joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 16.18
Καὶ ὁ μὲν Λακαπηνὸς Ῥωμᾶνος οὕτω τῆς ἀναρρήσεως ἔτυχεν , οὐκ ἠγάπα δὲ ταύτης τυχὼν αὐτός , ἀλλὰ μετὰ βραχὺ καὶ τὴν οἰκείαν ὁμευνέτιν τὴν Θεοδόραν ταινιοῖ , εἶτα καὶ τὸν ὒ ἰὸν Χριστοφόρον , προαιρέσει μὲν τῷ δοκεῖν τοῦ Κωνσταντίνου , τῇ δ’ ἀληθείᾳ βιαζομένου ἀσχάλλοντός τε πρὸς οὓς έθάρρει καὶ ἐν συμφορᾷ τιθεμένου τὰ πραττόμενα , μὴ θαρροῦντος δὲ ἀνταίρειν . ἐπιβουλῆς δὲ κατὰ τοῦ ‘Pωμανοῦ γενομένης , ἧς ὁ σακελλάριος πρωτουργὸς ἦν Ἀναστάσιος , ὡς τῷ Κωνσταντίνῳ δῆθεν ἀμύνων , ἐγνώσθη τὰ κατ’ αὐτήν , καὶ οἱ μὲν συνίστορες , ὡς ἔδοξε τῷ Ῥωμανῷ , ἐκολάσθησαν , ὁ δὲ σακελλάριος ἀπεκάρη . ἣν δὴ πρόφασιν ἔσχεν ὁ Ῥωμᾶνος τοῦ ὑποβιβάσαι τὸν Κωνσταντῖνον ἑαυτοῦ , μέχρι τότε πρῶτον εὐφημούμενον ἐν ταῖς ἀναρρήσεσιν . ὁ Συμεὼν δὲ κατὰ τῆς πόλεως ἐκπέμπει στρατόν · ἔνα δὲ μὴ ἐλθόντες τὰς πρὸ τῆς πόλεως διαφθείρωσιν ἀγλαίας , ἔπεμψε καὶ ὁ ‘Pωμανὸς τοὺς ἀντιταξομένους αὐτοῖς καὶ τῶν Βουλγάρων ἐπελθόντων αὐ - τοῖς πίπτουσι μὲν καὶ τῶν ἀρχόντων πολλοί , τῶν δέ γε στρατιωτῶν οἱ μὲν εἰς τὰς τριήρεις σπεύδοντες ἐμβῆναι παραπλεούσας εἰς τὴν θάλασσαν ἐξωλίσθαινον , καὶ ὑπὸ κυμάτων ἐφέροντο , οἱ δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων διώλλυντο , οἱ δὲ καὶ ζῶντες συνελαμβάνοντο . οὕτω δὲ διατεθείσης τῆς Ῥωμαϊκῆς στρατιᾶς κατὰ τὰς Πηγάς , τά τε ἐκεῖ ὄντα ἀνάκτορα οἱ Βούλγαροι ἐπυρπόλησαν καὶ τἄλλα ὅσα ἐν τῷ αἰγιαλῷ τοῦ κατ’ ἀντικρὺ τῆς πόλεως ἦσαν διακειμένου πορθμοῦ . θανούσης δὲ τῆς τοῦ Ῥωμανου συμβίου τῆς Αὐγοῦ στῆς Θεοδώρας ἡ τοῦ βασιλέως Χριστοφόρου γυνὴ Σοφία τοῦ τῆς Αὐγούστης ἠξιώθη ὀνόματος . ὁ τῶν Βουλγάρων δ’ ἐξηγούμενος Συμεὼν τῇ Ἀδριανουπόλει προσέβαλε καὶ ταύτην ἐπολιόρκει . ἤνυσε δ’ ἂν οὐδέν , εἰ μὴ τοῖς ἔνδον ἐπιλελοίπει τὰ ἐπιτήδεια · βιαζόμενοι γὰρ τῷ λιμῷ καὶ ἑαυτοὺς καὶ τὴν πόλιν τοῖς πολεμίοις παρέδωκαν . τότε μέντοι καὶ ὁ ἐκ Τριπόλεως Λέων μετὰ δυνάμεως ναυτικῆς κατὰ Ῥωμαίων