joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 10.31
Εἰς δὲ τὴν Κλεοπάτραν ἔπεμψε τὸν Προκλήιον , ζώσης αὐτῆς κρατῆσαι θέλων , μέγα πρὸς δόξαν ἡγούμενος διαγαγεῖν αὐτὴν εἰς τὸν θρίαμβον . ἡ δὲ ἐντὸς θυρῶν κεκλεισμένων ἰσχυρῶς στᾶσα διειλέχθη αὐτῷ . ὡς δὲ καταμαθὼν τὸν τόπον ἀπήγγειλέ Καίσαρι , Γάλλος μὲν ἐπέμφθη αὐτῇ ἐντευξόμενος , ὃς ἐμήκυνε πρὸς ταῖς θύραις τὸν λόγον ἐπίτηδες , Προκλήιος δὲ κλίμακι διὰ θυρίδος εἰσῆλθε λαθὼν μετὰ δύο ὑπηρετῶν . τῆς δὲ μιᾶς τῶν αὐτῇ συγκαθειργμένων γυναικῶν ἀνακραγούσης ‘‘τάλαινα Κλεοπάτρα , ζωγρῇ , ὥρμησε μὲν ἑαυτὴν πατάξαι , παρέζωστο γάρ τι ξιφίδιον , προσδραμὼν δὲ αὐτῇ ὁ Προκλήιος συνέσχεν αὐτήν , καὶ ἀφείλετο τὸ ξιφίδιον , καὶ μή τι κρύπτῃ φάρμακον ἐξηρεύνησεν . ἔπεμψε δὲ Καῖσαρ Ἐπαφρόδιτον ἀπελεύθερον , κελεύσας ζῶσαν τηρεῖν πάνυ ἐπιμελούμενον . αὐτὸς δὲ Καῖσαρ εἰσήλασεν εἰς τὴν πόλιν . καὶ ὁ Ἀντώνιος παρὰ τῆς Κλεοπάτρας ἐτάφη πολυτελῶς καὶ βασιλικῶς . πυρετῶν δὲ αὐτῇ γενομένων , ἐφλέγμηνε γὰρ αὐτῆς τὰ στέρνα καὶ ἥλκωτο , τροφῆς ἀπείχετο , ὡς ἐντεῦθεν λυθησομένη τοῦ ζῆν . ὃ ὑπονοήσας ὁ Καῖσαρ ἀπειλὰς αὐτῇ καὶ φόβους περὶ τῶν τέκνων προσέβαλεν , οἶς ἐκείνη καθάπερ μηχανήμασιν ὑπηρείπετο , καὶ τροφήν τε καὶ θεραπείαν προσίετο . ἧκε δὲ μετ’ ὀλίγον καὶ ὁ Καῖσαρ αὐτῇ ἐντευξόμενος . ἡ δὲ λιτῶς ἐν στιβάδι κατακειμένη μονοχίτων ἀναπηδήσασα προσπίπτει προσπίπτει ὑπότρομος τῇ φωνῇ καὶ συντετηκυῖα ταῖς ὄψεσι . κελεύσαντος δὲ τοῦ Καίσαρος ἀνακλιθῆναι καὶ αὐτοῦ παρακαθισαμένου ἐδεῖτο αὐτοῦ ὡς μάλιστα τοῦ ζῆν περιεχομένη · τέλος δὲ τῶν χρημάτων ἀναγραφὴν αὐτῷ ἐνεχείρισεν . ὁ δὲ φιλοψυχεῖν αὐτὴν οἰόμενος ἥδετο , καὶ εἰπὼν ὅτι πάσης ἐλπίδος αὐτῇ λαμπρότερον χρήσεται , ἠπατηκέναι μὲν αὐτὴν ᾤετο , μᾶλλον δ’ αὐτὸς ἐξηπάτητο . μαθοῦσα γὰρ ὡς ὁ Καῖσαρ μὲν πεζὴ διὰ Συρίας ἔγνωκεν ἀπιέναι , αὐτὴν δ’ ἐς τὴν Ῥώμην στελεῖ μετὰ τρίτην ἡμέραν , ἐδεήθη Καίσαρος ὅπως ἐπενέγκῃ τῷ Ἀντωνίῳ χοάς . καὶ ἐπιτρέψαντος , ἐπὶ τὸν τάφον κομισθεῖσα πολλὰ ὠλοφύρατο , εἶτα στέψασα καὶ κατασπασαμένη τὴν σορόν , ἐκέλευσεν αὐτῇ λουτρὸν γενέσθαι . λουσαμένη δὲ καὶ κατακλιθεῖσα ἄριστον ἠρίστα λαμπρόν . καί τις ἧκεν ἀπ’ ἀγροῦ κομίζων ἀγγεῖον σύκων μεστόν . τῶν δὲ φυλάκων τί φέροι ἀνακρινόντων , ἐκεῖνος τὰ σῦκα ὑπέδειξεν · οἱ δὲ εἰσάγειν ἐκέλευον . μετὰ δὲ τὸ ἄριστον ἡ Κλεοπάτρα δέλτον κατασεσημασμένην τῷ Καίσαρι ἔστειλε . Καῖσαρ δὲ ὡς ἐνέτυχε λιταῖς δεομένης αὐτῆς συνταφῆναι τῷ Ἀντωνίῳ , ταχὺ συνῆκε τὸ πεπραγμένον , καὶ κατὰ τάχος τοὺς σκεψομένους τὸ γενόμενον ἔπεμψεν . οἳ δρόμῳ καταλαβόντες εὗρον αὐτὴν τεθνηκυῖαν ἐν χρυσῇ κλίνῃ κεκοσμημένην βασιλικῶς . τῶν δὲ γυναικῶν ἡ μὲν Εἴρας πρὸς τοῖς ποσὶν ἀπέθνησκεν , ἡ δὲ Χαρμόνιον ἤδη καρηβαροῦσα καὶ σφαλλομένη κατεκόσμει τὸ περὶ τὴν κεφαλὴν ἐκείνης διάδημα . εἰπόντος δέ τινος “ καλὰ ταῦτα , Χαρμόνιον ” , κάλλιστα μὲν οὖν ” ἔφη “ καὶ πρέποντα τῇ τοσούτων ἀπογόνῳ βασιλέων . ” καὶ ταῦτα εἰποῦσα παρὰ τὴν κλίνην ἔπεσε καὶ αὐτή . Λέγεται δὲ ἀσπίδος δήγματι θανεῖν κομισθείσης μετὰ τῶν σύκων . οἶ δ’ ἐν ὑδρίᾳ τηρεῖσθαι τὴν ἀσπίδα φασίν , ἠλακάτῃ δὲ χρυσῇ τῆς Κλεοπάτρας ἐκκαλουμένης αὐτὴν καὶ ἀγριαινούσης ὁρμήσασαν ἐμφῦναι αὐτῆς τῷ βραχίονι . λέγεται δὲ καὶ φάρμακον αὐτὴν ἔχειν ἐν κνηστίδι κοίλῃ , καὶ τὴν κνηστίδα κρύπτειν τῇ κόμῃ . ὁ δὲ Δίων βελόνην αὐτὴν εἶναί φησιν , ᾗ τὰς τρίχας ἀνεῖρεν , ἰῷ περικεχρισμένην , δύναμιν ἔχοντι , ἂν αἵματος ἅψηται , ὡς τάχιστα καὶ ἀλυπότατα φθείρειν . ἡ μὲν οὖν ἀπώλετο , τὸ δ’ ἀληθὲς οὐκ ἐγνώσθη , ἢ ὅτι περὶ τὸν βραχίονα δύο νυγμαὶ ὤφθησαν λεπταί τε καὶ ἀμυδραί , οὔτε δὲ φαρμάκου τι σημεῖον περὶ τὸ σῶμα ἐκείνης ἐξήνθησεν οὔτε τὸ θηρίον εὑρέθη , εἰ μή τινας συρμοὺς αὐτοῦ παρὰ θάλασσαν , ᾗ τὸ δωμάτιον ἀφεώρα καὶ θυρίδες ἦσαν , ἰδεῖν ἔφασκον . εἴκασται δὲ ἐξ ἀσπίδος αὐτὴν θανεῖν , ὅτι πολλὰ πρῴην συνῆγε θανάσιμα φάρμακα , καὶ ταῦτα τοῖς κατεψηφισμένοις θάνατον προύβαλλε · καὶ τὰ μὲν ὠκύμορα κατελάμβανεν , ὀδυνηρὸν δ’ ἐπάγοντα θάνατον , τὰ δὲ πρᾳότερα μέν , διὰ χρόνου δέ γε κατεργαζόμενα · μόνον δ’ εὕρισκε τό δῆγμα τῆς ἀσπίδος ἄνευ σπασμοῦ κάρον ὑπνώδη ἐφελκόμενον ἱδρῶτι μαλακῷ καὶ τῶν αἰσθητηρίων ἀμαυρώσει ῥᾳδίως ἀπονεκροῦν . Ἀκούσας δὲ ὁ Καῖσαρ τὴν τελευτὴν αὐτῆς ἐξεπλάγη , καὶ φάρμακα τῷ σώματι καὶ ψύλλους ἐπήνεγ - κεν . οἱ δὲ ψύλλοι ἄνδρες εἰσί , γυνὴ γάρ τὴν δύναμιν ταύτην ἔχειν οὐ πέφυκεν , δύνανται δὲ πάντα ἰὸν παντὸς ἑρπετοῦ , πρὶν θανεῖν τὸν δεδηγμένον ἢ τετρωμένον , ἐκμυζᾶν , καὶ αὐτοί τε μὴ βλάπτεσθαι καὶ τὸν πεφαρμαγμένον θεραπεύειν . φύονται δὲ ἐξ ἀλλήλων , καὶ δοκιμάζουσι τὰ γεννηθέντα ἢ μετὰ ὄφεων ἐμβληθέντα , ἢ καὶ τῶν σπαργάνων αὐτῶν ἐπιβληθέντων ἰοβόλοις τισίν · οὔτε γὰρ τῷ παιδί τι λυμαίνονται καὶ ὑπὸ τῆς ἐσθῆτος αὐτοῦ ναρκῶσιν . Ὁ μὲν οὖν Καῖσαρ ἐπὶ τῇ τῆς γυναικὸς τελευτῇ καὶ ἠχθέσθη καὶ τὴν εὐγένειαν αὐτῆς ἐθαύμαζε , καὶ συνταφῆναι τῷ Ἀντωνίῳ ἐκέλευσε πολυτελῶς καὶ βασιλικῶς . ἐντίμου δὲ καὶ αἱ θεράπαιναι ταφῆς ἔτυχον ἐκείνου προστάξαντος . ἐτελεύτησε δὲ Κλεοπάτρα μὲν τεσσαρακοντοῦτις ἑνὸς δέοντος , τούτων δύο καὶ εἴκοσι βασιλεύσασα , πλείω δὲ τῶν δεκατεσσάρων Ἀντωνίῳ συνάρξασα · Ἀντώνιον δὲ οἱ μὲν ἔξ , οἱ δὲ τρισὶν ὑπερβαλεῖν φασι τὰ πεντήκοντα . τὸν δὲ τοῦ Ἀντωνίου υἱὸν Ἄντυλλον τὸν ἐκ τῆς Φουλβίας καὶ τὸν τῆς Κλεοπάτρας τὸν Καισαρίωνα ἀπέκτεινεν ὁ Καῖσαρ . Ἀντώνιος μὲν οὖν καὶ Κλεοπάτρα οὕτως ἀπήλλαξαν · Καῖσαρ δὲ τὸν τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως νεκρὸν εἶδε καὶ προσήψατο αὐτοῦ . τὰ δὲ τῶν Πτολεμαίων σώματα , καίτοι τῶν