joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.25
ιϛʹ . Ταῦτα τοῦ νέου βασιλέως διεξιόντος , ὁ πρεσβύτερος ὑπὸ τὰς θύρας ἱστάμενος τοῦ οἰκίσκου , πάντων ἐπηκροᾶτο , καὶ τἄλλα μὲν ἤνεγκε σιωπῶν , τὴν φυγὴν δὲ ἀκούσας · « σὺ δ' , ἔφη « φεύξῃ γε σύ ; ἀλλ' ὅσον οὔπω σὺ μὲν συλληφθεὶς ἀπαχθήσῃ δεσμώτης καὶ πρὸς δοριαλώτου καταστὰς τύχην . ἐγὼ δ' οὐδὲ τριῶν ὀβολῶν ἐθελήσω λύσασθαι τῆς δουλίας · εἶτα μικρὸν προβὰς , « ὁρᾶτε » ἔφη πρὸς τοὺς παρόντας « ὅπως τοῖς ἐμοῖς λόγοις οὗτος συμμαρτυρεῖ , σκληρὸς ὢν καὶ αὐθάδης καὶ πέρα τοῦ δέοντος ἀλαζών ; ἤδη καὶ ὑμῖν ἐστι σαφῶς ἐκ τῶν πραγμάτων καταμαθεῖν . » ὁ νέος δ' Ἀνδρόνικος , « ἐπ' ἀληθείας » εἶπεν « ὦ βασιλεῦ , οὔτε σκληρός εἰμί τις , οὔτε αὐθάδης , ἀλλὰ τῶν ἐμῶν ἁμαρτιῶν ὁ σωρὸς τοιοῦτον εἶναι φαίνεσθαί σοι ποιεῖ · ἐγὼ δ' ἐπὶ μάρτυρι λέγω τῷ εἰδότι πάντα θεῷ , ὡς οὐδὲν τοιοῦτον ἐμαυτῷ σύνοιδα εἰργασμένῳ ὡς ἄξιον εἶναι τῆς τοσαύτης ὀργῆς . διὸ δὴ καὶ δέομαι τοῦ σοῦ κράτους συγγνώμης κἄν τε ἥμαρτον τυχεῖν , κἄν τε μή . πρὸς τοὺς πόδας γὰρ ἐφίεμαι τοὺς σοὺς ἀποθανεῖν , » αἰνιττόμενος , ὡς οὐκ ἂν αὐτοῦ βουλήσοιτο ἀποστῆναι χωρὶς ἀνάγκης . ἅμα δὲ τούτοις τοῖς λόγοις καὶ πρὸς γῆν κατεκλίνετο ἀσπασόμενος τὸν πόδα τοῦ βασιλέως . ὁ δ' ἀνεῖχε λαβόμενος τοῦ ὤμου , ἅμα καὶ λόγοις τὸ ἔργον ἀπαγορεύων · ὡς δ' ἑώρα βιαζόμενον , ἀφεὶς τὸν ὦμον , ἐλάβετο τῶν τριχῶν · ὡς δὲ καὶ οὕτως ἐβιάζετο , ἀφειδῶν ἑαυτοῦ , δείσας ὁ πάππος , μὴ τῇ βίᾳ τῆς κεφαλῆς διαστῶσιν αἱ τρίχες , ἐνέδωκε τὴν κατάκλισιν · ὁ δὲ κατακλιθεὶς ἠσπάσατο τὸν πόδα τοῦ βασιλέως . εἶτ' ἀναστάντος τῆς κεφαλῆς λαβόμενος ὁ βασιλεὺς , κατεφίλει τὰς ὄψεις . τοῦτο δὴ ὁ πατριάρχης καὶ οἱ τῆς συγκλήτου παρόντες ἰδόντες καὶ διαλλαγῆς ἀπόδειξιν νομίσαντες ἤδη βεβαίας τῶν βασιλέων , πολλὰς ἀφῆκαν φωνὰς εὐχαριστοῦντες θεῷ τῷ χορηγῷ τῆς εἰρήνης . καὶ αὐτὸς δὲ βασιλεὺς ὁ νέος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν διηλλάχθαι νομίσαντες τῷ ἐγγόνῳ τὸν βασιλέα , ἔχαιρόν τε αὐτοὶ , καὶ εὐτυχίας ἄκρας ἡγοῦντο τὴν ἡμέραν ἐκείνην . ἐκ τῶν βασιλείων οἴκαδε ὁ νέος βασιλεὺς ἀπελθὼν , διηγεῖτό τε τοῖς φίλοις τοὺς κατὰ τὴν δίκην λόγους , συνεόρταζόν τε καὶ συνέχαιρον ἀλλήλοις . μηνύουσι δὴ καὶ Συργιάννῃ τὰ γεγονότα , ὡς ἂν καὶ αὐτὸς συγχαίρῃ τοῖς φίλοις χαίρουσι καὶ μηδεμίαν ἔχῃ φροντίδα τήκουσαν τὴν ψυχὴν , ὡς τῶν προτέρων ἤδη βουλευμάτων διαλυθέντων καὶ βεβαίας εἰρήνης γεγενημένης τοῖς βασιλεῦσι καὶ κατ' εὐχὴν αὐτοῖς τῶν πραγμάτων κεχωρηκότων . τοῦτο γὰρ ηὔχοντο , τὸν μὲν βασιλέα τῆς εἰς τὸν ἔγγονον ἀπεχθείας μεταβαλεῖν , αὐτοὺς δὲ κινδύνων ἔξω καταστάντας ἡσυχίαν ἄγειν . οὕτω μὲν οὖν αὐτοῖς ἔχειν ἐδόκει τὰ γεγενημένα · τὰ δ' ἦσαν ἕτερον τρόπον , ὡς ἔδοξε τοῖς πολλοῖς ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα . ἐκρίθη γὰρ διανοίᾳ γεγενῆσθαι τοιαύτῃ . ἔθος ἐπεκράτησε παρὰ τοῖς βασιλεῦσι Ρωμαίων , ἐπειδάν τις τῶν καθ' αἷμα προσηκόντων ἢ καὶ ἄλλως τῶν ἐν τέλει , προσκυνήσας ἀσπάσηται τὸν πόδα τοῦ βασιλέως , ἀντασπάζεσθαι καὶ αὐτὸν [ αὐτὸν ] εἰς τὴν ὄψιν . καὶ τότε δὴ τοῦ νέου βασιλέως ἀσπασαμένου πρὸς τὸν πόδα τὸν πάππον , ἵνα μὴ εἰς ἄκρον ἀπεχθείας ἐληλακέναι δοκῇ , οὐδὲ τῶν ἰδιώταις προσηκόντων ἀξιῶν τὸν ἔγγονον καὶ βασιλέα , ἀντεφίλησεν εἰς τὸ πρόσωπον καὶ αὐτός . ἀλλὰ τὰ μὲν τῆς πρὸς ἀλλήλους διαλέξεως τῶν βασιλέων ἐπὶ τῆς δίκης ἐνταῦθα ἐτελεύτησε · δυσὶ δὲ ὕστερον ἡμέραις μετὰ τοῦτο ὁ πρεσβύτερος τῶν βασιλέων τῷ μεγάλῳ διά τινος δηλοῖ δομεστίκῳ πρὸς Πελοπόννησον ἀπελθεῖν , ἐκείνης ἐπιτροπεύσοντα . τὸ δ' εὐθὺς ἐδόκει μὲν εἶναι τῶν ἀριστερῶν οἰωνῶν · ὅπως δ' ἀνακωχὴ γένηται , καὶ βασιλεῖ τῷ νέῳ τὰ τῆς ἀγγελίας δῆλα γενέσθαι , ἀντεμήνυσε καὶ αὐτὸς τοιαῦτα · « τῆς εἰς ἐμὲ εὐμενείας καὶ προμηθείας , ὦ βασιλεῦ , πολλὰς μὲν καὶ ἄλλας ἔχω τὰς ἀποδείξεις , μάλιστα δὲ τὸ ἐξ ἡλικίας , ὡς εἰπεῖν , πρώτης εἰς ἀρχὰς ἐκλέγεσθαι καὶ διοικήσεις ἐπιτρέπειν πόλεών τε καὶ στρατιῶν , οἴκοθεν ὡρμημένον · καὶ τὸ νῦν δὲ τοῦτο πολλὰς τῷ σῷ κράτει πείθει χάριτας ὁμολογεῖν , βασιλεῦ . δέομαι δὴ καὶ ταύτην ἐπιθεῖναι τὴν χάριν , τὴν παροῦσαν ἐπιτρέψαι πρὸς διάσκεψιν ἡμέραν , ὡς ἐς τὴν ὑστεραίαν ἐπιτέταγμαι τὴν ἀπολογίαν ἀποδώσοντι . » πρὸς μὲν δὴ τὸν πρεσβύτερον τῶν βασιλέων ἀπεκρίνατο τοιαῦτα · ᾗ δὲ τάχους , ἀπελθὼν πρὸς τὸν νέον , τὸ τοῦ βασιλέως ἐπίταγμα ἀναγγέλλει , καὶ Συναδηνοῦ παρόντος τοῦ πρωτοστράτορος . τοῖς δ' ἐδόκει βουλευτέα πάλιν ἐξ ἀρχῆς εἶναι περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων · οὐδὲ γὰρ πρὸς ἕνα φέρειν τὸν κίνδυνον , πρὸς πάντας δέ . ἦρχε δὲ ὁ βασιλεὺς τῆς βουλῆς οὕτω διαλεχθείς · « αὐτοὶ μάρτυρες ἡμεῖς καθεστήκαμεν ἑαυτοῖς , ἔχοντες καὶ θεὸν , ἐφ' οἷς βεβουλεύμεθα , συνειδότα , ὡς οὔθ' ἡττηθέντες λύπῃ , οὔτ' εἴξαντες ἀκαίρῳ θράσει καὶ παραβόλῳ , οὔτ' ἐπράξαμεν οὔτ' ἐβουλευσάμεθά τι τῶν μὴ δεόντων . ἀλλὰ τοσαύτην ἐνεδειξάμεθα μεγαλοψυχίαν καὶ καρτερίαν πρὸς τὸ μηδ' ἡντινοῦν αἰτίαν ἐφ' οἷς ὁ βασιλεὺς βεβούληται καθ' ἡμῶν αὐτοὶ παρασχεῖν , ὥστ' εἰ μὴ θεὸς ἄνωθεν ὑπερέσχε χεῖρα , οὐδὲ πάνυ πόῤῥω τῶν θανάτου κατηντήκαμεν πυλῶν . ἄχρι μὲν οὖν δεῦρο τὸ τοῖς δεινοῖς ἐγκαρτερεῖν αὐτός τε ἐπῄνουν καὶ συνεβούλευον ὑμῖν : ἔτι γὰρ ὄντων ἐν ἀδήλῳ τῶν καθ' ἡμᾶς , πρὸς ἐμὲ μόνον ᾤετο τὴν διαφορὰν ἔχειν ὁ βασιλεὺς , καὶ μαλακώτερον ἥπτετο τῶν πραγμάτων , εὐχερῶς νομίζων , ὅταν ἐθελήσῃ πρὸς πέρας ἀγαγεῖν ἃ προῄρητο , δρᾷν · νυνὶ δὲ φανεροῦ γεγενημένου τοῦ τινας εἶναι τοὺς συναιρομένους ἐμοὶ , οὐκέτι τῶν ὁμοίων ἕξεται λογισμῶν , ἀλλὰ πρότερον ὑμᾶς ἐν ἀρχῶν προσχήματι διαστήσας ἐμοῦ , καὶ τῆς παρ' ἀλλήλων ἡμᾶς ἐπικουρίας ἀποστερήσας , πᾶσι διὰ τὴν μόνωσιν οὖσιν ἀσθενεστάτοις , ἣν ἂν βούλοιτο , δίκην ἐπιθήσει . νῦν μὲν οὖν σοὶ τὴν πρὸς Πελοπόννησον ἐπέταξεν ἀπιέναι · εἰς τὴν ὑστεραίαν δὲ πρωτοστράτορι ἑτέραν δῆθεν ἀρχήν τινα πρὸς ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς Ρωμαίων γῆς ἐγχειρίσει καὶ καταναγκάσει πρὸς τάχος γε ἀπιέναι · ὑμᾶς δ' ἐκποδὼν ποιήσας τοὺς περιφανεστέρους , τότ' ἤδη καὶ περὶ ἑτέρων εἴπέρ εἰσιν ἀνερευνήσει . πάντα δ' ὡς ἂν αὐτῷ καλῶς ἔχοι πρότερον διαθέμενος , ὡς ἤδη πρὸς καταστροφὴν εὐεπιχείρητον ὕστερον χωρήσει καὶ πρὸς ἐμέ . ἀλλ' ἴσως ἐρεῖ τις , ὡς , εἴγε κατὰ λόγον τὸν σὸν σὲ τῆς ἀπὸ τούτων ἐπικουρίας ἀποστερῆσαι βουλόμενος ἀρχὰς αὐτοῖς ἐγχειρίσει τὰς ἐν ἐσχατιαῖς τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς , ῥᾷον ἦν δήπου καὶ λυσιτελέστερον πολὺ συλλαβόντα καὶ κατακλείσαντα φρουρᾷ τῆς ἀπὸ τούτων ἀπηλλάχθαι φροντίδος · τί γὰρ ἔσται τὸ κωλῦσον τοῦ ταῦτα