joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 7.11
Τοὺς δὲ τῆς Σιβύλλης χρησμοὺς Ῥωμαίοις καὶ ἄκων προσεποιήσατο . γυνὴ γάρ τις θεόμαντις , ἥν Σίβυλλαν ὠνόμαζον , ἐς τὴν Ῥώμην ἐλήλυθε βιβλία τρία ἢ ἐννέα φέρουσα , καὶ ταῦτα πρίασθαι τῷ Ταρκυνίῳ ἐδίδου καὶ τὴν τιμὴν τῶν βιβλίων ὡρίσατο . ἐκείνου δὲ μὴ προσεσχηκότος αὐτῇ , τὸ ἒν ἢ τὰ τρία τῶν βιβλίων κατέκαυσεν . ὡς δ’ αὖθις ὠλιγώρει αὐτῆς ὁ Ταρκύνιος , κἀκ τῶν λοιπῶν ὁμοίως διέφθειρε . μελλούσης δὲ καὶ τὰ ἔτι λοιπὰ καταφλέξειν , ἠνάγκασαν αὐτὸν οἱ οἰωνισταὶ τὰ γοῦν σωζόμενα παίασθαι . καὶ ὠνήσατο ταῦτα ὅσου τὰ πάντα κτήσασθαι ἔμελλε , καὶ δύο βουλευταῖς ἀνδράσι φυλάσσειν παρέδωκεν . ὡς δ' οὐ πάνυ τῶν γεγραμμένων συνίεσαν , εἰς τὴν Ἑλλάδα στείλαντες δύο ἄνδρας ἐκεῖθεν μισθοῦ ἤγαγον τοὺς ἀναγνωσομένους ταῦτα καὶ ἑρμηνεύσοντας . οἱ δὲ περίοικοι μαθεῖν ἐθελήσαντες ὅ,τι ποτὲ τὸ διὰ τῶν βιβλίων εἴη δηλούμενον , τὸν ἕτερον τῶν φυλασσόντων αὐτὰ Μάρκον Ἀκίλλιον χρήμασιν ἀναπείσαντες μετεγράψαντό τινα . γνωσθέντος δὲ τοῦ ἔργου ὁ Μάρκος βύρσαις δύο συρραφείσαις ἐμβληθεὶς κατεποντώθη , ὃ ἐξ ἐκείνου μετέπειτα κατὰ τῶν πατροκτόνων ἐπεκράτησε γίνεσθαι , ἵνα μήτε ἡ γῆ μήτε τὸ ὕδωρ μήτε ὁ ἥλιος μιανθῇ αὐτοῦ θνήσκοντος . Τὸν δὲ νεὼν τὸν ἐν τῷ Ταρπηίῳ ὄρει κατὰ τὴν τοῦ πατρὸς εὐχὴν ᾠκοδόμει . τῆς δὲ γῆς εἰς τὴν τῶν θεμελίων καταβολὴν ἀναρρηγνυμένης , ἀνδρὸς νεοθνῆτος κεφαλὴ ἀνεφάνη ἔναιμος ἔτι . ἔπεμψαν οὖν Ρωμαῖοι πρὸς ἄνδρα Τυρσηνὸν τερατοσκόπον ἐρωτῶντες τὸ διὰ τοῦ φανέντος δηλούμενον . ὁ δὲ τὸ σημεῖον εἰς τὴν Τυρσηνίδα μεταθεῖναι μηχανησάμενος , διάγραμμα ἐπὶ τῆς γῆς ἐποιήσατο , καὶ εἰς αὐτὸ τήν τε τῆς Ῥώμης θέσιν ἐντείνας καὶ τὸ Γαρπήιον ὄρος , ἔμελλε τοὺς πρέσβεις ἀνερέσθαι “ ἡ Ῥώμη αὕτη ἐστί ; τὸ ὄρος τοῦτό ἐστιν ; ἡ κεφαλὴ ἐνταῦθα εὐρέθη ; ” ἵν' ἐκείνων μηδὲν ὑποτοπησάντων καὶ συμφησάντων ἡ δύναμις τοῦ σημείου εἰς τὸ χωρίον ἐν ᾧ διεγέγραπτο μετασταίη . καὶ ὁ μὲν ταῦτα ἐτεχνάσατο , οἱ δὲ πρέσβεις παρὰ τοῦ υἱέος ἐκείνου μαθόντες τὸ τέχνασμα , ἐρωτώμενοι “ οὐκ ἐνταῦθα ” εἶπον ‘‘οἰκεῖται ἡ Ῥώμη , ἀλλ’ ἐν τῷ Λατίῳ , καὶ τὸ ὄρος ἐν τῇ Ῥωμαίων ἐστί , καὶ ἡ κεφαλὴ ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ εὑρέθη . ” οὕτω δὲ τῷ τερατοσκόπῳ διακρουσθέντος τοῦ μηχανήματος πᾶσαν ἐκεῖνοι τὴν ἀλήθειαν ἔμαθον καὶ τοῖς πολίταις ἀνήγγειλαν ὅτι κράτιστοι ἔσονται καὶ πλείστων ἄρξουσιν . ἐλπὶς οὑν κἀκ τούτου αὐτοῖς προσεγένετο . ἔνετο . κἀντεῦθεν τὸ ὄρος μετωνομάσθη παρ’ αὐτῶν Καπιτώλιον · καπίτα γὰρ τῇ Ῥωμαίων διαλέκτῳ ἡ κεφαλὴ ὀνομάζεται . Δεηθεὶς δὲ χρημάτων εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ ναοῦ ὁ Ταρκύνιος Ἀρδεάταις ἐπήνεγκε πόλεμον · ὅθεν οὔτε χρήματα προσεκτήσατο καὶ τῆς βασιλείας ἐξέπεσε . γεγόνασι δ' αὐτῷ καὶ σημεῖά τινα δηλωτικὰ τῆς ἐκπτώσεως . ἔκ τε γὰρ τοῦ κήπου αὐτοῦ γῦπες νεοσσοὺς ἐξήλασαν ἀετῶν , καὶ ἐξ ἀνδρῶνος , ἐν ᾧ συνειστιᾶτο φίλοις , ὄφις μέγας ἐπιφανεὶς αὐτόν τε καὶ τοὺς συσσίτους ἐξέβαλε . διά τοι ταῦτα ἐς Δελφοὺς Τίτον τε καὶ Ἀρροῦντα τοὺς υἱοὺς ἔπεμψε . τοῦ δὲ Ἀπόλλωνος χρήσαντος τότε τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖσθαι αὐτὸν ὅτε κύων φωνῇ ἀνθρωπίνῃ χρήσαιτο , ἀγαθαῖς ἐλπίσιν ᾐώρητο , μὴ οἰηθείς ποτε γενέσθαι τὸ μάντευμα . Ην δὲ Λούκιος Ἰούνιος ἀδελφῆς τοῦ Ταρκυνίου υἱός , οὗ τὸν πατέρα καὶ τὸν ἀδελφὸν ὁ Ταρκύνιος ἔκτεινεν . οὕτος οὖν καὶ περὶ ἑαυτῷ δεδοικὼς μωρίαν ρίαν προσεποιήσατο , ταύτην ἑαυτοῦ προστησάμενος σώτειραν · διὸ καὶ Βροῦτος ἐπεκλήθη · τοὺς γὰρ εὐήθεις οὕτω τοῖς Λατίνοις ἔθος καλεῖν . πλαττόμενος οὖν τὸν μωραίνοντα , τοῖς τοῦ Ταρκυνίου παισὶν εἰς Δελφοὺς ἀπιοῦσι συμπαρελήφθη ὡς ἄθυρμα . ὁ δὲ καὶ ἀνάθημα φέρειν ἔλεγε τῷ θεῷ · τὸ δ’ ἦν βάκτρον τι μηδὲν ἐκ τοῦ φαινομένου ἔχον χρηστόν , ὅθεν καὶ ἐπὶ τούτῳ ὠφλίσκανε γέλωτα . τὸ δ’ ἦν οἷον εἰκών τις τῆς κατ’ αὐτὸν προσποιήσεως · κοιλάνας γὰρ αὐτό λάθρᾳ χρυσίον ἐνέχεεν , ἐνδεικνύμενος δι’ αὐτοῦ ὡς καὶ τὸ φρόνημα αὐτῷ τῷ τῆς μωρίας ἀτίμῳ σῷον καὶ ἔντιμον κατακρύπτεται . ἐρομένων δὲ τῶν ταρκυνίου υἱῶν τίς τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς διαδέξεται , ἔχρησεν