joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 14.14
Ἤδη δὲ τοῦ Φώκα μὴ πόρρω τῆς Βυζαντίδος τυγχάνοντος , οἱ τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἐξῄεσαν εὐφημοῦντες αὐτόν . ὃς σὺν αὐτοῖς ἐν τῷ Ἑβδόμῳ παραγενόμενος ἐκεῖ παρὰ τοῦ πατριάρχου ταινιοῦται τὴν κεφαλήν · καὶ εἰσελθὼν εἰς τὰ βασίλεια καὶ τὴν γυναῖκα Λεοντίαν Αὐγούσταν εὐθὺς ἀνηγόρευσε τῶν δήμων παρόντων · ὅτε διὰ τόπους , ἐν οἷς ἵσταντο , ἀμφιβολίας γενομένης τοῖς Πρασίνοις καὶ τοῖς Βενέτοις , στασιάζειν ἤρξαντο κατ’ ἀλλήλων . πέμψας δέ τινας ὁ Φωκᾶς κατευνάζειν αὐτοῖς τὴν στάσιν ἐπεχείρει . ἑνὸς οὖν τῶν σταλέντων τὸν τῶν βενέτων ὑβρίσαντος δήμαρχον καὶ τοῦτον ὠθήσαυτος , μὴ ἐνεγκόντες οἶ τοῦ δήμου τοῦτο ἔκραζον “ ἄπιθι , μάθε κατάστασιν , ὁ Μαυρίκιος ζῆ . ” ἐντεῦθεν ὁ τύραννος εἰς τὸν τοῦ Μαυρικίου φόνον ἠρέθιστο , καὶ ἀχθέντος εἰς τὸν ἐν Χαλκηδόνι τοῦ Εὐτροπίου λιμένα , προανῃρέθησαν ἐπ’ ὄψεσιν αὐτοῦ οἱ παῖδες αὐτοῦ . ὁ δὲ “ δίκαιος εἶ , κύριε , καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου ” , ἐφ’ ἑκάστῳ ἐφθέγγετο , γενναίως φέρων τὴν συμφοράν . ἔδειξε δὲ μᾶλλον τὴν τοῦ ἀνδρὸς γενναιότητα καὶ τὸ φέρειν εὐγνωμόνως τὸν πειρασμὸν ὕστατον αὐτοῦ παιδίον καὶ ὑπομάζιον · τῆς γὰρ αὐτὸ τιθηνούσης , ἔνα μὴ πάντῃ τὸ γένος τοῦ Μαυρικίου ἐξόληται , ὑποκλεψάσης τὸ τιθηνούμενον , ἀντιδούσης δὲ τὸ οἰκεῖον πρὸς τὴν σφαγήν , ὁ Μαυρίκιος τὸ ἑαυτοῦ ἐνεχθῆναι ἐζήτησεν . εἶτα καὶ αὐτὸς μεγαλοψύχως ἐδέξατο τὴν σφαγήν . λέγεται δὲ καὶ τὸν ὒ ἰὸν αὐτοῦ Θεοδόσιον ἀπ’ ἰόντα πρὸς Χοσρόην κατασχεθῆναι , καὶ ἀχθέντα πρὸς Φωκᾶν ἀναι - ρεθῆναι καὶ τὴν βασίλισσαν Κωνσταντῖναν καὶ τὰς τρεῖς θυγατέρας αὐτῆς καὶ ταφῆναι ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἁγίου Μάμαντος , τῷ πλησίον τοῦ τείχους , ὅν ἔκτισε Φαρασμάνης ἐκτομίας , ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος γεγονὼς Ἰουστινιανοῦ . ἐπεγράφησαν δὲ τῷ τάφῳ αὐτῆς τὰ ἡρωελεγεῖα ταῦτα · ἅδ’ ἐγὼ ἡ τριτάλαινα καὶ ἀμφοτέρων βασιλήων Τιβερίου θυγάτηρ , Μαυρικίου δὲ δάμαρ , ἡ πολύπαις βασίλεια καὶ ἡ δόξαν λελαχοῦσα ὡς ἀγαθὸν τελέθει καὶ πολυκοιρανίη , κεῖμαι σὺν