justinus-martyr.apologia 40
Ἀκούσατε δέ , πῶς καὶ περὶ τῶν κηρυξάντων τὴν διδαχὴν αὐτοῦ καὶ μηνυσάντων τὴν ἐπιφάνειαν προεῤῥέθη , τοῦ προειρημένου προφήτου καὶ βασιλέως οὕτως εἰπόντος διὰ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος · „ Ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα , καὶ νὺξ τῇ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν . Οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι , ὧν οὐχὶ ἀκούονται αἱ φωναὶ αἰτῶν . Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αἰτῶν . Ἐν τῷ ἡλίῳ ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτοῦ , καὶ αὐτός , ὡς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἐκ παστοῦ αἰτοῦ , ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὁδόν “ . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ λόγων ἑτέρων τῶν προφητευθέντων δι᾿ αἰτοῦ τοῦ Δαυῒδ καλῶς ἔχον καὶ οἰκείως ἐπιμνησθῆναι λελογίσμεθα , ἐξ ὧν μαθεῖν ὑμῖν πάρεστι , πῶς προτρέπεται ζῆν τοὺς ἀνθρώπους τὸ προφητικὸν πνεῦμα , καὶ πῶς μηνύει τὴν γεγενημένην Ἡρώδου τοῖ βασιλέως Ἰουδαίων καὶ αἰτῶν Ἰουδαίων καὶ Πιλάτου τοῖ ὑμετέρου παρ᾿ αὐτοῖς γενομένου ἐπιτρόπου σὺν τοῖς αὐτοῦ στρατιώταις κατὰ τοῦ Χριστοῦ συνέλευσιν , καὶ ὅτι πιστεύεσθαι ἔμελλεν ὑπὸ τῶν ἐκ παντὸς γένους ἀνθρώπων , καὶ ὅτι αὐτὸν υἱὸν καλεῖ ὁ θεὸς καὶ ὑποτάσσειν αὐτῷ πάντας ἐχθροὺς ἐπήγγελται , καὶ πῶς οἱ δαίμονες , ὅσον ἐπ᾿ αἰτοῖς , τήν τε τοῦ πατρὸς πάντων καὶ δεσπότου θεοῦ καὶ τὴν αἰτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐξουσίαν φυγεῖν πειρῶνται , καὶ ὡς εἰς μετάνοιαν καλεῖ πάντας ὁ θεὸς πρὶν ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως . Εἰρηνται δὲ οὕτως · „ Μακάριος ἀνήρ , ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν , ἀλλ᾿ ἢ ἐν τῷ νόμῳ κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ , καὶ ἐν τῷ νόμῳ αἰτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός . Καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων , ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αἰτοῦ , καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀποῤῥυήσεται , καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ κατευοδωθήσεται . Οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς , οὐχ οὕτως , ἀλλ᾿ ἤ ὡσεὶ χνοῦς , ὃν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπο προσώπου τῆς γῆς · διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ δικαίων , ὅτι γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων , καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται “ . „ Ινα τί ἐφρύαξαν ἔθνη . καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν καινά ; ( ?? ) αρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς , καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ , λέγοντες · Διαῤῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αἰ τῶν καὶ ἀποῤῥίψωμεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν ζυγὸν αὐτῶν . Ὁ κατοικῶν ἐν οὐρανοῖς ἐκγελάσεται αὐτούς . καὶ ὁ κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς · τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν ὀργῇ αὑτοῦ , καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταράξει αὐτούς . Ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ , διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα κυρίου . Κύριος εἷπε πρός με · Υἱός μσυ εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . Αἴτησαι παρ᾿ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς · ποιμανεῖς αὐτοὺς ἑν ῥάβδῳ σιδηρᾷ , ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις αὐτοὺς . Καὶ νῦν βασιλεῖς σύνετε , παιδεύθητε πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γῆν . Δουλεύσατε τῷ κυρίῳ ἐν φόβῳ , καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρ(??)μῳ . Δράξασθε παιδείας , μή ποτε ὀργισθῇ κύριος , καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας , ὅταν ἐκκαυθῇ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτοῦ . Μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτόν “ .
Lemmas: ἀκούω δέ , πῶς καί περί ὁ κηρύσσω ὁ διδαχή αὐτός καί μηνύω ὁ ἐπιφάνεια προελλέγω , ὁ προερέω προφήτης καί βασιλεύς οὕτως εἶπον διά ὁ προφητικός πνεῦμα · „ Ἡμέρα ὁ ἡμέρα ἐρεύγομαι ῥῆμα , καί νύξ ὁ νύξ ἀναγγέλλω γνῶσις . οὐ εἰμί λαλιά οὐδέ λόγος , ὅς οὐ ἀκούω ὁ φωνή αἰτέω . εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος αὐτός καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αἰτέω . ἐν ὁ ἥλιος τίθημι ὁ σκήνωμα αὐτός , καί αὐτός , ὡς νυμφίος ἐκπορεύω ἐκ παστός αἰτέω , ἀγαλλιάω ὡς Γίγας τρέχω ὁδός “ . πρός οὗτος δέ καί λόγος ἕτερος ὁ προφητεύω διά αἰτέω ὁ Δαυΐδ καλῶς ἔχω καί οἰκεῖος ἐπιμιμνήσκομαι λογίζομαι , ἐκ ὅς μανθάνω σύ πάρειμι , πῶς προτρέπω ζῶ ὁ ἄνθρωπος ὁ προφητικός πνεῦμα , καί πῶς μηνύω ὁ γίγνομαι Ἡρώδης τοῖ βασιλεύς Ἰουδαῖος καί αἰτέω Ἰουδαῖος καί Πιλᾶτος τοῖ ὑμέτερος παρά αὐτός γίγνομαι ἐπίτροπος σύν ὁ αὐτός στρατιώτης κατά ὁ Χριστός συνέλευσις , καί ὅτι πιστεύω μέλλω ὑπό ὁ ἐκ πᾶς γένος ἄνθρωπος , καί ὅτι αὐτός υἱός καλέω ὁ θεός καί ὑποτάσσω αὐτός πᾶς ἐχθρός ἐπαγγέλλω , καί πῶς ὁ δαίμων , ὅσος ἐπί αἰτέω , ὁ τε ὁ πατήρ πᾶς καί δεσπότης θεός καί ὁ αἰτέω ὁ Χριστός ἐξουσία φεύγω πειράω , καί ὡς εἰς μετάνοια καλέω πᾶς ὁ θεός πρίν ἔρχομαι ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις . εἴρω δέ οὕτως · „ Μακάριος ἀνήρ , ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής καί ἐν ὁδός ἁμαρτωλός οὐ ἵστημι καί ἐπί καθέδρα λοιμός οὐ καθίζω , ἀλλά ἢ ἐν ὁ νόμος κύριος ὁ θέλημα αὐτός , καί ἐν ὁ νόμος αἰτέω μελετάω ἡμέρα καί νύξ . καί εἰμί ὡς ὁ ξύλον ὁ φυτεύω παρά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ , ὅς ὁ καρπός αὐτός δίδωμι ἐν καιρός αἰτέω , καί ὁ φύλλον αὐτός οὐ ἀπολύω , καί πᾶς ὅσος εἄν ποιέω κατευοδόω . οὐχ οὕτως ὁ ἀσεβής , οὐ οὕτως , ἀλλά ἤ ὡσεί χνόος , ὅς ἐκρίπτω ὁ ἄνεμος ἀπος πρόσωπον ὁ γῆ · διά οὗτος οὐ ἀνίστημι ἀσεβής ἐν κρίσις οὐδέ ἁμαρτωλός ἐν βουλή Δίκαιος , ὅτι γιγνώσκω κύριος ὁδός Δίκαιος , καί ὁδός ἀσεβής ἀπόλλυμι “ . „ ἵνα τίς φρυάσσω ἔθνος . καί λαός μελετάω καινός ; ( ?? ) ἀρέσκω ὁ βασιλεύς ὁ γῆ , καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός , λέγω · διαρρήγνυμι ὁ δεσμός ὁ ὁ καί ἀπορρίπτω ἀπό ἐγώ ὁ ζυγόν αὐτός . ὁ κατοικέω ἐν οὐρανός ἐκγελάω αὐτός . καί ὁ κύριος ἐκμυκτηρίζω αὐτός · τότε λαλέω πρός αὐτός ἐν ὀργή αὐτός , καί ἐν ὁ θυμός αὐτός τάραξις αὐτός . ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός , διαγγέλλω ὁ πρόσταγμα κύριος . Κύριος ἕπω πρός ἐγώ · υἱός μύσος εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος κληρονομία σύ , καί ὁ κατάχεσίν σύ ὁ πέρας ὁ γῆ · ποιμαίνω αὐτός ἑν ῥάβδος σιδήρεος , ὡς σκεῦος κεραμεύς συντρίβω αὐτός . καί νῦν βασιλεύς συνίημι , παιδεύω πᾶς ὁ κρίνω ὁ γῆ . δουλεύω ὁ κύριος ἐν φόβος , καί ἀγαλλιάω αὐτός ἐν ὅρ . δράσσομαι παιδεία , μή ποτός ὀργίζω κύριος , καί ἀπόλλυμι ἐκ ὁδός Δίκαιος , ὅταν ἐκκαίω ἐν τάχος ὁ θυμός αὐτός . Μακάριος πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός “ .