joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 7.23
οἱ δ' Εὐρωπαῖοι Γαλάται , ὧν οἱ Ἀσιᾶται νομίζονται ἄποικοι , Κελτικὸν ὄντες γένος , λιπόντες τὴν ἑαυτῶν ὡς οὐκ αὐτάρκη τρέφειν αὐτούς , οἱ μὲν ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ Ῥιπαῖα ὡρμήκεσαν , οἶ δὲ τῶν Ἄλπεων ἱδρυθέντες ἐγγὺς χρόνον ἐκεῖ διήγαγον πλείονα . τότε δὲ οἴνου κομισθέντος ἐξ Ἰταλίας , τούτου γευσάμενοι καὶ ὑπερθαυμάσαντες , ἀράμενοι τὰ ὅπλα καὶ γονέας ἐπαγόμενοι τὴν γῆν ἐκείνην ἐζήτουν , ἣ τοιοῦτον καρπὸν ἀναδίδωσι . καὶ πρὸς πόλιν Τυρρηνίδα Κλούσιον καλουμένην στρατεύσαντες ἐπολιόρκουν αὐτήν . οἱ δὲ Κλουσῖνοι πρὸς τοὺς Ῥωμαίους κατέφυγον αἰτοῦντες βοήθειαν . πρέσβεις δ' ἐκ Ῥώμης πρὸς ἐκείνους ἐπέμφθησαν · οὑς οἱ Γαλάται διὰ τὸ τῶν Ῥωμαίων ὄνομα ἐντίμως ἐδέξαντο , καὶ τοῦ τειχομαχεῖν παυσάμενοι εἰς λόγους συνεληλύθασιν . ἐν τούτοις δὲ λοχήσαντες οἱ Κλουσῖνοι μετὰ τῶν ἐκ Ῥώμης πρέσβεων ἐπέθεντο τοῖς Γαλάταις . ὁ δὲ τῶν Γαλατῶν βασιλεὺς Βρέννος ὀργισθεὶς ἐπὶ τούτῳ , τῶν Κλουσίνων ἀμελήσας εὐθὺς ὡς εἶχε τὸ στράτευμα κατὰ τῆς Ῥώμης ἐκίνησεν , ἐπεὶ μὴ ἐπὶ τιμωρίᾳ οἱ πρέσβεις αὐτῷ ἐξεδίδοντο · καὶ τοσούτῳ τάχει ἐχρήσατο ὥστ’ ἐπελθεῖν αὐτοὺς τῇ πόλει μὴ προμαθόντων Ῥωμαίων τὴν ἔφοδον . τὸ μέντοι δαιμόνιον προαγγεῖλαι αὐτοῖς τὴν ἔφοδον λέγεται . Μάρκος γὰρ Καίδικος νυκτός ποι βαδίζων φωνῆς ἤκουσε λεγούσης “ Γαλάται ἔρχονται . ” εἰρηκότος δὲ τοῦτο Μάρκου τῷ δήμω καὶ τῇ βουλῇ , ἐν παιδιᾷ τὸν λόγον ἐποιοῦντο καὶ γέλωτι , ἕως αὐτάγγελοι οἶ Γαλάται σφῶν πλησίον ἐγένοντο . τότε δὲ σπουδῇ ἐξελθόντες καὶ ἀτάκτως ἀγωνισάμενοι αἰσχρότατα ἥττηντο . καὶ πολλοὶ μὲν ἐν τῇ μάχῃ πεπτώκασι , πολλοὶ δὲ φεύγοντες ἔθνησκον καταλαμβανόμενοι , πλεῖστοι δὲ καὶ εἰς ποταμὸν τὸν Τίβεριν συνωθήθησαν καὶ ἐφθάρησαν · οἱ δὲ λοιποὶ σκεδασθέντες οἱ μὲν εἰς τὴν ῾Ρώμην ἐλθεῖν ἠδυνήθησαν , οἶ δὲ ἀλλαχοῦ . Οἱ δ᾿ ἐν τῇ ῾Ρώμῃ γνόντες τὸ γεγονὸς ἐν ἀμηχανίᾳ ἐγένοντο , καὶ ἀιΧογνόντες οὔτε τῶν τειχῶν φυλακὴν ἔθεντο οὔτε τῆς πόλεως τὰς