joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.38
ληʹ . Ἐκείνους μὲν οὖν οὕτως ἀπεδείκνυε μηδὲν ὑγιὲς αὐτοῦ κατεγνωκότας . αὐτὸς δὲ , ἐπεὶ οἱ ἐν Μελενίκῳ φίλοι ἐκάλουν , ὡς παραληψόμενον τὴν πόλιν , πέμψας στρατιὰν κατέσχεν , ἔπειτα καὶ τὸν γυναικὸς ἀδελφὸν Ἰωάννην τὸν Ἀσάνην ἄρχοντα τῆς πόλεως καθίστη · πρᾶγμα δυσέλπιστον πρὶν γενέσθαι , γενόμενον δὲ ὅμως οὐ μετρίαν παρέσχετο παραψυχήν . αὐτίκα γὰρ πρὸς Χρέλην πέμψας , ἐκέλευεν ἥκειν πρὸς αὐτὸν , ὡς ἤδη τοῦ ζητουμένου ἠνυσμένου . ὁ δ' ἐδόκει μὲν ἥδεσθαι τοῦ βασιλέα Μελενίκον ἔχειν , καὶ πᾶσαν ἔλεγε πρόφασιν αὐτῷ περιῃρῆσθαι · ἔτι δ' ὅμως ἀνεβάλλετο , τὸ δοκεῖν μὲν , ὡς τὰ ὄντα διαθησόμενος , μέλλων ἤδη ἅπτεσθαι πολέμου καὶ στρατείας , τῇ δ' ἀληθείᾳ , οὐκ ἐθέλων εἰς τοὺς κινδύνους ἐμβάλλειν ἑαυτὸν , ἀλλ' ἄνευ πόνων τὴν βασιλέως εὔνοιαν καρποῦσθαι . βασιλεὺς δὲ ὡς εἶδε χωροῦντα πρὸς ἀναβολὰς , τῆς διανοίας ἐκ τῶν εἰρημένων στοχασάμενος , Μελενίκου μὲν ἄρχοντα τὸν γυναικὸς κατέλιπεν ἀδελφὸν Ἀσάνην τὸν Ἰωάννην μετὰ στρατιᾶς , ὅσης ᾤετο ἀρκέσειν εἰς φρουρὰν τῇ πόλει · αὐτὸς δὲ τὴν ἄλλην στρατιὰν ἐν τῷ στρατοπέδῳ κελεύσας μένειν , ἅμα τοῖς υἱέσι Ματθαίῳ καὶ Μανουὴλ τριακοσίους μόνον παραλαβὼν , συντόνως τε ὁδεύσας , εἰς τὴν ὑστεραίαν , ἔνθα ὁ Χρέλης διατρίβων ἦν , ἀφίκετο . ἐκείνου δὲ ἀσμένως ὑποδεξαμένου συνδιημερεύσας αὐτῷ καὶ συνδιανυκτερεύσας , τῇ μετ' αὐτὴν ἔχων καὶ αὐτὸν μετὰ τῆς στρατιᾶς , αὖθις εἰς τὸ στρατόπεδον ἐπανῆκε καὶ πολλῆς ἐνέπλησε τὴν στρατιὰν ἡδονῆς μετὰ Χρέλη ἀφιγμένος . ἦν γὰρ οὐ δυνατὸς μόνον καὶ ὅπλοις καὶ ἵπποις καὶ χρήμασιν , ἀλλὰ καὶ περὶ στρατηγίας κάλλιστα ἐξησκημένος καὶ οἷος τούς τε φίλους ὠφελεῖν καὶ τοὺς πολεμίους βλάπτειν μάλιστα εἰδέναι . δι' ἃ καὶ περιμάχητος αὐτοῖς ἐδόκει ἡ ἐκείνου συμμαχία . ἐν Θεσσαλονίκῃ δὲ ὁ πρωτοστράτωρ , ὥσπερ ἔφημεν , ἀμφίβολος ὢν καὶ περὶ τῶν βασιλέων ὅτῳ πρόσθηται φανερῶς διασκεπτόμενος , μαλακώτερόν τε τῶν πραγμάτων ἥπτετο καὶ τοὺς λεγομένους Ζηλωτὰς , οἳ ὑπὲρ βασιλέως τοῦ Παλαιολόγου βασιλεῖ τῷ Καντακουζηνῷ ᾑροῦντο πολεμεῖν , αὐξανομένους