joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 4.14
Ἀναρρωσθεὶς δὲ αὖθις παρεκομίζετο χώραν τε πολλὴν καὶ πόλεις χειρούμενος . τῶν δὲ γυμνοσο - τινας τινας συλλαβὼν καὶ ἐρωτήσεις αὐτοῖς ἀπόρους προθέμενος ἐδωρήσατο καὶ ἀφῆκεν . ἕνα δὲ τῶν ἐν δόξῃ παρ’ αὐτοῖς ὄντων Κάλανον κεκλημένον ἔπεισεν ὁ Ταξίλης πρὸς Ἀλέξανδρον ἀφικέσθαι . οὗτος βύρσαν ξηρὰν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καταβαλὼν περιῄει τὰ ἄκρα ταύτης πατῶν . ἡ δὲ ἐν μέρει τῶν ἄκρων πιεζομένη τῇ συμπατήσει τοῖς ἄλλοις ᾔρετο μέρεσιν . εἶτα μέσον αὐτὴν πατήσαντος καὶ συσχόντος ἡ ὅλη βύρσα ἠτρέμει καὶ ἀκίνητος ἢν . παρῄνει δὲ διὰ τοῦ ὑποδείγματος τὸν Ἀλέξανδρον μὴ τοῖς ἄκροις τῆς ἀρχῆς ἐμφιλοχωρεῖν , τὰ μέσα δὲ κατέχειν , ἵν οὕτω καὶ τὰ πέριξ ἠρέμα ἡ . Ἑπτὰ δὲ μησὶ διά τῶν ποταμῶν εἰς τὴν θάλασσαν ὑπαχθεὶς λέγεται ταῖς ναυσὶν εἰς τὸν ὠκεανὸν ἐμβαλεῖν . εἶτα ἀναστρέφων τὰς μὲν ναῦς παραπλεῖν ἐν δεξιᾷ τὴν Ἰνδικὴν ἐχούσας ἐκέλευσεν , αὐτὸς δὲ πεζὴ πορευόμενος εἰς ἐσχάτην ἀπορίαν κατήντησε καὶ πλῆθος τοσοῦτον ἀπώλεσεν ὥστε τῆς στρατιᾶς μηδὲ τὸ τέταρτον ἐκ τῆς Ἰνδικῆς ἀνακομισθῆναι διὰ νόσους καὶ πονηρὰς διαίτας καὶ καύματα καὶ λιμόν . ἄπορον γὰρ διῄει χώραν , ὀλίγα πρόβατα ἔχουσαν , καὶ ταῦτα θαλαττίοις ἰχθύσι τρεφόμενα καὶ σάρκα μοχθηρὰν ἔχοντα καὶ δυσώδη . ἐν ἑξήκοντα δ᾿ ἡμέ - ραις διελθὼν τὴν χώραν ἐκείνην καὶ τῆς Γεδρωσίας ἁψάμενος ἐν ἀφθόνοις ἐγένετο , καὶ τήν τε δύναμιν ἀνεκτᾶτο καὶ αὐτὸς ἐκώμαζε . καταβαίνων δ᾿ ἐπὶ θάλασσαν ἐκόλαζε τοὺς πονηροὺς τῶν στρατηγῶν . ἡ γὰρ ἄνω στρατεία καὶ τὸ περὶ Μαλλοὺς τραῦμα καὶ ἡ τοῦ πλήθους φθορὰ ἀπιστεῖν τῇ σωτηρίᾳ αὐτοῦ παρεσκεύασε , καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ σατράπας εἰς ὕβριν καὶ ἀδικίαν ἠρέθισεν · οἱ δὲ πρὸς ἀποστασίαν τοὺς ὑποφόρους ἐκίνησαν . Ἀβουλήτου δὲ τῶν σατραπευόντων ἑνὸς μή τι τῶν ζωαρκῶν ἑτοιμάσαντος , νομίσματος δὲ προσαγαγόντος αὐτῷ τρισχίλια λαντα , παραθεῖναι ταῦτα τοῖς ἵπποις