joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 6.25
Ῥωμαῖοι δὲ τῶν μὲν στασιαστῶν καταπεφευγότων εἰς τὴν πόλιν , καιομένου δὲ τοῦ ναοῦ καὶ τῶν πέριξ ἁπάντων , κομίσαντες τὰς σημαίας εἰς τὸ ἱερὸν μετὰ μεγίστων εὐφημιῶν τὸν Τίτον ἀπέφηναν αὐτοκράτορα . οὕτω δὲ ταῖς ἁρπαγαῖς οἱ στρατιῶται πάντες ἐχρηματίσαντο ὥστε κατὰ τὴν Συρίαν πρὸς W I ἥμισυ τῆς πάλαι τιμῆς τὸν σταθμὸν τοῦ χρυσίου πιπράσκεσθαι . Οἱ δὲ ἀνὰ τὸν τοῖχον τοῦ ναοῦ , ὡς εἴρηται , ἀνελθόντες ἱερεῖς , ἐπὶ πέντε ἡμέραις προσκαρτερήσαντες καὶ λιμώξαντες , κατέβησαν ἱκετεύοντες τυχεῖν σωτηρίας . ὁ δὲ Τίτος καὶ τὸν τῆς συγγνώμης καιρὸν παρελθεῖν ἔφησε , καὶ τοῦ ναοῦ οἰχομένου καὶ τοὺς ἱερεῖς συναπολέσθαι αὐτῷ δεῖν εἰπὼν κολασθῆναι τοὺς ἄνδρας ἐκέλευσεν . Οἱ δὲ περὶ τοὺς τυράννους διαδρᾶναι μὴ ἰσχύοντες προσκαλοῦνται τὸν Τίτον εἰς λόγους . καὶ ὃς ἧκε , καὶ τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῖς ἐξωνείδισε , καὶ ῥίψασι τὰ ὅπλα καὶ παραδοῦσι τὰ σώματα χαρίζεσθαι τήν ζωὴν ἐπηγγέλλετο . καὶ οἱ λῃσταὶ δεξιὰν μὲν μὴ δύνασθαι παρ᾿ αὐτοῦ λαβεῖν ἔφησαν , ὀμωμοκότες μηδέποτε τοῦτο ποιήσειν , ἔξοδον δὲ ᾐτοῦντο μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων , καὶ καταλείψειν τὴν πόλιν αὐτῶ . ἠγανάκτησε πρὸς ταῦτα ὁ Τίτος , καὶ μήτε αὐτομολεῖν ἔτι τινὰ σφῶν ἐκέλευσε μήτε δεξιᾶς ἐλπίζειν τυχεῖν , φείσεσθαι γὰρ οὐδενός , μάχεσθαι δὲ καὶ σώζεῖν ὡς δύναιντο ἑαυτούς . τοῖς δὲ στρατιώταις ἐμπιπρᾶν τὴν πόλιν καὶ διαρπάζειν ἐκέλευσεν · οἱ δὲ τὸ πῦρ ἐνίεσαν πανταχοῦ . οἱ στασιασταὶ δὲ ἐπὶ τὴν βασιλικὴν οἰκίαν ὁρμήσαντες , εἰς ἣν δι᾿ ὀχυρότητα πολλοὶλοὶ τὰς κτήσεις ἀπέθεντο , τούς τε ῾Ρωμαίους ἀπ᾿ αὐτῆς τρέπονται καὶ τὸ συνηθροισμένον αὐτόθι τοῦ δήμου πᾶν φονεύσαντες , εἰς ὀκτακισχιλίους καὶ τετρακοσίους ἀριθμουμένους , τὰ χρήματα διήρπασαν . τῇ δ᾿ ἐξῆς ῾Ρωμαῖοι τρεψάμενοι τοὺς λῃστὰς ἐκ τῆς κάτω πόλεως , τὰ μέχρι τοῦ Σιλωὰμ πάντα ἐνέπρησαν . καιομένην δὲ τὴν πόλιν ὁρῶντες οἱ στασιασταί , ἱλαἱλαροῖς τοῖς προσώποις εὔθυμοι τὴν τελευτὴν προσδέ - χεσθαι ἔλεγον . οὔτε δὲ παραδοῦναι ἑαυτοὺς ὑπέμενον οὔτε πολεμεῖν Ῥωμαίοις οἶοί τε ἦσαν , σκιδνάμενοι δὲ κατὰ τὰ ἔμπροσθεν τῆς πόλεως , εἴ τινας αὐτομολεῖν ἐθέλοντας εὕρισκον , ἀπέσφαττον . καὶ οὐδεὶς ἐν τῇ πόλει τόπος γεγύμνωτο , ἀλλ’ ἅπας ἢ λιμοῦ νεκρὸν εἶχεν ἢ στάσεως . ἔθαλπε δὲ τούς τε τυράννους καὶ τὸ σὺν αὐτοῖς λῃστρικὸν ἐλπὶς ἐσχάτη τῶν ὑπονόμων , εἰς οὓς ἑέ καταφύγοιεν , οὐ προσεδό - κων ἐρευνηθήσεσθαι · ἀναζευξάντων δὲ τῶν Ῥωμαίων ἐθάρρουν προελθεῖν τε καὶ ἀποδρᾶναι . τὸ δὲ ἦν ἄρα ὄνειρος οὔτε γὰρ τὸν θεὸν οὔτε Ῥωμαίους λήσειν ἔμελλον . ἢν δὲ καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐν ταῖς ἁρπαγαῖς πόλεμος αὐτοῖς . Καῖσαρ δέ , ὡς ἀμήχανον ἦν τὴν ἄνω πόλιν ἑλεῖν χωμάτων ἄτερ , οὖσαν περίκρημνον , διανέμει τοῖς ἔργοις τὴν δύναμιν .
