joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 13.22
Ὁ δὲ μικρὸς Θεοδόσιος ἐν Κωνσταντινουπόλει διάγων παρὰ τῆς οἰκείας ἀνήγετο ἀδελφῆς τῆς Πουλχερίας ἐπιμελῶς τρεφόμενός τε καὶ παιδευόμενος . μηδενὸς ἐπὰν ἱσταμένου αὐτοῖς , φόβῳ τοῦ τῶν Περσῶν βασιλεύοντος Ἰσδιγέρδου . ὁ γὰρ Ἀρκάδιος τελευτῶν ἐπίτροπον τοῦ οἰκείου ὒ ἰοῦ , παιδὸς ἔτι , ὡς εἴρηται , ὄντος , ἔγραψεν ἐν διαθήκαις τὸν Ἰσδιγέρδην · ὅς τῆς διαθήκης κομισθείσης αὐτῷ , ἔστειλεν Ἀντίοχον τῶν παρ’ αὐτῷ εὐνούχων τόν ἐντιμότερον , φύλακα τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου καὶ κηδεμόνα ἐσόμενον , παραινέσας διὰ γραμμάτων τοὺς ἄρχοντας ὑπείκειν τῷ σφετέρῳ βασιλεῖ · εἰ δὲ μὴ οὕτω ποιοῖεν , ἀπειλήσας αὐτοῖς αὐτὸς ἐπιστῆναι εἰς ἐκδίκησιν τοῦ παιδός . τούτῳ τοίνυν ἤδη τελεῖν ἠργμένῳ εἰς μείρακας ἡ ἀδελφὴ Πουλχερία μνηστεύεται τὴν ἐξ Ἀθηνῶν Εὐδοκίαν , κάλλους μὲν ἔχουσαν περιττός , σοφίας δὲ μετασχοῦσαν παντοδαπῆς . ἣ θυγάτηρ μὲν ἦν Λεοντίου τινὸς φιλοσόφου Ἀθήνηθεν ὡρμημένου , Ἀθηναῒς Ἀθηναὶς δ’ ὠνομάζετο . ὃς γνοὺς ἐξ ἐπιστήμης εὐτυχῆσαι μέλλουσαν τὴν θυγατέρα λαμπρῶς , διατιθέμενος τὴν μὲν περιουσίαν αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς καταλέλοιπε · δύο δ’ ἦσαν Οὐαλέριος καὶ Γενέσιος · τῇ δὲ θυγατρὶ ἑκατόν χρυσίνους μόνους δοθῆναι ἐπέσκηψε , γράψας ἀρκεῖν αὐτῇ τὴν τύχην αὐτῆς . τῶν γοῦν συγγόνων αὐτῆς σφετερισαμένων τὴν πατρικὴν οὐσίαν , ἡ Ἀθηναΐς νόμιμον τὸ οἰκεῖον ἀπῄτει λάχος · καὶ ἠξίου τοὺς ἀδελφοὺς μὴ κατὰ τὰς τοῦ πατρὸς διαθήκας ἀδίκους οὔσας ποιεῖν . οἱ δὲ καὶ τῆς οἰκίας αὐτὴν ἐξῶσαν τῆς πατρικῆς . δεξαμένη τοίνυν αὐτὴν ἡ πρὸς μητρὸς θεία ἀνελήλυθεν εἰς Κωνσταντινούπολιν , καὶ τῆς Πουλχερίας ἐδέοντο , διηγούμεναι τὴν ὑπόθεσιν . ἰδοῦσα δ᾿ ἐκείνη τὴν κόρην περικαλλῆ καὶ νεάζουσαν , ἤρετο εἰ ἀπείρατος ἔτι ἀνδρός ἐστι · καὶ γνοῦσα τοῦτο , βαπτίζει αὐτὴν ἔτι οὖσαν ἀμύητον , καὶ Εὐδοκίαν μετονομάσασα τῷ ἀδελφῷ ταύτην Θεοδοσίῳ συζεύγνυσι καὶ διαδήματι ταινιοῖ καὶ Αὐγούσταν καλεῖ . γήμας δὲ ταύτην ὁ Θεοδόσιος τὸν Ἀντίοχον , ὃς τῶν βασιλικῶν εὐνούχων ὑπῆρχεν ὁ κράτιστος , καὶ πάντα συνεκύκα δυναστεύων , οὐ παραδυναστεύων , ἀποσκευάζεται . καὶ οὕτως παραλύεται ὁ Ἀντίοχος τῆς τοῦ πραιποσίτου τιμῆς · ἀφαιρεῖται δὲ καὶ πᾶσαν τὴν ὕπαρξιν , αὐτὸς δὲ κείρεται κληρικὸς εἰς τὸν ἐν Χαλκηδόνι ναὸν τῆς πανευφήμου μάρτυρος Εὐφημίας , καὶ θνήσκει μετ᾿ οὐ πολύ . ἡ δὲ βασιλὶς Εὐδοκία μετακαλεῖται τοὺς ἀδελφούς , καὶ μηδὲν αὐτοῖς μηνίσασα , ἀλλὰ χάριτας μᾶλλον ὁμολογήσασα , ὡς οὐκ ἂν τυχοῦσα τῆς βασιλείας , εἰ μὴ παρ᾿ αὐτῶν ἐξώσθη , καὶ διὰ τοῦτο εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν πεπόρευτο , τὸν μὲν 1 ενέσιον ἔπαρχον τῶν Ἰλλυριῶν διὰ τοῦ βασιλέως πεποίηκε , τὸν δὲ Οὐαλέριον ἐτίμησε μάγιστρον . ὁ μέντοι πατριάρχης Ἀττικὸς Ἰουδαῖόν τινα παράλυτον εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ Χριστοῦ διὰ παραινέσεων ἀγαγών , τοῦ θείου λουτροῦ κατηξίωσε καὶ ὑγιῆ ἐκ τῆς κολυμβήθρας ἐξή - γαγεν . οὗτος καὶ τὸ τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ὄνομα ἐν τοῖς τῆς ἐκκλησίας διπτύχοις ἐνέγραψε , μὴ πρότερον ἐγγραφέν · Ὠριγενιαστὴς γὰρ ὁ εὐσεβέστατος ἐκεῖνος πατὴρ καὶ ἐκαλεῖτο καὶ ἐνομίζετο . θανόντος δὲ Ἀττικοῦ , ὃς εἴκοσιν ἔτη τοῦ τῶν πιστῶν προέστη συστήματος , χειροτονεῖται Σισίννιος , καὶ ἐπὶ δύο ἔτη τὴν ἀρχιερωσύνην κατεσχηκώς , τὴν ζωὴν ἐξεμέτρησε , κατὰ τὸ εἰκοστὸν δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας Θεοδοσίου . καὶ ἀντεισήχθη Νεστόριος , ὃς ἐπὶ τρισὶν ἀρχιερατεύσας ἐνιαυτοῖς ἐδίδασκε τὴν ἁγίαν παρθένον Μαρίαν θεοτόκον μὴ λέγειν , ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν δογματίζων καὶ αὐτῷ ἐνοικῆσαι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ φλυαρῶν ὡς ἐνὶ τῶν προφητῶν , καὶ εἰς δύο διαιρῶν αὐτόν , οὐ σάρκα λαβεῖν ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων τῆς θεομήτορος τὸν τοῦ θεοῦ λόγον ἀπισχυρίζετο , ἀλλὰ ἄλλον μὲν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ λόγον , ἄλλον δὲ τὸν Χριστὸν θέσει υἱοποιηθέντα καὶ χάριτι Θεωθέντα . ταῦτα δὲ μαθόντες οἱ τῶν λοιπῶν πατριαρχικῶν προεστῶτες θρόνων , ὁ τῆς Ρώμης Κελεστῖνος , Κύριλλος ὁ Ἀλεξανδρείας , Ἰωάννης Ἀντιοχείας , Ἰουβενάλιος Ἱεροσολύμων , ἀναφέρουσι πρὸς τὸν