joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 12.22
Ἀναρρηθεὶς δὲ οὕτως αὐτοκράτωρ ὁ Αἰμιλιανὸς ἐπέστειλε τῇ συγκλήτῳ , ἐπαγγελλόμενος ὡς καὶ τὴν Θρᾴκην ἀπαλλάξει βαρβάρων καὶ κατὰ Περσῶν ἐκστρατεύσεται καὶ πάντα πράξει καὶ ἀγωνίσεται ὡς στρατηγὸς αὐτῶν , τὴν βασιλείαν τῇ γερουσίᾳ καταλιπών . ἀλλ’ οὐ δ’ ὲν τούτων ἔφθη πεποιηκώς , Οὐαλεριανοῦ ἐπαναστάντος αὐτῷ · ὃς τῶν ὑπὲρ τὰς Ἄλπεις ἄρχων δυνάμεων , τὰ κατὰ τὸν Αἰμιλιανὸν μαθών , καὶ αὐτὸς τυραννεῖ . καὶ τὰς ὑπ’ αὐτὸν δυνάμεις συναγαγὼν πρὸς τὴν Ῥώμην ἠπείγετο . οἱ γοῦν τῷ Αἰμιλιανῷ συστρατευόμενοι , οὐκ ἀξιομάχους ἑαυτοὺς ἐγνωκότες πρὸς τὴν τοῦ Οὐαλεριανοῦ στρατιάν , μηδὲ φθείρειν καὶ φθείρεσθαι Ῥωμαίους ὑπ’ ἀλλήλων ὅσιον κρίναντες καὶ πολέμους συγκροτεῖσθαι ὁμογενῶν , καὶ ἄλλως δὲ τὸν μὲν Αἰμιλιανὸν ἀνάξιον λογιζόμενοι βασιλείας ὡς ἄδοξόν τε καὶ καμερπῆ , τὸν Οὐαλεριανὸν δὲ οἰκειότερον ἡγούμενοι τῇ ἀρχῇ οἶα δῆτα καὶ τῶν πραγμάτων ἐπιληψόμενον ἀρχικώτερον , κτείνουσι τὸν Αἰμιλιανὸν οὔπω τέσσαρας μῆνας ἡγεμονεύσαντα , ἄγοντα δὲ τῆς ἡλικίας ἐνιαυτὸν τεσσαρακοστόν · καὶ προσίασιν Οὐαλεριανῷ καὶ ἀμάχως αὐτῷ τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐγχειρίζουσι . Φλαβιανοῦ δὲ ἐπὶ Δεκίου , ὡς εἴρηται , μαρτυρήσαντος , Κορνήλιος τὴν τῆς Ῥώμης ποιμαντικὴν διεδέξατο , καὶ ἐπὶ τρισὶν ἐμπρέψας ταύτῃ ἐνιαυτοῖς τὴν ζωὴν ἐξεμέτρησε , καὶ Λούκιος ἐπὶ τὸν τῆς ἀρχιερωσύνης ἀνήχθη θρόνον , ὃς οὐδ’ ὄγδοον ἐκπλήσας ἐνιαυτὸν ἐν τῇ τῆς Ῥώμης ἐπισκοπῇ τελευτᾷ . καὶ Στέφανος τὸ τῆς ἐπισκοπῆς λειτούργημα διεδέξατο · οὗπερ τυγχάνει διάταγμα τοὺς ἐξ αἱρέσεων ἐπιστρέφοντας χριστιανοὺς μὴ βαπτίζειν , ἀλλὰ τῇ διὰ χειρῶν ἐπιθέσεως εὐχῇ καθαίρειν αὐτούς . οὑ καὶ ἐπιστολὴ περὶ τούτου πρὸς Κυπριανὸν τὸν ἱερομάρτυρα ἀναγράφεται . Στεφάνου δὲ κοιμηθέντος μετὰ δύο ἐνιαυτούς , Ξυστὸς εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν τῆς Ῥώμης θρόνον ἐκάθισε . τότε καὶ ἡ κατὰ Σαβέλλιον κεκίνητο αἵρεσις ἐν Πτολεμαΐδι τῆς Πενταπόλεως . Ἀλλὰ τὰ μὲν κατὰ τοὺς τῆς Ῥώμης ἀρχιερεῖς
