joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 16.23
Καὶ ὁ μὲν Κωνσταντῖνος τοῦ ἐπικλωσθέντος αὐτῷ μίτου ῥαγέντος τοῦ ὁρισθέντος αὐτῷ χρόνου τῆς βιοτῆς ἀπεβίω , ὁ υἱὸς δὲ αὐτοῦ ‘Ρωμανός , ὅς καὶ παιδίον ἐλέγετο , τῆς αὐταρχίας ἐπείληπτο . παιδίον δ’ ἐλέγετο , οὐχ ὅτι παιδικῆς ὢν ἡλικίας τῆς βασιλείας ἐκράτησεν , ἤδη γὰρ ἀνδράσι συντέτακτο , ἀλλ’ ἀντιδιαστελλόμενος πρὸς τὸν μητροπάτορα 'Ρωμανόν , ὄντα πρεσβύτην καὶ ὑπερήλικα . εἰ δέ τις εἴποι παιδίον αὐτὸν καλεῖσθαι , ὅτι καὶ παιδαριώδης ἦν αὐτῷ ἡ ζωή , καὶ τοῦτο τῷ ἐκείνου ἤθει ἁρμοδιώτατον . ἄρτι δὲ τῶν σκήπτρων γενόμενος ἐγκρατής , τὸν υἰὸν αὐτοῦ Βασίλειον ταινιοῖ καὶ κλήσεως βασιλικῆς ἀξιοῖ . εἶτα καὶ δεύτερος αὐτῷ ἐτέχθη υἱός , ἐπὶ τῷ πάππῳ Κωνσταντίνῳ τὴν κλῆσιν λαχών . αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Ῥωμανὸς τρυφαῖς ἡδυπαθείαις ἐξέδωκεν ἑαυτὸν καὶ ἐκδεδιῃτημένῃ ζωῇ καὶ ἀνδράσι συνῆν διεφθαρμένοις τε καὶ λοιμοῖς , τὴν δὲ τῆς βασιλείας διοίκησιν ὑπὸ τὸν πραιπόσιτον καὶ παρακοιμώμενον τὸν Βρίγγαν Ἰωσὴφ ἐποιήσατο . πέμπεται τοίνυν Νικηφόρος μάγιστρος ὁ Φωκᾶς ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν κατὰ τῶν ἐν Κρήτῃ Σαρακηνῶν σὺν ἀξιομάχῳ στρατῷ , καὶ δι’ ἑπτὰ μηνῶν πολλάκις τοῖς βαρβάροις συμπλακεὶς καὶ πᾶσαν πολιορκητικὴν τοῖς αὐτῶν ἄστεσιν ἐπαγαγὼν μηχανήν , ὑφ’ ἑαυτόν αὐτὰ ἐποιήσατο , εἶτα καὶ τὴν αὐτῶν μητρόπολιν τὸν Χάνδακα ἐξεπόρθησε καὶ τὸν ἀρχηγὸν τῶν ἐν Κρήτῃ Σαρακηνῶν , Κουρούπην καλούμενον , ἐχειρώσατο καὶ τὸν μετ’ αὐτὸν τῶν ἄλλων πρωτεύοντα , ὠνομασμένον δὲ Ἀνεμᾶν . καὶ εἰ μὴ διὰ φήμην κρατοῦσαν ὡς ὁ Κρήτης τοὺς Σαρακηνοὺς ἐξελάσων Ῥωμαῖος τῶν Ῥωμαϊκῶν ἐκ τρόπου παντὸς ἐπιλήψεται σκήπτρων ἐκεῖθεν ὁ Φωκᾶς μετεκέκλητο , τάχα τέλεον ἂν ἡ νῆσος δεδούλωτο καὶ οἶ Σαρακηνοὶ ταύτης ἂν ἀπηλάθησαν . καὶ τὸν Λέοντα δὲ τὸν Φωκᾶν τὸν του Νικηφόρου ὁμαίμονα κατὰ τοῦ Χαμδάν , ὃς τοῦ χαλεπ’ ἐκράτει , ὁ ῾Ρωμᾶνος σὺν