ἐχώρησεν · ἀλλὰ τούτῳ περὶ τὴν νῆσον Λῆμνον τριήρεις ἐπελθοῦσαι Ῥωμαϊκαὶ τοὺς μὲν Ἀγαρηνοὺς σχεδόν τι ξύμπαντας διεφθάρκασι , τὰς δὲ νῆας αὐτῶν ὑποβρυχίους ἐποίησαν , μόλις τοῦ Τριπολίτου φυγεῖν ἐξισχύσαντος . καὶ ὁ Βούλγαρος δὲ Συμεὼν τά τε κατὰ Μακεδονίαν καὶ τἀπὶ Θρᾴκης σὺν βαρεῖ στρατεύματι ἐληίζετο , καὶ παρὰ τὴν πόλιν ἐλθὼν ἀγχοῦ τῶν Βλαχερνῶν πεποίητο τὴν παρεμβολήν , καὶ τῷ βασιλεῖ Ῥωμανῷ ἐζήτησεν ἐντυχεῖν , καὶ τὴν ἔντευξιν ὁ βασιλεὺς ᾑρετίσατο , καὶ κατὰ τὸν τοῦ Κοσμιδίου αἰγιαλὸν ὁ μὲν βασιλεὺς σὺν τῷ στόλῳ ἀφίκετο , ὁ δέ γε Συμεὼν μετὰ τῆς οἰκείας παρεγένετο στρατιᾶς , καὶ ὡμίλησαν καὶ ὁ βασιλεὺς μεγαλοπρεπῶς τῷ Συ - μεὼν ἐδωρήσατο . ἀσύμβατοι δὲ ἀπ’ ἀλλήλων διέστησαν , ὃ καὶ δυὰς ἔδοξε δηλῶσαι ἀετῶν . φασὶ γὰρ ἄνωθεν αὐτῶν διαπτῆναι τούτους καὶ ἀλλήλοις συμμίξαι μετὰ κλαγγῆς , εἶτ’ εὐθὺς διαστῆναι τοῦ μὲν ἐπὶ τὴν πόλιν ἀποπτάντος , τοῦ δ’ ἐπὶ Θρᾴκην κινήσαντος τὸ πτερόν . ὁ βασιλεὺς δὲ Ῥωμανὸς ἀπληστευσάμενος ἐπὶ τῇ τῆς βασιλείας ἀρχῇ , καὶ ὥσπερ ἐπιλελησμένος τῶν ὅρκων , οὓς ὠμωμόκει καθ’ ἱερῶν , καὶ μὴ ἀρκούμενος ὅτι ἑαυτὸν καὶ τὸν τῶν υἱέων πρεσβύτερον ἠξίωσε διαδήματος , καὶ τοὺς λοιποὺς δύο τῶν παίδων αὐτοῦ βασιλικῶς τεταινίωκεν , εἶτα καὶ τὸν ἐκ τοῦ Χριστοφόρου γενόμενον αὐτῷ υἱωνόν , καὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἀντὶ Βασιλείας εἰς πολυαρχίαν μετήνεγκε . τῷ τελευταίῳ δὲ τῶν υἱῶν αὐτοῦ Θεοφυλάκτῳ τὸν θρόνον τὸν ἀρχιερατικὸν τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων μνηστευόμενος ἀπέκειρε κληρικόν , διὰ τοῦ πατριάρχου προχειρισθέντα καὶ σύγκελλον . τοῦ πατριάρχου δὲ Νικολάου ἔτη τρισκαίδεκα τὸ δεύτερον τῆς ἐκκλησίας κρατήσαντος καὶ μεταθεμένου τὴν βιοτήν , ὁ μητροπολίτης πολίτης Ἀμασείας Στέφανος εἰς τὸν θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετήνεκτο . ὁ μέντοι τῶν ἄρχων ὁ Συμεών , ἀνὴρ ὢν αἱμάτων , ἡσυχίαν ἄγειν οὔποτε ὅλως προῄρητο , ὅθεν κατὰ τοῦ ἔθνους τῶν Χροβάτων