leo-diaconus.historia diakonos.51
ζʹ . Οἱ δὲ πρὸς τῆς Αὐγούστης ὑποδεχθέντες ὑπηρέται τοῦ Ἰωάννου , τοῦ δωματίου ξιφήρεις ἐκπηδήσαντες , τὴν ἐκείνου ἄφιξιν προσεδέχοντο , περὶ τὰ ὕπαιθρα τῶν βασιλείων ὑπερῴων κατασκοπούμενοι . πέμπτην τῆς νυκτὸς ὥραν ὁ γνώμων ἤδη κατεπηγγέλλετο · δριμεῖα δέ τις βορέου αὖρα τὸ τοῦ ἀέρος ἐπεῖχε κατάστημα , καὶ χιὼν ἐχεῖτο πολλή · καὶ ὁ Ἰωάννης ἀφίκετο μετὰ τῶν συνωμοτῶν , ἐπὶ λέμβου τὸν αἰγιαλὸν παραπλέων , καὶ τῆς ἠπείρου προσεπιβαίνων , ἵνα ὁ λίθινος λέων τὸν ταῦρον ζωγρεῖ ( Βουκολέοντα τὸν τόπον κέκληκεν ἡ συνήθεια ) · ὃς τοῖς ἄνωθεν ἐπὶ τῶν ὑπαίθρων προκύπτουσιν ὑπηρέταις συρίττων ἐπεγινώσκετο . τοιοῦτον γὰρ τοῖς παλαμναίοις ἐδέδοτο σύνθημα . κόφινον οὖν καλωδίοις ἐξηρτημένον χαλάσαντες ἄνωθεν , καθ' ἕνα τοὺς συνωμότας πρότερον ἅπαντας ἀνιμήσαντο , ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἰωάννην αὐτόν . ἀνελθόντες οὖν παρὰ πᾶσαν ἀνθρωπίνην ὑπόνοιαν , καὶ τὰ ξίφη γυμνώσαντες , εἰς τὸν βασιλικὸν εἰσελαύνουσι θάλαμον , καὶ τὴν κλίνην κατειληφότες , καὶ ταύτην εὑρόντες κενὴν καὶ μήτινα ἐν αὐτῇ διαναπαυόμενον , ἐπεπήγεσαν ἀπὸ τοῦ δέους , καὶ κατακρημνίζειν αὑτοὺς ἐπειρῶντο πρὸς θάλασσαν . ἀλλ' ἀνδράριόν τι τῶν ἐκ τῆς γυναικωνίτιδος ἰταμῶν , αὐτῶν ἡγησάμενον , ὑποδεικνύει τὸν βασιλέα καθεύδοντα , ὃν κύκλῳ περιστάντες ἔνυττον τοῖς ποσὶν ἐναλλόμενοι . διυπνισθέντα δὲ τοῦτον καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπ' ἀγκῶνος ἐρείσαντα , ξίφει βιαίως παίει Λέων ὁ Βαλάντης ὀνομαζόμενος . ὁ δὲ περιαλγήσας τῷ τραύματι ( μέχρι τῆς ὀφρύος καὶ τῆς βλεφαρίδος τὸ ξίφος καθίκετο , ἀπαράξαν μὲν τὸ ὀστοῦν , μὴ πλῆξαν δὲ τὸν ἐγκέφαλον ) , Θεοτόκε , βοήθει , ἐκέκραγε γεγωνοτέρᾳ φωνῇ · ἐῤῥεῖτο δὲ πανταχόθεν τῷ αἵματι καὶ κατεφοινίσσετο . ὁ δὲ Ἰωάννης , ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθίσας στρωμνῆς , ἑλκύειν ὡς αὑτὸν τὸν βασιλέα παρεκελεύσατο . ὃν ἑλκυσθέντα , ὀκλάζοντά τε καὶ ἐπὶ τὸ ἔδαφος διαῤῥέοντα ( οὐδὲ γὰρ οἷός τε ἦν ἐπὶ γόνυ ἀνίστασθαι , καταβληθείσης αὐτῷ τῆς γιγαντώδους ἰσχύος τῇ τοῦ ξίφους πληγῇ ) , ἀνηρώτα τοῦτον μετὰ ἀπειλῶν , καὶ , λέγε μοι , ἀγνωμονέστατε σὺ καὶ βάσκανε τύραννε , οὐ δι' ἐμοῦ τῆς Ρωμαϊκῆς ἡγεμονίας ἐπέβης , καὶ τὴν τοσαύτην δυναστείαν ἀνείληφας ; πῶς οὖν , τῆς τοιαύτης ἀλογήσας εὐεργεσίας , καὶ φθόνῳ καὶ μανίᾳ οἰστρηλατηθεὶς , τῆς τῶν στρατευμάτων καθαιρήσειν ἀρχῆς τὸν σὸν εὐεργέτην ἐμὲ οὐκ ἐνάρκησας ; ἀλλὰ κατ' ἀγροὺς σχολάζειν διαφῆκας μετὰ τῶν γεωργῶν , ὡσεί τινα ἄτιμον μετανάστην , ἄνδρα γενναῖον οὕτω , καὶ νεανικὸν ὑπὲρ σέ · ὃν τὰ τῶν ἐναντίων φρίττει στρατόπεδα , καὶ οὗ τῶν χειρῶν οὐκ ἔστιν ὅστις σε ῥύσεται νῦν . εἰπὲ τοίνυν , εἴ τίς σοι πρὸς ταῦτα δικαιολογίας ἀντιλογία ὑπολέλειπται .
