leo-diaconus.historia diakonos.21
ιαʹ . Ἔγνω γοῦν αὐτίκα νεωτερίζειν · ἀλλὰ δύναμιν ἐκ τοῦ παρατυχόντος ἀποχρῶσαν οὐκ ἐπαγόμενος ( τὰ γὰρ στρατεύματα πρὸς τὰς σφῶν ἐνεγκαμένας αὐτοῦ προστεταχότος ἀπῄεσαν ) , ἐδεδοίκει τὸν τοσοῦτον ἀγῶνα τέως ἐπαποδύσασθαι . ἔδοξεν οὖν ὑπερθέσθαι τὸν νεωτερισμόν · εἰσελάσαντι δὲ εἰς τὸ Βυζάντιον , καὶ κατάγοντι τὸν θρίαμβον , εἴγε τὴν στρατιὰν οἱ κρατοῦντες αὑτῷ ἐγχειρίσοιεν ( ᾔδει γὰρ αὐτοῦ περιόντος μὴ ἂν ἄλλον καρτερῆσαι πρὸς τὴν τῶν βαρβάρων ἀντίστασιν παρατάττεσθαι ) · ἀναλαβεῖν τε τὰς δυνάμεις , καὶ λελογισμένως καὶ ἀνεπισφαλῶς ὑπὲρ τῶν ὅλων διαγωνίσασθαι . οὕτω δὴ γνωματεύσας καὶ βουλευσάμενος πρὸς τὸ Βυζάντιον ἴεται ἀσμενέστατά τε ὑπὸ τοῦ δήμου καὶ τῆς συγκλήτου δεχθεὶς , καὶ ὅσην ἐπήγετο λείαν θριαμβεύσας , καὶ τῷ δημοσίῳ ταμείῳ τὸν βαρβαρικὸν πλοῦτον καταθέμενος , ἐφ' ἑστίας ἡσύχαζεν . ὁ δὲ Ἰωσὴφ ( ἐδεδοίκει γὰρ τὴν ἐπὶ τὸ Βυζάντιον τοῦ Νικηφόρου διατριβὴν , μή τι κατὰ τοῦ κράτους νεωτερίσειε , μάλιστα τοῦ στρατιωτικοῦ ἐκτόπως αὐτὸν στέργοντος καὶ τοῦ δήμου θαυμάζοντος , διά τε τὰ τρόπαια καὶ τὰ κατὰ πολέμους ἀνδραγαθήματα ) ἐπὶ τὸ ἀνάκτορον τοῦτον ἐκαλεῖτο , εἴ πως αὐτὸν ψιλὸν τῆς δυνάμεως ἀπειληφὼς τῶν τε ὄψεων στερήσῃ καὶ ὑπερορίᾳ παραπέμψῃ . ἀλλὰ τὸ κακοῦργον καὶ περιπόνηρον τοῦ Ἰωσὴφ ὁ στρατηγὸς συνιεὶς ( δραστήριος γὰρ ἐς τὸ ἀκριβὲς ἦν , καὶ καταστοχάσασθαι κακοτροπίαν ἀνδρὸς προχειρότατος ) , ἐς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν φοιτᾷ , καὶ τῷ ἱεραρχοῦντι Πολυεύκτῳ εἰς λόγους ἐλθὼν , ἀνδρὶ τήν τε θείαν καὶ ἀνθρωπίνην φιλοσοφίαν εἰς ἄκρον ἐκμελετήσαντι , καὶ βίον αἱρετισαμένῳ ἐκ νεότητος μοναδικόν τε καὶ ἄσκευον , καὶ παῤῥησίαν ὑπὲρ ἄνθρωπον κεκτημένῳ , ἣν οὐχ ἡ φύσις ἐνεποίει αὐτῷ μόνον , τομίᾳ γε ὄντι καὶ ἐς ἔσχατον γῆρας ἐλάσαντι , ἀλλὰ καὶ ἡ ἀκτησία , καὶ τὸ ἀνεπίληπτον , καὶ τὸ λιτὸν τοῦ βίου καὶ ἀπέριττον · τούτῳ δὴ τῷ Πολυεύκτῳ , ἐπεὶ εἰς λόγους ἦλθεν ὁ Νικηφόρος , καλάς γε , ἔφη , παρὰ τοῦ τῶν βασιλείων κατάρχοντος τῶν τοσούτων ἀγώνων καὶ πόνων καρποῦμαι τὰς ἀμοιβάς · ὅς γε τὸν ἀλάθητον καὶ μέγαν ὀφθαλμὸν λήσειν οἰόμενος , τὰ Ρωμαϊκά μοι πλατύνοντι ὅρια ταῖς τοῦ κρείττονος εὐοδώσεσιν , οὐκ ἐνάρκησε σκαιωρήσασθαι θάνατον , μηδέπω μηδὲν εἰς τὸ κοινὸν πλημμελήσαντι , συνεισενεγκόντι δὲ μᾶλλον ὅσα μή τις τῶν νῦν τελούντων ἀνδρῶν , καὶ τοσαύτην μὲν χώραν τῶν Ἀγαρηνῶν πυρὶ καὶ μαχαίρᾳ δῃωσαμένῳ , τηλικαύτας δὲ πόλεις ἐκ βάθρων κατεριπώσαντι . ἐγὼ δὲ ἠξίουν , τὸν συγκλητικὸν ἄνδρα ἐπιεικῆ τε εἶναι καὶ μέτριον , καὶ μή τινα δυσμεναίνειν , καὶ ταῦτα μάτην , ἀπέραντα .