ὁ θεὸς τὸν πρῶτον τὴν μητέρα φιλήσαντα τὸ κράτος ἕξειν . καὶ συνείς ὁ Βροῦτος ὡς τυχαίως καταπεσὼν τὴν γῆν κατεφίλησεν , αὐτὴν μητέρα πάντων ὑπάρχειν κρίνας ὀρθῶς . Οὗτος ὁ Βροῦτος τοὺς Ταρκυνίους κατέλυσεν , αἰτίαν τὸ περὶ τὴν Λουκρητίαν συμβεβηκὸς προστησάμενος , καὶ ἄλλως μισουμένους παρὰ πάντων διὰ τὸ τυραννικόν τε καὶ βίαιον . ἡ δὲ Λουκρητία θυγάτηρ μὲν ἦν Λουκρητίου Σπουρίου , ἀνδρὸς τῶν τῆς συγκλήτου ἑνός , γαμετὴ δὲ Κολλατίνου Ταρκυνίου τῶν ἐπιφανῶν , ἐπί τε κάλλει καὶ σωφροσύνῃ τυγχάνουσα περιβόητος . ταύτην Σέξτος ὁ τοῦ Ταρκυνίου υἷός αἰσχῦναι σπούδασμα ἔθετο , οὐχ οὕτω τοῦ κάλλους αὐτῆς ἐρασθεὶς ὅσον τῇ ἐπὶ τῷ σώφρονι δόξῃ ἐπιβουλεύων αὐτῆς . τηρήσας οὖν τὸν Κολλατῖνον τῆς οἰκίας ἀποδημοῦντα , νυκτὸς ἐλθὼν πρὸς αὐτὴν ὡς πρὸς γαμετὴν συγγενοῦς κατέλυσε παρ᾿ αὐτῇ . καὶ πρῶτον μὲν λόγοις ἐπείρα συγγενέσθαι αὐτῇ , εἶτα καὶ βίαν προσῆγεν · ὡς δ᾿ οὐδὲν ἐπέραινεν , ἀποσφάξειν ἠπείλησεν · ὡς δὲ καὶ τοῦ θανάτου κατωλιγώρει , δοῦλον παρακατακλινεῖν αὐτῇ ἐπηπείλησε καὶ ἄμφω κτανεῖν καὶ λόγον διαδώσειν ὡς εὑρὼν αὐτοὺς συγκαθεύδοντας ἔκτεινε . τοῦτο τὴν Λουκρητίαν ἐτάραξε , καὶ φοβηθεῖσα μὴ πιστευθείη ταῦθ᾿ οὕτω γενέσθαι , ἐνέδωκε . καὶ μοιχευθεῖσα ξιφίδιον 10 ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον ἔθετο , καὶ μεταπεμψαμένη τόν τε ἄνδρα καὶ τὸν πατέρα , συνεπομένων αὐτοῖς τοῦ τε Βρούτου καὶ Ποπλίου Οὐαλερίου , κατεδάκρυσε καὶ στενάξασα τὸ δρᾶμα πᾶν διηγήσατο · εἶτα ἐπήγαγε “ καὶ ἐγὼ μὲν τὰ πρέποντα ἐμαυτῇ ποιήσω , ὑμεῖς δὲ εἴπερ ἄνδρες ἐστέ , τιμωρήσατε μὲν ἐμοί , ἐλευθερώθητε δὲ αὐτοί , καὶ δείξατε τοῖς τυράννοις οἴων ὑμῶν ὄντων οἴαν γυναῖκα ὕβρισαν . ” τοιαῦτα εἰποῦσα εὐθὺς τὸ ξιφίδιον ὑφελκύσασα κατέκτεινεν ἑαυτήν . Ἀκούσαντες δ᾿ ἐκεῖνοι ταῦτα καὶ θεασάμενοι ὑπερήλγησαν . καὶ τό Ποπλίῳ συμβούλῳ καὶ προθύμῳ πρὸς τοὔργον ὁ Βροῦτος χρησάμενος τήν τε γυναῖκα πολλοῖς τόν τοῦ δήμου κειμένην ὑπέδειξε , καὶ πρὸς τοὺς λοιποὺς δημηγορήσας τὸ πρὸς τυράννους μῖσος ἐκφῆναι πεποίηκε · καὶ μηκέτι δέξασθαι συνέθεντο τὸν