joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 14.8
Ἤδη δὲ τοῦ τῶν Οὐανδήλων πολέμου καταλυθέντος στέλλεται παρὰ τοῦ βασιλέως εἰς Ῥώμην , ταύτην τε καὶ πᾶσαν αὐτῷ τὴν Ἰταλίαν παραστησό μένος , ὑπὸ Γότθων κατεχομένην , ὧν Θευδᾶτος ἦν ἡγεμών . τοῦτο μαθὼν ὁ Θευδᾶτος , Ἀγαπητὸν τὸν Ῥώμης μέγαν ἀρχιερέα , ἄνδρα θεσπέσιον , στέλλει τῷ βασιλεῖ πρεσβευσόμενον . ὁ δὲ καταλαβὼν τὸ Βυζάντιον καὶ τῷ Ἰουστινιανῷ ἐντυχών , πρῶτον περὶ θεοῦ καὶ τῆς εἰς αὐτὸν διαλέγεται πίστεως , καὶ τὴν εἰς τὸν θρόνον τῆς νέας Ῥώμης ἀναγωγὴν Ἀνθίμου ὑπ’ αἰτίαν πεποίητο , ὅτι τε μὴ κανονικῶς ἐκ Τραπεζοῦντος , ἣ τῶν εἰς τὸν Πολεμωνιακὸν πόντον κειμένων πόλεων τυγχάνει μητρόπολις , εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν μετήνεκτο , καὶ ὅτι καὶ τῆς Σευήρου κακοδοξίας μετέσχηκεν . ὁ δ’ αὐτοκράτωρ σπουδῇ τῆς βασιλίδος τὸν Ἄνθιμον τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξιώσας καθέδρας τῆς Κωνσταντινουπόλεως , τῆς οἰκείας ἀντείχετο πράξεως . ἐνισταμένου δ’ ἔτι τοῦ θείου Ἀγαπητοῦ , καὶ ἠπείλει αὐτῷ , κύριος εἶναι λέγων πράττειν ὃ βούλοιτο . ὡς δ’ ἐπεγέλα ἀπειλοῦντι τῷ βασιλεῖ ὁ ἀρχιερεύς , καὶ ἡδέως ἂν δέξασθαι τὴν σφαγὴν ἀντεπῆγε καὶ μακάριος εἶναι , εἰ τοιούτου τέλους ἀξιωθείη , ᾐδέσθη ὁ αὐτοκράτωρ , καὶ μεταβαλὼν ὑπὸ ζήτησιν τὴν πρᾶξιν καθίστησι . καὶ ἀντεῖπον μέν τινες τῶν ἀρχιερέων τῷ πάπα Ῥώμης Ἀγαπητῷ , τῇ βασιλίσσῃ χαριζόμενοι , παρ’ ἧς καὶ χρήμασιν ὑπεφθάρησαν . πάντων δ’ ἐκεῖνος τῇ ἀληθείᾳ συνηγορῶν ὑπερτέρησε , καὶ ὁ Ἄνθιμος τοῦ θρόνου τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐκβέβλητο , ἔτος ἒν ἀπολαύσας , αὐτοῦ τοῦ βασιλέως αἰδεσθέντος τὸν ἱερώ - τατὸν πάπαν καὶ τὴν ἀλήθειαν . ἀντεισήχθη δὲ Μηνᾶς , ἀνὴρ εὐσεβέστατος , αὐχῶν μὲν πατρίδα τὴν κατ’ Αἴγυπτον Ἀλεξάνδρειαν , ἐκφὺς δ’ ἑνὸς τῶν ἐν ταύτῃ ἐπιφανῶν , καὶ λόγων οὐκ ὢν ἀνομίλητος , καὶ μάλιστά γε τῶν θειοτέρων . οὕτω δὲ τῆς ἀρχιερωσύνης Μηνὰς ὁ θεῖος τυχὼν ἣ μᾶλλον ἐκείνης εὐτυχησάσης αὐτόν , σύνοδον μερικὴν συγκροτεῖ σὺν τῷ πάπᾳ Ἀγαπητῷ , καὶ ἀναθέματι περιβάλλει Σευῆρον καὶ Εὐτυχῆ καὶ Πέτρον καὶ τὸν Ἁλικαρνασσέα Ἰουλιανὸν καὶ τὸν Ἄνθιμον ὡς ἐκείνοις ὁμόφρονα . ἔτι δ’ ἐν τῷ Βυζαντίῳ διάγων ὁ ἱερώτατος πάπας Ἀγαπητὸς μετήλλαξε τὴν ζωήν . ὁ μέντοι Μηνᾶς ἐπὶ δέκα καὶ ἕξ τὴν ἐκκλησίαν εὐσεβῶς ἰθύνας ἔτη τὸν βίον κατέλυσε · καὶ ἀνήχθη εἰς τὴν ἀρχιερατικὴν καθέδραν τῆς νέας Ῥώμης Εὐτύχιος , προστὰς ὀρθοφρόνως τῆς ἐκκλησίας ἐνιαυτοὺς δυοκαίδεκα . ἐφ᾿ οὗ καὶ ἡ πέμπτη συνήθροιστο σύνοδος τῶν ἑκατὸν ἑξήκοντα καὶ πέντε ἁγίων πατέρων , ὧν ἐξῆρχε Βιγίλιος πάπας Ῥώμης καὶ ὁ εἰρημένος Εὐτύχιος καὶ ὁ Ἀλεξανδρείας Ἀπολλινάριος . συνήθροιστο δὲ κατὰ Ὠριγένους καὶ τῶν ἀλλοκότων ἐκείνου δοξῶν καὶ τῶν τὰ ἐκείνου πρεσβευσάντων Διδύμου καὶ Εὐαγρίου , οἵτινες τῶν ψυχῶν προΰπαρξιν ἐδογμάτιζον καὶ τέλος τῆς κολάσεως ἔλεγον καὶ τῶν δαιμόνων εὶς τὸ ἀρχαῖον ἀποκατάστασιν καὶ ἕτερα πλείονα , οὓς καὶ ἀναθέματι σὺν τοῖς αὐτῶν ὑπέβαλε δόγμασιν , ἀλλὰ καὶ τὸν Μοψουεστίας Θεόδωρον τὰ Νεστορίου φρονοῦντα , ἢ μᾶλλον ἐκείνου γεγονότα διδάσκαλον , καὶ τοῦ βασιλέως Ἰουστινιανοῦ παρόντος ἐν τῇ συνόδῳ , καὶ συνευδοκοῦντος οἶς οἱ θεῖοι πατέρες ἐκεῖνοι θεοφιλῶς ᾠκονόμησαν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ταύτῃ συνήνεκτο . ὁ Βελισάριος δὲ εἰς Ἰταλίαν ἐκπλεύσας πρῶτον μὲν πολιορκίᾳ λαμβάνει Νεάπολιν , εἶτα καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Ῥώμην ἐπιδημήσας , ὁμοῦ μὲν δυνάμει , ὁμοῦ δὲ καὶ τῇ τῶν ἀστῶν εὐνοίᾳ , γέγονε καὶ ταύτης ἐντός · ὁ γὰρ τῶν Γότθων ἄρχων Θευδᾶτος ἐν Ῥαβέννῃ διάγων ἐτύγχανε . καὶ Μεδιόλανα δὲ ἡ πόλις κατεσχέθη παρὰ Ῥωμαίων . τῶν δὲ Γότθων αὖθις πολιορκούντων αὐτὴν ὁ βασιλεὺς τὸν Ναρσῆν μετὰ δυνάμεως ἐπαρῆξαι τῷ Βελισαρίῳ ἀπέστειλεν . ἦν δὲ ὁ Ναρσῆς ἐκτομίας , ἄλλως μέντοι γενναῖός τε καὶ στρατηγικώτατος καὶ τοῖς κρατοῦσιν ᾠκειωμένος . ἀλλήλοιν οὖν μὴ συμφωνοῦντε τούτω τὼ διττὼ στρατηγώ , ὁ μὲν γὰρ Βελισάριος ἑαυτῷ τῶν κατορθωμάτων ἤθελε τὸ πᾶν ἐπιγράφεσθαι , ὁ δέ γε Ναρσῆς οὐκ ἠνείχετο ὑπ᾿ ἐκεῖνον τετάχθαι δοκεῖν , διῃρέθη - σαν , καὶ ὁ μὲν ἄλλῃ , ὁ δ’ ἄλλῃ διετίθουν τὸν πόλεμον , διὸ καὶ ἐσφάλησαν ἴν τισι . τῶν γὰρ Μεδιολάνων οἱ ταῦτα φρουροῦντες βασιλικοὶ τῶν ἀναγκαίων ἔνδειαν προβαλλόμενοι τοῖς Γότθοις ἐξέστησαν , καὶ τάχα καὶ εἰς μεῖζόν τι κακὸν ἐτελεύτησεν ἂν ἡ ἔρις ἀμφοῖν , εἰ μὴ ὁ βασιλεὺς τὸν Ναρσῆν διὰ γραμμάτων πρὸς ἑαυτὸν μετεστείλατο .