joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 6.13
Ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ ἡ τῶν Ἀδιαβηνῶν βασιλὶς Ἑλένη καὶ ὁ παῖς αὐτῆς Ἰζάτης εἰς τὰ Ἰουδαίων τὴν διαγωγὴν μετέβαλον νόμιμα . Μονόβαζος γὰρ ὁ τῶν Ἀδιαβηνῶν βασιλεύς , ᾧ καὶ Βαζαῖος ἐπίκλησις ἦν , τῆς ἀδελφῆς Ἑλένης ἁλοὺς ἔρωτι , ἄγεται ταύτην . καί ποτε συγκαθεύδων αὐτῇ οὔσῃ ἐγκύμονι τῇ ἐκείνης γαστρὶ τὴν χεῖρα ἐπέθετο , καὶ ὑπνώσας ἔδοξεν ἀκούειν φωνῆς ἆραι κελευούσης ἐκ τῆς νηδύος τὴν χεῖρα καὶ μὴ θλίβειν τὸ ἐν αὐτῇ βρέφος , θεοῦ προνοίᾳ καὶ ἄρξον καὶ τέλους τευξόμενον εὐτυχοῦς . ταραχθεὶς οὖν ὑπὸ τῆς φωνῆς ἔφραζε ταῦτα τῇ γυναικί . καὶ τὸν υἱὸν τεχθέντα Ἰζάτην ὠνόμασεν . ἦν δ’ ἕτερος τούτου πρεσβύτερος ἐκ τῆς Ἑλένης αὐτῷ γεννηθεὶς ἄλλοι τε παῖδες ἐκ γυναικῶν ἑτέρων , ἔστεργε δὲ τὸν Ἰζάτην ὥσπερ μονογενῆ . ἐφθόνουν τοίνυν οἱ ἀδελφοί . ὁ δὲ πατὴρ δεδοικὼς περὶ τούτῳ , ἐκπέμπει πρὸς Ἀβεννήριγον τὸν Σπασίνου χάρακος βασιλέα . καὶ ὃς ἀσμένως τὸν Ἰζάτην ἐδέξατο καὶ κηδεστὴν ἐπί θυγατρὶ ἐποιήσατο καὶ χώραν αὐτῷ παρέσχε . γεγηρακὼς δὲ ὁ Μονόβαζος ἰδεῖν ἐπεθύμει τὸν Ἰζάτην πρὸ τοῦ θανεῖν . μεταπεμψάμενος οὑν αὐτὸν φιλοφρόνως ἀσπάζεται , καὶ χώραν αὐτῷ ἀπεκλήρωσεν , ἐν ᾗ καὶ διέτριβε μέχρι τελευτῆς τοῦ πατρός . Ἐκλιπόντος δὲ Μονοβάζου ἡ βασιλὶς Ἑλένη μετεπέμψατο τοὺς μεγιστᾶνας καὶ τοὺς σατράπας · οἶς ἀφικομένοις οὐ λέληθεν ” εἶπεν ‘‘ὑμᾶς ὅτι ὁ ἀνὴρ ὁ ἐμὸς τὸν Ἰζάτην ἤθελε τῆς βασιλείας γενέσθαι διάδοχον . εἰδυῖα δὲ μακάριον τὸν μὴ παρ’ ἑνός , ἀλλὰ τῶν πλειόνων καὶ τούτων ἑκόντων τὴν βασιλείαν λαμ - βάνοντα , καὶ ὑπὸ τὴν ὑμῶν τὸ πρᾶγμα κρίσιν πεποίημαι . ” οἶ δὲ καὶ τὴν τοῦ βασιλέως κρίσιν βεβαιοῦν ἔλεγον , καὶ ὑπείξειν ἑκόντες Ἰζάτῃ δικαίως προκεκριμένῳ τῶν ἀδελφῶν κατὰ τὰς ἁπάντων εὐχάς , καὶ δεῖν προαποκτεῖναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς συγγενεῖς , ἵν᾿ ἀσφαλῶς ἐκεῖνος ἄρχοι . ἡ δὲ βασιλὶς τὴν περὶ τῆς ἀναιρέσεως τῶν προσηκόντων τῷ Ἰζάτῃ γνώμην ἐπισχεῖν συνεβούλευε μέχρις ἂν ἐκεῖνος συνδοκιμάσῃ παραγενόμενος . οἱ δὲ δεσμεῖν τέως αὐτοὺς παρῄνουν μέχρι τῆς ἐκείνου ἐπιδημίας . καθίστησι δὲ τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἡ βασίλισσα ἐπὶ τῶν πραγμάτων , ἕως ἂν ἐπανέλθῃ ὁ ἀδελφός , δίδωσι δὲ καὶ τὸν τοῦ πατρὸς σημαντῆρα δακτύλιον . ἧκεν οὖν ὁ Ἰζάτης , καὶ ὁ ἀδελφὸς ὑπεδέξατο καὶ ὑπεξέστη αὐτῷ τῆς ἀρχῆς . Ὄντι δ᾿ αὐτῷ ἐν τῇ ἀποδημίᾳ Ἰουδαῖός τις Ἀνανίας καλούμενος γνωστὸς γεγονὼς ἐδίδασκεν αὐτὸν τὸν θεὸν καὶ τὰ τῶν Ἰουδαίων νόμιμα . συνέβη δὲ Β καὶ τὴν Ἑλένην ὑφ᾿ ἑτέρου Ἰουδαίου κατηχηθεισαν εἰς τὰ Ἰουδαϊκὰ ἔθη μετατεθῆναι . ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰζάτης καὶ δεδεμένους τοὺς συγγενεῖς εὑρηκὼς ἐδυσχέρανε , καὶ ἔλυσε μέν , ἔπεμψε δέ , ἵνα μὴ ὕποπτοι παρόντες εἶεν , τοὺς μὲν εἰς ῾Ρώμην ὁμηρεύσοντας , τοὺς δὲ πρὸς Πάρθους . γνοὺς δὲ τὴν μητέρα τὰ Ἰουδαίων ἀσπασαμένην , ἔσπευσε καὶ αὐτὸς εἰς ἐκεῖνα μετατεθῆναι , καὶ περιτμηθῆναι ἕτοιμος ἦν . ἡ δὲ μήτηρ ἐκώλυε , λέγουσα εἰς δυσμένειαν τοὺς ὑπηκόους διὰ τοῦτο ἐλθεῖν , οὐκ ἀνέξεσθαί τε ὑπὸ ἰουδαἴζοντος βασιλεύεσθαι . ὁ δὲ εἰς τὸν Ἀνανίαν παρόντα τοὺς λόγους ἀνέφερε . τοῦ δὲ τὰ αὐτὰ συμβουλεύσαντος ἐπείσθη μὲν τότε ὁ βασιλεύς · ἕτερος δ᾿ αὖθις Ἰουδαῖος ἐκ Γαλιλαιbς Ἐλεάζαρ ἀφικόμενος , καὶ κατα - λαβὼν αὐτὸν τὸν Μωυσέως νόμον ἀναγινώσκοντα , Οὐ λόγους μόνον ἀναγινώσκειν σε δεῖ , βασιλεῦ , ἔφη , ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπ’ αὐτῶν διατεταγμένα ποιεῖν . μέχρι τίνος ἀπερίτμητος μένεις ; ὁ δὲ οὐχ ὑπερεβάλετο τὴν πρᾶξιν , ἀλλὰ περιετμήθη · καὶ τῇ μητρὶ καὶ τῷ Ἀνανίᾳ πεπρᾶχθαι τὸ ἔργον ἐδήλου . οἶ δ᾿ εἰς φόβου ἐνέπεσον μὴ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ αὐτοὶ κινδυνεύσωσιν . ὁ δὲ θεὸς τόν φόβον ἐλθεῖν εἰς τέλος οὐ συνεχώρησεν . Ἑλένη δὲ ἐπιθυμίαν ἔσχεν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφικέσθαι καὶ προσκυνῆσαι τὸ τοῦ θεοῦ ἱερόν . καὶ τοῦ υἱοῦ ἐπιτρέψαντος καὶ χρήματα πλεῖστα δόντος ἄπεισιν εἰς Ἱεροσόλυμα . καὶ λιμῷ φθειρομένους πολλοὺς εὑροῦσα ἐκεῖ , σῖτόν τε ἐξ Ἀλεξανδρείας ἐκόμισε καὶ ἰσχάδων φόρτον ἐκ Κύπρου πολλῶν χρημάτων πριαμένη τοῖς ἀπορουμένοις διένειμε . καὶ ὁ παῖς δὲ αὐτῆς πολλὰ χρήματα τοῖς πρώτοις τῶν Ἱεροσολυμιτῶν ἔπεμψεν , ἴν οἱ λιμώττοντες διὰ τούτων ὡς ἐνὸν ἐπικουρηθῶσι . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως · Ἀρταβάνης δὲ ὁ τῶν Πάρθων βασιλεύς , ἐπιβουλὴν γνοὺς τοὺς σατράπας κατ’ αὐτοῦ μελετήσαντας , ἀφικνεῖται πρὸς Ἰζάτην , συγγενῶν τε καὶ οἰκετῶν περὶ χιλίους ἐπαγόμενος . καὶ καθ’ ὁδὸν τό Ἰζάτῃ ἐνέτυχε , καί φησι Μῆ με παρί - δῃς , ὠ βασιλεῦ , ταπεινὸν ἐκ μεταβολῆς γεγονότα καὶ ἰδιώτην ἐκ βασιλέως , ἀλλ᾿ ἐπικούρησον . ταῦτα σὺν δάκρυσιν ἔλεγεν . ὁ δὲ Ἰζάτης ἀκούσας τὸ ὄνομα , κατεπήδησε τοῦ ἵππου καὶ Θάρσει , ἴφη , ὦ βασιλεῦ · ἦι γὰρ εἰς τὴν Παρθῶν βασιλείαν σε καταστήσω ἢ τῆς ἐμῆς σοι ἐκστήσομαι . ταῦτα εἶπε καὶ ἐπὶ τὸν ἵππον αὐτὸν ἀνεβίβασεν , αὐτὸς δὲ πεζὸς παρείπετο . καὶ ὁ Ἀρταβάνης ὤμοσεν , εἰ μὴ κἀκεῖνος ἀναβαίη τὸν ἵππον καὶ προηγοῖτο , ἀποβήσεσθαι καὶ αὐτός . πεισθεὶς δ’ ὁ Ἰζάτης ἐπὶ τὸν ἵππον ἥλατο , καὶ πᾶσαν τιμὴν ἀπένειμε τῷ Πάρθῳ , εἰς τὰ βασίλεια ἀγαγών . γράφει τε πρὸς τοὺς Πάρθους τὸν Ἀρταβάνην δέξασθαι . τῶν δὲ Παρθῶν δέξασθαι μὲν συντιθεμένων , μὴ δύνασθαι δὲ καὶ τὴν ἀρχὴν ἀπὸν εἷμαι ἤδη ἑτέρῳ πεπιστευμένην , ὁ Κινάμωνος , τοῦτο γὰρ ὠνόμαστο ὁ τὴν βασιλείαν παρειληφώς , γράφει τῷ Ἀρταβάνῳ , ὑπ’ αὐτοῦ γὰρ ἐτέθραπτο καὶ ἦν ἀγαθός , παρακαλῶν αὐτὸν ἀφικέσθαι πιστεύσαντα καὶ τὴν ἀρχὴν παραλήψεσθαι . ἕσθαι . καὶ ὁ Ἀρτάβανος πιστεύσας ἀπῄει . ὑπήντα οὖν αὐτῷ ὁ ΚΙνάμψμος · ὃς δὴ προσκυνήσας καὶ βασιλέα προσαγορεύσας περιτίθησιν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ τὸ διάδημα , τῆς ἑαυτοῦ ἀφελόμενος . οὕτω δὲ χρόνῳ ἑξαετεῖ εἰς τὴν ἀρχὴν ἀποκαταστὰς ὁ Ἀρτάβανος οὐκ ἠμνημόνησε τῶν Ἰζάτου καλῶν , ἀλλ’ ἀμείβεται τοῦτον . Μετὰ δέ τινα χρόνον Ἀρταβάνου θανόντος Οὐαρδάνης ὁ παῖς ἐκείνου τὴν βασιλείαν περιεζώσατο . καὶ πρὸς Ἰζάτην ἐλθὼν συμμαχῆσαι αὐτῷ ἠξίου κατὰ Ῥωμαίων · ὁ δὲ οὐκ ἐπείθετο , ἀλλὰ καὶ συνεβούλευε παύσασθαι τῆς ἐπ’ ἐκείνους στρατείας καὶ μὴ ἀδυνάτοις ἐπιχειρεῖν . ὁ δὲ πόλεμον τῷ Ἰζάτῃ μὴ πειθομένῳ κατήγγειλεν . ἀλλ’ οἶ Πάρθοι μαθόντες ὡς ἐπὶ Ῥωμαίους στρατεύσειν βούλεται , αὐτὸν μὲν ἀναιροῦσι , τὴν δὲ βασιλείαν τῷ ἀδελφῷ Ἰκοτάρδῃ διδόασιν · ὃν ἐξ ἐπιβουλῆς τελευτήσαντα διαδέχεται Οὐολογέσγς ὁ ἀδελφός . Ὁ δὲ τοῦ Ἰζάτου ἀδελφὸς Μονόβαζος καὶ οἶ συγγενεῖς ἰουδαΐσαι καὶ αὐτοὶ ἐπεθύμησαν , καὶ τὴν ἔφεσιν εἰς ἔργον ἐξήνεγκαν . γίνεται δ’ ἡ πρᾶξις αὐτῶν τοῖς ὑπηκόοις κατάφωρος . καὶ γράφουσι πρὸς Ἀβίαν τὸν Ἀράβων βασιλέα , εἰ στρατεύσοιτο κατὰ τοὐ σφετέρου βασιλέως , χρήματα πολλὰ παρασχεῖν αὐτῷ , ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πρώτην συμβολὴν καὶ αὐτοὶ καταλείψειν αὐτόν . πείθεται τούτοις ὁ Ἄραψ , καὶ πολλὴν ἐπαγόμενος δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τὸν Ἰζάτην . καὶ συμβολῆς γενομένης καταλείπουσι τὸν Ἰζάτην οἱ αὐτοῦ ἐκ συνθήματος καὶ νῶτα τρέψαντες ἔφευγον . γνοὺς δὲ τὴν προδοσίαν Ἰζάτης γενομένην ὑπὸ τῶν μεγιστάνων , εἰς τὸ στρατόπεδον ὑπεχώρησε , καὶ εὑρὼν τοὺς αἰτίους ἐκόλασε . τῇ δ᾿ ἐπιούσῃ συμβαλὼν νικᾷ , καὶ εἰς φυγὴν τοὺς Ἄραβας ἔτρεψε , τὸν δὲ βασιλέα αὐτῶν εἰς φρούριόν τι συνήλασε διωκόμενον . καὶ ὁ μὲν ἑαυτὸν ἀνεῖλεν ἁλισκόμενος ἤδη , τὸ δὲ φρούριον ἑάλω καὶ τὰ ἐν αὐτῷ διηρπάγη . καὶ Ἰζάτης εἰς τὰ οἰκεῖα ὑπέστρεψεν . Οἱ δὲ τῶν Ἀδιαβηνῶν μεγιστᾶνες Οὐολογέσῃ τῷ Παρθῶν γράφουσι βασιλεῖ , ἀξιοῦντες ἀποκτεἶναι μὲν τὸν Ἰζάτην , καταστήσαι δὲ σφίσι δυνάστην ἐκ Παρθῶν · μισεῖν γὰρ τὸν ἑαυτῶν βασιλέα ξένῃ θρησκείᾳ προσηλυτεύσαντα . ὁ γοῦν Πάρθος αὐτίκα μετὰ πλείστης δυνάμεως ὥρμησε , καὶ ὁ Ἰζάτης ἀντεστρατοπεδεύσατο . σταλεὶς δέ τις ἐκ τοῦ Πάρθου ἔλεγε τῷ Ἰζάτῃ ὁπόση ἐστὶ τῶν Παρθῶν ἡ δύναμις , καὶ ὡς Οὐολογέσης ἀπειλεῖ δίκας εἰσπράξειν αὐτόν , ἀχάριστον περὶ δεσπότας γενόμενον · ῥύσασθαι γὰρ αὐ - τὸν τῶν αὐτοῦ χειρῶν οὐδὲ τὸν θεὸν ὃν σέβει δυνήσεσθαι . πρὸς ταῦτα ὁ Ἰζάτης τὴν μὲν δύναμιν τῶν Παρθῶν γινώσκειν ἀνταπεκρίνατο , εἰδέναι δ’ ἀνθρώπων τὸν θεὸν δυνατώτερον . ταῦτα εἶπε καὶ ἱκέτευε τὸν θεόν . κατ’ ἐκείνην οὑν τὴν νύκτα ἐπιστολὰς ὁ Οὐολογέσης δεξάμενος πολεμίους ἐμβαλόντας τῇ Παρθυηνῇ ταύτην πορθεῖν , αὐτίκα σπεύδων ἀνέζευξεν ἄπρακτος . καὶ οὕτως Ἰζάτης προμηθείᾳ θεοῦ τὰς ἀπειλὰς τοῦ Πάρθου διέφυγε . μετὰ δέ τινα χρόνον θνήσκει , πεντήκοντα καὶ πέντε ζήσας ἐνιαυτούς , εἴκοσι δὲ καὶ τέσσαρας ἀνύσας ἐν τῇ ἀρχῇ · θνήσκει δ’ ἑαὶ παισὶν εἴκοσι καὶ τέσσαρσιν ἄρρεσι καὶ τοσαύταις θηλείαις . τὴν δ’ ἀρχὴν τῷ ἀδελφῷ Μονοβάζῳ κατέλιπεν . Φάδου μέντοι τῆς Ἰουδαίας ἐπιτροπεύοντος ἀνήρ
Lemmas: ἐν οὗτος ὁ χρόνος ὁ ὁ Ἀδιαβηνός βασιλίς Ἑλένη καί ὁ παῖς αὐτός Ἰζάτης εἰς ὁ Ἰουδαῖος ὁ διαγωγή μεταβάλλω νόμιμος . Μονόβαζος γάρ ὁ ὁ Ἀδιαβηνός βασιλεύς , ὅς καί Βαζαῖος ἐπίκλησις εἰμί , ὁ ἀδελφός Ἑλένη ἁλίσκομαι Ἔρως , ἄγω οὗτος . καί ποτός συγκαθεύδω αὐτός εἰμί ἐγκύμων ὁ ἐκεῖνος γαστήρ ὁ χείρ ἐπιτίθημι , καί ὑπνόω δοκέω ἀκούω φωνή ἀείρω κελεύω ἐκ ὁ νηδύς ὁ χείρ καί μή θλίβω ὁ ἐν αὐτός βρέφος , θεός πρόνοια καί ἄρχω καί τέλος τυγχάνω εὐτυχής . ταράσσω οὖν ὑπό ὁ φωνή φράζω οὗτος ὁ γυνή . καί ὁ υἱός τίκτω Ἰζάτης ὀνομάζω . εἰμί δέ ἕτερος οὗτος πρέσβυς ἐκ ὁ Ἑλένη αὐτός γεννάω ἄλλος τε παῖς ἐκ γυνή ἕτερος , στέργω δέ ὁ Ἰζάτης ὥσπερ μονογενής . φθονέω τοίνυν ὁ ἀδελφός . ὁ δέ πατήρ δείδω περί οὗτος , ἐκπέμπω πρός Ἀβεννήριγος ὁ σπασινοος χάραξ βασιλεύς . καί ὅς ἄσμενος ὁ Ἰζάτης δέχομαι καί κηδεστής ἐπί θυγάτηρ ποιέω καί χώρα αὐτός παρέχω . γηράσκω δέ ὁ Μονόβαζος ὁράω ἐπιθυμέω ὁ Ἰζάτης πρό ὁ θνῄσκω . μεταπέμπω ἐν αὐτός φιλόφρων ἀσπάζομαι , καί χώρα αὐτός ἀποκληρόω , ἐν ὅς καί διατρίβω μέχρι τελευτή ὁ πατήρ . ἐκλείπω δέ Μονόβαζος ὁ βασιλίς Ἑλένη μεταπέμπω ὁ μεγιστάν καί ὁ σατράπης · οἶς ἀφικνέομαι οὖον λανθάνω ” εἶπον ‘‘υμαω ὅτι ὁ ἀνήρ ὁ ἐμός ὁ Ἰζάτης ἐθέλω ὁ βασίλεια γίγνομαι διάδοχος . οἶδα δέ μακάριος ὁ μή παρά εἷς , ἀλλά ὁ πλείων καί οὗτος ἑκών ὁ βασίλειος Λαμ - βαίνω , καί ὑπό ὁ σύ ὁ πρᾶγμα κρίσις ποιέω . ” οἶς δέ καί ὁ ὁ βασιλεύς κρίσις βεβαιόω λέγω , καί ὑπείκω ἑκών Ἰζάτης δικαίως προκρίνω ὁ ἀδελφός κατά ὁ ἅπας εὐχή , καί δήω προαποκτείνω ὁ ἀδελφός αὐτός καί ὁ συγγενής , ἵνα ἀσφαλῶς ἐκεῖνος ἄρχω . ὁ δέ βασιλίς ὁ περί ὁ ἀναίρεσις ὁ προσήκω ὁ Ἰζάτης γνώμη ἐπέχω συμβουλεύω μέχρι εἄν ἐκεῖνος συνδοκιμάζω παραγίγνομαι . ὁ δέ δεσμέω τέως αὐτός παραινέω μέχρι ὁ ἐκεῖνος ἐπιδημία . καθίστημι δέ ὁ πρέσβυς υἱός ὁ βασίλισσα ἐπί ὁ πρᾶγμα , ἠώς εἄν ἐπανέρχομαι ὁ ἀδελφός , δίδωμι δέ καί ὁ ὁ πατήρ σημαντήρ δακτύλιος . ἵημι οὖν ὁ Ἰζάτης , καί ὁ ἀδελφός ὑποδείκνυμι καί ὑπεξίσταμαι αὐτός ὁ ἀρχή . εἰμί δέ αὐτός ἐν ὁ ἀποδημία Ἰουδαῖος τις Ἀνανίας καλέω γνωστός γίγνομαι διδάσκω αὐτός ὁ θεός καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος νόμιμος . συμβαίνω δέ Β καί ὁ Ἑλένη ὑπό ἕτερος Ἰουδαῖος κατηχέω εἰς ὁ Ἰουδαικός ἔθος μετατίθημι . ἔρχομαι οὖν ὁ Ἰζάτης καί δέω ὁ συγγενής εὑρίσκω δυσχεραίνω , καί λύω μέν , πέμπω δέ , ἵνα μή ὕποπτος πάρειμι ἄγω , ὁ μέν εἰς Ρώμη ὁμηρεύω , ὁ δέ πρός Πάρθος . γιγνώσκω δέ ὁ μήτηρ ὁ Ἰουδαῖος ἀσπάζομαι , σπεύδω καί αὐτός εἰς ἐκεῖνος μετατίθημι , καί περιτέμνω ἑτοῖμος εἰμί . ὁ δέ μήτηρ κωλύω , λέγω εἰς δυσμένεια ὁ ὑπήκοος διά οὗτος ἔρχομαι , οὐ ἀνέχω τε ὑπό ἰουδαΐζω βασιλεύω . ὁ δέ εἰς ὁ Ἀνανίας πάρειμι ὁ λόγος ἀναφέρω . ὁ δέ ὁ αὐτός συμβουλεύω πείθω μέν τότε ὁ βασιλεύς · ἕτερος δέ αὖθις Ἰουδαῖος ἐκ Γαλιλαιbς Ἐλεάζαρ ἀφικνέομαι , καί κατά - λαμβάνω αὐτός ὁ Μωυσῆς νόμος ἀναγιγνώσκω , οὖον λόγος μόνος ἀναγιγνώσκω σύ δεῖ , βασιλεύς , φημί , ἀλλά καί ὁ ὑπό αὐτός διατάσσω ποιέω . μέχρι τίς ἀπερίτμητος μένω ; ὁ δέ οὐ ὑπερβάλλω ὁ πρᾶξις , ἀλλά περιτέμνω · καί ὁ μήτηρ καί ὁ Ἀνανίας πράσσω ὁ ἔργον δηλόω . οἶς δέ εἰς φόβος ἐμπίπτω μή καί ὁ βασιλεύς καί αὐτός κινδυνεύω . ὁ δέ θεός ὁ φόβος ἔρχομαι εἰς τέλος οὖον συγχωρέω . Ἑλένη δέ ἐπιθυμία ἔχω εἰς Ἱερουσαλήμ ἀφικνέομαι καί προσκυνέω ὁ ὁ θεός ἱερός . καί ὁ υἱός ἐπιτρέπω καί χρῆμα πλεῖστος δίδωμι ἄπειμι εἰς Ἱερουσαλήμ . καί λιμός φθείρω πολύς εὑρίσκω ἐκεῖ , σῖτος τε ἐκ Ἀλεξάνδρεια κομίζω καί ἰσχάς φόρτος ἐκ Κύπρος