joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 13.21
Οὗτος βασιλεὺς τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης καταλειφθεὶς παρὰ τοῦ πατρὸς ἐν νεωτάτῃ τῇ ἡλικίᾳ , δεκαέτης γὰρ ἦν , ὑπὸ ἐπίτροπον ἐτέλει γνώμῃ τοῦ πατρὸς τὸν Στιλίχωνα , ἄνδρα τῶν ἐν τῇ Ῥώμᾐ πρωτεύοντα καὶ τὴν τῶν κοινῶν πραγμάτων ἐγκεχειρισμένον διοίκησιν . ἄγεται τοίνυν τὴν τούτου θυγα - τέρα Μαρίαν εἰς γαμετήν . ἧς θανούσης λέγεται τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς Θερμαντίαν γῆμαι ἐν ἀτελεῖ τυγχά νουσαν ἡλικίᾳ . κἀκείνη δὲ ταχὺ ἐτελεύτησεν . οὗτος ἀβέλτερος ὢν παρὰ τῶν ἐν τῇ Ῥώμᾐ μεμίσητο δυνατῶν καὶ γνοὺς ἐπιβουλευόμενος εἰς Ῥάβενναν τε μεταναστεύσας λέγεται διαπέμψασθαι πρὸς Ἀλλάριχον τὸν ἄρχοντα τοῦ τῶν Οὐανδήλων ἢ Γότθων ἔθνους , ἀξιῶν αὐτὸν κατὰ τῆς Ῥώμης στρατεύσασθαι , ἀμύνασθαι θέλων οὕτως τοὺς τῆς Ῥώμης πολίτας διὰ τὸ μῖσος τὸ πρὸς αὐτόν . καὶ ἐπελθεῖν μὲν τῇ Ῥώμῃ τὸν Ἀλλάριχον , μὴ μέντοι πορθῆσαι αὐτήν , ἀλλὰ σπείσασθαι τοῖς Ῥωμαίοις , λαβόντα ὅσα ἐν τοῖς βασιλείοις εὑρέθησαν χρήματα καὶ τὴν ἀδελφὴν Ὁνωρίου τὴν Πλακιδίαν , καὶ ὑπονοστῆσαι . παραδοῦναι δὲ τὴν κόρην Κωνσταντίῳ τινὶ κόμητι ἐπὶ τῷ φυλάττεσθαι · τὸν δὲ προσειληφότα αὐτὴν ἀποδρᾶναι , καὶ κομίσαι τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς , κἀκεῖνον συζεῦξαι ταύτην αὐτῷ , τετιμηκότα συγκλητικόν , εἶτα καὶ βασιλέα ἀναγορεῦσαι · γονῆς γὰρ οἰκείας ἄμοιρος ἦν Ὁνώριος . σφαγῆναι δὲ μετὰ μικρὸν τὸν Κωνστάντιον , γειναμένης αὐτῷ παῖδας τῆς Πλακιδίας , Οὐαλεντινιανὸν καὶ Ὁνωριάδα . οἱ μὲν οὖν οὕτω ταῦθ᾿ ἱστοροῦσιν · ἕτεροι δὲ σφαγῆναι μὲν λέγουσι τὸν Στιλίχωνα , ἀπεχθάνεσθαι δὲ τοὺς ἐν τῇ ῥώμῃ τῷ Ὁνωρίῳ , καὶ τὸν εἰς Ῥάβενναν μετοικήσασθαι . τὸν δὲ Ἀλλάριχον τῆς ἀβελτερίας ἐκείνου καταφρονήσαντα ἐπιστρατεῦσαι τῇ Ῥώμῃ , καὶ ταύτην πολιορκίᾳ ἑλεῖν · ἁλούσης δὲ ἐπιστῆναι τῷ Ὁνωρίῳ τινὰ δεδακρυμένον , ἀπαγγέλλοντα ὡς ἑάλω ὑπὸ Ἀλλαρίχου ἡ Ῥώμη . τὸν δὲ πρὸς τὴν ἀγγελίαν συγκλονηθέντα σπασμῷ τὸ σῶμα καὶ τὼ μηρὼ πατάξαντα ταῖν χεροῖν φάναι “ ἕως ἄρτι ὧδε ἦν ἡ Ῥώμη . πῶς οὖν ἐά - λω ; ” συνέντα δὲ τὸν ἀγγελέα , καὶ μέγα στενάξαντα , εἰπεῖν ὡς “ περὶ τῆς πόλεως λέγω καὶ οὐ περὶ τῆς ὄρνιθος . ” ἦν γὰρ τῷ βασιλεῖ τούτῳ ἀλεκτορὶς ὑπερμεγέθης , ᾗ ἐγεγήθει , ἣν ὠνόμαζε Ῥώμην , δι’ ἣν καὶ ἀνῴ μωξεν , ἐκείνην νομίσας ἑαλωκέναι . ὑδέρῳ δὲ περιπεπτωκὼς πτωκὼς ὁ Ὁνώριος θνήσκει , ζήσας μὲν ἐνιαυτοὺς τεσσαράκοντα , βασιλεύσας δὲ δυσκλεῶς ἐκ τούτων τριάκοντα . Ἰωάννης δέ τις τυραννήσας ἐν Ῥώμῃ τὴν ἐκείνου ἀδελφὴν Πλακιδίαν μετὰ τῶν δύο τέκνων αὐτῆς , Οὐαλεντινιανοῦ τε καὶ Ὁνωριάδος , ἐκεῖθεν ἐξήλασεν .