ἐστράτευσεν , ἀλλ’ ἥττητο ὑπ’ ἐκείνων , κἀν ταῖς τῶν ὀρῶν δυσχωρίαις τὸ οἰκεῖον ἀπέβαλε στράτευμα . ἐν τούτῳ δὲ πρόσεισί τις τῷ βασιλεῖ Ῥωμανῷ , λέγων τὴν ἄνωθεν τῆς ἐν τῷ Ξηρολόφῳ ἁψῖδος καθιδρυμένην στήλην καὶ πρὸς τὰ ἑσπέρια ἀποβλέπουσαν εἰς τὸν Συμεὼν ἐστοιχειῶ - σθαι τὸν Βούλγαρον , καὶ εἰ τὴν ταύτης ἀποτέμῃ τις κεφαλήν , ἕψεται τῇ ἐκτομῇ τοῦ Συμεὼν ἡ φθορά . ὁ μὲν οὖν εἶπε ταῦτα , καὶ ἡ κεφαλὴ τῆς στήλης οὐκ εἰς μακρὰν ἐξετέτμητο , καὶ τῷ Συμεῶν αὐθωρὸν ἐπέλιπε τὸ βιώσιμον , ληφθέντι καρδιωγμῷ , ὡς μετὰ ταῦτα ἐγνώσθη τῷ βασιλεῖ , ἀκριβωσαμένῳ τῆς ἐκείνου τελευτῆς τὸν καιρόν . ὡς δ’ ἐξ ἀνθρώπων ὁ Συμεὼν ἀπελήλυθεν , ἡ τῶν Βουλγάρων ἀρχὴ πρὸς Πέτρον τὸν ἐκ τῆς δευτέρας αὐτοῦ γυναικὸς αὐτῷ τεχθέντα περιελήλυθεν , ὅς , ἐπεὶ καὶ λιμῷ τὸ τῶν Βουλγάρων ἔθνος ἦν πιεζόμενον καὶ τὰ πέριξ ἔθνη μὴ κατ’ αὐτοῦ ὁρμήσαιεν ἐδεδίει καὶ πρὸ τῶν ἄλλων Ῥωμαίους , στέλλει πρὸς τὸν βασιλέα , σπονδὰς ποιησόμενος , εἰ δ’ αἱροῖτο , καὶ κῆδος εἰς ἑαυτόν . ὡς δὲ τῷ βασιλεῖ καὶ ἄμφω καταθύμια ἔδοξε τὰ αἰτούμενα καὶ αὐτὸς ὁ Πέτρος ἀφίκετο , καὶ γεγόνασι μὲν συνθῆκαι περὶ σπονδῶν , συνήφθη δὲ αὐτῷ πρὸς συμβίωσιν γαμικὴν καὶ ἡ τοῦ βασιλέως ἐγγόνη , ἣ ἐκ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν υἱῶν αὐτοῦ τοῦ Χριστο - φόρου γεγέννητο .
Lemmas: καί ὁ μέν Λακαπηνός Ῥωμᾶνος οὗτος ὁ ἀνάρρησις τυγχάνω , οὐ ἀγαπάω δέ οὗτος τυγχάνω αὐτός , ἀλλά μετά βραχύς καί ὁ οἰκεῖος ὅμευνος ὁ Θεοδόρα ταινιόω , εἶτα καί ὁ ὒ ἰός Χριστόφορος , προαίρεσις μέν ὁ δοκέω ὁ Κωνσταντῖνος , ὁ δέ ἀλήθεια βιάζομαι ἀσχάλλοντός τε πρός ὅς θαρσέω καί ἐν συμφορά τίθημι ὁ πράσσω , μή θαρσέω δέ ἀνταίρω . ἐπιβουλή δέ κατά ὁ ὁράω γίγνομαι , ὅς ὁ σακελλάριος πρωτουργός εἰμί Ἀναστάσιος , ὡς ὁ Κωνσταντῖνος δῆθεν ἀμύνω , γιγνώσκω ὁ κατά αὐτός , καί ὁ μέν συνίστωρ , ὡς δοκέω ὁ Ῥωμανός , κολάζω , ὁ δέ σακελλάριος ἀποκείρω . ὅς δή πρόφασις ἔχω ὁ Ῥωμᾶνος ὁ ὑποβιβάζω ὁ Κωνσταντῖνος ἑαυτοῦ , μέχρι τότε πρῶτος εὐφημέω ἐν ὁ ἀνάρρησις . ὁ Συμεών δέ κατά ὁ πόλις ἐκπέμπω στρατός · νάω δέ μή ἔρχομαι ὁ πρό ὁ πόλις διαφθείρω ἀγλαία , πέμπω καί ὁ ὁράω ὁ ἀντιτάσσω αὐτός καί ὁ Βουλγάρα ἐπέρχομαι αὖος - ὁ πίπτω μέν καί ὁ ἄρχω πολύς , ὁ δέ γε στρατιώτης ὁ μέν εἰς ὁ τριήρης σπεύδω ἐμβαίνω παραπλέω εἰς ὁ θάλασσα ἐξολισθάνω , καί ὑπό κῦμα φέρω , ὁ δέ ὑπό ὁ πολέμιος διόλλυμι , ὁ δέ καί ζῶ συλλαμβάνω . οὗτος δέ διατίθημι ὁ Ῥωμαϊκός στρατιά κατά ὁ Πηγαί , ὁ τε ἐκεῖ εἰμί ἀνάκτορον ὁ Βούλγαρος πυρπολέω καί ἄλλος ὅσος ἐν ὁ αἰγιαλός ὁ κατά ἀντικρύ ὁ πόλις εἰμί διάκειμαι πορθμός . θνῄσκω δέ ὁ ὁ Ῥωμανός σύμβιος ὁ Αυγού ἵστημι Θεοδώρα ὁ ὁ βασιλεύς Χριστόφορος γυνή Σοφία ὁ ὁ Αυγούστης ἀξιόω ὄνομα . ὁ ὁ Βουλγάρα δέ ἐξηγέομαι Συμεών ὁ Ἁδριανούπολις προσβάλλω καί οὗτος πολιορκέω . ἀνύω δέ εἄν οὐδείς , εἰμί μή ὁ ἔνδον ἐπιλείπω ὁ ἐπιτήδειος · βιάζομαι γάρ ὁ λιμός καί ἑαυτοῦ καί ὁ πόλις ὁ πολέμιος παραδίδωμι . τότε μέντοι καί ὁ ἐκ Τρίπολις Λέων μετά δύναμις ναυτικός κατά Ῥωμαῖος χωρέω · ἀλλά οὗτος περί ὁ νῆσος Λῆμνος τριήρης ἐπέρχομαι Ῥωμαῖος ὁ μέν αγαρηνός σχεδόν τίς σύμπας διαφθείρω , ὁ δέ ναῦς αὐτός ὑποβρύχιος ποιέω , μόλις ὁ Τριπολίτης φεύγω ἐξισχύω . καί ὁ Βούλγαρος δέ Συμεών ὁ τε κατά Μακεδονία καί ἐπί Θρᾴκη σύν βαρύς στράτευμα ληίζομαι , καί παρά ὁ πόλις ἔρχομαι ἀγχοῦ ὁ Βλαχερνῶν ποιέω ὁ παρεμβολή , καί ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ζητέω ἐντυγχάνω , καί ὁ ἔντευξις ὁ βασιλεύς αἱρετίζω , καί κατά ὁ ὁ κοσμίδιον αἰγιαλός ὁ μέν βασιλεύς σύν ὁ στόλος ἀφικνέομαι , ὁ δέ γε Συμεών μετά ὁ οἰκεῖος παραγίγνομαι στρατιά , καί ὁμιλέω καί ὁ βασιλεύς μεγαλοπρεπής ὁ Συ - μένω δωρέω . ἀσύμβατος δέ ἀπό ἀλλήλων διΐστημι , ὅς καί δυάς δοκέω δηλόω ἀετός . φημί γάρ ἄνωθεν αὐτός διαπέταμαι οὗτος καί ἀλλήλων συμμείγνυμι μετά κλαγγή , εἶτα εὐθύς διΐστημι ὁ μέν ἐπί ὁ πόλις ἀποπέτομαι , ὁ δέ ἐπί Θρᾴκη κινέω ὁ πτερόν . ὁ βασιλεύς δέ Ῥωμανός ἀπληστευσάμενος ἐπί ὁ ὁ βασίλεια ἀρχή , καί