πύλας ἔκλεισαν , ἀλλ᾿ οἱ μὲν αὐτὴν ἐκλιμπάνοντες ἔφευγον , οἱ δὲ σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀνέδραμον εἰς τὸ Καπιτώλιον . μόνοι δὲ ὀγδοήκοντα ἄνδρες , οὓς οἱ μὲν ἱερεῖς εἶναί φασιν , οἱ δὲ τοὺς πρώτους ῾Ρωμαίων καθ᾿ ἡλικίαν καὶ πλοῦτον καὶ γένος , ἐνδύντες ἱερὰς ἢ πολυτελεστάτας στολάς , ἐν ἀγορᾷ ἐπὶ τὴν ἐλεφαντίνων δίφρων ἐκάθηντο , τὴν ἐπιοῦσαν προσμένοντες τύχην . οἱ δὲ Γαλάται τῇ ὑστεραίᾳ ἦλθον μὲν ἐπὶ τὴν ῾Ρώμην , ἰδόντες δὲ τὰς πύλας ἠνεῳγμένας καὶ τὸ τεῖχος ἀφύλακτον , ἐπέσχον καὶ οὐκ εἰσῄεσαν , ἐνέδραν ὑποτοπήσαντες . τῇ δὲ τρίτῃ θαρσήσαυτες εἰσεπήδησαν καὶ εἷλον τὴν πόλιν . καὶ τῷ μὲν Καπιτωλίῳ φρουρὰν ὁ τῶν βαρβάρων ἐπέστησε βασιλεύς , αὐτὸς δὲ διιὼν τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζε τοὺς προκαθημένους ἐκείνους ἄνδρας , ὁρῶν ἐν κόσμῳ αὐτοὺς ἀτρεμοῦντας καὶ σιωπῇ . τοὺς δὲ Γαλάτας εἶχεν ἔκπληξις πρὸς το ἄτοπον , ὤκνουν τε αὐτοῖς προσελθεῖν . ὀψὲ δὲ τολμήσας τις ἑνὶ παρέστη , καὶ τῆς ὑπήνης ἁψάμενος τοῦ ἀνδρὸς κατῆγε ταύτην βαθεῖαν οὖσαν · ὁ δὲ τῇ βακτηρίᾳ τὴν κεφαλὴν ἐκείνου ἐπάταξε . καὶ ὁ βάρβαρος σπασάμενος τὴν μάχαιραν τὸν ἄνδρα κατέκτει - νεν . οὕτω δὲ καὶ τοὺς λοιποὺς ἀνῄρουν προσπεσόντες οἱ βάρβαροι , καὶ τὰς οἰκίας ἐπόρθουν καὶ κατεπίμπρασαν . εἶτα καὶ τῷ Καπιτωλίῳ προσέβαλον · ὡς δ’ ἐπὶ πολλὰς ἐπιχειροῦντες ἡμέρας οὐδὲν ἤνυον , οἱ μὲν ἐφρούρουν τὸ Καπιτώλιον , οἱ δὲ τὴν χώραν κατέτρεχον τροφὰς τροφὰς ποριζόμενοι , σκιδνάμενοι καὶ σποράδην ἐπιόντες , ἀλλ’ οὐχ ὁμοῦ , ἅτε μέγα φρονοῦντες τῷ εὐτυχήματι , καὶ ὑπὸ μέθης ἐσφάλλοντο · οἴνῳ γὰρ ἐντυχόντες πολλῷ ἀκρατέστερον ἐχρῶντο αὐτῷ , μήπω πρότερον πόματος τοιούτου γευσάμενοι . Οὕτω δ' ἔχοντας ὁρῶν τοὺς Γαλάτας ὁ Κάμιλλος , ἐπεὶ καὶ τὴν τῶν Ἀρδεατῶν ἐληίζοντο χώραν , αὐτοὺς δὲ τοὺς Ἀρδεάτας πλήθει μὲν ἱκανοὺς ὄντας , τόλμης δὲ δεομένους δι’ ἀπειρίαν καὶ τὸ πρὸς μάχας ἀνάσκητον , λόγον πρὸς τοὺς νεωτέρους ἐνέβαλεν ὡς οὐκ ἀνδρείᾳ τῶν βαρβάρων τὴν εὐπραγίαν αὐτόν ἐπιγράφεσθαι