joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 12.5
Κόμοδος δὲ ἐφόνα καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο καὶ ἦν Ῥωμαίοις ἅπασι χαλεπώτατος , ἀναγκάζων αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης ψηφίζεσθαι ὅσα τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἑκόντες δι’ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο . ἄλλα τε οὖν αὐτῷ πάμπολλα ἐψηφίσθησαν καὶ χρυσοῦς ἀνδριὰς σταθμοῦ χιλίων λιτρῶν . καὶ τοὺς μῆνας πάντας ἀπ’ αὐτοῦ κεκλῆσθαι τεθέσπικε · καὶ κατηρίθ - μηντο ὧδε , Ἀμαζόνιος , Ἀνίκητος , Εὐτυχής , Εὐσεβής , Λούκιος , Αἴλιος , Αὐρήλιος , Κόμοδος , Αὔγουστος , Ἡράκλειος , Ῥωμαῖος , Ὑπεραίρων . πάντα γὰρ ταῦτα ἑαυτῷ ἐπέγραφε τὰ ὀνόματα , καὶ τῇ βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν “ αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Λούκιος Αὐρήλιος Κόμοδος Αὔγουστος εὐσεβὴς εὐτυχὴς ἀνίκητος Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς ἀρχιερεὺς δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον , αὐτοκράτωρ τὸ ὄγδοον , ὕπατος τὸ ἕβδομον , πατὴρ πατρίδος , ὑπάτοις , στρατηγοῖς , δημαρχικοῖς , γερουσίᾳ Κομοδιανῇ εὐτυχεῖ χαίρειν . ” καὶ πολλοὺς ἔστησαν αὐτῷ ἀνδριάντας ἐν Ἡρακλέους σχήματι . καὶ τὸν αἰῶνα τὸν κατ’ αὐτὸν ἀπ’ αὐτοῦ χρυσοῦν ὀνομάζεσθαι καὶ γράφεσθαι ἐψηφίσθη · ἐκαλεῖτο γὰρ πρὸς τοῖς ἄλλοις ὀνόμασι καὶ χρυσοῦς καὶ θεός . πολλὰ δὲ δαπανῶντι αὐτῷ ἐπέλιπε τὰ χρήματα · ὅθεν ἐγκλήματα καὶ ἀνδράσιν ἐπιφέρων καὶ γυναιξίν , οὓς μὲν ἐφόνευεν , οἶς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς αὐτῶν οὐσίας ἐπίπρασκεν . Ἡρματηλάτει δὲ οἴκοι , δημοσίᾳ γὰρ ᾐδεῖτο τοῦτο ποιῆσαι , καὶ ἐμονομάχει , οἴκοι μὲν μέχρι φόνου , ἐν δέ γ’ ἑ τῷ θεάτρῳ ἀσιδήρως καὶ αἵματος ἀνθρωπίνου χωρίς . οἴκοι δέ τινων τὰς τρίχας ξυρῶν τῶν μὲν τὰς ῥῖνας παρέτεμνε , τῶν δὲ τὰ ὦτα , ἐν ἴων δ’ ἕτερόν τι . εἰσιὼν δ’ ἐς τὸ θέατρον τῷ τοῦ Ἑρμοῦ ἐκέχρητο σχήματι , χρυσοῦν κηρύκειον μεταχειριζόμενος . ἐφρόνει δὲ μέγα καὶ ὅτι ἦν ἐπαρίστερος . κάμνων δ’ ἐν τῷ ἀγωνίζεσθαι ἔπινε , καὶ οἶ τῆς βουλῆς καὶ οἶ τῶν ἱππέων παρόντες “ ζήσειας ” ἐξεβόων · καί “ κύριος εἶ ” καί “ πρῶτος εἶ ” καί “ πάντων εὐτυχεστάτας νίκας νικήσεις ” καί “ Ἀμαζόνιε νικᾷς ” κράζειν συνεχῶς ἐκελεύοντο . τοὺς δὲ ποδῶν ἐστερημένους ἢ τούτους πεπηρωμένους ἐκ νόσου ἢ συμφορᾶς ἀθροίσας ποτέ , καὶ δρακόντων εἴδη αὐτοῖς περιπλέξας περὶ τὰ γόνατα , οἷα γίγαντας ὡς Ἡρακλῆς ῥοπάλῳ παίων ἀπέκτεινε . Μέλλων δ’ αὖθις μονομαχῆσαι ἐνετείλατο τοῖς ἱππεῦσι καὶ τῇ βουλῇ ἐν τῇ στολῇ τῇ ἱππάδι καὶ τοῖς μανδύαις εἰς τὸ θέατρον εἰσελθεῖν , ὃ οὐκ εἴθιστο γίνεσθαι εἰ μή τις αὐτοκράτωρ ἔτυχε τεθνηκώς · καὶ τὸ κράνος δ’ αὐτοῦ τῇ τελευταίᾳ τῶν ἀγώνων ἡμέρᾳ διὰ τῶν πυλῶν ἐξεκομίσθη δι’ ὧν οἶ τελευτῶντες ἐξεφέροντο · καὶ ταῦτα τεκμήρια τοῦ μέλλειν ἤδη ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς αὐτοῦ τυραννίδος ἅπασιν ἔδοξε . καὶ τοῦτο μετ’ ὀλίγον ἐγένετο · Αἰμίλιος γὰρ Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καὶ ὁ πρόκοιτος Ἔκλεκτος , τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ γι·νομένοις ἀχθόμενοι , μὴ ταῦτα ποιεῖν παρῄνουν αὐτῷ · ὁ δέἠπείλει σγίσι καὶ ἐμηνία · κἀκεῖνοι κείσαντες ἐπεβούλευσαν αὐτῷ , δόντες ἐν βοείοις κρέασι φάρμακον . μὴταχέως δὲ τῷ φαρμάκῳ κατεργασθέντα , ἀλλὰ καὶ ἐξημεκότα ὑποτοπήσαντά τε τὸ γεγονὸς καὶ ἀπειλοῦντα ἀπέπνιξαν αὐτὸν διά τινος Ναρκίσσου λουόμενον , ἔτη δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα μοναρχήσαντα , βεβιωκότα δὲ τριάκοντα ἐνιαυτοὺς ἐφ’ ἑνὶ καὶ μῆνας τέσσαρας . εἰς ὃν ἡ οἰκία τῶν ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων τῆς αὐταρχίας ἐπαύσατο . Ἐν δέ γε τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς μοναρχίας Κομόδου Ἰουλιανὸς τὴν ἐπισκοπὴν Ἀλεξανδρείας ἐνεχειρίσθη , Ἀγριππίνου ἐπὶ δώδεκα ἔτη ταύτην οἰκονομήσαντος καὶ μεταστάντος τῶν τῇδε . τότε καὶ Κλήμης ὁ στρωματεὺς ἐγνωρίζετο καὶ Πάνταινος ὁ φιλόσοφος σπουδαστής τε καὶ κῆρυξ τοῦ καθ’ ἡμὰς μυστηρίου . ἀνωτέρω δὲ τῆς Ἱεροσολύμων ἐκκλησίας ὁ λόγος ἱστόρησε Μάρκον μετὰ τοὺς ἐκ περιτομῆς καθηγήσασθαι , τῆς πόλεως παρὰ Ἀδριανοῦ ἀνοικοδομηθείσης , συνοικισθείσης τε ἐξ ἐθνῶν . ὃν Κασσιανὸς διεδέξατο , καὶ τοῦτον Πούπλιος , καὶ Πούπλιον Ἰουλιανός , κἀκεῖνον Γάιος , καὶ Γάιον Σύμμαχος . ὁ δ’ ἐφ’ ἑτέρῳ Γαΐῳ μετήλλαξε τὴν ζωήν . εἶθ’ ἕτερος Ἰουλιανὸς τὴν ἐπισκοπὴν διεδέξατο , καὶ τούτου διάδοχος Καπίτων ἐγένετο , καὶ Οὐάλης Καπίτωνος , Οὐάλεντος δὲ Δολιχιανός , καὶ ἐπὶ πᾶσι Νάρκισσος τριακοστὸς ἐπίσκοπος τῶν Ἱεροσολύμων ἀπὸ τῶν ἀποστόλων ἐγένετο . δεκάτῳ δ’ ἔτει τῆς Κομόδου ἀρχῆς Ἐλεύθερος ὁ τῆς Ῥωμαίων ἐκκλησίας ἐπισκοπήσας ἐπ’ ἔτη τρισκαίδεκα τῶν τῇδε μετέστη , καὶ Βίκτωρ τῶν ἐκεῖ προέστη πιστῶν . καὶ Ἰουλιανοῦ ἐπὶ δέκατον ἔτος τὴν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίαν ἰθύναντος , καὶ τὸ χρεὼν λειτουργήσαντος , Δημήτριος τὸ τῆς ἐπισκοπῆς ἐνεχειρίσθη λειτούργημα . ἐν δὲ τῇ τῶν Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ μετὰ Μαξιμῖνον Σαραπίων ἐπεσκόπει τοὺς χριστωνύμους , ὄγδοος ἀρχιερεὺς ἀπὸ τῶν ἀποστόλων γενόμενος . τότε καὶ Ἀπολλώνιος , ἀνὴρ ἐπὶ παιδείᾳ καὶ φιλοσοφίᾳ βεβοημένος , μαρτυρικῷ τέλει ἐν Ῥώμῃ δόγματι τῆς συγκλήτου πρὸς τὰς αἰωνίους μετέστη μονάς .
Lemmas: Κόμοδος δέ φονάω καί ὁ ἐπιφανής ἀνήρ διαχειρίζω καί εἰμί Ῥωμαῖος ἅπας χαλεπός , ἀναγκάζω αὐτός ἐκ ἀνάγκη ψηφίζω ὅσος ὁ πατήρ αὐτός ἑκών διά εὔνοια ψηφίζω . ἄλλος τε οὖν αὐτός παμπολύς ψηφίζω καί χρύσεος ἀνδριάς σταθμός χίλιοι λίτρα . καί ὁ μείς πᾶς ἀπό αὐτός καλέω θεσπίζω · καί καταίρω - μηνίω ὧδε , Ἀμαζόνιος , Ἀνίκητος , Εὐτυχής , Εὐσεβής , Λούκιος , Αἴλιος , Αὐρήλιος , Κόμοδος , Αὔγουστος , Ἡράκλειος , Ῥωμαῖος , ὑπεραίρω . πᾶς γάρ οὗτος ἑαυτοῦ ἐπιγράφω ὁ ὄνομα , καί ὁ βουλή οὕτως ἐπιστέλλω “ αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Λούκιος Αὐρήλιος Κόμοδος Αὔγουστος εὐσεβής εὐτυχής ἀνίκητος Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς ἀρχιερεύς δημαρχικός ἐξουσία ὁ ὀκτωκαιδέκατος , αὐτοκράτωρ ὁ ὄγδοος , ὕπατος ὁ ἕβδομος , πατήρ πατρίς , ὕπατος , στρατηγός , δημαρχικός , γερουσία Κομοδιανή εὐτυχέω χαίρω . ” καί πολύς ἵστημι αὐτός ἀνδριάς ἐν Ἡρακλῆς σχῆμα . καί ὁ αἰών ὁ κατά αὐτός ἀπό αὐτός χρύσεος ὀνομάζω καί γράφω ψηφίζω · καλέω γάρ πρός ὁ ἄλλος ὄνομα καί χρύσεος καί θεός . πολύς δέ δαπανάω αὐτός ἐπιλείπω ὁ χρῆμα · ὅθεν ἔγκλημα καί ἀνήρ ἐπιφέρω καί γυνή , ὅς μέν φονεύω , οἶς δέ ὁ σωτηρία ὁ αὐτός οὐσία πέρνημι . ἁρματηλατέω δέ οἴκοι , δημόσιος γάρ αἰδέομαι οὗτος ποιέω , καί μονομαχέω , οἴκοι μέν μέχρι φόνος , ἐν δέ γε ὅς ὁ θέατρον ἀσιδήρως καί αἷμα ἀνθρώπινος χωρίς . οἴκοι δέ τίνω ὁ θρίξ ξυρόν ὁ μέν ὁ ῥίς παρατέμνω , ὁ δέ ὁ οὖς , ἐν Ἴων δέ ἕτερος τίς . εἴσειμι δέ εἰς ὁ θέατρον ὁ ὁ Ἑρμῆς χράομαι σχῆμα , χρύσεος κηρύκειος μεταχειρίζω . φρονέω δέ μέγας καί ὅτι εἰμί ἐπαρίστερος . κάμνω δέ ἐν ὁ ἀγωνίζομαι πίνω , καί οἶς ὁ βουλή καί οἶς ὁ ἱππεύς πάρειμι “ ζῶ ” ἐκβοάω · καί “ κύριος εἰμί ” καί “ πρῶτος εἰμί ” καί “ πᾶς εὐτυχής Νίκη νικάω ” καί “ αμαζόνιος νικάω ” κράζω συνεχῶς κελεύω . ὁ δέ πούς στερέω ἢ οὗτος πηρόω ἐκ νόσος ἢ συμφορά ἀθροίζω ποτός , καί δράκων εἶδος αὐτός περιπλέκω περί ὁ γόνυ , οἷος Γίγας ὡς Ἡρακλῆς ῥόπαλον Παίων ἀποκτείνω . Μέλλων δέ αὖθις μονομαχέω ἐντέλλω ὁ ἱππεύς καί ὁ βουλή ἐν ὁ στολή ὁ ἱππάς καί ὁ μανδύας εἰς ὁ θέατρον εἰσέρχομαι , ὅς οὐ ἐθίζω γίγνομαι εἰμί μή τις αὐτοκράτωρ τυγχάνω θνῄσκω · καί ὁ κράνος δέ αὐτός ὁ τελευταῖος ὁ ἀγών ἡμέρα διά ὁ πύλη ἐκκομίζω διά ὅς οἶς τελευτή ἐκφέρω · καί οὗτος τεκμήριον ὁ μέλλω ἤδη ἀπαλλάσσω ὁ αὐτός τυραννίς ἅπας δοκέω . καί οὗτος μετά ὀλίγος γίγνομαι · Αἰμίλιος γάρ Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καί ὁ πρόκοιτος Ἔκλεκτος , ὁ ὑπό αὐτός γι·νομενω ἄχθομαι , μή οὗτος ποιέω παραινέω αὐτός · ὁ δέἠπείλει σγίσι καί μήνιον · ἐκεῖνος κεῖμαι ἐπιβουλεύω αὐτός , δίδωμι ἐν βόειος κρέας φάρμακον . μὴταχέως δέ ὁ φάρμακον κατεργάζομαι , ἀλλά καί ἐξημεκότα ὑποτοπέω τε ὁ γίγνομαι καί ἀπειλέω ἀποπνίγω αὐτός διά τις Νάρκισσος λούω , ἔτος δώδεκα καί μείς ἐννέα καί ἡμέρα τεσσαρεσκαίδεκα μοναρχέω , βιόω δέ τριάκοντα ἐνιαυτός ἐπί εἷς καί μείς τέσσαρες . εἰς ὅς ὁ οἰκίον ὁ ὡς ἀληθής Αὐρηλίων ὁ αὐταρχία παύω . ἐν δέ γε ὁ πρῶτος ἔτος ὁ μοναρχία Κόμοδος Ἰουλιανός ὁ ἐπισκοπή Ἀλεξάνδρεια ἐγχειρίζω , Ἀγριππίνος ἐπί δώδεκα ἔτος οὗτος οἰκονομέω καί μεθίστημι ὁ ὅδε . τότε καί Κλήμης ὁ στρωματεύς γνωρίζω καί Πάνταινος ὁ φιλόσοφος σπουδαστής τε καί κῆρυξ ὁ κατά ἡμός μυστήριον . ἀνωτέρω δέ ὁ Ἱερουσαλήμ ἐκκλησία ὁ λόγος ἱστορέω Μᾶρκος μετά ὁ ἐκ περιτομή καθηγέομαι , ὁ πόλις παρά Ἀδριανός ἀνοικοδομέω , συνοικίζω τε ἐκ ἔθνος . ὅς Κασσιανός διαδέχομαι , καί οὗτος Πούπλιος , καί Πούπλιος Ἰουλιανός , ἐκεῖνος Γάιος , καί Γάιος Σύμμαχος . ὁ δέ ἐπί ἕτερος Γάϊος μεταλλάσσω ὁ ζωή . εἶτα ἕτερος Ἰουλιανός ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι , καί οὗτος διάδοχος Καπίτων γίγνομαι , καί Οὐάλης Καπίτων , Οὐάλης δέ Δολιχιανός , καί ἐπί πᾶς Νάρκισσος τριακοστός ἐπίσκοπος ὁ Ἱερουσαλήμ ἀπό ὁ ἀπόστολος γίγνομαι . δέκατος δέ ἔτος ὁ Κόμοδος ἀρχή Ἐλεύθερος ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἐκκλησία ἐπισκοπέω ἐπί ἔτος τρεισκαίδεκα ὁ ὅδε μεθίστημι , καί Βίκτωρ ὁ ἐκεῖ προίστημι πιστός . καί Ἰουλιανός ἐπί δέκατος ἔτος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία ἰθύναντος , καί ὁ χρεὼν λειτουργέω , Δημήτριος ὁ ὁ ἐπισκοπή ἐγχειρίζω λειτούργημα . ἐν δέ ὁ ὁ Ἀντιοχεύς ἐκκλησία μετά Μαξιμῖνος Σαραπίων ἐπισκοπέω ὁ χριστώνυμος , ὄγδοος ἀρχιερεύς ἀπό ὁ ἀπόστολος γίγνομαι . τότε καί Ἀπολλώνιος , ἀνήρ ἐπί παιδεία καί φιλοσοφία βοάω , μαρτυρικόν τέλος ἐν Ῥώμη δόγμα ὁ σύγκλητος πρός ὁ αἰώνιος μεθίστημι μόνος .