joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 1.31
Ο δὲ Δαβὶδ ἐκεῖθεν ἀπέδρα καὶ τῷ Ἰωνάθαν τὴν κατ’ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς μεμήνυκεν ἐπιχείρησιν ὁ δὲ ἠπίστει . ἠξίου δὲ ὁ Δαβὶδ αὐτὸν ἀπόπειραν ποιήσασθαι τῆς γνώμης τῆς πατρικῆς καὶ ταύτην δηλῶσαι αὐτῷ ἔξω προσμενοῦντι τῆς πόλεως . προσαγα - ’γὼν οὖν λόγους ὁ Ἰωνάθαν τῷ πατρὶ περὶ τοῦ Δαβίδ , καὶ τὴν πατρικὴν προαίρεσιν ἐγνωκὼς διψῶσαν τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρός , ἀπαγγέλλει πάντα αὐτῷ λάθρᾳ δι’ ἑαυτοῦ , καὶ σώζειν προτρέπεται ἑαυτόν . καὶ ὥρκισε τὸν Δαβὶδ μεμνῆσθαι αὐτοῦ , κἂν τύχῃ θανών , ἐνδείξασθαί τι χρηστὸν εἰς τοὺς ἐξ αὐτοῦ . ταῦτ’ εἰπὼν Ἰωνάθαν ὑπέστρεψε , Δαβὶδ δὲ φεύγων εἰς Ναβὰ παραγίνεται πρὸς Ἀβιμέλεχ τὸν ἀρχιερέα . ὁ δὲ πῶς μόνος ἥκει διεπυνθάνετο . κἀκεῖνος ἐντετάλθαι τι αὐτῷ παρὰ τοῦ βασιλέως εἶπεν ἀπόρρητον , “ καὶ ἵνα μή τις γνῷ περὶ τούτου , μεμόνωμαι · ἐνταῦθα δέ μοι συνελθεῖν τοῖς παιδαρίοις ἐπέταξε . ταῦτα εἰπὼν ἄρτους ᾔτησε . καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μὴ ἔχειν εἶπεν ἄλλους ἣ τοὺς ἁγίους , καί “ εἰ ἀπὸ γυναικὸς ἐφυλάξασθε , λάβετε τούτους καὶ φάγετε . ” ὁ δὲ καὶ ῥομφαίαν αὐτῷ δοθῆναι ἐζήτησε . μὴ ἔχειν μέντοι ὁ ἀρχιερεὺς ὅπλον ἕτερον ἀπεκρίνατο ἑέ μὴ τὴν ῥομφαίαν τοῦ Γολιάθ , ἣν αὐτὸς ἀνέθετο τῷ θεῷ . καὶ ταῦτα λαβὼν ὁ Δαβὶδ εἰς Γὲθ ἀπελήλυθε πρὸς βασιλέα τῶν ἀλλοφύλων Ἀγχούς . καὶ γνωσθεὶς ὅστις εἴη καὶ φοβηθείς , μανίαν ὑπεκρίθη καὶ ὡς ἔκφρων ἐπορεύετό τε καὶ ἔπραττεν . οὕτω δ’ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων διασωθεὶς εἰς τὴν Ἰούδα φυλὴν παραγίνεται , καὶ κρύπτεται εἰς τὸ σπήλαιον Ὀδολάμ . ἔνθα οἶ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ συγγενεῖς προσῆλθον αὐτῷ · εἶτα καὶ ἄλλοι ἐκεῖ συνερρύησαν , ὡς γενέσθαι πάντας περὶ τετρακοσίους . ἄπεισι δ’ ἐκεῖθεν εἰς Μωαβίτας , καὶ παρακαλεῖ τὸν βασιλέα Μωὰβ παροικῆσαι παρ’ αὐτῷ τοὺς γονεῖς αὐτοῦ ἕως ἂν εἴς τι τέλος ἥξει τὰ κατ’ αὐτόν . ὁ δὲ πείθεται καὶ προσδέχεται τὸν Ἰεσσαὶ καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ . καὶ ὁ Δαβὶδ εἰς τὴν γῆν ἐπορεύθη Ἰούδα , τοῦτο Γὰδ τοῦ προφήτου κελεύσαντος . ὁ Σαοὺλ δὲ μαθὼν ὅτι πλῆθος ἤθροισται πρὸς Δαβίδ , συγκαλεσάμενος τοὺς φίλους ὠνείδιζεν αὐτοὺς ὡς ἐκείνῳ προστιθεμένους . δοῦλος δέ τις Σαοὺλ Σύρος τὸ γένος , Δωὴκ ὄνομα , παρατυχὼν ὅτε τοὺς ἄρτους ὁ ἀρχιερεὺς ἔδωκε τῷ Δαβὶδ καὶ τὴν ῥομφαίαν τοῦ Γολιάθ , παρεστηκὼς τότε αὐτῷ , ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ ὡς εἶδε τὸν Δαβὶδ παραγενόμενον πρὸς τὸν ἀρχιερέα καὶ ἐρωτῶντα δι᾿ αὐτοῦ τὸν θεὸν καὶ ἐπισι - τισμὸν λαβόντα καὶ τὴν ῥομφαίαν . μεταπεμψάμενος δὲ τὸν ἀρχιερέα ὁ βασιλεὺς ἐπενεκάλει αὐτῷ συνωμοσίαν μετὰ Δαβίδ . καὶ προσέταξε τοῖς παρεστηκόσιν αὐτῷ ὁπλἱταις κτεῖναι τὸν ἀρχιερέα καὶ πᾶσαν τὴν γενεὰν αὐτοῦ · εὐλαβηθέντων δ᾿ ἐκείνων ἐπενεγκεῖν χεῖρα τοῖς τῷ θεῷ ἱερωμένοις , τῷ Δωὴκ ἐπιτάσσει τοὺς φόνους . καὶ ὃς ἀπέκτεινεν ἅπαντας τρια - κοσίους ὄντας καὶ πέντε , καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐπάταξεν , ἡβηδὸν ἅπαντας ἀνελών , οὐ γυναικῶν , οὐ νηπίων , οὐχ ἑτέρας ἡλικίας φεισάμενος . εἷς δὲ μόνος υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως διέδρα τὸν θάνατον Ἀβιάθαρ καλούμενος , ὃς φυγὼν πρὸς Δαβὶδ ἀπήγγειλε τὰ γενόμενα . Τῶν δὲ ἀλλοφύλων ἐμβεβληκότων εἰς Εεϊλὰ καὶ τὴν χώραν ληιζομένων , ὁ Δαβὶδ κελεύσαντος τοῦ θεοῦ ἐπῆλθεν αὐτοῖς μετὰ τῶν τετρακοσίων , καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς καὶ τὴν λείαν ἅπασαν ἐπανήγαγεν . Σαοὺλ δὲ στέλλει πλῆθος στρατιωτῶν αὐτὸν ἐκεῖ ἀναιρήσοντας . ὁ δὲ ἀπῆλθεν ἐκ Κεϊλὰ εἰς τὴν ἔρημον . καὶ Σαοὺλ οὐκ ἐπαύετο ζητῶν θανατῶσαι αὐτόν . Ἰωνάθαν δὲ ἥκει παρὰ τὸν Δαβὶδ καὶ παρε - θάρρυνεν αὐτὸν καὶ παρεκάλει ἐλπίδας ἔχειν χρηστάς . ἐπεὶ δὲ Δαβὶδ ἐπὶ τὴν πέτραν κατέφυγε τὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ Μαάν , καὶ ὁ Σαοὺλ ἐπῆλθε μετὰ πλή - θους πολλοῦ , ἐκινδύνευε ληφθῆναι