δυνάμει ἀπέστειλε , καὶ οὗτος δὲ τῷ Χαμδὰν συμμίξας ἡττᾷ κατὰ κράτος τὸν βάρβαρον , ὡς τὸ πολὺ μὲν τῆς αὐτοῦ στρατιᾶς ἐν τῇ μάχῃ πεσεῖν , τὸ δ’ ἄλλο γενέσθαι ἁλώσιμον , αὐτὸν δὲ τὸν στρατάρχην μόλις σὺν εὐαριθμήτοις δυνηθῆναι φυγεῖν . καὶ ὁ μὲν Λέων ἐπανελθὼν καὶ μεγαλοπρεπῶς ὑπεδέχθη καὶ ἐπινικίῳ θριάμβῳ τετίμητο . μελέτη δέ τινων κατὰ τοῦ αὐτοκράτορος ἐφωράθη καὶ οἶ ταύτην συρράψαντες καὶ οἶ τούτων συνίστορες συνεσχέθησαν , πλὴν οὐκ ἀπηνῶς ἐκολάσθησαν . ὁ μάγιστρος δὲ Νικηφόρος ὁ Φωκᾶς ἐκ τῆς Κρήτης μετακληθεὶς οὐκ εἰάθη πρὸς τὸ Βυζάντιον ἐπαναδραμεῖν , ἀλλ’ ἐκελεύσθη πρὸς τὴν ἑῴαν μετὰ πάσης χωρῆσαι τῆς στρατιᾶς · ὁ γὰρ Χαμδὰν αὖθις κατὰ ῾Ρωμαίων χωρήσειν ἠλπίζετο . ἐν γοῦν Συρίᾳ γενόμενος ὁ Φωκᾶς , καὶ τούτῳ κατὰ συστάδην μαχεσάμενος , καὶ ἥττησε περιφανῶς καὶ τὴν Βέρροιαν ἄτερ τῆς ἀκροπόλεως ἐξεπόρθησε καὶ πλοῦτον ἐκεῖθεν πλεῖστον συνήγαγε καὶ δοριαλώτους ἤλασεν οὐκ εὐαριθμήτους καὶ πολλοὺς δεσμίους χριστιανοὺς τῆς αἰχμαλωσίας ἀπέλυσε . λέγεται γοῦν ἐν ἀρχῇ τῆς αὐταρχίας τοῦ Ῥωμανοῦ τῶν Ἀγαρηνῶν πᾶσαν χώραν λεηλατούντων εἰς ἀπορίαν περιστῆναι τὸν αὐτοκράτορα , καὶ τὸν Φωκᾶν Νικηφόρον προσκαλεσάμενον ἐρέσθαι τοῦτον πῶς εἰς τὸ κατόπιν ῾Ρωμαίοις περιη - νέχθη τὰ πράγματα . τὸν δὲ μηδὲν ὑποστειλάμενον ἐλευθέρῳ φάναι “ διότι σὺ μὲν βασιλεύεις , ὁ δ’ ἐμὸς πατὴρ στραταρχεῖ , σὺ μὲν τῆς ἀρχῆς οὐχ ὡς δέον ἐπειλημμένος , ἐκεῖνος δὲ φιλοχρηματῶν . εἰ βούλοιο δέ , μεταβληθήσονται Ῥωμαίοις καὶ τὰ φρονήματα καὶ τὰ πράγματα , πλήν μὴ ἀθρόαν οἴου ἔσεσθαι τὴν μεταβολήν . ” ὁ δὲ βασιλεὺς τούτων ἀκούσας ἐπέτρεπεν αὐτῷ μεταχειρίσασθαι τὴν πρᾶξιν ὡς βούλεται , καὶ ὃς αὐτίκα ἐπεμελεῖτο τοῦ ὁπλιτικοῦ τό τε ὄν διατάσσων καὶ ἄλλο ἐγκαταλέγων καὶ γυμνάζων εἰς ἅπαν στρατιωτικὸν ἐπιτήδευμα . καὶ οὕτω τὰς τάξεις ἀναπληρώσας καὶ καθοπλίσας τοὺς βωλοκόπους καὶ τὸ προφητικὸν αὐτοῖς ἀντίρροπον θέμενος , εἰς μαχαίρας αὐτοῖς δηλαδή