joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 1.8
Ἔτη μὲν οὖν εἴκοσιν ἐποίμαινε τῷ πενθερῷ Ἰακώβ · εἶτα ὑποχωρῆσαι θέλων οὐ συγκεχώρητο . ὅθεν καὶ κρύφα μετὰ τῶν γυναικῶν σὺν ταῖς θεραπαινίσι καὶ τοῖς παισὶν ἀπεδίδρασκεν , καὶ τὴν κτῆσιν προσεπαγόμενος καὶ τῶν βοσκημάτων ἅπερ αὐτῷ τοῦ ποιμαίνειν μισθὸς προσενενέμηντο . Ῥαχὴλ δὲ καὶ τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὸς ἐπεφέρετο , οὐχ ὡς τιμῶσα , ἀλλ’ ἴν ἔχοι ταῦτα καταφυγήν , εἰ ἐπιδιώξας αὐτοὺς ὁ πατὴρ καταλάβοι . τοῦ δὲ λαβὰν καθ’ ἑβδόμην ἡμέραν καταλαβόντος , κατ’ ὄναρ ἐπέταξεν αὐτῷ ὁ θεὸς σπείσασθαι τῷ Ἰακώβ . μεθ’ ἡμέραν δὲ λόγοι ἀμφοῖν γίνονται , καὶ τοῦ Ἰακὼβ μηδὲν ἀδικεῖν ἀποδείξαντος , περὶ τῶν πατρῴων θεόν ἐπενεκάλει ὁ Λάβαν αὐτῷ . ὁ δὲ μηδὲν περὶ αὐτῶν συνειδὼς ἐρευνᾶν παρεχώρει . καὶ ὃς ἠρεύνα . ἡ Ῥαχὴλ δὲ τὰ εἴδωλα τῇ ἀστράβῃ τῆς φερούσης αὐτὴν καμήλου ἐντίθησι , καὶ αὐτὴ ἐπεκάθητο , φάσκουσα τὴν τῶν ἐμμήνων ῥύσιν αὐτῇ ἐνοχλεῖν . ὁ δὲ λαβὰν μὴ ἄν ποτε τὴν θυγατέρα μετὰ τοιούτου πάθους τοῖς θεοῖς αὐτοῦ προσελθεῖν οἰηθείς , παρῆλθεν αὐτήν . καὶ ὁ μὲν ἀνέζευξεν , ὁ δ’ Ἰακὼβ τὸν ἀδελφὸν δεδιώς , προπέμπει δηλῶν αὐτῷ τὴν ἐπάνοδον , καὶ δῶρα στέλλει αὐτῷ . νυκτὸς δ᾿ ἐπιγενομένης φαντάσματι συντυχὼν διεπάλαιε καὶ ἐδόκει κρατεῖν . αἰσθόμενος δὲ ἄγγελον εἶναι θεοῦ , εἰπεῖν αὐτῷ παρεκάλει τίνα μοίραν ἔξει · ὁ δὲ τὸ κρατῆσαι θείου ἀγγέλου μεγάλων ἀγαθῶν σημεῖον ἡγεῖσθαι ἔλεγε δεῖν , καὶ Ἰσραὴλ αὐτὸν καλεῖσθαι ἐκέλευεν . τοῦτο δὲ οἱ μὲν ἄλλοι νοῦς ὁρῶν θεὸν ἑρμηνεύουσιν , Ἰώσηπος δὲ τὸν ἀντιστάντα θείω ἀγγέλῳ σημαίνειν φησίν . Ἰακὼβ δὲ τὸν τόπον καλεῖ Φανουήλ , τοῦτ’ ἔστι θεοῦ πρόσωπον . γενομένου δ’ ἐν τῇ πάλῃ τῇ πρὸς τὸν ἄγγελον ἀλγήματος αὐτῷ περὶ τὸ νεῦρον τὸ πλατύ , ἐκεῖνός τε τὴν τούτου βρῶσιν ἀπείπατο , καὶ δι’ ἐκεῖνον καὶ τῷ ἐκείνου γένει παντὶ ἀπηγόρευται . ὑπαντήσαντος δὲ τῷ ἀδελφῷ τοῦ Ἡσαῦ , συνέβαλον ἀλλήλοις καὶ ἠσπάσαντο . εἶτα ὁ μὲν Ἡσαῦ ἀπηλλάγη , Ἰακὼβ δ’ ἀφίκετο πρὸς τὰ Σίκιμα . τῶν δὲ Σικιμιτῶν ἑορτὴν ἀγόντων , ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ Δεῖνα εἰς τὴν πόλιν παρῆλθε , τὰ τῆς ἑορτῆς ἱστορήσουσα . θεασάμενος οὖν αὐτὴν Συχὲμ ὁ τοῦ τῆς πόλεως βασιλέως υἱός , φθείρει δι’ ἁρπαγῆς . ἔπειτα ὁ τούτου πατὴρ ἐδέετο τοῦ Ἰακὼβ συζεῦξαι τὴν Δεινὰν τῷ Συχέμ · ὁ δὲ οὐ κατένευσε . Συμεὼν δὲ καὶ Λευὶ τῆς κόρης ὁμομήτριοι ἀδελφοί , διὰ τὴν ἑορτὴν εὐωχουμένων τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ καρηβαρούντων , νύκτωρ παρελθόντες πὰν ἄρσεν ἡβηδὸν ἀναιροῦσι καὶ τὸν βασιλέα καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ . ταῦτά φησιν Ἰώσηπος . πιθανώτερον δὲ περὶ τούτων ἡ βίβλος ἱστορεῖ τῆς Γενέσεως . λέγει γὰρ ὅτι Ἐμμὸρ τοῦ πατρὸς Συχὲμ ἀξιοῦντος συζευχθῆναι τὴν Δεινὰν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Συμεὼν καὶ Λευὶ εἶπον ὡς “ εἰ περιτμηθεῖεν οἱ ἐν τῇ πόλει ἄρρενες πάντες , δώσομεν τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν τῷ υἱῷ σοῦ , ” καὶ ὅτι κατεδέξαντο τὸν λόγον καὶ περιετμήθησαν ἄπαντες . κατὰ δὲ τὴν ἐκ τῆς περιτομῆς τρίτην ἡμέραν πονήρως τῶν περιτμηθέντων διακειμένων καὶ ὀδυνωμένων διὰ τὴν φλεγμονήν , ἐπέθεντο αὐτοῖς καὶ ἀνεῖ - λον ἅπαντας , ἀγνοοῦντος τοῦ Ἰακώβ . ᾧ χαλεπαίνοντι διὰ ταῦτα ἐκέλευσε θαρρεῖν ὁ θεός . ἐλθὼν δὲ ἐν Βαιθὴλ ὁ Ἰακώβ , ὅπου τὸν ὄνειρον ἐθεάσατο , ἔθυσεν . καὶ προιὼν τὴν Ῥαχὴλ ἐκ τοκετοῦ θανοῦσαν θάπτει ἐν Ἐφρατᾶ . καὶ τὸ ἐξ αὐτῆς παιδίον Βενιαμὶν ἐκάλεσε , διὰ τὴν ἐπ’ αὐτῷ γενομένην τῇ μητρὶ ὀδύνην . ἐλθὼν δ’ εἰς Χεβρὼν πόλιν τῶν Χαναναίων , κατέλαβε τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἰσαὰκ ἔτι ζῶντα , ἡ δὲ Ῥεβέκκα ἔφθη θανεῖν . θνήσκει δὲ μετὰ βραχὺ καὶ ὁ Ἰσαάκ , καὶ θάπτεται σὺν τῇ γυναικὶ ἐν τῶ γονικῷ μνημείῳ , βιώσας ἔτη πέντε καὶ ὀγδοήκοντα πρὸς τοῖς ἑκατόν . Ἡσαῦ δὲ ἦρχε τῆς Ἰδουμαίας , καλέσας τὴν χώραν ἀφ’ ἑαυτοῦ . Ἐδὼμ γὰρ ἐκεῖνος ἐκέκλητο , ὅτι ἀπὸ θήρας ποτὲ λιμώττων ἐπανελθών , καὶ τόν ἀδελφὸν εὑρὼν φακῆν ἑτοιμάσαντα