joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 7.12
ἐνιαυτοὺς οὕτως ἐξέπεσε τῆς ἀρχῆς , οἶ Ῥωμαῖοι δὲ πρὸς τὸν Βροῦτον ἀπέκλιναν καὶ αὐτὸν εἵλοντο ἄρχοντα . ἵνα δὲ μὴ ἡ μοναρχία βασιλεία δοκῇ , καὶ συνάρχοντα αὐτῷ ἐψηφίσαντο τὸν τῆς Λουκρητίας ἐκείνης ἄνδρα τὸν Κολλατῖνον Ταρκύνιον , ὡς ἀπεχθῶς πρὸς τοὺς τυράννους πιστευόμενον ἔχειν διὰ τὴν βίαν τῆς γυναικός . ἐκ δέ γε Ταρκυνίου πρέσβεις εἰς Ῥώμην ἧκον περὶ καθόδου διαλεγόμενοι · ὡς δ’ οὐδὲν ἤνυον , ἕτεροι αὖθις ἐπέστησαν , ἀφίστασθαι τῆς βασιλείας καὶ παύειν τὸν πόλεμον λέγοντες τὸν Ταρκύνιον , εἰ τὰ χρήματα δοθεῖεν αὐτῶ καὶ τοῖς φίλοις καὶ τοῖς οἰκείοις , ἀφ’ ὡν διαβιώσονται φεύγοντες . ἐπικλωμένων δὲ πολλῶν καὶ αὐτοῦ Κολλατίνου τοῦ τῷ Βρούτῳ συνάρχοντος , εἰς ἀγορὰν ὁ Βροῦτος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου ἐξέδραμε , προδότην τὸν Κολλατῖνον ἀποκαλῶν , πολέμου καὶ τυραννίδος ἀφορμὰς χαριζόμενον . Οἱ πρέσβεις δὲ ἐπὶ τῇ τῶν χρημάτων προφάσει τῇ Ῥώμῃ ἐνδιατρίβοντες ἴσχυσαν ἴσχυσαν διαφθεῖραι τόν ἐπισήμων τινάς , μεθ’ ὧν καὶ δύο τοῦ Βρούτου παῖδας ἔπεισαν ἐν τῇ προδοσίᾳ γενέσθαι . ὡς οὑν αυνέπεισαν τὰ μειράκια , ἔδοξε καὶ ὅρκον προβῆναι , καὶ ἐπὶ τούτοις εἰς οἰκίαν συνῆλθον . ἦν δὲ ὁ οἶκος ὑπέρημος καὶ σκοτώδης . ἔλαθεν οὖν ἔνδον ὢν οὐκ ἐκ προνοίας , ἀλλὰ τυχαίως οἰκέτης ὄνομα Οὐινδικιος , καὶ κατακρυφθεὶς ἐκεῖ θεατής τε τῶν δρωμένων ἢν καὶ τῶν βεβουλευμένων ἐπήκοος ἅπερ ἤσαν τοὺς ὑπάτους ἀνελεῖν καὶ τὴν πόλιν προδοῦναι · καὶ ταῦτα τῷ Ταρκυνίῳ διὰ τῶν πρέσβεων ἐπεστάλκασιν . ἀπελθόντων δὲ τοῦ οἰκήματος τῶν συνωμοτῶν , ἐξελθὼν ὁ οἰκέτης ἅπαντα κατεμήνυσε . καὶ οἵ τε τὴν προδοσίαν μελετήσαντες συνελήφθησαν , καὶ τὰ γράμματα ἐκομίσθησαν · καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν προαχθέντων αὐτῶν καὶ τὸν Οὐίνδικα παρεστήσαντο . τά