leo-diaconus.historia diakonos.31
θʹ . Αὐτὸς δὲ τὴν συνήθη προσεποιεῖτο ἀπαρεγχείρητον σωφροσύνην διατηρεῖν , γυναικός τε συζυγίας ἐκκλίνων καὶ κρεωφαγίαν ἀποδιοπομπούμενος . ἀλλ' οἱ τὸν μονήρη βίον μετιόντες καὶ αὐτοῦ τὸν τρόπον δῆθεν ῥυθμίζοντες ( ἐτίμα γὰρ διαφερόντως τοὺς μοναστὰς ) , οὐκ εἴων τὸν ἄνδρα ἐμμένειν οἷς ἔκρινε , προὐτρέποντο δὲ καὶ συζυγίαν ἀσπάσασθαι καὶ κρεωφαγίαν μὴ ὥς τι ἀπαίσιον ἀποφυγεῖν . Ἐδεδίεισαν γὰρ , μὴ τρυφαῖς καὶ κώμοις ἐπικλινὴς , ὡς εἰκὸς , γεγονὼς εἰς ἀλλοκότους ὑπολισθήσειεν ἡδονὰς , ἃς εἴωθεν αὐτοσχεδιάζειν τὸ αὐτοδέσποτον καὶ αὐτόνομον , ἐπειλημμένον δυνάμεως . ταῖς τῶν μοναστῶν οὖν καταπειθὴς γεγονὼς εἰσηγήσεσι , τὸν ἡλικιώτην μὲν καὶ συνειθισμένον βίον ἀπώσατο · τὴν δὲ τοῦ Ρωμανοῦ ὁμευνέτιν , ἀριπρεπῆ ταῖς ὥραις καὶ αὐτόχρημα τυγχάνουσαν Λάκαιναν , πρὸς γάμον ἠγάγετο , καὶ πρὸς τὸ τῆς κρεωδαισίας ἀπὸ τῆς κεκολασμένης διαίτης μετεσκεύαστο τρυφηλότερον . ὑπεψιθυρίζετο δὲ , μὴ ἔννομον συνδραμεῖν , παράλογον δέ πως τὸ συνοικέσιον , ὡς ἀνάδοχον ἐκ τοῦ θείου λουτροῦ γεγονότα τὸν Νικηφόρον τῶν τοῦ αὐτοκράτορος Ρωμανοῦ καὶ τῆς Θεοφανοῦς παίδων . τῆς οὖν φήμης ἀπτέρῳ τάχει εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ ἱεραρχοῦντος Πολυεύκτου ἐνηχηθείσης , ἀπείργειν παντὶ σθένει τῶν ἱερῶν περιβόλων ἐπειρᾶτο τὸν ἄνακτα · ζήλου γὰρ θείου περίπλεως ὢν ὁ ἀνήρ , καὶ τὴν παντοδαπὴν γνῶσιν καὶ ἀρετὴν ἀπρόσιτος , διελέγχειν καὶ βασιλεῖς οὐκ ᾐσχύνετο . ὁ δὲ βασιλεὺς , τὰ μὲν τὸν ἀρχιερέα παραιτούμενος , τὰ δὲ καὶ ἀπολογούμενος , μὴ ἀνάδοχον αὐτὸν ἐκ τοῦ βαπτίσματος τῶν παίδων εἶναι τῆς Αὐγούστης Θεοφανοῦς , ἀλλὰ Βάρδαν , τὸν αὑτοῦ γενέτην , οὕτω κατεδυσώπησε τὸν ἀρχιερέα καὶ δεινῶς κατεκήλησεν , ὡς καθιλαρευσάμενος οἰκονομῆσαι τὴν τῆς Αὐγούστης Θεοφανοῦς μετὰ τούτου συνοίκησιν . ἐπεὶ δὲ κατὰ ῥοῦν ἐχώρησε τούτῳ τὰ πράγματα , κόσμον βασιλικὸν συμφορήσας ἀμύθητον , τεμένη τε γῆς εὐδαίμονος πολύπλεθρα , χυμῶν ἰδέαις καὶ καρπῶν πλήθει παντοδαπῶν περιβρίθοντα ἀφορίσας , Θεοφανοῖ τῇ ὁμευνέτιδι καὶ βασιλίδι χαρίζεται . αὐτὸς δὲ παρὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν διαχειμάζων , ἀγῶσιν ἱππικοῖς καὶ παντοδαποῖς θεωρίοις , φιλοτησίαις τε τοῖς αὐτοκράτορσιν εἰθισμέναις , τοὺς ἐν τέλει φιλοφρονούμενος οὐκ ἀνίη · ὅσον τε θεραπευτικὸν καὶ οἰκίδιον τούτῳ παρείπετο , ἐξήσκει τὰ πολεμικὰ ταῖς καθ' ἡμέραν μελέταις ὡς μάλιστα , τόξον τε ἀνεπισφαλῶς ἐκτείνειν , καὶ τὸν ὀϊστὸν τῷ μαζῷ ἐρύειν , εὐστόχως τε βάλλειν κατὰ σκοπὸν , καὶ δόρατα κραδαίνειν καὶ περιελίσσειν εὐπετῶς τῇδε κἀκεῖσε , ξίφη τε εὐθυβόλως κατὰ τὸν ἀέρα περιστρέφειν , καὶ ἵππων κούφως ὑπεράλλεσθαι · ὡς ἐν καιρῷ τῶν ἀγώνων μὴ φαίνοιτο τῶν ἐναντίων μειονεκτοῦν · καὶ μάλιστα προκινδυνεύειν ὀφεῖλον καὶ παρατάττεσθαι κατὰ φάλαγγα .
