leo-diaconus.historia diakonos.14
δʹ . Παραινῶ τοιγαροῦν , ἄνδρες , μὴ διακινδυνεύειν πρὸς τοὺς βαρβάρους ἐπὶ τόπων τῶν πεδεινῶν ἀκαθέκτοις ὁρμήμασιν , ἀλλ' ἐπὶ τῶν ἐρυμνῶν ἐλλοχῶντας τουτωνὶ χωρίων τὴν ἐκείνων ὑπομένειν ἄφιξιν καὶ διάβασιν · τηνικαῦτα δὲ τούτοις ἐῤῥωμενέστερον ἐπιτίθεσθαι καὶ γενναίως ἀντικαθίστασθαι . ταύτῃ γὰρ οἶμαι ( σὺν Θεῷ φάναι ) κρατήσειν τε τῶν ἐχθρῶν , καὶ τὴν λείαν ἅπασαν τῶν ὁμοφύλων πρὸς ἡμᾶς ἀνασώσασθαι . τῷ γὰρ ἀπροσδοκήτῳ τῶν ἐπιδρομῶν δουλοῦσθαι εἴωθε τὰ πολέμια , καὶ ταῖς αἰφνιδίοις ὑπεξελάσεσι τὰ ὑπέραυχα καὶ ἀλαζονικὰ πέφυκε φρονήματα θραύεσθαι . τήν τε οὖν ἡλικιῶτιν ἀρετὴν διατηροῦντες καὶ τὴν σύντροφον πρὸς τοὺς ἀγῶνας εὐγένειαν , τοῖς ἐναντίοις ὑπαντιάζετε , ὅτε σημήνω ταῖς σάλπιγξι . τοιαύτην μὲν ὁ στρατηγὸς τὴν παραίνεσιν ἐξηγήσατο · ὁ δὲ στρατὸς ἠλάλαξέ τε καὶ ἐπεκρότησε , καὶ ὡς τὰ κράτιστα ὑποθεμένῳ ᾗ ἂν ἡγοῖτο ἕπεσθαι προθύμως ἦν . ἐνέδραις οὖν διειλήφει τὴν ὁδὸν , ἀποτόμους τὰς ἀκρωρείας προβαλλομένην , κρημνώδεις τε καὶ σηραγγώδεις ὡς τὰ πολλὰ , τὰς ὑπωρείας δὲ βαραθρώδεις τε καὶ ἀμφιλαφεῖς πρέμνων τε καὶ παντοδαπῶν ἰδέαις φυτῶν . ταύτῃ προλοχίσας ὁ στρατηγὸς καθῆστο , τὴν τῶν βαρβάρων προσμένων ἐπήλυσιν . ὁ δὲ Χαμβδᾶν , τῷ τε πλήθει τῶν ἐφεπομένων καὶ ταῖς φάλαγξι σοβαρευόμενος καὶ γαυρούμενος , τῇ τε τῶν λαφύρων πλησμονῇ καὶ τῇ τῶν αἰχμαλώτων ἀπαγωγῇ ἐπαιρόμενός τε καὶ βρενθυόμενος , πολλὰς κατὰ θάτερα τὰς ἐπεξελάσεις ἐποιεῖτο , ἐφ' ἵππου θηλείας καὶ μέγεθος καὶ δρόμον ὑπερφυοῦς ἐποχούμενος , καὶ τῆς στρατιᾶς πη μὲν οὐραγῶν , πὴ δὲ προοδεύων , καὶ τὸ δόρυ σείων , καὶ ταῖς αὔραις μεθιεὶς , εἶτ' αὖθις μεθέλκων πρὸς ἑαυτὸν κραδαινόμενον . ἐπεὶ δὲ τὴν ἱππήλατον ὁδὸν διελθὼν ταῖς δυσχωρίαις προσέβαλλε , καὶ τοῖς στενωτάτοις καὶ ἀνωμάλοις συνειληθέντες τῶν τόπων οἱ βάρβαροι τὴν φάλαγγα διελύσαντο , καὶ ὥς πη ἐνὸν ἦν ἑκάστῳ , κατὰ κρημνώδη διῄεσαν , τηνικαῦτα ταῖς σάλπιγξι τὸ ἐνυάλιον ὑποσημήνας ὁ στρατηγὸς καὶ τῶν λόχων διαναστήσας τοὺς ἀμφ' αὑτὸν , ὑπηντίαζε τοῖς βαρβάροις .
