joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.89
πθʹ . Τῆς αὐτῆς δὲ ἡμέρας καὶ οἱ πρὸς Κράλην πεμφθέντες πρέσβεις ἐπανῆκον ἀπήγγελλόν τε , ὡς Κράλης μὲν καὶ πρὶν αὐτοὺς ἥκειν ἀποσταίη Φερῶν πρὸς τὴν οἰκείαν , δείσας τῶν Περσῶν τὴν ἔφοδον , ὡς ἠγγέλλοντο ἐπιόντες . αὐτῶν τε ἔνθα ἦν παραγενομένων καὶ ἀπαγγειλάντων τὴν πρεσβείαν ἀποκρίνασθαι , ὡς εἰδείη καὶ αὐτὸς τὰ δίκαια καὶ διὰ τοῦτο ἀποσταίη καὶ Φεραίων , οἷς ἐξέσται βασιλεῖ χρῆσθαι ὡς οἰκείοις . ἔλεγον δὲ οἱ πρέσβεις , τοὺς Φεραίους δεῖσθαι πολλῆς προνοίας τῆς τε ἄλλης καὶ τοὺς τὰ Κράλη πράσσοντας ἐξελαθῆναι · οὐ γὰρ ἐάσουσιν ἐκεῖνοι τὸν ὄχλον ἠρεμεῖν , ἀλλὰ ἀναπείσουσι Κράλῃ προσχωρεῖν , ἂν ἀπολαύωσιν ἀδείας . βασιλεῖ μὲν οὖν ἐδόκει ἀμφοτέροις δεῖν σπουδῆς πολλῆς καὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων ἄμφω εἶναι , καὶ ἐμερίζετο τοῖς λογισμοῖς · ἐκκλησίαν δὲ ἐκ τῶν ἐν τέλει ποιησάμενος , καὶ Ἀμοὺρ παρόντος τοῦ σατράπου καὶ Σουλιμὰν τοῦ Σαρχάνη παιδὸς , εἰς κοινὸν προὐτίθει τὴν βουλὴν καὶ ἐκέλευε γνώμην ἕκαστον εἰσάγειν , ἣ ἂν ἐν τοῖς παροῦσι δοκοίη λυσιτελεστέρα εἶναι . ἐδόκει μὲν οὖν πᾶσι κοινῇ πρὸς Βυζάντιον ἰτέον εἶναι καὶ μὴ μέλλειν · οὐ γὰρ τὰ πράγματα αὐτοὺς ἀναμενοῦσιν , ἂν τρίβωσι τὸν καιρὸν καὶ διαμέλλωσι . βασιλεὺς δὲ οὐκ ὀρθῶν ἔχεσθαι λογισμῶν τὰ εἰρημένα ἀπεδείκνυ . τοὺς μὲν γὰρ φίλους γεγραφέναι , ὡς παρακοιμώμενον ἀπεκτονότες οἱ δεσμῶται τὰ Κωνσταντίνου βασίλεια αὐτοὶ κατέσχον · ἄδηλον δὲ εἶναι , εἰ κατέχουσι καὶ μέχρι νῦν . εἰ μὲν γὰρ ἅπασα ἡ πόλις προσεχώρησεν ἡμῖν καὶ οὐδὲν ἐκείνοις ἐνοχλοῦσι διὰ τὴν εὔνοιαν τὴν πρὸς ἡμᾶς , τί δεῖ ταχυτῆτος πρὸς ἐκείνους , μήτ' αὐτῶν οὐδένα κίνδυνον ὑποπτευόντων καὶ ἡμῶν ζημιουμένων διὰ τὴν μέλλησιν μηδέν ; εἰ δ' ὥσπερ πρότερον αὖθις πολεμοῦσι καὶ τειχομαχίας πρὸς αὐτοὺς ὁ δῆμος ποιοῦνται ἐπιόντες , οὐχ ὁρῶ τὴν δύναμιν , ὑφ' ἧς αὐτοὶ περιποιήσονται τὸ φρούριον . οὔτε γὰρ ὅπλων εὐποροῦσιν ἄοπλοι καὶ δεσμῶται ὄντες , οὔτε τῶν ἐπιτηδείων πρὸς τροφήν · τὰ γὰρ ἀναγκαῖα μόλις ἐχορηγοῦντο παρὰ τῶν φυλάκων γλίσχρως . πρὸς τούτοις δὲ οὐδὲ πρὸς τὸ τοῦ φρουρίου μέγεθος ἐξαρκέσουσιν ὀλίγοι ὄντες , αὐτό τε τὸ φρούριον ἠμελημένον ἐκ πολλῶν ἐτῶν ῥᾷστα προδώσει τοὺς ἐνόντας · ὥστε ἐμοίγε ἐκ πάντων ἄπορα εἶναι δοκεῖ , δυνήσεσθαι αὐτοὺς πρὸς τοσοῦτον πόλεμον ἀντισχήσειν . εἰ δ' ὁθενδήποθεν ἐπικουρίας ἀπέλαυσάν τινος καὶ εὐπορήσαντες τῶν πρὸς τὴν χρείαν ἀντέσχον ἄχρι νῦν , καὶ μέχρι πολλοῦ δυνήσονται ἀντικαθίστασθαι · οὐ δὴ δι' ἐλπίδα ἄδηλον τῶν ἐν χερσὶν ἀγαθῶν ἀποσχέσθαι δέον . Φεραὶ γὰρ οὐ φαύλη πόλις καὶ οἵα καταφρονηθῆναι , ἀλλὰ μεγάλη τε καὶ θαυμασία καὶ ἀναγκαία τῇ Ρωμαίων ἀρχῇ παρεῖναι . δι' ἃ δεῖν οἴομαι τὴν μὲν ἄλλην ἅπασαν στρατιὰν ἐπὶ Βυζάντιον χωρεῖν αὐτίκα , ἐμὲ δὲ τρισχιλίους παραλαβόντα στρατιώτας ἀφικέσθαι εἰς Φερὰς , καὶ μίαν ἡμέραν ἐκείνοις συγγενόμενον καὶ προνοίας ἀξιώσαντά τινος , ἔπειτα καὶ τοὺς τὰ Κράλη ᾑρημένους ἐκεῖθεν ἐξελάσαντα , αὖθις ἀναστρέφειν . τῆς ἄλλης δὲ στρατιᾶς διὰ βαρύτητα καὶ πλῆθος πυκνοτέρας τὰς στρατοπεδείας ποιουμένης , ὑστερήσομεν οὐδὲ αὐτοὶ εὐσταλεῖς τε ὄντες καὶ ὀλίγοι καὶ ῥᾷον τὴν ὁδοιπορίαν διανύοντες . καὶ τήν τε πρόνοιαν ποιησόμεθα Φερῶν τηλικαύτης πόλεως , καὶ πρὸς τὴν εἰς Βυζάντιον ὁδοιπορίαν ζημιωσόμεθα οὐδέν . εἰ δέ τινος ἀπολειπόμενοι καὶ τῶν δεόντων , οὐ περιγενοίμεθα τοῦ Βυζαντίου νῦν , ἀλλ' εἰσαῦθις ἔξεστιν οὐκ ἀγεννεῖς περὶ αὐτοῦ ἐλπίδας ἔχειν · Φεραὶ δὲ εἰ ἀμεληθεῖσαι ὑπὸ Κράλην γένοιντο , αὐτάς τε ἀνασώζεσθαι ἐλπὶς οὐκέτι οὐδεμία , καὶ τὰς ἄλλας τῆς Μακεδονίας πόλεις ὥσπερ μεθόριον κειμένη τῆς ἄλλης ἀρχῆς Ρωμαίων διατέμνει . ἃ χρὴ συνορᾷν καὶ μὴ ἀδήλων ἕνεκα τὰ πρόδηλα προΐεσθαι καλά . » τοιαῦτα μὲν ὁ βασιλεὺς ἐπ' ἐκκλησίας συνεβούλευε , καὶ ἐπείθοντο οἱ πλεῖστοι Ρωμαίων τῶν ἐν τέλει . Ἀμοὺρ δὲ μετὰ Σουλιμὰν καὶ τῶν ἄλλων Περσῶν ἀντεῖπον φανερῶς , οὐ λυσιτελοῦντα εἰπόντες βασιλέα βεβουλεῦσθαι , λόγων ἡκόντων περὶ Βυζαντίου , καὶ τοσαύτης ἐλπίδος ὑποφαινομένης , ἐκείνων μὲν ἀμελεῖν , πρὸς ἕτερον δέ τι