joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen2.36
λϛʹ . Οὐ πολλαῖς δὲ ὕστερον ἡμέραις μετὰ τὸ Ρωγίους προσχωρῆσαι παρὰ τὰς πύλας Ἄρτας ὁ μέγας δομέστικος προσελθὼν , εἰς λόγους ἐλθεῖν ᾐτεῖτο Βασιλίτζῃ ἐπιτροπεύοντι αὐτῆς . ἐλθόντι δὲ καὶ αὐτῷ πρὸ τῶν πυλῶν , οὐ δέον ἔφασκεν αὐτοὺς νοῦν ἔχοντας καὶ λογισμοῖς χρωμένους , οὕτω φέρεσθαι ἀλόγως , ὥστε μήτε πρότερον βουλεύσασθαί τι τῶν δεόντων , καίτοι παραινοῦντος καὶ ἐμοῦ , μήθ' ὕστερον μεταβάλλεσθαι μετὰ τὴν πεῖραν τῶν δεινῶν . εἰ γὰρ , ὅτε πρῶτον πρὸς ὑμᾶς ἥκομεν , πρὶν ἄρξασθαι πολιορκίας , ἐμοὶ παραινοῦντι τὰ δέοντα ἐπείθεσθε , αὐτοί τε ἂν ἦτε τῶν ἐκ τῆς πολιορκίας κακῶν ἀπηλλαγμένοι , ἥ τε χώρα ἄτμητος ἔτι οὖσα διεσώζετο ἂν ὑμῖν , ἀφ' ἧς αὐτοί τε οἱ δυνατοὶ εἴχετε πολλὰς προσόδους καὶ ὁ δῆμος ἀφθόνων ἀπέλαυε τῶν ἐπιτηδείων . νυνὶ δὲ ὑμᾶς τε αἱ πρόσοδοι ἐκλελοίπασι , διεφθαρμένων τῶν κτημάτων , καὶ ὁ δῆμος ἐνδείᾳ κινδυνεύει ἀπολέσθαι . ταῖς γὰρ ἠπειρώτισι ταύταις πόλεσιν , ἂν τὴν χώραν ὑπὸ τοῦ πολέμου ἢ ἑτέρου ὁτουοῦν συμβαίη ἀπολέσθαι , ἑτέρωθέν ποθεν οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν ἰάσασθαι τὴν ἔνδειαν . καίτοι εἴγε μάλιστα ἐνῆν τρόπῳ δή τινι ἀναστήσαντας ἡμᾶς ἐκ τῆς πολιορκίας διάγειν ἐν ἀδείᾳ , οὐδ' οὕτω λυσιτελούντως σφίσιν αὐτοῖς ἂν ἐδοκεῖτε βεβουλεῦσθαι παρὰ σωφρονοῦσι διὰ τὴν γεγενημένην βλάβην · νυνὶ δὲ συμβαίνει δεινότερα πείσεσθαι προσδοκᾷν ὑπαρξάντων . οὐ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἔστιν οὐδὲν , εἰ μή τι παράλογον ἐξ οὐρανοῦ πρὸς σωτηρίαν ὑμῖν πραχθείη , ὃ τοῦ πολιορκεῖν ἡμᾶς πείσει ἀποσχέσθαι , ὥστε εἰκὸς πρὸς τῇ χώρᾳ καὶ τὴν πόλιν ὑμᾶς προσαπολεῖν . θαυμάζω δὲ ὑμῶν , εἰ τοῖς αὐτοῖς ἢ καὶ μείζοσι κακοῖς ἐνεχόμενοι Ρωγίοις καὶ μέλλοντες ὑπ' ἀνάγκης ὅσον οὐδέπω βασιλεῖ προσχωρεῖν αὐτοὶ , οὐ μόνον οὐκ ἐπαινεῖτε ὡς καλῶς καὶ συμφερόντως ἑαυτοῖς βεβουλευμένους , ὅτι πρὶν εἰς ἔσχατον κινδύνου ἥκειν σωτηρίαν καὶ ὠφέλειαν ἐπορίσαντο ἑαυτοῖς ἐκ τῆς μεταβολῆς , ἀλλὰ καὶ ὕβρεις καταχέετε αὐτῶν πολλὰς , ὅτι οὐ τῆς αὐτῆς ὑμῖν ἀβουλίας εἵλοντο εἶναι κοινωνοί . καίτοι σκέψασθε ὡς οὔτε δίκαια οὔτε συμφέροντα οὔθ' ἑαυτοῖς οὔτε τοῖς ἄλλοις Ἀκαρνάσιν αὐτοὶ ποιεῖτε τῆς αὐτῆς ἐχόμενοι ἐννοίας . αὐτοί τε γὰρ ἀπολώλατε διαφθαρέντες ὑπὸ τοῦ πολέμου , καὶ ταῖς ἄλλαις πόλεσι βλάβης οὐ μετρίας αἴτιοι κατέστητε , καίτοι γε ὑμῖν βασιλέως οὐ συναποστάσαις . στρατιὰ γὰρ ἐπὶ ξένης διατρίβουσα καὶ μάλιστα τοσαύτη τὴν μὲν πολεμίαν κείρει ἀφειδῶς · ἐκ δὲ τῆς συμμαχίδος καὶ οἰκείας τρεφομένη , λιμὸν αὐτῇ αἰφνίδιον ἐπάγει . ἀδικεῖτε δὲ τὰ ἔσχατα , ἀντὶ τῆς Ρωμαίων βασιλείας , ἣ σχεδὸν αὐτοῖς ἐκ τῶν Καίσαρος χρόνων πάτριός ἐστι , τὴν Ταραντίνων αὐτοῖς ἀνθρώπων βαρβάρων ἐπάγοντες ἀρχήν . Νικηφόρος γὰρ , ὑπὲρ οὗ μάλιστα αὐτοὶ οἴεσθε τὸν πόλεμον αἱρεῖσθαι , οὔθ' ὑμῖν οὔθ' ἑαυτῷ οἷός τέ ἐστιν ἐξαρκεῖν πρὸς τὴν ἐλευθερίαν · ἀλλὰ Ταραντίνοις προσφυγὼν , τῇ ἐκεῖθεν οἴεται δυνάμει Ἀκαρνανίας βασιλέα ἐξελάσειν . τοῦτο δὲ οὔτε δυνήσεσθαι οἴεσθαι αὐτὸν εἰκὸς , οὔτ' εἰ δυνήσεται , ἄνευ πόνων μεγάλων καὶ κινδύνων . τοὺς οὖν πόλεμον τοιοῦτον ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς βασιλέα ἀναδεξαμένους , εἰ κρείττους δυνήσονται γενέσθαι , οὐκ οἴεσθε ὑμᾶς τῆς ἀρετῆς ἆθλον καὶ τῶν ἀγώνων σχήσειν τῶν πολλῶν ; οὐκ ἄρα δόξετε ὀρθῶς φρονεῖν . ἐγὼ δὲ , εἰ καὶ καθ' ἑαυτοὺς ὑμεῖς Ἀκαρνανίας τὴν ἀρχὴν Νικηφόρῳ ἠδύνασθε περιποιεῖν , ἀδικοῦντας ἂν τὰ μέγιστα βασιλέα ἀπέφηνα ὑμᾶς . Ἀγγέλους γὰρ οὐκ ἀπὸ βαρβάρων Ἀκαρνανίαν ἐλευθερώσαντας κτήσασθαι συνέβη τὴν ἀρχὴν , ἀλλ' ὑποχειρίους ὄντας Ρωμαίων βασιλεῦσι καὶ παρ' ἐκείνων ἐτήσιον ἀρχὴν τῆς χώρας ἐπιτετραμμένους , σφετερίσασθαι τὴν ἀρχὴν διὰ τὸν ἐπενεχθέντα τότε παρὰ Λατίνων Ρωμαίοις πόλεμον · ὧν δὴ τοῦ κρείττονος συγχωρήσει Βυζαντίου κρατησάντων καὶ Θρᾴκης ἁπάσης καὶ τῶν κατὰ Μακεδονίαν πόλεων πολλῶν , βασιλεία μὲν ἡ Ρωμαίων ὑπεχώρησε πρὸς ἕω · Ἀκαρνανίας δὲ τὴν ἀρχὴν Ἄγγελοι προσεποιήσαντο ἑαυτοῖς καὶ ἄλλοι ἄλλας τῶν ἑσπερίων ἐπαρχιῶν , ὧν ἕκαστοι ἔτυχον ἐπιτροπεύοντες , διὰ τὸ βασιλεῦσι Ρωμαίων δίοδον οὐκ εἶναι πρὸς αὐτοὺς διὰ Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας οὐσῶν ὑπὸ Λατίνοις . ὕστερον δὲ ἔτεσι πολλοῖς ὑπὸ τῶν Παλαιολόγων ἰθυνομένης τῆς Ρωμαίων βασιλείας , Λατίνους μὲν αὖθις , τοῦ θεοῦ συναιρομένου , τῆς Ρωμαίων ἐξήλασαν ἡγεμονίας καὶ Ἀσίαν καὶ Εὐρώπην , ὅσης ἦρχον , εἰς ἓν συνῆψαν · Ἀκαρνανίαν δὲ Ἀγγέλους ἀπαιτοῦντες , οὐκ ἠδύναντο ἀπολαβεῖν , ἀλλ' ἄδικα καὶ βίαια ποιοῦντες , ἀπεστέρουν καὶ στρατιὰν πολλάκις ἐπ' ἐκείνους πέμψασιν ὅπλα ἀντῄροντο καὶ τοὺς περιοίκους συμμάχους ἐπήγοντο βαρβάρους . τὸν βασιλεύοντα δὲ νυνὶ ἐπιστρατεύοντα ὑμῖν καὶ τῇ ἄνωθεν ἐπικουρίᾳ δουλωσάμενον οὐκ ἀδικεῖν ἄν τις φαίη τὴν ἑτέρων παραιρούμενον ἀρχὴν , ἀλλὰ μάλιστα τὰ δίκαια ποιεῖν ἀπολαμβάνοντα τὴν πατρῴαν . εἰ γὰρ Νικηφόρῳ δίκαιον τὸ ἐκ προγόνων οὐ πολλῶν ὄντων τὴν ἀρχὴν κατάγεσθαι , πολλῷ μᾶλλον βασιλεῖ τῶν ἐξ ἀρχῆς βασιλευσάντων Ρωμαίων ὄντι ἀπογόνῳ κατὰ τὸν λόγον τῆς διαδοχῆς . εἰ δὲ τὸ τοῦ χρόνου μῆκος ἀξιόχρεων δοκεῖ πρὸς δικαίωσιν ὑμῖν , ἴστε τἀναντία λογιζόμενοι τῶν ὄντων · μᾶλλον γὰρ διὰ τοῦτο δίκης ἄξιοι , ὅτι τοσοῦτον χρόνον ἠδικεῖτε . εἰ οὖν μηχανῇ τε οὐδεμιᾷ τὸ ἁλῶναι οὐ δύνασθε διαφυγεῖν , εἴ τε καὶ δύναμις ὑμῖν παρῆν Ἀκαρνανίας βασιλέα ἐξελαύνειν , τὸ ἀδικεῖν οὐκ ἂν ἦν διαφυγεῖν , τί δεῖ ἀνήνυτα πονοῦντας τὴν κακοπραγίαν ἐπιτείνειν ἑαυτοῖς , καὶ μὴ πειθομένους ἐμοὶ τὰ βελτίω συμβουλεύοντι , σφίσι μὲν αὐτοῖς αἰτίους γενέσθαι μεγάλων ἀγαθῶν , ἡμᾶς δὲ ὀλίγου πόνου ἀπαλλάξαι , ὃν ὑπομενοῦμεν ὑμᾶς καταστρεφόμενοι . ὅτι δὲ ἡ ἐμὴ παραίνεσις συμφέρουσα ὑμῖν , ἔξεστι χρήσασθαι συμβούλοις τοῖς συγγενέσι καὶ ἑταίροις ὑμῶν Ρωγίοις , οἳ ἐμοὶ πάντα ἀναθέμενοι τὰ κατ' αὐτοὺς , ὅσης ἀπήλαυσαν εὐνοίας καὶ προνοίας τῆς πρὸς βασιλέως , μαρτυρήσουσιν αὐτοί . εἰ οὖν καὶ ὑμεῖς τὰ ὑμέτερα ἀνάθησθε ἐμοὶ , εἴσεσθε καλῶς ὡς ἀληθεῖ καὶ δικαίῳ καὶ δυναμένῳ εὖ ποιεῖν ἐπιστεύσατε ἀνδρί . ἀπολογίαν μὲν οὖν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἀπαιτεῖν οὐ δίκαιον νυνὶ , τῶν πλειόνων τε ἀπόντων καὶ ὑμῶν ἀμελετήτων πρὸς τοὺς λόγους ὄντων · ἐκκλησίαν δὲ ἀθροίσαντες καὶ βουλευσάμενοι περὶ τῶν δεόντων , ἐς τὴν ὑστεραίαν , εἰ δοκεῖ , ἀπόδοτε τὸν λόγον . » Ὁ μὲν οὖν εἰπὼν τοιαῦτα πρὸς Ἀρταίους , ἀνεχώρησεν εἰς τὸ στρατόπεδον , Καβασίλαν καὶ τοὺς ἄλλους Ρωγίους διαλέγεσθαι αὐτοῖς καταλιπὼν , ὡς ἂν ὑπ' ἐκείνων μάλιστα ἐνάγοιντο προσχωρεῖν τῷ βασιλεῖ . Ἀρταῖοι δὲ ἐκ τῶν πυλῶν ἀναχωρήσαντες , ἐκκλησίαν ἐποιοῦντο · καὶ ἐπεὶ ἐφαίνετο αὐτοῖς τὰ πράγματα εἰς τέλος ἥξοντα οὐκ ἀγαθὸν , ἐδέδοκτο διὰ μεγάλου δομεστίκου προσχωρεῖν τῷ βασιλεῖ . καὶ ἐς τὴν ὑστεραίαν πρὸς τῆς πόλεως γενόμενοι τὰς πύλας , ἐπεὶ καὶ ὁ μέγας δομέστικος παρῆν τὸν λόγον ἀπαιτῶν , « ἡμεῖς » ἔφασαν « οὐ μεγάλα τινὰ ᾠόμεθα βασιλεῖ προσκεκρουκέναι , οὐδ' οἷα αὐτὸν πρὸς ὀργὴν ἐκκαλέσασθαι τοσαύτην , ὥστε καταψηφίσασθαι ἡμῶν πανωλεθρίαν . Ἀκαρνανίαν γὰρ εἰδότες πολὺν ἤδη χρόνον ὑπὸ τοῖς Ἀγγέλοις ἀγομένην καὶ τῆς Ρωμαίων παντάπασιν ἡγεμονίας ἀποτετμημένην , νυνὶ δὲ ὁρῶντες βασιλέα καταδουλωσάμενον αὐτὴν , Νικηφόρον τε τὸν παῖδα παντάπασι τὴν ἀρχὴν ἀποστερήσαντα πατρόθεν προσήκουσαν αὐτῷ , ἐκεῖνόν τε ἀδικεῖν οἰόμενοι καὶ αὐτοὺς ἀγνωμοσύνην ὄφλειν τὴν ἐσχάτην , εἰ μὴ πάσῃ δυνάμει συναροίμεθα Νικηφόρῳ πρὸς τὴν κληρονομίαν τοῦ πατρῴου κλήρου , τὸ ἔργον ὑπέστημεν τουτὶ καὶ τὰς πόλεις βασιλέως ἀπεστήσαμεν , οὐδὲ αὐτὸν οἰόμενοι ποιήσεσθαι τοσοῦτον ἐν δεινῷ , εἰ τὴν ἐκ πολλῶν ἤδη βασιλέων μὴ προσοῦσαν τῇ Ρωμαίων ἡγεμονίᾳ γῆν , καὶ ὑπ' αὐτοῦ ὑφ' ἑτέρου ἄγοιτο , ᾧ μάλιστα προσήκει κατὰ τὴν διαδοχήν . νυνὶ δὲ αὐτὸν ὁρῶντες σφόδρα καθ' ἡμῶν ἐξωργισμένον καὶ πολιορκοῦντα χρόνον ἤδη συχνὸν , ἄλλως τε καὶ τῇ προτεραίᾳ παρὰ σοῦ καί τινων ἑτέρων τῶν φιλίως πρὸς ἡμᾶς διακειμένων δεδιδαγμένοι , ὡς ἐν δεινῷ βασιλεὺς τὴν ἀποστασίαν ἡμῶν ποιεῖται καὶ οὐ παύσεται πολιορκῶν , εἰ μὴ προσχωρήσαιμεν ἑκόντες , ἄχρις ἂν ἢ λιμῷ ἢ ὅπλοις παραστησάμενος ἐκπορθήσῃ , οὐκέτι μένειν ἔγνωμεν ἐπὶ τῶν προτέρων λογισμῶν , οὐδὲ βασιλεῖ καὶ πᾶσιν ὑμῖν οὖσι τηλικούτοις ὅπλα διηνεκῶς ἀνταίρειν , δείσαντες μὴ καὶ ἀνάστατον ἀντὶ ἐλευθέρας θήσομεν τὴν πατρίδα καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς διαφθεροῦμεν σὺν αὐτῇ . διὸ καὶ τοῦ πρὸς βασιλέα ἤδη ἀποστάντες πολεμεῖν , σφᾶς αὐτούς τε καὶ τὴν πόλιν παραδιδοῦμεν διὰ σοῦ · αὐτὸς δ' ἂν εἰδείης ὅτῳ τρόπῳ διοικησάμενος τὰ καθ' ἡμᾶς ἡμῖν τε καὶ πατρίδι τῆς ἐλευθερίας ἡδίω τὴν πρὸς βασιλέα δουλείαν ἀποδείξεις . » ἐπαινέσας δὲ αὐτοὺς ὁ μέγας δομέστικος ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις , « εἰ μὲν μὴ πρὸς τέλος » ἔφη « συνετὸν ἡ ἀπολογία κατέληγεν ὑμῖν , εἶχον ἂν αὐτὸς , ὥσπερ καὶ τῇ προτεραίᾳ , διὰ πολλῶν οὐκ ἀδικοῦντα ἀποφαίνειν βασιλέα , ἀλλὰ πρότερόν τε ὑπὸ τῶν Ἀγγέλων ἀδικούμενον πολὺν ἤδη χρόνον Ἀκαρνανίας ἀπεστερηκότων , καὶ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἀφισταμένων οὐ δικαίως , ἀλλὰ πᾶν ὁτιοῦν ὑφίστασθαι δικαίων ὄντων , ὅτι τοσούτων ἀναλωμάτων καὶ πόνων αἴτιοι κατέστητε αὐτῷ . ἐπεὶ δὲ εὖ ποιοῦντες τῆς ἀκαίρου φιλονεικίας καὶ τῆς οὐδένα νοῦν ἐχούσης ἐνστάσεως ἀπέστητε καὶ προσκεχωρήκατε βασιλεῖ ἑκόντες ὄντες , χάριτας ὑμῖν ἐγὼ καὶ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ὁμολογῶ πολλάς · ἑνὸς μὲν , ὅτι βασιλεῖ προσεχωρήσατε καὶ οὐ τῇ ἀρχαίᾳ ἐνεμείνατε ἐνστάσει , ὑφ' ἧς ἴσως κἂν ἀπώλεσθε · δευτέρου δὲ , ὅτι δι' ἐμοῦ , ὡς ἂν ἔχω καθαρὰν τὴν ἡδονὴν καὶ σώσας αὐτὸς καὶ βασιλεῖ προσαγαγών · τρίτου δὲ , ὅτι τὰ δέοντα καὶ σφίσιν αὐτοῖς καὶ πατρίδι βουλευσάμενοι λυσιτελοῦντα , καὶ ἑαυτοὺς σεσώκατε καὶ πατρίδα · ὧν τὰ σῶστρα ὑμῖν ὀφείλειν αὐτὸς ὁμολογῶ , διὰ τὴν εὐμένειαν τὴν πρὸς ὑμᾶς πάνθ' ὅσα πρὸς ὑμᾶς ἥκει ἀγαθὰ λογιζόμενος διαφέρειν ἐμαυτῷ . » Τοιαῦτα καὶ ἕτερ' ἄττα πολλῆς γέμοντα πρᾳότητος καὶ χάριτος πρὸς αὐτοὺς διαλεχθεὶς , ἅμα Βασιλίτζῃ τῷ τῆς πόλεως ἄρχοντι καὶ τοὺς ἄλλους ὅσοι ἦσαν ἐν λόγῳ παραλαβὼν , ἤγαγεν ὡς βασιλέα · συγγνώμης τε ἐφ' οἷς ἀπέστησαν τυχόντες καὶ πολλῶν ἑτέρων εὐεργεσιῶν , ἐπανελθόντες καὶ ἀναπετάσαντες τὰς πύλας , εἰσεδέξαντο βασιλέα καὶ τὴν ἄλλην στρατιὰν , τὴν πόλιν παραδόντες . βασιλεὺς δὲ καὶ πρότερον μὲν ἐκεκάκωτο τὰ σπλάγχνα καὶ διέκειτο πονήρως