joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 7.4
Ληφθείσης δὲ τῆς ἄκρας ὑπὸ τῶν Σαβίνων , μάχη καρτερὰ συνερράγη μέσον αὐτῶν καὶ ῾Ρωμαίων , ἐν ᾗ πολλοὶ μὲν ἔπεσον , ὁ δὲ ῾Ρωμύλος ἐπλήγη λίθῳ τὴν κεφαλήν . ἔτι δὲ μάχεσθαι παρασκευαζομένους τοὺς Σαβίνους ἐπέσχον αἱ ἡρπασμέναι θυγατέρες αὐτῶν , ἄλλοθεν ἄλλαι μετὰ βοῆς καὶ ὀλολυγμοῦ ὀφθεῖσαι αὐτοῖς , αἱ μὲν νήπια πρὸς ταῖς ἀγκάλαις κομίζουσαι , αἱ δὲ τὴν κόμην προισχόμεναι λελυμέμην , πάσαι δὲ ἀνακαλούμεναι τοῖς φιλτάτοις ὀνόμασι ποτὲ μὲν τοὺς Σαβίνους , ποτὲ δὲ τοὺς ῾Ρωμαίους . ἐπεκλάσθησαν οὖν οἱ ἐναντίοι καὶ διέστησαν αὐταῖς ἐν μέσῳ στῆναι τῆς παρατάξεως , καὶ κλαυθμὸς ἅμα διὰ πάντων ἐχώρει . διαλεχθέντων δὲ τῶν γυναίων συνῆλθον εἰς λόγους οἱ ἡγεμόνες καὶ συνέθεντο τῶν μὲν γυναικῶν αἳ βούλονται τοῖς ἔχουσι συνοικεῖν , παντὸς ἔργου καὶ πάσης λατρείας πλὴν ταλασίας ἀφειμένας , οἰκεῖν δὲ τὴν πόλιν ῾Ρωμαίους καὶ Σαβίνους κοινῇ , καὶ καλεῖσθαι αὐτὴν ῾Ρώμην ἐπὶ ῾Ρωμύλῳ , Κυρίτας δὲ ῾Ρωμαίους ἐπὶ τῇ Τατίου πατρίδι Κυρίτα , βασιλεύειν δὲ κοινῇ καὶ στρατηγεῖν ἀμφοτέρους . ὁ δὲ τόπος ἐν ᾧ τὰς συνθήκας ἔθεντο καλεῖται Κομίτιον , τόπος δηλαδὴ συνελεύσεως · κόμιρε γάρ ῾Ρωμαίοις τὸ συνελθεῖν λέγεται . προσκατελέχθησαν δὲ τοῖς πατρικίοις ἐκ τῶν Σαβίνων ἕτεροι ἑκατόν . ἐβουλεύοντο δὲ οἱ βασιλεῖς οὐκ εὐθὺς ἐν κοινῷ μετ᾿ ἀλλήλων , ἀλλ᾿ ἑκάτερος πρότερον ἰδίᾳ μετὰ τῶν ἑκατόν · εἶτα εἰς τὸ αὐτὸ πάντες συνήγοντό . Ἔτει δὲ πέμπτῳ τοῦ Τατίου ῾Ρωμύλῳ συμβασι - λεύοντος συγγενεῖς αὐτοῦ πρέσβεσι καθ᾿ ὁδὸν ἐντυχόντες εἰς ῾Ρόμην ἀπὸ Λαυρέντου βαδέζουσιν ἐπεχείρουν ἀφαιρεῖσθαι βίᾳ τὰ χρήματα ἃ ἐπήγοντο , καὶ μὴ προϊεμένους , ἀλλ᾿ ἀμυνομένους ἀνεῖλον . ὁ μὲν οὖν ῾Ρωμύλος κολάζεσθαι τοὺς ἀδικήσαντας ἐψηφίζετο , ὁ δὲ Τάτιος ἐξέκρουε καὶ παρῆγε · καὶ τοῦτο μόνον ὑπῆρξεν αἴτιον σφίσι διαφορᾶς ἐμφανοῦς . οἱ δὲ τῶν ἀνῃρημένων οἰκεῖοι μὴ τυγχάνοντες δίκης , ἐν Ἀλβανῷ θύοντα μετὰ ῾Ρωμύλου τὸν Τάτιον προσπεσόντες κτιννύουσι · τὸν δὲ ῾Ρωμύλον ὡς δίκαιον