lamprocles.fragmenta 2
Αἰτε ποτναῖς ὁμώνυμοι πελειάσιν αἰθέρι νεῖσθε . Fr . 2 . Athen . XI 491 C : Λαμπροκλῆς δ’ ὁ διθυραμβοποιὸς καὶ ὡς αὐτὰς ( Πλειάδας ) εἶπεν ὁμωνυμεῖν ταῖς περιστέραις ἐν τούτοις · Λάκων ὁ τέττιξ εὐτυχὸς ἐς χορόν . Λάμπει δ' ἐπὶ πορφυρέαις παρῆσι φῶς ξωτος . Diagoras . Fr . 1 . Philodemus περὶ εὐσεβείας p . 85 ed . Gomperz Vol . Herc . nova coll . II 11 ( Phaëdrus περὶ θεῶν p . 23 Petersen ) : Ὁ μὲν γὰρ ( Διαγόρας ) ἐπαἴξεν , εἴπερ καὶ ἄρα τοῦτ᾽ αὐτοῦ ἐστίν , ἀλλ᾽ οὐκ ἐπενήνκεται , καθάπερ ἐν τοῖς Μαντινέων ἔθεσιν Ἀριστόξενός φησιν · ἐν δὲ τῇ ποιήσει τῇ μόνῃ δοκοῦσθ κατ᾽ ἀλήθειαν ὑπ᾽ αὐτοῦ γεγράφθαι τοῖς ὅλοις οὐδὲν ἀσεβὲς παρενέφησεν , ἀλλ᾽ ἐστὶν εὐφημος , ὡς ποιητής , εἰς τὸ δαιμόνιον , καθάπερ ἄλλα τε μαρτυρεῖ καὶ τὸ γεγραμμένον εἰς ᾿Αριάνθην τὸν ᾿Αργεῖον Θεὸς . . . ὑπερτάταν . Una cum v . 2 affert Didymus Alexandr . de Trinit . III 2 p . 320 . — V . 1 . βροτείου , cod . Herc . ΒΡΟΤΕΙΟ . et deinde φρενα . Diagoras in carminibus pietate insignis , ut in postprincipiis vitae impietatis crimine notus , adhibet solemnem sacrorum precationem , de qua vid . Eustath . II . 258 , 26 : τὴν δὲ βασιλικὴν θειότητα δηλοῖ καὶ τὸ θεὸς θεός , ὃ κατὰ τὸν Πausanían ταις ἀρχαῖς οἱ παλαιοὶ ἐπέλεγον ἐπιφημιζόμενοι · ᾿Αἴλιος δὲ Διονύσιος φησίν , ὅτι καὶ ἐν ἱεροποιίαις καὶ ἄλλαις πράξεσι τὸ θεὸς θεὸς ἐπελέγετο , ἐν δὲ ἑτέρῳ λεξικῷ ἑτοιρικῷ φέρεται , ὅτι παντὸς ἔργου ἀρχόμενοι ἔλεγον θεὸς θεός . Adde Hesych . Θεὸς θεός . Plutarch . de facie in orbe lunae c . 19 : Εἰ δὲ μή , Θέων ἡμῖν οὗτος τὸν Μίμνερμον ἐπάξει καὶ τὸν Κυδίαν καὶ τὸν Ἀρχίλοχον , πρὸς δὲ τούτοις τὸν Στησίχορον καὶ τὸν Πίνδαρον ἐν ταῖς ἐκλείψεσι λυφρομένους τὸν ( leg . ἄστρον ) φανερώτατον κλεπτόμενον . καὶ μέσῳ ἅματι ( sic Schott , vulgo ἅμα τῇ ) νύκτα γενομένην ( hoc fortasse Cydiae est ) , καὶ τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου σκότους ἀτραπὸν . . . . φάσκοντας . — Cydiae voluit Bernhady vindicare hemistichium illud Τηλέτορον τε βόαμα λύρας , vid . fr . Adesp . 