ὑπ' αὐτῶν , τότε δὲ ἐκ τῆς κακοπαθείας τῆς κατὰ τὴν στρατείαν , μάλιστα δὲ καὶ διὰ τῶν ἀέρων τὴν ἀήθειαν , παρὰ πάντα τὸν τῆς πολιορκίας χρόνον ἐνόσει · καὶ ἡ ἄλλη δὲ πᾶσα στρατιὰ διαῤῥοίαις κατεχόμενοι καὶ πυρετοῖς καὶ κεφαλῶν ἀλγήμασιν ἔπασχον κακῶς καὶ ὀλίγοι ἦσαν οἱ διαφυγόντες τὸ κακόν · ἐτεθνήκει δὲ οὐδεὶς ὑπὸ νόσου , εἰ μὴ Σφραντζὴς ὁ μέγας στρατοπεδάρχης . ἐπὶ χρόνον δὲ συχνὸν παλαίοντες τῇ νόσῳ , ἀπηλλάττοντο . ἵπποι δὲ καὶ ἡμίονοι , καὶ εἴ τι τῶν ἀλόγων ἕτερον ἦν , χαλεπῶς διέφευγε τὸ ἀποθνήσκειν · διὸ καὶ ἐκ πολλῶν ὀλίγοι ἵππους ἔχοντες ἀνέζευξαν . τότε δὲ ἐπεὶ ἡ Ἄρτα προσεχώρησε , βασιλεὺς μὲν διὰ τὴν νόσον καταλέλειπτο ἐκεῖ .
Lemmas: λϛʹ . οὖον πολύς δέ ὕστερος ἡμέρα μετά ὁ ῥώγιον προσχωρέω παρά ὁ πύλη Ἄρτας ὁ μέγας δομέστικος προσέρχομαι , εἰς λόγος ἔρχομαι αἰτέω Βασιλίτζῃ ἐπιτροπεύω αὐτός . ἔρχομαι δέ καί αὐτός πρό ὁ πύλη , οὖον δήω φάσκω αὐτός νόος ἔχω καί λογισμός χράω , οὗτος φέρω ἄλογος , ὥστε μήτε πρότερος βουλεύω τίς ὁ δήω , καίτοι παραινέω καί ἐγώ , μήτε ὕστερος μεταβάλλω μετά ὁ πείρω ὁ δεινός . εἰμί γάρ , ὅτε πρῶτος πρός σύ ἥκω , πρίν ἄρχω πολιορκία , ἐγώ παρανέω ὁ δήω πείθω , αὐτός τε εἄν εἰμί ὁ ἐκ ὁ πολιορκία κακός ἀπαλλάσσω , ὅς τε χώρα ἄτμητος ἔτι εἰμί διασῴζω εἄν σύ , ἀπό ὅς αὐτός τε ὁ δυνατός ἔχω πολύς πρόσοδος καί ὁ δῆμος ἄφθονος ἀπολαύω ὁ ἐπιτήδειος . νυνί δέ σύ τε ὁ πρόσοδος ἐκλείπω , διαφθείρω ὁ κτῆμα , καί ὁ δῆμος ἔνδεια κινδυνεύω ἀπόλλυμι . ὁ γάρ ἠπειρῶτις οὗτος πόλις , εἄν ὁ χώρα ὑπό ὁ πόλεμος ἢ ἕτερος ὅστις συμβαίνω ἀπόλλυμι , ἑτέρωθεν πόθεν οὖον ῥᾴδιος εἰμί ἰάομαι ὁ ἔνδεια . καίτοι εἰ μάλιστα ἐν-εἰμί τρόπος δή τις ἀνίστημι ἐγώ ἐκ ὁ πολιορκία διάγω ἐν ἄδεια , οὐδέ οὗτος λυσιτελούντως σφεῖς αὐτός εἄν δοκέω βουλεύω παρά σωφρονέω διά ὁ γίγνομαι βλάβη · νυνί δέ συμβαίνω δεινός πείθω προσδοκάω ὑπάρχω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς , εἰμί μή τίς παράλογος ἐκ οὐρανός πρός σωτηρία σύ πράσσω , ὅς ὁ πολιορκέω ἐγώ πείθω ἀπέχω , ὥστε εἰκός πρός ὁ χώρα καί ὁ πόλις σύ προσαπόλλυμι . θαυμάζω δέ σύ , εἰμί ὁ αὐτός ἢ καί μείζων κακός ἐνέχω ῥώγιον καί μέλλω ὑπό ἀνάγκη ὅσος οὐδέπω βασιλεύς προσχωρέω αὐτός , οὖον μόνος οὐ ἐπαινέω ὡς καλῶς καί συμφέρω ἑαυτοῦ βουλεύω , ὅτι πρίν εἰς ἔσχατος κίνδυνος ἥκω σωτηρία καί ὠφέλεια πορίζω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ μεταβολεύς , ἀλλά καί ὕβρις καταχέω αὐτός πολύς , ὅτι οὖον ὁ αὐτός σύ ἀβουλία αἱρέω εἰμί κοινωνός . καίτοι σκέπτομαι ὡς οὔτε Δίκαιος οὔτε συμφέρω οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ὁ ἄλλος Ἀκαρνάν αὐτός ποιέω ὁ αὐτός ἔχω ἔννοια . αὐτός τε γάρ ἀπόλλυμι διαφθείρω ὑπό ὁ πόλεμος , καί ὁ ἄλλος πόλις βλάβη οὖον μέτριος αἴτιος καθίστημι , καίτοι γε σύ βασιλεύς οὖον συναφίστημι . στρατία γάρ ἐπί ξένος διατρίβω καί μάλιστα τοσοῦτος ὁ μέν πολέμιος κείρω ἀφειδής · ἐκ δέ ὁ συμμαχίς καί οἰκεῖος τρέφω , λιμός αὐτός αἰφνίδιος ἐπάγω . ἀδικέω δέ ὁ ἔσχατος , ἀντί ὁ Ῥωμαῖος βασίλεια , ὅς σχεδόν αὐτός ἐκ ὁ Καῖσαρ χρόνος πάτριος εἰμί , ὁ Ταράντινος αὐτός ἄνθρωπος βάρβαρος ἐπάγω ἀρχή . Νικηφόρος γάρ , ὑπέρ ὅς μάλιστα αὐτός οἴομαι ὁ πόλεμος αἱρέω , οὔτε σύ οὔτε ἑαυτοῦ οἷος τε εἰμί ἐξαρκέω πρός ὁ ἐλευθερία · ἀλλά Ταραντῖνοι προσφεύγω , ὁ ἐκεῖθεν οἴομαι δύναμις Ἀκαρνανία βασιλεύς ἐξελαύνω . οὗτος δέ οὔτε δύναμαι οἴομαι αὐτός εἰκός , οὔτε εἰμί δύναμαι , ἄνευ πόνος μέγας καί κίνδυνος . ὁ οὖν πόλεμος τοιοῦτος ὑπέρ σύ πρός βασιλεύς ἀναδέχομαι , εἰμί ἀγαθός δύναμαι γίγνομαι , οὐ οἴομαι σύ ὁ ἀρετή ἆθλος καί ὁ ἀγών ἔχω ὁ πολύς ; οὐ ἄρα δοκέω ὀρθῶς φρονέω . ἐγώ δέ , εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ σύ Ἀκαρνανία ὁ ἀρχή Νικηφόρος δύναμαι περιποιέω , ἀδικέω εἄν ὁ μέγας βασιλεύς ἀποφαίνω σύ . Ἄγγελος γάρ οὐ ἀπό βάρβαρος Ἀκαρνανία ἐλευθερόω κτάομαι συμβαίνω ὁ ἀρχή , ἀλλά ὑποχείριος εἰμί Ῥωμαῖος βασιλεύς καί παρά ἐκεῖνος ἐτήσιος ἀρχή ὁ χώρα ἐπιτρέπω , σφετερίζω ὁ ἀρχή διά ὁ ἐπιφέρω τότε παρά Λατῖνος Ῥωμαῖος πόλεμος · ὅς δή ὁ ἀγαθός συγχωρέω Βυζάντιον κρατέω καί Θρᾴκη ἅπας καί ὁ κατά Μακεδονία πόλις πολύς , βασίλειος μέν ὁ Ῥωμαῖος ὑποχωρέω πρός ἠώς · Ἀκαρνανία δέ ὁ ἀρχή Ἄγγελος προσποιέω ἑαυτοῦ καί ἄλλος ἄλλος ὁ ἑσπέριος ἐπαρχία , ὅς ἕκαστος τυγχάνω ἐπιτροπεύω , διά ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος δίοδος οὐ εἰμί πρός αὐτός διά Θρᾴκη καί Μακεδονία εἰμί ὑπό Λατῖνος . ὕστερος δέ ἔτος πολύς ὑπό ὁ παλαιολογέω ιθυνομενω ὁ Ῥωμαῖος βασίλεια , Λατῖνος μέν αὖθις , ὁ θεός συναίρω , ὁ Ῥωμαῖος ἐξελαύνω ἡγεμονία καί Ἀσία καί Εὐρώπη , ὅσος ἄρχω , εἰς εἷς συνάπτω · Ἀκαρνανία δέ Ἄγγελος ἀπαιτέω , οὐ δύναμαι ἀπολαμβάνω , ἀλλά ἄδικος καί βίαιος ποιέω , ἀποστερέω καί στρατία πολλάκις ἐπί ἐκεῖνος πέμπω ὅπλον ἀνταίρω καί ὁ περίοικος σύμμαχος ἐπάγω βάρβαρος . ὁ βασιλεύω δέ νυνί ἐπιστρατεύω σύ καί ὁ ἄνωθεν ἐπικουρία δουλόω οὐ ἀδικέω ἄν τις φημί ὁ ἕτερος παραιρέω ἀρχή , ἀλλά μάλιστα ὁ Δίκαιος ποιέω ἀπολαμβάνω ὁ πατρῷος . εἰμί γάρ Νικηφόρος Δίκαιος ὁ ἐκ πρόγονος οὖον πολύς εἰμί ὁ ἀρχή κατάγω , πολύς μᾶλλον βασιλεύς ὁ ἐκ ἀρχή βασιλεύω Ῥωμαῖος εἰμί ἀπόγονος κατά ὁ λόγος ὁ διαδοχή . εἰμί δέ ὁ ὁ χρόνος