joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 5.4
Σαλώμη δὲ ἡ ἐκείνου γυνή , ἣ καὶ Ἀλεξάνδρα ἐκέκλητο , λύσασα τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ ἀνδρός , δεδεμένους γὰρ εἶχεν αὐτοὺς Ἀριστόβουλος , βασιλέα κασίστησιν Ἰαννένα τὸν καὶ Ἀλέξανδρον , προύχοντα καθ’ ἡλικίαν καὶ μετριώτατον . ὃς τὴν βασιλείαν παραλαβὼν κτείνει μὲν νεωτερίζοντα τὸν ἕνα τῶν ἀδελφῶν , τὸν δ᾿ ἕτερον ἀπραγμόνως ζῶντα ἐτίμα . πολέμους δέ τινας ποιησάμενος πρός τινας , καὶ πῄ μὲν κρατήσας , ἔστι δ’ ὅπου καὶ ἡττηθείς , τέλος καὶ πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἦρεν ὅπλα κατ’ αὐτοῦ στασιά - σαντας . ἑορτῆς γὰρ οὔσης καὶ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ ἀνελθόντος ὡς θύσαντος , κιτρίοις αὐτὸν τὸ πλῆθος ἔβαλλον , ἔθους ὄντος ἐν τῇ σκηνοπηγίᾳ θύρσους φοινίκων καὶ κιτρίων ἐν χεροῖν ἔχειν , καὶ ὕβρεις αὐτοῦ κατέχεον . οἷς παροξυνθεὶς ὁ Ἀλέξανδρος κτείνει περὶ ἑξακισχιλίους αὐτῶν . εἶτα συνάψας μάχην πρὸς Ἀραβας καὶ ἡττηθεὶς φεύγων εἰς Ἱεροσόλυμα παρανίνεται , καὶ πρὸς τὴν κακοπραγίαν αὐτῷ τοὐ ἔθνους ἐπιθεμένου , ἔτεσιν ἕξ μαχόμενος πρὸς αὐτό , ἔτρεφε γὰρ Πισίδας καὶ Κίλικας , οὐκ ἐλάττους ἀναιρεῖ μυριάδων πέντε . δι’ ἃ ἔτι μᾶλλον μεμίσητο , ὅστε πρὸς αὐτόν , τί δεῖ γενέσθαι πυνθανόμενον ὥστε παύσασθαι τὴν δυσμένειαν , τὸ πλῆθος ἀποθανεῖν αὐτὸν ἐξεβόησε . καὶ μετὰ ταῦτα δὲ Ἰουδαῖοι τῷ Ἀλεξάνδρῳ ἐμάχοντο , καὶ πλεῖστοι ἀπώλλυντο . κατακλείσας δὲ τοὺς δυνατωτάτους αὐτῶν ἔν τινι πόλει ἐπολιόρκει , καὶ κρατήσας αὐτῶν ἀπήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα . καὶ ἐν ἀπόπτῳ μετὰ τῶν γυναικῶν ἑστιώμενος ὠμότατον ἔργον πεποίηκεν , ἀνασταυρώσας αὐτόν ὀκτακοσίους , καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας ἐπ’ ὄψεσι σφῶν ἔτι ζώντων ἀπέσφαττε . τοῦτο τὸ ἀπηνὲς ἔργον ἔπεισε τοὺς ἀντιστασιώτας αὐτοῦ περὶ ὀκτακισχιλίους ὄντας φυγεῖν . καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἔκτοτε ἠρεμίας ἀπήλαυσεν . Ἔπειτα Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Διονύσιος κατὰ τῆς Ἰουσαίας ἐστράτευσε . καὶ μάχης καρτερὰς γενομένης πρὸς Ἰουδαίους ἀπέθανεν ἐν τῷ πολέμῳ Ἀντίοχος νικῶν καὶ τῷ πονοῦντι μέρει συνεπαρήγων . θανόντος δ᾿ ἐκείνου τὸ στράτευμα φεύγει καὶ λιμῷ διαφθείρεται . βασιλεύει δὲ μετ’ Ἀντίοχον τῆς Κοίλης Συρίας Ἀρέτας , καὶ στρατεύσας ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν , καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον , ἐπὶ συνθήκαις ἀνεκεχώρηκεν . Ο μέντοι Ἀλέξανδρος μετὰ ταῦτα πόλεις ἐλῶν πολλὰς Ἰδουμαίων καὶ Κιλίκων καὶ Φοινίκων καὶ Σύρων , καὶ τρίτον ἔτος ἐν τῆ στρατείᾳ διηνυκώς , ἐπανῆλθε , προθύμως αὐτὸν διὰ τὴν εὐπραγίαν δεχομένων τῶν Ἰουδαίων . εἶτα ἐκ μέθης νοσήσας , καὶ τρισὶν ἔτεσι τεταρταίῳ πυρετῷ προσπαλαίων , τῶν στρατειῶν οὐκ ἀπέσχετο . ὁρῶσα δὲ αὐτὸν ἡ βασίλισσα ἤδη ἀπεγνωσμένον , ἑαυτήν τε καὶ τοὺς παῖδας ὠδύρετο . ὁ δὲ κρύψαι τὸν θάνατον αὐτοῦ πρὸς τοὺς στρατιώτας ταύτῃ ὑπέθετο , ἕως ἂν ἐξέλῃ τὸ χωρίον , ἔτυχε γάρ τι πολιορκῶν , ἔπειτα ὡς ἀπό νίκης εἰς Ἱεροσόλυμα παραγενομένην τοῖς Φαρισαίοις ἐξουσίας μεταδοῦναί τινος . δύνασθαι γὰρ αὐτοὺς θέσθαι τὸ ἔθνος εὔνουν αὐτῇ · καὶ αὐτός δὲ διὰ τούτους ἔλεγε τῷ ἔθνει προσκροῦσαι , ὑβρισθέντας ὑπ’ αὐτοῦ . “ σὺ τοίνυν ” ἔφη “ μεταπεμψαμένη τοὺς ἄρχοντας σφῶν ἐπίτρεπε χρῆσθαί μου ὡς βούλονται τῷ νεκρῷ , ὡς πολλὰ εἰς αὐτοὺς ἐξυβρίσαντος , καὶ μηδὲν παρὰ τὴν ἐκείνων γνώμην ποιεῖν ὑπισχνοῦ . οὕτω δέ σου εἰπούσης ἐγώ τε πολυτελῶς ταφήσομαι καὶ σὺ βεβαίως ἄρξεις . ” ταῦτα τῇ γυναικὶ ὑποθέμενος τετελεύτηκεν , ἄρξας ἔτη εἴκοσι καὶ ἑπτά , πεντήκοντα δέ γε ζήσας ἑνὸς δέοντος . ἡ δὲ Ἀλεξάνδρα πάντα κατὰ τὴν τοῦ ἀνδρὸς συμβουλὴν θεμένη τούς τε Φαρισαίους εὔνους ἐποίησεν ἑαυτῇ καὶ τὴν βασιλείαν ἐβεβαιώσατο , καὶ τὴν ταφὴν τοῦ ἀνδρὸς λαμπροτέραν τῶν πρὸ αὐτοῦ βασιλέων εἰργάσατο .
Lemmas: Σαλώμη δέ ὁ ἐκεῖνος γυνή , ὅς καί Ἀλεξάνδρα καλέω , λύω ὁ ἀδελφός ὁ ἀνήρ , δέω γάρ ἔχω αὐτός Ἀριστόβουλος , βασιλεύς καθίστημι Ἰαννένα ὁ καί Ἀλέξανδρος , προέχω κατά ἡλικία καί μέτριος . ὅς ὁ βασίλειος παραλαμβάνω κτείνω μέν νεωτερίζω ὁ εἷς ὁ ἀδελφός , ὁ δέ ἕτερος ἀπράγμων ζῶ τιμάω . πόλεμος δέ τις ποιέω πρός τις , καί πῃ μέν κρατέω , εἰμί δέ ὅπου καί ἡσσάομαι , τέλος καί πρός ὁ ὁμόφυλος ἀείρω ὅπλον κατά αὐτός Στασία - Σαντᾶς . ἑορτή γάρ εἰμί καί αὐτός ἐπί ὁ βωμός ἀνέρχομαι ὡς θύω1 , κίτριον αὐτός ὁ πλῆθος βάλλω , ἔθος εἰμί ἐν ὁ σκηνοπηγία θύρσος Φοῖνιξ καί κίτριον ἐν χείρ ἔχω , καί ὕβρις αὐτός καταχέω . ὅς παροξύνω ὁ Ἀλέξανδρος κτείνω περί ἑξακισχίλιοι αὐτός . εἶτα συνάπτω μάχη πρός Ἀραβᾶς καί ἡσσάομαι φεύγω εἰς Ἱερουσαλήμ παρανίημι , καί πρός ὁ κακοπραγία αὐτός ὁ ἔθνος ἐπιτίθημι , ἔτος ἕξ μάχομαι πρός αὐτός , τρέφω γάρ Πισίδης καί Κίλιξ , οὐ μικρός ἀναιρέω μυριάς πέντε . διά ὁ ἔτι μᾶλλον μισέω , ὅστε πρός αὐτός , τίς δεῖ γίγνομαι πυνθάνομαι ὥστε παύω ὁ δυσμένεια , ὁ πλῆθος ἀποθνῄσκω αὐτός ἐκβοάω . καί μετά οὗτος δέ Ἰουδαῖος ὁ Ἀλέξανδρος μάχομαι , καί πλεῖστος ἀπόλλυμι . κατακλείω δέ ὁ δυνατός αὐτός ἐν τις πόλις πολιορκέω , καί κρατέω αὐτός ἀπάγω εἰς Ἱερουσαλήμ . καί ἐν ἄποπτος μετά ὁ γυνή ἑστιάω ὠμός ἔργον ποιέω , ἀνασταυρόω αὐτός ὀκτακόσιοι , καί ὁ παῖς αὐτός καί ὁ γυνή ἐπί ὄψις σφεῖς ἔτι ζῶ ἀποσφάζω . οὗτος ὁ ἀπηνής ἔργον πείθω ὁ ἀντιστασιώτης αὐτός περί ὀκτακισχίλιοι εἰμί φεύγω . καί ὁ Ἀλέξανδρος ἔκτοτε ἠρεμία ἀπαλαύω . ἔπειτα Ἀντίοχος ὁ καλέω Διονύσιος κατά ὁ Ἰουσαίας στρατεύω . καί μάχη καρτερός γίγνομαι πρός Ἰουδαῖος ἀποθνῄσκω ἐν ὁ πόλεμος Ἀντίοχος Νίκη καί ὁ πονέω μέρος συνεπαρήγω . θνῄσκω δέ ἐκεῖνος ὁ στράτευμα φεύγω καί λιμός διαφθείρω . βασιλεύω δέ μετά Ἀντίοχος ὁ Κοίλη Συρία Ἀρέτας , καί στρατεύω ἐπί ὁ Ἰουδαῖος , καί μάχομαι νικάω Ἀλέξανδρος , ἐπί συνθήκη ἀναχωρέω . ὁ μέντοι Ἀλέξανδρος μετά οὗτος πόλις ἐλαύνω πολύς Ἰδουμαῖος καί Κίλιξ καί Φοῖνιξ καί Σύρος , καί τρίτος ἔτος ἐν τῆ στρατεία διανύω , ἐπανέρχομαι , προθύμως αὐτός διά ὁ εὐπραγία δέχομαι ὁ Ἰουδαῖος . εἶτα ἐκ μέθη νοσέω , καί τρεῖς ἔτος τεταρταῖος πυρετός προσπαλαίω , ὁ στρατεία οὐ ἀπέχω . ὁράω δέ αὐτός ὁ βασίλισσα ἤδη ἀπογιγνώσκω , ἑαυτοῦ τε καί ὁ παῖς ὀδύρομαι . ὁ δέ κρύπτω ὁ θάνατος αὐτός πρός ὁ στρατιώτης οὗτος ὑποτίθημι , ἠώς εἄν ἐξαιρέω ὁ χωρίον , τυγχάνω γάρ τίς πολιορκέω , ἔπειτα ὡς ἀπό Νίκη εἰς Ἱερουσαλήμ παραγίγνομαι ὁ Φαρισαῖος ἐξουσία μεταδίδωμι τις . δύναμαι γάρ αὐτός τίθημι ὁ ἔθνος εὔνους αὐτός · καί αὐτός δέ διά οὗτος λέγω ὁ ἔθνος προσκρούω , ὑβρίζω ὑπό αὐτός . “ σύ τοίνυν ” φημί “ μεταπέμπω ὁ ἄρχω σφεῖς ἐπιτρέπω χράομαι ἐγώ ὡς βούλομαι ὁ νεκρός , ὡς πολύς εἰς αὐτός ἐξυβρίζω , καί μηδείς παρά ὁ ἐκεῖνος γνώμη ποιέω ὑπισχνέομαι . οὗτος δέ σύ εἶπον ἐγώ τε πολυτελής θάπτω καί σύ βεβαίως ἄρχω . ” οὗτος ὁ γυνή ὑποτίθημι τελευτάω , ἄρχω ἔτος εἴκοσι καί ἑπτά , πεντήκοντα δέ γε ζῶ εἷς δήω . ὁ δέ Ἀλεξάνδρα πᾶς κατά ὁ ὁ ἀνήρ συμβουλή τίθημι ὁ τε Φαρισαῖος Εὔνους ποιέω ἑαυτοῦ καί ὁ βασίλειος βεβαιόω , καί ὁ ταφή ὁ ἀνήρ λαμπρός ὁ πρό αὐτός βασιλεύς ἐργάζομαι .