Ταρκύνιον . ταῦτα δὲ πράξας , καὶ τὴν πόλιν ἐπιτρέψας τοῖς ἄλλοις , αὐτὸς πρὸς τὸ στρατόπεδον ἐξιππάσατο , καὶ τὰ αὐτὰ τῷ δήμῳ συνέπεισε καὶ τοὺς στρατιώτας ψηφίσασθαι . ὁ δέ γε Ταρκύνιος τὰ συμβεβηκότα μαθὼν καὶ πρὸς τὴν πόλιν ἐπειχθεὶς ἀπεώσθη , καὶ πρὸς τοὺς Ταρκυνη - σιοὺς μετὰ τῶν παίδων καὶ τῶν ἄλλων ὁμοφρόνων κατέφυγε , μόνης τῆς Τουλλίας , ὡς λόγος , ἑαυτὴν ἀνελούσης . Ὁ μὲν οὖν Ταρκύνιος πέντε καὶ εἴκοσι τυραννήσας
Lemmas: ὁ δέ ὁ Σίβυλλα χρησμός Ῥωμαῖος καί ἄκων προσποιέω . γυνή γάρ τις θεόμαντις , ὅς Σίβυλλα ὀνομάζω , εἰς ὁ Ῥώμη ἔρχομαι βιβλίον τρεῖς ἢ ἐννέα φέρω , καί οὗτος ὠνέομαι ὁ Ταρκύνιος δίδωμι καί ὁ τιμή ὁ βιβλίον ὁρίζω . ἐκεῖνος δέ μή προσέχω αὐτός , ὁ ἐν ἢ ὁ τρεῖς ὁ βιβλίον κατακαίω . ὡς δέ αὖθις ὀλιγωρέω αὐτός ὁ Ταρκύνιος , ἐκ ὁ λοιπός ὁμοίως διαφθείρω . μέλλω δέ καί ὁ ἔτι λοιπάς καταφλέγω , ἀναγκάζω αὐτός ὁ οἰωνιστής ὁ γοῦν σῴζω παίω . καί ὀνίνημι οὗτος ὅσος ὁ πᾶς κτάομαι μέλλω , καί δύο βουλευτής ἀνήρ φυλάσσω παραδίδωμι . ὡς δέ οὖον πάνυ ὁ γράφω συνίημι , εἰς ὁ Ἑλλάς στέλλω δύο ἀνήρ ἐκεῖθεν μισθός ἄγω ὁ ἀναγιγνώσκω οὗτος καί ἑρμηνεύω . ὁ δέ περίοικος μανθάνω ἐθέλω ὅστις ποτέ ὁ διά ὁ βιβλίον εἰμί δηλέομαι , ὁ ἕτερος ὁ φυλάσσω αὐτός Μᾶρκος Ἀκίλλιος χρῆμα ἀναπείθω μεταγράφω τις . γιγνώσκω δέ ὁ ἔργον ὁ Μάρκος βύρσα δύο συρράπτω ἐμβάλλω καταποντίζω , ὅς ἐκ ἐκεῖνος μετέπειτα κατά ὁ πατροκτόνος ἐπικρατέω γίγνομαι , ἵνα μήτε ὁ γῆ μήτε ὁ ὕδωρ μήτε ὁ ἥλιος μιαίνω αὐτός θνῄσκω . ὁ δέ ναός ὁ ἐν ὁ Ταρπήϊος ὄρος κατά ὁ ὁ πατήρ εὐχή οἰκοδομέω . ὁ δέ γῆ εἰς ὁ ὁ θεμέλιος καταβολή ἀναρρήγνυμι , ἀνήρ νεοθνής κεφαλή ἀναφαίνω ἔναιμος ἔτι . πέμπω οὖν Ρωμαῖος πρός ἀνήρ τυρρηνός τερατοσκόπος ἐρωτάω ὁ διά ὁ φαίνω δηλέομαι . ὁ δέ ὁ σημεῖον εἰς ὁ Τυρσηνίς μετατίθημι μηχανάομαι , διάγραμμα ἐπί ὁ γῆ ποιέω , καί εἰς αὐτός ὁ τε ὁ Ῥώμη θέσις ἐντείνω καί ὁ Γαρπήιον ὄρος , μέλλω ὁ πρέσβυς ἀνείρομαι “ ὁ Ῥώμη οὗτος εἰμί ; ὁ ὄρος οὗτος εἰμί ; ὁ κεφαλή ἐνταῦθα εὑρίσκω ; ” ἵνα ἐκεῖνος μηδείς ὑποτοπέω καί σύμφημι ὁ δύναμις ὁ σημεῖον εἰς ὁ χωρίον