καταπράξασθαι τὸν βασιλέα ; – καὶ νοῦν ἔχοντα λόγον ἐρεῖ , τὸ κωλῦσον μὲν οὖν οὐδέν · συνετὸν δὲ ὄντα καὶ πολλῶν πραγμάτων ἔμπειρον τὸν βασιλέα τοῦτο λέληθεν οὐδαμῶς ὡς ἀλυσιτελὲς , πρὶν ἀκριβῶς ἐκμαθεῖν ὁπόσοι τινὲς καὶ οἷοι τὴν πρὸς ἐμὲ προείλοντο κοινωνίαν , ὁμόσε πρὸς τὸ πολεμεῖν . δέος γὰρ μὴ πολλῶν τινων καὶ δυνατωτάτων ὄντων ἕνα μὲν ἢ καὶ δύο καθείρξῃ , τῶν δὲ λοιπῶν ἤδη πρὸς ἀνάγκην συνισταμένων , οὐ κατὰ νοῦν χωρήσῃ τὰ πράγματα αὐτῷ . εἰκὸς δὲ αὐτὸν καὶ πολλούς τινας καὶ δυνατοὺς τοὺς τὰ ἡμέτερα εἶναι οἴεσθαι προῃρημένους · τὸ γὰρ ἐν τῇ δίκῃ πρὸ τῆς χθὲς ἐμὲ μόνον ἐναπειλημμένον μὴ καταπεσεῖν μηδὲ δειλίᾳ συσχεθῆναί τινι , ἀλλ' ἀτρέπτῳ καὶ φρονήματι καὶ ἤθει μετὰ ἀσφαλείας ἀντιλέγειν πολλῆς , τὸ καὶ τὸν Μελιτηνιώτην ἔξωθεν ἑστάναι τινὰς τῶν δυνατῶν ἀπαγγεῖλαι ὑπὲρ ἐμοῦ πάντα πράττειν προσγενόμενον προθυμουμένους , οὐκ ἐπὶ μικρὸν κατέσεισε τοὺς λογισμοὺς τοὺς βασιλικούς . διὸ τότε μὲν εὐθὺς ὅπερ ἀσφάλειαν ἐδόκει παρέχειν ἔπραττε , τῶν θρόνων ἐξαναστάς . νυνὶ δὲ καλῶς ἔχειν ἔδοξεν αὐτῷ τοὺς καταδήλους γενομένους ὑμᾶς ἐν εὐεργεσίας προσχήματι ἀποστῆσαι , καὶ μετὰ τοῦτο πάλιν , αὐτῶν διδασκόντων τῶν πραγμάτων , οἷς οἰήσεται λυσιτελήσειν ἐπιχειρήσει . τούτων ἕνεκα πάντων οὐκέτι διαμέλλειν οἴομαι δεῖν , οὐδὲ πρὸς προὖπτον κίνδυνον αὐτοὺς ἀμελεῖν , ὥσπερ ὑπὸ μεγέθους τῶν δεινῶν ἐκστάντας τῶν λογισμῶν , ἀλλ' αὐτοὺς διασώζειν , ὡς ἂν οἷοί τε ὦμεν . ἔτι γε μὴν καὶ γνώμην ἑτέραν περὶ τῶν προκειμένων , εἴγε καὶ ὑμῖν συνδοκεῖ , βούλομαι ἐξενεγκεῖν . ποίαν δὴ ταύτην ; ὁ βασιλεὺς καὶ πάππος ὁ ἐμὸς , καθάπερ ἴστε δὴ καὶ αὐτοὶ , καταδήλους τοὺς ἐμοὶ συνόντας ἐζήτησεν αὑτῷ ποιῆσαι . τότε μὲν οὖν ἁρμόζοντας ἀπεκρινάμην τῷ καιρῷ λόγους , μήτ' εἶναι εἰπὼν τοὺς συνόντας ἐμοί τινας , μήτ' εἴπερ εἰσὶ , καταδήλους αὐτοὺς ποιήσειν · νῦν δέ μοι δοκεῖ λυσιτελεῖν πρεσβείᾳ χρησάμενον πρὸς αὐτὸν , ὅτι τέ εἰσιν ὁμολογῆσαι καὶ ὅρκοις αὐτὸν ἀπαιτῆσαι πιστώσασθαι , μὴ μνησικακήσειν αὐτοῖς μηδ' ἀμυνεῖσθαι τῆς εὐνοίας τῆς εἰς ἐμέ . εἰ μὲν οὖν ἡμέρως καὶ προσηνῶς τοὺς παρ' ἐμοῦ δεξάμενος λόγους ὅρκοις πιστώσηται τὴν ἀπάθειαν τοῖς ἐμοῖς φίλοις , ἐναργὲς ἂν εἴη τεκμήριον , ὡς αὐτός τε καθαρῶς διήλλακται πρὸς ἐμὲ , καὶ τὸ ὑμᾶς εἰς ἀρχὰς ἐκπέμπειν οὐ περιέργως οὐδ' ἐπιβούλως , ἀλλ' ἁπλῶς αὐτῷ οὕτως ἐπινενόηται · εἰ δ' ἀγανακτήσει καὶ ἀποσείσεται τὴν πρεσβείαν , μηδεμίαν ἄλλην ἀπόδειξιν ἐναργεστέραν ζητεῖν τοῦ πάντα συσκευάζεσθαι καθ' ἡμῶν . χρήσομαι δὲ πρεσβευτῇ τῷ μεγάλῳ λογοθέτῃ τῷ Μετοχίτῃ , ἅτε δὴ καὶ τότε μεσιτεύσαντι πρὸς τὰς ἀγγελίας ἐμοὶ καὶ τῷ βασιλεῖ , καὶ παῤῥησίαν ἔχοντι πρὸς αὐτὸν , ὥστε θαῤῥῆσαι περὶ τοιούτων πρεσβεύειν .
Lemmas: ιϛʹ . οὗτος ὁ νέος βασιλεύς διέξειμι , ὁ πρέσβυς ὑπό ὁ θύρα ἵστημι ὁ οἰκίσκος , πᾶς ἐπακροάομαι , καί ἄλλος μέν φέρω σιωπή , ὁ φυγή δέ ἀκούω · « σύ δέ , φημί « φεύγω γε σῦς ; ἀλλά ὅσος οὔπω σύ μέν συλλαμβάνω ἀπάγω δεσμώτης καί πρός δοριάλωτος καθίστημι Τύχη . ἐγώ δέ οὐδέ τρεῖς ὀβολός ἐθέλω λύω ὁ δούλιος · εἶτα μικρός προβαίνω , « ὁράω » φημί πρός ὁ πάρειμι « ὅπως ὁ ἐμέω λόγος οὗτος συμμαρτυρέω , σκληρός εἰμί καί αὐθάδης καί πέρα ὁ δήω ἀλαζών ; ἤδη καί σύ εἰμί σαφῶς ἐκ ὁ πρᾶγμα καταμανθάνω . » ὁ νέος δέ Ἀνδρόνικος , « ἐπί ἀλήθεια » εἶπον « εἰμί βασιλεύς , οὔτε σκληρός εἰμί τις , οὔτε αὐθάδης , ἀλλά ὁ ἐμέω ἁμαρτία ὁ σωρός τοιοῦτος εἰμί φαίνω σύ ποιέω · ἐγώ δέ ἐπί μάρτυς λέγω ὁ οἶδα πᾶς θεός , ὡς οὐδείς τοιοῦτος ἐμαυτοῦ σύνοιδα ἐργάζομαι ὡς ἄξιος εἰμί ὁ τοσοῦτος ὀργή . διό δή καί δήω ὁ σύ κράτος συγγνώμη ἄν τε ἁμαρτάνω τυγχάνω , ἄν τε μή . πρός ὁ πούς γάρ ἐφίημι ὁ σός ἀποθνῄσκω , » αἰνίσσομαι , ὡς οὐ εἄν αὐτός βούλομαι ἀφίστημι Χωρὶς ἀνάγκη . ἅμα δέ οὗτος ὁ λόγος καί πρός γῆ κατακλίνω ἀσπάζομαι ὁ πούς ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἀνέχω λαμβάνω ὁ ὦμος , ἅμα καί λόγος ὁ ἔργον ἀπαγορεύω · ὡς δέ ὁράω βιάζομαι , ἀφίημι ὁ ὦμος , λαμβάνω ὁ θρίξ · ὡς δέ καί οὕτως βιάζομαι , ἀφειδέω ἑαυτοῦ , δείδω ὁ πάππος , μή ὁ βία ὁ κεφαλή διΐστημι ὁ θρίξ , ἐνδίδωμι ὁ κατάκλισις · ὁ δέ κατακλίνω ἀσπάζομαι ὁ πούς ὁ βασιλεύς . εἶτα ἀνίστημι ὁ κεφαλή λαμβάνω ὁ βασιλεύς , καταφιλέω ὁ ὄψις . οὗτος δή ὁ πατριάρχης καί ὁ ὁ σύγκλητος πάρειμι ὁράω καί διαλλαγή ἀπόδειξις νομίζω ἤδη βέβαιος ὁ βασιλεύς , πολύς ἀφίημι φωνή εὐχαριστέω θεός ὁ χορηγός ὁ εἰρήνη . καί αὐτός δέ βασιλεύς ὁ νέος καί ὁ περί αὐτός διαλλάσσω νομίζω ὁ ἔγγονος ὁ βασιλεύς , χαίρω τε αὐτός , καί εὐτυχία ἄκρος ἡγέομαι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . ἐκ ὁ βασίλειος οἴκαδε ὁ νέος βασιλεύς ἀπέρχομαι , διηγέομαι τε ὁ φίλος ὁ κατά ὁ δίκη λόγος , συνεορτάζω τε καί συγχαίρω ἀλλήλων . μηνύω δή καί Συργιάννη ὁ γίγνομαι , ὡς εἄν καί αὐτός συγχαίρω ὁ φίλος χαίρω καί μηδείς ἔχω φροντίς τήκω ὁ ψυχή , ὡς ὁ πρότερος ἤδη βούλευμα διαλύω καί βέβαιος εἰρήνη γίγνομαι ὁ βασιλεύς καί κατά εὐχή αὐτός ὁ πρᾶγμα χωρέω . οὗτος γάρ εὔχομαι , ὁ μέν βασιλεύς ὁ εἰς ὁ ἔγγονος ἀπέχθεια μεταβάλλω , αὐτός δέ κίνδυνος ἔξω καθίστημι ἡσυχία ἄγω . οὗτος μέν οὖν αὐτός ἔχω δοκέω ὁ γίγνομαι · ὁ δέ εἰμί ἕτερος τρόπος , ὡς δοκέω ὁ πολύς ἐκ ὁ μετά οὗτος . κρίνω γάρ διάνοια γίγνομαι τοιοῦτος . ἔθος ἐπικρατέω παρά ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος , ἐπειδάν τις ὁ κατά αἷμα προσήκω ἢ καί ἄλλως ὁ ἐν τέλος , προσκυνέω ἀσπάζομαι ὁ πούς ὁ βασιλεύς , ἀντασπάζομαι καί αὐτός [ αὐτός ] εἰς ὁ ὄψις . καί τότε δή ὁ νέος βασιλεύς ἀσπάζομαι πρός ὁ πούς ὁ πάππος , ἵνα μή εἰς ἄκρος ἀπέχθεια ἐλαύνω δοκέω , οὐδέ ὁ ἰδιώτης προσήκω ἄξιος ὁ ἔγγονος καί βασιλεύς , ἀντιφιλέω εἰς ὁ πρόσωπον καί αὐτός . ἀλλά ὁ μέν ὁ πρός ἀλλήλων διάλεξις ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ δίκη ἐνταῦθα τελευτάω · δύο δέ ὕστερος ἡμέρα μετά οὗτος ὁ πρέσβυς ὁ βασιλεύς ὁ μέγας διά τις δηλόω δομέστικος πρός Πελοπόννησος ἀπέρχομαι , ἐκεῖνος ἐπιτροπεύω . ὁ δέ εὐθύς δοκέω μέν εἰμί ὁ ἀριστερός οἰωνός · ὅπως δέ ἀνοκωχή γίγνομαι , καί βασιλεύς ὁ νέος ὁ ὁ ἀγγελία δῆλος γίγνομαι , ἀντιμηνύω καί αὐτός τοιοῦτος · « ὁ εἰς ἐγώ εὐμένεια καί προμήθεια , εἰμί βασιλεύς , πολύς μέν καί ἄλλος ἔχω ὁ ἀποδείκνυμι , μάλιστα δέ ὁ ἐκ ἡλικία , ὡς εἶπον , πρῶτος εἰς ἀρχή ἐκλέγω καί διοίκησις ἐπιτρέπω πόλις τε καί στρατιά , οἴκοθεν ὁρμάω · καί ὁ νῦν δέ οὗτος πολύς ὁ σός κράτος πείθω χάρις ὁμολογέω , βασιλεύς . δήω δή καί οὗτος ἐπιτίθημι ὁ χάρις , ὁ πάρειμι ἐπιτρέπω πρός διάσκεψις ἡμέρα , ὡς εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐπιτάσσω ὁ ἀπολογία ἀποδίδωμι . » πρός μέν δή ὁ πρέσβυς