joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 16.15
Ἀλέξανδρος δὲ ἅμα τε τοὺς πόδας ἤρεισε τῇ ἀρχῇ καὶ ἄμα τὸν πατριάρχην Νικόλαον ἐκ Γαλακρηνῶν ἀγαγὼν εἰς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως θρόνον ἀνήγαγε , τὸ δεύτερον καταγαγὼν τὸν Εὐθύμιον , καὶ ἐπὶ βήματος τὴν τούτου ποιήσας καθαίρεσιν , ἐνυβρισάντων εἰς τὸν ἄνδρα πολλὰ τῶν προσκειμένων τῷ Νικολάῳ , εἶτα καὶ ὑπερόριον ποιήσας αὐταρχήσας δὲ ὁ βασιλεὺς οὑτοσὶ οὐδὲν ἐοικὸς εἰργάσατο βασιλεῖ , ἀλλὰ τρυφαῖς καὶ θήραις καὶ ἀσελγείαις ἐξέδωκεν ἑαυτόν , τὰ δὲ τῆς βασιλείας καὶ κοινὰ πράγματα ἀνθρώποις ἀνέθετο ἀγύρταις καὶ τοῖς ἐκ τριόδων , οὓς πρὸ τῆς μοναρχίας ἐπιρρήτων εἶχε πράξεων κοινωνούς , ὧν ἕνα Βασιλίτζην λεγόμενον καὶ διάδοχον τῶν σκήπ - τρων διενοεῖτο ποιήσασθαι · τὸν γὰρ ἀδελφόπαιδα Κωνσταντῖνον καὶ ἰδιωτεῦσαι ἐβούλετο καὶ τῶν παι - δογόνων ἀφελέσθαι μορίων . καὶ εἰ μὴ ταχὺ τὸ τέλος αὐτῷ τῆς ζωῆς ἐπελήλυθε καὶ οὕτως αὐτῷ παρὰ τῆς ἄνω προνοίας ἐσφάλησαν τὰ βουλεύματα , τάχ’ ἄν ὅσον τὸ ἐπ’ ἐκείνῳ καὶ εἰς ἔργον ἐξέβησαν . γοήτων δὲ πυνθανόμενος εἰ ἐς μῆκος αὐτῷ τὰ τῆς ζωῆς προελεύσεται , ἤκουσεν ἐξ ἐκείνων ὡς ἔσται αὐτῷ μακροχρόνιον τὸ βιώσιμον , εἰ τῷ ἐν θεάτρῳ συί ; ὃς ἐκ χαλκοῦ πέπλασται , ὀδόντας καὶ αἰδοῖα περίθοιτο . ‘‘σὸν γὰρ οὗτος’’ ἔλεγον ‘‘στοιχεῖόν ἐστιν , ἀντίος ἱστάμενος Λέοντι τῷ σῷ ἀδελφῷ , ” οὐδὲν κρίνοντες ὑγιὲς ἢ τὸ συὶ · τοῦτον ἀπεικάσαι τὸν αὐτοκράτορα , διὰ τὸ περὶ γαστέρα κεχηνέναι τε καὶ συσσίτια καὶ ἀκολασίαις προσκεῖσθαι διηνεκῶς . πιστεύσας οὖν τοῖς λόγοις ἐκείνων ὁ καὶ χοίρων ἀνοητότερος τὰ λείποντα ταῦτα τῷ χαλκουργήματι ἐξειργάσατο . τοῦ μέντοι τῶν Βουλγάρων ἀρχηγετοῦντος τοῦ Συμεὼν εἰ τὴν εἰρήνην ἀσπάζοιτο ἐρωτῶντος διά τινων ὑπ’ αὐτοῦ πεμφθέντων , ὁ Ἀλέξανδρος ἀτίμως τε τοὺς πεμφθέντας ἐδέξατο καὶ ὑπερηφάνως ὡμίλησε καὶ ὑπερόγκως ἠπείλησεν . ὅθεν ὁ Συμεὼν τὴν ὕβριν μὴ ἐνεγκὼν κατὰ Ῥωμαίων ὡπλισατο . συμποσίοις δὲ καὶ μέθαις διόλου προστετη - κὼς ὁ Ἀλέξανδρος , ἅπαξ ἀριστήσας μετὰ λουτρὸν καὶ κοίλῃ χρησάμενος τῇ γαστρὶ καὶ ἀπλήστως ἀκρα - τισάμενος σφαιρίσαι προέθετο , καὶ κατατείνας τὸ σῶμα τῇ ἱππασίᾳ καὶ ταῖς τῆς σφαίρας ἐκτραχηλίσεσι ῥῆξιν ὑπέστη , καὶ αἷμα διά τε τῆς ῥινὸς κενώσας καὶ τῆς αἰδοῦς μετὰ μίαν ἡμέραν ἐξέλιπεν , ἐπιτρόπους τῷ ἀνεψιῷ καὶ τῆς βασιλείας διοικητὰς γράψας τόν τε πατριάρχην Νικόλαον καὶ τὸν μάγιστρον Στέφανον καὶ τὸν μάγιστρον Ἰωάννην τὸν Ἐλαδᾶν τόν τε ῥαίκτωρα Ἰωάννην καὶ δύο τῶν ὑπ’ αὐτοῦ προαχθέντων ἐκ τύχης ἀνυρτίδος εἰς συγκλητικὴν ἀξίαν καὶ εἰς πατρικιότητα , τὸν Βασιλίτζην καὶ τὸν Γαβριηλόπουλον .
