joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 13.12
Ἀγγελθείσης δὲ τῷ Ἰουλιανῷ τῆς τοῦ Κωνσταντίου τίου τελευτῆς τὰ μὲν στρατεύματα Αὔγουστον αὐτὸν ἀνευφήμησαν , ἐκεῖνος δὲ τὸ βασιλικὸν ἀμείψας σχῆμα καὶ πενθῆρες ἐνδὺς σκυθρωπάζων ὦπτο . καὶ δημόσιον ἐπὶ τῷ τελευτήσαντι βασιλεῖ κατ’ ἔθος πεποίηκε πένθος . εἶτα ἐπὶ τὸ Βυζάντιον ὥρμησε · καί οἱ προσυπήντησεν ἡ σύγκλητος καὶ ὁ δῆμος καὶ σὺν εὐφήμοις φωναῖς προῆλθεν εἰς τὰ βασίλεια , καὶ τῆς τῶν κοινῶν διοικήσεως ἥψατο . τὸ δὲ τοῦ Κωνσταντίου σῶμα τὸ σὺν ἐκείνῳ στρατιωτικὸν καὶ οἱ ἄρχοντες ἐπ᾿ ὀχήματος εἰς Κωνσταντινούπολιν διεκόμισαν · ᾧ καὶ ὁ Ἰουλιανὸς προσυπήντησε καὶ προέ πεμψε , περιελόμενος τῆς κεφαλῆς τὸ διάδημα . κατετέθη δὲ ὁ τοῦ τελευτήσαντος νεκρὸς αὐτοκράτορος ἐν τῷ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ναῶ . πολλοὺς δὲ τῶν περὶ τὰ βασίλεια ὁ Ἰουλιανὸς τοὺς μὲν ἀνεῖλε , τοὺς δὲ ὑπερώρισε καὶ τῶν οὐσιῶν ἀπεστέρησε . ταῖς δὲ λοιπαῖς τῆς βασιλείας διοικήσεσι καὶ τὸ δικάζειν συνέταττε . ποτὲ γοῦν δικάζων τινὶ κεκλοφέναι κατηγορουμένῳ δημόσια χρήματα καὶ τὴν κλοπὴν ἀρνουμένῳ , νουμένῳ , ἐπεὶ ὁ κατήγορος “ τίς ” ἔφη “ βασιλεῦ , ἐπ᾿ ἐγκλήματι δίκην ὑπόσχῃ , εἰ ἐξ ἀρνήσεως ὠφελοῖντο οἱ αἰτιώμενοι ” ; ἐκεῖνος ἀνταπεκρίνατο “ καὶ τίς ἔσται ἀναίτιος , εἰ ἐλέγχων ἄνευ πιστεύοιντο οἱ κατήγοροι ” ; ἐχρημάτιζε δὲ καὶ πρέσβεσιν ἐκ διαφόρων ἐθνῶν σταλεῖσι πρὸς τὸν Κωνστάντιον . καὶ τὰ στρατεύματα δὲ ἐπεσκέπτετο καὶ ἐξήταζε , τὸ πολύ τε τῆς βασιλικῆς θεραπείας ἀπεπέμψατο . κουρέα τε ζητήσας , ὡς προσῆλθεν αὐτῷ τῶν Κωνσταντίου κουρεὺς πολυ - ἐσταλμένος , κουρέα ζητεῖν εἶπεν , ἀλλ᾿ οὐ συγκλητικόν , καὶ αὐτὸν ἀπεπέμψατο . καὶ μάγειρον δὲ τῶν βασιλικῶν ἐν ἐσθῆτι λαμπροτέρᾳ τῆς ὑπουργίας αὐτοῦ θεασάμενος , καὶ τὸν ἑαυτοῦ μετεπέμψατο μάγειρον κατὰ μάγειρον ἐσταλμένον · καὶ ἤρετο τοὺς παρόντας πότερον αὐτῶν κρίνοιεν μάγειρον . τῶν δὲ τὸν εὐτελῶς εἰπόντων ἐσκευασμένον , παρῃτήσατο τὸν λοιπόν . ταῦτα δ’ ἐποίει δόξαν θηρῶν ἐκ τοῦ δοκεῖν ἀπέριττος καὶ ὄντως φιλόσοφος . τοῖς στρα - τιώταις δὲ διανείμας χρήματα , εἰς τὸν κατὰ Περσῶν ἡτοιμάζετο πόλεμον . αὐτοκράτωρ δὲ γεγονὼς καὶ ἑαυτῷ τὴν ἀρχὴν κρατυνάμενος , αὐτίκα εἰς προῦπτον ἐξερράγη ἑλληνισμόν . ἐξωμόσατο μὲν γὰρ καὶ πρότερον , ὡς εἴρηται , τὰ χριστιανῶν , οὐ μὴν εἰς τοὐμφανὲς ἐκρῆξαι τὴν ὠδῖνα τῆς ἀσεβείας ἐτόλμησε . λέγεται γὰρ ὅτι ἔρωτα τρέφων τῆς βασιλείας , καὶ ὡς ὑπὸ σποδιᾷ τοῦτον κρύπτων ἐν τῇ ψυχῇ , μάντεσι προσῄει καὶ γόησιν , εἰ τοῦ κράτους τεύξεται πυνθανόμενος , καὶ παρ’ ἐκείνων διέφθαρτο καὶ μετήνεκτο εἰς ἑλληνισμόν . τυχὼν δὲ τοῦ κράτους τοῖς ἀνεφίκτοις κρίμασι τοῦ θεοῦ πολλοὺς εἰργάσατο μάρτυρας · οὕτω γὰρ ἐξεμάνη κατὰ χριστιανῶν ὡς καὶ κωλύειν αὐτοὺς μαθημάτων μετέχειν Ἑλληνικῶν , μὴ δεῖν λέγων μύθους αὐτὰ ὀνομάζοντάς τε καὶ διαβάλλοντας τῆς ἐξ αὐτῶν ὠφελείας ἀπολαύειν καὶ δι’ αὐτῶν ὁπλίζεσθαι κατ’ αὐτῶν . ὅθεν τῶν παίδων τῶν χριστωνύμων εἱργομένων μετιέναι τοὺς ποιητὰς ὁ Ἀπολλινάιος λέγεται εἰς τὴν τοῦ Ψαλῆρος ὁρμηθῆναι παράφρασιν καὶ ὁ μέγας ἐν θεολογίᾳ Γρηγόριος εἰς τὴν ποίησιν τῶν ἐπῶν , ἴν ἀντὶ τῶν Ἑλληνικῶν μαθημάτων ταῦθ᾿ οἱ νέοι μανθάνοντες τήν τε γλῶσσαν ἐξελληνίζωνται καὶ τὰ μέτρα διδάσκωνται . οὗτος καὶ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνεγεῖραι ναὸν τοῖς Ἰουδαίοις ἐπέτρεψε . κἀκείνων σπουδῇ πολλῇ καὶ μεγάλαις δαπάναις τῆς οἰκοδομῆς ἀρξαμένων καὶ ὀρύττειν τὴν γῆν εἰς καταβολὴν θεμελίων ἐπιχειρούντων , πῦρ λέγεται τῶν ὀρυγμάτων ἀθρόον ἀναδιδόμενον καταφλέγειν τοὺς σκάπτοντας , ὡς ἀναγκασθῆναι αὐτοὺς τῆς οἰκοδομῆς ἀποσχέσθαι . Εὐσέβιον δὲ τὸν εὐνοῦχον , ὡς τὸν φόνον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Γάλλου κατεργασάμενον , ἔκτεινε , καὶ τοὺς ἄλλους πάντας εὐνούχους τοῦ παλατίου ἐξήλασε . διιόντα δέ ποτε τὸν παραβάτην περὶ Χαλκηδόνα ὁ ταύτης ἐπίσκοπος Μάρις ἀλάστορα καὶ ἀρνησίχριστον ἐκάλει . ὁ δὲ τὸ ἀνεξίκακον προσποιούμενος “ ἄπιθι ” εἶπε “ ταλαίπωρε , καὶ ἀποκλαίου σοῦ τῶν ὀμμάτων τὴν πήρωσιν · ” ἦν γὰρ πάσχων ταύτην ἐξ ἐπιχύσεως . ὁ δέ “ εὐχαριστῶ τῷ σωτῆρί μου Χριστῷ ” ἀντεπήνεγκεν , “ ὅτι μου προεμηθεύσατο μὴ ἰδεῖν τὸ ἀναιδές σου καὶ ἀσεβέστατον πρόσωπον . κατὰ Περσῶν δὲ τὴν στρατιὰν κινήσας κατήντησεν εἰς Ταρσὸν τῆς Κιλικίας πόλιν ἐπιφανῆ · ἔνθα