τρέπεσθαι , κἂν πάνυ τῶν βελτίστων ᾖ . οὐ γὰρ περὶ μιᾶς καὶ δύο πόλεων τὴν διαφορὰν αὐτῷ πρὸς τοὺς ἄλλους Ρωμαίους εἶναι , ἀλλὰ κοινῇ περὶ συμπάσης τῆς ἀρχῆς , ἧς ὡσπερεὶ κεφάλαιόν ἐστι Βυζάντιον · κἂν μὴ ἐκείνου περιγένηται , οὐδέποτε βεβαίως τὴν ἡγεμονίαν ἕξειν . Φεραὶ δὲ εἰ νῦν προσχωρήσουσι Τριβαλοῖς , οὐ μακρῷ ὕστερον ἀνασωθήσονται αὐτοῖς ἐπιστρατεύσαντος καὶ αὐτοὺς ἐπαγομένου καὶ δούλους καὶ συμμάχους . οἱ μὲν οὖν Περσῶν ἄρχοντες τοιαῦτά τε ἀντεῖπον καὶ ἐδέοντο βασιλέως σφίσι πείθεσθαι · ἅμα δὲ καὶ ὥρμητο ἡ στρατιὰ ἀναζευγνύειν . βασιλεὺς δὲ ἐπεὶ ἑώρα πράττειν ἑτέρως ἀδυνάτως ἔχων , ἐπέτρεπε τὴν ἐς Βυζάντιον ἐπάνοδον . ἐπεὶ δὲ ἧκον , τούς τε δεσμώτας εὗρον ἀποτεθνηκότας καὶ τὰ ἄλλα πράγματα ἐν ἡσυχίᾳ . μετὰ γὰρ τὴν μεγάλου δουκὸς τελευτὴν , ἐπὶ δύο καὶ τρισὶν ἡμέραις ταραχῆς καὶ συγχύσεως γεγενημένης , ἔπειτα ἠρέμει , Ἰσαακίου τοῦ πανυπερσεβάστου τὴν ἀρχὴν τῶν ὅλων διαδεξαμένου , συνάρχοντος αὐτῷ καὶ Κιννάμου τοῦ μυστικοῦ , καὶ πάντα ἔπραττον αὐτοὶ , καὶ πατριάρχου ὥσπερ πρότερον συμμετέχοντος τῆς διοικήσεως . μετὰ δὲ τὴν μεγάλου τελευτὴν δουκὸς , ἡ γυνὴ τὸν πλοῦτον πάντα ἔχουσα ὄντα οὐκ ὀλίγον , συνειδυίας καὶ τῆς βασιλίδος καὶ μηδὲν περὶ τῶν χρημάτων ἐνοχλούσης , ἀνεχώρησεν εἰς Ἐπιβάτας . ἐλέγετο δὲ πρὸ τῆς τελευτῆς μικρὸν , πάντα ὅσα εἶχεν ὁπουδήποτε , εἰς Βυζάντιον ἀγαγεῖν · σκοπὸς δὲ ἦν αὐτῷ , ὡς βασιλίδι τὸν πλοῦτον ποιήσας δῆλον , ὃν ὑπὲρ αὐτῆς καὶ τέκνων ἀναλώσει , οὕτω πείθειν αὐτὴν θυγατέρα τὴν ἐκείνου βασιλεῖ προσαρμόζειν τῷ υἱῷ . βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς , ἐπεὶ ἐκ Βυζαντίου οὐδὲν ἀπήντα κατ' ἐλπίδας , οὐ μετρίως ἠνιᾶτο καὶ τοὺς ἄρχοντας Περσῶν καὶ τοὺς ἐν τέλει ἐν αἰτίαις εἶχεν , ὅτι διὰ τὴν αὐτῶν ἀβουλίαν καὶ μικροψυχίαν Φερῶν τε καὶ τῶν κατὰ Μακεδονίαν πόλεων ἀποστεροῖτο . ὑπώπτευε γὰρ μετὰ τὴν ἐκείνων ἀναχώρησιν ῥᾳδίως παραστήσεσθαι τὸν Κράλην , ἀπειρηκυίας ἤδη πρὸς τὴν ἐκ βασιλέως ἐπικουρίαν , καὶ παρῄνει τοῖς ἄρχουσι Περσῶν , αὖθις εἶναι