joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 11.19
Τῷ δ’ ἐπιγενομένῳ ἔτει μετήλλαξεν ὁ Τίτος , ὡς μὲν φήμη κρατεῖ , πρὸς τοῦ ἀδελφοῦ ἐπιβουλευθείς , ὡς δ’ ἔν ἴοι γράφουσι , νοσήσας . ἔμπνουν μέντοι αὐτὸν ἔτι ὄντα καὶ τάχα περιγενέσθαι δυνάμενον ἐς λάρνακα πλήρη χιόνος ὁ Δομετιανὸς ἐνέβαλεν , ὡς δεομένης τῆς νόσου τάχα τινὸς περιψύξεως . ἀποψύχων δὲ εἰπεῖν λέγεται ὅτι “ ἓν μόνον ἐπλημμέλησα ” · τί δὲ τοῦτο ἦν οὐ διεσάφησε . τινὲς μὲν οὖν λέγουσιν ὅτι τὴν Δομιτίαν ἔσχε τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ , ἕτεροι δὲ ὅτι τὸν Δομετιανὸν οὐκ ἀπέκτεινεν ἐπιβουλεύοντά οἶ σαφῶς , ἀλλ’ αὐτός τε ὑπ’ ὢ ἐκείνου ἐφθάρη καὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἀνδρὶ τοιούτω ἐξέδωκεν . Ἔτι γοῦν τοῦ Τίτου ἐμπνέοντος ὁ Δομετιανὸς εἴς τε τὴν Ῥώμην ἀφίππευσε καὶ εἰς τὸ στρατόπεδον εἰσελήλυθε καὶ τὴν ἐπίκλησιν καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ αὐτοκράτορος ἔλαβεν . ἦν ’δε θρασὺς καὶ ὀργίλος καὶ ἐπίβουλος καὶ κρυψίνους · ἄνθρωπον δὲ ἐφίλησε μὲν ἀληθῶς οὐ δ’ ἔνα πλήν τινων γυναικῶν , ἐπλάττετο δὲ ἀγαπᾶν ὃν μάλιστα κτεῖναι ἤθελεν . ἄπιστος γοῦν καὶ πρὸς τοὺς χαριζομένους αὐτῷ καὶ ὑπηρετοῦντας εἰς τὰ δεινότατα ἦν . καὶ ὁπότε τινὲς αὐτῷ ἢ πλεῖστα πορίσειαν χρήματα ἢ πολλοὺς συκοφαντήσειαν , τούτους ἐκτίννυεν , ἴν’ ὑπ’ αὐτῶν μόνων δοκῇ προβαίνειν τὰ ἀδικήματα . κάκιστος δὲ ὢν καὶ τοὺς τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ ἀδελφοῦ φίλους ἀτίμως εἶχε , τοὺς δὲ καὶ διώλεσε . καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ Δομιτίαν ὡς ἐπὶ μοιχείᾳ ἀπεπέμψατο , τὸν Πάριν τὸν ὀρχηστὴν ἐν μέσῃ τῇ ὁδῷ δι’ αὐτὴν φονεύσας , καὶ τῆ ἀδελφιδῇ Ἰουλίᾳ συνῆν ἀπαρακαλύπτως ὡς γαμετῇ . εἶτα δεηθέντος τοῦ δήμου κατηλλάγη μὲν τῇ Δομιτίᾳ , ἐχρῆτο δ’ οὐ δ’ ὲν ἧττον τῇ Ἰουλίᾳ . Καὶ μετὰ ταῦτα εἰς Γαλατίαν ἐξορμήσας , καὶ λεηλατήσας τινὰ τῶν πέραν Ῥήνου τὸν ἐνσπόνδων , ὠγκοῦτο ὥς τι μέγα κατωρθωκὼς καὶ τοῖς στρατιώ - ταις ἐπηύξησε τὴν μισθοφοράν , τάχα διὰ τὴν νίκην . πέντε γὰρ καὶ ἑβδομήκοντα δραχμὰς ἑκάστου λαμβάνοντος , ἑκατὸν ἐκέλευσε δίδοσθαι . μεταμεληθεὶς δὲ τὴν μὲν ποσότητα οὐκ ἐμείωσε , τὸ δὲ πλῆθος τῶν στρατευομένων συνέστειλε . καὶ ἑκατέρωθεν μεγάλα τὸ δημόσιον ἔβλαψε , μήθ’ ἱκανοὺς τοὺς ἀμύνοντας αὐτῷ καὶ τούτους μεγαλομίσθους ποιήσας . καὶ C τοῖς θεραπεύουσι δὲ καὶ τοῖς μή , ἀμφοτέροις ὁμοίως ἤχθετο , τοῖς μὲν ὡς θωπεύουσι , τοῖς δὲ ὡς καταφρονοῦσι . νίκας δὲ ψευδεῖς προσποιούμενος , ὕπατος μὲν ἐπ’ ἔτη δέκα , τιμητὴς δὲ διὰ βίου κεχει - ροτόνητο . Πολλοὶ δὲ τῶν ὑποτελῶν Ῥωμαίοις ἀφίσταντο , χρήματα βιαίως πρασσόμενοι , ὡς καὶ οἱ Νασαμῶνες . τούς τε γὰρ τῶν χρημάτων πράκτορας ἔφθειραν καὶ τὸν Νουμιδίας ἄρχοντα Φλάκκον ἐπελθόντα σφίσιν ἥττησαν οὕτως ὡς πορθῆσαι καὶ τὸ στρατόπεδον . εὑρόντες δὲ ἐν αὐτῷ τἄλλα τε ἐπιτήδεια καὶ οἶνον , ἐμπλησθέντες ὕπνωσαν . καὶ γνοὺς ὁ Φλάκκος τοῦτο ἐπέθετο αὐτοῖς καὶ πάντας ἀπώλεσε καὶ τοὺς ἀπομάχους διέφθειρεν ἅπαντας . ἐφ’ ᾧ ὁ Δομετιανὸς ἐπαρθεὶς εἶπε πρὸς τὴν βουλὴν ὅτι “ Νασαμῶνας ἐκώλυσα εἶναι . ” ἤδη γὰρ καὶ θεὸς ἠξίου νομίζεσθαι , καὶ δεσπότης καλούμενος καὶ θεὸς ὑπερηγάλλετο . ταῦτα οὐ μόνον ἐλέγετο , ἀλλὰ καὶ ἐγράφετο . ἐν δὲ θ’ ἐᾷ ὑετοῦ πολλοῦ καὶ χειμῶνος σφοδροῦ ἐξαίφνης γενομένου οὐδένα εἴασεν ἐκ τῆς θέας ἀπαλλαγῆναι , ἀλλ’ αὐτὸς μανδύας ἀλλασσόμενος ἐκείνοις οὐδὲν μεταμφιάσασθαι παρεχώρησε · κἀντεῦθεν πολλοὶ νοσήσαντες ἐτελεύτησαν . τοὺς δ’ ὑπ’ αὐτοῦ κολασθέντας ἐξαριθμήσασθαι οὐκ ἄν τις δύναιτο συχνοὶ δὲ καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες τῶν πλουσίων ἐπὶ μοιχείᾳ ἐκολάσθησαν · ὄν ἔνιαι καὶ ὑέ αὐτοῦ ἐμοιχεύθησαν . καὶ ἄλλαις δ’ αἰτίαις πολλοὶ καὶ ἐζημιώθησαν καὶ ἀπέθανον . γυνὴ γάρ τις ὅτι ἐναντίον εἰκόνος αὐτοῦ ἀπεδύσατο ἐφονεύθη , καὶ ἕτερος ὡς ἀστρολόγοις ὡμιληκώς . Μετιὸν δέ τινα , ὃν ἡ φήμη μοναρχῆσαι μέλλειν ἐκήρυττεν , ἐξορίσας ἐφόνευσεν , ἐγκαλέσας αὐτῷ ὅτι ἐν τοῖς τοῦ κοιτῶνος τοίχοις εἶχε γεγραμμένην τὴν οἰκουμένην . καὶ σοφιστήν τινα , ὅτι ἀσκῶν μελέτην κατὰ τυράννων συνεγράψατο , θανάτῳ ἐκόλασε . πολλοὶ δὲ καὶ ὡς φιλοσοφοῦντες διώλοντο , καὶ οἶ λοιποὶ ἐξηλάθησαν . Τοιαῦτα δὲ πράττων ἐπεβουλεύθη παρά τε Παρθενίου καὶ Σιγηροῦ τῶν προκοίτων αὐτοῦ καὶ Ἐντέλλου τοῦ τὰ τῆς ἀρχῆς βιβλία διέποντος καὶ Στεφάνου ἀπελευθέρου . τὴν δ’ ἐπιβουλὴν οὔτε ἡ γυνὴ αὐτοῦ Δομιτία ἠγνόησεν οὔτε ὁ ἔπαρχος Νωρβανὸς οὔτε ὁ συνάρχων Πετρώνιος . ἥ τε γὰρ Δομιτία ὑπ’ αὐτοῦ μισουμένη ἐδεδίει μὴ ἀποθάνῃ καὶ οἶ ἄλλοι οὐκέτ’ αὐτὸν ἐφίλουν . λέγεται δὲ ὅτι πάντας τὰς ἅμα αὐτοὺς ὁ Δομετιανὸς ὑποπτεύων ἀποκτεῖναι ἐμελέτα , καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἀπογραψάμενος ἐν τῇ κλίνῃ ὑπέθετο ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον · καί τι παιδίον τὴν ἀπογραφὴν ἀφελόμενον ἔφερε , μὴ εἰδὸς τί φέρει . ἐντυχοῦσα δὲ ἡ Δομιτία αὐτῷ , καὶ ἀναγνοῦσα τὰ γεγραμμένα , κἀκείνοις ἐμήνυσε · κὰκ τούτου συνετάχυναν τὴν ἐπιβουλήν . Καὶ πολλὰ δὲ σημεῖα ἐγένοντό οἶ οὐκ αἴσια . Λαργῖνος δέ τις Πρόκλος , ἐν Γερμανίᾳ προειπὼν ὅτι κατὰ τήνδε τὴν ἡμέραν τελευτήσει ὁ Δομετιανός , ἐπέμφθη διὰ τοῦτο συσχεθεὶς εἰς τὴν Ῥώμην · καὶ ἐρωτηθεὶς παρ’ αὐτοῦ ἔφη καὶ τότε οὕτω γενήσεσθαι . καταδικασθεὶς δὲ θανεῖν ἀνεβλήθη , ὅπως μετὰ τὴν ἡμέραν ἐν ᾗ ἔφη ἀποθανεῖσθαι μέλλειν τὸν Δομετιανὸν φονευθῇ · σφαγέντος δὲ τοῦ Δομετιανοῦ κατ’ ἐκείνην , ἐσώθη . ἕτερος δέ τις εἰπὼν αὐτῷ ὁπότε καὶ ὅπως φθαρήσεται , ἠρωτήθη ὁποίῳ καὶ αὐτὸς τρόπῳ θανεῖται · καὶ φήσας ὡς ὑπὸ κυνῶν ἀναλωθήσεται , ζῶν κατεκρίθη καυθῆναι καὶ τῷ πυρὶ προσερρίφη . ὑετοῦ δὲ καταρραγέντος πολλοῦ ἡ μὲν πυρὰ ἐσβέσθη , ἐκεῖνον δὲ ὀπίσω τὼ χεῖρε δεδεμένον καὶ ἐπικείμενον αὐτῇ κύνες εὑρόντες διε - διεσπάραξαν . Τῷ δὲ Δομετιανῷ τὸ μεσημβρινὸν ἀναπαυομένῳ τὸν Στέφανον ὡς τῶν ἄλλων ἐρρωμενέστερον εἰσέπεμψεν ὁ Παρθένιος . καὶ ἐπλήγη μὲν ὁ Δομετιανός , οὐ μὴν καιρίαν , ἀλλὰ καταβληθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ ἔκειτο · εἶτ’ αὖθισὑπ’ ἐκείνου καὶ ἑτέρων προσκατειργάσθη . καὶ ὁ μὲν οὕτω κατεσφάγη , καὶ ὁ Στέφανος δὲ προσαπώλετο , συνδραμόντων ἑέ αὐτὸν τῶν οὐ μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας . Ἀπολλώνιος δὲ ὁ Τυανεύς , φιλόσοφος δὲ ἦν οὗτος Πυθαγορικός , γόης δὲ μάλιστα , ἐν Ἐφέσω τότε διάγων καὶ τῷ πλήθει διαλεγόμενος κατὰ τὴν ὥραν καθ’ ἣν ὁ Δομετιανὸς ἀνῃρεῖτο , ὡς ὕστερον ἐκ τῶν ἑκατέρωθεν γενομένων ἠκριβώθη , ἐπί τινα ὥραν ἐνεὸς ἔστη , εἶτα ἐξεβόησεν “ εὖγε , Στέφανε , παῖε τὸν ἀλιτήριον · ἔπληξας , ἔτρωσας , ἀπέκτεινας . ” τοῦτο δὲ καὶ ὁ Φιλόστρατος τὸν τοῦ Ἀπολλωνίου βίον συγγεγραφὼς οὕτως ἀνέγραψεν . Ἔζησε δὲ Δομετιανὸς ἔτη πρὸς τέσσαρσι τεσσαράκοντα καὶ μῆνας δέκα καὶ ἡμέρας ἕξ καὶ εἴκοσιν , ἐμονάρχησε δὲ πεντεκαίδεκα καὶ ἡμέρας πέντε . Τῷ δὲ τετάρτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ βασιλείας ὁ τῆς Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας πρῶτος μετὰ Μάρκον τὸν ἀπόστολον ἀρχιερεὺς γεγονὼς ἐτελεύτησε , καὶ Ἀβίλιος αὐτὸν διεδέξατο , δεύτερος ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας γενόμενος . τῷ δωδεκάτῳ δ’ ἔτει τῆς ἡγεμονίας αὐτοῦ τελευτήσαντος Ἀνεγκλήτου Κλήμης τὴν ἀρχιερωσύνην τῆς Ῥώμης παρέλαβε , τρίτος ταύτης χρηματίσας ἐπίσκοπος , κατὰ τὸν Εὐσέβιον . Οὗτος ὁ ἔχθιστος αὐτοκράτωρ μετὰ Νέρωνα αὖθις τὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν διωγμὸν ἀνεκίνησε , τῆς ἐκείνου θεομαχίας διάδοχος γεγονός · ὃς καὶ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην ἐν Πάτμῳ τῇ νήσῳ διὰ τὸ κήρυγμα περιώρισε , καὶ τοὺς ἀπογόνους Δαβὶδ ἀναιρεῖσθαι πρόσ’ ἔταξε . ταῦθ’ ἱστορῶν ὁ Εὐσέβιος τὸν Ἡγήσιππον παράγει λέγοντα οὕτως . “ ἔτι δὲ περιῆσαν υἱωνοὶ Ἰούδα τοῦ κατὰ σάρκα λεγομένου ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου , οὕς τινες προσήγγειλαν ὡς ἐκ γένους ὄντας Δαβίδ . τούτους πρὸς αὐτὸν ἀχθέντας ὁ Δομετιανὸς ἤρετο εἰ ἐκ Δαβίδ εἰσι · καὶ κατέθεντο . προσεπήρετο οὖν πόσας κέκτηνται κτήσεις καὶ πόσων εὐποροῦσι χρημάτων · οἶ δ’ ἔφασαν ἐνακισχίλια δηνάρια ὑπάρχειν αὐτοῖς μόνα , καὶ ταῦτα οὐκ έν ἀργυρίοις ἔχειν , ἀλλ’ ἐν διατιμήσει γῆς ἐξ ἧς αὑτούς τε διατρέφεσθαι αὐτουργοῦντας καὶ τοὺς φόρους εἰσφέρειν · καὶ τὴν τῶν χειρῶν δὲ τραχύτητα ἐπεδείκνυον τῆς αὐτουργίας μαρτύριον . ἐρωτηθέντες δὲ καὶ περὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ βασιλείας , ὁποία τις εἴη καὶ ποῖ καὶ πότε φανησομένη , οὐ κοσμικὴν αὐτὴν εἶναι οὐδ’ ἐπίγειον ἀπεκρίναντο , ἀλλ’ ἐπουράνιον , ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος φανησομένην . ἐφ’ οἶς ὡς εὐτελῶν αὐτῶν καταφρονήσας ὁ Δομετιανὸς ἐλευθέρους ἀφῆκε , καὶ τὸν διωγμὸν προστάγματι ἔπαυσεν . ”
Lemmas: ὁ δέ ἐπιγίγνομαι ἔτος μεταλλάσσω ὁ Τίτος , ὡς μέν φήμη κρατέω , πρός ὁ ἀδελφός ἐπιβουλεύω , ὡς δέ ἐν ἔρχομαι γράφω , νοσέω . ἔμπνους μέντοι αὐτός ἔτι εἰμί καί τάχα περιγίγνομαι δύναμαι εἰς λάρναξ πλήρης χιών ὁ Δομετιανός ἐμβάλλω , ὡς δήω ὁ νόσος τάχα τις περίψυξις . ἀποψύχω δέ εἶπον λέγω ὅτι “ εἷς μόνος πλημμελέω ” · τίς δέ οὗτος εἰμί οὖον διασαφέω . τις μέν οὖν λέγω ὅτι ὁ Δομιτία ἔχω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός , ἕτερος δέ ὅτι ὁ Δομετιανός οὐ ἀποκτείνω ἐπιβουλεύω οἶς σαφῶς , ἀλλά αὐτός τε ὑπό ὦ ἐκεῖνος φθείρω καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἀνήρ τοιοῦτος ἐκδίδωμι . ἔτι γοῦν ὁ Τίτος ἐμπνέω ὁ Δομετιανός εἰς τε ὁ Ῥώμη ἀφιππεύω καί εἰς ὁ στρατόπεδον εἰσέρχομαι καί ὁ ἐπίκλησις καί ὁ ἐξουσία ὁ αὐτοκράτωρ λαμβάνω . εἰμί ἐσθίω θρασύς καί ὀργίλος καί ἐπίβουλος καί κρυψίνους · ἄνθρωπος δέ φιλέω μέν ἀληθής οὖον δέ νάω πλήν τίνω γυνή , πλάσσω δέ ἀγαπάω ὅς μάλιστα κτείνω ἐθέλω . ἄπιστος γοῦν καί πρός ὁ χαρίζομαι αὐτός καί ὑπηρετέω εἰς ὁ δεινός εἰμί . καί ὁπότε τις αὐτός ἢ πλεῖστος πορίζω χρῆμα ἢ πολύς συκοφαντέω , οὗτος ἐκτιννύω , ἵνα ὑπό αὐτός μόνος δοκέω προβαίνω ὁ ἀδίκημα . κακός δέ εἰμί καί ὁ ὁ πατήρ καί ὁ ἀδελφός φίλος ἄτιμος ἔχω , ὁ δέ καί διόλλυμι . καί ὁ γυνή αὐτός Δομιτία ὡς ἐπί μοιχεία ἀποπέμπω , ὁ Πάρις ὁ ὀρχηστής ἐν μέσος ὁ ὁδός διά