πολύς χρῆμα ὠνέομαι ὁ ἀπορέω διανέμω . καί ὁ παῖς δέ αὐτός πολύς χρῆμα ὁ πρῶτος ὁ Ἱεροσολυμίτης πέμπω , εἶμι ὁ λιμώσσω διά οὗτος ὡς ἐν-εἰμί ἐπικουρέω . καί οὗτος μέν οὕτως · Ἀρταβάνης δέ ὁ ὁ Πάρθος βασιλεύς , ἐπιβουλή γιγνώσκω ὁ σατράπης κατά αὐτός μελετάω , ἀφικνέομαι πρός Ἰζάτης , συγγενής τε καί οἰκέτης περί χίλιοι ἐπάγω . καί κατά ὁδός ὁ Ἰζάτης ἐντυγχάνω , καί φημί μής ἐγώ Παρί - δήω , ᾠόν βασιλεύς , ταπεινός ἐκ μεταβολεύς γίγνομαι καί ἰδιώτης ἐκ βασιλεύς , ἀλλά ἐπικουρέω . οὗτος σύν δάκρυ λέγω . ὁ δέ Ἰζάτης ἀκούω ὁ ὄνομα , καταπηδάω ὁ ἵππος καί Θάρσος , Ίφη , εἰμί βασιλεύς · ὅς γάρ εἰς ὁ Παρθών βασίλειος σύ καθίστημι ἢ ὁ ἐμός σύ ἐξίστημι . οὗτος εἶπον καί ἐπί ὁ ἵππος αὐτός ἀναβιβάζω , αὐτός δέ πεζός παρεῖπον . καί ὁ Ἀρταβάνης ὄμνυμι , εἰμί μή ἐκεῖνος ἀναβαίνω ὁ ἵππος καί προηγέομαι , ἀποβαίνω καί αὐτός . πείθω δέ ὁ Ἰζάτης ἐπί ὁ ἵππος ἅλλομαι , καί πᾶς τιμή ἀπονέμω ὁ Πάρθος , εἰς ὁ βασίλεια ἄγω . γράφω τε πρός ὁ Πάρθος ὁ Ἀρταβάνης δέχομαι . ὁ δέ Παρθών δέχομαι μέν συντίθημι , μή δύναμαι δέ καί ὁ ἀρχή ἄπειμι ἵημι ἤδη ἕτερος πιστεύω , ὁ Κινάμωνος , οὗτος γάρ ὀνομάζω ὁ ὁ βασίλειος παραλαμβάνω , γράφω ὁ Ἀρτάβανος , ὑπό αὐτός γάρ τρέφω καί εἰμί ἀγαθός , παρακαλέω αὐτός ἀφικνέομαι πιστεύω καί ὁ ἀρχή παραλαμβάνω . ἵημι . καί ὁ Ἀρτάβανος πιστεύω ἄπειμι . ὑπαντάω οὖν αὐτός ὁ ΚΙνάμψμος · ὅς δή προσκυνέω καί βασιλεύς προσαγορεύω περιτίθημι αὐτός ὁ κεφαλή ὁ διάδημα , ὁ ἑαυτοῦ ἀφαιρέω . οὗτος δέ χρόνος ἑξαετής εἰς ὁ ἀρχή ἀποκαθίστημι ὁ Ἀρτάβανος οὐ ἀμνημονέω ὁ Ἰζάτης καλός , ἀλλά ἀμείβω οὗτος . μετά δέ τις χρόνος Ἀρτάβανος θνῄσκω Οὐαρδάνης ὁ παῖς ἐκεῖνος ὁ βασίλειος περιζώννυμαι . καί πρός Ἰζάτης ἔρχομαι συμμαχέω αὐτός ἀξιόω κατά Ῥωμαῖος · ὁ δέ οὐ πείθω , ἀλλά καί συμβουλεύω παύω ὁ ἐπί ἐκεῖνος στρατεία καί μή ἀδύνατος ἐπιχειρέω . ὁ δέ πόλεμος ὁ Ἰζάτης μή πείθω καταγγέλλω . ἀλλά οἶς Πάρθος μανθάνω ὡς ἐπί Ῥωμαῖος στρατεύω βούλομαι , αὐτός μέν ἀναιρέω , ὁ δέ βασίλειος ὁ ἀδελφός Ἰκοτάρδῃ δίδωμι · ὅς ἐκ ἐπιβουλή τελευτάω