joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 1.16
ἤδη δὲ τῆς σκηνῆς εἰργασμένης ἔστησε ταύτην Μωυσῆς . εἴργαστο δὲ ἡ κιβωτὸς ἐκ ξύλων ἀσήπτων , ἃ πανταχόθεν χρυσίον περιεκάλυπτεν , ᾗ τὰς δύο πλάκας ἐνέθεντο αἳ τοὺς δέκα λόγους εἶχον ἐγγεγραμμένους . ὣν ὁ πρῶτος μὲν ἔνα θεὸν εἶναί φησι καὶ τοῦτον μόνον σέβεσθαι δεῖν , ὁ δεύτερος δὲ μηδενὸς εἰκόνα ζῴου ποιεῖν μηδὲ προσκυνεῖν , ὁ τρίτος ἐπὶ μηδενὶ ματαίῳ τὸν θεὸν ὀμνύναι , ὁ τέταρτος τὰς ἑβδομάδας παρατηρεῖν ἀναπαυομένους ἐξ ἔργου παντός , ὁ πέμπτος γονεῖς τιμᾶν , ὁ ἕκτος φόνου ἀπέχεσθαι , ὁ ἕβδομος μὴ μοιχεύειν , ὁ ὄγδοος μὴ κλέπτειν , ὁ ἔνατος μὴ ψευδομαρτυρεῖν , ὁ δέκατος μηδενὸς ἀλλοτρίου ἐπιθυμεῖν . ταύτην οὖν τὴν κιβωτὸν εἰσάγουσιν εἰς τὸ ἄδυτον . ἐν δὲ τῷ ναῷ τιθέασι τράπεζαν , καὶ ἐπὶ ταύτῃ ἄρτους ἀζύμους δώδεκα καὶ λυχνίαν χρυσῆν καὶ θυμιατήριον ξύλινον ἐντός , ἔξωθεν δὲ χρυσίῳ κεκαλυμμένον . καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς βωμὸν ἱδρύσατο ξύλινον χαλκαῖς λεπίσι περιεληλαμένον , οὗ ἄντικρυς φιάλαι καὶ κρατῆρες σὺν θυί·σκοις ἐτίθεντο , καὶ ἄλλα σκεύη ἃ πρὸς ἱερουργίαν ἡτοίμαστο , χρύσεα πάντα . γίνονται δὲ καὶ τοῖς ἱερεῦσι στολαί , ἀλλὰ μέντοι καὶ τῷ ἀρχιερεῖ . ἀρχιερέα δὲ ὁ θεὸς τὸν Ἀαρὼν ἐψηφίσατο . συναθροίσας δὲ τὸ πλῆθος ὁ Μωυσῆς “ ἄνδρες ” “ τὸ μὲν ἔργον τετέλεσται , τῆς δὲ τοῦ ἱερᾶσθαι τιμῆς ὁ θεὸς τὸν Ἀρὼν ἀξιοῖ . ” προσέταξε δὲ Μωυσῆς εἰσφέρειν ἕκαστον σίκλου τὸ ἥμισυ , ἴν εἰς τὰς περὶ τὴν σκηνὴν χρείας εἴη ἀνάλωμα . ὁ δὲ σίκλος νόμισμα Ἑβραίων ἐστὶν Ἀττικὰς δεχόμενον δραχμὰς τέσσαρας . τὸ δὲ πλῆθος τόν εἰσφερόντων ἦν μυριάδες ἐξήκοντα καὶ πεντακισχίλιοι πεντακόσιοι πεντήκοντα . τὴν δ εἰσφορὰν ἐποιοῦντο τῶν ἐλευθέρων οἱ τὸν εἰκοστὸν ὑπερβάντες ἐνιαυτὸν ἄχρι πεντηκοστοῦ . ἐποιήθη δὲ ἡ σκηνὴ μησὶν ἑπτά . ἔδειξε δὲ ὁ θεὸς κατὰ γνώμην αὐτοῦ τὸ ἔργον γενόμενον , παρουσιάσας ἐν τῇ σκηνῇ . οὕτω δὲ τὴν παρουσίαν ἐδήλωσεν . ἀχλὺς ὑπὲρ τὴν σκηνὴν μόνην ἐγένετο , οὔτε βαθεῖα καὶ συμπεπιλη - μένη καὶ νέφεσιν ἐμφερής , οὔτε πάνυ λεπτή τε καὶ ἀραιά , ὡς δι᾿ αὐτῆς διικνεἳσθαι τὴν ὅρασιν · ἡδεῖα δὲ ἀπ᾿ αὐτῆς ἔρρει