Lemmas: οὗτος βασιλεύς ὁ πρέσβυς Ῥώμη καταλείπω παρά ὁ πατήρ ἐν νέος ὁ ἡλικία , δεκαετής γάρ εἰμί , ὑπό ἐπίτροπος τελέω γνώμη ὁ πατήρ ὁ Στιλίχων , ἀνήρ ὁ ἐν ὁ Ῥώμη πρωτεύω καί ὁ ὁ κοινός πρᾶγμα ἐγχειρίζω διοίκησις . ἄγω τοίνυν ὁ οὗτος θυγα - τέρας Μαρία εἰς γαμετή . ὅς θνῄσκω λέγω ὁ ἀδελφή αὐτός Θερμαντίαν γαμέω ἐν ἀτελής τυγχάνω νουω ἡλικία . ἐκεῖνος δέ ταχύς τελευτάω . οὗτος ἀβέλτερος εἰμί παρά ὁ ἐν ὁ Ῥώμη μισέω δυνατός καί γιγνώσκω ἐπιβουλεύω εἰς Ῥάβεννα τε μετανίστημι λέγω διαπέμπω πρός Ἀλλάριχος ὁ ἄρχω ὁ ὁ Οὐανδήλων ἢ Γότθος ἔθνος , ἄξιος αὐτός κατά ὁ Ῥώμη στρατεύω , ἀμύνω ἐθέλω οὕτως ὁ ὁ Ῥώμη πολίτης διά ὁ μῖσος ὁ πρός αὐτός . καί ἐπέρχομαι μέν ὁ Ῥώμη ὁ Ἀλλάριχος , μή μέντοι πορθέω αὐτός , ἀλλά σπένδω ὁ Ῥωμαῖος , λαμβάνω ὅσος ἐν ὁ βασίλειος εὑρίσκω χρῆμα καί ὁ ἀδελφή Ὁνώριος ὁ Πλακιδία , καί ὑπονοστέω . παραδίδωμι δέ ὁ κόρη Κωνστάντιος τις κόμης ἐπί ὁ φυλάσσω · ὁ δέ προσλαμβάνω αὐτός ἀποδιδράσκω , καί κομίζω ὁ ἀδελφός αὐτός , ἐκεῖνος συζεύγνυμι οὗτος αὐτός , τιμάω συγκλητικός , εἶτα καί βασιλεύς ἀναγορεύω · γονεύς γάρ οἰκεῖος ἄμοιρος εἰμί Ὁνώριος . σφάζω δέ μετά μικρός ὁ Κωνστάντιος , γίγνομαι αὐτός παῖς ὁ Πλακιδία , Οὐαλεντινιανός καί Ὁνωριάδα . ὁ μέν οὖν οὗτος αὐτός ἱστορέω · ἕτερος δέ σφάζω μέν λέγω ὁ Στιλίχων , ἀπεχθάνομαι δέ ὁ ἐν ὁ ῥώμη ὁ Ὁνώριος , καί ὁ εἰς Ῥάβεννα μετοικέω . ὁ δέ Ἀλλάριχος ὁ ἀβελτερία ἐκεῖνος καταφρονέω ἐπιστρατεύω ὁ Ῥώμη , καί οὗτος πολιορκία αἱρέω · ἁλίσκομαι δέ ἐφίστημι ὁ Ὁνώριος τις δάκρυ , ἀπαγγέλλω ὡς ἁλίσκομαι ὑπό Ἀλλάριχος ὁ Ῥώμη . ὁ δέ πρός ὁ ἀγγελία συγκλονέω σπασμός ὁ σῶμα καί ὁ μηρός πατάσσω ὁ χείρ φαίνω “ ἠώς ἄρτι ὧδε εἰμί ὁ Ῥώμη . πῶς οὖν ἐά - λῶ ; ” συνίημι δέ ὁ Αγγελέα , καί μέγας στενάζω , εἶπον ὡς “ περί ὁ πόλις λέγω καί οὖον περί ὁ ὄρνις . ” εἰμί γάρ ὁ βασιλεύς οὗτος ἀλεκτορίς ὑπερμεγέθης , ὅς γηθέω , ὅς ὀνομάζω Ῥώμη , διά ὅς καί ἀνίημι μωξεν , ἐκεῖνος νομίζω ἁλίσκομαι . ὕδερος δέ περιπίπτω πτωκὼς ὁ Ὁνώριος θνῄσκω , ζῶ μέν ἐνιαυτός τεσσαράκοντα , βασιλεύω δέ δυσκλεής ἐκ οὗτος τριάκοντα . Ἰωάννης δέ τις τυραννέω ἐν Ῥώμη ὁ ἐκεῖνος ἀδελφή Πλακιδία μετά ὁ δύο τέκνον αὐτός , Οὐαλεντινιανός τε καί Ὁνωριάδος , ἐκεῖθεν ἐξελαύνω .