joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.49
μθʹ . Ματθαῖος δὲ ὁ βασιλεὺς « δυσχερὲς μὲν » εἶπε « καὶ οὐ πάνυ ῥᾴδιον τὸν χθὲς καὶ πρώην προσκυνούμενον ὡς βασιλέα ὑπὸ πάντων νῦν ἐν ἰδιώτου σχήματι τελεῖν καὶ τῶν πολλῶν ὀλίγα διαφέρειν ἢ οὐδὲν , καὶ μᾶλλον ἂν αὐτὸς εἱλόμην διὰ βίου δεσμωτήριον οἰκεῖν , ἢ τοιαύτην παροινίαν ὑπομένειν . εἰ δὲ σοὶ τοιαῦτα ἔδοξε καὶ πείθεσθαι προστάττεις , οὐδὲ αὐτὸς οὕτω πόῤῥω καθέστηκα φρενῶν , ὥστε ἢ λυσιτελέστερόν τι μᾶλλον αὐτὸς νομίζειν ἐξευρήσειν , ἢ μᾶλλον ἐμαυτὸν αὐτὸς , ἢ ὅσον οἴομαι φιλεῖσθαι ὑπὸ σοῦ . ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις σαφέστατα εἰδὼς οὐκ ὀλίγῳ τινὶ τῷ μέσῳ σοῦ ἡττώμενος , ἅ τε ἔδοξε θεῷ πρῶτον , ἔπειτα συμβεβούλευκας καὶ αὐτὸς , ὢν πατὴρ , ποιήσω . βέλτιον γὰρ ὑμῖν πειθόμενος ὑπομένειν , ἄν τι συμβαίνῃ καὶ τῶν δυσχερῶν , ἢ τοῖς ἰδίοις λογισμοῖς , εἰ καὶ τὰ μάλιστα δοκοῖεν ἔχειν τι περίεργον ἀκολουθεῖν . » Καντακουζηνὸς δὲ ὁ βασιλεὺς εἰς Βυζάντιον ἐπανελθὼν , ἐπεὶ τὸν υἱὸν ἀπήγγελλε τῷ νέῳ βασιλεῖ τὴν βασιλείαν ἀπειπάμενον , τῶν ἄλλων πάντων καὶ αὐτὸς ὑπεριδὼν , ἐκέλευε τοὺς ὅρκους γίνεσθαι · καὶ ἐγένοντο ἐπὶ τούτοις , ὥστε Ματθαῖον τὸν γυναικὸς ἀδελφὸν , παντάπασιν ἀποθέμενον τὸ βασιλεύειν , ὥσπερ ἐν πράξεσι καὶ στολαῖς , οὕτω δὴ κἀν ταῖς προσρήσεσι , τὰς μετὰ βασιλέα τιμὰς καρποῦσθαι πρώτας καὶ τῶν ἄλλων παίδων βασιλέως προέχειν , πλὴν Ἀνδρονίκου τοῦ νέου βασιλέως , καὶ πᾶσαν εὔνοιαν τηρήσειν πρὸς αὐτούς · ὅπλα δὲ μηδέποτε κινήσειν περὶ τῆς ἡγεμονίας πρὸς αὐτοὺς , μηδ' ἀμνήμονα φανεῖσθαι τῆς εὐεργεσίας . ἔπειτα ἐν Ἐπιβάταις βασιλέων τε ὁμοῦ καὶ βασιλίδων ἐν ταὐτῷ γεγενημένων , Καλλίστου τε τοῦ πατριάρχου καὶ Λαζάρου τοῦ τῶν Ἱεροσολύμων καὶ τῶν ἄλλων ἀρχιερέων , ὅσοι τότε παρόντες ἔτυχον ἐν Βυζαντίῳ , καὶ συγκλητικῶν ὁμοῦ τοι πάντων , τὰς ἱερὰς στολὰς ἐνδεδυμένων τῶν