joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 15.21
Μιχαὴλ δὲ ὁ τραυλὸς ὁ ἐξ Ἀμορίου ἐπὶ μέγα τύχης ἀρθείς , πρὸς δὲ ταῖς ἄλλαις κακίαις καὶ γλῶσσαν ἔχων ἀκόλαστον , διεβλήθη τῷ βασιλεῖ ὡς κακὰ κατ’ αὐτοῦ βυσσοδομεύων καὶ τεκταινόμενος . καὶ ἡ διαβολὴ πρὸ τῆς ἡμέρας ἐγένετο , ἐν ᾗ τὴν ἐν σαρκὶ τοῦ κυρίου γένναν ἑορτάζειν ἡ ἐκκλησία παρέλαβεν . αὐτίκα τοίνυν ὁ μὲν συνελήφθη · ὁ δὲ βασιλεὺς τῶν κατ’ αὐτοῦ μηνυθέντων ἐξεταστὴς προεκάθισεν . ἐλέγχεται παρὰ τῶν κατηγορούντων ὁ Μιχαήλ , συντίθεται καὶ αὐτός , κατακρίνεται θάνατον , καὶ θάνατον τὸν διὰ πυρός . ἀπήγετο καυθησόμενος , καὶ τόπος τῆς τιμωρίας ἀφώριστο ἡ τοῦ ἐν τοῖς βασιλείοις λουτροῦ κάμινος . εἵπετο καὶ ὁ βασιλεύς , ἤ μὴ πιστεύων ἑτέρῳ τὴν κατὰ τοῦ Μιχαὴλ ἐπεξέλευσιν ἤ ἐφηδόμενος τῷ ὀλέθρῳ αὐτοῦ . ἡ δέ γε βασίλισσα τοῦτο γνοῦσα τὴν πρᾶξιν ἐκώλυσε , πῇ μὲν δεομένη τοῦ ξυνευνέτου ὑπερθέσθαι διὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ κατακρίτου τὴν κόλασιν , πῇ δὲ καὶ θρασύτερον προσφερομένη αὐτῷ καὶ ἄθεον λέγουσα , ὅτι μὴ ὑποστέλλεται τὴν τοῦ φρικώδους μυστηρίου ἡμέραν τῆς τοῦ σωτῆρος γεννήσεως . τούτοις τὸ σκληρὸν ἐκείνου μαλάξασα πέπεικεν ἀνεῖναι τότε τῷ Μιχαὴλ τὴν ἀπώλειαν . ὁ δὲ πρὸς τὴν εὐνέτειραν ἔφη “ ἰδοὺ πέπεισμαί σοι , ἀλλά γε σὺ γνώσῃ καὶ τὰ τέκνα τὰ σὰ ὅσα ὑμῖν ἐκ τούτου συμβήσονται . ” ὁ μὲν οὖν Μιχαὴλ οὕτω τὸν ὄλεθρον ὑπεξέφυγε . θαυμάσαι δ’ ἄν τις ὅθεν ὁ Λέων προεῖπε τὸ γενησόμενον · οὐ γὰρ πάντως αὐτὸ ἐκ θειοτέρας ἐπιπνοίας προέγνωκε . πῶς γὰρ θεομαχῶν ἐκεῖνος , καὶ ἄλλως ἀνὴρ ὢν αἱμάτων καὶ βίου μὴ παθῶν καθαρεύοντος ; λέγεται προεγνῶσθαι αὐτῷ παρά του χρησμοδοτηθὲν ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖται καὶ τῆς ζωῆς . ἀλλὰ καί τί φασι τῇ τῶν ἀνακτόρων βιβλιοθήκῃ βιβλίον ἐναποκεῖσθαι , ἐν ᾧ καὶ χρησμοὶ περὶ τῶν βασιλέων ἦσαν καὶ μορφαὶ ἐνεγράφοντο ἀνθρώπων τε καὶ θηρῶν , καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἐκεῖ καὶ λέων θὴρ ἐχρωμάτιστο , ᾧ κατὰ νώτου τὸ στοιχεῖον τὸ χ’ ἐγκεχάρακτο · ἀνὴρ δ’ ἦν ἐξόπισθεν τοῦ θηρὸς δόρατι διὰ τοῦ χ’ διελαύνων τὸν λέοντα . ἡ μὲν οὖν βίβλος εἶχε ταυτί , καὶ ἦσαν , ὡς ἐδόκει , Σιβύλλεια χρησμῳδήματα . τὸ δὲ τῆς εἰρημένης χρωματουργίας δυσερμήνευτον ὂν ὁ τότε κοιαίστωρ , ὡς λέγεται , διεσάφησεν , εἰπὼν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ βασιλέα μέλλειν ἀναιρεθῆναι . τὸ μὲν γὰρ θηρίον βασιλέα δηλοῦν , τὸ δὲ χ’ τὴν εἰρημένην ἡμέραν αἰνίττεσθαι , τὸ δὲ διὰ μέσου τοῦ χ’ τῷ λέοντι τὸ δόρυ ἐμπήγνυσθαι τὸ κατ’ αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς τὸν βασιλέα κτανθήσεσθαι . ταῦτα τὸν βασιλέα ἐτάραττεν , ἀλλὰ μὴν αὐτὸν καὶ τὸ τῆς μητρὸς ἐξεδειμάτου Γ’ ἐνύπνιον . ἔδοξε γὰρ ἐκείνῃ ἐν τῷ ναῷ τῆς θεομήτορος εἶναι τῷ ἐν Βλαχέρναις καὶ ὁρᾶν γυναῖκά τινα προπεμπομένην ἀνδράσι λευχείμοσι καὶ πλῆρες αἱμάτων τὸ δάπεδον τοῦ ναοῦ , ἀκοῦσαί τε τῆς δορυφορουμένης ἐκείνης κελευούσης αἵματος ἄγγος τι πλησθῆναι καὶ δοθῆναι τῇ τοῦ βασιλέως μητρί . τῆς δὲ μὴ προσιεμένης τὸ προσφερόμενον , φάναι τὴν περιφανῆ γυναῖκα ἐκείνην “ ὁ δὲ σὸς υἱὸς τοὺς ἐμὲ τιμῶντας αἱμάτων ἐμπίπλησι , καὶ τὸν θεὸν καὶ ὒ ἰόν μου εἰς ὀργὴν κινῶν οὐ συνίησι . ” ταῦτα εἶδεν ἡ μήτηρ τοῦ Λέοντος , καὶ τῷ υἱῷ ἀπήγγειλε τὸ ἐνύπνιον , καὶ ἐδέετο παύσασθαι τοῦ κατὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων τολμήματος , ἀλλ’ ἐξεκεκώφει ὁ δείλαιος καὶ θεομαχῶν οὐκ ἐπαύετο . ὦπτο δὲ καὶ ὁ θεῖος πατριάρχης Ταράσιος καθ’ ὕπνους τινὶ ἤδη τῆς ἐπικήρου ταύτης ζωῆς μεταστάς , ἐπιβοώμενός τινα Μιχαὴλ καὶ ἐπελθεῖν τό Λέοντι καὶ κτεῖναι τοῦτον ἐγκελευόμενος . ἀλλὰ καὶ ἡ ἐν τῷ Φιλομηλίῳ μοναχοῦ προαγόρευσις καὶ ἄλλ’ ἄττα ὑπέθραττε τὸν Λέοντα καὶ ἐδείμαινε . τέως δ’ οὖν κλοιοῖς τοὺς πόδας τοῦ Μιχαὴλ ἐνδη - σάμενος τὸν μὲν τῷ Παπίᾳ φρουρηθησόμενον παραδέδωκεν , αὐτὸς δὲ τὴν κλεῖδα κατεῖχε τοῦ σιδηρέου δεσμοῦ . ἔμφροντις δὲ τὴν νύκτα διάγων οὐκ εἶχε τὸν ὕπνον τοῖς ὄμμασιν αὐτοῦ ἐφιζάνοντα . διὸ καὶ ἀπῄει πρὸς τὸ τοῦ Παπίου διαιτητήριον , καὶ ὁρᾷ τὸν μὲν Μιχαὴλ ἐπὶ κλίνης καθεύδοντα , τὸν δὲ Παπίαν ἐπ’ ἐδάφους κατακλ·ινόμενον . ἢ γὰρ τιμῶν τὸν Μιχαὴλ ὁ Παπίας τοῦτο πεποίηκεν ἤ καὶ συνίστωρ ὤν , ὡς ἐδόκει , τῆς κατὰ τοῦ βασιλέως βουλῆς . ὡς οὖν εἶδε ταῦτα καὶ τὸν Μιχαὴλ ὕπνον ὑπνώττοντα βαθύν τε καὶ νήδυμον καὶ οἷος ἀφρόντιδι ἔοικεν , ὑπ - ἐστρεφε μηνιῶν καὶ τὴν ὀργὴν ὑπεδήλου τῇ κινήσει τῇ τῆς χειρός . τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς τὴν παρουσίαν τοῦ βασιλέως ᾔσθετο , εἶς δέ τις τῶν τοῦ Παπίου καὶ ἔγνω τοῦτον ἐλθόντα καὶ ὑπνώττειν προσποιησάμενος ἐώρα ὅσα ἐποίησε καὶ ὡς ὠργίσθη καὶ ὡς ἠπείλησε , καὶ πάντα σφίσιν ἀπήγγειλεν . οἱ δὲ φόβῳ ληφθέντες ὅπως ἂν ἐκφύγοιεν τὸ μήνιμα τοῦ βασιλέως ἐφρόντιζον . καὶ ὁ Μιχαὴλ τῷ Παπίᾳ φησὶν ὡς εἰ βούλει αὐτός , οὐ τὸν κίνδυνον ἐχφευξόμεθα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μελετώμενα ἡμῖν εἰς ἔργον ἐκρήσεται . καὶ ὃς “ τὸ παριστάμενόν σοι πρᾶττε ” φησίν , “ ἐμὲ δ’ ἕξεις ὅπῃ βούλει ἑπόμενον . ἐγχαράττει τοίνυν αὐτίκα γραφὴν πρὸς τούς οἶ τῶν βουλευμά - τῶν μετέχοντας , ἀπειλῶν ὡς εἰ μὴ τάχος ἐλεύσονται καὶ τὰ βεβουλευμένα θῶνται ἐπιτελῆ , εἶναι γὰρ τοῦτο ῥᾁδιον , ὡς αὐτὸς ᾠκονόμησε , πάντας ἀνακαλύψει τῷ βασιλεῖ , καὶ οὐκ αὐτὸς μόνος τοῦ κινδύνου μεθέξει . ταύτην τὴν ἐπιστολὴν ἐγχειρήσας τῷ Παπίᾳ ἐνετείλατο στεῖλαι τινα ἐξ αὐτῆς τὸν τὴν ἐπιστολὴν ὑποδείξοντα τοῖς συνίστορσιν ἀπέστειλεν , ἕκαστον εἰπὼν ἐξ ὀνόματος , καὶ ὑποθησόμενον νυκτὸς φολτῆσαι πρὸς τὰ ἀνάκτορα μεταμφιασαμένους ἐν σχήματι κγηρικῶν καὶ ξιφίδια κεκρυμμένα βαστάζοντας . οἶ μὲν οὖν ἧκον ὡς ἐνετάλθησαν · ἄρτι δὲ περὶ ὄρθρον τῆς νυκτὸς γενομένης ἧκον οἱ βασιλικοὶ ψάλται , τὰς ᾠδὰς ᾄσοντες τὰς ἑωθινάς . τούτοις ὁ Παπίας καὶ τοὺς τοῦ Μιχαὴλ συνίστορας συνεισήγαγε , καὶ οἶ μὲν ἐν γωνίᾳ τινὶ καὶ σκότῳ συνεκρύπτοντο · οἶ ψάλται δὲ τοὺς ὕμνους ᾖδον . ἤδη δὲ τούτων ὑπερμεσούντων · καὶ ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν ναὸν ἐπεδήμησε , καὶ διάτορον ἔχων φθόγγον , βαρύτατον δὲ καὶ σὺν τραχύτητι ταῖς ἀκοαῖς εἰσδυόμενον , ᾤετο εὐφωνεῖν καὶ εἶναι μελῳδικώτατος καὶ κατάρχεσθαι τῶν ὕμνων εἰώθει . τότε τοίνυν στὰς ἐξεφώνησε , τῷ παντάνακτος ἐξεφαύλισαν πόθῳ . καὶ αὐτίκα τῆς γωνίας οἱ κατ’ αὐτοῦ μελετήσαντες καὶ τοῦ σκότους ἐξέθορον , τὰ ξίφη σπασάμενοι . ὁ δὲ συνεὶς τὸ δρώμενον εἰσέδραμε τὸ θυσιαστήριον , καὶ οἱ αὐτοῦ δὲ ἀναιρέται ἐφείποντο , κἀκεῖ πρὸς αὐτῶν πολλαῖς κατατρωθεὶς ταῖς πληγαῖς καὶ τὴν D χεῖρα ἀποτμηθεὶς τέλος ἀφῄρητο καὶ τὴν κεφαλήν , βασιλεύσας ὠμῶς τε καὶ ἀσεβῶς ἐπὶ ἔτη ἑπτὰ καὶ μῆνας πέντε . καὶ ὁ μὲν ἐκείνου νεκρὸς εἰς τὸν Ἱππόδρομον συρόμενος ἔρριπτο . ὁ δὲ Μιχαὴλ ἔτι τοὺς πόδας ὢν σιδηρόδετος , ἡ κλεὶς γὰρ οὐχ εὕρητο τῶν δεσμῶν , αὐτίκα τοῦ Λέοντος αὐτὴν ἐγκόλπιον φέροντος , εὐφημήθη καὶ προσεκυνήθη
Lemmas: Μιχαήλ δέ ὁ τραυλός ὁ ἐκ Ἀμόριον ἐπί μέγας τυγχάνω ἀραρίσκω , πρός δέ ὁ ἄλλος κακία καί γλῶσσα ἔχω ἀκόλαστος , διαβάλλω ὁ βασιλεύς ὡς κακός κατά αὐτός βυσσοδομεύω καί τεκταίνομαι . καί ὁ διαβολή πρό ὁ ἡμέρα γίγνομαι , ἐν ὅς ὁ ἐν σάρξ ὁ κύριος γέννα ἑορτάζω ὁ ἐκκλησία παραλαμβάνω . αὐτίκα τοίνυν ὁ μέν συλλαμβάνω · ὁ δέ βασιλεύς ὁ κατά αὐτός μηνύω ἐξεταστής προκαθίζω . ἐλέγχω παρά ὁ κατηγορέω ὁ Μιχαήλ , συντίθημι καί αὐτός , κατακρίνω θάνατος , καί θάνατος ὁ διά πῦρ . ἀπάγω καίω , καί τόπος ὁ τιμωρία ἀφορίζω ὁ ὁ ἐν ὁ βασίλειος λουτρόν κάμινος . ἕπω καί ὁ βασιλεύς , ἤ μή πιστεύω ἕτερος ὁ κατά ὁ Μιχαήλ ἐπεξέλευσις ἤ ἐφήδομαι ὁ ὄλεθρος αὐτός . ὁ δέ γε βασίλισσα οὗτος γιγνώσκω ὁ πρᾶξις κωλύω , πῇ μέν δήω ὁ συνευνέτης ὑπερτίθημι διά ὁ ἑορτή ὁ κατάκριτος ὁ κόλασις , πῇ δέ καί θρασύς προσφέρω αὐτός καί ἄθεος λέγω , ὅτι μή ὑποστέλλω ὁ ὁ φρικώδης μυστήριον ἡμέρα ὁ ὁ σωτήρ γέννησις . οὗτος ὁ σκληρός ἐκεῖνος μαλάσσω πείθω ἀνίημι τότε ὁ Μιχαήλ ὁ ἀπώλεια . ὁ δέ πρός ὁ εὐνέτειρα φημί “ ἰδού πείθω σύ , ἀλλά γε σύ γιγνώσκω καί ὁ τέκνον ὁ σός ὅσος σύ ἐκ οὗτος συμβαίνω . ” ὁ μέν οὖν Μιχαήλ οὗτος ὁ ὄλεθρος ὑπεκφεύγω . θαυμάζω δέ ἄν τις ὅθεν ὁ Λέων προεῖπον ὁ γίγνομαι · οὖον γάρ πάντως αὐτός ἐκ θεῖος ἐπίπνοια προγιγνώσκω . πῶς γάρ θεομαχέω ἐκεῖνος , καί ἄλλως ἀνήρ εἰμί αἷμα καί βίος μή πάθος καθαρεύω ; λέγω προγιγνώσκω αὐτός παρά ὁ χρησμοδοτέω ὅτι κατά ὁ ἡμέρα ὁ γέννησις ὁ Χριστός καί ὁ ἀρχή ἐκπίπτω καί ὁ ζωή . ἀλλά καί τίς φημί ὁ ὁ ἄναξ βιβλιοθήκη βιβλίον ἐναπόκειμαι , ἐν ὅς καί χρησμός περί ὁ βασιλεύς εἰμί καί μορφή ἐγγράφω ἄνθρωπος τε καί θήρ , καί