joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 1.18
Ταῦτα δὲ διατάξας Μωυσῆς ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἦλθε μετὰ τῆς στρατιάς καὶ ἠξίου παρελθεῖν δι’ αὐτῆς . τῆς χώρας δ’ ὁ βασιλεὺς προυπήντα μετὰ ἐνόπλου στρατιᾶς τῷ Μωυσῇ . καὶ ὃς διὰ τῆς ἐρήμου ἐχώρει , μή ἄρχειν μάχης συμβουλεύοντος τοῦ θεοῦ . τότε καὶ Μαριάμμη τέθνηκε τοῦ Μωυσέως ἡ σύγγονος , μετὰ τεσσαρακοστὸν ἔτος τῆς ἐξ Αἰγύπτου ἐξόδου . τὸν δὲ λαὸν ἀπῆγε διὰ τῆς ἐρήμου καὶ τῆς Ἀραβίας · ἔνθα καὶ Ἀαρὼν ἐτελεύτησεν εἰς ὄρος ἀνελθὼν ὑψηλὸν καὶ τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν παραδοὺς τῷ υἱῷ Ἐλεάζαρ , τοῦ πλήθους ὁρῶντος , ἔτη βιοὺς ἑκατὸν πρὸς εἴκοσι καὶ τρισίν . ἐλθὼν δὲ Μωυ - σῆς ἐπὶ τὴν Μωαβιτῶν καὶ Ἀμορραίων χώραν τῷ στρατῷ δίοδον ᾔτει . Σηὼν δὲ τῆς χώρας ὁ βασιλεὺς διαβαίνειν τοὺς Ἑβραίους ἐκώλυε , καὶ τοῦ θεοῦ σημήναντος νίκην ἐρομένῳ τῷ Μωυσῇ , τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες Ἑβραῖοι πρὸς μάχην ἐχώρουν . τρέπονται δ’ αὐτίκα οἱ Ἀμορραῖοι καὶ ἅπαντες διεφθάρησαν , πέπτωκε δὲ καὶ Σηὼν ὁ βασιλεὺς αὐτῶν . καὶ τὰς πόλεις εἷλον καὶ τὴν γῆν ἐκείνων παρέλαβον . ἐπιτίθεται δὲ τοῖς Ἰσραηλίταις καὶ Ὢγ ὁ τῆς Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς σύμμαχος ἐλθὼν τῷ Σηὼν ἤδη ἀπολωλότι . αὐτός τε οὖν θνήσκει κατὰ τὴν μάχην καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται , καὶ αἱ πόλεις ἑάλωσαν καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ἀπώλοντο . Ἐκεῖθεν δὲ Μωυσῆς τὴν δύναμιν κατὰ τὸ μέγα πεδίον ἄγει καὶ στρατοπεδεύει Ἱεριχοῦντος ἔναντι . πόλις δ᾿ ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη , φοίνικάς τε φέρουσα καὶ βάλσαμον νεμομένη . Βαλὰκ δὲ ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς μετακαλεῖται τὸν μάντεα Βαλαάμ , ὅπως ἐπ’ ὀλέθρῳ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσῃ παραγενόμενος . καὶ ὁ μὲν ἀπῄει , κατὰ δὲ τὴν ὁ δὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ ἡ ὄνος , ᾗ ὁ Βαλαὰμ ἐπωχεῖτο , συνεῖσα τοῦ θείου πνεύματος οὐ προέβαινεν οὐδὲ ταῖς πληγαῖς ἐνεδίδου , φωνήσασα δ’ ἀνθρωπίνως κατὰ θείαν βούλησιν , ἄδικον ἐκάλει τὸν δεσπότην πληγὰς