joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 17.2
Καὶ τὰ μὲν κατὰ τοὺς Ῥὼς ἐν τούτοις ἦσαν . Βάρδαι δὲ ὁ Φωκᾶς ὁ τοῦ Λέοντος παῖς , ἐξ Ἀμασείας φυγών , ἐν ᾗ περιώριστο , τὴν τῶν Καππαδοκῶν κατειλήφει Καισάρειαν , πολλοὺς προσεταιρισάμενος , καὶ τυραννίδι ἐπικεχείρηκεν , ἑαυτῷ περιθέμενος τὰ τῆς βασιλείας παράσημα . καὶ ὁ πατὴρ δὲ τούτου ὁ Λέων σὺν τῷ ἑτέρῳ υἱῷ τῷ Νικηφόρῳ ἐκ Λέσβου πρὸς Θρᾴκην ἐβουλεύσατο διαβῆναι , ἔχων συμπράττοντά οἶ καὶ τὸν Ἀβύδου ἀρχιεπίσκοπον · γνωσθεὶς δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς πηρωθῆναι καταδικάζεται σὺν τῷ υἱῷ Νικηφόρῳ . λέγεται δὲ τὸν βασιλέα κατὰ τὸ λεληθὸς ἐντείλασθαι τοῖς ἐπιτραπεῖσι τὴν πήρωσιν τῶν ἀνδρῶν μὴ ἐκκόψαι τούτοις τὰ ὄμματα , ἀλλὰ δόκησιν μὲν παρασχεῖν ἐκτυφλώσεως , παραφυλάξαι δὲ τοῖς ἀνθρώποις ἀλώβητον τὸ ὁρᾶν . τούτων οὖν οὕτω συνενεχθέντων ἴ’ γραφὴ καταλαμβάνει βασίλειος τὸν Σκληρὸν ἄρτι τοὺς Σκύθας τρεψάμενον διαπεραιωθῆναι πρὸς τὴν ἑ ᾤαν καὶ τῷ Βάρδᾳ τῷ Φωκᾷ ἀντικαταστῆναι . ἀστὴν αἰ . καὶ αὐτίκα ἀπῄει καὶ πρὸς Καισάρειαν γέγονε , καὶ οἶ περὶ τὸν Φωκᾶν ἐκεῖνον λιπόντες τῷ Σκληρῷ προσερρύησαν , μόνος δὲ μετὰ τῶν θεραπόντων περιλειφθεὶς πρὸς τὸ φρούριον κατέφυγε τὸ Τυροποιόν . ἤδη δ' ἐγγὺς ὄντα τοῦ εἰρημένου φρουρίου καταλαμβάνουσιν αὐτὸν ἱππεῖς πεμφθέντες πρὸς τοῦ Σκληροῦ , ὧν εἷς Κωνσταντῖνος ὁ Χάρωνι θρασύτερος τῶν ἄλλων , ὡς ἔοικεν , ὤν , προφθάσας τοὺς συστρατιώτας μεθ’ ὁρμῆς συντονωτέρας ἐπήρχετο τῷ Φωκᾷ · ὁ δὲ οὐράγει καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ περιεῖπε , καὶ ὁ Χάρων ὕβρεσι τοῦτον ἔβαλλε . καὶ ὁ Φωκᾶς ‘‘οὐκ ἔδει σε’’ εἶπεν ‘‘ ἄνθρωπον ἐν συμφοραῖς τοιαύταις γενόμενον ἐπιπλήσσειν . ” τοῦ δὲ Χάρωνος ἐν τούτοις ἐγγίσαντος τῷ Βάρδᾳ καὶ βαλεῖν ἐπιχειροῦντος αὐτόν , ἐκεῖνος τὴν κορύνην ἀνατείνας παίει τὸν Κωνσταντῖνον κατὰ τῆς κόρυθος , καὶ ταύτην συνέτριψε μετὰ τῆς κεφαλῆς τοῦ ἀνδρός , καὶ εὐθὺς εἷλε τὸν πεπληγμένον πορφύρεος θάνατος , μιᾷ θανατωθέντα πληγῇ . οἶ δὲ κατόπιν ἐλαύνοντες ὁρῶντες τὸν πεσόντα ἀφίστανται τῆς διώξεως , καὶ ὁ Φωκᾶς εἰσέδυ τὸ φρούριον . εἶτα καὶ ὁ Σκληρὸς