συγκόψας τὰ δρέπανα καὶ εἰς ζιβύνας τὰ ἄροτρα σὺν αὐτοῖς τὰ θρυλούμενα ῥᾳδίως ἔστησε τρόπαια . τρισὶ δ’ ἔτεσι διαπεττεύσας τὴν βασιλείαν ὁ Ῥωμανὸς καὶ μικρὸν ἐπέκεινα μετέστη τῆς ἐνταῦθα ζωῆς , ἢ φαρμάκῳ δηλητηρίῳ κατά τινας ἠ’ φιληδονίαις καὶ μίξεσιν ἑαυτὸν κατατείνας καὶ ταύταις δαπανήσας τὴν ἰσχὺν τοῦ σαρκίου , τὴν βασιλείαν λιπὼν τοῖς υἱοῖς ἀμφοῖν καὶ τῇ τούτων μητρὶ Θεοφανοῖ . τοῦ δὲ Ῥωμανοῦ θανόντος ὁ Φωκᾶς κελεύσει τῆς βασιλίσσης ἧκεν εἰς τὸ Βυζάντιον καὶ κατήγαγε θρίαμβον ἐπὶ τοῖς ἐκ Βερροίας κεκομισμένοις λαφύροις , ὅθεν καί τι μέρος τῆς τιμίας ἐσθῆτος τοῦ βαπτιστοῦ Ἰωάννου ἐκόμισε . τὸν Βρίγγαν δὲ αὐτὸν ὑφορώμενον ὡς βασιλειῶντα κατεσοφίσατο οὕτω . σὺν ἐνὶ τῶν θεραπόντων ἐσπέρας κατέλαβε τὴν κατοικίαν αὐτοῦ καὶ ἰδιαίτατα τὸν Βρίγγαν παραλαβών , δι’ ἔρωτος εἶναι αὐτῷ πρὸ μακροῦ τὴν μοναδικὴν βιοτὴν ὅρκοις ἐβεβαίου καὶ παλαμναιοτάταις ἀραῖς . καὶ ‘‘πάλαι ἄν’ ἔλεγε ‘‘πρὸς ταύτην ὡρμήκειν , εἰ μή με τῶν βᾶσ’ βασιλέων ἡ χρηστὴ ἐπέσχε διάθεσις . μὴ οὖν μάτην ὑπόπτευε κατ’ ἐμοῦ ὡς τῆς βασιλείας ἔρωτα τρέφοντος · ἐγὼ γὰρ ὅσον ἤδη καὶ τῶν πραγμάτων ἐκστήσομαι . ” καὶ τοῖς λόγοις πίστιν ἐδίδου , δείξας αὐτῷ ῥάκος τι τρίχινον , ὃ ἐν χρῷ περιέκειτο , τῇ ἔξωθεν αὐτοῦ περιβολῇ καλυπτόμενον . τούτοις τοῖς λόγοις καὶ τῷ τριχίνῳ ἐσθήματι τὸν παρακοιμώμενον συναρπάσας ἔσχε τῶν ποδῶν αὐτοῦ προκυλινδούμενον ὁ Φωκᾶς καὶ συγγνώμην αἰτοῦντα . καὶ ὁ βασιλεὺς δὲ Στέφανος ὁ τοῦ Λακαπηνοῦ ἐν Λέσβῳ τηρούμενος κατὰ Μήθυμναν ὕποπτος ἦν · αἰφνίδιον δὲ καὶ ἐξ οὐδεμιᾶς φανερᾶς αἰτίας θανὼν ὑποψίαν δέδωκε παρὰ τῆς βασιλίσσης κατεργασθῆναι Θεοφανοῦς . ὁ μέντοι τῶν Βουλγάρων ἀρχηγετῶν Πέτρος , τῆς γυναικὸς αὐτοῦ θανούσης , τὰς πρὸς Ῥωμαίους ἀνακαινίζων σπονδὰς ὁμήρους παρέσχε δύο οἰκείους υἱοὺς Βορίσην καὶ Ῥωμανόν , καὶ ὁ μὲν ἀπεβίω , οἶ δ’ ἐκείνου παῖδες ἀπελθεῖν εἰάθησαν εἰς τὰ οἰκεῖα καὶ τὴν πατρῴαν ἀρχὴν κατακτήσασθαι . ἑνὸς γὰρ τῶν