leo-diaconus.historia diakonos.45
αʹ . Ἀλλ' οὕτω μὲν , ᾗπέρ μοι ἤδη ἐῤῥήθη , ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρος Συρίαν καὶ τὰ παράκτια ταύτης καταδραμὼν , καὶ τὸ ἀντίξουν ἅπαν ἐκποδὼν ποιησάμενος , καὶ λείαν Μυσῶν θέμενος , καὶ πλεῖστα πτολίσματα καθελὼν , κἀν τοῖς ἐπικαιροτάτοις τῆς μεγάλης Ἀντιοχείας φρούριον ἐρυμνὸν δομησάμενος ἐν τρισὶν ἡμέραις καὶ πολίσας , ἐς τὸ Βυζάντιον ἐπανέζευξεν . Ἐντεῦθεν παρὰ τὸν τῶν Καρχηδονίων ἀγὸν διεκηρυκεύετο , καὶ τὸ τοῦ ἐναγεστάτου καὶ ἀσεβεστάτου Μωάμεδ ξίφος δῶρον ἐξέπεμπεν , ὅπερ λάφυρον ἔκ τινος τῶν κατὰ Παλαιστίνην ἁλόντων φρουρίων ἀνείληφε , καὶ τὸν Πατρίκιον ἐξῄτει Νικήταν , ὃν συνέβη τὸ πρότερον ἐν τῷ περὶ Σικελίαν τῶν Ρωμαίων πταίσματι δορυάλωτον ληφθέντα , τῷ τοιούτῳ τῶν Ἄφρων παραπεμφθῆναι κατάρχοντι , ὡς ὁ λόγος ἐδήλωσε . διὰ γραμμάτων οὖν ἐπέσκηπτεν , ὡς , εἰ ἐνδοιάσῃ πρὸς τὴν τοῦ Πατρικίου ἀπόδοσιν , καὶ οὐκ ἐξαυτῆς τοῦτον ἀνήσοι τε τῶν δεσμῶν , καὶ ὡς αὐτὸν παραπέμψῃ , πόλεμον ἀκήρυκτον ἤτω προσδοκῶν , καὶ πᾶσαν τὴν αὐτοῦ ἐπικράτειαν ἀνεκτριβῆναι , τοῖς Ρωμαϊκοῖς δηϊουμένην στρατεύμασι . ταῖς τοιαύταις οὖν ὁ Καρχηδόνιος ἐκδειματωθεὶς ἀγγελίαις , ὡς ἄλλαις τισὶ , κατὰ τὴν παροιμίαν , ἀπὸ Σκυθῶν ῥήσεσι , τόν τε Πατρίκιον Νικήταν καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ληφθέντας δορυαλώτους , καὶ ὅσους Ρωμαίων ἐκ διαφόρων χώρων ἐν εἱρκταῖς πεδήτας παρακατεῖχε , δῶρον τῷ βασιλεῖ Νικηφόρῳ ἐξέπεμπε · δέος γὰρ αὐτὸν ὑπεισῄει , ἐκστρατείαν καὶ ἔκπλουν τούτου ἐνωτισάμενον . τὸ γὰρ ἀκαταγώνιστον τοῦ ἀνδρὸς , κἀν ταῖς μάχαις ἀνυπόστατον καὶ ἀπρόσιτον , καὶ ὅπως εὐπετῶς τὸ ἀντίπαλον ἅπαν ὡς ἔκ τινος θείας ῥοπῆς εὐείκτως κατεστρέφετο , ἔφριττόν τε πάντα ἔθνη καὶ ἐτεθήπεσαν , καὶ οὐ πολέμιον ἔχειν , ἀλλὰ φίλον καὶ δεσπότην ἠπείγοντο . οὕτω μὲν δὴ ὁ Πατρίκιος Νικήτας