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ ὁ Οὐανδήλων πόλεμος καταλύω στέλλω παρά ὁ βασιλεύς εἰς Ῥώμη , οὗτος τε καί πᾶς αὐτός ὁ Ἰταλία παρίστημι μένος , ὑπό Γότθος κατέχω , ὅς Θευδᾶτος εἰμί ἡγεμών . οὗτος μανθάνω ὁ Θευδᾶτος , Ἀγαπητός ὁ Ῥώμη μέγας ἀρχιερεύς , ἀνήρ θεσπέσιος , στέλλω ὁ βασιλεύς πρεσβεύω . ὁ δέ καταλαμβάνω ὁ Βυζάντιον καί ὁ Ἰουστινιανός ἐντυγχάνω , πρῶτος περί θεός καί ὁ εἰς αὐτός διαλέγω πίστις , καί ὁ εἰς ὁ θρόνος ὁ νέος Ῥώμη ἀναγωγή Ἄνθιμος ὑπό αἴτιος ποιέω , ὅτι τε μή κανονικός ἐκ Τραπεζοῦς , ὅς ὁ εἰς ὁ Πολεμωνιακός πόντος κεῖμαι πόλις τυγχάνω μητρόπολις , εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις μεταφέρω , καί ὅτι καί ὁ Σευῆρος κακοδοξία μετέχω . ὁ δέ αὐτοκράτωρ σπουδή ὁ βασιλίς ὁ Ἄνθιμος ὁ ἀρχιερατικός ἀξιόω καθέδρα ὁ Κωνσταντινούπολις , ὁ οἰκεῖος ἀντέχω πρᾶξις . ἐνίστημι δέ ἔτι ὁ θεῖον Ἀγαπητός , καί ἀπειλέω αὐτός , κύριος εἰμί λέγω πράσσω ὅς βούλομαι . ὡς δέ ἐπιγελάω ἀπειλέω ὁ βασιλεύς ὁ ἀρχιερεύς , καί ἡδύς εἄν δέχομαι ὁ σφαγή ἀντεπάγω καί μακάριος εἰμί , εἰμί τοιοῦτος τέλος ἀξιόω , αἰδέομαι ὁ αὐτοκράτωρ , καί μεταβάλλω ὑπό ζήτησις ὁ πρᾶξις καθίστημι . καί ἀντιλέγω μέν τις ὁ ἀρχιερεύς ὁ πάππας Ῥώμη Ἀγαπητός , ὁ βασίλισσα χαρίζομαι , παρά ὅς καί χρῆμα ὑποφθείρω . πᾶς δέ ἐκεῖνος ὁ ἀλήθεια συνηγορέω υπερτερώ , καί ὁ Ἄνθιμος ὁ θρόνος ὁ Κωνσταντινούπολις ἐκβάλλω , ἔτος ἐν ἀπολαύω , αὐτός ὁ βασιλεύς αἰδέομαι ὁ ἱερός - τατός πάππας καί ὁ ἀλήθεια . ἀντέχω δέ Μηνᾶς , ἀνήρ εὐσεβής , αὖχος μέν πατρίς ὁ κατά Αἴγυπτος Ἀλεξάνδρεια , ἐκφύω δέ εἷς ὁ ἐν οὗτος ἐπιφανής , καί λόγος οὐ εἰμί ἀνομίλητος , καί μάλα γε ὁ θεῖος . οὗτος δέ ὁ ἀρχιερωσύνη Μηνᾶς ὁ θεῖος τυγχάνω ὅς μᾶλλον ἐκεῖνος εὐτυχέω αὐτός , σύνοδος μερικός συγκροτέω σύν ὁ πάππας Ἀγαπητός , καί ἀνάθεμα περιβάλλω Σευῆρος καί Εὐτυχής καί Πέτρος καί ὁ Ἁλικαρνασσεύς