joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 18.25
Εἷς δὲ τῶν εἰς τὴν ἑῴαν διαβάντων Λατίνων καὶ ὁ τοῦ Ῥομπέρτου ἐκείνου , οὗπερ ἤδη ἡ ἱστορία ἐμνήσθη , ὑπῆρχεν υἱός , Βαὶ·μοῦνδος ὀνομαζόμενος , ὃς ἐκ τῶν ἐσπερίων μετὰ τῶν ὑπ’ αὐτὸν ἀνιὼν δούλωσίν τε τῷ βασιλεῖ ἐπηγγείλατο καὶ συνθήκας θέμενος πρὸς αὐτὸν ὅρκοις αὐτὰς ἐμπεπέδωκε , καὶ χρήματα λαβὼν σχεδὸν ὑπὲρ ἀριθμὸν τῇ κατὰ Κοίλην Συρίαν Ἀντιοχείᾳ ἐπιδεδήμηκε καὶ ταύτην πο - λιορκίᾳ ἐλῶν οὐ μόνον τῶν ὡμολογημένων παραβάτης ἐγένετο , ἀλλὰ καὶ πόλεμον κατὰ ῾Ρωμαίων ἄρααθαι μεμελέτηκεν . ἐπανιέναι δὲ φροντίζων ἐκ τῶν ἑῴων εἰς τὰ ἑσπέρια ἐδεδίει μὴ ἐν τῇ ἐπανόδῳ χώρας ῾Ρωμαϊκὰς διιὼν κατασχεθείη παρά του τῶν χωρῶν ρῶν ἐκείνων τὰς ἀρχὰς ἐμπεπιστ εὑ μένων καὶ ἀπαχθείη δεσμώτης , ὡς παραβάτης ὧν ἔθετο συνθηκῶν . τί γοῦν μηχανᾶται ; ἑαυτοῦ καταψεύδεται θάνατον , καὶ λάρνακι ἐμβεβήκει , ἐντειλάμενος τοῖς θεράπουσι λέγειν ὡς ἐτεθνήκει καὶ ὁ νεκρὸς ἐκείνου κομίζεται οἴκαδε . οὕτω λαθὼν εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ διασέσωστο · ἔνθα πολλὰ κατειπὼν τοῦ βασιλέως πολλοὺς τῶν ὁμοεθνῶν ἆραι κατὰ Ῥωμαίων ὅπλα ἠρέθισεν , ὧν στραταρχῶν ἐκεῖνος διεπεραιώθη πρὸς τὴν Ἐπίδαμνον , καὶ πολλὴν ἔθετο σπουδὴν ἐκπορθῆσαι τὸ ἄστυ αὐτῆς . χρόνον δὲ διατρίψας ἐν τῇ πολιορκίᾳ μακρόν , καὶ κακώσας μὲν τοὺς ἐν τῇ πόλει , οὐ μείω δὲ καὶ αὐτὸς κακωθείς , ἀπέγνω μὲν τοῦ Δυρραχίου τὴν ἅλωσιν , προέβη δ’ εἰς ἕτερα , ἀλλὰ κἀκείνων διήμαρτεν · ὅθεν διαπρεσβεύεται πρὸς τὸν αὐτοκράτορα , συμβάσεις ζητῶν . ὁ δὲ τῇ Θεσσαλονίκῃ ἦν ἐνδη - μῶν , καὶ ἀπάρας ἐκεῖθεν κατὰ τὴν Εὐρωπαίαν Κολώνειαν τὸν χάρακα ἔθετο , ἔνθα καὶ προσωμίλησε τῷ βαρβάρῳ , καὶ τὰς συνθήκας τῶν σπονδῶν ἐποιή - σατο . ἡ μὲν οὖν τοῦ Βαϊμούνδου μάχη οὕτω πως διελέλυτο . ὁ δὲ πατριάρχης Νικόλαος ἐπὶ εἴκοσι πρὸς ἑπτὰ ἐνιαυτοὺς τὴν ἐκκλησίαν ἰθύνας καὶ ἐς γῆρας ἐλάσας βαθύ , νοσήσας ἀπεβίω · οὗ τὴν ἐκφορὰν μεγαλοπρεπῶς ὁ αὐτοκράτωρ ἐτίμησεν , εἶτα ἕτερον εἰς τὸν θρόνον τὸν πατριαρχικὸν ἐγκαθίδρυσεν , ἔνα μὲν τοῦ κλήρου τῆς ἐκκλησίας , τοῦ τῶν διακόνων δέ γε βαθμοῦ καὶ τοῖς πατριαρχικοῖς συν - ταττόμενον ἄρχουσιν , ἀδελφιδοῦν δὲ τοῦ τῆς ἐν Χαλκηδόνι τότε προεδρεύοντος ἐκκλησίας , λόγοις ἐντεθραμμένον τοῖς τε θύραθεν καὶ τοῖς καθ’ ἡμᾶς , αὐτὸς ὁ βασιλεὺς τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπιδεδημηκὼς καὶ αὐτὸν