Lemmas: δέ . παραινῶ τοιγάρ , ἀνήρ , μή διακινδυνεύω πρός ὁ βάρβαρος ἐπί τόπος ὁ πεδεινός ἀκάθεκτος ὅρμημα , ἀλλά ἐπί ὁ ἐρυμνός ἐλλοχάω οὗτος χωρίον ὁ ἐκεῖνος ὑπομένω ἄφιξις καί διάβασις · τηνικαῦτα δέ οὗτος ἐῤῥωμενέστερον ἐπιτίθημι καί γενναῖος ἀντικαθίστημι . οὗτος γάρ οἴομαι ( σύν Θεός φαίνω ) κρατέω τε ὁ ἐχθρός , καί ὁ λεῖος ἅπας ὁ ὁμόφυλος πρός ἐγώ ἀνασῴζω . ὁ γάρ ἀπροσδόκητος ὁ επιδρομή δουλόω εἴωθα ὁ πολέμιος , καί ὁ αἰφνίδιος ὑπεξέλασις ὁ ὑπέραυχος καί ἀλαζονικός φύω φρόνημα θραύω . ὁ τε οὖν ἡλικιῶτις ἀρετή διατηρέω καί ὁ σύντροφος πρός ὁ ἀγών εὐγένεια , ὁ ἐναντίος ὑπαντιάζω , ὅτε σημαίνω ὁ σάλπιγξ . τοιοῦτος μέν ὁ στρατηγός ὁ παραίνεσις ἐξηγέομαι · ὁ δέ στρατός αλαλάζω τε καί ἐπικροτέω , καί ὡς ὁ ἀγαθός ὑποτίθημι ὅς εἄν ἡγέομαι ἕπω προθύμως εἰμί . ἐνέδρα οὖν διαλαμβάνω ὁ ὁδός , ἀπότομος ὁ ἀκρώρεια προβάλλω , κρημνώδης τε καί σηραγγώδης ὡς ὁ πολύς , ὁ ὑπώρεια δέ βαραθρώδης τε καί ἀμφιλαφής πρέμνον τε καί παντοδαπής ἰδέα φυτός . οὗτος προλοχίζω ὁ στρατηγός κάθημαι , ὁ ὁ βάρβαρος προσμένω ἔπηλυς . ὁ δέ Χαμβδᾶν , ὁ τε πλῆθος ὁ ἐφέπω καί ὁ φάλαγξ σοβαρεύω καί γαυρόω , ὁ τε ὁ λάφυρα πλησμονή καί ὁ ὁ αἰχμάλωτος ἀπαγωγή ἐπαίρω τε καί βρενθύομαι , πολύς κατά ἕτερος ὁ ἐπεξέλασις ποιέω , ἐπί ἵππος θῆλυς καί μέγεθος καί δρόμος ὑπερφυής ἐποχέομαι , καί ὁ στρατιά πῇ μέν οὐραγέω , πη δέ προοδεύω , καί ὁ δόρυ σείω , καί ὁ αὔρα μεθίημι , εἶτα αὖθις μεθέλκω πρός ἑαυτοῦ κραδαίνω . ἐπεί δέ ὁ ἱππήλατος ὁδός διέρχομαι ὁ δυσχωρία προσβάλλω , καί ὁ στένος καί ἀνώμαλος συνειλέω ὁ τόπος ὁ βάρβαρος ὁ φάλαγξ διαλύω , καί ὅς πῇ ἐν-εἰμί εἰμί ἕκαστος , κατά κρημνώδης δίειμι , τηνικαῦτα ὁ σάλπιγξ ὁ Ἐνυάλιος ὑποσημαίνω ὁ στρατηγός καί ὁ λόχος διανίσταμαι ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ , ὑπαντιάζω ὁ βάρβαρος .