Ἰουλιανός καί ὁ Ἄνθιμος ὡς ἐκεῖνος ὁμόφρων . ἔτι δέ ἐν ὁ Βυζάντιον Διάγων ὁ ἱερός πάππας Ἀγαπητός μεταλλάσσω ὁ ζωή . ὁ μέντοι Μηνᾶς ἐπί δέκα καί ἕξ ὁ ἐκκλησία εὐσεβής εὐθύνω ἔτος ὁ βίος καταλύω · καί ἀνάγω εἰς ὁ ἀρχιερατικός καθέδρα ὁ νέος Ῥώμη Εὐτύχιος , προίστημι ὀρθοφρόνως ὁ ἐκκλησία ἐνιαυτός δώδεκα . ἐπί ὅς καί ὁ πέμπτος συναθροίζω σύνοδος ὁ ἑκατόν ἑξήκοντα καί πέντε ἅγιος πατήρ , ὅς ἐξάρχω Βιγίλιος πάππας Ῥώμη καί ὁ εἴρω Εὐτύχιος καί ὁ Ἀλεξάνδρεια Ἀπολλινάριος . συναθροίζω δέ κατά Ὠριγένης καί ὁ ἀλλόκοτος ἐκεῖνος δόξα καί ὁ ὁ ἐκεῖνος πρεσβεύω Δίδυμος καί Εὐάγριος , ὅστις ὁ Ψυχή προΰπαρξις δογματίζω καί τέλος ὁ κόλασις λέγω καί ὁ δαίμων είς ὁ ἀρχαῖος ἀποκατάστασις καί ἕτερος πλείων , ὅς καί ἀνάθεμα σύν ὁ αὐτός ὑποβάλλω δόγμα , ἀλλά καί ὁ Μοψουεστία Θεόδωρος ὁ Νεστόριος φρονέω , ἢ μᾶλλον ἐκεῖνος γίγνομαι διδάσκαλος , καί ὁ βασιλεύς Ἰουστινιανός πάρειμι ἐν ὁ σύνοδος , καί συνευδοκέω οἶς ὁ θεῖος πατήρ ἐκεῖνος θεοφιλῶς οἰκονομέω . ἀλλά οὗτος μέν οὗτος συμφέρω . ὁ Βελισάριος δέ εἰς Ἰταλία ἐκπλέω πρῶτος μέν πολιορκία λαμβάνω Νεάπολις , εἶτα καί εἰς αὐτός ὁ Ῥώμη ἐπιδημέω , ὁμοῦ μέν δύναμις , ὁμοῦ δέ καί ὁ ὁ ἀστός εὔνοια , γίγνομαι καί οὗτος ἐντός · ὁ γάρ ὁ Γότθος ἄρχω Θευδᾶτος ἐν Ῥάβεννα Διάγων τυγχάνω . καί Μεδιόλανον δέ ὁ πόλις κατέχω παρά Ῥωμαῖος . ὁ δέ Γότθος αὖθις πολιορκέω αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ Ναρσῆς μετά δύναμις ἐπαρήγω ὁ Βελισάριος ἀποστέλλω . εἰμί δέ ὁ Ναρσῆς ἐκτομίας , ἄλλως μέντοι γενναῖος τε καί στρατηγικός καί ὁ κρατέω οἰκειόω . ἀλλήλων οὖν μή συμφωνέω οὗτος ὁ δισσός στρατηγός , ὁ μέν γάρ Βελισάριος ἑαυτοῦ ὁ κατόρθωμα ἐθέλω ὁ πᾶς ἐπιγράφω , ὁ δέ γε Ναρσῆς οὐ ἀνέχω ὑπό ἐκεῖνος τάσσω δοκέω , διαιρέω - σάω , καί ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος διατίθημι ὁ πόλεμος , διό καί σφάλλω εἶμι τις . ὁ γάρ Μεδιόλανον ὁ οὗτος φρουρά βασιλικός ὁ ἀναγκαῖος ἔνδεια προβάλλω ὁ Γότθος ἐξίστημι , καί τάχα καί εἰς μέγας τίς κακός τελευτάω εἄν ὁ Ἔρις ἄμφω , εἰμί μή ὁ βασιλεύς ὁ Ναρσῆς διά γράμμα πρός ἑαυτοῦ μεταστέλλομαι .