joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 2.10
ὁ δὲ βασιλεὺς πάντων τῶν πρὸ αὐτοῦ γενόμενος ἐνδοξότατος καὶ φρονήσει καὶ πλούτῳ διενεγκὼν οὐκ ἐνέμεινε τοῖς θείοις θεσμοῖς , ἀκρασίαν δὲ νοσήσας περὶ τὰ ἀφροδίσια καὶ περὶ γυναῖκας ἐκμανεὶς οὐ ταῖς ὁμογενέσιν ἠρκεῖτο , ἀλλὰ καὶ ἀλλοφύλους ἔγημε πλείστας , καὶ χαριζόμενος ἐκείναις διὰ τὸν ἔρωτα ἐθρήσκευε καὶ τοὺς ἐκείνων θεούς . ἔγημε γὰρ θυγατέρας ἀρχόντων διασήμων ἑπτακοσίας καὶ παλλακὰς τριακοσίας καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ βασιλέως τῶν Αἰγυπτίων . εἶπεν οὖν ὁ κύριος πρὸς τὸν Σολομῶντα “ ὅτι οὐκ ἐφύλαξας ὅσα ἐνετειλάμην σοι , διαρρήξω τὴν βασιλείαν σου καὶ δώσω αὐτὴν τό δούλῳ σου . οὐ σὲ δὲ ζῶντα τὴν ἀρχὴν ἀφαιρήσομαι διὰ τὸν πατέρα σου , θανόντος δέ σου ταῦτα ἐπὶ τῷ υἱῷ σου ποιήσω . καὶ οὐδὲ πάσαν ἐξ αὐτοῦ τὴν βασιλείαν ἀφελοῦμαι , δύο δὲ φυλὰς αὐτῶ καταλελοιπὼς καὶ τὴν Ἰερουσαλὴμ διὰ τὸν πάππον Δαβίδ , τὰς δέκα τό δούλω δώσω αὐτοῦ . ” Οὐ συχνὸς καιρὸς διελήλυθε καὶ Ἄδερ εἰς πόλεμον κατέστη τῷ Ἰσραήλ . ἦν δὲ ὁ Ἄδερ Ἰδουμαῖος ἐκ βασιλείου σπορὰς , ὃς του Ἰωὰβ καταστρεψαμένου τὴν Ἰδουμαίαν κατὰ τοὺς χρόνους Δαβὶδ παιδάριον ὢν ἀπέδρα εἰς Αἴγυπτον , καὶ φιλοφρόνως δεχθεὶς παρὰ Φαραὼ ἠγαπήθη καὶ τὴν ἀδελφὴν ἔγημε τῆς γυναικὸς Φαραώ . οὕτος οὑν ἀνδρωθεὶς καὶ θανόντας μαθὼν τὸν Δαβὶδ καὶ τὸν Ἰωάβ , ἐπανελθεῖν ἐξήτει πρὸς τὴν πατρῴαν ἀρχήν · ἀλλ’ οὐ παρεχωρεῖτο πρὸς Φαραώ . ἤδη δὲ τῷ Σολομῶντι τῶν πραγμάτων κακῶς ἐχόντων παρεχωρήθη καὶ Ἄδερ καὶ εἰς τὴν Ἰδουμαίαν ἐπανελήλυθε . ταύτης δ᾿ ἀσφαλῶς φρουρουμένης εἰς τὴν Συρίαν ἀφίκετο , καὶ σύστημά τι σχὼν περὶ αὐτὸν λῃστρικὸν ταύτην τε κατέσχε καὶ τὴν τῶν Ἑβραίων ἐληίζετο χώραν . Ιεροβοὰμ δὲ υἱὸς Ναβὰτ παιδάριον ὢν ὑπηρέτει τῷ βασιλεῖ . ἰδὼν δὲ Σολομὼν αὐτὸν γενναῖον τὸ φρόνημα , ὅτε τῇ Ἱερουσαλὴμ περίβολον ἐπέστησεν αὐτὸν τῆς οἰκοδομῆς ἐπιμελητήν . ἀπερχομένῳ δέ που τῷ Ἱεροβοὰμ συνήντησε προφήτης ὁ Σηλωνίτης Ἀχιά , καὶ ἐκκλίνας αὐτὸν τῆς ὁδοῦ διέρρηξε τὸ οἰκεῖον ἱμάτιον εἰς δώδεκα ῥήγματα καὶ δέδωκεν ἐκείνῳ τὰ δέκα , εἰπὼν ὡς “ οὕτως διαρρήξει τὴν βασιλείαν Σολομῶντος ὁ κύριος , καὶ τῷ μὲν ἐκείνου υἱῶ δύο καταλείψει φυλὰς διὰ τὸν πάππον , σοὶ δὲ τὰς δέκα δώσει καὶ βασιλεύσει σε ἐν αὐταῖς . σὺ δὲ ἀλλὰ τῶν νόμων ἀντέχου κυρίου καὶ γίνου δίκαιος . ” τούτοις μέγα φρονήσας Ἱεροβοὰμ νεωτερίζειν ἐπεχείρει . καὶ γνοὺς τὸ πρᾶγμα ὁ βασιλεὺς ἀνελεῖν ἐζήτει αὐτόν . ὁ δὲ φεύγει εἰς Αἴγυπτον κἀκεῖ διῆγεν ἕως Σολομὼν ἐτελεύτησε . τέθνηκε δὲ ὁ βασιλεὺς Σολομών , ὡς μὲν ἡ βίβλος τῶν ἱστορεῖ , ζήσας ἐνιαυτοὺς πεντήκοντα πρὸς δυσί , δωδεκαέτης γὰρ τῆς βασιλείας ἐπιβῆναι ἱστόρηται , βασιλεῦσαι δὲ ἔτη τεσσαράκοντα , ὡς δ᾿ ὁ Ἰώσηπος συνεγράψατο , τέσσαρας μὲν ἐνιαυτοὺς ἐβίω καὶ ἐνενήκοντα , ὀγδοήκοντα δὲ βεβασίλευκεν , εὐτυχῶς μὲν ζήσας καὶ εὐκλεῶς , παρανομήσας μέντοι περὶ τὸ γῆρας , ὑπ’ ἐρώτων οὐκ εὐαγῶν ἀλλογενέσι πεισθεὶς γυναιξὶ καὶ τοῖς ἐκείνων ἀκολουθήσας θρησκεύμασι .
Lemmas: ὁ δέ βασιλεύς πᾶς ὁ πρό αὐτός γίγνομαι ἔνδοξος καί φρόνησις καί πλοῦτος διαφέρω οὐ ἐμμένω ὁ θεῖον θεσμός , ἀκράτεια δέ νοσέω περί ὁ Ἀφροδίσιος καί περί γυνή ἐκμαίνω οὖον ὁ ὁμογενής ἀρκέω , ἀλλά καί ἀλλόφυλος γαμέω πλεῖστος , καί χαρίζομαι ἐκεῖνος διά ὁ Ἔρως θρησκεύω καί ὁ ἐκεῖνος θεός . γαμέω γάρ θυγάτηρ ἄρχω διάσημος ἑπτακόσιοι καί παλλακή τριακόσιοι καί ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς ὁ Αἰγύπτιος . εἶπον οὖν ὁ κύριος πρός ὁ Σολομών “ ὅτι οὐ φυλάσσω ὅσος ἐντέλλω σύ , διαρρήγνυμι ὁ βασίλειος σύ καί δίδωμι αὐτός ὁ δοῦλος σύ . οὖον σύ δέ ζῶ ὁ ἀρχή ἀφαιρέω διά ὁ πατήρ σύ , θνῄσκω δέ σύ οὗτος ἐπί ὁ υἱός σύ ποιέω . καί οὐδέ πᾶς ἐκ αὐτός ὁ βασίλειος ἀφαιρέω , δύο δέ φυλή αὐτός καταλείπω καί ὁ Ἱεροσόλυμα διά ὁ πάππος Δαβίδ , ὁ δέκα ὁ δοῦλος δίδωμι αὐτός . ” οὖον συχνός καιρός διέρχομαι καί Ἄδερ εἰς πόλεμος καθίστημι ὁ Ἰσραήλ . εἰμί δέ ὁ Ἄδερ Ἰδουμαῖος ἐκ βασίλειος σπορά , ὅς ὁ Ἰωάβ καταστρέφω ὁ Ἰδουμαία κατά ὁ χρόνος Δαυίδ παιδάριον εἰμί ἀποδιδράσκω εἰς Αἴγυπτος , καί φιλόφρων δέχομαι παρά Φαραώ ἀγαπάω καί ὁ ἀδελφή γαμέω ὁ γυνή Φαραώ . οὗτος ἐν ἀνδρόω καί θνῄσκω μανθάνω ὁ Δαυίδ καί ὁ Ἰωάβ , ἐπανέρχομαι ἐξαιτέω πρός ὁ πατρῷος ἀρχή · ἀλλά οὖον παραχωρέω πρός Φαραώ . ἤδη δέ ὁ Σολομών ὁ πρᾶγμα κακῶς ἔχω παραχωρέω καί Ἄδερ καί εἰς ὁ Ἰδουμαία ἐπανέρχομαι . οὗτος δέ ἀσφαλῶς φρουρέω εἰς ὁ Συρία ἀφικνέομαι , καί σύστημα τίς ἔχω περί αὐτός λῃστρικός οὗτος τε κατέχω καί ὁ ὁ Ἑβραῖος ληίζομαι χώρα . Ιεροβοάμ δέ υἱός Ναβάτ παιδάριον εἰμί ὑπηρετέω ὁ βασιλεύς . εἶδον δέ Σολομών αὐτός γενναῖος ὁ φρόνημα , ὅτε ὁ Ἱεροσόλυμα περίβολος ἐφίστημι αὐτός ὁ οἰκοδομεύς ἐπιμελητής . ἀπέρχομαι δέ ποῦ ὁ Ἱεροβοάμ συναντάω προφήτης ὁ Σηλωνίτης ἀχιά , καί ἐκκλίνω αὐτός ὁ ὁδός διαρρήγνυμι ὁ οἰκέω ἱμάτιον εἰς δώδεκα ῥῆγμα καί δίδωμι ἐκεῖνος ὁ δέκα , εἶπον ὡς “ οὕτως διάρρηξις ὁ βασίλειος Σολομών ὁ κύριος , καί ὁ μέν ἐκεῖνος υἱός δύο καταλείπω φυλή διά ὁ πάππος , σύ δέ ὁ δέκα δίδωμι καί βασιλεύω σύ ἐν αὐτός . σύ δέ ἀλλά ὁ νόμος ἀντέχω κύριος καί γίγνομαι δίκαιος . ” οὗτος μέγας φρονέω Ἱεροβοάμ νεωτερίζω ἐπιχειρέω . καί γιγνώσκω ὁ πρᾶγμα ὁ βασιλεύς ἀναιρέω ζητέω αὐτός . ὁ δέ φεύγω εἰς Αἴγυπτος ἐκεῖ διάγω ἠώς Σολομών τελευτάω . θνῄσκω δέ ὁ βασιλεύς Σολομών , ὡς μέν ὁ βίβλος ὁ ἱστορέω , ζῶ ἐνιαυτός πεντήκοντα πρός δύο , δωδεκαέτης γάρ ὁ βασίλεια ἐπιβαίνω ἱστορέω , βασιλεύω δέ ἔτος τεσσαράκοντα , ὡς δέ ὁ Ἰώσηπος συγγράφω , τέσσαρες μέν ἐνιαυτός βιόω καί ἐνενήκοντα , ὀγδοήκοντα δέ βασιλεύω , εὐτυχής μέν ζῶ καί εὐκλεής , παρανομέω μέντοι περί ὁ γῆρας , ὑπό Ἔρως οὐ εὐαγής ἀλλογενής πείθω γυνή καί ὁ ἐκεῖνος ἀκολουθέω θρήσκευμα .