joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 15.3
Ἰζὶθ τῶν Ἀράβων ἄρτι γέγονεν ἀρχηγός · καὶ τούτῳ προσίασιν Ἑβραῖοι δύο τὸ ἐπιτήδευμα γόητες , οἱ δὲ ἀστρολογίαν ἔλεγον μετιέναι , κἀντεῦθεν εἰδέναι τὰ μέλλοντα , καὶ τῷ Ἄραβι τὴν ἀρχὴν ἐπηγγέλλοντο καὶ τὴν ζωὴν πολυχρόνιον , εἰ τῶν ἐκκλησιῶν τῶν χριστωνύμων τὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς αὐτὸν τεκούσης ἐκβαλεῖ τὰ ἐκτυπώματα . καὶ ὁ βάρβαρος οὐκ ἐμέλλησεν , ἀλλ’ ἐκ πάντων τῶν ἐν τῇ ὑπ’ αὐτὸν τελούσῃ χώρᾳ ναῶν τὰς σεπτὰς εἰκόνας ἠφάνισε . καὶ ἡ θεία δίκη τοῦτον μετῆλθεν οὐκ εἰς μακράν . οὔπω γὰρ παρῆλθεν ἐνιαυτὸς καὶ ὁ δείλαιος τὴν ζωὴν ἐζημίωτο . ὁ δὲ τούτου παῖς τῆς ἀρχῆς δοἀδοχος γεγονὼς τοὺ ’ς ψευδομάντεις ἐκείνους ἐζήτει , τῆς εἰς τὸν τεκόντα ἀπάτης τίσασθαι προθυμοῦ μένος . ἀλλ’ ἔφθησαν ἐκεῖνοι φυγεῖν ἐκεῖθεν , καὶ εἰς Ἰσαυρίαν κατήντησαν . ἔνθα περιτυχόντες τούτῳ τῷ Λέοντι , νεανίᾳ τυγχάνοντι , βαναύσῳ τὸ ἐπιτήσευμα , τὴν τῶν Ῥωμαίων προμαντεύονται βασιλείαν . τοῦ δὲ πρὸς τὴν οἰκείαν ἀφορῶντος τύχην , ἀφεστη - κυῖαν πάνυ που πόρρω τοιαύτης ἀρχῆς , καὶ τοῖς ἐκείνων διαπιστοῦντος χρησμοῖς , ἐκεῖνοι συμβήσεσθαι τὴν πρόρρησιν ἀπισχυρίζοντο κραταιῶς , καὶ ἀπῄτουν αὐτὸν δι᾿ ὅρκου πληροφορῆσαι αὐτούς , ὅτε τύχοι τῆς βασιλείας , δοῦναι σφίσιν ὃ ἂν αἰτήσωνται . καὶ ὃς ὄμνυσιν ἦ μὴν τῆς βασιλείας τυχὼν ἐντελῆ αὐτῶν ποιῆσαι τὴν αἴτησιν . ὁ μὲν οὖν ὃν εἴρηται τρόπον τῆς τῶν Ῥωμαίων ἡγεμονίας ἐκράτησεν . οἱ δὲ τούτῳ ταύτην προμαντευσάμενοι ἔνατον ἤδη ἔτος τῆς αὐταρχίας ἀνύοντι προσῆλθον αὐτῷ , καὶ ᾔτουν ἀποδοῦναι αὐτοῖς τῆς προρρήσεως τὸν μισθόν . καὶ ὁ Λέων ἕτοιμος ἦν πρὸς τοῦτο , καὶ λέγειν ἠξίου τί τὸ αἰτούμενον . καὶ ἡ βέβηλος ἐκείνη τῶν Ἰουδαίων δυὰς “ οὔτε πλοῦτον ” εἶπε “ δοθῆναι ἡμῖν ἐξαιτούμεθα οὔτε πρὸς δόξης ἀναχθῆναι περιωπὴν οὔθ᾿ ἕτερόν τι τῶν τῆς