joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.85
πεʹ . Ἐν ᾧ δὲ ταῦτα ἐτελεῖτο , καὶ ὁ μέγας δοὺξ ἐστράτευσε κατὰ Ἐμπυρίτου τοῦ φρουρίου καὶ πολιορκήσας ἐν τρισὶν ἡμέραις καὶ ἀποπειράσας τῶν τειχῶν , ἐπεὶ μηδὲν ἤνυε , τῶν ἔνδον εὐρώστως ἀμυνομένων , αὖθις εἰς Βυζάντιον ἀπῆρε . καὶ πρὸς τῷ Ἱερῷ γενόμενος , κατὰ τὸ στόμα τοῦ Πόντου κειμένῃ πόλει , ἐπεχείρει , ὥσπερ ἔφασκε , τοὺς κατ' ἐμπορίαν πλέοντας ἐπὶ τὸν Πόντον πάντας φόρους ἀπαιτεῖν . τοῦτο δὲ ἦν ἀδύνατον , μὴ θαλασσοκρατοῦντα . ἐκεῖνος δὲ ἤδη συνορῶν , ὡς τὰς μὲν κατὰ τὴν ἤπειρον πάσας πόλεις ὑπεποιήσατο πλὴν ὀλίγων ὁ βασιλεὺς , ἔμελλε δὲ μετὰ μικρὸν κἀκείνας , καὶ Βυζάντιον πολιορκοίη ταῖς συχναῖς ἐφόδοις , καὶ δεδοικὼς , μὴ βασιλίς τε καὶ οἱ ἄλλοι , τὴν ἀνάγκην συνιδόντες , ὡς οὔτε στρατιᾶς δύναιντ' ἂν ἔτι εὐπορεῖν οὔτε χρημάτων , οἷς χρώμενοι πολεμοῖεν βασιλεῖ , τρέψονται πρὸς τὴν εἰρήνην , ἐσκέψατο ἐξαπατᾷν καὶ φενακίζειν . καὶ ἀναφανδὸν ἐδημηγόρει , ὡς πόρον χρημάτων μέγιστον ἐξεύροι , ἐξ ὧν οὐ Καντακουζηνῷ μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσι πολεμίοις ἀντιτάξαιτο . πᾶσι γὰρ τοῖς ὁθενδήποθεν ἐμπόροις φόρους ἐπιθήσειν πρὸς ἀνάγκην , ἐξ ὧν ἔσονται Ρωμαίοις πρόσοδοι πολλαπλασίους τῶν πώποτε οὐσῶν . καὶ ἀφικόμενος πρὸς Ἱερὸν , ἵνα διαπλέειν μηδενὶ ἐξῇ , ἂν μὴ παρέχῃ χρήματα , ὁλκάδα μυριοφόρον ἐπ' ἀγκυρῶν ὁρμίσας κατὰ μέσον τὸ ῥεῦμα , ὁπλίτας ἐγκαθίδρυσε πολλοὺς καὶ ἐκέλευε χρήματα λαμβάνειν παρὰ τῶν ἐμπόρων . οἱ δ' οὐδὲν μᾶλλον ἢ πρότερον ἐλάμβανον . ἀναλωμάτων γὰρ πρότερον πολλῶν καὶ τριήρεων ἡ ἐπιχείρησις ἐδεῖτο , ὥστε ἄρχειν τῆς θαλάσσης , μέγα δυνηθέντας καὶ κρείττους γενομένους τῶν πλεόντων · μὴ ῥᾳδίας δὲ οὔσης πρὸς ταῦτα τῆς παρασκευῆς , καὶ οἱ θαυμαστοὶ ἐκεῖνοι πόροι καὶ αἱ πρόσοδοι ἀπώλλυντο . τῶν συγκλητικῶν δὲ οἱ πολλοὶ , ὅσοι μὴ διὰ τὸ πρὸς βασιλέα ἔχθος , ὥσπερ ἐν ὀνείροις , ἐπείθοντο πλουτεῖν , εἰδότες ὡς ἀνηνύτοις ἐπιχειρεῖ , τὴν μεγαλοφυΐαν ἐθαύμαζον πρὸς εἰρωνείαν καὶ τῶν πάλαι βασιλέων κατεγίνωσκον πολλὴν κουφότητα , ὅτι τοσοῦτον ἐν χερσὶ πλοῦτον ἔχοντες ἠγνόουν . βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς οὐκ ὀλίγας διατρίψαντα ἡμέρας παρ' αὐτῷ Ἀρῆγον αὖθις οἴκαδε ἀπέπεμπε , κελεύσας ἀποκρίνεσθαι μηδὲν τοῖς πέμψασι · μόνῳ δὲ τῷ μεγάλῳ δουκὶ εἰπεῖν , ὡς οὔτε πρότερον , οὔτε νῦν ἐπιλάθοιτο τῆς φίλης ἀπάτης καὶ πανουργίας καὶ στρεβλότητος , ἀλλὰ τῷ περιόντι τῆς περὶ ταῦτα σχέσεως