μῆκος ἀξιόχρεως δοκέω πρός δικαίωσις σύ , οἶδα τἀναντία λογίζομαι ὁ εἰμί · μᾶλλον γάρ διά οὗτος δίκη ἄξιος , ὅτι τοσοῦτος χρόνος ἀδικέω . εἰμί οὖν μηχανή τε οὐδείς ὁ ἁλίσκομαι οὖον δύναμαι διαφεύγω , εἰμί τε καί δύναμις σύ πάρειμι Ἀκαρνανία βασιλεύς ἐξελαύνω , ὁ ἀδικέω οὐ εἄν εἰμί διαφεύγω , τίς δεῖ ἀνήνυτος πονέω ὁ κακοπραγία ἐπιτείνω ἑαυτοῦ , καί μή πείθω ἐγώ ὁ ἀγαθός συμβουλεύω , ὅς μέν αὐτός αἴτιος γίγνομαι μέγας ἀγαθός , ἐγώ δέ ὀλίγος πόνος ἀπαλλάσσω , ὅς ὑπομένω σύ καταστρέφω . ὅτι δέ ὁ ἐμός παραίνεσις συμφέρω σύ , ἔξεστι χράω σύμβουλος ὁ συγγενής καί ἑταῖρος σύ ῥώγιον , ἕ ἐγώ πᾶς ἀνατίθημι ὁ κατά αὐτός , ὅσος ἀπελαύω εὔνοια καί πρόνοια ὁ πρός βασιλεύς , μαρτυρέω αὐτός . εἰμί οὖν καί σύ ὁ ὑμέτερος ἀνατίθημι ἐγώ , εἶμι καλῶς ὡς ἀληθής καί Δίκαιος καί δύναμαι εὕω ποιέω πιστεύω ἀνήρ . ἀπολογία μέν οὖν ἐπί ὁ εἴρω ἀπαιτέω οὖον Δίκαιος νυνί , ὁ πλείων τε ἄπειμι καί σύ ἀμελέτητος πρός ὁ λόγος εἰμί · ἐκκλησία δέ ἀθροίζω καί βουλεύω περί ὁ δήω , εἰς ὁ ὑστεραῖος , εἰμί δοκέω , ἀποδίδωμι ὁ λόγος . » ὁ μέν οὖν εἶπον τοιοῦτος πρός Ἀρταῖος , ἀναχωρέω εἰς ὁ στρατόπεδον , Καβασίλη καί ὁ ἄλλος ῥώγιον διαλέγω αὐτός καταλείπω , ὡς εἄν ὑπό ἐκεῖνος μάλιστα ἐνάγω προσχωρέω ὁ βασιλεύς . Ἀρταῖοι δέ ἐκ ὁ πύλη ἀναχωρέω , ἐκκλησία ποιέω · καί ἐπεί φαίνω αὐτός ὁ πρᾶγμα εἰς τέλος ἥκω οὐ ἀγαθός , δοκέω διά μέγας δομέστικος προσχωρέω ὁ βασιλεύς . καί εἰς ὁ ὑστεραῖος πρός ὁ πόλις γίγνομαι ὁ πύλη , ἐπεί καί ὁ μέγας δομέστικος πάρειμι ὁ λόγος ἀπαιτέω , « ἐγώ » φημί « οὖον μέγας τις οἴομαι βασιλεύς προσκρούω , οὐδέ οἷος αὐτός πρός ὀργή ἐκκαλέω τοσοῦτος , ὥστε καταψηφίζομαι ἐγώ πανωλεθρία . Ἀκαρνανία γάρ οἶδα πολύς ἤδη χρόνος ὑπό ὁ Ἄγγελος ἄγω καί ὁ Ῥωμαῖος παντάπασι ἡγεμονία ἀποτέμνω , νυνί δέ ὁράω βασιλεύς καταδουλόω αὐτός , Νικηφόρος τε ὁ παῖς παντάπασι ὁ ἀρχή ἀποστερέω πατρόθεν προσήκω αὐτός , ἐκεῖνος τε ἀδικέω οἴομαι καί αὐτός ἀγνωμοσύνη ὄφιλω ὁ ἔσχατος , εἰμί μή πᾶς δύναμις συναίρω Νικηφόρος πρός ὁ κληρονομία ὁ πατρῷος κλῆρος , ὁ ἔργον ὑφίστημι οὗτος καί ὁ πόλις βασιλεύς ἀφίστημι , οὐδέ αὐτός οἴομαι ποιέω τοσοῦτος ἐν δεινός , εἰμί ὁ ἐκ πολύς ἤδη βασιλεύς μή πρόσειμι ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία γῆ , καί ὑπό αὐτός ὑπό ἕτερος ἄγω , ὅς μάλιστα προσήκω κατά ὁ διαδοχή . νυνί δέ αὐτός ὁράω σφόδρα κατά ἐγώ ἐξοργίζω καί πολιορκέω χρόνος ἤδη συχνός , ἄλλως τε καί ὁ προτεραῖος παρά σύ καί τίνω ἕτερος ὁ φίλιος πρός ἐγώ διάκειμαι διδάσκω , ὡς ἐν δεινός βασιλεύς ὁ ἀποστασία ἐγώ ποιέω καί οὖον παύω πολιορκέω , εἰμί