ἐκέλευσε , μὴ ἐσθιόντων δέ “ τί ὄφελος ” ἔφη “ τούτων ἡμῖν ; ” ἐν δὲ Πέρσαις γενόμενος καὶ τὸν Κύρου τάφον ὀρωρυγμένον ἰδών , ἀπέκτεινε τὸν ὀρύξαντα , Πελλαῖον ὄντα καὶ οὐδὲ τῶν ἀσήμων . εἶχε δὲ ὁ τάφος Κύρου ἐπιγεγραμμένα ταυτί “ ὦ ἄνθρωπε ὅστις εἶ καὶ πόθεν ἥκεις , ὅτι γὰρ ἥξεις οἶδα , ἐγὼ Κῦρός εἰμι ὁ Πέρσαις κτησάμενος τὴν ἀρχήν . μὴ οὖν τῆς ὀλίγης μοι ταύτῆς γῆς φθονήσῃς , ἣ τοὐμὸν σῶμα περικαλύπτει . ” ταῦτα δ᾿ ἀναγνωσθέντα τὸν Ἀλέξανδρον περιπαθῆ πεποιήκασι λογισάμενον τὸ τῶν πραγμάτων ἀστάθ - μητον . Τὴν δὲ Δαρείου θυγατέρα τὴν Στάτειραν ἑαυτῷ μνηστευσάμενος καὶ τοὺς γάμους τελῶν ἑκάστω τῶν ἑστιωμένων ἐνακισχιλίων ὄντων φιάλην χρυσῆν ἐδω - ρήσατο , καὶ τἄλλα τε ἐλαμπρύνατο καὶ τὰ χρέα ὑπὲρ τῶν ὀφειλόντων κατέβαλεν , ὀλίγῳ δέοντα μυρίων ταλάντων . ὅτε καὶ Ἀντιγένης τῶν ἡγεμόνων εἶς ὀφείλειν πλασάμενος καί τινα παραγαγὼν ψευδῶς δανειστὴν καὶ λαβὼν τὸ ἀργύριον ἐφωράθη . ὀργισθεὶς οὑν ὁ βασιλεὺς ἀπήλασεν αὐτὸν τῆς αὐλῆς καὶ τὴν ἡγεμονίαν ἀφείλετο . τοῦ δὲ ὑπὸ λύπης ἑαυτὸν ὑποπτευομένου διαχειρίσεσθαι , δείσας ὁ Ἀλέξανδρος καὶ τὴν ὀργὴν ἀνῆκεν αὐτῷ καὶ ἀφῆκε τὰ χρήματα . Τῶν δὲ παίδων τῶν τρὶς μυρέων , οὓς διδάσχεσθαι ἐκέλευσε , καὶ γενναίων ἀποβάντων καὶ εὐπρε - πῶν καὶ οὐκ ἀφυῶν ταῖς ἀσκήσεσιν , ὁ μὲν Ἀλέξανδρος ἥδετο , οἱ δὲ Μακεδόνες ἐδάκνοντο . καταπέμποντος δὲ τοὺς ἀσθενεῖς καὶ πεπηρωμένους ὡς εἰς θάλασσαν , ὕβριν ἡγεῖσθαι τοῦτ’ ἔλεγον καὶ προπηλακισμόν , καὶ πάντας ἐκέλευον ἀφιέναι καὶ τοῖς νέοις ἀρκεῖσθαι πυρριχισταῖς . ὀργισθεὶς δ’ ἐπὶ τούτοις Ἀλέξανδρος τοῖς Πέρσαις τὰς φυλακὰς παραδέδωκε . ταπεινωθέντας δ’ αὖθις τοὺς Μακεδόνας προσήκατο , καὶ ἀπέλυσε τοὺς ἀχρήστους δωρησάμενος μεγαλοπρεπῶς , καὶ τῷ Ἀντιπάτρῳ ἐπέστειλε παρὰ τοὺς ἀγῶνάς τε καὶ τὰ θέατρα προεδρεύειν αὐτοὺς καὶ ἐστεφανωμένους καθέζεσθαι . Ἐν Ἐκβατάνοις δὲ γενομένου αὐτοῦ Ἡφαιστίων ἐπύρεττε καὶ ἐξ ἀκολάστου διαίτης τῆς νόσου καρτυνθείσης ἐξέλιπεν . οὐκ ἤνεγκεν οὖν λογισμῷ τὸ πάθος Ἀλέξανδρος , ἀλλὰ τὸν μὲν ἰατρὸν ἀνεσταύρωσεν , ἵππους δὲ κεῖραι καὶ ἡμιόνους ἐκέλευσε , καὶ τὰς ἐπάλξεις περιεῖλε τῶν πόλεων , καὶ μουσικὴν καὶ αὐλοὺς ἐν τῷ στρατοπέδῳ πολὺν χρόνον κατέπαυσεν . ἀπιόντος δὲ εἰς Βαβυλῶνα Νέαρχος ἐπανῆλθεν , εἰσπλεύσας αὖθις εἰς τὸν Εὐφράτην ἐκ τῆς μεγάλης θαλάσσης , λέγων Χαλδαίους αὐτῷ συγγενέσθαι βουλεύοντας ἀπέχεσθαι τῆς Βαβυλῶνος Ἀλέξανδρον . ὁ δὲ μὴ προσσχὼν τῷ λόγῳ ἀπῄει . καὶ πρὸς τοῖς τείχεσι γενομένου κόρακες ἀλλήλοις μαχόμενοι ἐνώπιον αὐτοῦ ἔπεσον . ἠγγέλη δ᾿ αὐτῷ ὡς Ἀπολλόδωρος ὁ στρατηγὸς Βαβυλῶνος εἴη περὶ αὐτοῦ θύσας · τοῦ δὲ θύσαντος μάντεως , ὃς Πυθαγόρας ὠνόμαστο , μὴ ἀρνησαμένου , ἠρώτησε τὸν τρόπον τοῦ θύματος . τοῦ δὲ φήσαντος ἄλοβον εἶναι τὸ ἧπαρ , “ παπαῖ ” εἶπεν , “ ἰσχυρὸν τὸ σημεῖον , ” καὶ τὸν μάντιν ἀθῷον ἀφῆκε . σημεῖα δ᾿ αὐτῷ καὶ ἄλλα γεγόνασι καὶ τοῦτο δέ · ἀποδυσαμένου γὰρ πρὸς ἄλειμμα καὶ σφαῖραν αὐτοῦ , οἱ νεανίσκοι οἱ σφαιρίζοντες ἐνδύεσθαι μέλλοντες ὁρῶσί τινα ἐν τῷ τοῦ βασιλέως θρόνῳ καθήμενον σιωπῇ , ἐνδεδυμένον τὴν στολὴν τὴν βασίλειον καὶ τὸ διάδημα περικείμενον . ὃς ἀνακρινόμενος ὅστις εἴη ἐπὶ πολὺ μὲν ἄφωνος ἦν , μόλις δέ ποτε Διονύσιος ἔφη καλεῖσθαι , τὸ δὲ γένος εἶναι Μεσσήνιος , δέσμιος δ᾿ ἀχθῆναι διὰ κατηγορίαν , λῦσαι δέ οἱ τὸν Σάραπιν τὰ δεσμά , καὶ ἀγαγόντα δεῦρο κελεῦσαι τὴν στολὴν καὶ τὸ διάδημα περιθέσθαι καὶ καθέζεσθαι σιωπῇ . τὸν μὲν οὖν ἄνθρωπον ὁ Ἀλέξανδρος , ὡς οἱ μάντεις ὑπετίθουν , ἠφάνισεν , αὐτὸς δὲ ἠθύμει καὶ περιδεὴς καὶ ταραχώδης γενόμενος οὐδὲν ἦν ὃ μὴ τέρας πεποίητο . λουσάμενος δέ , καὶ πρὸς Μηδίαν πορευθεὶς κωμασόμενος , κἀκεῖ τὴν νύκτα διαγαγὼν ἐν τῷ κώμῳ καὶ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν , ἤρξατο πυρέσσειν . πυρέττων δὲ καὶ διψήσας σφοδρῶς , ἕπιεν οἶνον , καὶ φρενιτιάσας ἀπέθανεν . εἷς μὲν οὖν ὁ τῆς ἐκείνου τελευτῆς λόγος οὗτος · ἕτερος δ᾿ ἔχει ἐφ᾿ ἡμέρας αὐτὸν πυρέττειν πλείους καὶ λούεσθαι , οὕτω δὲ κραταιωθῆναι