καὶ θεὸν νομίζοι δύνασθαι ἐξαπατᾷν . καὶ γὰρ πάντα μᾶλλον διανοούμενος , ἢ ἐκ παρατάξεως μάχεσθαι πρὸς αὐτὸν , ἱκεσίας καὶ ἱλασμοὺς παραγγέλλειν πρὸς θεὸν τοῖς ἱερεῦσιν ὑπὲρ αὐτοῦ , ὡς μέλλοντος μαχεῖσθαι . ἀλλ' εἰδέναι σαφῶς , ὡς οὔτε θεὸς , ἃ πράττει καὶ διανοεῖται , ἀγνοεῖ , καὶ οἱ ἄνθρωποι δὲ , εἰ μὴ πρότερον , ἀλλ' ὕστερόν γε τὰς ἀπάτας αὐτοῦ καὶ τὰς πανουργίας πάσας συνορῶσι . τί γὰρ μὴ τῇ προτεραίᾳ τὴν στρατιὰν ἐξῆγε πρὸς τὴν μάχην , ἀλλὰ μετὰ τὸ πυθέσθαι αὐτὸν ἀπάγοντα τὴν στρατιάν ; τότε μὲν οὖν λελυπηκέναι εἶπεν αὐτὸν , φυγομαχήσας οὐκ ὀλίγα · ἵνα δὲ μὴ ἐπιπλέον διὰ τὴν φυγὴν λυπῇ , ὅσον οὔπω πάλιν ἐπελεύσεσθαι καὶ μηνύειν διὰ τοῦτο , ἵνα μήτε λυποῖτο ἐπιπλέον καὶ παρασκευάζοιτο πρὸς μάχην . Ἀρῆγος μὲν οὖν ἦλθεν εἰς Γαλατᾶν καὶ οὐδὲ λόγου τινὸς ἠξίωσε τοὺς πέμψαντας . δοὺξ δὲ ὁ μέγας , ἐπεὶ πύθοιτο ἐπανήκοντα , κατέπλεεν ἐξ Ἱεροῦ καὶ μετεκαλεῖτο τὸν Ἀρῆγον , ὡς περὶ τῆς πρεσβείας ἐρωτήσων . ὁ δ' οὔτε παρεγένετο καὶ κατηγόρει φανερῶς , ὅτι καὶ φόβον πάντα θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ἀποθέμενοι αἰδὼ , τοιαῦτα πράττουσιν , οἷα πᾶς τις ἂν μισοίη συνιδών · ἔφασκέ τε , ὡς πρὸς τὰς τοιαύτας ἀπολογίας , οἵας αὐτοὶ ποιοῦνται ἀνερυθριάστως , βασιλέα μόνον ἐξαρκεῖν δεόντως ἀποκρίνεσθαι . διὸ καὶ μετ' ὀλίγον ἥξει , ἔργῳ τὰς ἀποκρίσεις δώσων . παρήγγελλέ τε αὐτοῖς παρασκευάζεσθαι , ὡς μαχουμένους πρὸς τοῖς τείχεσιν . ἐκεῖνοι μὲν οὖν τὰ εἰωθότα πράξαντες , οὐδὲν καινὸν ἐνόμιζον ποιεῖν . βασιλεὺς δὲ αὖθις ἧκεν εἰς Βυζάντιον πανστρατιᾷ καὶ πρὸ τῆς Χαρσίας πύλης οὐκ ὀλίγον διετέλεσεν ἑστώς . ἐπεὶ δὲ οὐδεὶς ἀντεπεξῄει , ἀναστρέψας ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ Πετρογεφύρᾳ καλουμένῳ τόπῳ , ποταμοῦ τε παραῤῥέοντος καὶ ἄφθονον τροφὴν τοῖς ἵπποις παρέχοντος τοῦ τόπου . καὶ ἡ στρατιὰ ἐκάκου τὸ Βυζάντιον , ὅσα μάλιστα ἐνῆν . Ἀρῆγος δὲ αὖθις ἐλθὼν πρὸς βασιλέα , ὑπὲρ βασιλίδος λόγους ἐποιεῖτο , ὡς οὐδαμῶς αἰτία τοῦ πολέμου εἴη , ἀλλὰ πατριάρχης καὶ οἱ ἄλλοι , οἳ ταύτην βουλομένην οὐκ ἐῶσι χωρεῖν πρὸς τὴν εἰρήνην , πείθοντες , ὡς , ἂν ἑνί γέ τῳ τρόπῳ περιέσῃ , ἐκείνην τε ἀποκτενεῖς αὐτίκα καὶ τὰ τέκνα . ὧν ἀκούουσαν , καίτοι καὶ ἄλλως οὐχ ἑαυτῆς κυρίαν οὖσαν , ὥστε πράττειν , ἅττα ἂν δοκῇ συμφέρειν , πάντα ἐκείνοις ἐπιτρέπειν πρὸς ἀνάγκην . βασιλεὺς δὲ τοῖς ἐν Βυζαντίῳ φίλοις κρύφα διαλεχθεὶς , ἐπεὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς εὔκαιρον πράττειν τι ὑπὲρ αὐτοῦ , αὖθις ἀνεχώρει . οὐδὲν γὰρ ἦν , ὃ λήψεται ἐκτὸς τειχῶν . καὶ πρὸς τὴν Ἀδριανοῦ ἐλθόντι , ἐκείνη τε ἡ πόλις προσεχώρει , τοῦ ταύτης ἄρχοντος Παρασπονδύλου πράττοντος , καὶ τὰ ἄλλα φρούρια , ἃ περὶ αὐτὴν ὡς περὶ μητέρα ᾤκουν . καὶ ἡ Τζερνομιάνου δὲ καὶ αὐτὴ προσεχώρησεν , ἀντέχειν πρὸς τὸν πόλεμον μὴ δυναμένη , ἧς ἦρχεν ὁ Ἱέραξ , τῶν οἰκετῶν ὢν βασιλέως Ἀνδρονίκου , καὶ πολλὰ πρὸς τὸν πόλεμον κατὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως πράξας καὶ εἰπών . ἐν τῇ Ἀδριανοῦ δὲ καὶ ἕτερός τις ἦν τῶν βασιλέως Ἀνδρονίκου οἰκετῶν , Μαγκαφᾶς ὠνομασμένος . τούτους δὴ οὖν τοὺς τρεῖς , Μαγκαφᾶν τε καὶ Ἱέρακα καὶ Παρασπόνδυλον , ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος , οὐκ ἀγνοεῖν μὲν ἔφασκεν , ὡς παρὰ τὸν τοῦ πολέμου χρόνον πάντα πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ βασιλέως ἐπολέμησαν . οὐ μέντοι διὰ τοῦτο πρὸς αὐτοὺς ὀργίζεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐπαινεῖν , τὴν προσήκουσαν οἰκέταις ἐπιδεδειγμένους προθυμίαν . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ παρακοιμωμένῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅτι ἐπολέμησαν ὀργίζεσθαι , ἀλλ' ὅτι σεσυκοφαντήκασί τε ἐξαρχῆς καὶ ἄχρι νῦν συκοφαντοῦσι , ψεύδει ψεῦδος συῤῥάπτοντες καὶ τὸν πόλεμον οὐκ ἐῶντες καταλύεσθαι . οὐ μὴν ἀλλὰ κἀκείνοις τοσαύτην πρὸς αὐτὸν ἀγνωμοσύνην ἐπιδεδειγμένοις , εἰ τῶν δόλων καὶ τῶν συκοφαντιῶν ἠθέλησαν ἀποστάντες διαλύεσθαι πρὸς αὐτὸν περί τε τῶν κοινῶν καὶ τῶν καθ' ἑαυτοὺς , οὐδεμίαν ἂν ἐνεδείξατο πικρίαν , οὐδὲ ἐπεμνήσθη τῶν κατὰ τὸν πόλεμον γεγενημένων παρ' αὐτῶν τοσούτων ἀλγεινῶν , ἀλλ' ἡδέως ἂν εἶδε καὶ εὐμενῶς , καὶ τῆς ἀρχαίας ἠξίωσε φιλίας καὶ συνηθείας πρὸς αὐτόν . πρὸς δὲ αὐτοὺς οὐδὲ ἴχνος μήνιδος φέρειν ἢ ὀργῆς , οὐδὲ προσκεκρουκέναι αὐτῷ νομίζειν , ὅτι ὑπὲρ βασιλέως αὐτῷ τοσαῦτα ἐπολέμησαν , τὰ γὰρ δίκαια καὶ τὰ προσήκοντα δούλοις εὐγνώμοσι πεποιηκέναι , ἄλλως θ' ὅτι οὐδ' αὐτός ἐστι πολέμιος τῶν βασιλέως παίδων καὶ διαφθείρειν ἐκείνους ἐκ παντὸς τρόπου ᾑρημένος , ἀλλὰ πρότερόν τε τὰ μάλιστα ἐκείνοις καὶ Ρωμαίοις συνοίσοντα σπουδάζειν , καὶ νῦν οὐδὲν ἧττον μετὰ τὸν τοσοῦτον πόλεμον καὶ τὴν ἄφατον ἀγνωμοσύνην καὶ μανίαν , ἣν οἱ ὑπὲρ ἐκείνων δῆθεν , τῇ δ' ἀληθείᾳ κατ' ἐκείνων τὸν πόλεμον κεκινηκότες ἐνεδείξαντο . ἐκκαλύψειν γὰρ ἤδη τὸ ἀπόῤῥητον αὐτοῖς , ὡς εἴη βεβουλευμένος , εἴγε καὶ κατὰ γνώμην