ἐν ὅς διαγράφω μεθίστημι . καί ὁ μέν οὗτος τεχνάζω , ὁ δέ πρέσβυς παρά ὁ υἱός ἐκεῖνος μανθάνω ὁ τέχνασμα , ἐρωτάω “ οὐ ἐνταῦθα ” εἶπον οἰκέω ὁ Ῥώμη , ἀλλά ἐν ὁ Λάτιον , καί ὁ ὄρος ἐν ὁ Ῥωμαῖος εἰμί , καί ὁ κεφαλή ἐν ὁ ὄρος ἐκεῖνος εὑρίσκω . ” οὗτος δέ ὁ τερατοσκόπος διακρούω ὁ μηχάνημα πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἀλήθεια μανθάνω καί ὁ πολίτης ἀναγγέλλω ὅτι ἀγαθός εἰμί καί πλεῖστος ἄρχω . Ἐλπὶς ἐν ἐκ οὗτος αὐτός προσγίγνομαι . Ενετός . ἐντεῦθεν ὁ ὄρος μετονομάζω παρά αὐτός Καπιτώλιον · καπίτης γάρ ὁ Ῥωμαῖος διάλεκτος ὁ κεφαλή ὀνομάζω . δέω δέ χρῆμα εἰς ὁ οἰκοδομή ὁ ναός ὁ Ταρκύνιος Ἀρδεάτης ἐπιφέρω πόλεμος · ὅθεν οὔτε χρῆμα προσκτάομαι καί ὁ βασίλεια ἐκπίπτω . γίγνομαι δέ αὐτός καί σημεῖον τις δηλωτικός ὁ ἔκπτωσις . ἐκ τε γάρ ὁ κῆπος αὐτός γύψ νεοσσός ἐξελαύνω ἀετός , καί ἐκ ἀνδρών , ἐν ὅς συνεστιάω φίλος , ὄφις μέγας ἐπιφαίνω αὐτός τε καί ὁ σύσσιτος ἐκβάλλω . διά ὅς οὗτος εἰς Δελφοί Τίτος τε καί Ἀρροῦς ὁ υἱός πέμπω . ὁ δέ Ἀπόλλων χράω2 τότε ὁ ἀρχή ἐκπίπτω αὐτός ὅτε κύω φωνή ἀνθρώπινος χράω , ἀγαθός ἐλπίς αἰωρέω , μή οἴομαι ποτός γίγνομαι ὁ μάντευμα . ἐάν δέ Λούκιος Ἰούνιος ἀδελφός ὁ Ταρκύνιος υἱός , ὅς ὁ πατήρ καί ὁ ἀδελφός ὁ Ταρκύνιος κτείνω . οὗτος οὖν καί περί ἑαυτοῦ δείδω μωρία Ριάν προσποιέω , οὗτος ἑαυτοῦ προΐστημι σώτειρα · διό καί Βροῦτος ἐπικαλέω · ὁ γάρ εὐήθης οὗτος ὁ Λατῖνος ἔθος καλέω . πλάσσω οὖν ὁ μωραίνω , ὁ ὁ Ταρκύνιος παῖς εἰς Δελφοί ἄπειμι συμπαραλαμβάνω ὡς ἄθυρμα . ὁ δέ καί ἀνάθημα φέρω λέγω ὁ θεός · ὁ δέ εἰμί βάκτρον τίς μηδείς ἐκ ὁ φαίνω ἔχω χρηστός , ὅθεν καί ἐπί οὗτος ὀφλισκάνω γέλως . ὁ δέ εἰμί οἷος εἰκών τις ὁ κατά αὐτός προσποίησις · κοιλαίνω γάρ αὐτός λάθρῃ χρυσίον ἐγχέω , ἐνδείκνυμι διά αὐτός ὡς καί ὁ φρόνημα αὐτός ὁ ὁ μωρία ἄτιμος σῶς καί ἔντιμος κατακρύπτω . ἔρομαι δέ ὁ Ταρκύνιος υἱός τίς ὁ βασίλειος ὁ πατήρ διαδέχομαι , χράω ὁ θεός ὁ πρῶτος ὁ μήτηρ φιλέω ὁ κράτος ἔχω . καί συνίημι ὁ Βροῦτος ὡς τυχαῖος καταπίπτω ὁ γῆ καταφιλέω , αὐτός μήτηρ πᾶς ὑπάρχω κρίνω ὀρθῶς . οὗτος