ἑαυτῷ πρὸς τροφήν , ἠξίου δοῦναι αὐτῷ · ὁ δὲ ἀποδόσθαι τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ ἠνάγκασεν ἀντὶ τῆς φακῆς . καὶ παραχωρεῖ τούτου μεθ’ ὅρκων αὐτῷ διὰ τὸν λιμόν · ὅθεν Ἐδὼμ ἐπεκλήθη , διὰ τὴν ξανθότητα τῆς φακῆς · σφόδρα γὰρ ἦν τὴν χροιὰν τοιαύτη . Ἐδὼμ δὲ παρ’ Ἑβραίοις τὸ ἐρυθρὸν ὀνομάζεται .
Lemmas: ἔτης μέν οὖν εἴκοσι ποιμαίνω ὁ πενθερός Ἰακώβ · εἶτα ὑποχωρέω ἐθέλω οὖον συγχωρέω . ὅθεν καί κρύφα μετά ὁ γυνή σύν ὁ θεραπαινίς καί ὁ παῖς ἀποδιδράσκω , καί ὁ κτῆσις προσεπάγω καί ὁ βόσκημα ὅσπερ αὐτός ὁ ποιμαίνω μισθός προσφέρω . Ῥαχήλ δέ καί ὁ εἴδωλον ὁ πατήρ ἐπιφέρω , οὐ ὡς τιμάω , ἀλλά εἶμι ἔχω οὗτος καταφυγή , εἰμί ἐπιδιώκω αὐτός ὁ πατήρ καταλαμβάνω . ὁ δέ λαβή κατά ἕβδομος ἡμέρα καταλαμβάνω , κατά ὄναρ ἐπιτάσσω αὐτός ὁ θεός σπένδω ὁ Ἰακώβ . μετά ἡμέρα δέ λόγος ἄμφω γίγνομαι , καί ὁ Ἰακώβ μηδείς ἀδικέω ἀποδείκνυμι , περί ὁ πατρῷος θεός ἐπιφέρω ὁ Λάβαν αὐτός . ὁ δέ μηδείς περί αὐτός σύνοιδα ἐρευνάω παραχωρέω . καί ὅς ἐρευνάω . ὁ Ῥαχήλ δέ ὁ εἴδωλον ὁ ἀστράβη ὁ φέρω αὐτός κάμηλος ἐντίθημι , καί αὐτός ἔφημαι , φάσκω ὁ ὁ ἔμμηνος ῥύσις αὐτός ἐνοχλέω . ὁ δέ λαβή μή ἄν ποτός ὁ θυγάτηρ μετά τοιοῦτος πάθος ὁ θεός αὐτός προσέρχομαι οἴομαι , παρέρχομαι αὐτός . καί ὁ μέν ἀναζεύγνυμι , ὁ δέ Ἰακώβ ὁ ἀδελφός δείδω , προπέμπω δηλόω αὐτός ὁ ἐπάνοδος , καί Δῶρα στέλλω αὐτός . νύξ δέ ἐπιγίγνομαι φάντασμα συντυγχάνω διαπαλαίω καί δοκέω κρατέω . αἰσθάνομαι δέ ἄγγελος εἰμί θεός , εἶπον αὐτός παρακαλέω τίς μοῖρα ἔξειμι · ὁ δέ ὁ κρατέω θεῖον ἄγγελος μέγας ἀγαθός σημεῖον ἡγέομαι λέγω δήω , καί Ἰσραήλ αὐτός καλέω κελεύω . οὗτος δέ ὁ μέν ἄλλος νόος ὁράω θεός ἑρμηνεύω , Ἰώσηπος δέ ὁ ἀνθίστημι θεῖον ἄγγελος σημαίνω φημί . Ἰακώβ δέ ὁ τόπος καλέω Φανουήλ , οὗτος εἰμί θεός πρόσωπον . γίγνομαι δέ ἐν ὁ πάλη ὁ πρός ὁ ἄγγελος ἄλγημα αὐτός περί ὁ νεῦρον ὁ πλατύς , ἐκεῖνος τε ὁ οὗτος βρῶσις ἀπεῖπον , καί διά ἐκεῖνος καί ὁ ἐκεῖνος γένος πᾶς ἀπαγορεύω . ὑπαντάω δέ ὁ ἀδελφός ὁ Ἡσαῦ , συμβάλλω