joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 10.27
Ὁ δὲ Καῖσαρ ἦλθε μὲν εἰς τὴν Σικελίαν , χρονίσας δ’ ἐν αὐτῇ διὰ τὸν χειμῶνα , καὶ μαθὼν ὥς τινα τῶν ἐθνῶν τῶν Ῥωμαίοις ὑποκειμένων διὰ τὴν ἀποδημίαν αὐτοῦ ἐπανέστησαν , ἐπανῆλθε καὶ ἐπ’ ἐκείνους παρεσκευάζετο , καὶ τοὺς μὲν δι’ ἑαυτοῦ , τοὺς δὲ δι’ ἑτέρων προσηγάγετο καὶ ὑπέταξεν . εἶτα καὶ ἐπὶ Παννονίους ἐστράτευσ’ ἐν , οἳ νέμονται μὲν πρὸς τῇ Δαλματίᾳ παρ’ αὐτὸν τὸν Ἴστρον ἀπὸ Νωρικοῦ μέχρι τῆς ἐν τῇ Εὐρώπῃ Μυσίας , κακοβίωτοι μὲν ὄντες , ἄτε μὴ γῆς μηδ’ ἀέρων εὖ ἥκοντες , οὐκ οἶνον γεωργοῦντες , οὐκ ἔλαιον , τὰς δὲ κριθὰς καὶ τὰς κέγχρους ἐσθίοντες ὁμοίως καὶ πίνοντες , νομίζονται δ’ οὖν ἀνδρειότατοι . οὓς καί τινες τῶν Ἑλλήνων Παίονας προσηγόρευσαν , τὸ ἀληθὲς ἀγνοήσαντες · πρὸς γὰρ τῇ Ῥοδόπῃ καὶ πρὸς αὐτῇ τῇ Μακεδονίᾳ τὸ τῶν Παιόνων ἔθνος ἐστί , τούτους δὲ Παννονίους καὶ οἶ ἄλλοι καλοῦσι καὶ αὐτοὶ ἑαυτούς . ἐπὶ τούτους ὁ Καῖσαρ τότε στρατεύσας , καὶ διὰ μάχης αὐτοῖς πολλάκις χωρήσας , ὁμολογίᾳ προσηγάγετο ὕστερον . Ἀντώνιος δὲ τὸν Ἀρμένιον τιμωρήσασθαι μηχανώμενος οὐκ ἐνέλιπε πάντα λίθον κινῶν , τὸ τῆς παροιμίας , ἕως αὐτὸν ὑπηγάγετο εἰς τὸ στρατόπεδον εἰσελθεῖν . εἰσελθόντα δὲ κατέσχε καὶ ἐν ἀδέσμῳ εἶχε φρουρᾷ , καὶ περιῆγεν αὐτὸν κατὰ τὰ φρούρια ἔνθα ἐκείνῳ οἶ θησαυροὶ ἐναπέκειντο , σπεύδων αὐτοὺς λαβεῖν . ὡς δ’ οὐδὲν ἤνυεν , οἶ γὰρ Ἀρμένιοι τῶν παίδων αὐτοῦ τὸν πρεσβύτατον βασιλέα ἀνθεί - λοντο τόν Ἀρτάξην , ἔδησεν αὐτὸν ἁλύσεσιν ἀργυραῖς , οἱονεὶ τιμὴν αὐτῷ ταύτην νέμων ὡς βασιλεῖ · καὶ πάσαν τὴν Ἀρμενίαν κατέσχε , τοῦ Αρτάξου πρός τοὺς Πάρθους ἀποχωρήσαντος , ἐπείπερ ἡττᾶτο μαχόμενος . Ἀντώνιος δὲ τὰ μὲν στρατεύματα εἰς Ἀρμενίαν κατέλιπεν , αὐτὸς δ’ ἀνεκομίσθη πρὸς Αἴγυπτον , μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν παίδων ἄγων ἐκεῖ τὸν Ἀρμένιον · καὶ τήν τε λείαν τῇ Κλεοπάτρᾳ ἐχαρίσατο καὶ τὸν Ἀρμένιον μετὰ τῶν οἰκείων περιβαλὼν χρυσέοις δεσμοῖς ἐκείνῃ προσήγαγεν . οἱ δὲ οὔθ’ ἱκέτευσαν αὐτὴν οὔτε μὴν προσεκύνησαν , ἀλλ’ ὀνομαστὶ προσηγόρευσαν . Μετὰ δὲ τοῦτο τὴν Κλεοπάτραν Ἀντώνιος βασιλίδα βασιλέων καλεῖσθαι ἐκέλευσε , καὶ τοῦ Καίσαρος αὐτὴν μὲν γυναῖκα ὠνόμαζε , τὸν δὲ υἱὸν αὐτῆς παῖδα ἐκείνου ὡς ἀληθῶς , ἵνα τὸν Καίσαρα τὸν Ὀκτάβιον ὡς ποιητὸν ἐκείνου παῖδα καὶ μὴ γνήσιον διαβάλῃ , καὶ χώρας αὐτοῖς ἔνειμε . τοῖς δ’ οἰκείοις παισὶ τοῖς ἐκ τῆς Κλεοπάτρας , κεκλημένοις Πτολεμαίῳ καὶ Ἀλεξάνδρῳ , ἑτέρας πολλὰς προσκεκλήρωκε . τοιαῦτα δὲ πράττων ἐπέστελλε τῇ βουλῇ ὅτι τῆς ἀρχῆς τε παύσεται καὶ τὰ πράγματα ἐπ’ αὐτῇ καὶ τῷ δήμῳ ποιήσεται , οὐχ οὕτω φρονῶν , ἀλλ’ ὅπως ταῖς παρ’ αὐτοῦ ἐλπίσιν ἢ ἀναγκάσωσι παρόντα τὸν Καίσαρα καταθέσθαι τὰ ὅπλα ἢ μισήσωσιν ἀπειθήσαντα . Ἄχρι δὲ τοῦ Ἀράξου ἐλθών , ὡς ἐπὶ τοὺς Πάρθους στρατεύων , ἠρκέσθη τῇ πρός τὸν Μῆδον ὁμολογίᾳ . συμμαχήσειν γὰρ ἀλλήλοις συνέθεντο , ὁ μὲν κατὰ τῶν Παρθῶν , ὁ δέ γε κατὰ τοῦ Καίσαρος , καὶ στρατιώτας ἀλλήλοις ἀντέδοσαν . καὶ ὁ μὲν Μῆδος τῆς Ἀρμενίας τῆς νεοκτήτου ἐξ Ἀντωνίου εἰλήφει τινά , Ἀντώνιος δὲ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Ἰωτάπην , ὡς τῷ Ἀλεξάνδρῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ συνοικήσουσαν . καὶ ἐπὶ τούτοις ἐς τὴν Ἰωνίαν καὶ ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ τῶ πολέμῳ τοῦ Καίσαρος ὥρμησεν . ὁ δέ γε Μῆδος συμμαχούμενος τοῖς Ῥωμαίοις ἐπελθόντας αὐτῷ τοὺς Πάρθους καὶ τὸν Ἀρτάξην ἐνίκησε . τοὐ δ’ Ἀντωνίου τοὺς οἰκείους στρατιώτας μετακαλεσαμένου , τοὺς δ’ ἐκείνου κατεσχηκότος , ἀνθήττητο καὶ ἑάλω . καὶ οὕτως ἡ Ἀρμένια μετὰ τῆς Μηδίας ἀπώλετο . Οἱ μέντοι Ῥωμαῖοι τὴν μὲν δημοκρατίαν ἀφῄρηντο , οὐ μὴν καὶ εἰς φανερὰν μοναρχίαν κατώλισθον , ἕως ὅ τε Σέξτος ἀπώλετο καὶ τὰ ἐπαναστάντα ἔθνη δεδούλωτο καὶ ὁ Πάρθος οὐδὲν παρεκίνει . τότε γὰρ φανερῶς ἐπ’ ἀλλήλους ὁ Ἀντώνιος καὶ ὁ Καῖσαρ ἐτράποντο , καὶ ὁ δῆμος ἀκριβῶς ἐδουλώθη . αἰτίαι δὲ τοῦ πολέμου αἵδε σφίσιν ἐσκήπτοντο . Ἀντώνιος μὲν Καίσαρι ἐνεκάλει ὅτι τὴν τοῦ Λεπίδου χώραν καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν τοῦ Σέξτου ἐσφετερίσατο , καὶ τούτων ἀπῄτει τὰ ἡμίση καὶ τῶν στρατιωτῶν οὓς ἐκ τῆς ἀνηκούσης αὐτῷ Ἰταλίας ἐστράτευσεν ὁ δὲ Καῖσαρ ἐγείνω ὅτι τὴν Αἴγυπτον καὶ ἄλλα μὴ λαχὼν εἶχε , καὶ ὅτι τὸν Σέξτον ἀπέκτεινεν , αὐτὸς