joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 11.16
Οἶ’ δ’ ἐν τῇ Ῥώμῃ τὸ πάθος μ’ μαθόντες τοῦ Ὄθωνος , ἀπεδήμει γὰρ τοῦ ἄστεος , ὡς προείρηται , αὐτοκράτορα τὸν Οὐιτέλλιον ἀνηγόρευον . ὄντι δ’ ἐν τῆ Γαλατίᾳ ὁ θάνατος ἠγγέλθη τοῦ Ὄθωνος . ἦλθε δὲ πρὸς αὐτὸν καὶ ἡ γυνὴ καὶ τὸ παιδίον , ὃ καὶ ἐπὶ βήματος Γερμανικόν τε καὶ αὐτοκράτορα ἐπωνόμασεν , ἑξάετες ὄν . φιλόμαντις δὲ ὑπάρχων καὶ μηδὲ τὸ βραχὺ πράσσων ἄνευ αὐτῶν , τότε μὲν τοὺς ἀστρονόμους , ὕστερον δὲ καὶ τοὺς γόητας ἐξήλασε , προειπὼν σφίσιν ἐντὸς τῆσδε τῆς ἡμέρας ἐξ ἁπάσης ἐκχωρῆσαι τῆς Ἰταλίας . κἀκεῖνοι νυκτὸς ἀντιπροθέντες προγράμματα , ἀντιπαρήγγειλαν αὐτῷ ἀντιπροθέντες τοῦ βίου ἐντὸς τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ ἐτελεύτησεν . Ἦν δὲ τρυφῇ τε καὶ ἀσελγείᾳ προσκείμενος . καὶ ἀπ’ ἀρχῆς τοιοῦτος ὢν οἷος περὶ τὰ καπηλεῖα καὶ τὰ κυβευτήρια καὶ τοὺς ὀρχηστὰς καὶ τοὺς ἁρματηλάτας ἐσπουδακέναι , καὶ ἀμύθητα ἐς τὰ τοιαῦτα ἀνήλισκε καὶ διὰ τοῦτο καὶ δανειστὰς πολλοὺς εἶχε · τότε δὲ καὶ μᾶλλον ὕβριζε , καὶ τῆς τε ἡμέρας τὸ πλεῖστον τῆς τε νυκτὸς ἐδαπάνα ἀπλήστως ἐμφορούμενος καὶ συνεχῶς ἐξεμῶν , ὡς μόνῃ τῆ παρόδῳ τῶν σιτίων τρέφεσθαι . ἀφ’ οὗπερ καὶ ἀνταρκεῖν ἠδύνατο . οἶ δὲ συνδειπνοῦντες αὐτῶ πάνυ κακῶς ἀπηλλάσσοντο . ὅθεν εἷς τις αὐτῶν νοσήσας καὶ διὰ τοῦτο ἡμέρας τινὰς τοῦ συσσιτίου ἀπολειφθεὶς εἶπεν ὅτι εἰ μὴ ἐνόσησα , πάντως ἂν ἀπολώλειν . ” καὶ ἐγένετο ὁ χρόνος ὁ τῆς αὐταρχίας αὐτοῦ σύμπας οὐδὲν ἄλλο ἢ μέθαι τε καὶ κῶμοι . καὶ τί ἂν τις καθ’ ἕκαστον αὐτῶν καταλέγοι , ὁπότε πρὸς πάντων ὡμολόγηται δύο μυριάδας μυριάδων καὶ χιλίας πεντακοσίας ἐν τῷ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ χρόνῳ ἐς τὰ δεῖπνα αὐτὸν δεδαπανηκέναι . πολλάκις δὲ καὶ παρ’ ἄλλοις εἱστιᾶτο , καὶ τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἄλλοι μὲν ἀκρατίσασθαι παρεῖχον αὐτῷ , ἄλλοι δὲ ἀριστῆσαι , ἕτεροι δὲ δεῖπνον , ἕτεροι δὲ μεταδόρπιά τινα πλησμονῆς παραμύθια . Οὕτω δὲ βιοὺς οὐκ ἄμοιρος ἦν παντάπασι καὶ καλῶν ἔργων . τό τε γὰρ ἐπὶ Νέρωνος καὶ τὸ ἐπὶ Γάλβου τοῦ τε Ὄθωνος κοπὲν νόμισμα