joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 16.14
Τῶν δὲ Ἀγαρηνῶν ναυσὶ τὰς τῶν Ῥωμαίων ληιζομένων χώρας , ὁ βασιλεὺς Ἱμέριον τὸν λογοθέτην τοῦ δρόμου τοῦ στόλου προβαλόμενος ἀρχηγὸν κατὰ τῶν ἐκ τῆς Ἄγαρ ἀπέστειλεν , ἐντειλάμενος αὐτῷ καὶ τὸν δοῦκα προσλαβέσθαι Ἀνδρόνικον . ὁ δὲ δόλιος Σαμωνᾶς ἄσπονδον ἔχων ἔχθραν κατὰ τοῦ γένους τοῦ δουκικοῦ , ὑποτίθησί τινι τῶν φίλων τοῦ Ἀνδρονίκου δηλῶσαι αὐτῷ μὴ συμπλεῦσαι τῷ Ἱμε - ρίῳ , ἐκκόψαι οἶ τὰ ὄμματα μέλλοντι κατὰ βασίλειον πρόσταγμα . διὸ οὐκ ἐπείσθη τῷ Ἱμερίῳ συνελθεῖν ὁ Ἀνδρόνικος , ὅθεν καὶ μόνος ἐκεῖνος ναυμαχήσας ἐκράτησε καὶ τοῦ τῶν πολεμίων περιεγένετο ναυτικοῦ . ἐντεῦθεν ἀπεγνωκὼς ὁ Ἀνδρόνικος συγγε - νεῖς τε καὶ δούλους αὐτοῦ προσλαβόμενος κατέσχε τὴν Κάβαλαν , ὀχυρόν τι φρούριον τοῦ Ἰκονίου οὐ πάνυ τι διακείμενον μηκόθεν . ὁ δὲ Σαμωνᾶς οὐ διέλιπε τὸν βασιλέα ἐρεθίζων καὶ εἰς ὀργὴν παρακινῶν κατὰ τοῦ ἀνδρός . μαθὼν δ’ ἐκεῖνος καὶ τὴν τοῦ πατριάρχου Νικολάου ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐξώθησιν , καὶ πάντοθεν ἀπογνούς , πανοικεσίᾳ τοῖς Ἀγαρηνοῖς προσελήλυθεν . ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦτο γνοὺς ὑπερήλγησεν , ἐναντίον ἕξειν τὸν ἄνδρα ἀνθ’ ὑπερμάχου πτοούμενος . γραφὴν τοίνυν ἐγχαράσσει βασίλειον , δι’ ἧς τῷ Ἀνδρονίκῳ καὶ ἀμνηστία τῶν πραχθέντων ἐπρυτανεύετο καὶ ὑπονόστησις ἐπετρέπετο καὶ πολλῶν δόσις ἐπήγγελτο ἀγαθῶν . ταύτην ἐμβαλόντες κηρῷ τὴν γραφὴν καὶ λαμπάδι τὸν κηρὸν ἀπεικάσαντες Σαρακηνῷ τῶν αἰχμαλώτων ἑνὶ τῆς εἱρκτῆς ἐκβληθέντι ἐγχειρίζουσιν , ἐντειλάμενοι τῷ Ἀνδρονίκῳ δοῦναι αὐτήν . τοῦτον δὴ τὸν Ἀγαρηνὸν ὁ Σαμωνᾶς μετακαλεσάμενος ἐν ἀπορρήτοις φησὶ πρὸς αὐτὸν ‘‘οἶδας ὅτι τὸν ὄλεθρον τῆς Συρίας ὅλης φέρεις ἐν ταῖς χερσί σου ; ἕνα γοῦν καὶ τὴν πατρίδα σώσῃς καὶ τοὺς ὁμογενεῖς , τὸν κηρὸν τοῦτον ἐγχείρισον τῷ Οὐζήρ.’’ ὁ δὲ πεποίηκεν ὡς παρήγγελτο , καὶ γνόντες οἱ τῆς Ἄγαρ τὴν δύναμιν τῆς γραφῆς , καὶ τὸν Ἀνδρόνικον δεσμοῦσι καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ . ὁ μὲν οὖν Ἀνδρόνικος ἐν τοῖς δεσμοῖς τὸν βίον κατέλυσε , τινὲς δὲ τῶν σὺν αὐτῷ τὴν ἐκ τῶν δεσμῶν μὴ στέγοντες κάκωσιν τὴν πί - στιν ἑαυτῶν ἐξωμόσαντο . ὁ Κωνσταντῖνος δὲ καί τινες τῶν σὺν αὐτῷ τῆς εἱρκτῆς ἐκφυγόντες πρὸς τὰ Ῥωμαίων ἀπῄεσαν , καὶ τοὺς καταδιώκοντας αὐτοὺς Ἀγαρηνοὺς γενναίως τρεψάμενοι διεσώθησαν . ὃν ὁ βασιλεὺς ἐδέξατό τε περιχαρῶς καὶ ἐδεξιώσατο μεγαλοπρεπῶς καὶ διαφερόντως ἐτίμησεν · εἶτα καὶ πρὸς αὐτὸν ἔφη ‘‘μὴ ἀπατάτω σε , Κωνσταντῖνε , τὸ ὄνομα , μηδ’ οἴου τῆς βασιλείας τυχεῖν , ὡς Κωνσταντίνου Ῥωμαίων μέλλοντος ἄρξειν · ἴσθι γὰρ ἀκριβῶς τοῦτον εἶναι τὸν υἱὸν τὸν ἐμόν · σὺ δὲ εἰ μὲν ἣν ἔλαχες σπάρταν κοσμεῖς , ἔσται σοι εὖ · εἰ δὲ νεωτερίσεις καὶ τυραννίδι ἐπιχειρήσεις , ἕσο βεβαίως εἰδὼς ὡς διὰ τῆσδε τῆς πύλης , τὴν πρὸς δύσιν οὖσαν τοῦ Χρυσοτρικλίνου δείξας αὐτῷ , ἡ κεφαλή σου τοῦ λοιποῦ σώματος χωρὶς εἰσαχθήσεται · ” ὃ καὶ γέγονεν ὕστερον . ἐκ δὲ Μελιτηνῆς ἐλθόντων τινῶν , ἐν οἶς ἦν καὶ ὁ τοῦ Σαμωνᾶ πατήρ , ὑπεδέξατο τούτους ἐντίμως ὁ βασιλεύς , καὶ εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν μὴ δεόντως ἀπίστους ὄντας εἰσήγαγεν . ἰδὼν δὲ ὁ τοῦ Σαμωνᾶ πατὴρ ἣν εἶχεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ τιμὴν ἐν τοῖς βασιλείοις , καὶ τὸν πλοῦτον · ὃν περιέκειτο , ἤθελε συνδιάγειν αὐτῷ . ἐκωλύθη δὲ παρ’ ἐκείνου , τὴν οἰκείαν θρησκείαν τηρεῖν συμβουλεύοντος καὶ εἰς τὴν πατρίδα ἐπανελθεῖν · ‘‘ εἰ δὲ καὶ αὐτός ” ἔφη ‘‘τύχω καιροῦ , ὑπονοστήσω πρὸς σέ . ” τῆς δ’ ἑορτῆς τῆς πεντηκοστῆς ἐνστάσης ἔστεψε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς καὶ ἀνηγόρευσε βασιλέα . ἐκτομίαν δ’ ἔχων θεράποντα ὁ μυσαρὸς Σαμωνᾶς Κωνσταντῖνον ὀνομαζόμενον , ἐκ δὲ Παφλαγονίας γενόμενον , τῇ δεσποίνῃ τοῦτον δέδωκεν εἰς ὑπηρεσίαν . ἐπεὶ δὲ τῇ βασιλίσσῃ καὶ αὐτῷ τῷ κρατοῦντι λίαν ὁ Κωνσταντῖνος ᾠκείωτο , εἰς βασκανίαν ὁ βέβηλος ἠρέθιστο Σαμωνᾶς καὶ πρὸς τὸν βασιλέα κατεῖπεν αὐτοῦ ὡς ἐρωμένου τῇ βασιλίσσῃ . ζηλοτυπήσας οὖν ὁ Λέων ἀποκαρῆναι τοῦτον προσέταξε μοναχόν , καὶ μετ’ οὐ πολὺ ἄγει τοῦτον , καὶ ’ποδυθῆναι κελεύσας τὰ μοναχικὰ ἀμφία καὶ κοσμικὴν περιβαλέσθαι στολὴν μᾶλλον ἢ πρότερον αὐτὸν ᾠκειώσατο . οὐκ ἀνεκτὰ δ’ ἦσαν ταῦτα τῷ Σαμωνᾷ . γράφει τοίνυν λοίδορόν τι γραμμάτιον l5 διά τινος τῶν αὐτοῦ , καὶ ῥιπτεῖ ἔνθα ὁ βασιλεὺς διελεύσεσθαι ἔμελλεν · ὅπερ εὑρὼν ἐκεῖνος καὶ ἀναγνοὺς ἤλγησέ τε καὶ τὸν πεποιηκότα τοῦτο ἐζήτει . εἷς οὖν τις τῶν συνειδότων τὴν πρᾶξιν ταύτην τῷ Σαμωνᾷ τοῦτον εἶναι τὸν ἐργάτην τοῦ λοιδόρου βιβλίου τῷ κρατοῦντι ἐδήλωσεν . ἐκλείψεως μέντοι τότε τῆς σελήνης συμβάσης , τὸν μητροπολίτην Συνάδων ὁ βασιλεὺς μετεπέμψατο , περὶ ταύτης πευσόμενος . ὃν ὁ Σαμωνᾶς ἰδίᾳ παραλαβὼν ἤρετο περὶ τῆς ἐκλείψεως · κἀκεῖνος ἔφη ὅτι ‘‘σὸν τὸ τῆς σελήνης πάθημα σημαίνει δυστύχημα · εἰ δὲ τοῦ Ἰουλίου τρισκαιδεκάτη παρελεύσεται πρὸ τοῦ παθεῖν , ἐκφεύξῃ καὶ σὺ τὸ δυστύχημα . εἶτα καὶ πρὸς τοῦ βασιλέως ὁ Συνᾴδων ἐρωτηθεὶς ἀπεκρίνατο ὡς εἰς τὸ δεύτερον μετὰ σὲ πρόσωπον ἐνσκήψει ἡ κάκωσις . δεύτερον δὲ πρόσωπον ὁ βασιλεὺς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν Ἀλέξανδρον ἔκρινεν , ἀλλ’ ἐσφάλη περὶ τὴν κρίσιν · ἔδει γάρ ποτε τῷ κακίστῳ Σα - μώνᾳ γενέσθαι κακῶς . μαθὼν οὖν ὡς ἐκεῖνος ἦν ὁ τοῦ λοιδόρου βιβλίου πατήρ , ἐξωθεῖ μὲν τῶν βασιλείων αὐτὸν καὶ ἀποκείρει καὶ περιγραπτοῖς ὁρίοις καθείργνυσι . καὶ ταῦτα γέγονε , μήπω τῆς τρισκαιδεκάτης τοῦ Ἰουλίου παραρρυείσης . παρακοιμώμενος δὲ ἀντὶ τοῦ Σαμωνᾶ ὁ παρ’ ἐκείνου βασκαινόμενος μένος Κωνσταντῖνος καὶ προκεχείριστο , ᾧ καὶ μονὴν ὁ βασιλεὺς ἐδομήσατο ἐν ταῖς Νοσσιαῖς . νοσήσας δὲ ὁ Λέων κοιλιακὸν νόσημα τοσοῦτον κατειργάσθη τὴν δύναμιν ὡς μηδὲ δυνηθῆναι διαλεχθῆναι τῇ συγκλήτῳ περὶ νηστείας τὴν συνήθη διάλεξιν , ἡ καλεῖται σελέντιον . ὅμως ὀλίγα τινὰ ταύτῃ διαλεχθεὶς καὶ ἀξιώσας αὐτοῦ μεμνῆσθαι καὶ πίστιν εἰς τὴν αὐτοῦ σύμβιον τηρεῖν καὶ εἰς τὸν υἱόν , καὶ τελευταίαν ταύτην προσλαλιὰν πρὸς αὐτὴν ποιεῖσθαι εἰπὼν ‘‘οὐκ αὐτίκα ἐξέλιπεν , ἀλλὰ μέχρι τοῦ Μαΐου διήρκεσε.’’ τότε δὲ τελευτῶν τὴν αὐταρχίαν τῷ ἀδελφῷ κατέλιπεν καὶ τὸν υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκεν , ἀξιώσας ἐπιμελεῖσθαι αὐτοῦ καὶ ἀνάγειν βασιλικῶς καὶ αὐτοκράτορα καταλιπεῖν · ὅν , φασί , βλέπων ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν ἤδη ἐκλείπων , φάναι ‘‘ἴδε ὁ κακὸς μετὰ τοῦς δεκατρεῖς μῆνας.’’ ἐβασίλευσε δὲ ὁ Λέων ἔτη εἴκοσι καὶ πέντε ἐπὶ μησὶ τρισίν .
Lemmas: ὁ δέ Ἀγαρηνός ναῦς ὁ ὁ Ῥωμαῖος ληΐζομαι χώρα , ὁ βασιλεύς Ἱμέριος ὁ λογοθέτης ὁ δρόμος ὁ στόλος προβάλλω ἀρχηγός κατά ὁ ἐκ ὁ Ἄγαρ ἀποστέλλω , ἐντέλλω αὐτός καί ὁ δούξ προσλαμβάνω Ἀνδρόνικος . ὁ δέ δόλιος Σαμωνάς ἄσπονδος ἔχω ἔχθρα κατά ὁ γένος ὁ δουκικός , ὑποτίθημι τις ὁ Φίλων ὁ Ἀνδρόνικος δηλόω αὐτός μή συμπλέω ὁ Ἱμε - Ῥίον , ἐκκόπτω οἶς ὁ ὄμμα μέλλω κατά βασίλειος πρόσταγμα . διό οὐ πείθω ὁ Ἱμέριος συνέρχομαι ὁ Ἀνδρόνικος , ὅθεν καί μόνος ἐκεῖνος ναυμαχέω κρατέω καί ὁ ὁ πολέμιος περιγίγνομαι ναυτικός . ἐντεῦθεν γιγνώσκω ὁ Ἀνδρόνικος συγ - νέος τε καί δοῦλος αὐτός προσλαμβάνω κατέχω ὁ Καβάλα , ὀχυρός τίς φρούριον ὁ Ἰκόνιον οὖον πάνυ τίς διάκειμαι μηκόθεν . ὁ δέ Σαμωνάς οὖον διαλείπω ὁ βασιλεύς ἐρεθίζω καί εἰς ὀργή παρακινέω κατά ὁ ἀνήρ . μανθάνω δέ ἐκεῖνος καί ὁ ὁ πατριάρχης Νικόλαος ἐκ ὁ ἐκκλησία ἐξώθησις , καί πάντοθεν ἀπογιγνώσκω , πανοικεσίᾳ ὁ Ἀγαρηνός προσέρχομαι . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος γιγνώσκω ὑπεραλγέω , ἐναντίος ἔχω ὁ ἀνήρ ἀντί ὑπέρμαχος πτοέω . γραφή τοίνυν εγχαράσσω βασίλειος , διά ὅς ὁ Ἀνδρόνικος καί ἀμνηστία ὁ πράσσω πρυτανεύω καί ὑπονόστησις ἐπιτρέπω καί πολύς δόσις ἐπαγγέλλω ἀγαθός . οὗτος ἐμβάλλω κῆρ ὁ γραφή καί λαμπάς ὁ κηρός ἀπεικάζω Σαρακηνός ὁ αἰχμάλωτος εἷς ὁ εἱρκτή ἐκβάλλω ἐγχειρίζω , ἐντέλλω ὁ Ἀνδρόνικος δίδωμι αὐτός . οὗτος δή ὁ Ἀγαρηνός ὁ Σαμωνάς μετακαλέω ἐν ἀπόρρητος φημί πρός αὐτός ‘‘οιδαις ὅτι ὁ ὄλεθρος ὁ Συρία ὅλος φέρω ἐν ὁ χείρ σύ ; εἷς γοῦν καί ὁ πατρίς σῴζω καί ὁ ὁμογενής , ὁ κηρός οὗτος ἐγχειρίζω ὁ Οὐζήρ ὁ δέ ποιέω ὡς παραγγέλλω , καί γιγνώσκω