joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 14.3
ἦν δὲ ὁ τοῦ χρυσαργύρου δασμὸς τοιοῦτος · ἅπαντες καὶ προσαῖται καὶ πένητες καὶ πᾶσα πόρνη καὶ ξύμπαντες ἀπελεύθεροι ἐν ἀγροῖς τε καὶ πόλεσι διατρίβοντες εἰσφέρειν ἠναγκάζοντο τῷ δημοσίῳ τέλος ἐτήσιον . καὶ ὑπὲρ ἵππων καὶ ἡμιόνων καὶ βοῶν ὄνων τε καὶ κυνῶν ἐπράττετο φορολόγημα , ὑπὲρ ἀνθρώπων μὲν ἑκάστου νόμισμα ἀργυροῦν , τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ὑπὲρ ἵππου , ἡμιόνου τε καὶ βοός , ὑπὲρ ὄνου δὲ φόλλεις ἴξ , ὁμοίως δὲ καὶ ὑπὲρ κυνός . καὶ ἦν διὰ ταῦτα συντριβὴ τῶν ἀνθρώπων καὶ ὀδυρμὸς πανταχοῦ . ἀλλὰ ταύτην ἐκκόψας τὴν εἰσφορὰν ὁ βασιλεὺς Ἀναστάσιος καὶ αὐτὰς τὰς περὶ ταύτης ἀπογραφὰς ἐναντίον τοῦ δήμου κατέκαυσεν ἐν τῷ Ἱππικῷ · καὶ ἦν μὲν ἐν τούτοις φιλότιμος καὶ τὴν τῶν πολιτικῶν πραγμάτων διοίκησιν καλῶς μετερχόμενος . τὰς γὰρ πολιτικὰς ἀρχὰς ὠνίους παρεχομένας τὸ πρὶν ἐκεῖνος ἀμίσθους ἐδίδου . περὶ δὲ τὴν εἰς τὸ θεῖον δόξαν οὐκ ἀγαθὸς ἦν · ἀποκλίνας γὰρ εἰς τὴν τῶν Συγχυτικῶν αἵρεσιν τῶν μίαν φύσιν δοξαζόντων ἐπὶ τοῦ σωτῆρος μετὰ τὴν ἕνωσιν τῶν διττῶν φύσεων , πολλὰ τὰς τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησίας ἐκάκωσε καὶ ἀδυσώπητος ἦν τοῖς τούτων προισταμένοις . τόν τε γὰρ πατριάρχην Εὐφήμιον ἐξώρισε , μὴ · πειθόμενον ἀναθεματίσαι τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον , πρότερον μετὰ δόλου τὸ οἰκεῖον ἔγγραφον ἀφελόμενος , ἢ βίᾳ , ὡς ἕτεροι λέγουσι , καὶ τὸν μετ’ ἐκεῖνον Μακεδόνιον , ἱερὸν ἄνδρα , μὴ καταδεξάμενον συνθέσθαι αὐτῷ , εἰς Εὐχάϊτα ὑπερώρισε . μεθ’ ὃν ἀντεισήχθη Τιμόθεος ὁμόφρων τῷ βασιλεῖ . Λογγῖνος δὲ ὁ ἀδελφὸς Ζήνωνος , τυραννίδι ἐπιθέμενος , ἐχειρώθη παρὰ Ἀναστασίου , καὶ περιωρίσθη εἰς Ἀλεξάνδρειαν , ἔνθα καὶ πρεσβύτερος χειροτονηθεὶς ἔθανε . καὶ τοὺς Ἰσαύρους δὲ πολλοὺς ἐν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων διατρίβοντας ταύτης ἐξήλασεν · οὓς προσλαβόμενος ὁ μάγιστρος Λογγῖνος , οὐχ ὁ τοῦ Ζήνωνος ἀδελφός , ἀλλ’ ἕτερος , καταστασιάζει , καὶ πολλὰ τῆς ἑῴας ἐληίσατο · κατεπολεμήθη δέ , καὶ οἶ μετ’ αὐτοῦ διεφθάρησαν βάρβαροι . τότε λέγεται καὶ Θευδέριχος ὁ τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμών , Ἀρειανὸς ὤν διάκονόν τινα ὀρ - B θόδοξον αὐτῷ πάνυ ᾠκειωμένον καὶ διὰ θεραπείαν αὐτοῦ εἰς ἀρειανισμὸν μεταθέμενον ἀποκτεῖναι , εἰπὼν ὡς “ ἐπεὶ τῷ θεῷ οὐκ ἐτήρησας πίστιν , μᾶλλον οὐ τηρήσεις ταύτην ἐμοί ” . Ἀναστασίου δὲ τοῦ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης πάπα θανόντος , καὶ τοῦ λαοῦ μερισθέντος , καὶ τῶν μὲν Λαυρέντιόν τινα ψηφισαμένων , τῶν ὀρθοδόξων δὲ σύμμαχον , κἀντεῦθεν πρὸς ἀλλήλους στασιαζόντων , ὁ εἰρημένος Θευδέριχος , τῆς Ῥώμης τότε κρατῶν , ἀφίκετο πρὸς αὐτὴν καὶ σύνοδον ἀθροίσας τὸν μὲν Σύμμαχον ἐπίσκοπον τῆς Ρώμης εἷναι ἐκύρωσεν , ἀπήλασε δὲ τὸν Λαυρέντιον . κατὰ τούτους τοὺς χρόνους ἱστορεῖται τὸ τῶν Βουλγάρων ἔθνος τὸ Ἰλλυρικὸν καὶ τὴν Θρᾴκην καταδραμεῖν , μήπω πρὶν γινωσκόμενον . τῶν δέ Ἀγαρηνῶν τὴν ἑῴαν ληιζομένων , σπονδὰς πρὸς αὐτοὺς ἐποιήσατο Ἀναστάσιος . τοῦ μέντοι Θρᾳκὸς Βιταλιανοῦ τυραννίδι ἐπικεχειρηκότος , Μυσούς τε καὶ Σκύθας προσεταιρισαμένου , καὶ ἅμα τούτοις τὰ περὶ τὴν βασιλίδα ληιζομένου τῶν πόλεων , ἀλλὰ μὴν καἰ στόλῳ κατ’ αὐτῆς ἐπελθόντος , ἀντικατέστη τούτῳ διὰ Μαριανοῦ τοῦ ὑπάρχου ὁ Ἀναστάσιος , καὶ ναυμαχίας γενομένης ἔκ τινος μηχανῆς παρὰ Πρόκλου τοῦ πάνυ γεγενημένης , τότε γὰρ ἤνθει ἐπὶ φιλοσοφίᾳ καὶ ἐν τοῖς μηχανήμασι , τά τε τοῦ περιβοήτου ἐν τούτοις Ἀρχιμήδους ἅπαντα διελθὼν καὶ αὐτὸς ἐκείνοις προσεξευρών , τὸ ναυτικὸν τῶν ἐναντίων κατεπολεμήθη . κάτοπτρα γὰρ ᾄδεται χαλκεῦσαι πυρφόρα ὁ Πρόκλος , καὶ ταῦτα ἐκ τοῦ τείχους τῶν πολεμίων νεῶν ἀπαιωρῆσαι κατέναντι , τούτοις δὲ τῶν τοῦ ἡλίου ἀκτίνων προσβαλουσῶν πῦρ ἐκεῖθεν ἐκκεραυνοῦσθαι καταφλέγον τὸν νηίτην τῶν ἐναντίων στρατόν , καὶ τὰς νῆας αὐτάς , ὃ πάλαι τὸν Ἀρχιμήδην ἐπινοῆσαι ὁ Δίων ἱστόρησε , τῶν Ῥωμαίων τότε πολιορκούντων Συράκουσαν . Ἀναστάσιος δὲ σπουδαστὴς τῆς Εὐτυχοῦς αἱρέσεως ὤν , ἐβουλήθη προσθεῖναι εἰς τὸ Τρισάγιον τὸ “ ὁ σταυρωθεὶς δι᾿ ἡμᾶς ” . ἔστειλεν οὖν διὰ τοῦτο εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὸν λογοθέτην τε καὶ τὸν ἔπαρχον · οἱ ἐν τῷ ἄμβωνι ὡς ἐπ’ ὀκρίβαντος στάντες διαγγέλλειν ἤρξαντο τὸ πρόσταγμα τὸ βασιλικόν . κινεῖται τοίνυν ὅσον τοῦ πλήθους ὀρθόδοξον , καὶ διασπάσαι τοὺς ἄνδρας ὡρμήκεσαν . ἀλλ’ οἱ μὲν μόλις τὴν δημοτικὴν μανίαν ἐξέφυγον , τὸ δέ γε πλῆθος εἰς θυμὸν ἐκκαυθὲν κατὰ τῶν οἰκιῶν ἐπῆλθον τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν . καὶ τὰς μὲν καθῃρήκασι , τὰ δ’ ἐν αὐταῖς διηρπάδασι καὶ πολλοὺς ἀνεῖλον , καὶ εἰς τὸν βασιλέα ἐξύβριζον , τὸν δὲ Βιταλιανὸν ὡς βασιλέα εὐφήμουν , καὶ πολλοὺς οἴκους ἐνέπρησαν καὶ πλείστους ἐφόνευσαν , καί τινα μοναχὸν πλησίον ὄντα τῆς παρὰ τοῦ Ἀναστασίου κτισθείσης κινστέρνης τῆς Μωκισίας καλουμένης , καὶ διὰ τιμῆς τῷ βασιλεῖ τούτῳ ἀγόμενον , κτείναντες , ἀλλὰ μὴν καί τινα μονάζουσαν ἐγκεκλει - σμένην ἐγγὺς τῆς πόρτης τῆς Ξυλοκέρκου ἀνελόντες , ὡς πίστιν καὶ εἰς αὐτὴν κεκτημένου τοῦ βασιλέως , καὶ συνδήσαντες ἄμφω τὰ σώματα ἔσυραν , εἶτα κατέκαυσαν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ὁ χρυσάργυρος δασμός τοιοῦτος · ἅπας καί προσαίτης καί πένης καί πᾶς πόρνη καί σύμπας ἀπελεύθερος ἐν ἀγρός τε καί πόλις διατρίβω εἰσφέρειν ἀναγκάζω ὁ δημόσιος τέλος ἐτήσιος . καί ὑπέρ ἵππος καί ἡμίονος καί βοῦς ὄνος τε καί κύω πράσσω φορολόγημα , ὑπέρ ἄνθρωπος μέν ἕκαστος νόμισμα ἀργύρεος , ὁ δέ αὐτός καί ὑπέρ ἵππος , ἡμίονος τε καί βοῦς , ὑπέρ ὄνος δέ φόλλις ἴξ , ὁμοίως δέ καί ὑπέρ κύω . καί εἰμί διά οὗτος συντριβή ὁ ἄνθρωπος καί ὀδυρμός πανταχοῦ . ἀλλά οὗτος ἐκκόπτω ὁ εἰσφορά ὁ βασιλεύς Ἀναστάσιος καί αὐτός ὁ περί οὗτος ἀπογραφή ἐναντίος ὁ δῆμος κατακαίω ἐν ὁ Ἱππικός · καί εἰμί μέν ἐν οὗτος φιλότιμος καί ὁ ὁ πολιτικός πρᾶγμα διοίκησις καλῶς μετέρχομαι . ὁ γάρ πολιτικός ἀρχή ὤνιος παρέχω ὁ πρίν ἐκεῖνος ἄμισθος δίδωμι . περί δέ ὁ εἰς ὁ θέω δόξα οὐ ἀγαθός εἰμί · ἀποκλίνω γάρ εἰς ὁ ὁ συγχυτικός αἵρεσις ὁ εἷς φύσις δοξάζω ἐπί ὁ σωτήρ μετά ὁ ἕνωσις ὁ διττός φύσις , πολύς ὁ ὁ ὀρθόδοξος ἐκκλησία κακόω καί ἀδυσώπητος εἰμί ὁ οὗτος προΐστημι . ὁ τε γάρ πατριάρχης Εὐφήμιος ἐξορίζω , μή · πείθω ἀναθεματίζω ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος , πρότερος μετά δόλος ὁ οἰκέω ἔγγραφος ἀφαιρέω , ἢ βία , ὡς ἕτερος λέγω , καί ὁ μετά ἐκεῖνος Μακεδ ́νιος , ἱερόν ἀνήρ , μή καταδέχομαι συντίθημι αὐτός , εἰς εὐχαίτης ὑπερορίζω . μετά ὅς ἀντέχω Τιμόθεος Ὁμόφρων ὁ βασιλεύς . Λογγῖνος δέ ὁ ἀδελφός Ζήνων , τυραννίς ἐπιτίθημι , χειρόομαι παρά Ἀναστάσιος , καί περιορίζω εἰς Ἀλεξάνδρεια , ἔνθα καί πρέσβυς χειροτονέω θνῄσκω . καί ὁ Ἴσαυρος δέ πολύς ἐν ὁ βασιλίδι ὁ πόλις διατρίβω οὗτος ἐξελαύνω · ὅς προσλαμβάνω ὁ μάγιστρος Λογγῖνος , οὐ ὁ ὁ Ζήνων ἀδελφός , ἀλλά ἕτερος , καταστασιάζω , καί πολύς ὁ ἑῷος ληΐζομαι · καταπολεμέω δέ , καί οἶς μετά αὐτός διαφθείρω βάρβαρος . τότε λέγω καί Θευδέριχος ὁ ὁ Ἀφρική ἡγεμών , Ἀρειανός εἰμί διάκονος τις Ὅρ - B θοδοκεω αὐτός πάνυ οἰκειόω καί διά θεραπεία αὐτός εἰς Ἀρειανισμός μετατίθημι ἀποκτείνω , εἶπον ὡς “ ἐπεί ὁ θεός οὐ τηρέω πίστις , μᾶλλον οὖον τηρέω οὗτος ἐγώ ” . Ἀναστάσιος δέ ὁ ὁ πρέσβυς Ῥώμη πάππας θνῄσκω , καί ὁ λαός μερίζω , καί ὁ μέν Λαυρέντιος τις ψηφίζω , ὁ ὀρθόδοξος δέ σύμμαχος , ἐντεῦθεν πρός ἀλλήλων στασιάζω , ὁ εἴρω Θευδέριχος , ὁ Ῥώμη τότε κράτος , ἀφικνέομαι πρός αὐτός καί σύνοδος ἀθροίζω ὁ μέν Σύμμαχος ἐπίσκοπος ὁ Ῥώμη ἵημι κυρόω , ἀπελαύνω δέ ὁ Λαυρέντιος . κατά οὗτος ὁ χρόνος ἱστορέω ὁ ὁ Βουλγάρα ἔθνος ὁ Ἰλλυρικός καί ὁ Θρᾴκη κατατρέχω , μήπω πρίν γιγνώσκω . ὁ δέ Ἀγαρηνός ὁ ἑῷος ληΐζομαι , σπονδή πρός αὐτός ποιέω Ἀναστάσιος . ὁ μέντοι Θρᾷξ Βιταλιανός τυραννίς ἐπιχειρέω , Μυσός τε καί Σκύθης προσεταιρισμένος , καί ἅμα οὗτος ὁ περί ὁ βασιλίς ληΐζομαι ὁ πόλις , ἀλλά μήv καίω στόλος κατά αὐτός ἐπέρχομαι , ἀντικαθίστημι οὗτος διά Μαριανού ὁ ὑπάρχω ὁ Ἀναστάσιος , καί ναυμαχία γίγνομαι ἐκ τις μηχανή παρά Πρόκλος ὁ πάνυ γίγνομαι , τότε γάρ ἀνθέω ἐπί φιλοσοφία καί ἐν ὁ μηχάνημα , ὁ τε ὁ περιβόητος ἐν οὗτος Ἀρχιμήδης ἅπας διέρχομαι καί αὐτός ἐκεῖνος προσεξευρίσκω , ὁ ναυτικόν ὁ ἐναντίος καταπολεμέω . κάτοπτρον γάρ ἀείδω χαλκεύω πυρφόρος ὁ Πρόκλος , καί οὗτος ἐκ ὁ τεῖχος ὁ πολέμιος νέος ἀπαιωρέω κατεναντίον , οὗτος δέ ὁ ὁ ἥλιος ἀκτίς προσβάλλω πῦρ ἐκεῖθεν ἐκκεραυνόω καταφλέγω ὁ νηΐτης ὁ ἐναντίος στρατός , καί ὁ ναῦς αὐτός , ὅς πάλαι ὁ Ἀρχιμήδης ἐπινοέω ὁ Δίων ἱστορέω , ὁ Ῥωμαῖος τότε πολιορκέω Συράκουσαι . Ἀναστάσιος δέ σπουδαστής ὁ Εὐτυχοῦς αἵρεσις εἰμί , βούλομαι προστίθημι εἰς ὁ τρισάγιον ὁ “ ὁ σταυρόω διά ἐγώ ” . στέλλω οὖν διά οὗτος εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ λογοθέτης τε καί ὁ ἔπαρχος · ὁ ἐν ὁ ἄμβων ὡς ἐπί ὀκρίβας ἵστημι διαγγέλλω ἄρχω ὁ πρόσταγμα ὁ βασιλικός . κινέω τοίνυν ὅσος ὁ πλῆθος ὀρθόδοξος , καί διασπάω ὁ ἀνήρ ὁρμέω . ἀλλά ὁ μέν μόλις ὁ δημοτικός μανία ἐκφεύγω , ὁ δέ γε πλῆθος εἰς θυμός ἐκκαίω κατά ὁ οἰκίον ἐπέρχομαι ὁ εἴρω ἀνήρ . καί ὁ μέν καθαιρέω , ὁ δέ ἐν αὐτός διαρπάζω καί πολύς ἀναιρέω , καί εἰς ὁ βασιλεύς ἐξυβρίζω , ὁ δέ Βιταλιανός ὡς βασιλεύς εὐφημέω , καί πολύς οἶκος ἐμπίμπρημι καί πλεῖστος φονεύω , καί τις μοναχός πλησίος εἰμί ὁ παρά ὁ Ἀναστάσιος κτίζω κινστέρνης ὁ Μωκισίας καλέω , καί διά τιμή ὁ βασιλεύς οὗτος ἄγω , κτείνω , ἀλλά μήv καί τις μονάζω ἐγκαλέω - σμένος ἐγγύς ὁ Πόρτης ὁ Ξυλόκερκος ἀναιρέω , ὡς πίστις καί εἰς αὐτός κτάομαι ὁ βασιλεύς , καί συνδέω ἄμφω ὁ σῶμα σύρω , εἶτα κατακαίω .