leo-diaconus.historia diakonos.47
γʹ . Ἐντεῦθεν , ἐπεὶ τὸ παρὰ τῶν Ταύρων ἀπεγνώκει διακηρυκεύεσθαι ( ᾔδει γὰρ τὸν Πατρίκιον Καλοκύρην ἅπαξ τῆς εὐθείας ἐκκλίναντα καὶ τῆς τούτου κυρίας ἀφηνιάσαντα , καὶ μέγα παρὰ τῷ Σφενδοσλάβῳ δυνηθέντα , μὴ εὐείκτως τῷ τούτου θελήματι σπείσασθαι ) , πρὸς τοὺς ὁμοθρήσκους Μυσοὺς ἐβουλεύσατο μᾶλλον πρεσβείαν στείλασθαι . καὶ δῆτα πρέσβεις ὡς αὐτοὺς ἔστελλε , τόν τε Πατρίκιον Νικηφόρον , ᾧ τὸ ἐπώνυμον Ἐρωτικὸς , καὶ Φιλόθεον , τὸν τῶν Εὐχαΐτων πρόεδρον , καὶ τῆς τε θρησκείας αὐτοὺς ὑπεμίμνησκε ( τὰ Χριστιανῶν γὰρ ἀναντιῤῥήτως πρεσβεύουσιν οἱ Μυσοὶ ) , καὶ παρθένους τοῦ βασιλικοῦ γένους ἐξῄτει , ὡς συνάψῃ ταύτας τοῖς τοῦ αὐτοκράτορος Ρωμανοῦ παισὶ , καὶ ἀδιάῤῥηκτος ἐκ τοῦ κήδους ἥ τε πρὸς Ρωμαίους καὶ τοὺς Μυσοὺς καταλλαγὴ καὶ φιλία ἐμπεδωθῇ . οἱ δὲ Μυσοὶ ἄσμενοι τὴν πρεσβείαν ἐδέχοντο , καὶ κόρας ἐξ αἵματος τοῦ βασιλικοῦ ἐπὶ ἁμαξῶν ἀναβιβάσαντες ( εἰθισμένον δὲ γυναιξὶ Μυσῶν , ἐφ' ἁμαξῶν ὀχεῖσθαι ) , τῷ αὐτοκράτορι Νικηφόρῳ ἐξέπεμπον , ἀπαμῦναι σφίσιν ὅτι τάχιστα ποτνιώμενοι , καὶ τὸν τοῖς αὐχέσιν αὐτῶν ἐπικείμενον πέλεκυν τῶν Ταύρων ἀποτρέψαι καὶ κενὸν ἀπεργάσασθαι . καὶ κἂν ἐπήμυνε τούτοις , καὶ τρόπαια κατὰ τῶν Ταύρων ἐστήσατο , ἐπεὶ καὶ κατὰ πάντων , πρὸς οὓς ἂν τὴν Ρωμαϊκὴν ἀντεπήνεγκε δύναμιν . ἀλλ' ἀπὸ μικρᾶς ῥοπῆς αἰωρούμενα τὰ ἀνθρώπινα , καὶ ὡς ἔκ τινος εἰπεῖν λεπτῆς κρόκης ἐκκρεμαννύμενα , καὶ εἰς τὸ ἐναντίον εἴωθε περιχωρεῖν . ἀνεπισφαλῶς γάρ τινες οἴονται νέμεσίν τινα θείαν καὶ φθόνον ἀνθρώπινον τοῖς ἐπισήμοις καὶ ἀλκιμωτάτοις ἀνδράσι προσίστασθαι , σφάλλοντα τούτους , καὶ περιτρέποντα , καὶ εἰς τὸ μηδὲν συνελαύνοντα . οἷα δὴ καὶ τότε τῷ αὐτοκράτορι Νικηφόρῳ , κατὰ ῥοῦν αὐτῷ φερομένων τῶν πραγμάτων , καὶ ὡς οὐκ ἄλλῳ τῶν πρὸ αὐτοῦ ἡγεμονευσάντων , συμβέβηκεν . ἐγὼ δὲ τοῦτό φημι , ὅτι ἀμηχάνῳ τοῦ κρείττονος προμηθείᾳ ἤδη τοῖς