ὁ ὁ Ἄγαρ ὁ δύναμις ὁ γραφεύς , καί ὁ Ἀνδρόνικος δεσμέω καί πᾶς ὁ σύν αὐτός . ὁ μέν οὖν Ἀνδρόνικος ἐν ὁ δεσμός ὁ βίος καταλύω , τις δέ ὁ σύν αὐτός ὁ ἐκ ὁ δεσμός μή στέγω κάκωσις ὁ πεῖ - εἰμί ἑαυτοῦ ἐξόμνυμι . ὁ Κωνσταντῖνος δέ καί τις ὁ σύν αὐτός ὁ εἱρκτή ἐκφεύγω πρός ὁ Ῥωμαῖος ἄπειμι , καί ὁ καταδιώκω αὐτός αγαρηνός γενναῖος τρέπω διασῴζω . ὅς ὁ βασιλεύς δέχομαι τε περιχαρῶς καί δεξιόομαι μεγαλοπρεπής καί διαφερόντως τιμάω · εἶτα καί πρός αὐτός φημί ἧμα ἀπατάω σύ , Κωνσταντῖνος , ὁ ὄνομα , μηδέ οἶος ὁ βασίλεια τυγχάνω , ὡς Κωνσταντῖνος Ῥωμαῖος μέλλω ἄρχω · εἰμί γάρ ἀκριβῶς οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἐμός · σύ δέ εἰμί μέν ὅς λαγχάνω σπάρτα κοσμέω , εἰμί σύ εὕω · εἰμί δέ νεωτέρισις καί τυραννίς ἐπιχείρησις , ἕννυμι βεβαίως εἰδοί ὡς διά ὅδε ὁ πύλη , ὁ πρός δύσις εἰμί ὁ χρυσοτρίκλινον δείκνυμι αὐτός , ὁ κεφαλή σύ ὁ λοιπός σῶμα Χωρὶς εἰσάγω · ” ὅς καί γίγνομαι ὕστερος . ἐκ δέ Μελιτηνή ἔρχομαι τις , ἐν οἶς εἰμί καί ὁ ὁ Σαμωνά πατήρ , ὑποδείκνυμι οὗτος ἔντιμος ὁ βασιλεύς , καί εἰς ὁ μέγας ἐκκλησία μή δήω ἄπιστος εἰμί εἰσάγω . εἶδον δέ ὁ ὁ Σαμωνά πατήρ ὅς ἔχω ὁ υἱός αὐτός τιμή ἐν ὁ βασίλειος , καί ὁ πλοῦτος · ὅς περίκειμαι , ἐθέλω συνδιάγω αὐτός . κωλύω δέ παρά ἐκεῖνος , ὁ οἰκεῖος θρησκεία τηρέω συμβουλεύω καί εἰς ὁ πατρίς ἐπανέρχομαι · ‘‘ εἰμί δέ καί αὐτός ” φημί τυγχάνω καιρός , ὑπονοστέω πρός σός . ” ὁ δέ ἑορτή ὁ πεντηκοστή ἐνίστημι στέφω ὁ υἱός αὐτός ὁ βασιλεύς καί ἀναγορεύω βασιλεύς . ἐκτομίας δέ ἔχω θεράπων ὁ μυσαρός Σαμωνάς Κωνσταντῖνος ὀνομάζω , ἐκ δέ Παφλαγονία γίγνομαι , ὁ δέσποινα οὗτος δίδωμι εἰς ὑπηρεσία . ἐπεί δέ ὁ βασίλισσα καί αὐτός ὁ κράτος λίαν ὁ Κωνσταντῖνος οἰκειόω , εἰς βασκανία ὁ βέβηλος ἐρεθίζω Σαμωνάς καί πρός ὁ βασιλεύς κατεῖπον αὐτός ὡς ἐράω ὁ βασίλισσα . ζηλοτυπέω οὖν ὁ Λέων ἀποκείρω οὗτος προστάσσω μοναχός , καί μετά οὖον πολύς ἄγω οὗτος , καί ἀποδύω κελεύω ὁ μοναχικός ἀμφίας καί κοσμικός περιβάλλω στολή μᾶλλον ἢ πρότερος αὐτός οἰκειόω . οὐ ἀνεκτός