leo-diaconus.historia diakonos.77
βʹ . Ἀλλ' αἱ μὲν τριήρεις τοῦτον τὸν τρόπον ἐπὶ τὸν Ἴστρον ἀνήχθησαν . Ἰωάννης δὲ ὁ αὐτοκράτωρ , τοῦ Βυζαντίου ἀπάρας , ἐς τὴν Ἀδριανοῦ σὺν παντὶ τῷ στρατεύματι παραγίνεται . ἣν Ὀρέστην φασὶ πολίσαι τὸν τοῦ Ἀγαμέμνονος , ὅτε τὸν πλάνον ὑπέστη μετὰ τὴν ἀναίρεσιν Κλυταιμνήστρας , τῆς ἰδίας μητρός · ἐξ ἐκείνου τε Ὀρεστιάδα κεκλῆσθαι τὸ πρότερον . Ἀδριανὸν δὲ αὖθις τὸν αὐτοκράτορα , Σκύθαις μαχόμενον , ἁλῶναί τε τῇ θέσει τῆς χώρας , καὶ ταύτην ἐχυροῖς περιβόλοις τειχίσαι , καὶ Ἀδριανοῦ ὀνομάσαι . ἐνταῦθα δὲ ὁ βασιλεὺς ἀφικόμενος , ἀναμαθών τε πρὸς τῶν σκοπῶν , ὡς ἐπάγουσαι εἰς τὴν τῶν Μυσῶν δυσέμβολοι καὶ ἐστενωμένοι ἀταρπιτοὶ , ἃς καὶ κλεισούρας , διὰ τὸ οἱονεὶ κατακεκλεῖσθαι , κατονομάζουσι , παρὰ τῶν Σκυθῶν οὐ παραφυλάττονται , τοὺς λοχαγοὺς καὶ ταξιάρχους συναγηοχὼς , ἔλεξε τοιάδε · Ὤιμην μὲν , ὦ συστρατιῶται , Σκύθας τὴν ἡμετέραν ὡς αὐτοὺς ἐκ πολλοῦ προσδοκῶντας ἄφιξιν , παντὶ σθένει τὰ ἐπικαιρότατα καὶ στενώτατα , δυσπρόσοδά τε , τῶν ἀταρπιτῶν , θριγκοῖς τισι καὶ ἑρκίοις συγκλεῖσαι , ὡς μὴ εὐπετῶς ἡμῖν εἴη εἰς τὰ πρόσω εἰσιτητέα . ἐπεὶ δὲ ἡ τοῦ θείου Πάσχα ἐπέλευσις ἔσφηλε τούτους , προκατασφαλίσασθαι τὰς ὁδοὺς καὶ ἀπεῖρξαι τὴν ἡμῶν πάροδον , μὴ πεισθέντας , ὡς καταλιπόντες ἡμεῖς τὰ τῇ μεγάλῃ ἑορτῇ ἐφεπόμενα , λαμπροφορίας , καὶ προόδους , καὶ τρυφὰς , καὶ θέατρα , περὶ πόνους καὶ ταλαιπωρίας πολέμων ἐναποκλίνομεν , δοκεῖ μοι ἄριστα πράξειν , εἰ ἐξαυτῆς ἁρπάσωμεν τὸν καιρὸν , καὶ ὡς ἔχομεν τάχους ἐνσκευασάμενοι , τὴν ἐστενωμένην ὁδὸν παροδεύσωμεν , πρὸ τοῦ Ταυροσκύθας αἰσθέσθαι τὴν ἡμῶν ἔφοδον , καὶ εἰς ἀλκὴν κατὰ τὰς δυσχωρίας ὁρμῆσαι . εἰ γὰρ προτερήσομεν τὴν τῶν ἐπισφαλῶν χωρίων διάβασιν , καὶ ἀπροσδόκητοι τούτοις προσβάλωμεν , οἶμαι ( σὺν Θεῷ δὲ εἰρήσθω ) , αὐτοβοεὶ καὶ τὴν πόλιν Πραισθλάβαν αἱρήσειν , ᾗ Μυσοῖς ἐστὶ τὰ βασίλεια · κἀκεῖθεν ὁρμώμενοι , ῥᾷστα τὴν Ρωσικὴν ἀπόνοιαν καταγωνισόμεθα .