εἴη θεῷ , εἰ περιγένοιτο τῶν πολεμούντων καὶ κύριος τῶν βασιλέως παίδων κατασταίη , πᾶσαν τὴν ἀρχὴν Ρωμαίων ὑφ' ἑαυτὸν πεποιημένος , μὴ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερεῖν , ἀλλὰ διοικήσαντα τὰ πράγματα ἄχρις ἂν βασιλεὺς ὁ νέος Ἰωάννης πρὸς ἡλικίαν εὔφρονα ἀφίκηται καὶ δυναμένην ἄγειν τὴν ἀρχήν · ἔπειτα αὐτῷ παραδιδόναι τὴν ἡγεμονίαν . τούτου γοῦν ἀληθῶς οὕτω κεκριμένου παρ' αὐτῷ , οὔτε τοῖς πρότερον ὀργίζεσθαι ὑπὲρ ἐκείνου πεπολεμηκόσιν , οὔτε τοὺς συνόντας καὶ συγκατακτωμένους τὴν ἀρχὴν πρὸς βασιλέα τὸν νέον οἴεσθαι ἐξαμαρτάνειν , εἰ μέλλουσιν ἐκείνῳ μᾶλλον τὴν ἀρχὴν συνδιασώζειν . ὧν ἕνεκα καὶ πρὸς αὐτοὺς οὔτε περὶ τῶν πρὶν γεγενημένων ἀπεχθάνεσθαι , οὔτε τὸν ἔπειτα χρόνον , ἂν αὐτῷ βούλωνται συνεῖναι , βασιλεῖ τῷ νέῳ οἴεσθαι πολεμίους γεγενῆσθαι , ἀλλ' ἐπ' αὐτοῖς τὴν αἵρεσιν εἶναι ἑκατέρου . ἄν τε γὰρ βούλωνται συνεῖναι , ἡδέως ἔχειν · ἄν τε πρὸς Βυζάντιον ἀναχωρεῖν , οὐδὲν κωλύσειν , ἀλλὰ καὶ δῶρα παρασχόμενον , μετ' εὐμενείας ἀποπέμψειν . τοιαῦτα μὲν ὁ βασιλεὺς πρὸς ἐκείνους διειλέχθη , καὶ τριῶν ἡμερῶν παρείχετο προθεσμίαν , ὡς ἐν ταύταις διασκεψάμενοι τὰ δοκοῦντα ἕλοιντο λυσιτελεῖν . οἱ δὲ πολλὰς ὁμολογοῦντες χάριτας τῆς εὐμενείας βασιλεῖ καὶ τῆς περὶ αὐτοὺς προνοίας , ἐπισκεψαμένοις ἐδέδοκτο μᾶλλον συνεῖναι βασιλεῖ , μετὰ τὴν τρίτην προσελθόντες ἀπήγγελλον τὴν γνώμην , ὡς μᾶλλον αἱροῦνται τὸ αὐτῷ συνδιατρίβειν καὶ πρόθυμοι εἶναι πάντα κίνδυνον ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ πόνον ὑπομένειν , ὡς τὰ βελτίω καὶ λυσιτελοῦντα καὶ Ρωμαίοις κοινῇ καὶ τοῖς βασιλέως παισὶ καὶ πράττοντι καὶ βουλομένῳ . τοὺς γὰρ ἐν Βυζαντίῳ τῶν πραγμάτων ἄρχοντας εἰδέναι καὶ αὐτοὶ οὐδὲν ὑγιὲς διανενοημένους , ἀλλ' ἐπὶ κοινῇ κακοπραγίᾳ πάντα πράττοντας καὶ φθορᾷ . τοῦ δὲ μηδὲν δεινὸν περὶ αὐτῶν ὑπονοεῖν ἐδέοντο βασιλέως καὶ πίστεις δι' ὅρκων παρασχέσθαι , ὡς οὔτε ἀποστήσονται , οὔτε ἐπιβουλεύσουσιν αὐτῷ συνόντες , ἀλλὰ πᾶσαν ἐπιδείξονται εὔνοιαν καὶ σπουδὴν περὶ αὐτόν . βασιλεὺς δὲ αὐτοῖς τὴν αἵρεσιν αὖθις προετίθει , ὡς οὐ κωλύσων , ἂν πρὸς Βυζάντιον βούλωνται ἀποχωρεῖν ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις · συνῆσαν γὰρ αὐτοῖς κατὰ τὰς πόλεις , ὧν ἡγοῦντο . εἰ δὲ ταῦτα βούλονται καταλιπόντες μόνοι ἥκειν πρὸς Βυζάντιον , μηδὲν τῆς οὐσίας ἀφαιρήσεσθαι , οὐδὲ τῶν κτήσεων , ἀλλὰ ταῖς γυναιξὶν ἐξέσται πάντα ἔχειν . ὡς δὲ αὖθις ἰσχυρίζοντο τὰ ἴσα , ἐκέλευεν ὀμνύναι · εἰδέναι δὲ , ὡς , ἂν ἐπιορκῶσιν , οὐ χωρὶς τιμωρίας ἀπαλλάξοντες . οὐ γὰρ βιαζόμενοι , ἀλλ' ἑκόντες εἵλοντο αὐτῷ δουλεύειν . οἱ μὲν οὖν ἐποίουν κατὰ τὰ κεκελευσμένα . βασιλεὺς δὲ ἐπεὶ τὰς πίστεις εἶχε καὶ ἀπήλλακτο τῶν περὶ αὐτοὺς ὑπονοιῶν , Ἱέρακι μὲν αὖθις τῆς Τζερνομιάνου παρείχετο τὴν ἡγεμονίαν καὶ τῆς ἐγκαθιδρυμένης στρατιᾶς , μαχίμῳ τε ὄντι καὶ αὐτῷ καὶ πρὸς ἐμπειρίαν καὶ τόλμαν λειπομένῳ οὐδενός . Παρασπόνδυλον δὲ τῆς Ἀδριανοῦ καὶ αὐτὸν αὖθις ἄρχοντα καθίστη . ταῦτα μὲν οὖν ὧδέ πη εἶχε , καὶ τὰς κατὰ Θρᾴκην πάσας πόλεις σχεδὸν ὑπήγαγεν ἑαυτῷ ὁ βασιλεύς .
Lemmas: πεῖ . ἐν ὅς δέ οὗτος τελέω , καί ὁ μέγας δούξ στρατεύω κατά Μπυρίτης ὁ φρούριον καί πολιορκέω ἐν τρεῖς ἡμέρα καί ἀποπειράζω ὁ τεῖχος , ἐπεί μηδείς ἀνύω , ὁ ἔνδον εὔρωστος ἀμύνω , αὖθις εἰς Βυζάντιον ἀπαίρω . καί πρός ὁ ἱερόν γίγνομαι , κατά ὁ στόμα ὁ Πόντος κεῖμαι πόλις , ἐπιχειρέω , ὥσπερ φάσκω , ὁ κατά ἐμπορία πλέω ἐπί ὁ Πόντος πᾶς φόρος ἀπαιτέω . οὗτος δέ εἰμί ἀδύνατος , μή θαλασσοκρατέω . ἐκεῖνος δέ ἤδη σύνορος , ὡς ὁ μέν κατά ὁ ἤπειρος πᾶς πόλις ὑποποιέω πλήν ὀλίγος ὁ βασιλεύς , μέλλω δέ μετά μικρός ἐκεῖνος , καί Βυζάντιον πολιορκέω ὁ συχνός ἔφοδος , καί δείδω , μή Βασιλίς τε καί ὁ ἄλλος , ὁ ἀνάγκη συνοράω , ὡς οὔτε στρατιά δύναμαι εἄν ἔτι εὐπορέω οὔτε χρῆμα , ὅς χράω πολεμέω βασιλεύς , τρέπω πρός ὁ εἰρήνη , σκέπτομαι ἐξαπατάω καί φενακίζω . καί ἀναφανδά δημηγορέω , ὡς πόρος χρῆμα μέγας ἐξευρίσκω , ἐκ ὅς οὖον Καντακουζηνός μόνος , ἀλλά καί πᾶς πολέμιος ἀντιτάσσω . πᾶς γάρ ὁ ὁθενδήποθεν ἔμπορος φόρος ἐπιτίθημι πρός ἀνάγκη , ἐκ ὅς εἰμί Ῥωμαῖος πρόσοδος πολλαπλάσιος ὁ πώποτε εἰμί . καί ἀφικνέομαι πρός ἱερόν , ἵνα διαπλέω μηδείς ἔξεστι , εἄν μή παρέχω χρῆμα , ὁλκάς μυριοφόρος ἐπί ἄγκυρα ὁρμίζω κατά μέσος ὁ ῥεῦμα , ὁπλίτης εγκαθιδρύω πολύς καί κελεύω χρῆμα λαμβάνω παρά ὁ ἔμπορος . ὁ δέ οὐδείς μᾶλλον ἢ πρότερος λαμβάνω . ἀνάλωμα γάρ πρότερος πολύς καί τριήρης ὁ ἐπιχείρησις δήω , ὥστε ἄρχω ὁ θάλασσα , μέγας δύναμαι καί ἀγαθός γίγνομαι ὁ πλέω · μή ῥᾴδιος δέ εἰμί πρός οὗτος ὁ παρασκευή , καί ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος πόρος καί ὁ πρόσοδος ἀπόλλυμι . ὁ συγκλητικός δέ ὁ πολύς , ὅσος μή διά ὁ πρός βασιλεύς ἔχθος , ὥσπερ ἐν ὄνειρος , πείθω πλουτέω , οἶδα ὡς ἀνήνυτος ἐπιχειρέω , ὁ μεγαλοφυΐα θαυμάζω πρός εἰρωνεία καί ὁ πάλαι βασιλεύς καταγιγνώσκω πολύς κουφότης , ὅτι τοσοῦτος ἐν χείρ πλοῦτος ἔχω ἀγνοέω . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός οὐ ὀλίγος διατρίβω ἡμέρα παρά αὐτός ἀρήγω αὖθις οἴκαδε ἀποπέμπω , κελεύω ἀποκρίνω μηδείς ὁ πέμπω · μόνος δέ ὁ μέγας δούξ εἶπον , ὡς οὔτε πρότερος , οὔτε νῦν ἐπιλανθάνομαι ὁ φίλος ἀπάτη καί πανουργία καί στρεβλότης , ἀλλά ὁ περίειμι ὁ περί οὗτος σχέσις καί θεός νομίζω δύναμαι ἐξαπατάω . καί γάρ πᾶς μᾶλλον διανοέομαι , ἢ ἐκ παράταξις μάχομαι πρός αὐτός , Ἱκεσία καί ἱλασμός παραγγέλλω πρός θεός ὁ ἱερεύς ὑπέρ αὐτός , ὡς μέλλω μάχομαι . ἀλλά οἶδα σαφῶς , ὡς οὔτε θεός , ὁ πράσσω καί διανοέομαι , ἀγνοέω , καί ὁ ἄνθρωπος δέ , εἰμί μή πρότερος , ἀλλά ὕστερον γε ὁ ἀπάτη αὐτός καί ὁ πανουργία πᾶς συνοράω . τίς γάρ μή ὁ προτεραῖος ὁ στρατία ἐξάγω πρός ὁ μάχη , ἀλλά μετά ὁ πυνθάνομαι αὐτός ἀπάγω ὁ στρατιά ; τότε μέν οὖν λυπέω εἶπον αὐτός , φυγομαχέω οὐ ὀλίγος · ἵνα δέ μή ἐπιπλέω διά ὁ φυγή λυπέω , ὅσος οὔπω πάλιν ἐπέρχομαι καί μηνύω διά οὗτος , ἵνα μήτε λυπέω ἐπιπλέω καί παρασκευάζω πρός μάχη . ἀρηγός μέν οὖν ἔρχομαι εἰς Γαλάτης καί οὐδέ λόγος τις ἀξιόω ὁ πέμπω . δούξ δέ ὁ μέγας , ἐπεί πυνθάνομαι ἐπανήκω , καταπλέω ἐκ Ἱερός καί μετακαλέω ὁ ἀρήγω , ὡς περί ὁ πρέσβυς ἐρωτάω . ὁ δέ οὔτε παραγίγνομαι καί κατηγορέω φανερῶς , ὅτι καί φόβος πᾶς θεός καί ἄνθρωπος ἀποτίθημι αἰδώς , τοιοῦτος πράσσω , οἷος πᾶς τις εἄν μισέω σύν-εἶδον · φάσκω τε , ὡς πρός ὁ τοιοῦτος ἀπολογία , οἷος αὐτός ποιέω ἀνερυθρίαστος , βασιλεύς μόνος ἐξαρκέω δήω ἀποκρίνω . διό καί μετά ὀλίγος ἥκω , ἔργον ὁ ἀπόκρισις δίδωμι . παραγγέλλω τε αὐτός παρασκευάζω , ὡς μαχάω πρός ὁ τεῖχος . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ εἴωθα πράσσω , οὐδείς καινός νομίζω ποιέω . βασιλεύς δέ αὖθις ἵημι εἰς Βυζάντιον πανστρατιᾷ καί πρό ὁ χαρσία πύλη οὐ ὀλίγος διατελέω ἵστημι . ἐπεί δέ οὐδείς ἀντεπεξέρχομαι , ἀναστρέφω στρατοπεδεύω ἐν ὁ πετρογέφυρο καλέω τόπος , ποταμός τε παραρρέω καί ἄφθονος τροφή ὁ ἵππος παρέχω ὁ τόπος . καί ὁ στρατία κακόω ὁ Βυζάντιον , ὅσος μάλιστα ἐν-εἰμί . ἀρηγός δέ αὖθις ἔρχομαι πρός βασιλεύς , ὑπέρ βασιλίς λόγος ποιέω , ὡς οὐδαμῶς αἰτία ὁ πόλεμος εἰμί , ἀλλά πατριάρχης καί ὁ ἄλλος , ἕ οὗτος βούλομαι οὐ ἐάω χωρέω πρός ὁ εἰρήνη , πείθω , ὡς , εἄν εἷς γε ὁ τρόπος περίειμι , ἐκεῖνος τε ἀποκτείνω αὐτίκα καί ὁ τέκνον . ὅς ἀκούω , καίτοι καί ἄλλως οὐ ἑαυτοῦ κύριος εἰμί , ὥστε πράσσω , ὅστις εἄν δοκέω συμφέρω , πᾶς ἐκεῖνος ἐπιτρέπω πρός ἀνάγκη . βασιλεύς δέ ὁ ἐν