leo-diaconus.historia diakonos.89
δʹ . Ἐπεὶ δὲ πάντα τούτοις κατὰ γνώμην , ὥς γε ἐδόκει , ἐχώρει , τὸν Κουροπαλάτην ἐκάλουν περαιοῦσθαι τὸν Βόσπορον , καὶ καταίρειν ἐπὶ τὸ Βυζάντιον . ὁ δὲ , τῶν νυκτῶν ἀωρὶ νεὼς ἐπιβὰς καὶ τῇ ἀκροπόλει προσσχὼν , ἐκεῖθεν διά τινος πυλίδος ὑπὸ τὴν τοῦ ἁγίου Φωκᾶ τελεθούσης ἑστίαν , ἔνδον εἰσῄει τοῦ ἄστεος , τὴν τῆς ἡγεμονίας ἀρχὴν ἤδη κατέχειν ἐν ταῖς χερσὶν ὀνειροπολῶν . τῷ δὲ , ἀντὶ πορφυρίδος λαμπρᾶς , καὶ σκήπτρων χρυσῶν , καὶ τυραννίδος , ἣν ὡς μὴ ὤφελεν ἐμελέτησεν , ἐκτύφλωσιν πικρὰν καὶ ὑπερορίαν μακρὰν , καὶ δήμευσιν τῶν οἰκείων ἡ τύχη ἐσκαιωρεῖτο , ἐπιγελῶσά που τοῖς ἐλπιζομένοις τἀνδρὶ , ὡς οὐκ ἐν ἐχυρῷ κειμένοις , ἀλλ' εἰς τοὔμπαλιν αὐτῷ περιτρεπομένοις , καὶ χαλεπὴν τῶν ἀτυχημάτων ἐπικυλίνδουσι συμφοράν . ἄρτι γὰρ , ἐπείπερ κατ' οἶκόν τινος τῶν ὑπηρετουμένων αὐτῷ ἐν τοῖς τοῦ Σφορακίου μέρεσι καθῆστο , τοὺς συνωμότας συνελθεῖν ἐκδεχόμενος , εἷς τῶν ἐφεπομένων αὐτῷ , τῆς ἑστίας ὑπεξελθὼν , πρόσεισι τῶν συνήθων τινὶ , βασιλικῆς ἱστουργίας ὄντι μελεδωνῷ , τὴν τοῦ Κουροπαλάτου ἐνδημίαν μηνύων αὐτῷ , καὶ τὸ δρᾶμα ἀνακαλύπτων , καὶ προσλιπαρῶν συνάρασθαι αὑτοῖς μετὰ τοῦ τὴν ἱστουργικὴν αὐτουργοῦντος συστήματος . ὁ δὲ τὴν ταχίστην βοηθεῖν ἐπηγγέλλετο , καὶ ἀναστὰς ὡς τὸ περὶ αὑτὸν πλῆθος καλέσας ἀπῄει . παρὰ Λέοντα δὲ τὸν Πατρίκιον καὶ πλωΐμου Δρουγγάριον ἀφικόμενος , ὃς τότε παρὰ βασιλέως τὴν τοῦ Βυζαντίου ἐκεχείριστο πρόνοιαν , πάντα τούτῳ δηλοῖ · καὶ ὡς ὁ Κουροπαλάτης ἐκ τῆς ὑπερορίας ἀναχθεὶς , ἐπηλύτης τε ὢν , καὶ κατά τινα οἰκουρῶν ἑστίαν , ὅσον οὔπω βούλεται τυραννεῖν . ὁ δὲ τῷ ἀθρόῳ τῆς ἀγγελίας καταπλαγεὶς , εἶτ' αὖθις ἀνενεγκὼν ( ἦν δὲ σταθηρὸς ἐν περιστάσεσι , καὶ τὸ δέον δραστήριος ἐν ἀπόροις ἐξευρεῖν ) , τὸ περὶ αὑτὸν στῖφος ἀνειληφώς , ἐξαυτῆς τῇ οἰκίᾳ , καθ' ἣν ὁ Κουροπαλάτης κατήγετο , ἐπιτίθεται . ἐπεὶ δὲ ἔγνω τὸ καθ' αὑτὸν δρᾶμα κατάφωρον ὁ Κουροπαλάτης καὶ ἔκδηλον γεγονὸς , διά τινος παραθύρου μετὰ τοῦ υἱοῦ ὑπεκδὺς Νικηφόρου , ἐς τὸν θεῖον καὶ μέγαν καταφεύγει σηκὸν , ἱκέτης ἐλεεινὸς ἀντὶ σοβαροῦ τυράννου καὶ ἀλαζόνος ὁρώμενος . ὃν ἐκεῖθεν οἱ περὶ τὸν Δρουγγάριον ἀποσπάσαντες , εἰς ἀκάτιόν τε ἅμα τῷ υἱῷ Νικηφόρῳ ἐμβαλόντες , πρὸς τὴν λεγομένην Καλώνυμον νῆσον περιορίζουσι · κελεύσει τε βασιλικῇ αὖθις πρὸς τοῦ αὐτοκράτορος ἐκ Μυσίας ἐνηνεγμένῃ ἀμφοτέρους ἀποτυφλοῦσι , καὶ τὴν τούτων περιουσίαν δημεύουσιν .
