joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 17.20
Ῥωμαίων ἀρχή , καὶ οὐδέν τι περὶ ταύτας νενεωτέριστο , ἀλλὰ πάντες αὐταῖς ὑπεῖκον , τό τε τῆς γερουσίας ἔξοχον καὶ τὸ τοῦ στρατηγίου ἐπισημότατον . αἶ δ’ ἄμφω ἐκάθηντο ἐπὶ βήματος καὶ πᾶσα περὶ αὐτὰς ἐτελεῖτο ἡ τελετὴ ἡ βασίλειος καὶ τῇ δορυφορίᾳ τὸ ἐπὶ τῶν βασιλέων σχῆμα τετήρητο , καὶ οἶ τῆς πρώτης βουλῆς καὶ οἱ ἐν τέλει σὺν αἰδοῖ παρειστήκεισαν ξύμπαντες . καὶ ζητήσεις δικῶν καὶ λύσεις δημοσίων ἀμφὶς ἀμφισβητήσεων , ἐντυχίαι τε πρεσβευτῶν καὶ ἀρχαιρεσίαι καὶ τἄλλα τὰ τῇ βασιλείᾳ προσήκοντα ἐγίνοντο παρ’ αὐταῖς . ἀλλ’ εἴτε φόβος μὴ τῇ ἀδελφῇ μόνῃ περισταίη τὰ τῆς ἀρχῆς , ὑπεψιθυρίζετο γάρ τισιν αὐτῇ μᾶλλον προσήκειν τὰ τῆς ἀρχῆς , ἅτε καὶ τῆς τοῦ τυραννήσαντος καθαιρέσεως αἰτίᾳ , εἴτ’ ἀνδρὸς ἐπιθυμία καὶ μίξεως ἀνέπεισαν τὴν Ζωὴν ἐπεισαγαγεῖν τοῖς βασιλείοις τὸν βασιλεύσοντα καὶ αὐτῇ συμβιώσοντα . καὶ ἤχθη μὲν ὁ Δαλασσηνὸς Κωνσταντῖνος , ὡς ἐπ’ ἄλλο τι μετακεκλημένος . ἀποτομώτερον δὲ τοῖς λόγοις χρησάμενος καὶ τὸ ἦθος φορτικός τις δόξας καὶ δυσχερής , ἀπεδοκιμάσθη . εἶτα ἐπ’ ἄλλον ἀπένευσεν οὔτε τῶν ἄγαν ὄντα εὐπατριδῶν οὔτε τῶν ἐν ἀξίαις λαμπροτέραις ἐξητασμένων οὔτε τῶν ἐν περιφανέσιν ἀρχαῖς , τὸ δὲ εἶδος ἄξιον τυραννίδος καὶ οἶον πρὸς ἔρωτας ἐφελκύσασθαι καὶ μὴ μαχλοσύνῃ προσκειμένην ψυχήν . ἐπ’ ἐκεῖνον οὖν ὅλοις ἱστίοις ἔπνευσεν ἡ βασίλισσα , ἀλλ’ ἠκύρωσε τὰς ψήφους αὐτῇ νόσος ἀθρόον τὸν ἄνδρα τῆς ζωῆς ἐξαρπάσασα . ὑπωπτεύθη δὲ καὶ ἡ συνοικοῦσα τούτῳ τὸν θάνατον αὐτῷ σχεδιάσασα καὶ φάρμακον αὐτῷ διὰ ζηλοτυπίαν κεράσασα δηλητήριον , ἵνα μὴ ἔτι ζῶντος στερήσοιτο τοῦ ἀνδρὸς καὶ ὁρῴη ἑτέραν αὐτῷ παριαύουσαν . ὁ μὲν οὖν οὕτω τῶν ἐλπίδων ἐκπέπτωκε καὶ τῆς ὁρμῆς ἡ βασίλισσα . αἶ δὲ ψῆφοι πρὸς τὸν Μονομάχον Κωνσταντἴνον ἀπέκλιναν , ἄνδρα καὶ εὐγενέτην καὶ τῶν ἐπισήμων καὶ κηδεστὴν τῷ βασιλεῖ ῾Ρωμανῷ ἐπ’ ὰδελφόπαιδι χρηματίσαντα , ταύτῃ γὰρ κατὰ δευτέρους γάμους ὡμίλησε , καὶ τὴν ὥραν ὑπέρλαμπρον . τούτῳ οὔπω μὲν μεγαλοπρεπές τι ὁ βασιλεὺς ῾Ρωμανὸς ἐνεδείξατο , διὰ δέ γε τὴν πρὸς αὐτὸν ἀγχιστείαν περὶ τὰς βασιλείους αὐλὰς ἀνεστρέφετο , κἀντεῦθεν συνήθης τῇ βασιλίδι ἐγένετο , κἀκείνη φιλίως πρὸς τὸν ἄνδρα ἢ διέκειτο καὶ ᾠκειοῦτο αὐτόν , καὶ χάρισιν ἐδεξιοῦτο