joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 7.22
Εἰ δὲ καί , ὡς ἤδη ἱστόρηται ) ὁ δῆμος ἐμίσει τὸν Κάμιλλον , ἀλλ’ ὁ πρὸς Φαλίσκους πόλεμος ἠνάγκασε χιλίαρχον ψηφισθῆναι αὐτόν . καὶ αὐτοὺς μὲν ἐνίκησαν μαχεσάμενοι , πολιορκοῦντες δὲ πόλιν αὐτῶν ἐρυμνὴν Φαλερίους ὠνομασμένην οὐδὲν ἤνυον . οὕτω γὰρ τῆς πολιορκίας οἱ τῆς πόλεως κατεφρόνουν ὡς καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν παρὰ τὰ τείχη περιπατήσοντας μετὰ τοῦ διδασκάλου γαῖ γυμνασομένους φοιτᾶν . καὶ κἂν ἀπέστησαν τῆς πολιορκίας , εἰ μή τι συμβέβηκεν . οὗτος γὰρ ὁ διδάσκαλος ἐπιβουλεύων τοῖς πολίταις ἢ δι’ ὀργήν τινα ἢ κέρδους ἐλπίδι ἡμέρας ἑκάστης ἐξῆγε τοὺς παῖδας ἐπὶ τὸ τεῖχος , ἐγγὺς τὸ πρῶτον , καὶ εἰσῆγεν αὖθις αὐτοὺς γυμνασαμένους εὐθύς · τέλος δ’ εἰς τοὺς προφύλακας τῶν Ῥωμαίων ἐνέβαλεν ἅπαντας καὶ ἄγειν ἐκέλευσε πρὸς τὸν Κάμιλλον , καὶ παραστὰς αὐτῷ πᾶσαν εἶπε παραδιδόναι τὴν πόλιν διὰ τῶν παίδων . ἐκεῖνος δὲ δεινὸν τὸ ἔργον ἡγησάμενος , καὶ ἀρετῇ φήσας ἰδίᾳ τὸν μέγαν στρατηγόν , ἀλλ’ οὐκ ἀλλοτρίᾳ κακίᾳ θαρροῦντα χρῆ - ναι στρατεύειν , προσέταξε γυμνῶσαι μὲν τὸν διδάσκαλον καὶ δεσμῆσαι τὰς χεῖρας ὄπισθεν , τοῖς δὲ παισὶ ῥάβδους δοῦναι καὶ μάστιγας , ἔνα ταύταις τὸν προδότην τύπτοντες εἰς τὴν πόλιν ἐλαύνωσι . τῶν δὲ πολιτῶν ἄρτι γνόντων τὴν προδοσίαν δρόμος ἦν ἐπὶ τὰ τείχη καὶ θρῆνος ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν . οὕτω δὲ διακειμένων αὐτῶν προσῆγον οἶ παῖδες γυμνὸν τὸν διδάσκαλον . ὅπερ ἰδόντες οἱ Φαλίσκοι καὶ μαθόντες ὅπως ἐγένετο , φέροντες ἑαυτοὺς ἐθελονταὶ τῷ Καμίλλῳ παρέδοσαν , τὴν ἧτταν ἀγαπήσαι πρὸ τῆς ἐλευθερίας διὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ λέγοντες . Χρήματα οὖν λαβὼν καὶ σπεισάμενος ἀνεχώρησεν . οἱ δὲ στρατιῶται , διαρπάσειν προσδοκήσαντες τοὺς Φαλερίους , ὡς μισοδήμου κατηγόρουν αὐτοῦ . φθονηθεὶς δ' ἐπὶ πλέον κατηγορήθη ὡς μηδὲν τὸ δημόσιον ἐκ τῶν Τυρρηνικῶν ὠφελήσας χρημάτων , αὐτὸς δ’ ἐκ τούτων σφετερισάμενος . οὕτω δὲ ὠργίζοντο κατ’ αὐτοῦ ὡς μηδ’ οἶκτον αὐτοῦ τινα λαβεῖν ἐπὶ τῇ συμβάσῃ αὐτῷ συμφορᾷ · τέθνηκε γὰρ αὐτοῦ νοσήσας ὁ ἕτερος τῶν υἱῶν . δεόμενος δὲ τῶν φίλων μὴ περιιδεῖν αὐτὸν ἀδίκως κατακρινόμενον , ἐπείπερ ἐκεῖνοι πρὸς μὲν τὴν ψῆφον αὐτῷ βοηθήσειν ἀπείπαντο , τὴν δὲ ζημίαν ὀφλόντι συνεκτίσειν ὑπέσχοντο , οὐκ ἀνασχόμενος ἔγνω φυγεῖν ἐκ τῆς πόλεως . καὶ ἐξιὼν ηὔξατο , εἰ μὴ δικαίως , ὕβρει δὲ δήμου ἐκπίπτει καὶ φθόνῳ , ταχὺ τοὺς αὐτοὺς πολίτας αὐτοῦ δεηθῆναι καὶ ζητῆσαι αὐτόν . Ἐκεῖνος μὲν οὐν πρὸς Ῥουτούλους μετέστη , ἐρήμην δ' ἑάλω , καὶ ψῆφος ἠνέχθη κατ’ αὐτοῦ τίμημα μυρίων καὶ πεντακισχιλίων ἀσσαρίων ἔχουσα , ὃ γί νεται πρὸς ἀργυρίου λόγον δραχμαὶ χίλιαι πεντακόσιαι .
