joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 17.7
Ὁ μὲν οὖν Σκληρὸς καὶ οἶ σὺν αὐτῷ εἰς τὰ Ῥωμαίων ἐπανεληλύθεσαν ὅρια . μαθὼν δὲ καὶ τὸν Φωκᾶν ἤδη βασιλειῶντα καὶ τυραννίδος ἁρξάμενον , ἀπονενεύκει πρὸς τὸν Φωκᾶν , κοινωνὸς ἀξιῶν εἶναι καὶ τοῦ πολέμου καὶ τῆς βασιλείας αὐτῆς . ὁ δὲ τὴν κοινοπραγίαν ἐδέξατο , καὶ εἰ τῶν ἐφέσεων τύχοιεν , ἑαυτῷ μὲν τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων ἀπένεμε καὶ τῶν πλειόνων ἐθνῶν καὶ χωρῶν τὸ κράτος , τῷ δὲ Σκληρῷ προσεκλήρου τὴν Ἀντιόχειαν τήν τε Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην καὶ Παλαιστίνην καὶ Μεσοποταμίαν , καὶ τὰς συνθήκας ὅρκοις καθ’ ἱερῶν ἐμπεπέδωκεν . ἐπὶ τούτοις τεθαρρηκὼς ὁ Σκληρὸς πρόσεισι τῷ Φωκᾷ . ὁ δ’ ἐντὸς ἀρκύων τοῦτον λαβὼν ἀφαιρεῖται μὲν αὐτοῦ τὸ σχῆμα δὴ τὸ βασίλειον ἴ’ καθείργνυσι δὲ καὶ φρουρὰν ’ρᾶν αὐτῷ περιίστησιν . ὑφ’ ἑαυτὸν δὲ καὶ τὴν σὺν ἐκείνῳ στρατιὰν ποιησάμενος τοῦ τυραννεύειν εἴχετο κραταιότερον . ὁ μέντοι Σκληρὸς προμηθευό - μένος ἑαυτῷ πρὸς τὸ μέλλον ἐξ ἀποτυχίας σωτηρίαν τινά , πρό τοῦ κατασχεθῆναι πρὸς τοῦ ὦκά τὸν ὒ ἰὸν Ῥωμανὸν λάθρᾳ φυγεῖν παρεσκεύασεν , ὡς αὐτομολοῦντα τῷ βασιλεῖ , ὃς καὶ περιχαρῶς παρὰ τοῦ κρατοῦντος ἐδέχθη καὶ μάγιστρος ἐτιμήθη εὐθύς . ὁ Φωκᾶς δὲ ἀπόμοιράν τινα τῆς στρατιᾶς ὑπὸ τὸν πατρίκιον τάξας τὸν Δελφινᾶν εἰς τὴν ἀντικρὺ τῆς βασιλίδος ἐκπέμπει Χρυσόπολιν , αὐτὸς δὲ σὺν τῇ λοιπῇ δυνάμει ἀφίκετο πρὸς τὴν Ἄβυδον . τῷ μέντοι Δελφινᾷ ἐστρατοπεδευκότι κατὰ χρυσόπολιν λῖν αἰφνίδιον ἐπῆλθεν ὁ βασιλεὺς μετὰ λαοῦ Ῥωσικοῦ , κῆδος γὰρ πρὸς Βλαδιμηρὸν τὸν ἄρχοντα τούτων ἐπὶ Ἄννῃ τῇ ἀδελφῇ αὐτοῦ θέμενος συμμαχικὸν ἐκεῖθεν ἐδέξατο , καὶ ῥᾷον τῶν ἐναντίων ἐκράτησε , καὶ αὐτὸν τὸν Δελφινᾶν χειρωσάμενος ἁνεσκολόπισεν . εἶτα πρὸς τὴν Ἄβυδον ἄπεισι μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ Κωνσταντίνου . καὶ ἤδη ἀντιμέτωπα ἔστησαν τὰ ἐναντία στρατεύματα , καὶ τοῦ μὲν οἰκείου προετέτακτο ὁ Φωκᾶς , τὸ δ’ ἀντίμαχον ὁ βασιλεὺς Βασίλειος ἔφιππος περιιὼν