ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-10 5
καὶ πολλὰ πρὸς τούτοις ἕτερα λέγεται μέν , ὦ ἄνδρες δικασταί , παρ’ ἄλλων , ταράττει δὲ τοῦτον καὶ ποιεῖ δεδοικέναι μὴ τούτων εἷς καὶ αὐτὸς γένωμαι τῶν αἰτιωμένων καὶ πρὸς τὸν δῆμον οἷα ἔπαθον διαλεχθῶ . διὰ ταῦτά μοι μεταδίδωσι τῆς οἰκίας . ἀλλὰ θάρρει , Νεόκλεις , ὅτι οὔτ’ αὐτὸς ἐκείνων ἐν μέρει κατηγορίας οὔτ’ ἐμνήσθην οὔτε μνησθήσομαι τῶν τε ἄλλων ὅσους ἂν οἷός τε ὦ παύσω τούτων τῶν λόγων . σύ τε μηδὲν ὧν οὐκ ἐθέ - λεις ἀνάγκῃ ποίει τόν τε τοῦ βίου τύπον ἐφ’ οὗ νῦν εἰμι μένειν ἀκίνητον ἔα , ὧς νῦν ἀδύνατά τε ζητεῖς καὶ λόγους οὓς αὐτὸς διῆλθες σιγᾶσθαί σοι κρεῖττον κἀμὲ καταναγκάζεις εἰπεῖν ἐφ’ οἷς οὐχ ἡδέως διακείσῃ .
Lemmas: καί πολύς πρός οὗτος ἕτερος λέγω μέν , ὦ ἀνήρ δικαστής , παρά ἄλλος , ταράσσω δέ οὗτος καί ποιέω δείδω μή οὗτος εἷς καί αὐτός γίγνομαι ὁ αἰτιάομαι καί πρός ὁ δῆμος οἷος πάσχω διαλέγω . διά οὗτος ἐγώ μεταδίδωμι ὁ οἰκία . ἀλλά θαρσέω , Νεοκλῆς , ὅτι οὔτε αὐτός ἐκεῖνος ἐν μέρος κατηγορία οὔτε μιμνήσκω οὔτε μιμνήσκω ὁ τε ἄλλος ὅσος ἄν οἷος τε εἰμί παύω οὗτος ὁ λόγος . σῦς τε μηδείς ὅς οὐ ἐθέειμι - λίς ἀνάγκη ποιέω ὁ τε ὁ βίος τύπος ἐπί ὅς νῦν εἰμί μένω ἀκίνητος ἐάω , ὅς νῦν ἀδύνατος τε ζητέω καί λόγος ὅς αὐτός διέρχομαι σιγάω σύ ἀγαθός κἀγώ καταναγκάζω λέγω ἐπί ὅς οὐ ἡδύς διάκειμαι .
libanius.declamatio-10 6
Ὁρᾶτε δέ . παῖς ἐγενόμην ἐγὼ τούτῳ παρ’ ὑμῖν , ὦ ἄνδρες δικασταί . καὶ ἴσως μὲν εὐθὺς ἠχθέσθη πρὸς τὸν τόκον ὡς ἂν ἐκ βελτιόνων παιδοποιεῖσθαι δυνά - μένος . τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἐγκαλῶ , μεγάλων γὰρ αὑτὸν ἀξιῶν οὐκ ἠδίκει , ἐκεῖνο δέ , ὅτι γνώμης οὕτως ἔχων μή τινος αἰσχύνης νῆς τῷ πράγματι προσούσης οὐκ ἐξέ - θηκεν οὐδ’ ἔρριψεν ἑτέροις ἀνελέσθαι καὶ τρέφειν , οἱ τῆς ἐμῆς ἴσως ἂν ἠνέσχοντο κακίας , ἀλλ’ εἶχεν αὐτὸς καὶ ἔτρεφεν ἐπὶ δεινοτέροις τοῖς μέλλουσι .
Lemmas: ὁράω δέ . παῖς γίγνομαι ἐγώ οὗτος παρά σύ , ὦ ἀνήρ δικαστής . καί ἴσως μέν εὐθύς ἄχθομαι πρός ὁ τόκος ὡς ἄν ἐκ ἀγαθός παιδοποιέω δυάς - μένος . οὗτος μέν οὖν οὐ ἐγκαλέω , μέγας γάρ ἑαυτοῦ ἄξιος οὐ ἀδικέω , ἐκεῖνος δέ , ὅτι γνώμη οὕτως ἔχω μή τις αἰσχύνη νῆς ὁ πρᾶγμα πρόσειμι οὐ ἔξω - τίθημι οὐδέ ῥίπτω ἕτερος ἀναιρέω καί τρέφω , ὁ ὁ ἐμός ἴσως ἄν ἀνέχω κακία , ἀλλά ἔχω αὐτός καί τρέφω ἐπί δεινός ὁ μέλλω .
libanius.declamatio-10 7
τὰ μὲν οὖν πρῶτα καὶ τὰ παρ’ αὐτὸν τοῦ γάλακτος τὸν χρό - νον οὐκ ἂν εἰδέναι φαίην , ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς μαθήσεων ἡλικίαν ἧκον , ἔπεμπέ με πρὸς τοὺς διδασκάλους , ὁμο - λογῶ , ἤρεσκε δ’ αὐτῷ τῶν ἐμῶν οὐδὲν οὐδ’ ὅσα παρὰ τῶν ἄλλων ἐπῃνεῖτο . τῆς φύσεως δὲ δοκούσης τι πλέον τῶν ἄλλων ἔχειν καὶ παρὰ τοῖς συμφοιτηταῖς ὄντος τούτου τοῦ λόγου καὶ κατὰ τὴν ἄλλην πόλιν , ὧς εὐφυέστατος ἄρ ἐγώ , καὶ τοῦ διδασκάλου τοῦτο βοῶν - τος καὶ προστιθέντος γε μεγάλων ἔσεσθαί με δημιουρ - γὸν ἢ χρηστῶν ἢ τῶν ἑτέρων , οὐ γὰρ ἀρνοῦμαι , δέ - RIV 391 δειγμαι γὰρ | ἴσως κακοῦ μὲν μὲν οὐδενός , ἀγαθῶν δὲ μεγάλων , τοῦ δὲ φιλοτιμεῖσθαι πρὸς τοὺς ἄλλους πατέρας ἢ χάριν εἰδέναι τοῖς θεοῖς τῆς κατὰ τὴν φύσιν τύχης ὧς πλεῖστον ἀπεῖχε .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρῶτος καί ὁ παρά αὐτός ὁ γάλα ὁ χρώς - νος οὐ ἄν οἶδα φημί , ἀλλά ἐπεί πρός μάθησις ἡλικία ἔκω , πέμπω ἐγώ πρός ὁ διδάσκαλος , ὁμος - λόγος , ἀρέσκω δέ αὐτός ὁ ἐμός οὐδείς οὐδέ ὅσος παρά ὁ ἄλλος ἐπαινέω . ὁ φύσις δέ δοκέω τίς πλείων ὁ ἄλλος ἔχω καί παρά ὁ συμφοιτητής εἰμί οὗτος ὁ λόγος καί κατά ὁ ἄλλος πόλις , ὅς εὐφυής ἄρα ἐγώ , καί ὁ διδάσκαλος οὗτος βοῦς - ὅς καί προστίθημι γε μέγας εἰμί ἐγώ δημιορ - γος ἢ χρηστός ἢ ὁ ἕτερος , οὐ γάρ ἀρνέομαι , δέ - RIV 391 δείκνυμι γάρ | ἴσως κακός μέν μέν οὐδείς , ἀγαθός δέ μέγας , ὁ δέ φιλοτιμέομαι πρός ὁ ἄλλος πατέρας ἢ χάρις οἶδα ὁ θεός ὁ κατά ὁ φύσις τύχη ὅς πλεῖστος ἀπέχω .
libanius.declamatio-10 8
παρετήρει δὲ νύκτα καὶ ἡμέραν , εἴ που δοίην αὐτῷ πρὸς ὀργὴν ἡν - τινοῦν ἀφορμὴν καὶ λαβών με πεπονθότα τι τῶν συμβαινόντων νέοις οὐκ αἰτιασάμενος , οὐ μεμψάμενος , οὐχ ὅσοις ἐχρῆν εἰς τὸ μεταστῆσαι χρησάμενος πολλά τε τῶν δικαστηρίων ἐμέμνητο καὶ μίαν ἀπαλλαγὴν ἔφασκεν ὁρᾶν τὴν ἀποκήρυξιν πολλὰ μὲν ἐμοῦ λέγον - τος καὶ ὑπισχνουμένου , πολλὰ δὲ τῶν οἰκείων καὶ φίλων ποῖ φέρῃ , Νεόκλεις ; τί τῷ πνεύματι τῆς ὀργῆς ἐνδίδως ; τί τὰ τῶν νέων πάσχεις τηλι - κοῦτος ὤν ; νῦν μὲν ὑπὸ θυμοῦ τὸ παραστὰν ἡγῇ βέλτιστον , ὕστερον δὲ γνώσῃ σαυτῷ πε - πολεμηνώς . ἀποστερεῖς τὸν οἶκον οὕτω γεν - ναίας φύσεως καὶ θησαυρὸν τοσοῦτον ἐκβάλ - λων σωφρονεῖν δοκεῖς ; οὐκ ἐπισχήσεις ; οὐκ ἐν σαυτῷ γενήσῃ ;
Lemmas: παρατηρέω δέ νύξ καί ἡμέρα , εἰμί ποῦ δίδωμι αὐτός πρός ὀργή ὅς - τίνω ἀφορμή καί λαμβάνω ἐγώ πάσχω τίς ὁ συμβαίνω νέος οὐ αἰτιάομαι , οὐ μέμφομαι , οὐ ὅσος χρή εἰς ὁ μεθίστημι χράω πολύς τε ὁ δικαστήριον μιμνήσκω καί εἷς ἀπαλλαγή φάσκω ὁράω ὁ ἀποκήρυξις πολύς μέν ἐγώ λέγω - ὅς καί ὑπισχνέομαι , πολύς δέ ὁ οἰκεῖος καί φίλος ποῖ φέρω , Νεοκλῆς ; τίς ὁ πνεῦμα ὁ ὀργή ἐνδίδωμι ; τίς ὁ ὁ νέος πάσχω τῆλις - Κοῦτος εἰμί ; νῦν μέν ὑπό θυμός ὁ παρίστημι ἡγέομαι ἀγαθός , ὕστερον δέ γιγνώσκω σεαυτοῦ μετά - πολεμηνώς . ἀποστερέω ὁ οἶκος οὕτως γε - Ναϊάς φύσις καί θησαυρός τοσοῦτος ἐκβάλλω - λων σωφρονέω δοκέω ; οὐ ἐπέχω ; οὐ ἐν σεαυτοῦ γίγνομαι ;
libanius.declamatio-10 9
πολλὰ τοιαῦτα ἐλέγετο μάτην , ὦ ἄνδρες δικασταί . ληρεῖν γὰρ ἡγεῖτο τοὺς κατέχοντας καὶ μόνος αὐτὸς εὖ φρονεῖν καὶ δεῖν ἐλευθερῶσαι τὴν οἰκίαν τοῦ νοσήματος . αἰσθομένης δὲ τῆς μητρὸς καὶ ἐκπλαγείσης καὶ πρὸς τὰ γόνατα αὐτῷ προσπεσού - σὴς καὶ ἱκετευούσης ἢ μὴ ταῦτα ποιεῖν ἢ καὶ αὐτὴν προσεκβάλλειν , μᾶλλον δὲ ἀποκτεῖναι γυναικὸς ἴφη ταῦτα εἷναι φλυαρούσης , τῷ δὲ οἴκῳ λυσιτελεῖν ἕτερα . καὶ καλῶς ἔλεγεν . οὐ γὰρ ἄν τι μεῖζον ὠφέλησεν αὐτὸν ἢ παιδὸς ἀπαλλαττόμενος πονηροῦ .
