leo-diaconus.historia diakonos.57
δʹ . Ἀλλ' οὕτω μὲν ἐν ἡμέραις ἑπτὰ τὰ τῆς πολιτείας διοικησάμενος , καὶ τὴν ἀρχὴν ἑαυτῷ κρατυνάμενος , καὶ ὡς οὐκ ἄν τις ᾠήθη ποτὲ ( ἐν γὰρ ταῖς μεγίσταις τῶν πραγμάτων μεταβολαῖς , πολλῆς , ὡς εἰκὸς , στάσεως ἀναῤῥιπιζομένης καὶ ταραχῆς , τότε , οὐκ οἶδ' ὅπως , παρατυχὸν εὐκοσμία τις καὶ βαθεῖα σιγὴ τὸν δῆμον κατέσχε , τοῦ αὐτοκράτορος Νικηφόρου ἀναιρεθέντος , καί τινος ἑνὸς τῶν ὑπασπιστῶν ἑτέρου μηδενὸς κἂν ἐπὶ κόῤῥης εἰληφότος κόνδυλον ) , ἐς τὸν θεῖον καὶ μέγαν τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας σηκὸν εἰσφοιτᾷ , ὡς πρὸς τοῦ πατριάρχου κατὰ τὸ εἰθισμένον τῷ βασιλείῳ διαδήματι ταινιωθησόμενος . εἴθισται γὰρ τοὺς νέον τῆς Ρωμαϊκῆς ἡγεμονίας προσεπιβαίνοντας ἐπί τε τὸν ἄμβωνα τοῦ νεὼ ἀνιέναι , καὶ πρὸς τοῦ κατὰ καιροὺς ἱεράρχου εὐλογεῖσθαί τε , καὶ τῷ βασιλείῳ στέφει ταινιοῦσθαι τὴν κεφαλήν . ὁ δὲ Πολύευκτος τὸν τῆς πατριαρχίας τότε θρόνον κατεῖχε . θεῖός τέ τις ὢν καὶ ζέων τῷ πνεύματι , εἰ καὶ τὴν ἡλικίαν ἔξωρος ἦν , μὴ ἐξεῖναί οἱ ἐδήλου τῷ βασιλεῖ ἐς τὸ ἱερὸν εἰσελαύνειν , πρὶν ἂν τὴν Αὐγοῦσταν τῶν βασιλείων ἐξαγάγῃ , καὶ τὸν ἀναιρέτην τοῦ αὐτοκράτορος Νικηφόρου , ὅσπερ ἂν εἴη , καθυποδείξῃ · καὶ προσέτι τὸν τόμον τῇ συνόδῳ προσαποτίσῃ , ὃν ὁ Νικηφόρος παρὰ τὸ εἰκὸς ἐνεώχμωσεν . ὁ γὰρ Νικηφόρος , εἴτε τὰ θεῖα πρός τινων τῶν ἱερέων κινούμενα βουλόμενος διορθοῦν , ὡς ᾤετο , εἴτε κατεξουσιάζειν καὶ τῶν ἱερῶν , ὅπερ ἔκσπονδον ἦν , τόμον σχεδιάσαι τοὺς ἱεράρχας κατεβιάσατο , μήτι τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων ἐκτὸς τῆς ἐκείνου ῥοπῆς ἐνεργεῖν . ταῦτα μὲν ὁ Πολύευκτος τῷ βασιλεῖ ποιεῖν εἰσηγεῖτο · ἄλλως γὰρ οὐχ οἷόν τε ἐξεῖναι αὐτῷ ἐς τὰ θεῖα εἰσιτητέον ἀνάκτορα . ὁ δὲ , τὴν τοιαύτην φάσιν δεξάμενος , τήν τε Αὐγοῦσταν τῶν ἀνακτόρων κατήγαγε , καὶ κατὰ τὴν νῆσον τὴν λεγομένην Πρώτην περιώρισε , τόν τε τοῦ Νικηφόρου τόμον τῇ συνόδῳ ἐπέδωκε , καὶ Λέοντα τὸν Βαλάντην καθυπεδείκνυεν , αὐτόχειρα τοῦ Νικηφόρου καὶ αὐθέντην πεφηνέναι τοῦτον , οὐκ ἄλλον , ἰσχυριζόμενος . οὕτως εἰς τὸν θεῖον σηκὸν ὁ Ἰωάννης παραδεχθεὶς , καὶ πρὸς τοῦ Πολυεύκτου στεφθεὶς , ἐς τὴν βασίλειον ἑστίαν παλινοστεῖ , παρὰ παντὸς τοῦ τε στρατιωτικοῦ πλήθους καὶ τοῦ δημοτικοῦ εὐφημούμενος .