παρεθάρρυνεν , ὃν ὁ Φωκᾶς θεασάμενος κατ’ αὐτοῦ τὸν ἵππον ἐλαύνει , ὅλην ἐκείνῳ τὴν ἡνίαν ἐνδεδωκώς , κρίνας , ὡς εἰ ἐκεῖνον καταβαλεῖ , ἔσται τὸν ἀγῶνα νενικηκός . ἀλλ’ οὔπω τῶν οἰκείων προεληλύθει πολύ , καὶ οἶ μὲν αὐτὸν ἐκκυλισθῆναι τοῦ ἵππου φασίν , οἶ δὲ εἴς τινα λόφον ἐκκλῖναι , καὶ ἀποβάντα τοῦ ἵππου ἐκταθῆναι κατὰ γῆς καὶ εὐθὺς αὐτὸν τὸ πνεῦμα λιπεῖν . οἱ μὲν οὖν πληγῆναι παρά του καιρίαν τὸν ἄνδρα ἔλεγον . καὶ ὁ βασιλεὺς δὲ Κωνσταντῖνος ἑαυτῷ τὴν ἀναίρεσιν ἐκείνου ἐπεφήμιζε · τοῦτο δ’ ἦν λόγος ἄλλως · οὐδὲ γὰρ τετρωμένον αὐτοῦ τὸ σῶμα εὕρητο οὐδαμῇ . οἱ δὲ φαρμάκῳ δηλητηρίῳ ἐδόξαζον κατεργασθῆναι αὐτόν , ὃ καὶ μᾶλλον ἔδοξε πιθανώτερον · τό γέ τοι φάρμακον ἡτοιμάσατο μὲν ὁ Βασίλειος , προσέφερε δὲ τῷ Φωκᾷ ὁ τούτῳ οἰνοχοεύων , παρὰ τοῦ βασιλέως ὑποκλαπείς . πεσόντος δὲ τοῦ Βάρδα τὸ μετ’ αὐτοῦ στράτευμα διεσκέδαστο , καὶ οἶ μὲν ἐκτείνοντο καταλαρβανόμενοι , οἱ δ’ ἐζωγροῦντο , καὶ συσχεθέντες κατὰ τὸ δόξαν τῷ βασιλεῖ ἐκολάσθησαν . ὁ δὲ ἀλλοιότερος ἦν ἡ τὸ πρότερον . σοβαρός τε γὰρ ἐγεγόνει καὶ τὸ ἦθος ὑποκαθήμενος καὶ πάντας ὑπώπτευε , καὶ τὴν ὀργὴν ἐτύγχανεν ἀπαραίτητος , καὶ οὐ τοῖς ἄλλοις μόνον τὸ σοβαρὸν ἐπεδείκνυτο , ἀλλὰ μὴν καὶ τῷ παρακοιμωμένῳ αὐτῶι ἤχθετό τε τἀνδρὶ καὶ εἰς ἑαυτὸν ἔσπευδε μετενεγκεῖν τὴν τῶν πραγμάτων διοίκησιν , καὶ μέντοι καὶ μεθίστησι τῆς τῶν κοινῶν οίκονομίας αὐτόν , οἴκοι μένειν ἀπρόιτον ἐπιστείλας αὐτῷ , εἶτα μετὰ μικρὸν καὶ ὑπερόριον τίθησι καὶ τῶν ἐκείνῳ πεπραγμένων ἕκαστον ἀνακρίνων ἀπραξίαν τῶν πλειόνων κατεψηφίζετο καὶ τοῦ παρ’ ἐκείνου δομηθέντος σεμνείου τὰ πλείω ὑφείλετο , καὶ οὐκ ἀγρῶν ἥψατο μόνον ἢ χωρίων καὶ οἰκιῶν , ἀλλὰ καὶ ἀναθημάτων τε καὶ πλακῶν καὶ κιόνων πολυτελῶν . ὅθεν ἐκεῖνος διὰ ταῦτα νέφει περισχεθεὶς ἀθυμίας παρεῖτο τὰ μέλη καὶ ἔμπνους ὦπτο νεκρός , καὶ βραχύ τι διαλιπὼν οἰκτρῶς τὸν βίον ἐξέλιπεν . ὁ δὲ τότε πρῶτον γέγονεν αὐτοκράτωρ ὡς ἀληθῶς , καὶ γνοὺς πηλίκων δεῖται φροντίδων ἡ τῆς βασιλείας διοίκησις τῆς τε βασιλικῆς ἁβρότητος κατεφρόνησε καὶ τῶν λαμπρῶν ἐπιβλημάτων ἀπέσχετο καὶ γλυκυθυμίαν ἅπασαν ἀπεσείσατο , καίτοι πρῴην μὴ οὕτω βιούς , ἀλλὰ καὶ ἐρώτων ἡττώμενος καὶ κώμοις καὶ τρυφαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδοὺς καὶ βασιλείοις περιττότη - σιν ἐνηδόμενος . ἑαυτῷ δὲ μόνῳ προσκληρώσας τὴν ἐξουσίαν τοῦ ὀνόματος μόνου τῆς βασιλείας καὶ τοῦ ἐπισήμου χρώματος μετεδίδου τῷ ἀδελφῷ , καί τινα δορυφορίαν ἐκείνῳ ἀπέταξε , βραχεῖαν μέντοι καὶ οὐχ ὑπέρογκον . ὁ δὲ ἔφερε καὶ οὐκ ἠμφισβήτει τῷ ἀδελφῷ , ἤθους ἀνειμένου τυχών , οἶμαι , καὶ χαίρων ὑγροτέρᾳ ζωῇ καὶ διαγωγῇ τρυφερᾷ , καὶ θήραις καὶ ἡλικιωτῶν συνουσίαις οἶς συνετρέφετο . τὼ μὲν οὖν ἀδελφὼ καὶ ἄμφω εἰχέτην οὕτως . ὁ δέ γε Σκληρὸς τοῦ Φώκα θανόντος λυθεὶς τῆς εἱρκτῆς εἴχετο καὶ αὖθις τοῦ πρὶν ἐγχειρήματος καὶ τυραννεῖν καὶ πάλιν οὐκ ἀνεβάλλετο . ὁ δὲ βασιλεὺς γράμμασι πρὸς αὐτὸν ἐγχαραχθεῖσι παρῄνει τὸν ἄνδρα παύσασθαι τῆς ἀπονοίας ποτὲ καὶ μὴ ἀεὶ βούλεσθαι αἴτιον εἶναι πολέμων ὁμογενέσι καὶ τὴν γῆν αἔμασι χραίνειν , καὶ τούτοις χριστιανῶν . ὁ δὲ τῷ τε γήρᾳ τρυχόμενος ἤδη καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἰλιγγιάσας σπένδεται καὶ πρόσεισι τῷ κρατοῦντι . κἀκεῖνος ὑπὸ σκηνὴν καθῆστο βασίλειον , καὶ ὁ Σκληρὸς βάδην ᾔει πρὸς τὴν σκηνήν , ὑπερειδόμενος ἑκατέρωθεν , τὸ μέν τι διὰ τὸ γῆρας , τὸ δὲ διὰ τὸν ὄγκον τοῦ σώματος · ἦν γὰρ εὐμεγέθης · ὅτε καὶ τὸ ᾀδόμενον εἰπεῖν ὁ βασιλεὺς Βασίλειος λέγεται “ ὃν ἐδεδοίκειν προσάγεταί μοι χειραγωγοτ’́μενος . ” οἱ δὲ ἀορασίᾳ πληγῆναί φασι τὸν Σκληρὸν ἐν τῷ ἀπιέναι πρὸς τὸν αὐτοκράτορα , καὶ διὰ τοῦτο χειραγωγεῖσθαι . έγγίσαντος δὲ τοῦ 223ἀνδρὸς τῇ σκηνῇ , κατανοήσας ὁ βασιλεὺς ἔτι τοὺς πόδας αὐτοῦ ὑποδουμένους ὑποδήμασι φοινικοῖς , τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τῆς βασιλείας γνωρίσματα ὁ Σκληρὸς ἀπεδύσατο , τὰ δέ γε πέδιλα οὐκ ἀπέθετο , ἢ γὰρ λάθετ᾿ ἢ οὐκ ἐνόησεν , ἀπέστρεψε τὰς ὄψεις εὐθύς , μὴ ἄλλως αὐτῷ ἐντυχεῖν ἀνεχόμενος εἰ μὴ ἐν ἰδιώ - του στολῇ . ὁ δὲ πρὸ τῆς