ἀρχιερέων , Ματθαῖος ὁ τοῦ βασιλέως ὤμνυεν υἱὸς τοὺς ὅρκους , συνούσης καὶ τῆς γυναικὸς , ἦ μὴν τηρήσειν βεβαίους διὰ βίου καὶ μηδέποτε μηδένα παραβήσεσθαι ἑκόντα εἶναι . ἐπὶ τούτοις δὲ καὶ Κάλλιστος ὁ πατριάρχης ἐπεῖπεν ἀφορισμὸν , εἰ μὴ τοῖς ὀμωμοσμένοις ἀκριβῶς ἐμμείνειε . διελύετό τε τῶν ἀρχιερέων ὁ σύλλογος αὐτίκα . Παλαιολόγος δὲ ὁ βασιλεὺς οὐκ ὀλίγας ἡμέρας Ματθαίῳ τῷ γυναικὸς ἀδελφῷ συνδιατρίψας καὶ πολλὴν ἐπιδειξάμενος φιλοφροσύνην , λόγοις τε πολλοῖς παρακαλέσας , ἐν οἷς ἐπεδείκνυεν αὐτὸν ἐκ διαφόρου πρότερον καὶ πολεμίου φίλον ἐς τὰ μάλιστα γεγενημένον νῦν , καὶ περὶ τῆς βασιλικῆς σκευῆς ὅτι ἀποδέδυτο , μὴ πάνυ παραινέσας ἄχθεσθαι , ὡς , ἡνίκα ἂν αὐτῷ δοκοίη προσῆκον εἶναι χρῆσθαι , αὖθις ἐπιτρέψαντος . παρ' αὐτῷ γὰρ εἶναι λύειν τε τοὺς ὅρκους καὶ τηρεῖν ἀλύτους , εἰ μὴ βούλοιτο . ἔπειτα τὸ νῦν ἔχον πλὴν τῶν ἐρυθρῶν , ὁποίας ἂν αὐτῷ δοκοίη καινουργήσαντι κρηπῖδας ἐπιτρέψας ὑποδύεσθαι , συνταξάμενος εἰς Βυζάντιον ἐπανῆκε καὶ Ἰωάννην καὶ Δημήτριον τοὺς υἱοὺς Ματθαίου τοῦ τῆς γυναικὸς ἀδελφοῦ τιμῶν ἠξίωκε τῶν ἐπιφανεστάτων παρὰ Ρωμαίοις , δεσπότην μὲν τὸν Ἰωάννην ἀποδείξας , τὸν δὲ Δημήτριον σεβαστοκράτορα , καὶ κοινωνήσας αὐτοῖς τραπέζης . ἔπειτα ἐξέπεμπε πρὸς τὸν πατέρα , πολλὰς ὁμολογοῦντας τῆς εὐεργεσίας χάριτας . Ματθαῖος δὲ οὐδὲν εἵλετο περὶ τὴν σκευὴν καινοτομεῖν , ἀλλὰ λευκαῖς κρηπῖσιν , ὥσπερ ἡνίκα ἦν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ , χρῆσθαι εἵλετο . Καντακουζηνὸς δὲ ὁ βασιλεὺς πανοικεσίᾳ τὸν υἱὸν παραλαβὼν , ἀπέπλευσεν εἰς Πελοπόννησον τριήρεσι μακραῖς πρὸς Μανουὴλ δεσπότην , τῶν υἱῶν τὸν ἕτερον . οὐ μὴν οὐδὲ ἐκεῖ ἠμέλουν οἱ πονηροὶ καὶ μοχθηροὶ τοὺς τρόπους μηχανήν τινα ἐξευρίσκειν , ἐξ ἧς λυπήσουσιν ὡς μάλιστα , ἀλλὰ πρὶν γενέσθαι ἐν Πελοποννήσῳ γράμμασι πρὸς δεσπότην διαβάλλουσι τὸν υἱὸν , ὡς βούλοιτο τῆς μὲν ἀρχῆς αὐτὸν