ἄνδρα σὺν εὐφημίαις προέπεμψαν . οὐ μὴν ἐτάραξε τοὺς Σαβίνους ὁ φόνος τοῦ σφῶν ἄρχοντος , ἀλλ᾿ μὲν εὐνοίᾳ τῇ πρὸς ῾Ρωμύλον , οἱ δὲ φόβῳ τῆς δυνάμεως εἴκοντες διετέλουν . εἶτα λοιμὸς ἐμπίπτει τῇ πόλει θανάτους αἰφνιδίους ἀνθρώποις ἐπιφέρων νόσων χωρίς , καὶ ἀφορία καρπῶν καὶ θρεμμάτων ἀγονία · ὕσθη δὲ καὶ σταγόσιν αἵματος ἡ πόλις . ὅμοια δὲ καὶ τοῖς Λαυρεντίοις συνέβαινεν . ἐδόκει τοίνυν διὰ τὸν Τατίου φόνον καὶ τούς παρὰ τῶν Σαβίνων ἀνῃρημένους πρέσβεις ποινηλατεῖν τὰς πόλεις δαιμόνιον μήνιμα . ἐκδοθέντων δὲ τῶν φονέων καὶ κολασθέντων ἐλώφησαν τὰ δεινά . ῾Ρωννυμένων δὲ τῶν πραγμάτων ῾Ρωμαίοις οἱ μὲν ἀσθενέστεροι τῶν προσοίκων ὑπέκυπτον , οἱ δυνατοὶ δὲ οὐκ ᾤοντο δεῖν περιορᾶν , ἀλλὰ κολούειν τὴν αὔξησιν . πρῶτοι δὲ Τυρρηνῶν Οὐήιοι ἀρχήν ἐποιήσαντο πολέμου . συμβαλόντες οὗν καὶ πολλοὺς ἀποβαλόντες ὁμολογίαν ἐποιήσαντο καὶ φιλίαν ἐπὶ ἐνιαυτοὺς ἑκατόν , καὶ τόν παρ᾿ αὐτοῖς ἀρίστων παρἔσχον εἰς ὁμηρείαν πεντήκοντα . Ἐθριάμβευσεν οὖν τούτους νικήσας ῾Ρωμύλος . εἶτα ἐπαρθεὶς ταῖς παραλόγοις εὐτυχίαις καὶ βαρυ - τέρῳ φρονήματι χρώμενος ἐξίστατο τοῦ δημοτικοῦ καὶ παρήλλαττε καὶ εἰς ἐπαχθῆ μοναρχίαν καὶ λυποῦσαν ἀπὸ τοῦ σχήματος ἑαυτὸν ἐσχημάτιζεν . ἁλουργῆ μὲν γὰρ ἐνεδύετο χιτῶνα καὶ τήβεννον ἠμπίσχετο περιπόρφυρον καὶ πεδίλοις ἐκέχρητο ἐρυθροῖς καὶ ἐν θρόνῳ ἀνακλίτῳ καθήμενος ἐχρημάτιζεν · ἤσαν δὲ περὶ αὖ τὸν ἀεὶ καὶ τῶν νέων συχνοί , οὓς Κέλερας προσηγόρευεν , ὃ κατὰ τὴν τῶν Ῥωμαίων διάλεκτον δηλοῖ τοὺς ταχεῖς , καὶ πρόσθεν ἐβάδιζον ἕτεροι βα - κτηρίαις τὸν ὄχλον ἀνείργοντες , ὑπεζωσμένοι ἱμάντας , ὥστε συνδεῖν οὓς κελευσθῶσιν . Ἐπεὶ δὲ Νομίτωρος τοῦ πάππου αὐτοῦ ἐν Ἄλκῃ τελευτήσαντος , Ῥωμύλῳ προσηκούσης τῆς βασιλείας , αὐτὸς εἰς μέσον ἔθηκε τὴν πολιτείαν δημαγωγῶν , καὶ κατ’ ἐνιαυτὸν ἀπεδείκνυεν ἄρχοντα τοῖς Σαβίνοις , ἠρέθισε τοὺς ἐν Ῥώμῃ δυνατοὺς ἀβασίλευτον ζητεῖν καὶ αὐτόνομον πολιτείαν . οὐδὲ γὰρ οἱ καλούμενοι πατρίκιοι πραγμάτων μετεῖχον , ἀλλ’ ὄνομα καὶ σχῆμα ἦν αὐτοῖς , ἔθους ἕνεκα μᾶλλον ἢ γνώμης ἀθροιζομένοις εἰς τὸ βουλευτήριον · εἶτα Ῥωμύλου πράττοντος ἠκροῶντο σιγῇ , καὶ τὸ πρὸ τῶν ἄλλων τὸ δεδογμένον ἐκείνῳ μαθεῖν πλέον ἔχοντες τῶν λοιπῶν ἀπηλλάττοντο . ὅθεν ἐδόκει τὴν γερουσίαν προπηλακίζειν · διὸ αὕτη ὕποπτος ἔδοξεν ἀφανοῦς μετ’ ὀλίγον γενομένου Ῥωμύλου . λέγεται γὰρ ἐκκλησίαν ἄγοντος αὐτοῦ περὶ τὸ καλοῦ μένον Αἰγὸς ἕλος τοῦ μὲν ἡλίου τὸ φῶς ἐπιλιπεῖν , νύκτα δὲ κατασχεῖν βροντάς τε δεινὰς συμβῆναι καὶ πνοὰς ἀνέμων ζάλην ἐλαυνούσας . ἐν δὲ τούτῳ τὸν μὲν ὄχλον φεύγειν , τοὺς δὲ δυνατοὺς συστραφῆναι μετ’ ἀλλήλων . τῆς δ’ ἐν τῷ ἀέρι ταραχῆς λωφησάσης καὶ αὖθις πολλῶν ὁμοῦ γενομένων ζητεῖσθαι τὸν βασιλέα · τοὺς δὲ δυνατοὺς οὐκ Γᾶν ἐξετάζειν περὶ αὐτοῦ , τιμᾶν δὲ παρακελεύε - σθαι πάσι καὶ σέβεσθαι Ῥωμύλον ὡς ἀνηρπασμένον εἰς θεούς , καὶ θεὸν ἐσόμενον σφίσιν ἀντὶ χρηστοῦ βασιλέως . Οἱ μὲν οὑν πολλοὶ πεπεισμένοι τοῖς λόγοις ἀπηλλάττοντο ἐλπίσι χρησταῖς αἰωρούμενοι , ἔνιοι δὲ ἐν ὑπονοίαις τοὺς πατρικίους πεποίηντο καὶ ἐτάραττον ὡς τὸν δῆμον ἀβέλτερα πείθοντας , αὐτοὺς τοῦ βασιλέως γεγονότας αὐτόχειρας . καὶ πράγματα ἂν παρέσχον τοῖς δυνατοῖς , εἰ μή τις τῶν ἰππέων Ἰούλιος Πρόκλος , γένει τε δοκιμώτατος καὶ ἤθει χρηστὸς καὶ Ῥωμύλῳ πιστός , εἰς ἀγορὰν ἐλθὼν ἐνόρκως εἶπεν ὡς ὀφθείη Ῥωμύλος αὐτῷ καλὸς καὶ μέγας ὡς οὔποτε πρόσθεν καὶ ὅπλοις λαμπροῖς κεκοσμημένος καὶ φλέγουσι , καὶ ὡς αὐτὸς μὲν πύθοιτο “ τί δὴ παθών , ὦ βασιλεῦ , ἡμᾶς μὲν ἐν αἰτίαις πεποίηκας πονηραῖς , πᾶσαν δὲ τὴν πόλιν ἐν πένθει προλέλοιπας ” ; ἐκεῖνος δὲ πρὸς ταῦτα ἀμείψαιτο ‘‘θεοῖς ἔδοξεν , ὦ Πρόκλε , τοσοῦτον ἡμάς μετ’ ἀνθρώπων γενέσθαι χρόνον , αὖθις δ’ οὐρανὸν οἰκεῖν , ἐκεῖθεν ὄντας . ἀλλὰ χαῖρε καὶ φράζε Ῥωμαίοις ὅτι σωφροσύνην καὶ ἀνδρείαν ἀσκοῦντες ἐπὶ πλεῖστον δυνάμεως ἀνθρωπίνης ἀφίξονται . ἐγὼ δὲ ὑμῖν εὐμενὴς ἔσομαι Κυρῖνος . ” ταῦτα διά τε τὸν ὅρκον τοῦ λέγοντος καὶ τὸν τρόπον πιστὰ Ῥωμαίοις ἐδόκει τοσοῦτον ὡς μή τινα ἀντειπεῖν , πάσης δὲ ἀφεμένους ὑποψίας τε