joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.97
ϟζʹ . Οἱ ἐν Βυζαντίῳ δὲ ἐπεὶ φανερῶς ἀπέγνωσαν πολεμεῖν πρὸς βασιλέα , ἐπεβούλευον αὖθις ἀφανῶς , καὶ Μονομάχον τινὰ , ἀδελφιδοῦν ὄντα Τάγαρι τῷ μεγάλῳ στρατοπεδάρχῃ , δηλητήριον ἔχοντα αὐτομολεῖν ἐκέλευον πρὸς βασιλέα , εἶτα μηνύειν δῆθεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ τὰ φάρμακα φανεροῦν . ἐπειδὰν δὲ ἀδείας λάβηται καὶ παῤῥησίας διὰ τὴν δοκοῦσαν εὔνοιαν , τότ' ἤδη τῇ ἐπιβουλῇ χρῆσθαι ἀδεῶς καὶ φάρμακα ἕτερα ἔχοντα προσάγειν βασιλεῖ . ἡ μὲν οὖν ἐπιβουλὴ τοιαύτη ἦν . καὶ ὁ Μονομάχος ἐποίει κατὰ τὰ κεκελευσμένα , καὶ τήν τε ἐπιβουλὴν ἐμήνυε , τὴν ἀπανθρωπίαν καὶ μοχθηρίαν τῶν πεμψάντων φάσκων βδελύξασθαι οὐ ἀνεκτῶς καὶ μᾶλλον βούλεσθαι συνεῖναι βασιλεῖ διὰ τὴν ἡμερότητα καὶ χρηστότητα τῶν τρόπων , καὶ τὸ φάρμακον παρεῖχεν ἐν ἀγγείῳ ὑελίνῳ . τὸν μὲν οὖν Μονομάχον ὁ βασιλεὺς ἐπῄνει τῆς ἐπιεικείας , καὶ αὐτίκα ἠμείβετο δωρεαῖς διὰ τὴν μήνυσιν τῆς ἐπιβουλῆς καὶ ἔτι ἔμελλε μᾶλλον εὖ ποιήσειν . τὸ δὲ φάρμακον τὸν Ποταμιάτην ἐκέλευε λαβόντα κατορύττειν · καὶ κατώρυττε τῆς πόλεως ἐξελθών . ἀναστρέψας δὲ ἥπτετο τροφῆς μὴ νιψάμενος τὰς χεῖρας · οὐ γὰρ ὑπώπτευε τοσαύτην ἔχειν δύναμιν , ὥστε ἐν ὑελίνῳ κατακεκλεισμένον , καὶ ὑπὸ πολλῶν ἑτέρων περιεχόμενον ἐπιβλημάτων , ἀπὸ μόνης βλάπτειν δύνασθαι ἁφῆς . τὸ δὲ οὕτως ἄρα ἐνεργὸν καὶ δραστήριον ἦν , ὡς μόλις δυνηθῆναι Ποταμιάτην τὸν παρ' ἐκείνου κίνδυνον διαφυγεῖν . διάῤῥοιαί τε γὰρ κοιλίας κατέσχον συνεχεῖς καὶ περιωδυνίαι τοῦ στομάχου , καὶ ἅπαν τὸ στόμα φλυκτίδας ἦν ἐξηνθηκός . καὶ οἱ ὀδόντες ἐδόκουν καταπίπτειν , τῶν περιεχόντων ὑμένων νεκρωθέντων . θηριακαῖς δὲ χρησάμενος καὶ ἑτέροις ἀντιδότοις μόλις τὸ ἀποθανεῖν διέφυγεν . ἐνόσησε δὲ οὐκ ὀλίγον χρόνον · οὕτω δὲ νενάρκωτο τὰ περὶ τὸ στόμα πάντα , ὡς ἐπιπολὺ μηδεμιᾶς αἰσθάνεσθαι ποιότητος . τὸ μὲν οὖν δηλητήριον τοιαύτην εἶχε τὴν δύναμιν . οἱ φίλοι δὲ ἐκ Βυζαντίου βασιλεῖ μὴ θαῤῥεῖν παρῄνουν Μονομάχῳ , ἀλλὰ φυλάττεσθαι τὸν ἄνδρα · οὕτω γὰρ εἶναι συνεσκευασμένον παρὰ τῶν πεμψάντων , ὥστ' αὐτὸν μὲν πρότερον ἑκόντα παρασχεῖν τὸ φάρμακον , ὡς ἂν νομίζοιτο εὔνους εἶναι , ὕστερον μέντοι προσάγειν ἕτερον ἐκείνου χαλεπώτερον . ὃν αὐτίκα μεταπεμψάμενος ὁ βασιλεὺς , εἰ ἀληθῆ τὰ περὶ ἐκείνου γεγραμμένα ἐπυνθάνετο παρὰ τῶν φίλων εἴη . ὁ δ' ἠρνεῖτο μὲν , σαθρὰς δὲ παρείχετο ἀπολογίας καὶ οἵας ὑποπτεύεσθαι . βασιλεὺς δὲ κακῶς μὲν οὐδὲν ἐποίει , ἀναχωρεῖν δὲ μόνον ἐκέλευε καὶ μὴ αὐτῷ συνεῖναι καὶ αὐτίκα ἀνεχώρει . βασιλεὺς μὲν οὖν τὸν πλείω χρόνον διέτριβεν ἐν Σηλυμβρίᾳ , ἵν' ἐξῇ τοῖς ἐν Βυζαντίῳ φίλοις διαλέγεσθαι . Τζυράκης δέ τις τῶν βασιλίδος οἰκετῶν , δυσανασχετῶν πρὸς τὰ πραττόμενα καὶ τὴν τοσαύτην Ρωμαίων οἰκτείρων κακοπραγίαν , συνορῶν τε , ὡς οἱ μὲν ἐν Βυζαντίῳ ἄρχοντες οὔτ' ἀντέχειν πρὸς βασιλέα οἷοίτε εἰσὶν , οὔτε περὶ εἰρήνης οὐδένα ποιοῦνται λόγον , ἀλλ' αὐτὸ τοῦτο μόνον ἐγνώκασι τὸ τῶν πραγμάτων αὐτοὶ ἄρχειν , τῶν δ' ἄλλων οὐδενὸς πρόνοιαν ποιοῦνται , καὶ νομίσας , εἰ Καντακουζηνὸς ὁ βασιλεὺς τρόπῳ δή τινι τῶν πραγμάτων συμπάντων ἄρξειε , λυθήσεσθαι Ρωμαίοις τὰς συμφορὰς , καὶ ἐπί τι βέλτιον χωρήσειν τὴν ἡγεμονίαν , ὑπὸ τῶν συνεχῶν πολέμων τοσούτῳ μεγέθει χρησαμένην συμφορῶν , καὶ ἄλλους οὐκ ὀλίγους προσεταιρισάμενος , ἔπραττεν , ὅπως ὑπὸ βασιλέα γένοιτο Βυζάντιον , καὶ πέμψας ἐδήλου βασιλεῖ κατὰ Σηλυμβρίαν διατρίβοντι . ὁ δὲ ἐδέχετό τε τὴν πρᾶξιν , καὶ πάντα , ὅσα ᾐτοῦντο , ἐπηγγέλλετο ποιήσειν . οἱ ἐν Γαλατᾷ δὲ , ὥσπερ ἔφημεν , Λατῖνοι ἀπεχθῶς ἄγαν πρὸς Φακεωλάτον διακείμενοι διὰ τὸ τοὺς ὁμοφύλους ἀνῃρῆσθαι , αὐτοί τε ἐσπούδαζον ἀποκτείνειν , καὶ πρὸς βασιλίδα συχνὰς ποιούμενοι πρεσβείας ἐκδοθῆναι σφίσι τὸν Φακεωλάτον ᾔτουν , εἰ μὴ βούλοιτο πολεμίους ἔχειν . βασιλὶς δὲ Φακεωλάτον τε προΐεσθαι μὴ βουλομένη , ἦν γὰρ τότε καὶ αὐτὸς τῶν ᾑρημένων ἄρχειν καὶ μυστικῷ τῷ Κιννάμῳ καὶ Ἀσάνῃ τῷ πανυπερσεβάστῳ συμπράττων πρὸς τὸν κατὰ βασιλέως πόλεμον , τό,τε Λατίνοις πολεμεῖν οὐ λυσιτελεῖν αὐτῇ νομίζουσα πρὸς τὴν ἀρχὴν , οὔτ' ἀπέπεμπε φανερῶς , ὡς ἄδικα πρεσβεύοντας , οὔτ' ἐνεδίδου τι κατὰ Φακεωλάτου πράττειν , ἀλλ' ἠπίως πως καὶ προσηνῶς ἠβούλετο διαλύειν τὴν διαφοράν . καὶ Λατίνοις μὲν ἔφασκεν ἀποκρινεῖσθαι πρότερον καλῶς περὶ ὧν ἀξιοῦσι διασκεψαμένην . Φακεωλάτῳ δὲ ἐκέλευε πρόνοιαν αὐτοῦ ποιεῖσθαι , μὴ ὑπὸ τῶν Λατίνων ἐπιβουλευθῇ ἡμέρας ἢ νυκτὸς ἐπιθεμένων . ὁ μὲν οὖν αὐτίκα περιέστησεν ἑαυτῷ φρουρὰν , καὶ ὑπωπτεύετο παρ' οὐδενὸς , ὁμοίως ἐν βασιλείοις καὶ κατὰ τὴν ἄλλην πόλιν περιιὼν ὁπλίτας ἔχων περὶ ἑαυτόν . ὁ δὲ ἀχθόμενος καὶ πρότερον ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ πολέμου συμβαίνουσι κακοῖς , καὶ μεγάλῳ μὲν δουκὶ καὶ πατριάρχῃ πολλὴν συνειδὼς ἀγνωμοσύνην περὶ Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα καὶ συκοφαντίαν , ἐκεῖνον δὲ τὰ ἔσχατα ἠδικημένον καὶ δικαιότερον ὄντα τῶν ἄλλων μᾶλλον τοῖς πράγμασιν ἐφεστηκέναι , τότε δὲ καὶ μᾶλλον ὑπὸ τῶν περισχόντων φόβων , τό , τε κοινῇ λυσιτελοῦν καὶ αὐτῷ ἰδίᾳ συνιδὼν , ἐσκέπτετο καὶ αὐτὸς τὴν εἰς Βυζάντιον εἴσοδον συμπράττειν βασιλεῖ , ὡς μόνην ταύτην πολλῶν ἀπαλλαγῆς κακῶν αἰτίαν ἐσομένην . πυθόμενος δὲ καὶ περὶ Τζυράκη , ὅτι τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ βούλοιτο , συνῆλθόν τε εἰς λόγους καὶ συνέθεντο κοινῇ τὴν πόλιν βασιλεῖ παραδιδόναι . καὶ πέμψαντες αὖθις ἐδήλουν βασιλεῖ , ὡς καὶ Φακεωλάτος πρόσθοιτο τοῖς πράττουσιν ὑπὲρ αὐτοῦ . ἐπεὶ δὲ ἔδει καὶ ἀξιόλογόν τινα ἐλθεῖν πρὸς βασιλέα , ὥστε συνθέσθαι τὸν χρόνον , ἐν ᾧ δεήσει αὐτόν τε παρεῖναι καὶ τὴν ἅλωσιν ἐκείνους πράττειν , ἔδοξε σκεψαμένοις τὸν Μικροκέφαλόν τινα πέμπειν . καὶ μεταπεμψάμενοι τῶν τε ἀποῤῥήτων ἐποιοῦντο κοινωνὸν , καὶ παρῄνουν αὐτομολεῖν πρὸς βασιλέα δῆθεν καὶ πάντα δῆλα καθιστᾷν , καὶ χρόνον συντιθέναι , καθ' ὃν ἐκεῖνον παρεῖναι δεήσει . ἐπεὶ δὲ ἐπείθετο πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν , Πετρογουργούρῳ τινὶ περὶ ναυτικὰ ἠσχολημένῳ , ἐπιτηδείῳ μάλιστα Φακεωλάτῳ ὄντι , τὴν Μικροκεφάλου πρὸς Σηλυμβρίαν ἀπαγωγὴν ἐπέτρεπον ἐκ θαλάττης , ἐκεχειρία γάρ τις ἦν Σηλυμβριανοῖς πρὸς Βυζαντίους , καὶ ἀδεῶς ἐφοίτων πρὸς ἀλλήλους ἐμπορίας ἕνεκα , ὁμοίως