joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 13.23
Τοῦ πατριάρχου δὲ Πρόκλου θανόντος μετὰ δωδέκατον ἔτος ἐξ ὅτου προέστη τοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει ὀρθοδόξου λαοῦ , ὁ θεῖος Φλαβιανὸς εἰς τὸν ἐκείνου θρόνον ἐγκαθιδρύεται . ὅτε καὶ ὁ Εὐτυχὴς ἀρχιμανδρίτης ὢν ἐδογμάτιζε τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μὴ τὰ ’ς δύο φύσεις τηρῆσαι μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν , ἀλλ’ εἰς μίαν φύσιν ἄμφω συγκραθῆναι καὶ συμφυρθῆναι . τοῦτον ἀδιόρθωτον μένοντα ὁ Φλαβιανὸς τοῦ τῆς ἐκκλησίας ἐξέκοψε σώματος , ἵνα μὴ τῆς λύμης καὶ τῷ ὑγιαίνοντι μεταδῷ . πρόσεισιν οὖν ὁ Εὐτυχὴς Χρυσαφίῳ τῷ ἐκτομίᾳ ὁμοδοξοῦντι αὐτῷ καὶ πλεῖστα δυναμένῳ παρὰ τῷ βασιλεῖ · καὶ ὃς πείθει τὸν Θεοδόσιον ἐπιτρέψαι τῷ μετὰ τὴν τοῦ ἁγίου Κυρίλλου μετάστασιν τῆς Ἀλεξανδρείας τὸν θρόνον διέποντι Διοσκόρῳ παραγενέσθαι εἰς Ἔφεσον μεθ’ ἑτέρων ἐπισκόπων καὶ τὰ κατὰ τὸν Εὐτυχῆ γυμνάσαι , παρόντος καὶ τοῦ Φλαβιανοῦ . οὗτος οὖν ὁ Διοσκόρος τοῦ Εὐτυχοῦς τυγχάνων ὁμόδοξος , καὶ ἄλλους ἐπισκόπους προσειληφὼς ὁμογνώμονας , εἰς Ἔφεσον παραγίνεται καὶ κυροῖ τὰ παρὰ τοῦ Εὐτυχοῦς εἰσαγόμενα . ἀντιλέγοντος δὲ τοῦ ἱερωτάτου Φλαβιανοῦ , οἷά τις ἄγριος ὄνος ἀναθορὼν ὁ Διοσκόρος λὰξ τῷ στέρνῳ ἐνέθορε τοῦ εὐσεβοῦς ἐκείνου ἀνδρὸς καὶ πὺξ αὐτὸν κατὰ κόρρης τύπτων οὐκ ἀνῆκεν ἕως τοῦ συνεδρίου ἐξώθησε . καὶ ὁ μὲν ἅγιος μετὰ τρίτην ἡμέραν ἐκ τῆς τοῦ στέρνου πληγῆς μετήλλαξε τὴν ζωήν , ἐν δύο ἐνιαυτοῖς τὸν ἀρχιερατικὸν κοσμήσας θρόνον τῆς νεωτέρας Ῥώμης . ὁ δὲ Διοσκόρος τοὺς ἐκεῖ παρόντας ἐπισκόπους ὑποσημήνασθαι ἐβιάσατο τῷ παρ’ αὐτοῦ ἐκτεθέντι ὅρῳ . ἡ γὰρ τοῦ δηλωθέντος εὐνούχου δυναστεία στρατιώτας ἐνόπλους ἐκεῖ παρεῖναι ἐποίησε καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐκφοβεῖν . Δόμνος δὲ ὁ τῆς Ἀντιόχου ὑπεσημήνατο μὲν καὶ αὐτὸς συναρπαγείς , εἶτα κατεβόα τοῦ Διοσκόρου , καὶ τὸν ὅρον διέβαλλεν ὡς ἀσεβείας μεστόν . ταῦτα μαθὼν ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος καὶ τὰ κατὰ τὸν Φλιαβιανὸν γνούς , ἐν αἰτίαις πεποίητο τὸν Χρυσάφιον καὶ ὠργίζετο . δείσας δὲ ὁ Διοσκόρος , ὑποτίθησιν αὐτῷ πεῖσαι τὸν βασιλέα πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως προχειρίσασθαι Ἀνατόλιον τὸν αὐτοῦ ἀποκρισιάριον , ἔνα καὶ τὸν Εὐτυχῆ δέξηται πρὸς κοινωνίαν καὶ τὰ κατὰ τὸν μακάριον Φλαβιανὸν μείνῃ ἀνεξερεύνητα . πείθει τοίνυν ὁ ἐκτομίας τὸν βασιλέα , εὐάγωγον ὄντα , καὶ χειροτονεῖται πατριάρχης ὁ Ἀνατόλιος . οὗτος ὁ εἰρημένος ρημένος Χρυσάφιος τῆς εὐκολίας τοῦ κρατοῦντος κατατρυφῶν ἔπεισεν αὐτόν , καὶ τὴν βασίλισσαν Εὐδοκίαν προσειληφὼς συνεργόν , τὴν Πουλχερίαν τῆς τῶν πραγμάτων μετενεγκεῖν διοικήσεως . καὶ ἡ μὲν τῶν ἀνακτόρων ὑποχωρήσασα καθ’ ἑαυτὴν ἔζη τ’ ἑ καὶ ἐν τῷ Ἑβδόμῳ ἡσύχαζεν . ὁ δὲ βασιλεὺς εἰς ἑαυτὸν ὀψὲ καὶ μόλις ἐλθών , καὶ τὴν κατὰ τοῦ μακαρίου Φλαβιανοῦ μιαιφονίαν ἀναλογισάμενος καὶ τὰ κατὰ τὴν Πουλχερίαν , καὶ πάντων αἴτιον τὸν βέβηλον ἐκεῖνον εὐνοῦχον εὑρών , εἰς δίκαιον κατ’ αὐτοῦ κινεῖται θυμόν , καὶ τοῦ μὲν ὑπερορίαν καταψηφίζεται καὶ δημεύει τὴν οὐσίαν αὐτοῦ , τὴν δὲ ἀδελφὴν μετακαλεσάμενος συγγνώμην ᾔτει , καὶ τὴν τῶν πραγμάτων διοίκησιν αὖθις αὐτῇ ἐνεχείρισεν . ἦν δὲ ἡ Πουλχερία συνετωτάτη , καὶ πολλὰ τῶν ἐλαττωμάτων τωμάτων τοῦ ἀδελφοῦ τὰ μὲν ἐπηνώρθου , τὰ δὲ συνεκάλυπτε . λέγεται γοῦν ἀπροσέκτως τὸν βασιλέα τοῦτον ὑποσημαίνεσθαι τὰς γραφάς ἡ δὲ παρῄνει αὐτῷ μὴ πᾶν τὸ προσαγόμενον βεβαιοῦν , ἀλλὰ τὰ γεγραμμένα προεπισκέπτεσθαι . ὁ δὲ διεβεβαιοῦτο μήτι παρά του κακουργεῖσθαι · εἰδέναι γὰρ αὐτὸς τὰ γραφόμενα ἀπισχυρίζετο . εἰς ἔλεγχον τοίνυν τῆς νωθρᾶς γνώμης τοῦ ἀδελφοῦ τοιόνδε τι τῆ Πουλχερίᾳ ἐπινενόηται . ἔγγραφον ἐξ ἐκείνου συντίθησι πράσεως , ὡς αὐτῇ τὴν Αὐγούσταν Εὐδοκίαν πωλήσαντος , καὶ ὡς ἕτερόν τι αὐτῷ προσαγαγοῦσα τὸ ὠνητήριον ἔπεισε βεβαιῶσαι τῇ οἰκείᾳ ὑπογραφῇ , εἶτα μετακαλουμένην παρ’ ἐκείνου τὴν Εὐδοκίαν ἀπιέναι οὐκ εἴα . ἐρομένου δὲ τὴν αἰτίαν τοῦ αὐτοκράτορος , τὸ πρατήριον ἡ Πουλχερία αὐτῷ ἐνεφάνισε , καὶ οὕτως ἤλεγξεν αὐτὸν πολλὰ ὑποσημαίνεσθαι , ἃ οὔτ’ οἶδεν οὔτ’ ἴσως βούλεται γίνεσθαι . τότε μὲν οὖν τῆς πεπλασμένης ἐκείνης πράσεως σχολασάσης , ἡ βασιλὶς ἀποκατέστη τῷ αὐτοκράτορι . μετέπειτα δ’ αἰτίας συμβάσης τινός , ἀπέστερξε τὴν Αὐγούσταν ὁ βασιλεύς · ἡ δ’ αἰτία , μῆλον ὑπερφυὲς εἰς ὄγκον ἐκομίσθη τῷ βασιλεῖ . ὁ δὲ τοῦτο θαυμάσας τῇ βασιλίδι ἀπέστειλε , κἀκείνη τῷ Παυλίνῳ τὸ μῆλον δέδωκεν . ἦν δὲ λόγιος ὁ ἀνήρ , κἀντεῦθεν τῇ βασιλίσσῃ ᾠκείω τὸ . ὁ δὲ τὸ τοῦ μήλου μέγεθος ἀγασθεὶς καὶ ἀγνοῶν περὶ αὐτοῦ προσάγει τοῦτο τῷ βασιλεῖ . ἐκεῖνος δ’ ἐπέγνω τὸ προσαχθέν , καὶ κρύψας αὐτὸ τὴν γυναῖκα ἠρώτησε ποῖ δῆτα τὸ σταλὲν αὐτῇ μῆλόν ἐστιν . ἡ δὲ φαγεῖν εἶπε τοῦτο , δείσασα μὴ ὁ ἀνὴρ ὑποπτεύσῃ ὃ ἐκεῖνος ἤδη ὑπώπτευσεν . ὁ δ’ ἔτι προσήρετο ἐπιτατικώτερον · ἡ δ’ αὖθις μεθ’ ὅρκου φαγεῖν τὸ μῆλον ἀπισχυρίζετο . ἐξάγει τοῦτο μεστὸς ὁ αὐτοκράτωρ ὀργῆς . καὶ ἡ μὲν ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἑάλω μὴ ἀληθεύουσα . τῷ δὲ τὰ τῆς ὑπονοίας ἐστήρικτο . κἀντεῦθεν κτείνεται μὲν ὁ Παυλῖνος ἐξ ὑπονοίας ψευδοῦς , ἡ δ’ Εὐδοκία μεμίσητο . καὶ ᾔτησεν ἀπελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα , ἔνθα δὴ ἀπελθοῦσα σὺν πλούτῳ βαθεῖ ναούς τε ἐδείματο καὶ πολλὰ τοῖς πενομένοις καὶ τοῖς ἐκεῖ μοναστηρίοις δέδωκεν . ἐκεῖθεν δὲ ἐπανελ - θοῦσα αὖθις μετὰ θάνατον τοῦ ἀνδρὸς ἐκεῖσε ἀφίκετο , κἀκεῖ τετελεύτηκεν . οἵα δὲ περὶ λόγους ἦν αὕτη δηλοῦσι τὰ λεγόμενα Ὁμηρόκεντρα . Πατρικίου γάρ τινος ἐπιχειρήσαντος τῷ σπουδάσματι , ἀτελὲς δὲ καταλιπόντος αὐτὸ καὶ οἷον εἰπεῖν ἀνοργάνωτον , ἐκείνη καὶ εἰς τέλος ἤγαγε καὶ ὠργάνωσεν , ὡς καὶ ἡ παρ’ ἐκείνης διὰ στίχων ἡρωικῶν τῷ πονήματι