102 . Κάλλιστον μὲν ἐγὼ λείπω φάος ἡλίου , δεύτερον ἄστρα φαεινὰ σελήναις τε πρόσωπον ἥδὲ καὶ ὥραιους σικύους καὶ μήλα καὶ ὄγχνας . Fr . 2 . Zenob . IV 21 : Ἡλιδιώτερος τοῦ Πραξίλλης Ἀδώνιδος ( Cod . Coisl . add . ἐπὶ τῶν ἀνοήτων ) . Πράξιλλα Σικυνωνία μελοποιὸς ἐγένετο , ὡς φησὶ Πολέμων · αὕτη ἡ Πράξιλλα τὸν Ἀδωνιν ἐν τοῖς μέλεσιν ( cod . Coisl . ἐν τοῖς ὕμνοις ) εἰσάγει ἐρωτώμενον ὑπὸ τῶν κάτω , τί κάλλιστον καταλιπὼν κείνασθαι , ἥλιον καὶ σελήνην καὶ σικύους καὶ μήλα · ὅθεν εἰς παροιμίαν προήλθεν ὁ λόγος . Ἡλίδιον γὰρ τὸ τῷ ἡλίῳ παραβάλλειν τοὺς σικύους . Sed cod . Coisl . servavit ipsos versus : καταλιπὼν ἐλήλυθεν , ἐκεῖνον δὲ λέγοντα οὕτως · Κάλλιστον πτλ . Εὔηθης γὰρ τις ἴσως ὁ τῷ ἡλίῳ καὶ τῇ σελήνῃ τοὺς σικύους καὶ τὰ λοιπὰ συναριθμῶν . Cf . Diogenian . V 12 . Suid . v . Ἡλιδιάζω . Apo - stol . VIII 53 . Resp . Liban . Epist . 707 . — V . 3 . ὄγχνας Schneidewin , cod . ὄχνους . .... ι υ υ _ _ ι υ _ _ ι υ υ _ υ υ _ υ ι υ _ υ ι υ υ _ υ υ _ _ ι υ _ υ ι υ υ _ υ υ _ υ ... . ’Α μὲν Ἀθάνα ὀργαν’ ἔφριψέν θ’ ἱερᾶς ἀπὸ χειρός , εἴπέ τ’ “ Ἔροσ’ αἰσχεα , σώματι λύμα , οὐ με τῶδ’ ἐγὼ κακώτατι δίδωμι .
Lemmas: εἴτε ποτός ὁμώνυμος πελειάς αἰθήρ νέομαι . Fr . 2 . Athen . XI 491 C : Λαμπροκλῆς δέ ὁ διθυραμβοποιός καί ὡς αὐτός ( Πλειάδες ) λέγω ὁμωνυμέω ὁ περιστερά ἐν οὗτος · Λάκων ὁ τέττιξ Εὔτυχος εἰς χορός . Λάμπω δέ ἐπί πορφύρεος πάρειμι φάος ξωτος . Diagoras . Fr . 1 . Philodemus περί εὐσέβεια p . 85 ed . Gomperz Vol . Herc . nova coll . II 11 ( Phaëdrus περί θεός p . 23 Petersen ) : ὁ μέν γάρ ( Διαγόρας ) παίζω , εἴπερ καί ἄρα οὗτος αὐτός εἰμί , ἀλλά οὐ ἐπιφέρω , καθά ἐν ὁ Μαντινεύς ἔθος Ἀριστόξενος φημί · ἐν δέ ὁ ποίησις ὁ μόνος δοκέω κατά ἀλήθεια ὑπό αὐτός γράφω ὁ ὅλος οὐδείς ἀσεβής παραφέρω , ἀλλά εἰμί εὔφημος , ὡς ποιητής , εἰς ὁ δαιμόνιον , καθά ἄλλος τε μαρτυρέω καί ὁ γράφω εἰς Αριάνθης ὁ Ἀργεῖος θεός . . . ὑπέρτατος . Una cum v . 2 affert Didymus Alexandr . de Trinit . III 2 p . 320 . — V . 1 . βρότειος , cod . Herc . Ο . et deinde φρήν . Diagoras in carminibus pietate insignis , ut in postprincipiis vitae impietatis crimine notus , adhibet solemnem sacrorum precationem , de qua vid . Eustath . II . 