joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 14.21
Καὶ ἠρεμία πολέμων ἐγένετο καὶ κατὰ τὴν ἑῴαν λῆξιν καὶ κατὰ τὴν ἑσπέριον . θανόντος δὲ τοῦ πατριάρ - χοῦ Ἰωάννου προκεχείριστο Κωνσταντῖνος , καὶ μετὰ δύο ἔτη ἐξέλιπε , καὶ ἀνάγεται εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν τοῦτον θρόνον Θεόδωρος . ὅς μετὰ δύο ἐνιαυτοὺς ἐκβληθεὶς διάδοχον ἔσχε Γεώργιον . ὀρθόδοξος δὲ ὄν ὁ Κωνσταντῖνος ἐσπούδασεν ἑνῶσαι τὰς ἐκκλησίας διεσχισμένας διὰ τὴν τῶν Μονοθελητῶν αἵρεσιν ἀπὸ τῶν χρόνων τῆς βασιλείας Ἡρακλείου τοῦ προπάππου αὐτοῦ . διὸ καὶ σύνοδον οἰκουμενικὴ ’ν ἀθροισθῆναι κελεύει ἐν Κωνσταντινουπόλει , ἧς ἡγοῦντο τοῦ μὲν πάπα Ῥώμης Ἀγάθωνος τοποτηρηταί , Γεώργιος δὲ Κωνσταντινουπόλεως καὶ Θεοφάνης Ἀντιοχείας . Ἀλεξανδρείας γὰρ οὐκ ἦν πατριάρχης οὐδ’ Ἱεροσολύμων , ὅτι ὑπὸ τοὺς Σαρακηνοὺς αἱ πόλεις αὗται ἐτύγχανον . ἕκτη δὲ οὖ σὰ ἡ σύνοδος αὕτη ἐκύρωσε δύο θελήσεις καὶ δύο ἐνεργείας ἐπὶ τοῦ σωτῆρος Χριστοῦ καὶ λέγεσθαι καὶ πιστεύεσθαι , παρουσιάζοντος καὶ τοῦ αὐτοκράτορος , ἀναθεματισθέντων τῶν τὴν μίαν φρονούντων θέλησιν καὶ ἐνέργειαν Θεοδώρου τοῦ τῆς Φαρᾶν ἐπισκόπου , Κύρου Ἀλεξανδρείας , Σεργίου , Πυρροῦ , Παύλου καὶ Πέτρου Κωνσταντινουπόλεως , Μακαρίου Ἀντιοχείας καὶ Στεφάνου τοῦ φοιτητοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ χρονίου τὴν κακίαν καὶ νηπιόφρονος γέροντος . τὸ δὲ τῶν Βουλγάρων ἔθνος εἰς τὰς Ῥωμαϊκὰς χώρας τὰς πέραν τοῦ Ἴστρου γενόμενον ταύταις ἀκρατῶς ἐλυμαίνετο . ἐκστρατεύει τοίνυν κατ’ αὐτῶν ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος κατὰ γῆν τε καὶ κατὰ θάλασσαν , στόλον πολὺν ἐκ τῆς θαλάσσης εἰσαγαγὼν εἰς τὸν Δάνουβιν . οἱ δὲ βάρβαροι τὴν τῶν Ῥωμαίων ἴδόντες παρασκευὴν ἐδειλίασαν , καὶ εἰς ὀχύρωμά τι ποταμοῖς στεφανούμενον καὶ τενάγεσι κατακλείσαντες ἑαυτοὺς ἠρέμουν · ἀλλ’ οὐδ’ ἡ Ῥωμαϊκὴ στρατιὰ τούτοις προσέβαλεν . ἐφ’ ἡμέραις οὖν τισιν οὕτω διατιθεμένων τῶν ἐναντίων ἀμφοῖν , μαλακίαν οἱ βάρβαροι τῶν Ῥωμαίων κατέγνων . ἐπισυμβέβηκε δὲ καί τι ὃ θάρσος ἐκείνοις