joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 3.22
Ἦλθον δὲ τῷ Κύρῳ παρὰ τοῦ Ἰνδοῦ χρήματα , καὶ οἶ ἄγοντες αὐτὰ ἀπήγγελλον αὐτῷ ὅτι ὁ Ἰνδὸς λέγει ὡς “ ἥδομαι , ὦ Κῦρε , ὅτι μοι περὶ ὣν ἐδέου ἐδήλωσας , καὶ βούλομαί σοι ξένος εἶναι , καὶ πέμπω σοι χρήματα , κἂν ἄλλων δέῃ , μεταπέμπου · ἐντέταλται δὲ τοῖς παρ’ ἐμοῦ ποιεῖν ἃ ἂν σὺ κελεύῃς . ὁ δὲ Κῦρος “ κελεύω τοίνυν ” εἶπέ τοὺς μὲν ἄλλους μένοντας ἔνθα κατεσκηνώσατε φυλάττειν τὰ χρήματα , τρεῖς δέ μοι ἐλθόντες ὑμῶν εἰς τοὺς πολεμίους ὡς παρὰ τοῦ Ἰνδοῦ περὶ συμμαχίας , καὶ τὰ ἐκεῖ μαθόντες ὅ , τι ἂν λέγωσί τε καὶ ποιῶσιν ὡς τάχιστα ἀπαγγείλατε ἐμοί τε καὶ τῷ Ἰνδῷ . ” οἱ μὲν δὴ Ἰνδοὶ συσκευασάμενοι τῇ ὑστεραίᾳ ἐπορεύοντο , ὁ δὲ Κῦρος τὰ πρὸς τὸν πόλεμον παρεσκευάζετο μεγαλοπρεπῶς . καὶ γὰρ οἱ Πέρσαι ἱππεῖς ἔκπλεῳ ἤδη ἤσαν εἰς τούς μυρίους , καὶ ἅρματα δρεπανηφόρα εἰς ἑκατόν , καὶ ὁ ’Αβραδάτας ἕτερα κατεσκεύασεν ἑκατόν , καὶ τὰ Μηδικὰ ἅρματα ἕτερα συνέστησαν ἑκατὸν μετασκευασθέντα εἰς τὸν αὐτὸν τρόπον ἐκ τῆς Τρωικῆς καὶ Λιβυκῆς διφρείας · καὶ ἐπὶ τὰς καμήλους δὲ τεταγμένοι ἤσαν δύο ἐφ’ ἑκάστην τοξόται . οὕτω δὲ διατιθεμένων τῷ Κύρῳ τῶν τοῦ πολέμου ἧκον οἱ ’Ινδοὶ ἐκ τῶν πολεμίων καὶ ἔλεγον ὅτι Κροῖσος ἡγεμὼν καὶ στρατηγὸς ᾕρηται , καὶ πολλοὶ μὲν βασιλεῖς , πολλὰ δ’ ἔθνη καὶ Ἕλληνες συμμαχήσειν ἡτοίμασται . ὡς οὖν ταῦτα ἤκουσεν ὁ τοῦ Κύρου στρατός , ἐν φροντίδι ἐγένετο . ὡς δὲ ᾔσθετο ὁ Κῦρος φόβον διαθέοντα ἐν τῇ στρατιᾷ διειλέχθη αὐτοῖς καὶ μετέβαλε πρὸς τὸ εὐθυμό - τερον . εἶτα εἷπε “ δοκεῖ μοι , ὢ ἄνδρες , ἐπ’ αὐτοὺς ἰέναι ὡς τάχιστα . καὶ ἄπαντες συνηγόρευον . Κυαξάρης μὲν οὑν τῶν Μηδῶν ἔχων τὸ τρίτον μέρος κατέμενεν , ἔμενεν , ὡς μηδὲ τὰ οἴκοι ἔρημα εἴη , ὁ δὲ Κῦρος ἐπορεύετο ὡς ἠδύνατο τάχιστα . ὡς δ’ οἱ προιόντες σκοποὶ ἐδόκουν μανθάνειν μετεωριζόμενον καπνὸν ἢ κονιορτὸν καὶ ἀνθρώπους ὁρᾶν χιλὸν καὶ ξύλα λαμβάνοντας , εἴκαζον εἶναί που πλησίον τῶν πολεμίων τὸ στράτευμα , καὶ τῷ Κύρῳ κατήγγελλον . ὁ δὲ ἐκείνους μὲν ἐκέλευσεν ἐπὶ ταῖς σκοπαῖς μένοντας ὅ,τι ἀν’ ὁρῷεν ἀπαγγέλλειν , τάγμα δ’ ἰππέων