joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 2.3
Κατὰ δὲ τὸν τότε χρόνον τέθνηκεν ὁ τῶν Ἀμμανιτῶν βασιλεύς , φίλος ὢν τῷ Δαβίδ , ἐπὶ υἱῶ Ἀννών , ὃς τὴν πατρικὴν ἀρχὴν διεδέξατο . ἔπεμψεν οὖν πρὸς Ἀννὼν ὁ Δαβὶδ τοὺς παρηγορήσοντας τὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ λύπην αὐτοῦ καὶ τηρεῖν τὴν φιλίαν ἀπαγ - γελοῦντας καὶ ἐπ’ αὐτῷ τὸν Δαβίδ . ὁ δὲ κατασκόπους εἶναι τοὺς πεμφθέντας ὑπειληφώς , ξυρήσας αὐτῶν παρὰ μέρος τοὺς πώγωνας καὶ περιτεμὼν τὰ ἡμίση τῶν ἐπωμίδων αὐτῶν , ἐξαπέστειλε τοὺς ἄνδρας . οὖς οὕτω διακειμένους ἰδὼν ὁ Δαβὶδ τὸ τῆς στρατιᾶς ἀκμαιότατον τῷ ἀρχιστρατήγῳ δοὺς Ἰωὰβ κατὰ τῶν Ἀμμανιτῶν ἐξαπέστειλε . καὶ συμβαλὼν ἐκείνοις ὁ Ιωὰβ αὐτούς τε καὶ τοὺς συμμάχους Σύρους ἡττᾷ · καὶ τρέπονται εἰς φυγήν . οἱ δὲ καὶ πάλιν συμμάχους προσειληφότες πρὸς πόλεμον ᾔεσαν . καὶ ὁ Δαβὶδ σὺν πάσῃ τῇ στρατιᾷ συμβαλὼν αὐτοῖς πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν , ὁ δ’ ἐξάρχων τῆς τῶν ἐναντίων δυνάμεως Σωβὰκ τρωθεὶς καιρίως ἐν τῷ πολέμῳ τέθνηκεν ἐκ τοῦ τραύματος . οἱ σύμμαχοι δὲ τῶν Ἀμμανιτῶν , Σύροι ὄντες ἐκ Μεσοποταμίας , ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῷ Δαβίδ . αὖθις δὲ τὸν Ἱωὰβ ἐκπέπομφε κατὰ τῶν Ἀμμανιτῶν · ὃς συγκλείσας αὐτοὺς εἰς τὴν τῆς χώρας αὐτῶν μητρόπολιν ἐπολιόρκει . Δαβὶδ δὲ ἐν Ἱεροσολύμοις διάγων καὶ ἐκ τῶν βασιλείων ἰδὼν γυναῖκα κατ’ οἶκον λουομένην , Βηρσαβεὲ καλουμένην , ἠράσθη αὐτῆς . καὶ μεταστειλάμενος τὴν γυναῖκα ἐμίγη αὐτῇ . συλλαβοῦσα δὲ τῷ βασιλεῖ τὸ πρᾶγμα ἐδήλωσεν . ὁ δὲ τὸν ἄνδρα αὐτῆς ἐκ τῆς πολιορκίας ἐκάλεσεν , Οὐρίαν ὠνομασμένον , καὶ ἐρωτήσας περὶ τῆς στρατιᾶς , καὶ ἐκ τοῦ δείπνου αὐτῷ παρασχών , εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν . ὁ δὲ οὐκ ἀπῆλθε , μὴ δίκαιον εἶναι φήσας τὸν στρατηγὸν καὶ τοὺς συστρατιώτας ταλαιπωρεῖσθαι ἐν τῇ παρεμβολῇ , αὐτὸν δὲ μετὰ τῆς γυναικὸς συνευνάζεσθαι . πάλιν δὲ τοῦ βασιλέως προτρεπομένου αὐτὸν οἴκαδε ἀπελθεῖν , καὶ δεξιωσαμένου αὐτὸν προπόσεσιν , ὡς καὶ εἰς μέθην σχεδὸν προαχθῆναι , ἐκεῖνος πρὸ τῶν θυρῶν τῶν βασιλείων κατέδαρθεν . ἀπέστειλεν οὖν πάλιν εἰς τὸ στρατόπεδον τὸν Οὐρίαν ὁ βασιλεύς , γραφὴν αὐτῷ ἐγχειρίσας πρὸς Ἰωὰβ ἐντελλομένην στῆσαι τὸν Οὐρίαν ἔνθα τῶν πολεμίων τὸ δυσμαχώτατον , καὶ ἀποστραφῆναι τοὺς σὺν αὐτῷ , μόνον λιπόντας ἐκεῖ , ἵν᾿ οὕτως ἀναιρεθῇ . καὶ γέγονε κατὰ τὸ τοῦ βασιλέως ἐπίταγμα , καὶ ὁ Οὐρίας ἀπέθανεν . ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ ἐπένθησεν ἐπὶ τῷ ἀνδρί , παυσαμένην δὲ τοῦ πένθους ὁ Δαβὶδ αὐτὴν ἔλαβεν εἰς γυναῖκα · καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν . ὁ δὲ θεὸς ὠργίσθη , καὶ τὸν Νάθαν ἔστειλε πρὸς Δαβίδ . ὁ δὲ πρὸς τὸν βασιλέα ἐλθὼν ἔφη “ δύο ἦσαν ἄνδρες , ὁ μὲν ἔχων ποίμνια καὶ βουκόλια , ὁ δὲ μίαν ἀμνάδα ἐκέκτητο . ξενισθέντος δέ τινος τῷ πλουσίῳ , οὐκ ἐκ τῶν οἰκείων ἔθυσεν , ἀλλὰ τὴν μίαν λαβὼν ἀμνάδα τοῦ πένητος ἔσφαξε καὶ τὸν φίλον εἱστίασεν . ” καὶ ὁ Δαβὶδ τὸν τοῦτο ποιήσαντα τὴν μὲν ἀμνάδα εἰς τετραπλοῦν ἀποδοῦναι , ἐκεῖνον δὲ θανεῖν κατεδίκασε . Νάθαν δέ “ καθ᾿ ἑαυτοῦ τὴν ψῆφον ” εἶπεν “ ἤνεγκας , βασιλεῦ · σὺ γὰρ εἶ ὁ εἰργασμένος τουτὶ τὸ ἀνόμημα . ” καὶ τὴν μοιχείαν αὐτῷ καὶ τὸν φόνον κατέλεγε , καὶ τὴν διὰ ταῦτα ὀργὴν τοῦ θεοῦ , καὶ ὅσα πείσεται προκατήγγειλε , θανεῖσθαι δὲ καὶ τὸν υἱὸν τὸν ἐκ τῆς μοιχείας αὐτῷ γεννηθέντα . ὁ δὲ Δαβίδ “ ἡμάρτηκα τῷ κυρίῳ ” περιπαθῶς ἀνεβόησε , καὶ ὁ Νάθαν παρα - βιβασθῆναι αὐτό παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ ἁμάρτημα ᾀπεκρίνατο . D ἐνόσει μετέπειτα ὁ ἐκ τῆς Βηρσαβεὲ γεννηθείς . καὶ ἤλγει σφόδρα Δαβίδ , ἐφ’ ἡμέραν τε ἑρδόμην ἀπόσιτος ἦν καὶ μελανειμονήσας , καὶ ἐπὶ σάκκου πεσὼν ἐδέετο τοῦ θεοῦ ὑπὲρ τῆς ζωῆς τοῦ παιδός . τῇ δ’ ἑβδόμῃ τέθνηκε μὲν ὁ παῖς , αὐτὸς δὲ τοῦτο μαθὼν ἐξανίσταται καὶ λουσάμενος καὶ μεταμφιασάμενος τῷ θεῷ τε ηὐχαρίστησε καὶ τράπεζαν αὐτῷ ἑτοιμασθῆναι ἐκέλευσεν . ὡς δ’ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς γενομένοις οἱ τοῦ βασιλέως θεράποντες , ἐκεῖνος ‘‘ἔτι μὲν ζῶντος τοῦ παιδός ” εἶπεν , “ ἐλπίζων παρακληθήσεσθαι τὸν θεὸν ἐταπείνουν ἑαυτὸν καὶ ἱκέτευον . ” ἤδη δὲ θανόντος εἰς μάτην τὴν λύπην καὶ τὴν περὶ ἐκείνου γίνεσθαι δέησιν . ἔτι δὲ ἔτεκε Βηρσαβεὲ τῷ Δαβὶδ υἱόν , καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Σολομῶντα . Ἰωὰβ δὲ πολιορκῶν τοὺς Ἀμμανίτας ἐν στενῷ κομιδῇ τὴν ἅλωσιν εἶχε