leo-diaconus.historia diakonos.75
θʹ . Οὗτοι γὰρ , τὴν ἀπὸ τῆς Εὐρώπης τοῦ στρατηλάτου Βάρδα διαγνόντες ἄπαρσιν , ἐς τὴν Ἀσίαν παρὰ βασιλέως σταλέντος διὰ τὸν ἔναγχος ἀναῤῥιπισθέντα πρὸς τοῦ Φωκᾶ Βάρδα νεωτερισμὸν , καθάπερ μοι ἤδη ἐῤῥήθη , τὰ μέγιστα Ρωμαίους ἐσίνοντο , αἰφνιδίους ἐπεξελάσεις ποιούμενοι , καὶ τὴν τῶν Μακεδόνων ληϊζόμενοι καὶ δῃοῦντες ἀφειδῶς · τοῦ τὴν ἐπιστασίαν τῆς ἐνταῦθα στρατιᾶς ἐγχειρισθέντος Ἰωάννου Μαγίστρου , ᾧ Κουρκούας ἐπώνυμον , ἐς ῥᾳστώνην καὶ πότους , παρὰ τὸ εἰκὸς , ἀποκλίναντος , ἀπείρως τε καὶ ἀμαθῶς κεχρημένου τοῖς πράγμασι · τῷ τοι καὶ ἐς αὐθάδειαν καὶ θράσος τὰ Ρωσικὰ ἐπήρθη φρονήματα . τὴν ὑπέραυχον τοιγαροῦν ἀλαζονείαν αὐτῶν , καὶ τὸν ἀντικρὺς προπηλακισμὸν μὴ στέγων ὁ βασιλεὺς , παντὶ σθένει κολούειν καὶ κατασπᾷν ἠπείγετο ἐκ τοῦ συστάδην τούτοις συμπλέκεσθαι . ἐντεῦθεν καὶ τὰς ἐμπύρους τριήρεις ἑρματίζειν προσέταττε , καὶ σίτου πλῆθος ἐς τὴν τοῦ Ἀδριανοῦ πόλιν διὰ τῶν σιτηγῶν πλοίων κομίζειν , καὶ χορτάσματα τῶν ὑποζυγίων , καὶ ἀποχρῶντα ὅπλα τῇ στρατιᾷ , ὡς μήτινος τούτων κατὰ τὸν καιρὸν τῶν ἀγώνων οἱ Ρωμαῖοι σπανίζοιεν . ἐν ᾧ δὲ ταῦτα παρεσκευάζετο , Θεοδώραν , τὴν τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογεννήτου παῖδα , ὁ Ἰωάννης πρὸς γάμον ἡρμόσατο , κάλλει μὲν καὶ σώματος ὥραις οὔ τι λίαν οὖσαν ἀριπρεπῆ , σωφροσύνῃ δὲ καὶ ταῖς παντοδαπαῖς ἀρεταῖς ἀδηρίτως τοῦ θήλεος ὑπεραίρουσαν . Νοέμβριος μὴν ἐνειστήκει , ἔτει δευτέρῳ τῆς τούτου ἡγεμονίας , ὅτε ἡ γαμήλιος ἐτελεῖτο ἑστίασις . καὶ θυμηδία τις κατεῖχε τὸν δῆμον ἄῤῥητος , ἀνθ' ὧν ἤθους εὐμενείᾳ καὶ τρόπων χρηστότητι τὸ ὑπήκοον ὁ βασιλεὺς ἴθυνε · θαυμαζόμενος μάλιστα , ὅτε μεγαλοπρεπής τις ὢν καὶ ἀρχικὸν κεκτημένος τὸ φρόνημα , προσηνής τε καὶ ἐπιεικὴς τοῖς ὑπηκόοις ἐδείκνυτο , προχείρως τοῖς χρῄζουσιν ἐπιδαψιλεύων τὸν ἔλεον . ἀλλὰ τότε μὲν , φιλοτησίαις καὶ θεάτρων ἁμίλλαις τὸν δῆμον φιλοφρονούμενος , κατὰ τὸ Βυζάντιον διεχείμαζε καὶ τὸν τοῦ ἦρος καιρὸν ἐξεδέχετο , τοὺς ἀμφ' αὑτὸν ἐξασκῶν ὁσημέραι λογάδας τὴν ἐνόπλιον κατὰ θάτερα δίνησιν καὶ τὴν παντοδαπὴν τοῦ πολεμεῖν ἐμπειρίαν , ὁπόση παρὰ τὰς μάχας τοῖς ἀλκιμωτάτοις ἀνδράσιν ἐπινενόηται .
