joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.4
δʹ . Ὁ μὲν οὖν πατριάρχης πάντα ἀπήγγελλε τῇ βασιλίδι . ἡ δ' ἅπερ οὔτ' ἄν ποτε αὐτὴ διενοήθη , μήθ' ἑτέρου λέγοντος ἐπείθετο ἀκούσασα , πρῶτα μὲν ὑπὸ τῆς λύπης οὐδὲ ἀντιφθέγγεσθαι ἠδύνατο . ἔπειτα ἐφ' ἱκανὸν πολλὰ δάκρυα σιγῇ τῶν ὀφθαλμῶν καταγαγοῦσα , « ῥᾷον ἂν » εἶπεν « ἀνέπεισέ τις ὄρος δύνασθαι μεταβῆναι , ἢ τὴν μεγάλου δομεστίκου γνώμην κινηθῆναι πρὸς βραχύ . ἐπεὶ δὲ περὶ ἐκείνου τοιαῦτ' ἀκούειν ἔστι νῦν , ἅπερ οὐδ' ἄν ποτε ἐνεθυμήθην , προσηκούσης μὲν ἀπολογίας ἀπορῶ . ὅμως ἐκ τῶν μάλιστά μου καθικομένων τῆς ψυχῆς , ποιήσομαι τῆς ἀπολογίας ἀρχήν . λέγω τοίνυν πρὸς αὐτὸν , ὡς ἄρτι νῦν ὥσπερ ἐξεστηκυῖαν τῶν φρενῶν ἢ κάρῳ βαθεῖ καὶ ὕπνῳ κατισχημένην εἰς αἴσθησιν ἤγαγες τῶν περισχόντων με δεινῶν . πρότερον γὰρ , εἰ καὶ μάλιστα σαφῶς τὴν βασιλέως ἠπιστάμην τελευτὴν , ἀλλ' οὖν , εἰσιόντος τε σοῦ πρὸς ἐμὲ , κἀκεῖνον ἐδόκουν , ὥσπερ ἔθος ἦν , συνεισιέναι καὶ ἀπιόντα συνέπεσθαι , καὶ μονονοὺ καὶ φθέγξασθαι ἐλογιζόμην ἐκεῖνον , ὅτε διελέγου πρὸς ἐμὲ , καὶ ὅλως μετρίαν τινὰ ἐλογιζόμην τὴν περισχοῦσάν με τῶν κακῶν ἐπιφοράν . νυνὶ δὲ , ὥσπερ τινὸς παραπετάσματος ἀρθέντος , πάντα φαίνεται τὰ ἔνδον · οὕτω σὺ τῶν ἐλπίδων ἡμᾶς , ὑφ' ὧν ἐφενακιζόμεθα , ἀποστερήσας , γυμνὰ παρεσκεύασας τὰ πράγματα καθορᾷν , καὶ τοὺς μὲν ἐμοὺς οἴεσθαι παῖδας ὀρφανοὺς πατρὸς , ἑαυτὴν δὲ χηρείᾳ καὶ τοῖς ἐκ ταύτης κακοῖς συνισχημένην . ἀλλὰ τί ἄν τις φαίη ἢ καὶ λογίσαιτο περὶ σοῦ ; πότερον ὡς ἐπιλέλησαι τῆς ἀκροτάτης συναφείας καὶ τῆς θαυμαστῆς ἐκείνης φιλίας βασιλέως τῆς πρὸς σὲ , ᾗ διὰ τὸ μέγεθος οὐδὲ πιστεύειν εἶχον οἱ πολλοί ; ἀλλ' οὐκ οἴομαι δυνήσεσθαι , εἴ γε καὶ μάλιστα ἐβούλου . οἶμαι γὰρ εἴ τις τὴν ἐν ἀνθρώποις ἅπασαν φιλίαν συλλαβὼν , ἔπειτα πρὸς παράδειγμά τι θελήσειε σκοπεῖν , ἐξ οὗ τοῖς ἄλλοις τε κἀκείνῳ τὴν αὐτῆς ἰσχὺν ἐξέσται κατιδεῖν , ὑμᾶς ἂν μόνους παραδραμὼν , ὡς καὶ τοὺς ὅρους ταύτης ὑπερβάντας , ἐκ τῶν ἐπιλοίπων ἐξευρίσκειν , ὅ,τι ἂν εἴη , πειρᾶσθαι πρῶτον · τοσοῦτον οὐ τοὺς φίλους μόνον , ἀλλὰ καὶ ἰδέαν αὐτὴν τῆς φιλίας ἔθεσθε κατόπιν . καὶ τοῦτο οὐκ ἐκ τῶν πραττομένων μόνον ἦν ὁρᾷν , καὶ βασιλέως δὲ ἦν ἀκούειν πολλὰ πολλάκις φθεγγομένου , ὡς καὶ φιλτάτων καὶ γυναικὸς καὶ συμπάντων , ὡς εἰπεῖν , χρημάτων τὴν εἰς σὲ φιλίαν προηγοῖτο . πότερον οὖν ὡς μὲν ἐπιλέλησαι τῆς βασιλέως φιλίας , οὐδὲ τῷ λίαν συκοφαντικῷ τοὺς τρόπους εἰπεῖν ἐξέσται · ὅτι δὲ μεμνημένος ἀγνωμονεῖς καὶ τοῖς βασιλέως παισὶν ἐναντίας ᾗ προσῆκεν ἀποδίδως ἀμοιβὰς μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτήν ; ἀλλ' οὔτε τοῦτο σὸν , ὥσπερ οὐδὲ τὸ πρῶτον . οὐ μὴν ἀλλ' οὐδὲ τῶν πρὸς ἐμέ σου λόγων , οὓς ἑκάστοτε , καὶ βασιλέως ζῶντος , διεξίεις , ἄξια τὰ δεδογμένα νῦν . οὐ γὰρ δήπου γε ἐπιλέλησαι , ὡς πολλοὺς ἀγῶνας καὶ κινδύνους καὶ θάνατον , εἰ οἷόν τε εἰπεῖν , ὑπὲρ τῆς ἐμῆς ὠφελείας καὶ τῶν παίδων ἑτοιμότατος εἶναι , καιροῦ καλοῦντος , ὑπομένειν ἰσχυρίζου . οὗ νῦν παρόντος , εἴ σοι ἐξελέγχεσθαι ἐπὶ τῶν ἔργων εὐπρεπὲς , αὐτὸς ἐρεῖς . ἔτι δὲ οὐδ' ἐμαυτῇ τι σύνοιδα σοὶ προσκεκρουκυῖα , ἀλλ' ἐξ ὅτου παρεγενόμην ἐν τοῖς βασιλείοις οἴκοις , οὐδὲν ἀποδέουσαν οὔτ' εὔνοιαν , οὔτε τιμὴν ἢ τἀδελφῷ κόντῳ παρειχόμην , μᾶλλον δὲ καὶ πλείω παραπολὺ , ὅσον ἐκείνου μὲν οὔτε τεθνεῶτος ἐμοί τις βλάβη , οὔτ' ὠφέλεια ζῶντος ἕψεται , τοσοῦτο διῳκισμένου · σὺ δὲ καὶ ζῶν τὰ μέγιστα ἂν ὀνήσαις , καὶ ἀποθανὼν οὐδὲν ἧττον ἐμοί τε καὶ τοῖς Ρωμαίων πράγμασι λυμανῇ . ἐγὼ δὲ καίτοι πολλὰ συνείρειν ἔχουσα καὶ ἀποδεικνύναι δι' αὐτῶν , ὡς οὔτε συμφέροντα , οὔτε δίκαια ἐβουλεύσω , ἐκεῖνο μόνον ἐρῶ , τὰ ἄλλα καταλιποῦσα . εἰ γὰρ παριόντα τινὰ ὁδὸν τῶν ἐπιφανῶν τινι συνέβη γυναικὶ συντυχεῖν , χηρείᾳ μὲν συνούσῃ καὶ τοῖς ἐκ ταύτης κακοῖς , καὶ παισὶν ὀρφανοῖς καὶ μηδένα τὸν προστησόμενον ἔχουσι προστετηκυίᾳ καὶ διὰ ταῦτα πολλοὺς ὑφορωμένῃ τοὺς κινδύνους καὶ δεομένῃ τῆς δυστυχίας οἰκτεῖραι καὶ αὐτῆς προστῆναι καὶ τῶν παίδων , οὐδὲν ἕτερον εἰς δικαίου λόγον προβαλλομένῃ ἢ τὴν εὐγένειαν καὶ τὴν παρ' ἀξίαν κακοπραγίαν , οὐκ ἔδει καὶ σὲ καὶ πάντα ὁντινοῦν οἷος σὺ , τῶν ἄλλων ἀμελήσαντα , πρόνοιαν ποιήσασθαι τῆς γυναικὸς ὅση δυνατὴ , καὶ ἀξιόχρεως τοὺς ὑπὲρ ἐκείνης νομίσαι πόνους εἰς εὐκλείας λόγον καὶ δικαιοσύνης ; εἰ τοίνυν τοῦτο μόνον ἤρκεσεν ἂν εἰς πειθὼ , τίνα ἂν εὐπρόσωπον ἀπολογίαν ἀποδοίης , εἰ αὐτοῦ τε τούτου καὶ πολλῶν ἑτέρων ἰσχυροτέρων παρόντων , ἀπαραίτητος ὀφθῇς . διό σου δέομαι , ταύτης ἀποστῆναι τῆς βουλῆς καὶ μὴ προφάσεως ἕνεκα μικρᾶς ἐμέ τε καὶ νηπίους παῖδας τοὺς ἐμοὺς , ὥσπερ ἐν μέσῳ πελάγει ναῦν ἐρήμην κυβερνήτου , καταλιπεῖν . ἀλλ' εἴτ' αὐτὸς πρῶτος ἐνεθυμήθης , ἄκαιρον ἡγήσασθαι καὶ μυρίων γέμουσαν τὴν βουλὴν κακῶν , εἴθ' ἑτέρῳ συμβουλεύοντι ἐπείσθης , μὴ τῶν φίλων ἐκεῖνον , ἀλλ' ἔχθιστον ἡγεῖσθαι καὶ σοὶ μὲν πρὸς τὴν εὔκλειαν καὶ τὴν τιμὴν , ἡμῖν δὲ πρὸς αὐτὴν ἐπιβουλεύοντα τὴν σωτηρίαν , προσθήσω δ' ὅτι καὶ πᾶσι τοῖς Ρωμαίων πράγμασι κοινῇ . ἐγὼ δὲ εἰ καὶ μὴ ἀφ' ἑαυτῆς αὐτὴ τὸ δέον συνεώρων , ὡς οὐδεμία τις ἑτέρα κοινῇ τοῖς πᾶσι βεβαιοτέρα σωτηρία , ἢ σὲ τοῖς πράγμασιν , ὥσπερ καὶ ζῶντος βασιλέως , ἐφεστάναι , ἐξ αὐτῶν γοῦν τῶν βασιλέως λόγων , οὓς περὶ σοῦ πολλάκις ἐποιεῖτο πρὸς ἐμὲ , μάλιστα δὲ πρὸ τῆς τελευτῆς μικρὸν , ἐχρῆν συνεῖναι τὸ συνοῖσον . ἀνακείμενος γὰρ ἐπὶ γόνασι τοῖς ἐμοῖς , σοῦ παρόντος , « ὁ μὲν καιρὸς » ἔφη « τῆς ἐμῆς ἥκει τελευτῆς . σὲ δὲ χρὴ σκοπεῖν , ὅπως ἐμοῦ μὴ ἀπελθόντος λογισμοῖς τισιν ἢ καὶ λόγοις ἐνίων ἀπατηθεῖσα , ἑτέρῳ τινὶ πρόσχῃς τὸν ἄνδρα τουτονὶ διωσαμένη . εἰ γὰρ τοῦτο συμβαίη , οὐδὲν ἔτι τὸ λεῖπον σέ τε καὶ τέκνα καὶ τὴν ἄλλην ἅπασαν τῶν Ρωμαίων ἡγεμονίαν ἀπολέσθαι · αὐτῷ δὲ προσέχουσα , ἄριστα σαυτῇ τε καὶ τοῖς πράγμασι βουλεύσῃ . » εἰ δὴ τοιαῦτα πρός τε βασιλέως ἐδιδάχθην καὶ παρ' ἐμαυτῆς αὐτὴ τὰ ὅμοια γινώσκω , τίν' ἔχοι λόγον , οἷς αὐτὸς κακῶς καὶ ὡς οὐ δέον ἐβουλεύσω , πείθεσθαι καὶ αὐτὴν ἑκοῦσαν εἶναι . ἂν μὲν οὖν οἷς εἶπον τὴν ἀτοπίαν καὶ αὐτὸς τοῦ πράγματος ὅση κατιδὼν , ἀπόσχῃ τοῦ τε τοιαῦτα καὶ βουλεύεσθαι καὶ λέγειν , καὶ τῶν πραγμάτων , ὥσπερ εἴωθας , ἐχόμενος , αὐτὸς μὲν τὰ κοινῇ συνοίσοντα Ρωμαίοις , καὶ τῆς ἄνωθεν χειρὸς συνεφαπτομένης , πράττῃς , ἐμοὶ δὲ παρέχῃς ἡσυχίαν , τὰς ἐμᾶς θρηνεῖν καὶ κόπτεσθαι συμφορὰς , τοῦτο γὰρ ἐμοὶ παραμυθία μόνον καὶ τῶν κακῶν ἀνακωχὴ , δίκαιά τε ὁμοῦ καὶ συμφέροντα καὶ σαυτῷ προσήκοντα ποιήσεις . ἂν δὲ πάντα διωσάμενος καὶ ἀποῤῥίψας , ἑνὸς μόνου γένῃ τοῦ τοῖς δεδογμένοις ἐγκαρτερεῖν , πᾶσι χαίρειν εἰπὼν , ὃ καὶ αὐτὴ ποιήσω , σοὶ θήσω φανερόν . πᾶσαν γὰρ αἰδῶ καὶ γυναικείαν ἀσθένειαν ἀποθεμένη καὶ τῶν τοῦ σωφρονεῖν ὥσπερ λογισμῶν ὑπὸ μεγέθους ἐκτραπεῖσα τῶν κακῶν , κατὰ μέσην τὴν πόλιν γενομένη καὶ ἀναθεῖσα ἑαυτὴν ἐπί τινος μετεώρου , ἵν' ἑξῇ διὰ πάντων ἐξικνεῖσθαι τὴν φωνὴν , ὄρθιον βοήσομαι καὶ μεγαλοφωνότατον · ἄνδρες Ρωμαῖοι , μᾶλλον δὲ καὶ Ἕλληνες καὶ βάρβαροι πάντες , εὖ ἴστε , ὡς πάντα ἀπόλωλε καὶ διέφθαρται , καὶ οὔτε φιλίας χάρις οὐδεμία κεῖται παρ' ἀνθρώποις , οὔτ' ἀληθείας μέλει καὶ δικαιοσύνης οὐδενί · λογισμῶν τε στεῤῥότης οἴχεται ἐκ τῶν ἀνθρώπων καὶ συλλήβδην πάντα ἀγαθὰ , εἰ δὴ ὁ μέγας δομέστικος ὥσπερ ἔκ τινος ἀντιπνοίας ἐναντιώτατος ἑαυτῷ φανεὶς καὶ τῆς μὲν φιλίας ἐπιλελησμένος βασιλέως , ἀμελήσας δὲ καὶ τῆς αὐτῷ προσηκούσης ἀληθείας καὶ δικαιοσύνης καὶ φιλοτιμίας τῶν καλῶν , αὐτὸς μὲν ἐσκέψατο ἀπραγμοσύνῃ τὸν ἐπίλοιπον βίον ζῇν , ἐμὲ δὲ καὶ παῖδας τοὺς ἐμοὺς πολλῆς νυνὶ τῆς κηδεμονίας δεομένους ὥσπερ τι βάρος ἀνόνητον ἀπεῤῥίψατο καὶ κατέλιπεν , ὥσπερ ἀγνοήσας , εἰ δήποτε καὶ μορφὴν ἡμῶν ἔγνω ἢ ἀκοῇ παρειλήφει τὰ καθ' ἡμᾶς . οὕτω δὲ τὸ ἄφιλον τῆς σῆς γνώμης καὶ ἄστατον καὶ ἀβέβαιον στηλιτεύσασα , εἴ γε συμβαίη , καὶ τεθνήξομαι ἡδέως , παρὰ σοῦ δίκας ἀρκούσας ἐμοὶ λαβοῦσα . ἐπὶ τούτοις δὲ πᾶσιν αὖθις σοῦ δέομαι , μηδὲν παρενοχλεῖν , ἀλλὰ τῶν τε λόγων ἀποσχέσθαι τουτωνὶ καὶ τὰ δέοντα ποιεῖν , ὥσπερ ἐξαρχῆς ἐχόμενον τῶν πραγμάτων .
Lemmas: δέ . ὁ μέν οὖν πατριάρχης πᾶς ἀπαγγέλλω ὁ βασιλίδι . ὁ δέ ὅσπερ οὔτε ἄν ποτός αὐτός διανοέομαι , μήτε ἕτερος λέγω πείθω ἀκούω , πρῶτος μέν ὑπό ὁ λύπη οὐδέ ἀντιφθέγγομαι δύναμαι . ἔπειτα ἐπί ἱκανός πολύς δάκρυ σιγή ὁ ὀφθαλμός κατάγω , « ῥᾳδίως εἄν » εἶπον « ἀναπείθω τις ὄρος δύναμαι μεταβαίνω , ἢ ὁ μέγας δομέστικος γνώμη κινέω πρός βραχύς . ἐπεί δέ περί ἐκεῖνος τοιοῦτος ἀκούω εἰμί νῦν , ὅσπερ οὐδέ ἄν ποτός ἐνθυμέομαι , προσήκω μέν ἀπολογία ἀπορέω . ὅμως ἐκ ὁ μάλα ἐγώ καθικνέομαι ὁ Ψυχή , ποιέω ὁ ἀπολογία ἀρχή . λέγω τοίνυν πρός αὐτός , ὡς ἄρτι νῦν ὥσπερ ἐξίστημι ὁ φρήν ἢ κάρος βαθύς καί ὕπνος κατέχω εἰς αἴσθησις ἄγω ὁ περιέχω ἐγώ δεινός . πρότερος γάρ , εἰμί καί μάλιστα σαφῶς ὁ βασιλεύς ἐπίσταμαι τελευτή , ἀλλά οὖν , εἰσέρχομαι τε σύ πρός ἐγώ , ἐκεῖνος δοκέω , ὥσπερ ἔθος εἰμί , συνείσειμι καί ἄπειμι συνέπομαι , καί μονονού καί φθέγγομαι λογίζομαι ἐκεῖνος , ὅτε διαλέγω πρός ἐγώ , καί ὅλως μέτριος τις λογίζομαι ὁ περιέχω ἐγώ ὁ κακός ἐπιφορά . νυνί δέ , ὥσπερ τις παραπέτασμα αἴρω , πᾶς φαίνω ὁ ἔνδον · οὗτος σύ ὁ ἐλπίς ἐγώ , ὑπό ὅς φενακίζω , ἀποστερέω , γυμνός παρασκευάζω ὁ πρᾶγμα καθοράω , καί ὁ μέν ἐμός οἴομαι παῖς ὀρφανός πατήρ , ἑαυτοῦ δέ χηρεία καί ὁ ἐκ οὗτος κακός συνέχω . ἀλλά τίς ἄν τις φημί ἢ καί λογίζομαι περί σύ ; πότερος ὡς ἐπιλανθάνω ὁ ἄκρος συνάφεια καί ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος φίλιος βασιλεύς ὁ πρός σύ , ὅς διά ὁ μέγεθος οὐδέ πιστεύω ἔχω ὁ πολύς ; ἀλλά οὐ οἴομαι δύναμαι , εἰμί γε καί μάλιστα βούλομαι . οἴομαι γάρ εἰμί τις ὁ ἐν ἄνθρωπος ἅπας φίλιος συλλαμβάνω , ἔπειτα πρός παράδειγμα τίς ἐθέλω σκοπέω , ἐκ ὅς ὁ ἄλλος τε ἐκεῖνος ὁ αὐτός ἰσχύς ἔξεστι καθοράω , σύ εἄν μόνος παρατρέχω , ὡς καί ὁ ὅρος οὗτος ὑπερβαίνω , ἐκ ὁ ἐπίλοιπος ἐξευρίσκω , ὅστις εἄν εἰμί , πειράω πρῶτος · τοσοῦτος οὖον ὁ φίλος μόνος , ἀλλά καί ἰδέα αὐτός ὁ φίλιος τίθημι κατόπιν . καί οὗτος οὐ ἐκ ὁ πράσσω μόνος εἰμί ὁράω , καί βασιλεύς δέ εἰμί ἀκούω πολύς πολλάκις φθέγγομαι , ὡς καί φίλος καί γυνή καί σύμπας , ὡς εἶπον , χρῆμα ὁ εἰς σύ φίλιος προηγέομαι . πότερος οὖν ὡς μέν ἐπιλανθάνω ὁ βασιλεύς φίλιος , οὐδέ ὁ λίαν συκοφαντικός ὁ τρόπος εἶπον ἔξεστι · ὅτι δέ μιμνήσκω ἀγνωμονέω καί ὁ βασιλεύς παῖς ἐναντίος ὅς προσήκω ἀποδίδωμι ἀμοιβή μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή ; ἀλλά οὔτε οὗτος σός , ὥσπερ οὐδέ ὁ πρῶτος . οὖον μήv ἀλλά οὐδέ ὁ πρός ἐγώ σύ λόγος , ὅς ἑκάστοτε , καί βασιλεύς ζῶ , διεξίημι , ἄξιος ὁ δοκέω νῦν . οὖον γάρ δήπου γε ἐπιλανθάνω , ὡς πολύς ἀγών καί κίνδυνος καί θάνατος , εἰμί οἷος τε εἶπον , ὑπέρ ὁ ἐμός ὠφέλεια καί ὁ παῖς ἑτοῖμος εἰμί , καιρός καλέω , ὑπομένω ἰσχυρίζομαι . ὅς νῦν πάρειμι , εἰμί σύ ἐξελέγχω ἐπί ὁ ἔργον εὐπρεπής , αὐτός εἴρω . ἔτι δέ οὐδέ ἐμαυτοῦ τίς σύνοιδα σύ προσκρούω , ἀλλά ἐκ ὅστις παραγίγνομαι ἐν ὁ βασίλειος οἶκος , οὐδείς ἀποδέω οὔτε εὔνοια , οὔτε τιμή ἢ ἀδελφός κοντός παρέχω , μᾶλλον δέ καί πλείων παραπολύ , ὅσος ἐκεῖνος μέν οὔτε θνῄσκω ἐγώ τις βλάβη , οὔτε ὠφέλεια ζῶ ἕπω , τοσοῦτος διοικίζω · σύ δέ καί ζῶ ὁ μέγας εἄν ὀνίνημι , καί ἀποθνήσκω οὐδείς κακός ἐγώ τε καί ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα λυμαίνω . ἐγώ δέ καίτοι πολύς συνείρω ἔχω καί ἀποδείκνυμι διά αὐτός , ὡς οὔτε συμφέρω , οὔτε Δίκαιος βουλεύω , ἐκεῖνος μόνος εἴρω , ὁ ἄλλος καταλιμπάνω . εἰμί γάρ πάρειμι τις ὁδός ὁ ἐπιφανής τις συμβαίνω γυνή συντυγχάνω , χηρεία μέν σύνειμι καί ὁ ἐκ οὗτος κακός , καί παῖς ὀρφανός καί μηδείς ὁ προΐστημι ἔχω προστήκομαι καί διά οὗτος πολύς ὑφοράω ὁ κίνδυνος καί δήω ὁ δυστυχία οἰκτείρω καί αὐτός προΐστημι καί ὁ παῖς , οὐδείς ἕτερος εἰς Δίκαιος λόγος προβάλλω ἢ ὁ εὐγένεια καί ὁ παρά ἄξιος κακοπραγία , οὐ ἐσθίω καί σύ καί πᾶς ὅστις οἷος σύ , ὁ ἄλλος ἀμελέω , πρόνοια ποιέω ὁ γυνή ὅσος δυνατός , καί ἀξιόχρεως ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος νομίζω πόνος εἰς εὔκλεια λόγος καί δικαιοσύνη ; εἰμί τοίνυν οὗτος μόνος ἀρκέω εἄν εἰς πειθώ , τίς εἄν εὐπρόσωπος ἀπολογία ἀποδίδωμι , εἰμί αὐτός τε οὗτος καί πολύς ἕτερος ἰσχυρός πάρειμι , ἀπαραίτητος ὁράω . διό σύ δήω , οὗτος ἀφίστημι ὁ βουλή καί μή πρόφασις ἕνεκα μικρός ἐγώ τε καί νήπιος παῖς ὁ ἐμός , ὥσπερ ἐν μέσος πέλαγος ναῦς ἐρῆμος κυβερνήτης , καταλείπω . ἀλλά ἔτι αὐτός πρῶτος ἐνθυμέομαι , ἄκαιρος ἡγέομαι καί μυρίος γέμω ὁ βουλή κακός , ἔτι ἕτερος συμβουλεύω πείθω , μή ὁ Φίλων ἐκεῖνος , ἀλλά ἐχθρός ἡγέομαι καί σύ μέν πρός ὁ εὔκλεια καί ὁ τιμή , ἐγώ δέ πρός αὐτός ἐπιβουλεύω ὁ σωτηρία , προστίθημι δέ ὅτι καί πᾶς ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα κοινός . ἐγώ δέ εἰμί καί μή ἀπό ἑαυτοῦ αὐτός ὁ δήω συνοράω , ὡς οὐδείς τις ἕτερος κοινός ὁ πᾶς βέβαιος σωτηρία , ἢ σύ ὁ πρᾶγμα , ὥσπερ καί ζῶ βασιλεύς , ἐφίστημι , ἐκ αὐτός γοῦν ὁ βασιλεύς λόγος , ὅς περί σύ πολλάκις ποιέω πρός ἐγώ , μάλιστα δέ πρό ὁ τελευτή μικρός , χρή συνίημι ὁ συμφέρω . ἀνάκειμαι γάρ ἐπί γόνυ ὁ ἐμέω , σύ πάρειμι , « ὁ μέν καιρός » φημί « ὁ ἐμός ἥκω τελευτή . σύ δέ χρή σκοπέω , ὅπως ἐγώ μή ἀπέρχομαι λογισμός τις ἢ καί λόγος ἔνιοι ἀπατάω , ἕτερος τις προέχω ὁ ἀνήρ οὗτος διωθέω . εἰμί γάρ οὗτος συμβαίνω , οὐδείς ἔτι ὁ λείπω σός τε καί τέκνον καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ἀπόλλυμι · αὐτός δέ προσέχω , ἀγαθός σεαυτοῦ τε καί ὁ πρᾶγμα βουλεύω . » εἰμί δή τοιοῦτος πρός τε βασιλεύς διδάσκω καί παρά ἐμαυτοῦ αὐτός ὁ ὅμοιος γιγνώσκω , τίς ἔχω λόγος , ὅς αὐτός κακῶς καί ὡς οὖον δήω βουλεύω , πείθω καί αὐτός ἑκών εἰμί . εἄν μέν οὖν ὅς εἶπον ὁ ἀτοπία καί αὐτός ὁ πρᾶγμα ὅσος κατεῖδον , ἀπέχω ὁ τε τοιοῦτος καί βουλεύω καί λέγω , καί ὁ πρᾶγμα , ὥσπερ εἴωθα , ἔχω , αὐτός μέν ὁ κοινός συμφέρω Ῥωμαῖος , καί ὁ ἄνωθεν χείρ συνεφαπτομένη , πράσσω , ἐγώ δέ παρέχω ἡσυχία , ὁ ἐμός θρηνέω καί κόπτω συμφορά , οὗτος γάρ ἐγώ παραμυθία μόνος καί ὁ κακός ἀνοκωχή , δίκαιος τε ὁμοῦ καί συμφέρω καί σεαυτοῦ προσήκω ποιέω . εἄν δέ πᾶς διωθέω καί ἀπορρίπτω , εἷς μόνος γίγνομαι ὁ ὁ δοκέω ἐγκαρτερέω , πᾶς χαίρω εἶπον , ὅς καί αὐτός ποιέω , σύ τίθημι φανερός . πᾶς γάρ αἰδώς καί γυναικεῖος ἀσθένεια ἀποτίθημι καί ὁ ὁ σωφρονέω ὥσπερ λογισμός ὑπό μέγεθος ἐκτρέπω ὁ κακός , κατά μέσος ὁ πόλις γίγνομαι καί ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ἐπί τις μετέωρος , ἵνα ἔχω διά πᾶς ἐξικνέομαι ὁ φωνή , ὄρθιος βοάω καί μεγαλόφωνος · ἀνήρ Ρωμαῖος , μᾶλλον δέ καί Ἕλλην καί βάρβαρος πᾶς , εὕω οἶδα , ὡς πᾶς ἀπόλλυμι καί διαφθείρω , καί οὔτε φίλιος χάρις οὐδείς κεῖμαι παρά ἄνθρωπος , οὔτε ἀλήθεια μέλος καί δικαιοσύνη οὐδείς · λογισμός τε στερρότης οἴχομαι ἐκ ὁ ἄνθρωπος καί συλλήβδην πᾶς ἀγαθός , εἰμί δή ὁ μέγας δομέστικος ὥσπερ ἐκ τις ἀντίπνοια ἐναντίος ἑαυτοῦ φαίνω καί ὁ μέν φίλιος ἐπιλανθάνομαι βασιλεύς , ἀμελέω δέ καί ὁ αὐτός προσήκω ἀλήθεια καί δικαιοσύνη καί φιλοτιμία ὁ καλός , αὐτός μέν σκέπτομαι ἀπραγμοσύνη ὁ ἐπίλοιπος βίος ζάω , ἐγώ δέ καί παῖς ὁ ἐμός πολύς νυνί ὁ κηδεμονία δήω ὥσπερ τίς βάρος ἀνόνητος ἀπορρίπτω καί καταλείπω , ὥσπερ ἀγνοέω , εἰμί δήποτε καί μορφή ἐγώ γιγνώσκω ἢ ἀκοή παραλαμβάνω ὁ κατά ἐγώ . οὗτος δέ ὁ ἄφιλος ὁ σός γνώμη καί ἄστατος καί ἀβέβαιον στηλιτεύω , εἰμί γε συμβαίνω , καί θνῄσκω ἡδύς , παρά σύ δίκη ἀρκέω ἐγώ λαμβάνω . ἐπί οὗτος δέ πᾶς αὖθις σύ δήω , μηδείς παρενοχλέω , ἀλλά ὁ τε λόγος ἀπέχω οὗτος καί ὁ δήω ποιέω , ὥσπερ ἐξαρχῆς ἔχω ὁ πρᾶγμα .