γενομένῳ Ἀρτέμιος προσῆλθεν ὁ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ἱερεύς . ἦν γὰρ ἐν Αἰγαῖς , πόλις δὲ καὶ αὗται τῆς Κιλικίας , περίφημον Ἀσκληπιοῦ ἱερόν , καὶ ᾔτησεν αὐτὸν τοὺς κίονας , οὑς ἔτυχεν ἀφελόμενος ἐκ τούτου τοῦ ἱεροῦ ὁ ἀρχιερεὺς τοῦ λαοῦ τῶν χριστιανῶν καὶ ἐποικοδομήσας αὐτοῖς οἰκεῖον ναόν , ἀποκαταστῆσαι αὖθις τῷ ἱερῷ τοῦ Ἀσκληπιοῦ . καὶ ὁ παραβάτης αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι προσέταξε δαπάναις τοῦ ἐπισκόπου . μόλις οὖν οἱ Ἕλληνες καὶ πόνοις πολλοῖς καὶ ἀναλώμασι λώμασι πλείστοις ἔνα τῶν κιόνων καθελόντες καὶ μέχρι τῆς φλιᾶς τῆς πύλης τῆς ἐκκλησίας σὺν μηχανήμασιν ἀγαγόντες , καὶ χρόνῳ συχνῷ περαιτέρω προενεγκεῖν ἐκεῖνον οὐκ ἠδυνήθησαν · καὶ καταλιπόντες αὐτὸν ἀνεχώρησαν . τοῦ δὲ Ἰουλιανοῦ θανόντος , αὖθις αὐτὸν ὁ ἐπίσκοπος ἀνορθώσας ῥᾷστα εἰς τὸν τόπον τὸν ἑαυτοῦ ἐπανήγαγε . γενομένου δὲ τοῦ Ἰουλιανοῦ εἰς Ἀντιόχειαν , καὶ συνεχῶς προϊόντος εἰς τὸ τῆς Δάφνης χωρίον , ἐν ᾧ τοῦ Ἀπόλλωνος ἄγαλμα , ἔργον τι πρὸς τέχνην θαυμάσιον , ἵδρυτο , καὶ θυσίας αὐτῷ ποιοῦντος , οἱ Ἀντιοχεῖς ἀποσκώπτοντες εἰς αὐτὸν θύτην ἔλεγον καὶ οὐ βασιλέα σφίσιν ἐπιδημῆσαι . καὶ διὰ τὸ καθειμένον ἔχειν ἐκεῖνον τὸν πώγωνα τράγον αὐτὸν ὠνόμαζον οἱ αὐτοὶ καὶ πρὸς σχοίνων πλοκὴν ἔλεγον αὐτὸν ἐπι - τήδειον . ὁ δὲ ἀντεπισκώπτων αὐτοῖς εῖς βλακείαν καὶ θρύψιν καὶ τρυφερότητα ἔλεγε “ μὴ παρέχειν τοῖς Ἀντιοχεῦσι τὸν πώγωνα εἰς σχοίνων πλοκήν , ἔνα μὴ τῇ τούτου τραχύτητι θλιβεῖεν αἱ χεῖρες αὐτῶν · πρὸς οὓς καὶ λόγον ἔγραψεν , ὃς ἐπιγέγραπται Ἀντιοχικὸς ἢ Μισοπώγων . ἔθυε δὲ τῷ Δαφναίῳ Ἀπόλλωνι ἑκατόμβας ὅλας , χρησμὸν ζητῶν ἐξ αὐτοῦ . ὡς δ’ ἦν τὸ εἴδωλον ἐκεῖνο κωφόν , οἶ νεωκόροι τὴν αἰτίαν τῆς σιωπῆς ἀπαιτούμενοι διὰ τοὺς κειμένους ἐκεῖ νεκροὺς σιωπᾶν τὸ ἄγαλμα ἔλεγον . ἦσαν γὰρ ἐκεῖ ἑτέρων τε μαρτύρων κείμενα λείψανα καὶ τοῦ ἱερομάρτυρος δὲ Βαβύλα . πάντα τοίνυν μετατεθῆναι ἐκεῖθεν προσέταξεν Ἰουλιανός . ὡς δὲ μετηνέχθησαν , σκηπτὸς ἐνσκήψας νυκτὸς τῇ Δάφνῃ καὶ τὸν ναὸν καὶ τὸ ἄγαλμα ἀπετέφρωσεν . οἰηθεὶς οὖν ἐξ ἐπιβουλῆς χριστιανῶν γενέσθαι τὸν ἐμπρησμὸν ὁ ἀλάστωρ ἐκεῖνος καὶ ἐκμανείς , τὰς τῶν πιστῶν ἐκκλησίας ἀπέκλεισεν . ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ὁ μέγας Ἀρτέμιος ἐκολάσθη μὲν ὡς χριστιανός · ἐπήνεκτο δὲ αὐτῷ ὁ τοῦ Γάλλου φόνος αἰτίαμα , καὶ οἶ πρεσβύτεροι Εὐγένιος καὶ Μακάριος ὑπὸ τούτου κολασθέντες τῶν μαρτυρικῶν στεφάνων κατηξιώθησαν · καὶ οἰ ἐκ Πέρσιδος πρὸς αὐτὸν σταλέντες πρεσβείας χάριν , Μανουήλ , Σαβέλ , καὶ Ἰσμαὴλ καὶ πολλοὶ ἄλλοι .
Lemmas: ἀγγέλλω δέ ὁ Ἰουλιανός ὁ ὁ Κωνστάντιος τίω τελευτή ὁ μέν στράτευμα Αὔγουστος αὐτός ἀνευφημέω , ἐκεῖνος δέ ὁ βασιλικός ἀμείβω σχῆμα καί πενθῆρες ἐνδύω σκυθρωπάζω ὁράω . καί δημόσιος ἐπί ὁ τελευτάω βασιλεύς κατά ἔθος ποιέω πένθος . εἶτα ἐπί ὁ Βυζάντιον ὁρμάω · καί ὁ προσυπαντέω ὁ σύγκλητος καί ὁ δῆμος καί σύν Εὔφημος φωνή προέρχομαι εἰς ὁ βασίλεια , καί ὁ ὁ κοινός διοίκησις ἅπτω . ὁ δέ ὁ Κωνστάντιος σῶμα ὁ σύν ἐκεῖνος στρατιωτικός καί ὁ ἄρχω ἐπί ὄχημα εἰς Κωνσταντινούπολις διακομίζω · ὅς καί ὁ Ἰουλιανός προσυπαντάω καί προέρχομαι πέμπω , περιαιρέω ὁ κεφαλή ὁ διάδημα . κατατίθημι δέ ὁ ὁ τελευτάω νεκρός αὐτοκράτωρ ἐν ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος ναός . πολύς δέ ὁ περί ὁ βασίλεια ὁ Ἰουλιανός ὁ μέν ἀναιρέω , ὁ δέ ὑπερορίζω καί ὁ οὐσία ἀποστερέω . ὁ δέ λοιπός ὁ βασίλεια διοίκησις καί ὁ δικάζω συντάσσω . ποτέ γοῦν δικάζω τις κλέπτω κατηγορέω δημόσιος χρῆμα καί ὁ κλοπή ἀρνέομαι , νοέω , ἐπεί ὁ κατήγορος “ τίς ” φημί “ βασιλεύς , ἐπί ἔγκλημα δίκη ὑπισχνέομαι , εἰμί ἐκ ἄρνησις ὠφελέω ὁ αἰτιάομαι ” ; ἐκεῖνος ἀνταποκρίνομαι “ καί τίς εἰμί ἀναίτιος , εἰμί ἐλέγχω ἄνευ πιστεύω ὁ κατήγορος ” ; χρηματίζω δέ καί πρέσβυς ἐκ διάφορος ἔθνος στέλλω πρός ὁ Κωνστάντιος . καί ὁ στράτευμα δέ ἐπισκέπτομαι καί ἐξετάζω , ὁ πολύς τε ὁ βασιλικός θεραπεία ἀποπέμπω . κουρεύς τε ζητέω , ὡς πρόσειμι αὐτός ὁ Κωνστάντιος κουρεύς πολύς - στέλλω , κουρεύς ζητέω εἶπον , ἀλλά οὖον συγκλητικός , καί αὐτός ἀποπέμπω . καί μάγειρος δέ ὁ βασιλικός ἐν ἐσθής λαμπρός ὁ ὑπουργία αὐτός θεάομαι , καί ὁ ἑαυτοῦ μεταπέμπω μάγειρος κατά μάγειρος στέλλω · καί ἔρομαι ὁ πάρειμι πότερος αὐτός κρίνω μάγειρος . ὁ δέ ὁ εὐτελής εἶπον σκευάζω , παραιτέομαι ὁ λοιπός . οὗτος δέ ποιέω δόξα θήρ ἐκ ὁ δοκέω ἀπέριττος καί εἰμί φιλόσοφος . ὁ στρα - θιώτης δέ διανέμω χρῆμα , εἰς ὁ κατά Πέρσης ἑτοιμάζω πόλεμος . αὐτοκράτωρ δέ γίγνομαι καί ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή κρατύνω , αὐτίκα εἰς πρόοπτος ἐκρήγνυμι Ἑλληνισμός . ἐξόμνυμι μέν γάρ καί πρότερος , ὡς εἴρω , ὁ Χριστιανός , οὖον μήv εἰς ἐμφανής ἐκρήγνυμι ὁ ὠδίς ὁ ἀσέβεια τολμάω . λέγω γάρ ὅτι Ἔρως τρέφω ὁ βασίλεια , καί ὡς ὑπό σποδιά οὗτος κρύπτω ἐν ὁ Ψυχή , μάντις πρόσειμι καί γόης , εἰμί ὁ κράτος τυγχάνω πυνθάνομαι , καί παρά ἐκεῖνος διαφθείρω καί μεταφέρω εἰς Ἑλληνισμός . τυγχάνω δέ ὁ κράτος ὁ ἀνέφικτος κρίμα ὁ θεός πολύς ἐργάζομαι μάρτυς · οὗτος γάρ ἐκμαίνω κατά Χριστιανός ὡς καί κωλύω αὐτός μάθημα μετέχω Ἑλληνικός , μή δήω λέγω μῦθος αὐτός ὀνομάζω τε καί διαβάλλω ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια ἀπολαύω καί διά αὐτός ὁπλίζω κατά αὐτός . ὅθεν ὁ παῖς ὁ χριστωνυμέω ἔργω μέτειμι ὁ ποιητής ὁ απολλινηιος λέγω εἰς ὁ ὁ Ψαλῆρος ὁρμάω παράφρασις καί ὁ μέγας ἐν θεολογία Γρηγόριος εἰς ὁ ποίησις ὁ ἔπος , εἶμι ἀντί ὁ Ἑλληνικός μάθημα αὐτός ὁ νέος μανθάνω ὁ τε γλῶσσα ἐξελληνίζω καί ὁ μέτρον διδάσκω . οὗτος καί ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἀνεγείρω ναός ὁ Ἰουδαῖος ἐπιτρέπω . ἐκεῖνος σπουδή πολύς καί μέγας δαπάνη ὁ οἰκοδομεύς ἄρχω καί ὀρύσσω ὁ γῆ εἰς καταβολή θεμέλιος ἐπιχειρέω , πῦρ λέγω ὁ ὄρυγμα ἀθρόος ἀναδίδωμι καταφλέγω ὁ σκάπτω , ὡς ἀναγκάζω αὐτός ὁ οἰκοδομεύς ἀπέχω . Εὐσέβιος δέ ὁ εὐνοῦχος , ὡς ὁ φόνος ὁ ἀδελφός αὐτός Γάλλος κατεργάζομαι , ἐκτείνω , καί ὁ ἄλλος πᾶς εὐνοῦχος ὁ Παλάτιον ἐξελαύνω . δίειμι δέ ποτός ὁ παραβάτης περί Χαλκηδών ὁ οὗτος ἐπίσκοπος Μάρις ἀλάστωρ καί ἀρνησίχριστος καλέω . ὁ δέ ὁ ἀνεξίκακος προσποιέω “ ἄπειμι ” εἶπον “ ταλαίπωρος , καί ἀποκλαίω σύ ὁ ὄμμα ὁ πήρωσις · ” εἰμί γάρ πάσχω οὗτος ἐκ ἐπίχυσις . ὁ δέ “ εὐχαριστέω ὁ σωτήρ ἐγώ Χριστός ” ἀντιπνέω , “ ὅτι ἐγώ προμηθεύω μή ὁράω ὁ ἀναιδής σύ καί ἀσεβής πρόσωπον . κατά Πέρσης δέ ὁ στρατία κινέω κατά-ἀντάω εἰς Ταρσός ὁ Κιλικία πόλις ἐπιφανής · ἔνθα γίγνομαι Ἀρτέμιος πρόσειμι ὁ ὁ Ἀσκληπιός