Lemmas: Ῥωμαῖος δέ ὁ μέν στασιαστής καταφεύγω εἰς ὁ πόλις , καίω δέ ὁ ναός καί ὁ πέριξ ἅπας , κομίζω ὁ σημεῖον εἰς ὁ ἱερόν μετά μέγας εὐφημίζω ὁ Τίτος ἀποφαίνω αὐτοκράτωρ . οὗτος δέ ὁ ἁρπαγή ὁ στρατιώτης πᾶς χρηματίζω ὥστε κατά ὁ Συρία πρός W I ἥμισυς ὁ πάλαι τιμή ὁ σταθμόν ὁ χρυσίον πέρνημι . ὁ δέ ἀνά ὁ τοῖχος ὁ ναός , ὡς εἴρω , ἀνέρχομαι ἱερεύς , ἐπί πέντε ἡμέρα προσκαρτερέω καί λιμώσσω , καταβαίνω ἱκετεύω τυγχάνω σωτηρία . ὁ δέ Τίτος καί ὁ ὁ συγγνώμη καιρός παρέρχομαι φημί , καί ὁ ναός οἴχομαι καί ὁ ἱερεύς συναπόλλυμι αὐτός δήω εἶπον κολάζω ὁ ἀνήρ κελεύω . ὁ δέ περί ὁ τύραννος διαδιδράσκω μή ἰσχύω προσκαλέω ὁ Τίτος εἰς λόγος . καί ὅς ἵημι , καί ὁ ἀπόνοια αὐτός ἐξονειδίζω , καί ῥίπτω ὁ ὅπλον καί παραδίδωμι ὁ σῶμα χαρίζομαι ὁ ζωή ἐπαγγέλλω . καί ὁ λῃστής δεξιά μέν μή δύναμαι παρά αὐτός λαμβάνω φημί , ὄμνυμι μηδέποτε οὗτος ποιέω , ἔξοδος δέ αἰτέω μετά γυνή καί τέκνον , καί καταλείπω ὁ πόλις αὐτός . ἀγανακτέω πρός οὗτος ὁ Τίτος , καί μήτε αὐτομολέω ἔτι τις σφεῖς κελεύω μήτε δεξιός ἐλπίζω τυγχάνω , φείδομαι γάρ οὐδείς , μάχομαι δέ καί σῴζω ὡς δύναμαι ἑαυτοῦ . ὁ δέ στρατιώτης ἐμπιπράω ὁ πόλις καί διαρπάζω κελεύω · ὁ δέ ὁ πῦρ ἐνίημι πανταχοῦ . ὁ στασιαστής δέ ἐπί ὁ βασιλικός οἰκίον ὁρμάω , εἰς ὅς διά ὀχυρότης πολλοὶλοὶ ὁ κτήσεις ἀποτίθημι , ὁ τε Ῥωμαῖος ἀπό αὐτός τρέπω καί ὁ συναθροίζω αὐτόθι ὁ δῆμος πᾶς φονεύω , εἰς ὀκτακισχίλιοι καί τετρακόσιοι ἀριθμέω , ὁ χρῆμα διαρπάζω . ὁ δέ ἑξῆς Ῥωμαῖος τρέπω ὁ ληιστής ἐκ ὁ κάτω πόλις , ὁ μέχρι ὁ Σιλωάμ πᾶς ἐμπίμπρημι . καίω δέ ὁ πόλις ὁράω ὁ στασιαστής , ιλαιλαρος ὁ πρόσωπον εὔθυμος ὁ τελευτή προς - χω λέγω . οὔτε δέ παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπομένω οὔτε πολεμέω Ῥωμαῖος οἷος τε εἰμί , σκίδνημι δέ κατά ὁ ἔμπροσθεν ὁ πόλις , εἰμί τις αὐτομολέω ἐθέλω εὑρίσκω , ἀποσφάζω . καί οὐδείς ἐν ὁ πόλις τόπος γυμνόω , ἀλλά ἅπας ἢ λιμός νεκρός ἔχω ἢ στάσις . θάλπω δέ ὁ τε τύραννος καί ὁ σύν αὐτός λῃστρικός Ἐλπὶς ἔσχατος ὁ ὑπόνομος , εἰς ὅς ἐγώ καταφεύγω , οὖον προσδίδωμι - Κῶς ἐρευνάω · ἀναζεύγνυμι δέ ὁ Ῥωμαῖος θαρσέω προέρχομαι τε καί ἀποδιδράσκω . ὁ δέ εἰμί ἄρα ὄνειρος οὔτε γάρ ὁ θεός οὔτε Ῥωμαῖος λανθάνω μέλλω . εἄν δέ καί πρός ἀλλήλων ἐν ὁ ἁρπαγή πόλεμος αὐτός . Καῖσαρ δέ , ὡς ἀμήχανος εἰμί ὁ ἄνω πόλις αἱρέω χῶμα ἄτερ , εἰμί περίκρημνος , διανέμω ὁ ἔργον ὁ δύναμις .