joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 13.3
Κατὰ δὲ θεῖον χρησμὸν βουληθεὶς ἀνεγεῖραι πόλιν , ὡς ἄν αὐτὴν ἐπὶ τῷ οἰκείῳ καλέσῃ ὀνόματι , πρότερον μὲν ἐν Σαρδικῇ ταύτην κτίσαι προέθετο · εἶτα ἐν Σιγείῳ , τὸ δὲ τῆς Τρῳάδος ἐστὶν ἀκρωτή - ῥίον , ἔνθα καὶ θεμελίους αὐτὸν καταβαλέσθαι φασί . καὶ αὖθις ἐν Χαλκηδόνι τὴν πόλιν ἤρξατο ἀνιστᾶν . λέγεται δὲ καθίπτασθαι ἀετοὺς καὶ τὰ τῶν οἰκοδόμων ἁρπάζειν σπαρτία · τὸν μεταξὺ δὲ διιπταμένους πορθμὸν ῥίπτειν αὐτὰ κατὰ τὸ Βυζάντιον . τοῦτο γοῦν πολλάκις γενόμενον ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ , καὶ οὐκ ἐδόκει τυχαίως γίνεσθαι τὸ γινόμενον , ἀλλά τι διὰ τούτου τὸ θεῖον παραδηλοῦν . ἐφίσταται γοῦν αὐτὸς τῷ Βυζαντίῳ ὁ αὐτοκράτωρ , τὸν τόπον κατασκοπῶν ἀρέσκεται , μετατίθησι τὸν σκοπόν , μετάγει τοὺς τεχνίτας ἐκ Χαλκηδόνος ἐκεῖ , τὴν πόλιν οἰκοδομεῖ , Κωνσταντινούπολιν αὐτὴν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῷ οἰκείῳ καλεῖ , καὶ ἀνατίθησιν αὐτὴν τῇ παρθένῳ καὶ θεομήτορι . ἤδη δὲ ἀπαρτισθείσης τῆς πόλεως κατὰ τὴν ἐνδεκάτην τοῦ Μαίου μηνὸς τελεῖ τὰ ταύτης γενέθλια εἴτουν ἐγκαίνια , ἔτους ἐνισταμένου πεντακισχιλιοστοῦ ὀκτακοσιοστοῦ τριακοστοῦ ὀγδόου . ὅτε , ὥς τινες ἱστορήκασι , τὸν ἀστρονόμον καλέσας Οὐάλεντα , τῶν τότε περὶ τὴν τέχνην ταύτην ἐσχολακότων τὸν ἀκριβέστερον , ἐκέλευσεν ἐπὶ τῷ ἡ γενεθλίῳ τῆς πόλεως συντάξαι θεμάτιον , ἴν ὁπόσους μέλλοι διαμεῖναι αὕτη γνοίη ἐνιαυτούς . ὁ δὲ εἰς ἑξακοσίους καὶ ἐνενήκοντα πρὸς τοῖς ἕξ ἐνιαυτοὺς διαρκέσαι αὐτὴν ἀπεφοίβασεν · οἵπερ ἤδη καὶ παρερρυήκεσαν πρὸ πολλοῦ . ἤ γοῦν ἐψευσμένην ὑποληπτἐον τὴν τοῦ Οὐάλεντος πρόρρησιν καὶ διημαρτημένην τὴν τέχνην ἢ ἐκεῖνα νομιστέον ἐκεῖνον εἰπεῖν τὰ ἔτη , ἐν οἷς τὰ τῆς πολιτείας ἔθη ἐτηρεῖτο καὶ ἡ κατάστασις καὶ ἡ γερουσία τετίμητο καὶ οἱ ταύτης ἤνθουν πολῖται καὶ ἔννομος ἦν ἐπιστασία , τὸ κράτος δὴ τὸ βασίλειον , ἀλλ’ οὐκ ἄντικρυς τυραννίς , ἴδια τὰ κοινὰ τῶν κρατούντων λογιζομένων καὶ εἰς οἰκείας ἀπολαύσεις χρωμένων αὐτοῖς , καὶ τούτων