joannes-zonaras.epitome-historiarum-lib-1-12 5.2
Γίνεται δὲ τῆς τῶν Σύρων βασιλείας διάδοχος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Δημήτριος , λύσαντος Ἀρσάκου αὐτὸν ἡνίκα τοῖς Πάρθοις ἐπῆλθεν Ἀντίοχος . Ὑρκανὸς δὲ Ἀντιόχου θανόντος πολλὰς τῶν τῆς Συρίας πόλεων εἶλε καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἑτέρας . καὶ ὑποτάξας τοὺς Ιδουμαίους ἐπέτρεπεν αὐτοῖς τὴν ἐν τῇ χώρᾳ διατριβήν , εἰ περιτέμνοιντο καὶ χρῶνται ἔθεσιν Ἰουδαϊκοῖς . οἱ δὲ διὰ τὰς πατρίδας καὶ τὴν περιτομὴν καὶ τἄλλα ὑπήνεγκαν . Δημήτριος δὲ στρατεύειν ἐγνωκὼς ἐπὶ Ὑρκανόν , ἀνεκόπη , τῶν Σύρων καὶ τῶν στρατιωτῶν μισούντων αὐτὸν διὰ πονηρίαν , καὶ διακηρυκευσαμένων πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Φύσκωνα , δοῦναι αὐτοῖς τινα τῶν τῷ Σελεύκῳ προσηκόντων τῆς βασιλείας ἀντιληψόμενον . ὃς Ἀλέξανδρον ἔπεμψε τὸν λεγόμενον Ζεβινᾶν . μάχης οὖν μέσον αὐτοῦ καὶ Δημητρίου συγκροτηθείσης τρέπεται Δημήτριος καὶ φεύγει εἰς Πτολεμαΐδα , μὴ δεχθεὶς δὲ παρὰ Κλεοπάτρας τῆς γυναικὸς εἰς Τυρὸν ἀπέδρα , ἀλοῦς δὲ καὶ πολλὰ παθὼν διεφθάρη . Ἀλέξανδρος δὲ τὴν βασιλείαν παραλαβὼν φιλίαν ποιεῖται πρὸς Ὑρκανόν . ἐπαναστάντος δὲ αὐτῷ Ἀντιόχου τοῦ Γρυποῦ τοῦ παιδὸς Δημητρίου , ἡττηθεὶς ἐν τῇ μάχῃ ἀπώλετο . Βασιλεὺς δὲ Συρίας ὁ Ἀντίοχος οὗτος γενόμενος , ἐπὶ πολλοῖς ἔτεσι μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ Ἀντιόχου , τοῦ ἐπικληθέντος Κυζικηνοῦ ὅτι ἐν Κυζίκῳ ἐτράφη , περὶ τῆς βασιλείας ἐμάχετο . ἦν δὲ οὗτος υἱὸς Ἀντιόχου τοῦ θανόντος ἐν Πάρθοις τοῦ ἀδελφοῦ Δημητρίου , ὡς ἑτεροθαλὴς ἀδελφὸς ὑπάρχειν τοῦ Γρυποῦ Ἀντιόχου · ἡ γὰρ Κλεοπάτρα τοῖς δυσὶ συνῴκησεν ἀδελφοῖς , τῷ Δημητρίῳ τε πρότερον καὶ τῷ Ἀντιόχῳ μετέπειτα , ὡς προγέγραπται , καὶ ἐκ μὲν Δημητρίου τὸν Γρυπὸν Ἀντίοχον τέτοκεν , ἐξ Ἀντιόχου δὲ τοῦ Σωτῆρος τοῦ ἀδελφοῦ Δημητρίου τὸν Κυζικηνὸν Ἀντίοχον ἐγείνατο . ἐν ὅσῳ δ᾿ οὗτοι πρὸς ἀλλήλους ἐμάχοντο , ὁ Ὑρκανός ἠρέμει , καὶ καταφρονήσας τῶν Ἀντιόχων ἀπέστη , μηδὲν ἔτι παρέχων αὐτοῖς · καὶ κατὰ σχολὴν ἐκαρποῦτο τὴν Ἰουδαίαν , ὡς ἄπειρόν τι πλῆθος χρημάτων συναγαγεῖν . στρατεύσας δὲ καὶ ἐπὶ Σαμάρειαν ἐπολιόρκει αὐτὴν διὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ Ἀριστοβούλου καὶ Ἀντιγόνου . λιμοῦ δὲ τὴν πόλιν πιέζοντος οἶ Σαμαρεῖς εἰς συμμαχίαν μετεκαλέσαντο τὸν Ἀντίοχον τὸν Κυζικηνόν . ὃς τοῖς περὶ Ἀριστόβουλον συμβαλὼν ἡττᾶται · εἶτ’ αὖθις συλλέξας πλῆθος τὴν χώραν ἐπόρθει τοῦ Ὑρκανοῦ , ἵν᾿ οὕτως ἀναγκάσῃ αὐτὸν λῦσαι τὴν πολιορκίαν . πολλοὺς δὲ τῶν σὺν αὐτῶ ἀποβάλλων ἀπῆρεν εἰς Τρίπολιν . Ὑρκανὸς δὲ τὴν Σαμάρειαν ἐλῶν πᾶσαν ἠφάνισε . λέγεται δέ , καθ’ ἣν ἡμέραν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τῷ Ἀντιόχῳ ἐμάχοντο , αὐτὸς ὡς ἀρχιερεὺς μόνος ἐν τῷ ναῷ θυμιῶν ἀκοῦσαι φωνῆς ὡς οἱ παῖδες αὐτοῦ ἄρτι νενικήκασι τὸν Ἀντίοχον · καὶ ἐξελθὼν ἀπήγγειλε τῷ πλήθει τὸ ἀκουσθέν . καὶ γέγονεν οὕτως . εὐπραγήσας δὲ Ὑρκανὸς ἐφθονήθη παρὰ τῶν Ἰουδαίων , μάλιστα δ’ ἐμισεῖτο παρὰ τῶν Φαρισαίων · οἱ δ’ εἰσὶ μία τῶν παρὰ Ἰουδαίοις αἱρέσεων , τριῶν οὐσῶν . οὑτοι μὲν οὑν οἱ Φαρισαῖοι εἱμαρμένην δοξάζουσι , τινὰ δὲ καὶ ἐφ’ ἡμῖν εἶναι συμβαίνειν τε καὶ μὴ γίνεσθαι . Ἐσσηνοὶ δὲ πάντων κυρίαν εἶναι τὴν εἱμαρμένην δοξάζουσι καὶ πάντα τοῖς ἀνθρώποις ἐξ ἐκείνης συμβαίνειν . Σαδδουκαῖοι δὲ τὴν μὲν εἱμαρμένην ἐκβάλλουσι , πάντα δὲ ἐφ’ ἡμῖν τίθενται , καὶ τῶν ἀγαθῶν ἡμὰς ἑαυτοῖς αἰτίους εἶναι διδάσκοντες καὶ τὰ χείρω δι’ ἀβουλίαν ἀφ’ ἑαυτῶν αἱρεῖσθαι . τῶν γοῦν Φαρισαίων πρότερον φιλίως ἐχόντων πρὸς Ὑρκανόν , μαθητὴς γὰρ αὐτῶν ἐγεγόνει , συνέβη ἐξ αἰτίας τινὸς ἔχθραν κτήσασθαι πρὸς αὐτόν . ἠδύναντο δὲ οὗτοι παρὰ τῷ πλήθει σφόδρα . Ὑρκανὸς δὲ τῇ τῶν Σαδδουκαίων προσετέθη μοίρᾳ , τῶν Φαρισαίων ἀπορραγείς , καὶ τὰ ὑπ’ αὐτῶν παραδοθέντα νόμιμα καταλῦσαι προέθετο . οἱ Σαδδουκαῖοι γὰρ ἐκείνα δεῖν ἡγεῖσθαι νόμιμα ἔλεγον τὰ γεγραμμένα , τὰ δὲ ἐκ παραδόσεως μὴ τηρεῖν . διὰ ταῦτα μεμίσητο παρὰ τῶν Φαρισαίων ὁ Ὑρκανός . βιώσας δὲ εὐτυχῶς ἐπ’ ἔτη τριάκοντα πρὸς ἑνὶ ἐτελεύτησεν ἐφ’ υἱοῖς πέντε . λέγεται δὲ καὶ προφητείας ἀξιωθῆναι , καὶ προειπεῖν περὶ τῶν δύο αὐτοῦ παίδων τῶν πρεσβυτέρων ὡς οὐ μενοῦσι τῶν πραγμάτων κυρτοί .