τὸν πυρετὸν ὡς ἄφωνον κεῖ - σθαι αὐτόν · τοὺς δὲ Μακεδόνας θορυβεῖσθαι ὡς θανόντος αὐτοῦ , καὶ καταβοᾶν τῶν ἡγεμόνων , ἕως αὐτοῖς αἶ θύραι ἠνοίχθησαν καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ἐν τῇ κλίνῃ κατεῖδον · καὶ μετὰ ταῦτα ἐξέλιπε . φασὶ δέ τινες μετέπειτα λόγον γενέσθαι ὡς ὑπὸ φαρμάκου διέφθαρτο , καὶ τὸν Ἀριστοτέλην Ἀντιπάτρῳ σύμβουλον γενέσθαι τῆς πράξεως , καὶ δι’ ἐκείνου κομισθῆναι τὸ φάρμακον . τὸ δὲ ὕδωρ εἶναι ψυχρὸν καὶ παγετῶδες ἀπὸ πέτρας τινὸς ἐν Νωνάκριδι οὔσης , ὃ δρόσον ὥσπερ λεπτὴν ἀναλαμβάνοντες εἰς ὄνου χηλὴν ἀποτίθενται · οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἀγγεῖον στέγει αὐτό , ἀλλ’ ὑπὸ ψυχρότητος καὶ δριμύτητος διακόπτεται . οἶ δὲ πλείους πεπλάσθαι φασὶ τὸ φαρμάκῳ θα - νεῖν τὸν Ἀλέξανδρον , καὶ τοῦτο τεκμηριοῦνται ἐκ τοῦ τὸ σῶμα ἐφ’ ἡμέρας πλείονας κείμενον ἐν τόποις θερμοῖς ἀτημέλητον , τῶν ἡγεμόνων πρὸς ἀλλήλους στασιασάντων , μηδὲν ἐμφῆναι τοιαύτης φθορᾶς σημεῖον , ἀλλὰ καθαρὸν διαμεῖναι καὶ δοκεῖν πρόσφατον . Λέγεται δὲ ὡς γνοὺς ἤδη ἐκλείπειν αὐτῷ τὸ βιώσιμον ἠβουλήθη ἐς τὸν Εὐφράτην καταποντῶσαι λαθρηδὸν ἑαυτόν , ἵνα γενόμενος ἀφανὴς παράσχῃ δόξαν ὡς εἰς θεοὺς μετελήλυθεν , ἐξ ἐκείνων γενόμενος , ἡ δὲ Ῥωξάνη τοῦτο γνοῦσα εἶργεν αὐτῷ τὸ ἐγχείρημα , ὁ δὲ μετ’ οἰμωγῆς ἔφη ὡς “ ἐφθόνησας ἄρα , γύναι , μοι δόξης τοῦ θεωθῆναι καὶ μὴ θανεῖν . Ὁ μὲν οὖν Ἀλέξανδρος οὕτως εἰς μέγα τύχης
Lemmas: ἀναρρώννυμι δέ αὖθις παρακομίζω χώρα τε πολύς καί πόλις χειρόομαι . ὁ δέ γυμνόω - τις τις συλλαμβάνω καί ἐρωτάω αὐτός ἄπορος προτίθημι δωρέω καί ἀφίημι . εἷς δέ ὁ ἐν δόξα παρά αὐτός εἰμί Κάλανος καλέω πείθω ὁ Ταξίλης πρός Ἀλέξανδρος ἀφικνέομαι . οὗτος βύρσα ξηρός ἐνώπιος ὁ βασιλεύς καταβάλλω περίειμι ὁ ἄκρος οὗτος πατέω . ὁ δέ ἐν μέρος ὁ ἄκρος πιέζω ὁ συμπατέω ὁ ἄλλος ἀείρω μέρος . εἶτα μέσος αὐτός πατέω καί συεχω ὁ ὅλος βύρσα ἀτρεμέω καί ἀκίνητος εἄν . παραινέω δέ διά ὁ ὑπόδειγμα ὁ Ἀλέξανδρος μή ὁ ἄκρος ὁ ἀρχή ἐμφιλοχωρέω , ὁ μέσος δέ καταχέω , ἵνα οὗτος καί ὁ πέριξ ἠρέμα ὁ . ἑπτά δέ μείς διά ὁ ποταμός εἰς ὁ θάλασσα ὑπάγω λέγω ὁ ναῦς εἰς ὁ ὠκεανός ἐμβάλλω . εἶτα ἀναστρέφω ὁ μέν ναῦς παραπλέω ἐν δεξιός ὁ Ἰνδικός ἔχω κελεύω , αὐτός δέ πεζός πορεύω εἰς ἔσχατος ἀπορία κατά-ἀντάω καί πλῆθος τοσοῦτος ἀπόλλυμι ὥστε ὁ στρατιά μηδέ ὁ τέταρτος ἐκ ὁ Ἰνδική ἀνακομίζω διά νόσος καί πονηρός δίαιτα καί καῦμα καί λιμός . ἄπορος γάρ δίειμι χώρα , ὀλίγος πρόβατον ἔχω , καί οὗτος θαλάσσιος ἰχθύς τρέφω καί σάρξ μοχθηρός ἔχω καί δυσώδης . ἐν ἑξήκοντα δέ ἡμός - Ραΐς διέρχομαι ὁ χώρα ἐκεῖνος καί ὁ Γεδρωσία ἅπτω ἐν ἄφθονος γίγνομαι , καί ὁ τε δύναμις ἀνακτάομαι καί αὐτός κωμάζω . καταβαίνω δέ ἐπί θάλασσα κολάζω ὁ πονηρός ὁ στρατηγός . ὁ γάρ ἄνω στρατεία καί ὁ περί Μαλλός τραῦμα καί ὁ ὁ πλῆθος φθορά ἀπιστέω ὁ σωτηρία αὐτός παρασκευάζω , καί ὁ στρατηγός καί σατράπης εἰς ὕβρις καί ἀδικία ἐρεθίζω · ὁ δέ πρός ἀποστασία ὁ ὑπόφορος κινέω . ἀβούλητος δέ ὁ σατραπεύω εἷς μή τίς ὁ ζωάρχης ἑτοιμάζω , νόμισμα δέ προσάγω αὐτός τρισχίλιοι Λάντα , παρατίθημι οὗτος ὁ ἵππος κελεύω , μή ἐσθίω δέ “ τίς ὄφελος ” φημί “ οὗτος ἐγώ ; ” ἐν δέ Πέρσης γίγνομαι καί ὁ Κῦρος τάφος ὀρύσσω ὁράω , ἀποκτείνω ὁ ὀρύσσω , Πελλαῖος εἰμί καί οὐδέ ὁ ἄσημος . ἔχω δέ ὁ τάφος Κῦρος ἐπιγράφω οὗτος “ εἰμί ἄνθρωπος ὅστις εἰμί καί πόθεν ἥκω , ὅτι γάρ ἥκω οἶδα , ἐγώ Κῦρος εἰμί ὁ Πέρσης κτάομαι ὁ ἀρχή . μή οὖν ὁ ὀλίγος ἐγώ οὗτος γῆ φθονέω , ὅς ἐμός σῶμα περικαλύπτω . ” οὗτος δέ ἀναγιγνώσκω ὁ Ἀλέξανδρος περιπαθής ποιέω λογίζομαι ὁ ὁ πρᾶγμα ἀστάθ - μητός . ὁ δέ Δαρεῖος θυγάτηρ ὁ Στάτειρα ἑαυτοῦ μνηστεύω καί ὁ γάμος τέλος ἕκαστος ὁ ἑστιάω ἐνακισχίλιοι εἰμί φιάλη χρύσεος ἐσθίω - ῥαίνω , καί ἄλλος τε λαμπρύνω καί ὁ χρεία ὑπέρ ὁ ὀφείλω καταβάλλω , ὀλίγος δήω μυρίος τάλαντον . ὅτε καί Ἀντιγένης ὁ ἡγεμών εἰμί ὀφείλω πλάσσω καί τις παράγω ψευδής δανειστής καί λαμβάνω ὁ ἀργύριον φωράω . ὀργίζω ἐν ὁ βασιλεύς ἀπελαύνω