joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 4.17
οὕτως ἢ ἐκείνως ἐγένετο . οἱ δὲ Ἰουδαῖοι , Ἀντιόχου τοῦ μεγάλου βασιλεύοντος τῆς Ἀσίας καὶ μαχομένου πρὸς τὸν Εὐπάτορα Πτολεμαῖον καὶ πρός τὸν ἐκείνου υἱὸν τὸν Ἐπιφανῆ Πτολεμαῖον , σφοδρῶς ἐκακώθησαν . νικήσας δὲ ὁ Ἀντίοχος τὴν Ἰουδαίαν προσάγεται . τοῦ δ' ἐπιφανοῦς Πτολεμαίου μετὰ θάνατον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τὴν Κοίλην Συρίαν μεγάλην στείλαντος δύναμιν καὶ πολλὰς λαβόντος πόλεις , καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος πολεμούμενον προσέθετο τῷ Ἐπιφανεῖ . αὖθις δὲ τοῦ Ἀντιόχου νικήσαντος , κήσαντος , ἑκουσίως Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτὸν μετετέθησαν , καὶ εἰς τὴν πόλιν αὐτὸν εἰσεδέξαντο , καὶ τοὺς ἐν τῇ ἀκροπόλει φυλάσσοντας τοῦ Πτολεμαίου στρατιώτας πολιορκοῦντι συνεμάχησαν · κἀντεῦθεν φίλιον αὐτῷ τὸ ἔθνος ἐγένετο . εἶτα σπένδεται μὲν τῷ Πτολεμαίῳ Ἀντίοχος καὶ κῆδος τίθεται πρὸς αὐτόν , τὴν θυγατέρα δοὺς αὐτό Κλεοπάτραν , καὶ εἰς φερνὴν παρέσχε τήν τε Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην καὶ Ἰουδαίαν , ἀλλὰ μὴν καὶ Σαμάρειαν . ταῦτα δὲ συνέβη ἐπὶ ἀρχιερέως Ὀνίου . τὸν γὰρ Ἐλεάζαρ θανόντα ὁ θεῖος αὐτοῦ διεδέξατο Μανασσῆς , μεθ’ ὃν τῆς ἀρχιερωσύνης Ὀνίας ἠξίωτο Σίμωνος ὢν υἱὸς τοῦ δικαίου . Σίμων δὲ τοῦ Ἐλεάζαρ ἦν ἀδελφός , ὡς ἱστό - ρηται . Ὁ γοῦν εἰρημένος Ὀνίας , διὰ φιλοχρηματίαν καὶ διανοίας ἀσθένειαν μὴ δοὺς τῷ Πτολεμαίῳ τὸν δασμὸν τὸν ἐτήσιον ὃν οἱ πρὸ αὐτοῦ τοῖς βασιλεῦσιν ἐδασμοφόρουν , ἠρέθισεν αὐτὸν εἰς ὀργήν . πέμψας οὖν ὁ Πτολεμαῖος ἠπείλει κακῶς διαθήσειν καὶ τὸ ἔθνος καὶ τὴν πόλιν · ὁ δὲ ἀρχιερεὺς ἡττώμενος χρημάτων ἀδυσώπητος ἦν . Ἰωσὴφ δὲ υἱὸς Τωβίου , τοῦ δ’ ἀρχιερέως ἀδελφιδοῦς , ἠρώτησε τὸν θεῖον εἰ δίδωσιν αὐτῷ πρὸς τόν Πτολεμαῖον πρεσβεῦσαι . τοῦ δὲ ἐπιτρέψαντος , τὸν ἐκ τοῦ Πτολεμαίου σταλέντα ξενίζει φιλοτιμότατα , καὶ δωρεὰς αὐτῷ πολυτελεῖς παρασχὼν προέπεμψεν , ἕψεσθαι καὶ αὐτὸς ὑποσχόμενος . καὶ ὁ μὲν ἐπανῆλθε πρὸς Πτολεμαῖον , τὰ γεγονότα μηνύων καὶ τὴν τοῦ Ἰωσὴφ χρηστότητα διηγούμενος , καὶ λέγων τὸν ἄνδρα ἀφίξεσθαι πρεσβευσόμενον , καὶ πολλὰ τούτου πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὴν βασίλισσαν διεξιὼν ἐγκώμια · ὁ δὲ Ἰωσὴφ παρασκευασάμενος μετὰ ταῦτα εἰς Ἀλεξάνδρειαν παραγέγονεν . ἀκούσας δὲ ἐν Μέμφει τὸν Πτολεμαῖον εἶναι , ἀπῄει ὑπαντήσων αὐτῷ . ἔτυχε δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ ὀχήματος μετὰ τῆς γυναικὸς καθεζόμενος , παρῆν δὲ καὶ ὁ παρ’ αὐτοῦ τοῦ Ἰωσήφ ξενισθείς . ὃς ἰδὼν αὐτόυ “ οὗτος ” ἔφη τῷ βασιλεῖ ‘‘περὶ οὗ σοι ἀπήγγειλα ὡς ἀγαθός ἐστι καὶ φιλότιμος νεανίας . ” καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἀκούσας πρῶτός τε αὐτὸν προσηγόρευσε καὶ ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ ὄχημα παρεκέλευσεν . αἰτιωμένου δὲ τὸν ἀρχιερέα τοῦ βασιλέως “ συγγίνωσκε ” ἔλεγε διά τὸ γῆρας αὐτῷ ’ τοῖς τε γὰρ πρεσβύταις καὶ τοῖς νηπίοις ὁμοία ἐστὶν ἡ διάνοια · ἡμεῖς δέ σοι οἱ νέοι πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν καταθήσομεν . ” ἐκ τούτων ἐπὶ πλέον ἡ πρὸς αὐτὸν ἐπέδωκε τοῦ βασιλέως διάθεσις . γενομένου δὲ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τοὐ βασιλέως , ἰδόντες οἱ πρῶτοι τῆς Συρίας , ἔτυχον γὰρ ἐλθόντες ἔνα τὰ τέλη τῶν πόλεων ἐξωνήσωνται , κατ’ ἔτος τοῦ βασιλέως ταῦτα τοῖς τῶν πόλεων πιπράσκοντος δυνατοῖς , τὸν Ἰωσὴφ αὐτῷ συγκαθήμενον , ἐδυσχέραινον . εἰς ὀκτακισχίλια δὲ τάλαντα τὰ τῆς Κοίλης Συρίας τέλη καὶ τὰ τῆς Φοινίκης καὶ Ἰουδαίας καὶ Σαμαρείας ὠνουμένων τῶν ἐν ταῖς πόλεσι δυνατῶν , ὁ Ἰωσὴφ διπλασιονα δώσειν ὑπισχνεῖτο . τοῦ δὲ βασιλέως κατανεύσαντος , ἐρομένου δὲ εἰ τοὺς ἐγγυησομένους αὐτὸν ἔχει , “ δώσω ” εἶπεν “ ἀνθρώπους οἶς οὐκ ἀπιστήσετ . ” καί‘ “ τίνες οὗτοι ” προσερομένου , “ σέ ” εἶπεν , “ ὦ βασιλεῦ , καὶ τὴν γυναῖκα τὴν σὴν ἐγγυησομένους δίδωμι . ” γελάσας δὲ ὁ Πτολεμαῖος συνεχώρησεν αὐτῷ τῶν φόρων τὴν εἴσπραξιν . λαβὼν οὖν στρατιώτας ὡς δισχιλίους εἰς Συρίαν ἐξώρμησε . γενόμενος δ ἐν Ἀσκάλωνι , ὡς οὐδἐν ἐδίδουν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ προσύβριζον , συλλαβὼν τοὺς πρωτεύοντας ἔκτεινε , καὶ τὰς οὐσίας δημεύσας αὐτῶν τῷ βασιλεῖ ἔπεμψεν ὡς χίλια τάλαντα . ὁ δὲ τὰ πεπραγμένα ἐπαινέσας ἐφίησιν αὐτῷ ποιεῖν ὅ,τι βούλεται . τοῦτο φόβον τοῖς Σύροις ἐνέβαλε , καὶ ἐδέχοντο προθύμως τὸν Ἰωσήφ , καὶ τοὺς φόρους ἐδίδουν . κερδήσας δ' ἐκ τούτων πολλά , μεγάλα τῷ βασιλεῖ καὶ τῇ Κλεοπάτρᾳ ἔστελλε δῶρα καὶ πᾶσι τοῖς περὶ αὐτούς , ὅθεν ἐπὶ ἔτη δύο καὶ εἴκοσι τῆς εὐτυχίας ταύτης ἀπήλαυσε . Γυναιξὶ δὲ δυεῖν συνοικήσας , ἐκ μὲν τῆς μιᾶς παῖδας ἔσχεν ἑπτά , ἐκ δὲ τῆς λοιπῆς ἔνα . ἦν δ αὕτη ἀδελφόπαις αὐτοῦ · ᾗπερ οὕτως συνῴκησε .
Lemmas: οὕτως ἢ ἐκείνως γίγνομαι . ὁ δέ Ἰουδαῖος , Ἀντίοχος ὁ μέγας βασιλεύω ὁ Ἀσία καί μάχομαι πρός ὁ Εὐπάτωρ Πτολεμαῖος καί πρός ὁ ἐκεῖνος υἱός ὁ Ἐπιφανεύς Πτολεμαῖος , σφοδρός κακόω . νικάω δέ ὁ Ἀντίοχος ὁ Ἰουδαῖος προσάγω . ὁ δέ ἐπιφανής Πτολεμαῖος μετά θάνατος ὁ πατήρ αὐτός ἐπί ὁ κοίλη Συρία μέγας στέλλω δύναμις καί πολύς λαμβάνω πόλις , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος πολεμόω προστίθημι ὁ Ἐπιφανεύς . αὖθις δέ ὁ Ἀντίοχος νικάω , καίω , ἑκούσιος Ἰουδαῖος πρός αὐτός μετατίθημι , καί εἰς ὁ πόλις αὐτός εἰσδέχομαι , καί ὁ ἐν ὁ ἀκρόπολις φυλάσσω ὁ Πτολεμαῖος στρατιώτης πολιορκέω συμμαχέω · ἐντεῦθεν φίλιος αὐτός ὁ ἔθνος γίγνομαι . εἶτα σπένδω μέν ὁ Πτολεμαῖος Ἀντίοχος καί κῆδος τίθημι πρός αὐτός , ὁ θυγάτηρ δίδωμι αὐτός Κλεοπάτρα , καί εἰς φερνή παρέχω ὁ τε κοίλη Συρία καί Φοινίκη καί Ἰουδαῖος , ἀλλά μήv καί Σαμάρεια . οὗτος δέ συμβαίνω ἐπί ἀρχιερεύς Ὀνίας . ὁ γάρ Ἐλεάζαρ θνῄσκω ὁ θεῖος αὐτός διαδέχομαι Μανασσῆς , μετά ὅς ὁ ἀρχιερωσύνη Ὀνίας ἀξιόω Σίμων εἰμί υἱός ὁ Δίκαιος . Σίμων δέ ὁ Ἐλεάζαρ εἰμί ἀδελφός , ὡς ιστός - ῥητός . ὁ γοῦν εἴρω Ὀνίας , διά φιλοχρηματία καί διάνοια ἀσθένεια μή δίδωμι ὁ Πτολεμαῖος ὁ δασμός ὁ ἐτήσιος ὅς ὁ πρό αὐτός ὁ βασιλεύς δασμοφορέω , ἐρεθίζω αὐτός εἰς ὀργή . πέμπω οὖν ὁ Πτολεμαῖος ἀπειλέω κακῶς διατίθημι καί ὁ ἔθνος καί ὁ πόλις · ὁ δέ ἀρχιερεύς ἡσσάομαι χρῆμα ἀδυσώπητος εἰμί . Ἰωσήφ δέ υἱός Τωβίας , ὁ δέ ἀρχιερεύς ἀδελφιδέος , ἐρωτάω ὁ θέω εἰμί δίδωμι αὐτός πρός ὁ Πτολεμαῖος πρεσβεύω . ὁ δέ ἐπιτρέπω , ὁ ἐκ ὁ Πτολεμαῖος στέλλω ξενίζω φιλότιμος , καί δωρεά αὐτός πολυτελής παρέχω προπέμπω , ἕπω καί αὐτός ὑπισχνέομαι . καί ὁ μέν ἐπανέρχομαι πρός Πτολεμαῖος , ὁ γίγνομαι μηνύω καί ὁ ὁ Ἰωσήφ χρηστότης