κατὰ μικρὸν περιεώρα , τοῦτο μὲν , μὴ φανερὸς γένοιτο τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ᾑρημένος , δεδοικὼς , ἡ γὰρ θυγάτηρ αὐτῷ καὶ ἡ γυνὴ , αἳ ἦσαν ἐν Βυζαντίῳ , καὶ ἡ ἄλλη περιουσία οὐκ εἴων πράττειν ἃ ᾑρεῖτο , ἐμβάλλουσαι εἰς ἀγωνίαν , μὴ δι' αὐτὸν πολλοῖς προσομιλήσωσι κακοῖς , τοῦτο δ' ὅτι καὶ Θεσσαλονικέων οὐ μόνον ἡ στρατιὰ , οἳ ἦσαν οὐκ ὀλίγοι , ἀλλὰ καὶ τῶν πολιτῶν οἱ δυνατοὶ τὰ βασιλέως τοῦ Καντακουζηνοῦ ᾑρημένοι πρὸς ἀμέλειαν ἐνῆγον , οἷς ἐθάῤῥει , ὅτε βούλοιτο , περιέσεσθαι τῶν Ζηλωτῶν . ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνοι διὰ τὴν μέλλησιν ἐκείνου ἦσαν οὐκ εὐκαταφρόνητοι καὶ τὸν δῆμον ἀνηρέθισαν κατὰ τῶν δυνατῶν , τοῦ πρωτοστράτορος ἤδη ἐγνωσμένου τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως δρᾷν , ἐπιθέμενοι ἀθρόον , ἐξελαύνουσι τῆς πόλεως περὶ χιλίους ὄντας . συμβολῆς ὀλίγης γενομένης δι' ἀκροβολισμῶν , ἐν ᾗ καὶ τῶν πρωτοστράτορος οἰκετῶν ἐγένοντο ὀλίγοι τραυματίαι · ἑάλωσαν δὲ καὶ τῶν δυνατῶν τινες , οἳ οὐκ ἠδυνήθησαν τοῖς ἄλλοις τῇ πρώτῃ συνεκπεσεῖν ὁρμῇ . ὑφ' ἑαυτοῖς δὲ οἱ Ζηλωταὶ τὴν πόλιν ποιησάμενοι , ἐτράπησαν εἰς τὰς οἰκίας τῶν φυγάδων καὶ αὐτάς τε καθῄρουν καὶ τὰς οὐσίας διήρπαζον , καὶ τἄλλα ἔπραττον , ὅσα ἦν εἰκὸς αὐτοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ πενίας συνελαυνομένους καὶ εἰς ὕβριν ἐξενηνεγμένους διὰ τὴν ἀθρόαν εὐπορίαν . εἰς τοσοῦτον δὲ ἀπονοίας καὶ τόλμης ἦλθον , ὥστε καίτοι τὰ δεινότατα τολμῶντες , σταυρὸν ἐκ τῶν ἱερῶν ἀδύτων ἁρπάζοντες , ἐχρῶντο ὥσπερ σημαίᾳ καὶ ὑπὸ τούτῳ ἔλεγον στρατηγεῖσθαι , οἱ τῷ πολεμίῳ μᾶλλον τοῦ σταυροῦ ἀγόμενοι . καὶ εἴ τις πρός τινα ἔκ τινων ἰδίων ἐγκλημάτων διεφέρετο , τὸν σταυρὸν ἁρπάζων , ἐχώρει κατὰ τῆς οἰκίας , ὡς δὴ τοῦ σταυροῦ κελεύοντος . καὶ ἦν εὐθὺς ἀνάγκη ἐκ θεμελίων ἀνεσπάσθαι , ὁρμῇ τε ἀλογίστῳ καὶ κέρδους ἐπιθυμίᾳ τοῦ δήμου ἑπομένου . ἐπὶ δύο μὲν οὖν καὶ τρισὶν ἡμέραις ἡ Θεσσαλονίκη ὥσπερ ὑπὸ πολεμίων ἐδῃοῦτο , καὶ οὐδὲν ἦν ὅ,τι μὴ τελούμενον ὡρᾶτο τῶν ἐπὶ ἁλώσει γινομένων πόλεων . οἵ τε γὰρ κρατήσαντες νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν κατὰ συστάσεις διιόντες , βοαῖς ἐχρῶντο καὶ ἀλαλαγμοῖς καὶ τὰ τῶν ἑαλωκότων ἦγόν τε καὶ ἔφερον · καὶ οἱ νενικημένοι στένοντες ἐν ἀδύτοις κατεκρύπτοντο , ἀγαπητὸν ἡγούμενοι , ὅτι μὴ αὐτίκα ἀποθνήσκοιεν . ἐπεὶ δὲ , ὧν ἔδει διεφθαρμένων , παύσαιτο ἡ ταραχὴ , οἱ Ζηλωταὶ αὐτίκα ἐκ πενεστάτων καὶ ἀτίμων πλούσιοι καὶ περιφανεῖς γεγενημένοι , πάντα ἦγον δι' ἑαυτῶν , καὶ τοὺς μέσους μετῄεσαν τῶν πολιτῶν , ἢ συνασχημονεῖν ἀναγκάζοντες αὐτοῖς , ἢ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν ἐπιείκειαν ὡς Καντακουζηνισμὸν ἐπικαλοῦντες . ἐν Θεσσαλονίκῃ μὲν οὖν τοιαῦτα ἐτελεῖτο . πρωτοστράτωρ δὲ ἐπεὶ μετὰ τῆς στρατιᾶς καὶ τῶν ἀρίστων ἐξηλαύνετο , εἰς Γυναικόκαστρον ἀφικόμενος , κατεῖχε γὰρ αὐτὸ καὶ πρότερον φρουρᾷ , οἷα δὴ ὑπὸ τῷ Θεσσαλονίκης ἄρχοντι εἰωθὸς τελεῖν , ηὐλίζετο ἐκεῖ καὶ κακῶς ἐποίει Θεσσαλονίκην ληϊζόμενος καὶ πάσης ἐκράτει τῆς ἔξω τειχῶν γῆς . ἀντικαταστῆναι γὰρ πρὸς τοὺς ἔξω οὐδαμῆ οἱ ἔνδον ἦσαν δυνατοί . ἔπεμπε δὲ καὶ πρὸς Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα περὶ Χαλκιδικὴν ἔτι διατρίβοντα , ἅμα μὲν μηνύων , ὡς ἐκβληθείη Θεσσαλονίκης , τοῦ δήμου καὶ τῶν Ζηλωτῶν αὐτῷ ἐπιθεμένων , ἅμα δὲ καὶ ἐλπίδας οὐ φαύλας ὑποφαίνων , ὡς , εἰ παραγένοιτο ταχέως , τῶν τε ἔνδον οὐκέτι παντάπασιν ἐκπεπολεμωμένων , ἦσαν γὰρ ἔτι , οἳ τὰ βασιλέως ᾑρημένοι δέει συνείποντο τοῖς Ζηλωταῖς , καὶ τῶν ἔξω μέγα δυναμένων , ῥᾳδίως παραστήσαιτο τὴν πόλιν . βασιλεῖ μὲν οὖν ἐδόκει πάντοθεν περιΐστασθαι δεινὰ , ὅμως ἐπὶ τὸν πάντα ἄγοντα θεὸν τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας καὶ τῆς νίκης ἀνατιθεὶς , πρὸς Χρέλην ὅσα ἔδει διαλεχθεὶς καὶ προθεσμίαν συνθέμενος , καθ' ἣν ἔδει τὰ οἴκοι διαθέμενον ἀφικέσθαι πρὸς αὐτὸν , ἔπειτα καὶ ἐκ τῆς ἐκείνου στρατιᾶς οὐκ ὀλίγην παραλαβὼν ἅμα τοῖς οἰκείοις ἠπείγετο πρὸς πρωτοστράτορα . ἐν τῷ μεταξὺ δὲ διερχομένῳ ἡ Ρεντίνα , φρούριόν τι Θεσσαλονίκης ἡμέρας ὁδὸν διέχον , προσεχώρησεν ἑκοντί . καταλιπὼν δὲ αὐτοῖς ἄρχοντα καὶ διακοσίους στρατιώτας φρουρὰν , αὐτὸς ἐλθὼν ἐστρατοπέδευσεν ἐν Λαγκαδᾷ οὐ μακρὰν Θεσσαλονίκης . ἡ δὲ ἐκ Βυζαντίου στρατιὰ ἅμα στρατηγοῖς τοῖς Παλαιολόγοις Ἀνδρονίκῳ καὶ Θωμᾷ ἀφιγμένοι εἰς Φερὰς , παραλαβόντες καὶ Συργὴν ἄγοντα τὴν ἐκ Μακεδονίας στρατιὰν , καὶ ἔπαρχον τὸν Μονομάχον συστρατευόμενον ἅμα τοῖς οἰκείοις , τὸ ἐκείνου παραμείψαντες στρατόπεδον , ἧκον εἰς Θεσσαλονίκην . βασιλεὺς δὲ ἐκεῖ τὴν νύκτα αὐλισάμενος , ὡς μὴ δοκοίη δέει τῷ ἐκείνων ἀπανίστασθαι , εἰς τὴν ὑστεραίαν ἄρας , ἦλθεν εἰς Γαλικὸν , ποταμόν τινα ἐγγὺς Θεσσαλονίκης , ἔνθα ὁ πρωτοστράτωρ καὶ οἱ ἐκ Θεσσαλονίκης φυγάδες περὶ χιλίους ὄντες συνεγένοντο , τῶν ἵππων ἀποβάντες , ὡς προσήκει βασιλεῦσι προσιόντας πράττειν . πρῶτός τε ὁ πρωτοστράτωρ προσελθὼν πεζῇ , ἠσπάζετο τὸν βασιλέως πόδα , εἶτ' ἐφεξῆς καὶ οἱ λοιποὶ προσίεσαν ὁμοίως . βασιλεύς τε καὶ αὐτὸς πρωτοστράτορα μὲν ἀπὸ τοῦ ἵππου κύψας ἀντησπάζετο · τοὺς δ' ἄλλους προσηγόρευε παριὼν , πᾶσιν ἦθος χρηστὸν ἐμφαίνων καὶ βλέπων εὐμενές . ηὐλίσαντό τε στρατοπεδευσάμενοι ἐκεῖ τὴν νύκτα . βασιλεὺς δὲ πρωτοστράτορα καὶ τοὺς ἐν λόγῳ μάλιστα τῶν φυγάδων ἔχων περὶ ἑαυτὸν , ἠρώτα ὅ,τι δέοι ποιεῖν · αὐτοὺς γὰρ μάλιστα εἰδέναι τὰ ἐνταῦθα πράγματα καὶ ἀγωγῶν τόπον ἐπέχειν πρὸς αὐτοὺς ἄρτι ἀφιγμένους ἐξ ἀλλοδαπῆς . πρωτοστράτωρ δὲ καὶ οἱ φυγάδες , τὰ μὲν γεγενημένα , ἔφησαν , ἐνταῦθα οὐδ' αὐτὸς ἀγνοεῖς · λείπεται δὲ αὐτὸν σκεψάμενον , ὅ,τι ἂν δοκῇ συμφέρειν πράττειν .
Lemmas: λαός . κεινόω μέν οὖν οὕτως ἀποδείκνυμι μηδείς ὑγιής αὐτός καταγιγνώσκω . αὐτός δέ , ἐπεί ὁ ἐν Μελενίκος φίλος καλέω , ὡς παραλαμβάνω ὁ πόλις , πέμπω στρατία κατέχω , ἔπειτα καί ὁ γυνή ἀδελφός Ἰωάννης ὁ Ἀσάνης ἄρχω ὁ πόλις καθίστημι · πρᾶγμα δυσέλπιστος πρίν γίγνομαι , γίγνομαι δέ ὅμως οὖον μέτριος παρέχω παραψυχή . αὐτίκα γάρ πρός Χρέλην πέμπω , κελεύω ἥκω πρός αὐτός , ὡς ἤδη ὁ ζητέω ἀνύω . ὁ δέ δοκέω μέν ἥδομαι ὁ βασιλεύς Μελενίκος ἔχω , καί πᾶς λέγω πρόφασις αὐτός περιλέγω · ἔτι δέ ὅμως ἀναβάλλω , ὁ δοκέω μέν , ὡς ὁ εἰμί διατίθημι , μέλλω ἤδη ἅπτω πόλεμος καί στρατεία , ὁ δέ ἀλήθεια , οὐ ἐθέλω εἰς