joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 5.13
Οὕτως ὁμιλήσαντες διελύοντο , ὡς πάσης δῆθεν ὑποψίας ἐξῃρημένης . τῆς δ’ ἀρχιερωσύνης τῷ παιδὶ δοθείσης Ἀριστοβούλῳ , ἔδοξε τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν θεραπευθῆναι . Ἡρώρῃ δὲ ἡ Ἀλεξάνδρα ὕποπτος ἦν , καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις διατρίβειν αὐτὴν ἀπῄτει καὶ μηδὲν ἐπ’ ἐξουσίας δρᾶν , καὶ ἐπιμελῶς αὐτὴν ἦσάν τινες φυλάσσοντες . ἡ δ᾿ ἐξηγριοῦτο , πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι προκρίνουσα ἢ μετὰ δουλείας καὶ φόβων βιοῦν · καὶ τὴν Κλεοπάτραν παρεκάλει ἐπικουρεῖν , τὰ ἐν οἶς εἴη δηλώσασα . ἡ δὲ σὺν τῷ παιδὶ πρὸς αὐτὴν ἀποδιδράσκειν ἐκέλευε . δύο γοῦν λάρνακας παρασκευασαμένη ὡς εἰς ἐκκομιδὴν σωμάτων νεκρῶν , ταύταις ἔμελλεν ἑαυτὴν καὶ τὸν υἱὸν ἐμβαλεῖν , ἐπιτάξασα τοῖς συνειδόσι τῶν οἰκετῶν νυκτὸς ἐκφέρειν καὶ κομίζειν πρὸς θάλασσαν , ὅπου καὶ πλοῖον αὐτοῖς ᾧ πλεῖν ἐπ’ Αἴγυπτον ἔμελλον παρεσκεύαστο . ταῦτα ὁ Ἡρώδης ἔκ τινος τῶν οἰκετῶν ἐκείνης μαθών , καὶ προελθεῖν ἐάσας μέχρι τῆς ἐγχειρήσεως , ἐπ’ αὐτῇ τῇ πράξει τοῦ δρασμοῦ συνέλαβε . παρῆκε δὲ τὸ ἁμάρτημα φόβῳ τῆς Κλεοπάτρας , ἀλλ’ οὐκ ἐπιεικείᾳ . ἐδέδοκτο δ’ αὐτῷ ἐκποδὼν ποιήσασθαι τὸ μειράκιον . ἕβδομον οὖν καὶ δέκατον γεγονὸς ἔτος ἀνῆλθεν ἐπὶ τὸν βωμόν , θῦσον κατὰ τὴν τῆς σκηνοπηγίας ἑορτήν , ἐστολισμένον ἀρχιερατικῶς . ὁρμὴ δὲ τῷ πλήθει πρὸς αὐτὸ εὐνοίας ἐγένετο διά τε τὸ κάλλος καὶ τό τοῦ σώματος μέγεθος καὶ τὸ τοῦ γένους ἀξίωμα , ἔχαιρόν τε ἅμα καὶ συνεχέοντο , καὶ φωνὰς εὐφήμους ἠφίουν εὐχαῖς μεμιγμένας . τούτοις κινηθεὶς Ἡρώδης μᾶλλον ἔθετο τῷ κατὰ τοῦ μειρακίου σκοπῶ . καὶ τῆς ἑορτῆς παρελθούσης μεθ’ ἑστίασιν φιλοφρονούμενος τὸ μειράκιον ἐνεανιεύετο καὶ προσέπαιζεν αὐτῷ χαριζόμενος . κἀν ταῖς κολυμβήθραις ἐνήχοντο · οἱ δ’ Ἡρώδου φίλοι συννηχόμενοι ὡς ἐν παιδιᾷ , οἳ συνῄδεσαν τὸ ἀπόρρητον , οὐκ ἀνῆκαν συμπιέζοντες ἀεὶ τὸν Ἀριστόβουλον καὶ βαπτίζοντες μέχρι τοῦ ἀποπνίξαι . καὶ ὁ μὲν οὕτως ὤλετο οὔπω τὸν ὀκτωκαιδέκατον ἀνύσας ἐνιαυτόν , πάσι δὲ τὸ πάθος οἰκεία συμφορά . καὶ Ἀλεξάνδρα συνεῖσα καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἀπωλείας , ἔτι μᾶλλον τῷ πάθει συνείχετο , ἐνεκαρτέρει δὲ φόβῳ κακῶν ἑτέρων . Ἡρώδης δὲ πάντα ἐπετήδευεν ἀποσκευαζόμενος τὴν ὑπόνοιαν , καὶ δακρύων καὶ συγχεόμενος καὶ πολυτελῆ τὴν ἐκφορὰν ἐνδεικνύμενος . Ἀλεξάνδρα δὲ τούτων οὐδενὶ ἐμαλάττετο , ἀλλὰ τῇ Κλεοπάτρᾳ γράφει τὴν ἐξ ἐπιβουλῆς Ἡρώδου τοῦ υἱέος ἀπώλειαν · ἡ δὲ τὸν Ἀντώνιον ἦρ ἔθιζε τίσασθαι τὸν τοῦ παιδὸς φόνον . πέμπει τοίνυν Ἀντώνιος κελεύων ἐλθεῖν Ἡρώδην εἰς Λαοδίκειαν καὶ ἀπολογήσασθαι . ὁ δὲ τὴν αἰτίαν δεδοικὼς καὶ τὴν Κλεοπάτρας δυσμένειαν , ἀπιὼν Ἰωσὴφ τὸν θεῖον αὐτοῦ ἐπίτροπον τῶν ἐκεῖ πραγμάτων κατέλιπεν , ἐντειλάμενος λάθρᾳ , εἰ πάθοι τι παρ’ Ἀντωνίου αὐτός , αὐτίκα τὴν Μαριὰμ ἀνελεῖν , ἵνα μὴ τεθνηκότος αὐτοῦ ἑτέρῳ διὰ τὴν ὡραιότητα μένηται . Ἡρώδης μὲν οὖν ἀπῄει , Ἰωσὴφ δὲ τὰ τῆς ἀρχῆς διοικῶν , καὶ συνεχῶς ἐντυγχάνων τῆ Μαριὰμ καὶ τῇ Ἀλεξάνδρᾳ , τὴν πρὸς τὴν Μαριὰμ διηγεῖτο τοῦ βασιλέως διάθεσιν . εἰρωνευομένων δ᾿ ἐκείνων πρὸς τοὺς λόγους , προήχθη καὶ τὸ τῆς ἐντολῆς ἐκφῆναι ἀπόρρητον . τὸ δὲ μᾶλλον εἰς πλείω τὰς γυναῖκας ἐνῆγεν ἀπόνοιαν . γίνεται δὲ καὶ λόγος παρὰ τῶν ἀπεχθανομένων Ἡρώδῃ ὡς κτείνειεν αὐτὸν ὁ Ἀντώνιος . ἐν τούτοις γράμματα ἐξ Ἡρώδου ἀφίκετο τὴν Ἀντωνίου τιμὴν τὴν πρὸς αὐτὸν διηγούμενα , καὶ ὡς συνεδρεύει αὐτῷ ἐν ταῖς διαγνώσεσι καὶ ὡς συνεστιᾶται , καὶ ὅτι τούτων τυγχάνει καὶ ταῦτα τῆς Κλεοπάτρας χαλεπῆς οὔσης αὐτῷ πρὸς διαβολήν . τούτων τῶν γραμμάτων κομισθέντων ἡ ψευδὴς ἐπαύσατο φήμη .
Lemmas: οὕτως ὁμιλέω διαλύω , ὡς πᾶς δῆθεν ὑποψία ἐκλέγω . ὁ δέ ἀρχιερωσύνη ὁ παῖς δίδωμι Ἀριστόβουλος , δοκέω ὁ κατά ὁ οἰκίον θεραπεύω . Ἡρώρῃ δέ ὁ Ἀλεξάνδρα ὕποπτος εἰμί , καί ἐν ὁ βασίλειος διατρίβω αὐτός ἀπαιτέω καί μηδείς ἐπί ἐξουσία δράω , καί ἐπιμελής αὐτός εἰμί τις φυλάσσω . ὁ δέ ἐξαγριόω , πᾶς ὁστισοῦν ὑπομένω προκρίνω ἢ μετά δουλεία καί φόβος βιόω · καί ὁ Κλεοπάτρα παρακαλέω ἐπικουρέω , ὁ ἐν οἶς εἰμί δηλόω . ὁ δέ σύν ὁ παῖς πρός αὐτός ἀποδιδράσκω κελεύω . δύο γοῦν λάρναξ παρασκευάζω ὡς εἰς ἐκκομιδή σῶμα νεκρός , οὗτος μέλλω ἑαυτοῦ καί ὁ υἱός ἐμβάλλω , ἐπιτάσσω ὁ σύνοιδα ὁ οἰκέτης νύξ ἐκφέρω καί κομίζω πρός θάλασσα , ὅπου καί πλοῖον αὐτός ὅς πλέω ἐπί Αἴγυπτος μέλλω παρασκευάζω . οὗτος ὁ Ἡρῴδης ἐκ τις ὁ οἰκέτης ἐκεῖνος μανθάνω , καί προέρχομαι ἐάω μέχρι ὁ ἐγχείρησις , ἐπί