joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 4.15
προαχθεὶς ἐτελεύτησεν . ὅτε δὲ τὴν Τυρὸν ἐπολιόρκει , ἐπιστείλας τῶ τῶν Ἰουδαίων ἀρχιερεῖ ἠξίου συμμαχίαν αὐτῷ πέμπειν καὶ ἀγορὰν τῷ στρατεύματι καὶ ὅσα Δαρείω ἐδασμοφόρουν αὐτῷ διδόναι . τοῦ δὲ ἀρχιερέως ὅρκους Δαρείω δοῦναι φήσαντος μὴ ἄραι κατ’ αὐτοῦ ὅπλα , καὶ τούτους ζῶντος Δαρείου μὴ παραβήσεσθαι , ὠργίσθη Ἀλέξανδρος καὶ ἠπείλησε στρατεύσειν κατὰ τῆς Ἰουδαίας . ἄρτι δὲ τὴν Τυρὸν παρειληφὼς ἐπὶ τὰ Ἰεροσόλυμα ὥρμησεν . ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἰωὰδ ἐν ἀγωνίᾳ ἦν διὰ τὴν τοῦ βασιλέως ὀργήν , καὶ τοῦ θεοῦ ἐδεῖτο προστῆναι τοῦ ἔθνους . ὁ δὲ θεὸς καθ’ ὕπνους αὐτῷ ἐχρημάτισε θαρρεῖν , καὶ κοσμήσαντας τὴν πόλιν ἀνοίξαι τὰς πύλας , καὶ αὐτὸν μὲν μετὰ τῶν ἱερέων ταῖς συνήθεσι στολαῖς ὑπαντῆσαι τῷ βασιλεῖ , τὸ δὲ πλῆθος ἐσθῆσι λευκαῖς . καὶ ὁ μὲν ἐποίησεν ὡς αὐτῷ κεχρημάτιστο , καὶ ἤδη τοῦ Ἀλεξάνδρου τῇ πόλει προσάγοντος πρόεισι μετὰ τῶν ἱερέων καὶ τοῦ πλήθους τῆς πόλεως εἰς τόπον τινὰ ὅθεν ἡ πόλις καὶ ὁ ναὸς καθωρᾶτο · τῶν δ' ἑπομένων τῷ βασιλεῖ διαρπάζειν κελεῦσαι αὐτὸν τὴν πόλιν λογιζομένων καὶ τὸν ἀρχιερέα διαφθείραι , ὁ Ἀλέξανδρος πόρρωθεν ἰδὼν τὸ πλῆθος καὶ τοὺς ἱερεῖς κεκοσμημένους ὡς εἴρηται , τὸν δὲ ἀρχιερέα ἐνδεδυμένον τὴν ὑακίνθινον στολὴν καὶ διάχρυσον καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τὴν κίδαριν ἔχοντα καὶ τὸ χρυσοῦν ἐπ’ αὐτῆς ἔλασμα ᾧ τὸ τοῦ θεοῦ ὄνομα ἐπεγέγραπτο , μόνος προσελθὼν προσεκύνησε καὶ τὸν ἀρχιερέα ἠσπάσατο . ἐπὶ τούτῳ οἱ μὲν ἄλλοι ξύμπαντες κατεπλάγησαν , Παρμενίων δὲ καὶ ἠρώτησε τί δήποτε τὸν τῶν Ἰουδαίων προσεκύνησεν ἀρχιερέα . ὁ δέ ” οὐ τοῦτον ” εἶπε , “ τὸν δὲ θεὸν προσεκύνησα , οὗ τῇ ἀρχιερωσύνῃ οὕτος τετίμηται . τοῦτον γὰρ ἐν τοῖς ὕπνοις εἶ δὸν , ἐγγὺς ὢν ἔτι Μακεδονίας , ἐν τῇ στολῇ ταύτῃ · καί μοι φροντίζοντι πῶς ἂν τῆς Ἀσίας κρατήσαιμι μὴ μέλλειν παρεκελεύετο , καὶ αὐτὸς ἡγεῖσθαί μοι τῆς στρατιὰς ἐπηγγέλλετο καὶ τὴν Περσῶν παραδώσειν ἀρχήν . οὐδένα οὖν ἐν τοιαύτῃ στολῇ θεασάμενος ἀλλ’ ἢ τοῦτον , ἄρτι