ἱερεύς . εἰμί γάρ ἐν Αἰγαί , πόλις δέ καί οὗτος ὁ Κιλικία , περίφημος Ἀσκληπιός ἱερός , καί αἰτέω αὐτός ὁ κίων , οὖς τυγχάνω ἀφαιρέω ἐκ οὗτος ὁ ἱερός ὁ ἀρχιερεύς ὁ λαός ὁ Χριστιανός καί ἐποικοδομέω αὐτός οἰκέω ναός , ἀποκαθίστημι αὖθις ὁ ἱερός ὁ Ἀσκληπιός . καί ὁ παραβάτης αὐτίκα οὗτος γίγνομαι προστάσσω δαπάνη ὁ ἐπίσκοπος . μόλις οὖν ὁ Ἕλλην καί πόνος πολύς καί ἀνάλωμα λῶμα πλεῖστος νάω ὁ κίων καθαιρέω καί μέχρι ὁ φλιά ὁ πύλη ὁ ἐκκλησία σύν μηχάνημα ἄγω , καί χρόνος συχνός περαιτέρω προφέρω ἐκεῖνος οὐ δύναμαι · καί καταλείπω αὐτός ἀναχωρέω . ὁ δέ Ἰουλιανός θνῄσκω , αὖθις αὐτός ὁ ἐπίσκοπος ἀνορθόω ῥᾳδίως εἰς ὁ τόπος ὁ ἑαυτοῦ ἐπανάγω . γίγνομαι δέ ὁ Ἰουλιανός εἰς Ἀντιόχεια , καί συνεχῶς πρόειμι εἰς ὁ ὁ Δάφνη χωρίον , ἐν ὅς ὁ Ἀπόλλων ἄγαλμα , ἔργον τίς πρός τέχνη θαυμάσιος , ἱδρύω , καί θυσία αὐτός ποιέω , ὁ Ἀντιοχεύς ἀποσκώπτω εἰς αὐτός θύτης λέγω καί οὖον βασιλεύς σφεῖς ἐπιδημέω . καί διά ὁ καθίημι ἔχω ἐκεῖνος ὁ πώγων τράγος αὐτός ὀνομάζω ὁ αὐτός καί πρός σχοῖνος πλοκή λέγω αὐτός ἐπι - τήδειον . ὁ δέ ἀντεπισκώπτω αὐτός ἔρχομαι βλακεία καί θρύψις καί τρυφερότητα λέγω “ μή παρέχω ὁ Ἀντιοχεύς ὁ πώγων εἰς σχοῖνος πλοκή , νάω μή ὁ οὗτος τραχύτης θλίβω ὁ χείρ αὐτός · πρός ὅς καί λόγος γράφω , ὅς ἐπιγράφω Ἀντιοχικός ἢ μισοπώγων . θύω δέ ὁ Δαφναῖος Ἀπόλλων ἑκατόμβη ὅλος , χρησμός ζητέω ἐκ αὐτός . ὡς δέ εἰμί ὁ εἴδωλον ἐκεῖνος κωφός , οἶς νεωκόρος ὁ αἴτιος ὁ σιωπή ἀπαιτέω διά ὁ κεῖμαι ἐκεῖ νεκρός σιωπάω ὁ ἄγαλμα λέγω . εἰμί γάρ ἐκεῖ ἕτερος τε μάρτυς κεῖμαι λείψανον καί ὁ ιερομάρτυρας δέ Βαβύλα . πᾶς τοίνυν μετατίθημι ἐκεῖθεν προστάσσω Ἰουλιανός . ὡς δέ μεταφέρω , σκηπτός ἐνσκήπτω νύξ ὁ Δάφνη καί ὁ ναός καί ὁ ἄγαλμα ἀποτρέφω . οἴομαι οὖν ἐκ ἐπιβουλή Χριστιανός γίγνομαι ὁ ἐμπρησμός ὁ ἀλάστωρ ἐκεῖνος καί ἐκμαίνω , ὁ ὁ πιστός ἐκκλησία ἀποκλείω . ὑπό αὐτός καί ὁ μέγας Ἀρτέμιος κολάζω μέν ὡς χριστιανός · ἐπανίημι δέ αὐτός ὁ ὁ Γάλλος φόνος αἰτίαμα , καί οἶς πρέσβυς Εὐγένιος καί Μακάριος ὑπό οὗτος κολάζω ὁ μαρτυρικός στέφανος καταξιόω · καί ὁ ἐκ Πέρσις πρός αὐτός στέλλω πρέσβυς χάρις , Μανουήλ , Σαβέλ , καί Ἰσμαήλ καί πολύς ἄλλος .