αὐτός ὁ πρᾶξις ὁ δρασμός συλλαμβάνω . παρίημι δέ ὁ ἁμάρτημα φόβος ὁ Κλεοπάτρα , ἀλλά οὐ ἐπιείκεια . δοκέω δέ αὐτός ἐκποδών ποιέω ὁ μειράκιον . ἕβδομος οὖν καί δέκατος γίγνομαι ἔτος ἀνέρχομαι ἐπί ὁ βωμός , θύω κατά ὁ ὁ σκηνοπηγία ἑορτή , στολίζω ἀρχιερατικός . ὁρμή δέ ὁ πλῆθος πρός αὐτός εὔνοια γίγνομαι διά τε ὁ κάλλος καί ὁ ὁ σῶμα μέγεθος καί ὁ ὁ γένος ἀξίωμα , χαίρω τε ἅμα καί συγχέω , καί φωνή Εὔφημος ἀφίημι εὐχή μείγνυμι . οὗτος κινέω Ἡρῴδης μᾶλλον τίθημι ὁ κατά ὁ μειράκιον σκοπέω . καί ὁ ἑορτή παρέρχομαι μετά ἑστίασις φιλοφρονέομαι ὁ μειράκιον νεανιεύομαι καί προσπαίζω αὐτός χαρίζομαι . ἐν ὁ κολυμβήθρα νήχω · ὁ δέ Ἡρώδης φίλος συνάγω ὡς ἐν παιδιά , ἕ σύνοιδα ὁ ἀπόρρητος , οὐ ἀνίημι συμπιέζω ἀεί ὁ Ἀριστόβουλος καί βαπτίζω μέχρι ὁ ἀποπνίγω . καί ὁ μέν οὕτως ὄλλυμι οὔπω ὁ ὀκτωκαιδέκατος ἀνύω ἐνιαυτός , πᾶς δέ ὁ πάθος οἰκεῖος συμφορά . καί Ἀλεξάνδρα συνίημι καί ὁ αἴτιος ὁ ἀπώλεια , ἔτι μᾶλλον ὁ πάθος συνόχωκα , ἐγκαρτερέω δέ φόβος κακός ἕτερος . Ἡρῴδης δέ πᾶς ἐπιτηδεύω ἀποσκευάζω ὁ ὑπόνοια , καί δάκρυ καί συγχέω καί πολυτελής ὁ ἐκφορά ἐνδείκνυμι . Ἀλεξάνδρα δέ οὗτος οὐδείς μαλάσσω , ἀλλά ὁ Κλεοπάτρα γράφω ὁ ἐκ ἐπιβουλή Ἡρώδης ὁ υἱός ἀπώλεια · ὁ δέ ὁ Ἀντώνιος ἔαρ ἐθίζω τίνω ὁ ὁ παῖς φόνος . πέμπω τοίνυν Ἀντώνιος κελεύω ἔρχομαι Ἡρώδης εἰς Λαοδίκεια καί ἀπολογέομαι . ὁ δέ ὁ αἴτιος δείδω καί ὁ Κλεοπάτρα δυσμένεια , ἀπέρχομαι Ἰωσήφ ὁ θέω αὐτός ἐπίτροπος ὁ ἐκεῖ πρᾶγμα καταλείπω , ἐντέλλω λάθρῃ , εἰμί πάσχω τίς παρά Ἀντώνιος αὐτός , αὐτίκα ὁ Μαρία ἀναιρέω , ἵνα μή θνῄσκω αὐτός ἕτερος διά ὁ ὡραιότης μένω . Ἡρῴδης μέν οὖν ἄπειμι , Ἰωσήφ δέ ὁ ὁ ἀρχή διοικέω , καί συνεχῶς ἐντυγχάνω τῆ Μαρία καί ὁ Ἀλεξάνδρα , ὁ πρός ὁ Μαρία διηγέομαι ὁ βασιλεύς διάθεσις . ειρωνεύομαι δέ ἐκεῖνος πρός ὁ λόγος , προάγω καί ὁ ὁ ἐντολή ἐκφαίνω ἀπόρρητος . ὁ δέ μᾶλλον εἰς πλείων ὁ γυνή ἐνάγω ἀπόνοια . γίγνομαι δέ καί λόγος παρά ὁ ἀπεχθάνομαι Ἡρώδης ὡς κτείνω αὐτός ὁ Ἀντώνιος . ἐν οὗτος γράμμα ἐκ Ἡρώδης ἀφικνέομαι ὁ Ἀντώνιος τιμή ὁ πρός αὐτός διηγούμαι , καί ὡς συνεδρεύω αὐτός ἐν ὁ διάγνωσις καί ὡς συνεστιάω , καί ὅτι οὗτος τυγχάνω καί οὗτος ὁ Κλεοπάτρα χαλεπός εἰμί αὐτός πρός διαβολή . οὗτος ὁ γράμμα κομίζω ὁ ψευδής παύω φήμη .