δεῖ , ἀλλ’ ἀτυχίᾳ Ῥωμαίων , καὶ εἶ προθυμοῖντο καὶ θαρροῦσιν αὐτοί , ἀκινδύνως νικήσειν τοὺς πολεμίους διισχυρίζετο . οὕτω πείσας τοὺς νέους , εἶτα καὶ τοὺς λοιπούς , ὥπλισε τοὺς ἐν ἡλικίᾳ , καὶ νυκτὸς βαθείας μεθύουσιν αὐτὸς μετὰ τῶν Αρδεατῶν τοῖς βαρβάροις προσέμιξε . καὶ τοὺς πλείονας ἐκεῖ κατέκοψεν , εἰ δέ τινες καὶ φυγεῖν ἠδυνήθησαν ἐν τῷ σκότει , μεθ’ ἡμέραν διέφθειρον ἱππεῖς αὐτοὺς καταλαμβάνοντες . Τῆς δὲ φήμης ταχὺ κηρυξάσης ἁπανταχοῦ τὸ κατόρθωμα , ὅσοι τῶν Ῥωμαίων φυγόντες ἑ τῆς πρώτης πρὸς τοὺς Γαλάτας μάχης ἐσώζοντο , τὰ ὅπλα λαβόντες ἀπῄεσαν πρὸς τὸν Κάμιλλον , δέχεσθαι δεόμενοι μένοι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν . ὁ δ' οὐκ ἔφη πεισθήσεσθαι , μὴ πρότερον τῶν ἐν τῷ Καπιτωλίῳ σωζομένων ψηφισαμένων αὐτῷ τὴν ἀρχήν . ἢν δὲ ἀπορία τοῦ ταῦταδιαγγελοῦντος τοῖς εἰς τὸ Καπιτώλιον . εἶς δέ τις τῶν νέων Κομίνιος Πόντιος , δόξης ἐρῶν , ὑπέστη τὸν ἆθλον , καὶ λαθὼν διὰ μέσων διέβη τόν πολεμίων , καὶ τῷ λόφῳ τοῦ Καπιτωλίου προσπελάσας καὶ χαλεπῶς ἀνερπύσας μόλις τε ἀναρριχησάμενος πρὸς τοὺς ἐν τέλει τῶν Ῥωμαίων παρὰ τῶν φυλαττόντων εἰσήχθη , καὶ τήν τε νίκην τοῦ Καμίλλου κατήγγειλε , καὶ τὰ δόξαντα τοῖς στρατιώταις εἰπὼν βεβαιῶσαι τῷ Καμίλλῳ τὴν ἀρχὴν παρεκάλει . οἱ δὲ δικτάτωρα τὸν Κάμιλλον ἐψηφίσαντο . καὶ ὃς τοὺς ἔξω ὄντας Ῥωμαίους περὶ δισμυρίους συναγαγὼν καὶ ἀπὸ τῶν συμμάχων πολλούς , παρεσκευάζετο πρὸς ἐπίθεσιν . οἱ δὲ βάρβαροι μεθ’ ἡμέραν διιόντες , καὶ καταμαθόντες ὅθεν ὁ Πόντιος προσέβη τῷ Καπιτωλίῳ , τοῦτο δ' ὑπετόπασαν ἔκ τε τῶν ἀπερρωγότων τῆς πέτρας θραυσμάτων καὶ τῆς πόας , ἣ πολλὴ ἐπ’ αὐτῆς ἦν , τῆς μὲν ἀνεσπασμένης , τῇς δὲ συμπεπιλημένης , ἐκεῖθεν ἀναβῆναι νυκτὸς καὶ αὐτοὶ ἐβουλεύσαντο . καὶ ἐπεχείρησαν τῷ ἔργῳ , καὶ δυσχερῶς μέν , ἀνῄεσαν δ ὅμως , καὶ ἔλαθον ἂν ἡμμένοι τοῦ προτειχίσματος καὶ τοῖς φύλαξιν ἐπιθέμενοι , εἰ μὴ χῆνες ἤσαν περὶ τὸν νεὼν τῆς Ἥρας τρεφόμενοι , οἳ φύσει ὄντες εὐαίσθητοι καὶ ψοφοδεεῖς , ταχὺ τῶν Γαλατῶν τὴν ἔφοδον