ἐν ταύτῃ προχειρισάμενος . μετὰ δέ τινα χρόνον νοσεῖ ὁ κρατῶν , καὶ οὕτως ἡ νόσος ἐκείνου κατίσχυσεν ὡς ἐκλελοιπέναι δοκεῖν . ἐν τούτῳ δὲ τοῦ σωτηρίου τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐκτυπώματος , ὃ ἐν τῇ Χαλκῇ ἀνεστήλωται , τὸ θεῖον πέπλον , ὃ πρὸ τῆς 10 εἰκόνος ᾐώρηται , κομισθὲν ἐφηπλώθη τῇ κλίνῃ ἐφ’ ἧς ὁ κάμνων κατέκειτο , καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα περιεκάλψε , καὶ ἡ τῆς νόσου σφοδρότης ὑπεδίδου εὐθύς . ὁ δὲ κεκίνητό τε καὶ ἀνεκάθισε καὶ ἐφώνησε καὶ ᾔτησεν ὕδωρ κατὰ χειρὸς καὶ τροφῆς ἀπεγεύσατο , 15 καὶ ὁ μὲν ἀνερρώννυτο , ἡ δὲ νόσος ὑπέληγε . τοῖς δὲ πολλοῖς ἄπιστος ἦν ἡ ἀνάρρωσις . ἔνα γοῦν πληροφορηθῶσι περὶ ταύτης οἱ ἀμφιβάλλοντες , ἔφιππος μετ’ ὀλίγον διῆλθε τὴν ἀγοράν . ἀλλ’ οὕτω μὲν τῆς νόσου ὁ αὐτοκράτωρ ἀπήλλακτο . αὖθις δὲ τὸν ἀστυπολοῦντα λαὸν δέος ὑπεισῄει ἀναίτιον · φήμη γὰρ περιῄει ἁπανταχοῦ τεθνάναι μέλλειν κατὰ τὸ μέγα σάββατον τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου τὸν αὐτοκράτορα , καὶ οὐ τοῦ δημώδους μόνον πλήθους ἡ φήμη κατεκράτησεν αὕτη , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τέλει καὶ τῶν περὶ τὸν κρατοῦντα , καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ βασιλέως διέσεισε τὴν ψυχήν , καὶ ταῦτα μηδὲ νοσοῦντος μηδέ τι τὸ ἐνοχλοῦν ἔχοντος . ἐπιστάσης δὲ τῆς λεγομένης ἡμέρας ἠλέγχθη τὸ φημιζόμενον μάταιον καὶ τῶν πονηρῶν προσδοκιῶν ἀπηλλάγησαν ξύμπαντες .
Lemmas: εἷς δέ ὁ εἰς ὁ ἑῷος διαβαίνω Λατῖνος καί ὁ ὁ Ῥομπέρτος ἐκεῖνος , ὅσπερ ἤδη ὁ ἱστορία μιμνήσκω , ὑπάρχω υἱός , Βαὶ·μοῦνδος ὀνομάζω , ὅς ἐκ ὁ εἰσπεράω μετά ὁ ὑπό αὐτός ἄνειμι δουλόω τε ὁ βασιλεύς ἐπαγγέλλω καί συνθήκη τίθημι πρός αὐτός Ὅρκος αὐτός ἐμπεδόω , καί χρῆμα λαμβάνω σχεδόν ὑπέρ ἀριθμός ὁ κατά Κοίλη Συρία Ἀντιόχεια ἐπιδημέω καί οὗτος ἀπό - λιορκιος ἐλαύνω οὖον μόνος ὁ ὁμολογέω παραβάτης γίγνομαι , ἀλλά καί πόλεμος κατά Ῥωμαῖος ἀραρίσκω μελετάω . ἐπανίημι δέ φροντίζω ἐκ ὁ ἑῷος εἰς ὁ ἑσπέριος δείδω μή ἐν ὁ ἐπάνοδος χώρα Ῥωμαϊκός δίειμι κατέχω παρά ὁ ὁ χώρα ῥόος ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ἐμπεπιστ ὅς Μένων καί ἀπάγω δεσμώτης , ὡς παραβάτης ὅς τίθημι συνθήκη . τίς γοῦν μηχανάομαι ; ἑαυτοῦ καταψεύδομαι θάνατος , καί λάρναξ ἐμβαίνω , ἐντέλλω ὁ θεράπων λέγω ὡς θνῄσκω καί ὁ νεκρός ἐκεῖνος κομίζω οἴκαδε . οὗτος λανθάνω εἰς ὁ χώρα αὐτός