joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 1.4
τρισί . τῷ δὲ Νῶε τρεῖς ἐγένοντο παῖδες , Σῆμ’ , χἄμ’ , Ἰάφεθ . Ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων , ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας . υἱοὺς δὲ τοῦ θεοῦ φησιν ἡ γραφὴ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Σὴθ ὡς ἀρετὴν μετιόντας , καθὸ καὶ υἱοὺς ὑψίστου τοὺς ἐναρέτους καλεῖ · θυγατέρας δὲ τῶν ἀνθρώπων φησὶ τὰς ἐκ τῶν τοῦ Κάϊν ἀπογόνων καταγομένας . ὁ δὲ Ἰώσηπος ἀγγέλους λέγει τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων λαβεῖν , οὕτω καλέσας , οἶμαι , αὐτοὺς ὡς εὐαρεστοῦντας θεῷ καὶ τὴν ἐκείνων πολιτείαν ἐπιτηδεύοντας . πληθυνθέντες δ’ οἶ ἄνθρωποι πρὸς κακίαν ἀπέκλιναν · οἶς καὶ παῖδες ἐγένοντο ὑβρισταὶ καὶ ἀτάσθαλοι διὰ τὴν ἐν τῇ δυνάμει πεποίθησιν . οἶς τὸ θεῖον προσώχθισε καὶ τὸ μακρόβιον ὑπετέμετο , ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἔτεσι τὴν τῶν ἀνθρώπων περιγράψας ζωήν . Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον τοῦ θεοῦ . διὸ καὶ εἰς θάλασσαν τῆς ἠπείρου μεταβληθείσης δι’ ἐπομβρίας πολυημέρου τε καὶ σφοδρᾶς , πᾶν μὲν τὸ ἀν - θρώπινον φθείρεται γένος , Νῶε δὲ μόνος σώζεται προμηθείᾳ θεοῦ ξυλίνῃ λάρνακι , ἣν τετράγωνον κατεσκευασε , μῆκος μὲν ἔχουσαν πήχεων τριακοσίων , τὸ δὲ πλάτος πεντήκοντα , καὶ τὸ βάθος τριάκοντα . ἐν ᾗ αὐτός τε καὶ οἱ παῖδες ἐμβέβηκεν καὶ ἡ μήτηρ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν , σπέρματά τε παντοῖα ἐνθέμενος καὶ ζῷα ἐκ γένους παντὸς πρὸς διατήρησιν τῶν γενῶν αὐτῶν , ἀνὰ δύο μὲν τὰ μὴ καθαρά , ἑπτὰ δ᾿ ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν . δέκατος δ᾿ ἦν ὁ Νῶε ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ἀριθμούμενος , καὶ μετὰ χιλίους ἑξακοσίους πεντήκοντα καὶ ἓξ ἐνιαυτοὺς ὁ κατακλυσμὸς τῇ γῇ ἐπενήνεκτο ἐφ’ ἡμέρας τεσσαράκοντα λάβρου καταχεομένου τῆς γῆς ὑετοῦ , ὡς ὑπερβῆναι τὸ ὕδωρ ἐπὶ πεντεκαίδεκα πήχεις τὰ τῶν ὀρῶν ὑψηλότεραι λήξαντος δέ γε τοῦ ὑετοῦ καὶ τοῦ ὕδατος ἐλαττονουμένου μεθ’ ἡμέρας ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα , ἡ λάρναξ ὄρει τινὶ τῆς Ἀρμενίας προσώκειλε κατὰ μῆνα τὸν ἕβδομον . ὅτε καὶ ἀνοίξας ὁ Νῶε μεθίησι κόρακα · ὁ δὲ οὐκ ἐπανῆλθε . καὶ ἡμέρας ἀφῆκε περιστεράν , ἣ πάλιν ὑπέστρεψεν . ἑπτὰ δὲ διελθουσῶν ἡμερῶν αὖθις ἀφῆκεν αὐτήν , ἡ δὲ κάρφος ἐλαίας φέρουσα ὑπενόστησε . κἀντεῦθεν ἔγνω ἐκλελοιπέναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς . καὶ ἐξῆλθε Νῶε καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ σὺν ταῖς αὐτῶν γυναιξὶ καὶ τὰ ζόα ὅσα ἦν μετ’ αὐτῶν ἐν τῇ κιβωτῷ , καὶ ἔθυσε τῷ θεῷ . Ἀποβατήριον δὲ καλεῖσθαι τὸν τόπον τῆς Ἀρμενίας φησὶν ὁ Ἰώσηπος , καὶ λείψανα δείκνυσθαι τῆς λάρνακος ἐκεῖ . μεμνῆσθαι δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ τῆς κιβωτοῦ λέγει πολλοὺς τῶν τὰς βαρβαρικὰς ἱστορίας συγγραψαμένων , τὸν Χαλδαῖόν τε Βηρωσὸν καὶ Ἱερώνυμον τὸν Αἰγύπτιον , ὃς τὴν ἀρχαιολογίαν τὴν Φοινικικὴν συνεγράψατο , καὶ τὸν ἐκ Δαμάσκου Μνασέαν . ὁ δὲ θεὸς μηκέτι ἐπαγαγεῖν τοιοῦτον πάθος τῇ γῇ ἐπηγγείλατο . ἐνετείλατο δὲ πρὸς βρῶσιν κεχρῆσθαι τοῖς ζῴοις , πλὴν κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς μὴ ἐσθίειν , καὶ φόνου ἀνθρώπων ἀπέχεσθαι . σημεῖον δὲ τοῦ μηκέτι κατακλύσαι τὴν γῆν ἐν ὄμβρῳ τὸ τόξον ἔθετο τὸ ἐν τῇ νεφέλῃ , τὴν ἶριν διὰ τοῦ τόξου δηλῶν . Νῶε δὲ μετὰ τὸν κατακλυσμὸν βιώσας ἔτη τριακόσια καὶ πεντήκοντα θνήσκει ἐνιαυτῶν γεγονὼς ἐνακοσίων πεντή - κουτα . Εἴρηται δὲ περὶ τῆς πολυετίας τῶν τότε ἀνθρώπων ἐκείνων ταῦτα τῷ Ἰωσήπῳ . μηδεὶς οὖν πρὸς τὸν νῦν βίον καὶ τὴν βραχύτητα τῶν ἐτῶν ψευδῆ νομιζέτω τὰ περὶ τῶν παλαιῶν ἱστορούμενα . οἱ μὲν γὰρ θεοφιλεῖς ὄντες καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ γενόμενοι καὶ διὰ τὸ τὰς τροφὰς ἐπιτηδειοτέρας πρὸς πλείονα χρόνον εἶναι εἰκότως ἔζων πλῆθος ἐτῶν τοσούτων , ἔπειτα καὶ διὰ τὴν εὐχρηστίαν ὧν ἐπενόουν , ἀστρονομίας τε καὶ γεωμετρίας , ἅπερ οὐκ ἦν αὐτοὺς ἀσφαλῶς κατανοῆσαί τε καὶ εἰπεῖν , μὴ ζήσαντας ἑξακοσίους ἐνιαυτούς · διὰ τοσούτων γὰρ πληροῦται ὁ μέγας ἐνιαυτός . ”
Lemmas: τρεῖς . ὁ δέ Νῶε τρεῖς γίγνομαι παῖς , σῆμα , ἅμα , Ἰάφεθ . εἶδον δέ ὁ υἱός ὁ θεός ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνθρωπος , λαμβάνω ἑαυτοῦ γυνή . υἱός δέ ὁ θεός φημί ὁ γραφή ὁ ἀπόγονος ὁ Σήθ ὡς ἀρετή μέτειμι1 , καθό καί υἱός ὕψιστος ὁ ἐνάρετος καλέω · θυγάτηρ δέ ὁ ἄνθρωπος φημί ὁ ἐκ ὁ ὁ Κάϊν ἀπόγονος κατάγω . ὁ δέ Ἰώσηπος ἄγγελος λέγω ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω , οὗτος καλέω , οἴομαι , αὐτός ὡς εὐαρεστέω θεός καί ὁ ἐκεῖνος πολιτεία ἐπιτηδεύω . πληθύνω δέ οἶς ἄνθρωπος πρός κακία ἀποκλίνω · οἶς καί παῖς γίγνομαι ὑβριστής καί ἀτάσθαλος διά ὁ ἐν ὁ δύναμις πεποίθησις . οἶς ὁ θέω προσοχθίζω καί ὁ μακρόβιος ὑποτέμνω , ἑκατόν καί εἴκοσι ἔτος ὁ ὁ ἄνθρωπος περιγράφω ζωή . Νῶε δέ εὑρίσκω χάρις ἐναντίος ὁ θεός . διό καί εἰς θάλασσα ὁ ἤπειρος μεταβάλλω διά ἐπομβρία