Lemmas: ὁ . οὗτος γάρ , ὁ ἀπό ὁ Εὐρώπη ὁ στρατηλάτης Βάρδα διαγιγνώσκω ἄπαρσις , εἰς ὁ Ἀσία παρά βασιλεύς στέλλω διά ὁ ἔναγχος ἀναπείθω πρός ὁ Φωκᾶς Βάρδα νεωτερισμός , καθάπερ ἐγώ ἤδη εἴρω , ὁ μέγας Ῥωμαῖος σίνομαι , αἰφνίδιος ἐπεξέλασις ποιέω , καί ὁ ὁ Μακεδών ληΐζομαι καί δῃόω ἀφειδής · ὁ ὁ ἐπιστασία ὁ ἐνταῦθα στρατιά ἐγχειρίζω Ἰωάννης Μαγίστρου , ὅς Κουρκούας ἐπώνυμος , εἰς ῥᾳστώνη καί πότος , παρά ὁ εἰκός , ἀποκλίνω , ἤπειρος τε καί ἀμαθής χράομαι ὁ πρᾶγμα · ὁ ὅς καί εἰς αὐθάδεια καί θράσος ὁ ρωσικός ἐπαίρω φρόνημα . ὁ ὑπέραυχος τοιγάρ ἀλαζονεία αὐτός , καί ὁ ἀντικρύς προπηλάκισις μή στέγω ὁ βασιλεύς , πᾶς σθένος κολούω καί κατασπάω ἐπείγω ἐκ ὁ συστάδην οὗτος συμπλέκω . ἐντεῦθεν καί ὁ ἔμπυρος τριήρης ἑρματίζω προστάσσω , καί σῖτος πλῆθος εἰς ὁ ὁ Ἀδριανός πόλις διά ὁ σιτηγός πλοῖον κομίζω , καί χόρτασμα ὁ ὑποζύγιον , καί ἀποχράω ὅπλον ὁ στρατιά , ὡς μῆτις οὗτος κατά ὁ καιρός ὁ ἀγών ὁ Ρωμαῖος σπανίζω . ἐν ὅς δέ οὗτος παρασκευάζω , Θεοδώρα , ὁ ὁ αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος παῖς , ὁ Ἰωάννης πρός γάμος ἁρμόζω , κάλλος μέν καί σῶμα ὥρα οὖον τίς λίαν εἰμί ἀριπρεπής , σωφροσύνη δέ καί ὁ παντοδαπός ἀρετή ἀδήριτος ὁ θῆλυς ὑπεραίρω . Νοέμβριος μήv ἐνίστημι , ἔτος δύο ὁ οὗτος ἡγεμονία , ὅτε ὁ γαμήλιος τελέω ἑστίασις . καί θυμηδία τις κατέχω ὁ δῆμος ἄρρητος , ἀντί ὅς ἦθος εὐμένεια καί τρόπος χρηστότης ὁ ὑπήκοος ὁ βασιλεύς εὐθύνω · θαυμάζω μάλιστα , ὅτε μεγαλοπρεπής τις εἰμί καί ἀρχικός κτάομαι ὁ φρόνημα , προσηνής τε καί ἐπιεικής ὁ ὑπήκοος δείκνυμι , προχείρως ὁ χρῄζω ἐπιδαψιλεύω ὁ ἔλεος . ἀλλά τότε μέν , φιλοτήσιος καί θέατρον ἅμιλλα ὁ δῆμος φιλοφρονέομαι , κατά ὁ Βυζάντιον διαχειμάζω καί ὁ ὁ ἔαρ καιρός ἐκδέχομαι , ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ ἐξασκέω ὁσημέραι λογάς ὁ ἐνόπλιος κατά ἕτερος δίνη καί ὁ παντοδαπός ὁ πολεμέω ἐμπειρία , ὁπόσος παρά ὁ μάχη ὁ ἄλκιμος ἀνήρ ἐπινοέω .