joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 3.18
Κροῖσος δὲ ὁ Λυδῶν βασιλεὺς τὰς γυναῖκας σὺν ταῖς ἁρμαμάξαις νυκτὸς προέπεμψεν , ὡς ῥᾷον κατὰ ψῦχος πορεύοιντο , θέρος γὰρ ἦν , καὶ αὐτὸς τοὺς ἱππεῖς ἔχων ἐπηκολούθει . καὶ τὸν τῆς παρ’ Ἑλλήσποντον ἄρχοντα Φρυγίας τὰ αὐτὰ ποιῆσαί φασιν . ὡς δ’ οἱ φεύγοντες αὐτοὺς κατελάμβανον , καὶ τὸ γινόμενον ἔγνων , ἔφευγον καὶ αὐτοί . τὸν δὲ τῶν Καππαδοκῶν βασιλέα ἔτι ἐγγὺς ὄντα κατακαίνουσιν οἱ ‘Υρκάνιοι . καὶ οἱ μὲν ἄλλοι ἐδίωκον , ὁ δὲ Κῦρος τοὺς σὺν αὐτῷ περιελαύνειν ἐκέλευε τὸ στρατόπεδον , καὶ κτείνειν μὲν τοὺς ἐξιόντας σὺν ὅπλοις , τοῖς δὲ μένουσιν ἐκήρυξεν ἀποφέρειν τὰ ὅπλα συνδεδεμένα , τοὺς δ’ ἵππους ἐπὶ ταῖς σκηναῖς καταλείπειν · τὸν δὲ μὴ οὕτω ποιοῦντα τῆς κεφαλῆς στερεῖσθαι . οἱ μὲν δὴ τὰ ὅπλα ἔχοντες ἐρρίπτουν ἀποφέροντες εἰς ἒν χωρίον , καὶ ταῦτα οἱ τεταγμένοι κατέκαιον . ὁ δὲ Κῦρος ἐννοήσας ὡς ἦλθον οὔτε σῖτα οὔτε ποτὰ ἔχοντες , ἐκήρυξε τοὺς τῶν σκηνῶν ἐπιτρόπους παρεῖναι πάντας , καὶ ὡς παρῆσαν “ ἄγετε , ὦ ἄνδρες ” ἔφη , “ διπλάσια ἐν ἑκάστῃ σκηνῇ σῖτα παρασκευάσατε ἢ τοῖς δεσπόταις καὶ τοῖς οἰκέταις αὐτῶν καθ’ ἡμέραν ἐποιεῖτε . ” καὶ οἱ μὲν ὡς παρηγγέλθησαν ἔπραττον . τῶν δὲ Μηδῶν τινὲς οἶ μὲν ἁμάξας προωρμημένας καταλαβόντες καὶ ἀποστρέψαντες μεστὰς ὧν δεῖται στρατιὰ προσήλαυνον , οἱ δὲ καὶ ἁρμαμάξας γυναικῶν τῶν βελτίστων προσῆγον , καὶ ἐπιδεικνύντες Εὔρῳ ἃ ἦγον πάλιν ἀπήλαυνον . ὁ δὲ Κῦρος ἐπὶ τούτοις ἐδάκνετο καὶ κατεμέμφετο ἑαυτοῦ , καὶ συγκαλέσας τοὺς ταξιάρχας συνεβούλευεν ἱππικὸν καὶ τοὺς Πέρσας κτήσασθαι , ἴνα τούτω τοὺς ἱππότας διώκοιεν καὶ τοὺς φεύγοντας καταλαμβάνοιεν · καὶ οἶ ἄλλοι συνῄνεσαν . ἤδη δ’ ὑπερμεσούσης ἡμέρας προσήλαυνον οἱ ἱππεῖς οἱ Μῆδοι καὶ Ὑρκάνιοι ἵππους τε ἄγοντες αἰχμαλώτους καὶ ἄνδρας . τοῖς μὲν οὖν αἰχμαλώτοις ἀνδράσιν “ ἄπιτε ” εἶπε “ τήν τε χώραν ὑμῶν ἐργαζόμενοι καὶ τὰς οἰκίας οἰκοῦντες καὶ γυναιξὶ ταῖς ὑμετέραις συνοικοῦντες καὶ παίδων τῶν ὑμετέρων ἀπολαύοντες , καὶ τοῖς ἄλλοις δὲ διαγγέλλετε ταῦτα · ἓν γάρ τι καινὸν ἔσται ὑμῖν ὅτι οὐχ ὁ αὐτὸς ὑμῶν ἄρξει ὅσπερ καὶ πρότερον , τὰ δ’ ἄλλα τὰ αὐτὰ ἔσται πάντα ὑμῖν . οἱ μὲν οὖν προσκυνοῦντες ἀπῄεσαν ὁ δὲ Κῦρος ‘ὥρα δή , ἔφη ὦ Μῆδοί τε καὶ Ἀρμένιοι , δειπνεῖν · παρεσκεύασται δὲ ὑμῖν δεῖπνα ὡς ἡμεῖς , ὦ βέλτιστοι , ἠδυνάμεθα . καὶ ὑμεῖς δέ , ὦ ‘Υρκάνιοι ” ἔρη , “ διαγάγετε αὐτοὺς ἐπὶ τὰς σκηνάς , τοὺς μὲν ἄρχοντας ἐπὶ τὰς μεγίστας , τοὺς δ’ ἄλλους ὡς ἂν δοκῇ κάλλιστα ἔχειν , καὶ αὐτοὶ δὲ δειπνεῖτε · σῷαι γὰρ ὑμῖν αἱ σκηναὶ καὶ ἀκέραιοι . ” καὶ οἶ μὲν ἐποίουν ὡς ἐκελεύσθησαν · ὁ δὲ Κῦρος πολλοὺς τῶν Περσῶν διέπεμψε κύκλῳ τηρεῖν τὸ στρατόπεδον , ἵνα εἴ τίς τε ἔξωθεν προσίοι , μὴ λάθοι , καὶ εἴ τις τῶν ἐντὸς ἀποδιδράσκοι , ἁλώσοιτο . καὶ οἶ μὲν Πέρσαι οὕτω διῆγον . τῇ δ’ ἐξῆς ἡμέρᾳ τὰ λάφυρα τοῖς στρατιώταις διανεμηθῆναι προσέταξε , τοὺς δ’ ἵππους τοῖς Πέρσαις δοθῆναι , ἵνα ἱππεῖς καὶ αὐτοὶ ἔσοιντο . καί “ τῷ Κυαξάρῃ δὲ ἐκλέξασθε ” ἔφη ‘‘ὁποῖα οἴδατε κεχαρισμένα αὐτῷ Πέρσαις δέ ” ἔφη τοῖς μετ’ ἐμοῦ ὅσα ἂν περισσὰ γένηται , ταῦτα ἀρκέσει · οὐ γὰρ ἡμεῖς ἐν χλιδῇ τεθράμμεθα , ὥστε ἴσως ἂν καταγελάσαιτε ἡμῶν , εἴ τι σεμνὸν ἡμῖν περιθείητε · ὥσπερ οἶδ’ ὅτι πολὺν ὑμῖν γέλωτα παρέξομεν καὶ ἐπὶ τῶν ἵππων καθήμενοι , οἴμαι δὲ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς καταπίπτοντες . ” καὶ τοὺς ταξιάρχας καλέσας τοὺς ἵππους λαμβάνειν ἐκέλευσε καὶ κληρωσαμένους ἴσους λαμβάνειν ἑκάστους .
Lemmas: Κροῖσος δέ ὁ Λυδός βασιλεύς ὁ γυνή σύν ὁ ἁρμάμαξα νύξ προπέμπω , ὡς ῥᾳδίως κατά ψῦχος πορεύω , θέρος γάρ εἰμί , καί αὐτός ὁ ἱππεύς ἔχω ἐπακολουθέω . καί ὁ ὁ παρά Ἑλλήσποντος ἄρχω Φρυγία ὁ αὐτός ποιέω φημί . ὡς δέ ὁ φεύγω αὐτός καταλαμβάνω , καί ὁ γίγνομαι γιγνώσκω , φεύγω καί αὐτός . ὁ δέ ὁ Καππαδόκαι βασιλεύς ἔτι ἐγγύς εἰμί κατακαίνω ὁ Ὑρκάνιος . καί ὁ μέν ἄλλος διώκω , ὁ δέ Κῦρος ὁ σύν αὐτός περιελαύνω κελεύω ὁ στρατόπεδον , καί κτείνω μέν ὁ ἔξειμι σύν ὅπλον , ὁ δέ μένω κηρύσσω ἀποφέρω ὁ ὅπλον συνδέω , ὁ δέ ἵππος ἐπί ὁ σκηνή καταλείπω · ὁ δέ μή οὗτος ποιέω ὁ κεφαλή στερέω . ὁ μέν δή ὁ ὅπλον ἔχω ῥίπτω ἀποφέρω εἰς ἐν χωρίον , καί οὗτος ὁ τάσσω κατακαίω . ὁ δέ Κῦρος ἐννοέω ὡς ἔρχομαι οὔτε σῖτος οὔτε ποτόν ἔχω , κηρύσσω ὁ ὁ σκηνή ἐπίτροπος πάρειμι