τῆς ὄψεως τε τοῦ ἐνυπνίου ἐμνήσθην , καὶ σὺν θεῷ τὴν στρατείαν νομίζω πεποιημένος τὸν Δαρεῖον ἡττήσειν καὶ τὴν Περσῶν ἀρχὴν κατακτήσασθαι . ταῦτα εἰπὼν καὶ τὸν ἀρχιερέα δεξιωσάμενος τὴν πόλιν εἰσελήλυθε · καὶ εἰς τό ἱερὸν ἀναβὰς ἔθυσε τῷ θεῷ ὡς ὑφηγεῖτο ὁ ἀρχιερεύς . καὶ τὴν Δανιὴλ εἶδε βίβλον , ἐν ᾗ τινα τῶν Ἑλλήνων τὴν Πέρσον βασιλείαν καταλύσειν ἐγγέγραπται , καὶ ἥσθη ἐπ' αὐτῇ · καὶ ὅσα ᾐτήσαντο Ἰουδαῖοι ἐπλήρωσε . Ταῦτα ἰδόντες οἱ Σαμαρεῖται , καὶ αὐτοὶ οὐ πόρρω τᾶν Ἰεροσολύμων τῷ Ἀλεξάνδρῳ ὑπήντησαν ἐσκευασμένοι λαμπρῶς , καὶ παρεκάλουν τιμῆσαι αὐτὸν τῇ παρουσίᾳ καὶ τὸ παρ’ αὐτοῖς ἱερόν . ὁ “ ἥξω ” ἔφη “ ὅθ’ ὑποστρἐφω . ” αἰτουμένων δὲ χαρίσασθαι αὐτοῖς ὅσα τοῖς Ἰουδαίοις , τίνες εἰσὶν ἐπυνθάνετο . οἱ δὲ Ἑβραῖοι ἔφασαν εἶναι , χρηματίζειν δὲ οἱ ἐν Σικίμοις Σιδώνιοι . καὶ ὃς εἰ Ἰουδαῖοι εἶεν πάλιν ἠρώτησεν . ὡς δ' οὐκ εἶναι κατέθεντο , ἔγωγε εἶπεν Ἰουδαίοις ἐχαρισάμην ἃ αἰτεῖσθε ὑμεῖς . τὸ δὲ ἐν τῷ Γαριζὶν ὄρει ἱερὸν εἰς καταφύγιον τῶν παρανομούντων ἐγέ - νετο · εἰ γάρ τις κοινοφαγήσας ἢ ἄλλο τι παρανομήσας ὑπὸ αἰτίαν ἐγίνετο , παρὰ τοὺς Σικιμίτας κατέφευγε . τοῦ δὲ ἀρχιερέως Ἰωδαὲ τελευτήσαντος Ὀνίας ὁ παῖς αὐτοῦ τὴν ἀρχιερωσύνην παρείληφε .
Lemmas: προάγω τελευτάω . ὅτε δέ ὁ τυρός πολιορκέω , ἐπιστέλλω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀρχιερεύς ἀξιόω συμμαχία αὐτός πέμπω καί ἀγορά ὁ στράτευμα καί ὅσος Δαρεῖος δασμοφορέω αὐτός δίδωμι . ὁ δέ ἀρχιερεύς Ὅρκος Δαρεῖος δίδωμι φημί μή ἀείρω κατά αὐτός ὅπλον , καί οὗτος ζῶ Δαρεῖος μή παραβαίνω , ὀργίζω Ἀλέξανδρος καί ἀπειλέω στρατεύω κατά ὁ Ἰουδαῖος . ἄρτι δέ ὁ τυρός παραλαμβάνω ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ ὁρμάω . ὁ δέ ἀρχιερεύς Ἰωάδ ἐν ἀγωνία εἰμί διά ὁ ὁ βασιλεύς ὀργή , καί ὁ θεός δήω προΐστημι ὁ ἔθνος . ὁ δέ θεός κατά ὕπνος αὐτός χρηματίζω θαρσέω , καί κοσμέω ὁ πόλις ἀνοίγω ὁ πύλη , καί αὐτός μέν μετά ὁ ἱερός ὁ συνήθης στολή ὑπαντάω ὁ βασιλεύς , ὁ δέ πλῆθος ἐσθής λευκός . καί ὁ μέν ποιέω ὡς αὐτός χρηματίζω , καί ἤδη ὁ Ἀλέξανδρος ὁ πόλις προσάγω