joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.80
πʹ . Γαβαλᾶς δὲ ὁ μέγας λογοθέτης , τοῦ χρόνου τριβομένου , ἐπεὶ τὸν γάμον τῆς θυγατρὸς ὁ μέγας δοὺξ κατὰ τοὺς ὅρκους οὐκ ἀπεδίδου , ἐδυσχέραινέ τε οὐ μετρίως τὴν τριβὴν καὶ μεγάλῳ δουκὶ περὶ τοῦ γάμου διελέγετο , ἀξιῶν ποιεῖν κατὰ τοὺς ὅρκους . ὁ δ' ἔφασκε μὲν καὶ αὐτῷ διὰ σπουδῆς εἶναι καὶ προὔργου παντὸς , τὴν νύμφην δὲ καὶ τὴν μητέρα ἀπαναίνεσθαι διὰ τὴν πολυσαρκίαν . συνεβούλευέ τε φαρμακείαις χρήσασθαί τισιν , εἴ πως γένοιτο , τῶν ἐγκάτων συνεσταλμένων , λεπτότερον φανῆναι καὶ ἐπέραστον τῇ νύμφῃ · πάνυ γὰρ ἔχειν ἀηδῶς πρὸς τὴν ἀσυμμετρίαν τῶν σαρκῶν . ὁ δ' ὑπώπτευε μὲν σκήψεις εἶναι καὶ προφάσεις τὰ τοιαῦτα καὶ εἰρωνείαν ἀκριβῶς · τῷ δὲ κατάκρας ἡττῆσθαι τῷ τῆς κόρης ἔρωτι , ἃ καὶ ὀλίγα φρενῶν μετέχων συνῆκεν ἄν τις , αὐτὸς ἐβούλετο ἀγνοεῖν καὶ ἐδόκει δεῖν τοῖς καταγελαστοτάτοις ἐπιχειρητέα εἶναι διὰ τὴν κόρην . διαλεχθεὶς δέ τινι ἰατρῷ ἐξ Ἰταλίας ἀφιγμένῳ περὶ τῆς πολυσαρκίας , ἔπειθε μεγάλοις μισθοῖς ἐπαγγελλόμενον καὶ αὐτὸν , εὐσταλὲς τὸ σῶμα καὶ σύμμετρόν τισι ποιήσειν φαρμακείαις , καὶ δὴ τἆλλα πάντα δεύτερα ἡγούμενος , λουτροῖς ἐσχόλαζε καὶ ἐμέτοις καὶ κενώσεσι γαστρὸς , ᾗ τῷ ἰατρῷ ἐδόκει . ὀλιγοσιτία τε προσεῖχε καὶ τἆλλα πάντα ἐπετήδευεν , ὅσα πρὸς λεπτότητα συναίρεται . ἐξ ὧν ἠτόνει μὲν καὶ ἀδρανὴς ἦν , καὶ παρελύετο τὴν ῥώμην , ἡ γαστὴρ δὲ ὀλίγα πρὸς τὸν ὄγκον ἐνεδίδου . ὑποπτεύσας δὲ ὁ μέγας δοὺξ , ὡς ὕστερόν ποτε ἀπαγορεύσας πρὸς τὰς φαρμακείας εἴσεται σαφῶς τὴν εἰρωνείαν , καὶ δείσας , μὴ διὰ τὸ περιορᾶσθαι πρὸς τὸν κατ' αὐτοῦ πόλεμον αὖθις ἐκτραπῇ καὶ πείσῃ βασιλίδα τίθεσθαι σπονδὰς πρὸς Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα περὶ εἰρήνης , ὃ τῶν κινδύνων αὐτῷ ὁ φοβερώτατος ἐδόκει , ἐσκέψατο τρόπῳ δή τινι διαφθείρειν καὶ αὐτόν · καὶ τῶν συνειδότων τὰ ἀπόῤῥητα αὐτῷ τινας προσέπεμπε μηνύοντας δι' εὔνοιαν δῆθεν τῷ μεγάλῳ λογοθέτῃ , ὅτι βασιλὶς μάλιστα ὀργίζοιτο αὐτῷ , τὴν δὲ αἰτίαν ἀγνοεῖν . οἳ καὶ τοιαῦτα προσαγγέλλοντες ἐξεφόβουν . ἔπειτα καὶ ὅρκους ᾐτοῦντο δῆθεν ὑπὲρ τοῦ μηθενὶ καταδήλους ποιεῖν τοὺς τὰ ἀπόῤῥητα μηνύσαντας . οὕτω μὲν