joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 11.17
Πεπραγμένων δὲ τούτων ὁ Μουκιανὸς ἐπῆλθε καὶ τῷ Δομετιανῷ συνδιῴκει · αὐτοκράτωρ τε ὁ Οὐεσπασιανὸς καὶ πρὸς τῆς βουλῆς εὐφημήθη , καὶ Καίσαρες ὅ τε Τίτος καὶ ὁ Δομετιανὸς ἐπεκλήθησαν . ὁ δὲ Μουκιανὸς ἀδελφὸς παρὰ τοῦ Οὐεσπασιανοῦ ὠνομάζετο , καὶ ἐξουσίαν εἴληφε πάνθ’ ὅσα ἐβούλετο πράττειν καὶ γράφειν , τὸ ὄνομα τοῦ αὐτοκράτορος μόνον ἐπιγραφόμενος · καὶ διὰ τοῦτο καὶ δακτύλιον πεμφθέντα οἱ ἐφόρει , ἵνα τὸ αὐτοκρατορικὸν σφράγισμα λαμβάνῃ τὰ σημαινόμενα πολλοῖς γοῦν ἀρχάς τε καὶ ἐπιτροπείας αὐτὸς καὶ ὁ Δομετιανὸς ἔδοσαν , καὶ ἐπάρχους ἄλλους ἐπ’ ἄλλοις καὶ ὑπάτους ἀπέδειξαν , ὡς αὐτοὶ αὐταρχοῦντες . ὥστε τὸν Οὐεσπασιανὸν ἐπιστεῖλαι τῷ Δομετιανῷ ὅτι “ χάριν ἔχω σοι , τέκνον , ὅτι με ἐᾷς ἄρχειν καὶ οὐδέπω με καταλέλυκας . ” Ἐς δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ὁ Οὐεσπασιανὸς ἀφικόμενος χρήματα πολλὰ ἐκεῖθεν ἠργυρολόγησε , χρηματιζόμενος καὶ τέλη πολλὰ τὰ μὲν ἐκλελειμμένα ἀνενεώσατο , τὰ δὲ καὶ νομιζόμενα προσεπηύξησε , καινά τε προσέθετο ἴτε . τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν τῇ ἄλλῃ ὑπηκόῳ τῇ τε Ἰταλίᾳ καὶ αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ μετὰ ταῦτα ἐποίησε . τὴν μὲν οὖν Αἴγυπτον δι’ ὀλίγου κατεστήσατο , καὶ σῖτον πολὺν εἰς τὴν Ῥώμην ἔπεμψεν ἀπ’ αὐτῆς · τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ Τίτον εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καταλελοιπὼς πορθῆσαι αὐτά , τὴν ἐκείνων ἀνέμενεν ἅλωσιν , ἵνα μετὰ τοῦ υἱέος ἐπανέλθῃ πρὸς τὴν Ῥώμην . τριβομένου δὲ χρόνου ἐν τῇ πολιορκίᾳ , τὸν μὲν Τίτον ἐν τῇ Παλαιστίνῃ κατέλιπεν , αὐτὸς δὲ ὁλκάδος ἐπιβὰς ἐς Λυκίαν ἔπλευσε , κἀκεῖθεν τὰ μὲν πεζῇ , τὰ δὲ ναυτιλλόμενος εἰς τὸ Βρεντέσιον ἐκομίσθη . Ἐλθὼν δ’ ἐς τὴν Ῥώμην καὶ τοῖς στρατιώταις καὶ τῷ δήμῳ παρέσχηκε δωρεάς , καὶ τὰ τεμένη καὶ τὰ δημόσια ἔργα τὰ πεπονηκότα ἀνελάμβανε , καὶ τὰ ἤδη ἐφθαρμένα ἐπανεσκεύαζε , καὶ συντελουμένοις αὐτοῖς οὐ τὸ ἑαυτοῦ ἐπέγραφεν ὄνομα , ἀλλὰ τὸ τῶν πρώτως δομησαμένων . τὰς δὲ οὐσίας τῶν ἐναντιωθέντων αὐτῶ καὶ ἐν ταῖς μάχαις πεσόντων τοῖς παισὶν ἐκείνων ἢ τοῖς ἄλλως οἰκείοις ἀφῆκε , καὶ τὰ συμβόλαια τὰ παλαιὰ τὰ τῷ δημοσίῳ προσήκοντα προσδιέφθειρε . μεγαλοπρεπῶς δὲ εἰς τὸ κοινὸν ἀναλίσκων , εὐτελέστατα διῃτᾶτο , καὶ οὐδὲν ἔξω τῶν ἀναγκαίων ἐδαπάνα . ἦν δὲ οὔτε ἐξ εὐγενῶν οὔτε πλούσιος . πάντας δὲ τοὺς προσιόντας αὐτῷ προσεδέχετο . τοῖς δὲ φίλοις καὶ πρὸ τῆς ἔω καὶ ἐπὶ τῆς εὐνῆς κατακείμενος συνεγίνετο · καὶ αἶ θύραι τῶν βασιλείων ἠνεῳγμέναι διὰ πάσης τῆς ἡμέρας ἦσαν , καὶ φρουρὸς οὐκ ἦν ἐν αὐταῖς . τό τε σύμπαν , τῇ μὲν προνοίᾳ τῶν κοινῶν αὐτοκράτωρ νενόμιστο , εἰς τἄλλα δὲ πάντα κοινὸς καὶ ἰσοδίαιτος ἦν τοῖς λοιποῖς . Τῶν δ’ Ἱεροσολύμων ἁλόντων ὁ Τίτος εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐπανελθὼν τὰ ἐπινίκια αὐτός τε καὶ ὁ πατὴρ ἐφ’ ἅρματος ἔπεμψαν · συνέπεμπε δὲ σφίσιν αὐτὰ καὶ ὁ Δομετιανὸς ὑπατεύων ἐπὶ κέλητος μετὰ δὲ τοῦτο διδασκάλους ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ τῆς Λατίνων καὶ τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας κατέστησε , μισθὸν ἐκ τοῦ δημοσίου φέροντας . κατηγορίαν δὲ ὁ Μουκιανὸς τῶν φιλοσόφων πολλὴν ποιησάμενος ἔπεισε τὸν Οὐεσπασιανὸν ἐξελάσαι αὐτοὺς τῆς Ῥώμης · καὶ πλὴν τοῦ Μουσωνίου ἅπαντες ἀπηλάθησαν . χρηματιστὴς δ’ ἐνομίζετο , ὅτι ἀνδριάντα στῆσαι αὐτῷ ψηφισαμένων τινῶν , οὗ τὸ ἀνάλωμα μυριάδες ἦσαν πέντε καὶ εἴκοσι , προέτεινε τὴν χεῖρα “ δότε μοι τὸ ἀργύριον ” εἰπών · “ ἡ γὰρ βάσις αὐτοῦ αὕτη ἐστί . ” καὶ πρὸς τὸν Τίτον ἀγανακτοῦντα τέλει τινὶ ᾧ αὐτὸς καταδεδείχει , εἶπεν , χρυσοῦς ἐξ αὐτοῦ πεπορισμένους λαβών , “ ἰδού , τέκνον , εἴ τι ὄζουσιν . “ ἐπεβουλεύθη δὲ ὑπὸ Ἀλιηνοῦ καὶ ὑπὸ Μαρκέλλου . φωραθέντες δὲ ὁ μὲν Ἀλιηνὸς ἐν τοῖς βασιλείοις ἐσφάγη , τοῦ Τίτου κελεύσαντος , Μάρκελλος δὲ κριθεὶς ἐν τῷ συνεδρίῳ καὶ καταδικασθεὶς αὐτὸς ἑαυτὸν ἀνεῖλε ξυρῷ τεμὼν τὸν λαιμόν . Οὐεσπασιανὸς δὲ νοσήσας πυρετοῖς μετήλλαξεν · ὡς δέ τινες ἔφασαν , τοῦ Τίτου καταψευδόμενοι , φάρμακον ἐν συμποσίῳ τινὶ πεπωκώς . ἐπιτιμώντων δὲ αὐτῷ νοσοῦντι τῶν ἰατρῶν ὅτι νοσῶν πάντα τὰ τῇ ἀρχῇ προσήκοντα ἔπραττε , “ τὸν αὐτοκράτορα ” ἔφη “ ἑστῶτα δεῖ ἀποθνήσκειν . ” ἀπεβίω δὲ ζήσας ἔτη ἐννέα καὶ ἐξήκοντα καὶ μῆνας ὀκτὼ καὶ ἡμέρας ὀκτώ , μοναρχήσας δὲ ἔτη δέκα , ἕξ δέοντα ἡμερῶν .
Lemmas: πράσσω δέ οὗτος ὁ Μουκιανὸς ἐπέρχομαι καί ὁ Δομετιανός συνδιωίζω · αὐτοκράτωρ τε ὁ Οὐεσπασιάνος καί πρός ὁ βουλή εὐφημέω , καί Καῖσαρ ὅς τε Τίτος καί ὁ Δομετιανός ἐπικαλέω . ὁ δέ Μουκιανὸς ἀδελφός παρά ὁ Οὐεσπασιανός ὀνομάζω , καί ἐξουσία λαμβάνω πᾶς ὅσος βούλομαι πράσσω καί γράφω , ὁ ὄνομα ὁ αὐτοκράτωρ μόνος ἐπιγράφω · καί διά οὗτος καί δακτύλιος πέμπω ὁ φορέω , ἵνα ὁ αὐτοκρατορικός σφράγισμα λαμβάνω ὁ σημαίνω πολύς γοῦν ἀρχή τε καί ἐπιτροπεία αὐτός καί ὁ Δομετιανός δίδωμι , καί ἔπαρχος ἄλλος ἐπί ἄλλος καί ὕπατος ἀποδείκνυμι , ὡς αὐτός αὐταρχέω . ὥστε ὁ Οὐεσπασιάνος ἐπιστέλλω ὁ Δομετιανός ὅτι “ χάρις ἔχω σύ , τέκνον , ὅτι ἐγώ ἐάω ἄρχω καί οὐδέπω ἐγώ καταλύω . ” ἐς δέ ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ Οὐεσπασιάνος ἀφικνέομαι χρῆμα πολύς ἐκεῖθεν ἀργυρολογέω , χρηματίζω καί τέλος πολύς ὁ μέν ἐκλείπω ἀνανεόομαι , ὁ δέ καί νομίζω προσεπαυξάνω , καινός τε προστίθημι ἔρχομαι . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ἐν ὁ ἄλλος ὑπήκοος ὁ τε Ἰταλία καί αὐτός ὁ Ῥώμη μετά οὗτος ποιέω . ὁ μέν οὖν Αἴγυπτος διά ὀλίγος καθίστημι , καί σῖτος πολύς εἰς ὁ Ῥώμη πέμπω ἀπό αὐτός · ὁ δέ υἱός αὐτός Τίτος εἰς ὁ Ἱερουσαλήμ καταλείπω πορθέω αὐτός , ὁ ἐκεῖνος ἀναμένω ἅλωσις , ἵνα μετά ὁ υἱός ἐπανέρχομαι πρός ὁ Ῥώμη . τρίβω δέ χρόνος ἐν ὁ πολιορκία , ὁ μέν Τίτος ἐν ὁ Παλαιστίνη καταλείπω , αὐτός δέ ὁλκάς ἐπιβαίνω εἰς Λύκιος πλέω , ἐκεῖθεν ὁ μέν πεζός , ὁ δέ ναυτίλλομαι εἰς ὁ Βρεντέσιον κομίζω . ἔρχομαι δέ εἰς ὁ Ῥώμη καί ὁ στρατιώτης καί ὁ δῆμος παρέχω δωρεά , καί ὁ τέμενος καί ὁ δημόσιος ἔργον ὁ πονέω ἀναλαμβάνω , καί ὁ ἤδη φθείρω ἐπανασκευάζω , καί συντελέω αὐτός