joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.52
μγʹ . Τῷ πρώτῳ βεβασιλευκότι Ρωμαίων Παλαιολόγῳ τῷ Μιχαὴλ ἄῤῥενες τρεῖς γεγέννηνται παῖδες , οὗτός τε ὁ μετ' αὐτὸν βεβασιλευκὼς Ἀνδρόνικος καὶ Κωνσταντῖνος ὁ ἐν τῇ πορφύρᾳ τεχθεὶς καὶ Θεόδωρος τρίτος , καὶ θυγατέρες τοσαῦται . τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις ἄλλοι γεγέννηνται παῖδες , καθάπερ ἐν ἀρχῇ τῆς ἱστορίας ἐδήλωσε φθάσας ὁ λόγος , τῷ πορφυρογεννήτῳ δὲ Κωνσταντίνῳ ὁ Παλαιολόγος Ἰωάννης μονογενὴς γεγέννηται παῖς · ᾧ Μετοχίτης ὁ μέγας λογοθέτης ἐξέδωκε τὴν θυγατέρα Εἰρήνην πρὸς γάμον , τῇ τοῦ πανυπερσεβάστου πρὸς τοῦ θείου καὶ βασιλέως ἀξίᾳ τετιμημένῳ . οὗτος δὴ ὁ πανυπερσέβαστος οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ δὶς καὶ τρὶς Θεσσαλονίκης τε καὶ τῶν ἄλλων ἑσπερίων πόλεων ἐπιτροπεύσας , τά τε ἄλλα διῴκει ᾗ αὐτῷ ἐδόκει ἄριστα εἶναι , καὶ τῷ τῶν Τριβαλῶν ἄρχοντι Στεπάνῳ τῷ Κράλῃ Μαρίαν τὴν αὐτοῦ κατηγγύησε θυγατέρα · οὗ δὴ γενομένου , νοῦν ἔσχε τῷ τῶν Τριβαλῶν ἄρχοντι προσχωρῆσαι ὄντι κηδεστῇ , ὡς ἂν τῇ ἐκείνου δυνάμει χρώμενος συμμαχοῦντος , ὧν ἐπετρόπευε πόλεων ὅσας ἂν οἷόν τε ᾖ φρουραῖς κατασχὼν καὶ ἰδιοποιησάμενος , ἰδίαν ἑαυτῷ καταστήσῃ δυναστείαν , ἀποστήσας βασιλέως . ὁ μὲν οὖν τοιαῦτά τε διενοεῖτο καὶ εἰς ἔργον ἐξῆγε , καὶ πανοικεσίᾳ μὲν ἐχώρησε πρὸς Τριβαλοὺς , καταπράξασθαι δὲ ἴσχυσεν ὧν ἤλπισεν οὐδέν . αἱ γὰρ ὑπ' αὐτὸν πᾶσαι πόλεις τὴν ἀποστασίαν συνεῖσαι , οἷα δὴ ἐχρῶντο πολεμίῳ . ἐκ τῆς τοιαύτης δὴ αἰτίας ταραχῆς οὐ φαύλης τινὸς αἱ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐνεπλήσθησαν πόλεις . ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τῶν τοῦ μεγάλου λογοθέτου υἱῶν Δημήτριος μὲν ὁ Ἄγγελος Στρουμβίτζης ἐπίτροπος ἦν , Μιχαὴλ δὲ ὁ Λάσκαρις , Μελενίκου , πόλεων Μακεδονικῶν · οἳ δὴ γυναικὸς ἀδελφοὶ ὄντες τοῦ πανυπερσεβάστου , γράμματα πέμπουσι πρός τε ἐκεῖνον καὶ τὴν ἀδελφὴν , προφανῶς μὲν αὐτῶν ἀποστασίαν οὐ κατηγοροῦντα , πρόφασιν μέντοι οὐκ ἀγεννῆ τινα παρεχόμενα ὑποψίας . λέξεών τε γὰρ εὐπόρουν ἀμφιβόλων , καὶ φιλίας ἀνεμίμνησκον ἀρχαίας καὶ συνδιατριβῆς , καὶ τοῦ δεῖν ἀλλήλοις εὐνοεῖν ἄλλων τε ἕνεκα πλειόνων καὶ μάλιστα τῶν ἐκ τῆς συγγενείας ἐνεχύρων . τοὺς τὰ τοιαῦτα τοίνυν γράμματα κομίζοντας στρατιῶται συλλαβόντες κατὰ τὴν ὁδὸν , οἳ ἦσαν ἐπ' αὐτὸ τοῦτο τεταγμένοι φυλάττειν τὰς ὁδοὺς τοῦ πρὸς τὸν πανυπερσέβαστον ἕνεκα πολέμου , καὶ τὰ γράμματα ἀφελόμενοι , πρὸς μὲν Βυζάντιον ὡς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον τὰ γράμματα κομίσαι οὐκ ἔγνωσαν δεῖν , τὸν μέγαν λογοθέτην τὰ μέγιστα παρὰ βασιλεῖ δυνάμενον δεδοικότες , εἰς Διδυμότειχον δὲ ἦλθον φέροντες τῷ νέῳ βασιλεῖ . ἐπαινέσας δὲ αὐτοὺς τῆς συνέσεως καὶ εὐβουλίας , ἀπέλυσεν εὖ ποιήσας ὁ βασιλεύς . τὰ μέντοι γράμματα εἰς Βυζάντιον τῷ μεγάλῳ πέμψας λογοθέτῃ , παρῄνει τε καὶ συνεβουλεύετο αὐτὰ φιλικῶς , ὡς τὰ μὲν γράμματα ταυτὶ τῷ κηδεστῇ πέμψειαν οἱ υἱοὶ γέμοντα πολλῆς ὑποψίας , αὐτὸν δὲ ἐκείνων τε ὄντα πατέρα καὶ τῇ Ρωμαίων ἡγεμονίᾳ τὴν δυνατὴν ὠφέλειαν ὀφείλοντα εἰσφέρειν , οἷα τῶν κατ' αὐτὴν πραγμάτων δι' αὐτοῦ διοικουμένων , χρεὼν ἐκείνους τε ἀπαθεῖς κακῶν τηρεῖν καὶ τὴν προσδοκωμένην ἀπ' αὐτῶν προαναστέλλειν βλάβην . τοῦτο δὲ γένοιτ' ἂν , εἰ αὐτοὺς μὲν τοῦ τῶν πόλεων ἐκείνων ἄρχειν ἀποστήσας , ἑτέρους ἀνυπόπτους ἐπιστήσει , αὐτοῖς δὲ ἑτέρας ἀρχὰς ᾗ ἂν αὐτῷ δοκῇ λυσιτελεῖν ἐγχειρίσει . « ἐμοὶ μὲν οὖν οὐκ ἀγαθὸν ἔδοξεν » εἶπε « τῷ βασιλεῖ τὰ τοιαῦτα γράμματα ποιῆσαι δῆλα , ἀλλὰ μόνῳ σοὶ , ὡς ἂν , συνετὸς ὢν , τά τε δέοντα ὑπὲρ τῶν κοινῶν οἰκονομήσῃς πραγμάτων καὶ τοῖς παισὶ τὰ λυσιτελοῦντα . » βασιλεὺς μὲν οὖν τοιαῦτα τῷ μεγάλῳ συνεβούλευε λογοθέτῃ · ὁ δὲ , πείθεσθαί τε δέον καὶ χάριτας τῆς τῶν υἱῶν κηδεμονίας ὁμολογεῖν , τοὐναντίον ἐποίει πᾶν . τραχέως γὰρ ἀποκρινάμενος καὶ σκληρῶς , ἐπὶ τέλει προσέθηκε καὶ τοῦτο , ὡς καὶ τοῖς ὄνοις ἡ παροιμία δίδωσι τὸν ξέοντα ἀντιξέειν . ταύτην μὲν οὖν ἑαυτοὺς ἀνερευνῶντες ὑπενόουν αἰτίαν εἰς τὸ πολεμεῖσθαι παρεσχημένους , τὸν μέγαν ὑπολογιζόμενοι παροξυνθέντα διὰ ταῦτα λογοθέτην εἰς τὸ πολεμεῖν παρακαλέσαι τὸν βασιλέα · σαφὲς μέντοι εἶχον οὐδὲν εἰδέναι . ἄξιον δὲ καὶ οἵας εὐεργεσίας πρός τε λογοθέτην τὸν μέγαν καὶ πρὸς τὸν πρωτοβεστιάριον Ἀνδρόνικον τὸν Παλαιολόγον , τοὺς τοῦ τρίτου τουτουὶ πολέμου μάλιστα αἰτιωτάτους γεγενημένους , βασιλεὺς ὁ νέος ὑπῆρξε , διηγήσασθαι διὰ βραχέων , ὡς ἂν πρὸς οἷον ἠγνωμόνουν εἰδείημεν εὐεργέτην . ὁ γὰρ πρωτοβεστιάριος οὑτοσὶ Παλαιολόγος Ἀνδρόνικος , τῆς τοῦ πρεσβυτέρου βασιλέως Ἀνδρονίκου παῖς ὢν ἀδελφῆς τῆς Ἄννης , ἣ συνῴκει Μιχαὴλ τῷ δουκὶ τῶν Πάτρας ἀρχόντων ἑνὶ καὶ τῆς κατ' αὐτὴν Θεσσαλίας , ἔκ τινος διαφορᾶς πρὸς τὸν μέγαν λογοθέτην ἀπεχθῶς διατεθεὶς , πρὸς τὸν νέον βασιλέα ἐλθὼν πολλά τε καὶ ἄκοσμα διεξῄει κατ' αὐτοῦ , καὶ τελευταῖον προσετίθει , ὡς ἤδη πρὸς τὴν πρὸς αὐτὸν ἀπέχθειαν ἀπειρηκὼς , βούλοιτ' ἂν αὐτὸν συγκόπτειν πολλαῖς ταῖς πληγαῖς , κἂν δέῃ διὰ τοῦτο καὶ ἀποθνήσκειν · δι' ὃ καὶ ἀμύνειν αὐτῷ , εἴ τι μετὰ ταῦτα διὰ τὸ τόλμημα ἐπίοι δεινὸν , ἐδεῖτο . ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς , λόγοις τε πολλοῖς καὶ παραινέσεσι τὸν πρωτοβεστιάριον ἀπάγειν τοῦ τολμήματος ἐπεχείρει · ὡς δὲ οὐκ ἔπειθε , καὶ διαθήσειν ἠπείλησε τὰ χαλεπώτατα , εἰ μὴ παύσοιτο τοιούτοις ἐπιχειρῶν . ἔφη γὰρ , εἰ μὲν πρὶν μηδὲν πρὸς αὐτὸν τοιοῦτον εἰπεῖν τι εἰργάζετο τῶν ἀτόπων , δεινὸν μὲν ἂν ἦν , οὐδὲν δὲ αὐτῷ διαφέρειν · ἐπειδὴ δὲ αὐτῷ φανερὰν κατέστησε τὴν γνώμην , ἀδύνατον εἰς ἔργον τὴν βουλὴν προαγαγεῖν . τὴν γὰρ εἰς τὸν μέγαν λογοθέτην παροινίαν , διοικητὴν τῶν βασιλέως ὄντα πραγμάτων , εἰς ἐκεῖνον ἄγειν τὴν ὕβριν , ἃ μὴ δέον αὐτὸν συγχωρεῖν . τούτοις μὲν οὖν ὁ πρωτοβεστιάριος ἐπείθετο δείσας , καὶ ἀπέσχετο τοῦ τὸν μέγαν λογοθέτην τὰ αἴσχιστα διαθεῖναι . ὀλίγαις δὲ ὕστερον ἡμέραις βασιλεὺς ὁ πρεσβύτερος , εἴτ' ἐκ διαβολῆς εἴτε καὶ ἄλλως , τοσοῦτον ἐξώργιστο κατὰ πρωτοβεστιαρίου , ὡς καὶ εἷρξαι θελῆσαι . πέμψας τοιγαροῦν πρὸς βασιλέα τὸν νέον τὸν μέγαν λογοθέτην , ἄλλα τε πολλὰ τοῦ πρωτοβεστιαρίου κατηγόρει , καὶ ὅτι λοιδορούμενος αὐτὸν οὐ παύεται καὶ διασύρων , δι' ἃ δὴ καὶ μόνα δίκαιος εἶναι τὴν ἐσχάτην δοῦναι δίκην · οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλ' ὅτι καὶ ἀποστασίαν ἀπ' αὐτῶν ἐννοεῖ . τούτων οὖν ἕνεκα πάντων εἰς δεσμωτήριον αὐτὸν ἐμβαλεῖν δέον εἶναι οἰηθεὶς , καὶ αὐτῷ τὴν γνώμην δηλοῦν , ὡς ἂν εἰδείη τε καὶ αὐτὸς ἅμα καὶ συνεπιλαμβάνοιτο πρὸς τὸ ἔργον . πρὸς ταῦθ' ὁ νέος ἀπεκρίνατο βασιλεὺς τοιαῦτα · « θειότατε βασιλεῦ , τὸ μὲν πρωτοβεστιάριον τὸν ἐμὸν θεῖον ἀκόλαστόν τε εἶναι περὶ τὴν γλῶτταν καὶ πρὸς λοιδορίας εὐχερῆ , καὶ αὐτὸς συνομολογήσαιμι ἄν · διὸ καὶ αὐτὸς συνεπιψηφίζομαι τιμωρίας ἄξιον εἶναι τῆς προσηκούσης . τοὺς γὰρ ἐπιφανεστέρους μᾶλλον τῶν ἀνδρῶν καὶ προσήκοντας βασιλεῦσι τά τε ἄλλα συνετοὺς καὶ κοσμίους εἶναι δεῖ καὶ πρὸς πᾶσαν ἀρετῆς ἰδέαν ἐπιτηδείους , καὶ τὴν γλῶτταν πρό γε τῶν ἄλλων εὐφήμους , οἷα δὴ τοῖς ὑποδεεστέροις ὥς τινα παραδείγματα κοινὰ καὶ τύπους κειμένους , πρὸς οὓς ὁρῶντες οἱ πολλοὶ , ῥυθμίζοιντ' ἂν πρὸς τὸ βέλτιον . ἀποστασίαν