πᾶς , καί ὡς πάρειμι “ ἄγετε , εἰμί ἀνήρ ” φημί , “ διπλάσιος ἐν ἕκαστος σκηνή σῖτος παρασκευάζω ἢ ὁ δεσπότης καί ὁ οἰκέτης αὐτός κατά ἡμέρα ποιέω . ” καί ὁ μέν ὡς παραγγέλλω πράσσω . ὁ δέ Μῆδος τις οἶς μέν ἅμαξα προορμάω καταλαμβάνω καί ἀποστρέφω μεστός ὅς δήω στρατία προσελαύνω , ὁ δέ καί ἁρμάμαξα γυνή ὁ ἀγαθός προσάγω , καί ἐπιδείκνυμι Εὖρος ὁ ἄγω πάλιν ἀπελαύνω . ὁ δέ Κῦρος ἐπί οὗτος δάκνω καί καταμέμφομαι ἑαυτοῦ , καί συγκαλέω ὁ ταξιάρχης συμβουλεύω ἱππικός καί ὁ Πέρσης κτάομαι , ἵνα οὗτος ὁ ἱππότης διώκω καί ὁ φεύγω καταλαμβάνω · καί οἶς ἄλλος συναινέω . ἤδη δέ ὑπερμένω ἡμέρα προσελαύνω ὁ ἱππεύς ὁ Μῆδος καί Ὑρκάνιος ἵππος τε ἄγω αἰχμάλωτος καί ἀνήρ . ὁ μέν οὖν αἰχμάλωτος ἀνήρ “ ἄπειμι ” εἶπον “ ὁ τε χώρα σύ ἐργάζομαι καί ὁ οἰκίον οἰκέω καί γυνή ὁ ὑμέτερος συνοικέω καί παῖς ὁ ὑμέτερος ἀπολαύω , καί ὁ ἄλλος δέ διαγγέλλω οὗτος · εἷς γάρ τίς καινός εἰμί σύ ὅτι οὐ ὁ αὐτός σύ ἄρχω ὅσπερ καί πρότερος , ὁ δέ ἄλλος ὁ αὐτός εἰμί πᾶς σύ . ὁ μέν οὖν προσκυνέω ἄπειμι ὁ δέ Κῦρος ὥρα δή , φημί εἰμί Μῆδος τε καί Ἀρμένιος , δειπνέω · παρασκευάζω δέ σύ δεῖπνον ὡς ἐγώ , εἰμί ἀγαθός , δύναμαι . καί σύ δέ , εἰμί Ὑρκάνιος ” ἔρομαι , “ διάγω αὐτός ἐπί ὁ σκηνή , ὁ μέν ἄρχω ἐπί ὁ μέγας , ὁ δέ ἄλλος ὡς εἄν δοκέω καλῶς ἔχω , καί αὐτός δέ δειπνέω · σῴζω γάρ σύ ὁ σκηνή καί ἀκέραιος . ” καί οἶς μέν ποιέω ὡς κελεύω · ὁ δέ Κῦρος πολύς ὁ Πέρσης διαπέμπω κύκλος τηρέω ὁ στρατόπεδον , ἵνα εἰμί τίς τε ἔξωθεν πρόσειμι , μή λανθάνω , καί εἰμί τις ὁ ἐντός ἀποδιδράσκω , ἁλίσκομαι . καί οἶς μέν Πέρσης οὗτος διάγω . ὁ δέ ἑξῆς ἡμέρα ὁ λάφυρα ὁ στρατιώτης διανέμω προστάσσω , ὁ δέ ἵππος ὁ Πέρσης δίδωμι , ἵνα ἱππεύς καί αὐτός εἰμί . καί “ ὁ Κυαξάρης δέ ἐκλέγω ” φημί ὁποῖος οἶδα χαρίζομαι αὐτός Πέρσης δέ ” φημί ὁ μετά ἐγώ ὅσος εἄν περισσός γίγνομαι , οὗτος ἀρκέω · οὖον γάρ ἐγώ ἐν χλιδή τρέφω , ὥστε ἴσως εἄν καταγελάω ἐγώ , εἰμί τίς σεμνός ἐγώ περιτίθημι · ὥσπερ οἶδα ὅτι πολύς σύ γέλως παρέχω καί ἐπί ὁ ἵππος κάθημαι , οἴμη δέ καί ἐπί ὁ γῆ καταπίπτω . ” καί ὁ ταξιάρχης καλέω ὁ ἵππος λαμβάνω κελεύω καί κληρόω ἴσος λαμβάνω ἕκαστος .