joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 16.2
Ὁ δὲ τῶν Βουλγάρων ἄρχων γυναικὶ τὴν τόν Ῥωμαίων βασιλείαν καὶ παιδὶ νεαρῷ κυβερνωμένην μαθών , στέλλει τινὰς τῶν αὐτοῦ ἀπειλῶν ἀφίστασθαι τῶν σπονδῶν καὶ ἆραι ὅπλα κατὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς . πρὸς ταῦτα τοίνυν δηλοῖ αὐτῷ ἡ βασίλισσα ὡς “ ἀντιτάξομαί σοι πάντως κἀγώ , καὶ εἰ μὲν θεοῦ διδόντος ὑπερέξω , ἔσῃ νικηθεὶς ὑπὸ γυναικός , καὶ ὅσον σοι τὸ τῆς αἰσχύνης ὑπόγυον λόγισαι · εἰ δὲ νικήσεις ἴσως αὐτός , οὐκ ἔσται σοι σεμνὸν τὸ εὐτύχημα γυναῖκα νικήσαντι . ” ὡς οὖν ταῦτα τῷ βαρβάρῳ ἠγγέλθησαν , ἀνέστειλαν αὐτῷ τὴν ὁρμήν , καί οἶ συμφέρον ἔκρινεν ἀνανεώσασθαι τὰς σπονδάς , καὶ αὗται ἀνεκαινίσθησαν . ἀδελφὴ δὲ τοῦ ἄρχοντος Βουλγαρίας αἰχμαλωτισθεῖσά ποτε , καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις διάγουσα , τῷ θείῳ τε ἐτελέσθη βαπτίσματι καὶ γραμμάτων ἐν μυήσει ἐγένετο . ἔνετο . ταύτην ὁ ἀδελξὸς ἀναδοθῆναί οἶ ἠξίωσε , καὶ ἡ μὲν ἐδόθη αὐτῷ · ὁ δ’ ἀντέδωκεν ἄνδρα τῶν λογίμων Θεόδωρον τὸν Κουφαρᾶν . ἡ δὲ τοῦ τῶν Βουλγάρων ἄρχοντος ἀδελφὴ ἀφικομένη πρὸς τὸν ὁμαίμονα ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὴν τῶν χριστιανῶν θρησκείαν διὰ παντὸς αὐτῷ περὶ αὐτῆς διαλεγομένη καὶ τὰ χριστιανῶν μυστήρια ἐκθειάζουσα . ὁ δὲ ταῦτα καὶ παρὰ τοῦ Κουφαρᾶ προκατήχητο , ἀλλ’ οὔπω ἐπέπειστο τῶν πατρίων ἀποστῆναι ἐθῶν . λιμὸς δὲ τοῖς Βουλγάροις συμβὰς καὶ αὐτὸν καὶ τὸ ἔθνος εἰς θεοσέβειαν μετερρύθμισεν . ὁ μὲν γὰρ τὸ ἔθνος ἅπαν ἐπίεζε , καὶ οὐκ ἦν ἀποφυγὴ τοῦ κακοῦ , φθορὰ δὲ τοῦ ἔθνους ἐγίνετο , καὶ ὁ σφῶν ἀρχηγὸς ἦν διὰ τοῦτο περιαλγής , καὶ ἀπορήσας εἰς τὸν παρὰ τῆς ἀδελφῆς αὐτῷ καταγγελλόμενον καταφεύγει θεόν , καὶ τοῦτον τοῦ λιμοῦ λυτῆρα καὶ τῆς τοῦ ἔθνους φθορᾶς ἐπεκέκλητο . ὡς δ’ ἐνεργὴς ἦν ἡ ἐπίκλησις καὶ τῶν κακῶν ἀπηλλάγησαν , ἔγνω τοῦ ἐπικληθέντος τὴν δύναμιν , καὶ ἀξιοῖ σταλῆναι αὐτῷ τινα τὸν τὸ μυστήριον αὐτὸν μυήσοντα τῶν χριστιανῶν καὶ τελέσοντα τῷ θείῳ βαπτί - σματι . καὶ ἀπεστάλη μὲν ἀρχιερεὺς πρὸς αὐτόν · ὁ δὲ καὶ ἐμυήθη καὶ ἐβαπτίσθη . οἱ Βούλγαροι