joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 7.2
Αὐξανόμενοι δὲ θυμοειδεῖς ἦσαν καὶ ἀνδρώδεις ἀμφότεροι · ὁ δὲ Ῥωμύλος ἐδόκει συνέσει διαφορώτερος καὶ ἡγεμονικὸς μᾶλλον τὴν φύσιν ἢ πειθαρχικός . γενομένης δέ ποτε πρὸς τοὺς Νομίτωρος βουκόλους τοῖς τοῦ Ἀμουλίου διαφορᾶς , συγκόπτουσιν αὐτοὺς οἱ ὁμαίμονες καὶ τῆς ἀγέλης συχνὴν ἀποτέμνονται μοῖραν . μόνῳ δὲ τῷ Ῥώμῳ σὺν ὀλίγοις ἄλλοις βαδίζοντι οἶ τοῦ Νομίτωρος βουκόλοι λοχήσαντες συνέλαβον αὐτὸν καὶ ἀπήγαγον πρὸς Νομίτωρα · καὶ ὃς πρὸς Ἀμούλιον ἐλθὼν ἐδεῖτο τυχεῖν δίκης , ἀδελφὸς ὤν καὶ ὑπὸ τῶν οἰκείων αὐτοῦ ὑβρισμένος . ὁ δὲ παραδίδωσι τῷ Νομίτωρι τὸν Ῥῶμον ὡς βούλοιτο χρήσασθαι . ὅς οἴκοι ἐλθὼν καὶ τὸν νεανίσκον ὁρῶν ὑπερφέροντα μεγέθει καὶ ῥώμῃ , καὶ τὸ θαρραλέον αὐτοῦ καὶ ἀδούλωτον τῆς ψυχῆς θαυμάζων , ἀνέκρινεν ὅστις εἴη καὶ ὅθεν γένοιτο , φωνῇ πραείᾳ . ὁ δὲ θαρρῶν ἔλεγεν ὡς ‘‘δίδυμοι μέν ἐσμεν ἀδελφοί , γοναὶ δὲ ἡμῶν ἀπόρρητοι λέγονται καὶ τρο - φαὶ καὶ τιθηνήσεις θαυμασιώτεραι , θηρίοις καὶ οἰωνοῖς τραφέντων παρὰ τὸν μέγαν ποταμὸν ἐν σκάφῃ τινὶ κειμένων , ἣ ἔτι σώζεται , χαλκοῖς ὑποζώμασι γραμμάτων ἀμυδρῶν ἐγκεχαραγμένων.’’ Ὁ μὲν οὖν Νομίτωρ τοῖς τε λόγοις τοῦ Ῥώμου καὶ τῇ ὄψει πρὸς ἔννοιαν τῆς ἐκθέσεως τῶν τῆς θυγατρὸς ἐνήγετο παίδων , ὁ δὲ Φαυστοῦλος τὴν τοῦ Ρώμου μαθὼν σύλληψιν τὸν μὲν Ῥωμύλον βοηθεῖν παρεκάλει , τότε σαφῶς διδάξας αὐτὸν περὶ τῆς γενέσεως , πρότερον γὰρ ὑπῃνίττετο , ὥστ’ αὐτοὺς μὴ μικροφρονεῖν , αὐτὸς δὲ τὴν σκάφην κομίζων ἐχώρει πρὸς τὸν Νομίτωρα σπουδῆς καὶ δέους μεστός . τοῖς δὲ περὶ τὰς πύλας τοῦ Ἀμουλίου φρουροῖς ὑφορώμενος , καὶ ταραττόμενος περὶ τὰς ἀποκρίσεις , οὐκ ἔλαθε τὴν σκάφην τῷ χλανιδίῳ περικαλύπτων . ὑπολαβόντες δὲ κλοπιμαῖόν τι φέρειν αὐτόν , εἰς μέσον τὴν σκάφην προήγαγον . ἔτυχε δέ τις παρὼν ἐκεῖ τῶν τὰ παιδάρια ἐκθεμένων · ὃς τὴν σκάφην γνωρίσας , δραμὼν φράζει τῷ Ἀμουλίῳ . καὶ ὁ Φαυστοῦλος ἀνακρινόμενος παρὰ τοῦ βασιλέως σώζεσθαι μὲν τοὺς παῖδας κατέθετο , πόρρω δὲ τῆς Ἄλβης νέμοντας εἶναι · τὴν δὲ σκάφην πρὸς τὴν Ἰλίαν κομίζειν τὴν τῶν παίδων μητέρα , ποθοῦσαν ἰδεῖν . τεταραγμένος δὲ τούτοις Ἀμούλιος ἄνδρα πρὸς τὸν Νομίτωρα πέπομφε πυνθανόμενος εἴ τι μάθοι περὶ τῶν παίδων ὡς περιόντων . ἦν δὲ τῶν φίλων ὁ πεμφθεὶς τοῦ Νομίτωρος . ἀπελθὼν οὖν καὶ ἐν περιπλοκαῖς τοῦ Ῥώμου εὑρηκὼς τὸν Νομίτωρα , παρεθάρρυνέ τε καὶ μὴ μέλλειν αὐτοῖς συνεβούλευε , καὶ αὐτός δὲ συνέπραττεν . πράττεν . ἄρτι δὲ καὶ ὁ Ρωμύλος ἐγγὺς ἦν , χεῖρα συχνὴν ἀγροικικὴν ἐπαγόμενος · καὶ τῶν πολιτῶν δὲ αὐτῷ οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν μίσει τοῦ Ἀμουλίου . ὃς οὕτω τῶν πραγμάτων συνενεχθέντων οὐδὲν οὔτε πράξας οὔτε βουλεύσας σωτήριον ἀνῃρέθη .
