joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 15.6
Τῶν Ἀράβων δὲ διαφερομένων ἀλλήλοις καὶ μάχαις ἐμφυλίοις ἀσχολουμένων , ἀδείας λαβόμενος ὁ Κοπρώνυμος ἐκστρατεύει κατὰ Συρίας καὶ λαμβάνει τὴν Γερμανίκειαν . σεισμοῦ δὲ γενομένου κατὰ Παλαιστίνην καὶ Συρίαν μεγίστου , πολλαὶ καὶ ἐκκλησίαι καὶ μοναστῶν κατέπεσον καταγώγια καὶ οἰκίαι καὶ μυριάδες ἀνθρώπων ἀπώλοντο . ἀλλὰ καὶ ἐκ νόσων φθορὰ πολλὴ τῶν ἀνθρώπων συμβέβηκε κατά τε Σικελίαν καὶ Καλαβρίαν καὶ καθ᾿ Ἑλλάδα καὶ χώρας ἑτέρας , ἣ καὶ ἕως αὐτοῦ τοῦ Βυζαντίου κατήντησε · καὶ τοσοῦτον ἦν τὸ τῶν θνησκόντων πλῆθος ὡς μὴ οἷόν τε εἶναι τοὺς θνήσκοντας ἐκκομίζεσθαι · διὸ ἀμάξαις αὐτοὺς κατὰ πλείονας ἐπιτιθέντες ἐξέφερον . τῷ μέντοι Κοπρωνύμῳ ἡ τοῦ Χαγάνου θυγάτηρ ἔτεκε παῖδα , ὃν ὠνόμασε Λέοντα καὶ ἀνηγόρευσε βασιλέα , στεφθέντα δι᾿ Ἀναστασίου τοῦ ὁμοδοξοῦντος αὐτῷ πατριάρχου . ἐκράτησε δὲ ὁ Κωνσταντῖνος τῆς Θεοδοσιουπόλεως καὶ τῆς Μελιτηνῆς , ὅθεν ὑπερφρονήσας σφοδρότερον κατὰ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔπνευσε , δόγματα ἐκτιθέμενος , δι᾿ ὧν τὸν συρφετώδη ὄχλον ὑπέσυρεν ἕπεσθαι τῷ αὐτοῦ ἀσεβεστάτῳ φρονήματι . τότε καὶ ὁ πατριάρχης Ἀναστάσιος ἀσεβῶς τῆς ἐκκλησίας κατορχησάμενος ἐπὶ χρόνους εἴκοσι πρὸς τοῖς τέτταρσι κατέστρεψε τὴν ζωήν . ὁ δὲ Κοπρώνυμος ἐπισκόπων ὁμοφρόνων αὐτῷ πολλῶν συναγωγὴν ποιησάμενος , ὧν κατῆρχε Θεοδόσιος ὁ Ἐφέσου καὶ Παστιλᾶς ὁ Πέργης , δι᾿ αὐτῶν ἃ ἐβούλετο ἐδογμάτισε , μή τινος ἢ ἐκ Ῥώμης τῆς πρεσβυτέρας ἢ ἐκ τῶν ἄλλων παρόντος καὶ τὴν τοιαύτην συνδρομὴν τῶν ἀνιέρων ἐκείνων σύνοδον οἰκουμενικὴν καλέσαι οὐκ ἀπενάρκησε . μεθ᾿ ὧν εἰς τὸν ἐν Βλαχέρναις τῆς θεοἀπενάρκησε . τόκου ναὸν ἀφικόμενος καὶ ἐν τῷ ἄμβωνι ἀναβεβηκὼς Κωνσταντῖνόν τινα μοναχόν , ἐπίσκοπον Συλαίου γενόμενον , ἀναβιβάσας ἐκεῖ , ἐξεφώνησε “ Κωνσταντίνου οἰκουμενικοῦ πατριάρχου πολλὰ τὰ ἔτη ” . καὶ μετ᾿ ὀλίγας ἡμέρας ἐν τῷ Φόρῳ παραγενόμενος ὁ τύραννος οὗτος μετὰ τοῦ πατριάρχου αὐτοῦ καὶ τῶν