γενομένη ἐπιγραφὴ τοῖς ταύτην ἐπιοῦσι παρίστησι . θνήσκει δὲ ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος πεντηκοντούτης γενόμενος καὶ σχεδὸν ἅπαντας οὓς ἐβίω ἐνιαυτοὺς βασιλεύσας , βραχεῖς μὲν πάνυ σὺν τῷ πατρί , τοὺς δ’ ἄλλους καθ’ ἑαυτόν . τὴν δ’ αἰτίαν τῆς αὐτοῦ τελευτῆς οἶ μὲν νόσον γεγονέναι φασίν , οἱ δ’ ἐν θήρᾳ οἱ ἐλαύνοντι συμπεσεῖν τὸν ἵππον ἱστόρησαν , καὶ πληγέντων αὐτῷ καιρίων μερῶν μετ’ ὀλίγον θανεῖν . ἦν δὲ λογικῆς παιδείας οὐκ ἀνομίλητος , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων μετεσχηκὼς μαθηματικῶν βίβλων καὶ τῆς ἀστρονομίας αὐτῆς ἀπεγεύσατο · ἱππεύειν δὲ καὶ τοξεύειν εἰς ἄκρον ἤσκητο , καὶ πρὸς τὴν γραφικὴν καὶ τὴν πλαστικὴν δεξιῶς εἶχεν . ἐπιεικὴς δὲ τὸν τρόπον γενόμενος μαλθακῶς πρὸς μεταχείρισιν πραγμάτων διέκειτο · ὅθεν καὶ οἱ παρ’ αὐτῷ δυνηθέντες ἐκτομίαι πολλὰ τῶν οὐ δεόντων εἰργάσαντο , ὁ Ἀντίοχος καὶ μετ’ ἐκεῖνον Ἀμάντιος , καὶ τελευταῖος Χρυσάφιος . ἐν τοῖς χρόνοις δὲ τούτου τοῦ βασιλέως , Πρόκλου τοῦ πατριάρχου λιτανεύοντος σὺν τῷ κλήρῳ καὶ πλείστῳ μέρει τοῦ πλήθους τῆς πόλεως , ἄφνω παιδίον αἴρεται ἐναέριον . τοῦ δὲ λαοῦ θαμβουμένου καὶ ἐπὶ πλεῖστον βοῶντος τὸ Κύριε ἐλέησον , αὖθις κατάγεται τὸ παιδίον , λέγον μυηθῆναι μὴ δεῖν προστίθεσθαι τῷ Τρισαγίῳ τὸ “ ὃ σταυρωθεὶς δι’ ἡμᾶς ” .
Lemmas: ὁ πατριάρχης δέ Πρόκλος θνῄσκω μετά δωδέκατος ἔτος ἐκ ὅστις προίστημι ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ὀρθόδοξος λαός , ὁ θεῖος Φλαβιανός εἰς ὁ ἐκεῖνος θρόνος εγκαθιδρύω . ὅτε καί ὁ Εὐτυχής ἀρχιμανδρίτης εἰμί δογματίζω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μή ὁ εἰς δύο φύσις τηρέω μετά ὁ ἐνανθρώπησις , ἀλλά εἰς εἷς φύσις ἄμφω συγκεράννυμι καί συμφύρω . οὗτος ἀδιόρθωτος Μένων ὁ Φλαβιανός ὁ ὁ ἐκκλησία ἐκκόπτω σῶμα , ἵνα μή ὁ λύμη καί ὁ ὑγιαίνω μεταδίδωμι . πρόσειμι οὖν ὁ Εὐτυχής χρυσάφιον ὁ ἐκτομίας ὁμοδοξέω αὐτός καί