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ ἅμα τε ὁ πούς ἐρείδω ὁ ἀρχή καί ἄμη ὁ πατριάρχης Νικόλαος ἐκ Γαλακρηνῶν ἄγω εἰς ὁ ὁ Κωνσταντινούπολις θρόνος ἀνάγω , ὁ δύο κατάγω ὁ Εὐθύμιος , καί ἐπί βῆμα ὁ οὗτος ποιέω καθαίρεσις , ἐνυβρίζω εἰς ὁ ἀνήρ πολύς ὁ πρόσκειμαι ὁ Νικόλαος , εἶτα καί ὑπερόριος ποιέω αὐταρχέω δέ ὁ βασιλεύς οὗτος οὐδείς ἔοικα ἐργάζομαι βασιλεύς , ἀλλά τρυφή καί θήρ καί ἀσέλγεια ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ βασίλεια καί κοινός πρᾶγμα ἄνθρωπος ἀνατίθημι ἀγύρτης καί ὁ ἐκ τρίοδος , ὅς πρό ὁ μοναρχία ἐπίρρητος ἔχω πρᾶξις κοινωνός , ὅς εἷς Βασιλίτζην λέγω καί διάδοχος ὁ σκήπτω - τρέω διανοέομαι ποιέω · ὁ γάρ ἀδελφόπαις Κωνσταντῖνος καί ἰδιωτεύω βούλομαι καί ὁ παῖς - δογονος ἀφαιρέω μόριον . καί εἰμί μή ταχύς ὁ τέλος αὐτός ὁ ζωή ἐπέρχομαι καί οὕτως αὐτός παρά ὁ ἄνω πρόνοια σφάλλω ὁ βούλευμα , τάχα ἄν ὅσος ὁ ἐπί ἐκεῖνος καί εἰς ἔργον ἐκβαίνω . γόης δέ πυνθάνομαι εἰμί εἰς μῆκος αὐτός ὁ ὁ ζωή προέρχομαι , ἀκούω ἐκ ἐκεῖνος ὡς εἰμί αὐτός μακροχρόνιος ὁ βιώσιμος , εἰμί ὁ ἐν θέατρον σῦς ; ὅς ἐκ χαλκός πλάσσω , ὀδούς καί αἰδοῖος περιθέω . ὄσσος γάρ οὗτος λέγω στοιχεῖον εἰμί , ἀντίος ἵστημι Λέων ὁ σός ἀδελφός , ” οὐδείς κρίνω ὑγιής ἢ ὁ ὗς · οὗτος ἀπεικάζω ὁ αὐτοκράτωρ , διά ὁ περί γαστήρ χάσκω τε καί συσσίτιον καί ἀκολασία πρόσκειμαι διηνεκής . πιστεύω οὖν ὁ λόγος ἐκεῖνος ὁ καί χοῖρος ἀνόητος ὁ λείπω οὗτος ὁ χαλκούργημα ἐξεργάζομαι . ὁ μέντοι ὁ Βουλγάρα ἀρχηγετέω ὁ Συμεών εἰμί ὁ εἰρήνη ἀσπάζομαι ἐρωτάω διά τίνω ὑπό αὐτός πέμπω , ὁ Ἀλέξανδρος ἄτιμος τε ὁ πέμπω δέχομαι καί ὑπερήφανος ὁμιλέω καί ὑπέρογκος ἀπειλέω . ὅθεν ὁ Συμεών ὁ ὕβρις μή φέρω κατά Ῥωμαῖος ὁπλίζω . συμπόσιον δέ καί μέθη διόλου προσθέτης - πως ὁ Ἀλέξανδρος , ἅπαξ ἀριστάω μετά λουτρόν καί κοῖλος χράω ὁ γαστήρ καί ἄπληστος ἄκρος - τίνω σφαιρίζω προτίθημι , καί κατατείνω ὁ σῶμα ὁ ἱππασία καί ὁ ὁ σφαῖρα ἐκτραχήλισις ῥῆξις ὑφίστημι , καί αἷμα διά τε ὁ ῥίς κενόω καί ὁ αἰδώς μετά εἷς ἡμέρα ἐκλείπω , ἐπίτροπος ὁ ἀνεψιός καί ὁ βασίλεια διοικητής γράφω ὁ τε πατριάρχης Νικόλαος καί ὁ μάγιστρος Στέφανος καί ὁ μάγιστρος Ἰωάννης ὁ ἐλαδάς ὁ τε ῥαίκτωρ Ἰωάννης καί δύο ὁ ὑπό αὐτός προάγω ἐκ τυγχάνω ἀνυρτίδος εἰς συγκλητικός ἄξιος καί εἰς πατρικιότης , ὁ Βασιλίτζην καί ὁ Γαβριηλόπουλος .