ὁ βασιλεύς ἀποκρίνω τοιοῦτος · ὅς δέ τάχος , ἀπέρχομαι πρός ὁ νέος , ὁ ὁ βασιλεύς ἐπίταγμα ἀναγγέλλω , καί Συναδηνός πάρειμι ὁ πρωτοστράτωρ . ὁ δέ δοκέω βουλευτέον πάλιν ἐκ ἀρχή εἰμί περί ὁ ὅλος πρᾶγμα · οὐδέ γάρ πρός εἷς φέρω ὁ κίνδυνος , πρός πᾶς δέ . ἄρχω δέ ὁ βασιλεύς ὁ βουλή οὗτος διαλέγω · « αὐτός μάρτυς ἐγώ καθίστημι ἑαυτοῦ , ἔχω καί θεός , ἐπί ὅς βουλεύω , σύνοιδα , ὡς οὔτε ἡσσάομαι λύπη , οὔτε εἴκω ἄκαιρος θράσος καί παράβολος , οὔτε πράσσω οὔτε βουλεύω τίς ὁ μή δήω . ἀλλά τοσοῦτος ἐνδείκνυμι μεγαλοψυχία καί καρτερία πρός ὁ μηδέ ὅστις αἴτιος ἐπί ὅς ὁ βασιλεύς βούλομαι κατά ἐγώ αὐτός παρέχω , ὥστε εἰμί μή θεός ἄνωθεν ὑπερέχω χείρ , οὐδέ πάνυ πόρρω ὁ θάνατος καταντάω πύλη . ἄχρι μέν οὖν δεῦρο ὁ ὁ δεινός ἐγκαρτερέω αὐτός τε ἐπαινέω καί συμβουλεύω σύ : ἔτι γάρ εἰμί ἐν ἄδηλος ὁ κατά ἐγώ , πρός ἐγώ μόνος οἴομαι ὁ διαφορά ἔχω ὁ βασιλεύς , καί μαλακός ἅπτω ὁ πρᾶγμα , εὐχερής νομίζω , ὅταν ἐθέλω πρός πέρας ἄγω ὁ προλέγω , δράω · νυνί δέ φανερός γίγνομαι ὁ τις εἰμί ὁ συναίρω ἐγώ , οὐκέτι ὁ ὅμοιος ἔχω λογισμός , ἀλλά πρότερος σύ ἐν ἀρχή πρόσχημα διΐστημι ἐγώ , καί ὁ παρά ἀλλήλων ἐγώ ἐπικουρία ἀποστερέω , πᾶς διά ὁ μόνωσις εἰμί ἀσθενής , ὅς εἄν βούλομαι , δίκη ἐπιτίθημι . νῦν μέν οὖν σύ ὁ πρός Πελοπόννησος ἐπιτάσσω ἀφίημι · εἰς ὁ ὑστεραῖος δέ πρωτοστράτωρ ἕτερος δῆθεν ἀρχή τις πρός ὁ ἐσχατιά ὁ Ῥωμαῖος γῆ εγχειρίζω καί καταναγκάζω πρός τάχος γε ἀφίημι · σύ δέ ἐκποδών ποιέω ὁ περιφανής , τότε ἤδη καί περί ἕτερος εἴπερ εἰμί ἀνερεύνησις . πᾶς δέ ὡς εἄν αὐτός καλῶς ἔχω πρότερος διατίθημι , ὡς ἤδη πρός καταστροφή εὐεπιχείρητος ὕστερος χωρέω καί πρός ἐγώ . ἀλλά ἴσως εἴρω τις , ὡς , εἰ κατά λόγος ὁ σός σύ ὁ ἀπό οὗτος ἐπικουρία ἀποστερέω βούλομαι ἀρχή αὐτός εγχειρίζω ὁ ἐν ἐσχατιά ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή , ῥᾳδίως εἰμί δήπου καί λυσιτελής πολύς συλλαμβάνω καί κατακλείω φρουρά ὁ ἀπό οὗτος ἀπαλλάσσω φροντίς · τίς γάρ εἰμί ὁ κωλύω ὁ οὗτος καταπράσσω ὁ βασιλεύς ; – καί νόος ἔχω λόγος εἴρω , ὁ κωλύω μέν οὖν οὐδείς · συνετός δέ εἰμί καί πολύς πρᾶγμα ἔμπειρος ὁ βασιλεύς οὗτος λανθάνω οὐδαμῶς ὡς ἀλυσιτελής , πρίν ἀκριβῶς