τεκέεσσι καὶ ἡμετέρῳ παρακοίτῃ δήμου ἀτασθαλίῃ καὶ μανίῃ στρατιῆς . τῆς Ἑκάβης ἔτλην πολὺ χείρονα τῆς τ’ Ἰοκάστης , αἰαῖ τῆς Νιόβης ἔμπνοος εἰμι νέκυς , ναὶ ναὶ τὸν γενέτην , τί μάτην τὰ νεογνὰ ἔκτειναν ἀνθρώπων κακίης μηδὲν ἐπιστάμενα . ἁμετέροις πετάλοισι κατάσκιος οὐ νέα Ῥώμη · ῥίζα γὰρ ἐκλάσθη Θρηικίοις ἀνέμοις . ἔθανε δὲ Μαυρίκιος ἐτῶν ἐξήκοντα καὶ τριῶν , εἴκοσι βασιλεύσας ἐνιαυτούς . Φώκα δὲ κρατήσαντος , ὁ Ναρσῆς ἀπεστάτησε καὶ κατέσχε τὴν Ἔδεσσαν . προστάξει δὲ Φωκᾶ Γερμανὸς τῷ Ναρσῇ συμμαχουμένῳ παρὰ Χοσρόου ἡττήθη · καὶ πληγεὶς μεθ’ ἡμέρας τέθνηκε . μετὰ δὲ ταῦτα καταφυὼν εἰς τὴν Ἱερὰν πόλιν Ναρσῆς , καὶ παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Φώκα τοῦ μαγίστρου Δομεντζιόλου πίστεις ἐνόρκους λαβών , πρὸς Φωκᾶν ἀπεστάλη . ὁ δὲ μηδὲν τοὺς ὅρκους ὑποσταλεὶς πυρὶ αὐτὸν παραδέδωκεν . οὗτος ὁ Ναρσῆς τὸν τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος ναὸν ἐδομήσατο καὶ τὸν τῶν ἁγίων μαρτύρων Πρόβου , Ταράχου , καὶ Ἀνδρονίκου , καὶ τὸν ἐκεῖ ξενῶνα . οὐ τοῦτον δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀδελφὸν Μαυρικίου Πέτρον ἀνεῖλε , καὶ Γερμανὸν τὸν πενθερὸν Θεοδοσίου τοῦ υἱοῦ Μαυρικίου καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ Γερμανοῦ καὶ πάσαν τὴν Μαυρικίου συγγένειαν . Φιλιππικὸς δὲ κείρεται κληρικός , καὶ εἰς τὴν αὐτοῦ μονὴν ἐν Χρυσοπόλει διέτριβε . καὶ ἄλλους δὲ πολλοὺς ἔκτεινεν ὁ Φωκᾶς καὶ ποιναῖς ἀπηνέσιν ἐκόλαζε . Κυριακοῦ δὲ τοῦ πατριάρχου ἐκλιπόντος μετὰ ἐνιαυτοὺς ἕνδεκα ἐξότου προεχειρίσθη , πατριάρχης ἐγένετο Θωμᾶς σακελλάριος καὶ τῆς μεγάλης ἐκκλησίας διάκονος . πολυειδῆ μέντοι τότε κακὰ τοὺς Ῥωμαίους κατέλαβεν . ἐν μὲν γὰρ τῇ ἑῴᾳ Πέρσαι τὴν Συρίαν καὶ Παλαιστίνην καὶ Φοινίκην ὑφ’ ἑαυτοὺς ἐποιήσαντο . τὴν Ἀρμενίαν δὲ καὶ Καππαδοκίαν καὶ τὴν Παφλαγονίαν καὶ Γαλατίαν κατέδραμον , καὶ μέχρι Χαλκηδόνος προήλθοσαν , ἅπαντα ληιζόμενοι . ἐν δὲ τῇ Εὐρώπῃ Ἄβαροι τὴν Θρᾴκην ἐδῄωσαν καὶ τὰ Ῥωμαϊκὰ στρατόπεδα , ἃ ἐν ἀμφοτέροις ἦσαν τοῖς τμήμασι , διεφθάρησαν , καὶ ἄλλως δὲ πολλὴ τῶν ἀνθρώπων θνῆσις ἐγένετο καὶ ἀφορία καρπῶν καὶ ζῴων φθορὰ ἐκ βαρυτάτων χειμώνων . ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ ἀλάστωρ Φωκᾶς ἐν ἵππων ἁμίλλῃ τῶν δήμων πρὸς αὐτόν τι ἀποσκωψάντων ἐκμανείς , πολλοὺς μὲν ἀνεῖλε , πολλοὺς δὲ ἠκρωτηρίασεν , ἐνίους μέντοι καὶ κατεπόντωςσε , πλείστους δὲ καὶ τῷ ἐπάρχῳ παρέδωκεν , κολάσῃ αὐτούς , οἱ ἐν τῷ πραιτωρίῳ καθείρχθησαν . οἶ δὲ ὄχλοι ὁμοῦ γενόμενοι ἐνέπρησαν τὸ πραιτώριον , καὶ οἱ καθειργμένοι διέφυγον . Ἑβραῖοι δὲ στασιάσαντες ἐν Ἀντιοχείᾳ κατὰ χριστιανῶν ἀνεῖλον τῶν Ἀντιοχέων πολλούς , καὶ αὐτὸν δὲ τὸν πατριάρχην τῆς πόλεως Ἀναστάσιον , καὶ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ κατέκαυσαν ἐν τῇ ἀγορᾷ . στείλας δὲ ὁ Φωκᾶς οὓς μὲν ἀνεῖλεν , οὓς δὲ ἠκρωτηρίασε καὶ τῆς πόλεως ἐξεδίωξεν . ὁ μέντοι πατριάρχης ἐπὶ τρία ἔτη καὶ μῆνας δύο τῆς ἐκκλησίας προστὰς ἐτελεύτησε , καὶ ἀντεισήχθη Σέργιος , τῆς μεγάλης ἐκκλησίας διάκονος . τὴν θυγατέρα δὲ ὁ Φωκᾶς Δομνεντίαν Πρίσκῳ τῷ στρατηλάτῃ συνέζευξε , καὶ μετὰ τοὺς γάμους ἱππικὸν ἀγῶνα ἄγων ἐθεάσατο σὺν ταῖς αὐτοῦ εἰκόσι καὶ τοῦ Πρίσκου καὶ τῆς αὐτοῦ γυναικὸς Δομνεντίας ἱσταμένας εἰκόνας , καὶ ἐκμανὴς γεγονὼς ἁ ἐκτμηθῆναι τοὺς δημάρχους ἐκέλευσε . δεηθέντων δὲ τῶν δήμων , μόλις ἀφῆκεν αὐτούς . ἐκ ταύτης οὖν τῆς αἰτίας ὁ Πρίσκος δεδοικὼς περὶ τῇ ζωῇ , ἅμα δὲ καὶ τὴν κατὰ πάντων τοῦ Φώκα τυραννίδα μισῶν , ἐζήτει καταλῦσαι τὸν τύραννον . ὢν δὲ ὁ Φωκᾶς γυναικομανής τε καὶ μέθυσος καὶ ὠμὸς καὶ αἱμοχαρής , ἐμισήθη παρὰ πάντων . καὶ στρατηγοῦντος ἐν Ἀφρικῇ καὶ Λιβύῃ Ἡρακλείου τοῦ πατρὸς τοῦ βασιλεύσαντος μετέπειτα Ἡρακλείου οἶ τῆς συγκλήτου καὶ αὐτὸς ὁ Πρίσκος ὁ στρατηλάτης διεπέμποντο πρὸς αὐτόν , δεόμενοι ἀπαλλαγῆναι τῆς τυραννίδος Φώκα . ἦν δὲ τῷ εἰρημένῳ στρατηγῷ Ἡρακλείῳ ὑποστράτηγος Γρηγορᾶς τις τῶν ἐπισήμων . οὗτοι γοῦν ἄμφω συμπνεύσαντες , στέλλουσι κατὰ τοῦ τυράννου τοὺς ἰδίους υἱούς , ὁ μὲν Ἡράκλειος τὸν Ἡράκλειον πολλαῖς ναυσὶ καὶ πλῆθος στρατιωτῶν πλοϊςόμενον , ὁ δὲ πατρίκιος Γρηγορᾶς τὸν πεζοποροῦντα σὺν ἱππόταις πολλοῖς καὶ πεζῇ στρατιᾷ , ἐπὶ συνθήκαις τοῦ τὸν προκαταλαβόντα τὴν ὑπερκειμένην τῶν πόλεων καὶ καθελόντα τὸν τύραννον τῆς βασιλείας ἀξιωθήσεσθαι . ταῦτα μαθὼν ὁ Φωκᾶς τὴν τοῦ Ἡρακλείου μητέρα καὶ τὴν μνηστὴν Εὐδοκίαν , ἣν ἐξ Ἀφρικῆς ἐμνηστεύσατο , θυγατέρα ’σαν τοῦ τῆς χώρας ἐκείνης πρωτεύοντος , κατασχὼν κατέκλεισεν ἐν μονῇ . προκατέλαβε τοίνυν Ἡράκλειος καὶ προσώρμισε τῷ λιμένι τῶν Σοφιῶν , καὶ μάχης συγκροτηθείσης ἴσης ὑπερέσχε τῶν τοῦ Φώκα . συνήργητο γὰρ καὶ ὑπὸ τοῦ Κρίσπου τὴν τοῦ ἐπάρχου μετιόντος ἀρχήν . Φώτιος δὲ τῶν ἐπιφανῶν ὑπάρχων , οὗ τὴν γυναῖκα ὁ τύραννος βίᾳ ἐμοίχευσε , σὺν πλήθει στρατιωτῶν καταλαβὼν τὰ βασίλεια , κατ’ ἔσπασε τοῦ θρόνου τὸν τύραννον · οἱ γὰρ περὶ αὐτὸν ἀπογνόντες τῶν βασιλείων ὑπανεχώρησαν , καὶ ἀποδύσας τὴν πορφυρίδα φαιὰν ἐσθῆτα ἐνέδυσε καὶ δέσμιον τῷ Ἡρακλείῳ παρέστησεν . ὁ δὲ ἰδὼν αὐτὸν ἔφη “ οὕτως , ἄθλιε , τὰ τῆς πόλεως διῴκησας πράγματα ” ; καὶ ὁ Φωκᾶς ἀπονοίᾳ κάτοχος ὢν ἀπεκρίνατο “ σὺ δὲ κρειττόνως μᾶλλον διοικήσεις αὐτά ; ” ὀργισθεὶς δὲ ὁ Ἡράκλειος λὰξ ἐκείνῳ ἐνέθορε καὶ ἐκτμηθῆναι προσέταξεν . οἱ μὲν οὖν αὐτίκα αὐτὸν ἀναιρεθῆναι ἱστόρησαν , οἱ δὲ πρότερον αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ἐκκοπῆναί φασιν , εἶτα καὶ τὰ αἰδοῖα διὰ τὴν ἐκείνου ἀσέλγειαν καὶ ὅτι πολλῶν ᾔσχυνε γαμετάς , καὶ οὕτως αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν ἐκκοπῆναι , τὸ δὲ δύστηνον σῶμα καυθῆναι κατὰ τὸν Βοῦν , ἔνθα κάμινος ἦν , ὡς λέγεται , ἐκ χαλκοῦ καεσκευασμένη , σχῆμα βοὸς ἔχουσα , ἥπερ ἐκ Περγάμου κεκόμιστο , ἐξ ἧς καὶ ὁ τόπος ὠνόμαστο . καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ἄλλοι τῶν ᾠκειωμένων αὐτῷ ἀνῃρέθησαν . τῷ μὲν οὖν κακίστῳ Φωκᾷ τοιοῦτον τέλος τῆς τυραννίδος ἐγένετο , ἔτη κατορχησαμένῳ τῆς βασιλείας ὀκτώ .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ Φώκη μή πόρρω ὁ Βυζαντίς τυγχάνω , ὁ ὁ δῆμος ὁ Πράσινοι ἔξειμι εὐφημέω αὐτός . ὅς σύν αὐτός ἐν ὁ Ἕβδομος παραγίγνομαι ἐκεῖ παρά ὁ πατριάρχης ταινιόω ὁ κεφαλή · καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλεια καί ὁ γυνή λεοντιάω Αὐγούστα εὐθύς ἀναγορεύω ὁ δῆμος πάρειμι · ὅτε διά τόπος , ἐν ὅς ἵστημι , ἀμφιβολία γίγνομαι ὁ Πράσινος καί ὁ Βένετος , στασιάζω ἄρχω κατά ἀλλήλων . πέμπω δέ τις ὁ Φωκᾶς κατευνάζω αὐτός ὁ στάσις ἐπιχειρέω . εἷς οὖν ὁ στέλλω ὁ ὁ βένετος ὑβρίζω δήμαρχος καί οὗτος ὠθέω , μή φέρω οἶς ὁ δῆμος οὗτος κράζω “ ἄπειμι , μανθάνω κατάστασις , ὁ Μαυρίκιος ζῶ . ” ἐντεῦθεν ὁ τύραννος εἰς ὁ ὁ Μαυρίκιος φόνος ἐρεθίζω , καί ἄγω εἰς ὁ ἐν Χαλκηδών ὁ Εὐτρόπιος λιμήν , προαναιρέω ἐπί ὄψις αὐτός ὁ παῖς αὐτός . ὁ δέ “ δίκαιος εἰμί , κύριος , καί εὐθύς ὁ κρίσις σύ ” , ἐπί ἕκαστος φθέγγομαι , γενναῖος φέρω ὁ συμφορά . δείκνυμι δέ μᾶλλον ὁ ὁ ἀνήρ γενναιότης καί ὁ φέρω εὐγνωμόνως ὁ πειρασμός ὕστερος αὐτός παιδίον καί ὑπομάζιος · ὁ γάρ αὐτός τίθημι , νάω μή πάντῃ ὁ γένος ὁ Μαυρίκιος ἐξόλλυμι , ὑποκλέπτω ὁ τιθηνέω , ἀντιδίδωμι δέ ὁ οἰκέω πρός ὁ σφαγή , ὁ Μαυρίκιος ὁ ἑαυτοῦ φέρω ζητέω . εἶτα καί αὐτός μεγαλόψυχος δέχομαι ὁ σφαγή . λέγω δέ καί ὁ ὒ ἰός αὐτός Θεοδόσιος ἀπό εἶμι πρός Χοσρόης κατέχω , καί ἄγω πρός Φωκᾶς ἀνης - εἴρω καί ὁ βασίλισσα Κωνσταντῖνα καί ὁ τρεῖς θυγάτηρ αὐτός καί θάπτω ἐν ὁ ναός ὁ ἅγιος Μάμαντος , ὁ πλησίος ὁ τεῖχος , ὅς κτίζω Φαρασμάνης ἐκτομίας , ἐπί ὁ κοιτών γίγνομαι Ἰουστινιανός . ἐπιγράφω δέ ὁ τάφος αὐτός ὁ ἡρωελεγεῖος οὗτος · ὅδε ἐγώ ὁ τριτάλας καί ἀμφότερος βασιλεύς Τιβέριος θυγάτηρ , Μαυρίκιος δέ δάμαρ , ὁ πολύπαις βασίλεια καί ὁ δόξα λαγχάνω ὡς ἀγαθός τελέθω καί πολυκοιρανία , κεῖμαι σύν τέκος καί ἡμέτερος παρακοίτης δῆμος ἀτασθαλία καί μανία στρατία . ὁ Ἑκάβη ἔτλην πολύς χείρων ὁ τε Ἰοκάστη , ὅς ὁ Νιόβη ἔμπνοος εἰμί νέκυς , ναί ναί ὁ γενέτης , τίς μάτην ὁ νεογνός κτείνω ἄνθρωπος κακία μηδείς ἐφίστημι . ἡμέτερος πέταλος κατάσκιος οὖον νέος Ῥώμη · ῥίζα γάρ κλάω Θρᾷξ ἄνεμος . θνῄσκω δέ Μαυρίκιος ἔτος ἐξήκω καί τρεῖς , εἴκοσι βασιλεύω ἐνιαυτός . Φώκη δέ κρατέω , ὁ Ναρσῆς ἀποστατέω καί κατέχω ὁ Ἔδεσσα . πρόσταξις δέ Φωκᾶς Γερμανός ὁ Ναρσῆς συμμαχέω παρά Χοσρόης ἡσσάομαι · καί πλήσσω μετά ἡμέρα θνῄσκω . μετά δέ οὗτος καταφύω εἰς ὁ ἱερά πόλις Ναρσῆς , καί παρά ὁ ἀδελφός ὁ Φώκη ὁ Μαγίστρου δομεντζιολος πίστις ἔνορκος λαμβάνω , πρός Φωκᾶς ἀποστέλλω . ὁ δέ μηδείς ὁ Ὅρκος ὑποστέλλω πῦρ αὐτός παραδίδωμι . οὗτος ὁ Ναρσῆς ὁ ὁ ἅγιος Παντελεήμων ναός δομέω καί ὁ ὁ ἅγιος μάρτυς Πρόβου , Τάραχος , καί Ἀνδρόνικος , καί ὁ ἐκεῖ ξενών . οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀδελφός Μαυρίκιος Πέτρος ἀναιρέω , καί Γερμανός ὁ πενθερός Θεοδόσιος ὁ υἱός Μαυρίκιος καί ὁ θυγάτηρ ὁ Γερμανός καί πᾶς ὁ Μαυρίκιος συγγένεια . φιλιππικός δέ κείρω κληρικός , καί εἰς ὁ αὐτός μονή ἐν Χρυσόπολις διατρίβω . καί ἄλλος δέ πολύς κτείνω ὁ Φωκᾶς καί ποινή ἀπηνής κολάζω . κυριακόν δέ ὁ πατριάρχης ἐκλείπω μετά ἐνιαυτός ἕνδεκα ἐξότου προχειρίζω , πατριάρχης γίγνομαι Θωμᾶς σακελλάριος καί ὁ μέγας ἐκκλησία διάκονος . πολυειδής μέντοι τότε κακός ὁ Ῥωμαῖος καταλαμβάνω . ἐν μέν γάρ ὁ ἑῷος Πέρσης ὁ Συρία καί Παλαιστίνη καί Φοινίκη ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω . ὁ Ἀρμένιος δέ καί Καππαδοκία καί ὁ Παφλαγονία καί Γαλατία κατατρέχω , καί μέχρι Χαλκηδών προέρχομαι , ἅπας ληΐζομαι . ἐν δέ ὁ Εὐρώπη Ἄβαροι ὁ Θρᾴκη δῃόω καί ὁ Ῥωμαῖος στρατόπεδον , ὁ ἐν ἀμφότερος εἰμί ὁ τμῆμα , διαφθείρω , καί ἄλλως δέ πολύς ὁ ἄνθρωπος θνῆσις γίγνομαι καί ἀφορία καρπός καί ζῷον φθορά ἐκ βαρύς χειμών . ἐπί πᾶς δέ ὁ ἀλάστωρ Φωκᾶς ἐν ἵππος ἅμιλλα ὁ δῆμος πρός αὐτός τίς ἀποσκώπτω ἐκμαίνω , πολύς μέν ἀναιρέω , πολύς δέ ἀκρωτηριάζω , ἔνιοι μέντοι καί καταποντίζω , πλεῖστος δέ καί ὁ ἔπαρχος παραδίδωμι , κολάζω αὐτός , ὁ ἐν ὁ πραιτώριον κατείργω . οἶς δέ ὄχλος ὁμοῦ γίγνομαι ἐμπίμπρημι ὁ πραιτώριον , καί ὁ κατείργω διαφεύγω . Ἑβραῖος δέ στασιάζω ἐν Ἀντιόχεια κατά Χριστιανός ἀναιρέω ὁ Ἀντιοχεύς πολύς , καί αὐτός δέ ὁ πατριάρχης ὁ πόλις Ἀναστάσιος , καί ὁ νεκρός αὐτός κατακαίω ἐν ὁ ἀγορά . στέλλω δέ ὁ Φωκᾶς ὅς μέν ἀναιρέω , ὅς δέ ἀκρωτηριάζω καί ὁ πόλις ἐκδιώκω . ὁ μέντοι πατριάρχης ἐπί τρεῖς ἔτος καί μείς δύο ὁ ἐκκλησία προίστημι τελευτάω , καί ἀντέχω Σέργιος , ὁ μέγας ἐκκλησία διάκονος . ὁ θυγάτηρ δέ ὁ Φωκᾶς Δομνεντίαν Πρίσκος ὁ στρατηλάτης συζεύγνυμι , καί μετά ὁ γάμος ἱππικός ἀγών ἄγω θεάομαι σύν ὁ αὐτός εἰκών καί ὁ Πρίσκος καί ὁ αὐτός γυνή Δομνεντίας ἵστημι εἰκών , καί ἐκμανής γίγνομαι ὅς ἐκτέμνω ὁ δήμαρχος κελεύω . δήω δέ ὁ δῆμος , μόλις ἀφίημι αὐτός . ἐκ οὗτος οὖν ὁ αἴτιος ὁ Πρίσκος δείδω περί ὁ ζωή , ἅμα δέ καί ὁ κατά