joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen2.19
ιθʹ . Ἐπεὶ δ' ὧν περὶ βασιλέα τὸν πάππον ὁ νέος διενοεῖτο , ἐμνήσθημεν , βασιλεὺς , ἀναγκαῖον βραχέα καὶ περὶ αὐτῶν διαλαβεῖν , ὡς ἂν μὴ λυμαίνοιτο τῷ σώματι τῆς ἱστορίας ἡ τῶν δοκούντων τινῶν παράλειψις ἀναγκαίων . ὡς γὰρ ὁ βασιλεὺς Ἀνδρόνικος ὁ νέος , καθάπερ ἔφθημεν εἰπόντες , τῆς βασιλείας διενοήθη κοινωνὸν τὸν μέγαν δομέστικον παραλαβεῖν καὶ τῷ τῆς ἁλουργίδος ἄνθει καὶ βασιλικοῖς κοσμῆσαι παρασήμοις , καὶ πολλὰ πολλάκις περὶ τούτου γε αὐτῷ διαλεχθεὶς , οὐδὲν ἠδυνήθη πλέον , ἀλλ' ἀμετάθετον τὴν γνώμην ἔχοντα ἑώρα πρὸς τὸ μηδέποτε αὐτῷ πεισθέντα πράττειν ἃ ἠξίου , ἐκείνου μὲν ἀπέσχετο καὶ αὐτὸς , ἀνηνύτοις οἰόμενος ἐπιχειρεῖν · ὕστερον δὲ οὐ πολλῷ τῷ πάππῳ καὶ βασιλεῖ πᾶσαν τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν διοίκησιν τῆς Ρωμαίων ἡγεμονίας ὥσπερ καὶ πρότερον παρέστη ἐγχειρίσαι . οὕτω δὴ διανοηθέντι ἐδόκει δεῖν προάγειν καὶ εἰς ἔργον , καὶ τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ ἐκοινοῦτο τὰ τῆς γνώμης , ὡς εἰ λυσιτελοίη καταπραξόμενος . τῷ δ' εὐθὺς μὲν ἐδόκει πεῖραν αὐτοῦ ποιεῖσθαι βασιλέα , οἰόμενον ὡς ἂν τοιαῦτα περὶ βασιλέως τοῦ πάππου πύθηται βουλόμενον , ῥᾳδίως ὑπείξει πρὸς τὸ ὑπ' αὐτοῦ γενέσθαι βασιλεὺς , ὅπερ ἀνεβάλλετο πρὶν , καὶ ἐδήλου ἃ ὑπενόει βασιλεῖ . ὡς δὲ ἐκεῖνος τοιοῦτον μὲν ἔφασκε διανενοῆσθαι μηδὲν , ἁπλῶς δ' οὑτωσὶ καὶ πανουργίας τινὸς χωρὶς καλόν τε οἴεσθαι καὶ βούλεσθαι προάγειν καὶ εἰς ἔργον , ὁ μέγας δομέστικος ὑπολαβών · « ἀλλ' ἔμοιγε » εἶπεν « οὐκ ἀγαθὸν εἶναι δοκεῖ , οὐδὲ , τόγε εἰς ἐμὲ ἧκον , ὡς λυσιτελοῦν βουλεύσασθαι πραχθῆναι ἄν . εἰ δὲ σοί γε ἔδοξε τοιαῦτα περὶ βασιλέως καὶ παντὶ τρόπῳ βούλει ἐκτελέσαι , βέλτιον ὃ παρά σοι κέκριται καλὸν τοῦ παρ' ἐμοὶ μὴ τοιούτου φαινομένου τὸ πλέον ἔχειν . εἰ μὲν γὰρ σαυτῷ τε καὶ Ρωμαίοις καὶ προσήκοντα καὶ λυσιτελοῦντα ἐβουλεύσω , θεὸς ὁ πᾶσιν ἀγαθοῖς ἔργοις ἐνηδόμενος καὶ τὴν σὴν ἂν ἐπιῤῥώσειε πρὸς τοῦτο ψυχὴν , καὶ οὐδ' εἰ πάντες ἄνθρωποι κωλύειν ἐπιχειροῖεν πεῖσαι δύναιντ' ἄν σε ἀποσχέσθαι · εἰ δ' ἄρα ταῦτα μὲν ἀσύμφορα πάντη καὶ Ρωμαίοις καὶ σαυτῷ , θεῷ δ' ἔδοξε τοιαῦτα πεῖσαι ὥστε πρόφασιν πολέμων ἐμφυλίων καὶ στάσεως καὶ ταραχῆς Ρωμαίοις εὑρεθῆναι , τίς οὕτως ἂν εἴη παντάπασιν ἔρημος φρενῶν , ὥσθ' ἃ ἔδοξε θεῷ , ταῦτ' αὐτὸν ἄν ποτε δυνηθῆναι ἀναλῦσαι νομίσαι ; σκέψαι τοίνυν παρὰ σαυτῷ , κἂν ἴδῃς ἁπάσαις ψήφοις πρὸς τοῦτο ῥέπουσαν τὴν σὴν ψυχὴν , τί χρὴ καὶ βουλεύεσθαι περὶ αὐτοῦ ; εἰ δ' ἄρα τοιοῦτον μὲν οὐδὲν κέκριται παρά σοι , σαυτῷ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπηκόοις λυσιτελῆ τε ὁμοῦ καὶ δίκαια ποιεῖν ἐθέλων τὸ πάλιν ἀνακαλεῖσθαι βασιλέα καὶ τὴν ἀρχὴν Ρωμαίων ἐγχειρίζειν διεσκέψω , οὐχ ἁπλῶς οὕτω καὶ ἀπερισκέπτως ὥς τι τῶν μηδενὸς ἀξίων πράττειν χρή · ἀλλὰ πρότερον πολλὰ πολλάκις σκεψάμενον περὶ αὐτοῦ καὶ διακωδωνίσαντα ἀκριβῶς , οὕτω χωρεῖν ἐπὶ τὸ πράττειν , μή πώς τι τῶν ἀδοκήτων ὕστερον συμβὰν πολλὰ δ' ἂν γένοιτο τοιαῦτα τοῖς τε ἄλλοις καὶ πρό γε αὐτῶν ἡμῖν ἀβουλίαν καὶ ἀπραγμοσύνην καταγινώσκειν ἑαυτῶν πρόφασιν παράσχῃ . » Τούτων οὕτως εἰρημένων , ἐπείθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ὡς καλῶς ἔχοντα ἐπῄνει , ἐπέτρεπέ τε βουλεύεσθαι περὶ αὐτοῦ . ὁ μέγας δὲ δομέστικος τὰς αἰτίας πρότερον ἔφασκε μαθεῖν ἐθέλειν , ἐξ ὧν εἰς τοῦτο ἐναχθείη . κἂν μὲν καὶ αὐτῷ λόγον ἔχουσαι δοκοῖεν καὶ πείθειν ἰσχυραὶ , τί χρὴ περαιτέρω πονεῖν εἰκῇ βουλευομένους ; τὸ κωλύον γὰρ οὐδὲν τὰ καλῶς δοκοῦντα ἔχειν ποιεῖν . ἂν δ' ἄρα μὴ τοιαῦτα φαίνοιντο , πάλιν αὐτὸν ἐξ ἀντιστρόφου δι' ἃ μὴ λογίζοιτο αὐτὸς λυσιτελεῖν τὴν πρᾶξιν , προτιθέναι . κἂν μὲν τοῦ ὀρθῶς καὶ δικαίως ἔχοντος φαίνηται ἡμμένα , πείθεσθαί τε αὐτὸν καὶ ἀφίστασθαι τοῦ μὴ τὰ δέοντα ποιεῖν · ἐὰν δὲ ἐνδεῶς ἢ ὥστε δύνασθαι πείθειν ἔχωσι καὶ ἀγχώμαλος ἡ μάχη καταστῇ , τότ' αὐτὸν τῆς νίκης αὐτῷ προχωρεῖν , ὥσπερ τοὺς Ἀθηναίους , τῆς Ἀθηνᾶς προστιθεμένης ψήφου , λόγος ποιεῖν . τριῶν δὲ ὄντων ἃ ἄν σε μάλιστα δύναιτο πρὸς μεταμέλειαν τῶν γεγενημένων ἐνάγειν , τοῦ τε μὴ δικαίως δοκεῖν πεπρᾶχθαι , καὶ τοῦ μὴ τοῖς πράγμασι λυσιτελούντως , καὶ τρίτου , τοῦ τινα τῶν δεόντων γίνεσθαι ἀμελεῖσθαι διὰ τὸ μὴ βασιλέα τοῖς πράγμασιν ἐφεστάναι , σκεψώμεθα ἕκαστον αὐτῶν . καὶ πρῶτόν γε πάντες ἂν ἐμοὶ συμφαῖεν ὡς μάλιστα πέπρακται δικαίως . πρότερόν τε γὰρ αὐτὸς οὐκ ἦρξας πολέμου , ἀλλ' ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐκβιασθείς . καὶ τότε μὲν ἄκων , ἀνεχώρησας δ' οὖν ὅμως , βασιλέως τὸν κίνδυνον ἀποδιδράσκων · καὶ ὕστερον ἀμυνόμενος ἀναγκαίως καὶ , τοῦ θεοῦ συναιρομένου , ἐπεὶ τὰ πράγματα γεγένηται ὑπό σοι , καίτοι γε ἐξὸν τὴν σύμπασαν ἀρχὴν ἔχειν καὶ προσεῖναι τὸ δικαίως διὰ τὸ ἐκεῖνον πολέμου ἄρξαι , οὐδεὶς γὰρ ὁ κωλύων νόμος τὰ τῶν πολεμίων τοὺς νενικηκότας ἆθλα τῆς ἀρετῆς κεκτῆσθαι , οὐκ ἔφθασε μνησθεὶς εἰρήνης , καὶ σὺ τὰ δίκαια ποιῶν ἀπεδίδους τὴν ἀρχήν . ὥστε καὶ ἐξ ὧν πρότερον ἀπεστεροῦ μηδὲν ἀδικῶν , καὶ ἐξ ὧν ὕστερον κρατῶν τῶν ἀντιπάλων οὐκ ἀπεστέρεις τῶν δικαίων , ὁμοίως σοὶ τὸ δικαίῳ εἶναι περιέσται . ὅτι δὲ καὶ τοῖς πράγμασι λυσιτελῶς , οὐδ' ἀποδείξεως δεήσεσθαι οἶμαι . τίς γὰρ οὐκ οἶδε , τῶν ἁπάντων εἰ μὴ τῶν πραγμάτων ἔξω κατοικεῖ , τὸν πρὸς τοὺς ὁμοφύλους πόλεμον λύμην οὖσαν τοῖς χρωμένοις καὶ φθορὰν , ὥσπερ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ὁμόνοιαν τοὐναντίον ἅπαν , ὠφέλειαν καὶ πρὸς τὸ βέλτιον ἐπίδοσιν τῶν κοινῶν ; ἀλλὰ μὴν ὅτι γε οὐδὲ τῶν δεόντων οὐδὲν παραλείπομεν ἡμεῖς διὰ τὸ μὴ ἐκεῖνον τῶν πραγμάτων ἐξηγεῖσθαι , πειράσομαι ἀποδεικνύναι . δύο γὰρ ὄντων ἃ προσήκει βασιλεῦσιν ἔργων , τοῦ τε περὶ τὰ πολέμια διατρίβειν , ἀμυνόμενον μὲν τοὺς ἐπιόντας πολεμίους καὶ τὴν οἴκησιν παρέχοντα τοῖς ὑπηκόοις ἀσφαλῆ , εἰ δέ που δέοι , καὶ ἐπιστρατεύοντα τοῖς πρότερον ἐπελθοῦσι , καὶ τοῦ περὶ δίκας ἀσχολεῖσθαι καὶ θεσμοὺς ἐν τῆς εἰρήνης τοῖς καιροῖς καὶ τὰ οἰκεῖα εὖ τίθεσθαι , ἐν οὐδετέρῳ τὸ πλέον ἔχων ἡμῶν ἐκεῖνος ἂν φανείη , μᾶλλον δὲ τῷ μὲν οὐδαμῶς λείπεσθαι βασιλέως , τῷ ἑτέρῳ δέ σοι συμβέβηκε νικᾷν παραπολύ . τῆς γὰρ ἄλλης τῶν πραγμάτων διοικήσεως οὐδὲν ἔλαττον ἢ πρότερον ὡς προσῆκον γινομένης , ἐν τοῖς πολέμοις καὶ ταῖς στρατείαις πολὺ προέχεις , αὐτὸς ἐφ' ἅπασι παρὼν καὶ στρατηγοῖς χρώμενος βελτίοσιν ἢ ἐκεῖνος , ὡς ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων ἐγένετο καταφανὲς , αὐτοῦ ταπολλὰ καὶ πρότερον οἰκουροῦντος ὥσπερ νῦν . » Ἔτι δὲ τὸν λόγον βουλομένου τοῦ μεγάλου συνείρειν δομεστίκου καὶ διὰ πολλῶν ἀποδεικνύναι μὴ ὂν λυσιτελὲς πρὸς τῶν πραγμάτων τὴν ἀρχὴν αὖθις ἐπανάγειν τὸν πρεσβύτερον Ