joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.22
ιγʹ . Βασιλεὺς δ' ὁ νέος νύξιν ὑποκριθεὶς τῆς γαστρὸς καὶ πρὸς τοὺς ἐξωτέρω τῶν βασιλείων ἐξελθὼν οἴκους , τὸν μέγαν δομέστικον ἀνεζήτει · εὑρὼν δὲ , σὺν ἄλγει καὶ ἀθυμίᾳ ψυχῆς « σὺ δ' , ὦ ἀγαθὲ » ἤρετο « ὅπου μέχρι νῦν ἦς ; » ὁ δὲ περιπαθέστερον ἀπεκρίνατο · « ὅπου μὲν οὐκ ἠβουλόμην , ἡ δ' ἀνάγκη τῶν πραγμάτων συνώθει . » εἶτ' ἐξαγγείλας ὅσα τε ἐβουλεύσαντο καὶ ὅσα ἔπραξαν ἄχρι τότε , τῆς μὲν βουλῆς αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ τῶν πραττομένων χάριτας ὡμολόγει · ἐρωτηθεὶς δ' ὅ , τι δέοι πράττειν αὐτοὺς , τὴν μὲν δίκην ἔφησε γενήσεσθαι μέλλειν ἀναμφιβόλως · μέχρι δὲ νῦν μηδὲν εἰρῆσθαι πρὸς μηδένα τῶν ἀφικνουμένων τῷ πάππῳ καὶ βασιλεῖ . « ἐνδέχεσθαί γε μὴν καὶ νῦν ὑπερθέσθαι τὸν βασιλέα τὰ μελετώμενα , τῇ παρουσίᾳ τῇ ἐμῇ διασκεδασθέντα , ὥσπερ δὴ καὶ πρότερον ὀλίγαις ἡμέραις συμβέβηκεν , ὅτ' ἔθος ἡμῖν τὴν τοῦ μεγάλου κανόνος ψάλλεσθαι ἀκολουθίαν . » ἄξιον δὲ διηγήσασθαι καὶ τὸ τότε συμβάν . τοῦ μεγάλου λογοθέτου τοῦ Μετοχίτου ἐν ὥρᾳ μάλιστα χειμῶνος , διὰ τὴν σμικρότητα τῆς ἡμέρας , οὐ δὶς τῆς ἡμέρας , ἀλλ' ἅπαξ εἰωθότος τοῖς βασιλείοις ἐπιδημεῖν καὶ διημερεύειν , καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ μεγάλου κανόνος ἡμέραν διημερεύσαντος τοῖς βασιλείοις , καὶ ἤδη νυκτὸς ἐπελθούσης οἴκαδε ἀπελθόντος , ὁ βασιλεὺς κατὰ τάχος μετεκαλέσατο παρὰ τὸ πρότερον εἰωθός . τοῦτο δὲ οἱ τοῦ μεγάλου λογοθέτου παῖδες , Δημήτριος καὶ Νικηφόρος , ἰδόντες καὶ περί τινων καινοτέρων τὴν τοῦ πατρὸς ἀήθη μετάκλησιν , ὡς εἰκὸς , ὑπολογισάμενοι , οὐδὲ γὰρ οὐδ' αὐτοὶ τῶν μελετωμένων κατὰ τοῦ νέου βασιλέως ἀνήκοοι ἦσαν , ἥκουσι πρὸς βασιλέα τὸν νέον καὶ τὸ συμβὰν ἀπαγγείλαντες , ἃ δέοντα ἂν νομίζοι περὶ ἑαυτοῦ ἐδέοντο δρᾷν . ὁ βασιλεὺς δὲ τούτους μὲν ἀπέπεμψεν ἐπαινέσας , μετὰ δὲ τῶν φίλων διασκεψάμενος , ἐδόκει δεῖν , ἐπεὶ καὶ μετ' οὐ πολὺ τῆς ἑορτῆς χάριν καιρὸς ἀφικέσθαι πρὸς τὰ βασίλεια , ἄλλως γὰρ εἶχεν ἂν ὑποψίαν ἡ ἄφιξις , ἐλθεῖν καὶ πρὸ τοῦ καιροῦ . « κἂν μὲν περί τινων ἄλλων ἡ διάσκεψις ᾖ , τῆς ἑορτῆς χάριν δόξομεν ἀφικέσθαι · ἂν δὲ περὶ ἡμῶν , παυθήσεσθαι τὴν βουλὴν , ἡμῶν παρόντων . » ὃ δὴ καὶ συμβέβηκε . τοῦ πρεσβυτέρου γὰρ βασιλέως πρὸς τὸν μέγαν λογοθέτην περὶ ὧν ἐδεῖτο διαλεγομένου καὶ τοῦτο μόνον εἰπόντος , περὶ μὲν τοῦ τίνα χρὴ τρόπον γενέσθαι βουλὴν ζητεῖν , περὶ δὲ τοῦ γενέσθαι ἢ μὴ , οὐ ζητεῖν , ὡς ὕστερον ἐκ τῶν ἐκεῖ παρόντων πρὸς ὑπηρεσίαν τῷ βασιλεῖ μαθεῖν ἀκριβῶς ἐξεγένετο , καὶ ὁ νέος παρῆν βασιλεὺς , καὶ ἡ βουλὴ διελέλυτο · εἴτε περὶ τῶν προκειμένων ἤ τινων ἄλλων ἦν , οὐδαμῶς φανεροῦ γεγενημένου . τούτου δὴ τότε καὶ ὁ βασιλεὺς εἰς μνήμην ἐλθὼν , ἔλεγε πρὸς τοὺς ἑταίρους , ὡς ἴσως ὥσπερ τότε τὰ τῆς βουλῆς , οὕτω δὴ καὶ νῦν τὰ τῆς δίκης ὁ βασιλεὺς ὑπερθήσεται . τὸ δ' οὐκ εἶχεν οὕτως · ἀλλ' ἀναμφιβόλως ἡτοίμαστο τὰ τῆς δίκης . ἔτι γὰρ δομεστίκῳ τῷ μεγάλῳ διαλεγομένου βασιλέως καὶ τὸν ἀριθμὸν ζητοῦντος μαθεῖν τῶν συνηγμένων ἀνδρῶν , καὶ τούτου πρὸς αὐτὸν ἀποκριναμένου , ὡς « νῦν μέν εἰσιν ἑκατὸν , μικρᾶς δὲ παρελθούσης ὥρας συνελεύσονται καὶ μέχρι τριακοσίων , πάντες ἀνδρεῖοι καὶ μάχεσθαι ἠσκημένοι · εἰ δεήσει δὲ ἀπέρχεσθαι , καὶ ἄλλοι πλείονες συνδραμοῦνται καὶ οὓς οὐκ ἴσμεν · » περὶ τούτων δὴ διαλεγομένων καὶ θεοῦ δεομένων τὴν τῆς δίκης ὥραν παραταθῆναι , ὥστε συναθροισθῆναι τοὺς ἐλπιζομένους ὑπὲρ αὐτῶν μαχεῖσθαι , ἧκεν ἐκ βασιλέως τοῦ πρεσβυτέρου πρὸς τὸν νέον ἀπεσταλμένος ὁ Καλλικρηνίτης Μιχαὴλ ἐκτομίας · καὶ πρὶν φθέγξασθαι τοῖς δάκρυσι καὶ τοῖς στεναγμοῖς κακῶν ἄγγελος ἥκειν σημαίνων , πρότερον δ' ἑαυτῷ τὴν γῆν χανεῖν μᾶλλον καὶ τῆς ἡδίστης ἀπεστερῆσθαι ζωῆς ἀνεκτότερον εἶναι , ἢ τοιούτων κακῶν ἄγγελος ἥκειν εἰπών · « ὁ κύριος » ἔφη « καὶ βασιλεὺς ὁ σὸς πάππος , ὦ βασιλεῦ , ἐπὶ δίκην καλεῖ . » τοῦ βασιλέως δ' ἐπὶ τούτοις εἰπόντος , ὡς « τῆς μὲν εἰς ἐμέ σου εὐνοίας ἀξιόχρεως τὰ δάκρυα μάρτυς · ἀνθ' ὅτου δ' οὕτω θρηνεῖς , ἐν ἀδήλῳ κειμένης τῆς δίκης ; ἐνδέχεται γάρ με καὶ τὴν νικῶσαν ἐνεγκάμενον ἀπελθεῖν · » ὁ Καλλικρηνίτης « αὐτὰ τὰ πράγματα θρηνεῖν πείθουσιν » εἶπεν « ὦ βασιλεῦ · τοῦ γὰρ βασιλέως καὶ πάππου τοῦ σοῦ ἐπὶ θρόνου καθεσθέντος , ὡς ἔθος , καὶ τοῦ πατριάρχου παρ' αὐτῷ ἐπὶ δίφρου , τῶν δ' ἀκροασομένων τὴν δίκην ἐξ ἑκατέρων μερῶν , σοὶ μόνῳ , τοῦ βασιλέως προστεταχότος , σκίμπους ἐτέθη κατὰ πρόσωπον βασιλέως , καὶ οὗτος ἀπωτέρω . ὅπερ ἰδὼν ηὐξάμην , ὅπερ εἶπον , σήμερον τὴν γῆν χανεῖν μοι , καταδίκης τόπον τὴν καθέδραν λογισαμένῳ . ἀλλ' ὁ Δανιὴλ τὸν αὑτοῦ προφήτην ἐκ τοῦ λάκκου τῶν λεόντων ἀβλαβῆ διασώσας , καὶ τῆς Βαβυλωνίας καμίνου τοὺς τρεῖς παῖδας κρείττονας ἀποδείξας θεὸς , καὶ Σωσάνναν τῶν ἀδίκων κριτῶν τὴν συκοφαντίαν ἐλέγξας , αὑτὸς τῆς ἐφεστώσης ἀνάγκης κρείττονα καὶ σὲ νῦν ἀποδείξαι , καὶ ἀποστείλαι τὸν ἄγγελον αὑτοῦ προπορεύεσθαί σου , καὶ σοφίαν παράσχοι καὶ σύνεσιν , ὥστε τὰ προβαλλόμενα λύειν εὐκόλως ὡς ἀράχνης ἱστούς . » Οὕτως εὐξαμένου τοῦ ἐκτομίου , ὁ βασιλεὺς « τὸ τοῦ Χριστοῦ θέλημα γενέσθω » εἰπὼν , καὶ τῷ πάππῳ μηνύσας , ὡς ἕτοιμός ἐστι τὸ προσταττόμενον ἐκπληροῦν , πρὸς τοὺς φίλους ἐπιστραφεὶς , « νῦν καιρὸς » ἔφη « ἀνδρίαν ἅμα καὶ σπουδὴν καὶ σύνεσιν καὶ καρτερίαν ἐν τοῖς δεινοῖς ἐπιδείξασθαι ἡμᾶς . καίτοι γε πολλοὶ πολλάκις καὶ τὸν ἀριθμὸν ἐλάσσους , καὶ τἄλλα ἡμῶν ἡττώμενοι , ὁμόνοιαν κτησάμενοι , θαυμάσιά τε καὶ ἀκοὴν ἐκπλήττοντα κατώρθωσάν τινα · ἡμᾶς δὲ τοσούτους ὄντας καὶ τοιούτους πολὺ δήπου δικαιότερον ἀξίους ἑαυτῶν κἀπὶ τῶν ἔργων φανῆναι , ἐγκωμίων ἄξια δράσαντάς τινα καὶ γενναῖα , ὡς ἢ καλῶς ζῆν ἢ ἀποθανεῖν εὐκλεῶς · καὶ ταύτην μόνην ἡγήσασθαι διάνοιαν ἀξίαν ἑαυτῶν . ἐγὼ μὲν οὖν ἤδη πρὸς τὴν δίκην χωρῶ · ἀλλ' εἰ μὲν καὶ αὖθις γένοιτο , θεοῦ διδόντος , ἀλλήλοις τε συγγενέσθαι καὶ τὴν ποθεινὴν ἀλλήλων