joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.27
κζʹ . Ἐν Διδυμοτείχῳ δὲ ἐπεὶ τὰ βασιλικὰ ἐνδύματα παρεσκευασμένα ἦν , ἥ τε προθεσμία τῆς τοῦ νέου βασιλέως ἥκει ἀναῤῥήσεως , πάντες μὲν παρῆσαν ἐκείνου τῇ οἰκίᾳ , ὅσοι διέτριβον ἐν Διδυμοτείχῳ τότε , οὐ τῶν εὖ γεγονότων μόνον καὶ καθ' αἷμα προσηκόντων βασιλεῖ , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων συγκλητικῶν καὶ τῆς στρατιᾶς . ὁ νέος δὲ βασιλεὺς πρότερον ἐσθῆτα βασιλικὴν ἐνδὺς , ἔπειτα ὑπ' ὄψεσι ταῖς ἁπάντων ταῖς ἐρυθραῖς κρηπῖσι τοὺς πόδας κατεκόσμει , τὸν ἕτερον μὲν ὑπὸ τῶν ἄγχιστα καθ' αἷμα προσηκόντων ὑποδυόμενος , τὸν δὲ λοιπὸν ὑπὸ τῶν τὰ πρῶτα φερομένων ἐπ' εὐγενείᾳ καὶ λαμπρότητι μισθοφόρων Λατίνων . τὸν δὲ βασιλικὸν πῖλον πρὸ τῆς ἀχράντου καὶ θεομήτορος τῆς εἰκόνος κείμενον ἐπ' ἐδάφους , αὐτοχειρίᾳ λαβὼν αὐτὸς ἐπέθηκε τῇ κεφαλῇ . αὐτίκα δὲ οἱ τὰ τοιαῦτα ᾄδειν εἰθισμένοι τῆς τῶν βασιλέων ἦρχον εὐφημίας . καὶ πρῶτα μὲν ἡ βασιλὶς Ἄννα εὐφημεῖτο καὶ μετ' ἐκείνην ὁ υἱὸς Ἰωάννης ὁ βασιλεὺς , τρίτος δὲ ὁ Καντακουζηνὸς Ἰωάννης ὁ βασιλεὺς ἅμα Εἰρήνῃ τῇ βασιλίδι . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ πρὸς τὰς ἱεροτελεστίας τὴν τῶν βασιλέων μνήμην ἐποιοῦντο , ὁμοίως καὶ πατριάρχου Ἰωάννου . μετὰ δὲ τὴν εὐφημίαν ἔφιππος γενόμενος ὁ βασιλεὺς , καὶ τῶν ἄλλων πάντων ἑπομένων ἐφ' ἵπποις ὅσοι ἦσαν , πρὸς τὸν ναόν τε τοῦ μεγαλομάρτυρος ἐγένετο Γεωργίου τοῦ Παλαιοκαστρίτου προσαγορευομένου , καὶ τὴν προσκύνησιν ἀπεδίδου καί τισι τοῖς ἐκ τῆς Λατινικῆς στρατιᾶς τὴν καβαλαρίων παρεῖχε τιμὴν , πάντα ἐπ' αὐτοῖς τὰ εἰθισμένα πράττων . ἐκεῖθεν δὲ εἰς τὰ βασίλεια ἐπανελθὼν , ἅμα βασιλίδι τῇ γαμετῇ λαμπρῶς εἱστιᾶτο , πάντων παρισταμένων κατὰ τὰ νενομισμένα βασιλεῦσιν . ὑπηρετοῦντο δὲ αὐτοῖς πρὸς τὴν ἑστίασιν οἵ τε τῆς βασιλίδος ἀδελφοὶ Ἰωάννης καὶ Μανουὴλ καὶ ὁ τοῦ βασιλέως ἀνεψιὸς ὁ Ἄγγελος Ἰωάννης . τὴν μὲν οὖν ἡμέραν ἐκείνην οἵ τε νέοι βασιλεῖς λαμπρῶς ἐπανηγύριζον χρυσοφοροῦντες , καὶ οἱ συνόντες αὐτοῖς καὶ τῆς συγκλήτου καὶ τῆς στρατιᾶς οὐδὲν ἐνέλιπον , ἐξ ὧν ἐνῆν φαιδρύνειν τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς . εἰς τὴν ὑστεραίαν δὲ τὰ χρυσόπαστα ἀποδυσάμενοι , λευκὰς περιεβάλλοντο ἐσθῆτας , ὅπερ ἐστὶ τεκμήριον πενθούντων βασιλέων . ἐδήλου δὲ καὶ τὴν αἰτίαν τῆς μεταβολῆς ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς παρόντας , ὡς τῇ μὲν προτεραίᾳ τῆς ἑορτῆς ἕνεκα τὰ λαμπρὰ ἐκεῖνα περιβάλλοιτο , νυνὶ δὲ ἐκείνης παρελθούσης , ἀναγκαῖον πάλιν τὴν ἀδελφοῦ καὶ βασιλέως τελευτὴν πενθεῖν . ἄξιον δὲ καί τινων ἐπιμνησθῆναι , ὧν πρὸς τὰς τῶν βασιλέων ἀναῤῥήσεις εἰώθασιν οἱ πολλοὶ ἐπισημαίνεσθαι , ἀψευδῆ τινα οἰόμενοι τεκμήρια τῆς εἰσέπειτα τῶν ἀναγορευομένων βασιλέων ἢ εὐτυχίας ἢ κακοπραγίας , εἴγε χρὴ τοιαῦτα ἐκ τῆς ἄνωθεν προνοίας οἴεσθαι οἰκονομεῖσθαι , ἀλλὰ μὴ αὐτόματα συμβαίνειν ὡς ἂν τύχῃ , τῆς περὶ τὰ ἀνθρώπινα πράγματα τοῦ θεοῦ προνοίας ἐν ἀποῤῥήτῳ κειμένης καὶ μόνοις οὔσης φανερᾶς τοῖς τὴν διάνοιαν κεκαθαρμένοις καὶ τῶν τοιούτων δωρεῶν ἀξίοις κεκριμένοις παρὰ τοῦ θεοῦ . ἐν γὰρ τῇ τῆς ἀναῤῥήσεως ἡμέρᾳ , ἡνίκα ἔδει βασιλέα τὸν νέον τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα μεταμπισχέσθαι , συνέβαινε τὴν μὲν ἐνδοτέραν μᾶλλον εἶναι τοῦ δέοντος στενὴν , ὡς μηδὲ τὸ σῶμα , καίτοι πολλὰ κατατεινομένην , δύνασθαι περικαλύπτειν , τὴν ἐξωτέραν δὲ τοὐναντίον ἅπαν , πολλῷ τοῦ δέοντος εὐρυτέραν , καίτοι γε ἀμφοτέρας τοῦ πολλὰς καὶ πρότερον πολλάκις συμμέτρους ἐῤῥαφότος δεδημιουργηκότος . ἐξ ὧν τῶν βασιλεῖ συνηθεστάτων τις παρὼν , τὰ μὲν πρῶτα βασιλέως ἀπεφθέγξατο ἔσεσθαι κομιδῇ στενὰ καὶ πολλὴν ἀπορίαν βασιλεῖ παρέχοντα , ὥσπερ ἡ ἐσθὴς τὸ σῶμα πιέζειν νῦν · τὰ δ' ὕστερον ἐκ διαμέτρου εὐρύτερα τοῦ δέοντος καὶ πολλὴν παρεχόμενα τὴν ἄνεσιν . τῆς αὐτῆς δὲ ἡμέρας καὶ τῆς θείας τελουμένης ἱεροτελεστίας , οὕτω συμβὰν , ἡ τοῦ εὐαγγελίου περικοπὴ ἐκείνη ἀνεγινώσκετο , ἐν οἷς ὁ ἡμέτερος σωτὴρ καὶ τῶν αἰώνων βασιλεὺς ὁ Χριστὸς Ἰησοῦς τοῖς ἰδίοις μαθηταῖς περὶ τῶν εἰς αὐτοὺς συμβησομένων διαλεγόμενος , « εἰ ἐμὲ » ἔλεγεν « ἐδίωξαν , καὶ ὑμᾶς διώξουσιν · εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν , καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν . » ἃ οἱ παρόντες ἐπισημαινόμενοι , τοὺς μὲν φαύλους ἔφησαν ἀνθρώπους καὶ διεφθορότας καὶ συκοφάντας καὶ οἷς οὐδὲν τῶν σωτηρίων μέλει τοῦ Χριστοῦ ἐντολῶν , τὸν βασιλέα διώξειν καὶ πολλὴν ἐνδείξεσθαι τὴν μανίαν κατ' αὐτοῦ , οἷα δὴ καὶ Ἰουδαῖοι Χριστὸν τὸν εὐεργέτην πάσῃ διώξαντες σπουδῇ , καὶ ἰσχύσειν κατ' αὐτοῦ ἐπὶ καιρὸν , ὥσπερ δὴ κἀκεῖνοι ἔδοξαν , ἀπεκτονότες τὸν λυτρωτήν . ὕστερον δὲ οἱ καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ καὶ ἄξιοι τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ τηροῦντες , καὶ τὸν βασιλέως λόγον τηρήσουσι καὶ πάντα ποιήσουσι τὰ προσταττόμενα ὑπ' αὐτοῦ . τοιαῦτα μὲν ἐπεθείασαν ἐν τοῖς λογίοις οἱ πολλοὶ , ἃ καὶ εἰς ὕστερον ἐξέβη κατὰ τὴν ἐξήγησιν αὐτῶν σχεδόν . αὐτὸς δὲ ὁ βασιλεὺς περὶ τὸν Διδυμοτείχου ἀρχιερέα πολλὴν τὴν πίστιν ἔχων καὶ τῶν κρειττόνων ὥς τινι προσέχων , οἷα δὴ ἐν πολλοῖς ἀποδεδειγμένῳ πρότερον θείας χάριτος οὐκ ἀμοιρεῖν , τῆς αὐτῆς ἡμέρας μετὰ τὴν ἀνάῤῥησιν πέμψας πρὸς ἐκεῖνον , τὰ γεγενημένα τε ἐδήλου , ὡς κοινῇ γνώμῃ λυσιτελεῖν ἐψηφισμένα τελεσθείη , καὶ προσάγειν εὐχὰς θεῷ ὑπὲρ αὐτοῦ ἐδεῖτο , ὥστε γενέσθαι ἐπ' αὐτῷ τὸ τοῦ θεοῦ θέλημα τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον . τοῦτον γὰρ εἰώθει τὸν τρόπον τῶν τὰ τοιαῦτα δεῖσθαι ἠξιωμένων , εὐχὰς ὑπὲρ αὐτοῦ προσάγειν θεῷ . ὁ δ' ἔφασκεν , ὡς οὐ καλὸν μετὰ τὴν πρᾶξιν ἀπαγγέλλειν . πρότερον γὰρ ἐχρῆν , ἡνίκα καὶ αὐτῷ τι τῶν δεόντων , θεοῦ διδόντος , παραινεῖν ἐξῆν · νυνὶ δὲ οὐδὲν ἢ τοῦ θεοῦ δεῖσθαι λοιπὸν ὑπὲρ τῶν κοινῇ λυσιτελούντων καὶ αὐτοῦ . τὸ βασιλεύειν δὲ Ρωμαίων , καὶ αὐτὸν μὲν εἰδέναι , ὡς ἐπιψηφισθείη παρὰ θεῷ . πλὴν ἐξοιδήσουσι τὰ χείλη μήπω πεπανθὲν τὸ σῦκον καταφαγόντος · αἰνιττόμενος ἐκ τοῦ παραδείγματος , ὡς πολλοῖς πρότερον περιπεσεῖται κινδύνοις καὶ πειρασμοῖς . θέλων δ' ὥσπερ καὶ τοὺς κινδύνους ὅθεν κἀκ τίνος ἔσονται δηλοῦν , ὁράσεώς τινος ἀνεμίμνησκεν αὐτὸν , ἧς , ἔτι περιόντος Ἀνδρονίκου τοῦ βασιλέως , ἠξίωτο περὶ τῶν ἐσομένων . ἔφασκε δὲ βασιλεὺς ὁ νέος οὑτοσὶ , ὡς , ἔτι περιόντος βασιλέως , αὐτοῦ δ' ἔτι τὴν ἰδιώτου στέργοντος τύχην , ὁμιλίαν τινὰ τοῦ ἀρχιερέως τούτου ποιουμένου πρὸς αὐτὸν , τὸν Ἀπόκαυκον φάναι , οὕτω τῆς ἀξίας χωρὶς προσαγορεύσαντα , μὴ πάνυ ποιεῖσθαι περὶ πλείστου , ἀλλὰ φυλάττεσθαι τὸν ἄνδρα , ὡς μεγάλης ἐπηρείας αἴτιον ἐσόμενον . τοῦ δ' ἐν εὐτραπελίας εἴδει , καὶ ποίαν λίθῳ ἐπήρειαν προξενήσειεν ἂν ὠὸν , εἰπόντος , ὡς μέγα , φάναι τὸν ἀρχιερέα , τὴν ὑπερηφανίαν εἶναι κακὸν , μάλιστα τῶν τε τελείων τὴν ἀρετὴν καὶ τῶν εἰς τὸ ἀκρότατον τῆς κοσμικῆς ἐληλακότων εὐημερίας ἐφαπτομένην . τοῦ δὲ , μὴ εἰς τοιαῦτα προάγεσθαι ἐξ ὑπερηφανίας , εἰρηκότος , ἀλλ' ἐκ τοῦ μάλιστα συνειδέναι ἑαυτῷ μὲν δύναμιν πολλὴν , ἐκείνῳ δὲ ἀδυναμίαν · πλὴν εἰ μὴ καὶ λύκον θρασύτητος αἰτιῷτό τις προβάτου ἰσχυρότερον νομίζεσθαι ἀξιοῦντα καὶ τὸν λέοντα ἐλάφου τὴν ῥώμην πλεῖστον οἰόμενον διαφέρειν . ἔτι δ' ἀξιοῦντος , τὴν ὅρασιν δήλην αὐτῷ ποιεῖν , ὡς δὴ πειθομένου οἷς εἰρήκει , ἐπειδὴ τὰ μὲν φυσικὰ ἀμετάβλητα δεδημιούργηται παρὰ θεοῦ , τὰ ἀνθρώπινα δὲ πράγματα ἄλλο τε ἄλλως φέρεται καὶ πολλὴν ὑπομένει τὴν μεταβολὴν , καὶ πολλὰ δεηθέντος ὥστε πεῖσαι διηγήσασθαι τὰ ὁραθέντα · « εὐχόμενός ποτε » εἶπε « καὶ ἐμαυτῷ μόνῳ καὶ θεῷ προσαδολεσχῶν , ἐδόκουν σε ὁρᾷν ἑστῶτα πρὸ ἐμοῦ . αἴφνης δὲ Ἀπόκαυκον οὕτω ῥαγδαίως ἐπελθεῖν καὶ ὠθισμῷ τοσούτῳ χρήσασθαι καὶ βίᾳ , ὥστε μικροῦ μὲν δεῆσαι ἀνατρέψαι , ὅμως ὑπὸ ῥύμης καταναγκάσαι ἐπὶ γόνυ τε κλιθῆναι θατέρου τῶν ποδῶν καὶ τὴν λαιὰν χεῖρα προσερείσαντα τῇ γῇ , ἀντέχειν πρὸς τοὺς ὠθισμούς . ἐκεῖνον δὲ , καίτοι πολλὰ μογήσαντα , μηδὲν πλέον δυνηθῆναι . σὲ δὲ τοῦ πτώματος ἐξαναστάντα , χρήσασθαι ῥοπάλῳ καὶ πολλάκις αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς κατενεγκεῖν , μὴ ἀντισχόντα δὲ πρὸς τὰς πληγὰς εἰς τὴν γῆν καταῤῥυῆναι · σὲ δὲ αὖθις ξυρῷ τὴν κεφαλὴν τοῦ σώματος ἀποτεμεῖν . ἡ μὲν οὖν ὅρασις , ἔφη , τοιαύτη ἦν . ἐγὼ δ' ἐξετάζων ἐπ' ἐμαυτοῦ πρὸς ὅ,τι τὰ τοιαῦτα φέρει , πόλεμόν τινα ἐκεῖνον οἴομαι ἐνστήσεσθαι πρὸς σὲ καὶ κινδύνους μεγάλους καὶ πολλοὺς ἂν ἐπενεγκεῖν · τὴν δὲ νίκην μετὰ τοὺς κινδύνους σοὶ παρέξεσθαι τὸν θεόν . διὸ χρὴ μὴ ῥᾳθυμεῖν , ἀλλὰ φυλάττεσθαι τὸν ἄνδρα . » τοιαῦτα μὲν περὶ τοῦ ἀρχιερέως διεξῆλθεν ὁ βασιλεύς . οἱ παρόντες δὲ καὶ τοῦ περὶ τοῦ σύκου παραδείγματος ἀκούσαντες μᾶλλον ἐπεῤῥώσθησαν πρὸς ἃ ἐπεσημήναντο ἐκ τῶν λογίων καὶ τῆς τῶν ἐνδυμάτων ἀσυμμετρίας . ὥσπερ γάρ τισι χρησμοῖς τοῖς ἐκείνου προσεῖχον λόγοις , ἡνίκα περὶ τῶν μελλόντων διεξῄει τι , οὐ μόνον διὰ τὸ πολλὰ πολλάκις τῶν ἐσομένων ἀπταίστως προειπεῖν , ἀλλ' ὅτι καὶ τεράστιά τινα εἰργασμένος ἦν , ἃ θεῷ μόνῳ δυνατὰ καὶ τοῖς ἐκείνῳ διὰ τὴν κάθαρσιν καὶ πολιτείας ὕψος ᾠκειωμένοις . ἐν οἷς τι φέρεται καὶ τοιοῦτον , ὃ ῥᾳστώνης χάριν διηγήσομαι . τῶν παρὰ Διδυμοτείχῳ πολιτευομένων τις οὐ τῶν ἀσήμων ὑπώπτευε παρά του τὸν γάμον διεφθάρθαι καὶ οὐχ ἡμάρτανε τῶν λογισμῶν · διέφθαρτο γάρ . τὴν ὑποψίαν δὲ μὴ φέρων ὑπὸ ζηλοτυπίας στέγειν σιγῇ , πίστεις ᾔτει τὴν γυναῖκα , αἳ δυνήσονται πείθειν , ὡς μὴ εἴη ἅπερ ὑπενόει ἀληθῆ , ἢ τὰ δεινότατα ἠπείλει διαθήσειν , οὕτως ἐξυβρικυῖαν εἰς τοὺς γάμους . αἱ πίστεις δὲ ἦσαν , σίδηρον αὐτὴν ἐπὶ τὼ χεῖρε δέξασθαι ἐκφλογωθέντα . ἄλλως γὰρ πείθεσθαι μὴ δύνασθαι . ἡ γυνὴ δὲ τό,τε τὰ εἰργασμένα ἐξαγγέλλειν συνορῶσα ὡς δεινὸν , θάνατος γὰρ ἦν ἡ ζημία τῆς εἰς τὸν ἄνδρα ἀδικίας , τό,τε τοῦ σιδήρου ἅπτεσθαι ἔλεγχον τῆς ἀτοπίας οἰομένη φανερὸν καὶ ἀμφοτέρωθεν εἰς ἀπορίαν ἐσχάτην συνελαυνομένη , ἐπὶ τὸν μέγαν ἐκεῖνον ἀρχιερέα καταφεύγειν ἔγνωκε δεῖν . προσελθοῦσα δὲ καὶ πάντα ἀπαγγείλασα , ἐδεῖτο προστῆναί οἱ καὶ μὴ περιιδεῖν , ὑπὸ κακοβουλίας ἐσχάτοις κακοῖς περιπεσοῦσαν , ἀλλὰ τὸν ἄνδρα πείθειν τῆς πείρας ἀποσχέσθαι , διδάσκοντα ὑπὲρ αὐτῆς , ὡς οὐδὲν εἴη τῶν ὑποπτευομένων εἰργασμένη . τοῦ δὲ , εἰ μετάνοιά τις αὐτὴν εἰσίοι πρὸς τὴν ἀκολασίαν καὶ εἰ σωφρονεῖν τὸν ἐπίλοιπον βίον ἐπαγγέλλοιτο , πυνθανομένου , ὡς εἶδε πολλὰς δακρύων καταχέουσαν πηγὰς καὶ μηδέποτε τοιαῦτα τολμήσειν αὖθις ἰσχυριζομένην , ἀλλὰ καὶ τῶν ἡμαρτημένων διδόναι δίκας ἀξιοῦσαν , πολλὰ περὶ σωφροσύνης πρότερον διαλεχθεὶς καὶ τοῦ μὴ δεῖν εἰς τὸν ἄνδρα παρανομεῖν , ἔπειτα ἐκέλευεν ἅπτεσθαι τοῦ σιδήρου , ὥσπερ ὁ ἀνὴρ ἠξίου καὶ τοῦ πυρὸς κατατολμᾷν . ἡ δὲ ἐπανελθοῦσα πρὸς τὸν ἄνδρα , ἐδεῖτο τὴν βάσανον προσάγειν . ἐκεῖνος δὲ , καὶ γὰρ οὐκ ἠνείχετο μὴ ἔκ τινος ἀναμφιβόλου τὴν περὶ τὴν γυναῖκα ὑποψίαν ἀποτρίβεσθαι , μόνην ἔνδον ἱεροῦ τινος παραλαβὼν καὶ σίδηρον , ὡς μάλιστα ἐνῆν , ἀπηνθρακῶσθαι πυρὶ παρασκευάσας , ἔπειτα λαβόμενος διὰ πυράγρας , ἐπέθηκε ταῖς χερσὶ τῆς γυναικός . καὶ τὸν ἱερὸν ἐκέλευε σκίμποδα περιιέναι τρίς . ἐπεὶ δὲ περιῆλθεν ἀπαθῶς κατέχουσα , ὡς μηδὲ τὴν ἀρχὴν προσομιλήσαντα πυρὶ , τὴν δύναμιν τῆς ἀληθείας θαυμάσας ὁ ἀνὴρ καὶ τὴν περὶ τὴν γυναῖκα ὑποψίαν ἀποσκευασάμενος , ἐκέλευε τὸν σίδηρον ἐπὶ τοῦ σκίμποδος τιθέναι . ἐπεὶ δὲ ἔκειτο , ὑπὸ τῆς ἄγαν πυρακτώσεως τὸν σκίμποδα διατρήσας , κατέπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν . τοιαύτης ἦν χάριτος ἠξιωμένος ὁ ἀνὴρ καὶ πολλὰ θαυμασιώτερα κατεπράξατο , ὡς ὕστερον ἐπιμνησόμεθα κατὰ καιρόν .
Lemmas: κζʹ . ἐν διδυμοτειχεω δέ ἐπεί ὁ βασιλικός ἔνδυμα παρασκευάζω εἰμί , ὅς τε προθεσμία ὁ ὁ νέος βασιλεύς ἥκω ανάρρηση , πᾶς μέν πάρειμι ἐκεῖνος ὁ οἰκίον , ὅσος διατρίβω ἐν διδυμοτειχεω τότε , οὖον ὁ εὕω γίγνομαι μόνος καί κατά αἷμα προσήκω βασιλεύς , ἀλλά καί ὁ ἄλλος συγκλητικός καί ὁ στρατιά . ὁ νέος δέ βασιλεύς πρότερος ἐσθής βασιλικός ἐνδύω , ἔπειτα ὑπό ὄψις ὁ ἅπας ὁ ἐρυθρός κρηπίς ὁ πούς κατακοσμέω , ὁ ἕτερος μέν ὑπό ὁ ἄγχι κατά αἷμα προσήκω ὑποδύω , ὁ δέ λοιπός ὑπό ὁ ὁ πρῶτος φέρω ἐπί εὐγένεια καί λαμπρότης μισθοφόρος Λατῖνος . ὁ δέ βασιλικός πῖλος πρό ὁ ἄχραντος καί θεομήτωρ ὁ εἰκών κεῖμαι ἐπί ἔδαφος , αὐτοχειρία λαμβάνω αὐτός ἐπιτίθημι ὁ κεφαλή . αὐτίκα δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀείδω ἐθίζω ὁ ὁ βασιλεύς ἄρχω Εὐφημία . καί πρῶτος μέν ὁ βασιλίς Ἄννα εὐφημέω καί μετά ἐκεῖνος ὁ υἱός Ἰωάννης ὁ βασιλεύς , τρίτος δέ ὁ Καντακουζηνός Ἰωάννης ὁ βασιλεύς ἅμα Εἰρήνη ὁ βασιλίδι . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί πρός ὁ ιεροτελεστία ὁ ὁ βασιλεύς μνήμη ποιέω , ὁμοίως καί πατριάρχης Ἰωάννης . μετά δέ ὁ Εὐφημία Ἔφιππος γίγνομαι ὁ βασιλεύς , καί ὁ ἄλλος πᾶς ἕπομαι ἐπί ἵππος ὅσος εἰμί , πρός ὁ ναός τε ὁ μεγαλομάρτυρας γίγνομαι Γεώργιος ὁ Παλαιοκαστρίτου προσαγορεύω , καί ὁ προσκύνησις ἀποδίδωμι καί τις ὁ ἐκ ὁ λατινικός στρατιά ὁ καβαλαρία παρέχω τιμή , πᾶς ἐπί αὐτός ὁ ἐθίζω πράσσω . ἐκεῖθεν δέ εἰς ὁ βασίλεια ἐπανέρχομαι , ἅμα βασιλίδι ὁ γαμετή λαμπρῶς ἑστιάω , πᾶς παρίστημι κατά ὁ νομίζω βασιλεύς . ὑπηρετέω δέ αὐτός πρός ὁ ἑστίασις ὁ τε ὁ βασιλίς ἀδελφός Ἰωάννης καί Μανουήλ καί ὁ ὁ βασιλεύς ἀνεψιός ὁ Ἄγγελος Ἰωάννης . ὁ μέν οὖν ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ τε νέος βασιλεύς λαμπρῶς πανηγυρίζω χρυσοφορέω , καί ὁ σύνειμι αὐτός καί ὁ σύγκλητος καί ὁ στρατιά οὐδείς ἐλλείπω , ἐκ ὅς ἐν-εἰμί φαιδρύνω