μετά ὁ ἄλλος ἐκεῖ καί λέων θήρ χρωματιστός , ὅς κατά νῶτον ὁ στοιχεῖον ὁ καί ἐγχαράσσω · ἀνήρ δέ εἰμί ἐξόπισθεν ὁ θήρ δόρυ διά ὁ καί διελαύνω ὁ λέων . ὁ μέν οὖν βίβλος ἔχω οὗτος , καί εἰμί , ὡς δοκέω , σιβύλλειος χρησμῳδήματα . ὁ δέ ὁ εἴρω χρωματουργία δυσερμήνευτος εἰμί ὁ τότε κοιαίστωρ , ὡς λέγω , διασαφέω , εἶπον κατά ὁ ἡμέρα ὁ γέννησις ὁ Χριστός βασιλεύς μέλλω ἀναιρέω . ὁ μέν γάρ θηρίον βασιλεύς δηλόω , ὁ δέ καί ὁ εἴρω ἡμέρα αἰνίσσομαι , ὁ δέ διά μέσος ὁ καί ὁ λέων ὁ δόρυ ἐμπήγνυμι ὁ κατά αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ἑορτή ὁ βασιλεύς κτείνω . οὗτος ὁ βασιλεύς ταράσσω , ἀλλά μήv αὐτός καί ὁ ὁ μήτηρ ἐκδειματόω γε ἐνύπνιον . δοκέω γάρ ἐκεῖνος ἐν ὁ ναός ὁ θεομήτωρ εἰμί ὁ ἐν Βλαχέρναις καί ὁράω γυνή τις προπέμπω ἀνήρ λευχείμων καί πλήρης αἷμα ὁ δάπεδον ὁ ναός , ἀκούω τε ὁ δορυφορέω ἐκεῖνος κελεύω αἷμα ἄγγος τίς πίμπλημι καί δίδωμι ὁ ὁ βασιλεύς μήτηρ . ὁ δέ μή προσίημι ὁ προσφέρω , φαίνω ὁ περιφανής γυνή ἐκεῖνος “ ὁ δέ σός υἱός ὁ ἐγώ τιμή αἷμα ἐμπίμπλημι , καί ὁ θεός καί ὒ εἶμι ἐγώ εἰς ὀργή κινέω οὖον συνίημι . ” οὗτος ὁράω ὁ μήτηρ ὁ Λέων , καί ὁ υἱός ἀπαγγέλλω ὁ ἐνύπνιον , καί δήω παύω ὁ κατά ὁ σεπτός εἰκών τόλμημα , ἀλλά ἐκκωφέω ὁ δείλαιος καί θεομαχέω οὐ παύω . ὁράω δέ καί ὁ θεῖος πατριάρχης Ταράσιος κατά ὕπνος τις ἤδη ὁ ἐπικηρος οὗτος ζωή μεθίστημι , ἐπιβοάω τις Μιχαήλ καί ἐπέρχομαι ὁ Λέων καί κτείνω οὗτος ἐγκελεύω . ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ Φιλομήλιον μοναχός προαγόρευσις καί ἄλλος τις ὑποθράττω ὁ Λέων καί δειμαίνω . τέως δέ οὖν κλοιός ὁ πούς ὁ Μιχαήλ ἐνδέω - σάω ὁ μέν ὁ Παπίας φρουρέω παραδίδωμι , αὐτός δέ ὁ κλείς κατέχω ὁ σιδήρεος δεσμός . ἔμφροντις δέ ὁ νύξ Διάγων οὐ ἔχω ὁ ὕπνος ὁ ὄμμα αὐτός ἐφιζάνω . διό καί ἄπειμι πρός ὁ ὁ Παπίας διαιτητήριον , καί ὁράω ὁ μέν Μιχαήλ ἐπί κλίνη καθεύδω , ὁ δέ Παπίας ἐπί ἔδαφος κατακλίνω . ἢ γάρ τιμή ὁ Μιχαήλ ὁ Παπίας οὗτος ποιέω ἤ καί συνίστωρ εἰμί , ὡς δοκέω , ὁ κατά ὁ βασιλεύς βουλή . ὡς οὖν ὁράω οὗτος καί ὁ Μιχαήλ ὕπνος ὑπνώσσω βαθύς τε καί νήδυμος καί οἷος ἄφροντις ἔοικα , ὑπό - στρέφω μηνιάω