leo-diaconus.historia diakonos.68
βʹ . Ὁ δὲ βασιλεὺς , τὸν τοιοῦτον γνοὺς νεωτερισμὸν , διεταράχθη μὲν , ὡς τὸ εἰκὸς , ἀπτέρῳ δὲ τάχει τὸν ἐπίσκοπον Στέφανον ἐκ τῆς Ἀβύδου ἀναγαγὼν , τοῖς δικαστηρίοις ἐκδίδωσι . τῶν δὲ πραγμάτων ἐξελεγχθέντων καὶ καταφανοῦς γεγονότος τοῦ δράματος , τὸν μὲν τῇ συνόδῳ τῶν ἐπισκόπων παρέπεμψεν , ἔκπτωσιν τῆς ἱερωσύνης ὑποστησόμενον . Λέοντα δὲ τὸν Κουροπαλάτην , καὶ Νικηφόρον , τὸν τούτου υἱὸν , τῇ τοῦ θανάτου ὑπαγαγόντων ψήφῳ τῶν δικαστῶν , ὁ βασιλεὺς , πρὸς τὸ φιλανθρωπότερον ἀποκλίνας , οὐκ ἔκτεινε · τὰς δὲ ὄψεις ἀμφοτέρων , κατὰ τὴν Λέσβον στείλας , ἐπήρωσε . καὶ ἡ μὲν τῷ Κουροπαλάτῃ πρὸς τὴν Εὐρώπην τότε μελετηθεῖσα διάβασις ἐς τοῦτο τὸ τέλος κατέληξε , τοιαύτην μὲν αὐτῷ τὴν ποινὴν προξενήσασα , συχνοὺς δὲ τῶν φίλων χρημάτων καὶ οἴκων στερήσασα , ὅσοι τὴν ἐκείνου συμβουλὴν ἐπὶ καθαιρέσει τοῦ βασιλέως προσήκαντο . ὁ δὲ Βάρδας , ἅπαξ ἀποκλίνας εἰς τυραννίδα , ἀπρὶξ εἴχετο ταύτης , τῇ τε περὶ αὑτὸν πολυχειρίᾳ γαυρούμενος , καὶ ταῖς φάλαγξι βρενθυόμενος , καὶ ὅσον οὔπω τὴν τῆς βασιλείας κατάσχεσιν ὀνειροπολῶν . καὶ δῆτα τὴν Ἀσίαν κατατρέχων , τῶν μὴ σπενδομένων αὑτῷ πυρπολῶν τὰς οἰκίας , λείαν ἐτίθει Μυσῶν . βασιλεὺς δὲ πρὸς αὐτὸν γράφει ταῦτα · Τὸν ἔναγχος γεγενημένον πρὸς ἕω νεωτερισμὸν ἀκηκοότες , οὐ τῆς σῆς γνώμης ἔργον τοσοῦτον ἡγούμεθα , ὅσον τῆς τῶν συναραμένων σοι ἀπονοίας καὶ τρόπου βαρβαρικοῦ , οἵ γε πάντως ὑπὸ θεοβλαβείας παρακροτούμενοι , ἐς τοσοῦτον κίνδυνον ἑαυτοὺς ἐμβαλεῖν οὐκ ἐνάρκησαν · καὶ ταῦτα εἰδότες , ὡς τοῖς νεωτεριεῖν ἀνῃρημένοις καὶ ἀντίπαλον ἐξ αὐθαδείας αἴρειν χεῖρα Ρωμαίων αὐτοῖς αὐτοκράτορσιν , οὐδεμία τις εἰς παραίτησιν ὑπολέλειπται πρόφασις , ὁπηνίκα τοῖς ὅπλοις καταγωνισθέντες , ἔκδοτοι ταῖς ποινηλασίαις ὑπάγονται . ἡμεῖς τοιγαροῦν ἐμφυλίῳ αἵματι μιᾶναι τὴν γῆν εὐλαβούμεθα . εἰ γὰρ βουληθῶμεν τοῖς ὅπλοις τοὺς ἀποστάτας ἀμύνεσθαι , οὐκ ἂν φθάνοιμεν ( σὺν Θεῷ δὲ εἰρήσθω ) οἰκτρῶς αὐτοὺς κατακαίνοντες . τίς γὰρ ἀτέραμνος οὕτω καθέστηκεν , ὡς ὑποστῆναι τὴν ῥοπὴν τοῦ ἡμετέρου κινήματος , καὶ μὴ εὐθὺς ὑποδειλιάσας πρὸς φυγὴν ἀπιδεῖν ; τοιγαροῦν παραινοῦμεν ὑμῖν , πρὸ τῶν ὀλεθρίων ἑλέσθαι τὰ σώζοντα , καὶ ἕως πρόκειται συγγνώμης καιρὸς , τὰ ὅπλα ῥίψαντες εἴξατε τῷ κράτει τῆς βασιλείας ἡμῶν , ἀμνηστίαν ὑμῖν τοῦ τοσούτου τολμήματος καὶ συγγνώμην , ἐπὶ μάρτυρι τῷ Θεῷ , ἀναντίῤῥητον ἀπονέμοντι . πάντως δὲ καὶ αἱ κτήσεις ἀθιγεῖς ὑμῖν ἀφεθήσονται , καὶ ἀπαρεγχείρητοι . παραινοῦμεν λοιπὸν , τῆς τοιαύτης ἀνασφήλαντας μέθης τῆς δεδομένης ἀμελλητὶ σωτηρίας ἀντιποιήσασθαι . εἰ δὲ σκιαμαχοῦντες τῇ τυραννίδι τὴν ῥοπὴν ἀπονείμητε , ὑμῖν μεταμελήσει τῆς ἀβουλίας , ὁπηνίκα ψήφῳ τῶν νόμων ταῖς θανασίμοις ποιναῖς παραπέμποισθε .