βασιλείας λαμπρῶν , ἀλλ᾿ ἢ μόνον τὸ τὰ τοῦ Ναζωραίου καὶ τῆς αὐτὸν τεκούσης περιαιρεθῆναι πάντοθεν ἐκτυπώματα . ” καὶ ὃς ἀβέβαιος ὤν περὶ τὴν πίστιν , ὥσπερ τι τῶν εἰκαίων καὶ ῥᾴστων τοῦτο ποιήσαι συνέθετο , καὶ τοῦ δεκάτου ἄρτι ἐνιαυτοῦ τῆς αὐτοῦ τυραννίδος ἀρξάμενος καὶ τοῦ θεομαχεῖν ἤρξατο καὶ μετὰ φρικώδους βρυχήματος κατὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἐχώρησε , καὶ διωγμὸν βαρύτατον ἤγειρε , πολλούς τε ἀνθεστηκότας τῇ ἐξαγίστῳ γνώμῃ αὐτοῦ ἐκόλασε καὶ μάρτυρας ἀπειργάσατο . πρὸς δὲ τοῖς ἄλλοις οἶς κατὰ τῶν εὐσεβούντων εἰργάσατο καὶ τοῦτο πεποίηκεν . οἶκος ἦν ἐν τῇ καλουμένῃ βασιλικῇ ἔγγιστα τῶν Χαλκοπρατείων βασίλειος , ἐν ᾧ καὶ βίβλοι τῆς τε θύραθεν σοφίας καὶ τῆς εὐγενεστέρας καὶ θειοτέρας πολλαὶ ἐναπέ κεῖντο . ἦν δ᾿ οὗτος ἀνέκαθεν τοῦ προύχοντος ἐν λόγοις κατοικητήριον , ὃν οἰκουμενικὸν ἐκάλουν δι - δάσκαλον , ὃς καὶ δώδεκα εἶχεν ἑτέρους συνοικοῦντας αὐτῷ , κἀκείνους τῆς λογικῆς παιδείας μετέχοντας τὸ ἀκρότατον . τούτοις καὶ σιτήσεις ἀνεῖντο δημόσιαι , καὶ παρ’ αὐτοῖς ἐφοίτων οἷς ἔμελε λογικῆς παιδείας καὶ γνώσεως , οὑς καὶ ὁ βασιλεύων συμβούλους ἐν τοῖς πρακτέοις πεποίητο . τούτους οὖν εἰ ἕλοι καὶ τῆς ἑαυτοῦ ποιήσαιτο γνώμης , ἔκρινε τὸ πὰν κατεργάσασθαι . καὶ τοὺς ἄνδρας μεταστελάμενος τὴν περὶ τῶν σεβαστῶν εἰκόνων γνώμην αὐτοῦ τὴν πονηρὰν αὐτοῖς ἐκοινώσατο . οἶ δὲ οὐχ ὅσον οὐχ ὡμοδόξουν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν μεταστῆσαι τῆς γνώμης ταύτης ἐπεχείρουν ὁλοσχερῶς , πῇ μὲν καταψῶντες τὸν θῆρα τὸν λεοντώνυμον καὶ κατεπᾴδοντες αὐτοῦ τὰ σωτήρια , πῇ δὲ γενναιότερον ἀντιβαίνοντες καὶ διελέγχοντες τὴν ἀσέβειαν . ὁ δὲ ὡσεὶ ἀσπὶς ἔβυε τὰ ὦτα καὶ φωνῆς ἐπᾳδόντων οὐκ ἤκουεν οὐδ’ ἐφαρμακεύετο παρὰ τῶν σοφῶν . πολλάκις οὖν αὐτοῖς προσωμιληκὼς καὶ τὴν αὐτῶν μετάθεσιν ἀπογνούς , τοὺς μὲν ἀφῆκεν