joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 17.16
Ἤδη δὲ τῆς νόσου νεανιευομένης τῶ βασιλεῖ καὶ θαμὰ τῆς του λογιζομένου παραφορὰς αὐτῷ ἐπιούσης , οὔτε προόδοις ἐκέχρητο συνεχῶς οὔτε βασιλείοις πομπαῖς οὔτ’ ἐν βήμασιν ἐχρημάτιζε τῷ βασιλείῳ θρόνῳ ἄνετος ἐφεζόμενος , ἀλλὰ παραπετάσματα περὶ αὐτὸν ἀπῃώρηντο , καί τινες ἐπιτηρεῖν τεταγμένοι αὐτὸν περιίσταντο , οἱ ὁπηνίκα τι σημεῖον εἶδον τῆς τοῦ νοῦ παρατροπῆς , πολλὰ δὲ ταύτην αὐτῷ προεμήνυον , εἷλκον ἐπ’ ἐκεῖνον εὐθὺς τὰ παραπετάσματα , καὶ τούτοις τὸν πάσχοντα συγκαλύπτοντες ἐξιέναι τοῖς παρεστῶσιν ἐνεκελεύοντο . τῷ δὲ ἀθρόον τε τὸ πάθος ἐπῄει καὶ ἀθρόον ἀφίστατο . οὕτως οὖν ἔχων ὁ Μιχαὴλ κατὰ βραχὺ καὶ τοῦ ὁρᾶν τὴν βασίλισσαν καὶ τοῦ προσιέναι ἀπείχετο , ἢ αἰδούμενος ὅτι οἷα ἀνθ’ οἵων αὐτῇ ἀνταπέδωκεν , ἢ ὅτι θαμὰ καὶ ἑτοιμότατα τοῦ πάθους αὐτῷ ἐπιγινομένου ᾐσχύνετο πάσχων οὕτω παρ’ ἐκείνης ὁρᾶσθαι , ἢ διὰ τὸ τὴν ἔξιν τοῦ σώματος διεφθάρθαι οἶ καὶ πρὸς μίξιν μὴ πεφυκέναι . ἔνιοι δέ φασιν ὡς ἀνδράσι πνευματικοῖς ἐξομολογησάμενος τὸ τῆς μοιχείας καὶ τοῦ φόνου τοῦ βασιλέως ἁμάρτημα παρ’ ἐκείνων ἄλλας τ’ ἑ ἐδέξατο ἐντολὰς καὶ τοῦ ἀφροδισίων ἀπέχεσθαι · ἔνθεν τοι καὶ διαδόσεις ἐποιεῖτο χρημάτων πολλῶν καὶ σεμνεῖα ᾠκοδόμει καὶ εἰς Θεσσαλονίκην ἀπῆλθε , τοῦ καλλινίκου μάρτυρος Δημητρίου δεόμενος ἔνα τι τοῦ πάθους εὕρῃ ἀλέξημα · τῷ δὲ καὶ νόσος ὑδερικὴ προσεγένετο . ὡς οὖν οὕτως ἔχοντα τὸν ἀδελφὸν ἐώρα ὁ Ἰωάννης , δείσας περὶ τῇ βασιλείᾳ μὴ ἀθρόον θανόντος τοῦ αὐτοκράτορος ἐπὶ τῇ Ζωῇ γένηται ὡς κληρονόμῳ αὐτῆς , κἀντεῦθεν αὐτός τε καὶ τὸ γένος ὅλον εἰς ἐξολόθρευσιν γένηται , μέτεισι τὸν αὐτοκράτορα πιθανότησι , καὶ πείθει τὸν ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ τὸν Μιχαὴλ προχειρίσασθαι Καίσαρα , ἔν ἔφεδρος εἴη τῇ τῆς βασιλείας ἀρχῇ . ἐπεὶ δὲ τῆς βασιλείας , ὡς εἴρηται , κληρονόμον τὴν Ζωὴν ᾔδει , μέτεισι κἀκείνην , καὶ μητέρα τὴν εὐγενῆ τοῦ δυσγενοῦς ἀναπλάττουσιν . ἄμφω γὰρ τὼ ἀδελφὼ διαλεχθέντε αὐτῇ περὶ τούτου εἰσποιητὸν ταύτης τὸν Μιχαὴλ υἱὸν ὀνομάζου - ἡ δὲ μήτ’ ἀντειπεῖν θαρροῦσα τοῖς ἐκείνων θελήμασι καὶ ἄλλως εὔκολος οὖ σὰ καὶ τὴν γνώμην εὐάγωγος , κατένευσε . καὶ συνήθροιστο μὲν εἰς τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ναὸν ἡ γερουσία ἐκ προκηρύγματος , καὶ οἱ πληροῦντες τὴν τάξιν δὴ τὴν βασίλειον , ἐν δὲ μέσοις τούτοις ἡ βασιλὶς προαχθεῖσα κἀν ταῖς κιγκλίσι γενομένη τοῦ θυσιαστηρίου ἐκεῖθεν εἰσποιεῖται τὸν Μιχαὴλ καὶ ὡς υἱὸν ἀγκαλίζεται . ὁ δ’ αὐτοκράτωρ αὐτίκα τοῦτον προχειρίζεται Καίσαρα καὶ τὸ ἄθροισμα ἐπευφήμησεν . ἔδοξε μὲν οὖν ὁ Ἰωάννης ἤδη τὸ πὰν κατεργάσασθαι καὶ τὸ κράτος τῷ οἰκείῳ γένει περιποιήσασθαι · τὸ δ’ ἦν ἀνατροπὴ τοῦ παντὸς αὐτῷ τε καὶ τοῖς προσήκουσιν ἅπασιν · ὅπως δὲ ὁ λόγος δηλώσει κατὰ καιρόν .