δρόσος . Μωυσῆς δὲ ἔθυσεν ἐν τῷ τῆς σκηνῆς αἰθρίῳ ἐφ᾿ ἡμέρας ἑπτά , τῇ δὲ ὀγδόῃ ἑορτὴν ἐκήρυξε τῷ λαῷ καὶ θύειν ἐπέταξεν . οἱ δὲ ἀλλήλοις ἡμιλλῶντο . ἐπικειμένων δὲ τῶν ἱερῶν τῷ βωμῷ πῦρ ἀνήφθη αὐτόματον καὶ πάντα τὰ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ ἐδαπάνησεν . οἱ δὲ πρεσβύτεροι τῶν τεσσά - ρων υἱῶν Ἀαρών , Ναδὰβ καὶ Ἀβιού , παρὰ τὰ διατεταγμένα θύσαντες κατεκαύθησαν τὰ στέρνα τε καὶ τὰ πρόσωπα , πυρὸς ἐξαφθέντος αὐτομάτου καὶ φλέξαντος αὐτούς · ὧν τὰ σώματα ἔξω τῆς παρεμβολῆς κομισθέντα ἐτάφησαν . τὴν δὲ φυλὴν τοῦ Λευὶ τῶν ἄλλων διακρίνας ἥγνισε , καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὴν σκηνὴν καὶ τὰ σκεύη τὰ ἱερά , ἵνα ὡς ὑφηγοῦνται οἱ ἱερεῖς , ὑπηρετῶσιν αὐτοί . μετὰ ταῦτα ἀριθμῆσαι διέγνωκε τὸν λαόν , καὶ εὑρέθησαν τῶν ὅπλα φέρειν δυναμένων μυριάδες ἑξήκοντα καὶ τρισχίλιοι πρὸς ἑξακοσίοις καὶ πεντήκοντα . οὗτοι δ᾿ ἦσαν οἱ τὸν εἰκοστὸν ὑπερβάντες ἐνιαυτὸν καὶ ἄχρι τοῦ πεντηκοστοῦ ἐφθακότες . ἀντὶ δὲ τῆς Λευιτικῆς φυλῆς τοῖς φυλάρχοις κατέλεξαν τοὺς παῖδας τοῦ Ἰωσήφ , τὸν Μανασσῆν καὶ τὸν Ἐφραΐμ , κατὰ τὴν δια - ταγὴν τοῦ προπάτορος Ἰακώβ . οἱ δέ γε Λευῖται δισμύριοι καὶ τρισχίλιοι ἀριθμηθέντες εὑρέθησαν πρὸς ὀκτακοσίοις καὶ ὀγδοήκοντα .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ σκηνή ἐργάζομαι ἵστημι οὗτος Μωυσῆς . ἐργάζομαι δέ ὁ κιβωτός ἐκ ξύλον ἄσηπτος , ὁ πανταχόθεν χρυσίον περικαλύπτω , ὅς ὁ δύο πλάξ ἐντίθημι ὅς ὁ δέκα λόγος ἔχω ἐγγράφω . ἐάν ὁ πρῶτος μέν νάω θεός εἰμί φημί καί οὗτος μόνος σέβομαι δήω , ὁ δύο δέ μηδείς εἰκών ζῷον ποιέω μηδέ προσκυνέω , ὁ τρίτος ἐπί μηδείς μάταιος ὁ θεός ὄμνυμι , ὁ τέταρτος ὁ ἑβδομάς παρατηρέω ἀναπαύω ἐκ ἔργον πᾶς , ὁ πέμπτος γονεύς τιμάω , ὁ ἕκτος φόνος ἀπέχω , ὁ ἕβδομος μή μοιχεύω , ὁ ὄγδοος μή κλέπτω , ὁ ἔνατος μή ψευδομαρτυρέω , ὁ δέκατος μηδείς ἀλλότριος ἐπιθυμέω . οὗτος οὖν ὁ κιβωτός εἰσάγω εἰς ὁ ἄδυτος . ἐν δέ ὁ ναός τίθημι τράπεζα , καί ἐπί οὗτος ἄρτος ἄζυμος δώδεκα καί λυχνία χρύσεος καί θυμιατήριον ξύλινος ἐντός , ἔξωθεν δέ χρυσίον καλύπτω . καί πρό ὁ σκηνή βωμός ἱδρύω ξύλινος χάλκεος λεπίς