βοῦς - λεύω δείδω ὡς λέγω πολλάκις , ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ Μῆδος χώρα πρίν ἐκεῖνος ἐπί ἐγώ , ἄγω δέ καί ἐγώ ὁ υἱός ἐπί ὁ στρατηγίς ναός μαθητής ἔργον πολεμικός .
libanius.declamatio-11 33
ἀλλὰ ταῦτα πάντα τῇ πρώτη πείρᾳ συγκέχυται , καὶ οἰχήσῃ μὲν αὐτὸς οὕτως οἰκτρῶς , τε - θνήξομαι δὲ αὐτὸς ἐν δεσμοῖς . περὶ δὲ τῆς ἀδελφῆς τί χρή με δρᾶσαι ; τάχα βέλτιον αὐτὴν Πλαταιεῦσι παρα - δοῦναι . ἐκείνοις ὧν προσήκει τυχεῖν ἐλευθέρᾳ κόρῃ μελήσει καὶ οὐκ ἀμνημονήσουσιν ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ παρακαλοῦντος Μιλτιάδου τὰς ὑμετέρας ἀρετὰς ἐμιμοῦντο . 34 . Ὦ μακάριε Δαρεῖε , δέδωκέ σοι δίκην ὁ τρώσας τὴν Ἀσίαν ἐν Σούσοις καθημένῳ καὶ οὐ πληρώσαντι ναῦς οὐδὲ καταπέμψαντι στρατηγοὺς οὐδ’ ἀναλώσαντι χρήματα οὐδὲ φροντίσαντι περὶ τῶν ἀπεσταλμένων . ἀλλὰ σὺ μὲν κἂν αὐτὸς ἡδέως ἐστρατήγεις ὑπὲρ τῆς τιμωρίας , ὁ δὲ οὐδὲ κινηθέντος ἀπόλωλε κατεγνωσμέ - νος ὐπ’ αὐτῶν ὧν ἡγεῖτο καὶ πεποίηκε καὶ τοὺς ἄλλους ἀθυμοτέρους , παρ’ ὧν ἄν τι καὶ αὐτῶν ἐπράχθη τοῖς σοῖς ἐναντίον πράγμασι . καὶ καταπεπολέμηκας Ἀθη - ναίους δι’ Ἀθηναίων . 35 . ἈΑλ’ ἐπ’ ἐκεῖνον μὲν εὔχομαι , ὦ ἄνδρες ‘Αθη - ναίοι , γενέσθαι τινὰς ὑμῖν καὶ <ἄλλους> c χρησίμους μὴ τὸν τοῦ οἰκήματος φόβον μεῖζον ἰσχύσαι τῶν συμφε - ρόντων τῇ πόλει · ἡμᾶς δὲ ἐλεήσατε καὶ δείξατε πᾶσιν ἀνθρώποις ὅτι τὸν Ἔλεον ὡς ἀληθῶς νενομίκατε θεόν . δείξετε δέ , εἰ πρὸς τῷ θύειν αὐτῷ καὶ χεῖρα ὀρέγοιτε τοῖς ἀπὸ σχήματος ὑψηλοῦ πεπτωκόσι . λύσατε τοίνυν Μιλτιάδην , λύσατε , | πρὸς Ἡρακλέους καὶ Πανός , οἱ μέρος αὑτοὺς ἐποίησαν τῆς στρατιᾶς ἢν Μιλτιάδης ἦγεν . οὓς τίνα γνώμην ὧς ] εἰκὸς ἔχειν ὁρῶντας οἷα αὐτῷ γέγονε τῆς στρατηγίας ἆθλα ; ὧν τῆς εὐνοίας μηδαμῶς ἀποστερήσητε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὴν πόλιν . χρὴ δὲ αὐτοὺς νομίζειν τοὺς αὐτοὺς ἔσεσθαι πρὸς ὑμᾶς , ἢν περὶ τὸν φίλον αὐτοῖς τὸν καὶ ὑμῖν ποτε ἀρέσκοντα τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν γένησθε πρᾷοι .
Lemmas: ἀλλά οὗτος πᾶς ὁ πρῶτος πεῖρα συγχέω , καί οἴχομαι μέν αὐτός οὕτως οἰκτρός , τε - θνῄσκω δέ αὐτός ἐν δεσμός . περί δέ ὁ ἀδελφή τίς χράω ἐγώ δράω ; τάχα ἀγαθός αὐτός Πλαταιεύς παρά - δίδωμι . ἐκεῖνος ὅς προσήκω τυγχάνω ἐλεύθερος κόρη μέλω καί οὐ ἀμνημονέω ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐν ὅς παρακαλέω Μιλτιάδης ὁ ὑμέτερος ἀρετή μιμέομαι . 34 . ὦ μακάριος Δαρεῖος , δίδωμι σύ δίκη ὁ τιτρώσκω ὁ Ἀσία ἐν Σοῦσα κάθημαι καί οὐ πληρόω ναῦς οὐδέ καταπέμπω στρατηγός οὐδέ ἀναλίσκω χρῆμα οὐδέ φροντίζω περί ὁ ἀποστέλλω . ἀλλά σύ μέν κἀν αὐτός ἡδύς στρατηγέω ὑπέρ ὁ τιμωρία , ὁ δέ οὐδέ κινέω ἀπόλλυμι καταγιγνώσκω - ν ὑπό αὐτός ὅς ἡγέομαι καί ποιέω καί ὁ ἄλλος ἄθυμος , παρά ὅς ἄν τίς καί αὐτός πράσσω ὁ σός ἐναντίος πρᾶγμα . καί καταπολεμέω Άθης - ναίω διά Ἀθηναῖος . 35 . Ἀλῆς ἐπί ἐκεῖνος μέν εὔχομαι , ὦ ἀνήρ ‘Αθη - νάω , γίγνομαι τις σύ καί ἄλλος c χρήσιμος μή ὁ ὁ οἴκημα φόβος μέγας ἰσχύω ὁ συμφω - ρ́ων ὁ πόλις · ἐγώ δέ ἐλεέω καί δείκνυμι πᾶς ἄνθρωπος ὅτι ὁ Ἔλεος ὡς ἀληθῶς νομίζω θεός . δείκνυμι δέ , εἰμί πρός ὁ θύω αὐτός καί χείρ ὀρέγω ὁ ἀπό σχῆμα ψηλός πίπτω . λύω τοίνυν Μιλτιάδης , λύω , | πρός Ἡρακλῆς καί Πάν , ὁ μέρος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ στρατιά εἄν Μιλτιάδης ἄγω . ὅς τίς γνώμη ὅς ] ἔοικα ἔχω ὁράω οἷος αὐτός γίγνομαι ὁ στρατηγία ἆθλον ; ὅς ὁ εὔνοια μηδαμῶς ἀποστερέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ πόλις . χράω δέ αὐτός νομίζω ὁ αὐτός εἰμί πρός σύ , εἄν περί ὁ φίλος αὐτός ὁ καί σύ ποτέ ἀρέσκω ὁ πατέρας ὁ ἐμός γίγνομαι πρᾶος .