joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 15.2
Ὁ δὲ τῆς Σικελίας στρατηγὸς Σέργιος τὴν τῶν Ἀράβων κατὰ τῆς πόλεως ἐπέλευσιν γνοὺς καὶ ὡς ἐν ἀκαταστασίᾳ τὰ Ῥωμαίων τυγχάνουσι , τυραννίδι καὶ αὐτὸς ἐπεχείρησε , καὶ οὐχ ἑαυτὸν τῆς βασιλείου ἠξίωσε κλήσεως , ἀλλά τινα Γρηγόριον τῶν ὑπηρετουμένων αὐτῷ ἀναρρηθῆναι παρὰ τοῦ λαοῦ βασιλέα πεποίηκε , μετονομάσας τὸν ἄνδρα Τιβέριον , ὃς γνώ - ’μῇ τοῦ Σεργίου καί τινας εἰς ἀρχὰς προεβίβασε . ταῦτ’ ἀγγελθέντα τῶ Λέοντι διανέστησαν αὐτὸν τῷ τυραννήσαντι ἀντιτάξασθαι , καὶ Παῦλον τὸν τῶν βασιλικῶν ἱπποκόμων ἐπιστατοῦντα , χαρτουλάριον ἡ Ῥωμαίων οἶδε τοῦτον λέγειν φωνή , πατρίκιον τιμήσας καὶ στρατηγὸν Σικελίας ὀνομάσας , στέλλει κατὰ τοῦ ἀποστάτου , προστάγματα πρὸς τοὺ ’ς τῶν χωρῶν ἄρχοντας ἐγχειρίσας αὐτῷ συναίρεσθαι τῷ Παύλῳ κελεύοντα , καὶ πρὸς τὴν ἐν Σικελίᾳ δὲ στρατιὰν γραφὴν ἐγχαράξας δηλοῦσαν καλῶς ἔχειν Ῥωμαίοις τὰ πράγματα , ἤδη τῶν Ἀράβων ἡττημένων καὶ κατατροπωθέντων , διὰ τοῦ Παύλου καὶ ταύτην τοῖς στρατιώταις ἐκπέπομφε . καταλαβόντα τοίνυν τὴν Σικελίαν τοῦτον ἀνωιστὶ καὶ εἰσελθόντα εἰς τὴν Συράκουσαν μαθὼν ὁ Σέργιος , εὐθὺς ἀπέδρα καὶ πρὸς Λογγιβαρκίαν ἐφοίτησε . τοῦ δὲ Παύλου προσομιλήσαντος τῷ στρατιωτικῷ καὶ τὸ γράμμα τὸ βασίλειον ἀναγνόντος αὐτῶν εἰς ἐπήκοον , εὐθὺς ἐκεῖνοι τὸν μὲν βασιλέα εὐφήμησαν , τὸν δὲ Γρηγόριον καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν δεσμίους τῷ Παύλῳ παρέδοσαν . καὶ ὃς τὸν μὲν Γρηγόριον ἀνεῖλε , τοὺς δ’ ἐκείνου ὑπασπιστὰς μαστίξας καὶ τὴν κόμην ἀποθρίξας αὐτοῖς ὑπερορίᾳ κατέκρινεν . ὁ δὲ Σέργιος πληροφορίαν λαβὼν μή τινος πειραθῆναι κακοῦ , πρὸς τὸν Παῦλον ἐκ Καλαβρίας ἀφίκετο . καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν Σικελίαν οὕτως ἠρέμησαν . οἶ δὲ τὴν πόλιν πολιορκοῦντες Ἄραβες , παθόντες μᾶλλον ἤ δράσαντες , ἐπανελθεῖν εἰς τὰ οἰκεῖα ὡρμήκεσαν καὶ εἰς τὰς περιλειφθείσας ἐμβάντες νῆας ἀπῄεσαν . λαίλαπι δὲ περιπεσόντες σφοδρῷ πάντες ἀπώλοντο σὺν ταῖς οἰκείαις τριήρεσι , δέκα μόνων νηῶν περιλειφθεισῶν , ὧν αἶ μὲν πέντε παρὰ Ῥωμαίων ἑάλωσαν , αἱ δὲ λοι - παὶ διαφυγοῦσαι τῆς