leo-diaconus.historia diakonos.6
εʹ . Οὕτω διαλύοντι τούτῳ καὶ γνωματεύοντι ( ἦν γὰρ ἀγχίνους τε καὶ δραστήριος , ἐννοῆσαί τε τὸ ξυνοῖσον καὶ εἰς πέρας ἀγαγεῖν πάντων , ὧν ἴσμεν , ἐπηβολώτατος , σώφρων τε καὶ μὴ εἴκων ἡδοναῖς · καὶ προσέτι δεινὸς τοὺς καιροὺς καὶ τὰ πράγματα εἰς δέον μεταχειρίσασθαι , τὴν μέντοι ἰσχὺν καὶ ῥώμην ἀκαταγώνιστος · λέγεται γὰρ πρωταγωνιστοῦ τινος τῶν ἀλκιμωτάτων βαρβάρων ἀντικαταστάντος αὐτῷ ποτε , τὸ δόρυ κατὰ τῶν στέρνων τὸν Νικηφόρον ἰθύναντα καὶ ἀμφοτέραις ὠσάμενον , οὕτω γενέσθαι σφοδρὰν τὴν ἀντέρεισιν , ὡς καὶ διαμπερὲς τὸ δόρυ διελθεῖν , καὶ ἄμφω διατεμεῖν τὰ μέρη τοῦ θώρακος ) , ἔννοια γοῦν ἐπῆλθεν αὐτῷ , κύκλῳ τὸ ἄστυ περιελθεῖν καὶ ἐς τὸ ἀκριβὲς τοῦτο κατασκοπῆσαι , ἵνα ὅποι παρείκοι προσαγάγῃ τὸν πόλεμον . περιελθὼν οὖν καὶ τὴν ἄλλως δυσέμβολον πεφυκὸς ἰδὼν καὶ δυσπρόσοδον · ἐκ τοῦ θατέρου μὲν γὰρ πλευροῦ τὴν θάλατταν εἶχε φρουρὰν ἀσφαλῆ , κατὰ θάτερον δὲ ἐπ' ἀγχωμάλου καὶ ἰσοπέδου λίθου ἠρήρειστο , ἐφ' ᾗ τὰ γεῖσα τεθεμελίωτο , τό τε δόμημα καινόν τι προὐβάλλετο καὶ ἀλλόκοτον · ἐκ χοὸς γὰρ καὶ τριχῶν αἰγείων καὶ ὑείων συντεθειμένων καὶ ἐπιεικῶς συμπεπιλημένων ᾠκοδόμητο · εὖρός τε τοσοῦτον ἔφερεν , ὅσον ἁμάξας δύο εὐπετῶς ἔχειν κατὰ τῶν ἐπάλξεων ἐναλλὰξ διοδεύειν περίδρομον , ἐς ὕψος τε ἀποχρώντως ἦρτο · καὶ προσέτι ταφρεῖαι δύο ἐς εὖρος ὅτι μάλιστα καὶ βάθος ἱκνούμεναι πέριξ αὐτοῦ ὠρωρύχατο . τοῦτο ἐχυρὸν , ᾗπερ εἴρηται , καὶ δυσάλωτον ἀτεχνῶς καταμαθὼν , τοιοῦτόν τι ἀντιτεχνάζεται . ἀπὸ τῆς πρὸς νότον τετραμμένης ῥηγμῖνος ἀρξάμενος οἰκοδομεῖν μέχρι τῆς ἐπὶ θάτερα ἠϊόνος , τὸ διῆκον τῆς χέρσου ἑρκίῳ διατειχίζει , καὶ πρὸς πόντον τὸ τῶν Κρητῶν ἄστυ καθείργνυσιν , ὡς μὴ ἔχοιεν εὐπετῶς τῇ χέρσῳ προσεπιβαίνειν οἱ βάρβαροι , ὅτε καὶ βούλοιντο , ἐπ' αὐτῷ δὲ κεῖσθαι , πολεμητέα εἶναι , καὶ μὴ , ὁπότε καὶ τοῦτο δοκεῖ . τὸ τοιοῦτον δὴ τειχίον θᾶττον συμπεράνας ὁ Νικηφόρος , ἐφ' ἕτερον ἠπείγετο τρόπαιον , ὅπερ ὁ λόγος αὐτίκα δηλώσει . παρὰ τὴν στρατήγιον σκηνὴν τοὺς ἐν τέλει συγκαλεσάμενος , καὶ γεγωνοτέρᾳ χρησάμενος τῇ φωνῇ , ἔλεξε τοιάδε ·