Βυζάντιον φίλος κρύφα διαλέγω , ἐπεί οὐ εἰμί αὐτός Εὔκαιρον πράσσω τίς ὑπέρ αὐτός , αὖθις ἀναχωρέω . οὐδείς γάρ εἰμί , ὅς λαμβάνω ἐκτός τεῖχος . καί πρός ὁ Ἀδριανός ἔρχομαι , ἐκεῖνος τε ὁ πόλις προσχωρέω , ὁ οὗτος ἄρχω παράσπονδυλος πράσσω , καί ὁ ἄλλος φρούριον , ὁ περί αὐτός ὡς περί μήτηρ οἰκέω . καί ὁ τζερνομιανω δέ καί αὐτός προσχωρέω , ἀντέχω πρός ὁ πόλεμος μή δύναμαι , ὅς ἄρχω ὁ Ἱέραξ , ὁ οἰκέτης εἰμί βασιλεύς Ἀνδρόνικος , καί πολύς πρός ὁ πόλεμος κατά Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς πράσσω καί εἶπον . ἐν ὁ Ἀδριανός δέ καί ἕτερος τις εἰμί ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος οἰκέτης , Μαγκαφάς ὀνομάζω . οὗτος δή οὖν ὁ τρεῖς , Μαγκαφᾶς τε καί Ἱέραξ καί Παρασπόνδυλος , ὁ βασιλεύς μεταπέμπω , οὐ ἀγνοέω μέν φάσκω , ὡς παρά ὁ ὁ πόλεμος χρόνος πᾶς πᾶς προθυμία καί σπουδή πρός αὐτός ὑπέρ βασιλεύς πολεμέω . οὖον μέντοι διά οὗτος πρός αὐτός ὀργίζω , ἀλλά καί ἐπαινέω , ὁ προσήκω οἰκέτης ἐπιδείκνυμι προθυμία . οὐδέ γάρ οὐδέ παρακοιμώμενος καί ὁ ἄλλος ὅτι πολεμέω ὀργίζω , ἀλλά ὅτι συκοφαντέω τε ἐξαρχῆς καί ἄχρι νῦν συκοφαντέω , ψεύδω ψεῦδος συρράπτω καί ὁ πόλεμος οὐ ἐάω καταλύω . οὖον μήv ἀλλά ἐκεῖνος τοσοῦτος πρός αὐτός ἀγνωμοσύνη ἐπιδείκνυμι , εἰμί ὁ δόλων καί ὁ συκοφαντία ἐθέλω ἀφίστημι διαλύω πρός αὐτός περί τε ὁ κοινός καί ὁ κατά ἑαυτοῦ , οὐδείς εἄν ἐνδείκνυμι πικρία , οὐδέ ἐπιμιμνήσκομαι ὁ κατά ὁ πόλεμος γίγνομαι παρά αὐτός τοσοῦτος ἀλγεινός , ἀλλά ἡδύς εἄν ὁράω καί εὐμενής , καί ὁ ἀρχαῖος ἀξιόω φίλιος καί συνήθεια πρός αὐτός . πρός δέ αὐτός οὐδέ ἴχνος μῆνις φέρω ἢ ὀργή , οὐδέ προσκρούω αὐτός νομίζω , ὅτι ὑπέρ βασιλεύς αὐτός τοσοῦτος πολεμέω , ὁ γάρ Δίκαιος καί ὁ προσήκω δοῦλος εὐγνώμων ποιέω , ἄλλως ὁ ὅτι οὐδέ αὐτός εἰμί πολέμιος ὁ βασιλεύς παῖς καί διαφθείρω ἐκεῖνος ἐκ πᾶς τρόπος αἱρέω , ἀλλά πρότερος τε ὁ μάλιστα ἐκεῖνος καί Ῥωμαῖος συμφέρω σπουδάζω , καί νῦν οὐδείς κακός μετά ὁ τοσοῦτος πόλεμος καί ὁ ἄφατος ἀγνωμοσύνη καί μανία , ὅς ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος δῆθεν , ὁ δέ ἀλήθεια κατά ἐκεῖνος ὁ πόλεμος κινέω ἐνδείκνυμι . ἐκκαλύπτω γάρ ἤδη ὁ ἀπόρρητος αὐτός , ὡς εἰμί βουλεύω , εἰ καί κατά γνώμη εἰμί θεός , εἰμί περιγίγνομαι ὁ πολεμέω καί κύριος ὁ βασιλεύς παῖς καθίστημι , πᾶς ὁ ἀρχή Ῥωμαῖος ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω , μή ὁ πατρῷος ἀρχή ἀποστερέω , ἀλλά διοικέω ὁ πρᾶγμα ἄχρι εἄν βασιλεύς ὁ νέος Ἰωάννης πρός ἡλικία εὔφρων ἀφικνέομαι καί δύναμαι ἄγω ὁ ἀρχή · ἔπειτα αὐτός παραδίδωμι ὁ ἡγεμονία . οὗτος γοῦν ἀληθής οὗτος κρίνω παρά αὐτός , οὔτε ὁ πρότερος ὀργίζω ὑπέρ ἐκεῖνος πολεμέω , οὔτε ὁ σύνειμι καί συγκατακτωμένους ὁ ἀρχή πρός βασιλεύς ὁ νέος οἴομαι ἐξαμαρτάνω , εἰμί μέλλω ἐκεῖνος μᾶλλον ὁ ἀρχή συνδιασῴζω . ὅς ἕνεκα καί πρός αὐτός οὔτε περί ὁ πρίν γίγνομαι ἀπεχθάνομαι , οὔτε ὁ ἔπειτα χρόνος , εἄν αὐτός βούλομαι συνίημι , βασιλεύς ὁ νέος οἴομαι πολέμιος γίγνομαι , ἀλλά ἐπί αὐτός ὁ αἵρεσις εἰμί ἑκάτερος . ἄν τε γάρ βούλομαι συνίημι , ἡδύς ἔχω · ἄν τε πρός Βυζάντιον ἀναχωρέω , οὐδείς κωλύω , ἀλλά καί Δῶρα παρέχω , μετά εὐμένεια ἀποπέμπω . τοιοῦτος μέν ὁ βασιλεύς πρός ἐκεῖνος διαιλέγω , καί τρεῖς ἡμέρα παρέχω προθεσμία , ὡς ἐν οὗτος διασκοπέω ὁ δοκέω αἱρέω λυσιτελέω . ὁ δέ πολύς ὁμολογέω χάρις ὁ εὐμένεια βασιλεύς καί ὁ περί αὐτός πρόνοια , ἐπισκοπέω δοκέω μᾶλλον συνίημι βασιλεύς , μετά ὁ τρίτος προσέρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ γνώμη , ὡς μᾶλλον αἱρέω ὁ αὐτός συνδιατρίβω καί πρόθυμος εἰμί πᾶς κίνδυνος ὑπέρ αὐτός καί πόνος ὑπομένω , ὡς ὁ ἀγαθός καί λυσιτελέω καί Ῥωμαῖος κοινός καί ὁ βασιλεύς παῖς καί πράσσω καί βούλομαι . ὁ γάρ ἐν Βυζάντιον ὁ πρᾶγμα ἄρχω οἶδα καί αὐτός οὐδείς ὑγιής διανοέομαι , ἀλλά ἐπί κοινός κακοπραγία πᾶς πράσσω καί φθορά . ὁ δέ μηδείς δεινός περί αὐτός ὑπονοέω δήω βασιλεύς καί πίστις διά Ὅρκος παρέχω , ὡς οὔτε ἀφίστημι , οὔτε ἐπιβουλεύω αὐτός σύνειμι , ἀλλά πᾶς ἐπιδείκνυμι εὔνοια καί σπουδή περί αὐτός . βασιλεύς δέ αὐτός ὁ αἵρεσις αὖθις προτίθημι , ὡς οὖον κωλύω , εἄν πρός Βυζάντιον βούλομαι ἀποχωρέω ἅμα γυνή καί τέκνον · σύνειμι γάρ αὐτός κατά ὁ πόλις , ὅς ἡγέομαι . εἰμί δέ οὗτος βούλομαι καταλείπω μόνος ἥκω πρός Βυζάντιον , μηδείς ὁ οὐσία ἀφαιρέω , οὐδέ ὁ κτῆσις , ἀλλά ὁ γυνή ἔξεστι πᾶς ἔχω . ὡς δέ αὖθις ἰσχυρίζομαι ὁ ἴσος , κελεύω ὄμνυμι · οἶδα δέ , ὡς , εἄν ἐπιορκέω , οὖον Χωρὶς τιμωρία ἀπαλλάσσω . οὖον γάρ βιάζομαι , ἀλλά ἑκών αἱρέω αὐτός δουλεύω . ὁ μέν οὖν ποιέω κατά ὁ κελεύω . βασιλεύς δέ ἐπεί ὁ πίστις ἔχω καί ἀπαλλαξείω ὁ περί αὐτός ὑπόνοια , Ἱέραξ μέν αὖθις ὁ τζερνομιανω παρέχω ὁ ἡγεμονία καί ὁ εγκαθιδρύω στρατιά , μάχιμος τε εἰμί καί αὐτός καί πρός ἐμπειρία καί τόλμα λείπω οὐδείς . Παρασπόνδυλος δέ ὁ Ἀδριανός καί αὐτός αὖθις ἄρχω καθίστημι . οὗτος μέν οὖν ὧδε πῇ ἔχω , καί ὁ κατά Θρᾴκη πᾶς πόλις σχεδόν ὑπάγω ἑαυτοῦ ὁ βασιλεύς .