καὶ οἱ λοιποὶ τῶν Ρωμαίων αἰχμάλωτοι τῶν δεσμῶν ῥυσθέντες καὶ τῆς εἱρκτῆς , πρὸς τὸ Βυζάντιον ἐπανῄεσαν . ὁ δὲ βασιλεὺς Νικηφόρος ἥσθητε , ὡς τὸ εἰκὸς , καὶ ἡμέραν ἦγεν ἑόρτιον , καὶ τὰς εὐχαριστηρίους τῷ Θεῷ ἐπὶ τῇ τῶν ὁμοφύλων ἀπολυτρώσει ἀπεδίδου εὐχάς . ἐν ᾧ δὲ ταῦτα κατά τε τὴν Συρίαν καὶ τὸ Βυζάντιον τῷ βασιλεῖ διεπράττετο , ὁ πρὸς τοὺς Ταυροσκύθας σταλεὶς βασιλικῷ νεύματι Καλοκύρης ὁ Πατρίκιος , κατὰ τὴν Σκυθίαν γενόμενος , καὶ τῷ τῶν Ταύρων κατάρχοντι φιλιωθεὶς , δώροις τε τοῦτον διαφθείρας καὶ λόγοις καταγοητεύσας ἐπαγωγοῖς ( φιλοκερδὲς δὲ ἅπαν ἐκτόπως τὸ Σκυθικὸν , καὶ λίχνον ὅτι μάλιστα , καὶ ἐπιῤῥεπὲς πρὸς λημμάτων ὑπόσχεσιν καὶ ἀνάληψιν ) ἐνέπεισε στρατιὰν συναγηοχότα βαρεῖαν , ἐλαύνειν κατὰ Μυσῶν · τούτους δὲ καταγωνισάμενον ὑποποιήσασθαι μὲν τὴν χώραν καὶ ταύτην παρακατέχειν εἰς ἴδιον ἐνδιαίτημα · αὑτῷ δὲ κατὰ Ρωμαίων συνάρασθαι , ὅπως κατάσχοι τὴν βασιλείαν , καὶ τῆς Ρωμαϊκῆς ἡγεμονίας ἐπιτεύξοιτο . μεγάλας δὲ καὶ ἀνεκδιηγήτους τὰς ὠφελείας αὐτῷ πράξειν καθυπισχνεῖτο , ἐκ τῶν βασιλικῶν ταμείων συνεκφορήσαντα .
Lemmas: ὅς . ἀλλά οὗτος μέν , ὅς ἐγώ ἤδη εἴρω , ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρος Συρία καί ὁ παράκτιος οὗτος κατατρέχω , καί ὁ ἀντίξοος ἅπας ἐκποδών ποιέω , καί λεῖος Μυσός τίθημι , καί πλεῖστος πτόλισμα καθαιρέω , ἐν ὁ ἐπίκαιρος ὁ μέγας Ἀντιόχεια φρούριον ἐρυμνός δομέω ἐν τρεῖς ἡμέρα καί πολίζω , εἰς ὁ Βυζάντιον ἐπαναζεύγνυμι . ἐντεῦθεν παρά ὁ ὁ Καρχηδόνιος ἀγός διακηρυκεύομαι , καί ὁ ὁ ἐναγής καί ασεβέστατος Μουάμεδ ξίφος δῶρον ἐκπέμπω , ὅσπερ λάφυρα ἐκ τις ὁ κατά Παλαιστίνη ἁλίσκομαι φρούριον ἀναλαμβάνω , καί ὁ Πατρίκιος ἐξαιτέω Νικήτας , ὅς συμβαίνω ὁ πρότερος ἐν ὁ περί Σικελία ὁ Ῥωμαῖος πταῖσμα δορυάλωτος λαμβάνω , ὁ τοιοῦτος ὁ Ἄφρος παραπέμπω κατάρχω , ὡς ὁ λόγος δηλόω . διά γράμμα οὖν