ἐτήρησεν , οὐκ ἀγανακτῶν ταῖς εἰκόσιν αὐτῶν , καὶ ὅσα τισὶν ἐδεδώρηντο ἐφύλαξε , μηδένα μηδὲν ἀφελόμενος · καὶ οὔτε τὰ ἐκ τῶν συντελειῶν ἐποφληθέντα ἀπῄτησεν οὔτε οὐσίαν τινὸς ἐδήμευσεν , ὀλίγους μὲν πάνυ τῶν τὰ Ὄθωνος πραξάντων ἀποκτείνας , μηδὲ τὰς ἐκείνων μέντοι οὐσίας τοὺς προσήκοντας σφῶν ἀποστερήσας . καὶ τοῖς οἰκείοις δὲ τῶν πρότερόν ποτε θανατωθέντων ἐδωρήσατο πάντα ὅσα ἔτι ἐν τῷ δημοσίῳ εὕρηντο . ἀλλ’ οὐδὲ τὰς διαθήκας τῶν ἀντιπολεμησάντων αὐτῷ καὶ ἐν ταῖς μάχαις πεσόντων ᾐτιάσατο . ἀπηγόρευσε δὲ καὶ τοῖς βουλευταῖς καὶ τοῖς ἱππεῦσι μονομαχεῖν ἢ ἐν ὀρχήστρᾳ θέαν τινὰ παρέχειν . καὶ διὰ ταῦτα ἐπῃνεῖτο . Ἐπὶ τούτοις ἠγγέλθη αὐτῷ ἡ ἐν Ἰουδαίᾳ κατ’ αὐτοῦ ἐπανάστασις . καὶ δεινῶς κατέδεισε δι’ αὐτήν , ἄλλων τε συμβάντων σημείων καὶ τῆς σελήνης παρὰ τὸ καθεστηκὸς δὶς ἐκλελοιπέναι δοξάσης · καὶ γὰρ τεταρταία καὶ ἑβδομαία ἐσκιάσθη . ἡλίους τε δύο ἅμα τότε εἶδον ἔκ τ’ ἑ τῶν ἀνατολῶν καὶ ἐκ τῶν δυσμῶν , τὸν μὲν ἀσθενῆ καὶ ὠχρόν , τὸν δ’ ἐξ ἀνατολῶν ἰσχυρόν . Ἐπράχθη δὲ τὰ τῆς ἐπαναστάσεως ὧδε . Οὐεσπασιανὸς ἐν Ἰουδαίᾳ διατρίβων , ὡς γὰρ ἤδη ἱστόρηται , παρὰ Νέρωνος ἦν ἐκεῖσε σταλεὶς διὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων ἀποστασίαν , τῷ μὲν Γάλβᾳ αὐταρχήσαντι τὸν υἱὸν ἔπεμψε Τίτον προσεροῦντα αὐτόν · ἐπανελθόντος δὲ τοῦ Τίτου , ἐπεὶ καθ’ ὁδὸν ἐμεμαθήκει τὴν τοῦ Οὐιτελλίου καὶ τοῦ Ὄθωνος ἐπανάστασιν , πρὸς μοναρχίαν καὶ αὐτὸς ὡρμήθη , κατὰ τὸν Δίωνα . ὡς δ’ ὁ Ἰώσηπος ἐν τῇ τῆς ἁλώσεως ἱστορία φησίν , οἱ μετ’ αὐτοῦ στρατιῶται μαθόντες τοὺς μὲν ἐν τῇ Εὐρώπῃ Γαλάτας στασιάσαντας Γάλβαν προχειρίσασθαι αὐτοκράτορα , τοὺς δ’ ἐν Γερμανίᾳ στρατευομένους ἀνθελέσθαι τὸν Οὐιτέλλιον , τοὺς δ’ ἐν τῇ Ῥώμῃ προχειρίσασθαι Ὄθωνα , καὶ αὐτοὶ τὴν μοναρχίαν τῷ σφετέρῳ ἐψηφίσαντο στρατηγῷ , καὶ παρακραοτήσαντες ἀλλήλους ἀνηγόρευσαν τὸν Οὐεσπασιανὸν αὐτοκράτορα καὶ σώζειν τὴν τόν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν κινδυνεύουσαν παρεκάλουν . ἀρνουμένου δ’ ἐκείνου οἶ μὲν ἡγεμόνες προσέκειντο , οἱ δὲ στρατιῶται περιχυθέντες ξιφήρεις ἀνελεῖν ἠπείλουν αὐτόν . πείθεται οὖν , καὶ πρῶτον τῷ τὴν ἀρχὴν τῆς Αἰγύπτου ἰθύνοντι ἐπιστέλλει περὶ τῶν κατ’ αὐτόν · καὶ ὅς εὐθὺς ἀνηγόρευσεν αὐτὸν αὐτοκράτορα . Οὐεσπασιανὸς δὲ τοῦτο μαθὼν τὸν μὲν τῆς Συρίας ἡγούμενον Μουκιανὸν εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐπὶ τὸν Οὐιτέλλιον ἔπεμψαν . ὅτε καὶ τὸν Ἑβραῖον Ἰώσηπον , ὃς αὐτὸν ἔτι ζῶντος τοῦ Νέρωνος αὐτοκράτορα προσειπεῖν ἐθάρρησε , δεσμώτην ἔτι ὄντα παρ’ αὑτῷ καὶ αἰχμάΔίωνα ] λῶτον , τὴν ἀρχὴν καλέσας πρὸς ἑαυτόν , οἷα προμαντευσάμενον αὐτῷ , λυθῆναι κελεύει . τοῦ δὲ Τίτου τῷ πατρὶ Οὐεσπασιανῷ δίκαιον εἰπόντος εἷναι καὶ τὸ ὄνειδος ἐξ Ἰωσήπου ἀφαιρεθῆναι σὺν τῷ σιδήρῳ , τοῦτο δ’ ἔσεσθαι , εἰ μὴ λυθῶσι τὰ δεσμά , ἀλλὰ διακοπῶσιν , ὃ ἐπὶ τῶν μὴ δεόντως δεθέντων πράττεται , συνευδοκεῖ καὶ ὁ Οὐεσπασιανός , καὶ παρελθών τις διέκοψε πελέκει τὴν ἅλυσιν . Ὁ γὰρ Ἰώσηπος , ὡς αὐτὸς ἐκεῖνος ἱστόρησε , χρησμόν τινα ἐν γράμμασιν ἱεροῖς εὑρηκὼς δηλοῦντα ὡς ἄρξει τις ἀπὸ τῆς χώρας αὐτῶν τῆς οἰκουμένης , διὰ τὰς ἐν τῇ Ῥώμῃ στάσεις καὶ τῶν ἐκεῖ βασιλέων τὰς συνεχεῖς ἀλλαγὰς εἰς τὸν Οὐεσπασιανόν τείνειν ὑπείληφε τὸν χρησμόν , καί οἶ τὸ κράτος προεμαντεύσατο . τούτου δὲ τοῦ χρησμοῦ μέμνηται καὶ Ἀππιανὸς ἐν τῷ εἰκοστῷ δευτέρῳ λόγῳ τῆς Ῥωμαïκῆς ἱστορίας αὐτοῦ . δικαιότερον δ’ ἂν ἢ ἀληθὲς μάλιστα νομισθείη τὸ ἐπὶ τὸν σωτῆρα τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους τὸν κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν χρησμὸν ἐκληφθῆναι · οὐ γὰρ τῆς οἰκουμένης πάσης Οὐεσπασιανὸς ἐβασίλευσε , κατὰ τὸν χρησμόν , ἀλλὰ τῆς ὑπὸ Ῥωμαίους μόνης · πολὺ δὲ τῆς οἰκουμένης ἦν ὃ τῆς Ῥωμαïκῆς ἀρχῆς ἦν ἐκτός · ὁ δὲ κύριος συμπάσης τῆς οἰκουμένης ἐβασίλευσέ τε καὶ βασιλεύει , ᾧ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐρρήθη “ αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . ” Οὐεσπασιανὸς δὲ πρὸς Ἀλεξάνδρειαν ὥρμησεν , ἔνθα καὶ ἀπὸ τῆς Ῥώμης εὐαγγέλια ἧκεν αὐτῷ , ὡς Οὐιτέλλιος μὲν ἀπεσφάγη , αὐτὸς δὲ αὐτοκράτωρ τῷ τε δήμῳ καὶ τῇ συγκλήτῳ ἀνηγορεύθη , καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Δομετιανὸς εἰς