Lemmas: πολύς τοιοῦτος λέγω μάτην , ὦ ἀνήρ δικαστής . ληρέω γάρ ἡγέομαι ὁ κατέχω καί μόνος αὐτός εὖ φρονέω καί δεῖ ἐλευθερόω ὁ οἰκία ὁ νόσημα . αἰσθάνομαι δέ ὁ μήτηρ καί ἐκπλήσσω καί πρός ὁ γόνυ αὐτός προσπίπτω - σής καί ἱκετεύω ἢ μή οὗτος ποιέω ἢ καί αὐτός προσεκβάλλω , μᾶλλον δέ ἀποκτείνω γυνή Ίφη οὗτος ἔρχομαι φλυαρέω , ὁ δέ οἶκος λυσιτελέω ἕτερος . καί καλός λέγω . οὐ γάρ ἄν τίς μέγας ὠφελέω αὐτός ἢ παῖς ἀπαλλάσσω πονηρός .
libanius.declamatio-10 10
ἧκεν ἐπὶ τούτοις εἰς τὸ δικαστήριον , εἷπέ με κακῶς ὅσα ἠθέλησεν . ἐσίγων ἐγὼ λόγον ἔχων μέν , ἀντειπεῖν δὲ οὐ βουλόμενος , αὐτῷ τούτῳ πρώτῳ δεικνὺς ὡς εἰπεῖν κακός . καὶ ἄμα ἐνεθυμούμην ὡς , εἰ καὶ τὸ παρὸν διαφύγοιμι , πάλιν ἐπ’ ἄλλοις τισὶν ἥξει φέρων ἀποκήρυξιν . ῥᾴδιον γὰρ εἶναι μισοῦντι πατρὶ συνθεῖ - ναι κατὰ παιδὸς αἰτίας . ἄμεινον οὖν εἶναι μεταστάντα ζῆν ὅπως ἂν συμβαίνῃ | ἢ πράγματα ἔχειν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ ἀπειλῶν ἀκούειν καὶ συζῆν ἀπο - κηρύξεως φόβῳ οἴκοθεν .
Lemmas: ἥκω ἐπί οὗτος εἰς ὁ δικαστήριον , λέγω ἐγώ κακῶς ὅσος ἐθέλω . σιγάω ἐγώ λόγος ἔχω μέν , ἀντιλέγω δέ οὐ βούλομαι , αὐτός οὗτος πρῶτος δείκνυμι ὡς λέγω κακός . καί ἄμη ἐνθυμέομαι ὡς , εἰμί καί ὁ πάρειμι διαφεύγω , πάλιν ἐπί ἄλλος τις ἔσσομαι φέρω ἀποκήρυξις . ῥᾴδιος γάρ ἔρχομαι μισέω πατήρ συνθέω - νω κατά παῖς αἰτία . ἀγαθός οὖν ἔρχομαι μεθίστημι ζάω ὅπως ἄν συμβαίνω | ἢ πρᾶγμα ἔχω κατά ἕκαστος ἡμέρα καί ἀπειλέω ἀκούω καί συζάω ἀπος - κήρυξις φόβος οἴκοθεν .
libanius.declamatio-10 11
τοῦ δὲ μὲν πολλὰ εἰ - πόντος , ἐμοῦ δὲ οὐ φθεγγομένου τὸ εἰκὸς ἐγίνετο παρὰ τῶν δικαζόντων καὶ κατεψηφίσαντο . εἶθ’ οὗτος μὲν ἀπῄει φαιδρός τε καὶ γεγηθώς , ὥσπερ οἱ τὰ τρό - παια ἱστάντες , ἐγὼ δὲ μετρίως φέρων τὴν τύχην . καὶ οὐκ ἂν φαίην ὡς ἠπόρουν τῶν ὑποδεχομένων οὐδ’ ὡς ἤλεγξεν ὁ καιρὸς τοὺς φάσκοντας εἶναι φίλους , ἦσαν γὰρ ὡς ἀληθῶς κἀν ταῖς συμφοραῖς . καὶ τοσοῦτον ἀπέσχε τοῦ δυνηθῆναι πεῖσαι φυγεῖν τὰς μετ’ ἐμοῦ διατριβὰς τοὺς ἡλικιώτας ὥσθ’ οἱ πολλοὶ τῶν γένει λαμπρῶν ἐρρῶσθαι τοῖς αὑτῶν φράσαντες γυμνασίοις εἰς Κυνόσαργες ἔτρεχον . ἐφ’ οὓς ὅπως οὐ παρώξυνε τοὺς πατέρας οὑτοσὶ Νεοκλῆς οὐδὲ ἔπεισεν ἀποκηρύξαι λέγων ὅτι διαφθερῶ τοὺς υἱεῖς αὐτοῖς καὶ ἐμαυτῷ ποιήσω παραπλησίους τεθαύμακα .
Lemmas: ὁ δέ μέν πολύς εἰμί - πόντος , ἐγώ δέ οὐ φθέγγομαι ὁ ἔοικα γίνομαι παρά ὁ δικάζω καί καταψηφίζομαι . εἶτα οὗτος μέν ἀπέρχομαι φαιδρός τε καί γηθέω , ὥσπερ ὁ ὁ τρέ - παι ἵστημι , ἐγώ δέ μέτριος φέρω ὁ τύχη . καί οὐ ἄν φημί ὡς ἀπορέω ὁ ὑποδέχομαι οὐδέ ὡς ἐλέγχω ὁ καιρός ὁ φάσκω ἔρχομαι φίλος , ἥδω γάρ ὡς ἀληθῶς ἐν ὁ συμφορά . καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ δύναμαι πείθω φεύγω ὁ μετά ἐγώ διατριβή ὁ ἡλικιώτης ὥστε ὁ πολύς ὁ γένος λαμπρός ῥώννυμι ὁ αὐτός φράζω γυμνάσιον εἰς Κυνόσαργες τρέχω . ἐπί ὅς ὅπως οὐ παροξύνω ὁ πατέρας οὗτος Νεοκλῆς οὐδέ πείθω ἀποκηρύσσω λέγω ὅτι διαφθείρω ὁ υἱός αὐτός καί ἐμαυτοῦ ποιέω παραπλήσιος θαυμάζω .
libanius.declamatio-10 12
ἐγὼ μὲν οὖν ἐπεμελούμην ἐμαυτοῦ τό τε σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν γυ - μνάζων , οὗτος δὲ ὧς ἥδιστα διῆγεν . ἡ δὲ μήτηρ ἠσθέ - νει , τῶν δὲ ἰατρῶν λεγόντων ὡς λύπῃ τῇ κατ’ ἐμὲ κάμνοι καὶ οὐκ ἂν διαφύγοι , τούτων οὕτως ἐχόν - των σιγήσας οὗτος ἀφῆκε τὴν μητέρα τῇ νόσῳ καὶ δυοῖν ἀπήλλακτο κακοῖν , ἐμοῦ τε κἀκείνης . χρόνος μετὰ ταῦτα πολὺς καὶ γράμματα μυρία καὶ Νεοκλῆς ὁ αὐτός . 13 . Ἀλλὰ νῦν μεταβάλλεται καὶ καλεῖ με πρὸς αὑτὸν καὶ ἀγαπᾶν φησι καὶ ἔχειν βούλεται . τί ταῦτα ; γέρων ἀνὴρ οὐκ ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένει ; οὐδ’ ἃ καλῶς ἔκρινεν ἔχειν τηρεῖ ; οὐ δείκνυσι βεβαιότητα τρόπων ; οὐ δέδοικε μή τις αὐτὸν Εὔριπον ἐν σκώμματι καλέσῃ ; ἀλλ’ εἰ μὲν τῶν νεωτέρων τις τοῦτ’ ἐπεπόνθει , κάκι - στος ἂν ἦν καὶ κατηγόρεις εὐθὺς καὶ ἀπεκήρυττες · αὐτὸς δὲ τοῖς δευτέροις τὰ πρότερα διαβάλλων οὐκ αἰσχύνῃ ; ἔα γνῶσιν καλὴν καὶ προσήκουσάν σοι μένειν καὶ μὴ τὴν εὐδοξίαν ἣν ἐκτήσω διὰ τῆς ἀποκηρύξεως ἀνέλῃς . 14 . Χάριν δὲ ἣν δίδως οὐ δέχομαι . ἧς γὰρ οὐδὲν 20 δέομαι , ταύτην οὐχ ὁρῶ διότι δεῖ λαμβάνειν . | RIV 393 οἶμαι δέ , οὐδὲ χάρις τοῦτό γέ ἐστιν ὅπερ ἄκοντα δεῖ λαβεῖν . ᾧ γὰρ λύπη συνέζευκται , πολὺ τοῦτο τῇ φύσει τῆς χάριτος ἀποστατεῖ . οἷον εἴ τις ἐξ ἀριστείας ἥκων αἰτοίη τιμῆς τυχεῖν τινος , ὁ δῆμος δὲ τοῦτο μὴ διδοίη , πλέθρα δὲ γῆς ἤ τι τοιοῦτον , ἆρ’ οὐκ ἄν σοι δοκεῖ φυγεῖν τὸ τὴν γῆν λαβεῖν , εἰ δ’ αὖ ἀναγκάζοιτο , δι - χόθεν ἀλγήσειν , ἔκ τε τοῦ μὴ τυχεῖν ὧν ἐβούλετο καὶ λαβεῖν ὑπ’ ἀνάγκης οὗ μηδὲν ἔχρῃζε ; σαφῶς γὰρ τοῦτο τιμωρία τίς ἐστιν ὃ μὴ κατὰ νοῦν τῳ γίγνεται .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἐπιμελέομαι ἐμαυτοῦ ὁ τε σῶμα καί ὁ ψυχή γυ - μνάζων , οὗτος δέ ὅς ἡδύς διάγω . ὁ δέ μήτηρ ἀείδω - νέομαι , ὁ δέ ἰατρός λέγω ὡς λύπη ὁ κατά ἐγώ κάμνω καί οὐ ἄν διαφεύγω , οὗτος οὕτως ἔχω - ὁ σιγάω οὗτος ἀφίημι ὁ μήτηρ ὁ νόσος καί δύο ἀπαλλάσσω κακός , ἐγώ τε κά̓κες . χρόνος μετά οὗτος πολύς καί γράμμα μύριοι καί Νεοκλῆς ὁ αὐτός . 13 . ἀλλά νῦν μεταβάλλω καί καλέω ἐγώ πρός ἑαυτοῦ καί ἀγαπάω φημί καί ἔχω βούλομαι . τίς οὗτος ; γέρων ἀνήρ οὐ ἐπί ὁ αὐτός μένω ; οὐδέ ὅς καλός κρίνω ἔχω τηρέω ; οὐ δείκνυμι βεβαιότης τρόπος ; οὐ δείδω μή τις αὐτός Εὔριπος ἐν σκῶμμα καλέω ; ἀλλά εἰμί μέν ὁ νέος τις οὗτος πάσχω , Κάκι - Στος ἄν εἰμί καί κατηγορέω εὐθύς καί ἀποκηρύσσω · αὐτός δέ ὁ δεύτερος ὁ πρότερος διαβάλλω οὐ αἰσχύνω ; ἐάω γνῶσις καλός καί προσήκω σύ μένω καί μή ὁ εὐδοξία ὅς κτάομαι διά ὁ ἀποκήρυξις ἀναιρέω . 14 . Χάρις δέ ὅς δίδωμι οὐ δέχομαι . ὅς γάρ οὐδείς 20 δέομαι , οὗτος οὐ ὁράω διότι δέω λαμβάνω . | RIV 393 οἴομαι δέ , οὐδέ χάρις τούτος γε εἰμί ὅς ἄκων δέω λαμβάνω . ὅς γάρ λύπη συζεύγνυμι , πολύς οὗτος ὁ φύσις ὁ χάρις ἀποστατέω . οἷος εἰμί τις ἐκ ἀριστεία ἥκω αἰτέω τιμή τυγχάνω τις , ὁ δῆμος δέ οὗτος μή δίδωμι , πλέθρον δέ γῆ ἤ τίς τοιοῦτος , ἆρα οὐ ἄν σύ δοκέω φεύγω ὁ ὁ γῆ λαμβάνω , εἰμί δέ αὖ ἀναγκάζω , διά - χόθεν ἀλγέω , ἐκ τε ὁ μή τυγχάνω ὅς βούλομαι καί λαμβάνω ὑπό ἀνάγκη ὅς μηδείς χρῄζω ; σαφής γάρ οὗτος τιμωρία τίς εἰμί ὁ μή κατά νόος τις γίγνομαι .
libanius.declamatio-10 15
Εἰ μὲν οὖν ἐγκαλεῖ μοί τι καὶ νῦν Νεοκλῆς καὶ δίκην ἀπαιτεῖν ἐθέλει , τί τοῦτο ἔστιν εἰπάτω · εἰ δ’ οὐδὲν αἰτιᾶσθαι δύναιτ’ ἄν , μή με κολαζέτω τῷ τοῦ δοκεῖν χαρίζεσθαι σχήματι . χωρὶς δὲ τούτων , τὸ μὲν οἴκαδέ με καλεῖν τούτου , τὸ δ’ ὑπακούειν ἢ μὴ 15 τουτὶ τοῦ καλουμένου . δράσας τοίνυν ὅπερ ἦν αὐτοῦ καὶ τῆς ἐμῆς εἰς τὸ μὴ πείθεσθαι τοῖς καλοῦσιν ἐξου - σίας ἀνεχέσθω καὶ μὴ τὸ μὴ πείθεσθαί με νομιζέτω θαυμαστόν , ἀλλ’ εἰ τῆς ὕβρεως ἐκείνης οὐκ ] ἐπιλελη - σμένος εἱπόμην . 16 . Ἡμάρτανες σ γάρ φησι καὶ τοῦτ’ τὴν ἀποκήρυξιν . μόνος , w Νεόκλεις , ἐγώ , τῶν δ’ ἄλλων νέων οὐδείς ; οὐ ταῦτ’ ἔστι τῆς νεότητος ἐπιει - κῶς ἐκφέρεσθαι τῶν προσηκόντων ἀγνοῆσαί <τέ> f τῶν πρεπόντων ; οὐ τούτοις ἡ συγγνώμη παρὰ πάντων ἕτοιμος , οὐ μόνον τῶν πατέρων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων , καὶ ] τῶν πολιτῶν καὶ ξένων ; ὧν οὐκ ὀλίγοι πολλὰς πολλάκις προπετείας ἤνεγκαν εἰς ἐν μόνον βλέψαντες , τὴν ἡλικίαν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐγκαλέω ἐγώ τίς καί νῦν Νεοκλῆς καί δίκη ἀπαιτέω ἐθέλω , τίς οὗτος εἰμί λέγω · εἰμί δέ οὐδείς αἰτιάομαι δύο ἄν , μή ἐγώ κολάζω ὁ ὁ δοκέω χαρίζω σχῆμα . Χωρὶς δέ οὗτος , ὁ μέν οἴκαδε ἐγώ καλέω οὗτος , ὁ δέ ὑπακούω ἢ μή 15 οὗτος ὁ καλέω . δράω τοίνυν ὅς εἰμί αὐτός καί ὁ ἐμός εἰς ὁ μή πείθω ὁ καλέω ἔξω - σία ἀνέχω καί μή ὁ μή πείθω ἐγώ νομίζω θαυμαστός , ἀλλά εἰμί ὁ ὕβρις ἐκεῖνος οὐ ] ἐπιλήθω - σμένος ἕπομαι . 16 . ἁμαρτάνω Σ γάρ φημί καί οὗτος ὁ ἀποκήρυξις . μόνος , w Νεοκλῆς , ἐγώ , ὁ δέ ἄλλος νέος οὐδείς ; οὐ αὐτός εἰμί ὁ νεότης πίνω - πῶς ἐκφέρω ὁ προσήκω ἀγνοέω ὅς f ὁ πρέπω ; οὐ οὗτος ὁ συγγνώμη παρά πᾶς ἑτοῖμος , οὐ μόνος ὁ πατήρ , ἀλλά καί ὁ ἄλλος , καί ] ὁ πολίτης καί ξένος ; ὅς οὐ ὀλίγος πολύς πολλάκις προπέτεια φέρω εἰς ἐν μόνος βλέπω , ὁ ἡλικία .
libanius.declamatio-10 17
καὶ οὐ μόνον τοῖς ἐλευθέροις , ἀλλὰ καὶ δούλοις ἤδη που τοῦτο τὸ δίκαιον συγγνώμην ἐνήνοχε . καί τις , οἶμαι , δεσπότης πρᾴως ἔχων ὤφθη πρὸς ἁμαρτίαν οἰκέτου νέου . ἔοικε γὰρ ἡ μὲν νεότης θαλάττῃ κεκινημένῃ , τὸ γῆρας δὲ γαλήνης ἡσυχίᾳ . καὶ τοῦτο οὐ παρὰ μὲν ἡμῖν οὕτω νενόμισται , συγγνώμης δὲ ἀπεστέρηται παρὰ τοῖς βαρβάροις , ἀλλ’ ὅπουπερ ἀνθρώπων γένος , ἐκεῖ καὶ παραίτησις τοῖς νεωτέροις ὁ χρόνος .
Lemmas: καί οὐ μόνος ὁ ἐλεύθερος , ἀλλά καί δοῦλος ἤδη ποῦ οὗτος ὁ δίκαιος συγγνώμη φέρω . καί τις , οἴομαι , δεσπότης πρᾶος ἔχω ὁράω πρός ἁμαρτία οἰκέτης νέος . ἔοικα γάρ ὁ μέν νεότης θάλασσα κινέω , ὁ γῆρας δέ γαλήνη ἡσυχία . καί οὗτος οὐ παρά μέν ἐγώ οὕτως νομίζω , συγγνώμη δέ ἀποστερέω παρά ὁ βάρβαρος , ἀλλά ὅπου ἄνθρωπος γένος , ἐκεῖ καί παραίτησις ὁ νέος ὁ χρόνος .
libanius.declamatio-10 18
φέρε , εἴ τις ἁλοίη τῶν πρεσβυτέρων μεθύων καὶ παροινῶν καὶ μαχόμενος ὑπὲρ ἑταίρας καὶ τύπτων καὶ πληγὰς λαμβάνων , ἆρ’ οὐκ ἂν τοῦτο μείζω ποιοῖ τὴν κατηγορίαν , ὅτι σωφρονεῖν δέον καὶ τῆς ἡλικίας ῥᾷστον αὐτῷ | τὸ σωφρονεῖν ποιούσης RIV 394 ἔξωρος ὢν τὰ τῶν νέων πλημμελεῖ ; εἶτα τοῖς πρεσβυ - τέροις οὐ μεταδώσομεν συγγνώμης ὧς τῶν νέων τοῦτο ὄν , πάλιν δ’ αὖ τοῖς νεωτέροις ἀσυγγνώμονες ἐσόμεθα τὴν διὰ πάντων παρ’ αὐτοῖς σωφροσύνην ζητοῦντες ; διαγράψομεν ἄρα τὴν συγγνώμην ὅλως τοῖς μὴ οὐκ αἰτοῦσιν [ , ὧς οὐκ ἐξὸν λαμβάνειν , τοῖς δ’ ] , ὅτι χαλε - πῶς ἔχομεν . 19 . Νεοκλῆς μὲν οὖν , ὦ ξ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἔστω τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , πάσης αἰτίας καθαρὸς καὶ ὅσων βούλεται παῖς · ὑμεῖς δὲ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀναμνή - σατε τῶν ἐπὶ τῆς νεότητος ἕργων . ἀλλ’ οὐκ ἐμισεῖσθε ὑπὸ τῶν γονέων οὐδ’ ἐξηλαύνεσθε τῶν πατρῴων οὐδ’ ἐγίγνεσθε ῥᾳδίως τῶν γεγεννηκότων ἀλλότριοι . θαυ - μάζω δὲ εἰ μεθύουσι μὲν ἀνθρώποις καὶ λυπουμένοις ] καὶ θυμουμένοις ἔσται συγγνώμη πλημμελοῦσι διὰ τούτων ἕκαστον , τῇ νεότητι δὲ οὐκ ἱστᾶι <ἐν> s γε οὔσῃ μέθῃ καὶ ἰσχυροτάτῃ κατὰ τὸν ἀληθῆ λόγον . 20 . Κηδόμενος γὰρ σοῦ , φησιν , ἀπεκήρυττον , ὅπως γένοιό μοι βελτίων . καὶ τί δὲ ἀδίκημα σωφρονίζειν υἱόν ; οὐδέν , ἀλλ’ εἰσίν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πολλοὶ τρόποι τοῦτο ποιοῦντες ἡμερώτεροί τε ἀποκηρύξεως καὶ μείζω τὴν ὠφέλειαν ἔχοντες . οἶς ὑμεῖς κέχρησθε πρὸς τοὺς ὑμετέρους αὐτῶν . εἰσὶ μὲν γὰρ ὑμῖν ἀγαθοὶ παῖδες , ἀλλὰ παῖδές γε , ὦ ἄνδρες δικασταί . τοῦτο δέ ἐστι τοὔνομα τῆς οὐ πάντα ἀναμαρ - τήτου καὶ πόρρω μέμψεως ἡλικίας . δεῖ γάρ , οἶμαι , τὸν οὐχ ἁμαρτησόμενον τὰ ἐκείνων ὑπερπηδῆσαι του - τονί πως , εἰ οἷόν τε , τὸν χρόνον καὶ πρὶν ἔφηβον εἶναι γηράσκειν .
