joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 16.4
Τούτους δὲ πάντας ὁ Βάρδας ἀποσεισάμενος τὴν μὲν τῶν πραγμάτων διοίκησιν , ὡς ἠβούλετο , διετίθετο . ὁ γὰρ Μιχαὴλ οὐδενὸς ἐπεστρέφετο , μόνοις δὲ θεάτροις καὶ ἱππηλασίαις ἐσχόλαζεν , οὐκ ἄλλων ἡνιοχούντων , αὐτοῦ δ’ ἐκείνου τοῦ αὐτοκράτορος καὶ ἁρματηλατοῦντος τοῦ Αὐγούστου , καὶ ἀγωνιζομένου τοῦ βασιλέως καὶ ἀντὶ τῆς βασιλείου στολῆς ἐνδεδυκότος ἡνιόχου στολήν . οὐ τοῦτο δὲ μόνον ἦν τὸ δεινόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τοὺς ἐν ἀξιώμασι καὶ τιμαῖς ὑπερέχοντας τοὺς μὲν αὐτῷ συναγωνίζεσθαι , τοὺς δ’ ἀνταγωνίζεσθαι ἐν ταῖς τῶν ἵππων ἁμίλλαις καὶ ἁρματηλατεῖν κατηνάγκαζε . ποτὲ τοίνυν αὐτὸς μὲν ἠμφίεστο τὸ χρῶμα τὸ βένετον , ὁ δὲ τοῦ δρόμου λογοθέτης τὸ πράσινον , καὶ ἕτεροι τῶν ἐπιφανεστέρων τὰ ἕτερα · καὶ ἤδη τῶν ἁρμάτων ἐπέβησαν . ἐν τούτῳ δὲγράμματα τῷ πρωτονοταρίῳ τοῦ δρόμου παρά του πεφθακότος ἄρτι ἐνεχειρίσθησαν , ὡς ἐν τοῖς Μελαγγείοις ἐστρατοπεδεύσαντο οἱ Σαρακηνοὶ διαγγέλοντα · ταῦτα δ᾿ εἰσὶν ἃ νῦν ἀγροικότερον καλεῖται Μαλάγινα . ὁ γοῦν πρωτονοτάριος σκυθρωπάσας ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ προσῆλθε τῷ βασιλεῖ , καὶ ταῦτα ἐδίδασκε καὶ ὑπεδείκνυ τὰ γράμματα . ὁ δὲ ὀργίλον τι καὶ μανικὸν αὐτῷ ἐνιδὼν “ ἐν Τοιούτῳ μοι ” ἔφη “ ἀγῶνι ὄντο καὶ τὸν μέσον εὐώνυμον Καταστήσασθαι σπεύδοντι αὐτός , μάταιε , περὶ Σαρακηνῶν ἐπιδρομῆς διαλέγῃ μοι ; ” Τοιοῦτος ὁ Θαυμάσιος ἐκεῖνος ἦν βασιλεὺς καὶ οὕτω περὶ τῶν κοινῶν πραγμάτων καὶ τῆς βασιλείας ἐφρόντιζεν . ἐκείνου δὲ τοῦτον διακειμένου τὸν τρόπον , ὁ Βάρδας ἔστρεφε τὰ πάντα και ἦγεν ὅπῃ ἦν αὐτῷ πρὸς βουλῆς , καὶ εἰς τὴν τοῦ Καίσαρος ἀναβεβήκει τιμὴν καὶ ἑαυτῷ τὴν βασιλείαν ἐμνᾶτο , καὶ εὐκαιρίαν ἐζήτει , ἵν᾿ αὐτῆς ἐπιτεύξοιτο . Οὐδὲν δέ οἱ εἴργαστο ἀγαθὸν ἢ τὸ τῶν λόγων φροντίδα θέσθαι πολλήν . ἠμέλητο γὰρ τὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ ἀπέσβη σχεδὸν εἰς τὸ παντελές , ὡς μηδ᾿ ἔναυσμά τι περιλειφθῆναι αὐτῆς . Τοῦτο δὲ ἡ τῶν κρατούντων εἴργαστο ἀλογίας . ὁ δὲ καὶ διατριβὰς ἑκάστῃ ἀφώρισε τῶν ἐπιστημῶν καὶ διδασκάλους προυστήσατο καὶ σιτήσεις δημοςίας τούτων ἑκάστῳ ἀπένειμεν · ἐπὶ πᾶσι δὲ διδάσκαλον ἐγκατέστησε τὸν φιλόσοφον Λέοντα , οὗ κλέος ἐπὶ σοφίᾳ πολύ , ὃς καὶ τῷ βασιλεῖ Θεοφίλῳ γέγονεν ἔντιμος ἐκ τρόπου τοιοῦδε . Πολλῶν αὐτῷ φοιτητῶν ὄντων , ἕνα συνέβη τούτων τοῖς Σαρακηνοῖς γενέσθαι ἁλώσιμον , ᾧ τὰ τῆς γεωμετρίας μεμύητο ἀκριβῶς , καὶ οὗτος τῶν παρὰ τοῖς βαρβάροις ἐπισήμων τινὶ δουλεύειν ἀπονενέμητο . ἦν δ’ ὁ τότε τῶν ἐκ τῆς Ἄγαρ προεστηκὼς φιλολογῶν καὶ φιλοσόφων θεωρημάτων ἐπιμελῶς ἀκροώμενος , πλέον δὲ τῶν ἄλλων ταῖς γεωμετρικαῖς μεθόδοις προσκείμενος . ἐφοίτα δὲ καὶ ὁ τοῦ αἰχμαλώτου δεσπότης παρὰ τὸ ἀκροατήριον , καί ποτε αὐτῷ καὶ ὁ αἰχμάλωτος εἵπετο , καὶ τῶν διδασκόντων ἀκούσας καὶ σχήματα τούτους ἰδὼν διαχαράττοντας γεωμετρικὰ ἀρχήν τε τὸ τρίγωνον παντὸς εἶναι διδάσκοντας σχήματος , ὥστ’ ἐξ αὐτοῦ ἅπαν σχῆμα συνίστασθαι καὶ εἰς αὐτὸ ἀναλύεσθαι , καὶ ὡς πάντων ὁ κύκλος τῶν ἰσοπεριμέτρων αὐτῷκαὶ ἰσοπλεύρων ἐστὶ πολυχωρητότερος , καὶ ἄλλα τοιαῦτα , ἤρετο τὸν ἑαυτοῦ κύριον ὁ αἰχμάλωτος εἰ πύθοιτο τῶν διδασκάλων περὶ ὧν διδάσκουσι · καὶ ὃς ἐπέτρεψεν . ὁ δὲ τοὺς λόγους τῶν διδασκομένων ἐζήτει σαφηνίσαι αὐτούς . οἶ δ’ ἠπόρουν πρὸς τοῦτο , καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν Ἀγαρηνῶν προσκαλεσάμενος τὸν αἰχμάλωτον , “ σὺ δ' ” ἔφη ‘‘δύναιο ἂν ἀποδοῦναι τοὺς λόγους τούτους ; ” κἀκεῖνος κατέθετο . ‘‘οὐκοῦν λέξον εἶπε . καὶ ἀρξάμενος ὁ αἰχμάλωτος ἐσαφήνιζεν ἕκαστον καὶ λόγους ἀπεδίδου καὶ τὰς αἰτίας κατέλεγε . καὶ οἶ ἀκούοντες ἐν συνέσει τῶν λεγομένων ἐγίνοντο καὶ ὀξύτερον ἐπέβαλλον τοῖς θεωρήμασι , καὶ σφίσιν ηὐρύνετο ἡ διάνοια καὶ τὸν ἄνδρα ἐθαύμαζον ἤροντό τε εἰ καὶ ἄλλους ἔχει τοιοίτουσ ἡ Κωνσταντίνου . ὁ δὲ “ πολλούς ” ἔφη “ κρείττους ἐμοῦ κέκτηται , ἴνα δὲ τῶν ἁπάντων διδάσκαλον , ἄνδρα ἐν τοῖς τῆς φιλοσοφίας λόγοις παντὶ ἀπαράμιλλον . ” ἔρωτι τοίνυν ἀκούσας ταῦτα ὁ τῶν Ἀγαρηνῶν ἀρχηγὸς ἑάλω τοῦ διδασκάλου ἐκείνου , καὶ ἤθελεν ἐλθεῖν εἰς θέαν τούτου καὶ εἰς ἀκρόασιν , καὶ ἐγχαράξας ἐπιστολὴν πρὸς τὸν ἄνδρα παρακαλοῦσαν ἀφικέσθαι καὶ μεταδοῦναι αὐτῷ τῆς σοφίας αὐτοῦ , διὰ τοῦ αἰχμαλώτου στέλλει αὐτήν , φιλοτίμως τοῦτον δεξιωσάμενος . ὡς δέ οἶ ἐκεκόμιστο ἡ γραφή , δείσας μὴ αἰτιαθείη ὡς γράμμα δεξάμενος ἐξ ἐχθρῶν , τῷ λογοθέτῃ τοῦ δρόμου ἐγχειρίζει τὸ ἐπιστόλιον καὶ παρίστησι τὸν αἰχμάλωτον , κἀκεῖνος τὴν ὑπόθεσιν διηγήσατο . ἐντεῦθεν γνώριμος ὁ φιλόσοφος Λέων τῷ Θεοφίλῳ ἐγένετο καὶ εὐεργετεῖται καὶ δημοσίᾳ διδάσκειν προτρέπεται , εἶτα καὶ ἀρχιερεὺς χειροτονεῖται Θεσσαλονίκης . θανόντος μέντοι τοῦ Θεοφίλου , καὶ τῶν εἰκονομάχων ἀρχιερέων καθαιρέσει ὑποβληθέντων , καὶ ὁ Λέων οὑτωσὶ συγκαθῄρητο , ὅτι μὴ τιμὴν ταῖς θείαις εἰκόσιν ἀπένεμε . τοῦτον οὖν ὁ Βάρδας σχολάζοντα εὑρηκὼς τῶν λοιπῶν διδασκάλων ἐπέκεινα ἔταξε , καὶ οὕτως ἀναθηλῆσαι τοὺς λόγους ἐποίησε , καὶ εἰς ἐπίδοσιν προήωεγκεν οὐ διὰ μακροῦ . καὶ τοὺς νόμους δὲ τοὺς πο - λιτικοὺς ἀνηβῆσαι πεποίηκε , φοιτῶν αὐτὸς εἰς τὰ δικαστήρια , ἤδη καὶ τῆς τούτων γνώσεως σχεδὸν ἐκλελοιπυίας παντάπασιν . ἡ μὲν οὖν περὶ τὰς ἐπιστήμας καὶ τὰ μαθήματα τοῦ Βάρδα σπουδὴ ἀξιἐπαινος , τὰ δ’ ἄλλα καὶ λίαν ψεκτὰ καὶ κατάπτυστα . τοῦ γὰρ ἱεροῦ Μεθοδίου ἔτη τὴν ἐκκλησίαν ἰθυναντος τέσσαρα καὶ πρὸς τὰς ἀιδίους μεταστάντος μονάς , ὁ μοναχὸς Ἰγνάτιος τῆς ἐκκλησίας προέστη , ὃς θυγατριδῆς μὲν ἦν Νικηφόρου τοῦ βασιλέως τοῦ ἀπὸ γενικῶν , υἱὸς δὲ Μιχαὴλ βασιλέως τοῦ Ῥαγγαβἐ , καὶ μετὰ τὴν ἐκ τῆς βασιλείας ἀπόπτωσιν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , παρὰ τοῦ Λέοντος ἐκτομίας γενόμενος , ἐκείρατό τε τὴν τρίχα καὶ ἐπὶ μακρὸν ἀσκητικοῖς ἱδρῶσι τὸ σαρκίον ἐδάμασεν , ὃν ἡ βασιλὶς Θεοδώρα τὰ τῆς βασιλείας ἰθύνουσα εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν τῆς Κων - σταντινουπόλεως ἀνήγαγε θρόνον . οὗτος τοίνυν ὁ θεῖος τὸν Καίσαρα Βάρδαν , τὴν γαμετὴν ἀναιτίως ἀποπεμψάμενον , συμφθείρεσθαι δὲ λεγόμενον τ’ῇ νύμφῃ τῆ ἑαυτοῦ , τῶν ἱερῶν ἐπιβῆναι περιβόλων ἐκώλυεν . ὁ δὲ διὰ τοῦτο τῆς ἐκκλησίας μεθίστησι τὸν ἀρχιερέα , καὶ πολλὰ κακώσας τέλος ἐγκλείει τάφῳ . εἶτ’ ἐκεῖθεν ἐξενεγκὼν εἰς Μιτυλήνην τὴν νῆσον ὑπερορίζει . καὶ οὐ τοῦτον μόνον οὕτω διέθετο , ἀλλὰ καὶ πλείους ἄλλους τῶν ἀρχιερέων , ὅσοι τῷ Ἰγνατίῳ γεγόνασι σύμψηφοι αὐτὸν ἀφορίσαντι · προχειρίζεται