Δαβίδ , εἰ μὴ ἄγγελος ἧκε τῷ Σαοὺλ ὡς ἀλλόφυλοι τῇ χώρᾳ ἐπέθεντο · καταλιπὼν γὰρ τὸν Δαβὶδ ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἐξώρμησεν . εἶτα ἀπηγγέλη αὐτῷ ὡς ἐν τῇ ἐρήμῳ Γαδδὶ αὐλίζεται ὁ Δαβίδ , καὶ τρισχιλίους λαβὼν ἐπορεύετο . ἀπιὼν δὲ ὑπὸ τῆς γαστρὸς ἠνωχλήθη . καὶ ἢν τι σπήλαιον ἐκεῖ , ἐν ᾧ Δαβὶδ καὶ οἶ μετ’ αὐτοῦ ἐνδότερον κατεκρύπτοντο · τοῦτο εἰσέδυ Σαοὺλ εἰς ἀπόπατον . καὶ Δαβὶδ ἠρεθίζετο παρὰ τῶν μετ’ αὐτοῦ κτεῖναι Σαούλ . ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη , ἀλλὰ τὸ πτερύγιον τῆς διπλοίδος αὐτοῦ λάθρᾳ ἐκτεμὼν ἔλαβε . καὶ ἐξελθόντος τοῦ βασιλέως προελήλυθεν ὁ Δαβὶδ καὶ ἐβόησεν ὀπίσω Σαούλ . καὶ ὁ βασιλεὺς ἀπεῖδε πρὸς τὴν φωνήν . καὶ προσεκύνησε Δαβὶδ καὶ εἶπε μὴ πίστευε ταῖς διαβολαῖς . ἰδοὺ παρέδωκέ σε κύριος εἰς τὰς χεῖράς μου · ὅτε γὰρ ἐν τῷ σπηλαίῳ τὸ τῆς διπλοί·δος σου πτερύγιον ἀπέτεμον , ῥᾷον ἦν μοι καὶ ἀνελεῖν σε . ” καὶ ἅμα τὸ τμῆμα αὐτῷ ὑπεδείκνυε καί δικάσαι κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ ” ἐξεβόησε . καὶ Σαοὺλ πρὸς ταῦτα κατανυγεὶς ἦρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ κλαύσας ἔφη τῷ Δαβίδ “ δίκαιος σύ · ἐγὼ μὲν γὰρ αἴτιός σοι κακῶν , σὺ δέ μοι ἀνταπέδωκας ἀγαθά . ὅθεν πείθομαι ὅτι βασιλέα σε Ἰσραὴλ τηρεῖ ὁ θεός . δὸς δή μοι πίστεις ὡς οὐκ ἐξολοθρεύσεις τὸν οἶκόν μου , ἀλλὰ διατηρήσεις τὸ γένος μου . καὶ ὤμοσε Δαβὶδ τῷ Σαούλ , καὶ ἀπῆλθον ἀπ’ ἀλλήλων .
Lemmas: ὁ δέ Δαυίδ ἐκεῖθεν ἀποδιδράσκω καί ὁ Ἰωνάθαν ὁ κατά αὐτός ὁ πατήρ μηνύω ἐπιχείρησις ὁ δέ ἀπιστέω . ἀξιόω δέ ὁ Δαυίδ αὐτός ἀπόπειρα ποιέω ὁ γνώμη ὁ πατρικός καί οὗτος δηλόω αὐτός ἔξω προσμένω ὁ πόλις . προσάγω - γώς οὖν λόγος ὁ Ἰωνάθαν ὁ πατήρ περί ὁ Δαβίδ , καί ὁ πατρικός προαίρεσις γιγνώσκω διψάω ὁ θάνατος ὁ ἀνήρ , ἀπαγγέλλω πᾶς αὐτός λάθρῃ διά ἑαυτοῦ , καί σῴζω προτρέπω ἑαυτοῦ . καί ὁρκίζω ὁ Δαυίδ μιμνήσκω αὐτός , κἀν τυγχάνω θνῄσκω , ἐνδείκνυμι τίς χρηστός εἰς ὁ ἐκ αὐτός . αὐτός εἶπον Ἰωνάθαν ὑποστρέφω , Δαυίδ δέ φεύγω