joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 2.14
Ἀμπελῶνα δὲ πλησίον τῶν ἀγρῶν τοῦ βασιλέως Ἀχαὰβ κεκτημένος ὁ Ναβουθαὶ ἠξιοῦτο πωλήσαι αὐτὸν τῷ βασιλεῖ ἢ ἀνταλλάξαι · ὁ δὲ οὐκ ἐπείθετο . καὶ ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦτο λελύπητο . μαθοῦσα δὲ Ἰεζάβελ τῆς λύπης τὸ αἴτιον γραφὴν ἐποιήσατο ὡς ἐξ Ἀχαὰβ πρὸς τοὺς προέχοντας τῆς χώρας , ἐν ᾗ κατῴκει ὁ Ναβουθαί , ἐγκελευομένην αὐτοῖς κατηγορῆσαι τοῦ ἀνδρὸς ὡς βλασφημήσαντος κατὰ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ βασιλέως , καί τινας παρασκευάσαι καταμαρτυρῆσαι αὐτοῦ , τοῦ , καὶ καταλιθάσαι αὐτόν . ταύτην τὴν γραφὴν τῇ σφραγῖδι τοῦ βασιλέως ἐπισημηναμένη ἔστειλε πρὸς τοὺς ἄνδρας . κἀκείνων ποιησάντων ὡς ἐνετάλθησαν , ὁ μὲν Ναβουθαὶ κατελεύσθη καὶ τέθνηκεν , ἡ δ’ Ἰεζάβελ κληρονομῆσαι τὸν ἀμπελῶνα τοῦ Ναβουθαὶ τῷ Ἀχαὰβ ἐνετέλλετο θανόντος ἐκείνου . ὁ δὲ ἐλυπήθη διὰ τὸν φόνον , τὸν ἀμπελῶνα δὲ ᾠκειώσατο . καὶ Ἠλίας κελεύσαντος τοῦ θεοῦ ἀπῄει πρὸς Ἀχαὰβ λέγων “ ὅτι ἐφόνευσας τὸν Ναβουθαὶ διὰ τὸ σχεῖν τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ , διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος . ἔνθα οἱ κύνες τὸ ἐκείνου ἔλειξαν αἷμα , ἐκεῖ καὶ τὸ σὸν αἷμα καὶ τὸ τῆς γυναικός σου λείξουσι , καὶ αἶ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου , καὶ ἅπαν τὸ γένος σου ἐξολοθρευθήσεται . ” Ἀχαὰβ δ’ ἐπὶ τούτοις κατανυγεὶς ἔκλαυσε καὶ σάκκον περιεβάλετο καὶ ἐνήστευσεν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις μεταμελόμενος . καὶ ὁ θεὸς διὰ τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ μὴ ἐπάξειν αὐτῷ τὰ ἠπειλημένα ἐδήλωσε τῷ προφήτῃ , ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ παιδὸς αὐτοῦ ταύτα τελέσειν . Ο δὲ τοῦ Ἄδερ υἱὸς βασιλεὺς Συρίας ἐστράτευ - σεν ἐπὶ τὴν Σαμάρειαν μετὰ βαρείας δυνάμεως καὶ συμμάχων πολλῶν . καὶ πολιορκῶν αὐτὴν ἔπεμψε πρὸς Ἀχαὰβ λέγων ὅτι “ ὁ πλοῦτός σου καὶ αἱ γυναῖκές σου καὶ τὰ τέκνα σου ἐμά ἐστι · λήψομαι γὰρ πολέμῳ αὐτά . ἂν δ’ ὅσα βούλωμαι παραχωρήσῃς μοι λήψεσθαι , λύσω τὴν πολιορκίαν καὶ ἀπελεύσομαι . ” Αχαὰβ δέ κἀγώ ἔφη καὶ οἱ ἐμοὶ πάντες σοί ἐσμεν . καὶ συναθροίσας τοὺς πρεσβυτέρους τῆς γῆς , ὅσα πρὸς αὐτὸν διεπέμψατο ὁ πολέμιος ἀνεδίδαξε . τὸ δὲ πλῆθος μὴ πεισθῆναι αὐτῷ συνεβούλευσεν . ὁ δὲ τοῖς πρέσβεσι τῶν πολεμίων εἶπε μὴ δύνασθαι ποιῆσαι τὸ ἀπαιτούμενον . τοῦτο ἀγγελθὲν τῷ βασιλεῖ τῆς Συρίας εἰς ὀργὴν ἐκεῖνον ἐκίνησε , καὶ χάρακα βαλεῖν περὶ τὴν πόλιν καὶ χώματα ἐγείρειν ἐκέλευσε . προφήτου δέ τινος τῷ Ἀχαὰβ φήσαντος παραδιδόναι τόν θεὸν τοὺς πολεμίους αὐτῷ μετὰ τῶν παιδαρίων τῶν ἡγεμόνων ἐπιόντι αὐτοῖς , ἠρίθμησε τὰ παιδάρια , καὶ εὗρε διακόσια τριάκοντα δύο . τῶν δὲ πολεμίων εὐωχουμένων καὶ μεθυόντων κατὰ μεσημβρίαν ἐξῆλθεν ὁ Ἀχαὰβ παραλαβὼν τὰ παιδάρια . ὁ βασιλεὺς δὲ Συρίας ἰδὼν αὐτούς , δεδεμένους τοὺς προσιόντας παραστῆσαι αὐτῷ τισι τῶν οἰκείων προσέταξεν . οἶ δὲ παῖδες τοῖς ἐπιοῦσι προσμίξαντες πολλοὺς ἀνεῖλον . ἑπομένη δ’ ὄπισθεν τῶν παίδων ἡ πᾶσα δύναμις τοῦ Ἰσραὴλ ἐξαίφνης κατὰ τῶν Σύρων ὁρμήσασα εἰς φυγὴν αὐτοὺς ἔτρεψεν , ὡς καὶ τόν βασιλέα σφῶν μόλις φυγόντα σωθῆναι . καὶ ἀναστρέψας ἐκ τῆς διώξεως Ἀχαὰβ τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων διήρπασε , καὶ ἐπανῆλθε πρὸς τὴν Σαμά - ρειαν . ὁ δὲ προφήτης αὖθις τοῦ Σύρου αὐτῷ προεῖπεν ἐπέλευσιν . ἤδη δὲ ἐπιστάντος τοῦ ἔαρος ἐπεστράτευσεν αὖθις ὁ Σύρος κατὰ τοῦ Ἰσραήλ , καὶ ἐν πεδίῳ ἐσκήνωσεν . εἶπον γὰρ αὐτῷ οἷ περὶ αὐτὸν ἐν ὄρεσι τὸν θεὸν τῶν Ἑβραίων τὴν δύναμιν ἔχειν , οὐ μέντοι καὶ ἐν κοιλάσι . τοῦ δὲ προφήτου νίκην ἐπαγγελλομένου Ἀχαάβ , ἴνα , φησί , καὶ ἐν κοιλάσι τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξηται ὁ θεός , τὰς μὲν ἄλλας ἡμέρας ἡσύχαζον τὰ στρατόπεδα , τῇ δ’ ἑβδόμῃ μάχης συρραγείσης φεύγουσιν οἱ Σύροι · καὶ Ἀχαὰβ ἐδίωκε καὶ ἀνῄρει αὐτούς . πολλοὶ δὲ περισωθέντες εἰς Ἄφεκκα τὴν πόλιν ἐκεῖ διεφθάρησαν τοῦ τείχους ἐπιπεσόντος αὐτοῖς . ὁ δὲ τοῦ Ἄδερ υἱὸς μετά τινων ὀλίγων φυγὼν ἐκρύβη . οἶ δὲ περὶ ἐκεῖνον σάκκους ἐνδύντες καὶ σχοίνους ταῖς κεφαλαῖς περιδήσαντες προσῆλθον τῷ Ἀχαάβ , καὶ σώζειν τὸν ἑαυτῶν ἱκέτευον κύριον · ὁ δὲ κατένευσε . κἀκεῖνοι προσήγαγον τὸν ἀρχηγὸν ἑαυτῶν ἐφ’ ἅρματος ὀχουμένῳ τῷ Ἀχαάβ . ὁ δὲ ἐπὶ τὸ ἄρμα λαμβάνει αὐτὸν καὶ ἀσπάζεται καὶ θαρρεῖν ἐγκελεύεται . εἶτα ἐπὶ συνθήκαις ἀφῆκεν αὐτὸν ἀπελθεῖν , πολλὰ δωρησάμενος . ὁ προφήτης δὲ Μιχαίας τινὰ τῶν ὁμοφύλων ἠξίου πατάξαι αὐτὸν κατὰ κεφαλῆς . τοῦ δὲ μὴ πειθομένου , ὑπὸ λέοντος αὐτὸν παταχθῆναι προέφη · καὶ γέγονεν εἰς ἔργον ἡ πρόρρησις . εἶθ’ ἑτέρῳ τὴν αὐτὴν προσῆγεν ἀξίωσιν · πλήξαντος δ’ ἐκείνου , καταδησάμενος τὴν κεφαλὴν προσῆλθε τῷ Ἀχαάβ , λέγων ἐπὶ φυλακῇ παραλαβεῖν παρὰ τοῦ ταξιάρχου αἰχμάλωτον , φυγόντος δ’ ἐκείνου τὸν ταξιάρχην αὐτὸν ἀνελεῖν . ὡς δὲ δίκαιον εἶναι τοῦτο εἶπεν ὁ Αχαάβ , λύσας ἐκεῖνος τὴν κεφαλὴν ἐπεγνώσθη ὡς ὁ προφήτης Μιχαίας ἦν . καὶ ἔφη τῷ Ἀχαάβ “ ἐπεὶ τὸν βασιλέα Συρίας ἄνδρα ὀλέθριον ἀτιμώρητον ἀφῆκας , αὐτὸς ἀντ’ ἐκείνου ἀποθανῇ , καὶ ὁ σὸς λαὸς ἀντὶ τοῦ λαοῦ ἐκείνου . ἐλυπήθη τούτων ἀκούσας ὁ Ἀχαάβ . ἐπὶ δὲ τριετίαν εἰρήνην ἀγαγών , εἶτα βουληθεὶς τὴν πόλιν Ῥεμμὰθ ὡς αὐτῷ διαφέρουσαν ἀφελέσθαι τῶν Σύρων , ἠξίου καὶ τὸν βασιλέα τῆς Ἱερουσαλὴμ τὸν Ἰωσαφὰτ συνεκστρατεῦσαι αὐτῷ . κἀκεῖνος κατένευσε , καὶ συνεβούλευεν ἐρωτῆσαι τὸν θεὸν διὰ προφήτου εἰ εὐδοκεῖ . Ἀχαᾶβ δὲ τοὺς ἑαυτοῦ συγκαλεσάμενος εἰ πορεύσεται πρὸς πόλεμον ἤρετο . τῶν δὲ νίκην ἐπαγγελλομένων ὁ βασιλεὺς Ἰωσαφὰτ προφήτην ἐζήτησε τοῦ κυρίου . Ἀχαὰβ δὲ εἶναι μὲν ἔφη , προσωχθικέναι δ᾿ ἐκείνῳ κακὰ προαγορεύοντι . καὶ ὁ Ιωσαφὰτ κληθῆναι αὐτὸν ἠξίου . κληθέντα δὲ τὸν Μιχαίαν ἠρώτα ὁ’ Ἀχαὰβ εἰ μαχήσεται ἢ μή . ὁ δέ “ ἑώρακα τὸν Ἰσραήλ ” ἔφη “ διεσπαρμένον ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς ποίμνιον ἀποίμαντον . ὁ δὲ κύριος εἶπέ μοι τοὺς μὲν σωθήσεσθαι καὶ ἀναστρέψαι , σὲ δὲ μόνον πεσεῖσθαι ἐν Ῥεμμάθ . ” ταῦτα τοῦ Μιχαίου εἰπόντος ὁ Ἀχαὰβ πρὸς Ἰωσαφὰτ ἔφη ‘οὐκ εἶπόν σοι ὡς κακά μοι ἀεὶ προφητεύει ; ” Σεδεκίας δέ τις τῶν ψευδοπροφητῶν ἐρράπισε τὴν σιαγόνα Μιχαίου . ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ “ μετ᾿ ὀλίγον ταμεῖον ἐκ ταμείου ἀμείψεις κρυπτόμενος . ” ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀχαὰβ καθειρχθῆναι αὐτὸν καὶ μέχρις ἂν αὐτὸς ὑποστρέψῃ προσέταξε . καὶ ὁ Μιχαίας ‘‘ἐὰν ὑποστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ σύ ” εἶπεν , “ οὐκ ἐλάλησε κύριος ἐν ἐμοί . ” ἤδη δὲ πορευθέντων τῶν βασιλέων καὶ ὁ τῶν Σύρων βασιλεὺς αὐτοῖς ἀντιπαρετάξατο , ἐντειλάμενος τοῖς στρατιώταις αὐτοῦ μηδενὶ πολεμεῖν τῶν ἄλλων ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ Ἀχαάβ . ὁ δὲ τὴν βασιλικὴν ἀμείψας στολὴν ἐνεδύσατο ἰδιωτικήν . ἰδόντες δὲ οἶ τῶν Σύρων στρατάρχαι τὸν Ἰωσαφὰτ κεκοσμημένον βασιλικῶς , ᾠήθησαν εἶναι τὸν Ἀχαὰβ καὶ ἐκύκλωσαν αὐτόν . ὡς δ’ ἔγνωσαν μὴ ὄντα τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ , ἀνεχώρησαν . εἷς δέ τις τὸ τόξον ἐντείνας βάλλει τὸν Ἀχαάβ . γνοὺς δὲ καιρίως πληγῆναι , τῷ ἡνιόχῳ ἐκέλευσε τὸ ἄρμα τῆς μάχης ἐξαγαγεῖν καὶ περὶ δύσιν ἡλίου ἐξέλιπε . καὶ οἱ μὲν Σύροι γνόντες τεθνηκότα τὸν Ἀχαὰβ ἀπῆλθον πρὸς ἑαυτούς , ὁ δὲ τοῦ βασιλέως νεκρὸς κομισθεὶς εἰς Σαμάρειαν θάπτεται . τὸ δὲ ἄρμα καθῃμαγμένον τῷ φόνῳ τοῦ βασιλέως ἀπέρρυψαν ἐν τῇ κρήνῃ τῆς Σαμαρείας , καὶ οἴ τε κύνες τὸ αἷμα ἔλειξαν , αἵ τε πόρναι παρὰ τῇ κρήνῃ ἐλούοντο , ὡς Ἠλίας προείρηκεν . ἀπέθανε δὲ Ἀχαὰβ ὅπου ὁ Μιχαίας προηγόρευσε , τὸν ὄλεθρον μὴ φυγὼν καίτοι προρρηθέντα αὐτῷ , βασιλεύσας ἔτη δύο καὶ εἴκοσι . τὴν δὲ βασιλείαν ὁ παῖς αὐτοῦ Ὀχοζίας μετ’ ἐκεῖνον παρέλαβεν .
Lemmas: ἀμπελών δέ πλησίος ὁ ἀγρός ὁ βασιλεύς Ἀχαάβ κτάομαι ὁ Ναβουθαί ἀξιόω πωλέω αὐτός ὁ βασιλεύς ἢ ἀνταλλάσσω · ὁ δέ οὐ πείθω . καί ὁ βασιλεύς διά οὗτος λυπέω . μανθάνω δέ Ἰεζάβελ ὁ λύπη ὁ αἴτιος γραφή ποιέω ὡς ἐκ Ἀχαάβ πρός ὁ προέχω ὁ χώρα , ἐν ὅς κατοικέω ὁ Ναβουθαί , ἐγκελεύω αὐτός κατηγορέω ὁ ἀνήρ ὡς βλασφημέω κατά ὁ θεός καί ὁ βασιλεύς , καί τις παρασκευάζω καταμαρτυρέω αὐτός , ὁ , καί καταλιθάζω αὐτός . οὗτος ὁ γραφή ὁ σφραγίς ὁ βασιλεύς ἐπισημαίνω στέλλω πρός ὁ ἀνήρ . ἐκεῖνος ποιέω ὡς ἐντέλλω , ὁ μέν Ναβουθαί καταλεύω καί θνῄσκω , ὁ δέ Ἰεζάβελ κληρονομέω ὁ ἀμπελών ὁ Ναβουθαί ὁ Ἀχαάβ ἐντέλλω θνῄσκω ἐκεῖνος . ὁ δέ λυπέω διά ὁ φόνος , ὁ ἀμπελών δέ οἰκειόω . καί Ἠλίας κελεύω ὁ θεός ἄπειμι πρός Ἀχαάβ λέγω “ ὅτι φονεύω ὁ Ναβουθαί διά ὁ ἔχω ὁ ἀμπελών αὐτός , διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος . ἔνθα ὁ κύω ὁ ἐκεῖνος λείχω αἷμα , ἐκεῖ καί ὁ σός αἷμα καί ὁ ὁ γυνή σύ λείχω , καί ἀεί πόρνη λούω ἐν ὁ αἷμα σύ , καί ἅπας ὁ γένος σύ ἐξολοθρεύω . ” Ἀχαάβ δέ ἐπί οὗτος κατανύσσομαι καλέω καί σάκκος περιβάλλω καί νηστεύω ἐπί ὁ πράσσω μεταμέλομαι . καί ὁ θεός διά ὁ μετάνοια αὐτός μή ἐπάγω αὐτός ὁ ἀπειλέω δηλόω ὁ προφήτης , ἀλλά ἐν ὁ ἡμέρα ὁ παῖς αὐτός οὗτος τελέω . ὁ δέ ὁ Ἄδερ υἱός βασιλεύς Συρία στρατεύω - Σεν ἐπί ὁ Σαμάρεια μετά βαρύς δύναμις καί σύμμαχος πολύς . καί πολιορκέω αὐτός πέμπω πρός Ἀχαάβ λέγω ὅτι “ ὁ πλοῦτος σύ καί ὁ γυνή σύ καί ὁ τέκνον σύ ἐμός εἰμί · λαμβάνω γάρ πόλεμος αὐτός . εἄν δέ ὅσος βούλομαι παραχωρέω ἐγώ λαμβάνω , λύω ὁ πολιορκία καί ἀπέρχομαι . ” Αχαάβ δέ ἐγώ φημί καί ὁ ἐγώ πᾶς σύ εἰμί . καί συναθροίζω ὁ πρέσβυς ὁ γῆ , ὅσος πρός αὐτός διαπέμπω ὁ πολέμιος ἀναδιδάσκω . ὁ δέ πλῆθος μή πείθω αὐτός συμβουλεύω . ὁ δέ ὁ πρέσβυς ὁ πολέμιος εἶπον μή δύναμαι ποιέω ὁ ἀπαιτέω . οὗτος ἀγγέλλω ὁ βασιλεύς ὁ Συρία εἰς ὀργή ἐκεῖνος κινέω , καί χάραξ βάλλω περί ὁ πόλις καί χῶμα ἐγείρω κελεύω . προφήτης δέ τις ὁ Ἀχαάβ φημί παραδίδωμι ὁ θεός ὁ πολέμιος αὐτός μετά ὁ παιδάριον ὁ ἡγεμών ἔπειμι αὐτός , ἀριθμέω ὁ παιδάριον , καί εὑρίσκω διακόσιοι τριάκοντα δύο . ὁ δέ πολέμιος εὐωχέω καί μεθύω κατά μεσημβρία ἐξέρχομαι ὁ Ἀχαάβ παραλαμβάνω ὁ παιδάριον . ὁ βασιλεύς δέ Συρία εἶδον αὐτός , δέω ὁ πρόσειμι παρίστημι αὐτός τις ὁ οἰκέω προστάσσω . οἶς δέ παῖς ὁ ἔπειμι προσμείγνυμι πολύς ἀναιρέω . ἕπω δέ ὄπισθεν ὁ παῖς ὁ πᾶς δύναμις ὁ Ἰσραήλ ἐξαπίνης