leo-diaconus.historia diakonos.97
ιβʹ . Ὁ δὲ Σφενδοσθλάβος , τὸ Δορύστολον ἀπολιπὼν καὶ τοὺς αἰχμαλώτους προσεπιδοὺς κατὰ τὰς σπονδὰς , ἀπέπλει μετὰ τῶν περιλειφθέντων ἑταίρων , ἐπὶ τὴν πατρίδα ἰέμενος . Πατζινάκαι δὲ παρὰ τὸν ἀπόπλουν ἐλλοχήσαντες , ἔθνος νομαδικὸν τοῦτο καὶ πολυάνθρωπον , φθειροφάγον τε καὶ φερέοικον , ἐπ' ἀμαξῶν ὡς τὰ πολλὰ βιωτεῦον , σχεδὸν διέφθειραν ἅπαντας , καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Σφενδοσθλάβον τοῖς λοιποῖς συγκατέσφαξαν , ὡς ἐκ τῆς τοσαύτης τῶν Ρῶς στρατιᾶς εὐαριθμήτους ἀνασωθῆναι ἐς ἤθη τὰ πάτρια . Ἰωάννης δὲ ὁ αὐτοκράτωρ , ἐν τέτταρσιν ὅλοις μησὶ τὴν Ρωσικὴν πανοπλίαν καταγωνισάμενος , ὡς φθάσας ὁ λόγος δεδήλωκε , καὶ τὴν Μυσίαν Ρωμαίοις ἀνασωσάμενος , τό , τε Δορύστολον Θεοδωρούπολιν ἐπ' ὀνόματι τοῦ στρατηλάτου καὶ μάρτυρος Θεοδώρου μετονομάσας , φυλακήν τε ἀξιόμαχον ταύτῃ παραλιπὼν , μετὰ μεγίστων τροπαίων ἐπάνεισιν ἐπὶ τὸ Βυζάντιον , τοὺς ἀστικοὺς πρὸ τῶν περιβόλων κατειληφώς , στεφάνοις αὐτὸν καὶ σκήπτροις δεξιουμένους , ἐκ χρυσοῦ καὶ λίθων ἐξειργασμένοις πολυτελῶν . ἦγον δὲ καὶ χρυσοκόλλητον λευκόπωλον ἅρμα · οὗ προσεπιβῆναι τοῦτον ἠξίουν , καὶ τὸν νενομισμένον καταγαγεῖν θρίαμβον . ὁ δὲ τοὺς μὲν στεφάνους καὶ τὰ σκῆπτρα προσήκατο , καὶ πολλαπλασίως τούτους δώροις ἠμείψατο · ἐπιβῆναι δὲ τοῦ ἅρματος οὐκ ἠνέσχετο · ἀλλὰ τὴν τῆς θεομήτορος εἰκόνα , ἐνηγκαλισμένην τὸν θεάνθρωπον λόγον , ἣν ἐκ Μυσίας εἴληφεν , ἐπὶ τὸν τοῦ ἅρματος χρυσήλατον θρόνον ἀνέθηκε , τὰς ἁλουργοὺς τῶν Μυσῶν στολὰς ὑποθεὶς , καὶ τὰ στέμματα . αὐτὸς δὲ , ἵππῳ κέλητι ἐποχούμενος , μετόπισθεν εἵπετο , τεταινιωμένος τὴν κεφαλὴν διαδήματι , καὶ τοὺς στεφάνους φέρων καὶ τὰ σκῆπτρα ἐν ταῖς χερσίν . οὕτω τὸν θρίαμβον καταγαγὼν διὰ μέσης τῆς πόλεως , ἐσθήσεσιν ἁλουργοῖς κεκοσμημένης ἑκασταχοῦ , καὶ δίκην θαλάμου τοῖς τε τῶν δαφνῶν κλάδοις καὶ τοῖς χρυσοϋφέσι πέπλοις οὔσης συνηρεφοῦς , ἐς τὸν μέγαν τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας εἰσελαύνει σηκόν · καὶ τὰς εὐχαριστηρίους εὐχὰς ἀποδοὺς , τό , τε τῶν Μυσῶν ἐκπρεπέστατον στέφος οἱονεὶ πρωτόλειον δῶρον τῷ Θεῷ καταθέμενος , εἰς τὴν ἀνακτορικὴν ἑστίαν φοιτᾷ , καὶ τῶν Μυσῶν βασιλέα Βορὴν παραγαγὼν τὰ τῆς βασιλείας ἀποθέσθαι παράσημα παρεσκεύασε . τὰ δὲ ἦν τιάρα περιπόρφυρος , χρυσῷ καὶ μαργάροις κατάστικτος , ἐσθής τε ἁλουργὸς , καὶ πέδιλα ἐρυθρά . τοῦτον δὲ τῷ τῶν Μαγίστρων τετίμηκεν ἀξιώματι . τοιαῦτα ἐν εὐαριθμήτῳ καιρῷ παρὰ πᾶσαν ὑπόνοιαν ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης διαπραξάμενος τρόπαια , τήν τε Ρωσικὴν αὐθάδειαν καὶ τὰ ἐπηρμένα τούτων φρονήματα ἐμπειρίᾳ πολέμων καὶ λελογισμένης ἀνδρείας τόλμῃ καταβαλὼν καὶ κατασπάσας εἰς γῆν , καὶ τὴν Μυσίαν Ρωμαίοις καθυποτάξας , παρὰ τὸ Βυζάντιον ἐπανελθὼν διεχείμαζε , καὶ τὸ ὑπήκοον δώροις , ὡς εἰκὸς , ἐφιλοφρονεῖτο , καὶ θαλείαις ἐθεράπευεν ἑστιάσεσιν .
