joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.46
μϛʹ . Καντακουζηνὸς δὲ ὁ βασιλεὺς ἥδιστα διατεθεὶς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας , « πρῶτα μὲν , » εἶπε πρὸς βασιλέα τὸν γαμβρὸν , « πολλὰς αὐτός σοι χάριτας ὁμολογῶ , ὅτι , καίτοι πολλῶν ἐπικειμένων καὶ παραινούντων ἐκτυφλώττειν τὸν υἱὸν καὶ πολλήν τινα ἐχούσαις τὴν πειθὼ χρωμένων ἀποδείξεσιν , αἷς καὶ πάντα ὁντινοῦν ἂν ἔπεισαν ταῖς παραινέσεσιν αὐτῶν προσέχειν , αὐτὸς ἐπιεικείᾳ πολλῇ χρησάμενος καὶ εὐβουλίᾳ καὶ συνέσει , σῶον διετηρήσας , ὥσπερ ἂν ὑπὲρ φίλου πρὸς πλείστους τοὺς ἀντικαθισταμένους ἀγωνισάμενος ὑπὲρ ἐκείνου . ἔπειτα δὲ καὶ τῆς ἐπιεικείας ταύτης καὶ τῆς ἡμερότητος θεός τε ἄνωθεν ἀμείψεται ἀξίαις δωρεαῖς , καὶ παρ' ἐμοὶ τὴν χάριν ἕξεις ἀνάγραπτον ἐς ἀεί . ἐγὼ δὲ πρότερον μὲν , ἡνίκα ὑμῖν ὁ πρὸς ἀλλήλους πόλεμος ἀνήπτετο , πολλαῖς ἐβαλλόμην ὁσημέραι ταῖς φροντίσι καὶ δεινοῖς τισιν ἀνηκέστοις ὑπώπτευον περιπεσεῖσθαι ἀναγκαίως . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ὁποτέροις ἂν πρόσθωνται τῶν πρὸς ἀλλήλους πολεμούντων , ἢ συνήδεσθαι συμβαίνει , ἂν νικῶσιν , ἢ τοὐναντίον συμμετέχειν τῆς κακοπραγίας , ἂν ἡττῶνται · πατρὶ δὲ , πολεμούντων πρὸς ἀλλήλους τῶν υἱῶν , μία μόνη παραμυθία τὸ καταλύσαντας λείπεται τὸν πόλεμον , εἰρήνην ἄγειν καὶ ἀλλήλοις εὐνοεῖν . ἂν δ' ἀσυμβάτως ἔχοντας ὁρῴη καὶ ξίφεσι μᾶλλον , ἢ λόγοις πειρωμένους διαλύειν τὰς διαφορὰς , οὐδὲν ἔστι , ὃ τὴν λύπην διαλύειν δύναιτ' ἂν ἐκείνῳ καὶ τὴν συμφοράν . ὁπότερος γὰρ ἂν νικῴη τῶν υἱῶν , οὐ τοσοῦτον εὐφρανεῖ περισωθεὶς , ὅσον ἀνιάσει τὸν ἀδελφὸν ἀπεκτονώς . ἂν δέ ποτε συμβαίη καὶ ἀμφοτέρους ὑπ' ἀλλήλων πεσεῖν κατὰ τὴν μάχην , ὃ καὶ πρότερόν ποτέ τισιν ἀκούομεν συμβεβηκέναι , οὐδ' ἀθυμίας ὑπερβολὴν ἐλλείπει , οὐδὲ συμφορᾶς οὐδεμιᾶς . ἃ πάντα μοι πρότερον ἐννοοῦντι καὶ αὐτῷ , σύγχυσις δεινὴ καὶ ἀθυμία τὴν ψυχὴν κατεῖχε , καὶ ὥσπερ κειμένους ἐθρήνουν τοὺς υἱοὺς , καὶ πρὶν ἐλθεῖν εἰς χεῖρας , ἢ τό γε μετριώτερον τὸν ἕτερον . οὕτω γὰρ ἠνάγκαζε πείθειν τό,τε ἀσυμβάτως ἔχοντας ὁρᾷν ὑμᾶς πρὸς τὴν εἰρήνην καὶ τὸ καθάπαξ ὀργῇ πρὸς ἀλλήλους φέρεσθαι καὶ βούλεσθαι σιδήρῳ τὴν περὶ τῆς ἀρχῆς φιλονεικίαν διαλύειν . νυνὶ δ' οὕτω κρίναντος τοῦ θείου , κἀκείνου μὲν ἐν τῇ πρὸς Τριβαλοὺς ἁλόντος μάχῃ καὶ παραδεδομένου σοι ὑπὸ τῶν κρατησάντων , σοῦ δὲ ἡμέρως χρησαμένου καὶ φιλανθρώπως καὶ οὐδὲν τῆς πρὶν δοκούσης δυσμενείας ἐπιδεδειγμένου ἄξιον , πρῶτα μὲν τῆς ἑκατέρων σωτηρίας τῷ κρείττονι πολλὰς τὰς χάριτας ὁμολογῶ , οὕτω τὰ ἡμέτερα διῳκηκότι φιλανθρώπως , καὶ τῆς πολλῆς ἀπήλλαγμαι φροντίδος καὶ ἀθυμίας τῆς ἐφ' ἑκατέροις ἐκ τῶν λογισμῶν ἐγγινομένης , ἔπειτα δὲ καὶ σοὶ οὐδὲν ἧττον , ὅτι δυνάμενος λυπεῖν ἐν τῷ ἐκεῖνον τιμωρεῖσθαι , οὐκ ἠθέλησας . οὐ μὴν ἀλλ' εἴ τι καὶ τῆς ἀνίας ὑπολέλειπτο , οὐ γὰρ οὖν ἀρνήσομαι , ὡς , ἐκείνου δεδεμένου , οὐ δοκῶ ἐλάττω ὑπομένειν διὰ τὴν συμπάθειαν τὴν πρὸς ἐκεῖνον , ἀνῄρηκας παντάπασι νυνὶ , ἐπαγγειλάμενος ἀνήσειν τῶν δεσμῶν μετὰ μικρόν . ὃ καλῶς ποιήσεις ἀληθὲς ἐπὶ τῶν ἔργων ἀποδείξας . οὐ γὰρ πρὸς εὐδοξίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν ἄριστα σαυτῷ βουλεύσῃ . ἂν μὲν γὰρ διὰ βίου κατέχειν ἐν δεσμοῖς τὸν γυναικὸς ἀδελφὸν διανοήσῃ , ἄδηλον μὲν , εἰ μὴ διαδρᾶναι δυνηθεὶς αὖθις πολεμήσει , ἀδηλότερον δὲ οὐχ ἥκιστα , εἰ μὴ καὶ νικήσει πεπολεμηκώς . πολλοὶ γὰρ πολλάκις ἐκ μεγάλης ἥττης καὶ κακοπραγίας ἀνασφήλαντες περιεγένοντο τῶν πολεμίων ἐκ τῶν προτέρων ἀτυχημάτων , ἐμπειρότερον χρησάμενοι τοῖς πράγμασιν . εἰ δ' ἄρα σοι καὶ τοῦτο περιέσται τὸ πολλῇ προνοίᾳ χρησαμένῳ περὶ τὴν ἐκείνου φυλακὴν , κατέχειν ἐν ἀφύκτοις διὰ βίου , πρῶτον μὲν πολλαῖς ἀεὶ συνέσῃ καὶ ποικίλαις ταῖς φροντίσι , καὶ νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν λυμαινομέναις ἀεὶ τῷ βίῳ καὶ οὐδεμίαν συγχωρούσαις εὐθυμίας αἴσθησιν λαμβάνειν . οὐ γὰρ τοὺς ἐν τέλει Ρωμαίων ὑποπτεύειν ἀνάγκη μόνον ἐπιβούλους εἶναι , ἄν τι τύχῃς πρὸς αὐτοὺς προσκεκρουκὼς , ἀλλὰ καὶ τοὺς τὴν ἐκείνου φυλακὴν πεπιστευμένους καὶ τοὺς οἰκειοτάτους αὐτοὺς , εἰ οἷόντε εἰπεῖν . πρὸς γὰρ τῷ ῥᾳδίους εἶναι τοὺς ἀνθρώπους πρὸς μεταβολὰς καὶ χαίρειν ἀεὶ τοῖς νεωτερισμοῖς , ἂν καὶ προφάσεώς τινος εὐπορῶσι , δι' ἧς ἂν ἀμύνασθαι ῥᾷστα τοὺς λελυπηκότας δυνήσεσθαι