justinus-martyr.apologia 19
Καὶ κατανοοῦντι , τί ἀπιστότερον ἂν μᾶλλον δόξαι , ἢ εἰ ἐν σώματι μὴ ὑπήρχομεν καί τις ἔλεγεν , ἐκ μικρᾶς τινος ῥανίδος τῆς τοῦ ἀνθρωπείου σπέρματος δυνατὸν ὀστέα τε καὶ νεῦρα καὶ σάρκας εἰκονοποιηθέντα , οἷα ὁρῶμεν , γενέσθαι ; Ἔστω γὰρ νῦν ἐφ᾿ ὑποθέσεως λεγόμενον . · εἴ τις ἱ μῖν μὴ οὖσι τοιούτοις μηδὲ τοιούτων ἔλεγε , τὸ σπέρμα τὸ ἀνθρώπειον δεικνὺς καὶ εἰκόνα γραπτήν , ἐκ τοῦ τοιοῦδε τοιόνδε γενέσθαι διαβεβαιούμενος , πρὶν ἰδεῖν γενόμενον ἐπιστεύσατε ; οὐκ ἄν τις τολμήσειεν ἀντειπεῖν . Τὸν αὐτὸν οὗν τρόπον διὰ τὸ μήπω ἑωρακέναι ὑμᾶς ἀναστάντα νεκρὸν ἀπιστία ἔχει . Ἀλλ᾿ ὃν τρόπον τὴν ἀρχὴν οὐκ ἂν ἐπιστεύσατε ἐκ τῆς μικρᾶς ῥανίδος δυνατὸν τοιούτους γενέσθαι , καὶ ὁρᾶτε γινομένους , τὸν αὐτὸν τρόπον λογίσασθε , ὅτι διαλυθέντα καὶ δίκην σπερμάτων εἰς γῆν διαχυθέντα τὰ ἀνθρώπεια σώματα κατὰ καιρὸν προστάξει θεοῦ ἀναστῆναι καὶ „ ἀφθαρσίαν ἐνδύσασθαι “ οὐκ ἀδύνατον . Ποίαν γὰρ ἀξίαν θεοῦ δύναμιν λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἰς ἐκεῖνο χωρεῖν ἕκαστον ἐξ οὗπερ ἐγένετο , καὶ παρὰ ταῦτα μηδὲν ἄλλο δύνασθαι μηδὲ τὸν θεόν , οὐκ ἔχομεν λέγειν · ἀλλ᾿ ἐκεῖνο συνορῶμεν , ὅτι οὐκ ἂν ἐπίστευσαν δυνατὸν εἶναι τοιούτους ποτὲ γενέσθαι , ὁποίους καὶ ἑαυτοὺς καὶ τὸν σύμπαντα κόσμον καὶ ἐξ ὁποίων γεγενημένα ὁρῶσι . Κρεῖττον δὲ πιστεύειν καὶ τὰ τῇ ἑαυτῶν φύσει καὶ ἀνθρώποις ἀδύνατα , ἢ ὁμοίως τοῖς ἄλλοις ἀπιστεῖν παρειλήφαμεν , ἐπειδὴ καὶ τὸν ἡμέτερον διδάσκαλον Ἰησοῦν Χριστὸν ἔγνωμεν εἰπόντα · „ Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ θεῷ “ . Καὶ εἶπε · „ Μὴ φοβεῖσθε τοὺς ἀναιροῦντας ὑμᾶς καὶ μετὰ ταῦτα μὴ δυναμένους τι ποιῆσαι , φοβήθητε δὲ τὸν μετὰ τὸ ἀποθανεῖν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα εἰς γέενναν ἐμβαλεῖν “ . Ἡ δὲ γέεννά ἐστι τόπος , ἔνθα κολάζεσθαι μέλλουσιν οἱ ἀδίκως βιώσαντες καὶ μὴ πιστεύοντες ταῦτα γενήσεσθαι , ὅσα ὁ θεὸς διὰ τοῦ Χριστοῦ ἐδίδαξε .
Lemmas: καί κατανοέω , τίς ἄπιστος εἄν μᾶλλον δόξα , ἢ εἰμί ἐν σῶμα μή ὑπάρχω καί τις λέγω , ἐκ μικρός τις ῥανίς ὁ ὁ ἀνθρώπειος σπέρμα δυνατός ὀστέον τε καί νεῦρον καί σάρξ εἰκονοποιηθέντα , οἷος ὁράω , γίγνομαι ; ἔστω γάρ νῦν ἐπί ὑπόθεσις λέγω . · εἰμί τις Ι μιν μή εἰμί τοιοῦτος μηδέ τοιοῦτος λέγω , ὁ σπέρμα ὁ ἀνθρώπειος δείκνυμι καί εἰκών γραπτός , ἐκ ὁ τοιόσδε τοιόσδε γίγνομαι διαβεβαιόω , πρίν ὁράω γίγνομαι πιστεύω ; οὐ ἄν τις τολμάω ἀντιλέγω . ὁ αὐτός ἐν τρόπος διά ὁ μήπω ὁράω σύ ἀνίστημι νεκρός ἀπιστία ἔχω . ἀλλά ὅς τρόπος ὁ ἀρχή οὐ εἄν πιστεύω ἐκ ὁ μικρός ῥανίς δυνατός τοιοῦτος γίγνομαι , καί ὁράω γίγνομαι , ὁ αὐτός τρόπος λογίζομαι , ὅτι διαλύω καί δίκη σπέρμα εἰς γῆ διαχέω ὁ ἀνθρώπειος σῶμα κατά καιρός πρόσταξις θεός ἀνίστημι καί „ ἀφθαρσία ἐνδύω “ οὐ ἀδύνατος . Ποίας γάρ ἄξιος θεός δύναμις λέγω ὁ φάσκω εἰς ἐκεῖνος χωρέω ἕκαστος ἐκ ὅσπερ γίγνομαι , καί παρά οὗτος μηδείς ἄλλος δύναμαι μηδέ ὁ θεός , οὐ ἔχω λέγω · ἀλλά ἐκεῖνος συνοράω , ὅτι οὐ εἄν πιστεύω δυνατός εἰμί τοιοῦτος ποτέ γίγνομαι , ὁποῖος καί ἑαυτοῦ καί ὁ σύμπας κόσμος καί ἐκ ὁποῖος γίγνομαι ὁράω . κρείσσων δέ πιστεύω καί ὁ ὁ ἑαυτοῦ φύσις καί ἄνθρωπος ἀδύνατος , ἢ ὁμοίως ὁ ἄλλος ἀπιστέω παραλαμβάνω , ἐπεί καί ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος Ἰησοῦς Χριστός γιγνώσκω εἶπον · „ ὁ ἀδύνατος παρά ἄνθρωπος δυνατός παρά θεός “ . καί εἶπον · „ μή φοβέω ὁ ἀναιρέω σύ καί μετά οὗτος μή δύναμαι τίς ποιέω , φοβέω δέ ὁ μετά ὁ ἀποθνῄσκω δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα εἰς γέεννα ἐμβάλλω “ . ὁ δέ γέεννα εἰμί τόπος , ἔνθα κολάζω μέλλω ὁ ἄδικος βιόω καί μή πιστεύω οὗτος γίγνομαι , ὅσος ὁ θεός διά ὁ Χριστός διδάσκω .