εἰς τὴν σφετέραν πορευθῆναι διατριβήν , τὸν οἶκον ἐκεῖνον δηλαδὴ τὸν βασίλειον , αὐτὸς δὲ κελεύσας εὔπρηστον ὕλην συναχθῆναι πολλὴν καὶ πέριξ τοῦ οἴκου τεθεῖσαν ἀναφθῆναι νυκτός , οὕτω τόν τε οἶκον σὺν ταῖς βίβλοις καὶ τοὺς σοφοὺς ἐκείνους ἄνδρας καὶ σεβασμίους κατέκαυσε .
Lemmas: Ἰζὶθ ὁ Ἄραψ ἄρτι γίγνομαι ἀρχηγός · καί οὗτος πρόσειμι Ἑβραῖος δύο ὁ ἐπιτήδευμα γόης , ὁ δέ ἀστρολογία λέγω μέτειμι , ἐντεῦθεν οἶδα ὁ μέλλω , καί ὁ Ἄραψ ὁ ἀρχή ἐπαγγέλλω καί ὁ ζωή πολυχρόνιος , εἰμί ὁ ἐκκλησία ὁ χριστωνυμέω ὁ ὁ Χριστός καί ὁ αὐτός τίκτω ἐκβάλλω ὁ ἐκτύπωμα . καί ὁ βάρβαρος οὐ μέλλω , ἀλλά ἐκ πᾶς ὁ ἐν ὁ ὑπό αὐτός τελέω χώρα ναός ὁ σεπτός εἰκών ἀφανίζω . καί ὁ θεῖος δίκη οὗτος μετέρχομαι οὐ εἰς μακρός . οὔπω γάρ παρέρχομαι ἐνιαυτός καί ὁ δείλαιος ὁ ζωή ζημιόω . ὁ δέ οὗτος παῖς ὁ ἀρχή δοἀδοχος γίγνομαι ὅς εἰς ψευδόμαντις ἐκεῖνος ζητέω , ὁ εἰς ὁ τίκτω ἀπάτη τίνω προθυμέομαι μένος . ἀλλά φθάνω ἐκεῖνος φεύγω ἐκεῖθεν , καί εἰς Ἰσαυρία κατά-ἀντάω . ἔνθα περιτυγχάνω οὗτος ὁ Λέων , νεανίας τυγχάνω , βάναυσος ὁ ἐπιτήσευμα , ὁ ὁ Ῥωμαῖος προμαντεύομαι βασίλειος . ὁ δέ πρός ὁ οἰκεῖος ἀφοράω Τύχη , ἀφίστημι - κύω πάνυ ποῦ πόρρω τοιοῦτος ἀρχή , καί ὁ ἐκεῖνος διαπιστέω χρησμός , ἐκεῖνος συμβαίνω ὁ πρόρρησις ἀπισχυρίζομαι κραταιός , καί ἀπαιτέω αὐτός διά Ὅρκος πληροφορέω αὐτός , ὅτε τυγχάνω ὁ βασίλεια , δίδωμι σφεῖς ὅς εἄν αἰτέω . καί ὅς ὄμνυμι εἰμί μήv ὁ βασίλεια τυγχάνω ἐντελής αὐτός ποιέω ὁ αἴτησις . ὁ μέν οὖν ὅς εἴρω τρόπος ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία κρατέω . ὁ δέ οὗτος οὗτος προμαντεύομαι ἔνατος ἤδη ἔτος ὁ αὐταρχία ἀνύω προσέρχομαι αὐτός , καί αἰτέω ἀποδίδωμι αὐτός ὁ πρόρρησις ὁ μισθός . καί ὁ Λέων ἑτοῖμος εἰμί πρός οὗτος , καί λέγω ἀξιόω τίς ὁ αἰτέω . καί ὁ βέβηλος ἐκεῖνος ὁ Ἰουδαῖος δυάς “ οὔτε πλοῦτος ” εἶπον “ δίδωμι ἐγώ ἐξαιτέω