οὖν ἐκεῖνοι ἐκακούργουν τὴν πεπλασμένην δήλωσιν τῶν ἀποῤῥήτων · Γαβαλᾶς δὲ οἰόμενος εἶναι ἀληθῆ τὰ εἰρημένα , πανταχόθεν ἐκυμαίνετο καὶ περιηντλεῖτο λογισμοῖς , καὶ σύννους καὶ ὠχρὸς ἐφαίνετο καὶ ταῖς φροντίσι συντετηκώς . δοὺξ δὲ ὁ μέγας , τῶν πραττομένων ἄγνοιαν ὑποκρινόμενος , ἠρώτα τὴν αἰτίαν τῆς συννοίας καὶ τῆς ὠχριάσεως . ὁ δὲ οὐδὲν ὑπωπτευκὼς περὶ ἐκείνου φαῦλον , οἷα δὴ κηδεστῇ καὶ ἀλγήσοντι ὑπὲρ ἐκείνου , πᾶν τὸ ἀπόῤῥητον ἐξέφαινε καὶ ἐπικουρίας τυχεῖν τινος ἐδεῖτο καὶ γνώμην εἰσηγεῖσθαι , ᾗ χρησάμενος ἔξω ἔσται τῶν κινδύνων . οὐδὲν γὰρ ἦν τὸ μέσον τοῦ ὑποπτευθῆναι τότε καὶ διαφθαρῆναι . δοὺξ δὲ ὁ μέγας ἔφασκε μὲν τοιαῦτα καὶ αὐτὸς ἀκηκοέναι περὶ αὐτοῦ , ἡγεῖσθαι δὲ μὴ ἀληθῆ , ὅμως ὑπετίθει τὴν οὐσίαν παρὰ τοῖς φίλοις ἐκτιθέναι . τὴν γὰρ πολιτευομένην νυνὶ παρὰ Ρωμαίοις ἔφασκε συκοφαντίαν καὶ διαβολὴν πάντα ὁντινοῦν φυλάττεσθαι χρεών . καὶ γὰρ αὐτὸς τῶν κοινῶν ἁπάντων ἄρχων καὶ τῆς πρώτης παρὰ Ρωμαίοις ἀπολαύων τιμῆς καὶ εὐπραγίας οὐ μάλιστα αὐτοῖς θαῤῥεῖν , ἀλλὰ τὰ πλείω καὶ πολυτελέστερα τῶν ὄντων , ἔν τε Ἐπιβάταις τῷ φρουρίῳ καὶ πρὸς τῷ ἐν Μαγκάνοις πύργῳ ἔχειν . αὐτὸν δὲ ἐπεὶ μὴ συμβαίη φρούριόν τι ἔχειν , ᾧ χρήσαιτο πρὸς τοιαύτας τῶν πραγμάτων μεταβολὰς , ἑτέρῳ τρόπῳ τινὶ τῆς οὐσίας προνοεῖν , ἵν' εἴ τι συμβαίη δυσχερὲς , οὐ γὰρ μάτην παρὰ βασιλίδος ὑποπτεύεσθαι , τὴν γοῦν οὐσίαν ἔχῃ καὶ μὴ ἀμφοτέρων , οὐσίας τε ἅμα καὶ ἀρχῆς τῶν πραγμάτων , ἀποστερηθῇ . ὁ μὲν οὖν τοιαῦτα συνεβούλευε . λογοθέτης δὲ ὁ μέγας τὴν ἐπιβουλὴν μὴ συνιδὼν ἐπείθετό τε καὶ τὰ ὄντα πρὸς τοὺς φίλους ἐξετίθει . ὁ δ' αὐτίκα προσέπεμπε τοὺς βασιλίδι τὰ πραττόμενα μηνύσοντας , ὡς αὐτοῦ μὴ συνειδότος . παρῄνουν τε οἱ προσαγγέλλοντες , μὴ τοιαῦτα περιορᾷν · οὐ γὰρ ἐπ' ἀγαθῷ τὴν οὐσίαν τὸν μέγαν λογοθέτην ἐκτιθέναι , ἀλλ' ἢ στάσιν βουλεύεσθαι ποιεῖν ἐπὶ τῷ Καντακουζηνὸν βασιλέα δέχεσθαι , ἢ ἀφίστασθαι διανοεῖσθαι πρὸς ἐκεῖνον . ἡ βασιλὶς δὲ τὰ περὶ μεγάλου λογοθέτου εἰρημένα ἐξετάζουσα , ὡς ἐπυνθάνετο παρὰ πολλῶν εἶναι ἀληθῆ , κρύφα γὰρ παρὰ τῶν συνειδότων πρὸς πολλοὺς διεδόθη τὸ ἀπόῤῥητον , τοῦ μεγάλου δουκὸς οὕτω συσκευάσαντος , ἠγανάκτει καὶ ἀποστασίαν εἶναι ᾤετο τὸ πρᾶγμα φανερῶς , καὶ ἐβουλεύετο ὅ,τι δέοι χρῆσθαι τῷ μεγάλῳ λογοθέτῃ . ἐπεὶ δὲ ἤδη πέρας εἶχεν ἡ ἐπιβουλὴ , καὶ λογοθέτης τε ὁ μέγας πᾶσαν ἐκθέμενος τὴν οὐσίαν ἐκάθητο δεσμωτήριον περιμένων , καὶ ἡ βασιλὶς ὠργίζετο πρὸς τὴν ἀποστασίαν , πλασάμενος ὁ μέγας δούξ τινα τῶν δημοσίων χρείαν , εἰς Ἱερὸν τὸ πρὸς ἐμβολὰς τοῦ Πόντου ἀπέπλεε τριήρει , τοὺς δὲ πρῶτον τὴν βασιλίδος δῆθεν ὀργὴν μηνύσαντας τῷ μεγάλῳ λογοθέτῃ κατέλιπεν ἐπιθεῖναι τέλος τῇ ἐπιβουλῇ · προσελθόντες γὰρ ἐκεῖνοι αὖθις δεδακρυμένοι καὶ κατηφεῖς , ἐμήνυον ὡς ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ πρὸς ἔσχατον κινδύνου ἥξει , βασιλίδος μάλιστα ἐξωργισμένης , καὶ πρόνοιάν τινα αὑτοῦ ἐκέλευον ποιεῖσθαι . τῆς αὐτῆς δὲ ὥρας καὶ ἑτέρους ἐκ συνθήματος παρεσκεύαζον , ἀφικνουμένους παρὰ τὴν οἰκίαν τὴν ἐκείνου , ἀνωνύμως οὕτως εἰ αὐτὸς αὐτόθι εἴη ἐρωτᾷν , ὥς τι δεινὸν τοῦ λόγου προσημαίνοντος . οὐ γὰρ εἰώθεσαν ἐκείνῳ πρότερον οὕτω προσφέρεσθαι Ρωμαῖοι , ἀλλὰ πολλὴν τὴν θεραπείαν προσῆγον καὶ τὴν κολακείαν . Γαβαλᾶς δὲ ἤδη τὸν ὄλεθρον ἐκ πάντων τεκμαιρόμενος καὶ δείσας , μὴ καὶ παραπόλοιτο , τινῶν πρὸς ἔχθραν ἐπελθόντων , ὑπότρομος καὶ περιδεὴς εἰς τὸν τῆς θεοῦ Σοφίας γενόμενος νεὼν , οὐδ' οὕτω σώζεσθαι ἐπείθετο , ἀλλὰ φιλοψυχῶν πολλὰ , τὴν ἐσθῆτα ἀποδὺς , σχῆμα μοναχῶν περιεβάλετο , οὕτως οἰόμενος μόλις ἑαυτῷ τὴν σωτηρίαν ἐκπορίσειν · τοσοῦτον ἐξεπέπληκτο ταῖς ἀπειλαῖς καὶ τὰς φρένας κατεσείσθη . ὁ μέγας δὲ δοὺξ ἐπεὶ πύθοιτο πᾶσαν κατὰ νοῦν τὴν κακουργίαν ἀποβᾶσαν , ἐκ τοῦ Ἱεροῦ ἐπανελθὼν , αὐτίκα πρὸς τῆς τοῦ θεοῦ Σοφίας τὸν νεὼν ἀφῖκτο , καὶ τὸν μέγαν λογοθέτην εὑρηκὼς τὰ μοναχῶν ἠμφιεσμένον , ἐκόπτετο πολλὰ καὶ τὴν χηρείαν ἀπωδύρετο τῆς θυγατρὸς καὶ ἀπαραμύθητα ἐπένθει . λογοθέτης δὲ ὁ μέγας πολλοῖς παρεμυθεῖτο λόγοις , οὐδὲν καινὸν συμβεβηκέναι φάσκων , εἰ τῶν ἀνθρωπίνων ἀεὶ πραγμάτων ἄλλοτε ἄλλως φερομένων καὶ ἀστατούντων , νῦν μὲν βελτιόνων , νῦν δὲ χειρόνων ἐπειράθη καὶ αὐτός · καὶ ἐδόκει τὸ πολὺ τῆς λύπης διὰ τὴν ἐκείνου παραμυθίαν ἀποτίθεσθαι . ὕστερον δὲ ὀλίγῳ πρὸς τὴν τῆς παμμακαρίστου μονὴν ὁ μέγας ἀφῖκτο λογοθέτης , τῆς