joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 12.26
Τοῦ μέντοι Γαλιήνου ἀνῃρημένου Κλαύδιος ἀνερρήθη Καῖσαρ . καὶ ὁ Αὐρίολος τὰ ὅπλα καταθέμενος αὐτῷ ὑπετάγη · ὃς αὖθις τυραννῆσαι ἐπιχειρῶν τῶνστρατιωτῶν διεφθάρη . Κλαύδιος δὲ χρηστὸς τυγχάνων ἀνὴρ καὶ δικαιοσύνῃ στοιχῶν , ἀπηγόρευσε γόρευσε πᾶσι ζητεῖν ἐκ βασιλέως ἀλλότρια πράγματα . νενόμιστο γὰρ τοὺς βασιλεῖς δύνασθαι δωρεῖσθαι καὶ τὰ ἀλλότρια · ὅθεν καὶ οἶ ἔτι κείμενοι νόμοι παρὰ τῇ πολιτείᾳ ἐσχήκασι τὴν ἀρχήν . προσῆλθεν οὖν γυνή τις , ἧς χωρίον αὐτὸς πρὸ τῆς βασιλείας εἰλήφει ἐκ βασιλικῆς δωρεᾶς , λέγουσα “ Κλαύδιος ὁ ἳππαρχος ἠδίκησέ με . ” ὁ δέ “ ὅπερ ὁ Κλαύδιος ἰδιώτης ὢν ἀφείλετο εἶπεν “ ἡνίκα μή τι αὐτῷ τῶν νόμων ἔμελε , τοῦτο βασιλεύσας ἀποκαθίστησιν . ” Ἐν Ῥώμῃ δέ γε ἡ σύγκλητος μαθοῦσα τὴν τοῦ Γαλιήνου ἀναίρεσιν , τὸν ἀδελφὸν ἐκείνου καὶ τὸν υἱὸν ἐθανάτωσαν . τοῦ μέντοι Ποστούμου τυραννοῦντος ἔτι , καὶ βαρβάρων διὰ τῆς Μαιώτιδος διαβάντων λίμνης εἰς Ἀσίαν τε καὶ Εὐρώπην καὶ ληιξομένων αὐτάς , βουλῆς τε προτεθείσης τίνι πρότερον ἐπιχειρητέον πολέμῳ , ὁ Κλαύδιος ἔφη ὡς “ ὁ πρὸς τὸν τύραννον πόλεμος ἐμοὶ διαφέρει , ὁ δὲ πρὸς τοὺς βαρβάρους τῇ πολιτείᾳ , καὶ χρὴ τὸν τῆς πολιτείας προτιμηθῆναι . ” Οἱ βάρβαροι δὲ πολλὰς μὲν κατέδραμον χώρας , τὴν δέ γε Θεσσαλονίκην ἐπολιόρκουν · ἣ πάλαι μὲν Ἠμαθία καλεῖσθαι λέγεται , Θεσσαλονίκη δὲ . μετονομασθῆναι ἐκ τῆς Φιλίππου μὲν θυγατρός , Κασάνδρου δὲ γυναικὸς Θεσσαλονίκης . ἀλλ’ ἐκείνης μὲν τῆς πόλεως ἀπεκρούσθησαν , ἐπελθόντες δὲ ταῖς Ἀθήναις εἷλον αὐτάς . καὶ συναγαγόντες πάντα τὰ ἐν τῇ πόλει βιβλία καῦσαι ταῦτα ἠβούλοντο . εἷς δέ τις τῶν συνετῶν παρ’ αὐτοῖς δοκούντων ἀπεῖρξε τοὺς ὁμοφύλους τοῦ ἐγχειρήματος , φάμενος ὡς περὶ ταῦτα οἶ Ἕλληνες ἀσχολούμενοι πολεμικῶν ἀμελοῦσιν ἔρ - γῶν καὶ οὕτως εὐχείρωτοι γίνονται . Κλεόδημος δὲ Ἀθηναῖος ἀνὴρ διαδρᾶναι ἰσχύσας , καὶ πλῆθος συναγαγών , μετὰ πλοίων ἐκ θαλάσσης επῆλθεν αὐτοῖς , καὶ πολλοὺς ἀνεῖλεν , ὡς καὶ τοὺς περιλειφθέντας ἐκεῖθεν φυγεῖν . Κλαύδιος δὲ κατὰ τούτων ὁρμήσας ἐν πολλαῖς σκεδασθέντων χώραις , ποτὲ μὲν ναυμα - Χίαις , ποτὲ δὲ κατὰ γῆν συνισταμέναις μάχαις ἐνίκησε . καὶ χειμῶνες δὲ αὐτοὺς ἐκάκωσαν καὶ λιμὸς ἐπίεσε καὶ διέφθειρεν . ἐν δὲ τῷ Σιρμίῳ διατρίβων ὁ Κλαύδιος ἐνόσησε , καὶ συγκαλέσας τὸ λογιμώτατον τοῦ στρατεύματος περὶ βασιλέως διειλέχθη αὐτοῖς , καὶ τὸν Αὐρηλιανὸν ἄξιον τῆς βασιλείας εἶπε τυγχάνειν . εἰσὶ δ’ οἳ λέγουσιν ὅτι καὶ αὐτίκα βασιλέα ἀνεῖπεν αὐτόν . ἔνιοι δὲ τὴν σύγκλητον λέγουσιν ἐν Ῥώμῃ μαθοῦσαν τοῦ Κλαυδίου τὸν θάνατον Κυντιλιανὸν τὸν ἀδελφὸν ἐκείνου διὰ τὸν πρὸς Κλαύδιον πόθον ἀξιῶσαι τῆς βασιλείας , τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἀναγορεῦσαι τὸν Αὐρηλιανόν . ἀφελὴς δὲ ἴ’ ’ν ὁ Κυντιλιανὸς καὶ πρὸς πραγμάτων ἀποπεφυκὼς μεταχεί - ῥισὶν , μαθὼν τὴν ἀνάρρησιν τοῦ Αὐρηλιανοῦ , ἑαυτὸν ἀνεῖλε , τεμὼν τὴν φλέβα τῆς οἰκείας χειρὸς καὶ τῇ ἐκεῖθεν τοῦ αἵματος ἐναποψύξας ῥοῇ , ἑπτακαίδεκα μόνας ἡμέρας ὀνειρώξας ὥσπερ τὴν βασιλείαν . ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τοῦ χρόνου τῆς τοῦ Κλαυδίου ἀρχῆς ἀλλήλοις συμφωνοῦσιν οἶ συγγραφεῖς . οἱ μὲν γὰρ ἐφ’ ἴνα ἄρξαι τοῦτον ἱστοροῦσιν ἐνιαυτόν , οἶ δὲ ἐπὶ δύο , ὧν ἐστι καὶ Εὐσέβιος . Τούτου τοῦ βασιλέως Κλαυδίου θυγατριδοῦς ’ν Κώνστας ὁ Χλωρὸς ὁ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου πατήρ .
Lemmas: ὁ μέντοι Γαλίηνος ἀναιρέω Κλαύδιος ἀνεῖπον Καῖσαρ . καί ὁ Αὐρίολος ὁ ὅπλον κατατίθημι αὐτός ὑποτάσσω · ὅς αὖθις τυραννέω ἐπιχειρέω τωνστρατιους διαφθείρω . Κλαύδιος δέ χρηστός τυγχάνω ἀνήρ καί δικαιοσύνη στοῖχος , ἀπαγορεύω γορεω πᾶς ζητέω ἐκ βασιλεύς ἀλλότριος πρᾶγμα . νομίζω γάρ ὁ βασιλεύς δύναμαι δωρέω καί ὁ ἀλλότριος · ὅθεν καί οἶς ἔτι κεῖμαι νόμος παρά ὁ πολιτεία ἔχω ὁ ἀρχή . πρόσειμι οὖν γυνή τις , ὅς χωρίον αὐτός πρό ὁ βασίλεια λαμβάνω ἐκ βασιλικός δωρεά , λέγω “ Κλαύδιος ὁ Ἵππαρχος ἀδικέω ἐγώ . ” ὁ δέ “ ὅσπερ ὁ Κλαύδιος ἰδιώτης εἰμί ἀφαιρέω εἶπον “ ἡνίκα μή τίς αὐτός ὁ νόμος μέλω , οὗτος βασιλεύω ἀποκαθίστημι . ” ἐν Ῥώμη δέ γε ὁ σύγκλητος μανθάνω ὁ ὁ Γαλίηνος ἀναίρεσις , ὁ ἀδελφός ἐκεῖνος καί ὁ υἱός θανατόω . ὁ μέντοι Πόστουμος τυραννέω ἔτι , καί βάρβαρος διά ὁ Μαιῶτις διαβαίνω