leo-diaconus.historia diakonos.72
ϛʹ . Ἤδη δὲ τῆς ἡμέρας σταθερῶς διαυγαζούσης , τοῦ ἵππου ἐπιβῆναι καὶ διϊέναι τὸ στράτευμα , ἐρεῖσαί τε τοῖς πεδίλοις τὸν ὀφθαλμόν . ἐρείσαντι δὲ φαντασίαν γενέσθαι ἀλλόκοτον . δόξαι γὰρ οὐκ ἐρυθρὰ ταῦτα τυγχάνειν , ἀκραιφνῶς δὲ μελεμβαφῆ . ἐρέσθαι τε τοὺς ἀμφ' αὐτὸν , ἀνθ' ὅτου τὸν τοσοῦτον πλάνον καθυποσταῖεν , καὶ μὴ τὰ τῆς βασιλείας , ἀλλ' ἰδιωτικὰ , αὐτῷ ἐπορέξειεν πέδιλα . τοὺς δὲ ἀποκρίνασθαι , τὰ κοκκοβαφῆ πέλειν , αὐτῷ δὲ ταῦτα κατανοεῖν ἀκριβῶς συνεβούλευον . τὸν δὲ ἐπιβαλεῖν τούτοις τὸν ὀφθαλμὸν , καὶ ἐρυθρὰ ταῦτα καταμαθεῖν , καθάπερ ἐτέλουν ἀνέκαθεν . τοῦτο δεύτερον ἀπαίσιον οἰωνὸν ὁ Φωκᾶς λογισάμενος τὸ τεράστιον , ὁρῶν δὲ καὶ τὴν στρατιὰν αὑτοῦ διϊσταμένην καὶ ἀφηνιάζουσαν , ἔγνω παντὶ τρόπῳ διασώζειν ἑαυτόν . μέσων οὖν τῶν νυκτῶν τῶν οἰκειοτάτων τριακοσίους ἐς τὸ ἀσφαλὲς ὡπλισμένους ἀνειληφώς , λάθρα τοῦ χάρακος ἔξεισι , καὶ τὴν ἐπὶ τὸ τῶν Τυράννων φρούριον ἄγουσαν , ὃ Ἀντιγοὺς κέκληται , ᾔει · ὅπερ , τὸ τῆς τύχης παλίμβολον ὑφορώμενος , ἐκ πολλοῦ ἐκρατύνατο , σῖτον ἐν αὐτῷ καὶ παντοδαπὴν χιλὸν ἐπιδαψιλευσάμενος . ὁ δὲ χῶρος , ἵνα τῷ Φωκᾷ Βάρδᾳ ὁ συνασπισμὸς διαλέλυτο , Βαρδάηττα ἐκαλεῖτο ἀνέκαθεν . Βάρδας δὲ ὁ στρατηλάτης , τὸν δρασμὸν διαγνοὺς τοῦ Φωκᾶ , συνάμα λογάσιν ἐξιππασάμενος , ἔθει διώκων . ἀλλ' αὐτοῦ μὲν διήμαρτεν , ἤδη τῷ φρουρίῳ ἀνασωθέντος · τῶν δὲ τούτου συνωμοτῶν ὅσους ζωγρίας εἴληφε , τῶν ὀφθαλμῶν ἀπεστέρησε , προστεταγμένον πρὸς βασιλέως ἔχων αὐτό . λέγεται δὲ τὸ χωρίον , ἵνα τοῖς ἀθλίοις τὸ τοιοῦτον συνέβη ἀτύχημα , Τυφλοβιβάρια ὀνομάζεσθαι . ἔμοιγε οὖν ἔπεισι θαυμάζειν , ὅπως ἐξ ἐπιπνοίας τινὸς οἱ πάλαι κινούμενοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως προσηκόντως καὶ καταλλήλως τὰς προσηγορίας τοῖς τόποις ἐτίθεσαν . ἐπεὶ λέγεται καὶ Λέοντα τὸν Φωκᾶν , τὸν πρὸς πάππου θεῖον τοῦ Βάρδα , τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκκοπῆναι ἀνηλεῶς , ὀνομάζεσθαι δὲ τὸν χῶρον , καθ' ὃν τὴν τοιαύτην ὑπέστη ποινὴν , Ὠηλέοντα , πρὸς δὲ τῆς ἀγροικικῆς ἰδιωτείας κεκλῆσθαι Γωλέοντα . ἀλλὰ τὰ μὲν τῶν τίσεων χωρία τοιαύτας ἀνέκαθεν τὰς ἐπωνυμίας εἰλήφεσαν . οὐ παρέλκον δὲ ἴσως δόξει τὸ καὶ τὸν τρόπον τῆς τοῦ Λέοντος ἐκτυφλώσεως κατὰ παραδρομὴν ἐξειπεῖν .
Lemmas: ϛυʹ . ἤδη δέ ὁ ἡμέρα σταθερός διαυγάζω , ὁ ἵππος ἐπιβαίνω καί δίειμι ὁ στράτευμα , ἐρείδω τε ὁ πέδιλον ὁ ὀφθαλμός . ἐρείδω δέ φαντασία γίγνομαι ἀλλόκοτος . δόξα γάρ οὐ ἐρυθρός οὗτος τυγχάνω , ἀκραιφνής δέ μελεμβαφής . ἔρομαι τε ὁ ἀμφι αὐτός , ἀντί ὅστις ὁ τοσοῦτος πλάνος καθυποιστημι , καί μή ὁ ὁ βασίλεια , ἀλλά ἰδιωτικός , αὐτός επορεζω πέδιλον . ὁ δέ ἀποκρίνω , ὁ κοκκοβαφής πέλω , αὐτός δέ οὗτος κατανοέω ἀκριβῶς συμβουλεύω . ὁ δέ ἐπιβάλλω οὗτος ὁ ὀφθαλμός , καί ἐρυθρός οὗτος καταμανθάνω , καθάπερ τελέω ἀνέκαθεν . οὗτος δύο ἀπαίσιος οἰωνός ὁ Φωκᾶς λογίζομαι ὁ τεράστιος , ὁράω δέ καί ὁ στρατία αὐτός διΐστημι καί ἀφηνιάζω , γιγνώσκω πᾶς τρόπος διασῴζω ἑαυτοῦ . μέσος οὖν ὁ νύξ ὁ οἰκεῖος τριακόσιοι εἰς ὁ ἀσφαλής ὁπλίζω ἀναλαμβάνω , λάθρῃ ὁ χάραξ ἔξειμι , καί ὁ ἐπί ὁ ὁ Τύραννος φρούριον ἄγω , ὅς Ἀντιγοὺς καλέω , ἔρχομαι · ὅσπερ , ὁ ὁ τυγχάνω παλίμβολος ὑφοράω , ἐκ πολύς κρατύνω , σῖτος ἐν αὐτός καί παντοδαπός χιλός ἐπιδαψιλεύω . ὁ δέ χῶρος , ἵνα ὁ Φωκᾶς Βάρδα ὁ συνασπισμός διαλύω , Βαρδάηττα καλέω ἀνέκαθεν . Βάρδας δέ ὁ στρατηλάτης , ὁ δρασμός διαγιγνώσκω ὁ Φωκᾶς , συνάμα λογάς ἐξιππάζομαι , ἔθος διώκω . ἀλλά αὐτός μέν διαμαρτάνω , ἤδη ὁ φρούριον ἀνασῴζω · ὁ δέ οὗτος συνωμότης ὅσος ζωγρίας λαμβάνω , ὁ ὀφθαλμός ἀποστερέω , προστάσσω πρός βασιλεύς ἔχω αὐτός . λέγω δέ ὁ χωρίον , ἵνα ὁ ἄθλιος ὁ τοιοῦτος συμβαίνω ἀτύχημα , τυφλοβιβαρι ὀνομάζω . ἐγώ οὖν ἔπειμι θαυμάζω , ὅπως ἐκ ἐπίπνοια τις ὁ πάλαι κινέω ἄνθρωπος ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις προσήκω καί κατάλληλος ὁ προσηγορία ὁ τόπος τίθημι . ἐπεί λέγω καί Λέων ὁ Φωκᾶς , ὁ πρός πάππος θέω ὁ Βάρδα , ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω ἀνηλεής , ὀνομάζω δέ ὁ χῶρος , κατά ὅς ὁ τοιοῦτος ὑφίστημι ποινή , ωηλεοειντα , πρός δέ ὁ ἀγροικικός ἰδιωτεία καλέω γωλεοειντα . ἀλλά ὁ μέν ὁ τίσις χωρίον τοιοῦτος ἀνέκαθεν ὁ ἐπωνυμία λαμβάνω . οὖον παρέλκω δέ ἴσως δοκέω ὁ καί ὁ τρόπος ὁ ὁ Λέων ἐκτύφλωσις κατά παραδρομή ἐξεῖπον .