δέον εἰς Μακεδονίαν ἀναστρέφειν . συνορῶντες δὲ ἤδη καὶ αὐτοὶ , ὡς ἐκ Βυζαντίου μὲν οὐδὲν ἔσται πλέον , ἅπαντα γὰρ ἤδη ἐν τάξει ἦσαν , καὶ οὐδὲν ἔνδον ἐταράττετο , λυσιτελοίη δὲ αὖθις πρὸς Μακεδονίαν συνεκστρατεύειν βασιλεῖ , ἐπείθοντο ἀνιωμένῳ διὰ τὴν ἐπάνοδον . καὶ ἐπεὶ ἐδέδοκτο πρὸς τὴν ἑσπέραν αὖθις ἐκστρατεύειν , εἰς Ἀπάμειαν ἐστρατοπεδεύσαντο ἐλθόντες . ἐστρατοπεδευμένοις δὲ ἐκεῖ ὁ τοῦ Σαρχάνη υἱὸς Σουλιμὰν ἀθρόον ὑπὸ λαυροτάτων κατεσχέθη πυρετῶν · οἱ περὶ αὐτὸν δὲ ἀκροτάτως χρησάμενοι ψυχρᾷ διαίτῃ , εἰς τοὐναντίον περιέστησαν τὸ νόσημα , καὶ τῶν πυρετῶν ἐπιλειπόντων , ἄκρως καταψυχθεὶς , ἔμελλεν ἐκλείπειν ὑπὸ συγκοπῆς , τοῦ περικαρδίου αἵματος οὐκ ἐξαρκοῦντος ἀντέχειν πρὸς τὴν νέκρωσιν . Ἀμοὺρ δὲ τῆς αἰτίας στοχαζόμενος τοῦ κινδύνου , ἀντέπραττεν ὅσα ἐξῆν πρὸς τὸ κακόν . θηριακήν τε γὰρ παρείχετο πίνειν καὶ ἄκρατον οἶνον παλαιόν . τῶν πυρετῶν δὲ αὖθις ἰσχὺν λαβόντων , οἱ περὶ Σουλιμὰν ἐχρῶντο τοῖς προτέροις αὖθις , ἀπειρίαν πολλὴν Ἀμοὺρ κατεγνωκότες · νεκρωθείσης δὲ αὖθις τῆς καρδίας , ἀπέθανε παραχρῆμα . οἱ δὲ περὶ ἐκεῖνον οὐκ αὐτοὺς τοῦ θανάτου ᾤοντο αἰτίους εἶναι , ἀλλὰ Ἀμοὺρ κατηγόρουν φανερῶς , ὡς ἀπεκτονότος δηλητηρίῳ , ἡνίκα παρείχετο τὸν οἶνον . ἃ πυθόμενος ὁ Ἀμοὺρ ἔδεισε περὶ τῆς ἀρχῆς , μὴ Σαρχάνης ὁ πατὴρ περὶ τῆς τελευτῆς πυθόμενος τοῦ υἱοῦ καὶ πιστεύσας τῇ διαβολῇ , ὡς παρ' αὐτοῦ ἀναιρεθείη , ἐπίθηται , αὐτοῦ ἀπόντος μετὰ τῆς στρατιᾶς , καὶ ὑπαγάγηται τὰς πόλεις ἀμυνόμενος . δι' ἃ ἐδόκει δεῖν τὴν ταχίστην οἴκαδε ἀναχωρεῖν πρὶν ἔκπυστα γενέσθαι τὰ κατὰ τὸν Σουλιμάν . Ἀμοὺρ μὲν οὖν ἐκ τοιαύτης αἰτίας αὖθις εἰς Ἰωνίαν ἀπεχώρει , καίτοι γνώμην ἔχων , ἄχρις ἂν ὁ πόλεμος καταλυθῇ , συνέσεσθαι τῷ βασιλεῖ . καὶ μόλις ἔπειθε Σαρχάνην , πίστεις μεγάλας παρεχόμενος , ὡς οὐδὲν αὐτὸς περὶ τὸν υἱὸν ἐκείνου κακουργήσειεν , ἀλλὰ συκοφαντοῖτο ὑπὸ τῶν εἰπόντων . βασιλεὺς δὲ εἰς Διδυμότειχον ἧκεν , ἀνιώμενος πολλὰ περὶ Φερῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ Μακεδονίαν πόλεων . ἐδεδίει γὰρ , μὴ ἁλῶσι Τριβαλοῖς , ὅπερ δὴ ἐγένετο ὀλίγῳ ὕστερον . ἐπεὶ γὰρ ἐπύθετο ὁ Κράλης εἰς τὴν ἕω διαβὰν τὸ Περσικὸν , αὖθις ἐπιθέμενος Φεραῖς , εἷλε , τῶν τὰ ἐκείνου ᾑρημένων ἔνδον πραξάντων , ὡς ἐλάβοντο καιροῦ . καὶ μετὰ τοῦτο ἐκεῖνος ἤδη μέγα φρονῶν καὶ τοῦ πλείονος μέρους τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς ἐπειλημμένος , βασιλέα ἑαυτὸν ἀνηγόρευε Ρωμαίων καὶ Τριβαλῶν , τῷ δὲ υἱῷ τὴν τοῦ Κράλη παρείχετο προσηγορίαν .
Lemmas: πέτομαι . ὁ αὐτός δέ ἡμέρα καί ὁ πρός Κράλης πέμπω πρέσβυς ἐπανήκω ἀπαγγέλλω τε , ὡς Κράλης μέν καί πρίν αὐτός ἥκω ἀφίστημι Φεραί πρός ὁ οἰκεῖος , δείδω ὁ Πέρσης ὁ ἔφοδος , ὡς ἀγγέλλω ἔπειμι . αὐτός τε ἔνθα εἰμί παραγίγνομαι καί ἀπαγγέλλω ὁ πρεσβεία ἀποκρίνω , ὡς οἶδα καί αὐτός ὁ Δίκαιος καί διά οὗτος ἀφίστημι καί Φεραῖος , ὅς ἔξεστι βασιλεύς χράω ὡς οἰκέω . λέγω δέ ὁ πρέσβυς , ὁ φεραῖος δήω πολύς πρόνοια ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὁ Κράλη πράσσω ἐξελαύνω · οὖον γάρ ἐάω ἐκεῖνος ὁ ὄχλος ἠρεμέω , ἀλλά ἀναπείθω Κράλη προσχωρέω , εἄν ἀπολαύω ἄδεια . βασιλεύς μέν οὖν δοκέω ἀμφότερος δήω σπουδή πολύς καί ὁ ἀναγκαῖος ἄμφω εἰμί , καί μερίζω ὁ λογισμός · ἐκκλησία δέ ἐκ ὁ ἐν τέλος ποιέω , καί Ἀμοὺρ πάρειμι ὁ σατράπης καί Σουλιμάν ὁ Σαρχάνη παῖς , εἰς κοινός προτίθημι ὁ βουλή καί κελεύω γνώμη ἕκαστος εἰσάγω , ὅς εἄν ἐν ὁ πάρειμι δοκέω λυσιτελής εἰμί . δοκέω μέν οὖν πᾶς κοινός πρός Βυζάντιον εἶμι εἰμί καί μή μέλλω · οὖον γάρ ὁ πρᾶγμα αὐτός ἀναμένω , εἄν τρίβω ὁ καιρός καί διαμέλλω . βασιλεύς δέ οὐ ὀρθός ἔχω λογισμός ὁ εἴρω ἀποδείκνυμι . ὁ μέν γάρ φίλος γράφω , ὡς παρακοιμώμενος ἀποκτείνω ὁ δεσμώτης ὁ Κωνσταντῖνος βασίλεια αὐτός κατέχω · ἄδηλος δέ εἰμί , εἰμί κατέχω καί μέχρι νῦν . εἰμί μέν γάρ ἅπας ὁ πόλις προσχωρέω ἐγώ καί οὐδείς ἐκεῖνος ἐνοχλέω διά ὁ εὔνοια ὁ πρός ἐγώ , τίς δεῖ ταχυτής πρός ἐκεῖνος , μήτε αὐτός οὐδείς κίνδυνος ὑποπτεύω καί ἐγώ ζημιόω διά ὁ μέλλησις μηδείς ; εἰμί δέ ὥσπερ πρότερος αὖθις πολεμέω καί