πᾶς ὁ Φώκη τυραννίς μισέω , ζητέω καταλύω ὁ τύραννος . εἰμί δέ ὁ Φωκᾶς γυναικομανής τε καί μέθυσος καί ὠμός καί αἱμοχαρής , μισέω παρά πᾶς . καί στρατηγός ἐν Ἀφρική καί Λιβύη Ἡράκλειος ὁ πατήρ ὁ βασιλεύω μετέπειτα Ἡράκλειος οἶς ὁ σύγκλητος καί αὐτός ὁ Πρίσκος ὁ στρατηλάτης διαπέμπω πρός αὐτός , δήω ἀπαλλάσσω ὁ τυραννίς Φώκη . εἰμί δέ ὁ εἴρω στρατηγός Ἡράκλειος ὑποστράτηγος Γρηγοράς τις ὁ ἐπίσημος . οὗτος γοῦν ἄμφω συμπνέω , στέλλω κατά ὁ τύραννος ὁ ἴδιος υἱός , ὁ μέν Ἡράκλειος ὁ Ἡράκλειος πολύς ναῦς καί πλῆθος στρατιώτης πλοΐζω , ὁ δέ πατρίκιος Γρηγοράς ὁ πεζοπορέω σύν ἱππότης πολύς καί πεζός στρατιά , ἐπί συνθήκη ὁ ὁ προκαταλαμβάνω ὁ ὑπέρκειμαι ὁ πόλις καί καθαιρέω ὁ τύραννος ὁ βασίλεια ἀξιόω . οὗτος μανθάνω ὁ Φωκᾶς ὁ ὁ Ἡράκλειος μήτηρ καί ὁ μνηστός Εὐδοκία , ὅς ἐκ Ἀφρική μνηστεύω , θυγάτηρ σῴζω ὁ ὁ χώρα ἐκεῖνος πρωτεύω , κατέχω κατακλείω ἐν μονή . προκαταλαμβάνω τοίνυν Ἡράκλειος καί προσορμίζω ὁ λιμήν ὁ Σοφία , καί μάχη συγκροτέω ἴσος ὑπερέχω ὁ ὁ Φώκη . συνάρχω γάρ καί ὑπό ὁ Κρίσπος ὁ ὁ ἔπαρχος μετέρχομαι ἀρχή . Φώτιος δέ ὁ ἐπιφανής ὑπάρχω , ὅς ὁ γυνή ὁ τύραννος βία μοιχεύω , σύν πλῆθος στρατιώτης καταλαμβάνω ὁ βασίλεια , κατά σπάω ὁ θρόνος ὁ τύραννος · ὁ γάρ περί αὐτός ἀπογιγνώσκω ὁ βασίλειος ὑπαναχωρέω , καί ἀποδύω ὁ πορφυρίς φαιός ἐσθής ἐνδύω καί δέσμιος ὁ Ἡράκλειος παρίστημι . ὁ δέ εἶδον αὐτός φημί “ οὕτως , ἄθλιος , ὁ ὁ πόλις διοικέω πρᾶγμα ” ; καί ὁ Φωκᾶς ἀπόνοια κάτοχος εἰμί ἀποκρίνω “ σύ δέ κρατύς μᾶλλον διοίκησις αὐτός ; ” ὀργίζω δέ ὁ Ἡράκλειος λάξ ἐκεῖνος ἐνθρώσκω καί ἐκτέμνω προστάσσω . ὁ μέν οὖν αὐτίκα αὐτός ἀναιρέω ἱστορέω , ὁ δέ πρότερος αὐτός ὁ χείρ καί ὁ πούς ἐκκόπτω φημί , εἶτα καί ὁ αἰδοῖος διά ὁ ἐκεῖνος ἀσέλγεια καί ὅτι πολύς αἰσχύνω γαμετή , καί οὕτως αὐτός ὁ κεφαλή ἐκκόπτω , ὁ δέ δύστηνος σῶμα καίω κατά ὁ Βοῦς , ἔνθα κάμινος εἰμί , ὡς λέγω , ἐκ χαλκός κατασκευάζω , σχῆμα βοῦς ἔχω , ὅσπερ ἐκ Πέργαμος κομίζω , ἐκ ὅς καί ὁ τόπος ὀνομάζω . καί ὁ ἀδελφός αὐτός καί ἄλλος ὁ οἰκειόω αὐτός ἀναιρέω . ὁ μέν οὖν κακός Φωκᾶς τοιοῦτος τέλος ὁ τυραννίς γίγνομαι , ἔτος κατορχέομαι ὁ βασίλεια ὀκτώ .