joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 1.30
Ἐπανιούσης δὲ τῆς στρατιάς αἱ γυναῖκες συνήντων αὐτοῖς καὶ χορεύουσαι χιλιάδας ὀλέσαι τὸν Σαοὺλ ᾖδον , αἱ δὲ παρθένοι μυριάδας τὸν Δαβὶδ ἀφανίσαι ἀντῇδον . τοῦτο πρὸς φθόνον ἠρέθισε τὸν Σαούλ , φήσαντα “ καὶ τί αὐτῷ ὑστερεῖ πλὴν ἡ βασιλεία ; καὶ ὑπεβλέπετο τὸν Δαβίδ . ἐπιπεσόντος δὲ τῷ Σαοὺλ πνεύματος πονηροῦ , καὶ τοῦ Δαβὶδ κατεπᾴδοντος ὡς ἔθος αὐτῷ , τὸ δόρυ ἔβαλε κατ’ αὐτοῦ ὁ Σαούλ · καὶ δὶς τοῦτο ἐποίησε . καὶ ὁ Δαβὶδ ἐξέκλινε · κύριος γὰρ ἦν μετ’ αὐτοῦ . δεδιὼς δὲ αὐτὸν ὁ βασιλεὺς χιλίαρχον ἐποιήσατο , ἕν εἰς τοὺς πολεμίους ἀπιὼν κινδυνεύσῃ . ὁ δὲ τῷ θεῷ συμμαχούμενος εὐωδοῦτο , καὶ ὁ λαὸς ἠγάπα αὐτόν , καὶ ἡ τοῦ βασιλέως θυγάτηρ Μελχὸλ ἤρα Δαβίδ . προσηγγέλθη οὖν ὁ ἔρως τῷ βασιλεῖ , καὶ ὃς εἰς λαβὴν ἐπιβουλῆς ἐχρᾶτο τῷ ἔρωτι . ἔφη γὰρ δώσειν αὐτῷ τὸ θυγάτριον , εἰ ἑκατὸν ἀκροβυστίας ἐνέγκοι αὐτῷ , οἰηθεὶς πεσεῖσθαι αὐτὸν τοῖς ἀλλοφύλοις μαχόμενον . τοῦτο μαθὼν ὁ Δαβὶδ ἐπορεύθη μετὰ τῶν ὑπ’ αὐτόν , καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις καὶ ἤνεγκεν ἀκροβυστίας τῷ Σαοὺλ ἑκατόν . ὁ δὲ Ἰώσηπος οὐχ ἑκατὸν ἀκροβυστίας κομίσαι τὸν Δαβίδ , ἀλλὰ ἑξακοσίας κεφαλὰς ἀλλοφύλων . καὶ ζεύγνυσιν αὐτῷ τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα Μελχόλ . ὁρῶν δὲ τὸν Δαβὶδ καὶ τῷ θεῷ συμμαχούμενον καὶ τῷ πλήθει φιλούμενον , ἔτι μᾶλλον ἐδεδίει , καὶ ἐπεβού - λευεν αὐτῷ , καὶ κτανεῖν ἐπεχείρει . τῷ οὑν υἱῷ Ἰωνάθαν καὶ τοῖς πιστοτάτοις τῶν οἰκετῶν τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ ἐπιτάττει . Ἰωνάθαν δὲ φιλῶν τὸν Δαβὶδ δηλοῖ αὐτῷ τὸ ἐπίταγμα , καὶ φυλάττεσθαι παραινεῖ , καὶ ἐπαγγέλλεται διαλεχθήσεσθαι περὶ αὐτοῦ τῷ πατρὶ καὶ τὸ πᾶν ἐκφῆναι αὐτῷ . καὶ μέντοι καὶ διειλέχθη καὶ μετήνεγκε πρὸς πρᾳότητα · μεταβαλὼν γὰρ μηδὲν ἀδικήσειν