Lemmas: εἰμί δέ καί , ὡς ἤδη ἱστορέω ) ὁ δῆμος μισέω ὁ Κάμιλλος , ἀλλά ὁ πρός Φαλίσκος πόλεμος ἀναγκάζω χιλίαρχος ψηφίζω αὐτός . καί αὐτός μέν νικάω μάχομαι , πολιορκέω δέ πόλις αὐτός ἐρυμνός Φαλέριος ὀνομάζω οὐδείς ἀνύω . οὗτος γάρ ὁ πολιορκία ὁ ὁ πόλις καταφρονέω ὡς καί ὁ παῖς αὐτός παρά ὁ τεῖχος περιπατέω μετά ὁ διδάσκαλος γῆ γυμνάζω φοιτάω . καί κἀν ἀφίστημι ὁ πολιορκία , εἰμί μή τίς συμβαίνω . οὗτος γάρ ὁ διδάσκαλος ἐπιβουλεύω ὁ πολίτης ἢ διά ὀργή τις ἢ κέρδος ἐλπίς ἡμέρα ἕκαστος ἐξάγω ὁ παῖς ἐπί ὁ τεῖχος , ἐγγύς ὁ πρῶτος , καί εἰσάγω αὖθις αὐτός γυμνάζω εὐθύς · τέλος δέ εἰς ὁ πρόφυλαξ ὁ Ῥωμαῖος ἐμβάλλω ἅπας καί ἄγω κελεύω πρός ὁ Κάμιλλος , καί παραστὰς αὐτός πᾶς εἶπον παραδίδωμι ὁ πόλις διά ὁ παῖς . ἐκεῖνος δέ δεινός ὁ ἔργον ἡγέομαι , καί ἀρετή φημί ἴδιος ὁ μέγας στρατηγός , ἀλλά οὐ ἀλλότριος κακία θαρσέω χράω - ναι στρατεύω , προστάσσω γυμνόω μέν ὁ διδάσκαλος καί δεσμέω ὁ χείρ ὄπισθεν , ὁ δέ παῖς ῥάβδος δίδωμι καί μάστιξ , νάω οὗτος ὁ προδότης τύπτω εἰς ὁ πόλις ἐλαύνω . ὁ δέ πολίτης ἄρτι γιγνώσκω ὁ προδοσία δρόμος εἰμί ἐπί ὁ τεῖχος καί θρῆνος ἀνήρ τε καί γυνή . οὗτος δέ διάκειμαι αὐτός προσάγω οἶς παῖς γυμνός ὁ διδάσκαλος . ὅσπερ ὁράω ὁ Φαλίσκοι καί μανθάνω ὅπως γίγνομαι , φέρω ἑαυτοῦ ἐθελοντής ὁ Κάμιλλος παραδίδωμι , ὁ ἧσσα ἀγαπάω πρό ὁ ἐλευθερία διά ὁ δικαιοσύνη αὐτός λέγω . χρῆμα οὖν λαμβάνω καί σπένδω ἀναχωρέω . ὁ δέ στρατιώτης , διαρπάζω προσδοκάω ὁ Φαλέριος , ὡς μισόδημος κατηγορέω αὐτός . φθονέω δέ ἐπί πλέω κατηγορέω ὡς μηδείς ὁ δημόσιος ἐκ ὁ Τυρρηνικός ὠφελέω χρῆμα , αὐτός δέ ἐκ οὗτος σφετερίζω . οὗτος δέ ὀργίζω κατά αὐτός ὡς μηδέ οἶκτος αὐτός τις λαμβάνω ἐπί ὁ σύμβαση αὐτός συμφορά · θνῄσκω γάρ αὐτός νοσέω ὁ ἕτερος ὁ υἱός . δήω δέ ὁ Φίλων μή περιοράω αὐτός ἄδικος κατακρίνω , ἐπεί ἐκεῖνος πρός μέν ὁ ψῆφος αὐτός βοηθέω ἀπεῖπον , ὁ δέ ζημία ὀφλισκάνω συνεκτίνω ὑπισχνέομαι , οὐ ἀνέχω γιγνώσκω φεύγω ἐκ ὁ πόλις . καί ἔξειμι2 εὔχομαι , εἰμί μή δικαίως , ὕβρις δέ δῆμος ἐκπίπτω καί φθόνος , ταχύς ὁ αὐτός πολίτης αὐτός δήω καί ζητέω αὐτός . ἐκεῖνος μέν ὀν πρός Ῥούτουλοι μεθίστημι , ἐρῆμος δέ ἁλίσκομαι , καί ψῆφος φέρω κατά αὐτός τίμημα μυρίος καί πεντακισχίλιοι ἀσσάριον ἔχω , ὅς γία νω πρός ἀργύριον λόγος δραχμή χίλιοι πεντακόσιοι .