leo-diaconus.historia diakonos.74
ηʹ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτως . Φωκᾷ δὲ ἐπειγομένῳ τηνικαῦτα ἐπὶ τὸ φρούριον , καὶ οὐραγοῦντι τῶν ἀμφ' αὑτὸν , τῶν ἐπιτιθεμένων αὐτῷ τις ἐξιππασάμενος , θρασὺς καὶ ἀγέρωχος , ἐπῄει , ἐπανατείνων τὸ ξίφος μετ' ἀπειλῶν , καὶ πλήττειν ἐπιχειρῶν . ὁ δὲ ἀπαλλάττεσθαι τὴν ταχίστην παρῄνει , τὰς κατασχούσας αὐτὸν τύχας εὐλαβηθέντα . δεῖν δὲ , θνητὸν ὄντα , τὸ ἄστατον πάντως ὑφορᾶσθαι τῶν πραγμάτων καὶ ἄπιστον , καὶ μὴ προστιθέναι κακοδαιμονοῦντος ἀνδρὸς τοῖς ἀλγήμασιν ἄλγημα . ἀρκεῖν γὰρ τὰ περιστοιχήσαντα τοῦτον δεινὰ , ἅτινα εἰς τοῦτο δυσπραγίας αὐτὸν περιήλασαν , ὡς φυγάδα νῦν καθορᾶσθαι τὸν τῆς Ρωμαϊκῆς κατάρξαντα στρατιᾶς . ὁ δὲ , ὕθλον τηνάλλως τοὺς τοιούτους λόγους τιθέμενος , πλησιέστερον ᾔει , πλήττειν πειρώμενος . ὁ δὲ Βάρδας , τὴν παρῃωρημένην κορύνην μεταχειρισάμενος , αἰφνίδιόν τε συστραφεὶς , κατὰ τῆς κόρυθος παίει τὸν ἄνθρωπον · ὁ δὲ , αὐτῇ κυνῇ κατεαγεὶς τὸ κρανίον , ἄναυδος τῇ γῇ προσαράσσεται · καὶ οὕτως ἐς τὸ φρούριον ὁ Φωκᾶς διασώζεται . Βάρδας δὲ , ὁ στρατηλάτης καὶ Μάγιστρος , τὸ φρούριον κυκλωσάμενος , παρῄνει τῷ Φωκᾷ Βάρδᾳ , τὴν εὐμένειαν τοῦ κρατοῦντος αἰτήσασθαι , καὶ τοῦ τειχίου κατιέναι ὡς τάχιστα . ὁ δὲ , ἐπεὶ ἐς ἀμηχανίαν ἐσχάτην καὶ δεινὴν ἀπορίαν συνείληπτο , πολλὰ γνωματεύσας καὶ λογισάμενος , ἔγνω ἐνδοῦναι τῇ τύχῃ , καὶ εἶξαι τοῖς κρατοῦσιν , εἰ ἀπάθειαν αὑτοῦ τε καὶ τῶν φιλτάτων λήψοιτο . παραυτίκα οὖν πίστεις ἐξαιτησάμενος , ὡς οὐδέν τι τῶν ἀηδῶν πείσεται , καὶ ταύτας πρὸς τοῦ Σκληροῦ εἰληφώς , κάτεισι τοῦ φρουρίου σὺν γυναικὶ καὶ τέκνοις . ὁ δὲ τούτους δεξάμενος ἀλύπως ἐφρούρει , ἀναφέρει τὰ ξυναχθέντα πρὸς βασιλέα , ἐρόμενος ὅ,τι δεῖ καὶ ποιεῖν . ὁ δὲ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης ἐδήλου , τὸν μὲν τοῦ Φωκᾶ Βάρδαν , κληρικὸν ἀποκαρέντα , ἅμα συζύγῳ καὶ τέκνοις ἐν τῇ νήσῳ Χίῳ περιορίσαι · αὐτὸν δὲ , τὰς δυνάμεις ἀνειληφότα , ἐς τὴν Εὐρώπην διὰ τοῦ Ἑλλησπόντου διαπερᾷν , χειμεριοῦντα πρὸς τὰ ἐκεῖσε χειμάδια · ὡς , ἦρος εὐθὺς ἐπιγινομένου , καὶ αὐτὸν βασιλέα μετὰ τῶν ὑπασπιστῶν ἐκστρατεῦσαι κατὰ Σκυθῶν · μηδὲ γὰρ τὴν τούτων ἀκάθεκτον ὕβριν καρτερῆσαι λοιπόν .