τε παρόντος καὶ ἀπόντος βασιλέως , ἐκ γῆς δὲ λῃστεῖαί τε ἦσαν συνεχεῖς καὶ βαρβάρων ἔφοδοι , καὶ οὐδὲν δεινὸν ἦν , ὃ μὴ παρῆν , ἃ ἐποίει ἄπορον παντάπασι τὴν δίοδον . ἐκείνοις μὲν οὖν οὕτω Μικροκέφαλος παρεσκεύαστο πρὸς βασιλέα ἥξων . οὐ μὴν οὐδὲ οἱ ἐν Βυζαντίῳ ἄρχοντες ἠμέλουν , ἀλλ' ἐδόκει δεῖν κἀκείνοις πέμψασι διαφθείρειν τινὰς τῶν βασιλεῖ συνόντων , πολλὰ ἐκ βασιλίδος ἐπαγγειλαμένους . ἐδόκει δὴ καὶ αὐτοῖς σκεψαμένοις ὁ Μικροκέφαλος οὑτοσὶ πρὸς τὸ ἔργον εἶναι ἐπιτηδειότατος . καὶ αὐτίκα μετεκαλοῦντο καὶ διελέγοντο περὶ ὧν διενοοῦντο , εὖ ποιήσειν πολλὰ ἐπαγγελλόμενοι . ὁ δὲ πρῶτον μὲν ἔδεισε πρὸς τὴν κλῆσιν , πεφωρᾶσθαι οἰηθεὶς τοὺς πράττοντας τὴν ἅλωσιν . ἐπεὶ δὲ ᾐσθάνετο μηδὲν εἰδότας , ἐπηγγέλλετο τὸ προσταττόμενον ποιήσειν προθυμότατα . οἱ δὲ γράμματά τε παρείχοντο πρὸς οὓς ἐβούλοντο καὶ Πετρογουργούρῳ , πρὸς ὃν καὶ ὁ Φακεωλάτος , παρεδίδοσαν , ὡς ἀκατίῳ τινὶ ἀπάξοντι πρὸς Σηλυμβρίαν . ὃ καὶ μᾶλλον ἔδοξε τοῖς περὶ Φακεωλάτον ὑπὸ τῆς προνοίας συνεσκευάσθαι . καὶ προθυμότεροι ἦσαν πρὸς τὸ πράττειν , ἅτε δὴ συναιρομένου καὶ τοῦ θείου . οὕτω μὲν οὖν Μικροκέφαλος παρεγένετό τε πρὸς βασιλέα σὺν ῥᾳστώνῃ καὶ πάντα ἔπραξε τὰ παρὰ Φακεωλάτου . βασιλεὺς δὲ συνθέμενος ἡμέραν , ἐν ᾗ ἔδει πρὸς τὴν χρυσῆν καλουμένην πύλην εἶναι νυκτὸς , ἐκεῖθεν γὰρ ἐδόκει ῥᾴδιον εἰσάγειν εἶναι , ἀπῇρεν εἰς τὴν Ἀδριανοῦ , ἵνα μηδεμίαν ὑποψίαν παρέχοιτο τοῖς ἄρχουσιν ἐν Βυζαντίῳ .
Lemmas: ϟζʹ . ὁ ἐν Βυζάντιον δέ ἐπεί φανερῶς ἀπογιγνώσκω πολεμέω πρός βασιλεύς , ἐπιβουλεύω αὖθις ἀφανής , καί Μονομάχος τις , ἀδελφιδέος εἰμί ταγάρι ὁ μέγας στρατοπεδάρχης , δηλητήριος ἔχω αὐτομολέω κελεύω πρός βασιλεύς , εἶτα μηνύω δῆθεν ὁ ἐπιβουλή καί ὁ φάρμακον φανερόω . ἐπειδάν δέ ἄδεια λαμβάνω καί παρρησία διά ὁ δοκέω εὔνοια , τότε ἤδη ὁ ἐπιβουλή χράω ἀδεῶς καί φάρμακον ἕτερος ἔχω προσάγω βασιλεύς . ὁ μέν οὖν ἐπιβουλή τοιοῦτος εἰμί . καί ὁ Μονομάχος ποιέω κατά ὁ κελεύω , καί ὁ τε ἐπιβουλή μηνύω , ὁ ἀπανθρωπία καί μοχθηρία ὁ πέμπω φάσκω βδελύσσομαι οὖον ἀνεκτός καί μᾶλλον βούλομαι