joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.50
νʹ . Οἱ μέντοι ἐν Χριστουπόλει στρατηγοὶ , ἐπεὶ Τριβαλῶν ἡ στρατιὰ καὶ ὁ βασιλεὺς ἀνεχώρησαν ἐκ Φερῶν πρὸς τὴν οἰκείαν , πέμψαντες ἐν Βυζαντίῳ , βασιλίδι ἀπήγγελλον καὶ μεγάλῳ δουκὶ , ὡς ἄχρι τοῦ διατειχίσματος μετὰ Τριβαλῶν ἐλθὼν ὁ Καντακουζηνὸς , διελθεῖν μὲν οὐ δυνηθείη ἡμῶν ἰσχυρῶς ἀμυνομένων . ἀναστρεφούσης δὲ τῆς στρατιᾶς , ὅσοι Ρωμαίων αὐτῷ συνῆσαν , καταλιπόντες ἧκον πρὸς ἡμᾶς πλὴν δέκα πάντες · αὐτὸς δὲ ὑπ' αἰσχύνης ἀμυθήτου , ὅ,τι χρήσασθαι μὴ ἔχων ἑαυτῷ , πρὸς Ἄθω ἦλθε τὸ ἱερὸν ὄρος , ὡς ἐκεῖσε τὴν βασιλείαν , ἣν ἀδίκως ἥρπασε καὶ παρανόμως , ἀποθησόμενος καὶ σχῆμα μοναχῶν περιθησόμενος . εὐθὺς μὲν οὖν ἐν Βυζαντίῳ πανήγυρις ἦν λαμπρὰ καὶ ἑορτῶν ἡ χαριεστάτη . καὶ ὁ δῆμος πρὸς τὸ τῆς θεομήτορος Ὁδηγητρίας τέμενος ἐχώρουν πανδημεὶ , εὐχαριστήρια τῆς νίκης ἀποδώσοντες , καὶ οἱ ἐν τέλει μάλιστα , εἶτα καὶ οἱ ἄλλοι πεζῇ τοῖς πολλοῖς ὁμοίως . καὶ οὐδεὶς ἐτόλμα ἀπολείπεσθαι , ἀλλὰ καὶ οἳ μάλιστα ἠνιῶντο καὶ ἐδυσχέραινον τὴν βασιλέως δυσπραγίαν , κἀκεῖνοι τοῖς ἄλλοις ὁμοίως ἀνάγκην εἶχον συνεορτάζειν ἢ μᾶλλον συνασχημονεῖν , ἢ τῆς κατηφείας χαλεπὰς καὶ ἀπαραιτήτους παρείχοντο εὐθύνας . οὐ γὰρ μόνον εἴ τις Καντακουζηνῷ τῷ βασιλεῖ συμπράττων φωραθείη , ἐκολάζετο ὠμῶς , ἀλλὰ καὶ εἴ τις πρὸς τὰ πραττόμενα μὴ ἡδέως διακείμενος , ἀλλὰ ἦθος ἐμφαίνων ἀποστρεφομένου φωραθείη , τὰς ὁμοίας δίκας τοῖς ἑαλωκόσιν ἐπὶ προδοσίᾳ φανερῶς διδόναι ἦν ἀνάγκη . καὶ πολλοὶ ἐκ τοιούτων αἰτιῶν ἀπώλοντο , οὐκ ἐν Βυζαντίῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ παρὰ ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἄχρι Θεσσαλονίκης . τὰ γὰρ περαιτέρω καὶ πρὸς ἑσπέραν κοινῇ οἵ τε δῆμοι καὶ οἱ δυνατοὶ τῶν πόλεων βασιλεῖ προσεῖχον Καντακουζηνῷ . ὅθεν οὐδὲ πρὸς στάσεις ἐχώρησαν καὶ πολέμους ἐμφυλίους , ἀλλ' ἐν οἷς μάλιστα αἱ ἄλλαι μεγάλαις ἐχρήσαντο συμφοραῖς καιροῖς , ἐν τούτοις αὗται πρὸς εὐνομίαν καὶ εἰρήνην διῳκοῦντο . αἱ δὲ ἀπὸ Θεσσαλονίκης ἄχρι Βυζαντίου οὐδὲν ἦν , ὅ,τι μὴ ὑπέμενον . καθάπαξ γὰρ εἰς δύο