Lemmas: ἤ . ἀλλά οὗτος μέν οὕτως . Φωκᾶς δέ ἐπείγω τηνικαῦτα ἐπί ὁ φρούριον , καί οὐραγέω ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ , ὁ ἐπιτίθημι αὐτός τις ἐξιππάζομαι , θρασύς καί ἀγέρωχος , ἔπειμι , ἐπανατείνω ὁ ξίφος μετά ἀπειλέω , καί πλήσσω ἐπιχειρέω . ὁ δέ ἀπαλλάσσω ὁ ταχύς παραινέω , ὁ κατέχω αὐτός Τύχη εὐλαβέομαι . δήω δέ , θνητός εἰμί , ὁ ἄστατος πάντως ὑφοράω ὁ πρᾶγμα καί ἄπιστος , καί μή προστίθημι κακοδαιμονάω ἀνήρ ὁ ἄλγημα ἄλγημα . ἀρκέω γάρ ὁ περιστοιχέω οὗτος δεινός , ὅστις εἰς οὗτος δυσπραγία αὐτός περιελαύνω , ὡς φυγάς νῦν καθοράω ὁ ὁ ρωμαϊκός κατάρχω στρατιά . ὁ δέ , ὕθλος τηνάλλως ὁ τοιοῦτος λόγος τίθημι , πλήσιος ἔρχομαι , πλήσσω πειράω . ὁ δέ Βάρδας , ὁ παροράω κορύνη μεταχειρίζω , αἰφνίδιος τε συστρέφω , κατά ὁ κόρυς παίω ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ , αὐτός κυνέω κατάγνυμι ὁ κρανίον , ἄναυδος ὁ γῆ προσαράσσω · καί οὕτως εἰς ὁ φρούριον ὁ Φωκᾶς διασῴζω . Βάρδας δέ , ὁ στρατηλάτης καί Μάγιστρος , ὁ φρούριον κυκλόω , παραινέω ὁ Φωκᾶς Βάρδα , ὁ εὐμένεια ὁ κράτος αἰτέω , καί ὁ Τείχιον κατέρχομαι ὡς ταχύς . ὁ δέ , ἐπεί εἰς ἀμηχανία ἔσχατος καί δεινός ἀπορία συλλαμβάνω , πολύς γνωματεύω καί λογίζομαι , γιγνώσκω ἐνδίδωμι ὁ τυγχάνω , καί ἔοικα ὁ κρατέω , εἰμί ἀπάθεια αὐτός τε καί ὁ φίλος λαμβάνω . παραυτίκα οὖν πίστις ἐξαιτέω , ὡς οὐδείς τίς ὁ ἀηδής πείθω , καί οὗτος πρός ὁ σκληρός λαμβάνω , κατέρχομαι ὁ φρούριον σύν γυνή καί τέκνον . ὁ δέ οὗτος δέχομαι ἄλυπος φρουρέω , ἀναφέρω ὁ συνάγω πρός βασιλεύς , ἔρομαι ὅστις δεῖ καί ποιέω . ὁ δέ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης δηλόω , ὁ μέν ὁ Φωκᾶς Βάρδα , κληρικός ἀποκείρω , ἅμα σύζυγος καί τέκνον ἐν ὁ νῆσος Χίος περιορίζω · αὐτός δέ , ὁ δύναμις ἀναλαμβάνω , εἰς ὁ Εὐρώπη διά ὁ Ἑλλήσποντος διαπεράω , χειμερίζω πρός ὁ ἐκεῖσε χειμάδιον · ὡς , ἔαρ εὐθύς ἐπιγίγνομαι , καί αὐτός βασιλεύς μετά ὁ ὑπασπιστής ἐκστρατεύω κατά Σκύθης · μηδέ γάρ ὁ οὗτος ἀκάθεκτος ὕβρις καρτερέω λοιπός .