joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 9.18
Τότε δὲ καὶ Φλαμίνιος ἐπὶ τὸ Ἄργος ἐστράτευσε . τὸν γὰρ Νάβιν οὔτε σφίσιν πιστὸν καὶ τοῖς Ἕλλησι φοβερὸν ὁρῶντες οἷ Ῥωμαῖοι πολέμιον ἐποιήσαντο . προσγενομένων δὲ καὶ συμμάχων ἐκ τοῦ Φιλίππου αὐτῷ , ἐπὶ τὴν Σπάρτην ἤλασεν ὁ Φλαμίνιος , καὶ ἀπόνως τά Ταύγετά τε ὑπερέβη καὶ πρὸς τὴν πόλιν προσῆλθε μηδενὸς ἐναντίουμένου . ὁ γὰρ Νάβις , τούς τε Ῥωμαίους δείσας καὶ τοὺς ἐπιχωρίους ὑποπτεύσας , οὐκ ἐκινήθη ὥστε προαπαντῆσαι τῷ Θλαμινίῳ · πλησιάσαντι δὲ ἐπεξέδραμε , καταφρονήσας διά τε τὸν κάματον τὸν ἐκ τῆς πορείας καὶ ὅτι περὶ τὴν στρατοπέδευσιν ἀπησχόλητο , καί τινας συνετάραξε . τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἐπεξῆλθε τοῖς προσβάλλουσι , καὶ πολλοὺς ἀποβαλὼν οὐκέτι ἐπεξῆλθε . καταλιπὼν οὑν μέρος τοῦ στρατοῦ ἐκεῖ ὁ Φλαμίνιος , ὅπως μηδαμοῦ κινηθείη , τοῖς λοιποῖς ἐπὶ τὴν χώραν ἐτράπετο · κἀκεῖνός τε καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ οἱ Ῥόδιοι καὶ ὁ τοῦ Ἀττάλου παῖς Εὐμένης ἐπόρθουν αὐτήν . ἀπογνοὺς οὖν διὰ ταῦτα ὁ Νάβις κήρυκα τῷ Θλαμινίῳ ὑπὲρ εἰρήνης ἀπέστειλε . καὶ ὃς τοὺς μὲν λόγους αὐτοῦ προσήκατο , οὐκ αὐτίκα δὲ κατελύσατο . τὰς γὰρ ὁμολογίας , ἃς ἀπῃτεῖτο ὁ Νάβις ποιήσασθαι , οὔτ’ ἀπαγορεῦσαι ἐθάρρει οὔτε ποιήσαι συγκατετίθετο . τὸ δὲ πλῆθος ἐκώλυσαν αὐτὸν συμβῆναι . καὶ τότε μὲν οὐκ ἐσπείσατο , προσβαλόντων δὲ τῶν Ῥωμαίων αὖθις καὶ τὴν Σπάρτην ὀλίγου πᾶσαν , καὶ γὰρ ἀτείχιστος ἦν ἐν μέρει , ἑλόντων οὐκέτ’ ἐπέσχεν , ἀλλὰ πρός τε τὸν Φλαμίνιον σπονδὰς ἐποιήσατο καὶ πρὸς τὴν Ῥώμην πρεσβευσάμενος συνηλλάγη . Ὁ δὲ Φλαμίνιος τότε μὲν πάντας τοὺς Ἕλληνας ἐλευθέρους ἀφῆκεν , ὕστερον δὲ συγκαλέσας αὐτοὺς καὶ ὑπομνήσας ὄν εὐηργέτηντο , παρῄνεσεν εὔνοιαν τῆ̣ Ῥώμῃ τηρεῖν , καὶ τὰς φρουρὰς ἁπάσας ἐξήγαγε , καὶ ἀπῆρε μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ . Ἀφικομένου δ’ ἐς Ῥώμην τοῦ Φλαμινίου ὁ Νάβις ἐνεωτέρισε . κἀκ τούτου καὶ τὸ Ἑλληνικὸν ἅπαν ὡς εἰπεῖν ἐταράχθη , τῶν Αἰτωλῶν σφᾶς