joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 5.3
Τελευτήσαντος δὲ Ὑρκανοῦ Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν διεδέξατο · καὶ εἰς βασιλείαν μεταθεῖναι ταύτην δόξαν αὐτῷ διάδημα περιτίθεται , μετὰ τετρακόσια ἔτη καὶ ὀγδοήκοντα πρὸς ἑνὶ ἐξ ὅτου ἐκ Βαβυλῶνος ὁ λαὸς πρὸς Ἱερουσαλὴμ ἐπανῆλθεν . οὕτος τοὺς μὲν ἄλλους τῶν ἀδελφῶν καὶ τὴν μητέρα περὶ C τῆς ἀρχῆς αὐτῷ διενεχθεῖσαν καθεῖρξε , τὸν δὲ μετ’ αὐτὸν Ἀντίγονον ἠγάπα καὶ τῶν ὁμοίων ἠξίου . τὴν μὲν οὑν μητέρα λιμῷ διέφθειρε , προσέθετο δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντίγονον διαβολαῖς πιστεύσας . λαμπρῶς γὰρ αὐτοῦ ἀπὸ στρατείας ἐπανελθόντος ἐνόσει ὁ Ἀριστόβουλος · ἑορταζομένης δὲ τῆς σκηνοπηγίας ἀνέβη εἰς τὸ ἱερὸν ὁ Ἀντίγονος μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν κεκοσμημένος λαμπρῶς . οἱ δὲ τοῦτον πρὸς τὸν ἀδελφὸν διαβάλλοντες μὴ κατ’ ἰδιώτην αὐτὸν ἔλεγον ἐλθεῖν εἰς τὴν ἑορτήν , ἀλλὰ βασιλικῇ κεχρημένον λαμπρότητι , καὶ ὅτι μετὰ τοσαύτης δορυφορίας στρατιωτῶν ἀνελθὼν βουλεύεται κατ’ αὐτοῦ . Ἀριστόβουλος δέ , καὶ τῆς οἰκείας ἀσφαλείας φροντίζων καὶ τοῦ ἀδελφοῦ προνοῶν , ἔν τινι τῶν ὑπογείων ἀφεγγεῖ τοὺς σωματοφύλακας ἵστησιν , ἐντειλάμενος ἀόπλου μὲν τοῦ ἀδελφοῦ φείδεσθαι , κτείνειν δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν ὅπλων ἐρχόμενον · πέμπει δὲ καὶ πρὸς τὸν Ἀντίγονον , ἄοπλον αὐτὸν κελεύων ἥκειν . ἡ δὲ τοῦ Ἀριστοβούλου γυνὴ καὶ οἱ ταύτῃ συμφρονοῦντες κατὰ τοῦ Ἀντιγόνου ἔπεισαν τὸν σταλέντα λέγειν τῷ Ἀντιγόνῳ ὡς “ ἀκούσας ὁ ἀδελφός σου ὅτι ὅπλα καινὰ κατεσκεύασας , ἀξιοῖ ὡπλισμένον ἐλθεῖν σε , ἵν ἴδοι αὐτά.’ ὁ δὲ μηδὲν ὑποτοπάσας , ἐνδεδυμένος τὴν πανοπλίαν ἀπῄει , καὶ γενόμενος κατὰ τὸν Στράτωνος πύργον , ὅπου ὁ τόπος ἀφώτιστος ἢν , κτείνεται παρὰ τῶν σωματοφυλάκων . Ἰούδας δέ τις Ἐσσαῖος τό γένος πολλὰ προλέγων καὶ ἀληθεύων , ἰδὼν τότε τὸν Ἀντίγονον παριόντα τὸ ἱερόν , ἀνεβόησεν ἀποθανεῖν ἐπευχόμενος ὡς διεψευσμένος ζῶντος τοῦ Ἀντιγόνου · προεῖπε γὰρ αὐτὸν κατ’ ἐκείνην θανούμενον τὴν ἡμέραν ἐν τῷ Στράτωνος πύργῳ · τὸν δὲ σταδίους ἀπέχειν ἑξακοσίους , ὡς ἀδύνατον εἶναι ἐκεῖ γενήσεσθαι τὸν Ἀντίγονον , ἤδη τῆς ἡμέρας κλινούσης . ταῦτα λέγοντος τοῦ Ἰούδα ἀγγέλλεται κτανθεὶς Ἀντίγονος ἐν τῷ ὑπογείῳ , ὃ καὶ αὐτὸ Στράτωνος ὠνόμαστο πύργος , ὁμωνύμως τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ . Τῷ μὲν οὖν Ἀντιγόνῳ τοιοῦτον γέγονε τέλος , τὸν δὲ Ἀριστόβουλον εὐθὺς ἡ δίκη μετῆλθε τῆς ἀδελφοκτονίας . καὶ διαφθαρέντων αὐτῷ τῶν ἐντὸς αἷμα ἀνέφερεν , ὅ τις τῶν ἐκείνῳ ὑπηρετούντων ἐκκομίζων ὤλισθεν εἰς τὸν τόπον οὗ ὁ Ἀντίγονος ἐσφάγη , ἔτι τοῦ αἵματος ἐκείνου ἔχοντα σπίλους , καὶ ἐξέχεεν , ὡς ἀναμεμῖχθαι ἀμφοτέρων τὰ αἵματα . γενομένης δὲ βοῆς παρὰ τῶν ἰδόντων , μαθὼν τὸ συμβὰν Ἀριστόβουλος οἰμώξας προήχθη εἰς δάκρυα καί “ οὐκ ἄρα λήσειν εἶπεν ἔμελλον τὸν θεὸν ἐπ’ ἀσεβέσιν οὕτω τολμήμασι . καὶ ἄλλα δὲ ἐπειπὼν ἀποθνήσκει , βασιλεύσας ἐνιαυτόν .
Lemmas: τελευτάω δέ Ὑρκανός Ἀριστόβουλος ὁ ἀρχή διαδέχομαι · καί εἰς βασίλειος μετατίθημι οὗτος δόξα αὐτός διάδημα περιτίθημι , μετά τετρακόσιοι ἔτος καί ὀγδοήκοντα πρός εἷς ἐκ ὅστις ἐκ Βαβυλών ὁ λαός πρός Ἱεροσόλυμα ἐπανέρχομαι . οὗτος ὁ μέν ἄλλος ὁ ἀδελφός καί ὁ μήτηρ περί C ὁ ἀρχή αὐτός διαφέρω κατείργω , ὁ δέ μετά αὐτός Ἀντίγονος ἀγαπάω καί ὁ ὅμοιος ἀξιόω . ὁ μέν ἐν μήτηρ λιμός διαφθείρω , προστίθημι δέ καί ὁ ἀδελφός ὁ Ἀντίγονος διαβολή πιστεύω . λαμπρῶς γάρ αὐτός ἀπό στρατεία ἐπανέρχομαι νοσέω ὁ Ἀριστόβουλος · εορταζόμενος δέ ὁ σκηνοπηγία ἀναβαίνω εἰς ὁ ἱερόν ὁ Ἀντίγονος μετά ὁ περί αὐτός ὁπλίτης κοσμέω λαμπρῶς . ὁ δέ οὗτος πρός ὁ ἀδελφός διαβάλλω μή κατά ἰδιώτης αὐτός λέγω ἔρχομαι εἰς ὁ ἑορτή , ἀλλά βασιλικός χράομαι λαμπρότης , καί ὅτι μετά τοσοῦτος δορυφορία στρατιώτης ἀνέρχομαι βουλεύω κατά αὐτός . Ἀριστόβουλος δέ , καί ὁ οἰκεῖος ἀσφάλεια φροντίζω καί ὁ ἀδελφός προνοέω , ἐν τις ὁ ὑπόγειος ἀφεγγής ὁ σωματοφύλαξ ἵστημι , ἐντέλλω άοπλος μέν ὁ ἀδελφός φείδομαι , κτείνω δέ αὐτός μετά ὁ ὅπλον ἔρχομαι · πέμπω δέ καί πρός ὁ Ἀντίγονος , ἄοπλος αὐτός κελεύω ἥκω . ὁ δέ ὁ Ἀριστόβουλος γυνή καί ὁ οὗτος συμφρονέω κατά ὁ Ἀντίγονος πείθω ὁ στέλλω λέγω ὁ Ἀντίγονος ὡς “ ἀκούω ὁ ἀδελφός σύ ὅτι ὅπλον καινός κατασκευάζω , ἀξιόω ὁπλίζω ἔρχομαι σύ , ἵνα ὁράω αὐτός ὁ δέ μηδείς ὑποτοπέω , ἐνδύω ὁ πανοπλία ἄπειμι , καί γίγνομαι κατά ὁ Στράτων πύργος , ὅπου ὁ τόπος ἀφώτιστος εἄν , κτείνω παρά ὁ σωματοφύλαξ . Ἰούδας δέ τις Ἐσσαῖος ὁ γένος πολύς προλέγω1 καί ἀληθεύω , εἶδον τότε ὁ Ἀντίγονος πάρειμι ὁ ἱερός , ἀναβοάω ἀποθνῄσκω ἐπεύχομαι ὡς διαψεύδω ζῶ ὁ Ἀντίγονος · προεῖπον γάρ αὐτός κατά ἐκεῖνος θνῄσκω ὁ ἡμέρα ἐν ὁ Στράτων πύργος · ὁ δέ στάδιον ἀπέχω ἑξακόσιοι , ὡς ἀδύνατος εἰμί ἐκεῖ γίγνομαι ὁ Ἀντίγονος , ἤδη ὁ ἡμέρα κλίνω . οὗτος λέγω ὁ Ἰούδας ἀγγέλλω κτείνω Ἀντίγονος ἐν ὁ ὑπόγειος , ὅς καί αὐτός Στράτων ὀνομάζω πύργος , ὁμώνυμος ὁ παράλιος Καισάρεια . ὁ μέν οὖν Ἀντίγονος τοιοῦτος γίγνομαι τέλος , ὁ δέ Ἀριστόβουλος εὐθύς ὁ δίκη μετέρχομαι ὁ ἀδελφοκτονία . καί διαφθείρω αὐτός ὁ ἐντός αἷμα ἀναφέρω , ὅς τις ὁ ἐκεῖνος ὑπηρετέω ἐκκομίζω ὀλισθάνω εἰς ὁ τόπος ὅς ὁ Ἀντίγονος σφάζω , ἔτι ὁ αἷμα ἐκεῖνος ἔχω σπίλος , καί ἐκχέω , ὡς ἀναμείγνυμι ἀμφότερος ὁ αἷμα . γίγνομαι δέ βοή παρά ὁ ὁράω , μανθάνω ὁ συμβαίνω Ἀριστόβουλος οἰμώζω προάγω εἰς δάκρυ καί “ οὐ ἄρα λανθάνω εἶπον μέλλω ὁ θεός ἐπί ἀσεβής οὗτος τόλμημα . καί ἄλλος δέ ἐπιλέγω ἀποθνήσκω , βασιλεύω ἐνιαυτός .