ἐνίας οὐκ εὐαγεῖς , καὶ δωρουμένων οἷς βούλονται τὰ δημόσια καὶ οὐ ποιμένων τρόπον τοῖς ὑπηκόοις προσφερομένων , κειρόντων τὸ περιττὸν τῆς τριχὸς καὶ πεφεισμένως ἐμφορουμένων τοῦ γάλακτος , ἀλλὰ δίκην λῃστῶν αὐτὰ καταθυόντων τὰ πρόβατα καὶ τῶν σαρκῶν ἐμφορουμένων ἢ καὶ αὐτοὺς ἐκμυζώντων τοὺ ’ς μυελούς . ἡ μὲν οὖν πόλις οὕτω παρὰ τοῦ εὐσεβοῦς ἐκείνου βασιλέως ἀνῳκοδόμητο κατὰ τὸ πάλαι Βυζάντιον . τὸ δὲ Βυζάντιον πόλις καὶ πρῴην ἐτύγχανεν οὐ τῶν ἀνωνύμων ἢ τῶν ἀσήμων , ἀλλὰ καὶ πλήθεσι πολιτῶν εὐθηνουμένη καὶ πλούτῳ καὶ ἀνδρῶν γενναιότητι καὶ τειχῶν ἐρυμνότητι , καὶ τοσοῦτον ὡς ἐπὶ τρεῖς ἐνιαυτοὺς ἐπὶ Σευήρου τοῦ ἐν Ῥώμῃ τῇ παλαιᾷ βασιλεύσαντος παρὰ ‘Ρωμαίων πολιορκεῖσθαι καὶ πολλὰ παρὰ τῶν πολιορκου μένων ὑποστῆναι αὐτούς , ὡς ἐν τοῖς περὶ Σευήρου μοι προιστόρηται . περὶ δὲ τῆς τῶν Βυζαντίων δυνάμεως καὶ τῆς τῶν τειχῶν ὀχυρότητος ταῦτα ὁ Δίων ἴων ἐν τοῖς περὶ Σευήρου φησί · ‘Τείχη δὲ τὸ Βυζάντιον καρτερώτατα εἶχεν · ὅ τε γὰρ θώραξ αὐτῶν λίθοις τετραπέδοις παχέσι συνῳκοδόμητο , πλαξὶ χαλκαῖς συνδουμένοις , καὶ τὰ ἐντὸς αὐτῶν καὶ χώμασι καὶ οἰκοδομήμασιν ὠχύρωτο , ὥστε καὶ ἓν τεῖχος παχὺ τὸ πᾶν εἶναι δοκεῖν . πύργοι τε πολλοὶ καὶ μεγάλοι ἔξω τε ἐκκείμενοι καὶ θυρίδας πέριξ ἐπαλλήλους ἔχοντες ἦσαν . καὶ τὰ μὲν πρὸς τὴν ἤπειρον τείχη ἐς μέγα ὕψος ἦρτο , τὰ δὲ πρὸς θάλασσαν ἧττον ὑψοῦτο , οἵ τε λιμένες ἐντὸς τείχους ἀμφότεροι κλειστοὶ ἀλύσεσιν ἦσαν καὶ αἶ χηλαὶ αὐπροϊστόρηται ] τῶν πύργους ἐφ’ ἑκάτερα πολὺ προέχοντας ἔφερον . πλοῖα δ’ ἦσαν τοῖς Βυζαντίοις πεντακόσια , τὰ μὲν πλεῖστα μονήρη , ἔστι δ’ ἃ καὶ δίκροτα , καί τισιν αὐτῶν καὶ ἐκ τῆς πρῴρας καὶ ἐκ τῆς πρύμνης πηδάλια ἤσκητο , καὶ κυβερνήτας ναύτας τε διπλοῦς εἶχον , ὅπως καὶ ἐπιπλέωσι καὶ ἀναχωρῶσι μὴ ἀναστρεφόμενοι καὶ τοὺς ἐναντίους ἔν τε τῷ πρόσπλῳ καὶ τῷ ἀπόπλῳ αὐτῶν σφάλλωσι . ” πρὸς τούτοις ἐπάγει ὁ Δίων ὡς ἑπτὰ ἀπὸ τῶν Θρᾳκίων πυλῶν πύργοι καθεστηκότες πρὸς τὴν θάλασσαν ἦσαν · τούτων δ’ εἰ μέν τις ἄλλῳ τῳ προσέμιξεν , ἥσυχος ἦν · εἰ δὲ δὴ τῷ πρώτῳ τι ἐνεβόησεν ἢ καὶ λίθον προσέρριψεν , αὐτός τ’ ἑ ἐλάλει ἔκ τινος μηχανῆς καὶ τῷ δευτέρῳ τὸ αὐτὸ παρεδίδου ποιεῖν , καὶ οὕτω διὰ πάντων ὁμοίως ἐχώρει , οὐδὲ ἐπετάραττον ἀλλήλους , ἀλλ’ ἐν ἁ τῷ μέρει πάντες παρὰ τοῦ πρὸ αὐτοῦ ὁ ἕτερος τήν τε φωνὴν καὶ τὴν ἠχὴν διεδέχοντο . τοιαύτη μὲν οὗν τοῦ Βυζαντίου πάλαι ἡ πόλις ἐτύγχανεν · ὁ δὲ ἀοίδιμος Κωνσταντῖνος πολλαπλασίαν αὐτὴν ἐξειργάσατο . καὶ ναοὶ δὲ ἐν αὐτῇ παρ’ αὐτοῦ καθιδρύθησαν καὶ πολλὰ πρὸς κόσμον ταύτης γεγόνασιν . ἐπὶ πᾶσι δὲ καὶ ὁ κυκλοτερὴς κίων ὁ πορφυροῦς , ὃν ἐκ Ῥώμης , ὡς λόγος , κομισθέντα κατὰ τὴν ἀγορὰν ἔστησεν , ἣ κατέστρωται λιθίναις πλαξίν , ἀφ’ ὧν Πλακωτὸν παρωνόμασται , καὶ ἐπ’ αὐτοῦ χάλκεον ἐνίδρυσεν ἄγαλμα , θαῦμα ἰδέσθαι διά τε τὴν τέχνην διά τε τὸ μέγεθος . τὸ μὲν γὰρ πελώριον ἦν , ἡ δ’ ἑ ἀκρίβειαν ἐδείκνυ χειρὸς ἀρχαίας μικροῦ πλαττούσης καὶ ἔμπνοα · λέγεται δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος εἶναι στήλην τὸ ἄγαλμα , καὶ μετενεχθῆναι ἀπὸ τῆς ἐν τῇ Φρυγίᾳ πόλεως τοῦ Ἰλίου . ὁ δὲ θειότατος αὐτοκράτωρ ἐκεῖνος εἰς οἰκεῖον ὄνομα τὸ ἄγαλμα ἔστησε , τῇ κεφαλῇ τούτου τινὰς τῶν ἥλων ἐναρμοσάμενος , οἳ τὸ σῶμα τοῦ κυρίου προσεπαττάλευσαν τῷ σωτηρίῳ σταυρῷ , ὁ καὶ μέχρις ἡμῶν διήρκεσεν ἐπὶ τοῦ κίονος ἑστηκός . πέπτωκε δὲ βασιλεύοντος Ἀλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ ἀνέμου πνεύσαντος βιαίου τε καὶ σφοδροῦ · κἀκεῖνό τε συντέτριπτο καὶ πολλοὺς τῶν ἐκεῖ παρατυχόντων σὺν ἔτριψε . καὶ τὸ Παλλάδιον δὲ ἀπὸ τῆς Τροίας μετήνεγκε καὶ ἐν τῇ Πλακωτῇ καὶ τοῦτο ἔστησεν ἀγορᾷ . ἄλλοις τε οὑν , ὡς εἴρηται , πολλοῖς τὴν πόλιν ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἐκόσμησε καὶ πρότερον ἐπισκοπὴν ὂν τὸ Βυζάντιον τῆς Θρᾳκικῆς Ἡρακλείας , B ὡς ὑπὸ Σευήρου τοῖς Πειρινθίοις ὑποτεθὲν μετὰ τὴν ἅλωσιν , ὡς ἐν τοῖς περὶ Σευήρου ἱστόρηται , εἰς τιμὴν ἀνήγαγε πατριαρχικήν , τῆ̣ πρεσβυτέρᾳ Ῥώμῃ τὰ πρεσβεῖα τηρήσας διὰ τὴν πρεσβυγένειαν καὶ τὸ τὴν βασιλείαν ἐκεῖθεν ἐνταῦθα μετενεχθῆναι . ἦν δὲ τότε τοῦ Βυζαντίου