Lemmas: φέρω , εἰμί τις ἁλίσκομαι ὁ πρέσβυς μεθύω καί παροινέω καί μάχομαι ὑπέρ ἑταίρα καί τύπτω καί πληγή λαμβάνω , ἆρα οὐ ἄν οὗτος μέγας ποιόω ὁ κατηγορία , ὅτι σωφρονέω δέω καί ὁ ἡλικία ῥᾴδιος αὐτός | ὁ σωφρονέω ποιέω RIV 394 ἔξωρος εἰμί ὁ ὁ νέος πλημμελέω ; εἶτα ὁ πρέσβυς - τέρος οὐ μεταδίδωμι συγγνώμη ὅς ὁ νέος οὗτος εἰμί , πάλιν δέ αὖ ὁ νέος ἀσυγγνώμων εἰμί ὁ διά πᾶς παρά αὐτός σωφροσύνη ζητέω ; διαγράφω ἄρα ὁ συγγνώμη ὅλος ὁ μή οὐ αἰτέω [ , ὅς οὐ ἔξεστι λαμβάνω , ὁ δέ ] , ὅτι Χαλέ - πῶς ἔχω . 19 . Νεοκλῆς μέν οὖν , ὦ ξ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις , πᾶς αἰτία καθαρός καί ὅσος βούλομαι παῖς · σύ δέ σύ αὐτός ἀναμνή - σάω ὁ ἐπί ὁ νεότης ἔργνυμι . ἀλλά οὐ μισέω ὑπό ὁ γονεύς οὐδέ ἐξελαύνω ὁ πατρῷος οὐδέ γίγνομαι ῥᾴδιος ὁ γεννάω ἀλλότριος . θαυ - μαστός δέ εἰμί μεθύω μέν ἄνθρωπος καί λυπέω ] καί θυμόω εἰμί συγγνώμη πλημμελέω διά οὗτος ἕκαστος , ὁ νεότης δέ οὐ ἵστημι ἐά s γε εἰμί μέθη καί ἰσχυρός κατά ὁ ἀληθής λόγος . 20 . κήδω γάρ σύ , φημί , ἀποκηρύσσω , ὅπως γίγνομαι ἐγώ ἀγαθός . καί τίς δέ ἀδίκημα σωφρονίζω υἱός ; οὐδείς , ἀλλά εἰμί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πολύς τρόπος οὗτος ποιέω ἥμερος τε ἀποκήρυξις καί μέγας ὁ ὠφέλεια ἔχω . οἶς σύ χράω πρός ὁ ὑμέτερος αὐτός . εἰμί μέν γάρ σύ ἀγαθός παῖς , ἀλλά παῖς γε , ὦ ἀνήρ δικαστής . οὗτος δέ εἰμί ὄνομα ὁ οὐ πᾶς ἀναμαρ - τῆτος καί πρόσω μέμψις ἡλικία . δέω γάρ , οἴομαι , ὁ οὐ ἁμαρτάνω ὁ ἐκεῖνος ὑπερπηδάω τις - Τόνι πως , εἰμί οἷος τε , ὁ χρόνος καί πρίν ἔφηβος ἔρχομαι γηράσκω .
libanius.declamatio-10 21
πῶς οὖν ὑμεῖς ἐπανορθοῦτε τοὺς υἱεῖς ; ὧς πατέρας εἰκός . ὁ μὲν καθήψατο ῥήμασιν , ὁ δὲ εἶρξε τραπέζης , τῷ δὲ ἱμὰς ἤρκεσεν , ὁ δ’ αὖ οὐ προσεφθέγξατο χρόνον τινά . πολλὰ ἂν δυνηθείη καὶ βλέμμα ἄγριον καὶ βοὴ μεγάλη καὶ τὸ τοῖς οἰκείοις ἐπ’ αὐτὸν χρῆσθαι δὶς καὶ τρίς . ἀλλὰ δεῖ τινος καὶ μείζονος · ἀπείλησον τοῦτο ὅ πέπονθα ἐγώ , τὴν ἀπο - κήρυξιν . αὕτη | δὲ μελλέτω . καὶ γὰρ ὁ τὸν νόμον τεθεικὼς δοκεῖ μοι τοῖς πατράσι τὴν ἀπειλὴν τεθεικέ - ναι μόνην , εἴπερ ἦν κηδεμὼν τῆς πόλεως .
Lemmas: πῶς οὖν σύ ἐπανορθόω ὁ υἱός ; ὅς πατέρας ἔοικα . ὁ μέν καθάπτω ῥῆμα , ὁ δέ ἔργω τράπεζα , ὁ δέ ἱμάς ἀρκέω , ὁ δέ αὖ οὐ προσφθέγγομαι χρόνος τις . πολύς ἄν δύναμαι καί βλέμμα ἄγριος καί βοή μέγας καί ὁ ὁ οἰκεῖος ἐπί αὐτός χράω δίς καί τρίς . ἀλλά δέω τις καί μέγας · ἀπειλέω οὗτος ὁ πάσχω ἐγώ , ὁ ἀπος - κῆρυξ . οὗτος | δέ μέλλω . καί γάρ ὁ ὁ νόμος τίθημι δοκέω ἐγώ ὁ πατήρ ὁ ἀπειλή τίθημι - νω μόνος , εἴπερ εἰμί κηδεμών ὁ πόλις .
libanius.declamatio-10 22
ἔπρεπε δέ , οἶμαι , νομοθέτῃ γε ὄντι . οὐ γὰρ ἠγνόει δήπου τοῦθ’ ὅτι πολλοὶ χείρους ἔσονται λαβόντες ἐλευθερίαν καὶ ] τοῦ ποιεῖν ὅ τι δόξειεν αὐτοῖς , εἴπερ αὐτοὺς οὐδὲ τὸ ζῆν ὑπὸ τοῖς πατράσιν ἴσχυσε κατασχεῖν . τροφῆς μὲν γὰρ ἔμελλον εὐπορήσειν καὶ πολλοὺς ἕξειν τοὺς ἐπαρκέσοντας ἴ’ συγγενεῖς , ἑταίρους , συνήθεις , φίλους τοὺς ἐλεεῖν εἰδότας , ὥστε τούτου γε εἵνεκα οὐδὲν ἔμελλον ἐπιτηδεύειν βέλτιον ὄντων μὲν πολλῶν τῶν διαφθειρόντων καὶ πρὸς τὰ χείρω παρακαλούντων , κωλύειν δὲ οὐδενὸς κυρίου , τῆς ἐξουσίας δὲ ὧς πλεί - στης . ταῦτ’ οὐκ ἐλάνθανε τὸν νομοθέτην , ταῦθ’ ὑμεῖς αὐτὸν ἡγεῖσθε σαφῶς εἰδότα τεθεικέναι τὸν νόμον φόβον μὲν ἂν γινόμενον , τοῖς γένεσι δὲ οὐ πολεμοῦντα . ἥττης γὰρ οἶμαι τῆς ἐν πολέμῳ τέλος διασπᾶσθαι γονέας ἀπὸ τέκνων .
Lemmas: πρέπω δέ , οἴομαι , νομοθέτης γε εἰμί . οὐ γάρ ἀγνοέω δήπου οὗτος ὅτι πολύς χείρων εἰμί λαμβάνω ἐλευθερία καί ] ὁ ποιέω ὁ τίς δοκέω αὐτός , εἴπερ αὐτός οὐδέ ὁ ζάω ὑπό ὁ πατήρ ἰσχύω κατασχάω . τροφή μέν γάρ μέλλω εὐπορέω καί πολύς ἔχω ὁ ἐπαρκέω εἷς συγγενής , ἑταῖρος , συνήθης , φίλος ὁ ἐλεέω οἶδα , ὥστε οὗτος γε ἕνεκα οὐδείς μέλλω ἐπιτηδεύω ἀγαθός εἰμί μέν πολύς ὁ διαφθείρω καί πρός ὁ χείρων παρακαλέω , κωλύω δέ οὐδείς κύριος , ὁ ἐξουσία δέ ὅς πλέω - ἵστημι . αὐτός οὐ λανθάνω ὁ νομοθέτης , αὐτός σύ αὐτός ἡγέομαι σαφής οἶδα τίθημι ὁ νόμος φόβος μέν ἄν γίγνομαι , ὁ γένεσις δέ οὐ πολεμέω . ἧσσα γάρ οἴομαι ὁ ἐν πόλεμος τέλος διασπάω γονεύς ἀπό τέκνον .
libanius.declamatio-10 23
ὑμεῖς οὖν καλῶς στοχαζόμενοι τῆς γνώμης τῶν γραμμάτων τοῦ μὲν ὡς ἐκβαλεῖτε πολλάκις ἐμνήσθητε , τὸ δὲ ἔργον οὐχ ὑπεμείνατε , ἀλλ’ ἐν τῷ κεκτῆσθαι ἐπεμελήθητε τῶν τρόπων . Νεοκλῆς δὲ μόνος τὰ μὲν ἄλλα πάντα ἡγήσατο ἀσθενῆ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα καὶ πολλοῖς ἀρέσκοντα , μίαν δὲ νουθε - σίαν μόνην μηκέτ’ εἶναί μου πατήρ . 24 . Καίτοι τήν γε φύσιν τὴν ἐμὴν αὐτός τε ἐπῄνει καὶ τὸν διδάσκαλον ἔφη θαυμάζειν ὡς μεγάλα πράγ - ματα ἀναιρησομένην καί τινα ἔχουσαν ἐν αὑτῇ γεν - 20 ναιότητα . ὅτι δὲ τὴν ὧδε ἔχουσαν οὐκ ἔστιν ἀτρεμεῖν , ἀλλ’ ἀνάγκη ποιεῖν τὸ τῶν γενναίων πώλων , τοῦτο οὐκ ἐβουλήθη λογίσασθαι . τί οὖν ἐστι τὸ ἐκείνων ; σκιρτῶσι , πηδῶσι , δυσχεραίνουσι τὴν ζεύγλην , κατα - ράττουσι τὸν ἡνίοχον , ἐκβαίνουσί τι τῶν τεταγμένων . ἀλλ’ οὔτ’ ἀθυμεῖ τούτων γιγνομένων ἡνίοχος οὔτ’ ἀχρήστους ἡγεῖται τοὺς ἐγρηγορότας , ἀλλ’ ἔστιν αὐτῷ ταῦτα σημεῖα τῆς μελλούσης ἀρετῆς καὶ φέρει τὰ δύσκολα τῶν πώλων ἐπὶ τῇ τῶν δευτέρων ἐλπίδι , τοὺς δέ γε ὑπτίους καὶ καθεύδοντας | καὶ τὴν κεφαλὴν οὐκ αἴροντας οὐδὲ θορυβοῦντας τὸν ἐλαύνοντα οὐ πρᾴους οὐδὲ σώφρονας , ἀλλὰ νωθεῖς νομίζει .