ἐκμανθάνω ὁπόσος τις καί οἷος ὁ πρός ἐγώ προαιρέω κοινωνία , ὁμόσε πρός ὁ πολεμέω . δέος γάρ μή πολύς τίνω καί δυνατός εἰμί εἷς μέν ἢ καί δύο κατείργω , ὁ δέ λοιπός ἤδη πρός ἀνάγκη συνίστημι , οὖον κατά νόος χωρέω ὁ πρᾶγμα αὐτός . εἰκός δέ αὐτός καί πολύς τις καί δυνατός ὁ ὁ ἡμέτερος εἰμί οἴομαι προλέγω · ὁ γάρ ἐν ὁ δίκη πρό ὁ χθές ἐγώ μόνος ἐναπολαμβάνω μή καταπίπτω μηδέ δειλία συεχω τις , ἀλλά ἄτρεπτος καί φρόνημα καί ἠθέω μετά ἀσφάλεια ἀντιλέγω πολύς , ὁ καί ὁ Μελιτηνιώτης ἔξωθεν ἵστημι τις ὁ δυνατός ἀπαγγέλλω ὑπέρ ἐγώ πᾶς πράσσω προσγίγνομαι προθυμέομαι , οὐ ἐπί μικρός κατασείω ὁ λογισμός ὁ βασιλικός . διό τότε μέν εὐθύς ὅσπερ ἀσφάλεια δοκέω παρέχω πράσσω , ὁ θρόνος ἐξανίστημι . νυνί δέ καλῶς ἔχω δοκέω αὐτός ὁ κατάδηλος γίγνομαι σύ ἐν εὐεργεσία πρόσχημα ἀφίστημι , καί μετά οὗτος πάλιν , αὐτός διδάσκω ὁ πρᾶγμα , ὅς οἴομαι λυσιτελέω ἐπιχείρησις . οὗτος ἕνεκα πᾶς οὐκέτι διαμέλλω οἴομαι δήω , οὐδέ πρός πρόοπτος κίνδυνος αὐτός ἀμελέω , ὥσπερ ὑπό μέγεθος ὁ δεινός ἐξίστημι ὁ λογισμός , ἀλλά αὐτός διασῴζω , ὡς εἄν οἷος τε εἰμί . ἔτι γε μήv καί γνώμη ἕτερος περί ὁ πρόκειμαι , εἰ καί σύ συνδοκέω , βούλομαι ἐκφέρω . ποῖος δή οὗτος ; ὁ βασιλεύς καί πάππος ὁ ἐμός , καθάπερ οἶδα δή καί αὐτός , κατάδηλος ὁ ἐγώ σύνειμι ζητέω ἑαυτοῦ ποιέω . τότε μέν οὖν ἁρμόζω ἀποκρίνω ὁ καιρός λόγος , μήτε εἰμί εἶπον ὁ σύνειμι ἐγώ τις , μήτε εἴπερ εἰμί , κατάδηλος αὐτός ποιέω · νῦν δέ ἐγώ δοκέω λυσιτελέω πρέσβυς χράω πρός αὐτός , ὅτι τε εἰμί ὁμολογέω καί Ὅρκος αὐτός ἀπαιτέω πιστόω , μή μνησικακέω αὐτός μηδέ ἀμύνω ὁ εὔνοια ὁ εἰς ἐγώ . εἰμί μέν οὖν ἥμερος καί προσηνῶς ὁ παρά ἐγώ δέχομαι λόγος Ὅρκος πιστόω ὁ ἀπάθεια ὁ ἐμέω φίλος , ἐναργής εἄν εἰμί τεκμήριον , ὡς αὐτός τε καθαρός διαλλάσσω πρός ἐγώ , καί ὁ σύ εἰς ἀρχή ἐκπέμπω οὖον περιέργως οὐδέ ἐπίβουλος , ἀλλά ἁπλόος αὐτός οὕτως ἐπινοέω · εἰμί δέ ἀγανάκτησις καί ἀποσείω ὁ πρεσβεία , μηδείς ἄλλος ἀπόδειξις ἐναργής ζητέω ὁ πᾶς συσκευάζω κατά ἐγώ . χράω δέ πρεσβευτής ὁ μέγας λογοθέτης ὁ Μετοχίτης , ἅτε δή καί τότε μεσιτεύω πρός ὁ ἀγγελία ἐγώ καί ὁ βασιλεύς , καί παρρησία ἔχω πρός αὐτός , ὥστε θαρσέω περί τοιοῦτος πρεσβεύω .