ὤμοσε τὸν Δαβὶδ ὁ Σαούλ . Ἰωνάθαν δὲ ταῦτα δεδηλωκὼς τῷ Δαβίδ , εἰσάγει πρὸς τὸν βασιλέα αὐτόν , καὶ ἢν ὡς πρῴην αὐτῷ παραμένων . τῶν δὲ Παλαιστηνῶν κινηθέντων καὶ πάλιν καὶ τοῖς Ἑβραίοις ἐπιόντων , ἀντιταξόμενος αὐτοῖς παρὰ Σαοὺλ ὁ Δαβὶδ ἀποστέλλεται , καὶ μετὰ νίκης ἐπάνεισι . τοῖς δ’ εὐτυχήμασι τοῦ ἀνδρὸς καὶ ὁ κατ’ αὐτοῦ φθόνος συνηύξετο τῷ Σαούλ . καὶ τοῦ πονηροῦ πνεύματος αὖθις ἐπελθόντος αὐτῷ καὶ συμπνίγοντος παρῆν ὁ Δαβὶδ τὴν κινύραν κρούων καὶ κατεπᾴδων αὐτοῦ . ὁ Σαοὺλ δὲ τὸ δόρυ κατέχων ἠκόντισεν αὐτὸ κατὰ τοῦ Δαβίδ · ὁ δὲ προγνοὺς ἐξέκλινέ τε καὶ ἀνεχώρησεν . ἀπέστειλε δὲ Σαοὺλ νυκτὸς φύλακας εἰς τὸν οἶκον Δαβίδ , ἵνα μεθ’ ἡμέραν κτείνῃ αὐτόν . γνοῦσα δὲ τοῦτο Μελχὸλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ , διὰ θυρίδος τὸν ἄνδρα κατήγαγε · καὶ ἀπέδρα . ἔωθεν δὲ τοῦ Σαοὺλ πέμψαντος ἐπὶ τὸν Δαβίδ , ἡ Μελχὸλ τὴν κλίνην ἑτοιμάσασα ὥς τινος ἐν αὐτῇ κειμένου , καὶ τοῖς ἐπιβλήμασιν ὑποθεῖσα ἧπαρ αἰγὸς νεοσφαγοῦς , ὡς ἄν τῇ τούτου κινήσει τὸ ἐπίβλημα σαλευόμενον δόκησιν παρέχῃ κεῖσθαι παρὰ τῇ κλίνῃ τινά , εἰσάγει τοὺς σταλέντας καὶ νοσεῖν τὸν ἄνδρα φησίν . οἱ δὲ ἀπήγγειλαν τῷ Σαούλ , καὶ ὃς ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτὸν ἀχθῆναι διακελεύεται . ἀπελθόντες δὲ οἱ πεμφθέντες καὶ τῆς κλίνης ἀράμενοι τὸ ἐπίβλημα , τὸ τέχνασμα κατενόησαν καὶ τῷ βασιλεῖ κατηγγέλκασιν . οὕτω δὲ τὸν θάνατον ὁ Δαβὶδ ἐκρυγὼν τῷ Σαμουὴλ εἰς Ἀρμαθαῒμ προσελήλυθε καὶ σὺν ἐκείνῳ διῆγεν ἐν Ναβιὼθ εἰς Ῥαμά . πέμπει τοίνυν κἀκεῖ ὁ Σαοὺλ τοὺς ἄξοντας τὸν Δαβίδ . οἱ δ’ ἀπελθόντες καὶ προφητῶν ἐκκλησίαν εὑρόντες καὶ αὐτοὶ προεφήτευον . τοῦτο μαθὼν ὁ βασιλεὺς καὶ ἑτέρους πέμπει , κἀκείνων σχόντων ὁμοίως ἄλλους ἀπέστειλε , καὶ τῶν τρίτων δὲ κατόχων γεγονότων τῷ πνεύματι αὐτὸς ἐξώρμησεν ὑπ’ ὀργῆς , καὶ πλησιάσας προφητεύειν ἤρξατο καὶ αὐτός . ὅτε καὶ τὸ ᾀδόμενον οἶ ἐκεῖ παρόντες ἐφθέγξαντο τό “ εἶ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις ; ἐλθὼν δὲ ὅπου ἢν Σαμουήλ , ἔκφρων ὥσπερ γενόμενος καὶ τὴν ἐσθῆτα περιδυσάμενος γυμοὸς ἔκειτο δι’ ὅλης ἡμέρας τε καὶ νυκτός .