παρεγένετο , καὶ πέπεικεν αὐτὸν προσχωρῆσαι τῷ βασιλεῖ · καὶ προσελθόντα κληρικόν τ’ ἑ γενόμενον εἰς τὴν Χίον περιορίζει ὁ Τξιμισκῆς . καὶ ὁ Σκληρὸς αὖθις προστάττεται μεταβῆναι εἰς τὰ ἑσπέρια . νυμφεύεται δ’ ἑαυτῷ γυναῖκα ὁ βασιλεὺς σπουδῇ Βασιλείου τοῦ παρακοιμωμένου Θεοδώραν θυγατέρα Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογενήτου . ἔτει δὲ δευτέρῳ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἔαρος ἀναλάμψαντος ἐκστρατεύει κατὰ τῶν Ῥὼς σὺν στρατεύμασι πλείοσι καὶ στόλῳ περιφανεῖ , καὶ ἀπιόντι συναντῶσιν αὐτῷ πρεσβευταὶ δῆθεν τῶν Σκυθῶν · οἱ δὲ κατοπτῆρες ἦσαν καὶ τῆς τῶν Ῥωμαίων ἰσχύος κατάσκοποι , ὃ οὐδὲ τὸν βασιλέα διέλαθε . προστάξας οὑν περιαχθῆναι αὐτοὺς κατὰ πᾶν τὸ στρατόπεδον καὶ τοῦτο καταμαθεῖν , ἐκέλευσεν ἀπαλλάττεσθαι . ἐκείνων δὲ ἀπιόντων καὶ αὐτὸς εὐζώνους παραλαβὼν πεξοὺς ἐς χιλιάδας πέντε καὶ ἱππότας τετρακισχιλίους ὀπίσω τῶν πρέσβεων ἀπῄει , καὶ ἀθρόον ἐγγὺς τῆς μεγάλης Περσθλάβας γίνεται , καὶ βάλλεται χάρακα , ὃ τοὺς Ταυροσκύθας εἰς ἀμηχανίαν ἐνέβαλε . Καλοκύρης δὲ ὁ τῶν κακῶν πρωτουργὸς ἐκεῖ τότε παρών , καὶ γνοὺς τὸν βασιλέα παραγενόμενον , πρὸς τὴν τῶν Ῥὼς ἀπέδρα παρεμβολήν , ἀφ’ οὗ τὴν τοῦ βασιλέως παρουσίαν μαθόντες ἐτεθορύβηντο , ὅμως μέντοι παραστρατοπεδεύονται τοῖς Ῥωμαίοις . οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα ἐλθόντες εἰς τὸ τῆς Περσθλάβας ἄστυ , ὡς εἴρηται , καταλαμβάνουσιν ἐκτὸς γυμναζομένους ὡς ὀκτακισχιλίους , κἀκείνοις συνέμιξαν . οἱ δὲ πρὸς μὲν ὀλίγον ἀντέσχον , εἶτα νῶτα τρέψαντες ἔφευγον . καὶ οἱ ἐντός , ὡς ἕκαστος ἠδύνατο ὁπλισάμενοι ἴ’ ἐπικουρήσοντες τοῖς ὁμοφύλοις ἐξῄεσαν , καὶ ἀσυντάκτως αὐτοῖς χωροῦςσιν ὑπαντιάζοντες οἱ Ῥωμαῖοι ἀνῄρουν πολλούς , οἱ δὲ εἰς τήν πόλιν αὖθις ἀνθυπενόστουν . ἀλλ’ ἱππέων τινῶν ἐξιππασαμένων καὶ τὴν εἰς τὴν πόλιν ἀπάγουσαν ἀτραπὸν ἐπιτειχισάντων , οἱ βάρβαροι ἀνὰ τὸν ἐκτὸς τοῦ ἄστεος χῶρον ἐσκίδναντο · ἔνθα οἱ μὲν ἐζωγροῦντο , οἱ δὲ καὶ ἐκτείνοντο , οἱ δ’ ἐν τῇ πόλει τὰς πύλας κλείσαντες ἐπολιορκοῦντο . τῇ δ’ ἐξῆς τοῦ παρακοιμωμένου Βασιλείου μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς ἐλθόντος , ἐρρωμενέστερον ὁ βασιλεὺς τῇ πολιορκίᾳ ἐπικεχείρηκε , καί τινες διὰ κλιμάκων εἰς τὸ τεῖχος ἀναβεβήκασι , καὶ τοὺς ἐκεῖ τῶν βαρβάρων καταληφθέντας συγκόψαντες ξίφεσι τὰς πύλας ἠνέῳξαν καὶ τῇ Ῥωμαϊκῇ στρατιᾷ πάση ῥᾳδίαν παρέσχον τὴν εἴσοδον . καὶ οὕτω μὲν τὸ τῆς Περσθλάβας ἄστυ Ῥωμαίοις κατέστη ἁλώσιμον , ἔνθα καὶ ὁ τῶν Βουλγάρων βασιλεὺς ὁ Βορίσης ἑάλω , ᾦ καὶ πᾶσι δὲ τοῖς Βουλγάροις ἐπιεικῶς ὁ αὐτοκράτωρ ἐχρήσατο , ἀνέτους αὐτοὺς ἀφιείς , οὐ κατὰ Βουλγάρων λέγων ἄρασθαι ὅπλα , κατὰ δέ γ’ ἑ τῶν Ῥώς . πολλῶν δὲ Σκυθῶν εἰς ὀχύρωμά τι προσπεφευγότων , τῶν , ἐξελεῖν καὶ τοῦτο ὁ βασιλεὺς ἐκέλευσεν . οἵδε στρατιῶται διὰ τὸ τοῦ τόπου δυσάλωτον ἦ σ’ ἀν’ ἀπρόθυμοι . ὅ γνοὺς ὁ Ἰωάννης αὐτὸς πρὸ τῶν ἄλλων πεζὸς ἀπῄει πρὸς τὸ ὀχύρωμα , κἀντεῦθεν ἐκεῖ συνέθεον ἅπαντες · καὶ ἥλω κἀκείνων σπουδῇ τὸ ὁχύρψμα καὶ τῶν ἐν αὐτῷ οἱ μὲν διεφθάρησαν , ἔνιοι δὲ καὶ ἁλωτοὶ Ῥωμαίοις ἐγένοντο . τούτῳ μὲν οὖν τῷ ἄστει φρουρὰν ἐγκατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἀξιόμαχον , ἐκεῖνος δὲ ἀπῄει πρὸς τὸ Δορόστολον , ὃ καὶ Δρίστρα καλεῖται , καί τινας πόλεις ἑλὼν κατὰ πάροδον καὶ φρούρια ἐκπορθήσας ἐφθάκει πρὸς τὸ Δορόστολον . ἦν δὲ πρὸ τῆς πόλεως ταύτης ἐστρατοπεδευκὼς ὁ τῶν Ῥὼς ἀρχηγὸς ὁ Σφενδοσθλάβος . ὡς οὖν εἶδον ἀλλήλας αἱ στρατιαί , συνερράγησαν ἐπ’ ἀλλήλας εὐθύς , καὶ τὸ μὲν πολὺ τῆς ἡμέρας ἄγχω μάλως ἐμάχοντο , περὶ δὲ δείλην ὀψίαν ἀπειρηκότες οἱ Ῥὼς ἐνέκλιναν πρὸς φυγήν , καὶ οἱ Ῥωμαῖοι ἐδίωκον , πλεῖστοι μὲν οὖν τῶν βαρβάρων ἀπώλοντο , οὐ μείους δὲ ἐζωγρήθησαν , οἱ δ’ εἰς τὸ Δορόστολον ἐπᾶνήλθοσαν . καὶ ὁ βασιλεὺς πρὸ τῆς πόλεως πηξάμενος χάρακα τὰς τριήρεις τὸν Ἴστρον φυλαξούσας προσέμενεν , ἵνα μὴ οἱ Ῥὼς ἀποδράσαιεν . ὁ δὲ Σφενδοσθλάβος οὓς κατεῖχε Βουλγάρους , εἰς εἴκοσι χιλιάδας ὄντας , ὡς λέγεται , πάντας ὑπὸ δεσμοῖς ἐποιήσατο , δείσας μὴ ἐπανασταῖεν αὐτῷ ἤ τῷ βασιλεῖ προσχωρήσωσιν . ὡς δὲ καὶ ὁ στόλος παρῆν , ἐπολιόρκει τὴν πόλιν ὁ βασιλεύς . ἐκ Κωνσταντείας δὲ καὶ φρουρίων ἑτέρων πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα ἀφίκοντο αἰτοῦντες συγγνώμην καὶ ἑαυτοὺς παραδιδόντες αὐτῷ καὶ τὰ φρούρια . καὶ ταῦτα μὲν οἶ Ῥωμαῖοι παρέλαβον , ἡ δὲ τοῦ Δοροστόλου πολιορκία ἐφ’ ἡμέρας διήρκεσε πλείονας , τῶν βαρβάρων εὐψύχως ἀνταγωνιζομένων . ὡς δ’ ἐκ τῶν πολέμων τῶν συνεχῶν πολλοὶ τραυματίαι γεγόνασιν , ἤδη δὲ αὐτοὺς καὶ τὰ ξωαρκῆ ἐπιλέλοιπεν , ἤρξαντο σφίσι θραύεσθαι τὰ φρονήματα . ἀλλ’ ὁ Σφενδοσθλάβος νύκτα φυλαξάμενος ἀσέληνον καὶ χειμέριον , ἐν μονοξύλοις ἄνδρας ἐμβιβάσας ὡσεὶ δισχιλίους , καὶ αὐτὸς ἐκείνοις συνεμβεβηκώς , ἀπῆλθεν ἐπισιτίσασθαι , καὶ συλλέξαντες τὰ χρειώδη εἰς τὸ Δορόστολον ἐπανῄεσαν . καί τινας τῶν Ῥωμαίων θεράποντας περὶ τὸν ποταμὸν ἐσκεδασμένους κατ’ ἄλλας καὶ ἄλλας χρείας ἰδόντες , ἐκβάντες τῶν πλοίων ἐνίους ἀπέκτειναν , καὶ λαθόντες αὖθις εἰς τὸ Δορόστολον ἐπανήλθοσαν . τοῦτο πάνυ τὸν βασιλέα ἐλύπησε , καὶ τοῖς τοῦ στόλου κατάρχουσιν ἐπιχόλως εἶχε , καὶ εἰ ἔτι λάθοιεν αὐτοὺς οἱ βάρβαροι ἀποπλεύσαντες , ἠπείλησε θάνατον εἶναι σφίσι τὸ ἐπιτίμιον . ἐφ’ ὅλαις δὲ ἡμέραις ἐξήκοντα πολιορκήσας τὴν πόλιν , καὶ μήπω ταύτην ἑλών , ἔγνω λιμῷ τοὺς ἔνδον καταγωνίσασθαι , καὶ περικάθηται ταύτην , ἐπιτηρῶ ’ν ἀκριβῶς ἵνα μήποθεν αὐτοῖς χρειῶδές τι κομισθῇ . οἶ δὲ βάρβαροι πολλάκις ἐκδρομὰς ποιησάμενοι ἥττηντο · ἐπεὶ δὲ καὶ τῷ λιμῷ ἐπιέζοντο , καὶ οὔτε τῆς τῶν ἀναγκαίων ἦν αὐτοῖς χορηγίας ἐλπίς , οὐδὲ μέντοι γε συμμαχίας , οἱ μὲν ἀποδρᾶναι νυκτὸς συνεβούλευον , οἶ δὲ Ρωμαίοις ἑαυτοὺς πιστεῦσαι , καὶ οὕτως ἐπανελθεῖν εἰς τά ἴδια , οἶ δ’ ἄλλο τι ὑπετίθουν .
Lemmas: καί ὁ μέν κατά ὁ Ῥώς ἐν οὗτος εἰμί . Βάρδα δέ ὁ Φωκᾶς ὁ ὁ Λέων παῖς , ἐκ Ἀμάσεια φυγή , ἐν ὅς περιορίζω , ὁ ὁ Καππαδόκαι καταλαμβάνω Καισάρεια , πολύς προσεταιρίζομαι , καί τυραννίς ἐπιχειρέω , ἑαυτοῦ περιτίθημι ὁ ὁ βασίλεια παράσημος . καί ὁ πατήρ δέ οὗτος ὁ Λέων σύν ὁ ἕτερος υἱός ὁ Νικηφόρος ἐκ Λέσβος πρός Θρᾴκη βουλεύω διαβαίνω , ἔχω συμπράσσω οἶς καί ὁ Ἄβυδος ἀρχιεπίσκοπος · γιγνώσκω δέ ὁ ὀφθαλμός πηρόω καταδικάζω σύν ὁ υἱός Νικηφόρος . λέγω δέ ὁ βασιλεύς κατά ὁ λανθάνω ἐντέλλω ὁ ἐπιτρέπω ὁ πήρωσις ὁ ἀνήρ μή ἐκκόπτω οὗτος ὁ ὄμμα , ἀλλά δόκησις μέν παρέχω ἐκτύφλωσις , παραφυλάσσω δέ ὁ ἄνθρωπος ἀλώβητος ὁ ὁράω . οὗτος οὖν οὗτος συμφέρω εἷς γραφή καταλαμβάνω βασίλειος ὁ σκληρός ἄρτι ὁ Σκύθης τρέπω διαπεραιόω πρός ὁ ὅς ᾤα καί ὁ Βάρδα ὁ Φωκᾶς ἀντικαθίστημι . ἀστή ὁ . καί αὐτίκα ἄπειμι καί πρός Καισάρεια γίγνομαι , καί οἶς περί ὁ Φωκᾶς ἐκεῖνος λίπος ὁ σκληρός προσρέω , μόνος δέ μετά ὁ θεράπων περιλείπομαι πρός ὁ φρούριον καταφεύγω ὁ τυροποιός . ἤδη δέ ἐγγύς εἰμί ὁ εἴρω φρούριον καταλαμβάνω αὐτός ἱππεύς πέμπω πρός ὁ σκληρός , ὅς εἷς Κωνσταντῖνος ὁ Χάρων θρασύς ὁ ἄλλος , ὡς ἔοικα , εἰμί , προφθάνω ὁ συστρατιώτης μετά ὁρμή σύντονος ἐπέρχομαι ὁ Φωκᾶς · ὁ δέ οὐραγέω καί ὁ σύν αὐτός περί-εἶπον , καί ὁ Χάρων ὕβρις οὗτος βάλλω . καί ὁ Φωκᾶς ‘‘οὐκ ἐσθίω σε’’ εἶπον ‘‘ ἄνθρωπος ἐν συμφορά τοιοῦτος γίγνομαι ἐπιπλήσσω . ” ὁ δέ Χάρων ἐν οὗτος ἐγγίζω ὁ Βάρδα καί βάλλω ἐπιχειρέω αὐτός , ἐκεῖνος ὁ κορύνη ἀνατείνω παίω ὁ Κωνσταντῖνος κατά ὁ κόρυς , καί οὗτος συντρίβω μετά ὁ κεφαλή ὁ ἀνήρ , καί εὐθύς αἱρέω ὁ πλήσσω πορφύρεος θάνατος , εἷς θανατόω πλήσσω . οἶς δέ κατόπιν ἐλαύνω ὁράω ὁ πίπτω ἀφίστημι ὁ δίωξις , καί ὁ Φωκᾶς εἰσδύνω ὁ φρούριον . εἶτα καί ὁ σκληρός παραγίγνομαι , καί πείθω αὐτός προσχωρέω ὁ βασιλεύς · καί προσέρχομαι κληρικός τε ὅς γίγνομαι εἰς ὁ Χίος περιορίζω ὁ τξιμισκω . καί ὁ σκληρός αὖθις προστάσσω μεταβαίνω εἰς ὁ ἑσπέριος . νυμφεύω δέ ἑαυτοῦ γυνή ὁ βασιλεύς σπουδή Βασίλειος ὁ παρακοιμώμενος Θεοδώρα θυγάτηρ Κωνσταντῖνος ὁ πορφυρογέννητος . ἔτος δέ δύο ὁ αὐτός βασίλεια ἔαρ ἀναλάμπω ἐκστρατεύω κατά ὁ Ῥώς σύν στράτευμα πλείων καί στόλος περιφανής , καί ἄπειμι συναντάω αὐτός πρεσβευτής δῆθεν ὁ Σκύθης · ὁ δέ κατοπτήρ εἰμί καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἰσχύς κατάσκοπος , ὅς οὐδέ ὁ βασιλεύς διαλανθάνω . προστάσσω ἐν περιάγω αὐτός κατά πᾶς ὁ στρατόπεδον καί οὗτος καταμανθάνω , κελεύω ἀπαλλάσσω . ἐκεῖνος δέ ἄπειμι καί αὐτός εὔζωνος παραλαμβάνω πεξός εἰς χιλιάς πέντε καί ἱππότης τετρακισχίλιοι ὀπίσω ὁ πρέσβυς ἄπειμι , καί ἀθρόος ἐγγύς ὁ μέγας Περσθλάβας γίγνομαι , καί βάλλω χάραξ , ὅς ὁ ταυροσκυθης εἰς ἀμηχανία ἐμβάλλω . Καλοκύρης δέ ὁ ὁ κακός πρωτουργός ἐκεῖ τότε