ὁ ἡμέρα ὁ ἑορτή . εἰς ὁ ὑστεραῖος δέ ὁ χρυσόπαστος ἀποδύω , λευκός περιβάλλω ἐσθής , ὅσπερ εἰμί τεκμήριον πενθέω βασιλεύς . δηλόω δέ καί ὁ αἴτιος ὁ μεταβολεύς ὁ βασιλεύς πρός ὁ πάρειμι , ὡς ὁ μέν προτεραῖος ὁ ἑορτή ἕνεκα ὁ λαμπρός ἐκεῖνος περιβάλλω , νυνί δέ ἐκεῖνος παρέρχομαι , ἀναγκαῖος πάλιν ὁ ἀδελφός καί βασιλεύς τελευτή πενθέω . ἄξιος δέ καί τίνω ἐπιμιμνήσκομαι , ὅς πρός ὁ ὁ βασιλεύς ανάρρηση εἴωθα ὁ πολύς ἐπισημαίνω , ἀψευδής τις οἴομαι τεκμήριον ὁ εἰσέπειτα ὁ ἀναγορεύω βασιλεύς ἢ εὐτυχία ἢ κακοπραγία , εἰ χρή τοιοῦτος ἐκ ὁ ἄνωθεν πρόνοια οἴομαι οἰκονομέω , ἀλλά μή αὐτόματος συμβαίνω ὡς εἄν τυγχάνω , ὁ περί ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὁ θεός πρόνοια ἐν ἀπόρρητος κεῖμαι καί μόνος εἰμί φανερός ὁ ὁ διάνοια καθαίρω καί ὁ τοιοῦτος δωρεά ἄξιος κρίνω παρά ὁ θεός . ἐν γάρ ὁ ὁ ανάρρηση ἡμέρα , ἡνίκα ἐσθίω βασιλεύς ὁ νέος ὁ βασιλικός ἐσθής μεταμπίσχω , συμβαίνω ὁ μέν ἐνδοτέραν μᾶλλον εἰμί ὁ δήω στενός , ὡς μηδέ ὁ σῶμα , καίτοι πολύς κατατείνω , δύναμαι περικαλύπτω , ὁ ἐξώτερος δέ ἐναντίος ἅπας , πολύς ὁ δήω εὐρύς , καίτοι γε ἀμφότερος ὁ πολύς καί πρότερος πολλάκις σύμμετρος ερραφοος δημιουργέω . ἐκ ὅς ὁ βασιλεύς συνήθης τις πάρειμι , ὁ μέν πρῶτος βασιλεύς ἀποφθέγγομαι εἰμί κομιδή στενός καί πολύς ἀπορία βασιλεύς παρέχω , ὥσπερ ὁ ἐσθής ὁ σῶμα πιέζω νῦν · ὁ δέ ὕστερος ἐκ διάμετρος εὐρύς ὁ δήω καί πολύς παρέχω ὁ ἄνεσις . ὁ αὐτός δέ ἡμέρα καί ὁ θεῖος τελέω ιεροτελεστία , οὗτος συμβαίνω , ὁ ὁ εὐαγγέλιον περικοπή ἐκεῖνος ἀναγιγνώσκω , ἐν ὅς ὁ ἡμέτερος σωτήρ καί ὁ αἰών βασιλεύς ὁ Χριστός Ἰησοῦς ὁ ἴδιος μαθητής περί ὁ εἰς αὐτός συμβαίνω διαλέγω , « εἰμί ἐγώ » λέγω « διώκω , καί σύ διώκω · εἰμί ὁ λόγος ἐγώ τηρέω , καί ὁ ὑμέτερος τηρέω . » ὁ ὁ πάρειμι ἐπισημαίνω , ὁ μέν φαῦλος φημί ἄνθρωπος καί διαφθείρω καί συκοφάντης καί ὅς οὐδείς ὁ Σωτηρίων μέλος ὁ Χριστός ἐντολή , ὁ βασιλεύς διώκω καί πολύς ἐνδείκνυμι ὁ μανία κατά αὐτός , οἷος δή καί Ἰουδαῖος Χριστός ὁ εὐεργέτης πᾶς διώκω σπουδή , καί ἰσχύω κατά αὐτός ἐπί καιρός , ὥσπερ δή ἐκεῖνος δοκέω , ἀποκτείνω ὁ λυτρωτός . ὕστερος δέ ὁ καλός καί ἀγαθός καί ἄξιος ὁ ἐντολή ὁ Χριστός καί ὁ λόγος αὐτός τηρέω , καί ὁ βασιλεύς λόγος τηρέω καί πᾶς ποιέω ὁ προστάσσω ὑπό αὐτός . τοιοῦτος μέν ἐπιτίθημι ἐν ὁ λόγιος ὁ πολύς , ὁ καί εἰς ὕστερος ἐκβαίνω κατά ὁ ἐξήγησις αὐτός σχεδόν . αὐτός δέ ὁ βασιλεύς περί ὁ Διδυμότειχο ἀρχιερεύς πολύς ὁ πίστις ἔχω καί ὁ ἀγαθός ὅς τις προσέχω , οἷος δή ἐν πολύς ἀποδείκνυμι πρότερος θεῖος χάρις οὐ ἀμοιρέω , ὁ αὐτός ἡμέρα μετά ὁ ἀνάρρησις πέμπω πρός ἐκεῖνος , ὁ γίγνομαι τε δηλόω , ὡς κοινός γνώμη λυσιτελέω ψηφίζω τελέω , καί προσάγω εὐχή θεός ὑπέρ αὐτός δήω , ὥστε γίγνομαι ἐπί αὐτός ὁ ὁ θεός θέλημα ὁ ἀγαθός καί Εὐάρεστον . οὗτος γάρ εἴωθα ὁ τρόπος ὁ ὁ τοιοῦτος δήω ἀξιόω , εὐχή ὑπέρ αὐτός προσάγω θεός . ὁ δέ φάσκω , ὡς οὖον καλός μετά ὁ πρᾶξις ἀπαγγέλλω . πρότερος γάρ χρή , ἡνίκα καί αὐτός τίς ὁ δήω , θεός δίδωμι , παραινέω ἔξεστι · νυνί δέ οὐδείς ἢ ὁ θεός δήω λοιπός ὑπέρ ὁ κοινός λυσιτελέω καί αὐτός . ὁ βασιλεύω δέ Ῥωμαῖος , καί αὐτός μέν οἶδα , ὡς ἐπιψηφίζω παρά θεός . πλήν ἐξοιδέω ὁ χεῖλος μήπω πεπαίνω ὁ σῦκον κατεσθίω · αἰνίσσομαι ἐκ ὁ παράδειγμα , ὡς πολύς πρότερος περιπίπτω κίνδυνος καί πειρασμός . ἐθέλω δέ ὥσπερ καί ὁ κίνδυνος ὅθεν ἐκ τίς εἰμί δηλόω , ὅρασις τις ἀναμιμνήσκω αὐτός , ὅς , ἔτι περίειμι Ἀνδρόνικος ὁ βασιλεύς , ἀξιόω περί ὁ εἰμί . φάσκω δέ βασιλεύς ὁ νέος οὗτος , ὡς , ἔτι περίειμι βασιλεύς , αὐτός δέ ἔτι ὁ ἰδιώτης στέργω Τύχη , ὁμιλία τις ὁ ἀρχιερεύς οὗτος ποιέω πρός αὐτός , ὁ Ἀπόκαυκος φαίνω , οὗτος ὁ ἄξιος Χωρὶς προσαγορεύω , μή πάνυ ποιέω περί πλεῖστος , ἀλλά φυλάσσω ὁ ἀνήρ , ὡς μέγας ἐπήρεια αἴτιος εἰμί . ὁ δέ ἐν εὐτραπελία εἶδος , καί ποῖος λίθος ἐπήρεια προξενέω εἄν ᾠόν , εἶπον , ὡς μέγας , φαίνω ὁ ἀρχιερεύς , ὁ ὑπερηφανία εἰμί κακός , μάλιστα ὁ τε τέλειος ὁ ἀρετή καί ὁ εἰς ὁ ἄκρος ὁ κοσμικός ἐλαύνω εὐημερία ἐφάπτω . ὁ δέ , μή εἰς τοιοῦτος προάγω ἐκ ὑπερηφανία , ἐρῶ , ἀλλά ἐκ ὁ μάλιστα σύνοιδα ἑαυτοῦ μέν δύναμις πολύς , ἐκεῖνος δέ ἀδυναμία · πλήν εἰμί μή καί λύκος θρασύτης αἰτιάομαι τις πρόβατον ἰσχυρός νομίζω ἄξιος καί ὁ λέων ἔλαφος ὁ ῥώμη πλεῖστος οἴομαι διαφέρω . ἔτι δέ ἄξιος , ὁ ὅρασις δῆλος αὐτός ποιέω , ὡς δή πείθω ὅς εἴρω , ἐπεί ὁ μέν φυσικός ἀμετάβλητος δημιουργέω παρά θεός , ὁ ἀνθρώπινος δέ πρᾶγμα ἄλλος τε ἄλλως φέρω καί πολύς ὑπομένω ὁ μεταβολή , καί πολύς δήω ὥστε πείθω διηγέομαι ὁ ὁράω · « εὔχομαι ποτός » εἶπον « καί ἐμαυτοῦ μόνος καί θεός προσαδολεσχη , δοκέω σύ ὁράω ἵστημι πρό ἐγώ . αἴφνης δέ Ἀπόκαυκος οὗτος ῥαγδαίως ἐπέρχομαι καί ὠθισμός τοσοῦτος χράω καί βία , ὥστε μικρός μέν δήω ἀνατρέπω , ὅμως ὑπό ῥύμη καταναγκάζω ἐπί γόνυ τε κλίνω θατέρου ὁ πούς καί ὁ λαιός χείρ προσερείδω ὁ γῆ , ἀντέχω πρός ὁ ὠθισμός . ἐκεῖνος δέ , καίτοι πολύς μογέω , μηδείς πλέω δύναμαι . σύ δέ ὁ πτῶμα ἐξανίστημι , χράω ῥόπαλον καί πολλάκις αὐτός ὁ κεφαλή καταφέρω , μή ἀντέχω δέ πρός ὁ πληγάς εἰς ὁ γῆ καταρρέω · σύ δέ αὖθις ξυρόν ὁ κεφαλή ὁ σῶμα ἀποτέμνω . ὁ μέν οὖν ὅρασις , φημί , τοιοῦτος εἰμί . ἐγώ δέ ἐξετάζω ἐπί ἐμαυτοῦ πρός ὅστις ὁ τοιοῦτος φέρω , πόλεμος τις ἐκεῖνος οἴομαι ἐνίστημι πρός σύ καί κίνδυνος μέγας καί πολύς εἄν ἐπιφέρω · ὁ δέ Νίκη μετά ὁ κίνδυνος σύ παρέχω ὁ θεός . διό χρή