λίμνη εἰς Ἀσία τε καί Εὐρώπη καί λήγω αὐτός , βουλή τε προτίθημι τίς πρότερος ἐπιχειρητέον πόλεμος , ὁ Κλαύδιος φημί ὡς “ ὁ πρός ὁ τύραννος πόλεμος ἐγώ διαφέρω , ὁ δέ πρός ὁ βάρβαρος ὁ πολιτεία , καί χρή ὁ ὁ πολιτεία προτιμάω . ” ὁ βάρβαρος δέ πολύς μέν κατατρέχω χώρα , ὁ δέ γε Θεσσαλονίκη πολιορκέω · ὅς πάλαι μέν Ἠμαθία καλέω λέγω , Θεσσαλονίκη δέ . μετονομάζω ἐκ ὁ Φίλιππος μέν θυγάτηρ , Κάσσανδρος δέ γυνή Θεσσαλονίκη . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ πόλις ἀποκρούω , ἐπέρχομαι δέ ὁ Ἀθῆναι αἱρέω αὐτός . καί συνάγω πᾶς ὁ ἐν ὁ πόλις βιβλίον καίω οὗτος βούλομαι . εἷς δέ τις ὁ συνετός παρά αὐτός δοκέω ἀπείργω ὁ ὁμόφυλος ὁ ἐγχείρημα , φημί ὡς περί οὗτος οἶς Ἕλλην ἀσχολέω πολεμικός ἀμελέω ἄρα - γῆ καί οὕτως εὐχείρωτος γίγνομαι . Κλεόδημος δέ Ἀθηναῖος ἀνήρ διαδιδράσκω ἰσχύω , καί πλῆθος συνάγω , μετά πλοῖον ἐκ θάλασσα ἐπέρχομαι αὐτός , καί πολύς ἀναιρέω , ὡς καί ὁ περιλείπομαι ἐκεῖθεν φεύγω . Κλαύδιος δέ κατά οὗτος ὁρμάω ἐν πολύς σκεδάννυμι χώρα , ποτέ μέν ναυμα - Χῖος , ποτέ δέ κατά γῆ συνίστημι μάχη νικάω . καί χειμών δέ αὐτός κακόω καί λιμός πιέζω καί διαφθείρω . ἐν δέ ὁ Σίρμιον διατρίβω ὁ Κλαύδιος νοσέω , καί συγκαλέω ὁ λόγιμος ὁ στράτευμα περί βασιλεύς διαιλέγω αὐτός , καί ὁ Αὐρηλιανός ἄξιος ὁ βασίλεια εἶπον τυγχάνω . εἰμί δέ ἕ λέγω ὅτι καί αὐτίκα βασιλεύς ἀναλέγω αὐτός . ἔνιοι δέ ὁ σύγκλητος λέγω ἐν Ῥώμη μανθάνω ὁ Κλαύδιος ὁ θάνατος Κυντιλιανὸν ὁ ἀδελφός ἐκεῖνος διά ὁ πρός Κλαύδιος πόθος ἀξιόω ὁ βασίλεια , ὁ δέ στρατιωτικός ἀναγορεύω ὁ Αὐρηλιανός . ἀφελής δέ εἷς ἐν ὁ Κυντιλιανὸς καί πρός πρᾶγμα ἀποφύω μεταχέω - ῥίς , μανθάνω ὁ ἀνάρρησις ὁ Αὐρηλιανός , ἑαυτοῦ ἀναιρέω , τέμνω ὁ φλέψ ὁ οἰκεῖος χείρ καί ὁ ἐκεῖθεν ὁ αἷμα ἐναποψύχω ῥοή , ἑπτακαίδεκα μόνος ἡμέρα ὀνειρώσσω ὥσπερ ὁ βασίλειος . ἀλλά οὐδέ περί ὁ χρόνος ὁ ὁ Κλαύδιος ἀρχή ἀλλήλων συμφωνέω οἶς συγγραφεύς . ὁ μέν γάρ ἐπί ἵνα ἄρχω οὗτος ἱστορέω ἐνιαυτός , οἶς δέ ἐπί δύο , ὅς εἰμί καί Εὐσέβιος . οὗτος ὁ βασιλεύς Κλαύδιος θυγατριδοῦς ἐν Κώνστας ὁ Χλωρός ὁ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος πατήρ .