καὶ διαβολῆς εὔχεσθαι Κυρίνῳ καὶ θεοκλυτεῖν . ταύτην δὲ τὴν ἐπωνυμίαν φασὶ τῷ Ῥωμύλῳ γενέσθαι ἣ ὅτι τοὺς πολίτας Κυρίτας ὠνόμαζον ἢ ὅτι τὴν αἰχμὴν ἢ τὸ δόρυ κυρῖνον ἐκάλουν οἶ παλαιοί · ὡς οὖν ἀρήιόν τινα τὸν Ῥωμύλον ἢ αἰχμητὴν θεὸν ὀνομασθῆναι Κυρῖνον . λέγεται δὲ τέσσαρα μὲν ἔτη καὶ πεντήκοντα βιῶναι , ὄγδοον δ’ ἐπὶ τριακοστῷ βασιλεύων ἐνιαυτὸν ἐξ ἀνθρώπων ἀφανισθῆναι .
Lemmas: λαμβάνω δέ ὁ ἄκρος ὑπό ὁ Σαβῖνος , μάχη καρτερός συρρήγνυμι μέσος αὐτός καί Ῥωμαῖος , ἐν ὅς πολύς μέν πίπτω , ὁ δέ Ῥωμύλος πλήσσω λίθος ὁ κεφαλή . ἔτι δέ μάχομαι παρασκευάζω ὁ Σαβῖνος ἐπέχω ὁ ἁρπάζω θυγάτηρ αὐτός , ἄλλοθεν ἄλλος μετά βοή καί ὀλολυγμός ὁράω αὐτός , ὁ μέν νήπιος πρός ὁ ἀγκάλη κομίζω , ὁ δέ ὁ κόμη προΐσχω λύω , πᾶς δέ ἀνακαλέω ὁ φίλος ὄνομα ποτέ μέν ὁ Σαβῖνος , ποτέ δέ ὁ Ῥωμαῖος . ἐπικλάω οὖν ὁ ἐναντίος καί διΐστημι αὐτός ἐν μέσος ἵστημι ὁ παράταξις , καί κλαυθμός ἅμα διά πᾶς χωρέω . διαλέγω δέ ὁ γύναιος συνέρχομαι εἰς λόγος ὁ ἡγεμών καί συντίθημι ὁ μέν γυνή ὅς βούλομαι ὁ ἔχω συνοικέω , πᾶς ἔργον καί πᾶς λατρεία πλήν Ταλασίας ἀφίημι , οἰκέω δέ ὁ πόλις Ῥωμαῖος καί Σαβῖνος κοινός , καί καλέω αὐτός Ρώμη ἐπί Ῥώμυλος , Κυρίτης δέ Ῥωμαῖος ἐπί ὁ Τάτιος πατρίς Κυρίτης , βασιλεύω δέ κοινός καί στρατηγέω ἀμφότερος . ὁ δέ τόπος ἐν ὅς ὁ συνθήκη τίθημι καλέω ξομιτιυμ , τόπος δηλαδή συνέλευσις · κόμιρε γάρ Ῥωμαῖος ὁ συνέρχομαι λέγω . προσκαταλέγω δέ ὁ πατρίκιος ἐκ ὁ Σαβῖνος ἕτερος ἑκατόν . βουλεύω δέ ὁ βασιλεύς οὐ εὐθύς ἐν κοινός μετά ἀλλήλων , ἀλλά ἑκάτερος πρότερος ἴδιος μετά ὁ ἑκατόν · εἶτα εἰς ὁ αὐτός πᾶς συνάγω . ἔτος δέ πέμπτος ὁ Τάτιος Ῥώμυλος σύμβασις - λεύω συγγενής αὐτός πρέσβυς κατά ὁδός ἐντυγχάνω εἰς Ρώνη ἀπό Λαύρεντον βαδεζους ἐπιχειρέω ἀφαιρέω βία ὁ χρῆμα ὁ ἐπάγω , καί μή προίημι , ἀλλά ἀμύνω ἀναιρέω . ὁ μέν οὖν Ῥωμύλος κολάζω ὁ ἀδικέω ψηφίζω , ὁ δέ Τάτιος ἐκκρούω καί παράγω · καί οὗτος μόνος ὑπάρχω αἴτιος ὅς διαφορά ἐμφανής . ὁ δέ ὁ ἀναιρέω οἰκεῖος μή τυγχάνω δίκη , ἐν Ἀλβανός θύω