joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 3.9
Εἶτα διὰ τὴν τῶν ὁμοφύλων αἰχμαλωσίαν ἐπὶ Δαρείου πάλιν τοῦ Μηδῶν ἄρχοντος , ὃς καὶ Κυα - ξάρης ὠνόμαστο καὶ Ἀσούηρος , Ἀστυάγους ὢν υἱός , τοῦ προφήτου θρηνοῦντος καὶ τοῦ θεοῦ δεομένου ἥψατό τις ἀνὴρ ᾧ ὄνομα Γαβριήλ . ἥψατο δὲ αὐτοῦ ὡσεὶ ὥραν θυσίας ἑσπερινῆς , ἢ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἐν ἑσπέρᾳ λατρείας , ἢ ἐπὶ τοσαύτην ὥραν ἐφ’ ὅσην ἡ ἑσπερινὴ ἐτελεῖτο λατρεία . καὶ εἶπε τῷ Δανιήλ “ νῦν ἐξῆλθον συμβιβάσαι σοι σύνεσιν καὶ ἀναγγεῖλαί σοι ὅτι ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν εἶ σύ . καὶ ἐννοήθητι ἐν τῷ ῥήματι καὶ σύνες ἐν τῇ ὀπτασίᾳ ἀντὶ τοῦ , ἀκριβῶς πρόσσχες τοῖς λεγομένοις αἰνιγματώδεσιν οὖσι καὶ πλείονος δεομένοις σπουδῆς . ἐνίοτε δὲ καὶ δι’ αἰνιγμάτων τὰ θεῖα δηλοῦται , ἔνα μὴ πάσι γίνοιντο δῆλα καὶ διὰ τοῦτο εὐκαταφρόνητα . ἀνὴρ δ’ ἐπιθυμιῶν ἐκλήθη ὁ Δανιὴλ ἢ ὡς κατὰ τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν ἀνδριζόμενος καὶ γενναίως αὐταῖς ἀνθιστάμενος , ἢ ὡς ἐπιθυμῶν μαθεῖν τὰ τῷ λαῷ καὶ τοῖς αὐτοῦ συμφυλέταις ἐσόμενα , ἢ ὅτι ἐπιθυμητὸς ἦν καὶ ἐπέραστος δι’ ἣν μετήρχετο ἀρετήν . Εἶτα ἐπάγει ὁ ἄγγελος ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες συνετμήθησαν ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν σου ἕως τοῦ παλαιωθῆναι τὸ παράπτωμα καὶ τοῦ τελεσθῆναι τὴν ἁμαρτίαν καὶ τοῦ σφραγίσαι ἁμαρτίαν καὶ τοῦ ἐξιλάσασθαι ἀδικίαν καὶ τοῦ ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον καὶ τοῦ σφραγίσαι ὅρασιν καὶ προφήτην καὶ τοῦ χρῖσαι ἅγιον ἁγίων . “ ὁ μὲν προφήτης προσευχόμενος “ ὁ λαός σου ” πρὸς τὸν θεὸν ἔλεγε “ καὶ ἡ πόλις σου·’ ὁ δὲ ἄγγελος πρὸς τὸν Δανιήλ φησιν “ ὁ λαός σου καὶ ἡ πόλις σου , ὡς μὴ ἀξίου ὄντος τοῦ λαοῦ τοῦ θεοῦ καλεῖσθαι . εὕρηται δὲ ὁμοίως καὶ ἐπὶ Μωυσέως , ὅτε τὸν μόσχον ποιήσαντες οἱ Ἰσραηλῖται θυσίαν αὐτῷ προσήνεγκαν · καὶ τότε γὰρ τοῦ προφήτου δεομένου ὁ θεὸς ἔφη ὡσαύτως . φησὶν οὖν ὁ ἄγγελος ὅτι καὶ ἡ Ἰερουσαλὴμ οἰκοδομηθήσεται καὶ ὁ λαός σου ἐπανελεύσεται καὶ ἐπὶ ἔτη τετρακόσια ἐνενήκοντα διαμενοῦσιν · αἱ γὰρ ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες εἰς τοσοῦτον συμψηφίζονται ἀριθμόν · ἑκάστην δ᾿ ἡμέραν