leo-diaconus.historia diakonos.37
δʹ . Νικηφόρος δὲ ὁ αὐτοκράτωρ , ἐπεὶ δυσπρόσοδον ἀτεχνῶς ᾔδει καὶ δυσέμβολον οὖσαν τὴν πόλιν , καὶ μὴ ἐξ ἐφόδου ἁλώσιμον , ἔγνω μὴ διακινδυνεύειν πολεμησείων ἀβούλευτα , ἀλλὰ τῷ λιμῷ παραδώσειν , ὅς γε τῇ χαλεπῇ κατανάγκῃ καὶ ἄκουσαν παραστήσεται . τοῦτο δὴ βουλευσάμενος ἀκριβέσι φρουραῖς τὸ ἄστυ διέζωσε . Ταρσεῖς δὲ , ἕως μὲν οὔπω μὴ ἐμβαθύνας ὁ λιμὸς ὁλοτελῶς αὐτοὺς ἐξεπίεζεν , ἀπὸ τῶν πύργων ἀκοντίζοντες ἐς τοὺς Ρωμαίους ἔβαλλον . ἐπεὶ δὲ τούτους οἰκτρῶς ἐπεβόσκετο , καὶ ἀπορία τῶν ἀναγκαίων τὰ σώματα ἐλυμαίνετο , ἦν ἰδεῖν ἀμηχανίαν δεινὴν , καὶ χαλεπὴν σκυθρωπότητα , ἥτις κατεῖχε τὴν πόλιν , ἐνερόχρωτάς τε τοὺς ἄνδρας , καὶ σκιᾶς εἰδώλων οὐδὲν διαφέροντας . τὸ γὰρ τοῦ λιμοῦ πάθος οἴκτιστον καὶ λίαν ὀλέθριον · ἐκτῆκον γὰρ τὸν ὄγκον τοῦ σώματος καὶ τὸ θερμὸν ἀποσβεννύον ψυχρότητι , ὡσανεὶ ὂν ἀράχνιον τοῖς ὀστέοις τὸ ἔλυτρον περιτείνεσθαι διατίθησι , κατὰ μικρὸν ἐπιέναι τὸν θάνατον ἐκκαλούμενον . ἐπεὶ οὖν οὐχ οἷοί τε ἦσαν πρός τε τὸ ἄμαχον τοῦ λιμοῦ πάθος καὶ πρὸς τοσαύτην στρατιὰν διαμάχεσθαι , σπένδονταί τε τῷ βασιλεῖ καὶ ὑπείκουσιν , ἐφ' ᾧ τὸν βουλόμενον ἐπὶ τὰ ἐνδοτέρω Συρίας ἀκωλύτως χωρεῖν . ὁ δὲ , εἴξας καὶ τούτοις σπεισάμενος , θᾶττον ἐξιέναι τῆς πόλεως ἐκελεύσατο , τὰ σφῶν σώματα καὶ τῶν ἀναγκαίων μόνον περιφέροντες ἱματισμόν . οὕτω δὴ τὴν πόλιν αἱρεῖ , καὶ τῆς λείας τὸ μὲν τῇ στρατιᾷ διανείμας εἰς ἀναρίθμητον πλοῦτον συναγόμενον , καὶ τοὺς σταυρικοὺς τύπους ἀνειληφώς , οὓς ἐκ χρυσοῦ καὶ λίθων ἐξειργασμένους κατὰ διαφόρους μάχας , τὴν Ρωμαϊκὴν δύναμιν τρέποντες , οἱ Ταρσεῖς ᾐχμαλώτισαν , καὶ τὴν πόλιν ἀποχρώσῃ στρατιᾷ κατασφαλισάμενος , πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἴετο . παραλαβὼν δὲ ταύτην , καὶ παρὰ τοῦ δήμου δεχθεὶς μεγαλοπρεπῶς , ἐν τῷ περιπύστῳ τε καὶ θείῳ σηκῷ τοὺς αἰχμαλωτισθέντας σταυροὺς ἀναθεὶς , ταῖς τῶν ἵππων ἁμίλλαις καὶ τοῖς λοιποῖς θεωρίοις ἧστο τὸν δῆμον εὐφραίνων . φιλοθεάμονες γὰρ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων Βυζάντιοι .