ἐναγόντων · παρεσκευάζοντό τε ὡς πολεμήσοντες , καὶ πρὸς τὸν Φίλιππον καὶ τὸν Ἀντίοχον ἐπρεσβεύοντο . καὶ ἔπεισαν αὐτὸν ἐκπολεμωθῆναι Ῥωμαίοις , ὡς καὶ τῆς Ἑλλάδος τῆς Ἰταλίας τε βασιλεύσοντα . τοῖς δὲ Ρωμαίοις τῶν πραγμάτων τεταραγμένων οὐχὶ περιγενέσθαι τοῦ Ἀντιόχου ἐλπὶς ἦν , ἀλλ’ ἠγάπων εἴ γε τὰ ἑαυτῶν διασώσαιντο . ὁ γὰρ Ἀντίοχος μέγας μὲν καὶ ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ δυνάμει ἐδόκει δι’ ἄλλα τε καὶ ὅτι τὴν Μηδίαν κατεστρέψατο , πολλῷ δ’ ἔτι μείζων ἐγένετο ὅτι τὸν Πτολεμαῖον τόν τῆς Αἰγύπτου βασιλέα καὶ τὸν Ἀριαράθην τὸν τῆς Καππαδοκίας κηδεστὴν προσετέθειτο . Τοιοῦτον τὸν Ἀντίοχον νομιζόμενον οἱ Ῥωμαῖοι , μέχρι μὲν τῷ Φιλίππῳ ἐπολέμουν , ἐθεράπευον , φιλίως τε διὰ πρέσβεων ὁμιλοῦντες καὶ δῶρα πέμποντες · ἐπεὶ δ’ ἐκεῖνον ἐνίκησαν , καὶ τούτου , ὃν πρόσθεν ἐδεδίεσαν , κατεφρόνουν . ὁ δὲ ἐς τὴν Θρᾴκην ἐπεραιώθη καὶ ἄλλα τε παρεστήσατο καὶ τὴν Λυσιμαχίαν ἀνεστηκυῖαν συνῴκισεν , ὡς ὁρμητηρίῳ ταύτῃ χρησόμενος · καὶ γὰρ αὐτὸν καὶ ὁ Φίλιππος καὶ ὁ Νάβις ἐπηγάγοντο . ὅ τε Ἀννίβας αὐτῷ συγγενόμενος ἐλπίσαι πεποίηκεν ἐς τὴν Καρχηδόνα κἀκεῖθεν εἰς τὴν Ἰταλίαν πλεῦσαι , καὶ τὰ τοῦ Ἰονίου κόλπου ἔθνη προσκαταστρέψασθαι , καὶ μετ’ αὐτῶν ἐπὶ τὴν Ῥώμην ὁρμῆσαι . ἔφθη γοῦν ὁ Ἀντίοχος καὶ δὶς ἐς τὴν Εὐρώπην διαβὰς εἴς τε τὴν Ἑλλάδα ἀφικόμενος . πυθόμενος δὲ τὸν Πτολεμαῖον τεθνηκέναι , καὶ περὶ παντὸς τῆς Αἰγύπτου κρατῆσαι ποιούμενος , τὸν μὲν υἱὸν Σέλευκον ἐν τῇ Λυσιμαχίᾳ σὺν δυνάμει κατέλιπεν , αὐτὸς δὲ ἀναζεύξας , καὶ ζῶντα τόν Πτολεμαῖον μαθών , τῆς μὲν Αἰγύπτου ἀπέσχετο , ἐπιχειρήσας δ’ ἐς Κύπρον πλεῦσαι ἔπταισεν ὑπὸ χειμῶνος , καὶ οἴκαδε ἀνεχώρησε . καὶ πρέσβεις οἱ Ῥωμαῖοι κἀκεῖνος ἀντεπέστελλον ἀλλήλοις ἀντ’ ἀντεγκαλοῦντες , ὅπως πρόφασίν τε τοῦ πολέμου λάβωσι καὶ ὅπως τὰ παρ’ ἀλλήλοις προκατασκέψωνται . Ἀννίβας δὲ τὴν μεγίστην τῶν παρὰ Καρχηδονίοις ἀρχῶν εἰληφώς , καὶ προσκρούσας ἀπ’ αὐτῆς τοῖς δυνατωτάτοις , ἐμισήθη τε ὑπ’ αὐτῶν καὶ πρὸς τοὺς Ῥωμαίους διεβλήθη ὡς τά τε τῶν