εἰς ἐνιαυτὸν ἐλογίσατο . τὸ δὲ συνετμήθησαν ἀντὶ τοῦ ἐκρίθησαν καὶ ὡρίσθησαν κεῖται . ἕως τοῦ παλαιωθῆναι τὸ παράπτωμα καὶ τοῦ τελεσθῆναι τὴν ἁμαρτίαν , τοῦτ’ ἔστιν ἕως τοῦ χρονίσαι καὶ αὐξηθῆναι · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ παλαιωθῆναι καὶ τελείαν γενέσθαι τὴν ἁμαρτίαν . διὰ τούτων δὲ τὴν κατὰ τοῦ κυρίου τόλμαν καὶ λύτταν τῶν Ἰουδαίων παρίστησιν . πολλὰ μὲν γὰρ καὶ πρὸ τούτου ἡμάρτοσαν καὶ δίκας ἔτισαν , ἀλλ’ ἀνεκλήθησαν αὐθις · ἐπεὶ δὲ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἐμάνησαν καὶ εἰς ἔσχατον κακίας ἀφίκοντο καὶ ἐντελῆ τὴν ἁμαρτίαν εἰργάσαντο , οὐκέτι ἀνακλήσεως ἔτυχον . τὸ δὲ σφραγίσαι ἁμαρτίαν καὶ ἐξιλάσασθαι ἀδικίαν τὴν ἄφεσιν δηλοῖ τῶν πταισμάτων τὴν παρὰ τοῦ κυρίου δεδωρημένην τοῖς πιστεύουσιν εἰς αὐτόν · οὗτος γάρ ἐστιν ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου · τὸ γὰρ σφραγίσαι τοῦ παυθῆναι σημαντικόν . τὸ δὲ ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον τὸ αὐτὸν εἰς τὸν κόσμον ἐλθεῖν , ὅς ἐστι δικαιοσύνη καὶ ἀπολύτρωσις καὶ ἁγιασμός . τὸ μέντοι σφραγίσαι ὅρασιν καὶ προφήτην τὸ τέλος ἐσχηκέναι τὰς προφητείας δηλοῖ , ἦι ὅτι τὰ παρ’ ἐκείνων περὶ τοῦ Χριστοῦ λαληθέντα ἤδη ἐκβέβηκεν , ἦι ὅτι τὸ τῆς προφητείας χάρισμα τοῖς Ἰουδαίοις ἐκλέλοιπεν , ἢ καὶ ἀμφότερα . ἐλθὼν γὰρ ὁ Χριστὸς τὰς προφητείας ἐσφράγισεν , ἐπλήρωσε δηλαδὴ καὶ ἐβεβαίωσε καὶ μέντοι καὶ ἔπαυσεν · οὐκέτι γὰρ παρ’ αὐτοῖς ἄρχων καὶ προφήτης καὶ ἡγούμενος . καὶ ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον , ἥτις αὐτός ἐστιν ὁ κύριος ἡμῶν καὶ σωτήρ . ὁ μὲν γὰρ ἀπόστολος “ ἐδόθη σοφία ” φησιν ‘ἡμῖν θεοῦ , δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . καὶ ἀλλαχοῦ περὶ τοῦ εὐαγγελίου γράφων “ δικαιοσύνη ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ” λέγει . ὁ δὲ κύριος “ αἰτεῖτε διδάσκει “ τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ , ἣν αὐτὸς ἤγαγε φανερώσας ἡμῖν διὰ τῆς αὐτοῦ διδαχῆς . καὶ τὸ χρῖσαι δὲ ἅγιον ἀγίων αὐτὸν δηλοῖ τὸν δεσπότην παραγενέσθαι Χριστόν . τίς γὰρ ἕτερος ἄγιος ἀγίων κληθείη ἂν εἰ μὴ ὁ κύριος ἡμῶν καὶ σωτήρ ; ὃς ἁγιωσύνης ὑπάρχων πηγὴ χρίεται μὲν τῷ ἁγίῳ πνεύματι κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , ὡς