οἰήσονται , μᾶλλον χρὴ προσδοκᾷν εὐμεταβόλους ἔσεσθαι καὶ ῥᾳδίους πρὸς ἐπιβουλὰς ἔχοντας ἐγγὺς τὸν ἢ τῶν παρόντων ἀπαλλάξοντα κακῶν ἢ πολλῶν ἐμπλήσοντα δώρων καὶ μεγάλων ἀξιώσοντα τῶν εὐεργεσιῶν . ἔπειτα δὲ εἴ σοι καὶ κατὰ τὴν ἡλικίαν τήνδε , οὐ γὰρ ἀδύνατον , ἀνθρώπῳ γε ὄντι , ἐφ' οὕτω νηπίοις συμβαίη τοῖς τέκνοις ἀποθνήσκειν , ἐλπὶς ἐκείνοις οὐδεμία εὐπραγίας ἀπολείπεται . τὸ μὲν γὰρ τὴν ἀρχὴν αὐτοὺς ἰθύνειν μετὰ τῆς μητρὸς ἐφ' οὕτω χαλεποῖς καιροῖς καὶ δυσκόλοις καὶ παντάπασι διεφθαρμένοις πράγμασιν ἀδύνατον . λείπεται δὲ ἢ τὸν φρουρούμενον ἐκεῖνον προσκαλεσαμένους πάντας ἐκ συνθήματος αἱρεῖσθαι βασιλέα , ἢ τῶν ἄλλων ἕνα , ὃς ἂν μάλιστα πλείους σχοίη τοὺς σπουδαστὰς καὶ δεινότερος δοκοίη καὶ μᾶλλον ἄρχειν ἐπιτήδειος . ἂν μὲν οὖν ἐκεῖνος αἱρεθείη , δοκῶ μοι μηδὲν ἧττον καὶ αὐτὸς φιλονεικήσειν ἡμερώτερος φανεῖσθαι τοῖς παισὶ τοῖς σοῖς , ἢ αὐτὸς ἐκείνῳ ὤφθης . τοῦτο δὲ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἢ ἐν δεσμωτηρίῳ κατακλείσαντα κατέχειν διὰ βίου , καὶ μηδέν τι δεινότερον ἕτερον προσθεῖναι . εἰ δ' ἐφ' ἕτερόν τινα , ὅπερ μάλιστα ἀπεύχομαι , μεταβαίη ἡ ἀρχὴ , ὀκνῶ μὲν εἰπεῖν καὶ μέχρι λόγου δακνόμενος τῇ προσδοκίᾳ τῶν δεινῶν · ἐλπὶς δὲ οὐδεμία ἀπολείπεται , μὴ οὐ πάντας ἄρδην ἀπολεῖσθαι . εἰ δ' ὅπερ αὐτὸς ἑκοντὶ προείλου , νῦν καὶ εἰς ἔργον ἐθελήσεις ἀγαγεῖν , ἄριστα ἔσῃ σαυτῷ τε κἀκείνῳ βεβουλευμένος . ἐκεῖνός τε γὰρ τῶν δεσμῶν ἀπολυθεὶς , ἀεί σοι χάριν εἴσεται βεβαίαν τῆς εὐεργεσίας καὶ ζῶντί τε πειράσεται εὐγνωμονεῖν καὶ ἔργοις αὐτοῖς ποιεῖν καταφανὲς , ὡς εἰς ἄξιον κατέθου τὰς εὐεργεσίας , καὶ μετὰ τελευτὴν , εἰ τοῦτο συμβαίη , πάντα ἔσται τοῖς παισὶ τοῖς σοῖς καὶ πᾶσιν , οἷς ἔχει , ἄν τινες ἀδικεῖν ἐθέλωσιν , ἐπικουρήσει καὶ συνδιατηρήσει τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς , ὡς ἂν ὑπὲρ οἰκείων καὶ φίλου καὶ γνησίου παίδων ἀγωνιζόμενος . καὶ σὺ τὸν ἐπίλοιπον ἥδιστα βιώσεις βίον , οὐ τῶν φροντίδων μόνον ἀπηλλαγμένος καὶ τῶν ἄλλων δυσχερῶν , ἃ ὑπομενεῖς ἐκ τῶν ὑπονοιῶν , ἀλλὰ καὶ τῆς εἰς ἐκεῖνον εὐεργεσίας μεγάλας εὐθὺς καρπούμενος τὰς ἀμοιβὰς , εὐφημούμενος ὑπὸ πάντων καὶ τῆς μεγαλοψυχίας θαυμαζόμενος . πρὸς τούτοις δὲ καὶ τοὺς προσήκοντας ἐκείνῳ πάντας πολλάς σοι χάριτας εἰδέναι παρασκευάσεις , καὶ ὥσπερ τισὶ δεσμοῖς ἀῤῥήκτοις εὐνοίας δήσεις , ὑφ' ὧν ἀναγκασθήσονται διὰ βίου τῶν εἰς εὐδοξίαν καὶ ὠφέλειαν τὴν σὴν ἡκόντων μηδενὸς καταμελεῖν . ὡς οὖν ἐπὶ μεγάλοις ἀγαθοῖς ἐπιδειξόμενος τὴν μεγαλοψυχίαν , μὴ μέχρι λόγων μόνον στήσῃς τὴν ὁρμὴν , ἀλλὰ τὰ καλῶς βεβουλευμένα ταχέως φανῆναι καὶ εἰς ἔργον ἀγαγών . »
Lemmas: μϛʹ . Καντακουζηνός δέ ὁ βασιλεύς ἡδύς διατίθημι πρός ὁ ἐπαγγελία , « πρῶτος μέν , » εἶπον πρός βασιλεύς ὁ γαμβρός , « πολύς αὐτός σύ χάρις ὁμολογέω , ὅτι , καίτοι πολύς ἐπίκειμαι καί παραινέω ἐκτυφλώττω ὁ υἱός καί πολύς τις ἔχω ὁ πειθώ χράω ἀπόδειξις , ὅς καί πᾶς ὅστις εἄν πείθω ὁ παραίνεσις αὐτός προσέχω , αὐτός ἐπιείκεια πολύς χράω καί εὐβουλία καί σύνεσις , σῶς διατηρέω , ὥσπερ εἄν ὑπέρ φίλος πρός πλεῖστος ὁ ἀντικαθίστημι ἀγωνίζομαι ὑπέρ ἐκεῖνος . ἔπειτα δέ καί ὁ ἐπιείκεια οὗτος καί ὁ ἡμερότης θεός τε ἄνωθεν ἀμείβω ἄξιος δωρεά , καί παρά ἐγώ ὁ χάρις ἔχω ἀνάγραπτος εἰς ἀεί . ἐγώ δέ πρότερος μέν , ἡνίκα σύ ὁ πρός ἀλλήλων πόλεμος ἀνάπτω , πολύς βάλλω ὁσημέραι ὁ φροντίς καί δεινός τις ἀνήκεστος ὑποπτεύω περιπίπτω ἀναγκαῖος . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος ἅπας , ὁπότερος εἄν προστίθημι ὁ πρός ἀλλήλων πολεμέω , ἢ συνήδομαι συμβαίνω , εἄν νικάω , ἢ ἐναντίος συμμετέχω ὁ κακοπραγία , εἄν ἡσσάομαι · πατήρ δέ , πολεμέω πρός ἀλλήλων ὁ υἱός , εἷς μόνος παραμυθία ὁ καταλύω λείπω ὁ πόλεμος , εἰρήνη ἄγω καί ἀλλήλων εὐνοέω . εἄν δέ ἀσύμβατος ἔχω ὁράω καί ξίφος μᾶλλον , ἢ λόγος πειράω διαλύω ὁ διαφορά , οὐδείς εἰμί , ὅς ὁ λύπη διαλύω δύο εἄν ἐκεῖνος καί ὁ συμφορά . ὁπότερος γάρ εἄν νικάω ὁ υἱός , οὖον τοσοῦτος εὐφραίνω περισῴζω , ὅσος ἀνιάω ὁ ἀδελφός ἀποκτείνω . εἄν δέ ποτός συμβαίνω καί ἀμφότερος ὑπό ἀλλήλων πίπτω κατά ὁ μάχη , ὅς καί πρότερος ποτός τις ἀκούω συμβαίνω , οὐδέ ἀθυμία ὑπερβολή ἐλλείπω , οὐδέ συμφορά οὐδείς . ὁ πᾶς ἐγώ πρότερος ἐννοέω καί αὐτός , σύγχυσις δεινός καί ἀθυμία ὁ ψυχή κατέχω , καί ὥσπερ κεῖμαι θρηνέω ὁ υἱός , καί πρίν