πάρειμι , καί γιγνώσκω ὁ βασιλεύς παραγίγνομαι , πρός ὁ ὁ Ῥώς ἀποδιδράσκω παρεμβολή , ἀπό ὅς ὁ ὁ βασιλεύς παρουσία μανθάνω θορυβέω , ὅμως μέντοι παραστρατοπεδεύω ὁ Ῥωμαῖος . ὁ δέ περί ὁ βασιλεύς ἔρχομαι εἰς ὁ ὁ Περσθλάβας Ἄστυ , ὡς εἴρω , καταλαμβάνω ἐκτός γυμνάζω ὡς ὀκτακισχίλιοι , ἐκεῖνος συμμίγνυμι . ὁ δέ πρός μέν ὀλίγος ἀντέχω , εἶτα νῶτον τρέπω φεύγω . καί ὁ ἐντός , ὡς ἕκαστος δύναμαι ὁπλίζω εἷς ἐπικουρέω ὁ ὁμόφυλος ἔξειμι , καί ἀσύντακτος αὐτός χωρέω ὑπαντιάζω ὁ Ῥωμαῖος ἀναιρέω πολύς , ὁ δέ εἰς ὁ πόλις αὖθις ἀνθυπενόστουν . ἀλλά ἱππεύς τις ἐξιππάζομαι καί ὁ εἰς ὁ πόλις ἀπάγω ἀτραπός ἐπιτειχίζω , ὁ βάρβαρος ἀνά ὁ ἐκτός ὁ Ἄστυ χῶρος σκίδνημι · ἔνθα ὁ μέν ζωγρέω , ὁ δέ καί κτείνω , ὁ δέ ἐν ὁ πόλις ὁ πύλη κλῄζω πολιορκέω . ὁ δέ ἑξῆς ὁ παρακοιμώμενος Βασίλειος μετά πᾶς ὁ στρατιά ἔρχομαι , ἐρρωμένος ὁ βασιλεύς ὁ πολιορκία ἐπιχειρέω , καί τις διά κλῖμαξ εἰς ὁ τεῖχος ἀναβαίνω , καί ὁ ἐκεῖ ὁ βάρβαρος καταλαμβάνω συγκόπτω ξίφος ὁ πύλη ἀνοίγω καί ὁ Ῥωμαϊκός στρατιά πᾶς ῥᾴδιος παρέχω ὁ εἴσοδος . καί οὗτος μέν ὁ ὁ Περσθλάβας Ἄστυ Ῥωμαῖος καθίστημι ἁλώσιμος , ἔνθα καί ὁ ὁ Βουλγάρα βασιλεύς ὁ Βορίσης ἁλίσκομαι , οἶς καί πᾶς δέ ὁ Βούλγαρος ἐπιεικής ὁ αὐτοκράτωρ χράω , ἄνετος αὐτός ἀφίημι , οὖον κατά Βουλγάρα λέγω ἀείρω ὅπλον , κατά δέ γε ὅς ὁ ῥώξ . πολύς δέ Σκύθης εἰς ὀχύρωμα τίς προσφεύγω , ὁ , ἐξαιρέω καί οὗτος ὁ βασιλεύς κελεύω . ὅδε στρατιώτης διά ὁ ὁ τόπος δυσάλωτος εἰμί σός ἄνω ἀπρόθυμος . ὅς γιγνώσκω ὁ Ἰωάννης αὐτός πρό ὁ ἄλλος πεζός ἄπειμι πρός ὁ ὀχύρωμα , ἐντεῦθεν ἐκεῖ συνθέω ἅπας · καί ἁλίσκομαι ἐκεῖνος σπουδή ὁ ὁχύρψμα καί ὁ ἐν αὐτός ὁ μέν διαφθείρω , ἔνιοι δέ καί ἁλωτός Ῥωμαῖος γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἄστυ φρουρά ἐγκαθίστημι ὁ βασιλεύς ἀξιόμαχος , ἐκεῖνος δέ ἄπειμι πρός ὁ δοροστολος , ὅς καί Δρίστρα καλέω , καί τις πόλις αἱρέω κατά πάροδος καί φρούριον ἐκπορθέω φθάνω πρός ὁ δοροστολος . εἰμί δέ πρό ὁ πόλις οὗτος στρατοπεδεύω ὁ ὁ Ῥώς ἀρχηγός ὁ Σφενδοσθλάβος . ὡς οὖν εἶδον ἀλλήλων ὁ στρατιά , συρρήγνυμι ἐπί ἀλλήλων εὐθύς , καί ὁ μέν πολύς ὁ ἡμέρα ἄγχω μῆλον μάχομαι , περί δέ δείλη ὄψιος ἀπολέγω ὁ Ῥώς ἐγκλίνω πρός φυγή , καί ὁ Ῥωμαῖος διώκω , πλεῖστος μέν οὖν ὁ βάρβαρος ἀπόλλυμι , οὖον μείων δέ ζωγρέω , ὁ δέ εἰς ὁ δοροστολος ἐπανέρχομαι . καί ὁ βασιλεύς πρό ὁ πόλις πήγνυμι χάραξ ὁ τριήρης ὁ Ἴστρος φυλάσσω προσμένω , ἵνα μή ὁ Ῥώς ἀποδιδράσκω . ὁ δέ Σφενδοσθλάβος ὅς κατέχω Βούλγαρος , εἰς εἴκοσι χιλιάς εἰμί , ὡς λέγω , πᾶς ὑπό δεσμός ποιέω , δείδω μή ἐπανίστημι αὐτός ἤ ὁ βασιλεύς προσχωρέω . ὡς δέ καί ὁ στόλος πάρειμι , πολιορκέω ὁ πόλις ὁ βασιλεύς . ἐκ Κωνσταντείας δέ καί φρούριον ἕτερος πρέσβυς πρός ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι αἰτέω συγγνώμη καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι αὐτός καί ὁ φρούριον . καί οὗτος μέν οἶς Ῥωμαῖος παραλαμβάνω , ὁ δέ ὁ δοροστολος πολιορκία ἐπί ἡμέρα διαρκέω πλείων , ὁ βάρβαρος εὔψυχος ἀνταγωνίζομαι . ὡς δέ ἐκ ὁ Πολέμων ὁ συνεχής πολύς τραυματίας γίγνομαι , ἤδη δέ αὐτός καί ὁ ξωαρκῆ ἐπιλείπω , ἄρχω ὅς θραύω ὁ φρόνημα . ἀλλά ὁ Σφενδοσθλάβος νύξ φυλάσσω ἀσέληνος καί Χειμέριον , ἐν μονόξυλος ἀνήρ ἐμβιβάζω ὡσεί δισχίλιοι , καί αὐτός ἐκεῖνος συμβαίνω , ἀπέρχομαι ἐπισιτίζομαι , καί σύν-λέγω3 ὁ χρειώδης εἰς ὁ δοροστολος ἐπάνειμι . καί τις ὁ Ῥωμαῖος θεράπων περί ὁ ποταμός σκεδάννυμι κατά ἄλλος καί ἄλλος χρεία ὁράω , ἐκβαίνω ὁ πλοῖον ἔνιοι ἀποκτείνω , καί λανθάνω αὖθις εἰς ὁ δοροστολος ἐπανέρχομαι . οὗτος πάνυ ὁ βασιλεύς λυπέω , καί ὁ ὁ στόλος κατάρχω ἐπιχόλως ἔχω , καί εἰμί ἔτι λανθάνω αὐτός ὁ βάρβαρος ἀποπλέω , ἀπειλέω θάνατος εἰμί ὅς ὁ ἐπιτίμιον . ἐπί ὅλος δέ ἡμέρα ἐξήκω πολιορκέω ὁ πόλις , καί μήπω οὗτος αἱρέω , γιγνώσκω λιμός ὁ ἔνδον καταγωνίζομαι , καί περικάθημαι οὗτος , ἐπιτηρέω ἐν ἀκριβῶς ἵνα μήποθεν αὐτός χρειώδης τίς κομίζω . οἶς δέ βάρβαρος πολλάκις ἐκδρομή ποιέω ἡσσάομαι · ἐπεί δέ καί ὁ λιμός πιέζω , καί οὔτε ὁ ὁ ἀναγκαῖος εἰμί αὐτός χορηγία ἐλπίς , οὐδέ μέντοι γε συμμαχία , ὁ μέν ἀποδιδράσκω νύξ συμβουλεύω , οἶς δέ Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ πιστεύω , καί οὕτως ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἴδιος , οἶς δέ ἄλλος τίς ὑποτίθημι .