Lemmas: σύ οὖν καλός στοχάζομαι ὁ γνώμη ὁ γράμμα ὁ μέν ὡς ἐκβάλλω πολλάκις μιμνήσκω , ὁ δέ ἔργον οὐ ὑπομένω , ἀλλά ἐν ὁ κτάομαι ἐπιμελέομαι ὁ τρόπος . Νεοκλῆς δέ μόνος ὁ μέν ἄλλος πᾶς ἡγέομαι ἀσθενής τοσοῦτος καί τηλικοῦτος καί πολύς ἀρέσκω , εἷς δέ νοῦθος - Σιάν μόνος μηκέτι εἰμί ἐγώ πατήρ . 24 . καίτοι ὁ γε φύσις ὁ ἐμός αὐτός τε ἐπαινέω καί ὁ διδάσκαλος φημί θαυμάζω ὡς μέγας πράγ - μάτη ἀναιρέω καί τις ἔχω ἐν αὐτός γε - 20 ναῖος . ὅτι δέ ὁ ὧδε ἔχω οὐ εἰμί ἀτρεμέω , ἀλλά ἀνάγκη ποιέω ὁ ὁ γενναῖος πῶλος , οὗτος οὐ βούλομαι λογίζομαι . τίς οὖν εἰμί ὁ ἐκεῖνος ; σκιρτάω , πηδάω , δυσχεραίνω ὁ ζεύγλη , κατά - ῥάσσω ὁ ἡνίοχος , ἐκβαίνω τίς ὁ τάσσω . ἀλλά οὔτε ἀθυμέω οὗτος γίγνομαι ἡνίοχος οὔτε ἄχρηστος ἡγέομαι ὁ ἐγείρω , ἀλλά εἰμί αὐτός οὗτος σημεῖον ὁ μέλλω ἀρετή καί φέρω ὁ δύσκολος ὁ πῶλος ἐπί ὁ ὁ δεύτερος ἐλπίς , ὁ δέ γε ὕπτιος καί καθεύδω | καί ὁ κεφαλή οὐ ἀείρω οὐδέ θορυβέω ὁ ἐλαύνω οὐ πρᾶος οὐδέ σώφρων , ἀλλά νωθής νομίζω .
libanius.declamatio-10 25
εἶτ’ ἐπὶ μὲν τῶν ἵππων τοῦτο ποιοῦντες εὖ φρονεῖν δόξο - μεν , τοῖς δὲ υἱέσιν , ἂν ὑπὸ τῆς εὐφυίας ἐκτείνωνται , τὴν οἰκίαν ἀλλοτρίαν καταστήσομεν ; καίτοι μᾶλλον ἔχει λόγον τοὺς βραδεῖς ἐκβάλλοντας τῶν ὀξέων ἔχε - σθαι ἤ ἐκείνους ἀγαπῶντας τούτοις ὧς πονηροῖς μάχε - σθαι . νῦν δὲ Μιλτιάδης μὲν στέργων διατελεῖ Κίμωνα ὃν ἴστε , καὶ οὐκ ἐποιήσατο τὴν εὐήθειαν τοῦ νεανίσκου πρὸς ἀποκήρυξιν αἰτίαν , τῶν δὲ ἐμῶν ὁ πατὴρ οὐκ ἠνέσχετο σκιρτημάτων , μᾶλλον δὲ τὰς ἄλλας νουθεσίας ἀτιμάσας ἀπεκύρυξε τῆς οἰκίας καὶ λέγει μὴ μισοῦντος εἶναι τὸ ἔργον , ἀλλὰ καὶ παιδεύοντος καὶ βουλομένου με μετὰ τὴν θεραπείαν τῶν τρόπων κομίσασθαι . 26 . Ώς τοίνυν ψεύδεται καὶ μισοῦντος ἦν , οὐ μετα - βολὴν ζητοῦντος ῥᾴδιον ὑμᾶς διδάξαι . εἰπὲ γάρ μοι · τὸ τῶν κοινῶν φροντίζειν καὶ τὴν πόλιν εὖ ποιεῖν ἤδη σωφρονοῦντος ἢ παροινοῦντός ἐστιν ; οὐκ ἂν εἷναι φαίης τά γε τοιαῦτα μεθυόντων . ἐγὼ δὲ τὸ χθὲς τού - των ἡψάμην τῶν φροντίδων ἢ πάλαι ; πῶς οὖν οὐχ ἄμα τε μετεβεβλήμην καὶ πρὸς τὸν οἶκον ἐκαλούμην ;
Lemmas: εἶτα ἐπί μέν ὁ ἵππος οὗτος ποιέω εὖ φρονέω δοκός - μέν , ὁ δέ υἱός , εἄν ὑπό ὁ εὐφυΐα ἐκτείνω , ὁ οἰκία ἀλλότριος καθίστημι ; καίτοι μᾶλλον ἔχω λόγος ὁ βραδύς ἐκβάλλω ὁ ὀξύς ἔχω - ἕπομαι ἤ ἐκεῖνος ἀγάπη οὗτος ὅς πονηρός μάχος - ἕπομαι . νῦν δέ Μιλτιάδης μέν στέργω διατελέω Κίμων ὅς οἶδα , καί οὐ ποιέω ὁ εὐήθεια ὁ νεανίσκος πρός ἀποκήρυξις αἰτία , ὁ δέ ἐμός ὁ πατήρ οὐ ἀνέχω σκίρτημα , μᾶλλον δέ ὁ ἄλλος νουθεσία ἀτιμάζω ἀποκηρύσσω ὁ οἰκία καί λέγω μή μισέω ἔρχομαι ὁ ἔργον , ἀλλά καί παιδεύω καί βούλομαι ἐγώ μετά ὁ θεραπεία ὁ τρόπος κομίζω . 26 . οὖς τοίνυν ψεύδω καί μισέω εἰμί , οὐ μετά - βολή ζητέω ῥᾴδιος σύ διδάσκω . λέγω γάρ ἐγώ · ὁ ὁ κοινός φροντίζω καί ὁ πόλις εὖ ποιέω ἤδη σωφρονέω ἢ παροινέω εἰμί ; οὐ ἄν ἔρχομαι φημί ὁ γε τοιοῦτος μεθύω . ἐγώ δέ ὁ χθές ὁ - ὁ ἅπτω ὁ φροντίς ἢ πάλαι ; πῶς οὖν οὐ ἄμη τε μεταβάλλω καί πρός ὁ οἶκος καλέω ;
libanius.declamatio-10 27
πολλοὺς καιρούς , ὦ Νεόκλεις , διαλλαγῶν , πολλοὺς παραλέλοιπας . ἠγρύπνουν , ἐπεθύμουν ἐμαυτὸν ἐξισῶσαι τῷ Μιλτιάδῃ , σὺ δὲ ἐτήρεις τὴν ἀποκήρυξιν . τριήρεις ἑκατὸν Ἀθηναίοις ἐποίουν , σὺ δὲ οὐκ ἔλυες τὴν ἀπέ - χθειαν . διήλλαττον τοὺς Ἕλληνας πρὸς αὑτούς , σὺ δὲ οὐ διηλλάττου τι παιδί . τὴν γνώμην εὕρισκον τοῦ Πυθίου , σὺ δ’ οὔπω με σωφρονεῖν ἡγοῦ . ἀντέσχον πρὸς τὴν φήμην ἐκείνην καὶ τὸν λόγον τῆς βασιλέως στρα - τείας · Ξέρξης ἐλαύνει τοὺς τὴν Ἀσίαν οἰκούν - τας μικροῦ πάντας ἐπὶ τὴν Εὐρώπην ἄγων , καλύπτεται δὲ καὶ ἡ γῆ πεζῷ | πολλῷ καὶ ναυσὶ θάλαττα . ποταμοὺς δὲ ἤλεγξεν ἡ στρατιὰ πιοῦσα , τῶν τοξοτῶν δὲ ἀφιέντων βέλη τὸ ὑπὸ τούτοις σκιά , γῆν δὲ ποιεῖ τοῖς ὁπλίταις καὶ ταῖς τριήρεσι θάλατταν . καὶ δοκεῖ τοῖς ὁρῶσι θεῶν ὁ μέγιστος ἐν ἀνθρώπου τύπῳ πάντα κινεῖν , τῶν δ’ Ἑλλήνων οἶ μὲν φόβῳ συνακο - λουθοῦσιν , οἶ δὲ ἡσυχάζειν ἐγνώκασι .
Lemmas: πολύς καιρός , ὦ Νεοκλῆς , διαλλαγή , πολύς παραλείπω . ἀγρυπνέω , ἐπιθυμέω ἐμαυτοῦ ἐξισόω ὁ Μιλτιάδης , σύ δέ τηρέω ὁ ἀποκήρυξις . τριήρης ἑκατόν Ἀθηναῖος ποιέω , σύ δέ οὐ λύω ὁ ἀπό - χθεια . διαλλάσσω ὁ Ἑλληνᾶς πρός ἑαυτοῦ , σύ δέ οὐ διαλλάσσω τίς παῖς . ὁ γνώμη εὑρίσκω ὁ Πύθιος , σύ δέ οὔπω ἐγώ σωφρονέω ἡγέομαι . ἀντέχω πρός ὁ φήμη ἐκεῖνος καί ὁ λόγος ὁ βασιλεύς στρα - τεῖος · Ξέρξης ἐλαύνω ὁ ὁ Ἀσία οἰκέω - της μικρός πᾶς ἐπί ὁ Εὐρώπη ἄγω , καλύπτω δέ καί ὁ γῆ πεζός | πολύς καί ναῦς θάλασσα . ποταμός δέ ἐλέγχω ὁ στρατία πίνω , ὁ τοξότης δέ ἀφίημι βέλος ὁ ὑπό οὗτος σκιά , γῆ δέ ποιέω ὁ ὁπλίτης καί ὁ τριήρης θάλασσα . καί δοκέω ὁ ὁράω θεός ὁ μέγας ἐν ἄνθρωπος τύπος πᾶς κινέω , ὁ δέ Έλληνας οἶς μέν φόβος Σινάκος - λούω , ὅς δέ ἡσυχάζω γιγνώσκω .
libanius.declamatio-10 28
τού - των οὐδέν μου κατέσεισε τὴν γνώμην οὐδ’ ἐξέπληξεν οὐδ’ ἔπεισε καταλῦσαι τὰς ἀμείνους ἐλπίδας . οὐδ’ ἐπὶ ξένια τοὺς ἐπὶ τὴν βῶλον ἥκοντας ἐκάλεσα κήρυκας ἀλλ’ ἀπέκτεινα . καὶ οὐδὲ δι’ οὗ ταῦθ’ ὑμᾶς ἑρμηνέως ἐδίδασκον οὐδ’ οὗτος διέφυγε τὴν δίκην , ἀλλ’ ἦν μὲν ἡμέτερος ἄποικος , ὅμως δὲ ἀπέθνησκεν ἀντὶ τῆς φωνῆς αὑτοῦ .