ὁ κίνδυνος ἐμβάλλω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἄνευ πόνος ὁ βασιλεύς εὔνοια καρπόω . βασιλεύς δέ ὡς ὁράω χωρέω πρός ἀναβολή , ὁ διάνοια ἐκ ὁ εἴρω στοχάζομαι , Μελενίκου μέν ἄρχω ὁ γυνή καταλείπω ἀδελφός Ἀσάνης ὁ Ἰωάννης μετά στρατιά , ὅσος οἴομαι ἀρκέω εἰς φρουρά ὁ πόλις · αὐτός δέ ὁ ἄλλος στρατία ἐν ὁ στρατόπεδον κελεύω μένω , ἅμα ὁ υἱός Ματθαῖος καί Μανουήλ τριακόσιοι μόνος παραλαμβάνω , σύντονος τε ὁδεύω , εἰς ὁ ὑστεραῖος , ἔνθα ὁ Χρέλης διατρίβω εἰμί , ἀφικνέομαι . ἐκεῖνος δέ ἄσμενος ὑποδείκνυμι συνδιημερεύω αὐτός καί συνδιανυκτερευσος , ὁ μετά αὐτός ἔχω καί αὐτός μετά ὁ στρατιά , αὖθις εἰς ὁ στρατόπεδον ἐπανίημι καί πολύς ἐμπίμπλημι ὁ στρατία ἡδονή μετά Χρέλη ἀφικνέομαι . εἰμί γάρ οὖον δυνατός μόνος καί ὅπλον καί ἵππος καί χρῆμα , ἀλλά καί περί στρατηγία καλῶς ἐξασκέω καί οἷος ὁ τε φίλος ὠφελέω καί ὁ πολέμιος βλάπτω μάλιστα οἶδα . διά ὁ καί περιμάχητος αὐτός δοκέω ὁ ἐκεῖνος συμμαχία . ἐν Θεσσαλονίκη δέ ὁ πρωτοστράτωρ , ὥσπερ φημί , ἀμφίβολος εἰμί καί περί ὁ βασιλεύς ὅστις προστίθημι φανερῶς διασκέπτομαι , μαλακός τε ὁ πρᾶγμα ἅπτω καί ὁ λέγω Ζηλωτής , ἕ ὑπέρ βασιλεύς ὁ Παλαιολόγος βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός αἱρέω πολεμέω , αὐξάνω κατά μικρός περιοράω , οὗτος μέν , μή φανερός γίγνομαι ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς αἱρέω , δείδω , ὁ γάρ θυγάτηρ αὐτός καί ὁ γυνή , ὅς εἰμί ἐν Βυζάντιον , καί ὁ ἄλλος περιουσία οὐ ἐάω πράσσω ὁ αἱρέω , ἐμβάλλω εἰς ἀγωνία , μή διά αὐτός πολύς προσομιλέω κακός , οὗτος δέ ὅτι καί Θεσσαλονικεύς οὖον μόνος ὁ στρατία , ἕ εἰμί οὐ ὀλίγος , ἀλλά καί ὁ πολίτης ὁ δυνατός ὁ βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός αἱρέω πρός ἀμέλεια ἐνάγω , ὅς θαρσέω , ὅτε βούλομαι , περίειμι ὁ Ζηλωτής . ἐπεί δέ ἐκεῖνος διά ὁ μέλλησις ἐκεῖνος εἰμί οὐ εὐκαταφρόνητος καί ὁ δῆμος ἀνερεθίζω κατά ὁ δυνατός , ὁ πρωτοστράτωρ ἤδη γιγνώσκω ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς δράω , ἐπιτίθημι ἀθρόος , ἐξελαύνω ὁ πόλις περί χίλιοι εἰμί . συμβολή ὀλίγος