Lemmas: ἐπανέρχομαι δέ ὁ στρατιά ὁ γυνή συναντάω αὐτός καί χορεύω χιλιάς ὄλλυμι ὁ Σαῦλος ἀείδω , ὁ δέ παρθένος μυριάς ὁ Δαυίδ ἀφανίζω ἀντιδίδωμι . οὗτος πρός φθόνος ἐρεθίζω ὁ Σαῦλος , φημί “ καί τίς αὐτός ὑστερέω πλήν ὁ βασίλειος ; καί ὑποβλέπω ὁ Δαβίδ . ἐπιπίπτω δέ ὁ Σαῦλος πνεῦμα πονηρός , καί ὁ Δαυίδ κατεπᾴδω ὡς ἔθος αὐτός , ὁ δόρυ βάλλω κατά αὐτός ὁ Σαῦλος · καί δίς οὗτος ποιέω . καί ὁ Δαυίδ ἐκκλίνω · κύριος γάρ εἰμί μετά αὐτός . δείδω δέ αὐτός ὁ βασιλεύς χιλίαρχος ποιέω , εἷς εἰς ὁ πολέμιος ἀπέρχομαι κινδυνεύω . ὁ δέ ὁ θεός συμμαχέω εὐωδέω , καί ὁ λαός ἀγαπάω αὐτός , καί ὁ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ Μελχόλ ἐράω Δαβίδ . προσαγγέλλω οὖν ὁ Ἔρως ὁ βασιλεύς , καί ὅς εἰς λαβή ἐπιβουλή χράω ὁ Ἔρως . φημί γάρ δίδωμι αὐτός ὁ θυγάτριον , εἰμί ἑκατόν ἀκροβυστία φέρω αὐτός , οἴομαι πίπτω αὐτός ὁ ἀλλόφυλος μάχομαι . οὗτος μανθάνω ὁ Δαυίδ πορεύω μετά ὁ ὑπό αὐτός , καί πατάσσω ἐν ὁ ἀλλόφυλος καί φέρω ἀκροβυστία ὁ Σαῦλος ἑκατόν . ὁ δέ Ἰώσηπος οὐ ἑκατόν ἀκροβυστία κομίζω ὁ Δαβίδ , ἀλλά ἑξακόσιοι κεφαλή ἀλλόφυλος . καί ζεύγνυμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ Μελχόλ . ὁράω δέ ὁ Δαυίδ καί ὁ θεός συμμαχέω καί ὁ πλῆθος φιλέω , ἔτι μᾶλλον δείδω , καί ἐπιβοάω - λεύω αὐτός , καί κτείνω ἐπιχειρέω . ὁ ἐν υἱός Ἰωνάθαν καί ὁ πιστός ὁ οἰκέτης ὁ ἀναίρεσις αὐτός ἐπιτάσσω . Ἰωνάθαν δέ φίλος ὁ Δαυίδ δηλόω αὐτός ὁ ἐπίταγμα , καί φυλάσσω παραινέω , καί ἐπαγγέλλω διαλέγω περί αὐτός ὁ πατήρ καί ὁ πᾶς ἐκφαίνω αὐτός . καί μέντοι καί διαιλέγω καί μεταφέρω