μή προσχωρέω ἑκών , ἄχρι εἄν ἢ λιμός ἢ ὅπλον παρίστημι ἐκπορθέω , οὐκέτι μένω γιγνώσκω ἐπί ὁ πρότερος λογισμός , οὐδέ βασιλεύς καί πᾶς σύ εἰμί τηλικόσδε ὅπλον διηνεκής ἀνταίρω , δείδω μή καί ἀνάστατος ἀντί ἐλεύθερος τίθημι ὁ πατρίς καί ἐγώ αὐτός διαφθείρω σύν αὐτός . διό καί ὁ πρός βασιλεύς ἤδη ἀφίστημι πολεμέω , σφεῖς αὐτός τε καί ὁ πόλις παραδιδέω διά σύ · αὐτός δέ εἄν οἶδα ὅστις τρόπος διοικέω ὁ κατά ἐγώ ἐγώ τε καί πατρίς ὁ ἐλευθερία ἡδύς ὁ πρός βασιλεύς δουλεία ἀποδείκνυμι . » ἐπαινέω δέ αὐτός ὁ μέγας δομέστικος ἐπί ὁ εἴρω , « εἰμί μέν μή πρός τέλος » φημί « συνετός ὁ ἀπολογία καταλήγω σύ , ἔχω εἄν αὐτός , ὥσπερ καί ὁ προτεραῖος , διά πολύς οὐ ἀδικέω ἀποφαίνω βασιλεύς , ἀλλά πρότερος τε ὑπό ὁ Ἄγγελος ἀδικέω πολύς ἤδη χρόνος Ἀκαρνανία ἀποστερέω , καί νῦν ὑπό σύ ἀφίστημι οὖον δικαίως , ἀλλά πᾶς ὁστισοῦν ὑφίστημι Δίκαιος εἰμί , ὅτι τοσοῦτος ἀνάλωμα καί πόνος αἴτιος καθίστημι αὐτός . ἐπεί δέ εὕω ποιέω ὁ ἄκαιρος φιλονεικία καί ὁ οὐδείς νόος ἔχω ἔνστασις ἀφίστημι καί προσχωρέω βασιλεύς ἑκών εἰμί , χάρις σύ ἐγώ καί ὑπέρ σύ αὐτός ὁμολογέω πολύς · εἷς μέν , ὅτι βασιλεύς προσχωρέω καί οὖον ὁ ἀρχαῖος ἐμμένω ἔνστασις , ὑπό ὅς ἴσως κἀν ἀπόλλυμι · δύο δέ , ὅτι διά ἐγώ , ὡς εἄν ἔχω καθαρός ὁ ἡδονά καί σῴζω αὐτός καί βασιλεύς προσάγω · τρίτος δέ , ὅτι ὁ δήω καί σφεῖς αὐτός καί πατρίς βουλεύω λυσιτελέω , καί ἑαυτοῦ σῴζω καί πατρίς · ὅς ὁ σῶστρα σύ ὀφείλω αὐτός ὁμολογέω , διά ὁ εὐμένεια ὁ πρός σύ πᾶς ὅσος πρός σύ ἥκω ἀγαθός λογίζομαι διαφέρω ἐμαυτοῦ . » τοιοῦτος καί ἕτερος τις πολύς γέμω πραότης καί χάρις πρός αὐτός διαλέγω , ἅμα Βασιλίτζῃ ὁ ὁ πόλις ἄρχω καί ὁ ἄλλος ὅσος εἰμί ἐν λόγος παραλαμβάνω , ἄγω ὡς βασιλεύς · συγγνώμη τε ἐπί ὅς ἀφίστημι τυγχάνω καί πολύς ἕτερος εὐεργεσία , ἐπανέρχομαι καί ἀναπετάννυμι ὁ πύλη , εἰσδέχομαι βασιλεύς καί ὁ ἄλλος στρατία , ὁ πόλις παραδίδωμι . βασιλεύς δέ καί πρότερος μέν κακόω ὁ σπλάγχνον καί διάκειμαι πονηρός ὑπό αὐτός , τότε δέ ἐκ ὁ κακοπάθεια ὁ κατά ὁ στρατεία , μάλιστα δέ καί διά ὁ ἀήρ ὁ ἀήθεια , παρά πᾶς ὁ ὁ πολιορκία χρόνος νοσέω · καί ὁ ἄλλος δέ πᾶς στρατία διάρροια κατέχω καί πυρετός καί κεφαλή ἄλγημα πάσχω κακῶς καί ὀλίγος εἰμί ὁ διαφεύγω ὁ κακός · θνῄσκω δέ οὐδείς ὑπό νόσος , εἰμί μή Σφραντζής ὁ μέγας στρατοπεδάρχης . ἐπί χρόνος δέ συχνός παλαίω ὁ νόσος , ἀπαλλαξείω . ἵππος δέ καί ἡμίονος , καί εἰμί τίς ὁ ἄλογος ἕτερος εἰμί , χαλεπῶς διαφεύγω ὁ ἀποθνήσκω · διό καί ἐκ πολύς ὀλίγος ἵππος ἔχω ἀναζεύγνυμι . τότε δέ ἐπεί ὁ ἀρτάω προσχωρέω , βασιλεύς μέν διά ὁ νόσος καταλείπω ἐκεῖ .