ὁ Βροῦτος ὁ Ταρκύνιος καταλύω , αἴτιος ὁ περί ὁ Λουκρητία συμβαίνω προΐστημι , καί ἄλλως μισέω παρά πᾶς διά ὁ τυραννικός τε καί βίαιος . ὁ δέ Λουκρητία θυγάτηρ μέν εἰμί Λουκρήτιος Σπούριος , ἀνήρ ὁ ὁ σύγκλητος εἷς , γαμετή δέ Κολλατῖνος Ταρκύνιος ὁ ἐπιφανής , ἐπί τε κάλλος καί σωφροσύνη τυγχάνω περιβόητος . οὗτος Σέξτος ὁ ὁ Ταρκύνιος υἱός αἰσχύνη σπούδασμα τίθημι , οὐ οὗτος ὁ κάλλος αὐτός ἔραμαι ὅσος ὁ ἐπί ὁ σώφρων δόξα ἐπιβουλεύω αὐτός . τηρέω οὖν ὁ Κολλατῖνος ὁ οἰκίον ἀποδημέω , νύξ ἔρχομαι πρός αὐτός ὡς πρός γαμετή συγγενής καταλύω παρά αὐτός . καί πρῶτος μέν λόγος πειράω συγγίγνομαι αὐτός , εἶτα καί βία προσάγω · ὡς δέ οὐδείς περαίνω , ἀποσφάζω ἀπειλέω · ὡς δέ καί ὁ θάνατος κατολιγωρέω , δοῦλος παρακατακλίνω αὐτός ἐπαπειλέω καί ἄμφω κτείνω καί λόγος διαδίδωμι ὡς εὑρίσκω αὐτός συγκαθεύδω ἐκτείνω . οὗτος ὁ Λουκρητία ταράσσω , καί φοβέω μή πιστεύω αὐτός οὗτος γίγνομαι , ἐνδίδωμι . καί μοιχεύω ξιφίδιον 10 ὑπό ὁ προσκεφάλαιον τίθημι , καί μεταπέμπω ὁ τε ἀνήρ καί ὁ πατήρ , συνέπομαι αὐτός ὁ τε Βροῦτος καί Πόπλιος Οὐαλέριος , καταδακρύω καί στενάζω ὁ δρᾶμα πᾶς διηγέομαι · εἶτα ἐπάγω “ καί ἐγώ μέν ὁ πρέπω ἐμαυτοῦ ποιέω , σύ δέ εἴπερ ἀνήρ εἰμί , τιμωρέω μέν ἐγώ , ἐλευθερόω δέ αὐτός , καί δείκνυμι ὁ τύραννος οἶος σύ εἰμί οἶος γυνή ὑβρίζω . ” τοιοῦτος εἶπον εὐθύς ὁ ξιφίδιον ὑφέλκω κατακτείνω ἑαυτοῦ . ἀκούω δέ ἐκεῖνος οὗτος καί θεάομαι ὑπεραλγέω . καί ὁ Πόπλιος σύμβουλος καί πρόθυμος πρός ἔργον ὁ Βροῦτος χράω ὁ τε γυνή πολύς ὁ ὁ δῆμος κεῖμαι ὑποδείκνυμι , καί πρός ὁ λοιπός δημηγορέω ὁ πρός τύραννος μῖσος ἐκφαίνω ποιέω · καί μηκέτι δέχομαι συντίθημι ὁ Ταρκύνιος . οὗτος δέ πράσσω , καί ὁ πόλις ἐπιτρέπω ὁ ἄλλος , αὐτός πρός ὁ στρατόπεδον ἐξιππάζομαι , καί ὁ αὐτός ὁ δῆμος συμπείθω καί ὁ στρατιώτης ψηφίζω . ὁ δέ γε Ταρκύνιος ὁ συμβεβηκός μανθάνω καί πρός ὁ πόλις ἐπείγω ἀπωθέω , καί πρός ὁ Ταρκυνη - θεός μετά ὁ παῖς καί ὁ ἄλλος ομόφρων καταφεύγω , μόνος ὁ Τουλλία , ὡς λόγος , ἑαυτοῦ ἀναιρέω . ὁ μέν οὖν Ταρκύνιος πέντε καί εἴκοσι τυραννέω