διηγέομαι , καί λέγω ὁ ἀνήρ ἀφικνέομαι πρεσβεύω , καί πολύς οὗτος πρός ὁ βασιλεύς καί ὁ βασίλισσα διέξειμι ἐγκώμιον · ὁ δέ Ἰωσήφ παρασκευάζω μετά οὗτος εἰς Ἀλεξάνδρεια παραγίγνομαι . ἀκούω δέ ἐν Μέμφις ὁ Πτολεμαῖος εἰμί , ἄπειμι ὑπαντάω αὐτός . τυγχάνω δέ ὁ βασιλεύς ἐπί ὄχημα μετά ὁ γυνή καθέζομαι , πάρειμι δέ καί ὁ παρά αὐτός ὁ Ἰωσήφ ξενίζω . ὅς εἶδον αὐτός “ οὗτος ” φημί ὁ βασιλεύς ‘‘περὶ ὅς σύ ἀπαγγέλλω ὡς ἀγαθός εἰμί καί φιλότιμος νεανίας . ” καί ὁ Πτολεμαῖος ἀκούω πρότερος τε αὐτός προσαγορεύω καί ἀναβαίνω ἐπί ὁ ὄχημα παρακελεύομαι . αἰτιάομαι δέ ὁ ἀρχιερεύς ὁ βασιλεύς “ συγγιγνώσκω ” λέγω διά ὁ γῆρας αὐτός ’ ὁ τε γάρ πρεσβύτης καί ὁ νήπιος ὅμοιος εἰμί ὁ διάνοια · ἐγώ δέ σύ ὁ νέος πᾶς ὁ ὀφειλή κατατίθημι . ” ἐκ οὗτος ἐπί πλέω ὁ πρός αὐτός ἐπιδίδωμι ὁ βασιλεύς διάθεσις . γίγνομαι δέ ἐν Ἀλεξάνδρεια ὁ βασιλεύς , ὁράω ὁ πρῶτος ὁ Συρία , τυγχάνω γάρ ἔρχομαι νάω ὁ τέλος ὁ πόλις ἐξωνέομαι , κατά ἔτος ὁ βασιλεύς οὗτος ὁ ὁ πόλις πιπράσκω δυνατός , ὁ Ἰωσήφ αὐτός συγκάθημαι , δυσχεραίνω . εἰς ὀκτακισχίλιοι δέ τάλαντον ὁ ὁ Κοίλη Συρία τέλος καί ὁ ὁ Φοινίκη καί Ἰουδαῖος καί Σαμάρεια ὠνέομαι ὁ ἐν ὁ πόλις δυνατός , ὁ Ἰωσήφ διπλασιαδων δίδωμι ὑπισχνέομαι . ὁ δέ βασιλεύς κατανεύω , ἔρομαι δέ εἰμί ὁ ἐγγυάω αὐτός ἔχω , “ δίδωμι ” εἶπον “ ἄνθρωπος οἶς οὐ ἀπιστέω . ” καί “ τίς οὗτος ” προσφωνέω , “ σός ” εἶπον , “ εἰμί βασιλεύς , καί ὁ γυνή ὁ σός ἐγγυάω δίδωμι . ” γελάω δέ ὁ Πτολεμαῖος συγχωρέω αὐτός ὁ φόρος ὁ εἴσπραξις . λαμβάνω οὖν στρατιώτης ὡς δισχίλιοι εἰς Συρία ἐξορμέω . γίγνομαι δ ἐν Ἀσκάλων , ὡς οὐδείς δίδωμι αὐτός , ἀλλά καί προσυβρίζω , συλλαμβάνω ὁ πρωτεύω ἐκτείνω , καί ὁ οὐσία δημεύω αὐτός ὁ βασιλεύς πέμπω ὡς χίλιοι τάλαντον . ὁ δέ ὁ πράσσω ἐπαινέω ἐφίημι αὐτός ποιέω ὅστις βούλομαι . οὗτος φόβος ὁ Σύρος ἐμβάλλω , καί δέχομαι προθύμως ὁ Ἰωσήφ , καί ὁ φόρος δίδωμι . κερδαίνω δέ ἐκ οὗτος πολύς , μέγας ὁ βασιλεύς καί ὁ Κλεοπάτρα στέλλω Δῶρα καί πᾶς ὁ περί αὐτός , ὅθεν ἐπί ἔτος δύο καί εἴκοσι ὁ εὐτυχία οὗτος ἀπαλαύω . γυνή δέ δύο συνοικέω , ἐκ μέν ὁ εἷς παῖς ἔχω ἑπτά , ἐκ δέ ὁ λοιπός νάω . εἰμί δ οὗτος ἀδελφόπαις αὐτός · ὅσπερ οὕτως συνοικέω .