Ἠσαίας προανεφώνησε λέγων “ πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με , καὶ ὡς Δαβὶδ ἐμελῴδησεν εἰπών “ ἔχρισέ σε ὁ θεός , ὁ θεός σου , ἔλαιον ἀγαλλιάσεως , παρὰ τοὺς μετόχους σου , " καὶ ὡς ἡ κορυφαία τῶν ἀποστόλων ἀκρότης ὁ Πέτρος ἐδίδαξε περὶ τοῦ σωτῆρος γράψας ὡς “ ἔχρισεν αὐτὸν ὁ θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει , ” σφραγίζει δὲ καὶ βεβαιοῖ τὰς παλαιὰς γραφάς , ποιῶν ἅπαντα καὶ πάσχων ὅσα δι’ ἐκείνων προείρητο , καὶ ἐξιλάσκεται ἀδικίαν καταλλάσσων τοὺς ἁμαρτήσαντας τῷ θεῷ καὶ πατρὶ καὶ αὐτὸν τοῖς πταίσασαν ἱλεούμενος . Εἶτα ἐπάγει ὁ θεῖος ἀρχάγγελος “ καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις , ἀπὸ ἐξόδου λόγων τοῦ ἀποκριθῆναι καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι Ἰερουσαλὴμ ἕως Χριστοῦ ἡγουμένου ἑβδομάδες ἑπτὰ καὶ ἑβδομάδες ἑξήκοντα δύο . ” ἤρξατο μὲν οὖν ὁ ναὸς ἐπὶ Κύρου οἰκοδομεῖσθαι · Κῦρος γὰρ πρῶτος τῆς ἐπανόδου παρεχώρησε τῷ ἔθνει τῶν Ἰουδαίων , ἀλλ’ ἐπεσχέθη παρὰ Καμβύσου τοῦ Κύρου παιδὸς φθόνῳ τῶν αὐτοῖς ὁμορούντων ἐθνῶν , ἐπετράπη δ' αὖθις τοῖς Ἰουδαίοις ἡ τούτου ἀνέγερσις ὅτε Δαρεῖος ὁ Ὑστάσπου ἐκράτησε τῆς βασιλείας Περσῶν . ἐξ οὐδενὸς δὲ τούτων ἀριθμούμενος ὁ καιρὸς εὑρίσκεται σώζων κατὰ ] τὴν τοῦ ἀρχαγγέλου φωνήν , ἀλλ’ ὑπερβάλλων · εἰ δ’ ἐκ τῶν χρόνων τῆς Ἀρταξέρξου βασιλείας ὁ καιρὸς ἀριθμοῖτο , εὑρεθείη ἂν οὔτε περιττεύων οὔτ’ ἐλαττούμενος . κἀκ τούτου δέον ἀριθμεῖσθαι αὐτόν , ὅτι τότε καὶ τῇ πόλει περιεβλήθη περίβολος καὶ τῷ ναῷ προσετέθη τὰ λείποντα καὶ οἰκητόρων ἡ πόλις πεπλήρωτο , ὅτε Νεεμίας οἰνοχοεύων τῷ Ἀρταξέρξῃ ἐδεήθη αὐτοῦ ἐπιτραπῆναι αὐτῷ τὴν εἰς τὴν πατρίδα ἐπάνοδον , καὶ ἀπελθὼν τήν τε πόλιν περιετείχισε καὶ συνῴκισε καὶ τὸν ναὸν ἀτελῆ ὄντα ἀπήρτισεν . εἰ γοῦν ἀπὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἐπιφανείας , δι’ οὗ μόνου ἄφεσις ἁμαρτημάτων ἐδόθη καὶ δικαιοσύνη εἰσήνεκται καὶ τῶν προφητῶν αἱ προρρήσεις πεπλήρωνται , ἀναποδίζων τις ἀριθμήσει τὸν χρόνον , εὑρήσει τοῦτον συμπληρούμενον ἕως τοῦ εἰκοστοῦ ἔτους τῆς βασιλείας Ἀρταξέρξου , ὅτε δηλαδὴ ὁ Νεεμίας παραχωρηθεὶς εἰς Ἱερουσαλὴμ ἐπανῆλθεν · ἃ προἰ·οῦσα καθ’ εἱρμὸν ἡ ἱστορία πλατύτερον διηγήσεται . ὃν δὲ ἄγιον εἶπεν