εἰς νάβα παραγίγνομαι πρός Ἀβιμέλεχ ὁ ἀρχιερεύς . ὁ δέ πῶς μόνος ἥκω διαπυνθάνομαι . ἐκεῖνος ἐντέλλω τίς αὐτός παρά ὁ βασιλεύς εἶπον ἀπόρρητος , “ καί ἵνα μή τις γιγνώσκω περί οὗτος , μονόω · ἐνταῦθα δέ ἐγώ συνέρχομαι ὁ παιδάριον ἐπιτάσσω . οὗτος εἶπον ἄρτος αἰτέω . καί ὁ ἀρχιερεύς μή ἔχω εἶπον ἄλλος ὅς ὁ ἅγιος , καί “ εἰμί ἀπό γυνή φυλάσσω , λαμβάνω οὗτος καί ἐσθίω . ” ὁ δέ καί ῥομφαία αὐτός δίδωμι ζητέω . μή ἔχω μέντοι ὁ ἀρχιερεύς ὅπλον ἕτερος ἀποκρίνω ἐγώ μή ὁ ῥομφαία ὁ Γολιάθ , ὅς αὐτός ἀνατίθημι ὁ θεός . καί οὗτος λαμβάνω ὁ Δαυίδ εἰς Γέθ ἀπέρχομαι πρός βασιλεύς ὁ ἀλλόφυλος άγχος . καί γιγνώσκω ὅστις εἰμί καί φοβέω , μανία ὑποκρίνομαι καί ὡς ἔκφρων πορεύω τε καί πράσσω . οὗτος δέ ἐκ ὁ ἀλλόφυλος διασῴζω εἰς ὁ Ἰούδας φυλή παραγίγνομαι , καί κρύπτω εἰς ὁ σπήλαιον Ὀδολάμ . ἔνθα οἶς ἀδελφός αὐτός καί ὁ συγγενής προσέρχομαι αὐτός · εἶτα καί ἄλλος ἐκεῖ συρρέω , ὡς γίγνομαι πᾶς περί τετρακόσιοι . ἄπειμι δέ ἐκεῖθεν εἰς Μωαβίτης , καί παρακαλέω ὁ βασιλεύς Μωάβ παροικέω παρά αὐτός ὁ γονεύς αὐτός ἠώς εἄν εἰς τίς τέλος ἥκω ὁ κατά αὐτός . ὁ δέ πείθω καί προσδέχομαι ὁ Ἰεσσαί καί ὁ οἶκος αὐτός . καί ὁ Δαυίδ εἰς ὁ γῆ πορεύω Ἰούδας , οὗτος Γάδ ὁ προφήτης κελεύω . ὁ Σαῦλος δέ μανθάνω ὅτι πλῆθος ἀθροίζω πρός Δαβίδ , συγκαλέω ὁ φίλος ὀνειδίζω αὐτός ὡς ἐκεῖνος προστίθημι . δοῦλος δέ τις Σαῦλος Σύρος ὁ γένος , Δωήκ ὄνομα , παρατυγχάνω ὅτε ὁ ἄρτος ὁ ἀρχιερεύς δίδωμι ὁ Δαυίδ καί ὁ ῥομφαία ὁ Γολιάθ , παρίστημι τότε αὐτός , ἀπαγγέλλω ὁ βασιλεύς ὡς ὁράω ὁ Δαυίδ παραγίγνομαι πρός ὁ ἀρχιερεύς καί ἐρωτάω διά αὐτός ὁ θεός καί ἐπισι - τισμὸν λαμβάνω καί ὁ ῥομφαία . μεταπέμπω δέ ὁ ἀρχιερεύς ὁ βασιλεύς ἐπιφέρω αὐτός συνωμοσία μετά Δαβίδ . καί προστάσσω ὁ παρίστημι αὐτός ὁπλίτης κτείνω ὁ ἀρχιερεύς καί πᾶς ὁ γενεά αὐτός · εὐλαβέομαι δέ ἐκεῖνος ἐπιφέρω χείρ ὁ ὁ θεός ἱεράομαι , ὁ Δωήκ ἐπιτάσσω ὁ φόνος . καί ὅς ἀποκτείνω ἅπας τρεῖς - κόσιος εἰμί καί πέντε , καί ὁ πόλις αὐτός πατάσσω , ἡβηδόν ἅπας ἀναιρέω , οὖον