καί ὁ ὀργή ὑποδηλόω ὁ κινέω ὁ ὁ χείρ . ὁ μέν οὖν ἄλλος οὐδείς ὁ παρουσία ὁ βασιλεύς αἰσθάνομαι , εἰμί δέ τις ὁ ὁ Παπίας καί γιγνώσκω οὗτος ἔρχομαι καί ὑπνώσσω προσποιέω αἰώρα ὅσος ποιέω καί ὡς ὀργίζω καί ὡς ἀπειλέω , καί πᾶς σφεῖς ἀπαγγέλλω . ὁ δέ φόβος λαμβάνω ὅπως εἄν ἐκφεύγω ὁ μήνιμα ὁ βασιλεύς φροντίζω . καί ὁ Μιχαήλ ὁ Παπίας φημί ὡς εἰμί βούλομαι αὐτός , οὖον ὁ κίνδυνος ἐκφεύγω μόνος , ἀλλά καί ὁ μελετάω ἐγώ εἰς ἔργον ἐκρέω . καί ὅς “ ὁ παρίστημι σύ πράσσω ” φημί , “ ἐγώ δέ ἔχω ὅπῃ βούλομαι ἕπω . ἐγχαράσσω τοίνυν αὐτίκα γραφή πρός ὁ οἶς ὁ βούλευμα - ὁ μετέχω , ἀπειλέω ὡς εἰμί μή τάχος ἔρχομαι καί ὁ βουλεύω τίθημι ἐπιτελής , εἰμί γάρ οὗτος ῥᾴδιος , ὡς αὐτός οἰκονομέω , πᾶς ἀνακαλύπτω ὁ βασιλεύς , καί οὐ αὐτός μόνος ὁ κίνδυνος μετέχω . οὗτος ὁ ἐπιστολή ἐγχειρέω ὁ Παπίας ἐντέλλω στέλλω τις ἐκ αὐτός ὁ ὁ ἐπιστολή ὑποδείκνυμι ὁ συνίστωρ ἀποστέλλω , ἕκαστος εἶπον ἐκ ὄνομα , καί ὑποτίθημι νύξ φολτῆσαι πρός ὁ ἀνάκτορον μεταμφιάζω ἐν σχῆμα κγηρικως καί ξιφίδιον κρύπτω βαστάζω . οἶς μέν οὖν ἥκω ὡς ἐντέλλω · ἄρτι δέ περί ὄρθρος ὁ νύξ γίγνομαι ἥκω ὁ βασιλικός ψάλτης , ὁ ἀοιδή ἀείδω ὁ ἑωθινός . οὗτος ὁ Παπίας καί ὁ ὁ Μιχαήλ συνίστωρ συνεισάγω , καί οἶς μέν ἐν γωνία τις καί σκότος συγκρύπτω · οἶς ψάλτης δέ ὁ ὕμνος ἀείδω . ἤδη δέ οὗτος ὑπερμεσόω · καί ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ναός ἐπιδημέω , καί διάτορος ἔχω φθόγγος , βαρύς δέ καί σύν τραχύτης ὁ ἀκοή εἰσδύνω , οἴομαι εὐφωνέω καί εἰμί μελῳδικός καί κατάρχω ὁ ὕμνος εἴωθα . τότε τοίνυν ἵστημι ἐκφωνέω , ὁ παντάναξ ἐκφαυλίζω πόθος . καί αὐτίκα ὁ γωνία ὁ κατά αὐτός μελετάω καί ὁ σκότος ἐξέθορον , ὁ ξίφος σπάω . ὁ δέ συνίημι ὁ δράω εἰστρέχω ὁ θυσιαστήριον , καί ὁ αὐτός δέ ἀναιρέτης ἐφέπω , ἐκεῖ πρός αὐτός πολύς κατατιτρώσκω ὁ πληγή καί ὁ D χείρ ἀποτέμνω τέλος ἀφαιρέω καί ὁ κεφαλή , βασιλεύω ὠμός τε καί ἀσεβής ἐπί ἔτος ἑπτά καί μείς πέντε . καί ὁ μέν ἐκεῖνος νεκρός εἰς ὁ Ἱππόδρομος σύρω ῥίπτω . ὁ δέ Μιχαήλ ἔτι ὁ πούς εἰμί σιδηρόδετος , ὁ κλείς γάρ οὐ εὑρίσκω ὁ δεσμός , αὐτίκα ὁ Λέων αὐτός ἐγκόλπιον φέρω , εὐφημέω καί προσκυνέω