αὐτός φονεύω , καί τῆ ἀδελφιδῆ Ἰουλία σύνειμι ἀπαρακαλύπτως ὡς γαμετή . εἶτα δήω ὁ δῆμος καταλλάσσω μέν ὁ Δομιτία , χράω δέ οὖον δέ εἰμί κακός ὁ Ἰουλία . καί μετά οὗτος εἰς Γαλατία ἐξορμάω , καί λεηλατέω τις ὁ πέραν Ῥῆνος ὁ ἔνσπονδος , ὀγκόω ὅς τίς μέγας κατορθόω καί ὁ Στράτιος - ὅς ἐπαυξάνω ὁ μισθοφορά , τάχα διά ὁ Νίκη . πέντε γάρ καί ἑβδομήκοντα δραχμή ἕκαστος λαμβάνω , ἑκατόν κελεύω δίδωμι . μεταμέλομαι δέ ὁ μέν ποσότης οὐ μειόω , ὁ δέ πλῆθος ὁ στρατεύω συστέλλω . καί ἑκατέρωθεν μέγας ὁ δημόσιος βλάπτω , μήτε ἱκανός ὁ ἀμύνω αὐτός καί οὗτος μεγαλόμισθος ποιέω . καί C ὁ θεραπεύω δέ καί ὁ μή , ἀμφότερος ὁμοίως ἔχθω , ὁ μέν ὡς θωπεύω , ὁ δέ ὡς καταφρονέω . Νίκη δέ ψευδής προσποιέω , ὕπατος μέν ἐπί ἔτος δέκα , τιμητής δέ διά βίος χέω - ροτόνητο . πολλός δέ ὁ ὑποτελής Ῥωμαῖος ἀφίστημι , χρῆμα βίαιος πράσσω , ὡς καί ὁ Νασαμῶνες . ὁ τε γάρ ὁ χρῆμα πράκτωρ φθείρω καί ὁ Νουμιδία ἄρχω Φλάκκος ἐπέρχομαι σφεῖς ἡττάω οὕτως ὡς πορθέω καί ὁ στρατόπεδον . εὑρίσκω δέ ἐν αὐτός ἄλλος τε ἐπιτήδειος καί οἶνος , ἐμπίπλημι ὑπνόω . καί γιγνώσκω ὁ Φλάκκος οὗτος ἐπιτίθημι αὐτός καί πᾶς ἀπόλλυμι καί ὁ ἀπόμαχος διαφθείρω ἅπας . ἐπί ὅς ὁ Δομετιανός ἐπαίρω εἶπον πρός ὁ βουλή ὅτι “ Νασαμῶνες κωλύω εἰμί . ” ἤδη γάρ καί θεός ἀξιόω νομίζω , καί δεσπότης καλέω καί θεός ὑπεραγάλλομαι . οὗτος οὖον μόνος λέγω , ἀλλά καί γράφω . ἐν δέ ὁ ἐάω ὑετός πολύς καί χειμών σφοδρός ἐξαπίνης γίγνομαι οὐδείς ἐάω ἐκ ὁ θέα ἀπαλλάσσω , ἀλλά αὐτός μανδύας ἀλλάσσω ἐκεῖνος οὐδείς μεταμφιάζω παραχωρέω · ἐντεῦθεν πολύς νοσέω τελευτάω . ὁ δέ ὑπό αὐτός κολάζω ἐξαριθμέω οὐ ἄν τις δύναμαι συχνός δέ καί ἀνήρ καί γυνή ὁ πλούσιος ἐπί μοιχεία κολάζω · εἰμί ἔνιοι καί υἱός αὐτός μοιχεύω . καί ἄλλος δέ αἴτιος πολύς καί ζημιόω καί ἀποθνῄσκω . γυνή γάρ τις ὅτι ἐναντίος εἰκών αὐτός ἀποδύω φονεύω , καί ἕτερος ὡς ἀστρολόγος ὁμιλέω . μετέρχομαι δέ τις , ὅς ὁ φήμη μοναρχέω μέλλω κηρύσσω , ἐξορίζω φονεύω , ἐγκαλέω αὐτός ὅτι ἐν ὁ ὁ κοιτών τοῖχος ἔχω γράφω ὁ οἰκέω . καί σοφιστής τις , ὅτι ἀσκέω μέλω κατά τύραννος συγγράφω , θάνατος κολάζω . πολύς δέ καί ὡς φιλοσοφέω διόλλυμι , καί οἶς λοιπός ἐξελαύνω . τοιοῦτος δέ πράσσω ἐπιβουλεύω παρά τε Παρθένιος καί Σιγηρός ὁ πρόκοιτος αὐτός καί ἐντέλλω ὁ ὁ ὁ ἀρχή βιβλίον διέπω καί Στέφανος ἀπελευθερόω . ὁ δέ ἐπιβουλή οὔτε ὁ γυνή αὐτός Δομιτία ἀγνοέω οὔτε ὁ ἔπαρχος Νωρβανὸς οὔτε ὁ συνάρχω Πετρώνιος . ὅς τε γάρ Δομιτία ὑπό αὐτός μισέω δείδω μή ἀποθνῄσκω καί οἶς ἄλλος οὐκέτι αὐτός φιλέω . λέγω δέ ὅτι πᾶς ὁ ἅμα αὐτός ὁ Δομετιανός ὑποπτεύω ἀποκτείνω μελετάω , καί ὁ ὄνομα αὐτός ἀπογράφω ἐν ὁ κλίνη ὑποτίθημι ὑπό ὁ προσκεφάλαιον · καί τίς παιδίον ὁ ἀπογραφή ἀφαιρέω φέρω , μή οἶδα τίς φέρω . ἐντυγχάνω δέ ὁ Δομιτία αὐτός , καί ἀναγιγνώσκω ὁ γράφω , ἐκεῖνος μηνύω · κατά οὗτος συνταχύνω ὁ ἐπιβουλή . καί πολύς δέ σημεῖον γίγνομαι οἶς οὐ αἴσιος . Λαργῖνος δέ τις Πρόκλος , ἐν Γερμανία προεῖπον ὅτι κατά ὅδε ὁ ἡμέρα τελευτάω ὁ Δομετιανός , πέμπω διά οὗτος συνέχω εἰς ὁ Ῥώμη · καί ἐρωτάω παρά αὐτός φημί καί τότε οὗτος γίγνομαι . καταδικάζω δέ θνῄσκω ἀναβάλλω , ὅπως μετά ὁ ἡμέρα ἐν ὅς φημί ἀποθνῄσκω μέλλω ὁ Δομετιανός φονεύω · σφάζω δέ ὁ Δομετιανός κατά ἐκεῖνος , σῴζω . ἕτερος δέ τις εἶπον αὐτός ὁπότε καί ὅπως φθείρω , ἐρωτάω ὁποῖος καί αὐτός τρόπος θνῄσκω · καί φημί ὡς ὑπό κύω ἀναλίσκω , ζῶ κατακρίνω καίω καί ὁ πῦρ προσρίπτω . ὑετός δέ καταρρήγνυμι πολύς ὁ μέν πυρά σβέννυμι , ἐκεῖνος δέ ὀπίσω ὁ χείρ δήω καί ἐπίκειμαι αὐτός κύω εὑρίσκω δῖος - διασπαράσσω . ὁ δέ Δομετιανός ὁ μεσημβρινός ἀναπαύω ὁ Στέφανος ὡς ὁ ἄλλος ἐρρωμένος εἰσπέμπω ὁ Παρθένιος . καί πλήσσω μέν ὁ Δομετιανός , οὖον μήv καίριος , ἀλλά καταβάλλω ὑπό αὐτός κεῖμαι · εἶτα αὖθισὑπ’ ἐκεῖνος καί ἕτερος προσκατεργάζομαι . καί ὁ μέν οὗτος κατασφάζω , καί ὁ Στέφανος δέ προσαπόλλυμι , συντρέχω ἐγώ αὐτός ὁ οὖον μετέχω ὁ συνωμοσία . Ἀπολλώνιος δέ ὁ Τυανεύς , φιλόσοφος δέ εἰμί οὗτος Πυθαγορικός , γόης δέ μάλιστα , ἐν Ἔφεσος τότε Διάγων καί ὁ πλῆθος διαλέγω κατά ὁ ὥρα