justinus-martyr.apologia-secunda 12
Καὶ γὰρ αὐτὸς ἐγώ , τοῖς Πλάτωνος · χαίρων διδάγμασι , διαβαλλομένους ἀκούων Χριστιανούς , ὁρῶν δὲ ἀφόβους πρὸς θάνατον καὶ πάντα τὰ ἄλλα νομιζόμενα φοβερά , ἐνενόουν ἀδύνατον εἶναι ἐν κακίᾳ καὶ φιληδονίᾳ ὑπάρχειν αὐτούς . Τίς γὰρ φιλήδονος ἢ ἀκρατὴς καὶ ἀνθρωπείων σαρκῶν βορὰν ἀγαθὸν ἡγούμενος δύναιτο ἂν θάνατον ἀσπάζεσθαι , ὅπως τῶν αὐτοῦ ἀγαθῶν στερηθῇ , ἀλλ᾿ οὐκ ἐκ παντὸς ζῆν μὲν ἀεὶ τὴν ἐνθάδε βιοτὴν καὶ λανθάνειν τοὺς ἄρχοντας ἐπειρᾶτο , οὐχ ὅτι γε ἑαυτὸν κατήγγελλε φονευθησόμενον ; Ἤδη καὶ τοῦτο ἐνήργησαν οἱ φαῦλοι δαίμονες διά τινων πονηρῶν ἀνθρώπων πραχθῆναι . Φονεύοντες γὰρ αὐτοί τινας ἐπὶ συκοφαντίᾳ τῇ εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς βασάνους εἵλκυσαν οἰκέτας τῶν ἡμετέρων ἢ παῖδας ἢ γύναια , καὶ δι᾿ αἰκισμῶν φοβερῶν ἐξαναγκάζουσι κατειπεῖν ταῦτα τὰ μυθολογούμενα , ἃ αὐτοὶ φανερῶς πράττουσιν · ὧν ἐπειδὴ οὐδὲν πρόσεστιν ἡμῖν , οὐ φροντίζομεν , θεὸν τὸν ἀγέννητον καὶ ἄῤῥητον μάρτυρα ἔχοντες τῶν τε λογισμῶν καὶ τῶν πράξεων . Τίνος γὰρ χάριν οὐχὶ καὶ ταῦτα δημοσίᾳ ὡμολογοῦμεν ἀγαθὰ καὶ φιλοσοφίαν θείαν αὐτὰ ἀπεδείκνυμεν , φάσκοντες Κρόνου μὲν μυστήρια τελεῖν ἐν τῷ ἀνδροφονεῖν , καὶ ἐν τῷ αἵματος ἐμπίπλασθαι , ὡς λέγεται , τὰ ἴσα τῷ παρ᾿ ὑμῖν τιμωμένῳ εἰδώλῳ , ᾧ οὐ μόνον ἀλόγων ζώων αἵματα προσραίνεται ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπεια , διὰ τοῦ παρ᾿ ὑμῖν ἐπισημοτάτου καὶ εὐγενεστάτου ἀνδρὸς τὴν πρόσχυσιν τοῦ τῶν φονευθέντων αἵματος ποιούμενοι , Διὸς δὲ καὶ τῶν ἄλλων θεῶν μιμηταὶ γενόμενοι ἐν τῷ ἀνδροβατεῖν καὶ γυναιξὶν ἀδεῶς μίγνυσθαι , Ἐπικούρου μὲν καὶ τὰ τῶν ποιητῶν συγγράμματα ἀπολογίαν φέροντες ; Ἐπειδὴ δὲ ταῦτα τὰ μαθήματα καὶ τοὺς ταῦτα πράξαντας καὶ μιμουμένους φεύγειν πείθομεν , ὡς καὶ νῦν διὰ τῶνδε τῶν λόγων ἠγωνίσμεθα , ποικίλως πολεμούμεθα · ἀλλ᾿ οὐ φροντίζομεν , ἐπεὶ θεὸν τῶν πάντων ἐπόπτην δίκαιον οἴδαμεν . Εἴθε καὶ νῦν τις ἂν τραγικῇ φωνῇ ἀνεβόησεν ἐπί τι βῆμα ὑψηλὸν ἀναβάς · Αἰδέσθητε , αἰδέσθητε ἃ φανερᾶς πράττετε εἰς ἀναιτίους ἀναφέροντες , καὶ τὰ προσόντα καὶ ἑαυτοῖς καὶ τοῖς ὑμετέροις θεοῖς περιβάλλοντες τούτοις ὧν οὐδὲν οὐδ᾿ ἐπὶ ποσὸν μετουσία ἐστί . Μετάθεσθε , σωφρονίσθητε .