πολυήμερος τε καί σφοδρός , πᾶς μέν ὁ εἰς - θρώπινον φθείρω γένος , Νῶε δέ μόνος σῴζω προμήθεια θεός ξύλινος λάρναξ , ὅς τετράγωνος κατασκευάζω , μῆκος μέν ἔχω πῆχυς τριακόσιοι , ὁ δέ πλάτος πεντήκοντα , καί ὁ βάθος τριάκοντα . ἐν ὅς αὐτός τε καί ὁ παῖς ἐμβαίνω καί ὁ μήτηρ καί ὁ γυνή αὐτός , σπέρμα τε παντοῖος ἐντίθημι καί ζῷον ἐκ γένος πᾶς πρός διατήρησις ὁ γένος αὐτός , ἀνά δύο μέν ὁ μή καθαρός , ἑπτά δέ ἐκ ἕκαστος γένος ὁ καθαρός . δέκατος δέ εἰμί ὁ Νῶε ἐκ ὁ Ἀδάμ ἀριθμέω , καί μετά χίλιοι ἑξακόσιοι πεντήκοντα καί ἓξ ἐνιαυτός ὁ κατακλυσμός ὁ γῆ ἐπιφέρω ἐπί ἡμέρα τεσσαράκοντα λάβρος κατηχέω ὁ γῆ ὑετός , ὡς ὑπερβαίνω ὁ ὕδωρ ἐπί πεντεκαίδεκα πῆχυς ὁ ὁ ὄρος ὑψηλός λήγω δέ γε ὁ ὑετός καί ὁ ὕδωρ ἐλασσόω μετά ἡμέρα ἑκατόν καί πεντήκοντα , ὁ λάρναξ ὄρος τις ὁ Ἀρμένιος προσοκέλλω κατά μείς ὁ ἕβδομος . ὅτε καί ἀνοίγω ὁ Νῶε μεθίημι κόραξ · ὁ δέ οὐ ἐπανέρχομαι . καί ἡμέρα ἀφίημι περιστερά , ὅς πάλιν ὑποστρέφω . ἑπτά δέ διέρχομαι ἡμέρα αὖθις ἀφίημι αὐτός , ὁ δέ κάρφος ἐλαία φέρω ὑπονοστέω . ἐντεῦθεν γιγνώσκω ἐκλείπω ὁ ὕδωρ ἀπό ὁ γῆ . καί ἐξέρχομαι Νῶε καί ὁ γυνή αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός σύν ὁ αὐτός γυνή καί ὁ ζωή ὅσος εἰμί μετά αὐτός ἐν ὁ κιβωτός , καί θύω ὁ θεός . ἀποβατήριος δέ καλέω ὁ τόπος ὁ Ἀρμένιος φημί ὁ Ἰώσηπος , καί λείψανον δείκνυμι ὁ λάρναξ ἐκεῖ . μιμνήσκω δέ ὁ κατακλυσμός καί ὁ κιβωτός λέγω πολύς ὁ ὁ βαρβαρικός ἱστορία συγγράφω , ὁ Χαλδαῖος τε Βηρωσός καί Ἱερώνυμος ὁ Αἰγύπτιος , ὅς ὁ ἀρχαιολογία ὁ φοινικικός συγγράφω , καί ὁ ἐκ Δαμάσκου Μνασέας . ὁ δέ θεός μηκέτι ἐπάγω τοιοῦτος πάθος ὁ γῆ ἐπαγγέλλω . ἐντέλλω δέ πρός βρῶσις χράομαι ὁ ζῷον , πλήν κρέας ἐν αἷμα Ψυχή μή ἐσθίω , καί φόνος ἄνθρωπος ἀπέχω . σημεῖον δέ ὁ μηκέτι κατακλύζω ὁ γῆ ἐν ὄμβρος ὁ τόξον τίθημι ὁ ἐν ὁ νεφέλη , ὁ ἶρις διά ὁ τόξον δηλόω . Νῶε δέ μετά ὁ κατακλυσμός βιόω ἔτος τριακόσιοι καί πεντήκοντα θνῄσκω ἐνιαυτός γίγνομαι ἐνακόσιοι Πέντη - Κούτα . ἔρομαι δέ περί ὁ πολυετία ὁ τότε ἄνθρωπος ἐκεῖνος οὗτος ὁ Ἰώσηπος . μηδείς οὖν πρός ὁ νῦν βίος καί ὁ βραχύτης ὁ ἔτος ψευδής νομίζω ὁ περί ὁ παλαιός ἱστορέω . ὁ μέν γάρ θεοφιλής εἰμί καί ὑπό αὐτός ὁ θεός γίγνομαι καί διά ὁ ὁ τροφή ἐπιτήδειος πρός πλείων χρόνος εἰμί εἰκότως ζῶ πλῆθος ἔτος τοσοῦτος , ἔπειτα καί διά ὁ εὐχρηστία ὅς ἐπινοέω , ἀστρονομία τε καί γεωμετρία , ὅσπερ οὐ εἰμί αὐτός ἀσφαλῶς κατανοέω τε καί εἶπον , μή ζάω ἑξακόσιοι ἐνιαυτός · διά τοσοῦτος γάρ πληρόω ὁ μέγας ἐνιαυτός . ”