Lemmas: ἀναιρέω δέ οὕτως αὐτοκράτωρ ὁ Αἰμιλιανός ἐπιστέλλω ὁ σύγκλητος , ἐπαγγέλλω ὡς καί ὁ Θρᾴκη ἀπαλλάσσω βάρβαρος καί κατά Πέρσης ἐκστρατεύω καί πᾶς πρᾶξις καί ἀγωνίζομαι ὡς στρατηγός αὐτός , ὁ βασίλειος ὁ γερουσία καταλείπω . ἀλλά οὖον δέ εἰμί οὗτος φθάνω ποιέω , Ουαλεριάνος ἐπανίστημι αὐτός · ὅς ὁ ὑπέρ ὁ Ἄλπεις ἄρχω δύναμις , ὁ κατά ὁ Αἰμιλιανός μανθάνω , καί αὐτός τυραννέω . καί ὁ ὑπό αὐτός δύναμις συνάγω πρός ὁ Ῥώμη ἐπείγω . ὁ γοῦν ὁ Αἰμιλιανός συστρατεύω , οὐ ἀξιόμαχος ἑαυτοῦ γιγνώσκω πρός ὁ ὁ Ουαλεριάνος στρατιά , μηδέ φθείρω καί φθείρω Ῥωμαῖος ὑπό ἀλλήλων ὅσιος κρίνω καί πόλεμος συγκροτέω ὁμογενής , καί ἄλλως δέ ὁ μέν Αἰμιλιανός ἀνάξιος λογίζομαι βασίλεια ὡς ἄδοξος τε καί χαμερπής , ὁ Οὐαλεριανός δέ οἰκεῖος ἡγέομαι ὁ ἀρχή οἶος δῆτα καί ὁ πρᾶγμα ἐπιλαμβάνω ἀρχικός , κτείνω ὁ Αἰμιλιανός οὔπω τέσσαρες μείς ἡγεμονεύω , ἄγω δέ ὁ ἡλικία ἐνιαυτός τεσσαρακοστός · καί πρόσειμι Οὐαλεριανός καί ἄμαχος αὐτός ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἐγχειρίζω . Φλαβιανός δέ ἐπί Δέκιος , ὡς εἴρω , μαρτυρέω , Κορνήλιος ὁ ὁ Ῥώμη ποιμαντικός διαδέχομαι , καί ἐπί τρεῖς ἐμπρέπω οὗτος ἐνιαυτός ὁ ζωή ἐκμετρέω , καί Λούκιος ἐπί ὁ ὁ ἀρχιερωσύνη ἀνάγω θρόνος , ὅς οὐδέ ὄγδοος ἐκπίμπλημι ἐνιαυτός ἐν ὁ ὁ Ῥώμη ἐπισκοπέω τελευτάω . καί Στέφανος ὁ ὁ ἐπισκοπή λειτούργημα διαδέχομαι · ὅσπερ τυγχάνω διάταγμα ὁ ἐκ αἵρεσις ἐπιστρέφω χριστιανός μή βαπτίζω , ἀλλά ὁ διά χείρ ἐπίθεσις εὐχή καθαίρω αὐτός . ὅς καί ἐπιστολή περί οὗτος πρός κυπριανός ὁ ιερομάρτυρας ἀναγράφω . Στέφανος δέ κοιμάω μετά δύο ἐνιαυτός , Ξυστός εἰς ὁ ἀρχιερατικός ὁ Ῥώμη θρόνος καθίζω . τότε καί ὁ κατά Σαβέλλιος κινέω αἵρεσις ἐν Πτολεμαΐς ὁ Πεντάπολις . ἀλλά ὁ μέν κατά ὁ ὁ Ῥώμη ἀρχιερεύς