leo-diaconus.historia diakonos.40
ζʹ . Πρόκενσον δὲ κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἀνάληψιν κατὰ τὸ εἰθισμένον ἔξω τειχῶν ἐπὶ τὴν καλουμένην Πηγὴν ποιησαμένου τοῦ βασιλέως ( νεὼς δὲ ταύτῃ περικαλλὴς τῇ Θεοτόκῳ δεδόμηται ) , διαμάχη τις μεταξὺ Βυζαντίων καὶ Ἀρμενίων συνέβαινεν , ὡς πολλοὺς πρὸς τῶν Ἀρμενίων τρωθῆναι τῶν ἀστικῶν . ἄρτι δὲ πρὸς ἑσπέραν ἐπὶ τὰ ἀνάκτορα τοῦ βασιλέως ἐλαύνοντος , ὕβρεσι κἀκ τοῦ ἀναφανδὸν ἐχρῶντο Βυζάντιοι . καί τι γύναιον σὺν τῷ θυγατρίῳ εἰς τοσαύτην ἀπόνοιαν ἤλασεν , ὡς τοῦ στέγους προκύψαι καὶ λίθους βαλεῖν κατὰ τοῦ ἄνακτος . ὃ καὶ τῇ ὑστεραίᾳ πρὸς τοῦ Πραίτωρος ληφθὲν δίκας μετὰ τοῦ θυγατρίου ἀπέτισεν , ἐπί τι προάστειον πυρὸς γεγονὸς ἀνάλωμα , Ἀναράτας καλούμενον . τότε δὴ καὶ αὐτὸς ἐπεχωρίαζον ὁ ταῦτα γράφοντι Βυζάντιος , ἐπὶ λόγων συλλογήν τε καὶ παίδευσιν , μειράκιον ὤν . ἔφιππόν τε τὸν αὐτοκράτορα Νικηφόρον βάδην ἰόντα βλέπων διὰ τοῦ ἄστεος , καὶ ἀπερικτύπητον ταῖς τοσαύταις ὕβρεσι πέλοντα , καὶ τὸ φρόνημα σταθηρὸν διασώζοντα , καὶ ὡς μή τινος ἐπισυμβάντος καινοῦ διακείμενον , ἐτεθήπειν τὸ ἀκατάπληκτον τοῦ ἀνδρὸς , ὅπως ἄτρεστον παρὰ τὰ δεινὰ τὴν ψυχὴν συνετήρει εὐγένειαν . ἀλλὰ τὴν μὲν στάσιν ἡ νὺξ ἐπελθοῦσα διέλυσεν · ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ἄλλως μεγαλόφρων τε ὢν , καὶ μὴ εὔκολος εἴκειν ὀργῇ , τὰ τῇ προτεραίᾳ εἰς αὐτὸν πεπαρῳνημένα παρὰ τῶν ἀστικῶν ἔργον μᾶλλον μέθης ἢ φορᾶς ἀτάκτου λαοῦ λογισάμενος , τῇ λήθῃ παρέπεμψεν . αὖθις δὲ πυρφόρους τριήρεις ἀσφαλῶς ἑρματίσας , καὶ μυριοφόρους ὁλκάδας στρατιωτῶν καὶ ὅπλων γεμίσας , ἐς Σικελίαν ἔστελλε , τοῦ μὲν ναυτικοῦ Νικήταν ἐν Πατρικίοις τελοῦντα , θεοφιλῆ καὶ σεβάσμιον ἄνθρωπον , εἰ καὶ τομίας ἐτύγχανε , προχειρισάμενος στρατηγόν · τῆς δὲ ἱππικῆς παρατάξεως Μανουὴλ , αὐτανέψιον αὐτοῦ , τῷ τῶν Πατρικίων καὶ αὐτὸν ἀξιώματι διαπρέποντα , ἄνδρα θερμουργὸν καὶ αὐθέκαστον , καὶ ἀπερισκέπτῳ φορᾷ εἴκοντα . ἐπεὶ δὲ περαιωσάμενοι τὸν Ἀδρίαν τῆς Σικελίας προσέσχον , τῶν πορθμείων ἀποβάντες εἰς φάλαγγα παρετάττοντο , καὶ τοσαύτης εὐετηρίας ἀπέλαυσαν παρὰ τὴν ἀρχὴν , ὡς αὐτοβοεὶ τὰς κλεινὰς καὶ περιπύστους Συρακούσας ἑλεῖν καὶ Ἱμέραν , καὶ προσέτι Ταυρομένειον καὶ Λεοντίνους ἀναιμωτὶ παραστήσασθαι . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἔμελλεν ἡ βάσκανος τύχη διὰ τέλους πλησίστιος αὐτοῖς ἐπιπνεῖν , σφοδρὸν δὲ καὶ ἄγριον ἀντιπνεύσασα , ὑποβρύχια τὰ πράγματα τέθεικε . δηλώσει δὲ ταῦτα ὁ λόγος ἤδη σαφῶς .