δέ εἰμί οὗτος ὁ Σαμωνά . γράφω τοίνυν λοίδορος τίς γραμμάτιον l5 διά τις ὁ αὐτός , καί ῥίπτω ἔνθα ὁ βασιλεύς διέρχομαι μέλλω · ὅσπερ εὑρίσκω ἐκεῖνος καί ἀναγιγνώσκω ἀλγέω τε καί ὁ ποιέω οὗτος ζητέω . εἷς οὖν τις ὁ σύνοιδα ὁ πρᾶξις οὗτος ὁ Σαμωνά οὗτος εἰμί ὁ ἐργάτης ὁ λοίδορος βιβλίον ὁ κράτος δηλόω . ἔκλειψις μέντοι τότε ὁ σελήνη συμβαίνω , ὁ μητροπολίτης συνᾴδω ὁ βασιλεύς μεταπέμπω , περί οὗτος πυνθάνομαι . ὅς ὁ Σαμωνάς ἴδιος παραλαμβάνω ἔρομαι περί ὁ ἔκλειψις · ἐκεῖνος φημί ὅτι ὄσσος ὁ ὁ σελήνη πάθημα σημαίνω δυστύχημα · εἰμί δέ ὁ Ἰούλιος τρισκαιδέκατος παρέρχομαι πρό ὁ πάσχω , ἐκφεύγω καί σύ ὁ δυστύχημα . εἶτα καί πρός ὁ βασιλεύς ὁ συνᾴδω ἐρωτάω ἀποκρίνω ὡς εἰς ὁ δύο μετά σύ πρόσωπον ἔνσκηψις ὁ κάκωσις . δύο δέ πρόσωπον ὁ βασιλεύς ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος κρίνω , ἀλλά σφάλλω περί ὁ κρίσις · ἐσθίω γάρ ποτός ὁ κακός Σα - μόνος γίγνομαι κακῶς . μανθάνω οὖν ὡς ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ λοίδορος βιβλίον πατήρ , ἐξωθέω μέν ὁ βασίλειος αὐτός καί ἀποκείρω καί περιγραπτός ὅριον κατέργνυμι . καί οὗτος γίγνομαι , μήπω ὁ τρισκαιδέκατος ὁ Ἰούλιος παραρρέω . παρακοιμώμενος δέ ἀντί ὁ Σαμωνά ὁ παρά ἐκεῖνος βασκαίνω μένος Κωνσταντῖνος καί προχειρίζω , ὅς καί μονή ὁ βασιλεύς δομέω ἐν ὁ νοσσιος . νοσέω δέ ὁ Λέων κοιλιακός νόσημα τοσοῦτος κατεργάζομαι ὁ δύναμις ὡς μηδέ δύναμαι διαλέγω ὁ σύγκλητος περί νηστεία ὁ συνήθης διάλεξις , ὁ καλέω σελέντιον . ὅμως ὀλίγος τις οὗτος διαλέγω καί ἀξιόω αὐτός μιμνήσκω καί πίστις εἰς ὁ αὐτός σύμβιος τηρέω καί εἰς ὁ υἱός , καί τελευταῖος οὗτος προσλαλιά πρός αὐτός ποιέω εἶπον ‘‘οὐκ αὐτίκα ἐκλείπω , ἀλλά μέχρι ὁ Μάϊος διαίρω τότε δέ τελευτή ὁ αὐταρχία ὁ ἀδελφός καταλείπω καί ὁ υἱός αὐτός παραδίδωμι , ἀξιόω ἐπιμελέομαι αὐτός καί ἀνάγω βασιλικός καί αὐτοκράτωρ καταλείπω · ὅς , φημί , βλέπω ἔρχομαι πρός αὐτός ἤδη ἐκλείπω , φαίνω ὁράω ὁ κακός μετά ὁ δεκατρεῖς μήν βασιλεύω δέ ὁ Λέων ἔτος εἴκοσι καί πέντε ἐπί μείς τρεῖς .