ἀποστερεῖν , ἄρχοντα δὲ Πελοποννήσου Ματθαῖον ἀντικαθιστᾷν τὸν ἀδελφόν · καὶ τοῦτο οὐχ εἷς καὶ δύο , ἀλλὰ καὶ πλείους καὶ πολλάκις ἐπεστάλκασιν . ὃ οὐχ ἥκιστα τοὺς λογισμοὺς δεσπότου κατασεῖσαι ἠδυνήθη . ὅτε μὲν γὰρ πρὸς τὴν ἐπιείκειαν καὶ σύνεσιν καὶ εὐβουλίαν ἀπίδοι τοῦ πατρὸς καὶ τὴν εἰς τοὺς παῖδας φιλοστοργίαν , πάντα πλάσματα ἡγεῖτο καὶ διαβολὰς , ὅτε δὲ εἰς τὸ πλῆθος καὶ τὴν πιθανότητα τῶν γεγραμμένων , οὐκ εἶχεν , ὅπως ἅπασι καθάπαξ ἀπιστεῖν . ὅθεν καὶ μετὰ τὴν βασιλέως τοῦ πατρὸς ἐπιδημίαν , τὴν ἔνδον ταραχὴν ἐν τοῖς ἤθεσιν ὑπέφαινε . βασιλεύς τε ὁ πατὴρ τὸν θόρυβον οὐκ ἀγνοήσας , ἐπυνθάνετο τὰς αἰτίας , ὅθεν εἶεν · ὁ δὲ πᾶν ἐξεκάλυπτεν αὐτίκα τὸ ἀπόῤῥητον . βασιλεὺς δὲ ὁ πατὴρ τῶν μὲν συκοφαντῶν πολλὴν κατεγίνωσκε σκαιότητα καὶ πονηρίαν τρόπων , τὸν δὲ υἱὸν παρῄνει μὴ ῥᾴδιον εἶναι προσέχειν ταῖς διαβολαῖς , καὶ μάλιστα κατὰ φιλτάτων συνεσκευασμέναις , πατρὸς καὶ ἀδελφοῦ , αὐτὸν δὲ οὐχ ὅπως αὐτὸν ἀφέλοιτο τὴν ἀρχὴν , τὸν ἀδελφὸν ἐκεῖσε ἀγαγεῖν , ἀλλ' ἵν' ὡς μάλιστα βελτίω καὶ ἀσφαλεστέραν ἀπεργάσηται . τι γὰρ ἂν καὶ εἴη βέλτιον εἰς λόγον ἡδονῆς καὶ ἀσφαλείας , ἢ τὸ συνεῖναι ἀδελφοὺς ἀλλήλοις , ὁμοίως τῇ κατὰ φύσιν συναφείᾳ καὶ τὰς ψυχὰς συγκεκραμένους ; τοῦ δὲ εἰς Πελοπόννησον ἐκεῖνον ἀγαγεῖν αἰτίαν οὐδεμίαν ἄλλην εἶναι , ἢ τὰς τῶν φαύλων καὶ πονηροτάτων ψυχὰς ἀνθρώπων , οἳ μάλιστα πολλοὶ νυνὶ τῷ βίῳ ἀνεφύησαν , ἀληθείας μὲν οὐδένα καὶ δικαιοσύνης λόγον πεποιημένοι , μικροῦ δὲ κέρδους ἕνεκα καὶ τὰ δεινότατα τολμῶντες , ἔστι δ' ὅτε μηδὲ ταύτης εὐποροῦντες τῆς αἰσχρᾶς καὶ ἀγεννοῦς προφάσεως , ἀλλ' ὥσπερ εἰς τοῦτο παρελθόντες εἰς τὸν βίον ἐπὶ τῷ διαφθείρειν τοὺς ἀγαθοὺς καὶ προῖκα τὴν μοχθηρίαν προῃρημένοι , ὧν τὴν ἀτοπίαν δείσας καὶ τὴν πονηρίαν , μὴ συκοφαντίας καὶ διαβολὰς πλασάμενοι , βασιλέα τε καὶ ἀδελφὸν τὸν σὸν ἐκπολεμώσουσιν ἀλλήλοις , ἐνθάδε ἀγαγεῖν , νομίσας ὅπερ ἐστὶν , ὡς ἀληθὲς , οὐ Πελοπόννησον τοσαύτην οὖσαν , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν οἰκίαν ὑμᾶς συνοικήσειν ἀλύπως διὰ βίου , καὶ μηδεμίαν ἔσεσθαι πρόφασιν ἰσχυρὰν διαφορᾶς , ἣ διαστῆσαι δυνήσεται ὑμᾶς ἀλλήλων . οὐ χρὴ δὲ θαυμάζειν , εἰ τοιαῦτα πεπεισμένος περὶ τῶν συκοφαντῶν , ἐνθάδε ἤγαγον τὸν ἀδελφόν . ὅπου γὰρ καὶ σοὶ ἐμέ τε κἀκεῖνον ἤλπισαν ταῖς διαβολαῖς ἐκπολεμώσειν , σχολῇ γ' ἂν ἀπέσχοντο βασιλέως προφάσεων μεγάλων εὐποροῦντες ἐκ τῶν πρὶν διαφορῶν . « ἐκεῖνοι μὲν οὖν » εἶπεν « ἀπολέσθωσαν κακοὶ κακῶς αὐταῖς συκοφαντίαις · σὺ δὲ πᾶσαν ἀποθέμενος μικροψυχίαν , ἡδέως δέχου τὸν ἀδελφὸν , μετ' ἐπιεικείας ἁπάσης καὶ εὐγνωμοσύνης συνδιάξοντα . » τοιαῦτα μὲν Καντακουζηνὸς ὁ βασιλεὺς πρὸς δεσπότην εἶπε τὸν υἱόν . ἐκεῖνός τε αὐτίκα τῷ πατρὶ πειθόμενος ἐδέχετο τὸν ἀδελφὸν ἡδέως , πολλὰ καταμεμφόμενος τοὺς συκοφάντας , καὶ πρὸς βασιλέα τὸν πατέρα ἰσχυρίζετο , ὡς , εἰ βέλτιον αὐτῷ δοκοίη καὶ λυσιτελέστερον , ἀποστάντα παντάπασιν αὐτὸν Πελοποννήσου πᾶσαν ἔχειν τὴν ἀρχὴν τὸν ἀδελφὸν , οὐδὲν αὐτὸν φιλονεικήσειν , ἀλλὰ πάντα πράξειν ἑτοιμότατα , ἅττα ἂν αὐτὸς κελεύοι . βασιλεὺς δὲ ἐν Πελοποννήσῳ ὑπὲρ ἐνιαυτὸν συνδιατρίψας τοῖς υἱέσι , καὶ ὧν ἕνεκα ἀφῖκτο δεξιὸν τέλος ἐπιθεὶς , εἰς Βυζάντιον ἐπανῆκεν .
Lemmas: μθʹ . Ματθαῖος δέ ὁ βασιλεύς « δυσχερής μέν » εἶπον « καί οὖον πάνυ ῥᾴδιος ὁ χθές καί πρώην προσκυνέω ὡς βασιλεύς ὑπό πᾶς νῦν ἐν ἰδιώτης σχῆμα τελέω καί ὁ πολύς ὀλίγος διαφέρω ἢ οὐδείς , καί μᾶλλον εἄν αὐτός αἱρέω διά βίος δεσμωτήριον οἰκέω , ἢ τοιοῦτος παροινία ὑπομένω . εἰμί δέ σύ τοιοῦτος δοκέω καί πείθω προστάσσω , οὐδέ αὐτός οὗτος πόρρω καθίστημι φρήν , ὥστε ἢ λυσιτελής τίς μᾶλλον αὐτός νομίζω ἐξευρίσκω , ἢ μᾶλλον ἐμαυτοῦ αὐτός , ἢ ὅσος οἴομαι φιλέω ὑπό σύ . ἀλλά ἐν ἀμφότερος σαφής εἰδοί οὐ ὀλίγος τις ὁ μέσος σύ ἡσσάομαι , ὅς τε δοκέω θεός πρῶτος , ἔπειτα συμβουλεύω καί αὐτός , εἰμί πατήρ , ποιέω . ἀγαθός γάρ σύ πείθω ὑπομένω , ἄν τίς συμβαίνω καί ὁ δυσχερής , ἢ ὁ ἴδιος λογισμός , εἰμί καί ὁ μάλιστα δοκέω ἔχω τίς περίεργος ἀκολουθέω . » Καντακουζηνός δέ ὁ βασιλεύς εἰς Βυζάντιον ἐπανέρχομαι , ἐπεί ὁ υἱός ἀπαγγέλλω ὁ νέος βασιλεύς ὁ βασίλειος ἀπεῖπον , ὁ ἄλλος πᾶς καί αὐτός ὑπέρ-εἶδον , κελεύω ὁ Ὅρκος γίγνομαι · καί γίγνομαι ἐπί οὗτος , ὥστε Ματθαῖος ὁ γυνή ἀδελφός , παντάπασι ἀποτίθημι ὁ βασιλεύω , ὥσπερ ἐν πρᾶξις καί στολή , οὗτος δή ἐν ὁ πρόσρησις , ὁ μετά βασιλεύς τιμή καρπόω πρῶτος καί ὁ ἄλλος παῖς βασιλεύς προέχω , πλήν Ἀνδρόνικος ὁ νέος βασιλεύς , καί πᾶς εὔνοια τηρέω πρός αὐτός · ὅπλον δέ μηδέποτε κινέω περί ὁ ἡγεμονία πρός αὐτός , μηδέ ἀμνήμων φαίνω ὁ εὐεργεσία . ἔπειτα ἐν Ἐπιβάτης βασιλεύς τε ὁμοῦ καί βασιλίς ἐν αὐτός γίγνομαι , Κάλλιστος τε ὁ πατριάρχης καί Λάζαρος ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ καί ὁ ἄλλος ἀρχιερεύς , ὅσος τότε πάρειμι τυγχάνω ἐν Βυζάντιον , καί συγκλητικός ὁμοῦ ὅς πᾶς , ὁ ἱερή στολή ἐνδύω ὁ ἀρχιερεύς , Ματθαῖος ὁ ὁ βασιλεύς ὄμνυμι υἱός ὁ Ὅρκος , σύνειμι καί ὁ γυνή , εἰμί μήv τηρέω βέβαιος διά βίος καί μηδέποτε μηδείς παραβαίνω ἑκών εἰμί . ἐπί οὗτος δέ καί Κάλλιστος ὁ πατριάρχης ἐπεῖπον ἀφορισμός , εἰμί μή ὁ ὄμνυμι ἀκριβῶς ἐμμένω . διαλύω τε ὁ ἀρχιερεύς ὁ σύλλογος αὐτίκα . Παλαιολόγος δέ ὁ βασιλεύς οὐ ὀλίγος ἡμέρα Ματθαῖος ὁ γυνή ἀδελφός συνδιατρίβω καί πολύς ἐπιδείκνυμι φιλοφροσύνη , λόγος τε πολύς παρακαλέω , ἐν ὅς ἐπιδείκνυμι αὐτός ἐκ διάφορος πρότερος καί πολέμιος φίλος εἰς ὁ μάλιστα γίγνομαι νῦν , καί περί ὁ βασιλικός σκευή ὅτι ἀποδύω , μή πάνυ παραινέω ἄχθομαι , ὡς , ἡνίκα εἄν αὐτός δοκέω προσήκω εἰμί χράω , αὖθις ἐπιτρέπω . παρά αὐτός γάρ εἰμί λύω τε ὁ Ὅρκος καί τηρέω ἄλυτος , εἰμί μή βούλομαι . ἔπειτα ὁ νῦν ἔχω πλήν ὁ ἐρυθρός , ὁποῖος εἄν αὐτός δοκέω καινουργέω κρηπίς ἐπιτρέπω ὑποδύομαι , συντάσσω εἰς Βυζάντιον ἐπανίημι καί Ἰωάννης καί Δημήτριος ὁ υἱός Ματθαῖος ὁ ὁ γυνή ἀδελφός τιμή ἀξιόω ὁ ἐπιφανής παρά Ῥωμαῖος , δεσπότης μέν ὁ Ἰωάννης ἀποδείκνυμι , ὁ δέ Δημήτριος σεβαστοκράτωρ , καί κοινωνέω αὐτός τράπεζα . ἔπειτα ἐκπέμπω πρός ὁ πατήρ , πολύς ὁμολογέω ὁ εὐεργεσία χάρις . Ματθαῖος δέ οὐδείς αἱρέω περί ὁ σκευή καινοτομέω , ἀλλά λευκός κρηπίς , ὥσπερ ἡνίκα εἰμί ἐν ὁ δεσμωτήριον , χράω αἱρέω . Καντακουζηνός δέ ὁ βασιλεύς πανοικεσίᾳ ὁ υἱός παραλαμβάνω , ἀποπλέω εἰς Πελοπόννησος τριήρης μακρός πρός Μανουήλ δεσπότης , ὁ υἱός ὁ ἕτερος . οὖον μήv οὐδέ ἐκεῖ ἀμελέω ὁ πονηρός καί μοχθηρός ὁ τρόπος μηχανή τις ἐξευρίσκω , ἐκ ὅς λυπέω ὡς μάλιστα , ἀλλά πρίν γίγνομαι ἐν Πελοπόννησος γράμμα πρός δεσπότης διαβάλλω ὁ υἱός , ὡς βούλομαι ὁ μέν ἀρχή αὐτός ἀποστερέω , ἄρχω δέ Πελοπόννησος Ματθαῖος ἀντικαθίστημι ὁ ἀδελφός · καί οὗτος οὐ εἷς καί δύο , ἀλλά καί πλείων καί πολλάκις ἐπιστέλλω . ὅς οὐ ἥκιστος ὁ λογισμός δεσπότης κατασείω δύναμαι . ὅτε μέν γάρ πρός ὁ ἐπιείκεια καί σύνεσις καί εὐβουλία ἀφοράω ὁ πατήρ καί ὁ εἰς ὁ παῖς φιλοστοργία , πᾶς πλάσμα ἡγέομαι καί διαβολή , ὅτε δέ εἰς ὁ πλῆθος καί ὁ πιθανότης ὁ γράφω , οὐ ἔχω , ὅπως ἅπας καθάπαξ ἀπιστέω . ὅθεν καί μετά ὁ βασιλεύς ὁ πατήρ ἐπιδημία , ὁ ἔνδον ταραχή ἐν ὁ ἦθος ὑποφαίνω . βασιλεύς τε ὁ πατήρ ὁ θόρυβος οὐ ἀγνοέω , πυνθάνομαι ὁ αἴτιος , ὅθεν ἄγω · ὁ δέ πᾶς ἐκκαλύπτω αὐτίκα ὁ ἀπόρρητος . βασιλεύς δέ ὁ πατήρ ὁ μέν συκοφάντης πολύς καταγιγνώσκω σκαιότητα καί πονηρία τρόπος , ὁ δέ υἱός παραινέω μή ῥᾴδιος εἰμί προσέχω ὁ διαβολή , καί μάλιστα κατά φίλος συσκευάζω , πατήρ καί ἀδελφός , αὐτός δέ οὐ ὅπως αὐτός ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , ὁ ἀδελφός ἐκεῖσε ἄγω , ἀλλά ἵνα ὡς μάλιστα ἀγαθός καί ἀσφαλής ἀπεργάζομαι . τίς γάρ εἄν