τε γράμματα ἀνεγνώσθησαν · καὶ οἱ μὲν ἄλλοι ἐν κατηφείᾳ ἦσαν καὶ σιωπῇ , ὁ δὲ Βροῦτος ὀνομαστὶ τῶν υἱέων ἑκάτερον προσειπών “ οὐκ ἀπολογεῖσθε ” ἔφη πρὸς τὴν κατηγορίαν ; ” τῶν δὲ σιωπώντων στραφεὶς πρὸς τοὺς ὑπηρέτας “ ὑμέτερον ” εἶπεν ‘‘ἤδη λοιπὸν τὸ ἔργον . ” οἱ δὲ συλλαβόντες τοὺς νεανίσκους ῥάβδοις κατέξαινον . καὶ τῶν ἄλλων ἐπικλωμένων τοῖς πάσχουσιν ὁ πατὴρ οὔτ’ ἀλλαχόσε τὰς ὄψεις ἀπήγαγεν οὔτε μὴν οἴκτου τι ἐνεδείξατο μέχρι πελέκει τὰς κεφαλὰς τῶν παίδων ἀπέκοψαν . τοῦτο δὲ οὔτ’ ἐπαινεῖν οὔτε ψέγειν ἐστὶ ῥᾴδιον · ἢ γὰρ ἀρετῆς ὕψος εἰς ἀπάθειαν ἐξέστησεν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἢ πάθους μέγεθος εἰς ἀναλγησίαν · οὐδέτερον δὲ μικρὸν οὐδ’ ἀνθρώπινον , ἀλλ’ ἠ’ θεῖον ἢ θηριῶδες . Οὕτω δὲ τούτων θανόντων καὶ περὶ τῶν ἄλλων συνωμοτῶν ψῆφον ἐνεγκεῖν ὁ Βροῦτος ἀπῄτητο . ὁ δέ τοῖς μὲν υἱέσιν ” εἶπεν “ αὐτὸς ἀποχρῶν εἰμι δικαστῆς , περὶ δὲ τῶν ἄλλων τοῖς πολίταις ἐλευθέροις οὖσι τῆς ψήφου παραχωρῶ.’ ψήφου τοίνυν δοθείσης πάντες ἐπελεκίσθησαν . ἦσαν δὲ τούτων τινὲς τῷ Κολλατίνῳ προσήκοντες · δι’ οὓς καὶ ὠργίζετο . ὅθεν ὁ Βροῦτος οὕτω κατ’ αὐτοῦ τὸν δῆμον παρώξυνεν ὡς μικροῦ καὶ αὐτοχειρίᾳ αὐτὸν ἀνελεῖν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησαν , τὴν δ’ ἀρχὴν ἠνάγκασαν αὐτὸν ἀπειπεῖν . εἵλοντο δὲ ἀντ᾿ ἐκείνου συνάρχοντα Πόπλιον Οὐαλέριον , ὃς Ποπλικόλας προσωνομάσθη · δηλοῖ δ᾿ ἡ κλῆσις ἐξελληνιζομένη δημοκηδῆ ἢ δημοτικώτατον . Ταρκύνιος δὲ ἀπογνοὺς τὴν ἐκ προδοσέας βασιλείας ἀνάληψιν , προσῄει τοῖς Τυρσηνοῖς . οἱ δὲ δυνάμει βαρείᾳ κατῆγον αὐτόν . ἀντεξῆγον δὲ καὶ τοὺς ῾Ρωμαίους οἱ ὕπατοι . ἀρχομένης δὲ τῆς μάχης Ἄρρων ὁ Ταρκυνίου παῖς καὶ Βροῦτος ὁ ῾Ρωμαίων ὕπατος ἀλλήλοις περιπεσόντες ἐμάχοντο , καὶ ἀφειδήσαντες ὑπὸ θυμοῦ ἑαυτῶν συναπέθανον . μεγάλης δὲ τῆς μάχης γενομένης καὶ πολλῶν ἑκατέρωθεν πεσόντων ἄκριτος ἢν ἡ νίκη . νυκτὸς δ᾿ ἐπελθούσης λέγεται σεισθῆναι τὸ ἄλσος παρ᾿ ᾧ ἐστρατοπεδεύοντο , καὶ φωνὴν ἐκπεσεῖν ἐκεῖθεν μεγάλην φράζουσαν ἐνὶ πλείους τεθνάναι Τυρρηνῶν ἢ ῾Ρωμαίων . ἄμα δὲ τῆ φωνῇ ῾Ρωμαῖοι μὲν μέγα καὶ θαρσαλέον ἠλάλαξαν , πτοία δ᾿ ἐνέπεσε Τυρρηνοῖς · καὶ θορυβηθέντες τοῦ στρατοπέδου ἐξέπεσον · εἷλον δ᾿ οἱ ῾Ρωμαῖοι τοῦτο καὶ διηρπάκασιν . ἀριθμηθέντες δὲ οἱ νεκροὶ τῶν ἐν τῇ μάχῃ θανόντων εὑρέθησαν οἱ μὲν τῶν Τυρρηνῶν ἐπὶ μυρίοις χίλιοι τριακόσιοι , οἱ δὲ Ῥωμαῖοι παρ’ ἔνα τοσοῦτοι . ἐθριάμβευσε δὲ Οὐαλέριος Ποπλικόλας πρῶτος ὑπατεύων . Ὁ δὲ Ταρκύνιος μετὰ τὴν μεγάλην μάχην , ἐν ἧ καὶ τὸν υἱὸν ἀπέβαλε μαχεσάμενον Βρούτῳ , καταφυγὼν εἰς τὸ Κλούσιον ἱκέτευε Κλάραν Πορσίναν , ἄνδρα μεγίστην ἔχοντα δύναμιν τῶν Ἰταλικῶν βασιλέων · καὶ ὃς αὐτῷ βοηθήσειν ὑπέσχετο . καὶ πρῶτον μὲν ἔπεμψεν εἰς ῾Ρώμην κελεύων δέχεσθαι τὸν Ταρκύνιον , ὡς δὲ οὐχ ὑπήκουσαν , ἀφίκετο μετὰ βαρείας δυνάμεως . Ποπλικόλας δὲ Οὐαλέριος εἰς ἀρ - χὴν τὸ δεύτερον αἱρεθεὶς καὶ μάχην συνάψας καὶ τραυματισθεὶς φοράδην τῆς μάχης ἐξεκομίσθη . ἐπικειμένου δὲ τοῦ Πορσίνα τῇ πόλει λιμὸς ἥπτετο τῶν ῾Ρωμαίων . ἔκ τινος δὲ συμβεβηκότος ἢ μᾶλλον ἐκ προνοίας γενομένου ὁ Πορσίνας τὸν πρὸς ῾Ρωμαίους κατέλυσε πόλεμον . ἀνὴρ γάρ τις Μούκιος Κόρδος , εἰς πᾶσαν ἀρετὴν ἀγαθός , ἐν δὲ τοῖς πολεμικοῖς ἄριστος , Σκαιόλας τὴν ἐπίκλησιν , ὃ δηλοῖ τὸν μονόχειρα ἢ μὴ ἀρτιόχειρα , τὸν Πορσίναν ἀνελεῖν βουλευσάμενος παρῆλθεν εἰς τὸ ἐκείνου στρατόπεδον , Τυρσηνίδα φορῶν ἐσθῆτα καὶ ὁμοίᾳ κεχρημένος φωνῇ . καὶ σαφῶς μὲν τὸν Πορσίναν οὐκ εἰδώς , ἐρέσθαι δὲ δεδιός , τὸν γραμματέα αὐτοῦ συγκαθήμενον αὐτῷ καὶ ὁμοίως ἔχοντα τῆς στολῆς σπασάμενος τὸ ξίφος ἀπέκτεινε . καὶ συλληφθεὶς ἀνεκρίνετο · ἐσχαρίδος δέ τινος τῷ Πορσίνᾳ μέλλοντι θύειν τότε κεκοσμημένης , ὑπερσχὼν