joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 15.17
Ὁ δὲ Μιχαὴλ μεθ᾿ ἡμέραν εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν παραγενόμενος ὑπὸ τοῦ πατριάρχου Νιτεταινίωτο βασιλικῷ διαδήματι , ἀπαιτηθεὶς παρ᾿ αὐτοῦ πρότερον ἔγγραφον ἐπαγγελίαν τοῦ μή τι παρακινῆσαι τῶν τῆς ἐκκλησίας θεσμῶν μηδ᾿ ἐν αἵμασι χρανθῆναι χριστιανῶν . μετὰ δέ τινας ἡμέρας καὶ τὴν τοῦ βίου κοινωνὸν Προκοπίαν Αὐγούσταν ἀνηγόρευσέ τε καὶ ἔστεψεν , εὐσεβής τε τυγχάνων τὴν γνώμην τ’ ἑ ἐλευθέριος . τούς τε πρὸς τοῦ Νικηφόρου ἠδικημένους καὶ τὰς συζύγους τῶν ἐν τῷ πολέμῳ πεσόντων στρατιωτῶν παρεμυθήσατο χρημάτων διανομαῖς . καὶ τὴν γαμετὴν δὲ Σταυβακίου Θεοφανὼ καρεῖσαν τὴν κόμην καὶ μέλαιναν ἐνδυσαμένην στολὴν χρήμασι πολλοῖς ἐδωρήσατο , καὶ οἶκον εἰς κατοικίαν αὐτῇ προσαπένειμεν , ὃν εἰς μοναζουσὼν μετεποίησε καταγώγιον , ἔνθα καὶ ὁ Σταυράκιος τέθαπται ) θανὼν ἐκ τῆς πληγῆς ἣν ὁ λόγος ἐδήλωσε , δύο μῆνας μόνους αὐταρχήσας ἐπὶ ἡμέραις ἴξ . ἥτις μονὴ ἐξ ἐκείνου ἐκλήθη τοῦ Σταυρακίου ὠνομασμένη , βαρβαριζομένου δὲ τοῦ ὀνόματος παρὰ τοῦ συρφετέδους ὄχλου λέγεται τὰ βράκα , παρά τινων δὲ τὴν ἀληθῆ κλῆσιν ἀγνοησάντων , μεταγόντων δὲ δῆδεν ταύτην πρὸς τὸ ἑλληνικώτερον , ὀνομάζεται τὰ Ἑβραικά . καθειργμένους δ’ εὑρὼν τοὺς τῆς μονῆς τοῦ Στουδίου ἡγεμονεύσαντας , τὸν Πλάτωνα λέγω καὶ τὸν Θεόδωρον , ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν τούτου ὁμαίμονα μόνα Ἰωσὴφ τὸν τῆς Θεσσαλονίκης ἀρχιεπίσκοπον καὶ τῶν τῆς εἰρημένης μονῆς μοναχῶν τοὺς λογίμω τέρους , ὡς μὴ κοινωνοῦντας , καθώσπερ ἱστόρηται , τῷ πατριάρχῃ καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ , ἔσπευσεν ἑνῶσαι αὐτοὺς καὶ μέντοι καὶ ἥνωσε . καὶ τὸν υἱὸν δὲ Θεοφύλακτον ὁ βασιλεὺς οὗτος τῆς βασιλικῆς ἠξίωσε κλήσεως καί οἱ διὰ τοῦ πατριάρχου διάδημα περιέθετο . εἶτα κατὰ Βουλγάρων ληιζομένων τὴν Θρᾳκᾡαν μοῖραν ἐκστρατεύσας στασιάσαντα κατ’ αὐτοῦ τῶν ταγμάτων τινά , ὡς καὶ ὕβρεις χωρῆσαι κατὰ τὸ προφανές , λόγοις μειλιχίοις καὶ δώροις φιλοτίμοις κατηύνασε καὶ εἰς τὰ βασίλεια