Ἀλεξανδρέων δεῖξαί οἶ καὶ ταῦτα βουληθέντων , ἰδεῖν οὐκ ἠθέλησεν , εἰπὼν ὅτι βασιλέα , ἀλλ’ οὐ νεκροὺς ἰδεῖν ἐπεθύμησα . ” οὐδὲ τῷ Ἄπιδι ἐντυχεῖν ἐπείσθη , λέγων ὅτι “ θεούς , ἀλλ’ οὐχὶ βοῦς προσκυνεῖν εἴθισμαι . ” τὴν δ’ Αἴγυπτον ὑποτελῆ ἐποίησε , χρήματά τε πάμπολλα εὗρε καὶ πάντα ἀφείλετο . καὶ τὰ ἐκεῖ ὡς αὐτῷ ἐδόκει διοικησάμενος εἰς τὴν Ἀσίαν διὰ τῆς Συρίας ἀπῆλθε καὶ ἐκεῖ παρεχείμασεν . οἶ δὲ Ῥωμαῖοι καὶ τότε καὶ πρότερον , ὅτε τὴν ναυμαχίαν ἐνίκησε , πολλὰ ἐς τιμὴν αὐτ’ ᾦ ἐψηφίσαντο . κατὰ δὲ τὸν τοῦ θέρους καιρὸν ἐς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐς τὴν Ἰταλίαν ἐπεραιώθη . καὶ αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν εἰσελθόντος ἔθυσαν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ὁ ὕπατος ἐβουθύτησεν , ὃ μήπω πρότερον ἐπ’ ἄλλῳ ἐγένετο . ἑώρτασε δὲ καὶ ἐπὶ τρισὶν ἡμέραις τὰ νικητήρια . καὶ ἐπιφανεῖς αἶ πομπαὶ πᾶσαι γεγόνασι · τοσαῦτα γὰρ ἠθροίσθησαν λάφυρα ὥστε πάσαις ἐπαρκέσαι . παρεκομίσθη δὲ καὶ στήλη τῆς Κλεοπάτρας ἐπὶ κλίνης , ἀσπίδα ἐμπεφυκυῖαν ἔχουσα τῷ βραχίονι , καὶ μετὰ τῶν ἄλλων αἰχμαλώτων καὶ οἱ ἐκείνης παῖδες , ὅ τε Ἀλέξανδρος ὁ καὶ Ἥλιος καὶ Κλεοπάτρα ἡ καὶ Σελήνη . ἐφ’ ἅπασι δ’ ὁ Καῖσαρ ἐσήλασε . καὶ θεωρίαι ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐγένοντο .
Lemmas: εἰς δέ ὁ Κλεοπάτρα πέμπω ὁ Προκλήϊος , ζώννυμι αὐτός κρατέω ἐθέλω , μέγας πρός δόξα ἡγέομαι διάγω αὐτός εἰς ὁ θρίαμβος . ὁ δέ ἐντός θύρα καλέω ἰσχυρῶς ἵστημι διαιλέγω αὐτός . ὡς δέ καταμανθάνω ὁ τόπος ἀπαγγέλλω Καῖσαρ , Γάλλος μέν πέμπω αὐτός ἐντυγχάνω , ὅς μηκύνω πρός ὁ θύρα ὁ λόγος ἐπίτηδες , Προκλήιος δέ κλῖμαξ διά θυρίς εἰσέρχομαι λανθάνω μετά δύο ὑπηρέτης . ὁ δέ εἷς ὁ αὐτός συγκαθείργω γυνή ἀνακράζω ‘‘τάλαινα Κλεοπάτρα , ζωγρέω , ὁρμάω μέν ἑαυτοῦ πατάσσω , παραζώννυμι