κομήτων τῶν ἐν Βουλγάροις τέσσαρες παῖδες , Δαβίδ , Μώσης , Ἀαρών , Σαμουήλ , ἀποστατήσαντες τοὺς Βουλγάρους ἀνέσειον . τοῦ Φώκα δὲ Νικηφόρου εἰς τὸν οἶκον ἑαυτοῦ τὸν ἐν Καππαδοκίᾳ ἀποδημήσαντος ὁ παρακοιμώμενος ὅτι παρεχώρησεν αὐτῷ τῆς ἐπ’ οἶκον ἀποδημίας · καὶ ἦν αὐτῷ διὰ φροντίδος ὅτι πολλῆς τὸν ἄνδρα ἀποσκευάσασθαι . γράφει τοί - νυν πρὸς Ἰωάννην μάγιστρον τὸν Τζιμισκῆν , ἄνδρα γενναῖον καὶ ἐν ἀριστεύμασι διαβόητον , στρατηγοῦντα τότε τοῦ θέματος τῶν Ἀνατολικῶν , καὶ πρὸς τὸν μάγιστρον Ῥωμανόν τὸν Κουρκούαν , ἐπίσημον ὄντα κἀκεῖνον ἐν στρατηγήμασι καὶ τῆς Ἀνατολῆς τότε στρατηλατοῦντα , ὡς εἰ τὸν Φωκᾶν κατασχόντες ἢ μοναχὸν ἀποκείρουσιν ἢ ἄλλως ἐκ μέσου ποιήσουσι , τὴν μὲν τῶν σχολῶν τῆς Ἀνατολῆς ἀρχὴν λήψεται ὁ Ἰωάννης καὶ δομέστικος ἔσται τῶν ἑῴων δυνάμεων , ὁ Ῥωμανὸς δὲ τῆς δύσεως κληθήσεται ἐπεὶ δὲ τὰ γράμματα καὶ ἀμφοῖν ἐκομίσθησαν , καὶ ἄμφω ταῦτα δεικνύουσι τῷ Φωκᾷ , καὶ πρὸς ἀποστασίαν ἠρέθιζον . τοῦ δὲ ἀναδυομένου πρὸς τὴν ἐγχείρησιν , εἴτε πλαττομένου εἴτε καὶ ἀληθεύοντος , ὢ ἐκεῖνοι τὰ ξίφη γυμνώσαντες ἀνελεῖν ἠπείλουν αὐτόν , εἰ μὴ πείθοιτο . καὶ ὃς τῇ βίᾳ τάχα νικώμενος ἐδέξατο τὴν ἀνάρρησιν , καὶ ὑπὸ πάντων τῶν ἑῴων ταγμάτων αὐτοκράτωρ εὐφημήθη Ῥωμαίων . δὲ ὅτι οὐ μόνον ἤρα τῆς βασιλείας , ἀλλ’ οὐχ ἥκιστα καὶ τῆς Θεοφανοῦς , καὶ ὡς ἐνέτυχε ταύτῃ κατὰ τὴν μεγαλόπολιν .
Lemmas: καί ὁ μέν Κωνσταντῖνος ὁ ἐπικλώθω αὐτός μίτος ῥήγνυμι ὁ ὁρίζω αὐτός χρόνος ὁ βιοτή ἀποβιόω , ὁ υἱός δέ αὐτός Ρωμανός , ὅς καί παιδίον λέγω , ὁ αὐταρχία ἐπιλαμβάνω . παιδίον δέ λέγω , οὐ ὅτι παιδικός εἰμί ἡλικία ὁ βασίλεια κρατέω , ἤδη γάρ ἀνήρ συντάσσω , ἀλλά ἀντιδιαστέλλω πρός ὁ μητροπάτωρ Ρωμανός , εἰμί πρεσβύτης καί υπερήλικος . εἰμί δέ τις εἶπον παιδίον αὐτός καλέω , ὅτι καί παιδαριώδης εἰμί αὐτός ὁ ζωή , καί οὗτος ὁ ἐκεῖνος ἠθέω ἁρμόδιος . ἄρτι δέ ὁ σκῆπτρον γίγνομαι ἐγκρατής , ὁ υἱός αὐτός Βασίλειος ταινιόω καί