διαιρεθεῖσαι , στρατιὰ μὲν καὶ οἱ ἄλλοι ἄριστοι τῶν πολιτῶν τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ᾑροῦν το , ἐκεῖνον οἰόμενοι δυνήσεσθαι τὰς κατασχούσας στήσειν συμφοράς · οἱ δῆμοι δὲ , τῶν στασιαστῶν ἐναγόντων , οἷς ἐκ τοῦ πολέμου τὰ ἑτέρων ἔχουσι πλουτεῖν ἐνῆν , πρός τε βασιλέα Καντακουζηνὸν καὶ τοὺς παρ' ἑκάστοις δυνατοὺς ὁμοίως ἐπολέμουν καὶ πολλὰ διετίθεσαν κακὰ , οὐ μόνον τὰς οὐσίας διαρπάζοντες καὶ ἀπορωτάτους ἐκ πλουσίων ἀποδεικνύντες ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ , ἀλλὰ καὶ δεσμωτηρίοις κατακλείοντες καὶ ἄλλην πᾶσαν εἰς αὐτοὺς κάκωσιν ἐπιδεικνύμενοι . οἵ τε τὰς ἀρχὰς τῶν πόλεων ἐπιτετραμμένοι , τοῖς τῶν ὅλων ἄρχουσι πραγμάτων μάλιστα ἐξομοιούμενοι , κολαστικοί τινες καὶ ἀνήμεροι καὶ θηριώδεις ἐφιλοτιμοῦντο εἶναι . ἐκεῖνοι γὰρ εἰς τοσοῦτον ὠμότητος προῆλθον , ὡς ἄλλους τε πολλοὺς ἀπανθρώπως τιμωρήσασθαι , καὶ Πατρικιώτην ταῖς βασάνοις ἐναποθανεῖν ἐᾶσαι καλλωδίοις ἐξηρτημένον . Σιδηρᾶν δὲ μετὰ τὸ αἰκίσασθαι μέχρι ἄπνουν εἶναι , ζοφώδει τινὶ δεσμωτηρίῳ ἐναπέῤῥιψαν γυμνὸν , οἷα δὴ νεκρὸν , οὐδὲ ὁσίας ἀξιώσαντες . ὃν οὕτως ἄπνουν ἀπεῤῥιμμένον ἐπί τινας ἡμέρας , τῶν Περσῶν τις δοριάλωτος θείᾳ προνοίᾳ τῷ δεσμωτηρίῳ ἐκείνῳ καθειρχθεὶς , προνοίας τε ἠξίωσεν οὐ τῆς τυχούσης καὶ τῶν πολλῶν ἐκείνων ἀνεκτήσατο αἰκισμῶν . τὴν ὁμοίαν δὲ ὁ δοριάλωτος ἐκεῖνος πρόνοιαν καὶ πρὸς Συναδηνὴν ἐπεδείξατο , ἀπανθρώπως κἀκείνην αἰκισθεῖσαν ἐγγὺς θανάτου καὶ γυμνὴν εἰς ἐκεῖνο τὸ δεσμωτήριον ἀποῤῥιφεῖσαν . πᾶσι δὲ ἦν ἔγκλημα ἡ περὶ βασιλέα τὸν Καντακουζηνὸν προτέρα εὔνοια καὶ τὸ χρήματα ἐκείνου κρυπτόμενα εἰδέναι , ἃ ἠναγκάζοντο φανεροῦν . οὐ μὴν οὐδὲ τῶν εὐγενεστέρων ἀπείχοντο οὕτως αἰκίζειν ἀπανθρώπως . Ἀσανίναν γὰρ τὴν Ἀσάνη τοῦ Μιχαὴλ γαμετὴν τοῦ πρώτου τῶν Ἀσάνη τοῦ δεσπότου υἱῶν σχοινίοις αἰωρήσαντες , ἐμάστιξαν ἐφ' ἱκανὸν , ἐπικαλοῦντες , ὡς συνειδείη εἰς Βυζάντιον παρὰ Καντακουζηνοῦ ἐπὶ διαφθορᾷ τινων γράμματα ἀφιγμένα , ἃ ἐκέλευον δῆλα καὶ αὐτοῖς ποιεῖν . ταῦτα μὲν οὖν ἐκ πολλῶν ὀλίγα εἴρηται , δι' ἃ εἰς τοσοῦτον ἦλθον φόβου οἱ ἁπανταχοῦ τῆς Ρωμαίων γῆς ἄριστοι τῶν πόλεων , ὡς μηδὲ τοῖς οἰκειοτάτοις ἄγαν θαῤῥεῖν τὴν προδοσίαν δεδοικότες . συμβὰν δέ τι καὶ τοιοῦτον μᾶλλον ἐξεφόβησεν . οἱ γὰρ ἐν Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου τοῖς βασιλείοις ὄντες δεσμῶται , ἐπεὶ τῶν νηστειῶν παρῆσαν αἱ ἡμέραι καὶ ἔδει ἀναθέσθαι τὰ κατ' αὐτοὺς ἀνδρὶ πνευματικῷ καὶ ἐξομολόγησιν ποιήσασθαι τῶν πεπλημμελημένων , ἐπεὶ μὴ ἐξῆν αὐτοῖς εἰσάγειν οἷς ἐθάῤῥουν , ᾐτοῦντο παρὰ τῶν ἀρχόντων εἰσελθεῖν , ὃν ἂν βούλοιντο αὐτοί . οἱ δέ τινα Γλύκαν ὄνομα , φαῦλον ἄνθρωπον καὶ περὶ μέθας ἠσχολημένον καὶ ἕτερα ἀτοπώτερά τινα , ἱμάτια μοναχῶν ἐνδύσαντες καὶ τὸ λεγόμενον μέγα σχῆμα περιθέντες , προσέπεμπον τοῖς δεσμώταις , οἷα πνευματικόν · ἐκέλευόν τε τοὺς λογισμοὺς τῶν ἀνδρῶν ἀνερευνᾷν , ὅ,τι περὶ Καντακουζηνοῦ διανοοῦνται καὶ εἰ συνίσασί τινας καὶ ἄλλους τὰ αὐτὰ ἐκείνοις ᾑρημένους . ὁ δὲ τὴν ὑπόκρισιν κέρδους ἕνεκα ὑπελθὼν ἡδέως καὶ γενόμενος πρὸς τοὺς δεσμώτας , μετὰ τῶν πλημμελημάτων τὴν ἐξομολόγησιν ἠρώτα ἕκαστον ἰδίᾳ καὶ περὶ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ὅ,τι διανοοῦνται πράττειν . ἐκεῖνοι δὲ ὑποπτεύσαντες , οὐχ ὅπερ ἦν , ἀλλὰ πνευματικὸν μὲν εἶναι ἀληθῶς , τῷ μέρει δὲ προσέχειν τῆς περὶ πατριάρχην καὶ Ἀπόκαυκον τὸν μέγαν δοῦκα φατρίας , δείσαντες ἀπέσχοντο παντάπασι τοῦ καὶ τὰ πεπλημμελημένα ἐξομολογεῖσθαι . ὁ ἐμπαίκτης δὲ ἐκεῖνος ἐπεὶ μηδὲν ἀπώνατο τῆς πονηρίας , ἐκεῖθεν ἐξελθὼν , ἅ τε κακῶς ἐνέδυ ἀπεδύσατο ἐνδύματα , καὶ κοσμικὴν ἔχων ἐσθῆτα , τὰ συνήθη πάλιν περιῄει δρῶν . τὸ δρᾶμα δὲ τοῦτο λίαν πάντας ἐξεφόβησε καὶ πᾶσιν ἔπεισεν ὁμοίως ἀπιστεῖν . τούτων δὲ ἡ βασιλὶς οὐδὲν τοῖς πράττουσι συνῄδει , ἀλλὰ πάντα διῳκεῖτο μάλιστα μὲν Ἀποκαύκου τοῦ μεγάλου ἐπιτάττοντος δουκὸς , μετ' ἐκεῖνον δὲ καὶ τῶν ἄλλων τῶν συνωμοτῶν . πατριάρχης δὲ κατ' ἐκείνην τὴν περίοδον τῶν νηστειῶν , τῆς μεγάλης ἐνεστηκυίας παρασκευῆς , ἐν ᾗ ὁ ἐμὸς Χριστὸς ὑπὸ Ἰουδαίων συνελαμβάνετο , αὐτὸς πολλοὺς τοὺς τῷ νεῷ τῆς τοῦ θεοῦ Σοφίας διὰ τὴν ἀσυλίαν προσπεφευγότας παρεδίδου , καὶ συλληφθέντες ἤγοντο εἰς