τειχομαχία πρός αὐτός ὁ δῆμος ποιέω ἔπειμι , οὐ ὁράω ὁ δύναμις , ὑπό ὅς αὐτός περιποιέω ὁ φρούριον . οὔτε γάρ ὅπλον εὐπορέω ἄοπλος καί δεσμώτης εἰμί , οὔτε ὁ ἐπιτήδειος πρός τροφή · ὁ γάρ ἀναγκαῖος μόλις χορηγέω παρά ὁ φύλαξ γλίσχρος . πρός οὗτος δέ οὐδέ πρός ὁ ὁ φρούριον μέγεθος ἐξαρκέω ὀλίγος εἰμί , αὐτός τε ὁ φρούριον ἀμελέω ἐκ πολύς ἔτος ῥᾳδίως προδίδωμι ὁ ἔνειμι · ὥστε ἐγώ ἐκ πᾶς ἄπορος εἰμί δοκέω , δύναμαι αὐτός πρός τοσοῦτος πόλεμος ἀντέχω . εἰμί δέ ὁθενδήποθεν ἐπικουρία ἀπολαύω τις καί εὐπορέω ὁ πρός ὁ χρεία ἀντέχω ἄχρι νῦν , καί μέχρι πολύς δύναμαι ἀντικαθίστημι · οὖον δή διά ἐλπίς ἄδηλος ὁ ἐν χείρ ἀγαθός ἀπέχω δήω . Φεραί γάρ οὖον φαῦλος πόλις καί οἷος καταφρονέω , ἀλλά μέγας τε καί θαυμάσιος καί ἀναγκαῖος ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή πάρειμι . διά ὁ δήω οἴομαι ὁ μέν ἄλλος ἅπας στρατία ἐπί Βυζάντιον χωρέω αὐτίκα , ἐγώ δέ τρισχίλιοι παραλαμβάνω στρατιώτης ἀφικνέομαι εἰς Φεραί , καί εἷς ἡμέρα ἐκεῖνος συγγίγνομαι καί πρόνοια ἀξιόω τις , ἔπειτα καί ὁ ὁ Κράλη αἱρέω ἐκεῖθεν ἐξελαύνω , αὖθις ἀναστρέφω . ὁ ἄλλος δέ στρατιά διά βαρύτης καί πλῆθος πυκνός ὁ στρατοπεδεία ποιέω , ὑστερέω οὐδέ αὐτός εὐσταλής τε εἰμί καί ὀλίγος καί ῥᾳδίως ὁ ὁδοιπορία διανύω . καί ὁ τε πρόνοια ποιέω Φεραί τηλικόσδε πόλις , καί πρός ὁ εἰς Βυζάντιον ὁδοιπορία ζημιόω οὐδείς . εἰμί δέ τις ἀπολείπω καί ὁ δήω , οὖον περιγίγνομαι ὁ Βυζάντιον νῦν , ἀλλά εἰσαῦθις ἔξεστι οὐ ἀγεννής περί αὐτός ἐλπίς ἔχω · Φεραί δέ εἰμί ἀμελέω ὑπό Κράλης γίγνομαι , αὐτός τε ἀνασῴζω Ἐλπὶς οὐκέτι οὐδείς , καί ὁ ἄλλος ὁ Μακεδονία πόλις ὥσπερ μεθόριος κεῖμαι ὁ ἄλλος ἀρχή Ῥωμαῖος διατέμνω . ὁ χρή συνοράω καί μή ἄδηλος ἕνεκα ὁ πρόδηλος προΐημι καλός . » τοιοῦτος μέν ὁ βασιλεύς ἐπί ἐκκλησία συμβουλεύω , καί πείθω ὁ πλεῖστος Ῥωμαῖος ὁ ἐν τέλος . Ἀμοὺρ δέ μετά Σουλιμάν καί ὁ ἄλλος Πέρσης ἀντιλέγω φανερῶς , οὖον λυσιτελέω εἶπον βασιλεύς βουλεύω , λόγος ἥκω περί Βυζάντιον , καί τοσοῦτος ἐλπίς ὑποφαίνω , ἐκεῖνος μέν ἀμελέω , πρός