τῆς πόλεως , καὶ δηλοῖ τοῦτο τῷ βασιλεῖ . ὁ δὲ ἀπῆλθεν ἐκεῖ καὶ τὴν πόλιν παρέλαβε καὶ εἰς διαρπαγὴν τῇ στρατιᾷ ἀφῆκεν αὐτήν , τὸν δὲ τοῦ βασιλέως αὐτῆς στέφανον αὐτὸς λαβὼν ἐφόρει , ἕλκοντα χρυσίου τάλαντον καὶ λίθον ἔχοντα τῶν πολυτίμων · τὸ δὲ τῆς πόλεως πλῆθος διέφθειρεν . οὕτως δὲ καὶ ταῖς ἄλλαις πόλεσι πεποίηκε τῶν Ἀμμανιτῶν , καὶ εἰς Ἰερουσαλὴμ ἐπανέζευξεν .
Lemmas: κατά δέ ὁ τότε χρόνος θνῄσκω ὁ ὁ Αμμανίτης βασιλεύς , φίλος εἰμί ὁ Δαβίδ , ἐπί υἱός Ἄννων , ὅς ὁ πατρικός ἀρχή διαδέχομαι . πέμπω οὖν πρός ἀγνώς ὁ Δαυίδ ὁ παρηγορέω ὁ ἐπί ὁ πατήρ λύπη αὐτός καί τηρέω ὁ φίλιος ἀπάγω - γελάω καί ἐπί αὐτός ὁ Δαβίδ . ὁ δέ κατάσκοπος εἰμί ὁ πέμπω ὑπολαμβάνω , ξυρέω αὐτός παρά μέρος ὁ πώγων καί περιτέμνω ὁ ἥμισυς ὁ ἐπωμίς αὐτός , ἐξαποστέλλω ὁ ἀνήρ . οὖς οὗτος διάκειμαι εἶδον ὁ Δαυίδ ὁ ὁ στρατιά ἀκμαῖος ὁ ἀρχιστράτηγος δίδωμι Ἰωάβ κατά ὁ Αμμανίτης ἐξαποστέλλω . καί συμβάλλω ἐκεῖνος ὁ Ιωάβ αὐτός τε καί ὁ σύμμαχος Σύρος ἡττάω · καί τρέπω εἰς φυγή . ὁ δέ καί πάλιν σύμμαχος προσλαμβάνω πρός πόλεμος ἔρχομαι . καί ὁ Δαυίδ σύν πᾶς ὁ στρατιά συμβάλλω αὐτός πολύς μέν ἀναιρέω , ὁ δέ ἐξάρχω ὁ ὁ ἐναντίος δύναμις Σωβάκ τιτρώσκω καίριος ἐν ὁ πόλεμος θνῄσκω ἐκ ὁ τραῦμα . ὁ σύμμαχος δέ ὁ Αμμανίτης , Σύρος εἰμί ἐκ Μεσοποταμία , ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ Δαβίδ . αὖθις δέ ὁ Ιωάβ ἐκπέμπω κατά ὁ Αμμανίτης · ὅς συγκλείω αὐτός εἰς ὁ ὁ χώρα αὐτός μητρόπολις πολιορκέω . Δαυίδ δέ ἐν Ἱερουσαλήμ Διάγων καί ἐκ ὁ βασίλειος εἶδον γυνή κατά οἶκος λούω , Βηρσαβεέ καλέω , ἔραμαι αὐτός . καί μεταστέλλομαι ὁ γυνή μίγνυμι αὐτός . συλλαμβάνω δέ ὁ βασιλεύς ὁ πρᾶγμα δηλόω . ὁ δέ ὁ ἀνήρ αὐτός ἐκ ὁ πολιορκία καλέω , οὐρία ὀνομάζω , καί ἐρωτάω περί ὁ στρατιά , καί ἐκ ὁ δεῖπνον αὐτός παρέχω , εἰς ὁ οἶκος αὐτός κελεύω ἀπέρχομαι . ὁ δέ οὐ ἀπέρχομαι , μή Δίκαιος εἰμί φημί ὁ στρατηγός καί ὁ συστρατιώτης ταλαιπωρέω ἐν ὁ παρεμβολή , αὐτός δέ μετά ὁ γυνή συνευνάζω . πάλιν δέ ὁ βασιλεύς προσρέπω αὐτός οἴκαδε ἀπέρχομαι , καί δεξιόομαι αὐτός πρόποσις , ὡς καί εἰς μέθη σχεδόν προάγω , ἐκεῖνος πρό ὁ θύρα ὁ βασίλειος καταδαρθάνω . ἀποστέλλω οὖν πάλιν εἰς ὁ στρατόπεδον ὁ οὐρία ὁ βασιλεύς , γραφή αὐτός