Lemmas: αὐξάνω δέ θυμοειδής εἰμί καί ἀνδρώδης ἀμφότερος · ὁ δέ Ῥωμύλος δοκέω σύνεσις διάφορος καί ἡγεμονικός μᾶλλον ὁ φύσις ἢ πειθαρχικός . γίγνομαι δέ ποτός πρός ὁ Νόμιτορ βουκόλος ὁ ὁ Ἀμούλιος διαφορά , συγκόπτω αὐτός ὁ ὁμαίμων καί ὁ ἀγέλη συχνός ἀποτέμνω μοῖρα . μόνος δέ ὁ Ῥῶμος σύν ὀλίγος ἄλλος βαδίζω οἶς ὁ Νόμιτορ βουκόλος λοχάω συλλαμβάνω αὐτός καί ἀπάγω πρός Νομίτωρ · καί ὅς πρός Ἀμούλιος ἔρχομαι δήω τυγχάνω δίκη , ἀδελφός εἰμί καί ὑπό ὁ οἰκέω αὐτός ὑβρίζω . ὁ δέ παραδίδωμι ὁ Νομίτωρι ὁ Ῥῶμος ὡς βούλομαι χράω . ὅς οἴκοι ἔρχομαι καί ὁ νεανίσκος ὁράω ὑπερφέρω μέγεθος καί ῥώμη , καί ὁ θαρραλέος αὐτός καί ἀδούλωτος ὁ Ψυχή θαυμάζω , ἀνακρίνω ὅστις εἰμί καί ὅθεν γίγνομαι , φωνή πρᾶος . ὁ δέ θαρσέω λέγω ὡς δίδυμος μέν εἰμί ἀδελφός , γονή δέ ἐγώ ἀπόρρητος λέγω καί τρος - φή καί τιθήνησις θαυμάσιος , θηρίον καί οἰωνός τρέφω παρά ὁ μέγας ποταμός ἐν σκάφη τις κεῖμαι , ὅς ἔτι σῴζω , χαλκός ὑπόζωμα γράμμα ἀμυδρός ἐγχαράσσω ὁ μέν οὖν Νομίτωρ ὁ τε λόγος ὁ Ῥῶμος καί ὁ ὁράω πρός ἔννοια ὁ ἔκθεσις ὁ ὁ θυγάτηρ ἐνάγω παῖς , ὁ δέ Φαυστοῦλος ὁ ὁ Ῥῶμος μανθάνω σύλληψις ὁ μέν Ῥωμύλος βοηθέω παρακαλέω , τότε σαφῶς διδάσκω αὐτός περί ὁ γένεσις , πρότερος γάρ ὑπαινίσσομαι , ὥστε αὐτός μή μικροφρονεω , αὐτός δέ ὁ σκάφη κομίζω χωρέω πρός ὁ Νομίτωρ σπουδή καί δέος μεστός . ὁ δέ περί ὁ πύλη ὁ Ἀμούλιος φρουρός ὑφοράω , καί ταράσσω περί ὁ ἀπόκρισις , οὐ λανθάνω ὁ σκάφη ὁ χλανίδιον περικαλύπτω . ὑπολαμβάνω δέ κλοπιμαῖος τίς φέρω αὐτός , εἰς μέσος ὁ σκάφη προάγω . τυγχάνω δέ τις πάρειμι ἐκεῖ ὁ ὁ παιδάριον ἐκτίθημι · ὅς ὁ σκάφη γνωρίζω , τρέχω φράζω ὁ Ἀμούλιος . καί ὁ Φαυστοῦλος ἀνακρίνω παρά ὁ βασιλεύς σῴζω μέν ὁ παῖς κατατίθημι , πόρρω δέ ὁ Ἄλβη νέμω εἰμί · ὁ δέ σκάφη πρός ὁ Ἴλιος κομίζω ὁ ὁ παῖς μήτηρ , ποθέω ὁράω . ταράσσω δέ οὗτος Ἀμούλιος ἀνήρ πρός ὁ Νομίτωρ πέμπω πυνθάνομαι εἰμί τίς μανθάνω περί ὁ παῖς ὡς περίειμι . εἰμί δέ ὁ Φίλων ὁ πέμπω ὁ Νόμιτορ . ἀπέρχομαι οὖν καί ἐν περιπλοκή ὁ Ῥῶμος εὑρίσκω ὁ Νομίτωρ , παραθαρσύνω τε καί μή μέλλω αὐτός συμβουλεύω , καί αὐτός δέ συμπράσσω . πράσσω . ἄρτι δέ καί ὁ Ρωμύλος ἐγγύς εἰμί , χείρ συχνός ἀγροικικός ἐπάγω · καί ὁ πολίτης δέ αὐτός οὐ ὀλίγος πρόσειμι μισέω ὁ Ἀμούλιος . ὅς οὗτος ὁ πρᾶγμα συμφέρω οὐδείς οὔτε πράσσω οὔτε βουλεύω σωτήριος ἀναιρέω .