δὲ ὡς τῆς πατρίου δόξης ἀποστάντος κατ’ ἐξανίστανται τοῦ σφῶν ἀρχηγοῦ καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀνελεῖν . ὁ δὲ τῷ τοῦ σταυροῦ σημείῳ θαρρήσας προπορευομένῳ αὐτοῦ νικᾷ τοὺς ἀντιστάντας αὐτῷ , καὶ οὕτω πάντες εἵλοντο τὰ τῶν χριστιανῶν . εἶτα διεπρεσβεύσατο ὁ τούτων ἐξάρχων πρὸς τὴν βασίλισσαν , αἰτῶν γῆς αὐτῷ παραχωρηθῆναι Ῥωμαϊκῆς , στενοχωρεῖσθαι γὰρ τὸ ἔθνος αὐτοῦ , καὶ ἀιδίους σπονδὰς πρὸς Ῥωμαίους καὶ ὁμαιχμίαν ἐπαγγελλόμενος , καὶ ἡ βασιλὶς τὴν αἴτησιν ἐξεπλήρωσε , καί οἶ τῆς ἀπὸ τῆς λεγομένης Σιδηρᾶς παρεχώρησε χώρας , ἣ τὰ Ῥωμαίων καὶ Βουλγάρων διόριζε πρίν , μέχρι τῆς Δεβελτοῦ · ἤν λαχόντες οἱ Βούλγαροι κέκληκας ἴ’ Ζαγορᾶν . κἀντεῦθεν εἰρήνη γέγονε περὶ τὰ ἑσπέρια . κατὰ δὲ τὴν ἑῴαν τὸ τῶν Μανιχαίων γένος ἦν παμπληθές , οἳ καὶ Παυλικιανοὶ ἀγροικότερον πρὸς τοῦ δημώδους ὄχλου καλοῦνται , ἐκ Παύλου καὶ Ἰωάννου τῆς κλήσεως συγκειμένης αὐτοῖς · τὼ δ’ ἄνδρε τούτω παρὰ Μανιχαίοις ἐγενέσθην ὀνομαστώ , εἰ καὶ μὴ τι αἱρεσιάρχα καὶ τῆς κακοδοξίας γεννήτορε , ζηλωτὰ δὲ ταύτης καὶ σπουδαστὰ διαφερόντως καὶ κήρυκε . καὶ τούτους τοίνυν ἡ βασιλὶς εἰς νοῦν ἐβάλετο μεταγαγεῖν εἰς ὀρθοδοξίαν ἐκ τῆς αἱρέσεως , καὶ στέλλει τοὺς τοῦτο σπεύσοντας ἄνδρας τῶν ἐπιφανεστέρων . οἱ δὲ ἀδεξίως τὸ πρᾶγμα καὶ ἀφυῶς ἐπιφανεστέρων . νοὶ οὐ μόνον ἀνήνυτον ἔθεντο τὴν σπουδήν , ἀλλὰ καὶ εἰς ἀποστασίαν ὁρμῆσαι τὸ γένος ὅλον εἰς μυρεάδας πολλὰς ἀριθμούμενον ἐβιάσαντο . ὃ καὶ τοῖς ἐξ Ἰσμαὴλ συμμιγνύμενον κατὰ Ῥωμαίων σὺν αὐτοῖς ἐστρατεύετο , καὶ πολλῶν γέγονεν αὐτοῖς αἴτιον συμφορῶν . ὁ δέ γε βασιλεὺς Μιχαὴλ τὸν μείρακα παρελάσας καὶ νεανίσκοις ἄρτι καταλεγόμενος ἴε παρ’ ἄλλοις τὴν τῆς βασιλείας βλέπων διοίκησιν , ἠρέθιστο δὲ καὶ πρὸς τοῦ πρὸς μητρὸς θείου τοῦ Βάρδα τῆς αὐταρχίας πρὸς ἔρωτα · εἶς δ’ ἦν καὶ οὗτος τῶν ἐπιτρόπων τοῦ Μιχαήλ . διαφορᾶς δέ ποτε τῷ μαγίστρῳ Μανουὴλ γενομένης πρὸς τὸν λογοθέτην τοῦ δρόμου Θεόκτιστον , καὶ ἄμφω δὲ συνεπιτρόπω τοῦ βασιλέως ἐτυγχανέτην , ὁ Μανουὴλ τῶν ἀνακτόρων ὑποχωρεῖ , ἦν γὰρ ἐκεῖ διαιτώμενος , καὶ εἰς τὸν οἰκεῖον οἶκον μεταχωρεῖ , κἀκεῖθεν εἰς τὰ βασίλεια ἀπιὼν τῶν διοικήσεων εἴχετο . τοῦτο τῷ Βάρδᾳ θυμηρέστατον ἔδοξεν · ἀποσκευάσασθαι γοῦν καὶ τὸν Θεόκτιστον διὰ σπουδῆς αὐτῷ ἦν · βασιλειῶν γὰρ ἐδεδοίκει τοῦτον ὥς οἱ πρὸς τοὔργον ἀντιστησόμενον . τῷ βασιλεῖ τοίνυν παιδαγωγὸς ἦν , ἀνδράριόν τι φαῦλον καὶ πονηρόν , ὅν δι’ ἐφέσεως εἶχεν ὁ βασιλεὺς ἀξιώματι τῶν λαμπροτέρων τιμῆσαί τινι , καὶ ἐποιεῖτο περὶ τούτου πρὸς τὴν μητέρα ἀξίωσιν . ὁ δὲ Θεόκτιστος μὴ δεῖν ἔλεγε μείζονι τὸν παιδαγωγὸν τῆς ἑαυτοῦ καταστάσεως τιμηθῆναι τιμῇ , ἔνα μὴ ἀτιμοῖντο τὰ ἀξιώματα . ἐντεῦθεν δι’ ἔχθρας ἦν τῷ παιδαγωγῷ ὁ Θεόκτιστος . τοῦτο τοίνυν ὁ Βάρδας τῆς οἰκείας σπουδῆς προυστήσατο σύστασιν , καὶ διὰ τοῦ παιδαγωγοῦ ποικίλας διαβολὰς ἐνήχει τοῖς τοῦ βασιλέως ὠσί , καὶ τὴν ἐλαφρίαν αὐτοῦ κατὰ τοῦ Θεοκτίστου ὑπέκνιζε , καὶ τέλος ἐκ μέσου αὐτὸν ποιήσασθαι ὑποτίθησι . τοῦτο δὲ μὴ ἄν ἄλλως γενήσεσθαι ἀνυστόν , εἰ μὴ ἀναιρεθείη ὁ ἄνθρωπος · ζῶντος γὰρ ἀνθέξεσθαί τε αὐτοῦ τὴν βασιλίδα καὶ περιέξεσθαι . ὡς γοῦν ὁ τοῦ ἀνδρὸς κεκύρωτο θάνατος , ἐπιτετήρητο ἐκ τῶν τῆς βασιλίδος ἐξιὼν θαλάμων · ἦν γὰρ ἀναφέρων αὐτῇ περὶ ἀναφορῶν καὶ διοικήσεων · κἀκεῖθεν ἐξιόντι καθιᾶσιν αὐτῷ τὸν σφαγέα . ὁ δὲ γυμνὸν ἰδὼν τὸ ξίφος ἠρμένον καθ’ ἑαυτοῦ , σκάμνον εἰσέδυ , καὶ ὁ σφαγεὺς κατὰ τῆς αὐτοῦ γαστρὸς τὸ ξίφος ὠθεῖ καὶ τοῦ Βάρδα ξίφος ἐσπασμένου καὶ ἀνασείοντος , καὶ ἀπειλοῦντος πλήξειν αὐτῷ τὸν ἀμυνοῦντα τῷ θνήξοντι . . ὁ μὲν οὖν Θεόκτιστος ἀνῄρητο ὥσπερ εἴρηται . ἡ δέ γε βασιλὶς ὡς ἔγνω τὸ γεγονός , ἐξέθορε τοῦ θαλάμου γοωμένη καὶ τῷ υἱῷ λοιδορουμένη καὶ τῷ ὁμαίμονι , ἐπαρωμένη τε καὶ ἀμφοῖν τοιούτῳ τέλει τὸν βίον ὑπεξελθεῖν . ὁ δὲ Βάρδας ἐπισυνάπτων κακὸν τῷ κακῷ καὶ τὰ πρὸς τὴν οἰκείαν μελέτην οἰκονομούμενος , καὶ αὐτὴν τὴν βασιλίδα Θεοδώραν συνεβούλευσε τῶν ἀνακτόρων κατενεγκεῖν . ἡ δὲ συνεῖσα τὸ βουλευόμενον , ἀντιστῆναι οὐχ ᾑρετίσατο , ἵναμὴ σφαγαὶ ἀνθρώπων συμβῶσι . μεταπεμψαμένη δέ γε τοὺς τῆς βουλῆς , ‘‘αὐτὴ μέν ” ἔφη ‘‘τῶν βασιλείων ἐξίσταμαι · ἵνα δὲ μὴ ἔχῃ λέγειν ὁ βασιλεὺς ὡς κενὰ θησαυρῶν τὰ ταμιεῖα εὕρηκε τὰ βασίλεια , διὰ τοῦτο ὑμῖν τὰ τεθησαυρισμένα δηλῶ · ” καὶ αὐτίκα τοὺς ταμίας εἰπεῖν ἐκέλευε τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου τὸν ἀριθμόν . οἶ δὲ χίλια μὲν καὶ ἐνενήκοντα χρυσίου ἔχειν κεντηνάρια κατετίθεντο , ἀργύρου δὲ ὡσεὶ τρισχίλια κεντηνάρια . ἡ δὲ βασιλὶς ‘‘πρὸς τούτοις ” ‘‘καὶ ἄλλος πλοῦτος πολὺς καὶ παντοδαπὸς τεθησαύρισται · ” καὶ ταῦτα εἰποῦσα τῶν ἀνακτόρων ἀπῆλθεν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Βουλγάρα ἄρχω γυνή ὁ ὁ Ῥωμαῖος βασίλειος καί παῖς νεαρός κυβερνάω μανθάνω , στέλλω τις ὁ αὐτός ἀπειλέω ἀφίστημι ὁ σπονδή καί ἀείρω ὅπλον κατά ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή . πρός οὗτος τοίνυν δηλόω αὐτός ὁ βασίλισσα ὡς “ ἀντιτάσσω σύ πάντως ἐγώ , καί εἰμί μέν θεός δίδωμι ὑπερέχω , εἰμί νικάω ὑπό γυνή , καί ὅσος σύ ὁ ὁ αἰσχύνη ὑπόγυος λογίζομαι · εἰμί δέ νικάω ἴσως αὐτός , οὐ εἰμί σύ σεμνός ὁ εὐτύχημα γυνή νικάω . ” ὡς οὖν οὗτος ὁ βάρβαρος ἀγγέλλω , ἀναστέλλω αὐτός ὁ ὁρμή , καί οἶς συμφέρω κρίνω ἀνανεόομαι ὁ σπονδή , καί οὗτος ἀνακαινίζω . ἀδελφή δέ ὁ ἄρχω Βουλγαρία αἰχμαλωτίζω ποτός , καί ἐν ὁ βασίλειος διάγω , ὁ θεῖον τε τελέω βάπτισμα καί γράμμα ἐν μυέω γίγνομαι . Ενετός . οὗτος ὁ ἀδελξὸς ἀναδίδωμι οἶς ἀξιόω , καί ὁ μέν δίδωμι αὐτός · ὁ δέ ἀντιδίδωμι ἀνήρ ὁ λόγιμος Θεόδωρος ὁ κουφαραω . ὁ δέ ὁ ὁ Βουλγάρα ἄρχω ἀδελφή ἀφικνέομαι πρός ὁ ὁμαίμων ἐνάγω αὐτός εἰς ὁ ὁ Χριστιανός θρησκεία διά πᾶς αὐτός περί αὐτός διαλέγω καί ὁ Χριστιανός μυστήριον ἐκθειάζω . ὁ δέ οὗτος καί παρά ὁ κουφαρος προκατηχέω , ἀλλά οὔπω πείθω ὁ πάτριος ἀφίστημι ἔθος . λιμός δέ ὁ Βούλγαρος συμβαίνω καί αὐτός καί ὁ ἔθνος εἰς θεοσέβεια μεταρρυθμίζω . ὁ μέν γάρ ὁ ἔθνος ἅπας πιέζω , καί οὐ εἰμί ἀποφυγή ὁ κακός , φθορά δέ ὁ ἔθνος γίγνομαι , καί ὁ σφεῖς ἀρχηγός εἰμί διά οὗτος περιαλγής , καί ἀπορέω εἰς ὁ παρά ὁ ἀδελφός αὐτός καταγγέλλω καταφεύγω θεός , καί οὗτος ὁ λιμός λυτήρ καί ὁ ὁ ἔθνος φθορά ἐπικαλέω . ὡς δέ ἐνεργός εἰμί ὁ ἐπίκλησις καί ὁ κακός ἀπαλλάσσω , γιγνώσκω ὁ ἐπικαλέω ὁ δύναμις , καί ἀξιόω στέλλω αὐτός τις ὁ ὁ μυστήριον αὐτός μυέω ὁ Χριστιανός