ἐπίσκοπος Μητροφάνης ὁ ἱερώτατος , υἱὸς Δομετίου ἀδελφοῦ Πρόβου τοῦ βασιλέως γενόμενος , ὅσπερ δὴ ὁ Δομέτιος ἐξ ἀπιστίας εἰς πίστιν μετενεχθείς , καὶ διὰ τοῦτο τὴν Ῥώμην λιπών , εἰς τὸ Βυζάντιον παραγέγονε , καὶ εἰς τὴν τῆς ἐπισκοπῆς ἀνήχθη περιωπήν . μεθ’ ὃν Πρόβος υἱὸς αὐτοῦ ἕτερος εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν τοῦτον ἱδρύεται θρόνον , ὃν Μητροφάνης ὁ ἀδελφὸς διεδέξατο .
Lemmas: κατά δέ θέω χρησμός βούλομαι ἀνεγείρω πόλις , ὡς ἄν αὐτός ἐπί ὁ οἰκεῖος καλέω ὄνομα , πρότερος μέν ἐν Σαρδική οὗτος κτίζω προτίθημι · εἶτα ἐν Σίγειον , ὁ δέ ὁ Τρῳάς εἰμί ἀκρωτή - Ῥίον , ἔνθα καί θεμέλιος αὐτός καταβάλλω φημί . καί αὖθις ἐν Χαλκηδών ὁ πόλις ἄρχω ἀνίστημι . λέγω δέ καταπέτομαι ἀετός καί ὁ ὁ οἰκοδόμος ἁρπάζω σπαρτίον · ὁ μεταξύ δέ διιπταμενος πορθμός ῥίπτω αὐτός κατά ὁ Βυζάντιον . οὗτος γοῦν πολλάκις γίγνομαι ἀπαγγέλλω ὁ βασιλεύς , καί οὐ δοκέω τυχαῖος γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἀλλά τίς διά οὗτος ὁ θέω παραδηλόω . ἐφίστημι γοῦν αὐτός ὁ Βυζάντιον ὁ αὐτοκράτωρ , ὁ τόπος κατασκοπέω ἀρέσκω , μετατίθημι ὁ σκοπός , μετάγω ὁ τεχνίτης ἐκ Χαλκηδών ἐκεῖ , ὁ πόλις οἰκοδομέω , Κωνσταντινούπολις αὐτός ἐπί ὁ ὄνομα ὁ οἰκεῖος καλέω , καί ἀνατίθημι αὐτός ὁ παρθένος καί θεομήτωρ . ἤδη δέ ἀπαρτίζω ὁ πόλις κατά ὁ ἐνδέχομαι ὁ Μαίου μείς τελέω ὁ οὗτος γενέθλιος εἴτουν ἐγκαίνια , ἔτος ἐνίστημι πεντακισχιλιοστεον οκτακοσιοστός τριακοστός ὄγδοος . ὅτε , ὅς τις ἱστορέω , ὁ ἀστρονόμος καλέω Οὐάλης , ὁ τότε περί ὁ τέχνη οὗτος σχολάζω ὁ ἀκριβής , κελεύω ἐπί ὁ ὁ γενέθλιος ὁ πόλις συντάσσω θεμάτιον , εἶμι ὁπόσος μέλλω διαμένω οὗτος γιγνώσκω ἐνιαυτός . ὁ δέ εἰς ἑξακόσιοι καί ἐνενήκοντα πρός ὁ ἕξ ἐνιαυτός διαρκέω αὐτός ἀποφοιβάζω · ὅσπερ ἤδη καί παραρρέω πρό πολύς . ἤ γοῦν ψεύδω ὑποληπτός ὁ ὁ Οὐάλης πρόρρησις καί διαμαρτάνω ὁ τέχνη ἢ ἐκεῖνος νομιστέος ἐκεῖνος εἶπον ὁ ἔτος , ἐν ὅς ὁ ὁ πολιτεία ἔθος τηρέω καί ὁ κατάστασις καί ὁ γερουσία τιμάω καί ὁ οὗτος ἀνθέω πολίτης καί Ἔννομος εἰμί ἐπιστασία , ὁ κράτος δή ὁ βασίλειος , ἀλλά οὐ ἄντικρυς τυραννίς , ἴδιος ὁ κοινός ὁ κρατέω λογίζομαι καί εἰς οἰκεῖος ἀπολαύω χράω αὐτός , καί οὗτος ἔνιοι οὐ εὐαγής , καί δωρέω ὅς βούλομαι ὁ δημόσιος καί οὖον ποιμήν τρόπος ὁ ὑπήκοος προσφέρω , κείρω ὁ περισσός ὁ θρίξ καί πεφεισμένως ἐμφορέω ὁ γάλα , ἀλλά δίκη λῃστής αὐτός καταθύω ὁ πρόβατον καί ὁ σάρξ ἐμφορέω ἢ καί αὐτός ἐκμυζάω ὅς εἰς μυελός . ὁ μέν οὖν πόλις οὗτος παρά ὁ εὐσεβής ἐκεῖνος βασιλεύς ἀνοικοδομέω κατά ὁ πάλαι Βυζάντιον . ὁ δέ Βυζάντιον πόλις καί πρώην τυγχάνω οὖον ὁ ἀνώνυμος ἢ ὁ ἄσημος , ἀλλά καί πλῆθος πολίτης εὐθηνέω καί πλοῦτος καί ἀνήρ γενναιότης καί τεῖχος ἐρυμνότης , καί τοσοῦτος ὡς ἐπί τρεῖς ἐνιαυτός ἐπί Σευῆρος ὁ ἐν Ῥώμη ὁ παλαιός βασιλεύω παρά Ῥωμαῖος πολιορκέω καί πολύς παρά ὁ πολιορκέω Μένων ὑφίστημι αὐτός , ὡς ἐν ὁ περί Σευῆρος ἐγώ προϊστορέω . περί δέ ὁ ὁ Βυζάντιος δύναμις καί ὁ ὁ τεῖχος ὀχυρότης οὗτος ὁ Δίων Ἴων ἐν ὁ περί Σευῆρος φημί · ‘Τείχη δέ ὁ Βυζάντιον καρτερός ἔχω · ὅς τε γάρ θώραξ αὐτός λίθος τετράπεδος παχύς συνοικοδομέω , πλάξ χάλκεος συνδέω , καί ὁ ἐντός αὐτός καί χῶμα καί οἰκοδόμημα ὀχυρόω , ὥστε καί εἷς τεῖχος παχύς ὁ πᾶς εἰμί δοκέω . πύργος τε πολύς καί μέγας ἔξω τε ἔκκειμαι καί θυρίς πέριξ ἐπάλληλος ἔχω εἰμί . καί ὁ μέν πρός ὁ ἤπειρος τεῖχος εἰς μέγας ὕψος αἴρω , ὁ δέ πρός θάλασσα κακός ὑψόω , ὁ τε λιμήν ἐντός τεῖχος ἀμφότερος κλειστός ἄλυσις εἰμί καί ἀεί χηλή αυπροιστορεω ] ὁ πύργος ἐπί ἑκάτερος πολύς προέχω φέρω . πλοῖον δέ εἰμί ὁ Βυζάντιος πεντακόσιοι , ὁ μέν πλεῖστος μονήρης , εἰμί δέ ὁ καί δίκροτος , καί τις αὐτός καί ἐκ ὁ πρῷρα καί ἐκ ὁ πρύμνα πηδάλιον ἀσκέω , καί κυβερνήτης ναύτης τε διπλόος ἔχω , ὅπως καί ἐπιπλέω καί ἀναχωρέω μή ἀναστρέφω καί ὁ ἐναντίος ἐν τε ὁ πρόσπλον καί ὁ ἀπόπλοος αὐτός σφάλλω . ” πρός οὗτος ἐπάγω ὁ Δίων ὡς ἑπτά ἀπό ὁ Θρᾴκιος πύλη πύργος καθίστημι πρός ὁ θάλασσα εἰμί · οὗτος δέ εἰμί μέν τις ἄλλος ὁ προσμείγνυμι , ἥσυχος εἰμί · εἰμί δέ δή ὁ πρῶτος τίς ἐμβοάω ἢ καί λίθος προσρίπτω , αὐτός τε ὅς λαλέω