ὄψιν ἰδεῖν , αὐτῷ χάρις · εἰ δ' ἕτερόν τι δέδοκται περὶ ἡμῶν , ἐγὼ μὲν ἀσπάζομαι ὑμᾶς τὰ τελευταῖα δὴ ταῦτα · ὑμεῖς δ' ἄξιοι φάνητε καὶ τῆς εὐγενείας καὶ τῆς ἀνδρίας . » Ἐπὶ τούτοις ἀμφοτέρων ἀποκρίνασθαι ὡρμημένων , τοῦ πρωτοστράτορος ἐπισχόντος , ὁ μέγας δομέστικος ἔφη · « τῶν λογικῶν ἀνθρώπων κατὰ τοῦτο τῶν ἀλόγων ὑπερεχόντων , ὅτι λόγῳ χρώμενοι τὰ δέοντα αἱροῦνται , οὐδὲν ἀναγκαιότερον οὐδὲ ὠφελιμώτερον τοῦ φιλίαν αἱρεῖσθαι ἡγοῦμαι . τοίνυν καὶ αὐτὸς , ὦ βασιλεῦ , τὴν σὴν φιλίαν ἐκ παιδὸς ᾑρημένος , καὶ εἰς τόδε χρόνου διατηρήσας αὐξανομένην , καὶ μέχρι ζωῆς ὅρων ἀκραιφνῆ καὶ καθαρὰν ἐλπίζω φυλάξειν . θάρσει τοιγαροῦν , ὦ βασιλεῦ , ὡς οὐ πρότερόν σοι τῶν ἀβουλήτων τι συναντήσει , πρὶν ἐμὲ πεσεῖν τῶν ἰδίων αἱμάτων ἐμπεπλησμένον . σὺ μὲν οὖν ἔχου τῆς προκειμένης ὁδοῦ τῇ παρὰ τοῦ σωτῆρος Χριστοῦ καὶ τῆς αὐτὸν τεκούσης βοηθείᾳ , ἔτι δὲ καὶ ταῖς εὐχαῖς τοῦ πρὸ μικροῦ παρὰ βασιλέως ἀπεσταλμένου τετειχισμένος . ἡμεῖς δ' ἐν τῷ ἐξωτέρῳ τοῦ , ἐν ᾧ ἡ δίκη γεννήσεται , μενοῦμεν οἴκῳ , τὰς ψυχὰς ὑπὲρ τῆς σῆς ὠφελείας ὄντες ἕτοιμοι προέσθαι , βίας ἐπαγομένης . » τοῖς αὐτοῖς δὲ τούτοις καὶ ὁ πρωτοστράτωρ εἰπὼν ἀρκεῖσθαι , ἀλλήλοις συνταξάμενοι , καὶ ὥσπερ περιπτυξάμενοι τελευταῖον , τῷ σταυρῷ τε καθοπλίσαντες ἑαυτοὺς , ἐχώρουν ἐπὶ τὴν δίκην ἀτρέπτῳ καὶ βεβηκότι καὶ σχήματι καὶ φρονήματι .
Lemmas: πνίξ . Βασιλεύς δέ ὁ νέος νύξις ὑποκρίνομαι ὁ γαστήρ καί πρός ὁ ἔξω ὁ βασίλειος ἐξέρχομαι οἶκος , ὁ μέγας δομέστικος ἀναζητέω · εὑρίσκω δέ , σύν ἄλγος καί ἀθυμία Ψυχή « σύ δέ , εἰμί ἀγαθός » ἔρομαι « ὅπου μέχρι νῦν εἰμί ; » ὁ δέ περιπαθής ἀποκρίνω · « ὅπου μέν οὐ βούλομαι , ὁ δέ ἀνάγκη ὁ πρᾶγμα συνωθέω . » εἶτα ἐξαγγέλλω ὅσος τε βουλεύω καί ὅσος πράσσω ἄχρι τότε , ὁ μέν βουλή αὐτός ὁ βασιλεύς καί ὁ πράσσω χάρις ὁμολογέω · ἐρωτάω δέ ὅς , τίς δήω πράσσω αὐτός , ὁ μέν δίκη φημί γίγνομαι μέλλω ἀναμφιβόλως · μέχρι δέ νῦν μηδείς εἴρω πρός