κατά ὅς ὁ Δομετιανός ἀναιρέω , ὡς ὕστερος ἐκ ὁ ἑκατέρωθεν γίγνομαι ἀκριβόω , ἐπί τις ὥρα ἐνεός ἵστημι , εἶτα ἐκβοάω “ εὖγε , Στέφανος , παίω ὁ ἀλιτήριος · πλήσσω , τιτρώσκω , ἀποκτείνω . ” οὗτος δέ καί ὁ Φιλόστρατος ὁ ὁ Ἀπολλώνιος βίος συγγράφω οὕτως ἀναγράφω . ζῶ δέ Δομετιανός ἔτος πρός τέσσαρες τεσσαράκοντα καί μείς δέκα καί ἡμέρα ἕξ καί εἴκοσι , μοναρχέω δέ πεντεκαίδεκα καί ἡμέρα πέντε . ὁ δέ τέταρτος ἔτος ὁ αὐτός βασίλεια ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία πρῶτος μετά Μᾶρκος ὁ ἀπόστολος ἀρχιερεύς γίγνομαι τελευτάω , καί αβιλις αὐτός διαδέχομαι , δύο ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι . ὁ δωδέκατος δέ ἔτος ὁ ἡγεμονία αὐτός τελευτάω ανέγκλητος Κλήμης ὁ ἀρχιερωσύνη ὁ Ῥώμη παραλαμβάνω , τρίτος οὗτος χρηματίζω ἐπίσκοπος , κατά ὁ Εὐσέβιος . οὗτος ὁ ἐχθρός αὐτοκράτωρ μετά Νέρων αὖθις ὁ κατά ὁ Χριστιανός διωγμός ἀνακινέω , ὁ ἐκεῖνος θεομαχία διάδοχος γίγνομαι · ὅς καί ὁ ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἐν Πάτμος ὁ νῆσος διά ὁ κήρυγμα περιορίζω , καί ὁ ἀπόγονος Δαυίδ ἀναιρέω πρόσω τάσσω . αὐτός ἱστορέω ὁ Εὐσέβιος ὁ Ἡγήσιππος παράγω λέγω οὕτως . “ ἔτι δέ περίειμι υἱωνός Ἰούδας ὁ κατά σάρξ λέγω ἀδελφός ὁ κύριος , ὅς τις προσαγγέλλω ὡς ἐκ γένος εἰμί Δαβίδ . οὗτος πρός αὐτός ἄγω ὁ Δομετιανός ἔρομαι εἰμί ἐκ Δαβίδ εἰμί · καί κατατίθημι . προσεπαίρω οὖν πόσος κτάομαι κτήσεις καί πόσος εὐπορέω χρῆμα · οἶς δέ φημί ἐνακισχίλιοι δηνάριον ὑπάρχω αὐτός μόνος , καί οὗτος οὐ ἐν ἀργύριον ἔχω , ἀλλά ἐν διατίμησις γῆ ἐκ ὅς ἑαυτοῦ τε διατρέφω αὐτουργέω καί ὁ φόρος εἰσφέρειν · καί ὁ ὁ χείρ δέ τραχύτης ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτουργία μαρτύριον . ἐρωτάω δέ καί περί ὁ ὁ Χριστός βασίλεια , ὁποῖος τις εἰμί καί ποῖ καί πότε φαίνω , οὖον κοσμικός αὐτός εἰμί οὐδέ ἐπίγειος ἀποκρίνω , ἀλλά ἐπουράνιος , ἐπί συντέλεια ὁ αἰών φανάω . ἐπί οἶς ὡς εὐτελής αὐτός καταφρονέω ὁ Δομετιανός ἐλεύθερος ἀφίημι , καί ὁ διωγμός πρόσταγμα παύω . ”