joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 8.7
Τῶ δ’ ἐξῆς ἔτει Λόλιός τις ἀνὴρ Σαυνίτης ὁμηρεύων ἐν Ῥώμῃ καὶ ἐκδρὰς δύναμιν συνελέξατο , καὶ χωρίον τι καρτερὸν ἐν τῇ οἰκείᾳ καταλαβὼν ἐλῄστευεν . ἐφ’ ὃν Κύιντός τε Γάλλος καὶ Γάιος Φάβιος στρατεύσαντες αὐτὸν μὲν καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ σύγκλυδας καὶ ἀόπλους τοὺς πλείονας ὄντας συνέσχον , χωρήσαντες δ’ ἐπὶ Καρκίνους , παρ’ οἶς τὴν λείαν ἐκεῖνοι ἀπετέθειντο , πράγματα ἔσχον . καὶ τέλος νυκτὸς ὑπ’ αὐτομόλων ὑπερβάντες πῃ τοῦ τείχους ἐκινδύνευσαν ἀπολέσθαι διὰ σκότος , οὐχ ὡς ἀσελήνου τῆς νυκτὸς οὔσης , ἀλλ’ ὅτι σφοδρότατα ἔνιφεν · ἐκφανείσης δὲ τῆς σελήνης ἀθρόον ἐκράτησαν τοῦ χωρίου . Πόλλα δὲ χρήματα τότε τῇ Ῥώμῃ ἐγένετο , ὥστε καὶ ἀργυραῖς δραχμαῖς χρήσασθαι . Εἶτα εἰς τὴν νυν καλουμένην Καλαβρίαν ἐστράτευσαν , προφάσει μὲν ὅτι τὸν Πυρρὸν ὑπεδέξαντο καὶ τὴν συμμαχίδα κατέτρεχον , τῇ δ’ ἀληθείᾳ ὅτι ἐβούλοντο οἰκειώσασθαι τὸ Βρεντέσιον , ὡς εὐλίμενον καὶ προσβολὴν καὶ κάταρσιν ἐκ τῆς Ἰλλυρίδος καὶ τῆς Ἑλλάδος τοιαύτην ἔχον ὥσθ’ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ πνεύματος καὶ ἐξανάγεσθαί τινας καὶ καταίρειν . καὶ εἷλον αὐτό , καὶ ἀποίκους ἔπεμψαν εἰς αὐτό τε καὶ εἰς ἕτερα . ταῦτα δ' ἀνύοντες καὶ ἐπὶ μείζον’ αἰρόμενοι οὐχ ὑπερεφρόνουν , ἀλλὰ Κύιντον Φάβιον βουλευτὴν Ἀπολλωνιάταις τοῖς ἐν τῶ Ἰονίῳ κόλπω ἐξέδωκαν , ὅτι πρέσβεις αὐτῶν ὕβρισεν . οἷ δὲ λαβόντες αὐτὸν ἀπέπεμψαν οἴκαδε ἀπαθῆ . Ἐπὶ δὲ Κθΐντου Φαβίου καὶ Αἰμιλίου ὑπάτων πρὸς Οὐλσινίους ἐστράτευσαν ἐπ’ ἐλευθερίᾳ αὐτῶν · ἔνσπονδοι γὰρ ἦσαν αὐτοῖς . οἱ ἀρχαιότατοι Τυρση - νῶν ὄντες ἰσχύν τε περιεποιήσαντο καὶ τεῖχος κατεσκεύασαν ὀχυρώτατον , πολιτείᾳ τε εὐνομουμένῃ ἐκέχρηντο , καὶ δι’ αὐτὰ πολεμοῦντές ποτε τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ πλεῖστον ἀντέσχον . ὡς δ’ ἐχειρώθησαν , αὐτοὶ μὲν ἐξώκειλαν εἰς ἁβρότητα , τὴν δὲ διοίκησιν τῆς πόλεως τοῖς οἰκέταις ἐπέτρεψαν , καὶ τὰς στρατείας δι’ ἐκείνων ὡς τὸ πολὺ ἐποιοῦντο · καὶ τέλος ἐς τοῦτο προήγαγον σφᾶς ὡς καὶ δύναμιν τοὺς οἰκέτας καὶ φρόνημα ἔχειν καὶ ἐλευθερίας ἑαυτοὺς ἀξιοῦν . προἰ·όντος δὲ τοῦ χρόνου καὶ ἔτυχον ταύτης δι’ ἑαυτῶν , καὶ τὰς σφῶν δεσποίνας ἠγάγοντο καὶ τοὺς δεσπότας διεδέχοντο , καὶ εἰς τὴν βουλὴν ἐνεγράφοντο