μηδείς ὁ ἀφικνέομαι ὁ πάππος καί βασιλεύς . « ἐνδέχομαι γε μήv καί νῦν ὑπερτίθημι ὁ βασιλεύς ὁ μελετάω , ὁ παρουσία ὁ ἐμέω διασκεδάννυμι , ὥσπερ δή καί πρότερος ὀλίγος ἡμέρα συμβαίνω , ὅτι ἔθος ἐγώ ὁ ὁ μέγας κανών ψάλλω ἀκολουθία . » ἄξιος δέ διηγέομαι καί ὁ τότε συμβαίνω . ὁ μέγας λογοθέτης ὁ Μετοχίτης ἐν ὥρα μάλιστα χειμών , διά ὁ μικρότης ὁ ἡμέρα , οὖον δίς ὁ ἡμέρα , ἀλλά ἅπαξ εἴωθα ὁ βασίλειος ἐπιδημέω καί διημερεύω , καί αὐτός ὁ ὁ μέγας κανών ἡμέρα διημερεύω ὁ βασίλειος , καί ἤδη νύξ ἐπέρχομαι οἴκαδε ἀπέρχομαι , ὁ βασιλεύς κατά τάχος μετακαλέω παρά ὁ πρότερος εἴωθα . οὗτος δέ ὁ ὁ μέγας λογοθέτης παῖς , Δημήτριος καί Νικηφόρος , ὁράω καί περί τίνω καινός ὁ ὁ πατήρ ἀήθης μετάκλησις , ὡς εἰκός , ὑπολογίζομαι , οὐδέ γάρ οὐδέ αὐτός ὁ μελετάω κατά ὁ νέος βασιλεύς ἀνήκοος εἰμί , ἥκω πρός βασιλεύς ὁ νέος καί ὁ συμβαίνω ἀπαγγέλλω , ὁ δήω εἄν νομίζω περί ἑαυτοῦ δήω δράω . ὁ βασιλεύς δέ οὗτος μέν ἀποπέμπω ἐπαινέω , μετά δέ ὁ Φίλων διασκέπτομαι , δοκέω δήω , ἐπεί καί μετά οὖον πολύς ὁ ἑορτή χάρις καιρός ἀφικνέομαι πρός ὁ βασίλεια , ἄλλως γάρ ἔχω εἄν ὑποψία ὁ ἄφιξις , ἔρχομαι καί πρό ὁ καιρός . « κἀν μέν περί τίνω ἄλλος ὁ διάσκεψις εἰμί , ὁ ἑορτή χάρις δοκέω ἀφικνέομαι · εἄν δέ περί ἐγώ , παύω ὁ βουλή , ἐγώ πάρειμι . » ὅς δή καί συμβαίνω . ὁ πρέσβυς γάρ βασιλεύς πρός ὁ μέγας λογοθέτης περί ὅς δήω διαλέγω καί οὗτος μόνος εἶπον , περί μέν ὁ τίς χρή τρόπος γίγνομαι βουλή ζητέω , περί δέ ὁ γίγνομαι ἢ μή , οὖον ζητέω , ὡς ὕστερος ἐκ ὁ ἐκεῖ πάρειμι πρός ὑπηρεσία ὁ βασιλεύς μανθάνω ἀκριβῶς ἐκγίγνομαι , καί ὁ νέος πάρειμι βασιλεύς , καί ὁ βουλή διαλύω · εἴτε περί ὁ πρόκειμαι ἤ τίνω ἄλλος εἰμί , οὐδαμῶς φανερός γίγνομαι . οὗτος δή τότε καί ὁ βασιλεύς εἰς μνήμη ἔρχομαι , λέγω πρός ὁ ἑταῖρος , ὡς ἴσως ὥσπερ τότε ὁ ὁ βουλή , οὗτος δή καί νῦν ὁ ὁ δίκη ὁ βασιλεύς ὑπεῖπον . ὁ δέ οὐ ἔχω οὕτως · ἀλλά ἀναμφιβόλως ἑτοιμάζω ὁ ὁ δίκη . ἔτι γάρ δομέστικος ὁ μέγας διαλέγω βασιλεύς καί ὁ ἀριθμός ζητέω μανθάνω ὁ συνάγω ἀνήρ , καί οὗτος πρός αὐτός ἀποκρίνω , ὡς « νῦν μέν εἰμί ἑκατόν , μικρός δέ παρέρχομαι ὥρα συνέρχομαι καί μέχρι τριακόσιοι , πᾶς ἀνδρεῖος καί μάχομαι ἀσκέω · εἰμί δήω δέ ἀπέρχομαι , καί ἄλλος πλείων συντρέχω καί ὅς οὐ οἶδα · » περί οὗτος δή διαλέγω καί θεός δήω ὁ ὁ δίκη ὥρα παρατείνω , ὥστε συναθροίζω ὁ ἐλπίζω ὑπέρ αὐτός μάχομαι , ἵημι ἐκ βασιλεύς ὁ πρέσβυς πρός ὁ νέος ἀποστέλλω ὁ καλλικρηνιος Μιχαήλ ἐκτομίας · καί πρίν φθέγγομαι ὁ δάκρυ καί ὁ στεναγμός κακός ἄγγελος ἥκω σημαίνω , πρότερος δέ ἑαυτοῦ ὁ γῆ χάσκω μᾶλλον καί ὁ ἡδύς ἀποστερέω ζωή ἀνεκτός εἰμί , ἢ τοιοῦτος κακός ἄγγελος ἥκω εἶπον · « ὁ κύριος » φημί « καί βασιλεύς ὁ σός πάππος , εἰμί βασιλεύς , ἐπί δίκη καλέω . » ὁ βασιλεύς δέ ἐπί οὗτος εἶπον , ὡς « ὁ μέν εἰς ἐγώ σύ εὔνοια ἀξιόχρεως ὁ δάκρυ μάρτυς · ἀντί ὅστις δέ οὗτος θρηνέω , ἐν ἄδηλος κεῖμαι ὁ δίκη ; ἐνδέχομαι γάρ ἐγώ καί ὁ Νίκη φέρω ἀπέρχομαι · » ὁ καλλικρηνιος « αὐτός ὁ πρᾶγμα θρηνέω πείθω » εἶπον « εἰμί βασιλεύς · ὁ γάρ βασιλεύς καί πάππος ὁ σύ ἐπί θρόνος καθέζομαι , ὡς ἔθος , καί ὁ πατριάρχης παρά αὐτός ἐπί δίφρος , ὁ δέ ἀκροάομαι ὁ δίκη ἐκ ἑκάτερος μέρος , σύ μόνος , ὁ βασιλεύς προστάσσω , σκίμπους τίθημι κατά πρόσωπον βασιλεύς , καί οὗτος ἀπωτέρω . ὅσπερ εἶδον εὔχομαι , ὅσπερ εἶπον , σήμερον ὁ γῆ χάσκω ἐγώ , καταδίκη τόπος ὁ καθέδρα λογίζομαι . ἀλλά ὁ Δανιήλ ὁ αὐτός προφήτης ἐκ ὁ λάκκος ὁ λέων ἀβλαβής διασῴζω , καί ὁ Βαβυλώνιος κάμινος ὁ τρεῖς παῖς ἀγαθός ἀποδείκνυμι θεός , καί Σωσάννα ὁ ἄδικος κριτής ὁ συκοφαντία ἐλέγχω , αὐτός ὁ ἐφίστημι ἀνάγκη ἀγαθός καί σύ νῦν ἀποδείκνυμι , καί ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος αὐτός προπορεύω σύ , καί σοφία παρέχω καί σύνεσις , ὥστε ὁ προβάλλω λύω εὐκόλως ὡς ἀράχνης ἱστός . » οὕτως εὔχομαι ὁ ἐκτομίας , ὁ βασιλεύς « ὁ ὁ Χριστός θέλημα γίγνομαι » εἶπον , καί ὁ πάππος