γὰρ ἑκὼν ἐκείνου φείσασθαι ἔλεγε , καὶ ὅτι τὸν Ἀρμένιον ἀπάτῃ συνειληφὼς ἔδησε κἀκ τούτου Ῥωμαίοις κακοδοξίαν προσέτριψε , καὶ τὰ ἡμίση τῶν λαφύρων καὶ αὐτὸς ἀπῄτει , καὶ τὴν Κλεοπάτραν αὐτῶ καὶ τοὺς παῖδας τοὺς ἐξ αὐτῆς καὶ τὰ δωρηθέντα σφίσι πρὸς πάντας ἐπέφερεν , ἐν τοῖς μάλιστα δ’ ᾐτιᾶτο ὅτι τὸν Καισαρίωνα ἐς τὸ γένος εἰσῆγε τοῦ
Lemmas: ὁ δέ Καῖσαρ ἔρχομαι μέν εἰς ὁ Σικελία , χρονίζω δέ ἐν αὐτός διά ὁ χειμών , καί μανθάνω ὅς τις ὁ ἔθνος ὁ Ῥωμαῖος ὑπόκειμαι διά ὁ ἀποδημία αὐτός ἐπανίστημι , ἐπανέρχομαι καί ἐπί ἐκεῖνος παρασκευάζω , καί ὁ μέν διά ἑαυτοῦ , ὁ δέ διά ἕτερος προσάγω καί ὑποτάσσω . εἶτα καί ἐπί Παννόνιος στρατεύω ἐν , ἕ νέμω μέν πρός ὁ Δαλματία παρά αὐτός ὁ Ἴστρος ἀπό Νωρικόν μέχρι ὁ ἐν ὁ Εὐρώπη Μυσία , κακοβίωτος μέν εἰμί , αὔγ-ασμα μή γῆ μηδέ ἀήρ εὕω ἥκω , οὐ οἶνος γεωργέω , οὐ ἔλαιον , ὁ δέ κριθή καί ὁ κέγχρος ἐσθίω ὁμοίως καί πίνω , νομίζω δέ οὖν ἀνδρεῖος . ὅς καί τις ὁ Ἕλλην Παίων προσαγορεύω , ὁ ἀληθής ἀγνοέω · πρός γάρ ὁ Ῥοδόπη καί πρός αὐτός ὁ Μακεδονία ὁ ὁ Παίων ἔθνος εἰμί , οὗτος δέ Παννόνιος καί οἶς ἄλλος καλέω καί αὐτός ἑαυτοῦ . ἐπί οὗτος ὁ Καῖσαρ τότε στρατεύω , καί διά μάχη αὐτός πολλάκις χωρέω , ὁμολογία προσάγω ὕστερος . Ἀντώνιος δέ ὁ Ἀρμένιος τιμωρέω μηχανάομαι οὐ ἐλλείπω πᾶς λίθος κινέω , ὁ ὁ παροιμία , ἠώς αὐτός ὑπάγω εἰς ὁ στρατόπεδον εἰσέρχομαι . εἰσέρχομαι δέ κατέχω καί ἐν ἄδεσμος ἔχω φρουρά , καί περιάγω αὐτός κατά ὁ φρούριον ἔνθα ἐκεῖνος οἶς θησαυρός ἐναπέκειντο , σπεύδω αὐτός λαμβάνω . ὡς δέ οὐδείς ἀνύω , οἶς γάρ Ἀρμένιος ὁ παῖς αὐτός ὁ πρέσβυς βασιλεύς ἀνθέω - Λόντο ὁ Ἀρτάξης , δήω αὐτός ἅλυσις ἀργύρεος , οἱονεί τιμή αὐτός οὗτος νέμω ὡς βασιλεύς · καί πᾶς ὁ Ἀρμένιος κατέχω , ὁ Αρτάξου πρός ὁ Πάρθος ἀποχωρέω , ἐπεί ἡσσάομαι μάχομαι . Ἀντώνιος δέ ὁ μέν στράτευμα εἰς Ἀρμένιος καταλείπω , αὐτός δέ ἀνακομίζω πρός Αἴγυπτος , μετά ὁ γυνή καί ὁ παῖς ἄγω ἐκεῖ ὁ Ἀρμένιος · καί ὁ τε λεῖος ὁ Κλεοπάτρα χαρίζομαι καί ὁ Ἀρμένιος μετά ὁ οἰκέω περιβάλλω χρύσεος δεσμός ἐκεῖνος προσάγω . ὁ δέ οὔτε ἱκετεύω αὐτός οὔτε μήv προσκυνέω , ἀλλά ὀνομαστί προσαγορεύω . μετά δέ οὗτος ὁ Κλεοπάτρα Ἀντώνιος βασιλίς βασιλεύς καλέω κελεύω , καί ὁ Καῖσαρ αὐτός μέν γυνή ὀνομάζω , ὁ δέ υἱός αὐτός παῖς ἐκεῖνος ὡς ἀληθής , ἵνα ὁ Καῖσαρ ὁ Ὀκτάβιος ὡς ποιητός ἐκεῖνος παῖς καί μή γνήσιος διαβάλλω , καί χώρα αὐτός νέμω . ὁ δέ οἰκέω παῖς ὁ ἐκ ὁ Κλεοπάτρα , καλέω Πτολεμαῖος καί Ἀλέξανδρος , ἕτερος πολύς προσκληρόομαι . τοιοῦτος δέ πράσσω ἐπιστέλλω ὁ βουλή ὅτι ὁ ἀρχή τε παύω καί ὁ πρᾶγμα ἐπί αὐτός καί ὁ δῆμος ποιέω , οὐ οὗτος φρονέω , ἀλλά ὅπως ὁ παρά αὐτός ἐλπίς ἢ ἀναγκάζω πάρειμι ὁ Καῖσαρ κατατίθημι ὁ ὅπλον ἢ μισέω ἀπειθέω . ἄχρι δέ ὁ Ἀράξης ἔρχομαι , ὡς ἐπί ὁ Πάρθος στρατεύω , ἀρκέω ὁ πρός ὁ Μῆδος ὁμολογία . συμμαχέω γάρ ἀλλήλων συντίθημι , ὁ μέν κατά ὁ Παρθών , ὁ δέ γε κατά ὁ Καῖσαρ , καί στρατιώτης ἀλλήλων ἀντιδίδωμι . καί ὁ μέν Μῆδος ὁ Ἀρμένιος ὁ νεόκτητος ἐκ Ἀντώνιος λαμβάνω τις , Ἀντώνιος δέ ὁ θυγάτηρ αὐτός Ἰωτάπη , ὡς ὁ Ἀλέξανδρος ὁ υἱός αὐτός συνοικέω . καί ἐπί οὗτος εἰς ὁ Ἰωνία καί εἰς ὁ Ἑλλάς ἐπί ὁ πόλεμος ὁ Καῖσαρ ὁρμάω . ὁ δέ γε Μῆδος συμμαχέω ὁ Ῥωμαῖος ἐπέρχομαι αὐτός ὁ Πάρθος καί ὁ Ἀρτάξης νικάω . ὁ δέ Ἀντώνιος ὁ οἰκεῖος στρατιώτης μετακαλέω , ὁ δέ ἐκεῖνος κατέχω , ἀνθίστημι καί ἁλίσκομαι . καί οὕτως ὁ Ἀρμένιος μετά ὁ Μηδία ἀπόλλυμι . ὁ μέντοι Ῥωμαῖος ὁ μέν δημοκρατία ἀφαιρέω , οὖον μήv καί εἰς φανερός μοναρχία κατολισθάνω , ἠώς ὅς τε Σέξτος ἀπόλλυμι καί ὁ ἐπανίστημι ἔθνος δουλόω καί ὁ Πάρθος οὐδείς παρακινέω . τότε γάρ φανερῶς ἐπί ἀλλήλων ὁ Ἀντώνιος καί ὁ Καῖσαρ τρέπω , καί ὁ δῆμος ἀκριβῶς δουλόω . αἰτία δέ ὁ πόλεμος ὅδε σφεῖς σκήπτω . Ἀντώνιος μέν Καῖσαρ ἐγκαλέω ὅτι ὁ ὁ Λέπιδος χώρα καί ὁ δύναμις καί ὁ ὁ Σέξτος σφετερίζω , καί οὗτος ἀπαιτέω ὁ ἥμισυς καί ὁ στρατιώτης ὅς ἐκ ὁ ἀνήκω αὐτός Ἰταλία στρατεύω ὁ δέ Καῖσαρ γείνομαι ὅτι ὁ Αἴγυπτος καί ἄλλος μή λαγχάνω ἔχω , καί ὅτι ὁ Σέξτος ἀποκτείνω , αὐτός γάρ ἑκών ἐκεῖνος φείδομαι λέγω , καί ὅτι ὁ Ἀρμένιος ἀπάτη συλλαμβάνω δήω ἐκ οὗτος Ῥωμαῖος κακοδοξία προστρίβω , καί ὁ ἥμισυς ὁ λάφυρα καί αὐτός ἀπαιτέω , καί ὁ Κλεοπάτρα αὐτός καί ὁ παῖς ὁ ἐκ αὐτός καί ὁ δωρέω ὅς πρός πᾶς ἐπιφέρω , ἐν ὁ μάλιστα δέ αἰτιάομαι ὅτι ὁ Καισαρίων εἰς ὁ γένος εἰσάγω ὁ