joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 6.4
Καὶ Γράτος ἐπὶ ἕνδεκα ἔτη τῆς Ἰουδαίας ἄρξας , καὶ ταῦτα πράξας , εἰς Ῥώμην ὑπανεχώρησε · Πόντιος δ’ ἧκε Πιλάτος τὴν ἡγεμονίαν ἀναδεξάμενος . ὁ δὲ τετράρχης Ἡρώδης φίλος τῷ Τιβερίῳ χρηματίζων πρὸ τῆς ἀρχῆς , οἰκοδομεῖ μετὰ τὴν μοναρχίαν πόλιν αὐτῷ ἐπώνυμον ἐὺ τῇ Γαλιλαίᾳ ἐπὶ τῇ λίμνῃ Γεννησαρέτ , Τιβεριάδα καλέσας αὐτήν . Πιλάτος δὲ στρατιὰν ἐκ Καισαρείας μεθιδρύσας χειμαδιοῦσαν ἐν Ἱεροσολύμοις , σημαίας εἰς τὴν πόλιν ὑπὸ νύκτα εἰσήγαγεν εἰκόνας ἐχούσας Καίσαρος , ἀπαγορεύοντος Ἰουδαίοις τοῦ νόμου εἰκόνας ἔχειν . ἐπεὶ δ᾿ ἐγνώσθη τὸ πεπραγμένον , πλῆθος ὥρμησεν εἰς Καισάρειαν αἰτούμενον τὴν τῶν εἰκόνων μετάθεσιν , καὶ πενθημέρους ἱκετείας διὰ τοῦτο πεποίηντο . μὴ συγχωροῦντος δὲ Πιλάτου , ὡς ἐντεῦθεν δῆθεν ὑβριζομένου τοῦ Καίσαρος , ἐπεὶ τὸ πλῆθος οὐκ ἀνίει δεόμενον , κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν περιστήσας στρατιώτας ἐνόπλους σφίσιν ἠπείλει θάνατον , εἰ μὴ παύσοιντο θορυβεῖν . οἱ δὲ πρηνεῖς καταβαλόντες ἑαυτοὺς σὺν ἡδονῇ δέξασθαι τὸν θάνατον ἔλεγον . καὶ θαυμάσας Πιλάτος τὸ γενναῖον αὐτῶν καὶ πρόθυμον ἐπὶ τηρήσει τῶν νόμων , παραχρῆμα τὰς εἰκόνας ἐπανεκόμισεν εἰς Καισάρειαν . Ὑδάτων δ’ εἰσαγωγὴν ποιούμενος εἰς Ἱεροσόλυ - μὰ τὰ ἱερὰ πρὸς ταύτην ἀνήλισκε χρήματα . συνελθόντες οὖν πολλοὶ κατεβόων Πιλάτου , παύσασθαι ἀξιοῦντες , τινὲς δὲ καὶ λοιδορίαις ἐκέχρηντο κατ’ αὐτοῦ . ὁ δὲ στολαῖς Ἰουδαικαῖς πλῆθος στρατιωτῶν κεχρημένον σκυτάλας τε ὑπὸ ταῖς στολαῖς ἔχον περιελθεῖν κύκλῳ τῶν θορυβούντων ἐκέλευσε , καὶ οὕτως ἀναχωρεῖν τοῖς Ἰουδαίοις ἐπέταττεν . ὡς δ᾿ ἤρξαντο λοιδορεῖν , τοῖς στρατιώταις δίδωσι σύνθημα · οἶ δὲ πληγαῖς τοὺς θορυβοῦντας ἐκόλαζον . ἐκεῖνοι δὲ ἄοπλοι ὄντες καὶ πληττόμενοι οὐδὲν ἐνδόσιμον ἐφρόνουν , ἀλλὰ πολλοὶ μὲν ἔπιπτον , οἱ δ᾿ ἄλλοι τραυματίαι ἀπῄεσαν . Κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν καὶ θεὸς Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν Ἰουδαίᾳ ἐφάνη , περὶ οὗ ταῦτα κατὰ λέξιν φησὶν ὁ Ἰώσηπος ἐν τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ λόγῳ τῆς Ἀρχαιολογίας . ‘‘γίνεται δὴ κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον Ἰησοῦς , σοφὸς ἀνήρ , εἴγε ἄνδρα αὐτὸν λέγειν χρή · ἦν γὰρ παραδόξων ἔργων ποιητής , διδάσκαλος ἀνθρώπων τῶν σὺν ἡδονῇ τἀληθῆ δεχομένων · καὶ πολλοὺς μὲν Ἰουδαίους , πολλοὺς δὲ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐπηγάγετο . ὁ Χριστὸς οὗτος ἦν . καὶ αὐτὸν ἐνδείξει τῶν πρώτων ἀνδρῶν παρ’ ἡμῖν σταυρῷ ἐπιτετιμηκότος Πιλάτου , οὐκ ἐπαύσαντο οἱ τὸ πρῶτον αὐτὸν ἀγαπήσαντες . ἐφάνη γὰρ αὐτοῖς τρίτην ἔχων ἡμέραν πάλιν ζῶν , τῶν θείων προφητῶν ταῦτά τε καὶ ἄλλα μυρία περὶ αὐτοῦ θαυμάσια εἰρηκότων . εἰσέτι νῦν τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τοῦδε ὠνομασμένων οὐκ ἐπέλιπε τὸ φῦλον . ” Καὶ ταύτα μὲν ἀρχαιολογῶν ὁ Ἰώσηπος ἔγραψε περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐν δὲ τῷ πρὸς Ἕλληνας αὐτοῦ λόγῳ , ὃς κατὰ Πλάτωνος ἐπιγέγραπται περὶ τῆς τοῦ παντὸς αἰτίας , οὗ καὶ ὁ ἄγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς μνείαν πεποίηται ἐν τῇ πονηθείσῃ αὐτῷ βίβλῳ τῇ καλουμένῃ Παράλληλα , ταῦτά φησι . πάντες γὰρ δίκαιοί τε καὶ ἄδικοι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ λόγου ἀχθήσονται . τούτῳ γὰρ ὁ πατὴρ τὴν κρίσιν δέδωκε , καὶ αὐτὸς βουλὴν πατρὸς ἐπιτελῶν κριτὴς παραγίνεται , ὃν Χριστὸν προσαγορεύομεν . οὐδὲ γὰρ Μίνως καὶ Ῥαδάμανθυς κριταὶ καθ’ ὑμᾶς , Ἕλληνες , ἀλλ’ ὃν ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἐδόξασε · περὶ οὐ ἐν ἑτέροις λεπτομερέστερον διεληλύθαμεν πρὸς τοὺς ζητοῦντας τὴν ἀλήθειαν . οὗτος τὴν πατρὸς ἑκάστῳ δικαιοκρισίαν ποιούμενος , πᾶσι κατὰ τὰ ἔργα παρασκευάσει τὸ δίκαιον . οὗ κρίσει παραστάντες πάντες ἄνθρωποί τε καὶ ἄγγελοι καὶ δαίμονες μίαν ἀποφθέγξονται φωνὴν οὕτω λέγοντες , δικαία σου ἡ κρίσις . ἧς φωνῆς τὸ ἀνταπόδομα ἐπ᾿ ἀμφοτέροις ἐπάγει τὸ δίκαιον , τοῖς μὲν εὖ πράξασι