ἐνῆκε τῆς προτέρας δειλίας ἀντίθετον . ὁ γὰρ βασιλεὺς ἐκ ποδαλγίας νοσήσας καὶ δριμυτέραις ἀλγηδόσι βαλλόμενος , λουτροῖς χρησόμενος σὺν πέντε δρόμωσι μετὰ τῆς θεραπείας εἰς Μεσημβρίαν , χώρα δ’ ὑπὸ Ῥωμαίους τελοῦσα αὕτη ἐστί , τὸν ἔκπλουν πεποίητο , τὴν στρατιὰν καὶ τοὺς στρατάρχας ἐκεῖσε καταλιπὼν καὶ ἐπισκήψας πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀκροβολίζεσθαι , ἔν’ οὕτως αὐτοὺς εἰς πόλεμον ἐπισπάσωνται . φήμης δὲ γενομένης εἰς τὸ στρατόπεδον φόβῳ τῶν πολεμίων διαδιδράσκειν τὸν αὐτοκράτορα , αἰσχρῶς ἅπαντες μηδενὸς διώκοντος ἔφευγον . τοῦτο τοῖς Βουλγάροις ἀπροσδοκήτως γενόμενον μένος ἐνέπνευσε καὶ παρέθηξεν εἰς ἀλκήν , καὶ ὀπίσω διώκοντες πολλοὺς μὲν ἀνῄρουν , οὐ μείους δ’ ἐζώγρησαν , καὶ Ἴστρον περαιωθέντες ἐν τῇ Ῥωμαίων ἐπήξαντο τὰς σκηνάς , καὶ οὐ διέλιπον ἐξ ἐκείνου τὴν ὑπὸ Ῥωμαίους ἅπασαν ληιζόμενοι . ὅθεν βιασθεὶς ὁ κρατῶν σπονδὰς ἔθετο πρὸς αὐτοὺς ἐπὶ συνθήκαις τοῦ δασμὸν αὐτοῖς καταβάλλειν ἐτήσιον , εἰς αἰσχύνην τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς . καὶ ἦν οὕτω πάντοθεν εἰρηνεύοντα τοῖς Ῥωμαίοις τὰ πράγματα , ἕως τῆς τελευτῆς τοῦδε τοῦ αὐτοκράτορος . ἐτελεύτησε δ’ ἐπὶ διαδόχῳ τῷ υἱῷ Ἰουστινιανῷ , βασιλεύσας ἐνιαυτοὺς ἑπτακαίδεκα .
Lemmas: καί ἠρεμία Πολέμων γίγνομαι καί κατά ὁ ἑῷος λῆξις καί κατά ὁ ἑσπέριος . θνῄσκω δέ ὁ πατριάρ - χόω Ἰωάννης προχειρίζω Κωνσταντῖνος , καί μετά δύο ἔτος ἐκλείπω , καί ἀνάγω εἰς ὁ ἀρχιερατικός οὗτος θρόνος Θεόδωρος . ὅς μετά δύο ἐνιαυτός ἐκβάλλω διάδοχος ἔχω Γεώργιος . ὀρθόδοξος δέ εἰμί ὁ Κωνσταντῖνος σπουδάζω ἑνόω ὁ ἐκκλησία διασχίζω διά ὁ ὁ μονοθελήτης αἵρεσις ἀπό ὁ χρόνος ὁ βασίλεια Ἡράκλειος ὁ πρόπαππος αὐτός . διό καί σύνοδος οἰκουμενικός ἐν ἀθροίζω κελεύω ἐν Κωνσταντινούπολις , ὅς ἡγέομαι ὁ μέν πάππας Ῥώμη Ἀγάθων τοποτηρητής , Γεώργιος δέ Κωνσταντινούπολις καί Θεοφάνης Ἀντιόχεια . Ἀλεξάνδρεια γάρ οὐ εἰμί πατριάρχης οὐδέ Ἱερουσαλήμ , ὅτι ὑπό ὁ Σαρακηνός ὁ πόλις οὗτος τυγχάνω . ἕκτος δέ οὖον σός ὁ σύνοδος οὗτος κυρόω δύο ἐθέλω καί δύο ἐνέργεια