αὐτός ὁ αὐλή καί ὁ ἡγεμονία ἀφαιρέω . ὁ δέ ὑπό λύπη ἑαυτοῦ ὑποπτεύω διαχειρίζω , δείδω ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ ὀργή ἀνίημι αὐτός καί ἀφίημι ὁ χρῆμα . ὁ δέ παῖς ὁ τρίς μύρω , ὅς διδάσκω κελεύω , καί γενναῖος ἀποβαίνω καί εὐπρε - ποῦ καί οὐ ἀφύη ὁ ἄσκησις , ὁ μέν Ἀλέξανδρος ἥδομαι , ὁ δέ Μακεδών δάκνω . καταπέμπω δέ ὁ ἀσθενής καί πηρόω ὡς εἰς θάλασσα , ὕβρις ἡγέομαι οὗτος λέγω καί προπηλακισμός , καί πᾶς κελεύω ἀφίημι καί ὁ νέος ἀρκέω πυρριχιστής . ὀργίζω δέ ἐπί οὗτος Ἀλέξανδρος ὁ Πέρσης ὁ φυλακή παραδίδωμι . ταπεινόω δέ αὖθις ὁ Μακεδών προσίημι , καί ἀπολύω ὁ ἄχρηστος δωρέω μεγαλοπρεπής , καί ὁ Ἀντίπατρος ἐπιστέλλω παρά ὁ ἀγών τε καί ὁ θέατρον προεδρεύω αὐτός καί στεφανόω καθέζομαι . ἐν Ἐκβάτανα δέ γίγνομαι αὐτός Ἡφαιστίων πυρέσσω καί ἐκ ἀκόλαστος δίαιτα ὁ νόσος καρτυνθεισος ἐκλείπω . οὐ φέρω οὖν λογισμός ὁ πάθος Ἀλέξανδρος , ἀλλά ὁ μέν ἰατρός ἀνασταυρόω , ἵππος δέ κείρω καί ἡμίονος κελεύω , καί ὁ ἔπαλξις περιαιρέω ὁ πόλις , καί μουσική καί αὐλός ἐν ὁ στρατόπεδον πολύς χρόνος καταπαύω . ἄπειμι δέ εἰς Βαβυλών Νέαρχος ἐπανέρχομαι , εἰσπλέω αὖθις εἰς ὁ Εὐφράτης ἐκ ὁ μέγας θάλασσα , λέγω Χαλδαῖος αὐτός συγγίγνομαι βουλεύω ἀπέχω ὁ Βαβυλών Ἀλέξανδρος . ὁ δέ μή προσέχω ὁ λόγος ἄπειμι . καί πρός ὁ τεῖχος γίγνομαι κόραξ ἀλλήλων μάχομαι ἐνώπιος αὐτός πίπτω . ἀγγέλλω δέ αὐτός ὡς Ἀπολλόδωρος ὁ στρατηγός Βαβυλών εἰμί περί αὐτός θύω · ὁ δέ θύω1 μάντις , ὅς Πυθαγόρας ὀνομάζω , μή ἀρνέομαι , ἐρωτάω ὁ τρόπος ὁ θῦμα . ὁ δέ φημί ἄλοβος εἰμί ὁ ἧπαρ , “ παπαῖ ” εἶπον , “ ἰσχυρός ὁ σημεῖον , ” καί ὁ μάντις ἀθῷος ἀφίημι . σημεῖον δέ αὐτός καί ἄλλος γίγνομαι καί οὗτος δέ · ἀποδύω γάρ πρός ἄλειμμα καί σφαῖρα αὐτός , ὁ νεανίσκος ὁ σφαιρίζω ἐνδύω μέλλω ὁράω τις ἐν ὁ ὁ βασιλεύς θρόνος κάθημαι σιωπή , ἐνδύω ὁ στολή ὁ βασίλειος καί ὁ διάδημα περίκειμαι . ὅς ἀνακρίνω ὅστις εἰμί ἐπί πολύς μέν ἄφωνος εἰμί , μόλις δέ ποτός Διονύσιος φημί καλέω , ὁ δέ γένος εἰμί Μεσσήνιος , δέσμιος δέ ἄγω διά κατηγορία , λύω δέ ὁ ὁ Σάραπις ὁ δεσμός , καί ἄγω δεῦρο κελεύω ὁ στολή καί ὁ διάδημα περιτίθημι καί καθέζομαι σιωπή . ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος ὁ Ἀλέξανδρος , ὡς ὁ μάντις ὑποτίθημι , ἀφανίζω , αὐτός δέ ἀθυμέω καί περιδεής καί ταραχώδης γίγνομαι οὐδείς εἰμί ὅς μή τέρας ποιέω . λούω δέ , καί πρός Μηδία πορεύω κωμάζω , ἐκεῖ ὁ νύξ διάγω ἐν ὁ κῶμος καί ὁ ἔπειμι ἡμέρα , ἄρχω πυρέσσω . πυρέσσω δέ καί διψάω σφοδρός , πίνω οἶνος , καί φρενιτιαειδω ἀποθνῄσκω . εἷς μέν οὖν ὁ ὁ ἐκεῖνος τελευτή λόγος οὗτος · ἕτερος δέ ἔχω ἐπί ἡμέρα αὐτός πυρέσσω πλείων καί λούω , οὗτος δέ κραταιόω ὁ πυρετός ὡς ἄφωνος κεῖ - ἕπομαι αὐτός · ὁ δέ Μακεδών θορυβέω ὡς θνῄσκω αὐτός , καί καταβοάω ὁ ἡγεμών , ἠώς αὐτός ἀεί θύρα ἀνοίγνυμι καί ὁ Ἀλέξανδρος ἐν ὁ κλίνη καθοράω · καί μετά οὗτος ἐκλείπω . φημί δέ τις μετέπειτα λόγος γίγνομαι ὡς ὑπό φάρμακον διαφθείρω , καί ὁ Ἀριστοτέλης Ἀντίπατρος σύμβουλος γίγνομαι ὁ πρᾶξις , καί διά ἐκεῖνος κομίζω ὁ φάρμακον . ὁ δέ ὕδωρ εἰμί ψυχρός καί παγετώδης ἀπό πέτρα τις ἐν Νωνάκρις εἰμί , ὅς δρόσος ὥσπερ λεπτός ἀναλαμβάνω εἰς ὄνος χηλή ἀποτίθημι · οὐδείς γάρ ἕτερος ἀγγεῖον στέγος αὐτός , ἀλλά ὑπό ψυχρότης καί δριμύτης διακόπτω . οἶς δέ πλείων πλάσσω φημί ὁ φάρμακον ἀνταπόλλυμι - νέος ὁ Ἀλέξανδρος , καί οὗτος τεκμηριόω ἐκ ὁ ὁ σῶμα ἐπί ἡμέρα πλείων κεῖμαι ἐν τόπος θερμός ἀτημέλητος , ὁ ἡγεμών πρός ἀλλήλων στασιάζω , μηδείς ἐμφαίνω τοιοῦτος φθορά σημεῖον , ἀλλά καθαρός διαμένω καί δοκέω πρόσφατος . λέγω δέ ὡς γιγνώσκω ἤδη ἐκλείπω αὐτός ὁ βιώσιμος βούλομαι εἰς ὁ Εὐφράτης καταποντόω λαθρηδόν ἑαυτοῦ , ἵνα γίγνομαι ἀφανής παρέχω δόξα ὡς εἰς θεός μετέρχομαι , ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι , ὁ δέ Ῥωξάνη οὗτος γιγνώσκω εἴργω αὐτός ὁ ἐγχείρημα , ὁ δέ μετά οἰμωγή φημί ὡς “ φθονέω ἄρα , γυνή , ἐγώ δόξα ὁ θεόω καί μή θνῄσκω . ὁ μέν οὖν Ἀλέξανδρος οὕτως εἰς μέγας τυγχάνω