οὖον ὁ ἑαυτοῦ ἐπιγράφω ὄνομα , ἀλλά ὁ ὁ πρῶτος δομάω . ὁ δέ οὐσία ὁ ἐναντιόομαι αὐτός καί ἐν ὁ μάχη πίπτω ὁ παῖς ἐκεῖνος ἢ ὁ ἄλλως οἰκέω ἀφίημι , καί ὁ συμβόλαιος ὁ παλαιός ὁ ὁ δημόσιος προσήκω προσδιαφθείρω . μεγαλοπρεπής δέ εἰς ὁ κοινός ἀναλίσκω , εὐτελής διαιτάω , καί οὐδείς ἔξω ὁ ἀναγκαῖος δαπανάω . εἰμί δέ οὔτε ἐκ εὐγενής οὔτε πλούσιος . πᾶς δέ ὁ πρόσειμι αὐτός προσδέχομαι . ὁ δέ φίλος καί πρό ὁ εἰμί καί ἐπί ὁ εὐνή κατάκειμαι συγγίγνομαι · καί ἀεί θύρα ὁ βασίλειος φέρω διά πᾶς ὁ ἡμέρα εἰμί , καί φρουρός οὐ εἰμί ἐν αὐτός . ὁ τε σύμπας , ὁ μέν πρόνοια ὁ κοινός αὐτοκράτωρ νομίζω , εἰς ἄλλος δέ πᾶς κοινός καί ἰσοδίαιτος εἰμί ὁ λοιπός . ὁ δέ Ἱερουσαλήμ ἁλίσκομαι ὁ Τίτος εἰς ὁ Ἰταλία ἐπανέρχομαι ὁ ἐπινίκιος αὐτός τε καί ὁ πατήρ ἐπί ἅρμα πέμπω · συμπέμπω δέ σφεῖς αὐτός καί ὁ Δομετιανός ὑπατεύω ἐπί κέλης μετά δέ οὗτος διδάσκαλος ἐν ὁ Ῥώμη καί ὁ Λατῖνος καί ὁ Ἑλληνικός παιδεία καθίστημι , μισθός ἐκ ὁ δημόσιος φέρω . κατηγορία δέ ὁ Μουκιανὸς ὁ φιλόσοφος πολύς ποιέω πείθω ὁ Οὐεσπασιάνος ἐξελαύνω αὐτός ὁ Ῥώμη · καί πλήν ὁ Μουσώνιος ἅπας ἀπελαύνω . χρηματιστής δέ νομίζω , ὅτι ἀνδριάς ἵστημι αὐτός ψηφίζω τις , ὅς ὁ ἀνάλωμα μυριάς εἰμί πέντε καί εἴκοσι , προτείνω ὁ χείρ “ δίδωμι ἐγώ ὁ ἀργύριον ” εἶπον · “ ὁ γάρ βάσις αὐτός οὗτος εἰμί . ” καί πρός ὁ Τίτος ἀγανακτέω τέλος τις ὅς αὐτός καταδείκνυμι , εἶπον , χρύσεος ἐκ αὐτός πορίζω λαμβάνω , “ ἰδού , τέκνον , εἰμί τίς ὄζω . “ ἐπιβουλεύω δέ ὑπό αλιανω καί ὑπό Μάρκελλος . φωράω δέ ὁ μέν αλιαπτην ἐν ὁ βασίλειος σφάζω , ὁ Τίτος κελεύω , Μάρκελλος δέ κρίνω ἐν ὁ συνέδριον καί καταδικάζω αὐτός ἑαυτοῦ ἀναιρέω ξυρόν τέμνω ὁ λαιμός . Οὐεσπασιάνος δέ νοσέω πυρετός μεταλλάσσω · ὡς δέ τις φημί , ὁ Τίτος καταψεύδομαι , φάρμακον ἐν συμπόσιον τις πίνω . ἐπιτιμάω δέ αὐτός νοσέω ὁ ἰατρός ὅτι νοσέω πᾶς ὁ ὁ ἀρχή προσήκω πράσσω , “ ὁ αὐτοκράτωρ ” φημί “ ἵστημι δεῖ ἀποθνήσκω . ” ἀποβιόω δέ ζῶ ἔτος ἐννέα καί ἐξήκω καί μείς ὀκτώ καί ἡμέρα ὀκτώ , μοναρχέω δέ ἔτος δέκα , ἕξ δήω ἡμέρα .