τὴν χεῖρα καιομένης τῆς σαρκὸς εἱστήκει πρὸς τόν Πορσίναν ἀποβλέπων ἀτρἐπτῳ προσώπῳ , ὅθεν αὐτῷ τῆς χειρὸς φθαρείσης ἐγένετο ἡ ἐπίκλησις , μέχρι θαυμάσας ἐκεῖνος ἀφῆκεν αὐτόν . ὁ δὲ Σκαιόλας ἕτερον τρόπον ἐσοφίσατο τὸν ἐχθρόν , καὶ εἶπε “ τὸν φόβον σου , Πορσίνα , νενικηκὼς ἥττημαί σου τῆς ἀρετῆς , καὶ χάριτι μηνύω ἃ πρὸς ἀνάγκην οὐκ ἂν ἐξηγόρευσα . τριακόσιοι ῾Ρωμαίων τὴν αὐτὴν ἐμοὶ γνώμην ἔχοντες ἐν τῷ στρατοπέδῳ σου διατρίβουσιν , ὧν ἐγὼ προεπιχειρήσας κλήρῳ λαχὼν οὐκ ἄχθομαι τῇ τύχῃ , διαμαρτὼν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ φίλου μᾶλλον ἢ πολεμίου ῾Ρωμαίοις εἶναι προσήκοντος . ” ἐντεῦθεν ὁ Πορσίνας πρὸς τὰς συμβάσεις ἐγένετο προθυμότερος . Ὁ δὲ Ποπλικόλας τὸ τρίτον ὑπατεύων τότε προυκαλεῖτο συνεχῶς τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ δίκῃ , ὡς ἐξε - λέγξων κάκιστον καὶ ἐκπεπτωκότα τῆς ἀρχῆς ἐνδικώτατα , τοῦ Πορσίνου δικάζοντος . ἀποκριναμένου δὲ Ταρκυνίου μὴ αἱρεῖσθαι Πορσίναν διαιτητήν , εἰ σύμμαχος ὢν μεταβάλλεται , καταγνοὺς ὁ Πορσίνας τὸν πόλεμον κατελύσατο . καὶ μετὰ ταῦτα δὲ πολλάκις μὲν ἐπεχείρησαν οἶ Ταρκύνιοι τὴν βασιλείαν ἀναλαβεῖν , τοῖς ὁμοροῦσι Ῥωμαίοις ἔθνεσι συμμαχούμενοι , πάντες δὲ ἐν ταῖς μάχαις ἐφθάρησαν , πλὴν τοῦ γέροντος , ὃς καὶ Σούπερβος ἐκαλεῖτο · εἴποι ἄν τις Ἕλλην ἀνήρ , ὑπερήφανος . κἀκεῖνος δὲ μετέπειτα εἰς Κύμην τὴν ἐν Ὀπικίᾳ γενόμενος ἐτελεύτησεν .
Lemmas: ἐνιαυτός οὕτως ἐκπίπτω ὁ ἀρχή , οἶς Ῥωμαῖος δέ πρός ὁ Βροῦτος ἀποκλίνω καί αὐτός αἱρέω ἄρχω . ἵνα δέ μή ὁ μοναρχία βασίλειος δοκέω , καί συνάρχω αὐτός ψηφίζω ὁ ὁ Λουκρητία ἐκεῖνος ἀνήρ ὁ Κολλατῖνος Ταρκύνιος , ὡς ἀπεχθῶς πρός ὁ τύραννος πιστεύω ἔχω διά ὁ βία ὁ γυνή . ἐκ δέ γε Ταρκύνιος πρέσβυς εἰς Ῥώμη ἥκω περί κάθοδος διαλέγω · ὡς δέ οὐδείς ἀνύω , ἕτερος αὖθις ἐφίστημι , ἀφίστημι ὁ βασίλεια καί