Lemmas: ὁ - ὁ οὐδείς ἐγώ κατασείω ὁ γνώμη οὐδέ ἐκπλήσσω οὐδέ πείθω καταλύω ὁ ἀγαθός ἐλπίς . οὐδέ ἐπί ξένιος ὁ ἐπί ὁ βῶλος ἥκω καλέω κῆρυξ ἀλλά ἀποκτείνω . καί οὐδέ διά ὅς αὐτός σύ ἑρμηνεύς διδάσκω οὐδέ οὗτος διαφεύγω ὁ δίκη , ἀλλά εἰμί μέν ἡμέτερος ἄποικος , ὅμως δέ ἀποθνῄσκω ἀντί ὁ φωνή αὐτός .
libanius.declamatio-10 29
ταῦτ’ οὐκ ἦν , ὦ Νεόκλεις , ἱκανὰ τεκμήρια τοῦ καλῶς μοι τὴν ψυχὴν ἡρμόσθαι ; τούτων ἕκαστον οὐκ ἦν ἀρκοῦν ἀποδοῦναί μοι τὴν οἰκίαν οὐδ’ ἐμοὶ μὲν ἀρετὴν μαρτυρῆσαι , σὲ δὲ πεῖσαι μὴ χαλεπαίνειν ; ἀλλ’ Ἀθηναῖοι μὲν πάντες ἐπῄνουν καὶ παραπλησίως ἐπείθοντο τοῖς τε παρὰ τοῦ Πυθίου καὶ τοῖς ἐμοῖς ψηφίσμασι καὶ λόγοις καὶ τὴν τῶν ὅλων σωτηρίαν ἐν ταῖς ἐμαῖς εἶχον ἀνακειμένην γνώμαις · σοὶ δ’ οὔπω καλὸς κἀγαθὸς ἐδόκουν οὐδ’ ἀποχρώντως πεπαιδεῦσθαι , νὴ Δί’ , ἔργων γὰρ ἐπεθύμεις καὶ τροπαίων .
Lemmas: αὐτός οὐ εἰμί , ὦ Νεοκλῆς , ἱκανός τεκμήριον ὁ καλός ἐγώ ὁ ψυχή ἁρμόζω ; οὗτος ἕκαστος οὐ εἰμί ἀρκέω ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ οἰκία οὐδέ ἐγώ μέν ἀρετή μαρτυρέω , σύ δέ πείθω μή χαλεπαίνω ; ἀλλά Ἀθηναῖος μέν πᾶς ἐπαινέω καί παραπλήσιος πείθω ὁ τε παρά ὁ Πύθιος καί ὁ ἐμός ψήφισμα καί λόγος καί ὁ ὁ ὅλος σωτηρία ἐν ὁ ἐμός ἔχω ἀνάκειμαι γνώμη · σύ δέ οὔπω καλός ἀγαθός δοκέω οὐδέ ἀποχρώντως παιδεύω , νή διά , ἔργον γάρ ἐπιθυμέω καί τρόπαιον .
libanius.declamatio-10 30
ἀλλ’ , ὦ πρᾳότατε πατέρων , ὁ χρηστὸς καὶ σπουδαῖος ἀνὴρ τῇ γνώμῃ καὶ οἷς προείλετο κρίνεται , κἂν μὴ τὸ πέρας ἀκολουθήσῃ τῶν βεβουλευμένων ἄξιον , οὐδὲν ἧττόν ἐστι σπουδαῖος . τοῦτο μὲν γὰρ ἐκ τῆς Τύχης ἤρτηται , τῷ δὲ δεῖ μηδὲν ὧν ἐσκέφθαι προσῆκον λελεῖφθαι .
Lemmas: ἀλλά , ὦ πρᾶος πατήρ , ὁ χρηστός καί σπουδαῖος ἀνήρ ὁ γνώμη καί ὅς προαιρέω κρίνω , κἀν μή ὁ πέρας ἀκολουθέω ὁ βουλεύω ἄξιος , οὐδείς ἥσσων εἰμί σπουδαῖος . οὗτος μέν γάρ ἐκ ὁ Τύχη ἀρτάω , ὁ δέ δέω μηδείς ὅς σκοπέω προσήκω λείπω .
libanius.declamatio-10 31
Ἔχων οὖν μου τῆς σωφροσύνης οὐ μικρὰς 15 οὐδ’ ὀλίγας τὰς ἀποδείξεις τί περιμένων οὐ διηλλάτ - του ; μία γὰρ ἐκκλησία κρείττων οὐκ ἂν ἦν δικαίως τῆς ἀποκηρύξεως ; ἀλλ’ ἑνὶ τὸν ἀγαθὸν ἡγοῦ δείκνυ - R IV 398 σθαι , ταῖς νίκαις . καλῶς . ταύτας | τοίνυν ἀνῃρή - μην ἐπ’ Ἀρτεμισίῳ καὶ πρώτῃ ναυμαχίᾳ καὶ δευτέρᾳ καταναυμαχῶν πρᾶγμα δείξας ἀνέλπιστον Ἕλλησι βαρ - βάρους ὑφ’ ἡμῶν κατὰ θάλατταν ἡττωμένους . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ἡττῶντο , τὸ δὲ σὸν πρὸς ἐμὲ μῖσος οὐκ ἐνικᾶτο . οὕτως ἦν πολὺ καὶ μέγα καὶ μόνιμον καὶ ἀήττητον . 32 . Καίτοι πρὸς ὑμᾶς ἔλεγεν ὡς φίλος ἦν μοι καὶ διὰ ταῦτα παρ’ αὑτῷ λελύκει τὴν ἀποκήρυξιν , εἰρω - νευόμενος , ὦ ἄνδρες δικασταί · τίς γὰρ ἂν ἐκ δυσμε - νοῦς γεγονὼς φίλος καὶ πρᾶος ἐκ χαλεποῦ τοῦτ’ αὐτὸ πρὸς ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον πρὸς ὂν οὕτω διετέθη κατώκνησεν ἂν εἰπεῖν ; οὐδείς . ἔχθραν μὲν γὰρ ἤδη τις ἔκρυψεν ὡς ἐν σχήματι φιλίας , φίλος δὲ ὢν οὐδεὶς ἠβουλήθη δυσμενὴς εἶναι δοκεῖν . ἐκ μὲν γὰρ ἐκείνου κακῶς τε ποιοῦντα λανθάνειν ἔστι καὶ μὴ παθεῖν , ἐν τούτῳ δὲ οὐ ποιοῦντα μισεῖσθαι .
Lemmas: Έχων οὖν ἐγώ ὁ σωφροσύνη οὐ μικρός 15 οὐδέ ὀλίγος ὁ ἀπόδειξις τίς περιμένω οὐ διαλλάσσω - τις ; εἷς γάρ ἐκκλησία ἀγαθός οὐ ἄν εἰμί δίκαιος ὁ ἀποκήρυξις ; ἀλλά εἷς ὁ ἀγαθός ἡγέομαι δείκνυμι - R IV 398 ἕπομαι , ὁ νίκη . καλός . αὐτός | τοίνυν ἀναιρέω - μείς ἐπί Ἀρτεμίσιον καί πρῶτος ναυμαχία καί δεύτερος καταναυμαχέω πρᾶγμα δείκνυμι ἀνέλπιστος Ἕλλην βοιρ - βάρος ὑπό ἐγώ κατά θάλασσα ἡσσάομαι . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἡσσάομαι , ὁ δέ σός πρός ἐγώ μῖσος οὐ νικάω . οὕτως εἰμί πολύς καί μέγας καί μόνιμος καί ἀήσσητος . 32 . καίτοι πρός σύ λέγω ὡς φίλος εἰμί ἐγώ καί διά οὗτος παρά ἑαυτοῦ λύω ὁ ἀποκήρυξις , εἴρω - νεύω , ὦ ἀνήρ δικαστής · τίς γάρ ἄν ἐκ δυσμός - Νοῦς γίγνομαι φίλος καί πρᾶος ἐκ χαλεπός οὗτος αὐτός πρός ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος πρός εἰμί οὕτως διατίθημι κατοικέω ἄν λέγω ; οὐδείς . ἔχθρα μέν γάρ ἤδη τις κρύπτω ὡς ἐν σχῆμα φίλιος , φίλος δέ εἰμί οὐδείς βούλομαι δυσμενής ἔρχομαι δοκέω . ἐκ μέν γάρ ἐκεῖνος κακῶς τε ποιέω λανθάνω εἰμί καί μή πάσχω , ἐν οὗτος δέ οὐ ποιέω μισέω .
libanius.declamatio-10 33
τί γὰρ ἐκώλυεν ᾧ τότε πρὸς τὴν ἀποκήρυξιν ἐχρήσω τάχει , τούτῳ χρή - σασθαι πρὸς τὰ ἡδίω ; Μῆδοι καὶ Σάκαι καὶ Ὑρκάνιοι καὶ ἡ πολλὴ βασιλέως χεὶρ ἐκώλυε ταῦτα μὴ πραχθῆ - ναι καὶ δεινότατα πάντων ἔπασχες ἀνθρώπων οὐκ ἐώμενος ἐπιδείξασθαι τὰς διαλλαγάς ; ὅ νῦν δρᾷς , ὦ Νεόκλεις , οὐκ ἐξῆν πρότερον ; οὐ βραχέων ἔδει ῥημά - των ; οὐ μικροῦ μέρους ἡμέρας ; ἢ τοῦτ’ ἂν ἦν ἐμπό - δισμα ταῖς ναυμαχίαις καὶ τοῖς <τοῦ> s πολέμου μασιν ; ἀλλ’ οὐκ ἂν εὔφρανας οἶς ἐποίεις τὸν δῆμον ; ἀλλ’ οὐκ ἂν ἐμὲ τοῦτον ὃν τότε μὲν οὐκ ᾔδεις , νῦν δὲ βιάζῃ ; οὐκ ἄν σε ἔφην καλήν τινα ταύτην εἰσ - φορὰν εἰσενηνοχέναι τῷ Καιρῷ ;
Lemmas: τίς γάρ κωλύω ὅς τότε πρός ὁ ἀποκήρυξις χράω τάχος , οὗτος χράω - σάω πρός ὁ ἡδύς ; Μῆδος καί Σάκης καί Ὑρκάνιος καί ὁ πολύς βασιλεύς χείρ κωλύω οὗτος μή πράσσω - νω καί δεινός πᾶς πάσχω ἄνθρωπος οὐ ἐάω ἐπιδείκνυμι ὁ διαλλαγή ; ὁ νῦν δράω , ὦ Νεοκλῆς , οὐ ἔξεστι πρότερος ; οὐ βραχύς δέω ῥῆμα - ὁ ; οὐ μικρός μέρος ἡμέρα ; ἢ οὗτος ἄν εἰμί ἐμπό - δισμα ὁ ναυμαχία καί ὁ ὅς s πόλεμος Μασίν ; ἀλλά οὐ ἄν εὐφραίνω οἶς ποιέω ὁ δῆμος ; ἀλλά οὐ εἄν ἐγώ οὗτος ὅς τότε μέν οὐ οἶδα , νῦν δέ βιάζω ; οὐ ἄν σύ φημί καλός τις οὗτος εἰς - φορά εἰσφέρω ὁ Καιρός ;
libanius.declamatio-10 34
πῶς οὖν πρότερον σιγήσας νῦν γίνῃ πατήρ ; οὐκ ἐμὲ κτήσασθαι βαουλό - μενος , ἀλλὰ δι’ ἐμοῦ τὴν ναυμαχίαν , τὴν Σαλαμῖνα , τὴν νίκην , τὰ ναυάγια , τὸν τῶν βαρβάρων φόνον , τὸν βασιλέως δρασμόν . τῶν γὰρ ὑπὸ τῶν παίδων , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , κατωρθωμένων κοινωνοῦσι τῆς δόξης οἱ γεγεννηκότες , καὶ τὸ μὲν θαῦμα τοῦ δράσαντος , ἡ φιλοτιμία δὲ | ἀμφοτέρων .