Lemmas: δέ . Νικηφόρος δέ ὁ αὐτοκράτωρ , ἐπεί δυσπρόσοδος ἄτεχνος οἶδα καί δυσέμβολος εἰμί ὁ πόλις , καί μή ἐκ ἔφοδος ἁλώσιμος , γιγνώσκω μή διακινδυνεύω πολεμέω αβούλευτος , ἀλλά ὁ λιμός παραδίδωμι , ὅς γε ὁ χαλεπός κατανάγκη καί ἀκούω παρίστημι . οὗτος δή βουλεύω ἀκριβής φρουρά ὁ Ἄστυ διαζώννυμι . Ταρσεύς δέ , ἠώς μέν οὔπω μή ἐμβαθύνω ὁ λιμός ὁλοτελῶς αὐτός ἐκπιέζω , ἀπό ὁ πύργος ἀκοντίζω εἰς ὁ Ῥωμαῖος βάλλω . ἐπεί δέ οὗτος οἰκτρός ἐπιβόσκομαι , καί ἀπορία ὁ ἀναγκαῖος ὁ σῶμα λυμαίνομαι , εἰμί ὁράω ἀμηχανία δεινός , καί χαλεπός σκυθρωπότητα , ὅστις κατέχω ὁ πόλις , ενεροχρως τε ὁ ἀνήρ , καί σκιά εἴδωλον οὐδείς διαφέρω . ὁ γάρ ὁ λιμός πάθος οἴκτιστος καί λίαν ὀλέθριος · ἐκτήκω γάρ ὁ ὄγκος ὁ σῶμα καί ὁ θερμός ἀποσβέννυμι ψυχρότης , ὡσανεί εἰμί ἀράχνιον ὁ ὀστέον ὁ ἔλυτρον περιτείνω διατίθημι , κατά μικρός ἔπειμι ὁ θάνατος ἐκκαλέω . ἐπεί οὖν οὐ οἷος τε εἰμί πρός τε ὁ ἄμαχος ὁ λιμός πάθος καί πρός τοσοῦτος στρατία διαμάχομαι , σπένδω τε ὁ βασιλεύς καί ὑπείκω , ἐπί ὅς ὁ βούλομαι ἐπί ὁ ἐνδοτέρω Συρία ἀκωλύτως χωρέω . ὁ δέ , ἔοικα καί οὗτος σπένδω , ταχύς ἔξειμι ὁ πόλις κελεύω , ὁ σφεῖς σῶμα καί ὁ ἀναγκαῖος μόνος περιφέρω ἱματισμός . οὗτος δή ὁ πόλις αἱρέω , καί ὁ λεῖος ὁ μέν ὁ στρατιά διανέμω εἰς ἀναρίθμητος πλοῦτος συνάγω , καί ὁ σταυρικός τύπος ἀναλαμβάνω , ὅς ἐκ χρυσός καί λίθος ἐξεργάζομαι κατά διάφορος μάχη , ὁ Ρωμαϊκός δύναμις τρέπω , ὁ Ταρσεύς αἰχμαλωτίζω , καί ὁ πόλις ἀποχράω στρατιά κατασφαλίζω , πρός ὁ βασιλεύω ἴω . παραλαμβάνω δέ οὗτος , καί παρά ὁ δῆμος δέχομαι μεγαλοπρεπής , ἐν ὁ περίπυστος τε καί θεῖον σηκός ὁ αἰχμαλωτίζω σταυρός ἀνατίθημι , ὁ ὁ ἵππος ἅμιλλα καί ὁ λοιπός θεώριον ἧμαι ὁ δῆμος εὐφραίνω . φιλοθεάμων γάρ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος Βύζαντες .