βασιλίδος κελευούσης · φωραθεὶς δὲ διαδιδράσκειν μέλλων καὶ τὰ μοναχῶν ἀπαμφιέννυσθαι , εἰς δεσμωτήριον ἐνεβλήθη . οὕτω μὲν οὖν καὶ τοῦτον ἀπεσκευάσατο ὁ μέγας δοὺξ , μεγάλα μὲν πρὸς τὸν Καντακουζηνοῦ συναράμενον τοῦ βασιλέως πόλεμον , ἀξίων δὲ ἀπολελαυκότα παρ' ἐκείνου ἀμοιβῶν , ἧς ἐπήγαγεν ἀμυθήτου φθορᾶς ὁ πόλεμος Ρωμαίοις .
Lemmas: ἀπό . Γαβαλᾶς δέ ὁ μέγας λογοθέτης , ὁ χρόνος τρίβω , ἐπεί ὁ γάμος ὁ θυγάτηρ ὁ μέγας δούξ κατά ὁ Ὅρκος οὐ ἀποδίδωμι , δυσχεραίνω τε οὖον μέτριος ὁ τριβή καί μέγας δούξ περί ὁ γάμος διαλέγω , ἄξιος ποιέω κατά ὁ Ὅρκος . ὁ δέ φάσκω μέν καί αὐτός διά σπουδή εἰμί καί προὔργου πᾶς , ὁ νύμφη δέ καί ὁ μήτηρ ἀπαναίνομαι διά ὁ πολυσαρκία . συμβουλεύω τε φαρμακεία χράω2 τις , εἰμί πως γίγνομαι , ὁ ἔγκατα συστέλλω , λεπτός φαίνω καί ἐπέραστος ὁ νύμφη · πάνυ γάρ ἔχω ἀηδής πρός ὁ ἀσυμμετρία ὁ σάρξ . ὁ δέ ὑποπτεύω μέν σκήπτω εἰμί καί πρόφασις ὁ τοιοῦτος καί εἰρωνεία ἀκριβῶς · ὁ δέ κατάκρας ἡσσάομαι ὁ ὁ κόρη Ἔρως , ὁ καί ὀλίγος φρήν μετέχω συνίημι ἄν τις , αὐτός βούλομαι ἀγνοέω καί δοκέω δήω ὁ καταγέλαστος ἐπιχειρητέον εἰμί διά ὁ κόρη . διαλέγω δέ τις ἰατρός ἐκ Ἰταλία ἀφικνέομαι περί ὁ πολυσαρκία , πείθω μέγας μισθός ἐπαγγέλλω καί αὐτός , εὐσταλής ὁ σῶμα καί σύμμετρος τις ποιέω φαρμακεία , καί δή ἄλλος πᾶς δύο ἡγέομαι , λουτρόν σχολάζω καί ἔμετος καί κένωσις γαστήρ , ὅς ὁ ἰατρός δοκέω . ὀλιγοσιτία τε προσέχω καί ἄλλος πᾶς ἐπιτηδεύω , ὅσος πρός λεπτότης συναίρω . ἐκ ὅς ἀτονέω μέν καί ἀδρανής εἰμί , καί παραλύω ὁ ῥώμη , ὁ γαστήρ δέ ὀλίγος πρός ὁ ὄγκος ἐνδίδωμι . ὑποπτάω δέ ὁ μέγας δούξ , ὡς ὕστερον ποτός ἀπαγορεύω πρός ὁ φαρμακεία εἶμι σαφῶς ὁ εἰρωνεία , καί δείδω , μή διά ὁ περιοράω πρός ὁ κατά αὐτός πόλεμος αὖθις ἐκτρέπω καί πείθω βασιλίς τίθημι σπονδή πρός Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς περί εἰρήνη , ὅς ὁ κίνδυνος αὐτός ὁ φοβερός δοκέω , σκέπτομαι τρόπος δή τις διαφθείρω καί αὐτός · καί ὁ σύνοιδα ὁ ἀπόρρητος αὐτός τις προσπέμπω μηνύω διά εὔνοια δῆθεν ὁ μέγας λογοθέτης , ὅτι βασιλίς μάλιστα ὀργίζω αὐτός , ὁ δέ αἴτιος ἀγνοέω . ἕ καί τοιοῦτος προσαγγέλλω ἐκφοβέω . ἔπειτα καί Ὅρκος αἰτέω