Lemmas: βε . ὁ δέ βασιλεύς , ὁ τοιοῦτος γιγνώσκω νεωτερισμός , διαταράσσω μέν , ὡς ὁ εἰκός , ἄπτερος δέ τάχος ὁ ἐπίσκοπος Στέφανος ἐκ ὁ Ἄβυδος ἀνάγω , ὁ δικαστήριον ἐκδίδωμι . ὁ δέ πρᾶγμα ἐξελέγχω καί καταφανής γίγνομαι ὁ δρᾶμα , ὁ μέν ὁ σύνοδος ὁ ἐπίσκοπος παραπέμπω , ἔκπτωσις ὁ ἱερωσύνη ὑφίστημι . Λέων δέ ὁ Κουροπαλάτης , καί Νικηφόρος , ὁ οὗτος υἱός , ὁ ὁ θάνατος ὑπάγω ψῆφος ὁ δικαστής , ὁ βασιλεύς , πρός ὁ φιλάνθρωπος ἀποκλίνω , οὐ ἐκτείνω · ὁ δέ ὄψις ἀμφότερος , κατά ὁ Λέσβος στέλλω , πηρόω . καί ὁ μέν ὁ Κουροπαλάτη πρός ὁ Εὐρώπη τότε μελετάω διάβασις εἰς οὗτος ὁ τέλος καταλήγω , τοιοῦτος μέν αὐτός ὁ ποινή προξενέω , συχνός δέ ὁ Φίλων χρῆμα καί οἶκος στερέω , ὅσος ὁ ἐκεῖνος συμβουλή ἐπί καθαίρεσις ὁ βασιλεύς προσίημι . ὁ δέ Βάρδας , ἅπαξ ἀποκλίνω εἰς τυραννίς , ἀπρίξ ἔχω οὗτος , ὁ τε περί ἑαυτοῦ πολυχειρία γαυρόω , καί ὁ φάλαγξ βρενθύομαι , καί ὅσος οὔπω ὁ ὁ βασίλεια κατάσχεσις ὀνειροπολέω . καί δῆτα ὁ Ἀσία κατατρέχω , ὁ μή σπένδω ἑαυτοῦ πυρπολέω ὁ οἰκίον , λεῖος τίθημι Μυσός . βασιλεύς δέ πρός αὐτός γράφω οὗτος · ὁ ἔναγχος γίγνομαι πρός ἠώς νεωτερισμός ἀκούω , οὖον ὁ σός γνώμη ἔργον τοσοῦτος ἡγέομαι , ὅσος ὁ ὁ συναίρω σύ ἀπόνοια καί τρόπος βαρβαρικός , ὁ γε πάντως ὑπό θεοβλάβεια παρακροτέω , εἰς τοσοῦτος κίνδυνος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω οὐ ναρκάω · καί οὗτος οἶδα , ὡς ὁ νεωτερίζω ἀναλέγω καί ἀντίπαλος ἐκ αὐθάδεια ἀείρω χείρ Ῥωμαῖος αὐτός αὐτοκράτωρ , οὐδείς τις εἰς παραίτησις ὑπολείπω πρόφασις , ὁπηνίκα ὁ ὅπλον καταγωνίζομαι , ἔκδοτος ὁ ποινηλασία ὑπάγω . ἐγώ τοιγάρ ἐμφύλιος αἷμα μιαίνω ὁ γῆ εὐλαβέομαι . εἰμί γάρ βούλομαι ὁ ὅπλον ὁ ἀποστάτης ἀμύνω , οὐ εἄν φθάνω ( σύν Θεός δέ εἴρω ) οἰκτρός αὐτός κατακαίνω . τίς γάρ ἀτέραμνος οὗτος καθίστημι , ὡς ὑφίστημι ὁ ῥοπή ὁ ἡμέτερος κίνημα , καί μή εὐθύς υποδειλιαειδω πρός φυγή ἀπό-ἰδέω ; τοιγάρ παραινέω σύ , πρό ὁ ὀλέθριος αἱρέω ὁ σῴζω , καί ἠώς πρόκειμαι συγγνώμη καιρός , ὁ ὅπλον ῥίπτω ἔοικα ὁ κράτος ὁ βασίλεια ἐγώ , ἀμνηστία σύ ὁ τοσοῦτος τόλμημα καί συγγνώμη , ἐπί μάρτυς ὁ Θεός , ῥαντίζω ἀπονέμω . πάντως δέ καί ὁ κτήσεις ἀθίγω σύ ἀφίημι , καί ἀπαρεγχείρητος . παραινέω λοιπός , ὁ τοιοῦτος ἀνασφάλλω μέθη ὁ δίδωμι ἀμελλητί σωτηρία ἀντιποιέω . εἰμί δέ σκιαμαχέω ὁ τυραννίς ὁ ῥοπή ἀπονέμω , σύ μεταμέλομαι ὁ ἀβουλία , ὁπηνίκα ψῆφος ὁ νόμος ὁ θανάσιμος ποινή παραπέμπω .