ἔρχομαι εἰς χείρ , ἢ ὁ γε μέτριος ὁ ἕτερος . οὗτος γάρ ἀναγκάζω πείθω ἔρχομαι ἀσύμβατος ἔχω ὁράω σύ πρός ὁ εἰρήνη καί ὁ καθάπαξ ὀργή πρός ἀλλήλων φέρω καί βούλομαι σίδηρος ὁ περί ὁ ἀρχή φιλονεικία διαλύω . νυνί δέ οὗτος κρίνω ὁ θεῖον , ἐκεῖνος μέν ἐν ὁ πρός Τριβαλός ἁλίσκομαι μάχομαι καί παραδίδωμι σύ ὑπό ὁ κρατέω , σύ δέ ἥμερος χράω καί φιλάνθρωπος καί οὐδείς ὁ πρίν δοκέω δυσμένεια ἐπιδείκνυμι ἄξιος , πρῶτος μέν ὁ ἑκάτερος σωτηρία ὁ ἀγαθός πολύς ὁ χάρις ὁμολογέω , οὗτος ὁ ἡμέτερος διοικέω φιλάνθρωπος , καί ὁ πολύς ἀπαλλάσσω φροντίς καί ἀθυμία ὁ ἐπί ἑκάτερος ἐκ ὁ λογισμός ἐγγίγνομαι , ἔπειτα δέ καί σύ οὐδείς κακός , ὅτι δύναμαι λυπέω ἐν ὁ ἐκεῖνος τιμωρέω , οὐ ἐθέλω . οὖον μήv ἀλλά εἰμί τίς καί ὁ ἀνία ὑπολείπω , οὖον γάρ οὖν ἀρνέομαι , ὡς , ἐκεῖνος δέω1 , οὖον δοκέω μικρός ὑπομένω διά ὁ συμπάθεια ὁ πρός ἐκεῖνος , ἀναιρέω παντάπασι νυνί , ἐπαγγέλλω ἀνίημι ὁ δεσμός μετά μικρός . ὅς καλῶς ποιέω ἀληθής ἐπί ὁ ἔργον ἀποδείκνυμι . οὖον γάρ πρός εὐδοξία μόνος , ἀλλά καί πρός ἀσφάλεια ἀγαθός σεαυτοῦ βουλεύω . εἄν μέν γάρ διά βίος καταχέω ἐν δεσμός ὁ γυνή ἀδελφός διανοέομαι , ἄδηλος μέν , εἰμί μή διαδιδράσκω δύναμαι αὖθις πολεμέω , ἄδηλος δέ οὐ ἥκιστος , εἰμί μή καί νικάω πολεμέω . πολύς γάρ πολλάκις ἐκ μέγας ἧσσα καί κακοπραγία ἀνασφάλλω περιγίγνομαι ὁ πολέμιος ἐκ ὁ πρότερος ἀτύχημα , ἔμπειρος χράω ὁ πρᾶγμα . εἰμί δέ ἄρα σύ καί οὗτος περίειμι ὁ πολύς πρόνοια χράω περί ὁ ἐκεῖνος φυλακή , καταχέω ἐν ἄφυκτος διά βίος , πρῶτος μέν πολύς ἀεί σύνειμι καί ποικίλος ὁ φροντίς , καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα λυμαίνω ἀεί ὁ βίος καί οὐδείς συγχωρέω εὐθυμία αἴσθησις λαμβάνω . οὖον γάρ ὁ ἐν τέλος Ῥωμαῖος ὑποπτεύω ἀνάγκη μόνος ἐπίβουλος εἰμί , ἄν τίς τυγχάνω πρός αὐτός προσκρούω , ἀλλά καί ὁ ὁ ἐκεῖνος φυλακή πιστεύω καί ὁ οἰκεῖος αὐτός , εἰμί οἷόντε εἶπον . πρός γάρ ὁ ῥᾴδιος εἰμί ὁ ἄνθρωπος πρός μεταβολή καί χαίρω ἀεί ὁ νεωτερισμός , εἄν καί πρόφασις τις εὐπορέω , διά ὅς εἄν ἀμύνω ῥᾳδίως ὁ λυπέω δύναμαι οἴομαι , μᾶλλον χρή προσδοκάω εὐμετάβολος εἰμί καί ῥᾴδιος πρός ἐπιβουλή ἔχω ἐγγύς ὁ ἢ ὁ πάρειμι ἀπαλλάσσω