μή ῥᾳθυμέω , ἀλλά φυλάσσω ὁ ἀνήρ . » τοιοῦτος μέν περί ὁ ἀρχιερεύς διεξέρχομαι ὁ βασιλεύς . ὁ πάρειμι δέ καί ὁ περί ὁ σῦκον παράδειγμα ἀκούω μᾶλλον ἐπιλέγω πρός ὁ ἐπισημαίνω ἐκ ὁ λόγιος καί ὁ ὁ ἔνδυμα ἀσυμμετρία . ὥσπερ γάρ τις χρησμός ὁ ἐκεῖνος προσέχω λόγος , ἡνίκα περί ὁ μέλλω διέξειμι τίς , οὖον μόνος διά ὁ πολύς πολλάκις ὁ εἰμί ἄπταιστος προεῖπον , ἀλλά ὅτι καί τεράστιος τις ἐργάζομαι εἰμί , ὁ θεός μόνος δυνατός καί ὁ ἐκεῖνος διά ὁ κάθαρσις καί πολιτεία ὕψος οἰκειόω . ἐν ὅς τίς φέρω καί τοιοῦτος , ὅς ῥᾳστώνη χάρις διηγέομαι . ὁ παρά διδυμοτειχεω πολιτεύω τις οὖον ὁ ἄσημος ὑποπτεύω παρά ὁ ὁ γάμος διαφθείρω καί οὐ ἁμαρτάνω ὁ λογισμός · διαφθείρω γάρ . ὁ ὑποψία δέ μή φέρω ὑπό ζηλοτυπία στέγω σιγή , πίστις αἰτέω ὁ γυνή , ὅς δύναμαι πείθω , ὡς μή εἰμί ὅσπερ ὑπονοέω ἀληθής , ἢ ὁ δεινός ἀπειλέω διατίθημι , οὕτως ἐξυβρίζω εἰς ὁ γάμος . ὁ πίστις δέ εἰμί , σίδηρος αὐτός ἐπί ὁ χείρ δέχομαι ἐκφλογόω . ἄλλως γάρ πείθω μή δύναμαι . ὁ γυνή δέ ἔρχομαι ὁ ἐργάζομαι ἐξαγγέλλω συνοράω ὡς δεινός , θάνατος γάρ εἰμί ὁ ζημία ὁ εἰς ὁ ἀνήρ ἀδικία , ἔρχομαι ὁ σίδηρος ἅπτω ἔλεγχος ὁ ἀτοπία οἴομαι φανερός καί ἀμφοτέρωθεν εἰς ἀπορία ἔσχατος συνελαύνω , ἐπί ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀρχιερεύς καταφεύγω γιγνώσκω δήω . προσέρχομαι δέ καί πᾶς ἀπαγγέλλω , δήω προΐστημι ὁ καί μή περιοράω , ὑπό κακοβουλία ἔσχατος κακός περιπίπτω , ἀλλά ὁ ἀνήρ πείθω ὁ πείρω ἀπέχω , διδάσκω ὑπέρ αὐτός , ὡς οὐδείς εἰμί ὁ ὑποπτεύω ἐργάζομαι . ὁ δέ , εἰμί μετάνοια τις αὐτός εἰσέρχομαι πρός ὁ ἀκολασία καί εἰμί σωφρονέω ὁ ἐπίλοιπος βίος ἐπαγγέλλω , πυνθάνομαι , ὡς ὁράω πολύς δάκρυ καταχέω πηγή καί μηδέποτε τοιοῦτος τολμάω αὖθις ἰσχυρίζομαι , ἀλλά καί ὁ ἁμαρτάνω δίδωμι δίκη ἄξιος , πολύς περί σωφροσύνη πρότερος διαλέγω καί ὁ μή δήω εἰς ὁ ἀνήρ παρανομέω , ἔπειτα κελεύω ἅπτω ὁ σίδηρος , ὥσπερ ὁ ἀνήρ ἀξιόω καί ὁ πυρός κατατολμάω . ὁ δέ ἐπανέρχομαι πρός ὁ ἀνήρ , δήω ὁ βάσανος προσάγω . ἐκεῖνος δέ , καί γάρ οὐ ἀνέχω μή ἐκ τις αναμφίβολος ὁ περί ὁ γυνή ὑποψία ἀποτρίβω , μόνος ἔνδον ἱερός τις παραλαμβάνω καί σίδηρος , ὡς μάλιστα ἐν-εἰμί , ἀπανθρακόω πῦρ παρασκευάζω , ἔπειτα λαμβάνω διά πυράγρα , ἐπιτίθημι ὁ χείρ ὁ γυνή . καί ὁ ἱερόν κελεύω σκίμπους περίειμι τρίς . ἐπεί δέ περιέρχομαι ἀπαθής κατέχω , ὡς μηδέ ὁ ἀρχή προσομιλέω πῦρ , ὁ δύναμις ὁ ἀλήθεια θαυμάζω ὁ ἀνήρ καί ὁ περί ὁ γυνή ὑποψία ἀποσκευάζω , κελεύω ὁ σίδηρος ἐπί ὁ σκίμπους τίθημι . ἐπεί δέ κεῖμαι , ὑπό ὁ ἄγαν πυράκτωση ὁ σκίμπους διατρέω , καταπίπτω ἐπί ὁ γῆ . τοιοῦτος εἰμί χάρις ἀξιόω ὁ ἀνήρ καί πολύς θαυμάσιος καταπράσσω , ὡς ὕστερος ἐπιμιμνήσκομαι κατά καιρός .