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ ὁ Σύρος βασίλεια διάδοχος ὁ ἀδελφός αὐτός Δημήτριος , λύω Ἀρσάκης αὐτός ἡνίκα ὁ Πάρθος ἐπέρχομαι Ἀντίοχος . Ὑρκανός δέ Ἀντίοχος θνῄσκω πολύς ὁ ὁ Συρία πόλις εἴλω καί ὁ Ἰδουμαία ἕτερος . καί ὑποτάσσω ὁ Ἰδουμαῖος ἐπιτρέπω αὐτός ὁ ἐν ὁ χώρα διατριβή , εἰμί περιτέμνω καί χράω ἔθος Ἰουδαϊκός . ὁ δέ διά ὁ πατρίς καί ὁ περιτομή καί ἄλλος ὑποφέρω . Δημήτριος δέ στρατεύω γιγνώσκω ἐπί Ὑρκανός , ἀνακόπτω , ὁ Σύρος καί ὁ στρατιώτης μισέω αὐτός διά πονηρία , καί διακηρυκεύομαι πρός Πτολεμαῖος ὁ Φύσκων , δίδωμι αὐτός τις ὁ ὁ Σέλευκος προσήκω ὁ βασίλεια ἀντιλαμβάνω . ὅς Ἀλέξανδρος πέμπω ὁ λέγω Ζεβινᾶς . μάχη οὖν μέσος αὐτός καί Δημήτριος συγκροτέω τρέπω Δημήτριος καί φεύγω εἰς Πτολεμαΐδα , μή δέχομαι δέ παρά Κλεοπάτρα ὁ γυνή εἰς τυρός ἀποδιδράσκω , ἁλίσκομαι δέ καί πολύς πάσχω διαφθείρω . Ἀλέξανδρος δέ ὁ βασίλειος παραλαμβάνω φίλιος ποιέω πρός Ὑρκανός . ἐπανίστημι δέ αὐτός Ἀντίοχος ὁ Γρυπός ὁ παῖς Δημήτριος , ἡσσάομαι ἐν ὁ μάχομαι ἀπόλλυμι . Βασιλεύς δέ Συρία ὁ Ἀντίοχος οὗτος γίγνομαι , ἐπί πολύς ἔτος μετά ὁ ἀδελφός Ἀντίοχος , ὁ ἐπικαλέω Κυζικηνός ὅτι ἐν Κύζικος τρέφω , περί ὁ βασίλεια μάχομαι . εἰμί δέ οὗτος υἱός Ἀντίοχος ὁ θνῄσκω ἐν Πάρθος ὁ ἀδελφός Δημήτριος , ὡς ἑτεροθαλής ἀδελφός ὑπάρχω ὁ Γρυπός Ἀντίοχος · ὁ γάρ Κλεοπάτρα ὁ δύο συνοικέω ἀδελφός , ὁ Δημήτριος τε πρότερος καί ὁ Ἀντίοχος μετέπειτα , ὡς προγράφω , καί ἐκ μέν Δημήτριος ὁ Γρυπός Ἀντίοχος τίκτω , ἐκ Ἀντίοχος δέ ὁ Σωτήρ ὁ ἀδελφός Δημήτριος ὁ κυζικηνός Ἀντίοχος γείνομαι . ἐν ὅσος δέ οὗτος πρός ἀλλήλων μάχομαι , ὁ Ὑρκανός ἠρεμέω , καί καταφρονέω ὁ Ἀντίοχος ἀφίστημι , μηδείς ἔτι