leo-diaconus.historia diakonos.8
ζʹ . Εἶπεν ὁ στρατηγὸς , καὶ δῆτα τὸ στράτευμα ἀνεθάῤῥησέ τε , καὶ ἐπεκρότησε , καὶ τῶν κουλεῶν τὰ ξίφη σπασάμενον , αὐθόρμητον ἦν ἕπεσθαι τούτῳ , καὶ πειθαρχεῖν , ὅποι καὶ βούλοιτο . ὁ δὲ ἀτρεμεῖν τέως καὶ ἠρεμεῖν διεκέλευεν , ἕως ἂν αὐτὸς ἐπισκήψῃ ἔργου ἔχεσθαι , ὁπηνίκα καὶ δεῖ . ἄρτι δὲ τῶν νυκτῶν ἀωρὶ τὸ νεανικὸν καὶ ἀκμαῖον διακριδὸν τοῦ στρατοῦ προσεταιρισάμενος , ἡσυχῇ ὑπεξῄει τοῦ χάρακος , ὡς μὴ αἴσθοιντο τὴν τούτων οἱ βάρβαροι ἄπαρσιν , καὶ δεινόν τι τῇ καταλειφθείσῃ στρατιᾷ σκαιωρήσοιντο . ἐξελθὼν δὲ τοῦ χάρακος , καὶ μέρος τῆς χώρας καταδραμὼν , ἐπεὶ πρὸς τῶν ἐζωγρημένων ἀνέμαθεν , ἐπί τι γεώλοφον στρατιὰν βαρβάρων ὡσεὶ μυριάδων τεττάρων ἀθροίζεσθαι , ὡς ἂν ἐξ ἐφόδου ἀπροόπτως τοῖς Ρωμαίοις ἐπέλθῃ , καὶ τῆς τε νήσου τούτους ἀπελάσῃ , καὶ τοὺς σφετέρους τῆς τοῦ ἄστεος ἀπαλλάξῃ καθείρξεως . τούτων ἀκηκοὼς ὁ στρατηγὸς καὶ τὸν ἐφεπόμενον τῶν λογάδων στρατὸν πανημέριον διαναπαύσας , πρὸς ἑσπέραν βαθεῖαν ἀπάρας καὶ ἡγεμόνας τῶν τόπων ἰθαγενεῖς ἄνδρας ἀνειληφώς , ἐπεὶ καὶ τὸ σεληναῖον φῶς ὑπέλαμπε , πεπληρωμένης τῆς μήνης οὔσης , συντείνων ἔσπευδε , μηδὲν τάχους ἀνίεισι · καὶ δὴ κυκλόθεν τὸν γεώλοφον περιεστοίχισεν , ἵνα βαθὺν οἱ βάρβαροι ὕπνον ἐκάθευδον . κἄπειτα τὰς σάλπιγγας ἐπηχῆσαι καὶ τὰ τύμπανα παταγῆσαι ἐγκελευσάμενος , διὰ τοῦ γεωλόφου ἐχώρει . οἱ δὲ βάρβαροι , τὸν ψόφον τῶν ὅπλων αἰσθόμενοι , ψιλοὶ καὶ ἀπαράσκευοι ὄντες , καὶ τῷ ἀπροόπτῳ τῆς ἐφόδου καταπλαγέντες , εἰς φυγαδείαν ἀπέκλιναν . ἀλλ' οὐκ ἦν ἀπαλλάξαι , τῆς ὑπωρείας ἁπάσης κατεχομένης τῇ Ρωμαϊκῇ φάλαγγι . ἀκονιτὶ οὖν ἐν μικρᾷ χρόνου ῥοπῇ τὸ τῶν τεττάρων μυριάδων τῶν βαρβάρων ἡβηδὸν παραπώλετο πλῆθος , ἔργον γεγονὸς αἰχμῆς Ρωμαϊκῆς . ἀλλὰ τῷ τοιούτῳ καινῷ τροπαίῳ ἕτερον ὁ στρατηγὸς ἐξήρτυε τρόπαιον . τοῦ γὰρ πεσόντος πλήθους τὰς κάρας ἐκτεμεῖν διωρίσατο , καὶ ταύτας ταῖς πήραις ἐνθέντας μετακομίσαι πρὸς τὸ στρατόπεδον · μισθὸν δὲ τῷ κάραν κομίζοντι δίδοσθαι διεβεβαιοῦτο ἀργύριον . τοῦτο τὸ δόγμα ἀσμένως δεξάμενος ὁ στρατὸς , καὶ μάλιστα τὸ τῶν Ἀρμενίων στίφος , τὰ βαρβαρικὰ ἐναπέτεμε κάρηνα καὶ ταῖς πήραις ἀπέθεντο . ἐννύχιόν τε ὁ στρατηγὸς ἀφίκετο κατὰ τὸ στρατόπεδον .