γάρ τίς ξιφίδιον , προστρέχω δέ αὐτός ὁ Προκλήιος συνόχωκα αὐτός , καί ἀφαιρέω ὁ ξιφίδιον , καί μή τίς κρύπτω φάρμακον ἐξερευνάω . πέμπω δέ Καῖσαρ Ἐπαφρόδιτον ἀπελεύθερος , κελεύω ζώννυμι τηρέω πάνυ ἐπιμελέομαι . αὐτός δέ Καῖσαρ εἰσελαύνω εἰς ὁ πόλις . καί ὁ Ἀντώνιος παρά ὁ Κλεοπάτρα θάπτω πολυτελής καί βασιλικός . πυρετός δέ αὐτός γίγνομαι , φλεγμαίνω γάρ αὐτός ὁ στέρνον καί ἑλκόω , τροφή ἀπέχω , ὡς ἐντεῦθεν λύω ὁ ζῶ . ὅς ὑπονοέω ὁ Καῖσαρ ἀπειλή αὐτός καί φόβος περί ὁ τέκνον προσβάλλω , οἶς ἐκεῖνος καθάπερ μηχάνημα ὑπερείπω , καί τροφή τε καί θεραπεία προσίημι . ἵημι δέ μετά ὀλίγος καί ὁ Καῖσαρ αὐτός ἐντυγχάνω . ὁ δέ λιτός ἐν στιβάς κατάκειμαι μονοχίτων ἀναπηδάω προσπίπτω προσπίπτω ὑπότρομος ὁ φωνή καί συντήκω ὁ ὄψις . κελεύω δέ ὁ Καῖσαρ ἀνακλίνω καί αὐτός παρακαθίζω δήω αὐτός ὡς μάλιστα ὁ ζῶ περιέχω · τέλος δέ ὁ χρῆμα ἀναγραφή αὐτός ἐγχειρίζω . ὁ δέ φιλοψυχεῖν αὐτός οἴομαι ἥδομαι , καί εἶπον ὅτι πᾶς ἐλπίς αὐτός λαμπρός χράω , ἀπατάω μέν αὐτός οἴομαι , μᾶλλον δέ αὐτός ἐξαπατάω . μανθάνω γάρ ὡς ὁ Καῖσαρ μέν πεζός διά Συρία γιγνώσκω ἀφίημι , αὐτός δέ εἰς ὁ Ῥώμη στέλλω μετά τρίτος ἡμέρα , δήω Καῖσαρ ὅπως ἐπιφέρω ὁ Ἀντώνιος χοή . καί ἐπιτρέπω , ἐπί ὁ τάφος κομίζω πολύς ὀλοφύρομαι , εἶτα στέφω καί κατασπάω ὁ σορός , κελεύω αὐτός λουτρόν γίγνομαι . λούω δέ καί κατακλίνω ἀγαθός ἀριστάω λαμπρός . καί τις ἵημι ἀπό ἀγρός κομίζω ἀγγεῖον σῦκον μεστός . ὁ δέ φύλαξ τίς φέρω ἀνακρίνω , ἐκεῖνος ὁ σῦκον ὑποδείκνυμι · ὁ δέ εἰσάγω κελεύω . μετά δέ ὁ ἀγαθός ὁ Κλεοπάτρα δέλτος κατασημαίνω ὁ Καῖσαρ στέλλω . Καῖσαρ δέ ὡς ἐντυγχάνω λιτός δήω αὐτός συνθάπτω ὁ Ἀντώνιος , ταχύς συνίημι ὁ πράσσω , καί κατά τάχος ὁ σκέπτομαι ὁ γίγνομαι πέμπω . ἕ δρόμος καταλαμβάνω εὑρίσκω αὐτός θνῄσκω ἐν χρύσεος κλίνη κοσμέω βασιλικός . ὁ δέ γυνή ὁ μέν εἴρα πρός ὁ πούς ἀποθνῄσκω , ὁ δέ Χαρμόνιον ἤδη καρηβαρέω καί σφάλλω κατακοσμέω ὁ περί ὁ κεφαλή ἐκεῖνος διάδημα . εἶπον δέ τις “ καλός οὗτος , Χαρμόνιον ” , καλῶς μέν οὖν ” φημί “ καί πρέπω ὁ τοσοῦτος ἀπόγονος βασιλεύς . ” καί οὗτος εἶπον παρά ὁ κλίνη πίπτω καί αὐτός . λέγω δέ ἀσπίς δῆγμα θνῄσκω κομίζω μετά ὁ σῦκον . οἶς δέ ἐν ὑδρία τηρέω ὁ ἀσπίς φημί , ἠλακάτη δέ χρύσεος ὁ Κλεοπάτρα ἐκκαλέω αὐτός καί ἀγριαίνω ὁρμάω ἐμφύω αὐτός ὁ βραχύς . λέγω δέ καί φάρμακον αὐτός ἔχω ἐν κνηστίς κοῖλος , καί ὁ κνηστίς κρύπτω ὁ κόμη . ὁ δέ Δίων βελόνη αὐτός εἰμί φημί , ὅς ὁ θρίξ ἀνείρω , ἰός περιχρίω , δύναμις ἔχω , εἄν αἷμα ἅπτω , ὡς ταχύς καί ἄλυπος φθείρω . ὁ μέν οὖν ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἀληθής οὐ γιγνώσκω , ἢ ὅτι περί ὁ βραχύς δύο νυγμή ὁράω λεπτός τε καί ἀμυδρός , οὔτε δέ φάρμακον τίς σημεῖον περί ὁ σῶμα ἐκεῖνος ἐξανθέω οὔτε ὁ θηρίον εὑρίσκω , εἰμί μή τις συρμός αὐτός παρά θάλασσα , ὅς ὁ δωμάτιον ἀφοράω καί θυρίς εἰμί , ὁράω φάσκω . εἰκάζω δέ ἐκ ἀσπίς αὐτός θνῄσκω , ὅτι πολύς πρώην συνάγω θανάσιμος φάρμακον , καί οὗτος ὁ καταψηφίζομαι θάνατος προβάλλω · καί ὁ μέν ὠκύμορος καταλαμβάνω , ὀδυνηρός δέ ἐπάγω θάνατος , ὁ δέ πρᾶος μέν , διά χρόνος δέ γε κατεργάζομαι · μόνος δέ εὑρίσκω ὁ δῆγμα ὁ ἀσπίς ἄνευ σπασμός καρώ ὑπνώδης ἐφέλκω ἱδρώς μαλακός καί ὁ αἰσθητήριον ἀμαύρωσις ῥᾳδίως ἀπονεκρόω . ἀκέω δέ ὁ Καῖσαρ ὁ τελευτή αὐτός ἐκπλήσσω , καί φάρμακον ὁ σῶμα καί ψύλλα ἐπιφέρω - ἄν . ὁ δέ ψύλλα ἀνήρ εἰμί , γυνή γάρ ὁ δύναμις οὗτος ἔχω οὖον φύω , δύναμαι δέ πᾶς ἰός πᾶς ἑρπετόν , πρίν θνῄσκω ὁ δάκνω ἢ τιτρώσκω , ἐκμυζάω , καί αὐτός τε μή βλάπτω καί ὁ φαρμάσσω θεραπεύω . φύω δέ ἐκ ἀλλήλων , καί δοκιμάζω ὁ γεννάω ἢ μετά ὄφις ἐμβάλλω , ἢ καί ὁ σπάργανον αὐτός ἐπιβάλλω ἰοβόλος τις · οὔτε γάρ ὁ παῖς τίς λυμαίνομαι καί