ἕτερος δέ τίς τρέπω , κἀν πάνυ ὁ ἀγαθός εἰμί . οὖον γάρ περί εἷς καί δύο πόλις ὁ διαφορά αὐτός πρός ὁ ἄλλος Ῥωμαῖος εἰμί , ἀλλά κοινός περί σύμπας ὁ ἀρχή , ὅς ὡσπερεί κεφάλαιος εἰμί Βυζάντιον · κἀν μή ἐκεῖνος περιγίγνομαι , οὐδέποτε βεβαίως ὁ ἡγεμονία ἔχω . Φεραί δέ εἰμί νῦν προσχωρέω Τριβαλός , οὖον μακρός ὕστερος ἀνασῴζω αὐτός ἐπιστρατεύω καί αὐτός ἐπάγω καί δοῦλος καί σύμμαχος . ὁ μέν οὖν Πέρσης ἄρχω τοιοῦτος τε ἀντιλέγω καί δήω βασιλεύς ὅς πείθω · ἅμα δέ καί ὁρμέω ὁ στρατία ἀναζεύγνυμι . βασιλεύς δέ ἐπεί ὁράω πράσσω ἑτέρως ἀδύνατος ἔχω , ἐπιτρέπω ὁ εἰς Βυζάντιον ἐπάνοδος . ἐπεί δέ ἥκω , ὁ τε δεσμώτης εὑρίσκω ἀποθνῄσκω καί ὁ ἄλλος πρᾶγμα ἐν ἡσυχία . μετά γάρ ὁ μέγας δούξ τελευτή , ἐπί δύο καί τρεῖς ἡμέρα ταραχή καί σύγχυσις γίγνομαι , ἔπειτα ἠρεμέω , Ἰσαάκιος ὁ πανυπερσεβάστου ὁ ἀρχή ὁ ὅλος διαδέχομαι , συνάρχω αὐτός καί κιννάμωμον ὁ μυστικός , καί πᾶς πράσσω αὐτός , καί πατριάρχης ὥσπερ πρότερος συμμετέχω ὁ διοίκησις . μετά δέ ὁ μέγας τελευτή δούξ , ὁ γυνή ὁ πλοῦτος πᾶς ἔχω εἰμί οὐ ὀλίγος , σύνοιδα καί ὁ βασιλίς καί μηδείς περί ὁ χρῆμα ἐνοχλέω , ἀναχωρέω εἰς Ἐπιβάτης . λέγω δέ πρό ὁ τελευτή μικρός , πᾶς ὅσος ἔχω ὁπουδήποτε , εἰς Βυζάντιον ἄγω · σκοπός δέ εἰμί αὐτός , ὡς βασιλίδι ὁ πλοῦτος ποιέω δῆλος , ὅς ὑπέρ αὐτός καί τέκνον ἀναλίσκω , οὗτος πείθω αὐτός θυγάτηρ ὁ ἐκεῖνος βασιλεύς προσαρμόζω ὁ υἱός . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός , ἐπεί ἐκ Βυζάντιον οὐδείς ἀπαντάω κατά ἐλπίς , οὖον μέτριος ἀνιάω καί ὁ ἄρχω Πέρσης καί ὁ ἐν τέλος ἐν αἴτιος ἔχω , ὅτι διά ὁ αὐτός ἀβουλία καί μικροψυχία Φεραί τε καί ὁ κατά Μακεδονία πόλις ἀποστερέω . ὑποπτεύω γάρ μετά ὁ ἐκεῖνος ἀναχώρησις ῥᾳδίως παρίστημι ὁ Κράλης , ἀπολέγω ἤδη πρός ὁ ἐκ βασιλεύς ἐπικουρία , καί παραινέω ὁ ἄρχω Πέρσης , αὖθις εἰμί δήω εἰς Μακεδονία ἀναστρέφω . συνοράω δέ ἤδη καί αὐτός , ὡς ἐκ Βυζάντιον μέν οὐδείς εἰμί πλέω , ἅπας γάρ ἤδη ἐν τάξις εἰμί , καί οὐδείς ἔνδον ταράσσω , λυσιτελέω δέ αὖθις πρός Μακεδονία