δεσμωτήρια καὶ πολλὰ καὶ δυσχερῆ ὑπέμενον . δι' ἃ δὴ πάντα , ἐπεὶ ἠγγέλλετο καὶ τότε Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα καταλειφθέντα μόνον ὑπὸ τῶν οἰκείων , εἰς ὄρος ἔρχεσθαι τὸ ἱερὸν ἐπὶ τῷ μοναχῶν ὑποδῦναι σχῆμα , πάντες ἔθεον πεζοὶ παρὰ τὸ τῆς Ὁδηγητρίας τέμενος , εὐχαριστίας ἀποδώσοντες τῆς ἐκείνου καταλύσεως .
Lemmas: ν . ὁ μέντοι ἐν χριστουπολις στρατηγός , ἐπεί Τριβαλός ὁ στρατία καί ὁ βασιλεύς ἀναχωρέω ἐκ Φεραί πρός ὁ οἰκεῖος , πέμπω ἐν Βυζάντιον , βασιλίδι ἀπαγγέλλω καί μέγας δούξ , ὡς ἄχρι ὁ διατείχισμα μετά Τριβαλός ἔρχομαι ὁ Καντακουζηνός , διέρχομαι μέν οὖον δύναμαι ἐγώ ἰσχυρῶς ἀμύνω . ἀναστρέφω δέ ὁ στρατιά , ὅσος Ῥωμαῖος αὐτός σύνειμι , καταλείπω ἥκω πρός ἐγώ πλήν δέκα πᾶς · αὐτός δέ ὑπό αἰσχύνη ἀμύθητος , ὅστις χράω μή ἔχω ἑαυτοῦ , πρός Ἄθως ἔρχομαι ὁ ἱερόν ὄρος , ὡς ἐκεῖσε ὁ βασίλειος , ὅς ἄδικος ἁρπάζω καί παρανόμως , ἀποτίθημι καί σχῆμα μοναχός περιτίθημι . εὐθύς μέν οὖν ἐν Βυζάντιον πανήγυρις εἰμί λαμπρός καί ἑορτή ὁ χαρίεις . καί ὁ δῆμος πρός ὁ ὁ θεομήτωρ οδηγήτρια τέμενος χωρέω πανδημεί , εὐχαριστήριος ὁ Νίκη ἀποδίδωμι , καί ὁ ἐν τέλος μάλιστα , εἶτα καί ὁ ἄλλος πεζός ὁ πολύς ὁμοίως . καί οὐδείς τολμάω ἀπολείπω , ἀλλά καί ἕ μάλιστα ἀνιάω καί δυσχεραίνω ὁ βασιλεύς δυσπραγία , ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ὁμοίως ἀνάγκη ἔχω συνεορτάζω ἢ μᾶλλον συνασχημονέω , ἢ ὁ κατήφεια χαλεπός καί ἀπαραίτητος παρέχω εὐθύνω . οὖον γάρ μόνος εἰμί τις Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς συμπράσσω φωράω , κολάζω ὠμός , ἀλλά καί εἰμί τις πρός ὁ πράσσω μή ἡδύς διάκειμαι , ἀλλά ἦθος ἐμφαίνω ἀποστρέφω φωράω , ὁ ὅμοιος δίκη ὁ ἁλίσκομαι ἐπί προδοσία φανερῶς δίδωμι εἰμί ἀνάγκη . καί πολύς ἐκ τοιοῦτος αἰτία ἀπόλλυμι , οὐ ἐν Βυζάντιον μόνος , ἀλλά καί παρά ὁ ἄλλος πόλις ἄχρι Θεσσαλονίκη . ὁ γάρ περαιτέρω καί πρός ἑσπέρα κοινός ὁ τε δῆμος καί ὁ δυνατός ὁ πόλις βασιλεύς προσέχω Καντακουζηνός . ὅθεν οὐδέ πρός στάσις χωρέω καί πόλεμος ἐμφύλιος , ἀλλά ἐν ὅς μάλιστα ὁ ἄλλος μέγας χράω συμφορά καιρός , ἐν οὗτος οὗτος