leo-diaconus.historia diakonos.65
ιβʹ . Ταυροσκύθαι δὲ , τὴν τούτων ἐνωτισθέντες διάβασιν , ἀπόμοιραν τῆς σφετέρας στρατιᾶς διαιρέσαντες , Οὕννων τε καὶ Μυσῶν πλῆθος ταύτῃ προσεταιρίσαντες , κατὰ Ρωμαίων χωρεῖν ἐκπεπόμφεσαν . ἄρτι δὲ τὴν τούτων ἐπήλυσιν ὁ Μάγιστρος Βάρδας αἰσθόμενος , καὶ ἄλλως γενναῖός τε καὶ ῥέκτης τυγχάνων ἀνὴρ , τότε δὲ σφαδάζων θυμῷ καὶ ῥώμης ὁρμῇ , τοὺς ἀμφ' αὑτὸν λογάδας συνειληφώς , πρὸς τὴν τῶν ἐναντίων ἠπείγετο συμπλοκήν . καὶ δὴ Ἰωάννην τὸν Ἀλακᾶ εἰσκαλέσας , εἰς κατασκοπὴν ἀπέστειλεν , ἀθρῆσαί τε τοὺς Σκύθας , καὶ τὸ τοῦ πλήθους εἰκάσαι ποσὸν , καὶ καθ' ὃν αὐλίζοιντο τόπον , καὶ ὅ,τι πράττοιεν · πέμπειν τε τὴν ταχίστην ὡς αὐτὸν , καὶ πάντα διαγγέλλειν , ὡς συσκευάσοι , καὶ ἐκτάξοι τὴν στρατιὰν πρὸς τὸν πόλεμον . Ἰωάννης δὲ , τοὺς ἑπομένους λογάδας ἀνειληφώς , κατὰ τάχος ἐπὶ τοὺς Σκύθας ἱππάσατο · τῇ δὲ ὑστεραίᾳ παρὰ τὸν Μάγιστρον στέλλει , ἐπισπεύδων τοῦτον ἱκέσθαι μετὰ τοῦ πλήθους · μὴ πόῤῥω γὰρ , ἀλλ' ἐγγύθεν , τοὺς Σκύθας αὐλίζεσθαι . ὁ δὲ , τῶν τοιούτων λόγων διακούσας , τριχῆ διατάξας τὴν φάλαγγα , τῇ μὲν ἐφέπεσθαι παρήγγειλε κατὰ μέτωπον , ταῖς δὲ κατὰ τοὺς ἐγκαρσίους προλοχίζειν δρυμούς · τηνικαῦτα δὲ τῆς ἐνέδρας διεκθέειν , ὁπηνίκα τῆς σάλπιγγος , τὸ ἐνυάλιον ἐπηχούσης , διακούσαιεν . ταῦτα τοῖς λοχαγοῖς παρακελευσάμενος , κατὰ στόμα τοῖς Σκύθαις ἀντεπῄει , κραταιῶς διαγωνιζόμενος . ἐπλεονέκτει δὲ πλήθει τὸ στράτευμα τῶν ἐναντίων , ὑπὲρ τοὺς τρισμυρίους τελοῦν · οἱ γὰρ τῷ Μαγίστρῳ συνεφεπόμενοι , μετὰ τῶν λόχων , οὐ πλέονες τῶν μυρίων ἐτύγχανον . τῆς δὲ συμπλοκῆς γενομένης παρ' ἀμφοτέρων , ἔπιπτον οἱ νεανικώτεροι . ἐνταῦθα δὴ λέγεται τῶν τινα Σκυθῶν , ἀλκῇ καὶ σώματος ὄγκῳ γαυρούμενον , τῆς ἀμφ' αὑτὸν ἀποκριθέντα φάλαγγος ἐξιππεῦσαί τε , καὶ τῷ Βάρδᾳ ἐπιδραμεῖν , καὶ ξίφει τοῦτον πλῆξαι κατὰ τῆς κόρυθος · κενὴν δὲ γενέσθαι τὴν τοῦ ξίφους καταφορὰν , τοῦ ἀθέρος ἀναγναμφθέντος τῇ κυνῇ , καὶ ἀλλαχόσε τῇ ταύτης στεγανότητι περιολισθήσαντος . Κωνσταντῖνος δὲ ὁ πατρίκιος , σύναιμος τῷ Βάρδᾳ τελῶν , ἄρτι τῷ ἰούλῳ τὴν γένυν ἐπιχνοάζων , πελώριός τε πεφυκὼς τῷ σώματι , καὶ τὴν ἰσχὺν δυσεκβίαστος καὶ ἀκαταγώνιστος , τὸ ξίφος σπασάμενος ἴεται τὸν Σκύθην βαλεῖν · ὁ δὲ , τὴν φορὰν αὐτοῦ ὑπειδόμενος , ἐκκλίνει τὴν πληγὴν , κατ' ἰσχίον ὑπτιάσας τοῦ ἵππου . δέχεται δὲ ταύτην παρὰ τὸν αὐχένα ὁ ἵππος , ὃν διαμπερὲς ἀποτέμνεται · ὁ δὲ Σκύθης , ἅμα τῷ ἵππῳ κατενεχθεὶς , πρὸς τοῦ Κωνσταντίνου ἐναποσφάττεται .
Lemmas: ἶβις . Ταυροσκύθαι δέ , ὁ οὗτος ἐνωτίζω διάβασις , ἀπόμοιρα ὁ σφέτερος στρατιά διαιρέω , Οὗννος τε καί Μυσός πλῆθος οὗτος προσεταιρίζομαι , κατά Ῥωμαῖος χωρέω ἐκπέμπω . ἄρτι δέ ὁ οὗτος ἔπηλυς ὁ Μάγιστρος Βάρδας αἰσθάνομαι , καί ἄλλως γενναῖος τε καί ῥέκτης τυγχάνω ἀνήρ , τότε δέ σφαδᾴζω θυμός καί ῥώμη ὁρμή , ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ λογάς συλλαμβάνω , πρός ὁ ὁ ἐναντίος ἐπείγω συμπλοκή . καί δή Ἰωάννης ὁ Αλακάς εἰσκαλέω , εἰς κατασκοπή ἀποστέλλω , ἀθρέω τε ὁ Σκύθης , καί ὁ ὁ πλῆθος εἰκάζω ποσός , καί κατά ὅς αὐλίζω τόπος , καί ὅστις πράσσω · πέμπω τε ὁ ταχύς ὡς αὐτός , καί πᾶς διαγγέλλω , ὡς συσκευάζω , καί ἐκτάσσω ὁ στρατία πρός ὁ πόλεμος . Ἰωάννης δέ , ὁ ἕπομαι λογάς ἀναλαμβάνω , κατά τάχος ἐπί ὁ Σκύθης ἱππάζομαι · ὁ δέ ὑστεραῖος παρά ὁ Μάγιστρος στέλλω , ἐπισπεύδω οὗτος ἱκνέομαι μετά ὁ πλῆθος · μή πόρρω γάρ , ἀλλά ἐγγύθεν , ὁ Σκύθης αὐλίζομαι . ὁ δέ , ὁ τοιοῦτος λόγος διακούω , τριχῆ διατάσσω ὁ φάλαγξ , ὁ μέν ἐφέπω παραγγέλλω κατά μέτωπον , ὁ δέ κατά ὁ ἐγκάρσιος προλοχίζω δρυμός · τηνικαῦτα δέ ὁ ἐνέδρα διεκθέω , ὁπηνίκα ὁ σάλπιγξ , ὁ Ἐνυάλιος ἐπηχέω , διακούω . οὗτος ὁ λοχαγός παρακελεύομαι , κατά στόμα ὁ Σκύθης ἀντέπειμι , κραταιός διαγωνίζομαι . πλεονεκτέω δέ πλῆθος ὁ στράτευμα ὁ ἐναντίος , ὑπέρ ὁ τρισμύριοι τελέω · ὁ γάρ ὁ Μάγιστρος συνεφέπομαι , μετά ὁ λόχος , οὖον πλέω ὁ μυρίος τυγχάνω . ὁ δέ συμπλοκή γίγνομαι παρά ἀμφότερος , πίπτω ὁ νεανικός . ἐνταῦθα δή λέγω ὁ τις Σκύθης , ἀλκή καί σῶμα ὄγκος γαυρόω , ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ ἀποκρίνω φάλαγξ ἐξιππεύω τε , καί ὁ Βάρδα ἐπιτρέχω , καί ξίφος οὗτος πλήσσω κατά ὁ κόρυς · κενός δέ γίγνομαι ὁ ὁ ξίφος καταφορά , ὁ ἀθήρ ἀναγνάμπτω ὁ κυνέω , καί ἀλλαχόσε ὁ οὗτος στεγανότης περιολισθάνω . Κωνσταντῖνος δέ ὁ πατρίκιος , σύναιμος ὁ Βάρδα τέλος , ἄρτι ὁ ἴουλος ὁ γένυς ἐπιχνοάζω , πελώριος τε φύω ὁ σῶμα , καί ὁ ἰσχύς δυσεκβίαστος καί ἀκαταγώνιστος , ὁ ξίφος σπάω ἴω ὁ Σκύθης βάλλω · ὁ δέ , ὁ φορά αὐτός ὑπείδομαι , ἐκκλίνω ὁ πληγή , κατά ἰσχίον ὑπτιάζω ὁ ἵππος . δέχομαι δέ οὗτος παρά ὁ αὐχήν ὁ ἵππος , ὅς διαμπερές ἀποτέμνω · ὁ δέ Σκύθης , ἅμα ὁ ἵππος καταφέρω , πρός ὁ Κωνσταντῖνος ἐναποσφάττω .