μέντοι οὔτ' αὐτὸς κατέγνων αὐτοῦ ποτε , οὔτε παρ' ἄλλου σαφῶς ἀκήκοα εἰδότος · οὐ δὴ δίκαιον λόγοις ἁμαρτόντα ἔργῳ τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐφ' οἷς ἥμαρτε τυχόντα συγγνώμης , λόγοις σωφρονίζειν τοῦ λοιποῦ καὶ ἀπειλεῖν , εἰ μὴ παύοιτο τοιαῦτα ἁμαρτάνων , ὡς καὶ ὧν ἀφίεται νῦν ὁμοῦ πάντων ἐν τῷ τότε ὑφέξοντα τὰς δίκας · » οὕτω γὰρ πρωτοβεστιάριόν τε ἂν σωφρονέστερον γενέσθαι , αὐτόν τε οὐ ζημιώσεσθαι ἄνδρα τῶν ἐπιφανῶν καὶ καθ' αἷμα προσηκόντων . τοιαῦτα συμβουλεύων ἐδεῖτο πείθεσθαι καὶ τὴν ὀργὴν πρωτοβεστιαρίῳ ὑφεῖναι . εἰ δ' ἄρα ἀνενδότως ἔχει καὶ μὴ βούλοιτο συγγνώμης ἀξιοῦν , κύριον ὄντα πάντων ὅ , τι ἂν ἐθέλῃ ἐξεῖναι ἔλεγε ποιεῖν . συνήρατο δ' ἂν καὶ αὐτὸς πρὸς τὸ τιμωρήσασθαι τὸν ὑβριστὴν , εἴγε ἐνδεᾶ τῆς δυνάμεως ἑώρα τὴν βούλησιν κεκτημένον · ἐπεὶ δὲ ὅσα ἂν ᾖ βουλομένῳ καὶ δυνατός ἐστι καταπράξασθαι , περαινέτω τὴν βουλήν . Ταῦτα τοῦ μεγάλου λογοθέτου πρὸς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπαγγείλαντος , εἴτε τοῖς βεβουλευμένοις ὡς λυσιτελέσιν ὁ βασιλεὺς πεισθεὶς , εἴτε τὴν τοῦ νέου καλοκἀγαθίαν αἰδεσθεὶς , τοῦ κακῶς ποιεῖν τὸν πρωτοβεστιάριον ἀπέστη . οὕτω μὲν ἀμφοτέροις ὁ νέος βασιλεὺς , τῷ μὲν τοῦ μὴ πληγαῖς πρὸς τῷ ἀτιμασθῆναι συγκοπῆναι , τῷ δὲ τοῦ μὴ διὰ βίου δεσμωτήριον οἰκεῖν , αἰτιώτατος ἐγεγόνει . αὐτοὶ δὲ μετὰ μικρὸν ἐκ τοῦ ἄκρως ἐκπεπολεμῶσθαι εἰς φιλίαν συνελθόντες καὶ ὅρκοις ἐμπεδώσαντες ἀλλήλους ἦ μὴν φρονήσειν ταὐτὰ , πρὸς τὸν κατὰ τοῦ νέου βασιλέως πόλεμον αὐτοί τε ἐξηρτύοντο καὶ τὸν βασιλέα παρεκάλουν , ἀπάταις χρώμενοι καὶ διαβολαῖς · καὶ τῆς εὐεργεσίας ἀπεδίδοσαν χάριν τὸ μέχρι θανάτου πολεμεῖν . ἀλλ' ἐκεῖνοι μὲν οὕτω · βασιλεὺς δὲ ὁ πρεσβύτερος τὸν πρωτοβεστιάριον ἄρχοντα καταστήσας Βαλαγράδων , προσηνῶς τε καὶ ἡμέρως ὁμιλήσας καὶ πολλὰ ἐπαγγειλάμενος εὖ ποιήσειν , ἐξέπεμψεν , ὅσων ἂν δέοι πρὸς τὸν πόλεμον εἶναι παρεσκευασμένον παραγγείλας , ὡς ἅμα τῷ δέξασθαι γράμματα παρ' αὐτοῦ βασιλεῖ τῷ νέῳ τὴν ἐκ τῆς ἑσπέρας ἐπάξων στρατιάν . ἀπὸ δὲ Βυζαντίου πρὸς τὸν νέον Ἀνδρόνικον ἧκον γράμματα παρὰ τῶν φίλων , σαφῶς ἀπαγγέλλοντα , τὸν πρεσβύτερον βασιλέα πρὸς τὸν πόλεμον παρασκευάζεσθαι . διὸ καὶ ἐδόκει δεῖν αὐτῷ ἅμα τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ καὶ πρωτοστράτορι βουλευτέα εἶναι περὶ τοῦ πολέμου . βουλευσαμένοις δὲ μεγαλοψυχίᾳ ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν προτέρων πολέμων ἐδόκει χρῆσθαι καὶ μὴ προεξανίστασθαι , ἀλλὰ τὸν ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἔλεγχον περιμένειν , ἅμα καὶ ἐλπίζοντες περιγενήσεσθαι τοῦ πολέμου , ἀμύνοντος αὐτοῖς καὶ τοῦ θεοῦ παρασπονδουμένοις · αὐτοὶ γὰρ οὔτε λόγῳ αἰτίαν παρασχεῖν τοῦ λελύσθαι τὰς σπονδάς . πείρας δὲ χάριν ἐδόκει πρὸς Βυζάντιον ἀπελθεῖν ὡς ἢ φανεροῦ γενησομένου ἅμα τῷ αὐτοὺς ἀφικέσθαι τοῦ πολέμου ἢ διαλυθησομένου , τῶν κινούντων καταπληξάντων . βασιλεῖ πᾶν οὖν τῷ νέῳ καὶ τοῖς φίλοις οὕτως ἐδόκει .
Lemmas: μγʹ . ὁ πρῶτος βασιλεύω Ῥωμαῖος Παλαιολόγος ὁ Μιχαήλ ἄρσην τρεῖς γεννάω παῖς , οὗτος τε ὁ μετά αὐτός βασιλεύω Ἀνδρόνικος καί Κωνσταντῖνος ὁ ἐν ὁ πορφύρα τίκτω καί Θεόδωρος τρίτος , καί θυγάτηρ τοσοῦτος . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἄλλος γεννάω παῖς , καθάπερ ἐν ἀρχή ὁ ἱστορία δηλόω φθάνω ὁ λόγος , ὁ πορφυρογέννητος δέ Κωνσταντῖνος ὁ Παλαιολόγος Ἰωάννης μονογενής γεννάω παῖς · ὅς Μετοχίτης ὁ μέγας λογοθέτης ἐκδίδωμι ὁ θυγάτηρ Εἰρήνη πρός γάμος , ὁ ὁ πανυπερσεβάστου πρός ὁ θεῖον καί βασιλεύς ἄξιος τιμάω . οὗτος δή ὁ πανυπερσέβαστος οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί δίς καί τρίς Θεσσαλονίκη τε καί ὁ ἄλλος ἑσπέριος πόλις ἐπιτροπεύω , ὁ τε ἄλλος διοικέω ὅς αὐτός δοκέω ἀγαθός εἰμί , καί ὁ ὁ Τριβαλός ἄρχω Στέφανος ὁ Κράλη Μαρία ὁ αὐτός κατεγγυάω θυγάτηρ · ὅς δή γίγνομαι , νόος ἔχω ὁ ὁ Τριβαλός ἄρχω προσχωρέω εἰμί κηδεστής , ὡς εἄν ὁ ἐκεῖνος δύναμις χράω συμμαχέω , ὅς ἐπιτροπεύω πόλις ὅσος εἄν οἷος τε εἰμί φρουρά κατέχω καί ἰδιοποιέω , ἴδιος ἑαυτοῦ καθίστημι δυναστεία , ἀφίστημι βασιλεύς . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος τε διανοέομαι καί εἰς ἔργον ἐξάγω , καί πανοικεσίᾳ μέν χωρέω πρός Τριβαλός , καταπράσσω δέ ἰσχύω ὅς ἐλπίζω οὐδείς . ὁ γάρ ὑπό αὐτός πᾶς πόλις ὁ ἀποστασία συνίημι , οἷος δή χράω πολέμιος . ἐκ ὁ τοιοῦτος δή αἴτιος ταραχή οὖον φαῦλος τις ὁ κατά ὁ ἑσπέρα ἐμπίμπλημι πόλις . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος ὁ ὁ μέγας λογοθέτης υἱός Δημήτριος μέν ὁ Ἄγγελος Στρουμβίτζης ἐπίτροπος εἰμί , Μιχαήλ δέ ὁ Λάσκαρις , Μελενίκου , πόλις Μακεδονικός · ἕ δή γυνή ἀδελφός εἰμί ὁ πανυπερσεβάστου , γράμμα πέμπω πρός τε ἐκεῖνος καί ὁ ἀδελφή , προφανῶς μέν αὐτός ἀποστασία οὖον κατηγορέω , πρόφασις μέντοι οὐ ἀγεννής τις παρέχω ὑποψία . λέξις τε γάρ εὐπορέω ἀμφίβολος , καί φίλιος ἀναμιμνήσκω ἀρχαῖος καί συνδιατριβή , καί ὁ δήω ἀλλήλων εὐνοέω ἄλλος τε ἕνεκα πλείων καί μάλιστα ὁ ἐκ ὁ συγγένεια ἐνέχυρον . ὁ ὁ τοιοῦτος τοίνυν γράμμα κομίζω στρατιώτης συλλαμβάνω κατά ὁ ὁδός , ἕ εἰμί ἐπί αὐτός οὗτος τάσσω φυλάσσω ὁ ὁδός ὁ πρός ὁ πανυπερσέβαστον ἕνεκα πόλεμος , καί ὁ γράμμα ἀφαιρέω , πρός μέν Βυζάντιον ὡς βασιλεύς ὁ πρέσβυς ὁ γράμμα κομίζω οὐ γιγνώσκω δήω , ὁ μέγας λογοθέτης ὁ μέγας παρά βασιλεύς δύναμαι δείδω , εἰς Διδυμότειχο δέ ἔρχομαι φέρω ὁ νέος βασιλεύς . ἐπαινέω δέ αὐτός ὁ σύνεσις καί εὐβουλία , ἀπολύω εὕω ποιέω ὁ βασιλεύς . ὁ μέντοι γράμμα εἰς Βυζάντιον ὁ μέγας πέμπω λογοθέτης , παραινέω τε καί συμβουλεύω αὐτός φιλικῶς , ὡς ὁ μέν γράμμα οὗτος ὁ κηδεστής πέμπω ὁ υἱός γέμω πολύς ὑποψία , αὐτός δέ ἐκεῖνος τε εἰμί πατήρ καί ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ὁ δυνατός ὠφέλεια ὀφείλω εἰσφέρειν , οἷος ὁ κατά αὐτός πρᾶγμα διά αὐτός διοικέω , χρεὼν ἐκεῖνος τε ἀπαθής κακός τηρέω καί ὁ προσδοκάω ἀπό αὐτός προαναστέλλω βλάβη . οὗτος δέ γίγνομαι εἄν , εἰμί αὐτός μέν ὁ ὁ πόλις ἐκεῖνος ἄρχω ἀφίστημι , ἕτερος ἀνύποπτος ἐφίστημι , αὐτός δέ ἕτερος ἀρχή ὅς εἄν αὐτός δοκέω λυσιτελέω εγχειρίζω . « ἐγώ μέν οὖν οὐ ἀγαθός δοκέω » εἶπον « ὁ βασιλεύς ὁ τοιοῦτος γράμμα ποιέω δῆλος , ἀλλά μόνος σύ , ὡς εἄν , συνετός εἰμί , ὁ τε δήω ὑπέρ ὁ κοινός οἰκονομέω πρᾶγμα καί ὁ παῖς ὁ λυσιτελέω . » βασιλεύς μέν οὖν τοιοῦτος ὁ μέγας συμβουλεύω λογοθέτης · ὁ δέ , πείθω τε δήω καί χάρις ὁ ὁ υἱός κηδεμονία ὁμολογέω , ἐναντίος ποιέω πᾶς . τραχύς γάρ ἀποκρίνω καί σκληρός , ἐπί τέλος προστίθημι καί οὗτος , ὡς καί ὁ ὄνος ὁ παροιμία δίδωμι ὁ ξέω ἀντιξέω . οὗτος μέν οὖν ἑαυτοῦ ἀνερευνάω ὑπονοέω αἴτιος εἰς ὁ πολεμέω παρέχω , ὁ μέγας ὑπολογίζομαι παροξύνω διά οὗτος λογοθέτης εἰς ὁ πολεμέω παρακαλέω ὁ βασιλεύς · σαφής μέντοι ἔχω οὐδείς οἶδα . ἄξιος δέ καί οἷος εὐεργεσία πρός τε λογοθέτης ὁ μέγας καί πρός ὁ πρωτοβεστιάριος Ἀνδρόνικος ὁ Παλαιολόγος , ὁ ὁ τρίτος οὗτος πόλεμος μάλιστα αἴτιος γίγνομαι , βασιλεύς ὁ νέος ὑπάρχω , διηγέομαι διά βραχύς , ὡς εἄν πρός οἷος ἀγνωμονέω οἶδα εὐεργέτης . ὁ γάρ πρωτοβεστιάριος οὗτος Παλαιολόγος Ἀνδρόνικος , ὁ ὁ πρέσβυς βασιλεύς Ἀνδρόνικος παῖς εἰμί ἀδελφός ὁ Ἄννα , ὅς συνοικέω Μιχαήλ ὁ δούξ ὁ Πάτραι ἄρχω εἷς καί ὁ κατά αὐτός Θεσσαλία , ἐκ τις διαφορά πρός ὁ μέγας λογοθέτης ἀπεχθῶς διατίθημι , πρός ὁ νέος βασιλεύς ἔρχομαι πολύς τε καί ἄκοσμος διέξειμι κατά αὐτός , καί τελευταῖος προστίθημι , ὡς ἤδη πρός ὁ πρός αὐτός ἀπέχθεια ἀπολέγω , βούλομαι εἄν αὐτός συγκόπτω πολύς ὁ πληγή , κἀν δήω διά οὗτος καί ἀποθνήσκω · διά ὅς καί ἀμύνω αὐτός , εἰμί τίς μετά οὗτος διά ὁ τόλμημα ἔπειμι δεινός , δήω . ἀκούω δέ ὁ βασιλεύς , λόγος τε πολύς καί παραίνεσις ὁ πρωτοβεστιάριος ἀπάγω ὁ τόλμημα ἐπιχειρέω · ὡς δέ οὐ πείθω , καί διατίθημι ἀπειλέω ὁ χαλεπός , εἰμί μή παύω τοιοῦτος ἐπιχειρέω . φημί γάρ , εἰμί μέν πρίν μηδείς πρός αὐτός τοιοῦτος εἶπον τίς ἐργάζομαι ὁ ἄτοπος , δεινός μέν εἄν εἰμί , οὐδείς δέ αὐτός διαφέρω · ἐπεί δέ αὐτός φανερός καθίστημι ὁ γνώμη , ἀδύνατος εἰς ἔργον ὁ βουλή προάγω . ὁ γάρ εἰς ὁ μέγας λογοθέτης παροινία , διοικητής ὁ βασιλεύς εἰμί πρᾶγμα , εἰς ἐκεῖνος ἄγω ὁ ὕβρις , ὁ μή δήω αὐτός συγχωρέω . οὗτος μέν οὖν ὁ πρωτοβεστιάριος πείθω δείδω , καί ἀπέχω ὁ ὁ μέγας λογοθέτης ὁ αἰσχρός διατίθημι . ὀλίγος δέ ὕστερος ἡμέρα βασιλεύς ὁ πρέσβυς , ἔτι ἐκ διαβολή εἴτε καί ἄλλως , τοσοῦτος ἐξοργίζω κατά πρωτοβεστιάριος , ὡς καί ἔργω1 ἐθέλω . πέμπω τοιγάρ πρός βασιλεύς ὁ νέος ὁ μέγας λογοθέτης , ἄλλος τε πολύς ὁ πρωτοβεστιάριος κατηγορέω , καί ὅτι λοιδορέω αὐτός οὖον παύω καί διασύρω , διά ὁ δή καί μόνος δίκαιος εἰμί ὁ ἔσχατος δίδωμι δίκη · οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά ὅτι καί ἀποστασία ἀπό αὐτός ἐννοέω . οὗτος οὖν ἕνεκα πᾶς εἰς δεσμωτήριον αὐτός ἐμβάλλω δήω εἰμί οἴομαι , καί αὐτός ὁ γνώμη δηλόω , ὡς εἄν οἶδα τε καί αὐτός ἅμα καί συνεπιλαμβάνομαι πρός ὁ ἔργον . πρός αὐτός ὁ νέος ἀποκρίνω βασιλεύς τοιοῦτος · « θεῖος βασιλεύς , ὁ μέν πρωτοβεστιάριος ὁ ἐμός θέω ἀκόλαστος τε εἰμί περί ὁ γλῶσσα καί πρός λοιδορία εὐχερής , καί αὐτός συνόμνυμι ἄν · διό καί αὐτός συνεπιψηφίζω τιμωρία ἄξιος εἰμί ὁ προσήκω . ὁ γάρ ἐπιφανής μᾶλλον ὁ ἀνήρ καί προσήκω βασιλεύς ὁ τε ἄλλος συνετός καί κόσμιος εἰμί δεῖ καί πρός πᾶς ἀρετή ἰδέα ἐπιτήδειος , καί ὁ γλῶσσα πρό γε ὁ ἄλλος Εὔφημος , οἷος δή ὁ ὑποδεέστερος ὅς τις παράδειγμα κοινός καί τύπος κεῖμαι , πρός ὅς ὁράω ὁ πολύς , ῥυθμίζω εἄν πρός ὁ ἀγαθός . ἀποστασία μέντοι οὔτε αὐτός καταγιγνώσκω αὐτός ποτός , οὔτε παρά ἄλλος σαφῶς ἀκούω οἶδα · οὖον δή Δίκαιος λόγος ἁμαρτάνω ἔργον ὁ κόλασις ὑπέχω , ἀλλά μᾶλλον ἐπί ὅς