δικαίως τὴν ἀίδιον ἀπόλαυσιν παρασχόντος , τοῖς δὲ τῶν φαύλων ἐρασταῖς τὴν αἰώνιον κόλασιν ἀπονείμαντος . καὶ τούτοις μὲν τὸ πῦρ ἄσβεστον διαμένει καὶ ἀτελεύτητον , σκώληξ δέ τις ἔμπυρος μὴ τελευτῶν μηδὲ σῶμα διαφθείρων , ἀπαύστῳ δ᾿ ὀδύνῃ ἐκ σώματος ἐκβράσσων παραμένει . ” καὶ ἄλλα δ᾿ ἐπὶ τούτοις φησίν . Οὕτω μὲν οὖν περὶ Χριστοῦ γέγραφεν ὁ Ἰώσηπος .
Lemmas: καί Γράτος ἐπί ἕνδεκα ἔτος ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω , καί οὗτος πράσσω , εἰς Ῥώμη ὑπαναχωρέω · Πόντιος δέ ἵημι Πιλάτος ὁ ἡγεμονία ἀναδέχομαι . ὁ δέ τετράρχης Ἡρῴδης φίλος ὁ Τιβέριος χρηματίζω πρό ὁ ἀρχή , οἰκοδομέω μετά ὁ μοναρχία πόλις αὐτός ἐπώνυμος εὖ ὁ Γαλιλαία ἐπί ὁ λίμνη Γεννησαρέτ , Τιβεριάς καλέω αὐτός . Πιλάτος δέ στρατία ἐκ Καισάρεια μεθιδρύω χειμαδίζω ἐν Ἱερουσαλήμ , σημεῖον εἰς ὁ πόλις ὑπό νύξ εἰσάγω εἰκών ἔχω Καῖσαρ , ἀπαγορεύω Ἰουδαῖος ὁ νόμος εἰκών ἔχω . ἐπεί δέ γιγνώσκω ὁ πράσσω , πλῆθος ὁρμάω εἰς Καισάρεια αἰτέω ὁ ὁ εἰκών μετάθεσις , καί πενθήμερος Ἱκεσία διά οὗτος ποιέω . μή συγχωρέω δέ Πιλᾶτος , ὡς ἐντεῦθεν δῆθεν ὑβρίζω ὁ Καῖσαρ , ἐπεί ὁ πλῆθος οὐ ἀνίημι δήω , κατά ὁ ἕκτος ἡμέρα περιίστημι στρατιώτης ἔνοπλος σφεῖς ἀπειλέω θάνατος , εἰμί μή παύω θορυβέω . ὁ δέ πρανής καταβάλλω ἑαυτοῦ σύν ἡδονή δέχομαι ὁ θάνατος λέγω . καί θαυμάζω Πιλάτος ὁ γενναῖος αὐτός καί πρόθυμος ἐπί τηρέω ὁ νόμος , παραχρῆμα ὁ εἰκών ἐπανακομίζω εἰς Καισάρεια . ὕδωρ δέ εἰσαγωγή ποιέω εἰς Ἱεροσόλυ - μά ὁ ἱερόv πρός οὗτος ἀναλίσκω χρῆμα . συνέρχομαι οὖν πολύς καταβοάω Πιλᾶτος , παύω ἄξιος , τις δέ καί λοιδορία χράομαι κατά αὐτός . ὁ δέ στολή Ἰουδαικαῖς πλῆθος στρατιώτης χράομαι σκυτάλη τε ὑπό ὁ στολή ἔχω περιέρχομαι κύκλος ὁ θορυβέω κελεύω , καί οὕτως ἀναχωρέω ὁ Ἰουδαῖος ἐπιτάσσω . ὡς δέ ἄρχω λοιδορέω , ὁ στρατιώτης δίδωμι σύνθημα · οἶς δέ πληγή ὁ θορυβέω κολάζω . ἐκεῖνος δέ ἄοπλος εἰμί καί πλήσσω οὐδείς ἐνδόσιμος φρονέω , ἀλλά πολύς μέν πίπτω , ὁ δέ ἄλλος τραυματίας ἄπειμι . κατά οὗτος ὁ καιρός καί ὁ κύριος ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς Χριστός ἐν Ἰουδαῖος φαίνω , περί ὅς οὗτος κατά λέξις φημί ὁ Ἰώσηπος ἐν ὁ ὀκτωκαιδέκατος λόγος ὁ ἀρχαιολογία . γίγνομαι δή κατά οὗτος ὁ χρόνος Ἰησοῦς , σοφός ἀνήρ , εἰ ἀνήρ αὐτός λέγω χρή · εἰμί γάρ παράδοξος ἔργον ποιητής , διδάσκαλος ἄνθρωπος ὁ σύν ἡδονή τἀληθῆ δέχομαι · καί πολύς μέν Ἰουδαῖος , πολύς δέ καί ὁ Ἑλληνικός ἐπάγω . ὁ Χριστός οὗτος εἰμί . καί αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ πρῶτος ἀνήρ παρά ἐγώ σταυρός ἐπιτιμάω Πιλᾶτος , οὐ παύω ὁ ὁ πρῶτος αὐτός ἀγαπάω . φαίνω γάρ αὐτός τρίτος ἔχω ἡμέρα πάλιν ζῶ , ὁ θεῖον προφήτης οὗτος τε καί ἄλλος μυρίος περί αὐτός θαυμάσιος λέγω . εἰσέτι νῦν ὁ Χριστιανός ἀπό ὅδε ὀνομάζω οὐ ἐπιλείπω ὁ φῦλον . ” καί οὗτος μέν ἀρχαιολογέω ὁ Ἰώσηπος γράφω περί ὁ Χριστός ἐν δέ ὁ πρός Ἕλλην αὐτός λόγος , ὅς κατά Πλάτων ἐπιγράφω περί ὁ ὁ πᾶς αἴτιος , ὅς καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μνεία ποιέω ἐν ὁ πονέω αὐτός Βίβλος ὁ καλέω παράλληλος , οὗτος φημί . πᾶς γάρ δίκαιος τε καί ἄδικος ἐνώπιος ὁ θεός λόγος ἄγω . οὗτος γάρ ὁ πατήρ ὁ κρίσις δίδωμι , καί αὐτός βουλή πατήρ ἐπιτελέω κριτής παραγίγνομαι , ὅς Χριστός προσαγορεύω . οὐδέ γάρ Μίνως καί Ῥαδάμανθυς κριτής κατά σύ , Ἕλλην , ἀλλά ὅς ὁ θεός καί πατήρ δοξάζω · περί οὖον ἐν ἕτερος λεπτομερής διέρχομαι πρός ὁ ζητέω ὁ ἀλήθεια . οὗτος ὁ πατήρ ἕκαστος δικαιοκρισία ποιέω , πᾶς κατά ὁ ἔργον παρασκευάζω ὁ Δίκαιος . ὅς κρίσις παρίστημι πᾶς ἄνθρωπος τε καί ἄγγελος καί δαίμων εἷς ἀποφθέγγομαι φωνή οὗτος λέγω , Δίκαιος σύ ὁ κρίσις . ὅς φωνή ὁ ἀνταπόδομα ἐπί ἀμφότερος ἐπάγω ὁ Δίκαιος , ὁ μέν εὕω πράσσω δικαίως ὁ ἀίδιος ἀπόλαυσις παρέχω , ὁ δέ ὁ φαῦλος ἐραστής ὁ αἰώνιος κόλασις ἀπονέμω . καί οὗτος μέν ὁ πῦρ ἄσβεστος διαμένω καί ἀτελεύτητος , σκώληξ δέ τις ἔμπυρος μή τελευτή μηδέ σῶμα διαφθείρω , ἄπαυστος δέ ὀδύνη ἐκ σῶμα ἐκβράσσω παραμένω . ” καί ἄλλος δέ ἐπί οὗτος φημί . οὕτως μέν οὖν περί Χριστός γράφω ὁ Ἰώσηπος .