παρέχω αὐτός · καί κατά σχολή καρπόω ὁ Ἰουδαῖος , ὡς ἄπειρος2 τίς πλῆθος χρῆμα συνάγω . στρατεύω δέ καί ἐπί Σαμάρεια πολιορκέω αὐτός διά ὁ υἱός αὐτός Ἀριστόβουλος καί Ἀντίγονος . λιμός δέ ὁ πόλις πιέζω οἶς Σαμαρεύς εἰς συμμαχία μετακαλέω ὁ Ἀντίοχος ὁ Κυζικηνός . ὅς ὁ περί Ἀριστόβουλος συμβάλλω ἡσσάομαι · εἶτα αὖθις συλλέγω πλῆθος ὁ χώρα πορθέω ὁ Ὑρκανός , ἵνα οὕτως ἀναγκάζω αὐτός λύω ὁ πολιορκία . πολύς δέ ὁ σύν αὐτός ἀποβάλλω ἀπαίρω εἰς Τρίπολις . Ὑρκανός δέ ὁ Σαμάρεια ἐλαύνω πᾶς ἀφανίζω . λέγω δέ , κατά ὅς ἡμέρα ὁ υἱός αὐτός ὁ Ἀντίοχος μάχομαι , αὐτός ὡς ἀρχιερεύς μόνος ἐν ὁ ναός θυμιάω ἀκούω φωνή ὡς ὁ παῖς αὐτός ἄρτι νικάω ὁ Ἀντίοχος · καί ἐξέρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ πλῆθος ὁ ἀκούω . καί γίγνομαι οὕτως . εὐπραγέω δέ Ὑρκανός φθονέω παρά ὁ Ἰουδαῖος , μάλιστα δέ μισέω παρά ὁ Φαρισαῖος · ὁ δέ εἰμί εἷς ὁ παρά Ἰουδαῖος αἵρεσις , τρεῖς εἰμί . οὗτος μέν ἐν ὁ Φαρισαῖος μείρομαι δοξάζω , τις δέ καί ἐπί ἐγώ εἰμί συμβαίνω τε καί μή γίγνομαι . Ἐσσηνός δέ πᾶς κύριος εἰμί ὁ μείρομαι δοξάζω καί πᾶς ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἐκεῖνος συμβαίνω . Σαδδουκαῖος δέ ὁ μέν μείρομαι ἐκβάλλω , πᾶς δέ ἐπί ἐγώ τίθημι , καί ὁ ἀγαθός ἡμός ἑαυτοῦ αἴτιος εἰμί διδάσκω καί ὁ χείρων διά ἀβουλία ἀπό ἑαυτοῦ αἱρέω . ὁ γοῦν Φαρισαῖος πρότερος φίλιος ἔχω πρός Ὑρκανός , μαθητής γάρ αὐτός γίγνομαι , συμβαίνω ἐκ αἴτιος τις ἔχθρα κτάομαι πρός αὐτός . δύναμαι δέ οὗτος παρά ὁ πλῆθος σφόδρα . Ὑρκανός δέ ὁ ὁ Σαδδουκαῖος προστίθημι μοῖρα , ὁ Φαρισαῖος ἀπορράσσω , καί ὁ ὑπό αὐτός παραδίδωμι νόμιμος καταλύω προτίθημι . ὁ Σαδδουκαῖος γάρ ἐκεῖνος δήω ἡγέομαι νόμιμος λέγω ὁ γράφω , ὁ δέ ἐκ παράδοσις μή τηρέω . διά οὗτος μισέω παρά ὁ Φαρισαῖος ὁ Ὑρκανός . βιόω δέ εὐτυχής ἐπί ἔτος τριάκοντα πρός εἷς τελευτάω ἐπί υἱός πέντε . λέγω δέ καί προφητεία ἀξιόω , καί προεῖπον περί ὁ δύο αὐτός παῖς ὁ πρέσβυς ὡς οὖον μένω ὁ πρᾶγμα κυρτός .