καί τελέω ὁ θεῖον βαπτίς - σματι . καί ἀποστέλλω μέν ἀρχιερεύς πρός αὐτός · ὁ δέ καί μυέω καί βαπτίζω . ὁ Βούλγαρος δέ ὡς ὁ πάτριος δόξα ἀφίστημι κατά ἐξανίστημι ὁ σφεῖς ἀρχηγός καί ζητέω αὐτός ἀναιρέω . ὁ δέ ὁ ὁ σταυρός σημεῖον θαρσέω προπορεύομαι αὐτός νικάω ὁ ἀνθίστημι αὐτός , καί οὗτος πᾶς αἱρέω ὁ ὁ Χριστιανός . εἶτα διαπρεσβεύομαι ὁ οὗτος ἐξάρχω πρός ὁ βασίλισσα , αἰτέω γῆ αὐτός παραχωρέω Ῥωμαϊκός , στενοχωρέω γάρ ὁ ἔθνος αὐτός , καί ἀίδιος σπονδή πρός Ῥωμαῖος καί ὁμαιχμία ἐπαγγέλλω , καί ὁ βασιλίς ὁ αἴτησις ἐκπληρόω , καί οἶς ὁ ἀπό ὁ λέγω Σιδηρᾶς παραχωρέω χώρα , ὅς ὁ Ῥωμαῖος καί Βουλγάρα διορίζω πρίν , μέχρι ὁ Δεβελτός · ἐάν λαγχάνω ὁ Βούλγαρος καλέω εἷς Ζαγορᾶς . ἐντεῦθεν εἰρήνη γίγνομαι περί ὁ ἑσπέριος . κατά δέ ὁ ἑῷος ὁ ὁ Μανιχαῖος γένος εἰμί παμπληθής , ἕ καί Παυλικιάνος ἄγροικος πρός ὁ δημώδης ὄχλος καλέω , ἐκ Παῦλος καί Ἰωάννης ὁ κλῆσις σύγκειμαι αὐτός · ὁ δέ ἀνήρ οὗτος παρά Μανιχαῖος γίγνομαι ὀνομαστός , εἰμί καί μή τίς αἱρεσιάρχης καί ὁ κακοδοξία γεννήτωρ , ζηλωτός δέ οὗτος καί σπουδαστής διαφερόντως καί κῆρυξ . καί οὗτος τοίνυν ὁ βασιλίς εἰς νόος βάλλω μετάγω εἰς ὀρθοδοξία ἐκ ὁ αἵρεσις , καί στέλλω ὁ οὗτος σπεύδω ἀνήρ ὁ ἐπιφανής . ὁ δέ ἀδέξιος ὁ πρᾶγμα καί ἀφυής ἐπιφανής . νόος οὖον μόνος ἀνήνυτος τίθημι ὁ σπουδή , ἀλλά καί εἰς ἀποστασία ὁρμάω ὁ γένος ὅλος εἰς μυρεάδας πολύς ἀριθμέω βιάζομαι . ὅς καί ὁ ἐκ Ἰσμαήλ συμμίγνυμι κατά Ῥωμαῖος σύν αὐτός στρατεύω , καί πολύς γίγνομαι αὐτός αἴτιος συμφορά . ὁ δέ γε βασιλεύς Μιχαήλ ὁ μεῖραξ παρελαύνω καί νεανίσκος ἄρτι καταλέγω εἶμι παρά ἄλλος ὁ ὁ βασίλεια βλέπω διοίκησις , ἐρεθίζω δέ καί πρός ὁ πρός μήτηρ θεῖον ὁ Βάρδα ὁ αὐταρχία πρός Ἔρως · εἰμί δέ εἰμί καί οὗτος ὁ ἐπίτροπος ὁ Μιχαήλ . διαφορά δέ ποτός ὁ μάγιστρος Μανουήλ γίγνομαι πρός ὁ λογοθέτης ὁ δρόμος Θεόκτιστος , καί ἄμφω δέ συνεπίτροπος ὁ βασιλεύς τυγχάνω , ὁ Μανουήλ ὁ ἄναξ ὑποχωρέω , εἰμί γάρ ἐκεῖ διαιτάω , καί εἰς ὁ οἰκέω οἶκος μεταχωρέω , ἐκεῖθεν εἰς ὁ βασίλεια ἀπέρχομαι ὁ διοίκησις ἔχω . οὗτος ὁ Βάρδα θυμαρής δοκέω · ἀποσκευάζω γοῦν καί ὁ Θεόκτιστος