Lemmas: πῶς οὖν πρότερος σιγάω νῦν γίγνομαι πατήρ ; οὐ ἐγώ κτάομαι βαουλό - μένος , ἀλλά διά ἐγώ ὁ ναυμαχία , ὁ Σαλαμίς , ὁ νίκη , ὁ ναυάγιον , ὁ ὁ βάρβαρος φόνος , ὁ βασιλεύς δρασμός . ὁ γάρ ὑπό ὁ παῖς , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατορθόω κοινωνέω ὁ δόξα ὁ γεννάω , καί ὁ μέν θαῦμα ὁ δράω , ὁ φιλοτιμία δέ | ἀμφότερος .
libanius.declamatio-10 35
τοιοῦτον οὖν ἔρ - γον ὑπ’ ἐμοῦ πεπραγμένον οἶον οὔπω πρότερον ἐπεῖ - δεν ὁ ἥλιος , ὃ μεθ’ ὑμῶν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ τῶν ὑμετέρων ἀρετῶν πολὺ τοῦ Μαραθῶνι σεμνό - τερον , ἐκεῖ μὲν γὰρ ἡ πεῖρα διὰ σατραπῶν , τοῦτο δὲ αὐτοῦ βασιλέως στρατηγία , κἀκεῖ μὲν πεντήκοντα μυριάδες στρατιᾶς , ἐνταῦθα δὲ πεντακόσιαι , ταῦτ’ οὖν ὁρῶν καὶ συλλογιζόμενος γέγονε μὲν οὐδὲν πρὸς ἐμὲ τῇ γνώμῃ βελτίων , εἰσάγει δ’ αὑτὸν εἰς τὰ πεπραγμένα .
Lemmas: τοιοῦτος οὖν ἄρα - γος ὑπό ἐγώ πράσσω οἶος οὔπω πρότερος ἔπειμι - δεν ὁ ἥλιος , ὁ μετά σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ὁ ὑμέτερος ἀρετή πολύς ὁ Μαραθών σεμνός - τέρος , ἐκεῖ μέν γάρ ὁ πεῖρα διά σατράπης , οὗτος δέ αὐτός βασιλεύς στρατηγία , ἐκεῖ μέν πεντήκοντα μυριάς στρατιά , ἐνταῦθα δέ πεντακόσιοι , αὐτός οὖν ὁράω καί συλλογίζομαι γίγνομαι μέν οὐδείς πρός ἐγώ ὁ γνώμη ἀγαθός , εἰσάγω δέ ἑαυτοῦ εἰς ὁ πράσσω .
libanius.declamatio-10 36
Ἀλλ' ἔστω μέν , εἰ βούλεται , μερίτης , μᾶλλον δὲ περιιὼν ὧς αὑτοῦ τὰς νίκας ᾀδέτω κἂν εἰς τὸν δῆμον βούληται λέγειν ὡς ἐγὼ μέντοι τὸν ταῦτα δρά - σαντα παρεσχόμην ὑμῖν , ἐγὼ τὸν δυνατώτερον τοῦ βασιλέως πλούτου τοῖς τῶν Ἑλλήνων πράγ - μασιν ἔδωκα , λεγέτω , καλλωπιζέσθω , φθόνος οὐδ’ εἰς , ἂν μὴ τῇ τῆς ἀποκηρύξεως ἡμέρᾳ ταῦτα λογίζηται . τοῦτο γὰρ οὐκ ἔτ’ ἀνέξομαι , ὡς οὐ τῆς ἐμῆς τὰ ἔργα φύσεως , ἀλλὰ τῆς ἀτιμίας .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν , εἰμί βούλομαι , μερίτης , μᾶλλον δέ περιέρχομαι ὅς αὐτός ὁ νίκη ἀείδω κἀν εἰς ὁ δῆμος βούλομαι λέγω ὡς ἐγώ μέντοι ὁ οὗτος δράω - ὁδόω παρέχω σύ , ἐγώ ὁ δυνατός ὁ βασιλεύς πλοῦτος ὁ ὁ Έλληνας πράγ - Μασίν δίδωμι , λέγω , καλλωπίζω , φθόνος οὐδέ εἰς , εἄν μή ὁ ὁ ἀποκήρυξις ἡμέρα οὗτος λογίζομαι . οὗτος γάρ οὐ ἔτι ἀνέχω , ὡς οὐ ὁ ἐμός ὁ έργο φύσις , ἀλλά ὁ ἀτιμία .
libanius.declamatio-10 37
εἰπέ μοι , πρὸς θεῶν , ὦ Νεόκλεις , σὺ μόνος ἐχρήσω τούτῳ τῷ νόμῳ κατὰ παιδὸς ἤ τινα καὶ ἕτερον εἰπεῖν ἂν ἔχοις ; εἰ μὲν γὰρ μόνος , ὅρα τί συμβαίνει καὶ τίνα σαυτὸν δεικνύεις Ἀθηναίοις · εἰ δ’ εἰσὶν οἳ ταὐτόν σοι πεποιήκασι , πολλοὺς ἔδει Θεμιστοκλέας εἶναι τῇ πόλει , εἰ τοῦτο ἔργον ἢν ἀποκηρύξεως τοιούτους ποιεῖν τοὺς νέους .
Lemmas: λέγω ἐγώ , πρός θεός , ὦ Νεοκλῆς , σύ μόνος χράω οὗτος ὁ νόμος κατά παῖς ἤ τις καί ἕτερος λέγω ἄν ἔχω ; εἰμί μέν γάρ μόνος , ὁράω τίς συμβαίνω καί τίς σεαυτοῦ δείκνυμι Ἀθηναῖος · εἰμί δέ εἰμί ὅς αὐτός σύ ποιέω , πολύς δέω Θεμιστοκλέας ἔρχομαι ὁ πόλις , εἰμί οὗτος ἔργον εἄν ἀποκήρυξις τοιοῦτος ποιέω ὁ νέος .
libanius.declamatio-10 38
ἀλλὰ γάρ , ὅπερ ἔφην , ἔστω μὲν κοινωνός , εἰ βού - λεται , τῆς δόξης καὶ θαρρείτω γε ὡς οὐδὲν κακὸν ὑπ’ ἐμοῦ πεισόμενος , οὐ γὰρ δὴ μνησικακήσω γε οὐδ’ ἐπὶ τιμωρίαν τρέψομαι , μήποτε οὕτω γενοίμην κακός , ἀλλὰ κἂν εἴ τις ἄλλος ἐπηρεάζοι , καὶ χαλεπανῶ καὶ οὐκ ἐπιτρέψω καὶ παῖδα οὗτος ἐν τούτοις ὄψεταί με , τὴν δὲ οἰκίαν ἐχέτω καθ’ αὑτὸν καὶ κληρονόμον ζητείτω χρηστόν τινα καὶ σώφρονα . πολλοὶ δὲ Ἀθήνησι καὶ ἴσως πλὴν ἐμοῦ | πάντες . τί σαυτόν , ἄνθρωπε , καταισχύνεις ; τί τῶν ὀνειδῶν ὧν ἀπήλλαξας τὸν οἶκον , ταῦτα πάλιν σαυτῷ περιάπτεις ; εὐδοκίμησας ἐκβαλών με καὶ ] διαφύλαττέ σοι τὴν δόξαν . 39 . Ἀλλὰ δέδοικας μή τι παρὰ τῶν θεῶν διὰ ταῦτα μοι προσπέσῃ ; εἰ μέν σε προὐπηλάκιζον ἢ κακῶς ἔλε - γον ἢ τοὺς πράγματά σοι παρέξοντας καθίην , ἴσως μὲν οὐδ’ ἂν τότε περὶ πατέρα ἡμάρτανον , σὺ γὰρ τοῦτο ἐξήλειψας τὸ δίκαιον διὰ τοῦ δικάζοντος . πλὴν δῶμεν ἀπ’ ἐκείνων ἂν γενέσθαι τινὰ παρὰ τῶν θεῶν ὀργήν , εἰ δὲ ἐν οἷς με σὺ κατέστησας , ταῦτα ἀκίνητα φυλάττω , πῶς τοῦτο τοῖς θεοῖς ἀηδές ; δεινὸν τὸ μὴ χαρίσασθαί σοι ; τὸ δὲ τὴν μητέρα προδοῦναι τὴν διὰ τὴν ἐπ’ ἐμοὶ λύπην ἀποθανοῦσαν οὐ δεινόν ; ἢ ταῦτα οὐκ οἴει τοὺς θεοὺς εἰδέναι ἢ μὴ βούλεσθαι παρὰ τοῖς υἱέσιν εἷναί τι καὶ τὸ τῶν μητέρων ; αὐτῶν δὲ ἐκείνην αἰσθανομένην οὐκ οἴει στενάξειν καὶ διαλέξε - σθαι τοῖς τούτων ἐφόροις δαίμοσιν οἷα ἀνθ’ οἴων κομίζεται ;
Lemmas: ἀλλά γάρ , ὅς φημί , εἰμί μέν κοινωνός , εἰμί βοῦς - λεται , ὁ δόξα καί θαρσέω γε ὡς οὐδείς κακός ὑπό ἐγώ πάσχω , οὐ γάρ δή μνησικακέω γε οὐδέ ἐπί τιμωρία τρέπω , μήποτε οὕτως γίγνομαι κακός , ἀλλά κἀν εἰμί τις ἄλλος ἐπηρεάζω , καί χαλεπαίνω καί οὐ ἐπιτρέπω καί παῖς οὗτος ἐν οὗτος ὁράω ἐγώ , ὁ δέ οἰκία ἔχω κατά ἑαυτοῦ καί κληρονόμος ζητέω χρηστός τις καί σώφρων . πολύς δέ Ἀθήνησι καί ἴσως πλήν ἐγώ | πᾶς . τίς σεαυτοῦ , ἄνθρωπος , καταισχύνω ; τίς ὁ ὄνειδος ὅς ἀπαλλάσσω ὁ οἶκος , οὗτος πάλιν σεαυτοῦ περιάπτω ; εὐδοκιμέω ἐκβάλλω ἐγώ καί ] διαφυλάττω σύ ὁ δόξα . 39 . ἀλλά δείδω μή τίς παρά ὁ θεός διά οὗτος ἐγώ προσπίπτω ; εἰμί μέν σύ προπηλακίζω ἢ κακῶς αἱρέω - γος ἢ ὁ πρᾶγμα σύ παρέχω καθίημι , ἴσως μέν οὐδέ ἄν τότε περί πατέρας ἁμαρτάνω , σύ γάρ οὗτος ἐξαλείφω ὁ δίκαιος διά ὁ δικάζω . πλήν δίδωμι ἀπό ἐκεῖνος ἄν γίγνομαι τις παρά ὁ θεός ὀργή , εἰμί δέ ἐν ὅς ἐγώ σύ καθίστημι , οὗτος ἀκίνητος φυλάσσω , πῶς οὗτος ὁ θεός ἀηδής ; δεινός ὁ μή χαρίζω σύ ; ὁ δέ ὁ μήτηρ προδίδωμι ὁ διά ὁ ἐπί ἐγώ λύπη ἀποθνῄσκω οὐ δεινός ; ἢ οὗτος οὐ οἴομαι ὁ θεός οἶδα ἢ μή βούλομαι παρά ὁ υἱός ἵημι τίς καί ὁ ὁ μήτηρ ; αὐτός δέ ἐκεῖνος αἰσθάνομαι οὐ οἴομαι στενάζω καί διαλέγω - ἕπομαι ὁ οὗτος ἔφορος δαίμων οἷος ἀντί οἶος κομίζω ;