πολυταλάντοις , οἷα ἐκείνη τὴν χεῖρά τε ἀφειδὴς καὶ βασιλικὴ τὴν προαίρεσιν , ὥστε ταῦτα τοῖς κακοήθεσι καὶ λοιδορίας κατ’ αὐτῶν ἐγένετο ἀφορμή . ὅθεν ὁ μετὰ τὸν ῾Ρωμανόν αὐτοκράτωρ ὁ Μιχαὴλ , 20 οὐκ ὢν τῶν λεγομένων ἀνήκοος , βασιλεύσας εἰς Λέσβον περιορίζει τὸν ἄνδρα ἐπ’ αἰτίαις δή τισι πεπλασμέναις , τὸ δ’ ὅλον ἦν τὸ ζηλότυπον . καὶ ἦν τὸν ἅπαντα χρόνον τῆς βασιλείας τοῦ Μιχαὴλ ὑπερόριος , καὶ οὐδὲ τοῦ δευτέρου Μιχαὴλ εὐμενεστέρου τετύχηκεν . ἐπεὶ δὲ τὸ ὶ κράτος ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Ζωήν , λύεται μὲν τῆς ὑπερορίας ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἤγετο πρὸς τὴν τῶν πόλεων βασιλεύουσαν . ὡς δ’ ἐγγὺς ἐγεγόνει , ἐπεσχέθη τοῦ πρόσω , καί τις ἐκ τῶν βασιλείων πεμφθεὶς καὶ περὶ τὸν ἐν Δαμοκρανείᾳ 30 τοῦ ἀρχιστρατήγου ναὸν αὐτῷ ἐντετυχηκὼς στολὴν αὐτῷ ἐνδιδύσκει βασίλειον , καὶ σὺν δορυφορίᾳ βα - σιλικῇ ἐκεῖθεν ἀπάρας εἰσεληλύθει τὴν βασιλεύουσαν . καὶ τελεῖται μὲν τοῖς βασιλεῦσι παρά του τῶν ἱερέων ἡ ἱεροτελεστία ἡ γαμική · ὁ γὰρ πατριάρχης Ἀλέξιος διὰ τὴν τριγαμίαν ηὐλαβήθη τὴν ἐπὶ τῇ συναφείᾳ τελετὴν αὐτουργῆσαι αὐτοῖς . τῇ δ’ ἑξῆς τὴν ἐπὶ τῷ βασιλείῳ στέφει μεταχειρίζεται τελετήν , καὶ ἀναδεῖται ὁ Μονομάχος καὶ τὸ σκῆπτρον τὸ ῥωμαϊκὸν ἐγχειρίζεται . Ἐντεῦθεν ἡ μὲν τῶν αὐταδέλφων ἀρχὴ τέλος
Lemmas: Ῥωμαῖος ἀρχή , καί οὐδείς τίς περί οὗτος νεωτερίζω , ἀλλά πᾶς αὐτός ὑπείκω , ὁ τε ὁ γερουσία ἔξοχος καί ὁ ὁ στρατήγιον ἐπίσημος . ἀεί δέ ἄμφω κάθημαι ἐπί βῆμα καί πᾶς περί αὐτός τελέω ὁ τελετή ὁ βασίλειος καί ὁ δορυφορία ὁ ἐπί ὁ βασιλεύς σχῆμα τηρέω , καί οἶς ὁ πρῶτος βουλή καί ὁ ἐν τέλος σύν αἰδώς παρίστημι σύμπας . καί ζητέω δίκη καί λύω δημόσιος ἀμφίς ἀμφισβήτησις , ἐντυχία τε πρεσβευτής καί ἀρχαιρεσία καί ἄλλος ὁ ὁ βασίλεια προσήκω γίγνομαι παρά αὐτός . ἀλλά εἴτε φόβος μή ὁ ἀδελφός μόνος περιίστημι ὁ ὁ ἀρχή , ὑποψιθυρίζω γάρ τις αὐτός μᾶλλον προσήκω ὁ ὁ ἀρχή , ἅτε καί ὁ ὁ τυραννεύω καθαίρεσις αἴτιος , ἔτι ἀνήρ ἐπιθυμία καί μίξις ἀναπείθω ὁ Ζωή ἐπεισάγω ὁ βασίλειος ὁ βασιλεύω καί αὐτός συμβιόω . καί ἄγω μέν ὁ Δαλασσηνός Κωνσταντῖνος , ὡς ἐπί ἄλλος τίς μετακαλέω . ἀπότομος δέ ὁ λόγος χράω καί ὁ ἦθος φορτικός τις δόξα καί δυσχερής , ἀποδοκιμάζω . εἶτα ἐπί ἄλλος ἀπονεύω οὔτε ὁ ἄγαν εἰμί εὐπατρίδης οὔτε ὁ ἐν ἄξιος λαμπρός ἐξετάζω οὔτε ὁ ἐν περιφανής ἀρχή , ὁ δέ εἶδος ἄξιος τυραννίς καί οἶος πρός Ἔρως ἐφέλκω καί μή μαχλοσύνη πρόσκειμαι Ψυχή . ἐπί ἐκεῖνος οὖν ὅλος ἱστίον πνέω ὁ βασίλισσα , ἀλλά ἀκυρόω ὁ ψῆφος αὐτός νόσος ἀθρόος ὁ ἀνήρ ὁ ζωή ἐξαρπάζω . ὑποπτεύω δέ καί ὁ συνοικέω οὗτος ὁ θάνατος αὐτός σχεδιάζω καί φάρμακον αὐτός διά ζηλοτυπία κεράννυμι δηλητήριος , ἵνα μή ἔτι ζῶ στερέω ὁ ἀνήρ καί ὁράω ἕτερος αὐτός παριαύω . ὁ μέν οὖν οὗτος ὁ ἐλπίς ἐκπίπτω καί ὁ ὁρμή ὁ βασίλισσα . ἀεί δέ ψῆφος πρός ὁ Μονομάχος Κωνσταντῖνος ἀποκλίνω , ἀνήρ καί εὐγενέτης καί ὁ ἐπίσημος καί κηδεστής ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἐπί αδελφοπαις χρηματίζω , οὗτος γάρ κατά δεύτερος γάμος ὁμιλέω , καί ὁ ὥρα ὑπέρλαμπρος . οὗτος οὔπω μέν μεγαλοπρεπής τίς ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἐνδείκνυμι , διά δέ γε ὁ πρός αὐτός ἀγχιστεία περί ὁ βασίλειος αὐλή ἀναστρέφω , ἐντεῦθεν συνήθης ὁ βασιλίδι γίγνομαι , ἐκεῖνος φίλιος πρός ὁ ἀνήρ ἢ διάκειμαι καί οἰκειόω αὐτός , καί χάρις δεξιόομαι πολυτάλαντος , οἷος ἐκεῖνος ὁ χείρ τε ἀφειδής καί βασιλικός ὁ προαίρεσις , ὥστε οὗτος ὁ κακοήθης καί λοιδορία κατά αὐτός γίγνομαι ἀφορμή . ὅθεν ὁ μετά ὁ Ῥωμανός αὐτοκράτωρ ὁ Μιχαήλ , 20 οὐ εἰμί ὁ λέγω ἀνήκοος , βασιλεύω εἰς Λέσβος περιορίζω ὁ ἀνήρ ἐπί αἴτιος δή τις πλάσσω , ὁ δέ ὅλος εἰμί ὁ ζηλότυπος . καί εἰμί ὁ ἅπας χρόνος ὁ βασίλεια ὁ Μιχαήλ ὑπερόριος , καί οὐδέ ὁ δύο Μιχαήλ εὐμενής τυγχάνω . ἐπεί δέ ὁ ί κράτος ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Ζωή , λύω μέν ὁ ὑπερορία ὁ ἄνθρωπος , καί ἄγω πρός ὁ ὁ πόλις βασιλεύω . ὡς δέ ἐγγύς γίγνομαι , ἐπέχω ὁ πρόσω , καί τις ἐκ ὁ βασίλειος πέμπω καί περί ὁ ἐν Δαμοκρανείᾳ 30 ὁ ἀρχιστράτηγος ναός αὐτός ἐντυγχάνω στολή αὐτός ἐνδιδύσκω βασίλειος , καί σύν δορυφορία βάω - Σιλίκης ἐκεῖθεν ἀπαίρω εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύω . καί τελέω μέν ὁ βασιλεύς παρά ὁ ὁ ἱερός ὁ ἱεροτελεστία ὁ γαμικός · ὁ γάρ πατριάρχης Ἀλέξιος διά ὁ τριγαμία εὐλαβέομαι ὁ ἐπί ὁ συνάφεια τελετή αὐτουργέω αὐτός . ὁ δέ ἑξῆς ὁ ἐπί ὁ βασίλειος στέφω μεταχειρίζω τελετή , καί ἀναδέω ὁ Μονομάχος καί ὁ σκῆπτρον ὁ ῥωμαϊκός ἐγχειρίζω . ἐντεῦθεν ὁ μέν ὁ αυτάδελφος ἀρχή τέλος