Lemmas: ἶβις . ὁ δέ Σφενδοσθλάβος , ὁ δορυστολος ἀπολείπω καί ὁ αἰχμάλωτος προσεπιδίδωμι κατά ὁ σπονδή , ἀποπλέω μετά ὁ περιλείπομαι ἑταῖρος , ἐπί ὁ πατρίς ἵημι . πατζινακη δέ παρά ὁ ἀπόπλοος ἐλλοχάω , ἔθνος νομαδικός οὗτος καί πολυάνθρωπος , φθειροφάγος τε καί φερέοικος , ἐπί ἅμαξα ὡς ὁ πολύς βίωτεύω , σχεδόν διαφθείρω ἅπας , καί αὐτός δέ ὁ σφενδοσθλαβος ὁ λοιπός συγκατέσφαξαν , ὡς ἐκ ὁ τοσοῦτος ὁ Ῥῶς στρατιά εὐαρίθμητος ἀνασῴζω εἰς ἦθος ὁ πάτριος . Ἰωάννης δέ ὁ αὐτοκράτωρ , ἐν τέσσαρες ὅλος μείς ὁ Ρωσικός πανοπλία καταγωνίζομαι , ὡς φθάνω ὁ λόγος δηλόω , καί ὁ Μυσία Ῥωμαῖος ἀνασῴζω , ὁ , τε δορυστολος θεοδωρουπολις ἐπί ὄνομα ὁ στρατηλάτης καί μάρτυς Θεόδωρος μετονομάζω , φυλακή τε ἀξιόμαχος οὗτος παραλείπω , μετά μέγας τρόπαιον ἐπάνειμι ἐπί ὁ Βυζάντιον , ὁ ἀστικός πρό ὁ περίβολος καταλαμβάνω , στέφανος αὐτός καί σκῆπτρον δεξιόομαι , ἐκ χρυσός καί λίθος ἐξεργάζομαι πολυτελής . ἄγω δέ καί χρυσοκόλλητος λευκόπωλος ἅρμα · ὅς προσεπιβαίνω οὗτος ἀξιόω , καί ὁ νομίζω κατάγω θρίαμβος . ὁ δέ ὁ μέν στέφανος καί ὁ σκῆπτρον προσίημι , καί πολλαπλάσιος οὗτος δῶρον ἀμείβω · ἐπιβαίνω δέ ὁ ἅρμα οὐ ἀνέχω · ἀλλά ὁ ὁ θεομήτωρ εἰκών , ἐναγκαλίζω ὁ θεάνθρωπος λόγος , ὅς ἐκ Μυσία λαμβάνω , ἐπί ὁ ὁ ἅρμα χρυσήλατος θρόνος ἀνατίθημι , ὁ ἁλουργός ὁ Μυσός στολή ὑποτίθημι , καί ὁ στέμμα . αὐτός δέ , ἵππος κέλης ἐποχέομαι , μετόπισθεν ἕπω , ταινιόω ὁ κεφαλή διάδημα , καί ὁ στέφανος φέρω καί ὁ σκῆπτρον ἐν ὁ χείρ . οὗτος ὁ θρίαμβος κατάγω διά μέσος ὁ πόλις , ἔσθησις ἁλουργός κοσμέω ἑκασταχοῦ , καί δίκη θάλαμος ὁ τε ὁ δάφνη κλάδος καί ὁ χρυσοϋφής πέπλος εἰμί συνηρεφής , εἰς ὁ μέγας ὁ ὁ Θεός Σοφία εἰσελαύνω σηκός · καί ὁ εὐχαριστήριος εὐχή ἀποδίδωμι , ὁ , τε ὁ Μυσός ἐκπρεπής στέφος οἱονεί πρωτόλειον δῶρον ὁ Θεός κατατίθημι , εἰς ὁ ἀνακτορικός ἑστία φοιτάω , καί ὁ Μυσός βασιλεύς βορά παράγω ὁ ὁ βασίλεια ἀποτίθημι παράσημος παρασκευάζω . ὁ δέ εἰμί τιάρα περιπόρφυρος , χρυσός καί μάργαρον κατάστικτος , ἐσθής τε ἁλουργής , καί πέδιλον Ἐρυθρά . οὗτος δέ ὁ ὁ Μάγιστρος τιμάω ἀξίωμα . τοιοῦτος ἐν εὐάριθμος καιρός παρά πᾶς ὑπόνοια ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης διαπράσσω τρόπαιον , ὁ τε Ρωσικός αὐθάδεια καί ὁ ἐπαίρω οὗτος φρόνημα ἐμπειρία Πολέμων καί λογίζομαι ἀνδρεῖος τόλμα καταβάλλω καί κατασπάω εἰς γῆ , καί ὁ Μυσία Ῥωμαῖος καθυποτάσσω , παρά ὁ Βυζάντιον ἐπανέρχομαι διαχειμάζω , καί ὁ ὑπήκοος δῶρον , ὡς εἰκός , φιλοφρονέομαι , καί θάλεια θεραπεύω ἑστίασις .