μηνύω , ὡς ἑτοῖμος εἰμί ὁ προστάσσω ἐκπληρόω , πρός ὁ φίλος ἐπιστρέφω , « νῦν καιρός » φημί « ἀνδρεία ἅμα καί σπουδή καί σύνεσις καί καρτερία ἐν ὁ δεινός ἐπιδείκνυμι ἐγώ . καίτοι γε πολύς πολλάκις καί ὁ ἀριθμός μικρός , καί ἄλλος ἐγώ ἡσσάομαι , ὁμόνοια κτάομαι , θαυμάσιος τε καί ἀκοή ἐκπλήσσω κατορθόω τις · ἐγώ δέ τοσοῦτος εἰμί καί τοιοῦτος πολύς δήπου Δίκαιος ἄξιος ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἔργον φαίνω , ἐγκώμιον ἄξιος δράω τις καί γενναῖος , ὡς ἢ καλῶς ζῶ ἢ ἀποθνῄσκω εὐκλεής · καί οὗτος μόνος ἡγέομαι διάνοια ἄξιος ἑαυτοῦ . ἐγώ μέν οὖν ἤδη πρός ὁ δίκη χωρέω · ἀλλά εἰμί μέν καί αὖθις γίγνομαι , θεός δίδωμι , ἀλλήλων τε συγγίγνομαι καί ὁ ποθεινός ἀλλήλων ὄψις ὁράω , αὐτός χάρις · εἰμί δέ ἕτερος τίς δοκέω περί ἐγώ , ἐγώ μέν ἀσπάζομαι σύ ὁ τελευταῖος δή οὗτος · σύ δέ ἄξιος φαίνω καί ὁ εὐγένεια καί ὁ Ἀνδρίας . » ἐπί οὗτος ἀμφότερος ἀποκρίνω ὁρμάω , ὁ πρωτοστράτωρ ἐπέχω , ὁ μέγας δομέστικος φημί · « ὁ λογικός ἄνθρωπος κατά οὗτος ὁ ἄλογος ὑπερέχω , ὅτι λόγος χράω ὁ δήω αἱρέω , οὐδείς ἀναγκαῖος οὐδέ ὠφέλιμος ὁ φίλιος αἱρέω ἡγέομαι . τοίνυν καί αὐτός , εἰμί βασιλεύς , ὁ σός φίλιος ἐκ παῖς αἱρέω , καί εἰς ὅδε χρόνος διατηρέω αὐξάνω , καί μέχρι ζωή ὁράω ἀκραιφνής καί καθαρός ἐλπίζω φυλάσσω . θάρσος τοιγάρ , εἰμί βασιλεύς , ὡς οὖον πρότερος σύ ὁ ἀβούλητος τίς συναντάω , πρίν ἐγώ πίπτω ὁ ἴδιος αἷμα ἐμπίμπλημι . σύ μέν οὖν ἔχω ὁ πρόκειμαι ὁδός ὁ παρά ὁ σωτήρ Χριστός καί ὁ αὐτός τίκτω βοήθεια , ἔτι δέ καί ὁ εὐχή ὁ πρό μικρός παρά βασιλεύς ἀποστέλλω τειχίζω . ἐγώ δέ ἐν ὁ ἐξώτερος ὁ , ἐν ὅς ὁ δίκη γεννάω , μένω οἶκος , ὁ ψυχή ὑπέρ ὁ σός ὠφέλεια εἰμί ἑτοῖμος προΐημι , Βίας ἐπάγω . » ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ὁ πρωτοστράτωρ εἶπον ἀρκέω , ἀλλήλων συντάσσω , καί ὥσπερ περιπτύσσω τελευταῖος , ὁ σταυρός τε καθοπλίζω ἑαυτοῦ , χωρέω ἐπί ὁ δίκη ἄτρεπτος καί βαίνω καί σχῆμα καί φρόνημα .