καὶ τὰς ἀρχὰς ἐλάμβανον καὶ αὐτοὶ τὸ σύμπαν κῦρος εἶχον , καὶ τά τε ἄλλα καὶ τὰς ὕβρεις τὰς ὑπὸ τῶν δεσποτῶν αὐτοῖς γινομένας ἰταμώτερον εἰς αὐτοὺς ἐκείνους ἀνταπεδείκνυντο . οὔτ’ οὖν φέρειν σφᾶς οἱ ἀρχαῖοι πολῖται οὔτε καθ’ ἑαυτοὺς δεδυνημένοι ἀμύνασθαι , λάθρᾳ πρέσβεις εἰς τὴν Ῥώμην ἀπέστειλαν . οἳ καὶ δι’ ἀπορρήτων νυκτὸς τὴν γερουσίαν εἰς ἰδιωτικὴν οἰκίαν ἐλθεῖν , ἵνα μηδὲν ἐξαγγελθῇ , παρεκάλεσαν · καὶ ἔτυχον . καὶ οἶ μὲν ὡς οὐδενὸς ἐπακούοντος ἐβουλεύοντο , Σαυνίτης δέ τις παρὰ τῷ κυρίῳ τῆς οἰκίας ἐπιξενούμενος καὶ νοσῶν ἔλαθε κατὰ χώραν μείνας , καὶ ἔμαθεν ἃ ἐψηφίσαντο καὶ ἐμήνυσε τοῖς τὴν αἰτίαν ἔχουσι . κἀκεῖνοι τοὺς πρέσβεις ἐπανιόντας κατέσχον καὶ ἐβασάνισαν · καὶ μαθόντες τὰ δρώμενα αὐτούς τε ἀπέκτειναν καὶ τῶν ἄλλων τοὺς πρώτους . δι’ οὖν ταῦθ’ οἶ Ῥωμαῖοι τὸν Φάβιον ἐπ’ αὐτοὺς ἔστειλαν . καὶ ὃς τούς τε ἀπαντήσαντας αὐτῷ ἐξ ἐκείνων ἐτρέψατο καὶ πολλοὺς ἐν τῆ φυγῇ φθείρας κατέκλεισε τοὺς λοιποὺς εἰς τὸ τεῖχος , καὶ πρόσ’ ἔβαλε τῇ πόλει . καὶ ὁ μὲν ἐνταῦθα τρωθεὶς ἀπέθανε , θαρσήσαντες δ’ ἐπὶ τούτῳ ἐπεξῆλθον . καὶ ἡττηθέντες αὖθις ἀνεχώρησαν καὶ ἐπολιορκοῦντο · καὶ εἰς ἀνάγκην λιμοῦ ἐμπεσόντες παρέδωκαν ἑαυτούς . ὁ δὲ ὕπατος τοὺς μὲν ἀφελομένους τὰς τῶν κυρίων τιμὰς αἰκισάμενος ἔκτεινε καὶ τὴν πόλιν κατέσκαψε , τοὺς δὲ αὐθιγενεῖς , καἰ εἰ τινες τῶν οἰκετῶν χρηστοὶ περὶ τοὺς δεσπότας ἐγένοντο , ἐν ἑτέρῳ κατῴκισε τόπῳ .
Lemmas: ὁ δέ ἑξῆς ἔτος Λόλις τις ἀνήρ Σαυνίτης ὁμηρεύω ἐν Ῥώμη καί ἐκδιδράσκω δύναμις συλλέγω , καί χωρίον τίς καρτερός ἐν ὁ οἰκεῖος καταλαμβάνω λῃστεύω . ἐπί ὅς Κύιντος τε Γάλλος καί Γάιος Φάβιος στρατεύω αὐτός μέν καί ὁ σύν αὐτός σύγκλυς καί ἄοπλος ὁ πλείων εἰμί συνέχω , χωρέω δέ ἐπί Καρκίνος , παρά οἶς ὁ λεῖος ἐκεῖνος ἀποτίθημι , πρᾶγμα ἔχω . καί τέλος νύξ ὑπό αὐτόμολος ὑπερβαίνω πῃ ὁ τεῖχος κινδυνεύω ἀπόλλυμι διά σκότος , οὐ ὡς ἀσέληνος ὁ νύξ εἰμί , ἀλλά ὅτι σφοδρός νίφω · ἐκφαίνω δέ ὁ σελήνη ἀθρόος κρατέω ὁ χωρίον . Πόλλα δέ χρῆμα τότε ὁ Ῥώμη γίγνομαι , ὥστε καί ἀργύρεος δραχμή χράω . εἶτα εἰς ὁ νυν καλέω Καλαβρία στρατεύω , πρόφασις μέν ὅτι ὁ πυρρόν ὑποδείκνυμι καί ὁ συμμαχίς κατατρέχω , ὁ δέ ἀλήθεια ὅτι βούλομαι οἰκειόω ὁ Βρεντέσιον , ὡς εὐλίμενος καί προσβολή καί κάταρσις ἐκ ὁ Ἰλλυρίς καί ὁ Ἑλλάς τοιοῦτος ἔχω ὥστε ὑπό ὁ αὐτός πνεῦμα καί ἐξανάγω τις καί καταίρω . καί αἱρέω αὐτός , καί ἄποικος πέμπω εἰς αὐτός τε καί εἰς ἕτερος . οὗτος δέ ἀνύω καί ἐπί μέγας ἀείρω οὐ ὑπερφρονέω , ἀλλά Κύιντος Φάβιος βουλευτής Ἀπολλωνιάτης ὁ ἐν ὁ Ἰόνιος κόλπος ἐκδίδωμι , ὅτι πρέσβυς αὐτός ὑβρίζω . οἷ δέ λαμβάνω αὐτός ἀποπέμπω οἴκαδε ἀπαθής . ἐπί δέ Κθΐντου Φάβιος καί Αἰμίλιος ὕπατος πρός Οὐλσίνιος στρατεύω ἐπί ἐλευθερία αὐτός · ἔνσπονδος γάρ εἰμί αὐτός . ὁ ἀρχαῖος Τυρση - νάω εἰμί ἰσχύς τε περιποιέω καί τεῖχος κατασκευάζω ὀχυρός , πολιτεία τε εὐνομέομαι χράομαι , καί διά αὐτός πολεμέω ποτός ὁ Ῥωμαῖος ἐπί πλεῖστος ἀντέχω . ὡς δέ χειρόομαι , αὐτός μέν ἐξοκέλλω εἰς ἁβρότης , ὁ δέ διοίκησις ὁ πόλις ὁ οἰκέτης ἐπιτρέπω , καί ὁ στρατεία διά ἐκεῖνος ὡς ὁ πολύς ποιέω · καί τέλος εἰς οὗτος προάγω σφεῖς ὡς καί δύναμις ὁ οἰκέτης καί φρόνημα ἔχω καί ἐλευθερία ἑαυτοῦ ἀξιόω . προΐημι δέ ὁ χρόνος καί τυγχάνω οὗτος διά ἑαυτοῦ , καί ὁ σφεῖς δέσποινα ἄγω καί ὁ δεσπότης διαδέχομαι , καί εἰς ὁ βουλή ἐγγράφω καί ὁ ἀρχή λαμβάνω καί αὐτός ὁ σύμπας κῦρος ἔχω , καί ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὕβρις ὁ ὑπό ὁ δεσπότης αὐτός γίγνομαι ἰταμός εἰς αὐτός ἐκεῖνος ἀνταποδείκνυμι . οὔτε οὖν φέρω σφεῖς ὁ ἀρχαῖος πολίτης οὔτε κατά ἑαυτοῦ δύναμαι ἀμύνω , λάθρῃ πρέσβυς εἰς ὁ Ῥώμη ἀποστέλλω . ἕ καί διά ἀπόρρητος νύξ ὁ γερουσία εἰς ἰδιωτικός οἰκίον ἔρχομαι , ἵνα μηδείς ἐξαγγέλλω , παρακαλέω · καί τυγχάνω . καί οἶς μέν ὡς οὐδείς ἐπακούω βουλεύω , Σαυνίτης δέ τις παρά ὁ κύριος ὁ οἰκίον ἐπιξενόομαι καί νοσέω λανθάνω κατά χώρα μένω , καί μανθάνω ὁ ψηφίζω καί μηνύω ὁ ὁ αἴτιος ἔχω . ἐκεῖνος ὁ πρέσβυς ἐπανέρχομαι κατέχω καί βασανίζω · καί μανθάνω ὁ δράω αὐτός τε ἀποκτείνω καί ὁ ἄλλος ὁ πρῶτος . διά οὖν αὐτός οἶς Ῥωμαῖος ὁ Φάβιος ἐπί αὐτός στέλλω . καί ὅς ὁ τε ἀπαντάω αὐτός ἐκ ἐκεῖνος τρέπω καί πολύς ἐν τῆ φυγή φθείρω κατακλείω ὁ λοιπός εἰς ὁ τεῖχος , καί πρόσω βάλλω ὁ πόλις . καί ὁ μέν ἐνταῦθα τιτρώσκω ἀποθνῄσκω , θαρσέω δέ ἐπί οὗτος ἐπεξέρχομαι . καί ἡσσάομαι αὖθις ἀναχωρέω καί πολιορκέω · καί εἰς ἀνάγκη λιμός ἐμπίτνω παραδίδωμι ἑαυτοῦ . ὁ δέ ὕπατος ὁ μέν ἀφαιρέω ὁ ὁ κύριος τιμή αἰκίζω ἐκτείνω καί ὁ πόλις κατασκάπτω , ὁ δέ αὐθιγενής , καίω εἰμί τις ὁ οἰκέτης χρηστός περί ὁ δεσπότης γίγνομαι , ἐν ἕτερος κατοικίζω τόπος .