ἐπισκήπτω , ὡς , εἰμί ἐνδοιάζω πρός ὁ ὁ Πατρίκιος ἀπόδοσις , καί οὐ ἐξαυτῆς οὗτος ἀνίημι τε ὁ δεσμός , καί ὡς αὐτός παραπέμπω , πόλεμος ἀκήρυκτος εἰμί προσδοκάω , καί πᾶς ὁ αὐτός ἐπικράτεια ανεκτριβαινω , ὁ Ρωμαϊκός δηϊουμένην στράτευμα . ὁ τοιοῦτος οὖν ὁ Καρχηδόνιος ἐκδειματόω ἀγγελία , ὡς ἄλλος τις , κατά ὁ παροιμία , ἀπό Σκύθης ῥῆσις , ὁ τε Πατρίκιος Νικήτας καί ὁ σύν αὐτός λαμβάνω δορυάλωτος , καί ὅσος Ῥωμαῖος ἐκ διάφορος χῶρος ἐν εἱρκτή πεδήτης παρακατέχω , δῶρον ὁ βασιλεύς Νικηφόρος ἐκπέμπω · δέος γάρ αὐτός ὑπείσειμι , ἐκστρατεία καί ἔκπλοος οὗτος ἐνωτίζω . ὁ γάρ ἀκαταγώνιστος ὁ ἀνήρ , ἐν ὁ μάχη ἀνυπόστατος καί ἀπρόσιτος , καί ὅπως εὐπετής ὁ ἀντίπαλος ἅπας ὡς ἐκ τις θεῖος ῥοπή εὔεικτος καταστρέφω , φρίσσω τε πᾶς ἔθνος καί τέθηπα , καί οὖον πολέμιος ἔχω , ἀλλά φίλος καί δεσπότης ἐπείγω . οὗτος μέν δή ὁ Πατρίκιος Νικήτας καί ὁ λοιπός ὁ Ῥωμαῖος αἰχμάλωτος ὁ δεσμός ἐρύω καί ὁ εἱρκτή , πρός ὁ Βυζάντιον ἐπάνειμι . ὁ δέ βασιλεύς Νικηφόρος ἥδομαι , ὡς ὁ εἰκός , καί ἡμέρα ἄγω ἑόρτιος , καί ὁ εὐχαριστήριος ὁ Θεός ἐπί ὁ ὁ ὁμόφυλος ἀπολυτρόω ἀποδίδωμι εὐχή . ἐν ὅς δέ οὗτος κατά τε ὁ Συρία καί ὁ Βυζάντιον ὁ βασιλεύς διαπράσσω , ὁ πρός ὁ ταυροσκυθης στέλλω βασιλικός νεῦμα Καλοκύρης ὁ Πατρίκιος , κατά ὁ Σκυθία γίγνομαι , καί ὁ ὁ Ταῦρος κατάρχω φιλιόω , δῶρον τε οὗτος διαφθείρω καί λόγος καταγοητεύω ἐπαγωγός ( φιλοκερδής δέ ἅπας ἔκτοπος ὁ Σκυθικός , καί λίχνος ὅτι μάλιστα , καί ἐπιρρεπής πρός λῆμμα ὑπόσχεσις καί ἀνάληψις ) ἐνέπεισε στρατία συνάγω βαρύς , ἐλαύνω κατά Μυσός · οὗτος δέ καταγωνίζομαι ὑποποιέω μέν ὁ χώρα καί οὗτος παρακατέχω εἰς ἴδιος ἐνδιαίτημα · ἑαυτοῦ δέ κατά Ῥωμαῖος συναίρω , ὅπως κατέχω ὁ βασίλειος , καί ὁ ρωμαϊκός ἡγεμονία ἐπιτυγχάνω . μέγας δέ καί ανεκδιήγητος ὁ ὠφέλεια αὐτός πράσσω καθυπισχνέομαι , ἐκ ὁ βασιλικός ταμεῖον συνεκφορέω .