συνεκστρατεύω βασιλεύς , πείθω ἀνιάω διά ὁ ἐπάνοδος . καί ἐπεί δοκέω πρός ὁ ἑσπέρα αὖθις ἐκστρατεύω , εἰς Ἀπάμεια στρατοπεδεύω ἔρχομαι . στρατοπεδεύω δέ ἐκεῖ ὁ ὁ Σαρχάνη υἱός Σουλιμάν ἀθρόος ὑπό λαύρος κατέχω πυρετός · ὁ περί αὐτός δέ ἄκρος χράω ψυχρός δίαιτα , εἰς ἐναντίος περιίστημι ὁ νόσημα , καί ὁ πυρετός ἐπιλείπω , ἄκρως καταψύχω , μέλλω ἐκλείπω ὑπό συγκοπή , ὁ περικάρδιος αἷμα οὐ ἐξαρκέω ἀντέχω πρός ὁ νέκρωσις . Ἀμοὺρ δέ ὁ αἴτιος στοχάζομαι ὁ κίνδυνος , ἀντιπράσσω ὅσος ἔξεστι πρός ὁ κακός . θηριακός τε γάρ παρέχω πίνω καί ἄκρατος οἶνος παλαιός . ὁ πυρετός δέ αὖθις ἰσχύς λαμβάνω , ὁ περί Σουλιμάν χράω ὁ πρότερος αὖθις , ἀπειρία πολύς Ἀμοὺρ καταγιγνώσκω · νεκρόω δέ αὖθις ὁ Καρδία , ἀποθνῄσκω παραχρῆμα . ὁ δέ περί ἐκεῖνος οὐ αὐτός ὁ θάνατος οἴομαι αἴτιος εἰμί , ἀλλά Ἀμοὺρ κατηγορέω φανερῶς , ὡς ἀποκτείνω δηλητήριος , ἡνίκα παρέχω ὁ οἶνος . ὁ πυνθάνομαι ὁ Ἀμοὺρ δείδω περί ὁ ἀρχή , μή Σαρχάνης ὁ πατήρ περί ὁ τελευτή πυνθάνομαι ὁ υἱός καί πιστεύω ὁ διαβολή , ὡς παρά αὐτός ἀναιρέω , ἐπιτίθημι , αὐτός ἄπειμι μετά ὁ στρατιά , καί ὑπάγω ὁ πόλις ἀμύνω . διά ὁ δοκέω δήω ὁ ταχύς οἴκαδε ἀναχωρέω πρίν ἔκπυστος γίγνομαι ὁ κατά ὁ Σουλιμάν . Ἀμοὺρ μέν οὖν ἐκ τοιοῦτος αἴτιος αὖθις εἰς Ἰωνία ἀποχωρέω , καίτοι γνώμη ἔχω , ἄχρι εἄν ὁ πόλεμος καταλύω , σύνειμι ὁ βασιλεύς . καί μόλις πείθω Σαρχάνης , πίστις μέγας παρέχω , ὡς οὐδείς αὐτός περί ὁ υἱός ἐκεῖνος κακουργέω , ἀλλά συκοφαντέω ὑπό ὁ εἶπον . βασιλεύς δέ εἰς Διδυμότειχο ἵημι , ἀνιάω πολύς περί Φεραί καί ὁ ἄλλος ὁ κατά Μακεδονία πόλις . δείδω γάρ , μή ἁλίσκομαι Τριβαλός , ὅσπερ δή γίγνομαι ὀλίγος ὕστερος . ἐπεί γάρ πυνθάνομαι ὁ Κράλης εἰς ὁ ἠώς διαβαίνω ὁ Περσικός , αὖθις ἐπιτίθημι Φεραί , αἱρέω , ὁ ὁ ἐκεῖνος αἱρέω ἔνδον πράσσω , ὡς λαμβάνω καιρός . καί μετά οὗτος ἐκεῖνος ἤδη μέγας φρονέω καί ὁ πλείων μέρος ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἐπιλαμβάνω , βασιλεύς ἑαυτοῦ ἀναγορεύω Ῥωμαῖος καί Τριβαλός , ὁ δέ υἱός ὁ ὁ Κράλη παρέχω προσηγορία .