ὥσπερ ἐπιλανθάνομαι ὁ Ὅρκος , ὅς ὄμνυμι κατά ἱερός , καί μή ἀρκέω ὅτι ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ υἱός πρέσβυς ἀξιόω διάδημα , καί ὁ λοιπός δύο ὁ παῖς αὐτός βασιλικός ταινιόω , εἶτα καί ὁ ἐκ ὁ Χριστόφορος γίγνομαι αὐτός υἱωνός , καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἀντί Βασίλεια εἰς πολυαρχία μεταφέρω . ὁ τελευταῖος δέ ὁ υἱός αὐτός Θεοφύλακτος ὁ θρόνος ὁ ἀρχιερατικός ὁ βασιλίς ὁ πόλις μνηστεύω ἀποκείρω κληρικός , διά ὁ πατριάρχης προχειρίζω καί συγκέλλω . ὁ πατριάρχης δέ Νικόλαος ἔτος τρεισκαίδεκα ὁ δύο ὁ ἐκκλησία κρατέω καί μετατίθημι ὁ βιοτή , ὁ μητροπολίτης πολίτης Ἀμάσεια Στέφανος εἰς ὁ θρόνος ὁ Κωνσταντινούπολις μεταφέρω . ὁ μέντοι ὁ ἄρχω ὁ Συμεών , ἀνήρ εἰμί αἷμα , ἡσυχία ἄγω οὔποτε ὅλως προλέγω , ὅθεν κατά ὁ ἔθνος ὁ χροβατος στρατεύω , ἀλλά ἡττάω ὑπό ἐκεῖνος , ἐν ὁ ὁ ὄρος δυσχωρία ὁ οἰκέω ἀποβάλλω στράτευμα . ἐν οὗτος δέ προσέρχομαι τις ὁ βασιλεύς Ῥωμανός , λέγω ὁ ἄνωθεν ὁ ἐν ὁ ξηρολοφος ἁψίς καθιδρύω στήλη καί πρός ὁ ἑσπέριος ἀποβλέπω εἰς ὁ Συμεών στοιχειόω - ἕπομαι ὁ Βούλγαρος , καί εἰμί ὁ οὗτος ἀποτέμνω τις κεφαλή , ἕπω ὁ ἐκτομή ὁ Συμεών ὁ φθορά . ὁ μέν οὖν εἶπον οὗτος , καί ὁ κεφαλή ὁ στήλη οὐ εἰς μακράν ἐκτέμνω , καί ὁ Συμεών αὐθωρός ἐπιλείπω ὁ βιώσιμος , λαμβάνω καρδιωγμός , ὡς μετά οὗτος γιγνώσκω ὁ βασιλεύς , ἀκριβόω ὁ ἐκεῖνος τελευτή ὁ καιρός . ὡς δέ ἐκ ἄνθρωπος ὁ Συμεών ἀπέρχομαι , ὁ ὁ Βουλγάρα ἀρχή πρός Πέτρος ὁ ἐκ ὁ δύο αὐτός γυνή αὐτός τίκτω περιέρχομαι , ὅς , ἐπεί καί λιμός ὁ ὁ Βουλγάρα ἔθνος εἰμί πιέζω καί ὁ πέριξ ἔθνος μή κατά αὐτός ὁρμάω δείδω καί πρό ὁ ἄλλος Ῥωμαῖος , στέλλω πρός ὁ βασιλεύς , σπονδή ποιέω , εἰμί δέ αἱρέω , καί κῆδος εἰς ἑαυτοῦ . ὡς δέ ὁ βασιλεύς καί ἄμφω καταθύμιος δοκέω ὁ αἰτέω καί αὐτός ὁ Πέτρος ἀφικνέομαι , καί γίγνομαι μέν συνθήκη περί σπονδή , συνάπτω δέ αὐτός πρός συμβίωσις γαμικός καί ὁ ὁ βασιλεύς ἐγγόνη , ὅς ἐκ ὁ πρέσβυς ὁ υἱός αὐτός ὁ Χρίστο - φόρος γεννάω .