οὔτε πρός δόξα ἀνάγω περιωπή οὔτε ἕτερος τίς ὁ ὁ βασίλεια λαμπρός , ἀλλά ἢ μόνος ὁ ὁ ὁ Ναζωραῖος καί ὁ αὐτός τίκτω περιαιρέω πάντοθεν ἐκτύπωμα . ” καί ὅς ἀβέβαιος εἰμί περί ὁ πίστις , ὥσπερ τίς ὁ εἰκαῖος καί ῥᾴδιος οὗτος ποιέω συντίθημι , καί ὁ δέκατος ἄρτι ἐνιαυτός ὁ αὐτός τυραννίς ἄρχω καί ὁ θεομαχέω ἄρχω καί μετά φρικώδης βρύχημα κατά ὁ σεπτός εἰκών χωρέω , καί διωγμός βαρύς ἐγείρω , πολύς τε ἀνθίστημι ὁ ἐξάγιστος γνώμη αὐτός κολάζω καί μάρτυς ἀπεργάζομαι . πρός δέ ὁ ἄλλος οἶς κατά ὁ εὐσεβέω ἐργάζομαι καί οὗτος ποιέω . οἶκος εἰμί ἐν ὁ καλέω βασιλικός ἔγγιστος ὁ χαλκοπρατεια βασίλειος , ἐν ὅς καί Βίβλος ὁ τε θύραθεν σοφία καί ὁ εὐγενής καί θεῖος πολύς ἐναπέ κεῖμαι . εἰμί δέ οὗτος ἀνέκαθεν ὁ προέχω ἐν λόγος κατοικητήριος , ὅς οἰκουμενικός καλέω Ζεύς - δάσκαλος , ὅς καί δώδεκα ἔχω ἕτερος συνοικέω αὐτός , ἐκεῖνος ὁ λογικός παιδεία μετέχω ὁ ἄκρος . οὗτος καί σίτησις ἀνίημι δημόσιος , καί παρά αὐτός φοιτάω ὅς μέλω λογικός παιδεία καί γνῶσις , οὖς καί ὁ βασιλεύω σύμβουλος ἐν ὁ πρακτέος ποιέω . οὗτος οὖν εἰμί αἱρέω καί ὁ ἑαυτοῦ ποιέω γνώμη , κρίνω ὁ πούς κατεργάζομαι . καί ὁ ἀνήρ μεταστέλλω ὁ περί ὁ σεβαστός εἰκών γνώμη αὐτός ὁ πονηρός αὐτός κοινόω . οἶς δέ οὐ ὅσος οὐ ὁμοδοξέω αὐτός , ἀλλά καί αὐτός μεθίστημι ὁ γνώμη οὗτος ἐπιχειρέω ὁλοσχερῶς , πῇ μέν καταψάω ὁ θήρ ὁ λεοντώνυμος καί κατεπᾴδω αὐτός ὁ σωτήριος , πῇ δέ γενναῖος ἀντιβαίνω καί διελέγχω ὁ ἀσέβεια . ὁ δέ ὡσεί ἀσπίς βύω ὁ οὖς καί φωνή ἐπαείδω οὐ ἀκούω οὐδέ φαρμακεύω παρά ὁ σοφός . πολλάκις οὖν αὐτός προσομιλέω καί ὁ αὐτός μετάθεσις ἀπογιγνώσκω , ὁ μέν ἀφίημι εἰς ὁ σφέτερος πορεύω διατριβή , ὁ οἶκος ἐκεῖνος δηλαδή ὁ βασίλειος , αὐτός δέ κελεύω εὔπρηστος ὕλη συνάγω πολύς καί πέριξ ὁ οἶκος τίθημι ἀνάπτω νύξ , οὗτος ὁ τε οἶκος σύν ὁ Βίβλος καί ὁ σοφός ἐκεῖνος ἀνήρ καί σεβάσμιος κατακαίω .