joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 14.7
Τῷ μέντοι δεκάτῳ ἔτει τῆς ἀρχῆς Ἰουστινιανοῦ τοῦ πατριάρχου Ἐπιφανίου θανόντος ὁ Τραπεζοῦντος Ἄνθιμος εἰς τὸν ἱερατικὸν θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετατίθεται . οὗτος ὁ βασιλεὺς καὶ κατὰ τῶν ἀνδρομανῶν πολὺς ἔπνευσε , καὶ πλείστους διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἐκόλασε , τὴν αἰδῶ τούτων ἐκτέμνων . καὶ πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ τί ταύτῃ τοὺς ἀρρενοφθόρους κολάζεις ; ἔφη “ εἰ δ’ ἄρα ἱεροσυλήκασιν , οὐκ ἂν τὴν χεῖρα τούτων ἀπέτεμον ” ; οὗτος καὶ τὸν μέγαν ἐν τῇ Πηγῇ ναὸν τῆς Θεοτόκου ἀνήγειρε καὶ τὸ τῶν σεπτῶν μαρτύρων ἱερὸν Σεργίου καὶ Βάκχου καὶ ἄλλας οἰκοδομὰς πολλὰς ἐποιήσατο , καὶ γέφυραν ἔκτισε κατὰ τὸν Σάγγαριν ποταμόν , ἐν ᾗ καὶ ἐπίγραμμα παρὰ Ἀγαθίου ἐγένετο τόδε · καὶ σὺ μεθ’ ἑσπερίην ὑψαύχενα καὶ μετὰ Μήδων ἔθνεα καὶ πᾶσαν βαρβαρικὴν ἀγέλην , Σαγγάριε , κρατερῇσι ῥοὰς ἁψῖσι πεδηθείς , οὕτω ἐδουλώθης κοιρανικῇ παλάμῃ , ὁ πρὶν δὲ σκαφέεσσιν ἀνέμβατος , ὁ πρὶν ἀτειρής , κεῖσαι λαινέῃ σφιγκτὸς ἀλυκτοπέδῃ . καὶ ἡ βασιλὶς Θεοδώρα τότε τὸν τῶν ἀγίων Ἀποστόλων περιώνυμον ναὸν ἐδομήσατο . ἦν μὲν γὰρ καὶ πρῴην τοῖς Ἀποστόλοις ἐκεῖσε ναός , παρὰ Κωνσταντίου τοῦ υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου δεδομημένος , οὐχ οἷος δὲ ὁ νῦν ἐστι , πολλῷ δὲ τούτου καὶ πρὸς κάλλος καὶ πρὸς ὄγκον λειπόμενος . Ὁνωρίου δέ ποτε τῆς πρεσβυτέρας βασιλεύοντος Ῥώμης , μεταναστὰν τὸ τῶν Οὐανδήλων ἔθνος καὶ εἰς Ἱσπανίαν ἐλθόν , κἀκεῖθεν εἰς Λιβύην περαιωθέν , σὺν τῷ οἰκείῳ ῥηγὶ Γονδιγίσγλῳ κατέσχε ταύτην . ἐφ’ υἱοῖς δὲ δυσὶ τούτου θανόντος , ὧν ἅτερος Γόνδαρις , ὁ δὲ λοιπὸς ἐκαλεῖτο Γιζἐριχος , εἰς μόνον τὸν Γιζἐρι - χον ἡ ἀρχὴ περιέστη , τοῦ Γόνδαρι τελευτήσαντος . οὗτος οὖν ὁ Γιζέριχος τήν τε Καρτάγεναν παρειλήφει καὶ τὴν Ῥώμην αὐτήν , καὶ ἐπὶ τριάκοντα καὶ ἐννέα τῶν Οὐανδήλων ἡγεμονεύσας ἐνιαυτοὺς ἀπέτισε τὸ χρεών . ὃν Ὁνώριχος ὁ υἱὸς διεδέξατο , ὑφ’ οὗ πλεῖστα δεινὰ τοῖς ὀρθοδόξοις ἐπήχθησαν , ἀρειανίζειν πάντας καταναγκάζοντος . ὃς ἐπ’ ἔτη ἄρξας ὀκτὼ ἐπὶ διαδόχῳ Γουνδαμούνδῳ τῷ υἱωνῷ τελευτᾷ . καὶ οὗτος δὲ βαρὺς τοῖς ὀρθοδόξοις γενόμενος , κατέλυσε τὴν ζωὴν ἐπὶ ἐνιαυτοὺς τὴν ἀρχὴν κατασχὼν δυοκαίδεκα . εἶτα Τρασαμοῦνδος τῶν Οὐανδήλων γέγονεν ἡγεμών , καὶ οὗτος Ἀρειανός , οὐ κολάζων τοὺς ὀρθοδόξους , μόνον μέντοι ἀποστρεφόμενος , καὶ τούτου δὲ ἔτη εἴκοσι καὶ ἑπτὰ διαγαγόντος ἐν τῇ ἀρχῇ καὶ τὸ βιώσιμον ἐκμετρήσαντος εἰς Ἰλδέριχον ἡ ἡγεμονία μετέπεσεν ) ὃς Γιζερίχου ἦν υἱωνὸς ἐξ Ὁνωρίχου τοῦ ἐκείνου παιδός . οὔτε δὲ χριστιανοῖς χαλεπῶς προσεφέρετο καὶ πᾶσι πρᾷος ἐτύγχανεν , ἅτε καὶ μαλθακοῦ τυχὼν ἤθους ἐκ φύσεως , ὅθεν ἦν καὶ πρὸς πολέμους νωθέστερος . οὗτος δὴ ὁ Ἰλδέριχος συνήθης γέγονε τῷ Ἰουστινιανῷ ἔτι ἰδιωτεύοντι . Γελίμερ δέ τις ὁμογενὴς Ἰλδερίχου , ἀνὴρ κακοήθης , δραστήριος δὲ καὶ νεωτερίσαι δεινότατος , ἐπέθετο τυραννίδι · καὶ τὸν οἰκεῖον κατασχὼν δεσπότην εἱρκτῇ παραδίδωσι καὶ τοὺς ὅσοι ἐκείνῳ ᾠκείωντο . ἀποτριβόμενος δ’ οἷον τὸ τῆς τυραννίδος αἰτίαμα , γράφει πρὸς Ἰουστινιανὸν ὡς οὐ τῆς ἀρχῆς ἐρῶν ταύτης ἐδράξατο , ἀλλ’ ὅτι Ἰλδέριχος ἀποπεφύκει πρὸς τὴν ταύτης διοίκησιν . ὁ δὲ βασιλεὺς ἀντε - B πέστειλε τῷ Γελίμερι ὡς οὐκ ἀνέξεται , εἰ μὴ τῷ τυραννηθέντι μὲν βοηθήσει , τὸν δὲ τυραννήσαντα τιμωρήσεται . διὸ τὸν πατρίκιον Βελισάριον ἐκ τῆς ἑῴας μεταστειλάμενος , ἐκεῖ γὰρ ἦν ὁ ἀνὴρ τοῖς Πέρσαις μαχόμενος , εἰς Λιβύην μετὰ χειρὸς βαρείας καὶ στόλου πέμπει πολλοῦ , ταῖς δυνάμεσιν ἀπάσαις ἐπιστήσας αὐτὸν ἀρχιστράτηγον αὐτοκράτορα , ᾧ καὶ ὁ Καισαρεὺς συμπαρωμάρτει Προκόπιος , ὃς τὰ περὶ τῶν ἐκεῖ πολέμων ἱστόρησε πλατυκώτερον . καταπλεύσας οὖν εἰς Λιβύην ὁ Βελισάριος χάρακα βάλλεται . ὁ δὲ Γελίμερ τοῦτο μαθών , ἐντέλλεται τῷ ἀδελφῷ Ἀματᾷ τόν τε Ἰλδέριχον καὶ τοὺς αὐτοῦ συγγενεῖς , οὓς ἐμφρούρους κατεῖχεν , αὐτίκα κτεῖναι . καὶ οἶ μὲν ἀνῄρηντο . Γελίμερ δὲ συμβαλὼν τῷ Βελισαρίῳ καὶ τραπεὶς τῆς τε Καρχηδόνος ἐξέπεσε καὶ τῶν ἄλλων καὶ πάσης τῆς Λιβύης ἐκράτησε Βελισάριος καὶ τῇ βασιλείᾳ Ῥωμαίων ὑπέταξεν , ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἐνιαυτοὺς τῶν