πρός εὐνομία καί εἰρήνη διοικέω . ὁ δέ ἀπό Θεσσαλονίκη ἄχρι Βυζάντιον οὐδείς εἰμί , ὅστις μή ὑπομένω . καθάπαξ γάρ εἰς δύο διαιρέω , στρατία μέν καί ὁ ἄλλος ἀγαθός ὁ πολίτης ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ἀρόω ὁ , ἐκεῖνος οἴομαι δύναμαι ὁ κατέχω ἵστημι συμφορά · ὁ δῆμος δέ , ὁ στασιαστής ἐνάγω , ὅς ἐκ ὁ πόλεμος ὁ ἕτερος ἔχω πλουτέω ἐν-εἰμί , πρός τε βασιλεύς Καντακουζηνός καί ὁ παρά ἕκαστος δυνατός ὁμοίως πολεμέω καί πολύς διατίθημι κακός , οὖον μόνος ὁ οὐσία διαρπάζω καί ἄπορος ἐκ πλούσιος ἀποδείκνυμι ἐν εἷς καιρός ῥοπή , ἀλλά καί δεσμωτήριον κατακλείω καί ἄλλος πᾶς εἰς αὐτός κάκωσις ἐπιδείκνυμι . ὁ τε ὁ ἀρχή ὁ πόλις ἐπιτρέπω , ὁ ὁ ὅλος ἄρχω πρᾶγμα μάλιστα ἐξομοιόω , κολαστικός τις καί ἀνήμερος καί θηριώδης φιλοτιμέομαι εἰμί . ἐκεῖνος γάρ εἰς τοσοῦτος ὠμότης προέρχομαι , ὡς ἄλλος τε πολύς ἀπάνθρωπος τιμωρέω , καί Πατρικιώτη ὁ βάσανος ἐναποθνῄσκω ἐάω καλώδιον ἐξαρτάω . σιδήρεος δέ μετά ὁ αἰκίζω μέχρι ἄπνοος εἰμί , ζοφώδης τις δεσμωτήριον ἐναπορρίπτω γυμνός , οἷος δή νεκρός , οὐδέ ὅσιος ἀξιόω . ὅς οὕτως ἄπνοος ἀπορρίπτω ἐπί τις ἡμέρα , ὁ Πέρσης τις δοριάλωτος θεῖος πρόνοια ὁ δεσμωτήριον ἐκεῖνος κατείργω , πρόνοια τε ἀξιόω οὖον ὁ τυγχάνω καί ὁ πολύς ἐκεῖνος ἀνακτάομαι αἰκισμός . ὁ ὅμοιος δέ ὁ δοριάλωτος ἐκεῖνος πρόνοια καί πρός Συναδηνός ἐπιδείκνυμι , ἀπάνθρωπος ἐκεῖνος αἰκίζω ἐγγύς θάνατος καί γυμνός εἰς ἐκεῖνος ὁ δεσμωτήριον ἀπολείπω . πᾶς δέ εἰμί ἔγκλημα ὁ περί βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός πρότερος εὔνοια καί ὁ χρῆμα ἐκεῖνος κρύπτω οἶδα , ὁ ἀναγκάζω φανερόω . οὖον μήv οὐδέ ὁ εὐγενής ἀπέχω οὕτως αἰκίζω ἀπάνθρωπος . Ἀσανίνα γάρ ὁ Ασάνης ὁ Μιχαήλ γαμετή ὁ πρῶτος ὁ Ασάνης ὁ δεσπότης υἱός σχοινίον αἰωρέω , μαστίζω ἐπί ἱκανός , ἐπικαλέω , ὡς σύνοιδα εἰς Βυζάντιον παρά Καντακουζηνός ἐπί διαφθορά τίνω γράμμα ἀφικνέομαι , ὁ κελεύω δῆλος καί αὐτός ποιέω . οὗτος μέν οὖν ἐκ πολύς ὀλίγος εἴρω , διά ὁ εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι φόβος ὁ ἁπανταχοῦ ὁ Ῥωμαῖος γῆ ἀγαθός ὁ πόλις , ὡς μηδέ ὁ οἰκεῖος