ἄνακτα Θεοδόσιον καὶ τὴν Πουλχερίαν , αἰτούμενοι σύνοδον ἀθροισθῆναι καὶ γυμνασθῆναι τὰ παρὰ τοῦ Νεστορίου δογματιζόμενα . συγκροτηθείσης οὖν ἐν Ἐφέσω συνόδου διακοσίων πατέρων , ἧς ἐξῆρχεν ὁ ἁγιώτατος Κύριλλος , ἐπέχων καὶ τὸν τόπον Κελεστίνου τοῦ Ῥώμης , μὴ δυνηθέντος συνελθεῖν δι’ ἀσθένειαν , τὰ τοῦ Νεστορίου κατεξητάσθησαν δόγματα , καὶ ἀπεβλήθησαν ὡς κακόδοξα · ἡ δὲ ἁγία παρθένος θεοτόκος ἀπεδείχθη καὶ φρονεῖσθαι καὶ λέγεσθαι , καὶ ὁ ἐξ αὐτῆς σαρκωθεὶς ἀνάνδρως υἱὸς τοῦ θεοῦ καὶ θεὸς παρὰ τῶν ἱερῶν ἐκείνων πατέρων κεκήρυκτο . πρὸς τρανοτέραν δὲ τῆς πίστεως ὁμολογίαν καὶ τῆς δυσσεβείας τοῦ Νεστορίου σαφέστερον ἔλεγχον καὶ δώδεκα συντάξας κεφάλαια ὁ ἱερώτατος Κύριλλος τῆς ὀρθῆς δόξης ὑπομνήματα τῇ ἐκκλησίᾳ παρέδωκεν . ὁ δὲ Νεστόριος ἀπεβλήθη καὶ τοῦ τῶν ὀρθὰ φρονούντων ἀρχιερέων ἀπεκινήθη χοροῦ . μετὰ τρίτην δὲ τῆς συνόδου ἡμέραν ἐφίστανται τῇ Ἐφέσῳ ὅ τε Ἀντιοχείας Ἰωκάννης καὶ ὁ Κύρου ἐπίσκοπος Θεοδώρητος καὶ ὁ Ἐδέσσης Ἴβας καὶ ἕτεροι , καὶ ὅτι μὴ καὶ τὴν αὐτῶν παρουσίαν ἀνέμειναν οἱ τῆς συνόδου , ὀργισθέντες κατὰ τοῦ μεγάλου Κυρίλλου ὡς τῶν ἄλλων ἐξάρχοντος , τήν τε τοῦ Νεστορίου καθαίρεσιν ᾐτιάσαντο , καὶ ἐκείνῳ θέμενοι τοῦ τε θείου Κυρίλλου καὶ Μέμνονος τοῦ Ἐφέσου καθαίρεσιν ἐψηφίσαντο . ὁ Θεοδώρητος δὲ καὶ κατὰ τῶν δώδεκα κεφαλαίων τῶν τοῦ Κυρίλλου ἐχώρησε , καὶ εἰς ἀνατροπὴν αὐτῶν συνέταξεν ἕτερα , πρὸς ἃ πάλιν ὁ μέγας ἀντηγωνίσατο Κύριλλος , οὐκ ὀρθῶς δογματίζειν ἐλέγχων τὸν Θεοδώρητον . κατεγνώσθησαν δὲ παρὰ τῆς συνόδου ὅ τε Ἀντιοχείας καὶ οἱ λοιποί , καὶ τῶν ὀρθοδόξων ἠλλοτριώθησαν . οὕτως οὖν τούτων ἐχόντων καὶ κατ’ ἀλλήλων γενομένων τῶν ἐπισκόπων , καὶ σχίσματος ὄντος μέσον αὐτῶν , ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος ἀφικέσθαι πάντας ἐκέλευσεν εἰς Κωνσταντινούπολιν · καὶ παραγενομένων ἐνώπιον τοῦ βασιλέως , ἡ ζήτησις γέγονε , καὶ καθῃρέθη Νεστόριος καὶ εἰς τὴν ἑῴαν ὑπερωρίσθη , τοῦ Ἀντιοχείας καὶ τοῦ Θεοδωρήτου συμφρονησάντων τῇ ἱερᾷ συνόδῳ , ὡς διὰ λύπην καὶ ἔριν ἀντικαθισταμένων τὸ πρότερον . τοῦ δὲ Νεστορίου πολλοὺς διαστρέφοντος , ὁ Ἀντιοχείας Ἰωάννης ἀναφορὰν περὶ τούτου