258 , 26 : ὁ δέ βασιλικός θεότης δηλόω καί ὁ θεός θεός , ὁ κατά ὁ Πausanían ὅς ἀρχή ὁ παλαιός ἐπιλέγω ἐπιφημίζω · Αἴλιος δέ Διονύσιος φημί , ὅτι καί ἐν ἱεροποιία καί ἄλλος πρᾶξις ὁ θεός θεός ἐπιλέγω , ἐν δέ ἕτερος λεξικός ἑτοιρικῷ φέρω , ὅτι πᾶς έργο ἄρχω λέγω θεός θεός . Adde Hesych . θεός θεός . Plutarch . de facie in orbe lunae c . 19 : εἰμί δέ μή , Θέων ἐγώ οὗτος ὁ Μίμνερμος ἐπάγω καί ὁ Κυδίας καί ὁ Ἀρχίλοχος , πρός δέ Τοῦτος ὁ Στησίχορος καί ὁ Πίνδαρος ἐν ὁ ἔκλειψις λυφρομενος ὁ ( leg . ἄστρον ) φανερός κλέπτω . καί μέσος ἦμαρ ( sic Schott , vulgo ἅμα ὁ ) νύξ γίγνομαι ( hoc fortasse Cydiae est ) , καί ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος σκότος ἀτραπός . . . . φάσκω . — Cydiae voluit Bernhady vindicare hemistichium illud Τηλέτορον τε βόαμα λύρα , vid . fr . Adesp . 102 . Κάλλιστος μέν ἐγώ λείπω φάος ἥλιος , δεύτερος ἄστρον φαεινός σελήνη τε πρόσωπον ἠδέ καί ὡραῖος σίκυος καί μήλο καί ὄγχνη . Fr . 2 . Zenob . IV 21 : ηλιδιετερος ὁ Πραξίλλης Ἄδωνις ( Cod . Coisl . add . ἐπί ὁ ἀνόητος ) . Πράξιλλα Σικυνωνία μελοποιός γίνομαι , ὡς φημί Πολέμων · οὗτος ὁ Πράξιλλα ὁ Ἄδωνις ἐν ὁ μέλος ( cod . Coisl . ἐν ὁ ὕμνος ) εἰσάγω ἐρωτάω ὑπό ὁ κάτω , τίς καλός καταλείπω κειναω , ἥλιος καί σελήνη καί σίκυος καί μήλο · ὅθεν εἰς παροιμία προέρχομαι ὁ λόγος . ηλιδιος γάρ ὁ ὁ ἥλιος παραβάλλω ὁ σίκυος . Sed cod . Coisl . servavit ipsos versus : καταλείπω ἔρχομαι , ἐκεῖνος δέ λέγω οὕτως · Κάλλιστος πτλ . Εὐήθης γάρ τις ἴσως ὁ ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη ὁ σίκυος καί ὁ λοιπός συναριθμέω . Cf . Diogenian . V 12 . Suid . v . Ἡλιδιάζω . Apo - stol . VIII 53 . Resp . Liban . Epist . 707 . — V . 3 . ὄγχνη Schneidewin , cod . ὄκνος . .... Ι ὗς ὗς _ _ Ι ὗς _ _ Ι ὗς ὗς _ ὗς ὗς _ ὗς Ι ὗς _ ὗς Ι ὗς ὗς _ ὗς ὗς _ _ Ι ὗς _ ὗς Ι ὗς ὗς _ ὗς ὗς _ ὗς ... . ’Α μέν Ἀθήνη ὄργανον φρίζω ὁ ἱερός ἀπό χείρ , λέγω τε “ Ἔρος αἶσχος , σῶμα λύμη , οὐ ἐγώ ὅδε ἐγώ κακός δίδωμι .