συμφορᾶς ἀπήλθοσαν ἄγγελοι . ἐτέχθη δὲ τῷ Λέοντι σκύμνος ὠμότερος τοῦ πατρὸς καὶ τήν τε μητέρα τούτου κεκλημένην Μαρίαν ἔστεψεν ὁ Λέων καὶ τὸν υἱὸν ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ἐβάπτισε , Κωνσταντῖνον ὀνομάσας αὐτόν . ὅτε λἐγεται κόπρον αὐτὸν ἐκκρῖναι τῇ θείᾳ κολυμβήθρᾳ καταδυόμενον , κἀντεῦθεν ἐπονομασθῆναι Κοπρώνυμον , καὶ τὸν ἁγιώτατον πατριάρχην Γερμανόν εἰπεῖν ὅτι σημεῖον τοῦτό ἐστι τοῦ τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ τοῖς εὐσεβεῖν ᾑρημένοις μέγα τὸ παιδίον τοῦτο χρηματίσαι κακόν . ὁ δὲ μάγιστρος Νικήτας ὁ ξυλινίτης τῶν ὑπερλίαν τυγχάνων ὑπέθετο τῷ Ἀρτεμίῳ έν Θεσσαλονίκῃ τυγχάνοντι τοῖς Βουλγάροις προσελθεῖν , καὶ συνεργίᾳ τούτων ἀπολήψεσθαι πάλιν τὴν βασιλείαν . καὶ ὃς πείθεται , καὶ μετὰ πλήθους Βουλγάρων ἧκεν εἰς τὸ Βυζάντιον , οἰόμενος παρὰ τοῦ λαοῦ προσδε - χθήσεσθαι . τῶν δὲ τῆς πόλεως μὴ ἐπιστρεφομένων αὐτοῦ , οἱ Βούλγαροι τοῦτον πολλῶν χρημάτων τῷ Λέοντι προύδωκαν . καὶ οἱ μὲν ἀπῆλθον · ὁ δὲ σὺν τῷ ξυλινίτῃ ἀνῄρητο , καὶ ἡ τοῦ ξυλινίτου κτῆσις οὖσα πολλὴ δεδήμευτο ξύμπασα . καὶ ἄλλοι δὲ τῶν συνωμοτῶν τοῦ Ἀρτεμίου ἐκτάνθησαν , πρὸς οἷς καὶ ὁ τῆς Θεσσαλονίκης ἀρχιερεύς . εἶτα τὸν υἱὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον ὁ Λέων βασιλέα πεποίηκε , παρὰ τοῦ ὁσιωτάτου Γερμανοῦ τῆς ἐπὶ τῇ ταινιώσει τελετῆς τελεσθείσης . ἐντεῦθεν ὁ Λέων ἄρχεται τοῦ θεομαχεῖν καὶ κατὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἐλύττησε . καὶ τὸν πατριάρχην μεταπεμψάμενος Γερμανόν μὴ δεῖν ἔλεγε τὰς εἰκόνας τιμᾶσθαι · εἰδωλολατρίαν γὰρ τὴν τούτων ἀπεκάλει προσκύνησιν . ὁ δὲ θεῖος ἐκεῖνος ἀνήρ “ εὐφήμει , βασιλεy ” , ἔφη “ καὶ μὴ οὕτω φρόνει · ἀσεβὲς γὰρ ἄντικρυς τὸ ἐννόημα , καὶ οἶδα μὲν ᾀδό - μένον τὸ μέλλειν κινηθῆναι ταύτην τὴν αἵρεσιν . ἀλλὰ μὴ σύγε εἴης ὁ ταύτης εἰσαγωγεύς · Κόνων γάρ τις ὀνομαζόμενος ταύτης μέλλειν κατάρχεσθαι λέγεται . ” καὶ ὃς ὑπολαβὼν αὐτίκα φησίν ἐγώ εἰμι · Κόνων γὰρ παρὰ τῶν γονέων νηπιόθεν ὠνόμασμαι . ” τὸν μὲν οὖν ἀοίδιμον Γερμανὸν μὴ πεισθέντα συνθέσθαι τῇ γνώμῃ αὐτοῦ , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ γενναιότατα ἀντιλέγοντα καὶ τὴν αὐτοῦ κακοδοξίαν ἐλέγχοντα τῆς ἐκκλησίας ἐξώθησεν , ἔτη ταύτην ἰθύναντα πεντεκαίδεκα , Ἀναστάσιον δέ τινα εἰς πατριάρχην ἑαυτῷ ὁμόφρονα προχειρίζεται . τοῦ δ’ οὖν οὕτω φρονῆσαι τὸν Λέοντα καὶ εἰς τοῦτο προελθεῖν ἀσεβείας ἥκω τὴν αἰτίαν ἐρῶν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Σικελία στρατηγός Σέργιος ὁ ὁ Ἄραψ κατά ὁ πόλις ἐπέλευσις γιγνώσκω καί ὡς ἐν ἀκαταστασία ὁ Ῥωμαῖος τυγχάνω , τυραννίς καί αὐτός ἐπιχειρέω , καί οὐ ἑαυτοῦ ὁ βασίλειος ἀξιόω κλῆσις , ἀλλά τις Γρηγόριος ὁ ὑπηρετέω αὐτός ἀναρρηθῆναι παρά ὁ λαός βασιλεύς ποιέω , μετονομάζω ὁ ἀνήρ Τιβέριος , ὅς γιγνώσκω - ἀμάω ὁ Σέργιος καί τις εἰς ἀρχή προβιβάζω . αὐτός ἀγγέλλω ὁ Λέων διανίστημι αὐτός ὁ τυραννεύω ἀντιτάσσω , καί Παῦλος ὁ ὁ βασιλικός ἱππόκομος ἐπιστατέω , χαρτουλάριος ὁ Ῥωμαῖος οἶδα οὗτος λέγω φωνή , Πατρίκιος τιμάω καί στρατηγός Σικελία ὀνομάζω , στέλλω κατά ὁ ἀποστάτης , πρόσταγμα πρός ὅς εἰς ὁ χώρα ἄρχω ἐγχειρίζω αὐτός συναίρω ὁ Παῦλος κελεύω , καί πρός ὁ ἐν Σικελία δέ στρατία γραφή ἐγχαράσσω δηλόω καλῶς ἔχω Ῥωμαῖος ὁ πρᾶγμα , ἤδη ὁ Ἄραψ ἡσσάομαι καί κατατροπόω , διά ὁ Παῦλος καί οὗτος ὁ στρατιώτης ἐκπέμπω . καταλαμβάνω τοίνυν ὁ Σικελία οὗτος ἀνωιστί καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ Συράκουσαι μανθάνω ὁ Σέργιος , εὐθύς ἀποδιδράσκω καί πρός Λογγιβαρκίαν φοιτάω . ὁ δέ Παῦλος προσομιλέω ὁ στρατιωτικός καί ὁ γράμμα ὁ βασίλειος ἀναγιγνώσκω αὐτός εἰς ἐπήκοος , εὐθύς ἐκεῖνος ὁ μέν βασιλεύς εὐφημέω , ὁ δέ Γρηγόριος καί ὁ περί αὐτός δέσμιος ὁ Παῦλος παραδίδωμι . καί ὅς ὁ μέν Γρηγόριος ἀναιρέω , ὁ δέ ἐκεῖνος ὑπασπιστής μαστίζω καί ὁ κόμη ἀποθρίζω αὐτός ὑπερορία κατακρίνω . ὁ δέ Σέργιος πληροφορία λαμβάνω μή τις πειράω κακός , πρός ὁ Παῦλος ἐκ Καλαβρία ἀφικνέομαι . καί ὁ μέν κατά ὁ Σικελία οὕτως ἠρεμέω . οἶς δέ ὁ πόλις πολιορκέω Ἄραψ , πάθος μᾶλλον ἤ δράω , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ οἰκεῖος ὁρμέω καί εἰς ὁ περιλείπομαι ἐμβαίνω ναῦς ἄπειμι . λαῖλαψ δέ περιπίπτω σφοδρός πᾶς ἀπόλλυμι σύν ὁ οἰκεῖος τριήρης , δέκα μόνος ναός περιλείπω , ὅς ἀεί μέν πέντε παρά Ῥωμαῖος ἁλίσκομαι , ὁ δέ Λόι - πη διαφεύγω ὁ συμφορά ἀπέρχομαι ἄγγελος . τίκτω δέ ὁ Λέων σκύμνος ὠμός ὁ πατήρ καί ὁ τε μήτηρ οὗτος καλέω Μαρία στέφω ὁ Λέων καί ὁ υἱός ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία βαπτίζω , Κωνσταντῖνος ὀνομάζω αὐτός . ὅτε λέγω κόπρος αὐτός ἐκκρίνω ὁ θεῖος κολυμβήθρα καταδύω , ἐντεῦθεν ἐπονομάζω Κοπρώνυμος , καί ὁ ἅγιος πατριάρχης Γερμανός εἶπον ὅτι σημεῖον οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἐκκλησία καί ὁ εὐσεβέω αἱρέω μέγας ὁ παιδίον οὗτος χρηματίζω κακός . ὁ δέ μάγιστρος Νικήτας ὁ ξυλινιος ὁ ὑπερλίαν τυγχάνω ὑποτίθημι ὁ Ἀρτέμιος ἐν Θεσσαλονίκη τυγχάνω ὁ Βούλγαρος προσέρχομαι , καί συνεργία οὗτος ἀπολαμβάνω πάλιν ὁ βασίλειος . καί ὅς πείθω , καί μετά πλῆθος Βουλγάρα ἵημι εἰς ὁ Βυζάντιον , οἴομαι παρά ὁ λαός προς - ἔχθω . ὁ δέ ὁ πόλις μή ἐπιστρέφω αὐτός , ὁ Βούλγαρος οὗτος πολύς χρῆμα ὁ Λέων προδίδωμι . καί ὁ μέν ἀπέρχομαι · ὁ δέ σύν ὁ ξυλινίτῃ ἀναιρέω , καί ὁ ὁ ξυλινιος κτῆσις εἰμί πολύς δημεύω σύμπας . καί ἄλλος δέ ὁ συνωμότης ὁ Αρτεμίου κτείνω , πρός ὅς καί ὁ ὁ Θεσσαλονίκη ἀρχιερεύς . εἶτα ὁ υἱός αὐτός Κωνσταντῖνος ὁ Λέων βασιλεύς ποιέω , παρά ὁ ὅσιος Γερμανός ὁ ἐπί ὁ ταινίωσις τελετή τελέω . ἐντεῦθεν ὁ Λέων ἄρχω ὁ θεομαχέω καί κατά ὁ σεπτός εἰκών λυττέω . καί ὁ πατριάρχης μεταπέμπω Γερμανός μή δήω λέγω ὁ εἰκών τιμάω · εἰδωλολατρία γάρ ὁ οὗτος ἀποκαλέω προσκύνησις . ὁ δέ θεῖος ἐκεῖνος ἀνήρ “ εὐφημέω , βασιλεύς ” , φημί “ καί μή οὗτος φρονέω · ἀσεβής γάρ ἄντικρυς ὁ ἐννόημα , καί οἶδα μέν ἀείδω - μένω ὁ μέλλω κινέω οὗτος ὁ αἵρεσις . ἀλλά μή σύ εἰμί ὁ οὗτος εἰσαγωγεύς · Κόνων γάρ τις ὀνομάζω οὗτος μέλλω κατάρχω λέγω . ” καί ὅς ὑπολαμβάνω αὐτίκα φημί ἐγώ εἰμί · Κόνων γάρ παρά ὁ γονεύς νηπιόθεν ὀνομάζω . ” ὁ μέν οὖν ἀοίδιμος Γερμανός μή πείθω συντίθημι ὁ γνώμη αὐτός , μᾶλλον μέν οὖν καί γενναῖος ἀντιλέγω καί ὁ αὐτός κακοδοξία ἐλέγχω ὁ ἐκκλησία εξωθώ , ἔτος οὗτος ἰθύναντα πεντεκαίδεκα , Ἀναστάσιος δέ τις εἰς πατριάρχης ἑαυτοῦ ὁμόφρων προχειρίζω . ὁ δέ οὖν οὗτος φρονέω ὁ Λέων καί εἰς οὗτος προέρχομαι ἀσέβεια ἥκω ὁ αἴτιος ἐράω .