συνίημι βασιλεύς διά ὁ ἡμερότης καί χρηστότης ὁ τρόπος , καί ὁ φάρμακον παρέχω ἐν ἀγγεῖον ὑάλινος . ὁ μέν οὖν Μονομάχος ὁ βασιλεύς ἐπαινέω ὁ ἐπιείκεια , καί αὐτίκα ἀμείβω δωρεά διά ὁ μήνυσις ὁ ἐπιβουλή καί ἔτι μέλλω μᾶλλον εὕω ποιέω . ὁ δέ φάρμακον ὁ ποταμιατη κελεύω λαμβάνω κατορύσσω · καί κατορύσσω ὁ πόλις ἐξέρχομαι . ἀναστρέφω δέ ἅπτω τροφή μή νίζω ὁ χείρ · οὖον γάρ ὑποπτεύω τοσοῦτος ἔχω δύναμις , ὥστε ἐν ὑάλινος κατακλείω , καί ὑπό πολύς ἕτερος περιέχω ἐπίβλημα , ἀπό μόνος βλάπτω δύναμαι ἁφή . ὁ δέ οὕτως ἄρα ἐνεργός καί δραστήριος εἰμί , ὡς μόλις δύναμαι ποταμιατη ὁ παρά ἐκεῖνος κίνδυνος διαφεύγω . διάρροια τε γάρ κοιλία κατέχω συνεχής καί περιωδυνία ὁ στόμαχος , καί ἅπας ὁ στόμα φλυκτίς εἰμί ἐξανθέω . καί ὁ ὀδούς δοκέω καταπίπτω , ὁ περιέχω ὑμήν νεκρόω . θηριακός δέ χράω καί ἕτερος ἀντίδοτος μόλις ὁ ἀποθνῄσκω διαφεύγω . νοσέω δέ οὐ ὀλίγος χρόνος · οὗτος δέ ναρκάω ὁ περί ὁ στόμα πᾶς , ὡς ἐπιπολύ μηδείς αἰσθάνομαι ποιότης . ὁ μέν οὖν δηλητήριος τοιοῦτος ἔχω ὁ δύναμις . ὁ φίλος δέ ἐκ Βυζάντιον βασιλεύς μή θαρσέω παραινέω Μονομάχος , ἀλλά φυλάσσω ὁ ἀνήρ · οὗτος γάρ εἰμί συσκευάζω παρά ὁ πέμπω , ὥστε αὐτός μέν πρότερος ἑκών παρέχω ὁ φάρμακον , ὡς εἄν νομίζω Εὔνους εἰμί , ὕστερος μέντοι προσάγω ἕτερος ἐκεῖνος χαλεπός . ὅς αὐτίκα μεταπέμπω ὁ βασιλεύς , εἰμί ἀληθής ὁ περί ἐκεῖνος γράφω πυνθάνομαι παρά ὁ Φίλων εἰμί . ὁ δέ ἀρνέομαι μέν , σαθρός δέ παρέχω ἀπολογία καί οἷος ὑποπτεύω . βασιλεύς δέ κακῶς μέν οὐδείς ποιέω , ἀναχωρέω δέ μόνος κελεύω καί μή αὐτός συνίημι καί αὐτίκα ἀναχωρέω . βασιλεύς μέν οὖν ὁ πλείων χρόνος διατρίβω ἐν Σηλυμβρία , ἵνα ἔξεστι ὁ ἐν Βυζάντιον φίλος διαλέγω . Τζυράκης δέ τις ὁ βασιλίς οἰκέτης , δυσανασχετέω πρός ὁ πράσσω καί ὁ τοσοῦτος Ῥωμαῖος οἰκτείρω κακοπραγία , σύνορος τε , ὡς ὁ μέν ἐν Βυζάντιον ἄρχω οὔτε ἀντέχω πρός βασιλεύς οἷος εἰμί , οὔτε περί εἰρήνη οὐδείς ποιέω λόγος , ἀλλά αὐτός οὗτος μόνος γιγνώσκω ὁ ὁ πρᾶγμα αὐτός ἄρχω , ὁ δέ ἄλλος οὐδείς πρόνοια ποιέω , καί νομίζω , εἰμί Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς τρόπος δή τις ὁ πρᾶγμα σύμπας ἄρχω , λύω Ῥωμαῖος ὁ συμφορά , καί ἐπί τίς ἀγαθός χωρέω ὁ ἡγεμονία , ὑπό ὁ συνεχής Πολέμων τοσοῦτος μέγεθος χράω συμφορά , καί ἄλλος οὐ ὀλίγος προσεταιρίζομαι , πράσσω , ὅπως ὑπό βασιλεύς γίγνομαι Βυζάντιον , καί πέμπω δηλόω βασιλεύς κατά Σηλυμβρία διατρίβω . ὁ δέ δέχομαι τε ὁ πρᾶξις , καί πᾶς , ὅσος αἰτέω , ἐπαγγέλλω ποιέω . ὁ ἐν Γαλατά δέ , ὥσπερ φημί , Λατῖνος ἀπεχθῶς ἄγαν πρός Φακεωλάτον διάκειμαι διά ὁ ὁ ὁμόφυλος ἀναιρέω , αὐτός τε σπουδάζω ἀποκτείνω , καί πρός βασιλίς συχνός ποιέω πρέσβυς ἐκδίδωμι ὅς ὁ Φακεωλάτον αἰτέω , εἰμί μή βούλομαι πολέμιος ἔχω . βασιλίς δέ Φακεωλάτον τε προΐημι μή βούλομαι , εἰμί γάρ τότε καί αὐτός ὁ αἱρέω ἄρχω καί μυστικός ὁ κιννάμωμον καί Ασάνης ὁ πανυπερσεβάστῳ συμπράσσω πρός ὁ κατά βασιλεύς πόλεμος , ἔρχομαι Λατῖνος πολεμέω οὖον λυσιτελέω αὐτός νομίζω πρός ὁ ἀρχή , οὔτε ἀποπέμπω φανερῶς , ὡς ἄδικος πρεσβεύω , οὔτε ἐνδίδωμι τίς κατά Φακεωλάτου πράσσω , ἀλλά ἤπιος πως καί προσηνῶς βούλομαι διαλύω ὁ διαφορά . καί Λατῖνος μέν φάσκω ἀποκρίνω πρότερος καλῶς περί ὅς ἀξιόω διασκοπέω . Φακεωλάτῳ δέ κελεύω πρόνοια αὐτός ποιέω , μή ὑπό ὁ Λατῖνος ἐπιβουλεύω ἡμέρα ἢ νύξ ἐπιτίθημι . ὁ μέν οὖν αὐτίκα περιίστημι ἑαυτοῦ φρουρά , καί ὑποπτεύω παρά οὐδείς , ὁμοίως ἐν βασίλειος καί κατά ὁ ἄλλος πόλις περίειμι1 ὁπλίτης ἔχω περί ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἄχθομαι καί πρότερος ἐπί ὁ ὑπό ὁ πόλεμος συμβαίνω κακός , καί μέγας μέν δούξ καί πατριάρχης πολύς σύνοιδα ἀγνωμοσύνη περί Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς καί συκοφαντία , ἐκεῖνος δέ ὁ ἔσχατος ἀδικέω καί Δίκαιος εἰμί ὁ ἄλλος μᾶλλον ὁ πρᾶγμα ἐφίστημι , τότε δέ καί μᾶλλον ὑπό ὁ περιέχω φόβος , ὁ , τε κοινός λυσιτελέω καί αὐτός ἴδιος σύν-εἶδον , σκέπτομαι καί αὐτός ὁ εἰς Βυζάντιον εἴσοδος συμπράσσω βασιλεύς , ὡς μόνος οὗτος πολύς ἀπαλλαγή κακός αἴτιος εἰμί . πυνθάνομαι δέ καί περί τζυρακος , ὅτι ὁ αὐτός ἐκεῖνος βούλομαι , συνέρχομαι τε εἰς λόγος καί συντίθημι κοινός ὁ πόλις