διασῴζω · ἔνθα πολύς κατεῖπον ὁ βασιλεύς πολύς ὁ ὁμοεθνής ἀείρω κατά Ῥωμαῖος ὅπλον ἐρεθίζω , ὅς στρατάρχης ἐκεῖνος διαπεραιόω πρός ὁ Ἐπίδαμνος , καί πολύς τίθημι σπουδή ἐκπορθέω ὁ Ἄστυ αὐτός . χρόνος δέ διατρίβω ἐν ὁ πολιορκία μακρός , καί κακόω μέν ὁ ἐν ὁ πόλις , οὖον μείων δέ καί αὐτός κακόω , ἀπογιγνώσκω μέν ὁ Δυρράχιον ὁ ἅλωσις , προβαίνω δέ εἰς ἕτερος , ἀλλά ἐκεῖνος διαμαρτάνω · ὅθεν διαπρεσβεύομαι πρός ὁ αὐτοκράτωρ , σύμβασις ζητέω . ὁ δέ ὁ Θεσσαλονίκη εἰμί ἐνδέω - μῶν , καί ἀπαίρω ἐκεῖθεν κατά ὁ Εὐρωπαῖος κολωνεία ὁ χάραξ τίθημι , ἔνθα καί προσομιλέω ὁ βάρβαρος , καί ὁ συνθήκη ὁ σπονδή ποιέω - Σάτο . ὁ μέν οὖν ὁ βαιμουνδος μάχη οὗτος πως διαλύω . ὁ δέ πατριάρχης Νικόλαος ἐπί εἴκοσι πρός ἑπτά ἐνιαυτός ὁ ἐκκλησία εὐθύνω καί εἰς γῆρας ἐλαύνω βαθύς , νοσέω ἀποβιόω · ὅς ὁ ἐκφορά μεγαλοπρεπής ὁ αὐτοκράτωρ τιμάω , εἶτα ἕτερος εἰς ὁ θρόνος ὁ πατριαρχικός ἐγκαθιδρύω , νάω μέν ὁ κλῆρος ὁ ἐκκλησία , ὁ ὁ διάκονος δέ γε βαθμός καί ὁ πατριαρχικός σῦς - τάσσω ἄρχω , ἀδελφιδέος δέ ὁ ὁ ἐν Χαλκηδών τότε προεδρεύων ἐκκλησία , λόγος ἐντρέφω ὁ τε θύραθεν καί ὁ κατά ἐγώ , αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ ἐκκλησία ἐπιδημέω καί αὐτός ἐν οὗτος προχειρίζω . μετά δέ τις χρόνος νοσέω ὁ κράτος , καί οὕτως ὁ νόσος ἐκεῖνος κατισχύω ὡς ἐκλείπω δοκέω . ἐν οὗτος δέ ὁ σωτήριος ὁ σωτήρ ἐγώ ἐκτύπωμα , ὅς ἐν ὁ χάλκεος ἀναστέλλω , ὁ θέω πέπλος , ὅς πρό ὁ 10 εἰκών αἰωρέω , κομίζω φηλόω ὁ κλίνη ἐπί ὅς ὁ κάμνω κατάκειμαι , καί αὐτός ὁ σῶμα περικαλώ , καί ὁ ὁ νόσος σφοδρότης ὑποδίδωμι εὐθύς . ὁ δέ κινέω τε καί ἀνακαθίζω καί φωνέω καί αἰτέω ὕδωρ κατά χείρ καί τροφή ἀπογεύω , 15 καί ὁ μέν ἀναρρώννυμι , ὁ δέ νόσος ὑπολήγω . ὁ δέ πολύς ἄπιστος εἰμί ὁ ἀνάρρωσις . νάω γοῦν πληροφορέω περί οὗτος ὁ ἀμφιβάλλω , Ἔφιππος μετά ὀλίγος διέρχομαι ὁ ἀγορά . ἀλλά οὗτος μέν ὁ νόσος ὁ αὐτοκράτωρ ἀπαλλαξείω . αὖθις δέ ὁ ἀστυπολέω λαός δέος ὑπείσειμι ἀναίτιος · φήμη γάρ περίειμι ἁπανταχοῦ θνήσκω μέλλω κατά ὁ μέγας σάββατον ὁ ἐνιαυτός ἐκεῖνος ὁ αὐτοκράτωρ , καί οὖον ὁ δημώδης μόνος πλῆθος ὁ φήμη κατακρατέω οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἐν τέλος καί ὁ περί ὁ κράτος , καί αὐτός δέ ὁ βασιλεύς διασείω ὁ Ψυχή , καί οὗτος μηδέ νοσέω μηδέ τίς ὁ ἐνοχλέω ἔχω . ἐφίστημι δέ ὁ λέγω ἡμέρα ἐλέγχω ὁ φημίζω μάταιος καί ὁ πονηρός προσδοκία ἀπαλλάσσω σύμπας .