Καρχηδονίων νεωτερίζων καὶ τῷ Ἀντιόχῳ κοινολογούμενος . καὶ μαθών τινας ἐκ τῆς Ῥώμης παρόντας , καὶ δείσας μὴ συλληφθῇ , ἀπέδρα νυκτὸς ἐκ τῆς Καρχηδόνος . καὶ πρὸς τὸν Ἀντίοχον ἐλθὼν ἑαυτῷ τε τὴν εἰς τὴν πατρίδα κάθοδον καὶ τόν πρὸς τοὺς Ῥωμαίους πόλεμον ἔπραττεν , ὑπισχνούμενος ἐκείνῳ περιποιήσειν τό τε τῆς Ἑλλάδος κράτος καὶ τὸ τῆς Ἰταλίας · μέχρις οὗ σφίσιν ὁ Σκιπίων ὁ Ἀφρικανὸς συνεγένετο . οὗτος γὰρ δικαστὴς ἐς τὴν Λιβύην πεμφθεὶς τῷ τε Μασινίσσᾳ καὶ τοῖς Καρχηδονίοις περὶ ὅρων γῆς διαφερομένοις , μετέωρον τὴν ἔχθραν αὐτῶν κατέλιπεν , ἵν ἀλλήλοις τε διαφέροιντο καὶ μηδεὶς αὐτῶν διὰ τὴν κρίσιν κατὰ Ῥωμαίων ὀργίζοιτο . ἐντεῦθεν δ εἰς τὴν Ἀσίαν διέβη , λόγῳ μὲν ὡς πρεσβεύσων πρὸς τὸν Ἀντίοχον , ἔργῳ δὲ Μί’ κἀκεῖνον καὶ τὸν Ἀννίβαν ἐπιφανεὶς καταπλήξῃ καὶ πράξῃ τὰ τοῖς Ῥωμαίοις συμφέροντα . ἀφικομένου δ’ αὐτοῦ οὐχ ὁμοίως ἔτι προσεῖχεν ὁ Ἀντίοχος τῷ Ἀννίβᾳ · ὑπώπτευσε γὰρ αὐτὸν δι’ ἀπορρήτων ὁμιλήσαντα τῷ Σκιπίωνι , καὶ ἄλλως δὲ αὐτὸν ἐβαρύνετο , ὅτι ἅπαν βούλευμα τῶ Ἀννίβᾳ πᾶς ἐπεγράφετο καὶ τὴν τοῦ πολέμου κατόρθωσιν ἐν τούτῳ πάντες ἐπήλπιζον . διὰ γοῦν ταῦτα καὶ ἐφθόνησε τῷ Ἀννίβᾳ καὶ ἐφοβήθη αὐτὸν ἵνα μή τι δυνηθεὶς μεταβάληται · καὶ οὔτε στράτευμα παρέσχεν αὐτῷ οὔτ’ ἐς τὴν Καρχηδόνα ἔπεμψεν · οὐδ’ ἐν ταῖς συνουσίαις αὐτῷ κατακόρως ἐκέχρητο , ἀλλὰ καὶ ἐπετήδευε μηδὲν τῶν πραττομένων αὐτοῦ δοκεῖν εἶναι .
Lemmas: τότε δέ καί Φλαμίνιος ἐπί ὁ Ἄργος στρατεύω . ὁ γάρ Νάβις οὔτε σφεῖς πιστόν καί ὁ Ἕλλην φοβερός ὁράω οἷ Ῥωμαῖος πολέμιος ποιέω . προσγίγνομαι δέ καί σύμμαχος ἐκ ὁ Φίλιππος αὐτός , ἐπί ὁ Σπάρτη ἐλαύνω ὁ Φλαμίνιος , καί ἄπονος ὁ Ταΰγετον τε ὑπερβαίνω καί πρός ὁ πόλις προσέρχομαι μηδείς ἐναντιόομαι . ὁ γάρ Νάβις , ὁ τε Ῥωμαῖος δείδω καί ὁ ἐπιχώριος ὑποπτάω , οὐ κινέω ὥστε προαπαντάω ὁ θλαμινιον · πλησιάζω δέ ἐπιτρέχω , καταφρονέω διά τε ὁ κάματος ὁ ἐκ ὁ πορεία καί ὅτι περί ὁ στρατοπέδευσις ἀπασχολέω , καί τις συνταράσσω . ὁ δέ ὑστεραῖος ἐπεξέρχομαι ὁ προσβάλλω , καί πολύς ἀποβάλλω οὐκέτι