joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.30
λʹ . Ἐπεὶ δὲ αἱ πόλεις πᾶσαι πλὴν Παμφίλου καὶ Κοπρίνου πόλεων κατὰ τὴν Θρᾴκην καὶ φρουρίου τινὸς Ἐμπυθίου προσαγορευομένου , ὃπερ ἐγγὺς Διδυμοτείχου πολλοῖς πρότερον χρόνοις ἐξ αὐτῶν κρηπίδων ἐδείματο ὁ βασιλεὺς , πρὸς βασιλίδα συναπέστησαν , ὥσπερ ἐκ συνθήματος τά τε βασιλέως διηρπάζετο ἐν πάσαις σχεδὸν διεσπαρμένα , ἃ καὶ μᾶλλον ἔπεισε τοὺς ἑκασταχοῦ ἐκπολεμωθῆναι πρὸς αὐτὸν , ὁρῶντας οὐκ ὀλίγον τὸ κέρδος τοῦ πολέμου , καὶ τὰ τῶν ἐκείνῳ προσεχόντων ἢ ἀληθῶς , ἢ καὶ ὑποπτευομένων ἔκ τινος αἰτίας . τὸν μὲν οὖν τῶν χρημάτων ἀριθμὸν , ὅσος ἐν Βυζαντίῳ καὶ ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ὑπὸ τῶν τὰ βασιλίδος πραττόντων διηρπάγη βασιλέως τε καὶ τῆς μητρὸς , σαφέστατα εἰπεῖν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ τῶν ἐχόντων αὐτῶν εἰδότων ὑπὸ πλήθους ἀκριβῶς . βοσκημάτων δὲ βοῶν μὲν ἀγέλαι πολλαὶ , ἐς πεντακισχιλίας ἔχουσαι νομάδας · ζεύγη δὲ , οἷς ἐχρῆτο πρὸς τὰς γεωργίας , χίλια · ἵπποι θήλειαι νεμόμεναι πεντακόσιαι πρὸς δισχιλίαις , κάμηλοι διακόσιαι , ἡμίονοι τριακόσιαι , ὄνοι δὲ πεντακόσιοι · συβώσιά τε ἐς πέντε μυριάδας ἔχοντα συῶν , καὶ προβάτων μυριάδες ἑπτά · καρπῶν δὲ ἄπιστόν τι χρῆμα καὶ δυσαρίθμητον κομιδῇ . ὧν ἁπάντων ἐν χρόνῳ ἀποστερηθεὶς βραχεῖ , οὐδὲν ἀγεννὲς ἢ μικρόψυχον ἐφθέγξατο · ἐκεῖνο δὲ ἠνία μόνον , ὅτι εἰς οὐδὲν χρήσιμον ἀνάλωτο τῷ κοινῷ . αὐτὸς γὰρ ἰσχυρίζετο οὕτω διανενοῆσθαι , ὡς πάντα ἀναλώσων τῆς Ρωμαίων ὠφελείας ἕνεκα . ἐν Βυζαντίῳ δὲ τοῦ στρατεύματος ὁ τοῦ βασιλέως κηδεστὴς Ἀνδρόνικος ὁ Ἀσάνης στρατηγὸς ἀποδειχθεὶς καὶ τὸν πρὸς τὸν γαμβρὸν πόλεμον ἀναδεξάμενος , ἄρας ἐκεῖθεν , τὰς κατὰ Θρᾴκην περιῄει πόλεις , πάντων προθύμως ὑποδεχομένων καὶ συναιρομένων πρὸς τὸν πόλεμον τὰ δυνατά . βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς πολλῆς μὲν καὶ ἀγαθῆς εὐπόρει στρατιᾶς · στρατεύεσθαι δὲ ἀμήχανον ἦν διὰ τὴν ὥραν , καταφυγὴν τῆς στρατιᾶς πρὸς τοὺς ὑετοὺς καὶ τὴν χιόνα οὐκ ἐχούσης , ἐκπεπολεμωμένων ἤδη πάντων . ὅθεν , εὐδίας μὲν οὔσης , τὰς παρακειμένας κατέτρεχον πόλεις καὶ κακῶς ἐποίουν , τῆς ἐκ Βυζαντίου στρατιᾶς πρὸς τὰς πόλεις καταδυομένης καὶ οὐδ' ἀντιβλέπειν οὔσης δυνατῆς . ἐπεὶ δ' ἀναχωροῖεν ὑπὸ τοῦ χειμῶνος ἐκβιαζόμενοι ἐκεῖνοι , αὖθις οἱ Βυζάντιοι ἀναθαρσοῦντες ταῖς πόλεσιν ἐπέκειντο , αἳ πολέμιοι ἐδόκουν . καὶ ἡ χώρα πᾶσα ὥσπερ ὑπὸ πολεμίων δῃουμένη , μετανίστατό τε εἰς τὰς πόλεις καὶ οὐδὲν ἦν ὅ , τι οὐκ ἔπασχε δεινὸν , καὶ σκυθικὴ ἐρημία ἡ κατακράτος οἰκουμένη Θρᾴκη ἀπεδείκνυτο οὐκ ἐν μακρῷ , καὶ ἡ Ρωμαίων ἰσχὺς ὑφ' ἑαυτῆς ἐδαπανᾶτο καὶ διεφθείρετο . οὐ μὴν οὐδὲ οἱ βάρβαροι ἠμέλουν , ἀλλ' εἰδότες , ὡς ἡ Ρωμαίων στρατιὰ διῄρηται καὶ στασιάζει πρὸς ἑαυτὴν , ἐκ τῆς Ἀσίας περαιούμενοι καὶ ἵπποις καὶ πεζῇ , τὰ μέγιστα ἐκάκουν , οὐδενὸς ἀνθισταμένου . καὶ τὰ παράλια πάντα ἐν βραχεῖ κενὰ ἀνθρώπων ἀπεδείκνυσαν , πάντας ἐξανδραποδιζόμενοι , πλὴν ὅσοι πόλεις ἢ φρούρια κατῴκουν . ὕστερον δὲ ἐκείνων ἀναλωθέντων , καὶ πρὸς τὴν μεσόγειαν ἐχώρησαν . οἱ μέντοι Ρωμαῖοι οὕτω τοῦ χειμῶνος διετέλεσαν ἀλλήλοις ἀντεπεξιόντες καὶ βλάπτοντες ὅσα δυνατά . Διδυμοτείχῳ δὲ ἡ ἐκ Βυζαντίου στρατιὰ οὐδέποτε ἐτόλμησεν ἐπιστρατεῦσαι , παρόντος βασιλέως . οἱ μέντοι ἐκ Τζερνομιάνου φρουρίου τινὸς οὐ πόῤῥω Διδυμοτείχου κατῳκισμένου , οὐ φαῦλά τινα λῃστεύοντες ἐκάκουν . σχεδὸν γὰρ οὐ διέλιπον ἀεὶ νυκτὸς τὰ τείχη περιιόντες καὶ λῃστεύοντες , οἷς ἂν ἐντύχοιεν . ἐλάνθανον δὲ οὐ δι' ὀλιγότητα μόνον , ἀλλὰ καὶ δι' ἐμπειρίαν . ἦσαν γὰρ περὶ λῃστείας κάλλιστα ἐξησκημένοι . προλοχήσαντες δὲ οἱ ἐν Διδυμοτείχῳ στρατιῶται , ἐπεὶ κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰς λῃστείαν αὖθις ἧκον πλείονες ὄντες τῶν ἐπιέναι εἰωθότων , οὐκ ὀλίγους ἀπέκτειναν αὐτῶν τοῦ λόχου ἀναστάντες . βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς διενοεῖτο μὲν ὡς ἅμα ἦρι Βυζαντίῳ ἐπιστρατεύσων καὶ πειρασόμενος , εἰ δύναιτο ἑαυτῷ ὑποποιεῖν · ὅμως τοῦ χειμῶνος τοῖς ἐν Ἀδριανουπόλει ἄρχουσι προσπέμπων κρύφα καὶ διαλεγόμενος , ἔπεισε τὴν πόλιν ἐγχειρίζειν . καὶ ἐπεὶ συντέθειτο ἡμέρα , καθ' ἣν ἔδει ἐπελθεῖν , τὴν οὖσαν στρατιὰν παραλαβὼν καὶ προσποιησάμενος ἐφ' ἑτέρας τῆς Θρᾴκης βαδιεῖσθαι πόλεις , ὡς πολιορκήσων , ἵνα μὴ ὑπό του τῶν τὰ βασιλίδος ᾑρημένων πρὸς τὴν Ἀδριανοῦ ἡ ἔφοδος μηνυθῇ , παρὰ τὸν Ἕβρον ἐστρατοπέδευσεν , ὡς περαιωσόμενος εἰς τὴν ὑστεραίαν . πέμψας δὲ καὶ πρὸς Πιγκέρνην τὸν ἀνεψιὸν , τὸ Πάμφιλον ἅμα χιλίοις φρουροῦντα στρατιώταις τήν τε ἀκρόπολιν ἑτέροις ὁπλίταις καὶ ψιλοῖς τοξόταις ἑκατὸν , ἐκέλευε τὴν ἐν τῇ ἀκροπόλει φρουρὰν καταλιπόντα καὶ τῆς στρατιᾶς τῆς ἱππικῆς τριακοσίους , ὥστε φρουρεῖν τὴν κάτω πόλιν , τοὺς λοιποὺς ἀναλαβόντα , ἥκειν πρὸς αὐτόν · ἐδήλου δὲ καὶ τὴν αἰτίαν , ἧς ἕνεκα καλοῖτο . ὁ δ' ἡγησάμενος τὴν ἐν τῇ ἀκροπόλει μόνην φρουρὰν ἀρκέσειν πρὸς κατάσχεσιν τῆς πόλεως , τοὺς ἱππέας ἅπαντας παραλαβὼν , ἧκεν ὡς βασιλέα . τῆς αὐτῆς δὲ νυκτὸς τοῦ βορέα πνεύσαντος δριμύτερον , ἅμ' ἡμέρᾳ κρυσταλοῦσθαι ἤρχετο ὁ ποταμὸς καὶ ὀλίγῳ ὕστερον ἅπας διεφαίνετο κρυσταλωθείς . οὔτε δὲ τοσοῦτον εἶχε στεῤῥότητος ὁ πάγος , ὥστε στέγειν τοὺς ἱππέας ἐπ' αὐτὸν περαιουμένους , οὔτε τοῖς συνήθεσιν ἀκατίοις πρὸς τὸν πόρον δίοδον παρεῖχεν . ἀλλὰ τοῦ μὲν στεῤῥότερος ἐφαίνετο , τοῦ στέγειν δὲ τοὺς ἵππους ἀδρανέστερος . διὸ καὶ ἀπορίαν πολλὴν παρεῖχε πρὸς τὸν πόρον . δυοκαίδεκα μὲν οὖν ἐστρατοπεδεύετο ἐκεῖ ὁ βασιλεὺς ἡμέρας , περιμένων εἰ τρόπῳ δή τινι ἐγγένοιτο τὸν Ἕβρον διαβῆναι . ἐν ταύταις δὲ ἐκ Βυζαντίου τῇ Ἀδριανοῦ ἐπιγενόμενοι στρατιῶται ἑξακόσιοι τὴν ἐπιχείρησιν ἀφείλοντο . ἐν Παμφίλῳ δὲ ἐπεὶ ὁ Πιγκέρνης οὐ παρῆν , ἔχων τὴν στρατιὰν , ἣν ἐκεῖνοι ἐδεδοίκεσαν νεωτερίζειν , πρότερον τῶν φρουρῶν τινας χρήμασι διαφθείραντες καὶ πείσαντες τὰ ἀγγεῖα λάθρα ἐκκενοῦν , ἐν οἷς ὕδωρ αὐτοῖς καὶ οἶνος καὶ εἴ τι ἕτερον ὑγρὸν πρὸς πόσιν ἐφυλάττετο , οὐ γὰρ ἐκ πηγῆς ἀρύεσθαι ἐνῆν , ὡς ἐπύθοντο ἠνυσμένην τὴν ἐπιβουλὴν , πόλεμον πρὸς τοὺς ἐν ἀκροπόλει φρουροὺς κοινῇ πᾶσα ἡ πόλις ἀναιροῦνται . καὶ ἐκπολιορκήσαντες ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις , παρεστήσαντο μάλιστα δίψῃ πιεσθέντας . δήσαντες δὲ τούς τε ἡγουμένους αὐτῶν , οἳ ἦσαν τρεῖς , καὶ τὴν φρουρὰν , ἔπεμψαν εἰς βασιλίδα . οὓς καὶ ἀτιμάσαντες οἱ ἐν Βυζαντίῳ καὶ πᾶν εἶδος ἐπιδειξάμενοι ἐρεσχελίας , εἶχον ἐν δεσμωτηρίῳ . ὁμοίως δὲ καὶ πρὸς βασιλέα τὸν Καντακουζηνὸν πολλὴν ἐνεδείκνυντο ἀγνωμοσύνην , οὐδεμιᾶς ὕβρεως φειδόμενοι . εἰς τοσοῦτον δὲ προῆλθον ἀτοπίας , ὥστε εἴ ποτε καὶ βασιλεὺς ὁ νέος Ἰωάννης προΐοι τῶν βασιλείων ῥᾳστώνης εἵνεκα , οὐ γὰρ δὴ αὐτῷ τι τῶν κοινῶν ἐπράττετο διὰ τὸ τῆς ἡλικίας πάνυ ἀτελές · ἐννέα γὰρ ἦν ἔτη γεγονὼς τελευτῶντος τοῦ πατρὸς , ὑπὸ τῶν τὰ πράγματα ἐχόντων προπεμπόμενοί τινες , τὸν δῆμον διηρέθιζον , καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας , ὥστε διιόντος πολλὰς Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως καταχέειν λοιδορίας καὶ ὡς μάλιστα ἀσέμνους . καὶ τοῦτο ἦσαν ὥς τι δῶρον τῶν ἡδέων προσάγοντες τῷ νέῳ βασιλεῖ . σκοπὸς δὲ ἦν αὐτοῖς τῶν ὕβρεων οὐδὲν μὲν ἧττον , ὥστε καὶ τὸν δῆμον εἰς πλείονα ἐμβάλλειν φόβον , ὡς εἰ περιγένοιτο ὁ βασιλεὺς πικρῶς ἀμυνούμενος διὰ τὰς ὕβρεις · ὃ καὶ κατὰ σκοπὸν ἐξέβαινεν αὐτοῖς . πάντες γὰρ οἱ δῆμοι ὅσῳ μᾶλλον ἐξεμαίνοντο , τοσοῦτον ἐδεδίεσαν . ἐκ τούτου δὲ ἀσύμβατοί τε ἦσαν πρὸς ἐκεῖνον καὶ μᾶλλον ἐξεμαίνοντο διὰ τὴν ἐκ τῆς ἀντιδόσεως πονηρὰν ἐλπίδα . ἄλλως θ' ὅπως καὶ πᾶσιν ὑπόνοιαν παρέχωσιν , ὡς , εἰ μὴ διέφθαρτο ἐκεῖνος καὶ ἐξησθένηκε παντάπασιν , οὐκ ἂν οὕτω κατεφρόνουν . οὐδὲν οὖν ἧττον καὶ διὰ τὰ τοιαῦτα τὸ ὑβρίζειν αὐτοῖς ἐπετηδεύετο · μάλιστα δὲ ἵν' ἐκεῖνος πυνθανόμενος , ἀπαγορεύῃ τὴν εἰρήνην , νομίζων κατὰ γνώμην τὰ τοιαῦτα πράττεσθαι τῇ βασιλίδι . οὐδὲν γὰρ αὐτοῖς οὕτω δεινὸν ἐφαίνετο τῶν πρὸς τὸν πόλεμον , ὅσον ἄγειν κίνδυνον ἡ εἰρήνη ἐνομίζετο . διὸ καὶ πάντα ἐπενόουν καὶ ἐμηχανῶντο , ὥστε μὴ γενέσθαι . ἐπὶ τῆς βασιλίδος μέντοι οὐκ ἀσέμνως οὕτως ἐλοιδοροῦντο , ὀργῇ γὰρ πρὸς τοὺς οὕτως ἀσελγαίνοντας ἐφέρετο , ἀλλ' ἠρῶντο μόνον τὰ δεινότατα καὶ πολλὴν κατεψηφίζοντο σκαιότητα καὶ πονηρίαν τρόπων , ὅτι τοσούτων παρὰ βασιλέως ἀπολελαυκὼς καὶ οὕτω φιληθεὶς , ἀχάριστος ἐκ διαμέτρου καὶ κακὸς περὶ τοὺς ἐκείνου παῖδας ὦπται . ἐκεῖνοι μὲν οὖν οὕτως ἠκολάσταινον περὶ τὴν γλῶτταν · καὶ ὁ πατριάρχης ὀλίγα ἢ οὐδὲν φροντίζων τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν , αὐτόν τε βασιλέα , μηδεμίαν πρόφασιν πρὸς τὸν πόλεμον παρεσχημένον , ἀλλὰ καὶ πολλὰ πολλάκις δεηθέντα διαλύσασθαι , ἀφορισμῷ ὑπέβαλεν , ὡς κακὸν ὀφθέντα περὶ βασιλίδα , καὶ εἴ τις αὐτῷ συνείη · βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς οὐ μόνον αὐτὸς τἀναντιώτατα ἐφαίνετο ποιῶν , ἀλλὰ καὶ τοὺς συνόντας ἀναπείθων . οὐ γὰρ μόνον βασιλίδα , εἴποτε ἔδει μνημονεύειν , διὰ πάσης εὐφημίας ἦγεν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἀπὸ τῶν ἀξιωμάτων μᾶλλον , ἢ τῶν ὀνομάτων προσηγόρευε , τῶν ἐξ Ἀνδρονίκου μέντοι τοῦ βασιλέως ἑκάστῳ δεδωρημένων , ἐπεὶ τῶν ὕστερον , ὡς παρὰ δίκην γεγενημένων , τὰ πολλὰ ἀπέστεργε . τῶν συνόντων δὲ ἐπ' αὐτοῦ τινος τὸν παρακοιμώμενον καὶ ἕτερόν τινα τῶν ἐν Βυζαντίῳ ὑβρίσαντος αἰσχρῶς , ἐκέλευσε τυπτηθῆναι , γυναιξὶ φάμενος πορνευομέναις προσήκειν τὰ τοιαῦτα , ἀνδράσι δὲ τὸ μάχεσθαι .
Lemmas: λίαν . ἐπεί δέ ὁ πόλις πᾶς πλήν Πάμφιλος καί κόπρινος πόλις κατά ὁ Θρᾴκη καί φρούριον τις Ἐμπυθίου προσαγορεύω , ὅσπερ ἐγγύς Διδυμότειχο πολύς πρότερος χρόνος ἐκ αὐτός κρηπίς δέμω ὁ βασιλεύς , πρός βασιλίς συναφίστημι , ὥσπερ ἐκ σύνθημα ὁ τε βασιλεύς διαρπάζω ἐν πᾶς σχεδόν διασπείρω , ὁ καί μᾶλλον πείθω ὁ ἑκασταχοῦ ἐκπολεμόω πρός αὐτός , ὁράω οὐ ὀλίγος ὁ κέρδος ὁ πόλεμος , καί ὁ ὁ ἐκεῖνος προσέχω ἢ ἀληθής , ἢ καί ὑποπτεύω ἐκ τις αἴτιος . ὁ μέν οὖν ὁ χρῆμα ἀριθμός , ὅσος ἐν Βυζάντιον καί ὁ ἄλλος πόλις ὑπό ὁ ὁ βασιλίς πράσσω διαρπάζω βασιλεύς τε καί ὁ μήτηρ , σαφής εἶπον οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ ἔχω αὐτός οἶδα ὑπό πλῆθος ἀκριβῶς . βόσκημα δέ βοῦς μέν ἀγέλη πολύς , εἰς πεντακισχίλιοι ἔχω Νομάς · ζεῦγος δέ , ὅς χράω πρός ὁ γεωργία , χίλιοι · ἵππος θῆλυς νέμω πεντακόσιοι πρός δισχίλιοι , κάμηλος διακόσιοι , ἡμίονος τριακόσιοι , ὄνος δέ πεντακόσιοι · συβώσιον τε εἰς πέντε μυριάς ἔχω σῦς , καί πρόβατον μυριάς ἑπτά · καρπός δέ ἄπιστος τίς χρῆμα καί δυσαριθμέω κομιδή . ὅς ἅπας ἐν χρόνος ἀποστερέω βραχύς , οὐδείς ἀγεννής ἢ μικρόψυχος φθέγγομαι · ἐκεῖνος δέ ἀνιάω μόνος , ὅτι εἰς οὐδείς χρήσιμος ἀναλίσκω ὁ κοινός . αὐτός γάρ ἰσχυρίζομαι οὗτος διανοέομαι , ὡς πᾶς ἀναλίσκω ὁ Ῥωμαῖος ὠφέλεια ἕνεκα . ἐν Βυζάντιον δέ ὁ στράτευμα ὁ ὁ βασιλεύς κηδεστής Ἀνδρόνικος ὁ Ἀσάνης στρατηγός ἀποδείκνυμι καί ὁ πρός ὁ γαμβρός πόλεμος ἀναδέχομαι , ἀείρω ἐκεῖθεν , ὁ κατά Θρᾴκη περίειμι πόλις , πᾶς προθύμως ὑποδέχομαι καί συναίρω πρός ὁ πόλεμος ὁ δυνατός . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός πολύς μέν καί ἀγαθός εὐπορέω στρατιά · στρατεύω δέ ἀμήχανος εἰμί διά ὁ ὥρα , καταφυγή ὁ στρατιά πρός ὁ ὑετός καί ὁ χιών οὐ ἔχω , ἐκπολεμόω ἤδη πᾶς . ὅθεν , εὐδία μέν εἰμί , ὁ παράκειμαι κατατρέχω πόλις καί κακῶς ποιέω , ὁ ἐκ Βυζάντιον στρατιά πρός ὁ πόλις καταδύω καί οὐδέ ἀντιβλέπω εἰμί δυνατός . ἐπεί δέ ἀναχωρέω ὑπό ὁ χειμών ἐκβιάζω ἐκεῖνος , αὖθις ὁ Βύζαντες ἀναθαρσοῦντες ὁ πόλις ἐπίκειμαι , ὅς πολέμιος δοκέω . καί ὁ χώρα πᾶς ὥσπερ ὑπό πολέμιος δῃόω , μετανίστημι τε εἰς ὁ πόλις καί οὐδείς εἰμί ὅς , τίς οὐ πάσχω δεινός , καί Σκυθικός ἐρημία ὁ κατακράτος οἰκέω Θρᾴκη ἀποδείκνυμι οὐ ἐν μακρός , καί ὁ Ῥωμαῖος ἰσχύς ὑπό ἑαυτοῦ δαπανάω καί διαφθείρω . οὖον μήv οὐδέ ὁ βάρβαρος ἀμελέω , ἀλλά οἶδα , ὡς ὁ Ῥωμαῖος στρατία διαιρέω καί στασιάζω πρός ἑαυτοῦ , ἐκ ὁ Ἀσία περαιόω καί ἵππος καί πεζός , ὁ μέγας κακόω , οὐδείς ἀνθίστημι . καί ὁ παράλιος πᾶς ἐν βραχύς κενός ἄνθρωπος ἀποδείκνυμι , πᾶς ἐξανδραποδίζω , πλήν ὅσος πόλις ἢ φρούριον κατοικέω . ὕστερος δέ ἐκεῖνος ἀναλίσκω , καί πρός ὁ μεσόγεια χωρέω . ὁ μέντοι Ρωμαῖος οὗτος ὁ χειμών διατελέω ἀλλήλων ἀντεπεξέρχομαι καί βλάπτω ὅσος δυνατός . διδυμοτειχεω δέ ὁ ἐκ Βυζάντιον στρατία οὐδέποτε τολμάω ἐπιστρατεύω , πάρειμι βασιλεύς . ὁ μέντοι ἐκ τζερνομιανω φρούριον τις οὖον πόρρω Διδυμότειχο κατοικίζω , οὖον φαῦλος τις λῃστεύω κακόω . σχεδόν γάρ οὖον διαλείπω ἀεί νύξ ὁ τεῖχος περίειμι καί λῃστεύω , ὅς εἄν ἐντυγχάνω . λανθάνω δέ οὖον διά ὀλιγότης μόνος , ἀλλά καί διά ἐμπειρία . εἰμί γάρ περί λῃστεία καλῶς ἐξασκέω . προλοχάω δέ ὁ ἐν διδυμοτειχεω στρατιώτης , ἐπεί κατά ὁ εἴωθα εἰς λῃστεία αὖθις ἥκω πλείων εἰμί ὁ ἔπειμι εἴωθα , οὐ ὀλίγος ἀποκτείνω αὐτός ὁ λόχος ἀνίστημι . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός διανοέομαι μέν ὡς ἅμα ἦρι Βυζάντιον ἐπιστρατεύω καί πειράζω , εἰμί δύναμαι ἑαυτοῦ ὑποποιέω · ὅμως ὁ χειμών ὁ ἐν Ἁδριανούπολις ἄρχω προσπέμπω κρύφα καί διαλέγω , πείθω ὁ πόλις ἐγχειρίζω . καί ἐπεί συντίθημι ἡμέρα , κατά ὅς ἐσθίω ἐπέρχομαι , ὁ εἰμί στρατία παραλαμβάνω καί προσποιέω ἐπί ἕτερος ὁ Θρᾴκη βαδίζω πόλις , ὡς πολιορκέω , ἵνα μή ὑπό ὁ ὁ ὁ βασιλίς αἱρέω πρός ὁ Ἀδριανός ὁ ἔφοδος μηνύω , παρά ὁ Ἕβρος στρατοπεδεύω , ὡς περαιόω εἰς ὁ ὑστεραῖος . πέμπω δέ καί πρός Πιγκέρνης ὁ ἀνεψιός , ὁ Πάμφιλος ἅμα χίλιοι φρουρά στρατιώτης ὁ τε ἀκρόπολις ἕτερος ὁπλίτης καί ψιλός τοξότης ἑκατόν , κελεύω ὁ ἐν ὁ ἀκρόπολις φρουρά καταλείπω καί ὁ στρατιά ὁ ἱππικός τριακόσιοι , ὥστε φρουρέω ὁ κάτω πόλις , ὁ λοιπός ἀναλαμβάνω , ἥκω πρός αὐτός · δηλόω δέ καί ὁ αἴτιος , ὅς ἕνεκα καλέω . ὁ δέ ἡγέομαι ὁ ἐν ὁ ἀκρόπολις μόνος φρουρά ἀρκέω πρός κατάσχεσις ὁ πόλις , ὁ ἱππεύς ἅπας παραλαμβάνω , ἵημι ὡς βασιλεύς . ὁ αὐτός δέ νύξ ὁ Βορέας πνέω δριμύς , ἅμα ἡμέρα κρυσταλουω ἄρχω ὁ ποταμός καί ὀλίγος ὕστερος ἅπας διαφαίνω κρυσταλωθείς . οὔτε δέ τοσοῦτος ἔχω στερρότης ὁ πάγος , ὥστε στέγω ὁ ἱππεύς ἐπί αὐτός περαιόω , οὔτε ὁ συνήθης ἀκάτιον πρός ὁ πόρος δίοδος παρέχω . ἀλλά ὁ μέν στερρός φαίνω , ὁ στέγω δέ ὁ ἵππος ἀδρανής . διό καί ἀπορία πολύς παρέχω πρός ὁ πόρος . δώδεκα μέν οὖν στρατοπεδεύω ἐκεῖ ὁ βασιλεύς ἡμέρα , περιμένω εἰμί τρόπος δή τις ἐγγίγνομαι ὁ Ἕβρος διαβαίνω . ἐν οὗτος δέ ἐκ Βυζάντιον ὁ Ἀδριανός ἐπιγίγνομαι στρατιώτης ἑξακόσιοι ὁ ἐπιχείρησις ἀφαιρέω . ἐν Πάμφιλος δέ ἐπεί ὁ Πιγκέρνης οὖον πάρειμι , ἔχω ὁ στρατία , ὅς ἐκεῖνος δείδω νεωτερίζω , πρότερος ὁ φρουρά τις χρῆμα διαφθείρω καί πείθω ὁ ἀγγεῖον λάθρῃ ἐκκενόω , ἐν ὅς ὕδωρ αὐτός καί οἶνος καί εἰμί τίς ἕτερος ὑγρός πρός πόσις φυλάσσω , οὖον γάρ ἐκ πηγή ἀρύω ἐν-εἰμί , ὡς πυνθάνομαι ἀνύω ὁ ἐπιβουλή , πόλεμος πρός ὁ ἐν ἀκρόπολις φρουρός κοινός πᾶς ὁ πόλις ἀναιρέω . καί ἐκπολιορκέω ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα , παρίστημι μάλιστα δίψα πιέζω . δήω δέ ὁ τε ἡγέομαι αὐτός , ἕ εἰμί τρεῖς , καί ὁ φρουρά , πέμπω εἰς βασιλίς . ὅς καί ἀτιμάζω ὁ ἐν Βυζάντιον καί πᾶς εἶδος ἐπιδείκνυμι ἐρεσχελία , ἔχω ἐν δεσμωτήριον . ὁμοίως δέ καί πρός βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός πολύς ἐνδείκνυμι ἀγνωμοσύνη , οὐδείς ὕβρις φείδομαι . εἰς τοσοῦτος δέ προέρχομαι ἀτοπία , ὥστε εἰμί ποτός καί βασιλεύς ὁ νέος Ἰωάννης πρόειμι ὁ βασίλειος ῥᾳστώνη ἕνεκα , οὖον γάρ δή αὐτός τίς ὁ κοινός πράσσω διά ὁ ὁ ἡλικία πάνυ ἀτελής · ἐννέα γάρ εἰμί ἔτος γίγνομαι τελευτή ὁ πατήρ , ὑπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἔχω προπέμπω τις , ὁ δῆμος διερεθίζω , καί ἀνήρ καί γυνή , ὥστε δίειμι πολύς Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς καταχέω λοιδορία καί ὡς μάλιστα ἄσεμνος . καί οὗτος εἰμί ὅς τίς δῶρον ὁ ἡδύς προσάγω ὁ νέος βασιλεύς . σκοπός δέ εἰμί αὐτός ὁ ὕβρις οὐδείς μέν κακός , ὥστε καί ὁ δῆμος εἰς πλείων ἐμβάλλω φόβος , ὡς εἰμί περιγίγνομαι ὁ βασιλεύς πικρός ἀμύνω διά ὁ ὕβρις · ὅς καί κατά σκοπός ἐκβαίνω αὐτός . πᾶς γάρ ὁ δῆμος ὅσος μᾶλλον ἐκμαίνω , τοσοῦτος δείδω . ἐκ οὗτος δέ ασύμβατος τε εἰμί πρός ἐκεῖνος καί μᾶλλον ἐκμαίνω διά ὁ ἐκ ὁ ἀντίδοσις πονηρός ἐλπίς . ἄλλως ὁ ὅπως καί πᾶς ὑπόνοια παρέχω , ὡς , εἰμί μή διαφθείρω ἐκεῖνος καί ἐξασθενέω παντάπασι , οὐ εἄν οὗτος καταφρονέω . οὐδείς οὖν κακός καί διά ὁ τοιοῦτος ὁ ὑβρίζω αὐτός ἐπιτηδεύω · μάλιστα δέ ἵνα ἐκεῖνος πυνθάνομαι , ἀπαγορεύω ὁ εἰρήνη , νομίζω κατά γνώμη ὁ τοιοῦτος πράσσω ὁ βασιλίδι . οὐδείς γάρ αὐτός οὗτος δεινός φαίνω ὁ πρός ὁ πόλεμος , ὅσος ἄγω κίνδυνος ὁ εἰρήνη νομίζω . διό καί πᾶς ἐπινοέω καί μηχανάομαι , ὥστε μή γίγνομαι . ἐπί ὁ βασιλίς μέντοι οὐ ἀσέμνως οὕτως λοιδορέω , ὀργή γάρ πρός ὁ οὕτως ἀσελγαίνω φέρω , ἀλλά ἀράομαι μόνος ὁ δεινός καί πολύς καταψηφίζομαι σκαιότητα καί πονηρία τρόπος , ὅτι τοσοῦτος παρά βασιλεύς ἀπολαύω καί οὗτος φιλέω , ἀχάριστος ἐκ διάμετρος καί κακός περί ὁ ἐκεῖνος παῖς ὁράω . ἐκεῖνος μέν οὖν οὕτως ἀκολασταίνω περί ὁ γλῶσσα · καί ὁ πατριάρχης ὀλίγος ἢ οὐδείς φροντίζω ὁ ἐκκλησιαστικός θεσμός , αὐτός τε βασιλεύς , μηδείς πρόφασις πρός ὁ πόλεμος παρέχω , ἀλλά καί πολύς πολλάκις δήω διαλύω , ἀφορισμός ὑποβάλλω , ὡς κακός ὁράω περί βασιλίς , καί εἰμί τις αὐτός συνίημι · βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός οὖον μόνος αὐτός ἐναντίος φαίνω ποιέω , ἀλλά καί ὁ σύνειμι ἀναπείθω . οὖον γάρ μόνος βασιλίς , εἴποτε ἐσθίω μνημονεύω , διά πᾶς Εὐφημία ἄγω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἀπό ὁ ἀξίωμα μᾶλλον , ἢ ὁ ὄνομα προσαγορεύω , ὁ ἐκ Ἀνδρόνικος μέντοι ὁ βασιλεύς ἕκαστος δωρέω , ἐπεί ὁ ὕστερος , ὡς παρά δίκη γίγνομαι , ὁ πολύς αποστέργω . ὁ σύνειμι δέ ἐπί αὐτός τις ὁ παρακοιμώμενος καί ἕτερος τις ὁ ἐν Βυζάντιον ὑβρίζω αἰσχρῶς , κελεύω τύπτω , γυνή φημί πορνεύω προσήκω ὁ τοιοῦτος , ἀνήρ δέ ὁ μάχομαι .