ἀνθρώποις εὐροοῦντα τὰ πράγματα εἰς τοὐναντίον ἀντιπεριΐσταται , ὡς ταύτῃ παιδευθεῖεν θνητοὶ ὄντες καὶ πρόσκαιροι , καὶ μὴ περαιτέρω φυσῷεν τοῦ προσήκοντος . ἤδη γάρ τινες εὐπραγίαις ἐπιβάντες καὶ κατὰ τὰς μάχας εὐδοκιμήσαντες , θεοὺς ἀνειπεῖν αὑτοὺς οὐκ ἐνάρκησαν , εἰς αὐτὴν τὴν πρόνοιαν ἐξυβρίσαντες . παράδειγμα τούτων οἱ τοῦ Ἀλωέως παῖδες Ὦτος καὶ Ἐφιάλτης , εἰς οὐρανοὺς κατὰτὸν μῦθον πειρώμενοι ἀνελθεῖν , καὶ Ναβουχοδονόσορ ὁ Βαβυλώνιος , εἰκόνα στησάμενος ἑαυτοῦ , καὶ ὁ Φιλίππου Ἀλέξανδρος , Ἄμμωνος υἱὸς ἀξιῶν ὀνομάζεσθαι . εἰκότως οὖν τρεπτὰ καὶ παλίντροπα καθέστηκε τοῖς ἀνθρώποις τὰ πράγματα , οἷα δὴ καὶ τότε Ρωμαίοις συνέβαινεν , ἀποβαλοῦσι μετὰ μικρὸν ἡγεμόνα τὸν ἑαυτῶν , οἷον οὐκ ἔσχεν ἄλλον ἡ Ρωμαϊκὴ δυναστεία τὸ πρότερον . εἰ γὰρ μὴ τῇ τούτου ἀναιρέσει εἰς τὸ ἔμπαλιν ἡ τύχη τούτοις ἀπέτρεχεν , οὐδὲν ἐνέδει , ἐπιβιοῦντος ἐκείνου , μὴ τὰ ὅρια πήξασθαι τῆς σφῶν ἐπικρατείας πρὸς ἀνίσχοντα ἥλιον κατὰ τὴν Ἰνδικὴν , καὶ αὖθις ἐπὶ δυόμενον πρὸς αὐτὰ τῆς οἰκουμένης τὰ τέρματα . ἀλλὰ γὰρ ἐπανακτέον τὸν λόγον , ὅθεν ἀπέκλινε τοῦ εἱρμοῦ .
Lemmas: γε . ἐντεῦθεν , ἐπεί ὁ παρά ὁ Ταῦρος ἀπογιγνώσκω διακηρυκεύομαι ( οἶδα γάρ ὁ Πατρίκιος Καλοκύρης ἅπαξ ὁ εὐθύς ἐκκλίνω καί ὁ οὗτος κύριος ἀφηνιάζω , καί μέγας παρά ὁ Σφενδοσλάβῳ δύναμαι , μή εὔεικτος ὁ οὗτος θέλημα σπένδω ) , πρός ὁ ομόθρησκος Μυσός βουλεύω μᾶλλον πρεσβεία στέλλω . καί δῆτα πρέσβυς ὡς αὐτός στέλλω , ὁ τε Πατρίκιος Νικηφόρος , ὅς ὁ ἐπώνυμος Ἐρωτικός , καί Φιλόθεος , ὁ ὁ εὐχαίτης πρόεδρος , καί ὁ τε θρησκεία αὐτός ὑπομιμνῄσκω ( ὁ Χριστιανός γάρ ἀναντιῤῥήτως πρεσβεύω ὁ Μυσός ) , καί παρθένος ὁ βασιλικός γένος ἐξαιτέω , ὡς συνάπτω οὗτος ὁ ὁ αὐτοκράτωρ Ῥωμανός παῖς , καί αδιάρρηκτος ἐκ ὁ κῆδος ὅς τε πρός Ῥωμαῖος καί ὁ Μυσός καταλλαγή καί φίλιος ἐμπεδόω . ὁ δέ Μυσός ἄσμενος ὁ πρεσβεία δέχομαι , καί κόρη ἐκ αἷμα ὁ βασιλικός ἐπί ἅμαξα ἀναβιβάζω ( ἐθίζω δέ γυνή Μυσός , ἐπί ἅμαξα ὀχέω ) , ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρος ἐκπέμπω , ἀπαμύνω σφεῖς ὅτι ταχύς ποτνιάομαι , καί ὁ ὁ αὐχήν αὐτός ἐπίκειμαι πέλεκυς ὁ Ταῦρος ἀποτρέπω καί κενός ἀπεργάζομαι . καί κἀν ἐπαμύνω οὗτος , καί τρόπαιον κατά ὁ Ταῦρος ἵστημι , ἐπεί καί κατά πᾶς , πρός ὅς εἄν ὁ Ρωμαϊκός ἀντεπιφέρω δύναμις . ἀλλά ἀπό μικρός ῥοπή αἰωρέω ὁ ἀνθρώπινος , καί ὡς ἐκ τις εἶπον λεπτός κρόκη ἐκκρεμάννυμι , καί εἰς ὁ ἐναντίος εἴωθα περιχωρέω . ἀνεπισφαλής γάρ τις οἴομαι νέμεσις τις θεῖος καί φθόνος ἀνθρώπινος ὁ ἐπίσημος καί ἄλκιμος ἀνήρ προσίστημι , σφάλλω οὗτος , καί περιτρέπω , καί εἰς ὁ μηδείς συνελαύνω . οἷος δή καί τότε ὁ αὐτοκράτωρ Νικηφόρος , κατά ῥόος αὐτός φέρω ὁ πρᾶγμα , καί ὡς οὐ ἄλλος ὁ πρό αὐτός ἡγεμονεύω , συμβαίνω . ἐγώ δέ οὗτος φημί , ὅτι ἀμήχανος ὁ ἀγαθός προμήθεια ἤδη ὁ ἄνθρωπος εὐροέω ὁ πρᾶγμα εἰς ἐναντίος ἀντιπεριίστημι , ὡς οὗτος παιδεύω θνητός εἰμί καί πρόσκαιρος , καί μή περαιτέρω φυσάω ὁ προσήκω . ἤδη γάρ τις εὐπραγία ἐπιβαίνω καί κατά ὁ μάχη εὐδοκιμέω , θεός ἀναλέγω ἑαυτοῦ οὐ ναρκάω , εἰς αὐτός ὁ πρόνοια ἐξυβρίζω . παράδειγμα οὗτος ὁ ὁ Ἀλωεύς παῖς Ὦτος καί Ἐφιάλτης , εἰς οὐρανός κατάσσω μῦθος πειράω ἀνέρχομαι , καί Ναβουχοδονόσορ ὁ Βαβυλώνιος , εἰκών ἵστημι ἑαυτοῦ , καί ὁ Φίλιππος Ἀλέξανδρος , Ἄμμων υἱός ἄξιος ὀνομάζω . εἰκότως οὖν τρεπτός καί παλίντροπος καθίστημι ὁ ἄνθρωπος ὁ πρᾶγμα , οἷος δή καί τότε Ῥωμαῖος συμβαίνω , ἀποβάλλω μετά μικρός ἡγεμών ὁ ἑαυτοῦ , οἷος οὐ ἔχω ἄλλος ὁ ρωμαϊκός δυναστεία ὁ πρότερος . εἰμί γάρ μή ὁ οὗτος ἀναίρεσις εἰς ὁ ἔμπαλιν ὁ τύχη οὗτος ἀποτρέχω , οὐδείς ἐνδέω , ἐπιβιόω ἐκεῖνος , μή ὁ ὅριον πήγνυμι ὁ σφεῖς ἐπικράτεια πρός ἀνά-ἴσχω ἥλιος κατά ὁ Ἰνδικός , καί αὖθις ἐπί δύο πρός αὐτός ὁ οἰκέω ὁ τέρμα . ἀλλά γάρ ἐπανακτέον ὁ λόγος , ὅθεν ἀποκλίνω ὁ εἱρμός .