ἄγαν θαρσέω ὁ προδοσία δείδω . συμβαίνω δέ τίς καί τοιοῦτος μᾶλλον ἐκφοβέω . ὁ γάρ ἐν Κωνσταντῖνος ὁ μέγας ὁ βασίλειος εἰμί δεσμώτης , ἐπεί ὁ νηστεία πάρειμι ὁ ἡμέρα καί ἐσθίω ἀνατίθημι ὁ κατά αὐτός ἀνήρ πνευματικός καί ἐξομολόγησις ποιέω ὁ πλημμελέω , ἐπεί μή ἔξεστι αὐτός εἰσάγω ὅς θαρσέω , αἰτέω παρά ὁ ἄρχω εἰσέρχομαι , ὅς εἄν βούλομαι αὐτός . ὁ δέ τις Γλύκας ὄνομα , φαῦλος ἄνθρωπος καί περί μέθη ἀσχολέω καί ἕτερος ἄτοπος τις , ἱμάτιον μοναχός ἐνδύω καί ὁ λέγω μέγας σχῆμα περιτίθημι , προσπέμπω ὁ δεσμώτης , οἷος πνευματικός · κελεύω τε ὁ λογισμός ὁ ἀνήρ ἀνερευνάω , ὅστις περί Καντακουζηνός διανοέομαι καί εἰμί σύνοιδα τις καί ἄλλος ὁ αὐτός ἐκεῖνος αἱρέω . ὁ δέ ὁ ὑπόκρισις κέρδος ἕνεκα ὑπέρχομαι ἡδύς καί γίγνομαι πρός ὁ δεσμώτης , μετά ὁ πλημμέλημα ὁ ἐξομολόγησις ἐρωτάω ἕκαστος ἴδιος καί περί Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ὅστις διανοέομαι πράσσω . ἐκεῖνος δέ ὑποπτεύω , οὐ ὅσπερ εἰμί , ἀλλά πνευματικός μέν εἰμί ἀληθής , ὁ μέρος δέ προσέχω ὁ περί πατριάρχης καί Ἀπόκαυκος ὁ μέγας δούξ φράτρα , δείδω ἀπέχω παντάπασι ὁ καί ὁ πλημμελέω ἐξομολογέομαι . ὁ ἐμπαίκτης δέ ἐκεῖνος ἐπεί μηδείς ἀπονίναμαι ὁ πονηρία , ἐκεῖθεν ἐξέρχομαι , ὅς τε κακῶς ἐνδύω ἀποδύω ἔνδυμα , καί κοσμικός ἔχω ἐσθής , ὁ συνήθης πάλιν περίειμι δράω . ὁ δρᾶμα δέ οὗτος λίαν πᾶς ἐκφοβέω καί πᾶς πείθω ὁμοίως ἀπιστέω . οὗτος δέ ὁ βασιλίς οὐδείς ὁ πράσσω σύνοιδα , ἀλλά πᾶς διοικέω μάλιστα μέν Ἀπόκαυκος ὁ μέγας ἐπιτάσσω δούξ , μετά ἐκεῖνος δέ καί ὁ ἄλλος ὁ συνωμότης . πατριάρχης δέ κατά ἐκεῖνος ὁ περίοδος ὁ νηστεία , ὁ μέγας ἐνίστημι παρασκευή , ἐν ὅς ὁ ἐμός Χριστός ὑπό Ἰουδαῖος συλλαμβάνω , αὐτός πολύς ὁ ὁ ναῦς ὁ ὁ θεός Σοφία διά ὁ ἀσυλία προσφεύγω παραδίδωμι , καί συλλαμβάνω ἄγω εἰς δεσμωτήριον καί πολύς καί δυσχερής ὑπομένω . διά ὁ δή πᾶς , ἐπεί ἀγγέλλω καί τότε Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς καταλείπω μόνος ὑπό ὁ οἰκέω , εἰς ὄρος ἔρχομαι ὁ ἱερόν ἐπί ὁ μοναχός ὑποδύνω σχῆμα , πᾶς θέω πεζός παρά ὁ ὁ οδηγήτρια τέμενος , εὐχαριστία ἀποδίδωμι ὁ ἐκεῖνος κατάλυσις .