μετά ῾Ρωμύλου ὁ Τάτιος προσπίπτω κτίννυμι · ὁ δέ Ῥωμύλος ὡς Δίκαιος ἀνήρ σύν εὐφημία προπέμπω . οὖον μήv ταράσσω ὁ Σαβῖνος ὁ φόνος ὁ σφεῖς ἄρχω , ἀλλά μέν εὔνοια ὁ πρός Ῥωμύλος , ὁ δέ φόβος ὁ δύναμις εἴκω διατελέω . εἶτα λοιμός ἐμπίπτω ὁ πόλις θάνατος αἰφνίδιος ἄνθρωπος ἐπιφέρω νόσος χωρίς , καί ἀφορία καρπός καί θρέμμα ἀγονία · ὕω δέ καί σταγών αἷμα ὁ πόλις . ὅμοιος δέ καί ὁ Λαυρέντιος συμβαίνω . δοκέω τοίνυν διά ὁ Τάτιος φόνος καί ὁ παρά ὁ Σαβῖνος ἀναιρέω πρέσβυς ποινηλατέω ὁ πόλις δαιμόνιον μήνιμα . ἐκδίδωμι δέ ὁ φονεύς καί κολάζω λωφέω ὁ δεινός . ῾Ρωννυμένων δέ ὁ πρᾶγμα Ῥωμαῖος ὁ μέν ἀσθενής ὁ πρόσοικος ὑποκύπτω , ὁ δυνατός δέ οὐ οἴομαι δήω περιοράω , ἀλλά κολούω ὁ αὔξησις . πρῶτος δέ Τυρρηνός Οὐηΐοι ἀρχή ποιέω πόλεμος . συμβάλλω ἐν καί πολύς ἀποβάλλω ὁμολογία ποιέω καί φίλιος ἐπί ἐνιαυτός ἑκατόν , καί ὁ παρά αὐτός Ἀρίστων παρέχω εἰς ὁμηρεία πεντήκοντα . θριαμβεύω οὖν οὗτος νικάω Ῥωμύλος . εἶτα ἐπαίρω ὁ παράλογος εὐτυχία καί βαρύς - τέρας φρόνημα χράω ἐξίστημι ὁ δημοτικός καί παραλλάσσω καί εἰς ἐπαχθής μοναρχία καί λυπέω ἀπό ὁ σχῆμα ἑαυτοῦ σχηματίζω . ἁλουργής μέν γάρ ἐνδύω χιτών καί τήβεννος ἀμφιίσχω περιπόρφυρος καί πέδιλον χράομαι ἐρυθρός καί ἐν θρόνος ἀνάκλιτος κάθημαι χρηματίζω · ἀσάω δέ περί αὖος ὁ ἀεί καί ὁ νέος συχνός , ὅς Κέλερ προσαγορεύω , ὅς κατά ὁ ὁ Ῥωμαῖος διάλεκτος δηλόω ὁ ταχύς , καί πρόσθεν βαδίζω ἕτερος βάω - κτήριον ὁ ὄχλος ἀνείργω , ὑποζώννυμι ἱμάς , ὥστε συνδέω ὅς κελεύω . ἐπεί δέ Νόμιτορ ὁ πάππος αὐτός ἐν Ἄλκη τελευτάω , Ῥώμυλος προσήκω ὁ βασίλεια , αὐτός εἰς μέσος τίθημι ὁ πολιτεία δημαγωγός , καί κατά ἐνιαυτός ἀποδείκνυμι ἄρχω ὁ Σαβῖνος , ἐρεθίζω ὁ ἐν Ῥώμη δυνατός ἀβασίλευτος ζητέω καί αὐτόνομος πολιτεία . οὐδέ γάρ ὁ καλέω πατρίκιος πρᾶγμα μετέχω , ἀλλά ὄνομα καί σχῆμα εἰμί αὐτός , ἔθος ἕνεκα μᾶλλον ἢ γνώμη ἀθροίζω εἰς ὁ βουλευτήριον · εἶτα Ῥώμυλος πράσσω ἀκροάομαι σιγή , καί ὁ πρό ὁ ἄλλος ὁ δοκέω ἐκεῖνος μανθάνω πλέω ἔχω ὁ λοιπός ἀπαλλαξείω . ὅθεν δοκέω ὁ γερουσία προπηλακίζω · διό οὗτος ὕποπτος δοκέω ἀφανής μετά ὀλίγος γίγνομαι Ῥώμυλος . λέγω γάρ ἐκκλησία ἄγω αὐτός περί ὁ καλός μένω Αἴξ ἕλος ὁ μέν ἥλιος ὁ φάος ἐπιλείπω , νύξ δέ κατέχω βροντή τε δεινός συμβαίνω καί πνοή ἄνεμος ζάλη ἐλαύνω . ἐν δέ οὗτος ὁ μέν ὄχλος φεύγω , ὁ δέ δυνατός συστρέφω μετά ἀλλήλων . ὁ δέ ἐν ὁ ἀήρ ταραχή λωφάω καί αὖθις πολύς ὁμοῦ γίγνομαι ζητέω ὁ βασιλεύς · ὁ δέ δυνατός οὐ Γῆ ἐξετάζω περί αὐτός , τιμάω δέ παρακαλέω - ἕπομαι πᾶς καί σέβομαι Ῥωμύλος ὡς ἀναρπάζω εἰς θεός , καί θεός εἰμί σφεῖς ἀντί χρηστός βασιλεύς . ὁ μέν ἐν πολύς πείθω ὁ λόγος ἀπαλλαξείω ἐλπίς χρηστός αἰωρέω , ἔνιοι δέ ἐν ὑπόνοια ὁ πατρίκιος ποιέω καί ταράσσω ὡς ὁ δῆμος ἀβέλτερος πείθω , αὐτός ὁ βασιλεύς γίγνομαι αὐτόχειρ . καί πρᾶγμα εἄν παρέχω ὁ δυνατός , εἰμί μή τις ὁ ἱππεύς Ἰούλιος Πρόκλος , γένος τε δόκιμος καί ἠθέω χρηστός καί Ῥώμυλος πιστός , εἰς ἀγορά ἔρχομαι ἔνορκος εἶπον ὡς ὁράω Ῥωμύλος αὐτός καλός καί μέγας ὡς οὔποτε πρόσθεν καί ὅπλον λαμπρός κοσμέω καί φλέγω , καί ὡς αὐτός μέν πυνθάνομαι “ τίς δή πάθος , εἰμί βασιλεύς , ἐγώ μέν ἐν αἴτιος ποιέω πονηρός , πᾶς δέ ὁ πόλις ἐν πένθος προλείπω ” ; ἐκεῖνος δέ πρός οὗτος ἀμείβω θεῖος δοκέω , εἰμί Πρόκλος , τοσοῦτος ἡμέτερος μετά ἄνθρωπος γίγνομαι χρόνος , αὖθις δέ οὐρανός οἰκέω , ἐκεῖθεν εἰμί . ἀλλά χαίρω καί φράζω Ῥωμαῖος ὅτι σωφροσύνη καί ἀνδρεῖος ἀσκέω ἐπί πλεῖστος δύναμις ἀνθρώπινος ἀφικνέομαι . ἐγώ δέ σύ εὐμενής εἰμί Κυρῖνος . ” οὗτος διά τε ὁ Ὅρκος ὁ λέγω καί ὁ τρόπος πιστόν Ῥωμαῖος δοκέω τοσοῦτος ὡς μή τις ἀντιλέγω , πᾶς δέ ἀφίημι ὑποψία τε καί διαβολή εὔχομαι Κυρῖνος καί θεοκλυτέω . οὗτος δέ ὁ ἐπωνυμία φημί ὁ Ῥώμυλος γίγνομαι ὅς ὅτι ὁ πολίτης Κυρίτης ὀνομάζω ἢ ὅτι ὁ αἰχμή ἢ ὁ δόρυ Κυρῖνος καλέω οἶς παλαιός · ὡς οὖν ἄρειος τις ὁ Ῥωμύλος ἢ αἰχμητής θεός ὀνομάζω Κυρῖνος . λέγω δέ τέσσαρες μέν ἔτος καί πεντήκοντα βιόω , ὄγδοος δέ ἐπί τριακοστός βασιλεύω ἐνιαυτός ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω .