leo-diaconus.historia diakonos.95
ιʹ . Ρωμαῖοι δὲ , τῷ προπορευομένῳ θείῳ ἀνδρὶ ἐφεπόμενοι , τοῖς ἐναντίοις συμπλέκονται , καὶ καρτερᾶς μάχης συστάσης , οὐκ ἐνεγκόντες τὴν τῆς ἱππικῆς φάλαγγος οἱ Σκύθαι ῥοπὴν , κυκλωθέντες τε πρὸς τοῦ Μαγίστρου Βάρδα , ᾧ Σκληρὸς ἡ ἐπίκλησις ( ἐκεῖνος γὰρ μετὰ τοῦ συνεπομένου πλήθους τὴν κύκλωσιν ἐποιήσατο ) , εἰς φυγὴν ἔκλιναν , καὶ μέχρι τοῦ περιβόλου συμπατούμενοι , ἀκλεῶς ἔπιπτον . μικροῦ δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Σφενδοσθλάβος ἐλήφθη , ἔξαιμος γεγονὼς καὶ καταβελὴς , εἰ μὴ ἡ νὺξ ἐπελθοῦσα τοῦτον διέσωσεν . λέγεται δὲ παρὰ ταύτην τὴν μάχην πέντε καὶ δέκα χιλιάδας πρὸς τοῖς πεντακοσίοις ἀναιρεθῆναι Σκυθῶν , ληφθῆναι δὲ δισμυρίαν ἀσπίδα , καὶ ξίφη πάμπολλα . Ρωμαίων δὲ τριακοσίους ἀποκτανθῆναι πρὸς τοῖς πεντήκοντα , τρωθῆναι δὲ συχνούς . ἀλλὰ τοιαύτην μὲν Ρωμαῖοι τὴν νίκην παρὰ τὸν ἀγῶνα ἠνέγκαντο τουτονί . ὁ δὲ Σφενδοσθλάβος , παρ' ὅλην τὴν νύκτα βαρυθυμῶν ἐπὶ τῇ κατακοπῇ τῆς ἑαυτοῦ στρατιᾶς , ἤσχαλλε μὲν καὶ ἐσφάδαζε τῷ θυμῷ . μὴ ἐξισχύων δ' ἔτι πρὸς ἀκαταγώνιστον ἀνύττειν πανστρατιὰν , ἔγνω , στρατηγοῦ νοῦν ἔχοντος ἔργον εἶναι , ἐν ἀμηχάνοις καταληφθέντα δεινοῖς , μὴ καταπίπτειν τοῖς λυπηροῖς , παντὶ δὲ τρόπῳ διασώζειν πειρᾶσθαι τοὺς ὑπ' αὐτόν . καὶ δῆτα παρὰ τὴν ἕω πρέσβεις ὡς τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννην στείλας , πίστεις ᾔτει ξυμβάσεων , ἐπὶ τῷ , Ταυροσκύθας μὲν τό , τε Δορύστολον ἐγχειρίσαι Ρωμαίοις , καὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἀπολύσαι , καὶ Μυσίας ἀφέξεσθαι , καὶ πρὸς τὴν σφῶν ἀναζεῦξαι πατρίδα · Ρωμαίους δὲ παραχωρῆσαι αὐτοῖς τοῦ ἀπόπλου , καὶ μὴ ἐναγομένοις ἐπιτεθήσεσθαι μετὰ τῶν πυρφόρων νεῶν ( ἐκτόπως γὰρ ἐδεδίεσαν τὸ Μηδικὸν πῦρ , δυνάμενον καὶ τοὺς λίθους ἀποτεφροῦν ) · ἐπισιτισμόν τε πρὸς τούτοις ἐπιχορηγῆσαι , καὶ φίλους ἡγεῖσθαι αὐτοὺς , κατ' ἐμπορίαν πρὸς τὸ Βυζάντιον στελλομένους , καθάπερ ἀνέκαθεν ἔθιμον ἦν .
Lemmas: εἷς . Ρωμαῖος δέ , ὁ προπορεύομαι θεῖον ἀνήρ ἐφέπω , ὁ ἐναντίος συμπλέκω , καί καρτερός μάχη συνίστημι , οὐ φέρω ὁ ὁ ἱππικός φάλαγξ ὁ Σκύθης ῥοπή , κυκλόω τε πρός ὁ Μαγίστρου Βάρδα , ὅς σκληρός ὁ ἐπίκλησις ( ἐκεῖνος γάρ μετά ὁ συνέπομαι πλῆθος ὁ κύκλωσις ποιέω ) , εἰς φυγή κλίνω , καί μέχρι ὁ περίβολος συμπατέω , ἀκλεής πίπτω . μικρός δέ καί αὐτός ὁ Σφενδοσθλάβος λαμβάνω , ἔξαιμος γίγνομαι καί καταβελής , εἰμί μή ὁ νύξ ἐπέρχομαι οὗτος διασῴζω . λέγω δέ παρά οὗτος ὁ μάχη πέντε καί δέκα χιλιάς πρός ὁ πεντακόσιοι ἀναιρέω Σκύθης , λαμβάνω δέ δισμύριοι ἀσπίς , καί ξίφος παμπολύς . Ῥωμαῖος δέ τριακόσιοι ἀποκτείνω πρός ὁ πεντήκοντα , τιτρώσκω δέ συχνός . ἀλλά τοιοῦτος μέν Ρωμαῖος ὁ Νίκη παρά ὁ ἀγών φέρω οὗτος . ὁ δέ Σφενδοσθλάβος , παρά ὅλος ὁ νύξ βαρυθυμέω ἐπί ὁ κατακοπή ὁ ἑαυτοῦ στρατιά , ἀσχάλλω μέν καί σφαδάζω ὁ θυμός . μή ἐξισχύω δέ ἔτι πρός ἀκαταγώνιστος ἀνύω πανστρατιά , γιγνώσκω , στρατηγός νόος ἔχω ἔργον εἰμί , ἐν ἀμήχανος καταλαμβάνω δεινός , μή καταπίπτω ὁ λυπηρός , πᾶς δέ τρόπος διασῴζω πειράω ὁ ὑπό αὐτός . καί δῆτα παρά ὁ ἠώς πρέσβυς ὡς ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης στέλλω , πίστις αἰτέω σύμβασις , ἐπί ὁ , ταυροσκυθης μέν ὁ , τε δορυστολος ἐγχειρίζω Ῥωμαῖος , καί ὁ αἰχμάλωτος ἀπολύω , καί Μυσία ἀπέχω , καί πρός ὁ σφεῖς ἀναζεύγνυμι πατρίς · Ῥωμαῖος δέ παραχωρέω αὐτός ὁ ἀπόπλοος , καί μή ἐνάγω ἐπιτίθημι μετά ὁ πύρφορος νέος ( ἔκτοπος γάρ δείδω ὁ Μηδικός πῦρ , δύναμαι καί ὁ λίθος ἀποτεφρόω ) · ἐπισιτισμός τε πρός οὗτος ἐπιχορηγέω , καί φίλος ἡγέομαι αὐτός , κατά ἐμπορία πρός ὁ Βυζάντιον στέλλω , καθάπερ ἀνέκαθεν ἔθιμος εἰμί .