δῆθεν ὑπέρ ὁ μηθεν́ς κατάδηλος ποιέω ὁ ὁ ἀπόρρητος μηνύω . οὗτος μέν οὖν ἐκεῖνος κακουργέω ὁ πλάσσω δήλωσις ὁ ἀπόρρητος · Γαβαλᾶς δέ οἴομαι εἰμί ἀληθής ὁ εἴρω , πανταχόθεν κυμαίνω καί περιαντλέω λογισμός , καί σύννους καί ὠχρός φαίνω καί ὁ φροντίς συντήκω . δούξ δέ ὁ μέγας , ὁ πράσσω ἄγνοια ὑποκρίνομαι , ἐρωτάω ὁ αἴτιος ὁ σύννοια καί ὁ ὠχρίασις . ὁ δέ οὐδείς ὑποπτεύω περί ἐκεῖνος φαῦλος , οἷος δή κηδεστής καί ἀλγέω ὑπέρ ἐκεῖνος , πᾶς ὁ ἀπόρρητος ἐκφαίνω καί ἐπικουρία τυγχάνω τις δήω καί γνώμη εἰσηγέομαι , ὅς χράω ἔξω εἰμί ὁ κίνδυνος . οὐδείς γάρ εἰμί ὁ μέσος ὁ ὑποπτεύω τότε καί διαφθείρω . δούξ δέ ὁ μέγας φάσκω μέν τοιοῦτος καί αὐτός ἀκούω περί αὐτός , ἡγέομαι δέ μή ἀληθής , ὅμως ὑποτίθημι ὁ οὐσία παρά ὁ φίλος ἐκτίθημι . ὁ γάρ πολιτεύω νυνί παρά Ῥωμαῖος φάσκω συκοφαντία καί διαβολή πᾶς ὅστις φυλάσσω χρέος . καί γάρ αὐτός ὁ κοινός ἅπας ἄρχω καί ὁ πρῶτος παρά Ῥωμαῖος ἀπολαύω τιμή καί εὐπραγία οὖον μάλιστα αὐτός θαρσέω , ἀλλά ὁ πλείων καί πολυτελής ὁ εἰμί , ἐν τε Ἐπιβάτης ὁ φρούριον καί πρός ὁ ἐν Μάγκανος πύργος ἔχω . αὐτός δέ ἐπεί μή συμβαίνω φρούριον τίς ἔχω , ὅς χράω πρός τοιοῦτος ὁ πρᾶγμα μεταβολή , ἕτερος τρόπος τις ὁ οὐσία προνοέω , ἵνα εἰμί τίς συμβαίνω δυσχερής , οὖον γάρ μάτην παρά βασιλίς ὑποπτεύω , ὁ γοῦν οὐσία ἔχω καί μή ἀμφότερος , οὐσία τε ἅμα καί ἀρχή ὁ πρᾶγμα , ἀποστερέω . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος συμβουλεύω . λογοθέτης δέ ὁ μέγας ὁ ἐπιβουλή μή σύν-εἶδον πείθω τε καί ὁ εἰμί πρός ὁ φίλος ἐκτίθημι . ὁ δέ αὐτίκα προσπέμπω ὁ βασιλίδι ὁ πράσσω μηνύω , ὡς αὐτός μή σύνοιδα . παραινέω τε ὁ προσαγγέλλω , μή τοιοῦτος περιοράω · οὖον γάρ ἐπί ἀγαθός ὁ οὐσία ὁ μέγας λογοθέτης ἐκτίθημι , ἀλλά ἢ στάσις βουλεύω ποιέω ἐπί ὁ Καντακουζηνός βασιλεύς δέχομαι , ἢ ἀφίστημι διανοέομαι πρός ἐκεῖνος . ὁ βασιλίς δέ ὁ περί μέγας λογοθέτης εἴρω ἐξετάζω , ὡς πυνθάνομαι παρά πολύς εἰμί ἀληθής , κρύφα γάρ παρά ὁ σύνοιδα πρός πολύς διαδίδωμι ὁ ἀπόρρητος , ὁ μέγας δούξ οὗτος συσκευάζω , ἀγανακτέω καί ἀποστασία εἰμί οἴομαι ὁ πρᾶγμα φανερῶς , καί βουλεύω ὅστις δήω χράω ὁ μέγας λογοθέτης . ἐπεί δέ ἤδη πέρας ἔχω ὁ ἐπιβουλή , καί λογοθέτης τε ὁ μέγας πᾶς ἐκτίθημι ὁ οὐσία κάθημαι δεσμωτήριον περιμένω , καί ὁ βασιλίς ὀργίζω πρός ὁ ἀποστασία , πλάσσω ὁ μέγας δούξ τις ὁ δημόσιος χρεία , εἰς ἱερόν ὁ πρός ἐμβολάς ὁ Πόντος ἀποπλέω τριήρης , ὁ δέ πρῶτος ὁ βασιλίς δῆθεν ὀργή μηνύω ὁ μέγας λογοθέτης καταλείπω ἐπιτίθημι τέλος ὁ ἐπιβουλή · προσέρχομαι γάρ ἐκεῖνος αὖθις δακρύω καί κατηφής , μηνύω ὡς ἐκεῖνος ὁ νύξ πρός ἔσχατος κίνδυνος ἥκω , βασιλίς μάλιστα ἐξοργίζω , καί πρόνοια τις αὐτός κελεύω ποιέω . ὁ αὐτός δέ ὥρα καί ἕτερος ἐκ σύνθημα παρασκευάζω , ἀφικνέομαι παρά ὁ οἰκίον ὁ ἐκεῖνος , ἀνώνυμος οὕτως εἰμί αὐτός αὐτόθι εἰμί ἐρωτάω , ὅς τίς δεινός ὁ λόγος προσημαίνω . οὖον γάρ εἴωθα ἐκεῖνος πρότερος οὗτος προσφέρω Ρωμαῖος , ἀλλά πολύς ὁ θεραπεία προσάγω καί ὁ κολακεία . Γαβαλᾶς δέ ἤδη ὁ ὄλεθρος ἐκ πᾶς τεκμαίρομαι καί δείδω , μή καί παραπόλλυμι , τις πρός ἔχθρα ἐπέρχομαι , ὑπότρομος καί περιδεής εἰς ὁ ὁ θεός Σοφία γίγνομαι ναός , οὐδέ οὗτος σῴζω πείθω , ἀλλά φιλοψυχέω πολύς , ὁ ἐσθής ἀποδύνω , σχῆμα μοναχός περιβάλλω , οὕτως οἴομαι μόλις ἑαυτοῦ ὁ σωτηρία ἐκπορίζω · τοσοῦτος ἐκπλήσσω ὁ ἀπειλή καί ὁ φρήν κατασείω . ὁ μέγας δέ δούξ ἐπεί πυνθάνομαι πᾶς κατά νόος ὁ κακουργία ἀποβαίνω , ἐκ ὁ Ἱερός ἐπανέρχομαι , αὐτίκα πρός ὁ ὁ θεός Σοφία ὁ ναός ἀφικνέομαι , καί ὁ μέγας λογοθέτης εὑρίσκω ὁ μοναχός ἀμφί-ἀμφιέννυμι , κόπτω πολύς καί ὁ χηρεία ἀποδύρομαι ὁ θυγάτηρ καί ἀπαραμύθητος πενθέω . λογοθέτης δέ ὁ μέγας πολύς παραμυθέομαι λόγος , οὐδείς καινός συμβαίνω φάσκω , εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ἀεί πρᾶγμα ἄλλοτε ἄλλως φέρω καί ἀστατέω , νῦν μέν ἀγαθός , νῦν δέ χείρων πειράω καί αὐτός · καί δοκέω ὁ πολύς ὁ λύπη διά ὁ ἐκεῖνος παραμυθία ἀποτίθημι . ὕστερος δέ ὀλίγος πρός ὁ ὁ παμμακάριστος μονή ὁ μέγας ἀφικνέομαι λογοθέτης , ὁ βασιλίς κελεύω · φωράω δέ διαδιδράσκω μέλλω καί ὁ μοναχός ἀπαμφιέννυμι , εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω . οὗτος μέν οὖν καί οὗτος ἀποσκευάζω ὁ μέγας δούξ , μέγας μέν πρός ὁ Καντακουζηνός συναίρω ὁ βασιλεύς πόλεμος , ἄξιος δέ ἀπολαύω παρά ἐκεῖνος ἀμοιβή , ὅς ἐπάγω ἀμύθητος φθορά ὁ πόλεμος Ῥωμαῖος .