ἁμαρτάνω τυγχάνω συγγνώμη , λόγος σωφρονίζω ὁ λοιπός καί ἀπειλέω , εἰμί μή παύω τοιοῦτος ἁμαρτάνω , ὡς καί ὅς ἀφίημι νῦν ὁμοῦ πᾶς ἐν ὁ τότε ὑπέχω ὁ δίκη · » οὗτος γάρ πρωτοβεστιάριος τε εἄν σώφρων γίγνομαι , αὐτός τε οὖον ζημιόω ἀνήρ ὁ ἐπιφανής καί κατά αἷμα προσήκω . τοιοῦτος συμβουλεύω δήω πείθω καί ὁ ὀργή πρωτοβεστιάριος ὑφίημι . εἰμί δέ ἄρα ἀνένδοτος ἔχω καί μή βούλομαι συγγνώμη ἀξιόω , κύριος εἰμί πᾶς ὅς , τίς εἄν ἐθέλω ἔξεστι λέγω ποιέω . συναίρω δέ εἄν καί αὐτός πρός ὁ τιμωρέω ὁ ὑβριστής , εἰ ἐνδεής ὁ δύναμις ὁράω ὁ βούλησις κτάομαι · ἐπεί δέ ὅσος εἄν εἰμί βούλομαι καί δυνατός εἰμί καταπράσσω , περαίνω ὁ βουλή . οὗτος ὁ μέγας λογοθέτης πρός βασιλεύς ὁ πρέσβυς ἀπαγγέλλω , εἴτε ὁ βουλεύω ὡς λυσιτελής ὁ βασιλεύς πείθω , εἴτε ὁ ὁ νέος καλοκἀγαθία αἰδέομαι , ὁ κακῶς ποιέω ὁ πρωτοβεστιάριος ἀφίστημι . οὗτος μέν ἀμφότερος ὁ νέος βασιλεύς , ὁ μέν ὁ μή πληγή πρός ὁ ἀτιμάζω συγκόπτω , ὁ δέ ὁ μή διά βίος δεσμωτήριον οἰκέω , αἴτιος γίγνομαι . αὐτός δέ μετά μικρός ἐκ ὁ ἄκρως ἐκπολεμόω εἰς φίλιος συνέρχομαι καί Ὅρκος ἐμπεδόω ἀλλήλων εἰμί μήv φρονέω αὐτός , πρός ὁ κατά ὁ νέος βασιλεύς πόλεμος αὐτός τε ἐξαρτύω καί ὁ βασιλεύς παρακαλέω , ἀπάτη χράω καί διαβολή · καί ὁ εὐεργεσία ἀποδίδωμι χάρις ὁ μέχρι θάνατος πολεμέω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὗτος · βασιλεύς δέ ὁ πρέσβυς ὁ πρωτοβεστιάριος ἄρχω καθίστημι Βαλαγράδων , προσηνῶς τε καί ἥμερος ὁμιλέω καί πολύς ἐπαγγέλλω εὕω ποιέω , ἐκπέμπω , ὅσος εἄν δήω πρός ὁ πόλεμος εἰμί παρασκευάζω παραγγέλλω , ὡς ἅμα ὁ δέχομαι γράμμα παρά αὐτός βασιλεύς ὁ νέος ὁ ἐκ ὁ ἑσπέρα ἐπάγω στρατιά . ἀπό δέ Βυζάντιον πρός ὁ νέος Ἀνδρόνικος ἥκω γράμμα παρά ὁ Φίλων , σαφῶς ἀπαγγέλλω , ὁ πρέσβυς βασιλεύς πρός ὁ πόλεμος παρασκευάζω . διό καί δοκέω δήω αὐτός ἅμα ὁ μέγας δομέστικος καί πρωτοστράτωρ βουλευτέον εἰμί περί ὁ πόλεμος . βουλεύω δέ μεγαλοψυχία ὥσπερ καί ἐπί ὁ πρότερος Πολέμων δοκέω χράω καί μή προεξανίσταμαι , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα ἔλεγχος περιμένω , ἅμα καί ἐλπίζω περιγίγνομαι ὁ πόλεμος , ἀμύνω αὐτός καί ὁ θεός παρασπονδέω · αὐτός γάρ οὔτε λόγος αἴτιος παρέχω ὁ λύω ὁ σπονδή . πείρω δέ χάρις δοκέω πρός Βυζάντιον ἀπέρχομαι ὡς ἢ φανερός γίγνομαι ἅμα ὁ αὐτός ἀφικνέομαι ὁ πόλεμος ἢ διαλύω , ὁ κινέω καταπλήσσω . βασιλεύς πᾶς οὖν ὁ νέος καί ὁ φίλος οὕτως δοκέω .