παύω ὁ πόλεμος λέγω ὁ Ταρκύνιος , εἰμί ὁ χρῆμα δίδωμι αὐτός καί ὁ φίλος καί ὁ οἰκέω , ἀπό ὡς διαβιόω φεύγω . ἐπικλάω δέ πολύς καί αὐτός Κολλατῖνος ὁ ὁ Βροῦτος συνάρχω , εἰς ἀγορά ὁ Βροῦτος ἐκ ὁ βουλευτήριον ἐκτρέχω , προδότης ὁ Κολλατῖνος ἀποκαλέω , πόλεμος καί τυραννίς ἀφορμή χαρίζομαι . ὁ πρέσβυς δέ ἐπί ὁ ὁ χρῆμα πρόφασις ὁ Ῥώμη ἐνδιατρίβω ἰσχύω ἰσχύω διαφθείρω ὁ ἐπίσημος τις , μετά ὅς καί δύο ὁ Βροῦτος παῖς πείθω ἐν ὁ προδοσία γίγνομαι . ὡς ἐν αυνεπεισαω ὁ μειράκιον , δοκέω καί Ὅρκος προβαίνω , καί ἐπί οὗτος εἰς οἰκίον συνέρχομαι . εἰμί δέ ὁ οἶκος ὑπέρημος καί σκοτώδης . λανθάνω οὖν ἔνδον εἰμί οὐ ἐκ πρόνοια , ἀλλά τυχαῖος οἰκέτης ὄνομα Οὐινδικιος , καί κατακρύπτω ἐκεῖ θεατής τε ὁ δράω εἄν καί ὁ βουλεύω ἐπήκοος ὅσπερ ἀσάω ὁ ὕπατος ἀναιρέω καί ὁ πόλις προδίδωμι · καί οὗτος ὁ Ταρκύνιος διά ὁ πρέσβυς ἐπιστέλλω . ἀπέρχομαι δέ ὁ οἴκημα ὁ συνωμότης , ἐξέρχομαι ὁ οἰκέτης ἅπας καταμηνύω . καί ὁ τε ὁ προδοσία μελετάω συλλαμβάνω , καί ὁ γράμμα κομίζω · καί εἰς ὁ ἀγορά προάγω αὐτός καί ὁ Οὐίνδιξ παρίστημι . ὁ τε γράμμα ἀναγιγνώσκω · καί ὁ μέν ἄλλος ἐν κατήφεια εἰμί καί σιωπή , ὁ δέ Βροῦτος ὀνομαστί ὁ υἱός ἑκάτερος προσεῖπον “ οὐ ἀπολογέομαι ” φημί πρός ὁ κατηγορία ; ” ὁ δέ σιωπάω στρέφω πρός ὁ ὑπηρέτης “ ὑμέτερος ” εἶπον ἀείδω λοιπός ὁ ἔργον . ” ὁ δέ συλλαμβάνω ὁ νεανίσκος ῥάβδος καταξαίνω . καί ὁ ἄλλος ἐπικλάω ὁ πάσχω ὁ πατήρ οὔτε ἀλλαχόσε ὁ ὄψις ἀπάγω οὔτε μήv οἶκτος τίς ἐνδείκνυμι μέχρι πέλεκυς ὁ κεφαλή ὁ παῖς ἀποκόπτω . οὗτος δέ οὔτε ἐπαινέω οὔτε ψέγω εἰμί ῥᾴδιος · ἢ γάρ ἀρετή ὕψος εἰς ἀπάθεια ἐξίστημι αὐτός ὁ ψυχή ἢ πάθος μέγεθος εἰς ἀναλγησία · οὐδέτερος δέ μικρός οὐδέ ἀνθρώπινος , ἀλλά ἤ θέω ἢ θηριώδης . οὕτως δέ οὗτος θνῄσκω καί περί ὁ ἄλλος συνωμότης ψῆφος φέρω ὁ Βροῦτος ἀπαιτέω . ὁ δέ ὁ μέν υἱός ” εἶπον “ αὐτός ἀποχράω εἰμί δικαστής , περί δέ ὁ ἄλλος ὁ πολίτης ἐλεύθερος εἰμί ὁ ψῆφος παραχωρέω ψῆφος τοίνυν δίδωμι πᾶς πελεκίζω . εἰμί δέ οὗτος τις ὁ Κολλατῖνος προσήκω · διά ὅς καί ὀργίζω . ὅθεν ὁ Βροῦτος οὗτος κατά αὐτός ὁ δῆμος παροξύνω ὡς μικρός καί αὐτοχειρία αὐτός ἀναιρέω . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ποιέω , ὁ δέ ἀρχή ἀναγκάζω αὐτός ἀπολέγω . αἱρέω δέ ἀντί ἐκεῖνος συνάρχω Πόπλιος Οὐαλέριος , ὅς Ποπλικόλας προσονομάζω · δηλόω δέ ὁ κλῆσις ἐξελληνίζω δημοκηδής ἢ δημοτικός . Ταρκύνιος δέ ἀπογιγνώσκω ὁ ἐκ προδίδωμι βασίλεια ἀνάληψις , πρόσειμι ὁ Τυρρηνός . ὁ δέ δύναμις βαρύς κατάγω αὐτός . ἀντεξάγω δέ καί ὁ Ῥωμαῖος ὁ ὕπατος . ἄρχω δέ ὁ μάχη Ἄρρων ὁ Ταρκύνιος παῖς καί Βροῦτος ὁ Ῥωμαῖος ὕπατος ἀλλήλων περιπίπτω μάχομαι , καί ἀφειδέω ὑπό θυμός ἑαυτοῦ συναποθνῄσκω . μέγας δέ ὁ μάχη γίγνομαι καί πολύς ἑκατέρωθεν πίπτω ἄκριτος εἄν ὁ νίκη . νύξ δέ ἐπέρχομαι λέγω σείω ὁ ἄλσος παρά ὅς στρατοπεδεύω , καί φωνή ἐκπίπτω ἐκεῖθεν μέγας φράζω ἐν πλείων θνήσκω Τυρρηνός ἢ Ῥωμαῖος . ἄμη δέ τῆ φωνή Ῥωμαῖος μέν μέγας καί θαρσαλέος ἀλαλάζω , πτοία δέ ἐμπίπτω Τυρρηνός · καί θορυβέω ὁ στρατόπεδον ἐκπίπτω · αἱρέω δέ ὁ Ῥωμαῖος οὗτος καί διαρπάζω . ἀριθμέω δέ ὁ νεκρός ὁ ἐν ὁ μάχομαι θνῄσκω εὑρίσκω ὁ μέν ὁ Τυρρηνός ἐπί μυρίος χίλιοι τριακόσιοι , ὁ δέ Ῥωμαῖος παρά νάω τοσοῦτος . θριαμβεύω δέ Οὐαλέριος Ποπλικόλας πρῶτος ὑπατεύω . ὁ δέ Ταρκύνιος μετά ὁ μέγας μάχη , ἐν ἧ καί ὁ υἱός ἀποβάλλω μάχομαι Βροῦτος , καταφεύγω εἰς ὁ Κλούσιον ἱκετεύω Κλάρα Πορσίνας , ἀνήρ μέγας ἔχω δύναμις ὁ Ἰταλικός βασιλεύς · καί ὅς αὐτός βοηθέω ὑπισχνέομαι . καί πρῶτος μέν πέμπω εἰς Ρώμη κελεύω δέχομαι ὁ Ταρκύνιος , ὡς δέ οὐ ὑπακούω , ἀφικνέομαι μετά βαρύς δύναμις . Ποπλικόλας δέ Οὐαλέριος εἰς ἀρ - χήν ὁ δύο αἱρέω καί μάχη συνάπτω καί τραυματίζω φοράδην ὁ μάχη ἐκκομίζω . ἐπίκειμαι