joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 17.17
Τῶν δὲ Βουλγάρων , ὡς ἤδη ἱστόρηται , ὑπὸ Βασιλείου τοῦ βασιλέως καταπολεμηθέντων καὶ τῆς αὐτῶν βασιλείας καθαιρεθείσης , μέχρι μέν τινος ἔφερον οἱ βάρβαροι τὸν τῆς δουλείας ζυγόν . εἶτα τοῦτον ἀποσείσασθαι διανενόηντο καὶ ἐσφάδαζον , ἀλλὰ σφίσι τὸ ἄναρχον ἐκώλυε τὸ ἐννόημα . ἀνὴρ δέ τις ἄσημος μὲν τὸ γένος , Δολιάνος καλούμενος , δόλου δὲ μεστὸς καὶ δεινότητος , υἱὸν ἑαυτὸν ἐπιφημίσας τοῦ Ἀαρών , ὃς τοῦ Σαμουὴλ τοῦ ἄρξαντος τοῦ ἔθνους ἦν ἀδελφός , ἐκ Βυζαντίου , ὡς λέγεται , ἀποδράς , καὶ πείσας τὸ ἔθνος παῖς εἶναι τοῦ Ἀαρών , ἐξ ἡμιγάμου ἐκείνῳ γενόμενος , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἐννόμου εὐνῆς , εἰς βασιλέα τοῖς βαρβάροις ᾑρέθη . ἐντεῦθεν εἰς φανερὰν ἀποστασίαν ἐξερράγη τὸ ἔθνος καὶ εἰς λῃστείας κεκίνητο καὶ τὰ Ῥωμαίων κατέτρεχε . στέλλεται τοίνυν στρατηγός τις μετὰ δυνάμεως , ἔν’ ἀνακόπτῃ τὰς ἐπιδρομὰς τοῖς λῃστεύουσιν . ὁ δὲ κακῶς τοῖς ὑπ’ αὐτὸν προσφερόμενος ἐξηρέθισε τούτους καθ’ ἑαυτοῦ , καὶ ἀπώλετο ἄν , εἰ μὴ ἀπέδρα νυκτός . ἡ γοῦν ὑπ’ αὐτὸν στρατιὰ δείσασα πρὸς ἀποστασίαν ἐχώρησε , καί τινα ἐξ ἑαυτῶν Τειχομηρὸν κεκλημένον , ἐκ δὲ γένους φύντα Βουλγαρικοῦ , ἀρχηγὸν ἑαυτοῖς προχειρίζονται καὶ βασιλέα Βουλγαρίας αὐτὸν ὀνομάζουσι . καὶ τὰ τῶν Βουλγάρων διῄρητο , τῶν μὲν τῷ Δολιάνῳ , τῶν δὲ τῷ Τειχομηρῷ προσρυϊσκομένων . ἀλλὰ δόλῳ μετῆλθεν ὁ Δολιάνος τὸν ἀντικαθιστάμενον . μετακαλεῖται γὰρ αὐτὸν ἐπὶ κοινωνίᾳ τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς πρὸς Ῥωμαίους μάχης · καὶ ὃς πείθεται . ἐπεὶ οὖν ἡνώθησαν ἄμφω οἱ ἀρχηγοὶ καὶ τὸ πλῆθος τῶν Βουλγάρων συνήθροιστο , ὁ Δολιάνος πρὸς τοὺς συνειλεγμένους ἔφη μὴ ἄν ποτε σωθήσεσθαι τὸ τῶν Βουλγάρων ἔθνος ὑπ’ ἀρχηγῶν δυοῖν κυβερνώμενον , καί ‘‘εἰ τὴν σωτηρίαν ὑμῶν βούλεσθε , τὸν ἕνα ἐξ ἡμῶν ποιήσατε ἐκποδών · εἰ μὲν οὖν ἐμὲ τοῦ γένους εἶναι τοῦ Σαμουὴλ οἴ - δατε , ἀποσκευάσασθε τὸν Τειχομηρόν · εἰ δ’ οὐ τοῦτο , αὐτῷ μὲν ἑαυτοὺς ὑποτάξατε , ἐμὲ δ’ ἐκ μέ - σου ποιήσατε.’’ ἐπὶ τούτοις θροῦς ἤρθη , καί οἱ τὴν βασιλείαν ξύμπαντες ἐπευφήμησαν , καὶ ὁ Τειχομηρὸς κατελεύσθη . ὁ δὲ Δολιάνος αὐτοκράτωρ γενόμενος εἷλέ τε τὸ Δυρράχιον καὶ κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐχώ - ρησε , καὶ τὴν Νικόπολιν καὶ τὰ ὑπ’ αὐτὴν προσε - ποιήσατο , τῶν ἐν αὐτοῖς ἑκόντων προσχωρησάντων αὐτῷ , ἐπεὶ μὴ ἔφερον τὴν τοῦ ὀρφανοτρόφου ἀπλη - στίαν καὶ τὸ ἀκόρεστον . καὶ ὁ μὲν οὕτω λείαν Μυ - σῶν τὸ τοῦ λόγου τὰ ‘ρωμαίων ἐτίθετο . ὁ δὲ βασι - λεὺς τῆς ἀγγελίας κομισθείσης αὐτῷ αὐτίκα ὥρμα καταλαβεῖν τὸν ἀποστατήσαντα , δεινὸν ἡγεῖσθαι λέ - εἰ μηδὲν αὐτὸς τῇ βασιλείᾳ προσενεγκὼν μοῖ - ’ρᾶν ταύτης ἀφαιρεθεῖσάν τινα παραβλέψεται . ὅτι δέ οἱ ἀπέγνωστο τὸ βιώσιμον , ἤδη γὰρ ὁ ὕδερος αὐ - τοῦ κατεκράτησε καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα ἐξώγκωτο , τό τε συγγενὲς ἀπεῖργε τὴν ἐκστρατείαν αὐτῷ παρα - κλήσεσι καὶ οἱ προύχοντες τῆς βουλῆς οὐκ ἐπῄνουν τὸ βούλευμα . ἀλλ’ ἐκεῖνος , ζήλῳ ῥωννύμενος καὶ ἀντεπάγων τῇ ἀσθενείᾳ τὸ πρόθυμον , ἐπὶ τοὺς Σκύθας χωρεῖ , καὶ ἦν τὸ πρᾶγμα θαύματος ἄξιον . νυκτὸς γὰρ τῇ νόσῳ κατ’ ἀπόνου ạενος , καὶ οὐκ ἂν ἐς αὔριον ἀναστήσεσθαι προσδοκώμενος , ὁ δὲ ἡμέρας ἄρτι φαυούσης ἔφιππός τε ὡρᾶτο καὶ προῄει τῆς στρατιᾶς . ὡς δ’ ἐν τοῖς τῶν Σκυθῶν τούτοις ὁρί - ὁρίοις ἐγένετο , ἡτοιμάζετο πρὸς ἀντιπαράταξιν . οὔπω δ’ ἀλλήλοις τὰ τάγματα συνερρώγεσαν καί τι συμ - βὰν ἀπόνως τάχα τῷ βασιλεῖ τὴν νίκην προσένειμεν . ὁ γάρ τοι τοῦ Ἀαρὼν ἐκείνου υἱός , ὁ πατρίκιος Ἀλουσιάνος , παρὰ Ῥωμαίοις ὢν ἔτι , προσκεκρου - κὼς τῷ κρατοῦντι , ἐπ’ οἴκου μένειν καταδεδίκαστο καὶ μήτε προσιέναι πρὸς τὰ ἀνάκτορα μήθ’ ὅλως εἰσιέναι πρὸς τὸ Βυζάντιον , εἰ μὴ ἐπιτραπείη τὴν εἴσοδον . ἠθύμει γοῦν διὰ ταῦτα · ἐπεὶ δ’ ἐγνώκει τὴν τοῦ ἔθνους ἀποστασίαν καὶ τὴν τοῦ Δολιάνου αἵρεσιν εἰς τὸ ἄρχειν αὐτοῦ , ἀποδιδράσκει μὲν τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ μεταμφιέννυται , Ἀρμενίου τε στολὴν περιθέμενος ἑαυτῷ καὶ θεράπων εἶναι τοῦ Θεοδωροκάνου πλαττόμενος καὶ ἀπιέναι πρὸς τὸ στρατόπεδον , ἔλαθε πάντας , καὶ πρὸς Βουλγαρίαν κατήντησεν . ἀλλ’ οὐκ αὐτίκα δῆλον ἔθετο ἑαυτόν , προσομιλῶν δέ τισι τοῦ Ἀαρὼν ἀνεμίμνησκε καί “ ἆρα ” ἔλεγεν ‘‘εἴ τις τῶν ἐκείνου παίδων παρῆν , ἔδοξεν ἂν ὑμῖν εἰς τὴν ἔθνους ἀρχὴν προτιμότερος τοῦ νόθου ὁ γνήσιος ; ” ὡς δὲ πάντες πεποίηντο δι’ εὐχῆς τὸ ὑπὸ γνησίου παιδὸς ἄρχεσθαι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τὴν βασιλείαν αὖθις εἰς ἀναμφίβολον περιστῆναι ἄνδρα καὶ τῷ πάλαι βασιλείῳ γένει προσήκοντα καθαρῶς , πιστεύει τινὶ τὸ ἀπόρρητον τῶν μᾶλλον ὢ εἰδότων τὸ γένος τοῦ Ἀαρών . ὁ δὲ περιεργότερον αὐτῷ ἀνιχνεύσας τὸ εἶδος τοῖς ὀφθαλμοῖς , εἶτα καί τι σημεῖον ἑ ἰδῶ ’ς προσὸν αὐτῷ ἀναμφίβολον , καὶ τοῦτο ἰδεῖν ἀπαιτεῖ . τὸ δ’ ἦν περὶ τὸν δεξιὸν ἀγκῶνα χρῶμά τι μέλαν καὶ θρὶξ δασεῖα περὶ αὐτό . ἰδὼν οὖν καὶ τοῦτο , καὶ οὐκέτι ἔχων ἐνδοιαστῶς , καταβάλλει μὲν ἑαυτὸν ἐνώπιον τοῦ ἀνδρὸς καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ περιπτύσσεται . διδάσκει δὲ καὶ τοὺς ἄλλους τὸν ἐκ τοῦ βασιλείου γένους αὐτοῖς ἀφικόμενον . καὶ πολλοὶ τοῦ ἀμφιβόλου ἀπορραγέντες τῷ γνησίῳ προσέθεντο , καὶ μεμέριστο ἡ ἀρχή · ὡς δ’ οὐ πάντως τῆς βασιλείας αὐτῆς στησομένης , εἰ πρὸς ἀλλήλους οἶ ἀρχηγοὶ διαφέροιντο , κοινοπραγοῦσι καὶ σπένδονται , ἀλλήλους δὲ καὶ ὑπώπτευον καὶ ἐνήδρευον . ἀλλ’ ὀξύτερος εὑρέθη ὁ Ἀλουσιάνος πρὸς τὴν ἐπιβουλὴν καὶ τὴν τοῦ Δολιάνου προέφθασε δολιότητα . καὶ πότον ἑτοιμασάμενος , καὶ συμπότην παραλαβὼν τὸν συνάρχοντα , ἐπιτίθεταί οἱ συμποσιάζοντι καὶ ἐξορύττει τῷ ἀθλίῳ τὰ ὄμματα , καὶ εἰς μίαν ἐντεῦθεν ἀρχὴν τὸ Σκυθικὸν περιίσταται . εἶτα δι’ ἀπορρήτων μηνύει τῷ βασιλεῖ βούλεσθαι προσχωρῆσαι αὐτῷ , εἰ εὐμενοῦς αὐτοῦ τεύξεται καὶ ἀναλόγων οὐκ ἀμοιρήσει τῶν ἀμοιβῶν . ὁ δὲ τὴν ἔντευξίν τε προσήκατο καὶ ἀξίως ἀμείψασθαι αὐτὸν ἐπηγγείλατο . καὶ ὃς αὐτίκα προσεληλύθει καὶ τετίμητο μάγιστρος . ὁ δὲ βασιλεὺς ἔπεισι τῷ ἔθνει εὐθύς , τὸ δὲ ἄναρχον ὂν καὶ διεσπαρμένον οὐ δυσέργως καταπολεμηθὲν αὖθις τῇ τῶν Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ ὑπέκυψε , καὶ ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ Βυζάντιον ἐπανέζευξε καὶ κατήγαγε θρίαμβον , αἰχμαλώτους τε πολλοὺς διαγαγὼν ἐν αὐτῷ καὶ τόν Δολιάνον αὐτὸν πεπηρωμένον τὰ ὄμματα . εἶχε δ’ ὁ αὐτοκράτωρ κακῶς καὶ ἤδη τῇ λύσει προσήγγισε τῆς συνθέσεως . καταφρονεῖ γοῦν τῆς ἀρχῆς καὶ ἐκ τῶν βασιλείων μεταχωρεῖ καὶ ἄπεισιν εἰς ὅπερ αὐτὸς πρὸ τῶν τειχῶν τῆς πόλεως ἱδρύσατο ἀσκητήριον , ὅ ἐπὶ τῇ κλήσει τῶν θαυματουργῶν Ἀναργύρων ὠνόμασεν . ἔνθα δὴ γεγονὼς ἐκδιδύσκεται μὲν τὴν ἁλουργίδα καὶ τἄλλα πάντα τῆς βασιλείας γνωρίσματα , κείρεται δὲ τῆ ’ν τρίχα καὶ τελεῖται τὴν ἱερὰν τελετήν , ἐνδύεται δὲ τὸ ῥάκος τῆς ἐν Χριστῷ ταπεινώσεως καὶ περιζώννυται τὸ θεῖον δέρας τὸ τῆς ἑκουσίου νεκρώσεως σύμβολον ὁ ἤδη καὶ ἄκων νεκρούμενος . ὡς οὖν ἠγγέλθη τῇ βασιλίσσῃ τὸ γεγονός , πεζὴ τῶν βασιλείων ὑπέξεισι , καὶ πρὸς ἐκεῖνον ἀφίκετο . ὁ δὲ ταύτῃ τὰς θύρας ἐπιζυγοῖ καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν ἀπείργνυσιν εἴσοδον , οὐκ οἶδα εἴτ’ αἰδούμενος ἀνθ’ ὧν πρὸς αὐτὴν ἐνεδείξατο εἴθ’ ὅλος τῆς μετανοίας γενόμενος καὶ μὴ θέλων εἰς μνήμην ἐλθεῖν τῆς πρὸς ἐκείνην παλαιὰς διαθέσεως . ἡ μὲν οὑν μὴ ἐντυχοῦσα τῷ Μιχαὴλ ὑπενόστησεν . ὁ δὲ βραχύ τι τῇ μεταθέσει τῆς βιοτῆς ἐπιβιώσας πρὸς τὰς ἀιδίους μονὰς μετέθετο τὴν ζωήν , μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς τὸ πρὸς τὸν βασιλέα Ῥωμανὸν αὐτῷ τολμηθὲν ἀπολοφυρόμενος , βασιλεὺς γεγονὼς ἐπιεικὴς καὶ χρηστός , ὅσον τὸ εἰς αὐτόν , τὸ συγγενὲς δέ οἱ ὥσπερ τις κηλὶς προσεπεφύκει αὐτῷ ῥυπαίνουσά πως τὴν ἐκείνου χρηστότητα . ἱστόρηται δὲ τοῖς μὲν ἐπ’ ἔτος ἕβδομον τὸ σκῆπτρον κατασχεῖν τὸ Ῥωμαϊκόν , τοῖς δὲ καί τι τούτου ἐπέκεινα .
Lemmas: ὁ δέ Βουλγάρα , ὡς ἤδη ἱστορέω , ὑπό Βασίλειος ὁ βασιλεύς καταπολεμέω καί ὁ αὐτός βασίλεια καθαιρέω , μέχρι μέν τις φέρω ὁ βάρβαρος ὁ ὁ δουλεία ζυγόν . εἶτα οὗτος ἀποσείω διανοέομαι καί σφαδάζω , ἀλλά ὅς ὁ ἄναρχος κωλύω ὁ ἐννόημα . ἀνήρ δέ τις ἄσημος μέν ὁ γένος , Δολιάνης καλέω , δόλος δέ μεστός καί δεινότης , υἱός ἑαυτοῦ ἐπιφημίζω ὁ Ἀαρών , ὅς ὁ Σαμουήλ ὁ ἄρχω ὁ ἔθνος εἰμί ἀδελφός , ἐκ Βυζάντιον , ὡς λέγω , ἀποδιδράσκω , καί πείθω ὁ ἔθνος παῖς εἰμί ὁ Ἀαρών , ἐκ ἡμίγαμος ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἐκ ἔννομος εὐνή , εἰς βασιλεύς ὁ βάρβαρος αἱρέω . ἐντεῦθεν εἰς φανερός ἀποστασία ἐκρήγνυμι ὁ ἔθνος καί εἰς λῃστεία κινέω καί ὁ Ῥωμαῖος κατατρέχω . στέλλω τοίνυν στρατηγός τις μετά δύναμις , ἐν ἀνακόπτω ὁ ἐπιδρομή ὁ λῃστεύω . ὁ δέ κακῶς ὁ ὑπό αὐτός προσφέρω ἐξερεθίζω οὗτος κατά ἑαυτοῦ , καί ἀπόλλυμι ἄν , εἰμί μή ἀποδιδράσκω νύξ . ὁ γοῦν ὑπό αὐτός στρατία δείδω πρός ἀποστασία χωρέω , καί τις ἐκ ἑαυτοῦ τειχομηρος καλέω , ἐκ δέ γένος φύς βουλγαρικός , ἀρχηγός ἑαυτοῦ προχειρίζω καί βασιλεύς Βουλγαρία αὐτός ὀνομάζω . καί ὁ ὁ Βουλγάρα διαιρέω , ὁ μέν ὁ Δολιάνῳ , ὁ δέ ὁ τειχομηρος προσρυϊσκομένων . ἀλλά δόλος μετέρχομαι ὁ Δολιάνης ὁ ἀντικαθίστημι . μετακαλέω γάρ αὐτός ἐπί κοινωνία ὁ ἀρχή καί ὁ πρός Ῥωμαῖος μάχη · καί ὅς πείθω . ἐπεί οὖν ἑνόω ἄμφω ὁ ἀρχηγός καί ὁ πλῆθος ὁ Βουλγάρα συναθροίζω , ὁ Δολιάνης πρός ὁ συλλέγω φημί μή ἄν ποτός σῴζω ὁ ὁ Βουλγάρα ἔθνος ὑπό ἀρχηγός δύο κυβερνάω , καί ἰάομαι ὁ σωτηρία σύ βούλομαι , ὁ εἷς ἐκ ἐγώ ποιέω ἐκποδών · εἰμί μέν οὖν ἐγώ ὁ γένος εἰμί ὁ Σαμουήλ οἶς - δάω , ἀποσκευάζω ὁ τειχομηρος · εἰμί δέ οὖον οὗτος , αὐτός μέν ἑαυτοῦ ὑποτάσσω , ἐγώ δέ ἐκ ἐγώ - σύ ποιέω ἐπί οὗτος θρόος ἀραρίσκω , καί ὁ ὁ βασίλειος σύμπας ἐπευφημέω , καί ὁ Τειχομηρὸς καταλεύω . ὁ δέ Δολιάνης αὐτοκράτωρ γίγνομαι αἱρέω τε ὁ Δυρράχιον καί κατά ὁ Ἑλλάς ἔχω - Ῥῆσος , καί ὁ Νικόπολις καί ὁ ὑπό αὐτός πρόσω - ποιέω , ὁ ἐν αὐτός ἑκών προσχωρέω αὐτός , ἐπεί μή φέρω ὁ ὁ ὀρφανοτροφέω ἁπλόος - στία καί ὁ ἀκόρεστος . καί ὁ μέν οὗτος λεῖος Μῦς - σός ὁ ὁ λόγος ὁ ‘ρωμαίων τίθημι . ὁ δέ βάσις - λᾶας ὁ ἀγγελία κομίζω αὐτός αὐτίκα ὁρμάω καταλαμβάνω ὁ ἀποστατέω , δεινός ἡγέομαι λεʹ - εἰμί μηδείς αὐτός ὁ βασίλεια προσφέρω ἐγώ - ἐράω οὗτος ἀφαιρέω τις παραβλέπω . ὅτι δέ ὁ ἀπογιγνώσκω ὁ βιώσιμος , ἤδη γάρ ὁ ὕδερος αὖος - ὁ κατακρατέω καί αὐτός ὁ σῶμα ἐξογκόω , ὁ τε συγγενής ἀπείργω ὁ ἐκστρατεία αὐτός παρά - κλῆσις καί ὁ προέχω ὁ βουλή οὐ ἐπαινέω ὁ βούλευμα . ἀλλά ἐκεῖνος , ζῆλος ῥώννυμι καί ἀντεπάγω