ἐπεξέρχομαι . καταλείπω ἐν μέρος ὁ στρατός ἐκεῖ ὁ Φλαμίνιος , ὅπως μηδαμοῦ κινέω , ὁ λοιπός ἐπί ὁ χώρα τρέπω · ἐκεῖνος τε καί ὁ ἀδελφός αὐτός καί ὁ Ῥόδιος καί ὁ ὁ Ἄτταλος παῖς Εὐμένης πορθέω αὐτός . ἀπογιγνώσκω οὖν διά οὗτος ὁ Νάβις κῆρυξ ὁ θλαμινιον ὑπέρ εἰρήνη ἀποστέλλω . καί ὅς ὁ μέν λόγος αὐτός προσίημι , οὐ αὐτίκα δέ καταλύω . ὁ γάρ ὁμολογία , ὅς ἀπαιτέω ὁ Νάβις ποιέω , οὔτε ἀπαγορεύω θαρσέω οὔτε ποιέω συγκατατίθημι . ὁ δέ πλῆθος κωλύω αὐτός συμβαίνω . καί τότε μέν οὐ σπένδω , προσβάλλω δέ ὁ Ῥωμαῖος αὖθις καί ὁ Σπάρτη ὀλίγος πᾶς , καί γάρ ἀτείχιστος εἰμί ἐν μέρος , αἱρέω οὐκέτι ἐπέχω , ἀλλά πρός τε ὁ Φλαμίνιος σπονδή ποιέω καί πρός ὁ Ῥώμη πρεσβεύω συναλλάσσω . ὁ δέ Φλαμίνιος τότε μέν πᾶς ὁ Ἕλλην ἐλεύθερος ἀφίημι , ὕστερος δέ συγκαλέω αὐτός καί ὑπομιμνῄσκω εἰμί εὐεργέω , παραινέω εὔνοια ὅς Ῥώμη τηρέω , καί ὁ φρουρά ἅπας ἐξάγω , καί ἀπαίρω μετά πᾶς ὁ στρατός . ἀφικνέομαι δέ εἰς Ῥώμη ὁ Φλαμίνιος ὁ Νάβις νεωτερίζω . ἐκ οὗτος καί ὁ Ἑλληνικός ἅπας ὡς εἶπον ταράσσω , ὁ Αἰτωλός σφεῖς ἐνάγω · παρασκευάζω τε ὡς πολεμέω , καί πρός ὁ Φίλιππος καί ὁ Ἀντίοχος πρεσβεύω . καί πείθω αὐτός ἐκπολεμόω Ῥωμαῖος , ὡς καί ὁ Ἑλλάς ὁ Ἰταλία τε βασιλεύω . ὁ δέ Ῥωμαῖος ὁ πρᾶγμα ταράσσω οὐ περιγίγνομαι ὁ Ἀντίοχος Ἐλπὶς εἰμί , ἀλλά ἀγαπάω εἰμί γε ὁ ἑαυτοῦ διασῴζω . ὁ γάρ Ἀντίοχος μέγας μέν καί ἐπί ὁ οἰκεῖος δύναμις δοκέω διά ἄλλος τε καί ὅτι ὁ Μηδία καταστρέφω , πολύς δέ ἔτι μείζων γίγνομαι ὅτι ὁ Πτολεμαῖος ὁ ὁ Αἴγυπτος βασιλεύς καί ὁ Ἀριαράθης ὁ ὁ Καππαδοκία κηδεστής προστίθημι . τοιοῦτος ὁ Ἀντίοχος νομίζω ὁ Ῥωμαῖος , μέχρι μέν ὁ Φίλιππος πολεμέω , θεραπεύω , φίλιος τε διά πρέσβυς ὁμιλέω καί Δῶρα πέμπω · ἐπεί δέ ἐκεῖνος νικάω , καί οὗτος , ὅς πρόσθεν δείδω , καταφρονέω . ὁ δέ εἰς ὁ Θρᾴκη περαιόω καί ἄλλος τε παρίστημι καί ὁ λυσιμαχία ἀνίστημι συνοικίζω , ὡς ὁρμητήριον οὗτος χράω · καί γάρ αὐτός καί ὁ Φίλιππος καί ὁ Νάβις ἐπάγω . ὅς τε Ἀννίβας αὐτός συγγίγνομαι ἐλπίζω ποιέω εἰς ὁ Καρχηδών ἐκεῖθεν εἰς ὁ Ἰταλία πλέω , καί ὁ ὁ Ἰόνιος κόλπος ἔθνος προσκαταστρέφω , καί μετά αὐτός ἐπί ὁ Ῥώμη ὁρμάω . φθάνω γοῦν ὁ Ἀντίοχος καί δίς εἰς ὁ Εὐρώπη διαβαίνω εἰς τε ὁ Ἑλλάς ἀφικνέομαι . πυνθάνομαι δέ ὁ Πτολεμαῖος θνῄσκω , καί περί πᾶς ὁ Αἴγυπτος κρατέω ποιέω , ὁ μέν υἱός Σέλευκος ἐν ὁ λυσιμαχία σύν δύναμις καταλείπω , αὐτός δέ ἀναζεύγνυμι , καί ζῶ ὁ Πτολεμαῖος μανθάνω , ὁ μέν Αἴγυπτος ἀπέχω , ἐπιχειρέω δέ εἰς Κύπρος πλέω πταίω ὑπό χειμών , καί οἴκαδε ἀναχωρέω . καί πρέσβυς ὁ Ῥωμαῖος ἐκεῖνος ἀντεπιστέλλω ἀλλήλων ἀντί ἀντεγκαλέω , ὅπως πρόφασις τε ὁ πόλεμος λαμβάνω καί ὅπως ὁ παρά ἀλλήλων προκατασκέπτομαι . Ἀννίβας δέ ὁ μέγας ὁ παρά Καρχηδόνιος ἀρχή λαμβάνω , καί προσκρούω ἀπό αὐτός ὁ δυνατός , μισέω τε ὑπό αὐτός καί πρός ὁ Ῥωμαῖος διαβάλλω ὡς ὁ τε ὁ Καρχηδόνιος νεωτερίζω καί ὁ Ἀντίοχος κοινολογέομαι . καί μανθάνω τις ἐκ ὁ Ῥώμη πάρειμι , καί δείδω μή συλλαμβάνω , ἀποδιδράσκω νύξ ἐκ ὁ Καρχηδών . καί πρός ὁ Ἀντίοχος ἔρχομαι ἑαυτοῦ τε ὁ εἰς ὁ πατρίς κάθοδος καί ὁ πρός ὁ Ῥωμαῖος πόλεμος πράσσω , ὑπισχνέομαι ἐκεῖνος περιποιέω ὁ τε ὁ Ἑλλάς κράτος καί ὁ ὁ Ἰταλία · μέχρι ὅς σφεῖς ὁ Σκιπίων ὁ Ἀφρικανός συγγίγνομαι . οὗτος γάρ δικαστής εἰς ὁ Λιβύη πέμπω ὁ τε Μασινίσσας καί ὁ Καρχηδόνιος περί ὁράω γῆ διαφέρω , μετέωρος ὁ ἔχθρα αὐτός καταλείπω , ἵνα ἀλλήλων τε διαφέρω καί μηδείς αὐτός διά ὁ κρίσις κατά Ῥωμαῖος ὀργίζω . ἐντεῦθεν δ εἰς ὁ Ἀσία διαβαίνω , λόγος μέν ὡς πρεσβεύω πρός ὁ Ἀντίοχος , ἔργον δέ εἷς ἐκεῖνος καί ὁ Ἀννίβας ἐπιφαίνω καταπλήσσω καί πράσσω ὁ ὁ Ῥωμαῖος συμφέρω . ἀφικνέομαι δέ αὐτός οὐ ὁμοίως ἔτι προσέχω ὁ Ἀντίοχος ὁ Ἀννίβας · ὑποπτεύω γάρ αὐτός διά ἀπόρρητος ὁμιλέω ὁ Σκιπίων , καί ἄλλως δέ αὐτός βαρύνω , ὅτι ἅπας βούλευμα ὁ Ἀννίβας πᾶς ἐπιγράφω καί ὁ ὁ πόλεμος κατόρθωσις ἐν οὗτος πᾶς ἐπελπίζω . διά γοῦν οὗτος καί φθονέω ὁ Ἀννίβας καί φοβέω αὐτός ἵνα μή τίς δύναμαι μεταβάλλω · καί οὔτε στράτευμα παρέχω αὐτός οὔτε εἰς ὁ Καρχηδών πέμπω · οὐδέ ἐν ὁ συνουσία αὐτός κατάκορος χράομαι , ἀλλά καί ἐπιτηδεύω μηδείς ὁ πράσσω αὐτός δοκέω εἰμί .