δὲ πατριάρχην τὸν Φώτιον , ἄνδρα τῶν ἐπισήμων ὀνομαστότατον . τότε τυγχάνοντα καὶ ἐν λόγοις ὀνομαστότατον . ὡς δ’ ἔτυχε παρεῖναι καὶ τοποτηρητὰς τοῦ πάπα Ῥώμης κατὰ τῶν εἰκονομάχων σταλέντας , κἀκείνους ὁ Βάρδας πείθει τῆς ἑαυτοῦ γενέσθαι γνώμης . ἐν γοῦν τῷ τῶν ἁγίων ἀποστόλων ναῷ ἀθροισθέντες ἄγουσι καὶ τὸν ἱερώτατον Ἰγνάτιον ἐκ τῆς ὑπερορίας , καὶ ποι τοῦτον ὑπὸ καθαίρεσιν . καὶ ταῦτα μὲν ὧδέ πῃ συμβέβηκε .
Lemmas: οὗτος δέ πᾶς ὁ Βάρδας ἀποσείω ὁ μέν ὁ πρᾶγμα διοίκησις , ὡς βούλομαι , διατίθημι . ὁ γάρ Μιχαήλ οὐδείς ἐπιστρέφω , μόνος δέ θέατρον καί ἱππηλασία σχολάζω , οὐ ἄλλος ἡνιοχέω , αὐτός δέ ἐκεῖνος ὁ αὐτοκράτωρ καί ἁρματηλατέω ὁ Αὔγουστος , καί ἀγωνίζομαι ὁ βασιλεύς καί ἀντί ὁ βασίλειος στολή ἐνδύω ἡνίοχος στολή . οὖον οὗτος δέ μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἐν ἀξίωμα καί τιμή ὑπερέχω ὁ μέν αὐτός συναγωνίζομαι , ὁ δέ ἀνταγωνίζομαι ἐν ὁ ὁ ἵππος ἅμιλλα καί ἁρματηλατέω καταναγκάζω . ποτέ τοίνυν αὐτός μέν ἀμφιέννυμι ὁ χρῶμα ὁ βαίνω , ὁ δέ ὁ δρόμος λογοθέτης ὁ πράσινος , καί ἕτερος ὁ ἐπιφανής ὁ ἕτερος · καί ἤδη ὁ ἅρμα ἐπιβαίνω . ἐν οὗτος δὲγράμματα ὁ πρωτονοτάριος ὁ δρόμος παρά ὁ φθάνω ἄρτι ἐγχειρίζω , ὡς ἐν ὁ Μελάγγειος στρατοπεδεύω ὁ Σαρακηνός διαγγέλλω · οὗτος δέ εἰμί ὁ νῦν ἄγροικος καλέω Μαλάγινα . ὁ γοῦν πρωτονοτάριος σκυθρωπάζω ἐπί ὁ ἀγγελία προσέρχομαι ὁ βασιλεύς , καί οὗτος διδάσκω καί ὑποδείκνυμι ὁ γράμμα . ὁ δέ ὀργίλος τίς καί μανικός αὐτός ἐνοράω “ ἐν τοιοῦτος ἐγώ ” φημί “ ἀγών ἀρτύω καί ὁ μέσος εὐώνυμος καθίστημι σπεύδω αὐτός , μάταιος , περί Σαρακηνός ἐπιδρομή διαλέγω ἐγώ ; ” τοιοῦτος ὁ Θαυμάσιος ἐκεῖνος εἰμί βασιλεύς καί οὗτος περί ὁ κοινός πρᾶγμα καί ὁ βασίλεια φροντίζω . ἐκεῖνος δέ οὗτος διάκειμαι ὁ τρόπος , ὁ Βάρδας στρέφω ὁ πᾶς και ἄγω ὅπῃ εἰμί αὐτός πρός βουλή , καί εἰς ὁ ὁ Καῖσαρ ἀναβαίνω τιμή καί ἑαυτοῦ ὁ βασίλειος μνάομαι , καί εὐκαιρία ζητέω , ἵνα αὐτός ἐπιτυγχάνω . οὐδείς δέ ὁ ἐργάζομαι ἀγαθός ἢ ὁ ὁ λόγος φροντίς τίθημι πολύς . ἀμελέω γάρ ὁ ὁ φιλοσοφία καί ἀποσβέννυμι σχεδόν εἰς ὁ παντελῶς , ὡς μηδέ ἔναυσμα τίς περιλείπομαι αὐτός . οὗτος δέ ὁ ὁ κρατέω ἐργάζομαι ἀλογία . ὁ δέ καί διατριβή ἕκαστος ἀφορίζω ὁ ἐπιστήμη καί διδάσκαλος προΐστημι καί σίτησις δημός οὗτος ἕκαστος ἀπονέμω · ἐπί πᾶς δέ διδάσκαλος ἐγκαθίστημι ὁ φιλόσοφος Λέων , ὅς κλέος ἐπί σοφία πολύς , ὅς καί ὁ βασιλεύς Θεόφιλος γίγνομαι ἔντιμος ἐκ τρόπος τοιόσδε . πολλες αὐτός φοιτητής εἰμί , εἷς συμβαίνω οὗτος ὁ Σαρακηνός γίγνομαι ἁλώσιμος , ὅς ὁ ὁ γεωμετρία μυέω ἀκριβῶς , καί οὗτος ὁ παρά ὁ βάρβαρος ἐπίσημος τις δουλεύω ἀπονέμω . εἰμί δέ ὁ τότε ὁ ἐκ ὁ Ἄγαρ προίστημι φιλολογέω καί φιλόσοφος θεώρημα ἐπιμελής ἀκροάομαι , πλέω δέ ὁ ἄλλος ὁ γεωμετρικός μέθοδος πρόσκειμαι . φοιτάω δέ καί ὁ ὁ αἰχμάλωτος δεσπότης παρά ὁ ἀκροατήριον , καί ποτός αὐτός καί ὁ αἰχμάλωτος ἕπω , καί ὁ διδάσκω ἀκούω καί σχῆμα οὗτος εἶδον διαχαράσσω γεωμετρικός ἀρχή τε ὁ τρίγωνος πᾶς εἰμί διδάσκω σχῆμα , ὥστε ἐκ αὐτός ἅπας σχῆμα συνίστημι καί εἰς αὐτός ἀναλύω , καί ὡς πᾶς ὁ κύκλος ὁ ἰσοπερίμετρος αὐτός ἰσόπλευρος εἰμί πολύχωρος , καί ἄλλος τοιοῦτος , ἔρομαι ὁ ἑαυτοῦ κύριος ὁ αἰχμάλωτος εἰμί πυνθάνομαι ὁ διδάσκαλος περί ὅς διδάσκω · καί ὅς ἐπιτρέπω . ὁ δέ ὁ λόγος ὁ διδάσκω ζητέω σαφηνίζω αὐτός . οἶς δέ ἀπορέω πρός οὗτος , καί ὁ ἀρχηγός ὁ Ἀγαρηνός προσκαλέω ὁ αἰχμάλωτος , “ σύ δέ ” φημί δύναμαι εἄν ἀποδίδωμι ὁ λόγος οὗτος ; ” ἐκεῖνος κατατίθημι . ‘‘ουκεω λέγω εἶπον . καί ἄρχω ὁ αἰχμάλωτος σαφηνίζω ἕκαστος καί λόγος ἀποδίδωμι καί ὁ αἴτιος καταλέγω . καί οἶς ἀκούω ἐν σύνεσις ὁ λέγω γίγνομαι καί ὀξύς2 ἐπιβάλλω ὁ θεώρημα , καί σφεῖς εὐρύνω ὁ διάνοια καί ὁ ἀνήρ θαυμάζω ἔρομαι τε εἰμί καί ἄλλος ἔχω τοῖος ὁ Κωνσταντῖνος . ὁ δέ “ πολύς ” φημί “ ἀγαθός ἐγώ κτάομαι , ἵνα δέ ὁ ἅπας διδάσκαλος , ἀνήρ ἐν ὁ ὁ φιλοσοφία λόγος πᾶς ἀπαράμιλλος . ” Ἔρως τοίνυν ἀκούω οὗτος ὁ ὁ Ἀγαρηνός ἀρχηγός ἁλίσκομαι ὁ διδάσκαλος ἐκεῖνος , καί ἐθέλω ἔρχομαι εἰς θέα οὗτος καί εἰς ἀκρόασις , καί ἐγχαράσσω ἐπιστολή πρός ὁ ἀνήρ παρακαλέω ἀφικνέομαι καί μεταδίδωμι αὐτός ὁ σοφία αὐτός , διά ὁ αἰχμάλωτος στέλλω αὐτός , φιλότιμος οὗτος δεξιόομαι . ὡς δέ οἶς κομίζω ὁ γραφεύς , δείδω μή αἰτιάομαι ὡς γράμμα δέχομαι ἐκ ἐχθρός , ὁ λογοθέτης ὁ δρόμος ἐγχειρίζω ὁ Ἐπιστόλιον