ἡγεμονίαν προήχθη μέχρι τῆς αὐτοῦ πρὸς τὴν Ῥώμην ἀφίξεως . Ὁ δὲ τοῦ Οὐιτελλίου θάνατος τοῦτον τὸν τρόπον ἐγένετο . ἤδη οἶ Οὐεσπασιάνειοι στρατιῶται πεπλησιακότες ἦσαν τῇ Ῥώμῃ , καὶ ἐς αὐτὴν ἐσβαλόντες οὐδὲν ὅ , τ’ ἴ’ τῶν δεινῶν οὐκ ἐποίησαν . τῆς δὲ πόλεως πορθουμένης ὁ Οὐιτέλλιος φοβηθείς , χιτωνίσκον τε ῥακώδη περιβαλόμενος , ἐς οἴκημα σκοτεινόν , ἐν ᾧ κύνες ἐτρέφοντο , κατεκρύφθη , διανοούμενος νυκτὸς ἐς τὴν Ταρακῖναν πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀποδρᾶναι . ἀναζητήσαντες δὲ οἱ στρατιῶται αὐτὸν συνέλαβον φορυτοῦ πεπλησμένον καὶ αἵματος , ὑπὸ γὰρ τῶν κυνῶν ἐλελύμαντο , καὶ τὴν ἐσθῆτα περιρρήξαντες αὐτοῦ καὶ εἰς τοὐπίσω τὼ χεῖρε δεσμήσαντες , σχοῖνόν τε αὐτῷ περιθέντες περιαυχένιον , οἱ μὲν ἐρράπιζον , οἶ δὲ τοῦ γενείου ἔτιλλον , πάντες δὲ ἔσκωπτον τά τε ἄλλα καὶ τὴν ἀσωτίαν αὐτοῦ . αἰσχυνομένου δὲ ἐπὶ τούτοις καὶ κάτω βλέποντος , οἶ στρατιῶται ξιφιδίοις αὐτὸν ὑπὸ τὸ γένειον ὑπεκέντουν , ἵνα καὶ ἄκων ἄνω βλέπῃ . Κελτὸς δέ τις ἐλεήσας αὐτόν “ ἐγώ σοι ἔφη “ βοηθήσω ὡς μόνος δύναμαι . ” καὶ ὁ μὲν ἐκεῖνον ἔτρωσε καὶ ἑαυτὸν ἀπέσφαξεν · οὐ μέντοι καὶ ὁ Οὐιτέλλιος ἀπέθανεν ἐκ τοῦ τραύματος , ἀλλ’ ἐσύρετο εἰς τὸ δεσμωτήριον . περιαλγήσας δὲ οἷς τε ἔπασχε καὶ οἷς ἤκουεν “ ἀλλ’ ἔγωγε ” ἔφη “ αὐτοκρά - τωρ ὑμῶν ἐγενόμην . ” ὀργισθέντες οὖν οἶ στρατιῶται κατέκοψαν αὐτόν , καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντες αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν τὴν πόλιν περιήγαγον , ζήσαντος ἔτη τέσσαρα καὶ πεντήκοντα καὶ ἡμέρας ἐννέα καὶ ὀγδοήκοντα , ἄρξαντος δὲ ἐνιαυτὸν δέκα ἡμερῶν ἐπιδέοντα .
Lemmas: οἶς δέ ἐν ὁ Ῥώμη ὁ πάθος εἷς μανθάνω ὁ Ὄθων , ἀποδημέω γάρ ὁ Ἄστυ , ὡς προερέω , αὐτοκράτωρ ὁ Οὐιτέλλιος ἀναγορεύω . εἰμί δέ ἐν τῆ Γαλατία ὁ θάνατος ἀγγέλλω ὁ Ὄθων . ἔρχομαι δέ πρός αὐτός καί ὁ γυνή καί ὁ παιδίον , ὅς καί ἐπί βῆμα Γερμανικός τε καί αὐτοκράτωρ ἐπονομάζω , ἑξαετής εἰμί . φιλόμαντις δέ ὑπάρχω καί μηδέ ὁ βραχύς πράσσω ἄνευ αὐτός , τότε μέν ὁ ἀστρονόμος , ὕστερος δέ καί ὁ γόης ἐξελαύνω , προεῖπον σφεῖς ἐντός ὅδε ὁ ἡμέρα ἐκ ἅπας ἐκχωρέω ὁ Ἰταλία . ἐκεῖνος νύξ ἀντιπροτίθημι πρόγραμμα , ἀντιπαραγγέλλω αὐτός ἀντιπροτίθημι ὁ βίος ἐντός ὁ ἡμέρα ἐν ὅς τελευτάω . ἦς δέ τρυφή τε καί ἀσέλγεια πρόσκειμαι . καί ἀπό ἀρχή τοιοῦτος εἰμί οἷος περί ὁ καπηλεῖον καί ὁ κυβευτήριον καί ὁ ὀρχηστής καί ὁ ἁρματηλάτης σπουδάζω , καί ἀμύθητος εἰς ὁ τοιοῦτος ἀναλίσκω καί διά οὗτος καί δανειστής πολύς ἔχω · τότε δέ καί μᾶλλον ὑβρίζω , καί ὁ τε ἡμέρα ὁ πλεῖστος ὁ τε νύξ δαπανάω ἄπληστος ἐμφορέω καί συνεχῶς ἐξεμέω , ὡς μόνος τῆ πάροδος ὁ σιτίον τρέφω . ἀπό ὅσπερ καί ἀνταρκέω δύναμαι . οἶς δέ συνδειπνέω αὐτός πάνυ κακῶς ἀπαλλάσσω . ὅθεν εἷς τις αὐτός νοσέω καί διά οὗτος ἡμέρα τις ὁ συσσίτιον ἀπολιμπάνω εἶπον ὅτι εἰμί μή νοσέω , πάντως εἄν ἀπόλλυμι . ” καί γίγνομαι ὁ χρόνος ὁ ὁ αὐταρχία αὐτός σύμπας οὐδείς ἄλλος ἢ μέθη τε καί κῶμος . καί τίς εἄν τις κατά ἕκαστος αὐτός καταλέγω , ὁπότε πρός πᾶς ὁμολογέω δύο μυριάς μυριάς καί χίλιοι πεντακόσιοι ἐν ὁ ὁ ἀρχή αὐτός χρόνος εἰς ὁ δεῖπνον αὐτός δαπανάω . πολλάκις δέ καί παρά ἄλλος ἑστιάω , καί ὁ αὐτός ἡμέρα ἄλλος μέν ἀκρατίζομαι παρέχω αὐτός , ἄλλος δέ ἀριστάω , ἕτερος δέ δεῖπνον , ἕτερος δέ μεταδόρπιος τις πλησμονή παραμύθιον . οὕτως δέ βιόω οὐ ἄμοιρος εἰμί παντάπασι καί καλός ἔργον . ὁ τε γάρ ἐπί Νέρων καί ὁ ἐπί Γάλβας ὁ τε Ὄθων κόπτω νόμισμα τηρέω , οὐ ἀγανακτέω ὁ εἰκών αὐτός , καί ὅσος τις δωρέω φυλάσσω , μηδείς μηδείς ἀφαιρέω · καί οὔτε ὁ ἐκ ὁ συντέλεια ἐποφληθέντα ἀπαιτέω οὔτε οὐσία τις δημεύω , ὀλίγος μέν πάνυ ὁ ὁ Ὄθων πράσσω ἀποκτείνω , μηδέ ὁ ἐκεῖνος μέντοι οὐσία ὁ προσήκω σφεῖς ἀποστερέω . καί ὁ οἰκέω δέ ὁ πρότερος ποτός θανατόω δωρέω πᾶς ὅσος ἔτι ἐν ὁ δημόσιος εὑρίσκω . ἀλλά οὐδέ ὁ διαθήκη ὁ ἀντιπολεμέω αὐτός καί ἐν ὁ μάχη πίπτω αἰτιάομαι . ἀπαγορεύω δέ καί ὁ βουλευτής καί ὁ ἱππεύς μονομαχέω ἢ ἐν ὀρχήστρα θέα τις παρέχω . καί διά οὗτος ἐπαινέω . ἐπί οὗτος ἀγγέλλω αὐτός ὁ ἐν Ἰουδαῖος κατά αὐτός ἐπανάστασις . καί δεινῶς καταδείδω διά αὐτός , ἄλλος τε συμβαίνω σημεῖον καί ὁ σελήνη παρά ὁ καθίστημι δίς ἐκλείπω δοξάζω · καί γάρ τεταρταῖος καί ἑβδομαῖος σκιάζω . ἥλιος τε δύο