κατά ὁ Σύρος ὁρμάω εἰς φυγή αὐτός τρέπω , ὡς καί ὁ βασιλεύς σφεῖς μόλις φυγή σῴζω . καί ἀναστρέφω ἐκ ὁ δίωξις Ἀχαάβ ὁ στρατόπεδον ὁ πολέμιος διαρπάζω , καί ἐπανέρχομαι πρός ὁ Σαμά - ῥέω . ὁ δέ προφήτης αὖθις ὁ Σύρος αὐτός προεῖπον ἐπέλευσις . ἤδη δέ ἐφίστημι ὁ ἔαρ ἐπιστρατεύω αὖθις ὁ Σύρος κατά ὁ Ἰσραήλ , καί ἐν πεδίον σκηνόω . εἶπον γάρ αὐτός οἷ περί αὐτός ἐν ὄρος ὁ θεός ὁ Ἑβραῖος ὁ δύναμις ἔχω , οὖον μέντοι καί ἐν κοιλάς . ὁ δέ προφήτης Νίκη ἐπαγγέλλω Ἀχαάβ , ἵνα , φημί , καί ἐν κοιλάς ὁ ἰσχύς ἐπιδείκνυμι ὁ θεός , ὁ μέν ἄλλος ἡμέρα ἡσυχάζω ὁ στρατόπεδον , ὁ δέ ἕβδομος μάχη συρρήγνυμι φεύγω ὁ Σύρος · καί Ἀχαάβ διώκω καί ἀναιρέω αὐτός . πολύς δέ περισώζω εἰς Ἄφεκκα ὁ πόλις ἐκεῖ διαφθείρω ὁ τεῖχος ἐπιπίπτω αὐτός . ὁ δέ ὁ Ἄδερ υἱός μετά τίνω ὀλίγος φεύγω κρύπτω . οἶς δέ περί ἐκεῖνος σάκκος ἐνδύω καί σχοῖνος ὁ κεφαλή περιδέω προσέρχομαι ὁ Ἀχαάβ , καί σῴζω ὁ ἑαυτοῦ ἱκετεύω κύριος · ὁ δέ κατανεύω . ἐκεῖνος προσάγω ὁ ἀρχηγός ἑαυτοῦ ἐπί ἅρμα ὀχέω ὁ Ἀχαάβ . ὁ δέ ἐπί ὁ ἄρμα λαμβάνω αὐτός καί ἀσπάζομαι καί θαρσέω ἐγκελεύω . εἶτα ἐπί συνθήκη ἀφίημι αὐτός ἀπέρχομαι , πολύς δωρέω . ὁ προφήτης δέ Μιχαίας τις ὁ ὁμόφυλος ἀξιόω πατάσσω αὐτός κατά κεφαλή . ὁ δέ μή πείθω , ὑπό λέων αὐτός πατάσσω προφέρω · καί γίγνομαι εἰς ἔργον ὁ πρόρρησις . εἶτα ἕτερος ὁ αὐτός προσάγω ἀξίωσις · πλήσσω δέ ἐκεῖνος , καταδέω ὁ κεφαλή προσέρχομαι ὁ Ἀχαάβ , λέγω ἐπί φυλακή παραλαμβάνω παρά ὁ ταξιάρχης αἰχμάλωτος , φυγή δέ ἐκεῖνος ὁ ταξιάρχης αὐτός ἀναιρέω . ὡς δέ Δίκαιος εἰμί οὗτος εἶπον ὁ Αχαάβ , λύω ἐκεῖνος ὁ κεφαλή ἐπιγιγνώσκω ὡς ὁ προφήτης Μιχαίας εἰμί . καί φημί ὁ Ἀχαάβ “ ἐπεί ὁ βασιλεύς Συρία ἀνήρ ὀλέθριος ἀτιμώρητος ἀφίημι , αὐτός ἀντί ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω , καί ὁ σός λαός ἀντί ὁ λαός ἐκεῖνος . λυπέω οὗτος ἀκούω ὁ Ἀχαάβ . ἐπί δέ τριετία εἰρήνη ἄγω , εἶτα βούλομαι ὁ πόλις Ῥεμμάθ ὡς αὐτός διαφέρω ἀφαιρέω ὁ Σύρος , ἀξιόω καί ὁ βασιλεύς ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰωσαφάτ συνεκστρατεύω αὐτός . ἐκεῖνος κατανεύω , καί συμβουλεύω ἐρωτάω ὁ θεός διά προφήτης εἰμί εὐδοκέω . Αχαάβ δέ ὁ ἑαυτοῦ συγκαλέω εἰμί πορεύω πρός πόλεμος ἔρομαι . ὁ δέ Νίκη ἐπαγγέλλω ὁ βασιλεύς Ἰωσαφάτ προφήτης ζητέω ὁ κύριος . Ἀχαάβ δέ εἰμί μέν φημί , προσοχθίζω δέ ἐκεῖνος κακός προαγορεύω . καί ὁ Ιωσαφάτ καλέω αὐτός ἀξιόω . καλέω δέ ὁ Μιχαίας ἐρωτάω οὐ Ἀχαάβ εἰμί μάχομαι ἢ μή . ὁ δέ “ ὁράω ὁ Ἰσραήλ ” φημί “ διασπείρω ἐν ὁ ὄρος ὡς ποίμνη ἀποίμαντος . ὁ δέ κύριος εἶπον ἐγώ ὁ μέν σῴζω καί ἀναστρέφω , σύ δέ μόνος πίπτω ἐν Ῥέμμα . ” οὗτος ὁ Μιχαίας εἶπον ὁ Ἀχαάβ πρός Ἰωσαφάτ φημί οὐ εἶπον σύ ὡς κακός ἐγώ ἀεί προφητεύω ; ” Σεδεκίας δέ τις ὁ ψευδοπροφήτης ῥαπίζω ὁ σιαγών Μιχαίας . ὁ δέ φημί αὐτός “ μετά ὀλίγος ταμιεῖον ἐκ ταμεῖον ἀμείβω κρύπτω . ” ὁ δέ βασιλεύς Ἀχαάβ κατείργω αὐτός καί μέχρι εἄν αὐτός ὑποστρέφω προστάσσω . καί ὁ Μιχαίας ἐάω ὑποστρέφω ἐν εἰρήνη σῦς ” εἶπον , “ οὐ λαλέω κύριος ἐν ἐγώ . ” ἤδη δέ πορεύω ὁ βασιλεύς καί ὁ ὁ Σύρος βασιλεύς αὐτός ἀντιπαρατάσσομαι , ἐντέλλω ὁ στρατιώτης αὐτός μηδείς πολεμέω ὁ ἄλλος ἀλλά ἢ μόνος ὁ Ἀχαάβ . ὁ δέ ὁ βασιλικός ἀμείβω στολή ἐνδύω ἰδιωτικός . ὁράω δέ οἶς ὁ Σύρος στρατάρχης ὁ Ἰωσαφάτ κοσμέω βασιλικός , οἴομαι εἰμί ὁ Ἀχαάβ καί κυκλόω αὐτός . ὡς δέ γιγνώσκω μή εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ , ἀναχωρέω . εἷς δέ τις ὁ τόξον ἐντείνω βάλλω ὁ Ἀχαάβ . γιγνώσκω δέ καίριος πλήσσω , ὁ ἡνίοχος κελεύω ὁ ἄρμα ὁ μάχη ἐξάγω καί περί δύσις ἥλιος ἐκλείπω . καί ὁ μέν Σύρος γιγνώσκω θνῄσκω ὁ Ἀχαάβ ἀπέρχομαι πρός ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ βασιλεύς νεκρός κομίζω εἰς Σαμάρεια θάπτω . ὁ δέ ἄρμα καθαιμάσσω ὁ φόνος ὁ βασιλεύς ἀπορρύπτω ἐν ὁ κρήνη ὁ Σαμάρεια , καί οἶς τε κύω ὁ αἷμα λείχω , ὁ τε πόρνη παρά ὁ κρήνη λούω , ὡς Ἠλίας προαγορεύω . ἀποθνῄσκω δέ Ἀχαάβ ὅπου ὁ Μιχαίας προαγορεύω , ὁ ὄλεθρος μή φεύγω καίτοι προλέγω αὐτός , βασιλεύω ἔτος δύο καί εἴκοσι . ὁ δέ βασίλειος ὁ παῖς αὐτός Ὀχοζίας μετά ἐκεῖνος παραλαμβάνω .