lamprocles.fragmenta 1
- υ υ - υ υ - - υ υ - υ υ - υ υ - υ - - υ υ - υ υ - - υ υ - υ υ - υ υ - υ Παλλάδα περσέπολιν , δεινὰν θεὸν ἐργεκύδοιμον Lamprocles . Fr . 1 . Aristoph . Nub . v . 967 : Εἰτ’ αὐ προμαθεῖν ἄσμ’ ἐδίδασκεν , τῷ μηρῷ μὴ ξυνέχοντας , “ Ἡ Παλλάδα περσέπολιν δεινὰν ἢ Τηλέπορόν τι βόαμα , ἐντειναμένους τὴν ἀρμονίαν , ἣν οἱ πατέρες παρέδωκαν . Schol . cod . Rav . et V et G : Παλλάδα · Ἀρχὴ ἄσματος Φωνίχου , ὡς Ἐρατοσθένης φησί ( ἄσμ . φησιν ὡς Ἐρ . φφόν V ) . Φώνιχος δὲ αὐτοῦ τοῦτον τοῦ ἄσματος μνημονεύει ὡς Λαμπροκλέους ὄντος · Παλλάδα περσέπολιν κλήξω ( περσέπολιν κληξῶ RV ) , πολεμαδόχον ( πολεμοδόχον Ω ) ἀγνὰν ( ἀγνὴν G ) παῖδα Διὸς μεγάλου . Dindorf adiecit δαμάσιππον ex Schol . Ald . : εἴδη ἄσμάτων ἀμφότερα , τὸ Παλλάδα περσέπολιν θεὰν καὶ τὸ Τηλέπορόν τι βόαμα . τὸ μὲν οὖν πρότερον Λαμπροκλέους εἶναι φασιν Ἀθηναίων , τοῦ Μίδωνος υἱοῦ · ἔχει δὲ οὕτως · Π . περσέπολιν κληξῶ . π . ἀγνὸν π . Δ . μ . δαμάσιππον . Si recte se haberent prima verba huius scholii , quicunque haec scripsit , diceret Eratosthenem non recte hoc carmen Phrynicho tribuisse , cum sit Lamproclis : at commode ipsius Eratosthenis verba servata sunt in alio scholio : Ἄλλως · οὕτως Ἐρατοσθένης · Φώνιχος αὐτοῦ τοῦτον τοῦ ἄσματος μέμνηται ὡς Λαμπροκλέους ὄντος τοῦ Μίδωνος υἱοῦ ἢ μαθητοῦ · ἔχει δὲ οὕτως · Παλλάδα περσέπολιν δεινὴν θεὸν ἐργεκύδοιμον ποτικληξῶ πολεμαδόχον ἀγνὰν παῖδα Διὸς μεγάλου δαμάσιππον . καὶ κατὰ Λαμπροκλέα ὑποτίθησι κατὰ λέξιν . quae Dindorf ita interpolavit , ut δεινὴν θεὸν ἐργεκύδοιμον ποτι — eiiceret . Non tamen existimandum est , illum scholiastam impudenter Eratostheni adversatum esse , ut quae ille docuerat mala fraude in suum usum converteret , sed videtur in illo scholio scribendum : Ἀρχὴ ἄσματος Φωνίχου , ὡς δὲ Ἐρατοσθένης φησίν , Φώνιχος αὐτοῦ τοῦτον κτλ . Phrynichi carmen ab Aristophane notari nonnulli ex antiquis grammaticis dixerant , Eratosthenes contra Lam - proclis carmen respici docuit . Phrynichum ipsum , qui hymnum in Minervam condidit , olim existimavi Lamproclis carmen , quod in eodem argumento versabatur , in pedestri aliquo libello adhibuisse : sed magis Παλλάδα περσέπολιν κλήζω , πολεμαδόκον , ἄγνάν παῖδα Λιὸς μεγάλου , δάμνιππον αἰεὶ παρθένον . Θεός , θεὸς πρὸ παντὸς ἔργου βροτείου νυμᾶ φρέν᾽ ὑπερτάταν , αὐτοδαὴς δ᾽ ἀρετὰ βραχὺν οἶμον ἔρπει . — υ — υ — υ υ — υ υ — υ — υ — — — υ υ — — — υ υ — Εὐλαβεῦ δὲ μὴ κατέναντα λέοντος νεβρὸς ἐλθὼν μοῖραν αἱρεῖσθαι χρεῶν . Cydias . Fr . 1 . Plato Charmid . 