Lemmas: εἰ . οὕτως διαλύω οὗτος καί γνωματεύω ( εἰμί γάρ ἀγχίνοος τε καί δραστήριος , ἐννοέω τε ὁ συμφέρω καί εἰς πέρας ἄγω πᾶς , ὅς οἶδα , ἐπήβολος , σώφρων τε καί μή εἴκω ἡδονή · καί προσέτι δεινός ὁ καιρός καί ὁ πρᾶγμα εἰς δήω μεταχειρίζω , ὁ μέντοι ἰσχύς καί ῥώμη ἀκαταγώνιστος · λέγω γάρ πρωταγωνιστής τις ὁ ἄλκιμος βάρβαρος ἀντικαθίστημι αὐτός ποτός , ὁ δόρυ κατά ὁ στέρνον ὁ Νικηφόρος ἰθύναντα καί ἀμφότερος ὠθέω , οὗτος γίγνομαι σφοδρός ὁ ἀντέρεισις , ὡς καί διαμπερές ὁ δόρυ διέρχομαι , καί ἄμφω διατέμνω ὁ μέρος ὁ θώραξ ) , ἔννοια γοῦν ἐπέρχομαι αὐτός , κύκλος ὁ Ἄστυ περιέρχομαι καί εἰς ὁ ἀκριβής οὗτος κατασκοπέω , ἵνα ὅποι παρίημι προσάγω ὁ πόλεμος . περιέρχομαι οὖν καί ὁ ἄλλως δυσέμβολος φύω εἶδον καί δυσπρόσοδος · ἐκ ὁ θατέρου μέν γάρ πλευρόν ὁ θάλασσα ἔχω φρουρά ἀσφαλής , κατά ἕτερος δέ ἐπί ἀγχώμαλος καί ἰσόπεδον λίθος ἐρείδω , ἐπί ὅς ὁ γεῖσον θεμελιόω , ὁ τε δόμημα καινός τίς προβάλλω καί ἀλλόκοτος · ἐκ χοῦς γάρ καί θρίξ αἴγειος καί ὕειος συντίθημι καί ἐπιεικής συμπιλέω οἰκοδομέω · εὖρος τε τοσοῦτος φέρω , ὅσος ἅμαξα δύο εὐπετής ἔχω κατά ὁ ἔπαλξις ἐναλλάξ διοδεύω περίδρομος , εἰς ὕψος τε ἀποχρώντως αἴρω · καί προσέτι ταφρεία δύο εἰς εὖρος ὅτι μάλιστα καί βάθος ἱκνέομαι πέριξ αὐτός ὀρύσσω . οὗτος ἐχυρός , ὅσπερ εἴρω , καί δυσάλωτος ἄτεχνος καταμανθάνω , τοιοῦτος τίς ἀντιτεχνάζω . ἀπό ὁ πρός νότος τρέπω ῥηγμίν ἄρχω οἰκοδομέω μέχρι ὁ ἐπί ἕτερος ἠϊών , ὁ διήκω ὁ χέρσος ἑρκίον διατειχίζω , καί πρός πόντος ὁ ὁ Κρής Ἄστυ κατείργνυμι , ὡς μή ἔχω εὐπετής ὁ χέρσος προσεπιβαίνω ὁ βάρβαρος , ὅτε καί βούλομαι , ἐπί αὐτός δέ κεῖμαι , πολεμητέος εἰμί , καί μή , ὁπότε καί οὗτος δοκέω . ὁ τοιοῦτος δή τειχίον ταχύς συμπεραίνω ὁ Νικηφόρος , ἐπί ἕτερος ἐπείγω τρόπαιον , ὅσπερ ὁ λόγος αὐτίκα δήλωσις . παρά ὁ στρατήγιον σκηνή ὁ ἐν τέλος συγκαλέω , καί γεγωνός χράω ὁ φωνή , λέγω τοιόσδε ·