ὁμογνωμονούντων αὐτῷ ἐπισκόπων , ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων προσκύνησιν ἀπηγόρευσαν , εἰδωλο λάτρας τοὺς ταύτας σεβομένους καλέσαντες , καὶ ἀναθέματι καθυπέβαλον τόν τε ἀοίδιμον Γερμανόν καὶ τὸν ἐκ Κύπρου Γεώργιον πατριάρχην τῆς Κωνσταντίνου γενόμενον καὶ τὸν μέγαν ἐπὶ σοφίᾳ καὶ ἀρετῇ Ἰωάννην τὸν Δαμασκηνόν , ὃς πολλάκις τὸν θεομάχον ἤλεγξε τοῦτον καὶ τὸν αὐτοῦ πατέρα δι᾿ ἐπιστολῶν ἀσεβεῖν . ἐκστρατεύσας δὲ κατὰ Βουλγάρων ὁ Κωνσταντῖνος , καὶ συμβαλὼν αὐτοῖς , καὶ πολλοὺς ἀποβαλὼν οὐ τῶν τυχόντων μόνον στρατιωτῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπισήμων καὶ στραταρχῶν , μεθ᾿ ἥττης ἐπανέζευξεν . ἀνέκαθεν δὲ χριστιανοὶ παρὰ τοῖς Ἀγαρηνοῖς τοὺς τῶν δασμῶν μεταχειριζόμενοι κώδικας , οὐ γὰρ οἴδασιν ἀριθμεῖν ἐκεῖνοι , ἀλλ᾿ οὐδὲ γράφειν ψήφους λεπτάς , τρίτα φημὶ καὶ τέταρτα καὶ ὄγδοα καὶ δωδέκατα καὶ τὰ τούτων ἔτι λεπτότερα , φθόνῳ τότε τὴν τούτων μεταχείρισιν ἐκωλύθησαν . μὴ δυνηθέντων δὲ τῶν τῆς Ἅγαρ δι᾿ ἑαυτῶν τὸ τοιοῦτον ἀνύειν ἔργον , αὖθις τὴν τῶν γραφῶν τούτων οἰκονομίαν ἐνεχειρίσθησαν . ὁ μέντοι δυσώνυμος τύραννος Ἀνδρέαν τινὰ μοναχόν , καλυβίτην λεγόμενον , ὅσιον ἄνδρα , ἐλέγχοντα αὐτὸν καὶ ἀσεβῆ καλοῦντα , καὶ ἄλλον Ἰουλιανὸν καὶ Οὐάλεντα μαστιζόμενον ἔκτεινεν . οἱ Βούλγαροι δὲ τοὺς αὐτῶν ἀρχηγούς , οἳ ἐκ σειρᾶς κατήγοντο ὴγεἀνελόντες ἕτερον εἵλοντο μὴ τῇ ἡγεμονίᾳ προσήκοντα , Τελέτζην καλούμενον . ἐπιστρατεύσας δὲ κατ᾿ αὐτῶν ὁ βασιλεὺς διά τε γῆς καὶ θαλάσσης , καὶ γενόμενος κατὰ τὴν Ἀγχίαλον , κἀκεῖ συμβαλὼν αὐτοῖς , τοῦ πολέμου ἐξ ὥρας πέμπτης τῆς ἡμέρας ἕως ἐσπέρας ἐπικρατήσαντος , καὶ πεσόντων πολλῶν ἑκατέρωθεν , ὅμως μέντοι νικᾷ · καὶ ὁ μὲν τῶν Βουλγάρων ἀρχηγὸς ἀπέδρα , φόνος δὲ πολὺς τῶν βαρ - βάρων ἐγένετο , καὶ οὐ μείους ἐλήφθησαν δοριάλωτοι , πολλοὶ δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ προσεχώρησαν . κἀντεῦθεν ἐπαρθεὶς θρίαμβον ἐπὶ τῇ νίκῃ κατήγαγεν , αὐτὸς μὲν πανοπλίτης διιὼν μεθ᾿ ὡπλισμένης τῆς στρατιάς , τοὺς δ᾿ αἰχμαλώτους δεσμίους ἄγων , τοῖς ὅπλοις αὐτοῦ τὴν νίκην , ἀλλ᾿ οὐ τῇ θείᾳ δυνάμει ἐπιγραφόμενος . καὶ μετὰ τὸν θρίαμβον τοὺς αἰχμαλώτους πάντας ἀναιρεθῆναι προσέταξεν .
Lemmas: ὁ Ἄραψ δέ διαφέρω ἀλλήλων καί μάχη ἐμφύλιος ἀσχολέω , ἄδεια λαμβάνω ὁ Κοπρώνυμος ἐκστρατεύω κατά Συρία καί λαμβάνω ὁ Γερμανίκεια . σεισμός δέ γίγνομαι κατά Παλαιστίνη καί Συρία μέγας , πολύς καί ἐκκλησία καί μοναστής καταπίπτω καταγώγιον καί οἰκίον καί μυριάς ἄνθρωπος ἀπόλλυμι . ἀλλά καί ἐκ νόσος φθορά πολύς ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω κατά τε Σικελία καί Καλαβρία καί κατά Ἑλλάς καί χώρα ἕτερος , ὅς καί ἠώς αὐτός ὁ Βυζάντιον κατά-ἀντάω · καί τοσοῦτος εἰμί ὁ ὁ θνῄσκω πλῆθος ὡς μή οἷος τε εἰμί ὁ θνήσκω ἐκκομίζω · διό ἅμαξα αὐτός κατά πλείων ἐπιτίθημι ἐκφέρω . ὁ μέντοι κοπρωνυμέω ὁ ὁ χαγᾶνος θυγάτηρ τίκτω παῖς , ὅς ὀνομάζω Λέων καί ἀναγορεύω βασιλεύς , στέφω διά Ἀναστάσιος ὁ ὁμοδοξέω αὐτός πατριάρχης . κρατέω δέ ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Θεοδοσιούπολις καί ὁ Μελιτηνή , ὅθεν ὑπερφρονέω σφοδρός κατά ὁ ἐκκλησία καί ὁ ὀρθόδοξος πίστις πνέω , δόγμα ἐκτίθημι , διά ὅς ὁ συρφετώδης ὄχλος ὑποσύρω ἕπω ὁ αὐτός ἀσεβής φρόνημα . τότε καί ὁ πατριάρχης Ἀναστάσιος ἀσεβής ὁ ἐκκλησία κατορχέομαι ἐπί χρόνος εἴκοσι πρός ὁ τέσσαρες καταστρέφω ὁ ζωή . ὁ δέ Κοπρώνυμος ἐπίσκοπος ομόφρων αὐτός πολύς συναγωγή ποιέω , ὅς κατάρχω Θεοδόσιος ὁ Ἔφεσος καί παστίλη ὁ Πέργη , διά αὐτός ὁ βούλομαι δογματίζω , μή τις ἢ ἐκ Ῥώμη ὁ πρέσβυς ἢ ἐκ ὁ ἄλλος πάρειμι καί ὁ τοιοῦτος συνδρομή ὁ ἀνίερος ἐκεῖνος σύνοδος οἰκουμενικός καλέω οὐ ἀποναρκάω . μετά ὅς εἰς ὁ ἐν Βλαχέρναις ὁ θεοἀπενάρκησε . τόκος ναός ἀφικνέομαι καί ἐν ὁ ἄμβων ἀναβαίνω Κωνσταντῖνος τις μοναχός , ἐπίσκοπος Συλαίου γίγνομαι , ἀναβιβάζω ἐκεῖ , ἐκφωνέω “ Κωνσταντῖνος οἰκουμενικός πατριάρχης πολύς ὁ ἔτος ” . καί μετά ὀλίγος ἡμέρα ἐν ὁ Φόρος παραγίγνομαι ὁ τύραννος οὗτος μετά ὁ πατριάρχης αὐτός καί ὁ ὁμογνωμονέω αὐτός ἐπίσκοπος , ἐνώπιος πᾶς ὁ λαός ὁ ὁ σεπτός εἰκών προσκύνησις ἀπαγορεύω , είδωλο Λάτρας ὁ οὗτος σέβομαι καλέω , καί ἀνάθεμα καθυποβάλλω ὁ τε ἀοίδιμος Γερμανός καί ὁ ἐκ Κύπρος Γεώργιος πατριάρχης ὁ Κωνσταντῖνος γίγνομαι καί ὁ μέγας ἐπί σοφία καί ἀρετή Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός , ὅς πολλάκις ὁ θεομάχος ἐλέγχω οὗτος καί ὁ αὐτός πατήρ διά ἐπιστολή ἀσεβέω . ἐκστρατεύω δέ κατά Βουλγάρα ὁ Κωνσταντῖνος , καί συμβάλλω αὐτός , καί πολύς ἀποβάλλω οὖον ὁ τυγχάνω μόνος στρατιώτης , ἀλλά καί ὁ ἐπίσημος καί στρατάρχης , μετά ἧσσα ἐπαναζεύγνυμι . ἀνέκαθεν δέ χριστιανός παρά ὁ Ἀγαρηνός ὁ ὁ δασμός μεταχειρίζομαι κώδικας , οὖον γάρ οἶδα ἀριθμέω ἐκεῖνος , ἀλλά οὐδέ γράφω ψῆφος λεπτός , τρίτος φημί καί τέταρτος καί ὄγδοος καί δωδέκατος καί ὁ οὗτος ἔτι λεπτός , φθόνος τότε ὁ οὗτος μεταχείρισις κωλύω . μή δύναμαι δέ ὁ ὁ Ἄγαρ διά ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἀνύω ἔργον , αὖθις ὁ ὁ γραφεύς οὗτος οἰκονομία ἐγχειρίζω . ὁ μέντοι δυσώνυμος τύραννος Ἀνδρέας τις μοναχός , καλυβίτης λέγω , ὅσιος ἀνήρ , ἐλέγχω αὐτός καί ἀσεβής καλέω , καί ἄλλος Ἰουλιανός καί Οὐάλης μαστίζω κτείνω . ὁ Βούλγαρος δέ ὁ αὐτός ἀρχηγός , ἕ ἐκ σειρά κατάγω ὴγεἀνελόντες ἕτερος αἱρέω μή ὁ ἡγεμονία προσήκω , Τελέτζην καλέω . ἐπιστρατεύω δέ κατά αὐτός ὁ βασιλεύς διά τε γῆ καί θάλασσα , καί γίγνομαι κατά ὁ Ἀγχίαλος , ἐκεῖ συμβάλλω αὐτός , ὁ πόλεμος ἐκ ὥρα πέμπτος ὁ ἡμέρα ἠώς εἰσπεράω ἐπικρατέω , καί πίπτω πολύς ἑκατέρωθεν , ὅμως μέντοι νικάω · καί ὁ μέν ὁ Βουλγάρα ἀρχηγός ἀποδιδράσκω , φόνος δέ πολύς ὁ βοιρ - Βάρων γίγνομαι , καί οὖον μείων λαμβάνω δοριάλωτος , πολύς δέ καί ὁ βασιλεύς προσχωρέω . ἐντεῦθεν ἐπαίρω θρίαμβος ἐπί ὁ Νίκη κατάγω , αὐτός μέν πανοπλίτης δίειμι μετά ὁπλίζω ὁ στρατιά , ὁ δέ αἰχμάλωτος δέσμιος ἄγω , ὁ ὅπλον αὐτός ὁ Νίκη , ἀλλά οὖον ὁ θεῖος δύναμις ἐπιγράφω . καί μετά ὁ θρίαμβος ὁ αἰχμάλωτος πᾶς ἀναιρέω προστάσσω .