γίγνομαι διά ἀκροβολισμός , ἐν ὅς καί ὁ πρωτοστράτωρ οἰκέτης γίγνομαι ὀλίγος τραυματίας · ἁλίσκομαι δέ καί ὁ δυνατός τις , ἕ οὐ δύναμαι ὁ ἄλλος ὁ πρῶτος συνεκπίπτω ὁρμή . ὑπό ἑαυτοῦ δέ ὁ Ζηλωτής ὁ πόλις ποιέω , τρέπω εἰς ὁ οἰκίον ὁ φυγάς καί αὐτός τε καθαιρέω καί ὁ οὐσία διαρπάζω , καί ἄλλος πράσσω , ὅσος εἰμί εἰκός αὐτός ἄνθρωπος ὑπό πενία συνελαύνω καί εἰς ὕβρις ἐκφέρω διά ὁ ἀθρόος εὐπορία . εἰς τοσοῦτος δέ ἀπόνοια καί τόλμα ἔρχομαι , ὥστε καίτοι ὁ δεινός τολμάω , σταυρός ἐκ ὁ ἱερός ἄδυτος ἁρπάζω , χράω ὥσπερ σημεῖον καί ὑπό οὗτος λέγω στρατηγέω , ὁ ὁ πολέμιος μᾶλλον ὁ σταυρός ἄγω . καί εἰμί τις πρός τις ἐκ τίνω ἴδιος ἔγκλημα διαφέρω , ὁ σταυρός ἁρπάζω , χωρέω κατά ὁ οἰκίον , ὡς δή ὁ σταυρός κελεύω . καί εἰμί εὐθύς ἀνάγκη ἐκ θεμέλιος ἀνασπάω , ὁρμή τε ἀλόγιστος καί κέρδος ἐπιθυμία ὁ δῆμος ἕπομαι . ἐπί δύο μέν οὖν καί τρεῖς ἡμέρα ὁ Θεσσαλονίκη ὥσπερ ὑπό πολέμιος ἐσθίω , καί οὐδείς εἰμί ὅστις μή τελέω ὁράω ὁ ἐπί ἁλίσκομαι γίγνομαι πόλις . ὁ τε γάρ κρατέω νύκτωρ καί μετά ἡμέρα κατά σύστασις δίειμι , βοή χράω καί ἀλαλαγμός καί ὁ ὁ ἁλίσκομαι ἄγω τε καί φέρω · καί ὁ νικάω στένω ἐν ἄδυτος κατακρύπτω , ἀγαπητός ἡγέομαι , ὅτι μή αὐτίκα ἀποθνῄσκω . ἐπεί δέ , ὅς ἐσθίω διαφθείρω , παύω ὁ ταραχή , ὁ Ζηλωτής αὐτίκα ἐκ πένης καί ἄτιμος πλούσιος καί περιφανής γίγνομαι , πᾶς ἄγω διά ἑαυτοῦ , καί ὁ μέσος μέτειμι ὁ πολίτης , ἢ συνασχημονέω ἀναγκάζω αὐτός , ἢ ὁ σωφροσύνη καί ὁ ἐπιείκεια ὡς Καντακουζηνισμός ἐπικαλέω . ἐν Θεσσαλονίκη μέν οὖν τοιοῦτος τελέω . πρωτοστράτωρ δέ ἐπεί μετά ὁ στρατιά καί ὁ Ἀρίστων ἐξελαύνω , εἰς Γυναικόκαστρον ἀφικνέομαι , κατέχω γάρ αὐτός καί πρότερος φρουρά , οἷος δή ὑπό ὁ Θεσσαλονίκη ἄρχω εἴωθα τελέω , αὐλίζομαι ἐκεῖ καί κακῶς ποιέω Θεσσαλονίκη ληΐζομαι καί πᾶς κρατέω ὁ ἔξω τεῖχος γῆ . ἀντικαθίστημι γάρ πρός ὁ ἔξω οὐδαμῆ ὁ ἔνδον εἰμί δυνατός . πέμπω δέ καί πρός Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς περί Χαλκιδική ἔτι διατρίβω , ἅμα μέν μηνύω , ὡς ἐκβάλλω Θεσσαλονίκη , ὁ δῆμος καί ὁ Ζηλωτής αὐτός ἐπιτίθημι , ἅμα δέ καί ἐλπίς