Lemmas: καί γάρ αὐτός ἐγώ , ὁ Πλάτων · χαίρω δίδαγμα , διαβάλλω ἀκούω Χριστιανός , ὁράω δέ ἄφοβος πρός θάνατος καί πᾶς ὁ ἄλλος νομίζω φοβερός , ἐννοέω ἀδύνατος ἔρχομαι ἐν κακία καί φιληδονία ὑπάρχω αὐτός . Τῖς γάρ φιλήδονος ἢ ἀκρατής καί ἀνθρώπειος σάρξ βορά ἀγαθός ἡγέομαι δύναμαι ἄν θάνατος ἀσπάζομαι , ὅπως ὁ αὐτός ἀγαθός στερέω , ἀλλά οὐ ἐκ πᾶς ζάω μέν ἀεί ὁ ἐνθάδε βιοτή καί λανθάνω ὁ ἄρχων πειράω , οὐ ὅτι γε ἑαυτοῦ καταγγέλλω φονεύω ; ἤδη καί οὗτος ἐνεργέω ὁ φαῦλος δαίμων διά τις πονηρός ἄνθρωπος πράσσω . φονεύω γάρ αὐτός τις ἐπί συκοφαντία ὁ εἰς ἐγώ καί εἰς βάσανος ἕλκω οἰκέτης ὁ ἡμέτερος ἢ παῖς ἢ γύναιον , καί διά αἰκισμός φοβερός ἐξαναγκάζω καταλέγω οὗτος ὁ μυθολογέω , ὅς αὐτός φανερός πράσσω · ὅς ἐπεί οὐδείς πρόσειμι ἐγώ , οὐ φροντίζω , θεός ὁ ἀγέννητος καί ἄρρητος μάρτυς ἔχω ὁ τε λογισμός καί ὁ πρᾶξις . Τίνος γάρ χάρις οὐ καί οὗτος δημοσίᾳ ὁμολογέω ἀγαθός καί φιλοσοφία θεῖος αὐτός ἀποδείκνυμι , φάσκω Κρόνος μέν μυστήριο τελέω ἐν ὁ ἀνδροφονέω , καί ἐν ὁ αἷμα ἐμπίμπλημι , ὡς λέγω , ὁ ἴσος ὁ παρά σύ τιμάω εἴδωλον , ὅς οὐ μόνος ἄλογος ζῷον αἷμα προσραίνω ἀλλά καί ἀνθρώπειος , διά ὁ παρά σύ ἐπίσημος καί εὐγενής ἀνήρ ὁ πρόσχυσις ὁ ὁ φονεύω αἷμα ποιέω , Ζεύς δέ καί ὁ ἄλλος θεός μιμητής γίγνομαι ἐν ὁ ἀνδροβατέω καί γυνή ἀδεής μείγνυμι , Ἐπίκουρος μέν καί ὁ ὁ ποιητής σύγγραμμα ἀπολογία φέρω ; Ἐπειδή δέ οὗτος ὁ μάθημα καί ὁ οὗτος πράσσω καί μιμέομαι φεύγω πείθω , ὡς καί νῦν διά ὅδε ὁ λόγος ἀγωνίζομαι , ποικίλος πολεμέω · ἀλλά οὐ φροντίζω , ἐπεί θεός ὁ πᾶς ἐπόπτης δίκαιος οἶδα . εἴθε καί νῦν τις ἄν τραγικός φωνή ἀναβοάω ἐπί τίς βῆμα ὑψηλός ἀναβαίνω · αἰδέομαι , αἰδέομαι ὅς φανερός πράσσω εἰς ἀναίτιος ἀναφέρω , καί ὁ πρόσειμι καί ἑαυτοῦ καί ὁ ὑμέτερος θεός περιβάλλω οὗτος ὅς οὐδείς οὐδέ ἐπί ποσός μετουσία εἰμί . μετατίθημι , σωφρονίζω .