ἔπεμψεν εἰς τὸ πρόσθεν , ἵνα τινὰς συλλάβοιεν . οἳ καταδραμόντες εἰς τὸ πεδίον συνέλαβον ἀνθρώπους καὶ ἤγαγον . καὶ ἔλεγον οἱ συλληφθέντες ὡς ἐκ τοῦ στρατοπέδου εἶ ἐν . καὶ ὁ Κῦρος ‘‘πόσον ” ἔφη ‘‘ἄπεστιν ἐντεῦθεν τὸ στράτευμα ; ” οἱ δ’ ἔλεγον ὡς δύο παρασάγγας . καὶ προσεπήρετο ‘‘ἡμῶν δὲ λόγος τις ἦν παρ’ αὐτοῖς ; ” “ ναὶ νὴ Δί’ ” ἔφασαν , “ καὶ πολύς γε , ὡς ἐγγὺς ἤδη ἦτε προσιόντες . ” “ τί οὖν;’ ἔφη ὁ Κῦρος , “ καὶ ἔχαιρον ἀκούοντες ἡμᾶς ἰόντας ; ” “ οὐ μὰ Δί’ εἶπον ἐκεῖνοι , ἀλλὰ καὶ μάλα ἠνιῶντο . τίς δὲ ὁ τούτους τάσσων ἐστίν ; ” ὁ Κῦρος εἶπεν . οἱ δέ “ αὐτός τε Κροῖσος ” ἀπεκρίναντο “ καί τις Ἕλλην ἀνὴρ καὶ Μῆδός τις , ὃς ἐλέγετο φυγὰς εἶναι παρ’ ὑμῶν . καὶ ὁ Κῦρος πρὸς τοῦτο “ ἀλλ’ , ὦ Ζεῦ , λαβεῖν μοι γένοιτο αὐτὸν ὡς ἐγὼ βούλομαι . ” τοὺς μὲν οὑν αἰχμαλώτους ἀπάγειν ἐκέλευσεν . οὐ πολὺ δὲ τὸ ἐν μέσῳ καὶ ὁ πεμφθεὶς πάλαι κατάσκοπος , ὁ Ἀράσπας δηλαδή , ἀγγέλλεται προσελαύνων . ὁ μὲν οὑν Κῦρος ὡς ἤκουσεν , ἀναπηδήσας ὑπήντα αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦτο , οἶ δ’ ἄλλοι τῷ πράγματι ἐξεπλήττοντο , ἕως ὁ Εὖρος ἔφη ‘‘ἄνδρες φίλοι , ἥκει ἡμῖν ἀνὴρ ἄριστος , ὃς οὐκ αἰσχροῦ τινος ἡττηθεὶς ᾤχετο ὡς ἐμὲ δεδιώς , ἀλλ’ ὑπ’ ἐμοῦ πεμφθείς , ὅπως μαθὼν τὰ τῶν πολεμίων σαφῶς ἡμῖν ἐξαγγείλειε . δεῖ οὖν πάντας τοῦτον τιμᾶν . ἐπὶ γὰρ τῷ ἡμετέρῳ ἀγαθῷ καὶ ἀτιμίαν ὑπέσχε καὶ ἐκινδύνευσεν . ” ἐντεῦθεν πάντες ἠσπάζοντο τὸν Ἀράσπαν . καὶ ὁ Κῦρος “ διηγοῦ ” ἔφη , Ἀράσπα , ὁπόσα ἑώρακας . ” κἀκεῖνος διηγεῖτο τό τε πλῆθος τῶν πολεμίων καὶ τὸν τόπον τῆς παρατάξεως καὶ τὰ τῶν ἐναντίων βουλεύματα . καὶ ὁ Κῦρος ἀπελθεῖν ἕκαστον ἐκέλευσε καὶ τά τε ὅπλα καὶ τοὺς ἵππους ἑαυτῶν ἐπισκέψασθαι , ἔωθεν δὲ πρὸς πόλεμον ἑτοιμάσασθαι . Τότε μὲν οὖν ἀπῆλθον · τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἐξωπλίξοντο ἕκαστοι , καὶ ὁ ’Αβραδάτας , κλήρῳ λαχὼν ἀντίος τετάχθαι τοῖς Αἰγυπτίοις . ὁπλιζομένῳ δὲ προσῆγεν ἡ Πάνθεια χρυσοῦν κράνος καὶ περιβραχιόνια καὶ ψέλλια περὶ τοὺς καρποὺς τόν χειρῶν καὶ χιτῶνα ποδήρη πορφύρεον καὶ λόφον ὑακινθινοβαφῆ , ἃ αὐτὴ πεποίηκε τῷ ἀνδρί . ὁ δὲ ἰδὼν ἔφη σὺ δήπου , ὧ γύναι , συγκόψασα τὸν σαυτῆς κόσμον τὰ ὅπλα μοι ἐποιήσω ; νὴ Δί’ ἔφη ἡ Πάνθεια σὺ γὰρ ἔμοιγε μέγιστος κόσμος εἶ.’ καὶ ταῦτα λέγουσα ἐν ἔδυε τὸν ἄνδρα τὰ ὅπλα , καὶ λανθάνειν κλαίουσα ἐπειρᾶτο , ἐλείβετο δὲ τὰ δάκρυα κατὰ τόν αὐτῆς παρειῶν . ὡς δὲ ἤδη ἐπὶ τὸ ἄρμα ἀναβῆναι ἡτοίμαστο ὁ ’Αβραδάτας , ἀποχωρῆσαι κελεύσασα τοὺς παρόντας ἡ Πάνθεια εἶπεν ‘‘ὅτι μέν , ὦ Ἀβραδάτα , καὶ τῆς ἑαυτῆς προτιμῶ σε ψυχῆς , οἶμαί σε γινώσκειν · ὅμως οὕτως ἔχουσα πρὸς σέ , ἐπόμνυμι τὴν ἐμὴν καὶ σὴν φιλίαν ἠ’ μὴν βούλεσθαι μετὰ σοῦ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ γενομένου κοινῇ γῆν ἐπιέσασθαι μᾶλλον ἤ ζῆν μετὰ αἰσχυνομένου αἰσχυνομένη . καὶ Εὔρῳ δὲ δοκῶ μεγάλην ἡμᾶς χάριν ὀφείλειν , ὅτι μοι γενομένῃ αἰχμαλώτῳ καὶ ἐξαιρεθείσῃ αὐτῷ οὔτε ὡς δούλῃ ἐχρήσατο οὔτε ὡς ἐλευθέρᾳ ἐν ἀτίμῳ ὀνόματι , διεφύλαξε δέ σοι ὥσπερ ἀδελφοῦ γυναῖκα λαβών . πρὸς δὲ καὶ ὅτε Ἀράσπας ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ ὁ ἐμὲ φυλάσσων , ὑπεσχόμην αὐτῷ , εἰ με ἐάσειε πρὸς σὲ πέμψαι ὥστε σε ἥξειν , πολὺ Ἀράσπου καὶ πιστότερόν σε καὶ ἀμείνονα ἔσεσθαι . ” ἡ μὲν οὖν ταῦτα εἶπεν , ὁ δὲ Ἀβραδάτας ἀγασθεὶς τοῖς λόγοις ἐπηύξατο δός μοι , ὦ Ζεῦ , φανῆναι ἀξίῳ D μὲν Πανθείας ἀνδρί , ἀξίῳ δὲ Κύρου φίλῳ . ταῦτ’ εἰπὼν ἐπὶ τὸ ἄρμα ἀνέβαινεν .
Lemmas: ἔρχομαι δέ ὁ Κῦρος παρά ὁ Ἰνδός χρῆμα , καί οἶς ἄγω αὐτός ἀπαγγέλλω αὐτός ὅτι ὁ Ἰνδός λέγω ὡς “ ἥδομαι , εἰμί Κῦρος , ὅτι ἐγώ περί ἐάν δήω δηλόω , καί βούλομαι σύ ξένος εἰμί , καί πέμπω σύ χρῆμα , κἀν ἄλλος δήω , μεταπέμπω · ἐντέλλω δέ ὁ παρά ἐγώ ποιέω ὁ εἄν σύ κελεύω . ὁ δέ Κῦρος “ κελεύω τοίνυν ” εἶπον ὁ μέν ἄλλος μένω ἔνθα κατασκηνόω φυλάσσω ὁ χρῆμα , τρεῖς δέ ἐγώ ἔρχομαι σύ εἰς ὁ πολέμιος ὡς παρά ὁ Ἰνδός περί συμμαχία , καί ὁ ἐκεῖ μανθάνω ὅς , τίς εἄν λέγω τε καί ποιέω ὡς ταχύς ἀπαγγέλλω ἐγώ τε καί ὁ Ἰνδός . ” ὁ μέν δή Ἰνδός συσκευάζω ὁ ὑστεραῖος πορεύω , ὁ δέ Κῦρος ὁ πρός ὁ πόλεμος παρασκευάζω μεγαλοπρεπής . καί γάρ ὁ Πέρσης ἱππεύς ἔκπλεος ἤδη ἀσάω εἰς ὁ μυρίος , καί ἅρμα δρεπανηφόρος εἰς ἑκατόν , καί ὁ Αβραδάτας ἕτερος κατασκευάζω ἑκατόν , καί ὁ Μηδικός ἅρμα ἕτερος συνίστημι ἑκατόν μετασκευάζω εἰς ὁ αὐτός τρόπος ἐκ ὁ Τρωϊκός καί λιβυκός διφρεία · καί ἐπί ὁ κάμηλος δέ τάσσω ἀσάω δύο ἐπί ἕκαστος τοξότης . οὗτος δέ διατίθημι ὁ Κῦρος ὁ ὁ πόλεμος ἥκω ὁ Ἰνδός ἐκ ὁ πολέμιος καί λέγω ὅτι Κροῖσος ἡγεμών καί στρατηγός αἱρέω , καί πολύς μέν βασιλεύς , πολύς δέ ἔθνος καί Ἕλλην συμμαχέω ἑτοιμάζω . ὡς οὖν οὗτος ἀκούω ὁ ὁ Κῦρος στρατός , ἐν φροντίς γίγνομαι . ὡς δέ αἰσθάνομαι ὁ Κῦρος φόβος διαθέω ἐν ὁ στρατιά διαιλέγω αὐτός καί μεταβάλλω πρός ὁ εύθυμος - τέρος . εἶτα ἕπω “ δοκέω ἐγώ , ὦ ἀνήρ , ἐπί αὐτός εἶμι ὡς ταχύς . καί ἀπάντομαι συναγορεύω . Κυαξάρης μέν ἐν ὁ Μῆδος ἔχω ὁ τρίτος μέρος καταμένω , μένω , ὡς μηδέ ὁ οἴκοι ἐρῆμος εἰμί , ὁ δέ Κῦρος πορεύω ὡς δύναμαι ταχύς . ὡς δέ ὁ πρόειμι1 σκοπός δοκέω μανθάνω μετεωρίζω καπνός ἢ κονιορτός καί ἄνθρωπος ὁράω χιλός καί ξύλον λαμβάνω , εἰκάζω εἰμί ποῦ πλησίος ὁ πολέμιος ὁ στράτευμα , καί ὁ Κῦρος καταγγέλλω . ὁ δέ ἐκεῖνος μέν κελεύω ἐπί ὁ σκοπή μένω ὅστις ἄνω ὁράω ἀπαγγέλλω , τάγμα δέ ἱππεύς πέμπω εἰς ὁ πρόσθεν , ἵνα τις συλλαμβάνω . ἕ κατατρέχω εἰς ὁ πεδίον συλλαμβάνω ἄνθρωπος καί ἄγω . καί λέγω ὁ συλλαμβάνω ὡς ἐκ ὁ στρατόπεδον εἰμί ἐν . καί ὁ Κῦρος ὀπόσος ” φημί ἄπειμι ἐντεῦθεν ὁ στράτευμα ; ” ὁ δέ λέγω ὡς δύο παρασάγγης . καί προσεπαίρω ‘‘ἡμῶν δέ λόγος τις εἰμί παρά αὐτός ; ” “ ναί νή διά ” φημί , “ καί πολύς γε , ὡς ἐγγύς ἤδη εἰμί πρόσειμι . ” “ τίς οὖν φημί ὁ Κῦρος , “ καί χαίρω ἀκούω ἐγώ εἶμι ; ” “ οὖον μά διά εἶπον ἐκεῖνος , ἀλλά καί μάλα ἀνιάω . τίς δέ ὁ οὗτος τάσσω εἰμί ; ” ὁ Κῦρος εἶπον . ὁ δέ “ αὐτός τε Κροῖσος ” ἀποκρίνω “ καί τις Ἕλλην ἀνήρ καί Μῆδος τις , ὅς λέγω φυγάς εἰμί παρά σύ . καί ὁ Κῦρος πρός οὗτος “ ἀλλά , εἰμί Ζεύς , λαμβάνω ἐγώ γίγνομαι αὐτός ὡς ἐγώ βούλομαι . ” ὁ μέν ἐν αἰχμάλωτος ἀπάγω κελεύω . οὖον πολύς δέ ὁ ἐν μέσος καί ὁ πέμπω πάλαι κατάσκοπος , ὁ Ἀράσπας δηλαδή , ἀγγέλλω προσελαύνω . ὁ μέν ἐν Κῦρος ὡς ἀκούω , ἀναπηδάω ὑπαντάω αὐτός καί δεξιόομαι , οἶς δέ ἄλλος ὁ πρᾶγμα ἐκπλήσσω , ἠώς ὁ Εὖρος φημί ἄνδρος φίλος , ἥκω ἐγώ ἀνήρ ἀγαθός , ὅς οὐ αἰσχρός τις ἡσσάομαι οἴχομαι ὡς ἐγώ δείδω , ἀλλά ὑπό ἐγώ πέμπω , ὅπως μανθάνω ὁ ὁ πολέμιος σαφῶς ἐγώ ἐξαγγέλλω . δεῖ οὖν πᾶς οὗτος τιμάω . ἐπί γάρ ὁ ἡμέτερος ἀγαθός καί ἀτιμία ὑπέχω καί κινδυνεύω . ” ἐντεῦθεν πᾶς ἀσπάζομαι ὁ Ἀράσπης . καί ὁ Κῦρος “ διηγέομαι ” φημί , Ἀράσπης , ὁπόσος ὁράω . ” ἐκεῖνος διηγέομαι ὁ τε πλῆθος ὁ πολέμιος καί ὁ τόπος ὁ παράταξις καί ὁ ὁ ἐναντίος βούλευμα . καί ὁ Κῦρος ἀπέρχομαι ἕκαστος κελεύω καί ὁ τε ὅπλον καί ὁ ἵππος ἑαυτοῦ ἐπισκοπέω , εἴωθα δέ πρός πόλεμος ἑτοιμάζω . τότε μέν οὖν ἀπέρχομαι · ὁ δέ ὑστεραῖος ἐξοπλίζω ἕκαστος , καί ὁ Αβραδάτας , κλῆρος λαγχάνω ἀντίος τάσσω ὁ Αἰγύπτιος . ὁπλίζω δέ προσάγω ὁ Πάνθεια χρύσεος κράνος καί περιβραχιόνιος καί ψέλιον περί ὁ καρπός1 ὁ χείρ καί χιτών ποδήρης πορφύρεος καί λόφος ὑακινθινοβαφής , ὁ αὐτός ποιέω ὁ ἀνήρ . ὁ δέ εἶδον φημί σύ δήπου , ἵημι γυνή , συγκόπτω ὁ σεαυτοῦ κόσμος ὁ ὅπλον ἐγώ ποιέω ; νή διά φημί ὁ Πάνθεια σύ γάρ ἐγώ μέγας κόσμος ἵημι καί οὗτος λέγω ἐν δύο ὁ ἀνήρ ὁ ὅπλον , καί λανθάνω καλέω πειράω , λείβω δέ ὁ δάκρυ κατά ὁ αὐτός παρειά . ὡς δέ ἤδη ἐπί ὁ ἄρμα ἀναβαίνω ἑτοιμάζω ὁ Αβραδάτας , ἀποχωρέω κελεύω ὁ πάρειμι ὁ Πάνθεια εἶπον ὅστις μέν , εἰμί Ἀβραδάτας , καί ὁ ἑαυτοῦ προτιμάω σύ Ψυχή , οἴομαι σύ γιγνώσκω · ὅμως οὕτως ἔχω πρός σός , ἐπόμνυμι ὁ ἐμός καί σός φίλιος ἤ μήv βούλομαι μετά σύ ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι κοινός γῆ ἐφέζομαι μᾶλλον ἤ ζῶ μετά αἰσχύνω αἰσχύνω . καί Εὖρος δέ δοκέω μέγας ἐγώ χάρις ὀφείλω , ὅτι ἐγώ γίγνομαι αἰχμάλωτος καί ἐξαιρέω αὐτός οὔτε ὡς δοῦλος χράω οὔτε ὡς ἐλεύθερος ἐν ἄτιμος ὄνομα , διαφυλάσσω δέ σύ ὥσπερ ἀδελφός γυνή λαμβάνω . πρός δέ καί ὅτε Ἀράσπας ἀφίστημι ἀπό αὐτός ὁ ἐγώ φυλάσσω , ὑπισχνέομαι αὐτός , εἰμί ἐγώ ἐάω πρός σύ πέμπω ὥστε σύ ἥκω , πολύς Ἀράσπης καί πιστός σύ καί ἀγαθός εἰμί . ” ὁ μέν οὖν οὗτος εἶπον , ὁ δέ Ἀβραδάτας ἄγαμαι ὁ λόγος ἐπεύχομαι δίδωμι ἐγώ , εἰμί Ζεύς , φαίνω ἄξιος D μέν Πάνθεια ἀνήρ , ἄξιος δέ Κῦρος φίλος . αὐτός εἶπον ἐπί ὁ ἄρμα ἀναβαίνω .