Lemmas: γῆ . ὁ δέ πρός ὁ Αυγούστης ὑποδείκνυμι ὑπηρέτης ὁ Ἰωάννης , ὁ δωμάτιον ξιφήρης ἐκπηδάω , ὁ ἐκεῖνος ἄφιξις προσδέχομαι , περί ὁ ὕπαιθρος ὁ βασίλειος ὑπερῷος κατασκοπέω . πέμπτος ὁ νύξ ὥρα ὁ γνώμων ἤδη κατεπαγγέλλομαι · δριμύς δέ τις Βορέας αὔρα ὁ ὁ ἀήρ ἐπέχω κατάστημα , καί χιών χέω πολύς · καί ὁ Ἰωάννης ἀφικνέομαι μετά ὁ συνωμότης , ἐπί λέμβος ὁ αἰγιαλός παραπλέω , καί ὁ ἤπειρος προσεπιβαίνω , ἵνα ὁ λίθινος λέων ὁ ταῦρος ζωγρέω ( βουκολέω ὁ τόπος καλέω ὁ συνήθεια ) · ὅς ὁ ἄνωθεν ἐπί ὁ ὕπαιθρος προκύπτω ὑπηρέτης συρίζω ἐπιγιγνώσκω . τοιοῦτος γάρ ὁ παλαμναῖος δίδωμι σύνθημα . κόφινος οὖν καλώδιον ἐξαρτάω χαλάω ἄνωθεν , κατά εἷς ὁ συνωμότης πρότερος ἅπας ἀνιμάω , ἔπειτα δέ καί ὁ Ἰωάννης αὐτός . ἀνέρχομαι οὖν παρά πᾶς ἀνθρώπινος ὑπόνοια , καί ὁ ξίφος γυμνόω , εἰς ὁ βασιλικός εἰσελαύνω θάλαμος , καί ὁ κλίνη καταλαμβάνω , καί οὗτος εὑρίσκω κενός καί μήτις ἐν αὐτός διαναπαύω , πήγνυμι ἀπό ὁ δέος , καί κατακρημνίζω ἑαυτοῦ πειράω πρός θάλασσα . ἀλλά ἀνδράριον τίς ὁ ἐκ ὁ γυναικωνῖτις ἰταμός , αὐτός ἡγέομαι , ὑποδείκνυμι ὁ βασιλεύς καθεύδω , ὅς κύκλος περιίστημι νύσσω ὁ πούς ἐνάλλομαι . διυπνίζω δέ οὗτος καί ὁ κεφαλή ἐπί ἀγκών ἐρείδω , ξίφος βίαιος παίω Λέων ὁ Βαλάντης ὀνομάζω . ὁ δέ περιαλγέω ὁ τραῦμα ( μέχρι ὁ ὀφρύς καί ὁ βλεφαρίς ὁ ξίφος καθικνέομαι , ἀπαράσσω μέν ὁ ὀστέον , μή πλήσσω δέ ὁ ἐγκέφαλος ) , Θεοτόκος , βοηθέω , κράζω γεγωνός φωνή · ῥέω δέ πανταχόθεν ὁ αἷμα καί καταφοινίσσω . ὁ δέ Ἰωάννης , ἐπί ὁ βασιλικός καθίζω στρωμνή , ἕλκω ὡς ἑαυτοῦ ὁ βασιλεύς παρακελεύομαι . ὅς ἕλκω , ὀκλάζω τε καί ἐπί ὁ ἔδαφος διαρρέω ( οὐδέ γάρ οἷος τε εἰμί ἐπί γόνυ ἀνίστημι , καταβάλλω αὐτός ὁ γιγαντώδης ἰσχύς ὁ ὁ ξίφος πλήσσω ) , ἀνερωτάω οὗτος μετά ἀπειλέω , καί , λέγω ἐγώ , ἀγνώμων σύ καί βάσκανος τύραννος , οὖον διά ἐγώ ὁ ρωμαϊκός ἡγεμονία ἐπιβαίνω , καί ὁ τοσοῦτος δυναστεία ἀναλαμβάνω ; πῶς οὖν , ὁ τοιοῦτος ἀλογέω εὐεργεσία , καί φθόνος καί μανία οἰστρηλατέω , ὁ ὁ στράτευμα καθαιρέω ἀρχή ὁ σός εὐεργέτης ἐγώ οὐ ἐναρκέω ; ἀλλά κατά ἀγρός σχολάζω διαφίημι μετά ὁ γεωργός , ὡσεί τις ἄτιμος μετανάστης , ἀνήρ γενναῖος οὗτος , καί νεανικός ὑπέρ σός · ὅς ὁ ὁ ἐναντίος φρίσσω στρατόπεδον , καί ὅς ὁ χείρ οὐ εἰμί ὅστις σύ ῥύομαι νῦν . εἶπον τοίνυν , εἰμί τίς σύ πρός οὗτος δικαιολογία ἀντιλογία ὑπολείπω .