κλῆσις βασιλικός ἀξιόω . εἶτα καί δύο αὐτός τίκτω υἱός , ἐπί ὁ πάππος Κωνσταντῖνος ὁ κλῆσις λαγχάνω . αὐτός μέν οὖν ὁ Ῥωμανός τρυφή ἡδυπάθεια ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ καί ἐκδιαιτάω ζωή καί ἀνήρ σύνειμι διαφθείρω τε καί λοιμός , ὁ δέ ὁ βασίλεια διοίκησις ὑπό ὁ πραιπόσιτος καί παρακοιμώμενος ὁ Βρίγγας Ἰωσήφ ποιέω . πέμπω τοίνυν Νικηφόρος μάγιστρος ὁ Φωκᾶς ὁ δομέστικος ὁ σχολή κατά ὁ ἐν Κρήτη Σαρακηνός σύν ἀξιόμαχος στρατός , καί διά ἑπτά μείς πολλάκις ὁ βάρβαρος συμπλέκω καί πᾶς πολιορκητικός ὁ αὐτός Ἄστυ ἐπάγω μηχανή , ὑπό ἑαυτοῦ αὐτός ποιέω , εἶτα καί ὁ αὐτός μητρόπολις ὁ Χάνδακας ἐκπορθέω καί ὁ ἀρχηγός ὁ ἐν Κρήτη Σαρακηνός , Κουρούπης καλέω , χειρόομαι καί ὁ μετά αὐτός ὁ ἄλλος πρωτεύω , ὀνομάζω δέ Ἀνεμᾶς . καί εἰμί μή διά φήμη κράτος ὡς ὁ Κρήτη ὁ Σαρακηνός ἐξελαύνω Ῥωμαῖος ὁ Ῥωμαϊκός ἐκ τρόπος πᾶς ἐπιλαμβάνω σκῆπτρον ἐκεῖθεν ὁ Φωκᾶς μετακαλέω , τάχα τελέω εἄν ὁ νῆσος δουλόω καί οἶς Σαρακηνός οὗτος εἄν ἀπελαύνω . καί ὁ Λέων δέ ὁ Φωκᾶς ὁ ὁ Νικηφόρου ὁμαίμων κατά ὁ Χαμδάν , ὅς ὁ χαλεπός κρατέω , ὁ Ῥωμᾶνος σύν δύναμις ἀποστέλλω , καί οὗτος δέ ὁ Χαμδάν συμμίγνυμι ἡττάω κατά κράτος ὁ βάρβαρος , ὡς ὁ πολύς μέν ὁ αὐτός στρατιά ἐν ὁ μάχομαι πίπτω , ὁ δέ ἄλλος γίγνομαι ἁλώσιμος , αὐτός δέ ὁ στρατάρχης μόλις σύν εὐαρίθμητος δύναμαι φεύγω . καί ὁ μέν Λέων ἐπανέρχομαι καί μεγαλοπρεπής ὑποδείκνυμι καί ἐπινίκιος θρίαμβος τιμάω . μελέτη δέ τίνω κατά ὁ αὐτοκράτωρ φωράω καί οἶς οὗτος συρράπτω καί οἶς οὗτος συνίστωρ συνέχω , πλήν οὐ ἀπηνής κολάζω . ὁ μάγιστρος δέ Νικηφόρος ὁ Φωκᾶς ἐκ ὁ Κρήτη μετακαλέω οὐ ἐάω πρός ὁ Βυζάντιον ἐπανατρέχω , ἀλλά κελεύω πρός ὁ ἑῷος μετά πᾶς χωρέω ὁ στρατιά · ὁ γάρ Χαμδάν αὖθις κατά Ῥωμαῖος χωρέω ἐλπίζω . ἐν γοῦν Συρία γίγνομαι ὁ Φωκᾶς , καί οὗτος κατά συστάδην μάχομαι , καί ἡττάω περιφανής καί ὁ Βέρροιας ἄτερ ὁ ἀκρόπολις ἐκπορθέω καί πλοῦτος ἐκεῖθεν πλεῖστος συνάγω καί