ἐκ τις μηχανή καί ὁ δύο ὁ αὐτός παραδίδωμι ποιέω , καί οὗτος διά πᾶς ὁμοίως χωρέω , οὐδέ ἐπιταράσσω ἀλλήλων , ἀλλά ἐν ὅς ὁ μέρος πᾶς παρά ὁ πρό αὐτός ὁ ἕτερος ὁ τε φωνή καί ὁ ἠχή διαδέχομαι . τοιοῦτος μέν ἐν ὁ Βυζάντιον πάλαι ὁ πόλις τυγχάνω · ὁ δέ ἀοίδιμος Κωνσταντῖνος πολλαπλάσιος αὐτός ἐξεργάζομαι . καί ναός δέ ἐν αὐτός παρά αὐτός καθιδρύω καί πολύς πρός κόσμος οὗτος γίγνομαι . ἐπί πᾶς δέ καί ὁ κυκλοτερής κίων ὁ πορφύρεος , ὅς ἐκ Ῥώμη , ὡς λόγος , κομίζω κατά ὁ ἀγορά ἵστημι , ὅς καταστόρεννυμι λίθινος πλάξ , ἀπό ὅς πλακόω παρονομάζω , καί ἐπί αὐτός χάλκεος ἐνιδρύω ἄγαλμα , θαῦμα ὁράω διά τε ὁ τέχνη διά τε ὁ μέγεθος . ὁ μέν γάρ Πελώριον εἰμί , ὁ δέ ὅς ἀκρίβεια δείκνυμι χείρ ἀρχαῖος μικρός πλήσσω καί ἔμπνοος · λέγω δέ ὁ Ἀπόλλων εἰμί στήλη ὁ ἄγαλμα , καί μεταφέρω ἀπό ὁ ἐν ὁ Φρυγία πόλις ὁ Ἴλιον . ὁ δέ θεῖος αὐτοκράτωρ ἐκεῖνος εἰς οἰκέω ὄνομα ὁ ἄγαλμα ἵστημι , ὁ κεφαλή οὗτος τις ὁ ἁλίσκομαι ἐναρμόζω , ἕ ὁ σῶμα ὁ κύριος προσπασσαλεύω ὁ σωτήριος σταυρός , ὁ καί μέχρι ἐγώ διαρκέω ἐπί ὁ κίων ἵστημι . πίπτω δέ βασιλεύω Ἀλέξιος ὁ Κομνηνός ἄνεμος πνέω βίαιος τε καί σφοδρός · ἐκεῖνος τε συντρίβω καί πολύς ὁ ἐκεῖ παρατυγχάνω σύν τρίβω . καί ὁ Παλλάδιον δέ ἀπό ὁ Τροία μεταφέρω καί ἐν ὁ Πλακωτή καί οὗτος ἵστημι ἀγορά . ἄλλος τε ἐν , ὡς εἴρω , πολύς ὁ πόλις ὁ μέγας Κωνσταντῖνος κοσμέω καί πρότερος ἐπισκοπή εἰμί ὁ Βυζάντιον ὁ Θρᾳκικός Ἡράκλεια , B ὡς ὑπό Σευῆρος ὁ Πειρινθίοις ὑποτίθημι μετά ὁ ἅλωσις , ὡς ἐν ὁ περί Σευῆρος ἱστορέω , εἰς τιμή ἀνάγω πατριαρχικός , ὅς πρέσβυς Ῥώμη ὁ πρεσβεῖον τηρέω διά ὁ πρεσβυγένεια καί ὁ ὁ βασίλειος ἐκεῖθεν ἐνταῦθα μεταφέρω . εἰμί δέ τότε ὁ Βυζάντιον ἐπίσκοπος Μητροφάνης ὁ ἱερός , υἱός Δομέτιος ἀδελφός Πρόβου ὁ βασιλεύς γίγνομαι , ὅσπερ δή ὁ Δομέτιος ἐκ ἀπιστία εἰς πίστις μεταφέρω , καί διά οὗτος ὁ Ῥώμη λίπος , εἰς ὁ Βυζάντιον παραγίγνομαι , καί εἰς ὁ ὁ ἐπισκοπή ἀνάγω περιωπή . μετά ὅς Πρόβος υἱός αὐτός ἕτερος εἰς ὁ ἀρχιερατικός οὗτος ἱδρύω θρόνος , ὅς Μητροφάνης ὁ ἀδελφός διαδέχομαι .