Lemmas: δέ . ἐπεί δέ πᾶς οὗτος κατά γνώμη , ὅς γε δοκέω , χωρέω , ὁ Κουροπαλάτης καλέω περαιόω ὁ Βόσπορος , καί καταίρω ἐπί ὁ Βυζάντιον . ὁ δέ , ὁ νύξ ἀωρί ναός ἐπιβαίνω καί ὁ ἀκρόπολις προσέχω , ἐκεῖθεν διά τις πυλίς ὑπό ὁ ὁ ἅγιος Φωκᾶς τελέθω ἑστία , ἔνδον εἰσέρχομαι ὁ Ἄστυ , ὁ ὁ ἡγεμονία ἀρχή ἤδη καταχέω ἐν ὁ χείρ ὀνειροπολέω . ὁ δέ , ἀντί πορφυρίς λαμπρός , καί σκῆπτρον χρυσός , καί τυραννίς , ὅς ὡς μή ὀφείλω μελετάω , ἐκτύφλωσις πικρός καί ὑπερορία μακράν , καί δήμευσις ὁ οἰκέω ὁ τύχη σκαιωρέω , ἐπιγελάω ποῦ ὁ ἐλπίζω ἀνήρ , ὡς οὐ ἐν ὀχυρός κεῖμαι , ἀλλά εἰς ἔμπαλιν αὐτός περιτρέπω , καί χαλεπός ὁ ἀτύχημα ἐπικυλίνδομαι συμφορά . ἄρτι γάρ , ἐπεί κατά οἶκος τις ὁ ὑπηρετέω αὐτός ἐν ὁ ὁ σφορακιον μέρος κάθημαι , ὁ συνωμότης συνέρχομαι ἐκδέχομαι , εἷς ὁ ἐφέπω αὐτός , ὁ ἑστία ὑπεξέρχομαι , πρόσειμι ὁ συνήθης τις , βασιλικός ἱστουργία εἰμί μελεδωνός , ὁ ὁ Κουροπαλάτης ἐνδημία μηνύω αὐτός , καί ὁ δρᾶμα ἀνακαλύπτω , καί προσλιπαρέω συναίρω ἑαυτοῦ μετά ὁ ὁ ἱστουργικός αὐτουργέω σύστημα . ὁ δέ ὁ ταχύς βοηθέω ἐπαγγέλλω , καί ἀνίστημι ὡς ὁ περί ἑαυτοῦ πλῆθος καλέω ἄπειμι . παρά Λέων δέ ὁ Πατρίκιος καί πλώϊμος δρουγγάριος ἀφικνέομαι , ὅς τότε παρά βασιλεύς ὁ ὁ Βυζάντιον χειρίζω πρόνοια , πᾶς οὗτος δηλόω · καί ὡς ὁ Κουροπαλάτης ἐκ ὁ ὑπερορία ἀνάγω , ἐπηλύτης τε εἰμί , καί κατά τις οἰκουρέω ἑστία , ὅσος οὔπω βούλομαι τυραννέω . ὁ δέ ὁ ἀθρόος ὁ ἀγγελία καταπλάσσω , εἶτα αὖθις ἀναφέρω ( εἰμί δέ σταθερός ἐν περίστασις , καί ὁ δήω δραστήριος ἐν ἄπορος ἐξευρίσκω ) , ὁ περί ἑαυτοῦ στῖφος ἀναλαμβάνω , ἐξαυτῆς ὁ οἰκίον , κατά ὅς ὁ Κουροπαλάτης κατάγω , ἐπιτίθημι . ἐπεί δέ γιγνώσκω ὁ κατά ἑαυτοῦ δρᾶμα κατάφωρος ὁ Κουροπαλάτης καί ἔκδηλος γίγνομαι , διά τις παράθυρο μετά ὁ υἱός ὑπεκδύομαι Νικηφόρου , εἰς ὁ θέω καί μέγας καταφεύγω σηκός , ἱκέτης ἐλεεινός ἀντί σοβαρός τύραννος καί ἀλαζών ὁράω . ὅς ἐκεῖθεν ὁ περί ὁ δρουγγάριος ἀποσπάω , εἰς ἀκάτιον τε ἅμα ὁ υἱός Νικηφόρος ἐμβάλλω , πρός ὁ λέγω Καλώνυμος νῆσος περιορίζω · κελεύω τε βασιλικός αὖθις πρός ὁ αὐτοκράτωρ ἐκ Μυσία φέρω ἀμφότερος ἀποτυφλόω , καί ὁ οὗτος περιουσία δημεύω .