δοριάλωτος ἐλαύνω οὐ εὐαρίθμητος καί πολύς δέσμιος χριστιανός ὁ αἰχμαλωσία ἀπολύω . λέγω γοῦν ἐν ἀρχή ὁ αὐταρχία ὁ Ῥωμανός ὁ Ἀγαρηνός πᾶς χώρα λεηλατέω εἰς ἀπορία περιίστημι ὁ αὐτοκράτωρ , καί ὁ Φωκᾶς Νικηφόρος προσκαλέω ἔρομαι οὗτος πῶς εἰς ὁ κατόπιν Ῥωμαῖος περίειμι - νέχθη ὁ πρᾶγμα . ὁ δέ μηδείς ὑποστέλλω ἐλεύθερος φαίνω “ διότι σύ μέν βασιλεύω , ὁ δέ ἐμός πατήρ στραταρχέω , σύ μέν ὁ ἀρχή οὐ ὡς δήω ἐπιλαμβάνω , ἐκεῖνος δέ φιλοχρηματέω . εἰμί βούλομαι δέ , μεταβάλλω Ῥωμαῖος καί ὁ φρόνημα καί ὁ πρᾶγμα , πλήν μή ἀθρόος οἶος εἰμί ὁ μεταβολή . ” ὁ δέ βασιλεύς οὗτος ἀκούω ἐπιτρέπω αὐτός μεταχειρίζω ὁ πρᾶξις ὡς βούλομαι , καί ὅς αὐτίκα ἐπιμελέομαι ὁ ὁπλιτικός ὁ τε εἰμί διατάσσω καί ἄλλος ἐγκαταλέγω καί γυμνάζω εἰς ἅπας στρατιωτικός ἐπιτήδευμα . καί οὗτος ὁ τάξις ἀναπληρόω καί καθοπλίζω ὁ βωλοκόπος καί ὁ προφητικός αὐτός ἀντίρροπος τίθημι , εἰς μάχαιρα αὐτός δηλαδή συγκόπτω ὁ δρεπάνη καί εἰς ζιβύνη ὁ ἄροτρον σύν αὐτός ὁ θρυλέω ῥᾳδίως ἵστημι τρόπαιον . τρεῖς δέ ἔτος διαπεττεύω ὁ βασίλειος ὁ Ῥωμανός καί μικρός ἐπέκεινα μεθίστημι ὁ ἐνταῦθα ζωή , ἢ φάρμακον δηλητήριος κατά τις ἤ φιληδονία καί μίξις ἑαυτοῦ κατατείνω καί οὗτος δαπανάω ὁ ἰσχύς ὁ σαρκίον , ὁ βασίλειος λείπω ὁ υἱός ἄμφω καί ὁ οὗτος μήτηρ θεοφανέω . ὁ δέ Ῥωμανός θνῄσκω ὁ Φωκᾶς κελεύω ὁ βασίλισσα ἵημι εἰς ὁ Βυζάντιον καί κατάγω θρίαμβος ἐπί ὁ ἐκ Βερροίας κομίζω λάφυρα , ὅθεν καί τίς μέρος ὁ τίμιος ἐσθής ὁ βαπτιστής Ἰωάννης κομίζω . ὁ Βρίγγας δέ αὐτός ὑφοράω ὡς βασιλειάω κατασοφίζομαι οὗτος . σύν ἐν ὁ θεράπων εἰσπεράω καταλαμβάνω ὁ κατοίκιος αὐτός καί ἴδιος ὁ Βρίγγας παραλαμβάνω , διά Ἔρως εἰμί αὐτός πρό μακρός ὁ μοναδικός βιοτή Ὅρκος βεβαιόω καί παλαμναῖος ἀρή . καί ἅπαλος ἄνω λέγω ὅς οὗτος ὁρμέω , εἰμί μή ἐγώ ὁ βάσις βασιλεύς ὁ χρηστός ἐπέχω διάθεσις . μή οὖν μάτην ὑποπτεύω κατά ἐγώ ὡς ὁ βασίλεια Ἔρως τρέφω · ἐγώ γάρ ὅσος ἤδη καί ὁ πρᾶγμα ἐξίστημι . ” καί