ἐγχειρίζω πρός Ἰωάβ ἐντέλλω ἵστημι ὁ οὐρία ἔνθα ὁ πολέμιος ὁ δύσμαχος , καί ἀποστρέφω ὁ σύν αὐτός , μόνος λίπος ἐκεῖ , ἵνα οὕτως ἀναιρέω . καί γίγνομαι κατά ὁ ὁ βασιλεύς ἐπίταγμα , καί ὁ Οὐρίας ἀποθνῄσκω . ὁ δέ γυνή αὐτός πενθέω ἐπί ὁ ἀνήρ , παύω δέ ὁ πένθος ὁ Δαυίδ αὐτός λαμβάνω εἰς γυνή · καί τίκτω αὐτός υἱός . ὁ δέ θεός ὀργίζω , καί ὁ Νάθαν στέλλω πρός Δαβίδ . ὁ δέ πρός ὁ βασιλεύς ἔρχομαι φημί “ δύο εἰμί ἀνήρ , ὁ μέν ἔχω ποίμνιον καί βουκόλιον , ὁ δέ εἷς ἀμνάς κτάομαι . ξενίζω δέ τις ὁ πλούσιος , οὐ ἐκ ὁ οἰκέω θύω , ἀλλά ὁ εἷς λαμβάνω ἀμνάς ὁ πένης σφάζω καί ὁ φίλος ἑστιάω . ” καί ὁ Δαυίδ ὁ οὗτος ποιέω ὁ μέν ἀμνάς εἰς τετραπλόος ἀποδίδωμι , ἐκεῖνος δέ θνῄσκω καταδικάζω . Νάθαν δέ “ κατά ἑαυτοῦ ὁ ψῆφος ” εἶπον “ φέρω , βασιλεύς · σύ γάρ εἰμί ὁ ἐργάζομαι οὗτος ὁ ἀνόμημα . ” καί ὁ μοιχεία αὐτός καί ὁ φόνος καταλέγω , καί ὁ διά οὗτος ὀργή ὁ θεός , καί ὅσος πείθω προκαταγγέλλω , θνῄσκω δέ καί ὁ υἱός ὁ ἐκ ὁ μοιχεία αὐτός γεννάω . ὁ δέ Δαβίδ “ ἁμαρτάνω ὁ κύριος ” περιπαθῶς ἀναβοάω , καί ὁ Νάθαν παρά - βιβάζω αὐτός παρά ὁ θεός ὁ ἁμάρτημα ἀποκρίνω . D νοσέω μετέπειτα ὁ ἐκ ὁ Βηρσαβεέ γεννάω . καί ἀλγέω σφόδρα Δαβίδ , ἐπί ἡμέρα τε ερδομεις ἀπόσιτος εἰμί καί μελανειμονέω , καί ἐπί σάκκος πίπτω δήω ὁ θεός ὑπέρ ὁ ζωή ὁ παῖς . ὁ δέ ἕβδομος θνῄσκω μέν ὁ παῖς , αὐτός δέ οὗτος μανθάνω ἐξανίστημι καί λούω καί μεταμφιάζω ὁ θεός τε εὐχαριστέω καί τράπεζα αὐτός ἑτοιμάζω κελεύω . ὡς δέ θαυμάζω ἐπί ὁ γίγνομαι ὁ ὁ βασιλεύς θεράπων , ἐκεῖνος ἔρχομαι μέν ζῶ ὁ παῖς ” εἶπον , “ ἐλπίζω παρακαλέω ὁ θεός ταπεινόω ἑαυτοῦ καί ἱκετεύω . ” ἤδη δέ θνῄσκω εἰς μάτην ὁ λύπη καί ὁ περί ἐκεῖνος γίγνομαι δέησις . ἔτι δέ τίκτω Βηρσαβεέ ὁ Δαυίδ υἱός , καί καλέω αὐτός Σολομών . Ἰωάβ δέ πολιορκέω ὁ Ἀμμανῖται ἐν στενός κομιδή ὁ ἅλωσις ἔχω ὁ πόλις , καί δηλόω οὗτος ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἀπέρχομαι ἐκεῖ καί ὁ πόλις παραλαμβάνω καί εἰς διαρπαγή ὁ στρατιά ἀφίημι αὐτός , ὁ δέ ὁ βασιλεύς αὐτός στέφανος αὐτός λαμβάνω φορέω , ἕλκω χρυσίον τάλαντον καί λίθος ἔχω ὁ πολύτιμος · ὁ δέ ὁ πόλις πλῆθος διαφθείρω . οὕτως δέ καί ὁ ἄλλος πόλις ποιέω ὁ Αμμανίτης , καί εἰς Ἱεροσόλυμα ἐπαναζεύγνυμι .