δέ ὁ Πορσίνας ὁ πόλις λιμός ἅπτω ὁ Ῥωμαῖος . ἐκ τις δέ συμβεβηκός ἢ μᾶλλον ἐκ πρόνοια γίγνομαι ὁ Πορσίνας ὁ πρός Ῥωμαῖος καταλύω πόλεμος . ἀνήρ γάρ τις Μούκιος Κόρδος , εἰς πᾶς ἀρετή ἀγαθός , ἐν δέ ὁ πολεμικός ἀγαθός , Σκαιβόλας ὁ ἐπίκλησις , ὅς δηλόω ὁ μονόχειρας ἢ μή αρτιοχειρ , ὁ Πορσίνας ἀναιρέω βουλεύω παρέρχομαι εἰς ὁ ἐκεῖνος στρατόπεδον , Τυρσηνίς φορός ἐσθής καί ὅμοιος χράομαι φωνή . καί σαφῶς μέν ὁ Πορσίνας οὐ οἶδα , ἔρομαι δέ δείδω , ὁ γραμματεύς αὐτός συγκάθημαι αὐτός καί ὁμοίως ἔχω ὁ στολή σπάω ὁ ξίφος ἀποκτείνω . καί συλλαμβάνω ἀνακρίνω · ἐσχαρίς δέ τις ὁ Πορσίνας μέλλω θύω τότε κοσμέω , ὑπερέχω ὁ χείρ καίω ὁ σάρξ ἵστημι πρός ὁ Πορσίνας ἀποβλέπω ἄτρεπτος πρόσωπον , ὅθεν αὐτός ὁ χείρ φθείρω γίγνομαι ὁ ἐπίκλησις , μέχρι θαυμάζω ἐκεῖνος ἀφίημι αὐτός . ὁ δέ Σκαιβόλας ἕτερος τρόπος σοφίζω ὁ ἐχθρός , καί εἶπον “ ὁ φόβος σύ , Πορσίνας , νικάω ἡσσάομαι σύ ὁ ἀρετή , καί χάρις μηνύω ὁ πρός ἀνάγκη οὐ εἄν ἐξαγορεύω . τριακόσιοι Ῥωμαῖος ὁ αὐτός ἐγώ γνώμη ἔχω ἐν ὁ στρατόπεδον σύ διατρίβω , ὅς ἐγώ προεπιχειρέω κλῆρος λαγχάνω οὐ ἄχθομαι ὁ τυγχάνω , διαμαρτάνω ἀνήρ ἀγαθός καί φίλος μᾶλλον ἢ πολέμιος Ῥωμαῖος εἰμί προσήκω . ” ἐντεῦθεν ὁ Πορσίνας πρός ὁ σύμβασις γίγνομαι πρόθυμος . ὁ δέ Ποπλικόλας ὁ τρίτος ὑπατεύω τότε προκαλέω συνεχῶς ὁ Ταρκύνιος ἐπί δίκη , ὡς ἔξω - λέγξων κακός καί ἐκπίπτω ὁ ἀρχή ἔνδικος , ὁ Πορσίνας δικάζω . ἀποκρίνω δέ Ταρκύνιος μή αἱρέω Πορσίνας διαιτητής , εἰμί σύμμαχος εἰμί μεταβάλλω , καταγιγνώσκω ὁ Πορσίνας ὁ πόλεμος καταλύω . καί μετά οὗτος δέ πολλάκις μέν ἐπιχειρέω οἶς Ταρκύνιοι ὁ βασίλειος ἀναλαμβάνω , ὁ ὁμορέω Ῥωμαῖος ἔθνος συμμάχομαι , πᾶς δέ ἐν ὁ μάχη φθείρω , πλήν ὁ γέρων , ὅς καί Σούπερβος καλέω · εἶπον ἄν τις Ἕλλην ἀνήρ , ὑπερήφανος . ἐκεῖνος δέ μετέπειτα εἰς Κύμη ὁ ἐν Ὀπικία γίγνομαι τελευτάω .