κακός ἢ πολύς ἐμπίμπλημι δῶρον καί μέγας ἀξιόω ὁ εὐεργεσία . ἔπειτα δέ εἰμί σύ καί κατά ὁ ἡλικία ὅδε , οὖον γάρ ἀδύνατος , ἄνθρωπος γε εἰμί , ἐπί οὗτος νήπιος συμβαίνω ὁ τέκνον ἀποθνήσκω , Ἐλπὶς ἐκεῖνος οὐδείς εὐπραγία ἀπολείπω . ὁ μέν γάρ ὁ ἀρχή αὐτός εὐθύνω μετά ὁ μήτηρ ἐπί οὗτος χαλεπός καιρός καί δύσκολος καί παντάπασι διαφθείρω πρᾶγμα ἀδύνατος . λείπω δέ ἢ ὁ φρουρέω ἐκεῖνος προσκαλέω πᾶς ἐκ σύνθημα αἱρέω βασιλεύς , ἢ ὁ ἄλλος εἷς , ὅς εἄν μάλιστα πλείων ἔχω ὁ σπουδαστής καί δεινός δοκέω καί μᾶλλον ἄρχω ἐπιτήδειος . εἄν μέν οὖν ἐκεῖνος αἱρέω , δοκέω ἐγώ μηδείς κακός καί αὐτός φιλονεικέω ἥμερος φαίνω ὁ παῖς ὁ σός , ἢ αὐτός ἐκεῖνος ὁράω . οὗτος δέ οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἢ ἐν δεσμωτήριον κατακλείω καταχέω διά βίος , καί μηδείς τίς δεινός ἕτερος προστίθημι . εἰμί δέ ἐπί ἕτερος τις , ὅσπερ μάλιστα ἀπεύχομαι , μεταβαίνω ὁ ἀρχή , ὀκνέω μέν εἶπον καί μέχρι λόγος δάκνω ὁ προσδοκία ὁ δεινός · Ἐλπὶς δέ οὐδείς ἀπολείπω , μή οὖον πᾶς ἄρδην ἀπόλλυμι . εἰμί δέ ὅσπερ αὐτός ἑκοντί προαιρέω , νῦν καί εἰς ἔργον ἐθέλω ἄγω , ἀγαθός εἰμί σεαυτοῦ τε ἐκεῖνος βουλεύω . ἐκεῖνος τε γάρ ὁ δεσμός ἀπολύω , ἀεί σύ χάρις εἶμι βέβαιος ὁ εὐεργεσία καί ζάω τε πειράζω εὐγνωμονέω καί ἔργον αὐτός ποιέω καταφανής , ὡς εἰς ἄξιος κατατίθημι ὁ εὐεργεσία , καί μετά τελευτή , εἰμί οὗτος συμβαίνω , πᾶς εἰμί ὁ παῖς ὁ σός καί πᾶς , ὅς ἔχω , ἄν τις ἀδικέω ἐθέλω , ἐπικουρέω καί συνδιατηρέω ὁ ἀρχή αὐτός , ὡς εἄν ὑπέρ οἰκέω καί φίλος καί γνήσιος παῖς ἀγωνίζομαι . καί σύ ὁ ἐπίλοιπος ἡδύς βίωσις βίος , οὖον ὁ φροντίς μόνος ἀπαλλάσσω καί ὁ ἄλλος δυσχερής , ὁ ὑπομένω ἐκ ὁ ὑπόνοια , ἀλλά καί ὁ εἰς ἐκεῖνος εὐεργεσία μέγας εὐθύς καρπόω ὁ ἀμοιβή , εὐφημέω ὑπό πᾶς καί ὁ μεγαλοψυχία θαυμάζω . πρός οὗτος δέ καί ὁ προσήκω ἐκεῖνος πᾶς πολύς σύ χάρις οἶδα παρασκευάζω , καί ὥσπερ τις δεσμός ἄρρηκτος εὔνοια δήω , ὑπό ὅς ἀναγκάζω διά βίος ὁ εἰς εὐδοξία καί ὠφέλεια ὁ σός ἥκω μηδείς καταμελέω . ὡς οὖν ἐπί μέγας ἀγαθός ἐπιδείκνυμι ὁ μεγαλοψυχία , μή μέχρι λόγος μόνος ἵστημι ὁ ὁρμή , ἀλλά ὁ καλῶς βουλεύω ταχέως φαίνω καί εἰς ἔργον ἄγω . »