οὖον φαῦλος ὑποφαίνω , ὡς , εἰμί παραγίγνομαι ταχέως , ὁ τε ἔνδον οὐκέτι παντάπασι ἐκπολεμόω , εἰμί γάρ ἔτι , ἕ ὁ βασιλεύς αἱρέω δήω συνέπομαι ὁ Ζηλωτής , καί ὁ ἔξω μέγας δύναμαι , ῥᾳδίως παρίστημι ὁ πόλις . βασιλεύς μέν οὖν δοκέω πάντοθεν περιίστημι δεινός , ὅμως ἐπί ὁ πᾶς ἄγω θεός ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία καί ὁ Νίκη ἀνατίθημι , πρός Χρέλην ὅσος ἐσθίω διαλέγω καί προθεσμία συντίθημι , κατά ὅς ἐσθίω ὁ οἴκοι διατίθημι ἀφικνέομαι πρός αὐτός , ἔπειτα καί ἐκ ὁ ἐκεῖνος στρατιά οὐ ὀλίγος παραλαμβάνω ἅμα ὁ οἰκέω ἐπείγω πρός πρωτοστράτορας . ἐν ὁ μεταξύ δέ διέρχομαι ὁ Ρεντίνα , φρούριον τίς Θεσσαλονίκη ἡμέρα ὁδός διέχω , προσχωρέω ἑκοντί . καταλείπω δέ αὐτός ἄρχω καί διακόσιοι στρατιώτης φρουρά , αὐτός ἔρχομαι στρατοπεδεύω ἐν Λαγκαδά οὖον μακράν Θεσσαλονίκη . ὁ δέ ἐκ Βυζάντιον στρατία ἅμα στρατηγός ὁ παλαιολογέω Ἀνδρόνικος καί Θωμᾶς ἀφίζω εἰς Φεραί , παραλαμβάνω καί Συργή ἄγω ὁ ἐκ Μακεδονία στρατία , καί ἔπαρχος ὁ Μονομάχος συστρατεύω ἅμα ὁ οἰκέω , ὁ ἐκεῖνος παραμείβω στρατόπεδον , ἥκω εἰς Θεσσαλονίκη . βασιλεύς δέ ἐκεῖ ὁ νύξ αὐλίζομαι , ὡς μή δοκέω δήω ὁ ἐκεῖνος ἀπανίστημι , εἰς ὁ ὑστεραῖος ἀείρω , ἔρχομαι εἰς γαλλικός , ποταμός τις ἐγγύς Θεσσαλονίκη , ἔνθα ὁ πρωτοστράτωρ καί ὁ ἐκ Θεσσαλονίκη φυγάς περί χίλιοι εἰμί συγγίγνομαι , ὁ ἵππος ἀποβαίνω , ὡς προσήκω βασιλεύς πρόσειμι πράσσω . πρότερος τε ὁ πρωτοστράτωρ προσέρχομαι πεζός , ἀσπάζομαι ὁ βασιλεύς πούς , εἶτα ἐφεξῆς καί ὁ λοιπός προσίημι ὁμοίως . βασιλεύς τε καί αὐτός πρωτοστράτορας μέν ἀπό ὁ ἵππος κύπτω ἀντασπάζομαι · ὁ δέ ἄλλος προσαγορεύω πάρειμι1 , πᾶς ἦθος χρηστός ἐμφαίνω καί βλέπω εὐμενής . αὐλίζομαι τε στρατοπεδεύω ἐκεῖ ὁ νύξ . βασιλεύς δέ πρωτοστράτορας καί ὁ ἐν λόγος μάλιστα ὁ φυγάς ἔχω περί ἑαυτοῦ , ἐρωτάω ὅστις δήω ποιέω · αὐτός γάρ μάλιστα οἶδα ὁ ἐνταῦθα πρᾶγμα καί ἀγωγός τόπος ἐπέχω πρός αὐτός ἄρτι ἀφικνέομαι ἐκ ἀλλοδαπός . πρωτοστράτωρ δέ καί ὁ φυγάς , ὁ μέν γίγνομαι , φημί , ἐνταῦθα οὐδέ αὐτός ἀγνοέω · λείπω δέ αὐτός σκέπτομαι , ὅστις εἄν δοκέω συμφέρω πράσσω .