διαδέχομαι Οὐολογέσγς ὁ ἀδελφός . ὁ δέ ὁ Ἰζάτης ἀδελφός Μονόβαζος καί οἶς συγγενής ἰουδαΐζω καί αὐτός ἐπιθυμέω , καί ὁ ἔφεσις εἰς ἔργον ἐκφέρω . γίγνομαι δέ ὁ πρᾶξις αὐτός ὁ ὑπήκοος κατάφωρος . καί γράφω πρός Ἀβία ὁ Ἄραψ βασιλεύς , εἰμί στρατεύω κατά ὁ σφέτερος βασιλεύς , χρῆμα πολύς παρέχω αὐτός , ἐπαγγέλλω περί ὁ πρῶτος συμβολή καί αὐτός καταλείπω αὐτός . πείθω οὗτος ὁ Ἄραψ , καί πολύς ἐπάγω δύναμις ἵημι ἐπί ὁ Ἰζάτης . καί συμβολή γίγνομαι καταλείπω ὁ Ἰζάτης ὁ αὐτός ἐκ σύνθημα καί νῶτον τρέπω φεύγω . γιγνώσκω δέ ὁ προδοσία Ἰζάτης γίγνομαι ὑπό ὁ μεγιστᾶνες , εἰς ὁ στρατόπεδον ὑποχωρέω , καί εὑρίσκω ὁ αἴτιος κολάζω . ὁ δέ ἔπειμι συμβάλλω νικάω , καί εἰς φυγή ὁ Ἄραψ τρέπω , ὁ δέ βασιλεύς αὐτός εἰς φρούριον τίς συνελαύνω διώκω . καί ὁ μέν ἑαυτοῦ ἀναιρέω ἁλίσκομαι ἤδη , ὁ δέ φρούριον ἁλίσκομαι καί ὁ ἐν αὐτός διαρπάζω . καί Ἰζάτης εἰς ὁ οἰκεῖος ὑποστρέφω . ὁ δέ ὁ Ἀδιαβηνός μεγιστάν Οὐολογέσης ὁ Παρθών γράφω βασιλεύς , ἄξιος ἀποκτείνω μέν ὁ Ἰζάτης , καθίστημι δέ ὅς δυνάστης ἐκ Παρθών · μισέω γάρ ὁ ἑαυτοῦ βασιλεύς ξένος θρησκεία προσηλυτεύω . ὁ γοῦν Πάρθος αὐτίκα μετά πλεῖστος δύναμις ὁρμάω , καί ὁ Ἰζάτης ἀντιστρατοπεδεύω . στέλλω δέ τις ἐκ ὁ Πάρθος λέγω ὁ Ἰζάτης ὁπόσος εἰμί ὁ Παρθών ὁ δύναμις , καί ὡς Οὐολογέσης ἀπειλέω δίκη εἰσπράσσω αὐτός , ἀχάριστος περί δεσπότης γίγνομαι · ῥύομαι γάρ αὖος - ὁ ὁ αὐτός χείρ οὐδέ ὁ θεός ὅς σέβομαι δύναμαι . πρός οὗτος ὁ Ἰζάτης ὁ μέν δύναμις ὁ Παρθών γιγνώσκω ἀνταποκρίνομαι , οἶδα δέ ἄνθρωπος ὁ θεός δυνατός . οὗτος εἶπον καί ἱκετεύω ὁ θεός . κατά ἐκεῖνος ἐν ὁ νύξ ἐπιστολή ὁ Οὐολογέσης δέχομαι πολέμιος ἐμβάλλω ὁ Παρθυηνῇ οὗτος πορθέω , αὐτίκα σπεύδω ἀναζεύγνυμι ἄπρακτος . καί οὕτως Ἰζάτης προμήθεια θεός ὁ ἀπειλή ὁ Πάρθος διαφεύγω . μετά δέ τις χρόνος θνῄσκω , πεντήκοντα καί πέντε ζῶ ἐνιαυτός , εἴκοσι δέ καί τέσσαρες ἀνύω ἐν ὁ ἀρχή · θνῄσκω δέ ἑός παῖς εἴκοσι καί τέσσαρες ἄρσην καί τοσοῦτος θῆλυς . ὁ δέ ἀρχή ὁ ἀδελφός Μονόβαζος καταλείπω . Φᾶδος μέντοι ὁ Ἰουδαῖος ἐπιτροπεύω ἀνήρ