διά σπουδή αὐτός εἰμί · βασίλεια γάρ δείδω οὗτος ὅς ὁ πρός ἔργον ἀνθίστημι . ὁ βασιλεύς τοίνυν παιδαγωγός εἰμί , ἀνδράριον τίς φαῦλος καί πονηρός , ὅς διά ἔφεσις ἔχω ὁ βασιλεύς ἀξίωμα ὁ λαμπρός τιμάω τις , καί ποιέω περί οὗτος πρός ὁ μήτηρ ἀξίωσις . ὁ δέ Θεόκτιστος μή δήω λέγω μείζων ὁ παιδαγωγός ὁ ἑαυτοῦ κατάστασις τιμάω τιμή , νάω μή ἀτιμόω ὁ ἀξίωμα . ἐντεῦθεν διά ἔχθρα εἰμί ὁ παιδαγωγός ὁ Θεόκτιστος . οὗτος τοίνυν ὁ Βάρδας ὁ οἰκεῖος σπουδή προΐστημι σύστασις , καί διά ὁ παιδαγωγός ποικίλος διαβολή ἐνηχέω ὁ ὁ βασιλεύς οὖς , καί ὁ ἐλαφρία αὐτός κατά ὁ θεόκτιστος ὑποκνίζω , καί τέλος ἐκ μέσος αὐτός ποιέω ὑποτίθημι . οὗτος δέ μή ἄν ἄλλως γίγνομαι ἀνυστός , εἰμί μή ἀναιρέω ὁ ἄνθρωπος · ζῶ γάρ ἀντέχω τε αὐτός ὁ βασιλίς καί περιέχω . ὡς γοῦν ὁ ὁ ἀνήρ κυρόω θάνατος , ἐπιτηρέω ἐκ ὁ ὁ βασιλίς ἔξειμι2 θάλαμος · εἰμί γάρ ἀναφέρω αὐτός περί ἀναφορά καί διοίκησις · ἐκεῖθεν ἔξειμι καθίημι αὐτός ὁ σφαγεύς . ὁ δέ γυμνός εἶδον ὁ ξίφος ἀείρω κατά ἑαυτοῦ , σκαμνίον εἰσδύνω , καί ὁ σφαγεύς κατά ὁ αὐτός γαστήρ ὁ ξίφος ὠθέω καί ὁ Βάρδα ξίφος σπασμένος καί ἀνασείω , καί ἀπειλέω πλήσσω αὐτός ὁ ἀμύνω ὁ θνῄσκω . . ὁ μέν οὖν Θεόκτιστος ἀναιρέω ὥσπερ εἴρω . ὁ δέ γε βασιλίς ὡς γιγνώσκω ὁ γίγνομαι , ἐκθρῴσκω ὁ θάλαμος γοάω καί ὁ υἱός λοιδορέω καί ὁ ὅμαιμος , ἐπαράομαι τε καί ἄμφω τοιοῦτος τέλος ὁ βίος ὑπεξέρχομαι . ὁ δέ Βάρδας ἐπισυνάπτω κακός ὁ κακός καί ὁ πρός ὁ οἰκεῖος μέλω οἰκονομέω , καί αὐτός ὁ βασιλίς Θεοδώρα συμβουλεύω ὁ ἄναξ καταφέρω . ὁ δέ συνίημι ὁ βουλεύω , ἀνθίστημι οὐ αἱρετίζω , ἵναμὴ σφαγή ἄνθρωπος συμβαίνω . μεταπέμπω δέ γε ὁ ὁ βουλή , ‘‘αὐτὴ μέν ” φημί οὗτος βασίλειος ἐξίστημι · ἵνα δέ μή ἔχω λέγω ὁ βασιλεύς ὡς κενός θησαυρός ὁ ταμιεῖον εὑρίσκω ὁ βασίλεια , διά οὗτος σύ ὁ θησαυρίζω δηλόω · ” καί αὐτίκα ὁ τάμιας εἶπον κελεύω ὁ χρυσός καί ὁ ἄργυρος ὁ ἀριθμός . οἶς δέ χίλιοι μέν καί ἐνενήκοντα χρυσίον ἔχω κεντηνάριον κατατίθημι , ἄργυρος δέ ὡσεί τρισχίλιοι κεντηνάριον . ὁ δέ βασιλίς ὅς οὗτος ” ίκκα ἄλλος πλοῦτος πολύς καί παντοδαπός θησαυρίζω · ” καί οὗτος εἶπον ὁ ἄναξ ἀπέρχομαι .