ἅμα τότε εἶδον ἐκ τε ὅς ὁ ἀνατολή καί ἐκ ὁ δυσμή , ὁ μέν ἀσθενής καί ὠχρός , ὁ δέ ἐκ ἀνατολή ἰσχυρός . πράσσω δέ ὁ ὁ ἐπανάστασις ὧδε . Οὐεσπασιάνος ἐν Ἰουδαῖος διατρίβω , ὡς γάρ ἤδη ἱστορέω , παρά Νέρων εἰμί ἐκεῖσε στέλλω διά ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀποστασία , ὁ μέν Γάλβας αὐταρχέω ὁ υἱός πέμπω Τίτος προσαγορεύω αὐτός · ἐπανέρχομαι δέ ὁ Τίτος , ἐπεί κατά ὁδός μανθάνω ὁ ὁ Οὐιτέλλιος καί ὁ Ὄθων ἐπανάστασις , πρός μοναρχία καί αὐτός ὁρμάω , κατά ὁ Δίων . ὡς δέ ὁ Ἰώσηπος ἐν ὁ ὁ ἅλωσις ἱστορία φημί , ὁ μετά αὐτός στρατιώτης μανθάνω ὁ μέν ἐν ὁ Εὐρώπη Γαλάτης στασιάζω Γάλβας προχειρίζω αὐτοκράτωρ , ὁ δέ ἐν Γερμανία στρατεύω ἀνθαιρέομαι ὁ Οὐιτέλλιος , ὁ δέ ἐν ὁ Ῥώμη προχειρίζω Ὄθων , καί αὐτός ὁ μοναρχία ὁ σφέτερος ψηφίζω στρατηγός , καί παρακρατέω ἀλλήλων ἀναγορεύω ὁ Οὐεσπασιάνος αὐτοκράτωρ καί σῴζω ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία κινδυνεύω παρακαλέω . ἀρνέομαι δέ ἐκεῖνος οἶς μέν ἡγεμών πρόσκειμαι , ὁ δέ στρατιώτης περιχέω ξιφήρης ἀναιρέω ἀπειλέω αὐτός . πείθω οὖν , καί πρῶτος ὁ ὁ ἀρχή ὁ Αἴγυπτος ἰθύω ἐπιστέλλω περί ὁ κατά αὐτός · καί ὅς εὐθύς ἀναγορεύω αὐτός αὐτοκράτωρ . Οὐεσπασιάνος δέ οὗτος μανθάνω ὁ μέν ὁ Συρία ἡγέομαι Μουκιανός εἰς ὁ Ἰταλία ἐπί ὁ Οὐιτέλλιος πέμπω . ὅτε καί ὁ Ἑβραῖος Ἰώσηπος , ὅς αὐτός ἔτι ζῶ ὁ Νέρων αὐτοκράτωρ προσεῖπον θαρσέω , δεσμώτης ἔτι εἰμί παρά ἑαυτοῦ καί αιχμαδιαναξ ] Λώτον , ὁ ἀρχή καλέω πρός ἑαυτοῦ , οἷος προμαντεύομαι αὐτός , λύω κελεύω . ὁ δέ Τίτος ὁ πατήρ Οὐεσπασιανός Δίκαιος εἶπον ἵημι καί ὁ ὄνειδος ἐκ Ἰώσηπος ἀφαιρέω σύν ὁ σίδηρος , οὗτος δέ εἰμί , εἰμί μή λύω ὁ δεσμός , ἀλλά διακόπτω , ὅς ἐπί ὁ μή δήω δήω πράσσω , συνευδοκέω καί ὁ Οὐεσπασιανός , καί παρέρχομαι τις διακόπτω πέλεκυς ὁ ἅλυσις . ὁ γάρ Ἰώσηπος , ὡς αὐτός ἐκεῖνος ἱστορέω , χρησμός τις ἐν γράμμα ἱερός εὑρίσκω δηλόω ὡς ἄρχω τις ἀπό ὁ χώρα αὐτός ὁ οἰκέω , διά ὁ ἐν ὁ Ῥώμη στάσις καί ὁ ἐκεῖ βασιλεύς ὁ συνεχής ἀλλαγή εἰς ὁ Οὐεσπασιανός τείνω ὑπολαμβάνω ὁ χρησμός , καί οἶς ὁ κράτος προμαντεύομαι . οὗτος δέ ὁ χρησμός μιμνήσκω καί Ἀππιανός