Lemmas: γῆ . εἶπον ὁ στρατηγός , καί δῆτα ὁ στράτευμα ἀνεθάῤῥησέ τε , καί ἐπικροτέω , καί ὁ κολεός ὁ ξίφος σπάω , αὐθόρμητος εἰμί ἕπω οὗτος , καί πειθαρχέω , ὅποι καί βούλομαι . ὁ δέ ἀτρεμέω τέως καί ἠρεμέω διακελεύω , ἠώς εἄν αὐτός ἐπισκήπτω ἔργον ἔχω , ὁπηνίκα καί δεῖ . ἄρτι δέ ὁ νύξ ἀωρί ὁ νεανικός καί ἀκμαῖος διακριδόν ὁ στρατός προσεταιρίζομαι , ἡσυχῇ ὑπεξέρχομαι ὁ χάραξ , ὡς μή αἰσθάνομαι ὁ οὗτος ὁ βάρβαρος ἄπαρσις , καί δεινός τίς ὁ καταλείπω στρατιά σκαιωρέω . ἐξέρχομαι δέ ὁ χάραξ , καί μέρος ὁ χώρα κατατρέχω , ἐπεί πρός ὁ ζωγρέω ἀναμανθάνω , ἐπί τίς γεώλοφος στρατία βάρβαρος ὡσεί μυριάς τέσσαρες ἀθροίζω , ὡς εἄν ἐκ ἔφοδος ἀπρόοπτος ὁ Ῥωμαῖος ἐπέρχομαι , καί ὁ τε νῆσος οὗτος ἀπελαύνω , καί ὁ σφέτερος ὁ ὁ Ἄστυ ἀπαλλάσσω κάθειρξις . οὗτος ἀκούω ὁ στρατηγός καί ὁ ἐφέπω ὁ λογάς στρατός πανημέριος διαναπαύομαι , πρός ἑσπέρα βαθύς ἀπαίρω καί ἡγεμών ὁ τόπος ἰθαγενής ἀνήρ ἀναλαμβάνω , ἐπεί καί ὁ σεληναῖος φάος ὑπολάμπω , πληρόω ὁ μήνη εἰμί , συντείνω σπεύδω , μηδείς τάχος ἀνίημι · καί δή κυκλόθεν ὁ γεώλοφος περιστοιχίζω , ἵνα βαθύς ὁ βάρβαρος ὕπνος καθεύδω . ἔπειτα ὁ σάλπιγξ ἐπηχέω καί ὁ τύμπανον παταγέω ἐγκελεύω , διά ὁ γεώλοφος χωρέω . ὁ δέ βάρβαρος , ὁ ψόφος ὁ ὅπλον αἰσθάνομαι , ψιλός καί ἀπαράσκευος εἰμί , καί ὁ ἀπρόοπτος ὁ ἔφοδος καταπλάσσω , εἰς φυγαδεία ἀποκλίνω . ἀλλά οὐ εἰμί ἀπαλλάσσω , ὁ ὑπώρεια ἅπας κατέχω ὁ ρωμαϊκός φάλαγξ . ἀκονιτί οὖν ἐν μικρός χρόνος ῥοπή ὁ ὁ τέσσαρες μυριάς ὁ βάρβαρος ἡβηδόν παραπόλλυμι πλῆθος , ἔργον γίγνομαι αἰχμή ρωμαϊκός . ἀλλά ὁ τοιοῦτος καινός τρόπαιον ἕτερος ὁ στρατηγός ἐξαρτύω τρόπαιον . ὁ γάρ πίπτω πλῆθος ὁ Κάρ ἐκτέμνω διορίζω , καί οὗτος ὁ πήρα ἐντίθημι μετακομίζω πρός ὁ στρατόπεδον · μισθός δέ ὁ κάρα κομίζω δίδωμι διαβεβαιόομαι ἀργύριον . οὗτος ὁ δόγμα ἄσμενος δέχομαι ὁ στρατός , καί μάλιστα ὁ ὁ Ἀρμένιος στίφος , ὁ βαρβαρικός ἐναποτέμνω κάρηνον καί ὁ πήρα ἀποτίθημι . ἐννύχιος τε ὁ στρατηγός ἀφικνέομαι κατά ὁ στρατόπεδον .