joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 9.24
Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ Λούκιος Ἀνίκιος στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐπὶ τὸν Γέντιον τοὺ προσμίξαντάς τε αὐτῷ ἐνίκησε καὶ τὸν Γέντιον φυγόντα ἐπιδιώξας ἐς Σκόδραν κατέκλεισεν , ὅπου ἦν αὐτῷ τὰ βασίλεια . καὶ διακενῆς ἂν προσήδρευεν αὐτῇ , ἐπὶ γὰρ ἀκρωνυχίας ὄρους πεπόλισται καὶ φάραγξι βαθείαις ποταμοὺς ῥοώδεις ἐχούσαις περιειλεῖται , τείχει τε ὀχυρῷ περιέζωσται , εἰ μὴ ὁ Γέντιος μέγα ἐπὶ τῇ δυνάμει ἐλπίσας ἑκὼν εἰς μάχην ἐχώρησε . κἀκ τούτου τήν τε ἀρχὴν αὐτοῦ πάσαν ὁ Ἀνίκιος προσηγάγετο καὶ μέχρι τῆς Ἠπείρου προελθών , πρὶν τὸν Παῦλον ἐλθεῖν , κἀκείνην ταραττομένην ἡμέρωσεν . Οἱ δ’ ἐν τῇ Ῥώμῃ ἔμαθον μὲν τὴν τοῦ Παύλου νίκην τετάρτῃ μετὰ τὴν μάχην ἡμέρᾳ ἔκ τινος φήμης , οὐ μέντοι καὶ ἀκριβῶς ἐπίστευον . εἶτα γραμ - μάτων ὑπὲρ ταύτης κομισθέντων τοῦ Παύλου , ὑπερήσθησαν , καὶ οὐχ ὡς τὸν Περσέα νενικηκότες καὶ τὴν Μακεδονίαν κτησάμενοι , ἀλλ’ ὡς τὸν Φίλιππον ἐκεῖνον τὸν πάνυ καὶ αὐτὸν τὸν Ἀλέξανδρον μετὰ πάσης τῆς ἀρχῆς ἐκείνης , ἣν ἔσχηκε , νικήσαντες ἐσε - μνύνοντο . ἐλθόντι δ’ ἐς Ῥώμην τῷ Παύλῳ πολλὰ ἐψηφίσθη , καὶ ἡ πομπὴ τῶν νικητηρίων αὐτῷ λαμπροτάτη ἐγένετο . ἔπεμψε μὲν γὰρ καὶ τἄλλα ὅσα ἑαλώγ̣ει πάντα , ἔπεμψε δὲ καὶ Βίθυν τὸν τοῦ Κότυος υἱόν , τόν τε Περσέα καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τούς τε παῖδας τρεῖς ὄντας ἐν τῷ τῶν αἰχμαλώτων σχήματι . δείσας δὲ διὰ τὴν τῆς εὐτυχίας ὑπερβολὴν μή τι νεμεσήσῃ αὐτοῖς τὸ δαιμόνιον , ηὔξατο καὶ οὗτος κατὰ τὸν Κάμιλλον μή τι κακὸν τῇ πόλει ἐκ τούτων , ἀλλ’ ἑαυτῷ , εἴ τι δέοι , γενήσεσθαι · καὶ δύο υἱεῖς , τὸν μὲν πρὸ τοῦ θριάμβου μικρόν , τὸν δὲ ἐν αὐτῇ τῇ τῶν ἐπινικίων ἀπέβαλεν ἑορτῇ . ἦν δὲ οὐ στρατηγῆσαι μόνον ἀγαθός , ἀλλὰ καὶ ὑπερόπτης χρημάτων . τεκμήριον δέ , δεύτερον τότε ὑπατεύσας καὶ λαφύρων ἀμυθήτων κρατήσας ἐν τοσαύτῃ πενίᾳ διεβίω ὥστε χαλεπῶς τῇ γυναικὶ αὐτοῦ τὴν προῖκα τελευτήσαντος ἀποδοθῆναι . Τῶν δ᾿ ἁλόντων τό πατρὶ μὲν ὁ Βίθυς προῖκα ἐδόθη , Περσεὺς δὲ εἰς Ἄλβαν σὺν τοῖς παισὶ καὶ τῇ θεραπείᾳ κατετέθη · κἀκεῖ ἕως μὲν ἤλπιζε τὴν βασιλείαν κομίσασθαι ἀντεῖχεν , ἐπεὶ δ’ ἀπέγνω , ἑαυτὸν διεχειρίσατο . καὶ ὁ Φίλιππος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἥ τε θυγάτηρ αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν ἀπέθανον · μόνος δ’ ὁ νεώτατος τοῖς τῶν Ἀλβανῶν ἄρχουσιν ὑπογραμματεύων ἐπί τινα χρόνον διήρκεσεν . οὕτως ὁ Περσεὺς ὁ δι’ εἴκοσι βασιλέων αὐχῶν γεγονέναι , καὶ πολὺν μὲν τὸν Φίλιππον , πλείω δὲ θρυλῶν τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὴν βασιλείαν ἀπώλεσε καὶ αἰχμάλωτος γέγονε καὶ ἐν τοῖς ἐπινικίοις ἐπόμπευσε , δεσμὰ μετὰ τοῦ διαδήματος περικείμενος . Οἱ δέ γε Ῥόδιοι , μετὰ φρονήματος πρῴην τοῖς Ῥωμαίοις προσφερόμενοι , τότε μὴ μνησικακεῖν αὐτοῖς ἠξίουν , καὶ σύμμαχοι πρόσθεν αὐτῶν καλεῖσθαι μὴ πρόσ’ δεχόμενοι , τότε καὶ πάνυ τούτου τυχεῖν ἐσπούδαζον · καὶ ἔτυχον τῆς σπουδῆς , ἀλλ’ ὀψέ . καὶ τοῖς Κρησὶν ὠργίζοντο μὲν οἱ Ῥωμαῖοι , ἱκετείαις δὲ χρωμένοις πολλαῖς ἀφῆκάν ποτε τὴν ὀργήν . καὶ ὁ Προυσίας δὲ καὶ ὁ Εὐμένης , ὁ μὲν δι’ ἑαυτοῦ εἰς τὴν πόλιν ἐλθὼν καὶ εἰς τὸ βουλευτήριον εἰσελθὼν καὶ τὸν οὐ δὸν φιλήσας καὶ προσκυνήσας τοὺς βουλευτὰς ἠλεήθη τε καὶ ἠθώωτο , Εὐμένης δὲ δι’ Ἀττάλου τοῦ ἀδελφοῦ τὸ μή τι μνησικακεῖν αὐτῷ εἴληφε . Τότε δὲ καὶ τὰ τῆς Καππαδοκίας οὕτω διῳκήθη . Ἀριαράθης ὁ ταύτης κρατῶν παῖδα γνήσιον ἔσχεν Ἀριαράθην . πρὶν δ’ ἐσχηκέναι αὐτόν , ἐπεὶ πολὺν χρόνον ἡ γυνὴ αὐτοῦ οὐκ ἐκύισκε , παῖδα προσεποιήσατο Ὀροφέρνην καλέσασα . γεννηθέντος δ’ ἔπειτα τοῦ γνησίου φωραθεὶς ἐκεῖνος ἐξηλάθη . ὃς μετὰ τὸν Ἀριαράθου θάνατον τῷ ἀδελφῷ δῆθεν ἐπανέστη . καὶ συνεμάχουν Ἀριαράθῃ μὲν Εὐμένης , Ὀροφέρηῃ δὲ Δημήτριος ὁ τῶν Σύρων βασιλεύς . ἐλαττωθεὶς δὲ Ἀριαράθης πρὸς τοὺς Ῥωμαίους κατέφυγε , καὶ κοινωνὸς τῷ Ὀροφέρνῃ τῆς βασιλείας ὑπ’ αὐτῶν ἀποδέδεικτο . ὅτι δὲ ὁ Ἀριαράθης τοῖς Ῥωμαίοις φίλος καὶ σύμμαχος προσηγόρευτο , πᾶσαν ἐκεῖνος τὴν ἀρχὴν ἐκ τούτου προσῳκειώσατο . καὶ ὁ Ἄτταλος δὲ τὸν Εὐμένη θανόντα διαδεξάμενος τόν τε Ὀροφέρνην καὶ τὸν Δημήτριον παντελῶς ἐκ τῆς Καππαδοκίας ἀπήλασεν .
Lemmas: κατά δέ ὁ αὐτός χρόνος καί Λούκιος Ἀνίκιος στρατηγός πέμπω ἐπί ὁ Γέντιος ὅς προσμείγνυμι τε αὐτός νικάω καί ὁ Γέντιος φυγή ἐπιδιώκω εἰς Σκόδρα κατακλείω , ὅπου εἰμί αὐτός ὁ βασίλεια . καί διακενῆς εἄν προσεδρεύω αὐτός , ἐπί γάρ ἀκρωνυχία ὄρος πολίζω καί φάραγξ βαθύς ποταμός ῥοώδης ἔχω περιείλω , τεῖχος τε ὀχυρός περιζώννυμι , εἰμί μή ὁ Γέντιος μέγας ἐπί ὁ δύναμις ἐλπίζω ἑκών εἰς μάχη χωρέω . ἐκ οὗτος ὁ τε ἀρχή αὐτός πᾶς ὁ Ἀνίκιος προσάγω καί μέχρι ὁ Ἤπειρος προέρχομαι , πρίν ὁ Παῦλος ἔρχομαι , ἐκεῖνος ταράσσω ἡμερόω . ὁ δέ ἐν ὁ Ῥώμη μανθάνω μέν ὁ ὁ Παῦλος Νίκη τέταρτος μετά ὁ μάχη ἡμέρα ἐκ τις φήμη , οὖον μέντοι καί ἀκριβῶς πιστεύω . εἶτα γραμ - Μάτων ὑπέρ οὗτος κομίζω ὁ Παῦλος , ὑπερήδομαι , καί οὐ ὡς ὁ Περσεύς νικάω καί ὁ Μακεδονία κτάομαι , ἀλλά ὡς ὁ Φίλιππος ἐκεῖνος ὁ πάνυ καί αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος μετά πᾶς ὁ ἀρχή ἐκεῖνος , ὅς ἔχω , νικάω ἔσω - μνύνοντο . ἔρχομαι δέ εἰς Ῥώμη ὁ Παῦλος πολύς ψηφίζω , καί ὁ πομπή ὁ νικητήριος αὐτός λαμπρός γίγνομαι . πέμπω μέν γάρ καί ἄλλος ὅσος ἁλίσκομαι πᾶς , πέμπω δέ καί βίθυν ὁ ὁ Κότυς υἱός , ὁ τε Περσεύς καί ὁ γυνή αὐτός ὁ τε παῖς τρεῖς εἰμί ἐν ὁ ὁ αἰχμάλωτος σχῆμα . δείδω δέ διά ὁ ὁ εὐτυχία ὑπερβολή μή τίς νεμεσάω αὐτός ὁ δαιμόνιον , εὔχομαι καί οὗτος κατά ὁ Κάμιλλος μή τίς κακός ὁ πόλις ἐκ οὗτος , ἀλλά ἑαυτοῦ , εἰμί τίς δήω , γίγνομαι · καί δύο υἱός , ὁ μέν πρό ὁ θρίαμβος μικρός , ὁ δέ ἐν αὐτός ὁ ὁ ἐπινίκιος ἀποβάλλω ἑορτή . εἰμί δέ οὖον στρατηγέω μόνος ἀγαθός , ἀλλά καί ὑπερόπτης χρῆμα . τεκμήριον δέ , δύο τότε ὑπατεύω καί λάφυρα ἀμύθητος κρατέω ἐν τοσοῦτος πενία διαβιόω ὥστε χαλεπῶς ὁ γυνή αὐτός ὁ προίξ τελευτάω ἀποδίδωμι . ὁ δέ ἁλίσκομαι ὁ πατήρ μέν ὁ Βίθυς προίξ δίδωμι , Περσεύς δέ εἰς Ἄλβα σύν ὁ παῖς καί ὁ θεραπεία κατατίθημι · ἐκεῖ ἠώς μέν ἐλπίζω ὁ βασίλειος κομίζω ἀντέχω , ἐπεί δέ ἀπογιγνώσκω , ἑαυτοῦ διαχειρίζω . καί ὁ Φίλιππος ὁ υἱός αὐτός ὅς τε θυγάτηρ αὐτός οὐ εἰς μακράν ἀποθνῄσκω · μόνος δέ ὁ νέος ὁ ὁ Ἀλβανός ἄρχω ὑπογραμματεύω ἐπί τις χρόνος διαρκέω . οὕτως ὁ Περσεύς ὁ διά εἴκοσι βασιλεύς αὖχος γίγνομαι , καί πολύς μέν ὁ Φίλιππος , πλείων δέ θρυλέω ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ βασίλειος ἀπόλλυμι καί αἰχμάλωτος γίγνομαι καί ἐν ὁ ἐπινίκιος πομπεύω , δεσμός μετά ὁ διάδημα περίκειμαι . ὁ δέ γε Ῥόδιος , μετά φρόνημα πρώην ὁ Ῥωμαῖος προσφέρω , τότε μή μνησικακέω αὐτός ἀξιόω , καί σύμμαχος πρόσθεν αὐτός καλέω μή πρόσω δέχομαι , τότε καί πάνυ οὗτος τυγχάνω σπουδάζω · καί τυγχάνω ὁ σπουδή , ἀλλά ὀψέ . καί ὁ Κρής ὀργίζω μέν ὁ Ῥωμαῖος , Ἱκεσία δέ χράω πολύς ἀφίημι ποτός ὁ ὀργή . καί ὁ Προυσίας δέ καί ὁ Εὐμένης , ὁ μέν διά ἑαυτοῦ εἰς ὁ πόλις ἔρχομαι καί εἰς ὁ βουλευτήριον εἰσέρχομαι καί ὁ οὖον δίδωμι φιλέω καί προσκυνέω ὁ βουλευτής ἐλεέω τε καί ὠθέω , Εὐμένης δέ διά Ἄτταλος ὁ ἀδελφός ὁ μή τίς μνησικακέω αὐτός λαμβάνω . τότε δέ καί ὁ ὁ Καππαδοκία οὗτος διοικέω . Ἀριαράθης ὁ οὗτος κράτος παῖς γνήσιος ἔχω Ἀριαράθης . πρίν δέ ἔχω αὐτός , ἐπεί πολύς χρόνος ὁ γυνή αὐτός οὐ κυΐσκω , παῖς προσποιέω Ὀροφέρνης καλέω . γεννάω δέ ἔπειτα ὁ γνήσιος φωράω ἐκεῖνος ἐξελαύνω . ὅς μετά ὁ Ἀριαράθης θάνατος ὁ ἀδελφός δῆθεν ἐπανίστημι . καί συμμαχέω Ἀριαράθης μέν Εὐμένης , Ὀροφέρηῃ δέ Δημήτριος ὁ ὁ Σύρος βασιλεύς . ἐλασσόω δέ Ἀριαράθης πρός ὁ Ῥωμαῖος καταφεύγω , καί κοινωνός ὁ Ὀροφέρνης ὁ βασίλεια ὑπό αὐτός ἀποδείκνυμι . ὅτι δέ ὁ Ἀριαράθης ὁ Ῥωμαῖος φίλος καί σύμμαχος προσαγορεύω , πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ἐκ οὗτος προσοικειόω . καί ὁ Ἄτταλος δέ ὁ Εὐμένης θνῄσκω διαδέχομαι ὁ τε Ὀροφέρνης καί ὁ Δημήτριος παντελῶς ἐκ ὁ Καππαδοκία ἀπελαύνω .