ἀνωτέρω ἁγίων , τοῦτον αὖθις Χριστὸν ἡγούμενον εἴρηκεν , ὀνομάζων αὐτὸν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον . ὡς γὰρ πρωτότοκος τῆς κτίσεως τῆς καινῆς καὶ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν λέγεται , οὕτω καὶ ἡγούμενος προσηγόρευται . καὶ ὁ θεῖος δὲ ἀπόστολος Πέτρος ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ὠνόμασε τὸν σωτῆρα , τοῖς Ἰουδαίοις διαλεγόμενος , ὡς ἐν ταῖς Πράξεσιν ὁ θεῖος Λουκᾶς συνσιηγήσεται ] ἐγράψατο . ὥσπερ δὲ πρωτότοκος ἡμῶν καὶ πρωτεύων κατὰ τὸν μέγαν Παῦλον εἴρηται κατὰ τὸ ἀνθρώπινον οὕτω δὴ καὶ ἡγούμενος τῷ ἀρχαγγέλῳ Γαβριὴλ προσηγόρευται .
Lemmas: εἶτα διά ὁ ὁ ὁμόφυλος αἰχμαλωσία ἐπί Δαρεῖος πάλιν ὁ Μῆδος ἄρχω , ὅς καί ΚΥΑ - Ξάρης ὀνομάζω καί ασουεαρ , Ἀστυάγης εἰμί υἱός , ὁ προφήτης θρηνέω καί ὁ θεός δήω ἅπτω τις ἀνήρ ὅς ὄνομα Γαβριήλ . ἅπτω δέ αὐτός ὡσεί ὥρα θυσία ἑσπερινός , ἢ κατά ὁ καιρός ὁ ἐν ἑσπέρα λατρεία , ἢ ἐπί τοσοῦτος ὥρα ἐπί ὅσος ὁ ἑσπερινός τελέω λατρεία . καί εἶπον ὁ Δανιήλ “ νῦν ἐξέρχομαι συμβιβάζω σύ σύνεσις καί ἀναγγέλλω σύ ὅτι ἀνήρ ἐπιθυμία εἰμί σῦς . καί ἐννοέω ἐν ὁ ῥῆμα καί συνίημι ἐν ὁ ὀπτασία ἀντί ὁ , ἀκριβῶς προσέχω ὁ λέγω αἰνιγματώδης εἰμί καί πλείων δήω σπουδή . ἐνίοτε δέ καί διά αἴνιγμα ὁ θεῖον δηλόω , νάω μή πᾶς γίγνομαι δῆλος καί διά οὗτος εὐκαταφρόνητος . ἀνήρ δέ ἐπιθυμία καλέω ὁ Δανιήλ ἢ ὡς κατά ὁ σαρκικός ἐπιθυμία ἀνδρίζω καί γενναῖος αὐτός ἀνθίστημι , ἢ ὡς ἐπιθυμέω μανθάνω ὁ ὁ λαός καί ὁ αὐτός συμφυλέτης εἰμί , ἢ ὅτι ἐπιθυμητός εἰμί καί Ἐπέραστος διά ὅς μετέρχομαι ἀρετή . εἶτα ἐπάγω ὁ ἄγγελος ἑβδομήκοντα ἑβδομάς συντέμνω ἐπί ὁ λαός σύ καί ἐπί ὁ πόλις ὁ ἅγιος σύ ἠώς ὁ παλαιόω ὁ παράπτωμα καί ὁ τελέω ὁ ἁμαρτία καί ὁ σφραγίζω ἁμαρτία καί ὁ ἐξιλάσκομαι ἀδικία καί ὁ ἄγω δικαιοσύνη αἰώνιος καί ὁ σφραγίζω ὅρασις καί προφήτης καί ὁ χρίω ἅγιος ἅγιος . “ ὁ μέν προφήτης προσεύχομαι “ ὁ λαός σύ ” πρός ὁ θεός λέγω “ καί ὁ πόλις σου·’ ὁ δέ ἄγγελος πρός ὁ Δανιήλ φημί “ ὁ λαός σύ καί ὁ πόλις σύ , ὡς μή ἄξιος εἰμί ὁ λαός ὁ θεός καλέω . εὑρίσκω δέ ὁμοίως καί ἐπί Μωυσῆς , ὅτε ὁ μόσχος ποιέω ὁ Ἰσραηλίτης θυσία αὐτός προσφέρω · καί τότε γάρ ὁ προφήτης δήω ὁ θεός φημί ὡσαύτως . φημί οὖν ὁ ἄγγελος ὅτι καί ὁ Ἱεροσόλυμα οἰκοδομέω καί ὁ λαός σύ ἐπανέρχομαι καί ἐπί ἔτος τετρακόσιοι ἐνενήκοντα διαμένω · ὁ γάρ ἑβδομήκοντα ἑβδομάς εἰς τοσοῦτος συμψηφίζω ἀριθμός · ἕκαστος δέ ἡμέρα εἰς ἐνιαυτός λογίζομαι . ὁ δέ συντέμνω ἀντί ὁ κρίνω καί ὁρίζω κεῖμαι . ἠώς ὁ παλαιόω ὁ παράπτωμα καί ὁ τελέω ὁ ἁμαρτία , οὗτος εἰμί ἠώς ὁ χρονίζω καί αὐξάνω · οὗτος γάρ δηλόω ὁ παλαιόω καί τέλειος γίγνομαι ὁ ἁμαρτία . διά οὗτος δέ ὁ κατά ὁ κύριος τόλμα καί λύσσα ὁ Ἰουδαῖος παρίστημι . πολύς μέν γάρ καί πρό οὗτος ἁμαρτόζω καί δίκη τίνω , ἀλλά ἀνακαλέω αὖθις · ἐπεί δέ κατά ὁ σωτήρ μαίνομαι καί εἰς ἔσχατος κακία ἀφικνέομαι καί ἐντελής ὁ ἁμαρτία ἐργάζομαι , οὐκέτι ἀνάκλησις τυγχάνω . ὁ δέ σφραγίζω ἁμαρτία καί ἐξιλάσκομαι ἀδικία ὁ ἄφεσις δηλόω ὁ πταῖσμα ὁ παρά ὁ κύριος δωρέω ὁ πιστεύω εἰς αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος · ὁ γάρ σφραγίζω ὁ παύω σημαντικός . ὁ δέ ἄγω δικαιοσύνη αἰώνιος ὁ αὐτός εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , ὅς εἰμί δικαιοσύνη καί ἀπολύτρωσις καί ἁγιασμός . ὁ μέντοι σφραγίζω ὅρασις καί προφήτης ὁ τέλος ἔχω ὁ προφητεία δηλόω , ὅς ὅτι ὁ παρά ἐκεῖνος περί ὁ Χριστός λαλέω ἤδη ἐκβαίνω , ὅς ὅτι ὁ ὁ προφητεία χάρισμα ὁ Ἰουδαῖος ἐκλείπω , ἢ καί ἀμφότερος . ἔρχομαι γάρ ὁ Χριστός ὁ προφητεία σφραγίζω , πληρόω δηλαδή καί βεβαιόω καί μέντοι καί παύω · οὐκέτι γάρ παρά αὐτός ἄρχω καί προφήτης καί ἡγέομαι . καί ἄγω δικαιοσύνη αἰώνιος , ὅστις αὐτός εἰμί ὁ κύριος ἐγώ καί σωτήρ . ὁ μέν γάρ ἀπόστολος “ δίδωμι σοφία ” φημί ἡμεῖς θεός , δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . καί ἀλλαχοῦ περί ὁ εὐαγγέλιον γράφω “ δικαιοσύνη ἐν αὐτός ἀποκαλύπτω ” λέγω . ὁ δέ κύριος “ αἰτέω διδάσκω “ ὁ βασίλειος ὁ θεός καί ὁ δικαιοσύνη αὐτός , ὅς αὐτός ἄγω φανερόω ἐγώ διά ὁ αὐτός διδαχή . καί ὁ χρίω δέ ἅγιος Ἀγίων αὐτός δηλόω ὁ δεσπότης παραγίγνομαι Χριστός . τίς γάρ ἕτερος ἅγιος Ἀγίων καλέω εἄν εἰμί μή ὁ κύριος ἐγώ καί σωτήρ ; ὅς ἁγιωσύνη ὑπάρχω πηγή χρίω μέν ὁ ἅγιος πνεῦμα κατά ὁ ἀνθρώπινος , ὡς Ἠσαίας προαναφωνέω λέγω “ πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ , καί ὡς Δαυίδ μελῳδέω εἶπον “ χρίω σύ ὁ θεός , ὁ θεός σύ , ἔλαιον ἀγαλλίασις , παρά ὁ μέτοχος σύ , " καί ὡς ὁ κορυφαία ὁ ἀπόστολος ἀκρότης ὁ Πέτρος διδάσκω περί ὁ σωτήρ γράφω ὡς “ χρίω αὐτός ὁ θεός πνεῦμα ἅγιος καί δύναμις , ” σφραγίζω δέ καί βεβαιόω ὁ παλαιός γραφεύς , ποιέω ἅπας καί πάσχω ὅσος διά ἐκεῖνος προλέγω , καί ἐξιλάσκομαι ἀδικία καταλλάσσω ὁ ἁμαρτάνω ὁ θεός καί πατήρ καί αὐτός ὁ πταίω ἱλεέω . εἶτα ἐπάγω ὁ θεῖος ἀρχάγγελος “ καί γιγνώσκω καί συνίημι , ἀπό ἔξοδος λόγος ὁ ἀποκρίνω καί ὁ οἰκοδομέω Ἱεροσόλυμα ἠώς Χριστός ἡγέομαι ἑβδομάς ἑπτά καί ἑβδομάς ἑξήκοντα δύο . ” ἄρχω μέν οὖν ὁ ναός ἐπί Κῦρος οἰκοδομέω · Κῦρος γάρ πρῶτος ὁ ἐπάνοδος παραχωρέω ὁ ἔθνος ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά ἐπέχω παρά Καμβύσης ὁ Κῦρος παῖς φθόνος ὁ αὐτός ὁμορέω ἔθνος , ἐπιτρέπω δέ αὖθις ὁ Ἰουδαῖος ὁ οὗτος ἀνέγερσις ὅτε Δαρεῖος ὁ Ὑστάσπης κρατέω ὁ βασίλεια Πέρσης . ἐκ οὐδείς δέ οὗτος ἀριθμέω ὁ καιρός εὑρίσκω σῴζω κατά ] ὁ ὁ ἀρχάγγελος φωνή , ἀλλά ὑπερβάλλω · εἰμί δέ ἐκ ὁ χρόνος ὁ Ἀρταξέρξης βασίλεια ὁ καιρός ἀριθμέω , εὑρίσκω εἄν οὔτε περισσεύω οὔτε ἐλασσόω . ἐκ οὗτος δήω ἀριθμέω αὐτός , ὅτι τότε καί ὁ πόλις περιβάλλω περίβολος καί ὁ ναός προστίθημι ὁ λείπω καί οἰκήτωρ ὁ πόλις πληρόω , ὅτε Νεεμίας οἰνοχοεύω ὁ Ἀρταξέρξης δήω αὐτός ἐπιτρέπω αὐτός ὁ εἰς ὁ πατρίς ἐπάνοδος , καί ἀπέρχομαι ὁ τε πόλις περιτειχίζω καί συνοικίζω καί ὁ ναός ἀτελής εἰμί ἀπαρτίζω . εἰμί γοῦν ἀπό ὁ ὁ σωτήρ ἐπιφάνεια , διά ὅς μόνος ἄφεσις ἁμάρτημα δίδωμι καί δικαιοσύνη εἰσφέρω καί ὁ προφήτης ὁ πρόρρησις πληρόω , ἀναποδίζω τις ἀριθμέω ὁ χρόνος , εὑρίσκω οὗτος συμπληρόω ἠώς ὁ εἰκοστός ἔτος ὁ βασίλεια Ἀρταξέρξης , ὅτε δηλαδή ὁ Νεεμίας παραχωρούμαι εἰς Ἱεροσόλυμα ἐπανέρχομαι · ὁ προέρχομαι κατά εἱρμός ὁ ἱστορία πλατύς διηγέομαι . ὅς δέ ἀγάω εἶπον ἀνωτέρω ἅγιος , οὗτος αὖθις Χριστός ἡγέομαι εἴρω , ὀνομάζω αὐτός κατά ὁ ἀνθρώπινος . ὡς γάρ πρωτότοκος ὁ κτίσις ὁ καινός καί πρωτότοκος ἐκ νεκρός λέγω , οὗτος καί ἡγέομαι προσαγορεύω . καί ὁ θεῖος δέ ἀπόστολος Πέτρος ἀρχηγός ὁ ζωή ὀνομάζω ὁ σωτήρ , ὁ Ἰουδαῖος διαλέγω , ὡς ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ θεῖος Λουκᾶς συνεισηγέομαι ] γράφω . ὥσπερ δέ πρωτότοκος ἐγώ καί πρωτεύω κατά ὁ μέγας Παῦλος εἴρω κατά ὁ ἀνθρώπινος οὗτος δή καί ἡγέομαι ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ προσαγορεύω .