Lemmas: ἰά . γιγνώσκω γοῦν αὐτίκα νεωτερίζω · ἀλλά δύναμις ἐκ ὁ παρατυγχάνω ἀποχράω οὐ ἐπάγω ( ὁ γάρ στράτευμα πρός ὁ σφεῖς φέρω αὐτός προστάσσω ἄπειμι ) , δείδω ὁ τοσοῦτος ἀγών τέως ἐπαποδύομαι . δοκέω οὖν ὑπερτίθημι ὁ νεωτερισμός · εἰσελαύνω δέ εἰς ὁ Βυζάντιον , καί κατάγω ὁ θρίαμβος , εἰ ὁ στρατία ὁ κράτος ἑαυτοῦ ἐγχειρίζω ( οἶδα γάρ αὐτός περίειμι μή εἄν ἄλλος καρτερέω πρός ὁ ὁ βάρβαρος ἀντίστασις παρατάσσω ) · ἀναλαμβάνω τε ὁ δύναμις , καί λελογισμένως καί ἀνεπισφαλής ὑπέρ ὁ ὅλος διαγωνίζομαι . οὗτος δή γνωματεύω καί βουλεύω πρός ὁ Βυζάντιον ἴω ἀσμενής τε ὑπό ὁ δῆμος καί ὁ σύγκλητος δέχομαι , καί ὅσος ἐπάγω λεῖος θριαμβεύω , καί ὁ δημόσιος ταμεῖον ὁ βαρβαρικός πλοῦτος κατατίθημι , ἐπί ἑστία ἡσυχάζω . ὁ δέ Ἰωσήφ ( δείδω γάρ ὁ ἐπί ὁ Βυζάντιον ὁ Νικηφόρου διατριβή , μή τίς κατά ὁ κράτος νεωτερίζω , μάλιστα ὁ στρατιωτικός ἔκτοπος αὐτός στέργω καί ὁ δῆμος θαυμάζω , διά τε ὁ τρόπαιον καί ὁ κατά πόλεμος ἀνδραγάθημα ) ἐπί ὁ ἀνάκτορον οὗτος καλέω , εἰμί πως αὐτός ψιλός ὁ δύναμις ἀπολαμβάνω ὁ τε ὄψις στερέω καί ὑπερορία παραπέμπω . ἀλλά ὁ κακοῦργος καί περιπόνηρος ὁ Ἰωσήφ ὁ στρατηγός συνίημι ( δραστήριος γάρ εἰς ὁ ἀκριβής εἰμί , καί καταστοχάζομαι κακοτροπία ἀνήρ πρόχειρος ) , εἰς ὁ μέγας ἐκκλησία φοιτάω , καί ὁ ἱεραρχέω Πολυεύκτος εἰς λόγος ἔρχομαι , ἀνήρ ὁ τε θεῖος καί ἀνθρώπινος φιλοσοφία εἰς ἄκρος ἐκμελετάω , καί βίος αἱρετίζω ἐκ νεότης μοναδικός τε καί ἄσκευος , καί παρρησία ὑπέρ ἄνθρωπος κτάομαι , ὅς οὐ ὁ φύσις ἐμποιέω αὐτός μόνος , τομίας γε εἰμί καί εἰς ἔσχατος γῆρας ἐλαύνω , ἀλλά καί ὁ ἀκτησία , καί ὁ ἀνεπίληπτος , καί ὁ λιτός ὁ βίος καί ἀπέριττος · οὗτος δή ὁ Πολυεύκτος , ἐπεί εἰς λόγος ἔρχομαι ὁ Νικηφόρος , καλός γε , φημί , παρά ὁ ὁ βασίλειος κατάρχω ὁ τοσοῦτος ἀγών καί πόνος καρπέω ὁ ἀμοιβή · ὅς γε ὁ ἐλαύνω καί μέγας ὀφθαλμός λανθάνω οἴομαι , ὁ ρωμαϊκός ἐγώ πλατύνω ὅριον ὁ ὁ ἀγαθός εὐόδωσις , οὐ ναρκάω σκαιωρέω θάνατος , μηδέπω μηδείς εἰς ὁ κοινός πλημμελέω , συνεισφέρω δέ μᾶλλον ὅσος μή τις ὁ νῦν τελέω ἀνήρ , καί τοσοῦτος μέν χώρα ὁ Ἀγαρηνός πῦρ καί μάχαιρα δίδωμι , τηλικόσδε δέ πόλις ἐκ βάθρον καταριπόω . ἐγώ δέ ἀξιόω , ὁ συγκλητικός ἀνήρ ἐπιεικής τε εἰμί καί μέτριος , καί μή τις δυσμεναίνω , καί οὗτος μάτην , ἀπέραντος .