ὁ ἀσθένεια ὁ πρόθυμος , ἐπί ὁ Σκύθης χωρέω , καί εἰμί ὁ πρᾶγμα θαῦμα ἄξιος . νύξ γάρ ὁ νόσος κατά ἄπονος ạενος , καί οὐ εἄν εἰς αὔριον ἀνίστημι προσδοκάω , ὁ δέ ἡμέρα ἄρτι φαύω Ἔφιππος τε ὁράω καί πρόειμι1 ὁ στρατιά . ὡς δέ ἐν ὁ ὁ Σκύθης οὗτος ἄκτωρ - ὅριον γίγνομαι , ἑτοιμάζω πρός ἀντιπαράταξις . οὔπω δέ ἀλλήλων ὁ τάγμα συρρήγνυμι καί τίς συμ - βαίνω ἄπονος τάχα ὁ βασιλεύς ὁ Νίκη προσνέμω . ὁ γάρ ὅς ὁ Ἀαρών ἐκεῖνος υἱός , ὁ πατρίκιος Αλουσιανός , παρά Ῥωμαῖος εἰμί ἔτι , προσκρούω - πως ὁ κράτος , ἐπί οἶκος μένω καταδικάζω καί μήτε πρόσειμι πρός ὁ ἀνάκτορον μήτε ὅλως εἴσειμι πρός ὁ Βυζάντιον , εἰμί μή ἐπιτρέπω ὁ εἴσοδος . ἀθυμέω γοῦν διά οὗτος · ἐπεί δέ γιγνώσκω ὁ ὁ ἔθνος ἀποστασία καί ὁ ὁ Δολιάνης αἵρεσις εἰς ὁ ἄρχω αὐτός , ἀποδιδράσκω μέν ὁ οἰκίον αὐτός καί μεταμφιέννυμι , Ἀρμένιος τε στολή περιτίθημι ἑαυτοῦ καί θεράπων εἰμί ὁ Θεοδωροκάνος πλάσσω καί ἀφίημι πρός ὁ στρατόπεδον , λανθάνω πᾶς , καί πρός Βουλγαρία κατά-ἀντάω . ἀλλά οὐ αὐτίκα δῆλος τίθημι ἑαυτοῦ , προσομιλέω δέ τις ὁ Ἀαρών ἀναμιμνήσκω καί “ ἆρα ” λέγω ἰάομαι τις ὁ ἐκεῖνος παῖς πάρειμι , δοκέω εἄν σύ εἰς ὁ ἔθνος ἀρχή πρότιμος ὁ νόθος ὁ γνήσιος ; ” ὡς δέ πᾶς ποιέω διά εὐχή ὁ ὑπό γνήσιος παῖς ἄρχω ὁ Ἀαρών καί ὁ βασίλειος αὖθις εἰς ἀναμφίβολος περιίστημι ἀνήρ καί ὁ πάλαι βασίλειος γένος προσήκω καθαρός , πιστεύω τις ὁ ἀπόρρητος ὁ μᾶλλον ὦ οἶδα ὁ γένος ὁ Ἀαρών . ὁ δέ περίεργος αὐτός ἀνιχνεύω ὁ εἶδος ὁ ὀφθαλμός , εἶτα καί τίς σημεῖον ὅς βλέπω εἰς πρόσειμι1 αὐτός ἀναμφίβολος , καί οὗτος ὁράω ἀπαιτέω . ὁ δέ εἰμί περί ὁ δεξιός ἀγκών χρῶμα τίς μέλας καί θρίξ δασύς περί αὐτός . εἶδον οὖν καί οὗτος , καί οὐκέτι ἔχω ἐνδοιαστής , καταβάλλω μέν ἑαυτοῦ ἐνώπιος ὁ ἀνήρ καί ὁ πούς αὐτός περιπτύσσω . διδάσκω δέ καί ὁ ἄλλος ὁ ἐκ ὁ βασίλειος γένος αὐτός ἀφικνέομαι . καί πολύς ὁ ἀμφίβολος ἀπαράσσω ὁ γνήσιος προστίθημι , καί μερίζω ὁ ἀρχή · ὡς δέ οὖον πάντως ὁ βασίλεια αὐτός ἵστημι , εἰμί πρός ἀλλήλων οἶς ἀρχηγός διαφέρω , κοινοπραγέω καί σπένδω , ἀλλήλων δέ καί ὑποπτεύω καί ἐνεδρεύω . ἀλλά ὀξύς εὑρίσκω ὁ Αλουσιανός πρός ὁ ἐπιβουλή καί ὁ ὁ Δολιάνης προφθάνω δολιότης . καί πότος ἑτοιμάζω , καί συμπότης παραλαμβάνω ὁ συνάρχω , ἐπιτίθημι ὁ συμποσιάζω καί ἐξορύσσω ὁ ἄθλιος ὁ ὄμμα , καί εἰς εἷς ἐντεῦθεν ἀρχή ὁ Σκυθικός περιίστημι . εἶτα διά ἀπόρρητος μηνύω ὁ βασιλεύς βούλομαι προσχωρέω αὐτός , εἰμί εὐμενής αὐτός τυγχάνω καί ἀνάλογος οὐ ἀμοιρέω ὁ ἀμοιβή . ὁ δέ ὁ ἔντευξις τε προσίημι καί ἀξίως ἀμείβω αὐτός ἐπαγγέλλω . καί ὅς αὐτίκα πρόσειμι καί τιμάω μάγιστρος . ὁ δέ βασιλεύς ἔπειμι ὁ ἔθνος εὐθύς , ὁ δέ ἄναρχος εἰμί καί διασπείρω οὖον δύσεργος καταπολεμέω αὖθις ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ὑποκύπτω , καί ὁ βασιλεύς πρός ὁ Βυζάντιον ἐπαναζεύγνυμι καί κατάγω θρίαμβος , αἰχμάλωτος τε πολύς διάγω ἐν αὐτός καί ὁ Δολιάνον αὐτός πηρόω ὁ ὄμμα . ἔχω δέ ὁ αὐτοκράτωρ κακῶς καί ἤδη ὁ λύω προσεγγίζω ὁ σύνθεσις . καταφρονέω γοῦν ὁ ἀρχή καί ἐκ ὁ βασίλειος μεταχωρέω καί ἄπειμι εἰς ὅσπερ αὐτός πρό ὁ τεῖχος ὁ πόλις ἱδρύω ἀσκητήριον , ὅς ἐπί ὁ κλῆσις ὁ θαυματουργός ἀνάργυρος ὀνομάζω . ἔνθα δή γίγνομαι ἐκδιδύσκω μέν ὁ ἁλουργίς καί ἄλλος πᾶς ὁ βασίλεια γνώρισμα , κείρω δέ τῆ ἐν θρίξ καί τελέω ὁ ἱερά τελετή , ἐνδύω δέ ὁ ῥάκος ὁ ἐν Χριστός ταπείνωσις καί περιζώννυμαι ὁ θέω δέρη ὁ ὁ ἑκούσιος νέκρωσις σύμβολον ὁ ἤδη καί ἄκων νεκρόω . ὡς οὖν ἀγγέλλω ὁ βασίλισσα ὁ γίγνομαι , πεζός ὁ βασίλειος ὑπεξέρχομαι , καί πρός ἐκεῖνος ἀφικνέομαι . ὁ δέ οὗτος ὁ θύρα ἐπιζυγέω καί ὁ πρός αὐτός ἀπείργω εἴσοδος , οὐ οἶδα ἔτι αἰδέομαι ἀντί ὅς πρός αὐτός ἐνδείκνυμι ἔτι ὅλος ὁ μετάνοια γίγνομαι καί μή ἐθέλω εἰς μνήμη ἔρχομαι ὁ πρός ἐκεῖνος παλαιός διάθεσις . ὁ μέν ἐν μή ἐντυγχάνω ὁ Μιχαήλ ὑπονοστέω . ὁ δέ βραχύς τίς ὁ μετάθεσις ὁ βιοτή ἐπιβιόω πρός ὁ ἀίδιος μονή μετατίθημι ὁ ζωή , μέχρι ἔσχατος ἀναπνοή ὁ πρός ὁ βασιλεύς Ῥωμανός αὐτός τολμάω ἀπολοφύρομαι , βασιλεύς γίγνομαι ἐπιεικής καί χρηστός , ὅσος ὁ εἰς αὐτός , ὁ συγγενής δέ ὁ ὥσπερ τις κηλίς προσφύω αὐτός ῥυπαίνω πως ὁ ἐκεῖνος χρηστότης . ἱστορέω δέ ὁ μέν ἐπί ἔτος ἕβδομος ὁ σκῆπτρον κατέχω ὁ Ῥωμαϊκός , ὁ δέ καί τίς οὗτος ἐπέκεινα .