joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 18.4
τῆς βασιλείας ἐκπέπτωκε , καὶ οὐ πολὺ ἐν ἰδιωτικῷ σχήματι βιώσας ἀπέτισε τὸ χρεών . ὁ δὲ Κομνηνὸς τῇ βασιλείᾳ ἐγκαταστὰς ἑαυτῷ τὴν ταύτης ἐπιτυχίαν καὶ οὐ τῷ θεῷ ἐπεγράψατο , καὶ τοῦτο δῆλον ὅτι τῷ νομίσματι ξιφήρη ἑαυτὸν ἐνεχάραξε , μόνον οὐχὶ βοῶν ὅτι ‘‘τοῦτό μοι τὴν βασιλείαν καὶ οὐχ ἕτερόν τι προυξένησε.’’ τοὺς δὲ συναραμένους αὐτῷ φιλοτιμότατα ἀντημείψατο , καὶ ἔσπευσεν ἑκάστῳ τὰς ἀμοιβὰς ἀποδοὺς οἴκαδε παρασκευάσαι ἀποχωρεῖν , ἵνα μή τι θορυβήσωσιν ἢ τοῦ δήμου κατεξαναστῶσιν ἀστυπολοῦντες . τὸν πατριάρχην δὲ δι’ αἰδοῦς ἦγεν ὅτι πολλῆς , καὶ τοὺς αὐτῷ ἀδελφόπαισας δι’ ἐκεῖνον καὶ τιμαῖς ἐτίμησε μείζοσι καὶ ἀρχαῖς περιφανέσιν ἐπέστησε . χαριζόμενος δ’ ἔτι τῷ πατρι - ἄρχῃ καὶ τὴν τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων οἰκονομίαν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀπένειμε , μέχρι τότε τοῦ μεγάλου οἰκονόμου προχειριζομένου παρὰ τοῦ βασιλεύοντος , ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦ σκευοφύλακος , ἐκεῖνος δὲ καὶ ἄμφω ὑπὸ τὴν τοῦ πατριάρχου ἔθετο ἐξουσίαν , ἀποξενώσας ἀμφοῖν τὸ δημόσιον . εἶτα τὴν μὲν τοῦ βίου αὐτῷ κοινωνὸν Αὐγοῦσταν ἀνγηόρευσε , τὸν δ’ ἀδελφὸν Ἰωάννην κουροπαλάτην τετίμηκε καὶ ὠνόμασε μέγαν δομέστικον . τῶν δὲ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων , ὅσοι μετὰ τὸν πορφυρογἐννητον ἐκεῖνον Βασίλειον τῆς βασιλείας ἐπέβησαν , οὐ καλῶς χρησαμένων τοῖς δημοσίοις καὶ κοινοῖς πράγμασιν , ἀλλὰ τὰ μὲν εἰς οἰκείας ἀπολαύσεις καὶ εἰς ἀσκητηρίων κατασπαθησάντων οἰκοδομάς , τὰ δὲ δωρουμένων οἶς ἔτυχεν ἡ τέως οἷσπερ ἐβούλοντο , οἱ βασιλικοὶ θησαυροὶ ἐκκεκένωντο καὶ τὰ δημόσια πρυτανεῖα χρημάτων ἐσπάνιζον . τοῦτο τοίνυν ὁ Κομνηνὸς προθέμενος διορθώσασθαι , οὐκ ἠρέμα οὐδὲ κατὰ βραχὺ τῇ διορθώσει ἐπικεχείρηκεν , ἀλλ’ ὡς τῷ στατῆρι ἑαυτὸν ἀνεστήλωσεν ἀνατεταμένον τὴν χεῖρα , φέρουσαν τό ξίφος γυμνόν , οὕτω καὶ τοῖς πράγμασιν ἐπήνεγκεν ἑαυτὸν καὶ τέμνειν αὐτίκα παρεσκεύαστο τὰ οἰδήματα , ἀλλ’ οὐ μαλάσσειν οὐδ’ ἐμπλάττειν τὰ ὕπουλα . ὅθεν οὐδὲ ἐξ οὗπερ τοῦ κράτους ἐπἐβη καὶ εἰς ἔννομον ἀρχὴν τὴν πρὶν αὐτοῦ τυραννίδα μετήνεγκεν , ἀναποδίσας τὴν τοῦ πρὸ αὐτοῦ πρᾶξιν ἀνέτρεψε , καὶ εἰ τι ἐκεῖνός τισιν ἐδωρήσατο , ἀφῃρεῖτο καὶ ἀπεστέρει τοὺς εἰληφότας , ἀλλὰ καὶ τῶν πρὸ ἐκείνου πολλὰ καθῄρησε καὶ ἠθέτησε , καὶ οὐ μόνον ταῦτα πρὸς τὸ δημῶδες ἐποίει , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν τῆς γερουσίας ἐφείδετο . εἶτα προβαίνων καὶ κατὰ τοῦ θείου ἐχώρησε καὶ πολλὰ τῶν τοῖς παρ’ ἐκείνων δομηθεῖσι φροντιστηρίοις ἀφιερωμένων ἠκρωτηρίασεν , ἢ μᾶλλον ἐκλογισμοῖς ὑποβάλλων τοὺς ἐν αὐτοῖς ἀσκουμένους καὶ τὴν ἀποχρῶσαν αὐτοῖς δαπάνην ἀπονέμων τὰ λοιπὰ τῷ δημοσίῳ ἀφωσίου καὶ ἀνελάμβανε , καὶ ἄλλο ἐπ’ ἄλλῳ καθ’ ἑκάστην ἐνεόχμου τοιοῦτον . ἐντ’ ἐντεῦθεν ἅπασι μισητὸς ἦν , τῷ τε δημοτικῷ πλήθει τῇ τε συγκλήτῳ βουλῇ , ἀλλὰ μέντοι καὶ τῷ στρατιωτικῷ · οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἐκείνου ἀπείχετο , ἀλλὰ κἀκείνοις ἀπεμείου τὰς εὐπορίας καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον τοῖς ἐν σεμνείοις τὴν ζωὴν διανύουσι . τὸν δὲ οὐδὲν ἀπῆγε τῶν ἐγχειρήσεων , οὐ λόγος , οὐ δέος , οὐ μῖσος , οὐ ψόγος · οὕτως ἐπῆρτο τὸ φρόνημα καὶ οἰδοῦσαν ἐκέκτητο τὴν ψυχήν .
Lemmas: ὁ βασίλεια ἐκπίπτω , καί οὖον πολύς ἐν ἰδιωτικός σχῆμα βιόω ἀποτίνω ὁ χρέος . ὁ δέ Κομνηνός ὁ βασίλεια ἐγκαθίστημι ἑαυτοῦ ὁ οὗτος ἐπιτυχία καί οὖον ὁ θεός ἐπιγράφω , καί οὗτος δῆλος ὅτι ὁ νόμισμα ξιφήρης ἑαυτοῦ ἐγχαράσσω , μόνος οὐ βοῦς ὅτι οὗτος ἐγώ ὁ βασίλειος καί οὐ ἕτερος τίς προξενέω ὁ δέ συναίρω αὐτός φιλότιμος ἀνταμείβομαι , καί σπεύδω ἕκαστος ὁ ἀμοιβή ἀποδίδωμι οἴκαδε παρασκευάζω ἀποχωρέω , ἵνα μή τίς θορυβέω ἢ ὁ δῆμος κατεξανίσταμαι ἀστυπολέω . ὁ πατριάρχης δέ διά αἰδώς ἄγω ὅτι πολύς , καί ὁ αὐτός αδελφοπαιω διά ἐκεῖνος καί τιμή τιμάω μείζων καί ἀρχή περιφανής ἐφίστημι . χαρίζομαι δέ ἔτι ὁ πατήρ - ἄρχω καί ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός πρᾶγμα οἰκονομία ὁ ἐκκλησία ἀπονέμω , μέχρι τότε ὁ μέγας οἰκονόμος προχειρίζω παρά ὁ βασιλεύω , ἀλλά μήv καί ὁ σκευοφύλαξ , ἐκεῖνος δέ καί ἄμφω ὑπό ὁ ὁ πατριάρχης τίθημι ἐξουσία , ἀποξενόω ἄμφω ὁ δημόσιος . εἶτα ὁ μέν ὁ βίος αὐτός κοινωνός Αὐγοῦστα ἀναγορεύω , ὁ δέ ἀδελφός Ἰωάννης κουροπαλάτης τιμάω καί ὀνομάζω μέγας δομέστικος . ὁ δέ πρό αὐτός βασιλεύς , ὅσος μετά ὁ πορφυρογέννητος ἐκεῖνος Βασίλειος ὁ βασίλεια ἐπιβαίνω , οὖον καλῶς χράω ὁ δημόσιος καί κοινός πρᾶγμα , ἀλλά ὁ μέν εἰς οἰκεῖος ἀπολαύω καί εἰς ασκητήριο κατασπάω οἰκοδομή , ὁ δέ δωρέω οἶς τυγχάνω ὁ τέως ὅσπερ βούλομαι , ὁ βασιλικός θησαυρός ἐκκενόω καί ὁ δημόσιος πρυτανεῖον χρῆμα σπανίζω . οὗτος τοίνυν ὁ Κομνηνός προτίθημι διορθόω , οὐ ἠρέμα οὐδέ κατά βραχύς ὁ διόρθωσις ἐπιχειρέω , ἀλλά ὡς ὁ στατήρ ἑαυτοῦ ἀναστέλλω ἀνατείνω ὁ χείρ , φέρω ὁ ξίφος γυμνός , οὗτος καί ὁ πρᾶγμα ἐπιφέρω ἑαυτοῦ καί τέμνω αὐτίκα παρασκευάζω ὁ οἴδημα , ἀλλά οὖον μαλάσσω οὐδέ ἐμπλήσσω ὁ ὕπουλος . ὅθεν οὐδέ ἐκ ὅσπερ ὁ κράτος ἐπιβαίνω καί εἰς ἔννομος ἀρχή ὁ πρίν αὐτός τυραννίς μεταφέρω , ἀναποδίζω ὁ ὁ πρό αὐτός πρᾶξις ἀνατρέπω , καί εἰμί τίς ἐκεῖνος τις δωρέω , ἀφαιρέω καί ἀποστερέω ὁ λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ πρό ἐκεῖνος πολύς καθαιρέω καί ἀθετέω , καί οὖον μόνος οὗτος πρός ὁ δημώδης ποιέω , ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ γερουσία φείδομαι . εἶτα προβαίνω καί κατά ὁ θεῖον χωρέω καί πολύς ὁ ὁ παρά ἐκεῖνος δομάω φροντιστήριον ἀφιερόω ἀκρωτηριάζω , ἢ μᾶλλον ἐκλογισμός ὑποβάλλω ὁ ἐν αὐτός ἀσκέω καί ὁ ἀποχράω αὐτός δαπάνη ἀπονέμω ὁ λοιπάς ὁ δημόσιος ἀφόσιος καί ἀναλαμβάνω , καί ἄλλος ἐπί ἄλλος κατά ἕκαστος νεοχμόω τοιοῦτος . εἰμί ἐντεῦθεν ἅπας μισητός εἰμί , ὁ τε δημοτικός πλῆθος ὁ τε σύγκλητος βουλή , ἀλλά μέντοι καί ὁ στρατιωτικός · οὐδέ γάρ οὐδέ ἐκεῖνος ἀπέχω , ἀλλά ἐκεῖνος ἀπομένω ὁ εὐπορία καί ὁ ἄλλος μᾶλλον ὁ ἐν σεμνεῖον ὁ ζωή διανύω . ὁ δέ οὐδείς ἀπάγω ὁ ἐγχείρησις , οὖον λόγος , οὖον δέος , οὖον μῖσος , οὖον ψόγος · οὕτως ἐπαίρω ὁ φρόνημα καί οἰδέω κτάομαι ὁ Ψυχή .