πλεῖστος δύναμαι παρά ὁ βασιλεύς · καί ὅς πείθω ὁ Θεοδόσιος ἐπιτρέπω ὁ μετά ὁ ὁ ἅγιος Κύριλλος μετάστασις ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ θρόνος διέπω Διόσκορος παραγίγνομαι εἰς Ἔφεσος μετά ἕτερος ἐπίσκοπος καί ὁ κατά ὁ Εὐτυχής γυμνάζω , πάρειμι καί ὁ Φλαβιανός . οὗτος οὖν ὁ Διόσκορος ὁ Εὐτυχοῦς τυγχάνω ὁμόδοξος , καί ἄλλος ἐπίσκοπος προσλαμβάνω ὁμογνώμων , εἰς Ἔφεσος παραγίγνομαι καί κυρόω ὁ παρά ὁ Εὐτυχοῦς εἰσάγω . ἀντιλέγω δέ ὁ ἱερός Φλαβιανός , οἷος τις ἄγριος ὄνος ἀναθρῴσκω ὁ Διόσκορος λάξ ὁ στέρνον ἐνθρώσκω ὁ εὐσεβής ἐκεῖνος ἀνήρ καί πύξ αὐτός κατά Κόρρης τύπτω οὐ ἀνίημι ἠώς ὁ συνέδριον εξωθώ . καί ὁ μέν ἅγιος μετά τρίτος ἡμέρα ἐκ ὁ ὁ στέρνον πληγή μεταλλάσσω ὁ ζωή , ἐν δύο ἐνιαυτός ὁ ἀρχιερατικός κοσμέω θρόνος ὁ νέος Ῥώμη . ὁ δέ Διόσκορος ὁ ἐκεῖ πάρειμι ἐπίσκοπος ὑποσημαίνω βιάζομαι ὁ παρά αὐτός ἐκτίθημι ὅρος . ὁ γάρ ὁ δηλόω εὐνοῦχος δυναστεία στρατιώτης ἔνοπλος ἐκεῖ πάρειμι ποιέω καί ὁ ἀντιλέγω ἐκφοβέω . Δόμνος δέ ὁ ὁ Ἀντίοχος ὑποσημαίνω μέν καί αὐτός συναρπάζω , εἶτα καταβοάω ὁ Διόσκορος , καί ὁ ὅρος διαβάλλω ὡς ἀσέβεια μεστός . οὗτος μανθάνω ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος καί ὁ κατά ὁ Φλιαβιανὸν γιγνώσκω , ἐν αἴτιος ποιέω ὁ χρυσάφιον καί ὀργίζω . δείδω δέ ὁ Διόσκορος , ὑποτίθημι αὐτός πείθω ὁ βασιλεύς πατριάρχης Κωνσταντινούπολις προχειρίζω Ἀνατόλιος ὁ αὐτός ἀποκρισιάριος , νάω καί ὁ Εὐτυχής δέχομαι πρός κοινωνία καί ὁ κατά ὁ μακάριος Φλαβιανός μένω ἀνεξερεύνητος . πείθω τοίνυν ὁ ἐκτομίας ὁ βασιλεύς , εὐάγωγος εἰμί , καί χειροτονέω πατριάρχης ὁ Ἀνατόλιος . οὗτος ὁ εἴρω ῥαίνω Χρυσάφιος ὁ εὐκολία ὁ κράτος κατατρυφάω πείθω αὐτός , καί ὁ βασίλισσα Εὐδοκία προσλαμβάνω συνεργός , ὁ Πουλχερία ὁ ὁ πρᾶγμα μεταφέρω διοίκησις . καί ὁ μέν ὁ ἄναξ ὑποχωρέω κατά ἑαυτοῦ ζῶ τε ὅς καί ἐν ὁ Ἕβδομος ἡσυχάζω . ὁ δέ βασιλεύς εἰς ἑαυτοῦ ὀψέ καί μόλις