155 D : Τότε δή , ὦ γεννάδα , εἰδὸν τε τὰ ἔντὸς τοῦ ἱματίου καὶ ἐφλεγόμην καὶ οὐχὲτ’ ἐν ἐμαυτῷ ἦν καὶ ἔνόμισα σοφώτατον εἶναι τὸν Κυδίαν ( sic codd . , nisi quod Cy Κηδιαν , vulgo Κριτίαν , Hartung , qui Cydiam poetam omnino fuisse negat , et hic et apud Plutarchum Κηδεῖδην restituere vult , vid . ad Frag . Adespot . 102 ) τὰ ἐρωτικά , ὃς εἶπεν ἐπὶ καλοῦ λέγον παιδός , ἄλλω ὑποτιθέμενος , εὐλαβεῖσθαι μὴ κατέναντα ( sic vd , κατ’ ἔναντία ΜΟrr , κατἔναντι vulgo ) λέοντος νεβρὸν ἐλθόντα μοῖραν ( μοῖρα Μ et Θ a m . pr . ) αἱρεῖσθαι χρεῶν ( νεκρῶν Fi ) . αὐτὸς γὰρ μοι ἔδόκουν ὑπὸ τοῦ τοιούτου θεήματος ἐλαυνέσθαι . Praeterea ΜΘ addunt post ἐλθόντα haec : ἀθανατῶσι θεῖα . Cf . Athen . V 187 D : ποιεῖ γὰρ ( Πλάτων ) αὐτὸν ( Σωκράτη ) ἀσυμφώνως ποτὲ μὲν σκοτοδινιῶντα καὶ μεθυσκόμενον τῷ τοῦ παιδὸς ἔρωτι καὶ γινόμενον ἐξέδρον , καὶ καθάπερ νεβρὸν ὑποπεπτωκότα λέοντος ἀληθῇ , ἄμα δὲ καταφρονεῖν φησι τῆς ὥρας αὐτοῦ . Ex his Ἄλλὰ τεὸν οὔποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐπειθον . — ˘ υ — ˘ υ υ — υ υ — ˘ υ υ — ˘ — ˘ υ — ˘ υ υ — υ υ ˘ ˘ υ — ˘ υ υ — υ υ — ˘ υ ˘ — ˘ υ — ˘ υ — υ ˘ υ — ˘ υ υ — υ ˘ υ υ _ υ _ _ _ υ υ _ υ υ _ _ υ υ _ υ _ υ _ _ _ υ υ _ _ υ υ υ υ υ _ _ υ υ υ _ υ υ _ _ υ υ _ _ _ υ υ _ υ _ υ υ υ _ υ _ υ υ _ υ υ υ _ υ Οὐ γὰρ ἀνθρώπων φόρευν μορφᾶν ἐνεῖδος , οὐ δίαιταν τὰν γυναικείαν ἔχον , ἀλλ᾽ ἐν ἀρμάτεσσι διφρούχοις ἐγνυάζοντ᾽ ἂν εὖ , δι᾽ ἄλσεα πολλάκι θήραισιν φρένα τεσπόμεναι ,
Lemmas: - ὗς ὗς - ὗς ὗς - - ὗς ὗς - ὗς ὗς - ὗς ὗς - ὗς - - ὗς ὗς - ὗς ὗς - - ὗς ὗς - ὗς ὗς - ὗς ὗς - ὗς Παλλαδάς περσέπολις , δεινός θεός ἐργεκύδοιμον Lamprocles . Fr . 1 . Aristoph . Nub . v . 967 : εἶτα αὖος προμανθάνω ᾆσμα διδάσκω , ὁ μηρός μή συνέχω , “ ὁ Παλλαδάς περσέπολις δεινός ἢ τηλέπορος τίς βόαμα , ἐντείνω ὁ ἁρμονία , ὅς ὁ πατήρ παραδίδωμι . Schol . cod . Rav . et V et G : Παλλαδάς · Ἀρχή ᾆσμα φωνιχοω , ὡς Ἐρατοσθένης φημί ( ΑΣΜ . φημί ὡς ἐρ . φφόν V ) . Φώνιχος δέ αὐτός οὗτος ὁ ᾆσμα μνημονεύω ὡς Λαμπροκλῆς εἰμί · Παλλαδάς περσέπολις κλήζω ( περσέπολις κλήζω RV ) , πολεμαδόχον ( πολεμοδοχος Ω ) ἀγνός ( ἁγνός G ) παῖς Ζεύς μέγας . Dindorf adiecit δαμάσιππος ex Schol . Ald . : εἶδος ᾆσμα ἀμφότερος , ὁ Παλλαδάς περσέπολις θεά καί ὁ τηλέπορος τίς βόαμα . ὁ μέν οὖν πρότερος Λαμπροκλῆς ἔρχομαι φημί Ἀθηναῖος , ὁ Μίδων υἱός · ἔχω δέ οὕτως · Π . περσέπολις κλήζω . π . ἁγνός π . δ . μ . δαμάσιππος . Si recte se haberent prima verba huius scholii , quicunque haec scripsit , diceret Eratosthenem non recte hoc carmen Phrynicho tribuisse , cum sit Lamproclis : at commode ipsius Eratosthenis verba servata sunt in alio scholio : ἄλλος · οὕτως Ἐρατοσθένης · Φώνιχος αὐτός οὗτος ὁ ᾆσμα μιμνήσκω ὡς Λαμπροκλῆς εἰμί ὁ Μίδων υἱός ἢ μαθητής · ἔχω δέ οὕτως · Παλλαδάς περσέπολις δεινός θεός ἐργεκύδοιμον ποτικληξῶ πολεμαδόχον ἀγνός παῖς Ζεύς μέγας δαμάσιππος . καί κατά Λαμπροκλῆς ὑποτίθημι κατά λέξις . quae Dindorf ita interpolavit , ut δεινός θεός ἐργεκύδοιμον πρός — eiiceret . Non tamen existimandum est , illum scholiastam impudenter Eratostheni adversatum esse , ut quae ille docuerat mala fraude in suum usum converteret , sed videtur in illo scholio scribendum : Ἀρχή ᾆσμα φωνιχοω , ὡς δέ Ἐρατοσθένης φημί , Φώνιχος αὐτός οὗτος κτλ . Phrynichi carmen ab Aristophane notari nonnulli ex antiquis grammaticis dixerant , Eratosthenes contra Lam - proclis carmen respici docuit . Phrynichum ipsum , qui hymnum in Minervam condidit , olim existimavi Lamproclis carmen , quod in eodem argumento versabatur , in pedestri aliquo libello adhibuisse : sed magis Παλλαδάς περσέπολις κλήζω , πολεμαδόκος , ἄγνος παῖς λίς μέγας , δάμνιππος ἀεί παρθένος . θεός , θεός πρό πᾶς έργο βρότειος νυμᾶ φρήν ὑπέρτατος , αὐτοδαής δέ ἀρετή βραχύς οἶμος ἕρπω . — ὗς — ὗς — ὗς ὗς — ὗς ὗς — ὗς — ὗς — — — ὗς ὗς — — — ὗς ὗς — εὐλαβέομαι δέ μή κατεναντίον λέων νεβρός ἔρχομαι μοῖρα αἱρέω χρεών . Cydias . Fr . 1 . Plato Charmid . 155 D : τότε δή , ὦ γεννάδας , εἶδον τε ὁ ἐντός ὁ ἱμάτιον καί φλέγω καί οὐχὲτ’ ἐν ἐμαυτοῦ εἰμί καί νομίζω σοφός ἔρχομαι ὁ Κυδίας ( sic codd . , nisi quod Cy κηδεία , vulgo Κριτίας , Hartung , qui Cydiam poetam omnino fuisse negat , et hic et apud Plutarchum Κηδείδης restituere vult , vid . ad Frag . Adespot . 102 ) ὁ ἐρωτικός , ὅς λέγω ἐπί καλός λέγω παῖς , ἄλλος ὑποτίθημι , εὐλαβέομαι μή κατέναντα ( sic vd , κατά ἐναντίος ΟΜ , κατεναντίον vulgo ) λέων νεβρός ἔρχομαι μοῖρα ( μοῖρα Μ et Θ a m . pr . ) αἱρέω χρεών ( νεκρός Fi ) . αὐτός γάρ ἐγώ δοκέω ὑπό ὁ τοιοῦτος θέημα ἐλαύνω . Praeterea ΜΘ addunt post ἔρχομαι haec : ἀθανατόω θεῖος . Cf . Athen . V 187 D : ποιέω γάρ ( Πλάτων ) αὐτός ( Σωκράτης ) ἀσύμφωνος ποτέ μέν σκοτοδινιάω καί μεθύσκω ὁ ὁ παῖς ἔρως καί γίγνομαι ἐκδέρω , καί καθά νεβρός ὑποπίπτω λέων ἀληθής , ἄμη δέ καταφρονέω φημί ὁ ὥρα αὐτός . Ex his ἀλλά τεός οὔποτε θυμός ἐν στῆθος πείθω . — ˘ ὗς — ˘ ὗς ὗς — ὗς ὗς — ˘ ὗς ὗς — ˘ — ˘ ὗς — ˘ ὗς ὗς — ὗς ὗς ˘ ˘ ὗς — ˘ ὗς ὗς — ὗς ὗς — ˘ ὗς ˘ — ˘ ὗς — ˘ ὗς — ὗς ˘ ὗς — ˘ ὗς ὗς — ὗς ˘ ὗς ὗς _ ὗς _ _ _ ὗς ὗς _ ὗς ὗς _ _ ὗς ὗς _ ὗς _ ὗς _ _ _ ὗς ὗς _ _ ὗς ὗς ὗς ὗς ὗς _ _ ὗς ὗς ὗς _ ὗς ὗς _ _ ὗς ὗς _ _ _ ὗς ὗς _ ὗς _ ὗς ὗς ὗς _ ὗς _ ὗς ὗς _ ὗς ὗς ὗς _ ὗς Οὐ γάρ ἄνθρωπος φορέω μορφή ἐνείς , οὐ δίαιτα ὁ γυναικεῖος ἔχω , ἀλλά ἐν ἄρμα διφροῦχος ἐγνυάζοντ᾽ ἄν εὖ , διά ἄλσος πολλάκις θήρα φρήν τεσπόμεναι ,