Lemmas: δέ . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ἡμέρα ἑπτά ὁ ὁ πολιτεία διοικέω , καί ὁ ἀρχή ἑαυτοῦ κρατύνω , καί ὡς οὐ ἄν τις οἴομαι ποτέ ( ἐν γάρ ὁ μέγας ὁ πρᾶγμα μεταβολή , πολύς , ὡς εἰκός , στάσις αναρριπιζομενω καί ταραχή , τότε , οὐ οἶδα ὅπως , παρατυγχάνω εὐκοσμία τις καί βαθύς σιγή ὁ δῆμος κατέχω , ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρου ἀναιρέω , καί τις εἷς ὁ ὑπασπιστής ἕτερος μηδείς κἀν ἐπί Κόρρης λαμβάνω κόνδυλος ) , εἰς ὁ θέω καί μέγας ὁ ὁ Θεός Σοφία σηκός εἰσφοιτάω , ὡς πρός ὁ πατριάρχης κατά ὁ ἐθίζω ὁ βασίλειος διάδημα ταινιόω . ἐθίζω γάρ ὁ νέος ὁ ρωμαϊκός ἡγεμονία προσεπιβαίνω ἐπί τε ὁ ἄμβων ὁ ναός ἀνέρχομαι , καί πρός ὁ κατά καιρός ἱεράρχης εὐλογέω τε , καί ὁ βασίλειος στέφω ταινιόω ὁ κεφαλή . ὁ δέ Πολύευκτος ὁ ὁ πατριαρχία τότε θρόνος κατέχω . θεῖος1 τε τις εἰμί καί ζέω ὁ πνεῦμα , εἰμί καί ὁ ἡλικία ἔξωρος εἰμί , μή ἔξεστι ὁ δηλόω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ἱερόν εἰσελαύνω , πρίν εἄν ὁ Αὐγοῦστα ὁ βασίλειος ἐξάγω , καί ὁ ἀναιρέτης ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρου , ὅσπερ εἄν εἰμί , καθυποδείκνυμι · καί προσέτι ὁ τόμος ὁ σύνοδος προσαποτινω , ὅς ὁ Νικηφόρος παρά ὁ εἰκός ἐνεώχμωσεν . ὁ γάρ Νικηφόρος , εἴτε ὁ θεῖον πρός τίνω ὁ ἱερός κινέω βούλομαι διορθόω , ὡς οἴομαι , εἴτε κατεξουσιάζω καί ὁ ἱερός , ὅσπερ ἔκσπονδος εἰμί , τόμος σχεδιάζω ὁ ἱεράρχης καταβιάζομαι , μῆτις ὁ ἐκκλησιαστικός πρᾶγμα ἐκτός ὁ ἐκεῖνος ῥοπή ἐνεργέω . οὗτος μέν ὁ Πολύευκτος ὁ βασιλεύς ποιέω εἰσηγέομαι · ἄλλως γάρ οὐ οἷος τε ἔξεστι αὐτός εἰς ὁ θεῖον εἰσιτητέον ἀνάκτορον . ὁ δέ , ὁ τοιοῦτος φάσις δέχομαι , ὁ τε Αὐγοῦστα ὁ ἄναξ κατάγω , καί κατά ὁ νῆσος ὁ λέγω Πρότερος περιορίζω , ὁ τε ὁ Νικηφόρου τόμος ὁ σύνοδος ἐπιδίδωμι , καί Λέων ὁ Βαλάντης καθυποδείκνυμι , αὐτόχειρ ὁ Νικηφόρου καί αὐθέντης φαίνω οὗτος , οὐ ἄλλος , ἰσχυρίζομαι . οὕτως εἰς ὁ θέω σηκός ὁ Ἰωάννης παραδείκνυμι , καί πρός ὁ Πολυεύκτος στέφω , εἰς ὁ βασίλειος ἑστία παλινοστέω , παρά πᾶς ὁ τε στρατιωτικός πλῆθος καί ὁ δημοτικός εὐφημέω .