ἔρχομαι , καί ὁ κατά ὁ μακάριος Φλαβιανός μιαιφονία ἀναλογίζομαι καί ὁ κατά ὁ Πουλχερία , καί πᾶς αἴτιος ὁ βέβηλος ἐκεῖνος εὐνοῦχος εὑρίσκω , εἰς Δίκαιος κατά αὐτός κινέω θυμός , καί ὁ μέν ὑπερορία καταψηφίζομαι καί δημεύω ὁ οὐσία αὐτός , ὁ δέ ἀδελφή μετακαλέω συγγνώμη αἰτέω , καί ὁ ὁ πρᾶγμα διοίκησις αὖθις αὐτός ἐγχειρίζω . εἰμί δέ ὁ Πουλχερία συνετός , καί πολύς ὁ ἐλάττωμα τομάω ὁ ἀδελφός ὁ μέν ἐπανορθόω , ὁ δέ συγκαλύπτω . λέγω γοῦν ἀπρόσεκτος ὁ βασιλεύς οὗτος ὑποσημαίνω ὁ γραφεύς ὁ δέ παραινέω αὐτός μή πᾶς ὁ προσάγω βεβαιόω , ἀλλά ὁ γράφω προεπισκέπτομαι . ὁ δέ διαβεβαιόομαι μῆτις παρά ὁ κακουργέω · οἶδα γάρ αὐτός ὁ γράφω ἀπισχυρίζομαι . εἰς ἔλεγχος τοίνυν ὁ νωθρός γνώμη ὁ ἀδελφός τοιόσδε τίς τῆ Πουλχερία ἐπινοέω . ἔγγραφος ἐκ ἐκεῖνος συντίθημι πρᾶσις , ὡς αὐτός ὁ Αὐγούστα Εὐδοκία πωλέω , καί ὡς ἕτερος τίς αὐτός προσάγω ὁ ὠνητήριον πείθω βεβαιόω ὁ οἰκεῖος ὑπογράφω , εἶτα μετακαλέω παρά ἐκεῖνος ὁ Εὐδοκία ἀφίημι οὐ ἐάω . ἔρομαι δέ ὁ αἴτιος ὁ αὐτοκράτωρ , ὁ πρατήριον ὁ Πουλχερία αὐτός ἐμφανίζω , καί οὕτως ἐλέγχω αὐτός πολύς ὑποσημαίνω , ὁ οὔτε οἶδα οὔτε ἴσως βούλομαι γίγνομαι . τότε μέν οὖν ὁ πλάσσω ἐκεῖνος πρᾶσις σχολάζω , ὁ βασιλίς ἀποκαθίστημι ὁ αὐτοκράτωρ . μετέπειτα δέ αἴτιος συμβαίνω τις , αποστέργω ὁ Αὐγούστα ὁ βασιλεύς · ὁ δέ αἰτία , μῆλον ὑπερφυής εἰς ὄγκος κομίζω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ οὗτος θαυμάζω ὁ βασιλίδι ἀποστέλλω , ἐκεῖνος ὁ Παυλῖνος ὁ μῆλον δίδωμι . εἰμί δέ λόγιος ὁ ἀνήρ , ἐντεῦθεν ὁ βασίλισσα οἰκεῖος ὁ . ὁ δέ ὁ ὁ μῆλον μέγεθος ἄγαμαι καί ἀγνοέω περί αὐτός προσάγω οὗτος ὁ βασιλεύς . ἐκεῖνος δέ ἐπιγιγνώσκω ὁ προσάγω , καί κρύπτω αὐτός ὁ γυνή ἐρωτάω ποῖ δῆτα ὁ στέλλω αὐτός μῆλον εἰμί . ὁ δέ ἐσθίω εἶπον οὗτος , δείδω μή ὁ ἀνήρ ὑποπτεύω ὅς ἐκεῖνος ἤδη ὑποπτεύω . ὁ δέ ἔτι προσαίρω ἐπιτατικός · ὁ δέ αὖθις μετά Ὅρκος ἐσθίω ὁ μῆλον ἀπισχυρίζομαι . ἐξάγω