καί παρίστημι ὁ αἰχμάλωτος , ἐκεῖνος ὁ ὑπόθεσις διηγέομαι . ἐντεῦθεν γνώριμος ὁ φιλόσοφος Λέων ὁ Θεόφιλος γίγνομαι καί εὐεργετέω καί δημόσιος διδάσκω προτρέπω , εἶτα καί ἀρχιερεύς χειροτονέω Θεσσαλονίκη . θνῄσκω μέντοι ὁ Θεόφιλος , καί ὁ εικονομάχος ἀρχιερεύς καθαίρεσις ὑποβάλλω , καί ὁ Λέων οὑτωσί συγκαθαίρω , ὅτι μή τιμή ὁ θεῖος εἰκών ἀπονέμω . οὗτος οὖν ὁ Βάρδας σχολάζω εὑρίσκω ὁ λοιπός διδάσκαλος ἐπέκεινα τάσσω , καί οὕτως ἀναθηλέω ὁ λόγος ποιέω , καί εἰς ἐπίδοσις προήωεγκεν οὖον διά μακρός . καί ὁ νόμος δέ ὁ ἀπό - λιτικα ἀνηβάω ποιέω , φοιτάω αὐτός εἰς ὁ δικαστήριον , ἤδη καί ὁ οὗτος γνῶσις σχεδόν ἐκλείπω παντάπασι . ὁ μέν οὖν περί ὁ ἐπιστήμη καί ὁ μάθημα ὁ Βάρδα σπουδή αξιέπαινος , ὁ δέ ἄλλος καί λίαν ψεκτός καί κατάπτυστος . ὁ γάρ ἱερός Μεθόδιος ἔτος ὁ ἐκκλησία ἰθυναντος τέσσαρες καί πρός ὁ ἀίδιος μεθίστημι μόνος , ὁ μοναχός Ἰγνάτιος ὁ ἐκκλησία προίστημι , ὅς θυγατριδῆ μέν εἰμί Νικηφόρου ὁ βασιλεύς ὁ ἀπό γενικός , υἱός δέ Μιχαήλ βασιλεύς ὁ Ῥαγγαβἐ , καί μετά ὁ ἐκ ὁ βασίλεια ἀπόπτωσις ὁ πατήρ αὐτός , παρά ὁ Λέων ἐκτομίας γίγνομαι , κείρω τε ὁ θρίξ καί ἐπί μακρός ἀσκητικός ἱδρόω ὁ σαρκίον δαμάζω , ὅς ὁ βασιλίς Θεοδώρα ὁ ὁ βασίλεια εὐθύνω εἰς ὁ ἀρχιερατικός ὁ Κων - σταντινουπολις ἀνάγω θρόνος . οὗτος τοίνυν ὁ θεῖος ὁ Καῖσαρ Βάρδα , ὁ γαμετή ἀναίτιος ἀποπέμπω , συμφθείρω δέ λέγω τείνω νύμφη τῆ ἑαυτοῦ , ὁ ἱερός ἐπιβαίνω περίβολος κωλύω . ὁ δέ διά οὗτος ὁ ἐκκλησία μεθίστημι ὁ ἀρχιερεύς , καί πολύς κακόω τέλος ἐγκλείω τάφος . εἶτα ἐκεῖθεν ἐκφέρω εἰς Μιτυλήνη ὁ νῆσος ὑπερορίζω . καί οὖον οὗτος μόνος οὗτος διατίθημι , ἀλλά καί πλείων ἄλλος ὁ ἀρχιερεύς , ὅσος ὁ Ἰγνάτιος γίγνομαι σύμψηφος αὐτός ἀφορίζω · προχειρίζω δέ πατριάρχης ὁ Φώτιος , ἀνήρ ὁ ἐπίσημος ὀνομαστός . τότε τυγχάνω καί ἐν λόγος ὀνομαστός . ὡς δέ τυγχάνω πάρειμι καί τοποτηρητής ὁ πάππας Ῥώμη κατά ὁ εικονομάχος στέλλω , ἐκεῖνος ὁ Βάρδας πείθω ὁ ἑαυτοῦ γίγνομαι γνώμη . ἐν γοῦν ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος ναός ἀθροίζω ἄγω καί ὁ ἱερός Ἰγνάτιος ἐκ ὁ ὑπερορία , καί ποῖ οὗτος ὑπό καθαίρεσις . καί οὗτος μέν ὧδε πῃ συμβαίνω .