Οὐανδήλων κυριευσάντων αὐτῆς . συνέσχε δὲ ζωὸν καὶ αὐτὸν τὸν Γελίμερα σὺν γαμετῇ καὶ τέκνοις αὐτοῦ . λέγεται δὲ πολιορκουμένῳ αὐτῷ μετὰ τῶν οἰκείων ἐν χώρᾳ λυπρᾷ τῇ τῶν Μαυρουσίων ἐπιλεῖψαι τὰ ζωαρκῆ , τὸν δὲ ἐπιστεῖλαι τῷ ταγματάρχῃ , ὃν ὁ Βελισάριος τῇ πολιορκίᾳ ἐπέστησεν , ἀξιοῦντα στεῖλαί οἶ ἄρτον ἔνα καὶ κιθάραν καὶ σπόγγον . καὶ ὃς συνιδεῖν οὐκ ἔχων ὅτου χάριν αἰτοῦνται παρὰ τοῦ Γελίμερος τὰ αἰτούμενα , τὸν τῆς γραφὴς ἠρώτησε κομιστήν · ὁ δὲ τὸν μὲν ἄρτον εἶπεν αἰτεῖν ἐπιθυμῶν τοῦτον ἰδεῖν , ἐπεὶ μὴ εἶδεν ἐξότου τῆς Καρχηδόνος ἐκπέπτωκε , τῶν βαρβάρων , παρ’ οἶς ἦν , κακοβίων ὄντων , τὸν δὲ σπόγγον , ἵνα τούτῳ τῶν ὀμμάτων ἐκμάσσῃ τὰ δάκρυα , τὴν δὲ κιθάραν , ἔνα ταύτῃ τὰς οἰκείας συμφορὰς ἀποκλαύσηται . ἑαυτὸν δὲ ὅμως παραδοὺς τοῖς πο - Προκόπιος ] In bello Vandalico . λιορκοῦσι μετὰ τῶν συνόντων ἤχθη πρὸς Βελισάριον , καὶ ἐγέλα πρὸς αὐτὸν εἰσαγόμενος , ὡς τοῖς ὁρῶσιν ἐξεστηκέναι δοκεῖν αὐτὸν διὰ τὴν τοῦ πάθους ὑπερβολήν . ἦν δ᾿ ἑτεροῖόν τι τὸ γινόμενον . ἀναλογιζόμενος γὰρ εἰς οἵαν τύχην ἐξ οἵας κατήντησε , καὶ γέλωτος ἄξια κεκρικὼς τὰ ἀνθρώπινα , ἐγέλα ταῦτα . Βελισάριος δὲ καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς τῶν Οὐανδήλων ἄρχοντας ἐντίμως ἐφύλαττε , κομισθησομένους τῷ βασιλεῖ . παρειλήφει δὲ καὶ Σικελίαν καὶ τὴν Σαρδώ , νῆσος δὲ καὶ αὐτή , καὶ τὰ μέχρι Γαδείρων ὑφ᾿ ἑαυτὸν ἐποιήσατο , καὶ οὕτως ἐπανῆλθεν εἰς τὸ Βυζάντιον καὶ τιμῆς μεγάλης παρὰ τοῦ βασιλέως ἠξίωτο , ἄγων αὐτόν τε τὸν Γελίμερα σὺν γυναικὶ καὶ τέκνοις καὶ συγγενέσι καὶ πᾶσαν τὴν θεραπείαν αὐτοῦ . εἶτα καὶ θρίαμβον ἐπὶ τῇ νίκῃ κατήγαγε , τελουμένῃς ἁμίλλης ἵππων ἐν τῷ θεάτρῳ , αὐτοῦ τε τοῦ κρατοῦντος , ὡς ἔθος , προκαθημένου καὶ τῆς γερουσίας παρούσης καὶ τοῦ δήμου παντός . καὶ προῄει μὲν ἐκ τῆς τῶν ἵππων ἀφετηρίας ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς πορφυρίδος τοῦ Γελίμερος παρεπομένου ἐχόμενος τῇ χειρί · συμπαρωμάρτουν δ᾿ αὐτῷ καὶ οἱ τῶν τάξεων στρατηγοὶ καὶ ταγματάρχαι καὶ λοχαγοὶ καὶ οἱ τοῦ Γελίμερος συγγενεῖς . ἤδη δ᾿ ἐφθακὼς ἔναντι τοῦ κρατοῦντος ὁ Βελισάριος πείθει τὸν Γελίμερα εἰς τοὔδαφος καταβαλεῖν ἑαυτὸν καὶ οὕτως ἀπονειῖμαι τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύνησιν . ὁ δ᾿ ἐποίει τὸ προσταττόμενον , καταχεόμενος δάκρυσι . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Βελισάριος προσούδισεν ἑαυτόν , ἐνδεικνύμενος τῷ Γελίμερι ὅτι οὐχ ὡς αἰχμάλωτος ἐκεῖνος τοῦτο ποιῆσαι ἀπῄτητο , ἀλλ᾿ ὅτι οὕτω νενόμισται προσκυνεῖσθαι τῶν Ῥωμαίων τοὺς βασιλεῖς , καὶ οἱονεὶ κουφίζων αὐτῷ τὸ δυστύχημα . καὶ τὴν ἴσην δὲ τῇ βα - σιλίσσῃ προσκύνησιν ἀπονείμαντα τὸν Γελίμερα καταγωγὴ δέχεται λαμπρὰ καὶ θεραπεία βασιλικὴ προετοιμασθεῖσα αὐτῷ . μεθ’ ἡμέρας δέ τινας αὖθις ἱππηλασίας ἀγομένης κατὰ τὸ θέατρον , τὰ λάφυρα τοῦ πολέμου διὰ μέσης τῆς πόλεως κομιζόμενα εἰσήγοντο εἰς τὸ Στάδιον , ἀκόντια καὶ θρόνοι καὶ φορεῖα καταστεγῆ γυναικεῖα , χρυσοῦ τὰ πάντα πεποιημένα καὶ λίθοις τιμαλφέσιν ἐπικοσμούμενα , καὶ κλίνη ὁμοία καὶ χρυσόπαστοι τάπητες καὶ σκεύη τὰ ταῖς τραπέξαις ὑπηρετούμενα , τὰ μὲν ἐκ χρυσοῦ εἰργασμένα , τὰ δ’ ἐξ ἀργύρου πεποιημένα , καὶ ἐκπώματα χρύσεα τε καὶ λιθοκόλλητα καὶ ἁλουργεῖς ἐσθῆτες καὶ πέπλοι παρόμοιοι καὶ βασίλειοι στέφανοι καὶ κόσμοι γυναικῶν διάλιθοί τε καὶ περιμάργαροι καὶ ἄλλα πλεῖστα καὶ ἀριθμὸν σχεδὸν ὑπερβαίνοντα , καὶ ἐπὶ πᾶσι λάρνακες ἑπτὰ χρυσίου μεσταὶ καὶ βίβλοι τῶν θείων εὐαγγελίων , χρυσῷ περιλαμπόμεναι πάντοθεν καὶ λίθων παντοίοις γένεσι ποικιλλόμεναι . τὰ μὲν οὖν τοῦ θριάμβου ἦσαν ἐν τούτοις . Βελισάριος δὲ καὶ ὑπατείας ἠξίωτο .
Lemmas: ὁ μέντοι δέκατος ἔτος ὁ ἀρχή Ἰουστινιανός ὁ πατριάρχης Επιφανίου θνῄσκω ὁ Τραπεζοῦς Ἄνθιμος εἰς ὁ ἱερατικός θρόνος ὁ Κωνσταντινούπολις μετατίθημι . οὗτος ὁ βασιλεύς καί κατά ὁ ἀνδρομανέω πολύς πνέω , καί πλεῖστος διά οὗτος ὁ αἴτιος κολάζω , ὁ αἰδώς οὗτος ἐκτέμνω . καί πρός ὁ ἔρομαι διά τίς οὗτος ὁ ἀρρενοφθόρος κολάζω ; φημί “ εἰμί δέ ἄρα ἱεροσυλέω , οὐ εἄν ὁ χείρ οὗτος ἀποτέμνω ” ; οὗτος καί ὁ μέγας ἐν ὁ Πηγή ναός ὁ Θεοτόκος ἀναγείρω καί ὁ ὁ σεπτός μάρτυς ἱερόν Σέργιος καί Βάκχος καί ἄλλος οἰκοδομή πολύς ποιέω , καί γέφυρα κτίζω κατά ὁ σάγγαρον ποταμός , ἐν ὅς καί ἐπίγραμμα παρά Ἀγαθίας γίγνομαι ὅδε · καί σύ μετά ἑσπέριος ὑψαύχενος καί μετά Μῆδος ἔθνος καί πᾶς βαρβαρικός ἀγέλη , Σαγγάριος , καρτερός ῥοή ἁψίς πεδάω , οὗτος δουλόω κοιρανικός παλάμη , ὁ πρίν δέ σκάφος ἀνέμβατος , ὁ πρίν ἀτειρής , κεῖμαι λαινεος σφιγκτός ἀλυκτοπέδη . καί ὁ βασιλίς Θεοδώρα τότε ὁ ὁ Ἀγίων ἀπόστολος περιώνυμος ναός δομέω . εἰμί μέν γάρ καί πρώην ὁ ἀπόστολος ἐκεῖσε ναός , παρά Κωνστάντιος ὁ υἱός ὁ μέγας Κωνσταντῖνος δομέω , οὐ οἷος δέ ὁ νῦν εἰμί , πολύς δέ οὗτος καί πρός κάλλος καί πρός ὄγκος λείπω . Ὁνώριος δέ ποτός ὁ πρέσβυς βασιλεύω Ῥώμη , μετανίστημι ὁ ὁ Οὐανδήλων ἔθνος καί εἰς Ἱσπανία ἔρχομαι , ἐκεῖθεν εἰς Λιβύη περαιόω , σύν ὁ οἰκεῖος ῥῆξ Γονδιγίσγλῳ κατέχω οὗτος . ἐπί υἱός δέ δύο οὗτος θνῄσκω , ὅς ἕτερος Γόνδαρις , ὁ δέ λοιπός καλέω Γιζἐριχος , εἰς μόνος ὁ Γιζἐρι - Χον ὁ ἀρχή περιίστημι , ὁ Γόνδαρι τελευτάω . οὗτος οὖν ὁ Γιζέριχος ὁ τε Καρτάγεναν παραλαμβάνω καί ὁ Ῥώμη αὐτός , καί ἐπί τριάκοντα καί ἐννέα ὁ Οὐανδήλων ἡγεμονεύω ἐνιαυτός ἀποτίνω ὁ χρέος . ὅς Ὁνώριχος ὁ υἱός διαδέχομαι , ὑπό ὅς πλεῖστος δεινός ὁ ὀρθόδοξος πήγνυμι , ἀρειανίζω πᾶς καταναγκάζω . ὅς ἐπί ἔτος ἄρχω ὀκτώ ἐπί διάδοχος Γουνδαμοῦνδος ὁ υἱωνός τελευτάω . καί οὗτος δέ βαρύς ὁ ὀρθόδοξος γίγνομαι , καταλύω ὁ ζωή ἐπί ἐνιαυτός ὁ ἀρχή κατέχω δώδεκα . εἶτα Τρασαμοῦνδος ὁ Οὐανδήλων γίγνομαι ἡγεμών , καί οὗτος Ἀρειανός , οὖον κολάζω ὁ ὀρθόδοξος , μόνος μέντοι ἀποστρέφω , καί οὗτος δέ ἔτος εἴκοσι καί ἑπτά διάγω ἐν ὁ ἀρχή καί ὁ βιώσιμος ἐκμετρέω εἰς Ἰλδέριχος ὁ ἡγεμονία μεταπίπτω ) ὅς Γιζέριχος εἰμί υἱωνός ἐκ Ὁνώριχος ὁ ἐκεῖνος παῖς . οὔτε δέ Χριστιανός χαλεπῶς προσφέρω καί πᾶς πρᾶος τυγχάνω , ἅτε καί μαλθακός τυγχάνω ἦθος ἐκ φύσις , ὅθεν εἰμί καί πρός πόλεμος νωθής . οὗτος δή ὁ Ἰλδέριχος συνήθης γίγνομαι ὁ Ἰουστινιανός ἔτι ἰδιωτεύω . Γελίμερ δέ τις ὁμογενής Ἰλδέριχος , ἀνήρ κακοήθης , δραστήριος δέ καί νεωτερίζω δεινός , ἐπιτίθημι τυραννίς · καί ὁ οἰκέω κατέχω δεσπότης εἱρκτή παραδίδωμι καί ὁ ὅσος ἐκεῖνος οἰκειόω . ἀποτρίβω δέ οἷος ὁ ὁ τυραννίς αἰτίαμα , γράφω πρός Ἰουστινιανός ὡς οὖον ὁ ἀρχή ἐράω οὗτος δράσσομαι , ἀλλά ὅτι Ἰλδέριχος ἀποφύω πρός ὁ οὗτος διοίκησις . ὁ δέ βασιλεύς Αἴας - B πέστειλε ὁ Γελίμερ ὡς οὐ ἀνέχω , εἰμί μή ὁ τυραννέω μέν βοηθέω , ὁ δέ τυραννεύω τιμωρέω . διό ὁ πατρίκιος Βελισάριος ἐκ ὁ ἑῷος μεταστέλλομαι , ἐκεῖ γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ Πέρσης μάχομαι , εἰς Λιβύη μετά χείρ βαρύς καί στόλος πέμπω πολύς , ὁ δύναμις ἀπάω ἐφίστημι αὐτός ἀρχιστράτηγος αὐτοκράτωρ , ὅς καί ὁ Καισαρεύς συμπαρομαρτέω Προκόπιος , ὅς ὁ περί ὁ ἐκεῖ Πολέμων ἱστορέω πλατυκός . καταπλέω οὖν εἰς Λιβύη ὁ Βελισάριος χάραξ βάλλω . ὁ δέ Γελίμερ οὗτος μανθάνω , ἐντέλλω ὁ ἀδελφός Ἀμάτα ὁ τε Ἰλδέριχος καί ὁ αὐτός συγγενής , ὅς ἔμφρουρος κατέχω , αὐτίκα κτείνω . καί οἶς μέν ἀναιρέω . Γελίμερ δέ συμβάλλω ὁ Βελισάριος καί τρέπω ὁ τε Καρχηδών ἐκπίπτω καί ὁ ἄλλος καί πᾶς ὁ Λιβύη κρατέω Βελισάριος καί ὁ βασίλεια Ῥωμαῖος ὑποτάσσω , ἐνενήκοντα καί πέντε ἐνιαυτός ὁ Οὐανδήλων κυριεύω αὐτός . συνέχω δέ ζωός καί αὐτός ὁ Γελίμερ σύν γαμετή καί τέκνον αὐτός . λέγω δέ πολιορκέω αὐτός μετά ὁ οἰκέω ἐν χώρα λυπρός ὁ ὁ Μαυρούσιος ἐπιλείπω ὁ ζωαρκής , ὁ δέ ἐπιστέλλω ὁ ταγματάρχης , ὅς ὁ Βελισάριος ὁ πολιορκία ἐφίστημι , ἄξιος στέλλω οἶς ἄρτος νάω καί κιθάρα καί σπόγγος . καί ὅς συνοράω οὐ ἔχω ὅστις χάρις αἰτέω παρά ὁ Γελίμερ ὁ αἰτέω , ὁ ὁ γράφω ἐρωτάω κομιστής · ὁ δέ ὁ μέν ἄρτος εἶπον αἰτέω ἐπιθυμέω οὗτος ὁράω , ἐπεί μή ὁράω ἐξότου ὁ Καρχηδών ἐκπίπτω , ὁ βάρβαρος , παρά οἶς εἰμί , κακόβιος εἰμί , ὁ δέ σπόγγος , ἵνα οὗτος ὁ ὄμμα ἐκμάσσω ὁ δάκρυ , ὁ δέ κιθάρα , νάω οὗτος ὁ οἰκεῖος συμφορά ἀποκλαίω . ἑαυτοῦ δέ ὅμως παραδίδωμι ὁ ἀπό - Προκόπιος ] In bello Vandalico . λιορκους μετά ὁ σύνειμι ἄγω πρός Βελισάριος , καί γελάω πρός αὐτός εἰσάγω , ὡς ὁ ὁράω ἐξίστημι δοκέω αὐτός διά ὁ ὁ πάθος ὑπερβολή . εἰμί δέ ἑτεροῖος τίς ὁ γίγνομαι . ἀναλογίζομαι γάρ εἰς οἷος Τύχη ἐκ οἷος κατά-ἀντάω , καί γέλως ἄξιος κρίνω ὁ ἀνθρώπινος , γελάω οὗτος . Βελισάριος δέ καί αὐτός καί ὁ ὁ Οὐανδήλων ἄρχω ἔντιμος