καί εἰμί ἀγαθός εἰς λόγος ἡδονή καί ἀσφάλεια , ἢ ὁ συνίημι ἀδελφός ἀλλήλων , ὁμοίως ὁ κατά φύσις συνάφεια καί ὁ ψυχή συγκεράννυμι ; ὁ δέ εἰς Πελοπόννησος ἐκεῖνος ἄγω αἴτιος οὐδείς ἄλλος εἰμί , ἢ ὁ ὁ φαῦλος καί πονηρός ψυχή ἄνθρωπος , ἕ μάλιστα πολύς νυνί ὁ βίος ἀναφύω , ἀλήθεια μέν οὐδείς καί δικαιοσύνη λόγος ποιέω , μικρός δέ κέρδος ἕνεκα καί ὁ δεινός τολμάω , εἰμί δέ ὅτε μηδέ οὗτος εὐπορέω ὁ αἰσχρός καί ἀγεννής πρόφασις , ἀλλά ὥσπερ εἰς οὗτος παρέρχομαι εἰς ὁ βίος ἐπί ὁ διαφθείρω ὁ ἀγαθός καί προίξ ὁ μοχθηρία προαιρέω , ὅς ὁ ἀτοπία δείδω καί ὁ πονηρία , μή συκοφαντία καί διαβολή πλάσσω , βασιλεύς τε καί ἀδελφός ὁ σός ἐκπολεμόω ἀλλήλων , ἐνθάδε ἄγω , νομίζω ὅσπερ εἰμί , ὡς ἀληθής , οὖον Πελοπόννησος τοσοῦτος εἰμί , ἀλλά ὁ αὐτός οἰκίον σύ συνοικέω ἄλυπος διά βίος , καί μηδείς εἰμί πρόφασις ἰσχυρός διαφορά , ὅς διΐστημι δύναμαι σύ ἀλλήλων . οὖον χρή δέ θαυμάζω , εἰμί τοιοῦτος πείθω περί ὁ συκοφάντης , ἐνθάδε ἄγω ὁ ἀδελφός . ὅπου γάρ καί σύ ἐγώ τε ἐκεῖνος ἐλπίζω ὁ διαβολή ἐκπολεμόω , σχολή γε εἄν ἀπέχω βασιλεύς πρόφασις μέγας εὐπορέω ἐκ ὁ πρίν διαφορά . « ἐκεῖνος μέν οὖν » εἶπον « ἀπόλλυμι κακός κακῶς αὐτός συκοφαντία · σύ δέ πᾶς ἀποτίθημι μικροψυχία , ἡδύς δέχομαι ὁ ἀδελφός , μετά ἐπιείκεια ἅπας καί εὐγνωμοσύνη συνδιάγω . » τοιοῦτος μέν Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς πρός δεσπότης εἶπον ὁ υἱός . ἐκεῖνος τε αὐτίκα ὁ πατήρ πείθω δέχομαι ὁ ἀδελφός ἡδύς , πολύς καταμέμφομαι ὁ συκοφάντης , καί πρός βασιλεύς ὁ πατήρ ἰσχυρίζομαι , ὡς , εἰμί ἀγαθός αὐτός δοκέω καί λυσιτελής , ἀφίστημι παντάπασι αὐτός Πελοπόννησος πᾶς ἔχω ὁ ἀρχή ὁ ἀδελφός , οὐδείς αὐτός φιλονεικέω , ἀλλά πᾶς πράσσω ἑτοῖμος , ὅστις εἄν αὐτός κελεύω . βασιλεύς δέ ἐν Πελοπόννησος ὑπέρ ἐνιαυτός συνδιατρίβω ὁ υἱός , καί ὅς ἕνεκα ἀφικνέομαι δεξιός τέλος ἐπιτίθημι , εἰς Βυζάντιον ἐπανίημι .