πρὸς τὸν αὐτοκράτορα έποιή - σατο , ἀξιῶν μετενεχθῆναι αὐτὸν ἀλλαχοῦ . καὶ ἀπηνέχθη ὁ δείλαιος εἰς Ὄασιν , χώραν οὖσαν τῆς Αραβίας λυπρὰν καὶ ὑπ’ ἀνέμων καταπνεομένην φθοροποιῶν . ἀντεισήχθη δὲ εἰς τὴν τῆς νέας Ῥώμης ποιμαντικὴν Μαξιμιανὸς τῆς ἐκκλησίας πρεσβύτερος . καὶ μετὰ τοῦτον ἐπὶ διετίαν ἀρχιερατεύσαντα Πρόκλος ὁ τοῦ Χρυσοστόμου μαθητὴς πατριάρχης προεχειρίσθη , ὑπὸ Σισιννίου τοῦ πατριάρχου πρῴην ἐπίσκοπος χειροτονηθεὶς Κυζίκου , μὴ δεχθεὶς δὲ παρὰ τῶν ἐκεῖ , ἕτερον ἑλομένων ἀρχιερέα , καὶ τὸν μεταξὺ χρόνον σχολάζων . οὗτος τοίνυν τῷ θρόνῳ τῆς Κωνσταντίνου ἐνθρονισθεὶς ἀξιοῖ τὸν βασιλέα τὸ σῶμα τοῦ Χρυσοστόμου ἐκ Πιτυοῦντος ἀνακομισθῆναι , καὶ μὴ μένειν καὶ θανόντα τὸν ἄγιον ὑπερόριον . πείθεται τούτω ὁ βασιλεύς , καὶ ἀνακομίζεται ὁ τοῦ ἁγίου νεκρός , καὶ ὑποδέχεται μεθ’ ὑπερβαλλούσης τιμῆς , καὶ κατατίθεται ἐντὸς τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων περιωνύμου ναοῦ . βουληθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος τὰ τείχη μεταθεῖναι τῆς πόλεως καὶ μείζονα τὴν ταύτης θέσθαι περιοχήν , Κύρῳ τῷ ἐπάρχῳ τὸ ἔργον ἀνέθετο · καὶ ὃς σπουδῇ πολλῇ καὶ προθυμίᾳ χρησάμενος ἀνήγειρε τὸ χερσαῖον τεῖχος ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης δι’ ἐξήκοντα ἡμερῶν . ὁ γοῦν δῆμος τῆς πόλεως ἐπί τε τῷ ἔργῳ ἡσθεὶς καὶ τῆς ταχυτῆτος ὑπερθαυμάσας τὸν ἔπαρχον , ἐξεβόησε δημοσίᾳ , ὑπερθαυμάσας ἔκτισε , Κῦρος ἀνενέωσε . ” διὸ φθονηθεὶς παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ ὑποπτευθείς , καὶ ἄκων κείρεται κληρικός , εἶτα καὶ Σμύρνης ἐπίσκοπος γίνεται .
Lemmas: ὁ δέ μικρός Θεοδόσιος ἐν Κωνσταντινούπολις Διάγων παρά ὁ οἰκεῖος ἀνάγω ἀδελφός ὁ Πουλχερία ἐπιμελής τρέφω τε καί παιδεύω . μηδείς ἐπάν ἵστημι αὐτός , φόβος ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύω Ἰσδιγέρδης . ὁ γάρ Ἀρκάδιος τελευτή ἐπίτροπος ὁ οἰκεῖος ὒ ἰός , παῖς ἔτι , ὡς εἴρω , εἰμί , γράφω ἐν διαθήκη ὁ Ἰσδιγέρδης · ὅς ὁ διαθήκη κομίζω αὐτός , στέλλω Ἀντίοχος ὁ παρά αὐτός εὐνοῦχος ὁ ἔντιμος , φύλαξ ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος καί κηδεμών εἰμί , παραινέω