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ νόσος νεανιεύω ὁ βασιλεύς καί θαμά ὁ ὁ λογίζομαι παραφορά αὐτός ἔπειμι , οὔτε πρόοδος χράομαι συνεχῶς οὔτε βασίλειος πομπή οὔτε ἐν βῆμα χρηματίζω ὁ βασίλειος θρόνος ἄνετος ἐφέζομαι , ἀλλά παραπέτασμα περί αὐτός ἀπαιωρέομαι , καί τις ἐπιτηρέω τάσσω αὐτός περιίστημι , ὁ ὁπηνίκα τίς σημεῖον εἶδον ὁ ὁ νόος παρατροπή , πολύς δέ οὗτος αὐτός προμηνύω , ἕλκω ἐπί ἐκεῖνος εὐθύς ὁ παραπέτασμα , καί οὗτος ὁ πάσχω συγκαλύπτω ἔξειμι ὁ παρίστημι ἐγκελεύω . ὁ δέ ἀθρόος τε ὁ πάθος ἔπειμι καί ἀθρόος ἀφίστημι . οὕτως οὖν ἔχω ὁ Μιχαήλ κατά βραχύς καί ὁ ὁράω ὁ βασίλισσα καί ὁ πρόσειμι ἀπέχω , ἢ αἰδέομαι ὅτι οἷος ἀντί οἷος αὐτός ἀνταποδίδωμι , ἢ ὅτι θαμά καί ἑτοῖμος ὁ πάθος αὐτός ἐπιγίγνομαι αἰσχύνω πάσχω οὗτος παρά ἐκεῖνος ὁράω , ἢ διά ὁ ὁ ἐξέρχομαι ὁ σῶμα διαφθείρω οἶς καί πρός μίξις μή φύω . ἔνιοι δέ φημί ὡς ἀνήρ πνευματικός ἐξομολογέομαι ὁ ὁ μοιχεία καί ὁ φόνος ὁ βασιλεύς ἁμάρτημα παρά ἐκεῖνος ἄλλος τε ὅς δέχομαι ἐντολή καί ὁ Ἀφροδίσιος ἀπέχω · ἔνθεν ὅς καί διάδοσις ποιέω χρῆμα πολύς καί σεμνεῖον οἰκοδομέω καί εἰς Θεσσαλονίκη ἀπέρχομαι , ὁ καλλίνικος μάρτυς Δημήτριος δήω νάω τίς ὁ πάθος εὑρίσκω ἀλέξημα · ὁ δέ καί νόσος ὑδερικός προσγίγνομαι . ὡς οὖν οὕτως ἔχω ὁ ἀδελφός αἰώρα ὁ Ἰωάννης , δείδω περί ὁ βασίλεια μή ἀθρόος θνῄσκω ὁ αὐτοκράτωρ ἐπί ὁ Ζωή γίγνομαι ὡς κληρονόμος αὐτός , ἐντεῦθεν αὐτός τε καί ὁ γένος ὅλος εἰς ἐξολόθρευσις γίγνομαι , μέτειμι ὁ αὐτοκράτωρ πιθανότης , καί πείθω ὁ ἀδελφιδέος αὐτός ὁ Μιχαήλ προχειρίζω Καῖσαρ , ἐν ἔφεδρος εἰμί ὁ ὁ βασίλεια ἀρχή . ἐπεί δέ ὁ βασίλεια , ὡς εἴρω , κληρονόμος ὁ Ζωή οἶδα , μέτειμι ἐκεῖνος , καί μήτηρ ὁ εὐγενής ὁ δυσγενής ἀναπλάσσω . ἄμφω γάρ ὁ ἀδελφός διαλέγω αὐτός περί οὗτος εἰσποιητός οὗτος ὁ Μιχαήλ υἱός ὀνομάζω - ὁ δέ μήτε ἀντιλέγω θαρσέω ὁ ἐκεῖνος θέλημα καί ἄλλως Εὔκολος οὖον σός καί ὁ γνώμη Εὐάγωγος , κατανεύω . καί συναθροίζω μέν εἰς ὁ ἐν Βλαχέρναις θέω ναός ὁ γερουσία ἐκ προκήρυγμα , καί ὁ πληρόω ὁ τάξις δή ὁ βασίλειος , ἐν δέ μέσος οὗτος ὁ βασιλίς προάγω ἐν ὁ κιγκλίς γίγνομαι ὁ θυσιαστήριον ἐκεῖθεν εἰσποιέω ὁ Μιχαήλ καί ὡς υἱός ἀγκαλίζομαι . ὁ δέ αὐτοκράτωρ αὐτίκα οὗτος προχειρίζω Καῖσαρ καί ὁ ἄθροισμα ἐπευφημέω . δοκέω μέν οὖν ὁ Ἰωάννης ἤδη ὁ πούς κατεργάζομαι καί ὁ κράτος ὁ οἰκεῖος γένος περιποιέω · ὁ δέ εἰμί ἀνατροπή ὁ πᾶς αὐτός τε καί ὁ προσήκω ἅπας · ὅπως δέ ὁ λόγος δήλωσις κατά καιρός .