αὐτῇ ἐπιφέροντα καὶ μὴ συνιέντα ὅτι ἐκ θεοῦ οἶς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται . ταραττομένου δ αὐτοῦ διὰ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν , ἐπιφανεὶς ὁ ἄγγελος αὐτὸς τὴν ὁδὸν ἔλεγε κωλύειν τῷ κτήνει · βουλόμενον δ᾿ ἀναστρέφειν χωρεῖν προσωτέρω παρώρμησεν , καὶ ὁ ἂν ἐκ θεοῦ ἐμπνευσθείη , τοῦτο λέγειν . καὶ ὁ μὲν ἥκει πρὸς τὸν Βαλάκ , καὶ εἰς ὄρος ἀχθείς , ἑπτά τε ταύρους ὁλοκαυτώσας καὶ τοσούτους κριούς , ὡς εἶδε τροπὴν σημαινομένην , οὐ μόνον οὐ κατηύξατο τῶν Ἑβραίων , ἀλλ’ ἐπιθειάσας αὐτούς τε καὶ τὸ γένος ἅπαν αὐτῶν εὐλόγησε καὶ ἐξύμνησε . τοῦ δὲ Βαλὰκ δυσχεράναντος ἐπὶ τούτοις ἔφη ὁ Βαλαὰμ οὐκ ἐφ’ ἡμῖν περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν ἐστίν , ὦ βασιλεῦ , ἀλλ᾿ ὅτε ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ λάβῃ πνεῦμα , ἃς ἐκεῖνο βούλεται φωνὰς ἀφίησι δι᾿ ἡμῶν . ἐμοὶ δὲ χαρίζεσθαι βουλομένῳ σοι βωμὸν αὖθις ἑτοιμαστέον καὶ θύματα . ” θύει τοίνυν καὶ πάλιν , καὶ πεσὼν ἐπὶ στόμα προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν ἔσται πάθη καὶ ὅσα ταῖς πόλεσι . Βαλὰκ δὲ ἀτίμως ἀποπέμπει τὸν Βαλαάμ . εἶτα τὰς παρθένους ἐπιπέμπει τοῖς Ἰσραηλίταις κατὰ τὴν συμβουλὴν Βαλαάμ , αἷς οἱ τῶν Ἑβραίων νέοι ἡλίσκοντο καὶ ταύταις συνῄεσαν , ὡς διὰ παντὸς ἤδη τοῦ στρατοῦ τὴν παρανο - μίαν χωρεῖν , ἔρωτι τῶν Μαδιανιτίδων γυναικῶν θεοῖς αὐτῶν τῶν νέων θυόντων καὶ ἀσυνήθων γευομένων τροφῶν . Μωυσῆς δὲ εἰς ἐκκλησίαν ἀγαγὼν τὸν λαόν , οὐκ ἄξια δρᾶν ἑαυτῶν οὐδὲ τῶν πατέρων τοὺς νέους ἔλεγε , καὶ ἐπειρᾶτο τούτους ἐπανορθοῦν . Ζαμβρὴς δὲ φύλαρχος ὢν φυλῆς τῆς Συμεωνίτιδος , καὶ Μαδιανίτιδι συνοικῶν καὶ περιμανῶς ἐκείνης ἐρῶν , Μωυσέως κατηναιδεύσατο , καὶ μὴ ἄν ποτε τὴν γυναῖκα καταλιπεῖν διωμόσατο . ὁ Φινεὲς δὲ τοῦ ἀρχιερέως ὢν παῖς Ἐλεάζαρ περιαλγήσας οὐκ ἀνῆκε παίων τῇ ῥομφαίᾳ τὴν Μαδιανῖτιν καὶ τὸν Ζαμβρὴν ἕως καὶ ἄμφω ἀπέκτεινεν . ὃν καὶ ἄλλοι νέοι , οἷς ἀρετῆς ἔμελε , μιμησάμενοι ἀνῄρουν τῶν νέων τοὺς ἐπὶ γυναιξὶν ἀλλοφύλοις παρανομήσαντας . ἀπόλλυνται οὖν ἄνδρες οὐκ ἐλάττους μυρίων καὶ τετρακισχιλίων . ἐντεῦθεν παροξυνθεὶς Μωυσῆς κατὰ τῶν Μαδιανιτῶν ἐξέπεμψε στρατιάν , στρατάρχην αὐτῆς