περιελαύνω , ὅς ἄντικρυς φιάλη καί κρατήρ σύν θυί·σκοις τίθημι , καί ἄλλος σκεῦος ὁ πρός ἱερουργία ἑτοιμάζω , χρύσεος πᾶς . γίγνομαι δέ καί ὁ ἱερεύς στολή , ἀλλά μέντοι καί ὁ ἀρχιερεύς . ἀρχιερεύς δέ ὁ θεός ὁ Ἀαρών ψηφίζω . συναθροίζω δέ ὁ πλῆθος ὁ Μωυσῆς “ ἀνήρ ” “ ὁ μέν ἔργον τελέω , ὁ δέ ὁ ἱεράομαι τιμή ὁ θεός ὁ ἀρόω ἀξιόω . ” προστάσσω δέ Μωυσῆς εἰσφέρειν ἕκαστος σίκλος ὁ ἥμισυς , εἶμι εἰς ὁ περί ὁ σκηνή χρεία εἰμί ἀνάλωμα . ὁ δέ σίγλος νόμισμα Ἑβραῖος εἰμί Ἀττικός δέχομαι δραχμή τέσσαρες . ὁ δέ πλῆθος ὁ εἰσφέρω εἰμί μυριάς ἐξήκω καί πεντακισχίλιοι πεντακόσιοι πεντήκοντα . ὁ δ εἰσφορά ποιέω ὁ ἐλεύθερος ὁ ὁ εἰκοστός ὑπερβαίνω ἐνιαυτός ἄχρι πεντηκοστός . ποιέω δέ ὁ σκηνή μείς ἑπτά . δείκνυμι δέ ὁ θεός κατά γνώμη αὐτός ὁ ἔργον γίγνομαι , παρουσιάζω ἐν ὁ σκηνή . οὗτος δέ ὁ παρουσία δηλόω . ἀχλύς ὑπέρ ὁ σκηνή μόνος γίγνομαι , οὔτε βαθύς καί συμπεπιλη - μένω καί νέφος ἐμφερής , οὔτε πάνυ λεπτός τε καί ἀραιός , ὡς διά αὐτός διικνέομαι ὁ ὅρασις · ἡδύς δέ ἀπό αὐτός ῥέω δρόσος . Μωυσῆς δέ θύω ἐν ὁ ὁ σκηνή αἴθριος ἐπί ἡμέρα ἑπτά , ὁ δέ ὄγδοος ἑορτή κηρύσσω ὁ λαός καί θύω ἐπιτάσσω . ὁ δέ ἀλλήλων ἁμιλλάομαι . ἐπίκειμαι δέ ὁ ἱερός ὁ βωμός πῦρ ἀνάπτω αὐτόματος καί πᾶς ὁ ἐπί ὁ βωμός δαπανάω . ὁ δέ πρέσβυς ὁ Τέσσα - ῥόος υἱός Ἀαρών , Ναδάβ καί άβιος , παρά ὁ διατάσσω θύω1 κατακαίω ὁ στέρνον τε καί ὁ πρόσωπον , πυρός ἐξάπτω αὐτόματος καί φλέγω αὐτός · ὅς ὁ σῶμα ἔξω ὁ παρεμβολή κομίζω θάπτω . ὁ δέ φυλή ὁ Λευί ὁ ἄλλος διακρίνω ἁγνίζω , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ σκηνή καί ὁ σκεῦος ὁ ἱερός , ἵνα ὡς ὑφηγέομαι ὁ ἱερεύς , ὑπηρετέω αὐτός . μετά οὗτος ἀριθμέω διαγιγνώσκω ὁ λαός , καί εὑρίσκω ὁ ὅπλον φέρω δύναμαι μυριάς ἑξήκοντα καί τρισχίλιοι πρός ἑξακόσιοι καί πεντήκοντα . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ εἰκοστός ὑπερβαίνω ἐνιαυτός καί ἄχρι ὁ πεντηκοστός φθάνω . ἀντί δέ ὁ Λευιτικός Φυλή ὁ φύλαρχος καταλέγω ὁ παῖς ὁ Ἰωσήφ , ὁ Μανασσῆς καί ὁ Ἐφραίμ , κατά ὁ διά - ἀτταγᾶς ὁ προπάτωρ Ἰακώβ . ὁ δέ γε Λευίτης δισμύριοι καί τρισχίλιοι ἀριθμέω εὑρίσκω πρός ὀκτακόσιοι καί ὀγδοήκοντα .