ᾔσθοντο , καὶ ταραχώδει κλαγγῇ φερόμενοι πρὸς τοὺς φύλακας ἐπήγειραν ἅπαντας . οὕτω δὲ τοῖς ἀνιοῦσιν οἱ Ῥωμαῖοι προσμίξαντες τοὺς μὲν ἀπέκτειναν , τοὺς δὲ κατὰ τῆς πέτρας ἀπώσαντο , καὶ τὸν κίνδυνον ἐκπεφευγασιν . Ἐντεῦθεν ἦσαν οἱ Κελτοὶ ἀθυμότεροι , ἐφ’ ἑπτὰ μησὶ τῇ πολιορκίᾳ ταλαιπωρούμενοι . διὸ καὶ περὶ συμβάσεων ὅ τε τῶν βαρβάρων βασιλεὺς Βρέννος καὶ ὁ τῶν ῾Ρωμαίων χιλίαρχος ὁ Σουλπίκιος διειλέχθησαν . καὶ συνέδοξε χιλέας λίτρας χρυσίου Γαλάταις τοὺς ῾Ρωμαίους καταβαλεῖν , τοὺς δὲ τὸ χρυσίον λαβόντας αὐτίκα τῆς πόλεως καὶ τῆς χώρας ἀπαναστῆναι . κομισθέντος δὲ τοῦ χρυσίου , καὶ τῶν βαρβάρων περὶ τὸν σταθμὸν κάκου ργούντ ὢν λάθρᾳ , ὁ Βρέννος τὸ ξίφος ἅμα καὶ τὸν ζωστῆρα λύσας ἐπέθηκε τοῖς σταθμοῖς . πυθομένου δὲ τοῦ χιλιάρχου τί τὸ γινόμενον , “ τί ἄλλο ” εἶπεν “ ἢ τοῖς νενικημένοις ὀδύνη ; ” ἐν τούτοις ὁ Κάμιλλος ἄγων τὸν στρατὸν ταῖς πύλαις ἐπέστη τῆς πόλεως · καὶ μαθὼν τὰ γινόμενα πρὸς τοὺς ῾Ρωμαίους ἐπειγόμενος ἐπορεύετο . καὶ ἐλθὼν τὸ μὲν χρυσίον ἄρας ἀπὸ τοῦ ζυγοῦ τοῖς ὑπηρέταις ἔδωκε , τὸν δὲ ζυγὸν καὶ τὰ σταθμὰ τοὺς Κελτούς λαβόντας ἀποχωρεῖν ἐκέλευσεν , εἰπὼν ὡς σιδήρῳ πάτριόν ἐστι ῾Ρωμαίοις καὶ οὐ χρυσῷ τὴν πατρίδα σώζειν . τοῦ δὲ Βρέννου ἀδικεῖσθαι φάσκοντος , λυομένης τῆς ὁμολογίας ἀντεῖπεν ὁ Κάμιλλος μὴ κυρίας εἶναι τὰς συνθήκας αὐτοῦ μὴ συμπράξαντος , ἤδη δικτάτωρος ᾑρημένου . ταραχθεὶς οὖν ὁ Βρέννος μέχρι ξιφουλκίας προῆλθεν , ὅμως δὲ εἰς τὸ στρατόπεδον ἀπήγαγε τοὺς Κελτούς · εἶτ᾿ ἐκλιπὼν τὴν πόλιν καὶ σταδίους ἐξήκοντα προελθὼν ἐστρατοπέδευσεν . ἅμα δ᾿ ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Κάμιλλος ἐπ᾿ αὐτὸν τεθαρρηκότας ἤδη ἐπαγόμενος τοὺς ῾Ρωμαίους , καὶ τρέπεται τοὺς βαρβάρους φόνῳ πολλῷ καὶ λαμβάνει σφῶν τὸ στρατόπεδον . Οὕτως ἡ ῾Ρώμη παραλόγως ἥλω καὶ ἐσώθη παραλογώτερον · ραλογόέτερον · ὁ δὲ Κάμιλλος ἐθριάμβευσε . τῆς οὖν πόλεως διεφθαρμένης παντάπασι τὸ πλῆθος ἀνοικοδομεῖν αὐτὴν οὐκ ἠβούλετο , οὔτε χρήμασιν οὔτε σώ - μασιν ἐρρωμένοι , καὶ μικροῦ ἐξέλιπον ἂν αὐτήν . οὐδὲ γὰρ ἐπείθοντο οὔτε τοῖς ἐν τέλει οὔτε τῇ γερουσίᾳ παρακαλοῦσι καὶ συμβουλεύουσι μὴ ἐκλιπεῖν τὸ ἄστυ , ὃ ἐκ τῶν πολεμίων ἤδη ἐσέσωστο , εἰ μὴ ἐν τῇ ἀγορᾷ πάντων περὶ τούτου βουλευομένων ἑκατόνταρχος φρουρὰν ἄγων τινὰ καὶ παρ’ αὐτὴν τὴν ἐκκλησίαν διιὼν τυχαίως “ ἐνταῦθα στῆτε πρὸς τοὺς ἑπομένους αὐτῷ ἐβόησεν · “ ἐνταῦθα γὰρ δεῖ ὑμᾶς μεῖναι . ” θείᾳ γὰρ προνοίᾳ ἐνόμισαν ταύτ’ εἰρῆσθαι , καὶ τοῦ μεταναστεῦσαι ἀπέσχοντο , πρὸς δὲ τὸν ἀνακαινισμὸν τῆς Ῥώμης σὺν προθυμίᾳ ἐτράποντο , καὶ τά τε τείχη καὶ τὰς ἰδιωτικὰς οἰκίας ἐρτὸς ἐνιαυτοῦ ἀνεκαίνισαν .
Lemmas: ὁ δέ Εὐρωπαῖος Γαλάτης , ὅς ὁ Ἀσιάτης νομίζω ἄποικος , Κελτικός εἰμί γένος , λίπος ὁ ἑαυτοῦ ὡς οὐ αὐτάρκης τρέφω αὐτός , ὁ μέν ἐπί ὁ ὄρος ὁ Ῥιπαῖος ὁρμέω , οἶς δέ ὁ Ἄλπεις ἱδρύω ἐγγύς χρόνος ἐκεῖ διάγω πλείων . τότε δέ οἶνος κομίζω ἐκ Ἰταλία , οὗτος γεύω καί ὑπερθαυμάζω , ἀείρω ὁ ὅπλον καί γονεύς ἐπάγω ὁ γῆ ἐκεῖνος ζητέω , ὅς τοιοῦτος καρπός ἀναδίδωμι . καί πρός πόλις Τυρρηνίς Κλούσιον καλέω στρατεύω πολιορκέω αὐτός . ὁ δέ Κλουσῖνοι πρός ὁ Ῥωμαῖος καταφεύγω αἰτέω βοήθεια . πρέσβυς δέ ἐκ Ῥώμη πρός ἐκεῖνος πέμπω · οὖς ὁ Γαλάτης διά ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὄνομα ἔντιμος δέχομαι , καί ὁ τειχομαχέω παύω εἰς λόγος συνέρχομαι . ἐν οὗτος δέ λοχάω ὁ Κλουσῖνοι μετά ὁ ἐκ Ῥώμη πρέσβυς ἐπιτίθημι ὁ Γαλάτης . ὁ δέ ὁ Γαλάτης βασιλεύς Βρέννος ὀργίζω ἐπί οὗτος , ὁ Κλουσῖνος ἀμελέω εὐθύς ὡς ἔχω ὁ στράτευμα κατά ὁ Ῥώμη κινέω , ἐπεί μή ἐπί τιμωρία ὁ πρέσβυς αὐτός ἐκδίδωμι · καί τοσοῦτος τάχος χράω ὥστε ἐπέρχομαι αὐτός ὁ πόλις μή προμανθάνω Ῥωμαῖος ὁ ἔφοδος . ὁ μέντοι δαιμόνιον προαγγέλλω αὐτός ὁ ἔφοδος λέγω . Μάρκος γάρ Καίδικος νύξ ποῖ βαδίζω φωνή ἀκούω λέγω “ Γαλάτης ἔρχομαι . ” ἐρῶ δέ οὗτος Μᾶρκος ὁ δῆμος καί ὁ βουλή , ἐν παιδιά ὁ λόγος ποιέω καί γέλως , ἠώς αὐτάγγελος οἶς Γαλάτης σφεῖς πλησίος γίγνομαι . τότε δέ σπουδή ἐξέρχομαι καί ἄτακτος ἀγωνίζομαι αἰσχρός ἡσσάομαι . καί πολύς μέν ἐν ὁ μάχομαι πίπτω , πολύς δέ φεύγω θνῄσκω καταλαμβάνω , πλεῖστος δέ καί εἰς ποταμός ὁ Τίβερις συνωθέω καί φθείρω · ὁ δέ λοιπός σκεδάννυμι ὁ μέν εἰς ὁ Ρώμη ἔρχομαι δύναμαι , οἶς δέ ἀλλαχοῦ . ὁ δέ ἐν ὁ Ῥώμη γιγνώσκω ὁ γίγνομαι ἐν ἀμηχανία γίγνομαι , καί αιχογιγνωσκω οὔτε ὁ τεῖχος φυλακή τίθημι οὔτε ὁ πόλις ὁ πύλη καλέω , ἀλλά ὁ μέν αὐτός ἐκλείπω φεύγω , ὁ δέ σύν γυνή καί τέκνον ἀνατρέχω εἰς ὁ Καπιτώλιον . μόνος δέ ὀγδοήκοντα ἀνήρ , ὅς ὁ μέν ἱερεύς εἰμί φημί , ὁ δέ ὁ πρῶτος Ῥωμαῖος κατά ἡλικία καί πλοῦτος καί γένος , ἐνδύω ἱερή ἢ πολυτελής στολή , ἐν ἀγορά ἐπί ὁ ἐλεφάντινος δίφρος κάθημαι , ὁ ἔπειμι προσμένω Τύχη . ὁ δέ Γαλάτης ὁ ὑστεραῖος ἔρχομαι μέν ἐπί ὁ Ρώμη , ὁράω δέ ὁ πύλη φέρω καί ὁ τεῖχος ἀφύλακτος , ἐπέχω καί οὐ εἰσέρχομαι , ἐνέδρα ὑποτοπέω . ὁ δέ τρίτος θαρσέω εἰσπηδάω καί αἱρέω ὁ πόλις . καί ὁ μέν Καπιτώλιον φρουρά ὁ ὁ βάρβαρος ἐφίστημι βασιλεύς , αὐτός δέ δίειμι ὁ ἀγορά θαυμάζω ὁ προκάθημαι ἐκεῖνος ἀνήρ , ὁράω ἐν κόσμος αὐτός ἀτρεμέω καί σιωπή . ὁ δέ Γαλάτης ἔχω ἔκπληξις πρός ὁ ἄτοπος , ὀκνέω τε αὐτός προσέρχομαι . ὀψέ δέ τολμάω τις εἷς παρίστημι , καί ὁ ὑπήνη ἅπτω ὁ ἀνήρ κατάγω οὗτος βαθύς εἰμί · ὁ δέ ὁ βακτηρία ὁ κεφαλή ἐκεῖνος πατάσσω . καί ὁ βάρβαρος σπάω ὁ μάχαιρα ὁ ἀνήρ κατακτείνω - νε . οὗτος δέ καί ὁ λοιπός ἀναιρέω προσπίπτω ὁ βάρβαρος , καί ὁ οἰκίον πορθέω καί καταπίμπρημι . εἶτα καί ὁ Καπιτώλιον προσβάλλω · ὡς δέ ἐπί πολύς ἐπιχειρέω ἡμέρα οὐδείς ἀνύω , ὁ μέν φρουρέω ὁ Καπιτώλιον , ὁ δέ ὁ χώρα κατατρέχω τροφή τροφή πορίζω , σκίδνημι καί σποράδην ἔπειμι , ἀλλά οὐ ὁμοῦ , ἅτε μέγας φρονέω ὁ εὐτύχημα , καί ὑπό μέθη σφάλλω · οἶνος γάρ ἐντυγχάνω πολύς ἀκρατής χράω αὐτός , μήπω πρότερος πόμα τοιοῦτος γεύω . οὕτως δέ ἔχω ὁράω ὁ Γαλάτης ὁ Κάμιλλος , ἐπεί καί ὁ ὁ Ἀρδεάτης ληΐζομαι χώρα , αὐτός δέ ὁ Ἀρδεάτης πλῆθος μέν ἱκανός εἰμί , τόλμα δέ δήω διά ἀπειρία καί ὁ πρός μάχη ἀνάσκητος , λόγος πρός ὁ νέος ἐμβάλλω ὡς οὐ ἀνδρεῖος ὁ βάρβαρος ὁ εὐπραγία αὐτός ἐπιγράφω δεῖ , ἀλλά ἀτυχία