libanius.declamatio-10 40
πάνυ γε ταῦτα ἀκίνδυνα ; καλόν γε εἰσελθεῖν ἐκεῖσε οὗ κατέκειτο ἡ ταλαίπωρος ἀρρωστοῦσα τίλλουσα τὰς τρίχας καὶ σπαράττουσα τὸ πρόσωπον καὶ τούτου δεομένη λῆξαι τοῦ θυμοῦ καὶ μὴ τυγχά - νουσα οἴκτου καὶ τὴν ψυχὴν ἅμα δάκρυσιν ἀφιεῖσα , καλόν γε οὗ ταῦτα ἐπράχθη πίνειν ἐμὲ καὶ στεφα - νοῦσθαι καὶ τοὺς ἐπιτηδείους ἑστιᾶν καὶ λύρας ἀκούειν καὶ σκολίων καὶ ἄλλα ποιεῖν ὅσα ἐν συνδείπνῳ νόμος . καλῶν γε ὀνειράτων ἐπὶ τοιούτοις δείπνοις γευσόμεθα . τίς καὶ πρὸς ἑτέρους ἀγῶνας ἀπ’ εὐσεβῶν πλεύσομαι τῶν ἔργων ; δέδοικα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μή με τοῦτο τῆς εὐνοίας ἀποστερήσῃ τῆς τῶν Ἐλευσινίων θεῶν , δέδοικα μή μοι δυσμενῆ ποιήσῃ τὰ πνεύματα , μὴ τοὺς Αἰακίδας ἐχθρούς , | μὴ τὴν θάλατταν ἐναντίαν . 41 . Ἥδιστον , ὦ σ Νεόκλεις , ἡ συνήθεια τοῖς ποις . βεβίωκας ἄνευ ἐμοῦ χρόνον ἤδη μακρόν · ἔχου τῆς τέρψεως . βεβίωκα τὸν αὐτὸν μηδενὸς τῶν σῶν μετέχων · οὐ προήσομαι τὴν ἀπὸ ταύτ’ ἦς τῆς μελέτης ἡδονήν . χωρὶς δὲ τούτων , οὐδ’ ἄλλως ἡμῖν ἀσφαλὲς συνοικεῖν . λέγεται γὰρ τὴν φύσιν βέβαιόν τι καὶ πάγιον εἶναι . σὺ μὲν οὖν ἐπ’ ἄκρον ἀρετῆς ἥκεις καὶ οὐδ’ ἂν τοῖς φιλαιτίοις εἰς αἰτίαν ἀφορμὴν δοίης , ἐγὼ δὲ γέμω νοσημάτων , ἃ νῦν μὲν ἴσως ἡσυχάζει , χρόνου δὲ προἰ·όντος κινήσεται . ἀνάγκη δὴ πάλιν ταὐτὰ ποιεῖν , μέμφεσθαι , καταβοᾶν , ἐγκαλεῖν , κατηγορεῖν τῶν διαλλαγῶν , ἐπαινεῖν τὴν ἀποκήρυξιν , βουλεύεσθαι περὶ δευτέρας . <καὶ> d οὐκέτ’ ἂν ἐμὸν εἴη μόνον ἀλλὰ καὶ ὧν ἡγησάμην ἀπάντων Ἀθηναίων .
Lemmas: πάνυ γε οὗτος ἀκίνδυνος ; καλός γε εἰσέρχομαι ἐκεῖσε οὗ κατάκειμαι ὁ ταλαίπωρος ἀρρωστέω τίλλω ὁ τρίχα καί σπαράσσω ὁ πρόσωπον καί οὗτος δέω λήγω ὁ θυμός καί μή τυγχάνω - νέω οἶκτος καί ὁ ψυχή ἅμα δάκρυον ἀφίημι , καλός γε ὅς οὗτος πράσσω πίνω ἐγώ καί Στέφα - νουω καί ὁ ἐπιτήδειος ἑστιάω καί λύρα ἀκούω καί σκόλιον καί ἄλλος ποιέω ὅσος ἐν σύνδειπνον νόμος . καλός γε ὄνειρος ἐπί τοιοῦτος δεῖπνον γεύω . τίς καί πρός ἕτερος ἀγών ἀπό εὐσεβής πλέω ὁ ἔργον ; δείδω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μή ἐγώ οὗτος ὁ εὔνοια ἀποστερέω ὁ ὁ Ἐλευσίνιος θεός , δείδω μή ἐγώ δυσμενής ποιέω ὁ πνεῦμα , μή ὁ Αἰακίδης ἐχθρός , | μή ὁ θάλασσα ἐναντίος . 41 . ἡδύς , ὦ Σ Νεοκλῆς , ὁ συνήθεια ὁ πε . βιόω ἄνευ ἐγώ χρόνος ἤδη μακρός · ἔχω ὁ τέρψις . βιόω ὁ αὐτός μηδείς ὁ σός μετέχω · οὐ προΐημι ὁ ἀπό αὐτός εἰμί ὁ μελέτη ἡδονή . Χωρὶς δέ οὗτος , οὐδέ ἄλλως ἐγώ ἀσφαλής συνοικέω . λέγω γάρ ὁ φύσις βέβαιος τίς καί πάγιος ἔρχομαι . σύ μέν οὖν ἐπί ἄκρος ἀρετή ἥκω καί οὐδέ ἄν ὁ φιλαίτιος εἰς αἰτία ἀφορμή δίδωμι , ἐγώ δέ γέμω νόσημα , ὅς νῦν μέν ἴσως ἡσυχάζω , χρόνος δέ προίημι κινέω . ἀνάγκη δή πάλιν αὐτός ποιέω , μέμφομαι , καταβοάω , ἐγκαλέω , κατηγορέω ὁ διαλλαγή , ἐπαινέω ὁ ἀποκήρυξις , βουλεύω περί δεύτερος . <καὶ> d οὐκέτι ἄν ἐμός εἰμί μόνος ἀλλά καί ὅς ἡγέομαι ἀπαντάω Ἀθηναῖος .
libanius.declamatio-10 42
ἔν’ οὖν μὴ χαλεπώτερα ἐπισπασώμεθα κακὰ μηδ’ ἐπὶ πολλῷ συνέλθωμεν , στήσωμεν ἐνταυθοῖ τὸ πρᾶγμα . οὐδὲν δέομαι χρημάτων . ἀρκεῖ μοι τὸ μέχρι Σούσων ἀφιγμένον ὄνομα . οὐ δεῖ βασιλέα τοιοῦτον δέξασθαι λόγον , ὡς ἐγὼ μικρός τίς εἰμι τὴν γνώμην καὶ καλού - μένος ὑπὸ τῶν ὑβρικότων ἐπὶ κλῆρον καὶ κέρδος τρέχω . 43 . Πατὴρ οὐκ ἔστι μοι Νεοκλῆς καὶ ταῦτα ζῶν ἔτι , ἀλλ’ ἔστιν ἕτερος , εἰ δίδως εἰπεῖν , βελτίων , ὁ τὸ μέγα ἔργον ἐργασάμενος ὁ δῆμος , ὁ τῆς μὲν χώρας ἀνθελόμενος τὴν θάλατταν , τὴν χώραν δὲ αὐτὴν διὰ τῆς θαλάττης ἀπολαβών . τοῦτον θεραπεύων καὶ μείζω ποιῶν βιώσομαι . παρὰ τούτου τιμώμενος ἔχω τὴν με - γίστην οὐσίαν . σὺ δ’ ἀνοικοδόμει μὲν τὴν οἰκίαν , ἔξεστι γάρ , ὅτῳ δὲ τὰ σαυτοῦ παραδῷς μετὰ τῶν φίλων σκόπει . ὧς ἔμοιγε οὐ μόνον εἰσελθεῖν ἐκεῖσε φοβερόν , ἀλλὰ κἂν παρὰ τὰς θύρας στῶ , πλήττομαι τὴν ψυχὴν ὑπὸ τῆς μνήμης ὧν ἔπαθον .
Lemmas: ἐν οὖν μή χαλεπός ἐπισπάω κακός μηδέ ἐπί πολύς συνέρχομαι , ἵστημι ἐνταυθοῖ ὁ πρᾶγμα . οὐδείς δέομαι χρῆμα . ἀρκέω ἐγώ ὁ μέχρι Σοῦσα ἀφικνέομαι ὄνομα . οὐ δέω βασιλεύς τοιοῦτος δέχομαι λόγος , ὡς ἐγώ μικρός τίς εἰμί ὁ γνώμη καί καλός - μένος ὑπό ὁ ὑβρίζω ἐπί κλῆρος καί κέρδος τρέχω . 43 . Πατήρ οὐ εἰμί ἐγώ Νεοκλῆς καί οὗτος ζάω ἔτι , ἀλλά εἰμί ἕτερος , εἰμί δίδωμι λέγω , ἀγαθός , ὁ ὁ μέγας ἔργον ἐργάζομαι ὁ δῆμος , ὁ ὁ μέν χώρα ἀνθαιρέομαι ὁ θάλασσα , ὁ χώρα δέ αὐτός διά ὁ θάλασσα ἀπολαμβάνω . οὗτος θεραπεύω καί μέγας ποιέω βιόω . παρά οὗτος τιμάω ἔχω ὁ ἐγώ - γιιστημι οὐσία . σύ δέ ἀνοικοδομέω μέν ὁ οἰκία , ἔξεστι γάρ , ὅστις δέ ὁ σεαυτοῦ παραδίδωμι μετά ὁ φίλος σκοπέω . ὅς ἐγώ οὐ μόνος εἰσέρχομαι ἐκεῖσε φοβερός , ἀλλά κἀν παρά ὁ θύρα ἵστημι , πλήσσω ὁ ψυχή ὑπό ὁ μνήμη ὅς πάσχω .