ἐπανέζευξεν . ἀνακαινίσαι δὲ ζητούντων πολλῶν τὴν κατὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων μανίαν , τινὰς συλλαβὼν καὶ μετρίως πως αἰκισάμενος , δι’ αὐτῶν καὶ τοὺς λοιποὺς κατεπτόησε καὶ παύσασθαι παρεσκεύασε . μοναχὸν δέ τινα εὐλαβείας τάχα σκηνὴν ἐνδεικνύμενον εὑρηκώς , εἰκόνα τῆς θεομήτορος ἀποξέσαντα τῆς γλώσσης ἀφείλετο . τῶν Ἀγαρηνῶν δὲ τὴν ἑῴαν αὖθις ληιζομένων , ὁ τῶν Ἀνατολικῶν στρατηγὸς ὁ Ἀρμένιος Λέων τούτοις συμβαλὼν ἀνεῖλέ τε περὶ δισχιλίους καὶ ἵππους καὶ ὅπλα εἰς πλῆθος ἐξ αὐτῶν ἐλαφυραγώγησε . Κροῦ - μος δὲ ὁ τῶν Βουλγάρων ἄρχων διεπρεσβεύσατο πρὸς τὸν βασιλέα , εἰρήνην ζητῶν ἐπὶ συνθήκαις ταῖς ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ Ἀτραμυττηνοῦ καὶ Γερμανοῦ πατριάρχου . καὶ εἰ μὴ οὕτω τὴν εἰρήνην ὁ αὐτοκράτωρ αἱρήσεται , ἠπείλει κατὰ Μεσημβρίας χωρῆσαι , καὶ τοῦ τῶν χριστωνύμων ὀλέθρου αἴτιον εἶναι τὸν μὴ τὴν εἰρήνην αἱρούμενον . ἀλλὰ συμβουλῇ τῶν περὶ αὐτὸν τὰς σπονδὰς ἐπὶ ταῖς συνθήκαις ἐκείναις ὁ βασιλεὺς οὐ προσήκατο , καὶ ὁ Κροῦμος κατὰ Μεσημβρίας ἐχώρησεν , ἑλεπόλεις ἐπαγόμενος . Ἄραψ γάρ τις μηχανικὸς καὶ περὶ ταύτας δεξιὸς προσῆλθε τῷ Νικηφόρῳ ποτὲ καὶ τῷ θείῳ βαπτίσματι τελεσθείς , μὴ τυχὼν δὲ προνοίας ἀξιο - λόγου διὰ τὴν ἐκείνου γλισχρότητα , εἶτα καὶ ἐπεγκαλέσας ἐκείνῳ διὰ τὸ ἀπρονόητον , ἐτύφθη σφοδρότατα . ἐξ ἀπονοίας οὖν τοῖς Βουλγάροις προσκεχωρήκει , καὶ δι’ αὐτοῦ πᾶσαν οἱ βάρβαροι μηχανὴν ἐργάζεσθαι μεμαθήκασιν . οὕτως οὖν εὐπορήσαντες ἑλεπόλεων , οὐκ ἐχρόνισαν εἰς τὴν τοῦ κατὰ Μεσημβρίαν ἄστεος πόρθησιν . τοῦ δὲ βασιλέως τὸν πατριάρχην μετακαλεσαμένου καὶ τῶν ἀρχιερέων τινὰς καὶ προθεμένου βουλὴν περὶ τῶν μετὰ Βουλγάρων σπονδῶν καὶ εἰ χρὴ ἐκδοῦναι τῷ Κρούμῳ τοὺς ἐκεῖθεν Ῥωμαίοις προσπεφευγότας , καὶ τοῦτο γὰρ πρὸς τοῖς ἄλλοις ἐπὶ ταῖς σπονδαῖς ἐζήτει ὁ βάρβαρος , ὁ μὲν πατριάρχης καὶ οἱ ἀρχιερεῖς συνεβούλευον ἐκδοθῆναι τοὺς πρόσφυγας , κρεῖσσον κρίνοντες εἶναι παθεῖν μετρίους τινὰς ἢ πλήθη πάσχειν ἀνάριθμα . οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα καὶ ὁ Στουδίτης Θεόδωρος τὰς σπονδὰς ἀπηγόρευον , λέγοντες μὴ δεῖν ἐκδιδόναι τοὺς πρόσφυγας . αἱ μὲν οὑν πρὸς τοὺς Βουλγάρους σπονδαὶ ἐντεῦθεν κεκώλυντο . ἦν γὰρ ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος τὸν μὲν τρόπον χρηστὸς καὶ τὴν πίστιν ὀρθός , περὶ δὲ πραγμάτων οἰκονομίαν νωθὴς καὶ τοῖς ὑπερέχουσι τῶν ἀρχόντων ὅπῃ ἂν ἄγοιτο ῥᾳδίως ἑπόμενος .
Lemmas: ὁ δέ Μιχαήλ μετά ἡμέρα εἰς ὁ μέγας ἐκκλησία παραγίγνομαι ὑπό ὁ πατριάρχης Νιτεταινίωτο βασιλικός διάδημα , ἀπαιτέω παρά αὐτός πρότερος ἔγγραφος ἐπαγγελία ὁ μή τίς παρακινέω ὁ ὁ ἐκκλησία θεσμός μηδέ ἐν αἷμα χραίνω Χριστιανός . μετά δέ τις ἡμέρα καί ὁ ὁ βίος κοινωνός προκοπιάω Αὐγούστα ἀναγορεύω τε καί στέφω , εὐσεβής τε τυγχάνω ὁ γνώμη τε ὅς Ἐλευθέριος . ὁ τε πρός ὁ Νικηφόρου ἀδικέω καί ὁ σύζυγος ὁ ἐν ὁ πόλεμος πίπτω στρατιώτης παραμυθέομαι χρῆμα διανομή . καί ὁ γαμετή δέ Σταυβακίου Θεοφανώ κείρω ὁ κόμη καί μέλας ἐνδύω στολή χρῆμα πολύς δωρέω , καί οἶκος εἰς κατοίκιος αὐτός προσαπονέμω , ὅς εἰς μονάζων μεταποιέω καταγώγιον , ἔνθα καί ὁ Σταυράκιος θάπτω ) θνήσκω ἐκ ὁ πληγή ὅς ὁ λόγος δηλόω , δύο μείς μόνος αὐταρχέω ἐπί ἡμέρα ἴξ . ὅστις μονή ἐκ ἐκεῖνος καλέω ὁ Σταυράκιος ὀνομάζω , βαρβαρίζω δέ ὁ ὄνομα παρά ὁ συρφετέδους ὄχλος λέγω ὁ βρακί , παρά τίνω δέ ὁ ἀληθής κλῆσις ἀγνοέω , μετάγω δέ δῆδεν οὗτος πρός ὁ ἑλληνικός , ὀνομάζω ὁ εβραϊκά . κατείργω δέ εὑρίσκω ὁ ὁ μονή ὁ στουδιον ἡγεμονεύω , ὁ Πλάτων λέγω καί ὁ Θεόδωρος , ἀλλά μήv καί ὁ οὗτος ὁμαίμων μόνος Ἰωσήφ ὁ ὁ Θεσσαλονίκη ἀρχιεπίσκοπος καί ὁ ὁ εἴρω μονή μοναχός ὁ λόγιμος τέρος , ὡς μή κοινωνέω , καθώσπερ ἱστορέω , ὁ πατριάρχης καί ὁ ἐκκλησία , σπεύδω ἑνόω αὐτός καί μέντοι καί ἑνόω . καί ὁ υἱός δέ Θεοφύλακτος ὁ βασιλεύς οὗτος ὁ βασιλικός ἀξιόω κλῆσις καί ὁ διά ὁ πατριάρχης διάδημα περιτίθημι . εἶτα κατά Βουλγάρα ληΐζομαι ὁ Θρᾷξ μοῖρα ἐκστρατεύω στασιάζω κατά αὐτός ὁ τάγμα τις , ὡς καί ὕβρις χωρέω κατά ὁ προφανής , λόγος Μειλίχιος καί δῶρον φιλότιμος κατευνάζω καί εἰς ὁ βασίλεια ἐπαναζεύγνυμι . ἀνακαινίζω δέ ζητέω πολύς ὁ κατά ὁ σεπτός εἰκών μανία , τις συλλαμβάνω καί μέτριος πως αἰκίζω , διά αὐτός καί ὁ λοιπός καταπτοέω καί παύω παρασκευάζω . μοναχός δέ τις εὐλάβεια τάχα σκηνή ἐνδείκνυμι εὑρίσκω , εἰκών ὁ θεομήτωρ ἀποξέω ὁ γλῶσσα ἀφαιρέω . ὁ Ἀγαρηνός δέ ὁ ἑῷος αὖθις ληΐζομαι , ὁ ὁ ἀνατολικός στρατηγός ὁ Ἀρμένιος Λέων οὗτος συμβάλλω ἀναιρέω τε περί δισχίλιοι καί ἵππος καί ὅπλον εἰς πλῆθος ἐκ αὐτός λαφυραγωγέω . Κρής - Μος δέ ὁ ὁ Βουλγάρα ἄρχω διαπρεσβεύομαι πρός ὁ βασιλεύς , εἰρήνη ζητέω ἐπί συνθήκη ὁ ἐπί Θεοδόσιος ὁ Ἀτραμυττηνοῦ καί Γερμανός πατριάρχης . καί εἰμί μή οὗτος ὁ εἰρήνη ὁ αὐτοκράτωρ αἱρέω , ἀπειλέω κατά Μεσημβρία χωρέω , καί ὁ ὁ χριστωνυμέω ὄλεθρος αἴτιος εἰμί ὁ μή ὁ εἰρήνη αἱρέω . ἀλλά συμβουλή ὁ περί αὐτός ὁ σπονδή ἐπί ὁ συνθήκη ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς οὖον προσίημι , καί ὁ Κρούμος κατά Μεσημβρία χωρέω , ἑλέπολις ἐπάγω . Ἄραψ γάρ τις μηχανικός καί περί οὗτος δεξιός προσέρχομαι ὁ Νικηφόρος ποτέ καί ὁ θεῖον βάπτισμα τελέω , μή τυγχάνω δέ πρόνοια άξιος - λόγος διά ὁ ἐκεῖνος γλισχρότης , εἶτα καί ἐπεγκαλέω ἐκεῖνος διά ὁ ἀπρονόητος , τύπτω σφοδρός . ἐκ ἀπόνοια οὖν ὁ Βούλγαρος προσχωρέω , καί διά αὐτός πᾶς ὁ βάρβαρος μηχανή ἐργάζομαι μανθάνω . οὕτως οὖν εὐπορέω ἑλέπολις , οὐ χρονίζω εἰς ὁ ὁ κατά Μεσημβρία Ἄστυ πόρθησις . ὁ δέ βασιλεύς ὁ πατριάρχης μετακαλέω καί ὁ ἀρχιερεύς τις καί προτίθημι βουλή περί ὁ μετά Βουλγάρα σπονδή καί εἰμί χρή ἐκδίδωμι ὁ Κρούμος ὁ ἐκεῖθεν Ῥωμαῖος προσφεύγω , καί οὗτος γάρ πρός ὁ ἄλλος ἐπί ὁ σπονδή ζητέω ὁ βάρβαρος , ὁ μέν πατριάρχης καί ὁ ἀρχιερεύς συμβουλεύω ἐκδίδωμι ὁ πρόσφυξ , κρατύς κρίνω εἰμί πάσχω μέτριος τις ἢ πλῆθος πάσχω ἀνάριθμος . ὁ δέ περί ὁ βασιλεύς καί ὁ Στουδίτης Θεόδωρος ὁ σπονδή ἀπαγορεύω , λέγω μή δήω ἐκδίδωμι ὁ πρόσφυξ . ὁ μέν ἐν πρός ὁ Βούλγαρος σπονδή ἐντεῦθεν κωλύω . εἰμί γάρ ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος ὁ μέν τρόπος χρηστός καί ὁ πίστις ὀρθός , περί δέ πρᾶγμα οἰκονομία νωθής καί ὁ ὑπερέχω ὁ ἄρχω ὅπῃ εἄν ἄγω ῥᾳδίως ἕπω .