ἀλλήλων καί ἀσπάζομαι . εἶτα ὁ μέν Ἡσαῦ ἀπαλλάσσω , Ἰακώβ δέ ἀφικνέομαι πρός ὁ Σίκιμα . ὁ δέ Σικιμίτης ἑορτή ἄγω , ὁ θυγάτηρ αὐτός Δεῖνα εἰς ὁ πόλις παρέρχομαι , ὁ ὁ ἑορτή ἱστορέω . θεάομαι οὖν αὐτός Συχέμ ὁ ὁ ὁ πόλις βασιλεύς υἱός , φθείρω διά ἁρπαγεύς . ἔπειτα ὁ οὗτος πατήρ δήω ὁ Ἰακώβ συζεύγνυμι ὁ δεινός ὁ Συχέμ · ὁ δέ οὖον κατανεύω . Συμεών δέ καί Λευί ὁ κόρη ὁμομήτριος ἀδελφός , διά ὁ ἑορτή εὐωχέω ὁ ἐν ὁ πόλις καί καρηβαρέω , νύκτωρ παρέρχομαι πούς ἄρσην ἡβηδόν ἀναιρέω καί ὁ βασιλεύς καί ὁ υἱός αὐτός . οὗτος φημί Ἰώσηπος . πιθανός δέ περί οὗτος ὁ βίβλος ἱστορέω ὁ Γένεσις . λέγω γάρ ὅτι Ἐμός ὁ πατήρ Συχέμ ἄξιος συζεύγνυμι ὁ δεινός ὁ υἱός αὐτός Συμεών καί Λευί εἶπον ὡς “ εἰμί περιτέμνω ὁ ἐν ὁ πόλις ἄρσην πᾶς , δίδωμι ὁ ἀδελφή ἐγώ ὁ υἱός σύ , ” καί ὅτι καταδέχομαι ὁ λόγος καί περιτέμνω ἀπάντομαι . κατά δέ ὁ ἐκ ὁ περιτομή τρίτος ἡμέρα πονηρός ὁ περιτέμνω διάκειμαι καί ὀδυνάω διά ὁ φλεγμονή , ἐπιτίθημι αὐτός καί ἀνίημι - λος ἅπας , ἀγνοέω ὁ Ἰακώβ . ὅς χαλεπαίνω διά οὗτος κελεύω θαρσέω ὁ θεός . ἔρχομαι δέ ἐν Βαιθήλ ὁ Ἰακώβ , ὅπου ὁ ὄνειρος θεάομαι , θύω . καί προέρχομαι ὁ Ῥαχήλ ἐκ τοκετός θνῄσκω θάπτω ἐν Ἐφρατᾶ . καί ὁ ἐκ αὐτός παιδίον Βενιαμίν καλέω , διά ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι ὁ μήτηρ ὀδύνη . ἔρχομαι δέ εἰς Χεβρών πόλις ὁ Χαναναῖος , καταλαμβάνω ὁ πατήρ αὐτός Ἰσαάκ ἔτι ζῶ , ὁ δέ Ῥεβέκκα φθάνω θνῄσκω . θνῄσκω δέ μετά βραχύς καί ὁ Ἰσαάκ , καί θάπτω σύν ὁ γυνή ἐν ὁ γονικός μνημεῖον , βιόω ἔτος πέντε καί ὀγδοήκοντα πρός ὁ ἑκατόν . Ἡσαῦ δέ ἄρχω ὁ Ἰδουμαία , καλέω ὁ χώρα ἀπό ἑαυτοῦ . Ἐδώμ γάρ ἐκεῖνος καλέω , ὅτι ἀπό θήρ ποτέ λιμώσσω ἐπανέρχομαι , καί ὁ ἀδελφός εὑρίσκω φακῆ ἑτοιμάζω ἑαυτοῦ πρός τροφή , ἀξιόω δίδωμι αὐτός · ὁ δέ πωλέω ὁ πρεσβεῖον αὐτός ἀναγκάζω ἀντί ὁ Φακῆς . καί παραχωρέω οὗτος μετά Ὅρκος αὐτός διά ὁ λιμός · ὅθεν Ἐδώμ ἐπικαλέω , διά ὁ ξανθότης ὁ Φακῆς · σφόδρα γάρ εἰμί ὁ χροιά τοιοῦτος . Ἐδώμ δέ παρά Ἑβραῖος ὁ ἐρυθρός ὀνομάζω .