ὑπό ὁ ἐσθής αὐτός ναρκόω . ὁ μέν οὖν Καῖσαρ ἐπί ὁ ὁ γυνή τελευτή καί ἄχθομαι καί ὁ εὐγένεια αὐτός θαυμάζω , καί συνθάπτω ὁ Ἀντώνιος κελεύω πολυτελής καί βασιλικός . ἔντιμος δέ καί ὁ θεράπαινα ταφή τυγχάνω ἐκεῖνος προστάσσω . τελευτάω δέ Κλεοπάτρα μέν τεσσαρακοντοῦτις εἷς δήω , οὗτος δύο καί εἴκοσι βασιλεύω , πλείων δέ ὁ δεκατέσσαρες Ἀντώνιος συνάρχω · Ἀντώνιος δέ ὁ μέν ἐκ , ὁ δέ τρεῖς ὑπερβάλλω φημί ὁ πεντήκοντα . ὁ δέ ὁ Ἀντώνιος υἱός Ἄντυλλος ὁ ἐκ ὁ Φουλβία καί ὁ ὁ Κλεοπάτρα ὁ Καισαρίων ἀποκτείνω ὁ Καῖσαρ . Ἀντώνιος μέν οὖν καί Κλεοπάτρα οὕτως ἀπαλλάσσω · Καῖσαρ δέ ὁ ὁ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς νεκρός ὁράω καί προσάπτω αὐτός . ὁ δέ ὁ Πτολεμαῖος σῶμα , καίτοι ὁ Ἀλεξανδρεύς δείκνυμι οἶς καί οὗτος βούλομαι , ὁράω οὐ ἐθέλω , εἶπον ὅτι βασιλεύς , ἀλλά οὖον νεκρός ὁράω ἐπιθυμέω . ” οὐδέ ὁ Ἆπις ἐντυγχάνω πείθω , λέγω ὅτι “ θεός , ἀλλά οὐ βοῦς προσκυνέω ἐθίζω . ” ὁ δέ Αἴγυπτος ὑποτελής ποιέω , χρῆμα τε παμπολύς εὑρίσκω καί πᾶς ἀφαιρέω . καί ὁ ἐκεῖ ὡς αὐτός δοκέω διοικέω εἰς ὁ Ἀσία διά ὁ Συρία ἀπέρχομαι καί ἐκεῖ παραχειμάζω . οἶς δέ Ῥωμαῖος καί τότε καί πρότερος , ὅτε ὁ ναυμαχία νικάω , πολύς εἰς τιμή αὐτω οἶς ψηφίζω . κατά δέ ὁ ὁ θέρος καιρός εἰς ὁ Ἑλλάς καί εἰς ὁ Ἰταλία περαιόω . καί αὐτός εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι θύω ὁ Ῥωμαῖος καί ὁ ὕπατος βουθυτέω , ὅς μήπω πρότερος ἐπί ἄλλος γίγνομαι . ἑορτάζω δέ καί ἐπί τρεῖς ἡμέρα ὁ νικητήριος . καί ἐπιφανής ἀεί πομπή πᾶς γίγνομαι · τοσοῦτος γάρ ἀθροίζω λάφυρα ὥστε πᾶς ἐπαρκέω . παρακομίζω δέ καί στήλη ὁ Κλεοπάτρα ἐπί κλίνη , ἀσπίς ἐμφύω ἔχω ὁ βραχύς , καί μετά ὁ ἄλλος αἰχμάλωτος καί ὁ ἐκεῖνος παῖς , ὅς τε Ἀλέξανδρος ὁ καί Ἥλιος καί Κλεοπάτρα ὁ καί Σελήνη . ἐπί ἅπας δέ ὁ Καῖσαρ εἰσελαύνω . καί θεωρία ἐπί πολύς ἡμέρα γίγνομαι .