βασιλεύς παραδίδωμι . καί πέμπω αὖθις δηλόω βασιλεύς , ὡς καί Φακεωλάτος προστίθημι ὁ πράσσω ὑπέρ αὐτός . ἐπεί δέ ἐσθίω καί ἀξιόλογος τις ἔρχομαι πρός βασιλεύς , ὥστε συντίθημι ὁ χρόνος , ἐν ὅς δήω αὐτός τε πάρειμι καί ὁ ἅλωσις ἐκεῖνος πράσσω , δοκέω σκέπτομαι ὁ Μικροκέφαλος τις πέμπω . καί μεταπέμπω ὁ τε ἀπόρρητος ποιέω κοινωνός , καί παραινέω αὐτομολέω πρός βασιλεύς δῆθεν καί πᾶς δῆλος καθιστάω , καί χρόνος συντίθημι , κατά ὅς ἐκεῖνος πάρειμι δήω . ἐπεί δέ πείθω πρός ὁ ἐπιχείρησις , πετρογουργουρος τις περί ναυτικόν ἀσχολέω , ἐπιτήδειος μάλιστα Φακεωλάτῳ εἰμί , ὁ μικροκέφαλος πρός Σηλυμβρία ἀπαγωγή ἐπιτρέπω ἐκ θάλασσα , ἐκεχειρία γάρ τις εἰμί Σηλυμβριανός πρός Βυζάντιος , καί ἀδεῶς φοιτάω πρός ἀλλήλων ἐμπορία ἕνεκα , ὁμοίως τε πάρειμι καί ἄπειμι βασιλεύς , ἐκ γῆ δέ λῃστεία τε εἰμί συνεχής καί βάρβαρος ἔφοδος , καί οὐδείς δεινός εἰμί , ὅς μή πάρειμι , ὁ ποιέω ἄπορος παντάπασι ὁ δίοδος . ἐκεῖνος μέν οὖν οὗτος μικροκέφαλος παρασκευάζω πρός βασιλεύς ἥκω . οὖον μήv οὐδέ ὁ ἐν Βυζάντιον ἄρχω ἀμελέω , ἀλλά δοκέω δήω ἐκεῖνος πέμπω διαφθείρω τις ὁ βασιλεύς σύνειμι , πολύς ἐκ βασιλίς ἐπαγγέλλω . δοκέω δή καί αὐτός σκέπτομαι ὁ μικροκέφαλος οὗτος πρός ὁ ἔργον εἰμί ἐπιτήδειος . καί αὐτίκα μετακαλέω καί διαλέγω περί ὅς διανοέομαι , εὕω ποιέω πολύς ἐπαγγέλλω . ὁ δέ πρῶτος μέν δείδω πρός ὁ κλῆσις , φωράω οἴομαι ὁ πράσσω ὁ ἅλωσις . ἐπεί δέ αἰσθάνομαι μηδείς οἶδα , ἐπαγγέλλω ὁ προστάσσω ποιέω πρόθυμος . ὁ δέ γράμμα τε παρέχω πρός ὅς βούλομαι καί πετρογουργουρος , πρός ὅς καί ὁ Φακεωλάτος , παραδίδωμι , ὡς ἀκάτιον τις ἀπάγω πρός Σηλυμβρία . ὅς καί μᾶλλον δοκέω ὁ περί Φακεωλάτον ὑπό ὁ πρόνοια συσκευάζω . καί πρόθυμος εἰμί πρός ὁ πράσσω , ἅτε δή συναίρω καί ὁ θεῖον . οὗτος μέν οὖν μικροκέφαλος παραγίγνομαι τε πρός βασιλεύς σύν ῥᾳστώνη καί πᾶς πράσσω ὁ παρά Φακεωλάτου . βασιλεύς δέ συντίθημι ἡμέρα , ἐν ὅς ἐσθίω πρός ὁ χρύσεος καλέω πύλη εἰμί νύξ , ἐκεῖθεν γάρ δοκέω ῥᾴδιος εἰσάγω εἰμί , ἀπαίρω εἰς ὁ Ἀδριανός , ἵνα μηδείς ὑποψία παρέχω ὁ ἄρχω ἐν Βυζάντιον .