Lemmas: γῆ . πρόκενσον δέ κατά ὁ ὁ Σωτήρ ἀνάληψις κατά ὁ ἐθίζω ἔξω τεῖχος ἐπί ὁ καλέω Πηγή ποιέω ὁ βασιλεύς ( ναός δέ οὗτος περικαλλής ὁ Θεοτόκος δομέω ) , διαμάχη τις μεταξύ Βυζάντιος καί Ἀρμένιος συμβαίνω , ὡς πολύς πρός ὁ Ἀρμένιος τιτρώσκω ὁ ἀστικός . ἄρτι δέ πρός ἑσπέρα ἐπί ὁ ἀνάκτορον ὁ βασιλεύς ἐλαύνω , ὕβρις ἐκ ὁ ἀναφανδά χράω Βύζαντες . καί τίς γύναιον σύν ὁ θυγάτριον εἰς τοσοῦτος ἀπόνοια ἐλαύνω , ὡς ὁ στέγος προκύπτω καί λίθος βάλλω κατά ὁ ἄναξ . ὅς καί ὁ ὑστεραῖος πρός ὁ Πραῖτωρ λαμβάνω δίκη μετά ὁ θυγάτριον ἀποτίνω , ἐπί τίς προάστειον πυρός γίγνομαι ἀνάλωμα , Ἀναράτας καλέω . τότε δή καί αὐτός ἐπιχωριάζω ὁ οὗτος γράφω Βυζάντιος , ἐπί λόγος συλλογή τε καί παίδευσις , μειράκιον εἰμί . Ἔφιππος τε ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρος βάδην εἶμι βλέπω διά ὁ Ἄστυ , καί απερικτυπεω ὁ τοσοῦτος ὕβρις πέλω , καί ὁ φρόνημα σταθηρός διασῴζω , καί ὡς μή τις ἐπισυμβαίνω καινός διάκειμαι , τέθηπα ὁ ἀκατάπληκτος ὁ ἀνήρ , ὅπως ἄτρεστος παρά ὁ δεινός ὁ ψυχή συντηρέω εὐγένεια . ἀλλά ὁ μέν στάσις ὁ νύξ ἐπέρχομαι διαλύω · ὁ δέ βασιλεύς καί ἄλλως μεγαλόφρων τε εἰμί , καί μή Εὔκολος εἴκω ὀργή , ὁ ὁ προτεραῖος εἰς αὐτός παρῳνάω παρά ὁ ἀστικός ἔργον μᾶλλον μέθη ἢ φορός ἄτακτος λαός λογίζομαι , ὁ λήθη παραπέμπω . αὖθις δέ πυρφόρος τριήρης ἀσφαλῶς ἑρματίζω , καί μυριοφόρος ὁλκάς στρατιώτης καί ὅπλον γεμίζω , εἰς Σικελία στέλλω , ὁ μέν ναυτικός Νικήτας ἐν Πατρίκιος τελέω , θεοφιλής καί σεβάσμιος ἄνθρωπος , εἰμί καί τομίας τυγχάνω , προχειρίζω στρατηγός · ὁ δέ ἱππικός παράταξις Μανουήλ , αὐτανέψιος αὐτός , ὁ ὁ Πατρικίων καί αὐτός ἀξίωμα διαπρέπω , ἀνήρ θερμουργός καί αὐθέκαστος , καί ἀπερίσκεπτος φορός εἴκω . ἐπεί δέ περαιόω ὁ Ἀδρίας ὁ Σικελία προσέχω , ὁ πορθμεῖον ἀποβαίνω εἰς φάλαγξ παρατάσσω , καί τοσοῦτος εὐετηρία ἀπολαύω παρά ὁ ἀρχή , ὡς αὐτοβοεί ὁ κλεινός καί περίπυστος Συράκουσαι αἱρέω καί Ἱμέρα , καί προσέτι Ταυρομένειον καί Λεοντῖνος ἀναιμωτί παρίστημι . ἀλλά γάρ οὐ μέλλω ὁ βάσκανος τύχη διά τέλος πλησίστιος αὐτός ἐπιπνέω , σφοδρός δέ καί ἄγριος ἀντιπνέω , ὑποβρύχιος ὁ πρᾶγμα τίθημι . δήλωσις δέ οὗτος ὁ λόγος ἤδη σαφῶς .