ἐν ὁ εἰκοστός δύο λόγος ὁ Ῥωμαïκῆς ἱστορία αὐτός . Δίκαιος δέ εἄν ἢ ἀληθής μάλιστα νομίζω ὁ ἐπί ὁ σωτήρ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ χρησμός ἐκλαμβάνω · οὖον γάρ ὁ οἰκέω πᾶς Οὐεσπασιάνος βασιλεύω , κατά ὁ χρησμός , ἀλλά ὁ ὑπό Ῥωμαῖος μόνος · πολύς δέ ὁ οἰκέω εἰμί ὅς ὁ Ῥωμαïκῆς ἀρχή εἰμί ἐκτός · ὁ δέ κύριος σύμπας ὁ οἰκέω βασιλεύω τε καί βασιλεύω , ὅς παρά ὁ πατήρ εἴρω “ αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . ” Οὐεσπασιάνος δέ πρός Ἀλεξάνδρεια ὁρμάω , ἔνθα καί ἀπό ὁ Ῥώμη εὐαγγέλιον ἵημι αὐτός , ὡς Οὐιτέλλιος μέν ἀποσφάζω , αὐτός δέ αὐτοκράτωρ ὁ τε δῆμος καί ὁ σύγκλητος ἀναγορεύω , καί ὁ υἱός αὐτός Δομετιανός εἰς ἡγεμονία προάγω μέχρι ὁ αὐτός πρός ὁ Ῥώμη ἄφιξις . ὁ δέ ὁ Οὐιτέλλιος θάνατος οὗτος ὁ τρόπος γίγνομαι . ἤδη οἶς Οὐεσπασίανος στρατιώτης πλησιάζω εἰμί ὁ Ῥώμη , καί εἰς αὐτός εἰσβάλλω οὐδείς ὅς , τε εἷς ὁ δεινός οὐ ποιέω . ὁ δέ πόλις πορθέω ὁ Οὐιτέλλιος φοβέω , χιτωνίσκος τε ῥακώδης περιβάλλω , εἰς οἴκημα σκοτεινός , ἐν ὅς κύω τρέφω , κατακρύπτω , διανοέομαι νύξ εἰς ὁ ταρακιναω πρός ὁ ἀδελφός ἀποδιδράσκω . ἀναζητέω δέ ὁ στρατιώτης αὐτός συλλαμβάνω φορυτός πίμπλημι καί αἷμα , ὑπό γάρ ὁ κύω λυμαίνομαι , καί ὁ ἐσθής περιρρήγνυμι αὐτός καί εἰς τοὐπίσω ὁ χείρ δεσμέω , σχοῖνος τε αὐτός περιτίθημι περιαυχένιος , ὁ μέν ῥαπίζω , οἶς δέ ὁ γένειον τίλλω , πᾶς δέ σκώπτω ὁ τε ἄλλος καί ὁ ἀσωτία αὐτός . αἰσχύνω δέ ἐπί οὗτος καί κάτω βλέπω , οἶς στρατιώτης ξιφίδιον αὐτός ὑπό ὁ γένειον ὑποκεντέω , ἵνα καί ἄκων ἄνω βλέπω . Κελτός δέ τις ἐλεέω αὐτός “ ἐγώ σύ φημί “ βοηθέω ὡς μόνος δύναμαι . ” καί ὁ μέν ἐκεῖνος τιτρώσκω καί ἑαυτοῦ ἀποσφάζω · οὖον μέντοι καί ὁ Οὐιτέλλιος ἀποθνῄσκω ἐκ ὁ τραῦμα , ἀλλά σύρω εἰς ὁ δεσμωτήριον . περιαλγέω δέ ὅς τε πάσχω καί ὅς ἀκούω “ ἀλλά ἔγωγε ” φημί “ αυτοκρης - τωρ σύ γίγνομαι . ” ὀργίζω οὖν οἶς στρατιώτης κατακόπτω αὐτός , καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω αὐτός κατά πᾶς ὁ πόλις περιάγω , ζῶ ἔτος τέσσαρες καί πεντήκοντα καί ἡμέρα ἐννέα καί ὀγδοήκοντα , ἄρχω δέ ἐνιαυτός δέκα ἡμέρα ἐπιδέω .