γυνή , οὖον νήπιος , οὐ ἕτερος ἡλικία φείδομαι . εἷς δέ μόνος υἱός ὁ ἀρχιερεύς διαδιδράσκω ὁ θάνατος Ἀβιάθαρ καλέω , ὅς φεύγω πρός Δαυίδ ἀπαγγέλλω ὁ γίγνομαι . ὁ δέ ἀλλόφυλος ἐμβάλλω εἰς εἵλη καί ὁ χώρα ληΐζομαι , ὁ Δαυίδ κελεύω ὁ θεός ἐπέρχομαι αὐτός μετά ὁ τετρακόσιοι , καί πατάσσω αὐτός καί ὁ λεῖος ἅπας ἐπανάγω . Σαῦλος δέ στέλλω πλῆθος στρατιώτης αὐτός ἐκεῖ ἀναιρέω . ὁ δέ ἀπέρχομαι ἐκ Κεϊλά εἰς ὁ ἐρῆμος . καί Σαῦλος οὐ παύω ζητέω θανατόω αὐτός . Ἰωνάθαν δέ ἥκω παρά ὁ Δαυίδ καί πάρος - θαρσύνω αὐτός καί παρακαλέω ἐλπίς ἔχω χρηστός . ἐπεί δέ Δαυίδ ἐπί ὁ πέτρα καταφεύγω ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος μάν , καί ὁ Σαῦλος ἐπέρχομαι μετά Πλῆ - Θοῦς πολύς , κινδυνεύω λαμβάνω Δαβίδ , εἰμί μή ἄγγελος ἵημι ὁ Σαῦλος ὡς ἀλλόφυλος ὁ χώρα ἐπιτίθημι · καταλείπω γάρ ὁ Δαυίδ ἐπί ὁ πολέμιος ἐξορμάω . εἶτα ἀπαγγέλλω αὐτός ὡς ἐν ὁ ἐρῆμος Γαδδί αὐλίζομαι ὁ Δαβίδ , καί τρισχίλιοι λαμβάνω πορεύω . ἀπέρχομαι δέ ὑπό ὁ γαστήρ ἀνοχλέω . καί εἄν τίς σπήλαιον ἐκεῖ , ἐν ὅς Δαυίδ καί οἶς μετά αὐτός ἔνδος κατακρύπτω · οὗτος εἰσδύνω Σαῦλος εἰς ἀπόπατος . καί Δαυίδ ἐρεθίζω παρά ὁ μετά αὐτός κτείνω Σαῦλος . ὁ δέ οὐ πείθω , ἀλλά ὁ πτερύγιον ὁ διπλός αὐτός λάθρῃ ἐκτέμνω λαμβάνω . καί ἐξέρχομαι ὁ βασιλεύς προέρχομαι ὁ Δαυίδ καί βοάω ὀπίσω Σαῦλος . καί ὁ βασιλεύς ἀφοράω πρός ὁ φωνή . καί προσκυνέω Δαυίδ καί εἶπον μή πιστεύω ὁ διαβολή . ἰδού παραδίδωμι σύ κύριος εἰς ὁ χείρ ἐγώ · ὅτε γάρ ἐν ὁ σπήλαιον ὁ ὁ διπλοί·δος σύ πτερύγιον ἀποτέμνω , ῥᾳδίως εἰμί ἐγώ καί ἀναιρέω σύ . ” καί ἅμα ὁ τμῆμα αὐτός ὑποδείκνυμι καί δικάζω κύριος ἀνά μέσος ἐγώ καί σύ ” ἐκβοάω . καί Σαῦλος πρός οὗτος κατανύσσομαι ἀείρω ὁ φωνή αὐτός καί καλέω φημί ὁ Δαβίδ “ δίκαιος σῦς · ἐγώ μέν γάρ αἴτιος σύ κακός , σύ δέ ἐγώ ἀνταποδίδωμι ἀγαθός . ὅθεν πείθω ὅτι βασιλεύς σύ Ἰσραήλ τηρέω ὁ θεός . δίδωμι δή ἐγώ πίστις ὡς οὐ ἐξολοθρεύω ὁ οἶκος ἐγώ , ἀλλά διατήρησις ὁ γένος ἐγώ . καί ὄμνυμι Δαυίδ ὁ Σαῦλος , καί ἀπέρχομαι ἀπό ἀλλήλων .