πρόειμι μετά ὁ ἱερός καί ὁ πλῆθος ὁ πόλις εἰς τόπος τις ὅθεν ὁ πόλις καί ὁ ναός καθοράω · ὁ δέ ἕπομαι ὁ βασιλεύς διαρπάζω κελεύω αὐτός ὁ πόλις λογίζομαι καί ὁ ἀρχιερεύς διαφθείρω , ὁ Ἀλέξανδρος πόρρωθεν εἶδον ὁ πλῆθος καί ὁ ἱερεύς κοσμέω ὡς εἴρω , ὁ δέ ἀρχιερεύς ἐνδύω ὁ ὑακίνθινος στολή καί διάχρυσος καί ἐπί ὁ κεφαλή ὁ κίδαρις ἔχω καί ὁ χρύσεος ἐπί αὐτός ἔλασμα ὅς ὁ ὁ θεός ὄνομα ἐπιγράφω , μόνος προσέρχομαι προσκυνέω καί ὁ ἀρχιερεύς ἀσπάζομαι . ἐπί οὗτος ὁ μέν ἄλλος σύμπας καταπλήσσω , Παρμενίων δέ καί ἐρωτάω τίς δήποτε ὁ ὁ Ἰουδαῖος προσκυνέω ἀρχιερεύς . ὁ δέ ” οὖον οὗτος ” εἶπον , “ ὁ δέ θεός προσκυνέω , ὅς ὁ ἀρχιερωσύνη οὗτος τιμάω . οὗτος γάρ ἐν ὁ ὕπνος εἰμί δίδωμι , ἐγγύς εἰμί ἔτι Μακεδονία , ἐν ὁ στολή οὗτος · καί ἐγώ φροντίζω πῶς εἄν ὁ Ἀσία κρατέω μή μέλλω παρακελεύομαι , καί αὐτός ἡγέομαι ἐγώ ὁ στρατιά ἐπαγγέλλω καί ὁ Πέρσης παραδίδωμι ἀρχή . οὐδείς οὖν ἐν τοιοῦτος στολή θεάομαι ἀλλά ἢ οὗτος , ἄρτι ὁ ὄψις τε ὁ ἐνύπνιος μιμνήσκω , καί σύν θεός ὁ στρατεία νομίζω ποιέω ὁ Δαρεῖος ἡσσάομαι καί ὁ Πέρσης ἀρχή κατακτάομαι . οὗτος εἶπον καί ὁ ἀρχιερεύς δεξιόομαι ὁ πόλις εἰσέρχομαι · καί εἰς ὁ ἱερόν ἀναβαίνω θύω ὁ θεός ὡς ὑφηγέομαι ὁ ἀρχιερεύς . καί ὁ Δανιήλ ὁράω Βίβλος , ἐν ὅς τις ὁ Ἕλλην ὁ Πέρσον βασίλειος καταλύω ἐγγράφω , καί ἥδομαι ἐπί αὐτός · καί ὅσος αἰτέω Ἰουδαῖος πληρόω . οὗτος ὁράω ὁ Σαμαρείτης , καί αὐτός οὖον πόρρω ὅς Ἱερουσαλήμ ὁ Ἀλέξανδρος ὑπαντάω σκευάζω λαμπρῶς , καί παρακαλέω τιμάω αὐτός ὁ παρουσία καί ὁ παρά αὐτός ἱερός . ὁ “ ἥκω ” φημί “ ὅτι ὑποστρέφω . ” αἰτέω δέ χαρίζομαι αὐτός ὅσος ὁ Ἰουδαῖος , τίς εἰμί πυνθάνομαι . ὁ δέ Ἑβραῖος φημί εἰμί , χρηματίζω δέ ὁ ἐν Σίκιμοι σιδώνιος . καί ὅς εἰμί Ἰουδαῖος ἄγω πάλιν ἐρωτάω . ὡς δέ οὐ εἰμί κατατίθημι , ἔγωγε εἶπον Ἰουδαῖος χαρίζομαι ὁ αἰτέω σύ . ὁ δέ ἐν ὁ Γαριζίν ὄρος ἱερόν εἰς καταφύγιον ὁ παρανομέω ἐγώ - Νέτο · εἰμί γάρ τις κοινοφαγέω ἢ ἄλλος τίς παρανομέω ὑπό αἴτιος γίγνομαι , παρά ὁ Σικιμίτης καταφεύγω . ὁ δέ ἀρχιερεύς Ἰωδαέ τελευτάω Ὀνίας ὁ παῖς αὐτός ὁ ἀρχιερωσύνη παραλαμβάνω .