πρός πραότης · μεταβάλλω γάρ μηδείς ἀδικέω ὄμνυμι ὁ Δαυίδ ὁ Σαῦλος . Ἰωνάθαν δέ οὗτος δηλόω ὁ Δαβίδ , εἰσάγω πρός ὁ βασιλεύς αὐτός , καί εἄν ὡς πρώην αὐτός παραμένω . ὁ δέ Παλαιστής κινέω καί πάλιν καί ὁ Ἑβραῖος ἔπειμι , ἀντιτάσσω αὐτός παρά Σαῦλος ὁ Δαυίδ ἀποστέλλω , καί μετά Νίκη ἐπάνειμι . ὁ δέ εὐτύχημα ὁ ἀνήρ καί ὁ κατά αὐτός φθόνος συναυξάνω ὁ Σαῦλος . καί ὁ πονηρός πνεῦμα αὖθις ἐπέρχομαι αὐτός καί συμπνίγω πάρειμι ὁ Δαυίδ ὁ κινύρα κρούω καί κατεπᾴδω αὐτός . ὁ Σαῦλος δέ ὁ δόρυ κατέχω ἀκοντίζω αὐτός κατά ὁ Δαβίδ · ὁ δέ προγιγνώσκω ἐκκλίνω τε καί ἀναχωρέω . ἀποστέλλω δέ Σαῦλος νύξ φύλαξ εἰς ὁ οἶκος Δαβίδ , ἵνα μετά ἡμέρα κτείνω αὐτός . γιγνώσκω δέ οὗτος Μελχόλ ὁ γυνή αὐτός , διά θυρίς ὁ ἀνήρ κατάγω · καί ἀποδιδράσκω . εἴωθα δέ ὁ Σαῦλος πέμπω ἐπί ὁ Δαβίδ , ὁ Μελχόλ ὁ κλίνη ἑτοιμάζω ὅς τις ἐν αὐτός κεῖμαι , καί ὁ ἐπίβλημα ὑποτίθημι ἧπαρ αἴξ νεοσφαγής , ὡς ἄν ὁ οὗτος κινέω ὁ ἐπίβλημα σαλεύω δόκησις παρέχω κεῖμαι παρά ὁ κλίνη τις , εἰσάγω ὁ στέλλω καί νοσέω ὁ ἀνήρ φημί . ὁ δέ ἀπαγγέλλω ὁ Σαῦλος , καί ὅς ἐπί ὁ κλίνη αὐτός ἄγω διακελεύομαι . ἀπέρχομαι δέ ὁ πέμπω καί ὁ κλίνη ἀείρω ὁ ἐπίβλημα , ὁ τέχνασμα κατανοέω καί ὁ βασιλεύς καταγγέλλω . οὗτος δέ ὁ θάνατος ὁ Δαυίδ εκρυγη ὁ Σαμουήλ εἰς Ἀρμαθαΐμ πρόσειμι καί σύν ἐκεῖνος διάγω ἐν Ναβιὼθ εἰς Ῥαμά . πέμπω τοίνυν ἐκεῖ ὁ Σαῦλος ὁ ἄγω ὁ Δαβίδ . ὁ δέ ἀπέρχομαι καί προφήτης ἐκκλησία εὑρίσκω καί αὐτός προφητεύω . οὗτος μανθάνω ὁ βασιλεύς καί ἕτερος πέμπω , ἐκεῖνος ἔχω ὁμοίως ἄλλος ἀποστέλλω , καί ὁ τρίτος δέ κάτοχος γίγνομαι ὁ πνεῦμα αὐτός ἐξορμάω ὑπό ὀργή , καί πλησιάζω προφητεύω ἄρχω καί αὐτός . ὅτε καί ὁ ἀείδω οἶς ἐκεῖ πάρειμι φθέγγομαι ὁ “ εἰμί καί Σαῦλος ἐν προφήτης ; ἔρχομαι δέ ὅπου εἄν Σαμουήλ , ἔκφρων ὥσπερ γίγνομαι καί ὁ ἐσθής περιδύω γυμοὸς κεῖμαι διά ὅλος ἡμέρα τε καί νύξ .