σκηνῆς ἀπορρίψας τὰ ἐπίφθονα πέδιλα οὕτως ὑπέδυ αὐτήν , καὶ ὁ βασιλεὺς ἐξανέστη καὶ τὸν ἄνδρα ἐδεξιώσατο , καὶ ὡμιλησάτην ἀλλήλοιν καὶ ἐκοινωνησάτην τραπέζης καὶ ἐπιέτην ἐκ τῆς αὐτῆς κύλικος . τοῦτον μὲν οὖν τὸν τρόπον καὶ ἡ τοῦ Σκληροῦ τυραννὶς καταλέλυτο , αὐτοῦ μὲν κουροπαλάτου τιμηθέντος , τῶν δὲ συναραμένων αὐτῷ παραχωρηθέντων ἔχειν ὃ ἂν ἕκαστος ἐξ ἐκείνου τυραννοῦντος εἰλήφει , εἴτ’ ἐν ἀξίαις ἦν εἴτ’ ἐν ἀρχαῖς εἴτε μέντοι ἐν κτήσεσιν . ὁ δὲ βασιλεὺς τὰς τῶν ἀποστασιῶν φροντίδας Θεσσαλονίκην νος ἐπὶ τὴν Θρᾴκην ἐξῄει , καὶ εἰς Θεσσαλονίκην ἐφοίτησε , τῷ περιωνύμῳ μάρτυρι ἀνθομολογούμενος καταλείψας δ’ ἐκεῖ στρατάρχην τῶν ἐπισήμων μετὰ βαρείας δυνάμεως , ἵνα κωλύῃ τὰς τοῦ Σαμουὴλ ἐκδρομάς , ἐπάνεισι πρὸς τὴν Βύζαντος , καὶ εἰς Ἰβηρίαν ἀπῄει , κληρονόμος καταλειφθεὶς παρὰ τοῦ κουροπαλάτου Δαβὶδ θανόντος τῆς ἐκείνῳ διαφερούσης ἀρχῆς . ἔνθαπερ γεγονὼς καὶ τῆς καταλειφθείσης αὐτῷ χώρας ἐπιλαβόμενος , καὶ τὸν τοῦ Δαβὶδ ἀδελφὸν τὸν Γεώργιον τῆς ἐνδοτέρας Ἰβηρίας ἡγεμονεύοντα παρασκευάσας ἡσυχίαν ἄγειν καὶ τοῖς ἰδίοις ἀρκεῖσθαι καὶ ὅμηρον τὸν ἐκείνου παῖδα λαβών , ἐπὶ Φοινίκην ἐχώρησε , καὶ τόν τε τῆς Τριπόλεως ἄρχοντα καὶ τὸν τῆς Δαμάσκου καὶ τὸν τῆς Τύρου καὶ Βηρυτοῦ , κατὰ συνθήκας τῇ πρὸς τῇ Δάφνῃ Ἀντιοχείᾳ ἐπιόντας καὶ κακοῦντας τὰ ὑπ’ αὐτήν , ἀνέστειλε καὶ δούλωσιν Ῥωμαίοις τηρεῖν ἀνέπεισε , καὶ ὁμήρους κἀκ τούτων λαβὼν ἐπανέζευξεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἶχον οὕτω .
Lemmas: ὁ μέν οὖν σκληρός καί οἶς σύν αὐτός εἰς ὁ Ῥωμαῖος ἐπανέρχομαι ὅριον . μανθάνω δέ καί ὁ Φωκᾶς ἤδη βασιλειάω καί τυραννίς ἄρχω , ἀπονεύω πρός ὁ Φωκᾶς , κοινωνός ἄξιος εἰμί καί ὁ πόλεμος καί ὁ βασίλεια αὐτός . ὁ δέ ὁ κοινοπραγία δέχομαι , καί εἰμί ὁ ἔφεσις τυγχάνω , ἑαυτοῦ μέν ὁ βασιλίς ὁ πόλις ἀπονέμω καί ὁ πλείων ἔθνος καί χώρα ὁ κράτος , ὁ δέ σκληρός προσκληρόω ὁ Ἀντιόχεια ὁ τε κοίλη Συρία καί Φοινίκη καί Παλαιστίνη καί Μεσοποταμία , καί ὁ συνθήκη Ὅρκος κατά ἱερός ἐμπεδόω . ἐπί οὗτος θαρσέω ὁ σκληρός πρόσειμι ὁ Φωκᾶς . ὁ δέ ἐντός ἄρκυς οὗτος λαμβάνω ἀφαιρέω μέν αὐτός ὁ σχῆμα δή ὁ βασίλειος εἷς κατέργνυμι δέ καί φρουρά ἐράω αὐτός περιίστημι . ὑπό ἑαυτοῦ δέ καί ὁ σύν ἐκεῖνος στρατία ποιέω ὁ τυραννεύω ἔχω κραταιός . ὁ μέντοι σκληρός προμηθεύω - μένος ἑαυτοῦ πρός ὁ μέλλω ἐκ ἀποτυχία σωτηρία τις , πρό ὁ κατέχω πρός ὁ ὦκα ὁ ὒ ἰός Ῥωμανός λάθρῃ φεύγω παρασκευάζω , ὡς αὐτομολέω ὁ βασιλεύς , ὅς καί περιχαρῶς παρά ὁ κράτος δέχομαι καί μάγιστρος τιμάω εὐθύς . ὁ Φωκᾶς δέ ἀπόμοιρα τις ὁ στρατιά ὑπό ὁ πατρίκιος τάσσω ὁ Δελφινᾶς εἰς ὁ ἀντικρύ ὁ βασιλίς ἐκπέμπω Χρυσόπολις , αὐτός δέ σύν ὁ λοιπός δύναμις ἀφικνέομαι πρός ὁ Ἄβυδος . ὁ μέντοι Δελφινάς στρατοπεδεύω κατά Χρυσόπολις λίς αἰφνίδιος ἐπέρχομαι ὁ βασιλεύς μετά λαός ρωσικός , κῆδος γάρ πρός Βλαδιμήρ ὁ ἄρχω οὗτος ἐπί Ἄννα ὁ ἀδελφός αὐτός τίθημι συμμαχικός ἐκεῖθεν δέχομαι , καί ῥᾳδίως ὁ ἐναντίος κρατέω , καί αὐτός ὁ Δελφινᾶς χειρόομαι ἀνασκολοπίζω . εἶτα πρός ὁ Ἄβυδος ἄπειμι μετά ὁ ἀδελφός Κωνσταντῖνος . καί ἤδη ἀντιμέτωπος ἵστημι ὁ ἐναντίος στράτευμα , καί ὁ μέν οἰκεῖος προτάσσω ὁ Φωκᾶς , ὁ δέ Ἀντίμαχος ὁ βασιλεύς Βασίλειος Ἔφιππος περίειμι1 παραθαρσύνω , ὅς ὁ Φωκᾶς θεάομαι κατά αὐτός ὁ ἵππος ἐλαύνω , ὅλος ἐκεῖνος ὁ ἡνία ἐνδίδωμι , κρίνω , ὡς εἰμί ἐκεῖνος καταβάλλω , εἰμί ὁ ἀγών νικάω . ἀλλά οὔπω ὁ οἰκέω προέρχομαι πολύς , καί οἶς μέν αὐτός ἐκκυλίνδω ὁ ἵππος φημί , οἶς δέ εἰς τις λόφος ἐκκλίνω , καί ἀποβαίνω ὁ ἵππος ἐκτείνω κατά γῆ καί εὐθύς αὐτός ὁ πνεῦμα λείπω . ὁ μέν οὖν πλήσσω παρά ὁ καίριος ὁ ἀνήρ λέγω . καί ὁ βασιλεύς δέ Κωνσταντῖνος ἑαυτοῦ ὁ ἀναίρεσις ἐκεῖνος ἐπιφημίζω · οὗτος δέ εἰμί λόγος ἄλλως · οὐδέ γάρ τιτρώσκω αὐτός ὁ σῶμα εὑρίσκω οὐδαμῇ . ὁ δέ φάρμακον δηλητήριος δοξάζω κατεργάζομαι αὐτός , ὅς καί μᾶλλον δοκέω πιθανός · ὁ γε ὅς φάρμακον ἑτοιμάζω μέν ὁ Βασίλειος , προσφέρω δέ ὁ Φωκᾶς ὁ οὗτος οἰνοχοεύω , παρά ὁ βασιλεύς ὑποκλέπτω . πίπτω δέ ὁ Βάρδα ὁ μετά αὐτός στράτευμα διασκεδάννυμι , καί οἶς μέν κτείνω καταλαρβανομενω , ὁ δέ ζωγρέω , καί συνέχω κατά ὁ δόξα ὁ βασιλεύς κολάζω . ὁ δέ ἀλλοῖος εἰμί ὁ ὁ πρότερος . σοβαρός τε γάρ γίγνομαι καί ὁ ἦθος ὑποκάθημαι καί πᾶς ὑποπτεύω , καί ὁ ὀργή τυγχάνω ἀπαραίτητος , καί οὖον ὁ ἄλλος μόνος ὁ σοβαρός ἐπιδείκνυμι , ἀλλά μήv καί ὁ παρακοιμώμενος αὐτός ἄχθομαι τε ἀνήρ καί εἰς ἑαυτοῦ σπεύδω μεταφέρω ὁ ὁ πρᾶγμα διοίκησις , καί μέντοι καί μεθίστημι ὁ ὁ κοινός οἰκονομία αὐτός , οἴκοι μένω απροιος ἐπιστέλλω αὐτός , εἶτα μετά μικρός καί ὑπερόριος τίθημι καί ὁ ἐκεῖνος πράσσω ἕκαστος ἀνακρίνω ἀπραξία ὁ πλείων καταψηφίζομαι καί ὁ παρά ἐκεῖνος δομάω σεμνεῖον ὁ πλείων ὑφαιρέω , καί οὐ ἀγρός ἅπτω μόνος ἢ χωρίον καί οἰκίον , ἀλλά καί ἀνάθημα τε καί πλάξ καί κίων πολυτελής . ὅθεν ἐκεῖνος διά οὗτος νέφος περιέχω ἀθυμία παρίημι ὁ μέλος καί ἔμπνους ὁράω νεκρός , καί βραχύς τίς διαλείπω οἰκτρός ὁ βίος ἐκλείπω . ὁ δέ τότε πρῶτος γίγνομαι αὐτοκράτωρ ὡς ἀληθής , καί γιγνώσκω πηλίκος δήω φροντίς ὁ ὁ βασίλεια διοίκησις ὁ τε βασιλικός ἁβρότης καταφρονέω καί ὁ λαμπρός ἐπίβλημα ἀπέχω καί γλυκυθυμία ἅπας ἀποσείω , καίτοι πρώην μή οὗτος βιός , ἀλλά καί Ἔρως ἡσσάομαι καί κῶμος καί τρυφή ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι καί βασίλειος περισσότης - βρόχος ἐνήδομαι . ἑαυτοῦ δέ μόνος προσκληρόω ὁ ἐξουσία ὁ ὄνομα μόνος ὁ βασίλεια καί ὁ ἐπίσημος χρῶμα μεταδίδωμι ὁ ἀδελφός , καί τις δορυφορία ἐκεῖνος αποτάσσω , βραχύς μέντοι καί οὐ ὑπέρογκος . ὁ δέ φέρω καί οὐ ἀμφισβητέω ὁ ἀδελφός , ἦθος ἀνίημι τυγχάνω , οἴομαι , καί χαίρω ὑγρός ζωή καί διαγωγή τρυφερός , καί θήρ καί ἡλικιώτης συνουσία οἶς συντρέφω . ὁ μέν οὖν ἀδελφός καί ἄμφω ἔχω οὕτως . ὁ δέ γε σκληρός ὁ Φώκη θνῄσκω λύω ὁ εἱρκτή ἔχω καί αὖθις ὁ πρίν ἐγχείρημα καί τυραννέω καί πάλιν οὐ ἀναβάλλω . ὁ δέ βασιλεύς γράμμα πρός αὐτός ἐγχαράσσω παραινέω ὁ ἀνήρ παύω ὁ ἀπόνοια ποτέ καί μή ἀεί βούλομαι αἴτιος εἰμί Πολέμων ὁμογενής καί ὁ γῆ ἄμα χραίνω , καί οὗτος Χριστιανός . ὁ δέ ὁ τε γῆρας τρύχω ἤδη καί πρός ὁ μέλλω ἰλιγγιάω σπένδω καί πρόσειμι ὁ κράτος . ἐκεῖνος ὑπό σκηνή κάθημαι βασίλειος , καί ὁ σκληρός βάδην ἔρχομαι πρός ὁ σκηνή , ὑπεροράω ἑκατέρωθεν , ὁ μέν τίς διά ὁ γῆρας , ὁ δέ διά ὁ ὄγκος ὁ σῶμα · εἰμί γάρ εὐμεγέθης · ὅτε καί ὁ ἀείδω εἶπον ὁ βασιλεύς Βασίλειος λέγω “ ὅς δείδω προσάγω ἐγώ χειραγωγέω . ” ὁ δέ ἀορασία πλήσσω φημί ὁ σκληρός ἐν ὁ ἀφίημι πρός ὁ αὐτοκράτωρ , καί διά οὗτος χειραγωγέω . ἐγγίζω δέ ὁ 223ἀνδρὸς ὁ σκηνή , κατανοέω ὁ βασιλεύς ἔτι ὁ πούς αὐτός ὑποδέω ὑπόδημα φοινίκεος , ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ βασίλεια γνώρισμα ὁ σκληρός ἀποδύω , ὁ δέ γε πέδιλον οὐ ἀποτίθημι , ἢ γάρ λανθάνω ἢ οὐ νοέω , ἀποστρέφω ὁ ὄψις εὐθύς , μή ἄλλως αὐτός ἐντυγχάνω ἀνέχω εἰμί μή ἐν ἴδιος - ὁ στολή . ὁ δέ πρό ὁ σκηνή ἀπορρίπτω ὁ ἐπίφθονος πέδιλον οὕτως ὑποδύομαι αὐτός , καί ὁ βασιλεύς ἐξανίστημι καί ὁ ἀνήρ δεξιόομαι , καί ὁμιλέω ἀλλήλων καί κοινωνέω τράπεζα καί πίνω ἐκ ὁ αὐτός κύλιξ . οὗτος μέν οὖν ὁ τρόπος καί ὁ ὁ σκληρός τυραννίς καταλύω , αὐτός μέν κουροπαλάτης τιμάω , ὁ δέ συναίρω αὐτός παραχωρέω ἔχω ὅς εἄν ἕκαστος ἐκ ἐκεῖνος τυραννέω λαμβάνω , ἔτι ἐν ἄξιος εἰμί ἔτι ἐν ἀρχή εἴτε μέντοι ἐν κτῆσις . ὁ δέ βασιλεύς ὁ ὁ ἀποστασία φροντίς Θεσσαλονίκη Μύκονος ἐπί ὁ Θρᾴκη ἔξειμι , καί εἰς Θεσσαλονίκη φοιτάω , ὁ περιώνυμος μάρτυς ἀνθομολογέομαι καταλείβω δέ ἐκεῖ στρατάρχης ὁ ἐπίσημος μετά βαρύς δύναμις , ἵνα κωλύω ὁ ὁ Σαμουήλ ἐκδρομάς , ἐπάνειμι πρός ὁ Βύζας , καί εἰς Ἰβηρία ἄπειμι , κληρονόμος καταλείπω παρά ὁ κουροπαλάτης Δαυίδ θνῄσκω ὁ ἐκεῖνος διαφέρω ἀρχή . ἔνθα γίγνομαι καί ὁ καταλείπω αὐτός χώρα ἐπιλαμβάνω , καί ὁ ὁ Δαυίδ ἀδελφός ὁ Γεώργιος ὁ ἐνδότερος Ἰβηρία ἡγεμονεύω παρασκευάζω ἡσυχία ἄγω καί ὁ ἴδιος ἀρκέω καί ὅμηρος ὁ ἐκεῖνος παῖς λαμβάνω , ἐπί Φοινίκη χωρέω , καί ὁ τε ὁ Τρίπολις ἄρχω καί ὁ ὁ Δαμάσκου καί ὁ ὁ Τύρος καί Βηρυτός , κατά συνθήκη ὁ πρός ὁ Δάφνη Ἀντιόχεια ἔπειμι καί κακόω ὁ ὑπό αὐτός , ἀναστέλλω καί δούλωσις Ῥωμαῖος τηρέω ἀναπείθω , καί ὅμηρος ἐκ οὗτος λαμβάνω ἐπαναζεύγνυμι . ἀλλά οὗτος μέν ἔχω οὗτος .