Lemmas: ὁ . αὐτός δέ ὁ συνήθης προσποιέω ἀπαρεγχείρητος σωφροσύνη διατηρέω , γυνή τε συζυγία ἐκκλίνω καί κρεοφαγία ἀποδιοπομπέομαι . ἀλλά ὁ ὁ μονήρης βίος μετέρχομαι καί αὐτός ὁ τρόπος δῆθεν ῥυθμίζω ( τιμάω γάρ διαφερόντως ὁ μοναστής ) , οὐ ἐάω ὁ ἀνήρ ἐμμένω ὅς κρίνω , προτρέπω δέ καί συζυγία ἀσπάζομαι καί κρεοφαγία μή ὅς τίς ἀπαίσιος ἀποφεύγω . εδεδιιημι γάρ , μή τρυφή καί κῶμος ἐπικλινής , ὡς εἰκός , γίγνομαι εἰς ἀλλόκοτος ὑπολισθάνω ἡδονά , ὅς εἴωθα αὐτοσχεδιάζω ὁ αὐτοδέσποτος καί αὐτόνομος , ἐπιλαμβάνω δύναμις . ὁ ὁ μοναστής οὖν καταπειθής γίγνομαι εἰσήγησις , ὁ ἡλικιώτης μέν καί συνεθίζω βίος ἀπωθέω · ὁ δέ ὁ Ῥωμανός ὅμευνος , ἀριπρεπής ὁ ὥρα καί αὐτόχρημα τυγχάνω Λάκαινα , πρός γάμος ἄγω , καί πρός ὁ ὁ κρεωδαισία ἀπό ὁ κολάζω δίαιτα μετασκευάζω τρυφηλός . ὑποψιθυρίζω δέ , μή ἔννομος συντρέχω , παράλογος δέ πως ὁ συνοικέσιον , ὡς ἀνάδοχος ἐκ ὁ θεῖον λουτρόν γίγνομαι ὁ Νικηφόρος ὁ ὁ αὐτοκράτωρ Ῥωμανός καί ὁ Θεοφάνης παῖς . ὁ οὖν φήμη ἄπτερος τάχος εἰς ὁ ἀκοή ὁ ἱεραρχέω Πολυεύκτος ἐνάγω , ἀπείργω πᾶς σθένος ὁ ἱερός περίβολος πειράω ὁ ἄναξ · ζηλόω γάρ θεῖον περίπλεως εἰμί ὁ ἀνήρ , καί ὁ παντοδαπός γνῶσις καί ἀρετή ἀπρόσιτος , διελέγχω καί βασιλεύς οὐ αἰσχύνω . ὁ δέ βασιλεύς , ὁ μέν ὁ ἀρχιερεύς παραιτέομαι , ὁ δέ καί ἀπολογέομαι , μή ἀνάδοχος αὐτός ἐκ ὁ βάπτισμα ὁ παῖς εἰμί ὁ Αυγούστης Θεοφάνης , ἀλλά Βάρδα , ὁ αὐτός γενέτης , οὗτος καταδυσωπέω ὁ ἀρχιερεύς καί δεινῶς κατακηλέω , ὡς καθιλαρεύομαι οἰκονομέω ὁ ὁ Αυγούστης Θεοφάνης μετά οὗτος συνοίκησις . ἐπεί δέ κατά ῥόος χωρέω οὗτος ὁ πρᾶγμα , κόσμος βασιλικός συμφορέω ἀμύθητος , τέμενος τε γῆ εὐδαίμων πολύπλεθρος , χυμός ἰδέα καί καρπός πλῆθος παντοδαπής περιβρίθω ἀφορίζω , θεοφανέω ὁ ὁμευνέτις καί βασιλίδι χαρίζομαι . αὐτός δέ παρά ὁ Κωνσταντινούπολις διαχειμάζω , ἀγών ἱππικός καί παντοδαπός θεώριον , φιλοτήσιος τε ὁ αὐτοκράτωρ ἐθίζω , ὁ ἐν τέλος φιλοφρονέομαι οὐ ἀνία · ὅσος τε θεραπευτικός καί οἰκίδιος οὗτος παρεῖπον , ἐξασκέω ὁ πολεμικός ὁ κατά ἡμέρα μελέτη ὡς μάλιστα , τόξον τε ἀνεπισφαλής ἐκτείνω , καί ὁ ὀιστός ὁ μαστός ἐρύω , εὔστοχος τε βάλλω κατά σκοπός , καί δόρυ κραδαίνω καί περιελίσσω εὐπετής ὅδε κἀκεῖσε , ξίφος τε εὐθύβολος κατά ὁ ἀήρ περιστρέφω , καί ἵππος κοῦφος ὑπεράλλομαι · ὡς ἐν καιρός ὁ ἀγών μή φαίνω ὁ ἐναντίος μειονεκτώ · καί μάλιστα προκινδυνεύω ὀφείλω καί παρατάσσω κατά φάλαγξ .