Lemmas: βε . ἀλλά ὁ μέν τριήρης οὗτος ὁ τρόπος ἐπί ὁ Ἴστρος ἀνάγω . Ἰωάννης δέ ὁ αὐτοκράτωρ , ὁ Βυζάντιον ἀπαίρω , εἰς ὁ Ἀδριανός σύν πᾶς ὁ στράτευμα παραγίγνομαι . ὅς Ὀρέστης φημί πολίζω ὁ ὁ Ἀγαμέμνων , ὅτε ὁ πλάνος ὑφίστημι μετά ὁ ἀναίρεσις Κλυταιμνήστρα , ὁ ἴδιος μήτηρ · ἐκ ἐκεῖνος τε ὀρεστιάς καλέω ὁ πρότερος . ἀδριανός δέ αὖθις ὁ αὐτοκράτωρ , Σκύθης μάχομαι , ἁλίσκομαι τε ὁ θέσις ὁ χώρα , καί οὗτος ὀχυρός περίβολος τειχίζω , καί Ἀδριανός ὀνομάζω . ἐνταῦθα δέ ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι , ἀναμανθάνω τε πρός ὁ σκοπός , ὡς ἐπάγω εἰς ὁ ὁ Μυσός δυσέμβολος καί στενόω ἀτραπός , ὅς καί κλεισούρα , διά ὁ οἱονεί κατακλείω , κατονομάζω , παρά ὁ Σκύθης οὖον παραφυλάσσω , ὁ λοχαγός καί ταξίαρχος συνάγω , λέγω τοιόσδε · οἴομαι μέν , εἰμί συστρατιώτης , Σκύθης ὁ ἡμέτερος ὡς αὐτός ἐκ πολύς προσδοκάω ἄφιξις , πᾶς σθένος ὁ ἐπίκαιρος καί στενός , δυσπρόσοδος τε , ὁ ἀταρπιτός , θριγκός τις καί ἑρκίον συγκλείω , ὡς μή εὐπετής ἐγώ εἰμί εἰς ὁ πρόσω εἰσιτητέος . ἐπεί δέ ὁ ὁ θεῖον Πάσχα ἐπέλευσις σφάλλω οὗτος , προκατασφαλίζομαι ὁ ὁδός καί ἀπείργω ὁ ἐγώ πάροδος , μή πείθω , ὡς καταλείπω ἐγώ ὁ ὁ μέγας ἑορτή ἐφέπω , λαμπροφορία , καί πρόοδος , καί τρυφή , καί θέατρον , περί πόνος καί ταλαιπωρία Πολέμων ἐναποκλίνω , δοκέω ἐγώ ἀγαθός πράσσω , εἰμί ἐξαυτῆς ἁρπάζω ὁ καιρός , καί ὡς ἔχω τάχος ἐνσκευάζω , ὁ στενόω ὁδός παροδεύω , πρό ὁ ταυροσκυθης αἰσθάνομαι ὁ ἐγώ ἔφοδος , καί εἰς ἀλκή κατά ὁ δυσχωρία ὁρμάω . εἰμί γάρ προτερέω ὁ ὁ ἐπισφαλής χωρίον διάβασις , καί ἀπροσδόκητος οὗτος προσβάλλω , οἴομαι ( σύν Θεός δέ εἴρω ) , αὐτοβοεί καί ὁ πόλις πραισθλαβα αἱρέω , ὅς Μυσός εἰμί ὁ βασίλεια · ἐκεῖθεν ὁρμάω , ῥᾳδίως ὁ Ρωσικός ἀπόνοια καταγωνίζομαι .