ὁ λόγος πίστις δίδωμι , δείκνυμι αὐτός ῥάκος τίς τρίχινος , ὅς ἐν χράω περίκειμαι , ὁ ἔξωθεν αὐτός περιβολή καλύπτω . οὗτος ὁ λόγος καί ὁ τρίχινος ἔσθημα ὁ παρακοιμώμενος συναρπάζω ἔχω ὁ πούς αὐτός προκυλινδέομαι ὁ Φωκᾶς καί συγγνώμη αἰτέω . καί ὁ βασιλεύς δέ Στέφανος ὁ ὁ Λακαπηνός ἐν Λέσβος τηρέω κατά Μήθυμνα ὕποπτος εἰμί · αἰφνίδιος δέ καί ἐκ οὐδείς φανερός αἴτιος θνήσκω ὑποψία δίδωμι παρά ὁ βασίλισσα κατεργάζομαι Θεοφάνης . ὁ μέντοι ὁ Βουλγάρα ἀρχηγέτης Πέτρος , ὁ γυνή αὐτός θνῄσκω , ὁ πρός Ῥωμαῖος ἀνακαινίζω σπονδή ὅμηρος παρέχω δύο οἰκεῖος υἱός Βορίσης καί Ῥωμανός , καί ὁ μέν ἀποβιόω , οἶς δέ ἐκεῖνος παῖς ἀπέρχομαι ἐάω εἰς ὁ οἰκεῖος καί ὁ πατρῷος ἀρχή κατακτάομαι . εἷς γάρ ὁ κόμης ὁ ἐν Βούλγαρος τέσσαρες παῖς , Δαβίδ , Μωσῆς , Ἀαρών , Σαμουήλ , ἀποστατέω ὁ Βούλγαρος ἀνασείω . ὁ Φώκη δέ Νικηφόρου εἰς ὁ οἶκος ἑαυτοῦ ὁ ἐν Καππαδοκία ἀποδημέω ὁ παρακοιμώμενος ὅτι παραχωρέω αὐτός ὁ ἐπί οἶκος ἀποδημία · καί εἰμί αὐτός διά φροντίς ὅτι πολύς ὁ ἀνήρ ἀποσκευάζω . γράφω ὅς - νυν πρός Ἰωάννης μάγιστρος ὁ Τζιμισκής , ἀνήρ γενναῖος καί ἐν ἀρίστευμα διαβόητος , στρατηγός τότε ὁ θέμα ὁ ἀνατολικός , καί πρός ὁ μάγιστρος Ῥωμανός ὁ Κουρκούας , ἐπίσημος εἰμί ἐκεῖνος ἐν στρατήγημα καί ὁ Ἀνατολή τότε στρατηλατέω , ὡς εἰμί ὁ Φωκᾶς κατέχω ἢ μοναχός ἀποκείρω ἢ ἄλλως ἐκ μέσος ποιέω , ὁ μέν ὁ σχολή ὁ Ἀνατολή ἀρχή λαμβάνω ὁ Ἰωάννης καί δομέστικος εἰμί ὁ ἑῷος δύναμις , ὁ Ῥωμανός δέ ὁ δύσις καλέω ἐπεί δέ ὁ γράμμα καί ἄμφω κομίζω , καί ἄμφω οὗτος δείκνυμι ὁ Φωκᾶς , καί πρός ἀποστασία ἐρεθίζω . ὁ δέ αναδυόμενος πρός ὁ ἐγχείρησις , εἴτε πλήσσω εἴτε καί ἀληθεύω , ὦ ἐκεῖνος ὁ ξίφος γυμνόω ἀναιρέω ἀπειλέω αὐτός , εἰμί μή πείθω . καί ὅς ὁ βία τάχα νικάω δέχομαι ὁ ἀνάρρησις , καί ὑπό πᾶς ὁ ἑῷος τάγμα αὐτοκράτωρ εὐφημέω Ῥωμαῖος . δέ ὅτι οὖον μόνος ἐράω ὁ βασίλεια , ἀλλά οὐ ἥκιστος καί ὁ Θεοφάνης , καί ὡς ἐντυγχάνω οὗτος κατά ὁ Μεγαλόπολις .