ἀποδείξας τὸν Φινεές . καὶ μάχης συστάσης οἵ τε βασιλεῖς αὐτῶν πίπτουσιν , ὄντες πέντε , καὶ πλῆθος ἄγαν πολύ . οἱ δὲ Ἑβραῖοι τὴν χώραν αὐτῶν διηρπάκασι , καὶ τοὺς οἰκήτορας σὺν γυναιξὶ διαφθείραντες μόνας τὰς παρθένους κατέλιπον εἰς τρισμυ - ρίας καὶ δισχιλίας ἀριθμουμένας , ἃς τοῖς ἱερεῦσί τε καὶ Λευίταις καὶ τῷ λαῷ διένειμε Μωυσῆς . γηραιὸς δὲ τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ κατέστησε τὸν τοῦ Ναυῆ Ἰησοῦν , κελεύσαντος τοῦ θεοῦ .
Lemmas: οὗτος δέ διατάσσω Μωυσῆς ἐπί ὁ Ἰδουμαία ἔρχομαι μετά ὁ στρατιά καί ἀξιόω παρέρχομαι διά αὐτός . ὁ χώρα δέ ὁ βασιλεύς προυπήντα μετά ἔνοπλος στρατιά ὁ Μωυσῆς . καί ὅς διά ὁ ἐρῆμος χωρέω , μή ἄρχω μάχη συμβουλεύω ὁ θεός . τότε καί Μαριάμμη θνῄσκω ὁ Μωυσῆς ὁ σύγγονος , μετά τεσσαρακοστός ἔτος ὁ ἐκ Αἴγυπτος ἔξοδος . ὁ δέ λαός ἀπάγω διά ὁ ἐρῆμος καί ὁ Ἀραβία · ἔνθα καί Ἀαρών τελευτάω εἰς ὄρος ἀνέρχομαι ὑψηλός καί ὁ ἀρχιερατικός στολή παραδίδωμι ὁ υἱός Ἐλεάζαρ , ὁ πλῆθος ὁράω , ἔτος βιόω ἑκατόν πρός εἴκοσι καί τρεῖς . ἔρχομαι δέ μωυ - σός ἐπί ὁ Μωαβίτης καί Ἀμορραῖος χώρα ὁ στρατός δίοδος αἰτέω . Σηών δέ ὁ χώρα ὁ βασιλεύς διαβαίνω ὁ Ἑβραῖος κωλύω , καί ὁ θεός σημαίνω Νίκη ἔρομαι ὁ Μωυσῆς , ὁ πανοπλία ἀναλαμβάνω Ἑβραῖος πρός μάχη χωρέω . τρέπω δέ αὐτίκα ὁ Ἀμορραῖος καί ἅπας διαφθείρω , πίπτω δέ καί Σηών ὁ βασιλεύς αὐτός . καί ὁ πόλις αἱρέω καί ὁ γῆ ἐκεῖνος παραλαμβάνω . ἐπιτίθημι δέ ὁ Ἰσραηλίτης καί Ὤγ ὁ ὁ Γαλαδηνή καί Γαυλανῖτις βασιλεύς σύμμαχος ἔρχομαι ὁ Σηών ἤδη ἀπόλλυμι . αὐτός τε οὖν θνῄσκω κατά ὁ μάχη καί ὁ στρατός αὐτός διαφθείρω , καί ὁ πόλις ἁλίσκομαι καί ὁ ἐνοικέω ἀπόλλυμι . ἐκεῖθεν δέ Μωυσῆς ὁ δύναμις κατά ὁ μέγας πεδίον ἄγω καί στρατοπεδεύω Ἱεριχώ ἔναντι . πόλις δέ εἰμί εὐδαίμων οὗτος , φοῖνιξ τε φέρω καί βάλσαμον νέμω . Βαλάκ δέ ὁ ὁ Μωαβίτης βασιλεύς μετακαλέω ὁ Μαντέα Βαλαάμ , ὅπως ἐπί ὄλεθρος ὁ Ἰσραηλίτης ἀρά ποιέω παραγίγνομαι . καί ὁ μέν ἄπειμι , κατά δέ ὁ ὁ δίδωμι ἄγγελος θεῖον προσβάλλω αὐτός ὁ ὄνος , ὅς ὁ Βαλαάμ ἐποχέομαι , συνίημι ὁ θεῖον πνεῦμα οὖον προβαίνω οὐδέ ὁ πληγή ἐνδίδωμι , φωνέω δέ ἀνθρώπινος κατά θεῖος βούλησις , ἄδικος καλέω ὁ δεσπότης πληγάς αὐτός ἐπιφέρω καί μή συνίημι