Ῥωμαῖος , καί εἰμί προθυμέομαι καί θαρσέω αὐτός , ἀκίνδυνος νικάω ὁ πολέμιος διισχυρίζομαι . οὗτος πείθω ὁ νέος , εἶτα καί ὁ λοιπός , ὁπλίζω ὁ ἐν ἡλικία , καί νύξ βαθύς μεθύω αὐτός μετά ὁ Ἀρδεάτης ὁ βάρβαρος προσμείγνυμι . καί ὁ πλείων ἐκεῖ κατακόπτω , εἰμί δέ τις καί φεύγω δύναμαι ἐν ὁ σκότος , μετά ἡμέρα διαφθείρω ἱππεύς αὐτός καταλαμβάνω . ὁ δέ φήμη ταχύς κηρύσσω ἁπανταχοῦ ὁ κατόρθωμα , ὅσος ὁ Ῥωμαῖος φυγή ὅς ὁ πρῶτος πρός ὁ Γαλάτης μάχη σῴζω , ὁ ὅπλον λαμβάνω ἄπειμι πρός ὁ Κάμιλλος , δέχομαι δήω μένω ὁ ἀρχή αὐτός . ὁ δέ οὐ φημί πείθω , μή πρότερος ὁ ἐν ὁ Καπιτώλιον σώζω ψηφίζω αὐτός ὁ ἀρχή . εἄν δέ ἀπορία ὁ ταυταδιαγγελλω ὁ εἰς ὁ Καπιτώλιον . εἰμί δέ τις ὁ νέος Κομίνιος Πόντιος , δόξα ἐράω , ὑφίστημι ὁ ἆθλος , καί λανθάνω διά μέσος διαβαίνω ὁ πολέμιος , καί ὁ λόφος ὁ Καπιτώλιον προσπελάζω καί χαλεπῶς ἀνερπύζω μόλις τε ἀναρριχάομαι πρός ὁ ἐν τέλος ὁ Ῥωμαῖος παρά ὁ φυλάσσω εἰσάγω , καί ὁ τε Νίκη ὁ Κάμιλλος καταγγέλλω , καί ὁ δόξα ὁ στρατιώτης εἶπον βεβαιόω ὁ Κάμιλλος ὁ ἀρχή παρακαλέω . ὁ δέ δικτάτωρ ὁ Κάμιλλος ψηφίζω . καί ὅς ὁ ἔξω εἰμί Ῥωμαῖος περί δισμύριοι συνάγω καί ἀπό ὁ σύμμαχος πολύς , παρασκευάζω πρός ἐπίθεσις . ὁ δέ βάρβαρος μετά ἡμέρα δίειμι , καί καταμανθάνω ὅθεν ὁ Πόντιος προσβαίνω ὁ Καπιτώλιον , οὗτος δέ ὑποτοπάζω ἐκ τε ὁ ἀπορρήγνυμι ὁ πέτρα θραῦσμα καί ὁ πόα , ὅς πολύς ἐπί αὐτός εἰμί , ὁ μέν ἀνασπάω , ὅς δέ συμπιλέω , ἐκεῖθεν ἀναβαίνω νύξ καί αὐτός βουλεύω . καί ἐπιχειρέω ὁ ἔργον , καί δυσχερῶς μέν , ἄνειμι δ ὅμως , καί λανθάνω εἄν ἅπτω ὁ προτείχισμα καί ὁ φύλαξ ἐπιτίθημι , εἰμί μή χήν ἀσάω περί ὁ ναός ὁ Ἥρα τρέφω , ἕ φύσις εἰμί ευαίσθητος καί ψοφοδεής , ταχύς ὁ Γαλάτης ὁ ἔφοδος αἰσθάνομαι , καί ταραχώδης κλαγγή φέρω πρός ὁ φύλαξ ἐπεγείρω ἅπας . οὗτος δέ ὁ ἀνέρχομαι ὁ Ῥωμαῖος προσμείγνυμι ὁ μέν ἀποκτείνω , ὁ δέ κατά ὁ πέτρα ἀπωθέω , καί ὁ κίνδυνος ἐκφεύγω . ἐντεῦθεν εἰμί ὁ Κελτοί ἄθυμος , ἐπί ἑπτά μείς ὁ πολιορκία ταλαιπωρέω . διό καί περί σύμβασις ὅς τε ὁ βάρβαρος βασιλεύς Βρέννος καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος χιλίαρχος ὁ Σουλπίκιος διαιλέγω . καί συνδοκέω χιλέος λίτρα χρυσίον Γαλάτης ὁ Ῥωμαῖος καταβάλλω , ὁ δέ ὁ χρυσίον λαμβάνω αὐτίκα ὁ πόλις καί ὁ χώρα ἀπανίστημι . κομίζω δέ ὁ χρυσίον , καί ὁ βάρβαρος περί ὁ σταθμόν κακόω ργούντ εἰμί λάθρῃ , ὁ Βρέννος ὁ ξίφος ἅμα καί ὁ ζωστήρ λύω ἐπιτίθημι ὁ σταθμός . πυνθάνομαι δέ ὁ χιλίαρχος τίς ὁ γίγνομαι , “ τίς ἄλλος ” εἶπον “ ἢ ὁ νικάω ὀδύνη ; ” ἐν οὗτος ὁ Κάμιλλος ἄγω ὁ στρατός ὁ πύλη ἐφίστημι ὁ πόλις · καί μανθάνω ὁ γίγνομαι πρός ὁ Ῥωμαῖος ἐπείγω πορεύω . καί ἔρχομαι ὁ μέν χρυσίον ἀείρω ἀπό ὁ ζυγόν ὁ ὑπηρέτης δίδωμι , ὁ δέ ζυγόν καί ὁ σταθμός ὁ Κελτός λαμβάνω ἀποχωρέω κελεύω , εἶπον ὡς σίδηρος πάτριος εἰμί Ῥωμαῖος καί οὖον χρυσός ὁ πατρίς σῴζω . ὁ δέ Βρέννος ἀδικέω φάσκω , λύω ὁ ὁμολογία ἀντιλέγω ὁ Κάμιλλος μή κύριος εἰμί ὁ συνθήκη αὐτός μή συμπράσσω , ἤδη δικτάτωρ αἱρέω . ταράσσω οὖν ὁ Βρέννος μέχρι ξιφουλκία προέρχομαι , ὅμως δέ εἰς ὁ στρατόπεδον ἀπάγω ὁ Κελτός · εἶτα ἐκλείπω ὁ πόλις καί στάδιον ἐξήκω προέρχομαι στρατοπεδεύω . ἅμα δέ ἡμέρα πάρειμι ὁ Κάμιλλος ἐπί αὐτός θαρσέω ἤδη ἐπάγω ὁ Ῥωμαῖος , καί τρέπω ὁ βάρβαρος φόνος πολύς καί λαμβάνω σφεῖς ὁ στρατόπεδον . οὕτως ὁ Ρώμη παράλογος ἁλίσκομαι καί σῴζω παράλογος · ραλογοετερος · ὁ δέ Κάμιλλος θριαμβεύω . ὁ οὖν πόλις διαφθείρω παντάπασι ὁ πλῆθος ἀνοικοδομέω αὐτός οὐ βούλομαι , οὔτε χρῆμα οὔτε σός - Μασίν ῥώννυμι , καί μικρός ἐκλείπω εἄν αὐτός . οὐδέ γάρ πείθω οὔτε ὁ ἐν τέλος οὔτε ὁ γερουσία παρακαλέω καί συμβουλεύω μή ἐκλείπω ὁ Ἄστυ , ὅς ἐκ ὁ πολέμιος ἤδη σῴζω , εἰμί μή ἐν ὁ ἀγορά πᾶς περί οὗτος βουλεύω ἑκατόνταρχος φρουρά ἄγω τις καί παρά αὐτός ὁ ἐκκλησία δίειμι τυχαῖος “ ἐνταῦθα ἵστημι πρός ὁ ἕπομαι αὐτός βοάω · “ ἐνταῦθα γάρ δεῖ σύ μένω . ” θεῖος γάρ πρόνοια νομίζω αὐτός εἴρω , καί ὁ μεταναστεύω ἀπέχω , πρός δέ ὁ ἀνακαινισμός ὁ Ῥώμη σύν προθυμία τρέπω , καί ὁ τε τεῖχος καί ὁ ἰδιωτικός οἰκίον ἐρτός ἐνιαυτός ἀνακαινίζω .