ἐπί ὁ σωτήρ Χριστός καί λέγω καί πιστεύω , παρουσιάζω καί ὁ αὐτοκράτωρ , ἀναθεματίζω ὁ ὁ εἷς φρονέω θέλησις καί ἐνέργεια Θεόδωρος ὁ ὁ Φαράν ἐπίσκοπος , Κῦρος Ἀλεξάνδρεια , Σέργιος , πυρρός , Παῦλος καί Πέτρος Κωνσταντινούπολις , Μακάριος Ἀντιόχεια καί Στέφανος ὁ φοιτητής αὐτός καί ὁ χρόνιος ὁ κακία καί νηπιόφρων γέρων . ὁ δέ ὁ Βουλγάρα ἔθνος εἰς ὁ Ῥωμαικός χώρα ὁ πέραν ὁ Ἴστρος γίγνομαι οὗτος ἀκρατής λυμαίνομαι . ἐκστρατεύω τοίνυν κατά αὐτός ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος κατά γῆ τε καί κατά θάλασσα , στόλος πολύς ἐκ ὁ θάλασσα εἰσάγω εἰς ὁ Δάνουβιν . ὁ δέ βάρβαρος ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὁράω παρασκευή δειλιάω , καί εἰς ὀχύρωμα τίς ποταμός στεφανόω καί τέναγος κατακλείω ἑαυτοῦ ἠρεμέω · ἀλλά οὐδέ ὁ Ῥωμαῖος στρατία οὗτος προσβάλλω . ἐπί ἡμέρα οὖν τις οὗτος διατίθημι ὁ ἐναντίος ἄμφω , μαλακία ὁ βάρβαρος ὁ Ῥωμαῖος καταγιγνώσκω . ἐπισυμβαίνω δέ καί τίς ὅς θάρσος ἐκεῖνος ἐνίημι ὁ πρότερος δειλία ἀντίθετος . ὁ γάρ βασιλεύς ἐκ ποδαλγία νοσέω καί δριμύς ἀλγηδών βάλλω , λουτρόν χράω σύν πέντε δρόμων μετά ὁ θεραπεία εἰς Μεσημβρία , χώρα δέ ὑπό Ῥωμαῖος τελέω οὗτος εἰμί , ὁ ἔκπλοος ποιέω , ὁ στρατία καί ὁ Στρατάρχας ἐκεῖσε καταλείπω καί ἐπισκήπτω πρός ὁ βάρβαρος ἀκροβολίζομαι , ἐν οὕτως αὐτός εἰς πόλεμος ἐπισπάω . φήμη δέ γίγνομαι εἰς ὁ στρατόπεδον φόβος ὁ πολέμιος διαδιδράσκω ὁ αὐτοκράτωρ , αἰσχρῶς ἅπας μηδείς διώκω φεύγω . οὗτος ὁ Βούλγαρος ἀπροσδόκητος γίγνομαι μένος ἐμπνέω καί παρέχω εἰς ἀλκή , καί ὀπίσω διώκω πολύς μέν ἀναιρέω , οὖον μείων δέ ζωγρέω , καί Ἴστρος περαιόω ἐν ὁ Ῥωμαῖος πήγνυμι ὁ σκηνή , καί οὖον διαλείπω ἐκ ἐκεῖνος ὁ ὑπό Ῥωμαῖος ἅπας ληΐζομαι . ὅθεν βιάζω ὁ κράτος σπονδή τίθημι πρός αὐτός ἐπί συνθήκη ὁ δασμός αὐτός καταβάλλω ἐτήσιος , εἰς αἰσχύνη ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή . καί εἰμί οὗτος πάντοθεν εἰρηνεύω ὁ Ῥωμαῖος ὁ πρᾶγμα , ἠώς ὁ τελευτή ὅδε ὁ αὐτοκράτωρ . τελευτάω δέ ἐπί διάδοχος ὁ υἱός Ἰουστινιανός , βασιλεύω ἐνιαυτός ἑπτακαίδεκα .