οὗτος μεστός ὁ αὐτοκράτωρ ὀργή . καί ὁ μέν ἐπί αὐτόφωρος ἁλίσκομαι μή ἀληθεύω . ὁ δέ ὁ ὁ ὑπόνοια στηρίζω . ἐντεῦθεν κτείνω μέν ὁ Παυλῖνος ἐκ ὑπόνοια ψευδής , ὁ δέ Εὐδοκία μισέω . καί αἰτέω ἀπέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , ἔνθα δή ἀπέρχομαι σύν πλοῦτος βαθύς ναός τε δέμω καί πολύς ὁ πένομαι καί ὁ ἐκεῖ μοναστήριον δίδωμι . ἐκεῖθεν δέ ἐπαναιρέω - θέω αὖθις μετά θάνατος ὁ ἀνήρ ἐκεῖσε ἀφικνέομαι , ἐκεῖ τελευτάω . οἷος δέ περί λόγος εἰμί οὗτος δηλόω ὁ λέγω Ὁμηρόκεντρον . Πατρίκιος γάρ τις ἐπιχειρέω ὁ σπούδασμα , ἀτελής δέ καταλείπω αὐτός καί οἷος εἶπον ἀνοργάνωτος , ἐκεῖνος καί εἰς τέλος ἄγω καί ὀργάνωσις , ὡς καί ὁ παρά ἐκεῖνος διά στίχος ἡρωικός ὁ πόνημα γίγνομαι ἐπιγραφή ὁ οὗτος ἔπειμι παρίστημι . θνῄσκω δέ ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος πεντηκοντούτης γίγνομαι καί σχεδόν ἅπας ὅς βιόω ἐνιαυτός βασιλεύω , βραχύς μέν πάνυ σύν ὁ πατήρ , ὁ δέ ἄλλος κατά ἑαυτοῦ . ὁ δέ αἴτιος ὁ αὐτός τελευτή οἶς μέν νόσος γίγνομαι φημί , ὁ δέ ἐν θήρ ὁ ἐλαύνω συμπίπτω ὁ ἵππος ἱστορέω , καί πλήσσω αὐτός καίριος μέρος μετά ὀλίγος θνῄσκω . εἰμί δέ λογικός παιδεία οὐ ἀνομίλητος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος μετέχω μαθηματικός Βίβλος καί ὁ ἀστρονομία αὐτός ἀπογεύω · ἱππεύω δέ καί τοξεύω εἰς ἄκρος ἀσκέω , καί πρός ὁ γραφικός καί ὁ πλαστικός δεξιός ἔχω . ἐπιεικής δέ ὁ τρόπος γίγνομαι μαλθακός πρός μεταχείρισις πρᾶγμα διάκειμαι · ὅθεν καί ὁ παρά αὐτός δύναμαι ἐκτομίας πολύς ὁ οὖον δήω ἐργάζομαι , ὁ Ἀντίοχος καί μετά ἐκεῖνος Ἀμάντιος , καί τελευταῖος Χρυσάφιος . ἐν ὁ χρόνος δέ οὗτος ὁ βασιλεύς , Πρόκλος ὁ πατριάρχης λιτανεύω σύν ὁ κλῆρος καί πλεῖστος μέρος ὁ πλῆθος ὁ πόλις , ἄφνω παιδίον ἀείρω ἐναέριος . ὁ δέ λαός θαμβέω καί ἐπί πλεῖστος βοῦς ὁ κύριος ἐλεέω , αὖθις κατάγω ὁ παιδίον , λέγω μυέω μή δήω προστίθημι ὁ τρισάγιον ὁ “ ὅς σταυρόω διά ἐγώ ” .