ὅτι ἐκ θεός οἶς σπεύδω ὑπηρετέω εἴργω . ταράσσω δ αὐτός διά ὁ ἀνθρώπινος φωνή , ἐπιφαίνω ὁ ἄγγελος αὐτός ὁ ὁδός λέγω κωλύω ὁ κτῆνος · βούλομαι δέ ἀναστρέφω χωρέω προσωτέρω παρορμάω , καί ὁ εἄν ἐκ θεός ἐμπνέω , οὗτος λέγω . καί ὁ μέν ἥκω πρός ὁ Βαλάκ , καί εἰς ὄρος ἄγω , ἑπτά τε ταῦρος ὁλοκαυτόω καί τοσοῦτος κριός , ὡς ὁράω τροπή σημαίνω , οὖον μόνος οὖον κατεύχομαι ὁ Ἑβραῖος , ἀλλά ἐπιθειάζω αὐτός τε καί ὁ γένος ἅπας αὐτός εὐλογέω καί εξυμνώ . ὁ δέ Βαλάκ δυσχεραίνω ἐπί οὗτος φημί ὁ Βαλαάμ οὐ ἐπί ἐγώ περί ὁ τοιοῦτος σιγάω ἢ λέγω εἰμί , εἰμί βασιλεύς , ἀλλά ὅτε ἐγώ ὁ ὁ θεός λαμβάνω πνεῦμα , ὅς ἐκεῖνος βούλομαι φωνή ἀφίημι διά ἐγώ . ἐγώ δέ χαρίζομαι βούλομαι σύ βωμός αὖθις ἑτοιμαστέον καί θῦμα . ” θύω τοίνυν καί πάλιν , καί πίπτω ἐπί στόμα προλέγω2 ὅσος τε βασιλεύς εἰμί πάθος καί ὅσος ὁ πόλις . Βαλάκ δέ ἄτιμος ἀποπέμπω ὁ Βαλαάμ . εἶτα ὁ παρθένος ἐπιπέμπω ὁ Ἰσραηλίτης κατά ὁ συμβουλή Βαλαάμ , ὅς ὁ ὁ Ἑβραῖος νέος ἁλίσκομαι καί οὗτος σύνειμι2 , ὡς διά πᾶς ἤδη ὁ στρατός ὁ Παράνος - εἷς χωρέω , Ἔρως ὁ μαδιανιτιδηω γυνή θεός αὐτός ὁ νέος θύω καί ἀσυνήθης γεύω τροφή . Μωυσῆς δέ εἰς ἐκκλησία ἄγω ὁ λαός , οὐ ἄξιος δράω ἑαυτοῦ οὐδέ ὁ πατήρ ὁ νέος λέγω , καί πειράω οὗτος ἐπανορθόω . Ζαμβρὴς δέ φύλαρχος εἰμί Φυλή ὁ Συμεωνίτιδος , καί Μαδιανῖτις συνοικέω καί περιμανῶς ἐκεῖνος ἐράω , Μωυσῆς καταναιδεύομαι , καί μή ἄν ποτός ὁ γυνή καταλείπω διόμνυμι . ὁ Φινεές δέ ὁ ἀρχιερεύς εἰμί παῖς Ἐλεάζαρ περιαλγέω οὐ ἀνίημι Παίων ὁ ῥομφαία ὁ Μαδιανῖτις καί ὁ Ζαμβρὴν ἠώς καί ἄμφω ἀποκτείνω . ὅς καί ἄλλος νέος , ὅς ἀρετή μέλω , μιμέομαι ἀναιρέω ὁ νέος ὁ ἐπί γυνή ἀλλόφυλος παρανομέω . ἀπόλλυμι οὖν ἀνήρ οὐ μικρός μυρίος καί τετρακισχίλιοι . ἐντεῦθεν παροξύνω Μωυσῆς κατά ὁ Μαδιανῖται ἐκπέμπω στρατιά , στρατάρχης αὐτός ἀποδείκνυμι ὁ Φινεές . καί μάχη συνίστημι ὁ τε βασιλεύς αὐτός πίπτω , εἰμί πέντε , καί πλῆθος ἄγαν πολύς . ὁ δέ Ἑβραῖος ὁ χώρα αὐτός διαρπάζω , καί ὁ οἰκήτωρ σύν γυνή διαφθείρω μόνος ὁ παρθένος καταλείπω εἰς τρισμυ - ῥίος καί δισχίλιοι ἀριθμέω , ὅς ὁ ἱερεύς τε καί Λευίτης καί ὁ λαός διανέμω Μωυσῆς . γηραιός δέ τυγχάνω διάδοχος ἑαυτοῦ καθίστημι ὁ ὁ Ναυῆ Ἰησοῦς , κελεύω ὁ θεός .