φυλάσσω , κομίζω ὁ βασιλεύς . παραλαμβάνω δέ καί Σικελία καί ὁ Σαρδώ , νῆσος δέ καί αὐτός , καί ὁ μέχρι Γάδειρα ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω , καί οὕτως ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Βυζάντιον καί τιμή μέγας παρά ὁ βασιλεύς ἀξιόω , ἄγω αὐτός τε ὁ Γελίμερ σύν γυνή καί τέκνον καί συγγενής καί πᾶς ὁ θεραπεία αὐτός . εἶτα καί θρίαμβος ἐπί ὁ Νίκη κατάγω , τελέω ἅμιλλα ἵππος ἐν ὁ θέατρον , αὐτός τε ὁ κράτος , ὡς ἔθος , προκάθημαι καί ὁ γερουσία πάρειμι καί ὁ δῆμος πᾶς . καί πρόειμι1 μέν ἐκ ὁ ὁ ἵππος ἀφετήριος ὁ ἀρχιστράτηγος ὁ πορφυρίς ὁ Γελίμερ παρέπομαι ἔχω ὁ χείρ · συμπαρομαρτέω δέ αὐτός καί ὁ ὁ τάξις στρατηγός καί ταγματάρχης καί λοχαγός καί ὁ ὁ Γελίμερ συγγενής . ἤδη δέ φθάνω ἔναντι ὁ κράτος ὁ Βελισάριος πείθω ὁ Γελίμερ εἰς ἔδαφος καταβάλλω ἑαυτοῦ καί οὕτως ἀπονέομαι ὁ βασιλεύς ὁ προσκύνησις . ὁ δέ ποιέω ὁ προστάσσω , καταχέω δάκρυ . καί αὐτός δέ ὁ Βελισάριος προσουδίζω ἑαυτοῦ , ἐνδείκνυμι ὁ Γελίμερ ὅτι οὐ ὡς αἰχμάλωτος ἐκεῖνος οὗτος ποιέω ἀπαιτέω , ἀλλά ὅτι οὗτος νομίζω προσκυνέω ὁ Ῥωμαῖος ὁ βασιλεύς , καί οἱονεί κουφίζω αὐτός ὁ δυστύχημα . καί ὁ ἴσος δέ ὁ βάω - σιλισσος προσκύνησις ἀπονέμω ὁ Γελίμερ καταγωγή δέχομαι λαμπρός καί θεραπεία βασιλικός προετοιμάζω αὐτός . μετά ἡμέρα δέ τις αὖθις ἱππηλασία ἄγω κατά ὁ θέατρον , ὁ λάφυρα ὁ πόλεμος διά μέσος ὁ πόλις κομίζω εἰσάγω εἰς ὁ στάδιος , ἀκόντιον καί Θρόνοι καί φορεῖον καταστεγής γυναικεῖος , χρυσός ὁ πᾶς ποιέω καί λίθος τιμαλφής ἐπικοσμέω , καί κλίνη ὅμοιος καί χρυσόπαστος τάπης καί σκεῦος ὁ ὁ τρέπω ὑπηρετέω , ὁ μέν ἐκ χρυσός ἐργάζομαι , ὁ δέ ἐκ ἄργυρος ποιέω , καί ἔκπωμα χρύσεος τε καί λιθοκόλλητος καί ἁλουργής ἐσθής καί πέπλος παρόμοιος καί βασίλειος στέφανος καί κόσμος γυνή διάλιθος τε καί περιμάργαρος καί ἄλλος πλεῖστος καί ἀριθμός σχεδόν ὑπερβαίνω , καί ἐπί πᾶς λάρναξ ἑπτά χρυσίον μεστός καί Βίβλος ὁ θεῖον εὐαγγέλιον , χρυσός περιλάμπω πάντοθεν καί λίθος παντοῖος γένεσις ποικίλλω . ὁ μέν οὖν ὁ θρίαμβος εἰμί ἐν οὗτος . Βελισάριος δέ καί ὑπατεία ἀξιόω .