διά γράμμα ὁ ἄρχω ὑπείκω ὁ σφέτερος βασιλεύς · εἰμί δέ μή οὗτος ποιέω , ἀπειλέω αὐτός αὐτός ἐφίστημι εἰς ἐκδίκησις ὁ παῖς . οὗτος τοίνυν ἤδη τελέω ἄρχω εἰς μεῖραξ ὁ ἀδελφή Πουλχερία μνηστεύω ὁ ἐκ Ἀθῆναι Εὐδοκία , κάλλος μέν ἔχω περισσός , σοφία δέ μετέχω παντοδαπής . ὅς θυγάτηρ μέν εἰμί Λεόντιος τις φιλόσοφος Ἀθήνηθεν ὁρμάω , Ἀθηναΐς Ἀθηναίς δέ ὀνομάζω . ὅς γιγνώσκω ἐκ ἐπιστήμη εὐτυχέω μέλλω ὁ θυγάτηρ λαμπρῶς , διατίθημι ὁ μέν περιουσία αὐτός ὁ υἱός καταλείπω · δύο δέ εἰμί Οὐαλέριος καί Γενέσιος · ὁ δέ θυγάτηρ ἑκατόν χρύσινος μόνος δίδωμι ἐπισκήπτω , γράφω ἀρκέω αὐτός ὁ Τύχη αὐτός . ὁ γοῦν σύγγονος αὐτός σφετερίζω ὁ πατρικός οὐσία , ὁ Ἀθηναΐς νόμιμος ὁ οἰκέω ἀπαιτέω λάχος · καί ἀξιόω ὁ ἀδελφός μή κατά ὁ ὁ πατήρ διαθήκη ἄδικος εἰμί ποιέω . ὁ δέ καί ὁ οἰκίον αὐτός ἐξωθέω ὁ πατρικός . δέχομαι τοίνυν αὐτός ὁ πρός μήτηρ θεῖος ἀνέρχομαι εἰς Κωνσταντινούπολις , καί ὁ Πουλχερία δήω , διηγέομαι ὁ ὑπόθεσις . ὁράω δέ ἐκεῖνος ὁ κόρη περικαλλής καί νεάζω , ἔρομαι εἰμί ἀπείρατος ἔτι ἀνήρ εἰμί · καί γιγνώσκω οὗτος , βαπτίζω αὐτός ἔτι εἰμί ἀμύητος , καί Εὐδοκία μετονομάζω ὁ ἀδελφός οὗτος Θεοδόσιος συζεύγνυμι καί διάδημα ταινιόω καί Αὐγούστα καλέω . γαμέω δέ οὗτος ὁ Θεοδόσιος ὁ Ἀντίοχος , ὅς ὁ βασιλικός εὐνοῦχος ὑπάρχω ὁ ἀγαθός , καί πᾶς συγκυκάω δυναστεύω , οὖον παραδυναστεύω , ἀποσκευάζω . καί οὕτως παραλύω ὁ Ἀντίοχος ὁ ὁ πραιπόσιτος τιμή · ἀφαιρέω δέ καί πᾶς ὁ ὕπαρξις , αὐτός δέ κείρω κληρικός εἰς ὁ ἐν Χαλκηδών ναός ὁ πανευφημέω μάρτυς Εὐφημία , καί θνῄσκω μετά οὖον πολύς . ὁ δέ βασιλίς Εὐδοκία μετακαλέω ὁ ἀδελφός , καί μηδείς αὐτός μηνίω , ἀλλά χάρις μᾶλλον ὁμολογέω , ὡς οὐ εἄν τυγχάνω ὁ βασίλεια , εἰμί μή παρά αὐτός ἐξωθέω , καί διά οὗτος εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις πορεύω , ὁ μέν 1 ἐνίημι ἔπαρχος ὁ Ἰλλυριός διά ὁ βασιλεύς ποιέω , ὁ δέ Οὐαλέριος τιμάω μάγιστρος . ὁ μέντοι πατριάρχης Ἀττικός Ἰουδαῖος τις παράλυτος εἰς ἐπίγνωσις ὁ Χριστός διά παραίνεσις ἄγω , ὁ θεῖον λουτρόν καταξιώνω καί ὑγιής ἐκ ὁ κολυμβήθρα ἔξεστι - γε . οὗτος καί ὁ ὁ ἱερός Χρυσόστομος ὄνομα ἐν ὁ ὁ ἐκκλησία δίπτυχος ἐγγράφω , μή πρότερος ἐγγράφω · Ὠριγενιαστής γάρ ὁ εὐσεβής ἐκεῖνος πατήρ καί καλέω καί νομίζω . θνῄσκω δέ Ἀττικός , ὅς εἴκοσι ἔτος ὁ ὁ πιστός προίστημι σύστημα , χειροτονέω Σισίννιος , καί ἐπί δύο ἔτος ὁ ἀρχιερωσύνη κατέχω , ὁ ζωή ἐκμετρέω , κατά ὁ εἰκοστός δύο ἔτος ὁ βασίλεια Θεοδόσιος . καί ἀντέχω Νεστόριος , ὅς ἐπί τρεῖς ἀρχιερατεύω ἐνιαυτός διδάσκω ὁ ἅγιος παρθένος Μαρία θεοτόκος μή λέγω , ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός δογματίζω καί αὐτός ἐνοικέω ὁ υἱός ὁ θεός φλυαρέω ὡς ἐν ὁ προφήτης , καί εἰς δύο διαιρέω αὐτός , οὖον σάρξ λαμβάνω ἐκ ὁ ἁγνός αἷμα ὁ θεομήτωρ ὁ ὁ θεός λόγος ἀπισχυρίζομαι , ἀλλά ἄλλος μέν εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός καί λόγος , ἄλλος δέ ὁ Χριστός θέσις υἱοποιέω καί χάρις Θεωθέντα . οὗτος δέ μανθάνω ὁ ὁ λοιπός πατριαρχικός προίστημι θρόνος , ὁ ὁ Ῥώμη Κελεστῖνος , Κύριλλος ὁ Ἀλεξάνδρεια , Ἰωάννης Ἀντιόχεια , Ιουβενάλιος Ἱερουσαλήμ , ἀναφέρω πρός ὁ ἄναξ Θεοδόσιος καί ὁ Πουλχερία , αἰτέω σύνοδος ἀθροίζω καί γυμνάζω ὁ παρά ὁ Νεστόριος δογματίζω . συγκροτέω οὖν ἐν Ἔφεσος σύνοδος διακόσιοι πατήρ , ὅς ἐξάρχω ὁ ἅγιος Κύριλλος , ἐπέχω καί ὁ τόπος Κελεστῖνος ὁ Ῥώμη , μή δύναμαι συνέρχομαι διά ἀσθένεια , ὁ ὁ Νεστόριος κατεξετάζω δόγμα , καί ἀποβάλλω ὡς κακόδοξος · ὁ δέ ἅγιος παρθένος θεοτόκος ἀποδείκνυμι καί φρονέω καί λέγω , καί ὁ ἐκ αὐτός σαρκόω ἄνανδρος υἱός ὁ θεός καί θεός παρά ὁ ἱερός ἐκεῖνος πατήρ κηρύσσω . πρός τρανής δέ ὁ πίστις ὁμολογία καί ὁ δυσσέβεια ὁ Νεστόριος σαφής ἔλεγχος καί δώδεκα συντάσσω κεφάλαιος ὁ ἱερός Κύριλλος ὁ ὀρθός δόξα ὑπόμνημα ὁ ἐκκλησία παραδίδωμι . ὁ δέ Νεστόριος ἀποβάλλω καί ὁ ὁ ὀρθός φρονέω ἀρχιερεύς ἀποκινέω χορός . μετά τρίτος δέ ὁ σύνοδος ἡμέρα ἐφίστημι ὁ Ἔφεσος ὅς τε Ἀντιόχεια Ἰωκάννης καί ὁ Κῦρος ἐπίσκοπος Θεοδώρητος καί ὁ Ἔδεσσα ἄτριψ καί ἕτερος , καί ὅτι μή καί ὁ αὐτός παρουσία ἀναμένω ὁ ὁ σύνοδος , ὀργίζω κατά ὁ μέγας Κύριλλος ὡς ὁ ἄλλος ἐξάρχων , ὁ τε ὁ Νεστόριος καθαίρεσις αἰτιάομαι , καί ἐκεῖνος τίθημι ὁ τε θεῖον Κύριλλος καί Μέμνων ὁ Ἔφεσος καθαίρεσις ψηφίζω . ὁ Θεοδώρητος δέ καί κατά ὁ δώδεκα κεφάλαιος ὁ ὁ Κύριλλος χωρέω , καί εἰς ἀνατροπή αὐτός συντάσσω ἕτερος , πρός ὁ πάλιν ὁ μέγας ἀνταγωνίζομαι Κύριλλος , οὐ ὀρθῶς δογματίζω ἐλέγχω ὁ Θεοδώρητος . καταγιγνώσκω δέ παρά ὁ σύνοδος ὅς τε Ἀντιόχεια καί ὁ λοιπός , καί ὁ ὀρθόδοξος ἀλλοτριόω . οὕτως οὖν οὗτος ἔχω καί κατά ἀλλήλων γίγνομαι ὁ ἐπίσκοπος , καί σχίσμα εἰμί μέσος αὐτός , ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ἀφικνέομαι πᾶς κελεύω εἰς Κωνσταντινούπολις · καί παραγίγνομαι ἐνώπιος ὁ βασιλεύς , ὁ ζήτησις γίγνομαι , καί καθαιρέω Νεστόριος καί εἰς ὁ ἑῷος ὑπερορίζω , ὁ Ἀντιόχεια καί ὁ Θεοδώρητος συμφρονέω ὁ ἱερός σύνοδος , ὡς διά λύπη καί Ἔρις ἀντικαθίστημι ὁ πρότερος . ὁ δέ Νεστόριος πολύς διαστρέφω , ὁ Ἀντιόχεια Ἰωάννης ἀναφορά περί οὗτος πρός ὁ αὐτοκράτωρ ποιέω - Σάτο , ἄξιος μεταφέρω αὐτός ἀλλαχοῦ . καί ἀποφέρω ὁ δείλαιος εἰς Ὄασις , χώρα εἰμί ὁ Ἀραβία λυπρός καί ὑπό ἄνεμος καταπονέω φθοροποιός . ἀντέχω δέ εἰς ὁ ὁ νέος Ῥώμη ποιμαντικός Μαξιμιανός ὁ ἐκκλησία πρέσβυς . καί μετά οὗτος ἐπί διετία ἀρχιερατεύω Πρόκλος ὁ ὁ Χρυσόστομος μαθητής πατριάρχης προχειρίζω , ὑπό Σισίννιος ὁ πατριάρχης πρώην ἐπίσκοπος χειροτονέω Κύζικος , μή δέχομαι δέ παρά ὁ ἐκεῖ , ἕτερος αἱρέω ἀρχιερεύς , καί ὁ μεταξύ χρόνος σχολάζω . οὗτος τοίνυν ὁ θρόνος ὁ Κωνσταντῖνος ἐνθρονίζω ἀξιόω ὁ βασιλεύς ὁ σῶμα ὁ Χρυσόστομος ἐκ Πιτυοῦς ἀνακομίζω , καί μή μένω καί θνῄσκω ὁ ἀγάω ὑπερόριος . πείθω οὗτος ὁ βασιλεύς , καί ἀνακομίζω ὁ ὁ ἅγιος νεκρός , καί ὑποδέχομαι μετά ὑπερβάλλω τιμή , καί κατατίθημι ἐντός ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος περιώνυμος ναός . βούλομαι δέ ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ὁ τεῖχος μετατίθημι ὁ πόλις καί μείζων ὁ οὗτος τίθημι περιοχή , Κῦρος ὁ ἔπαρχος ὁ ἔργον ἀνατίθημι · καί ὅς σπουδή πολύς καί προθυμία χράω ἀναγείρω ὁ χερσαῖος τεῖχος ἀπό θάλασσα ἠώς θάλασσα διά ἐξήκω ἡμέρα . ὁ γοῦν δῆμος ὁ πόλις ἐπί τε ὁ ἔργον ἥδομαι καί ὁ ταχυτής ὑπερθαυμάζω ὁ ἔπαρχος , ἐκβοάω δημόσιος , ὑπερθαυμάζω κτίζω , Κῦρος ἀνανεόομαι . ” διό φθονέω παρά ὁ βασιλεύς καί υποπτεύομαι , καί ἄκων κείρω κληρικός , εἶτα καί Σμύρνη ἐπίσκοπος γίγνομαι .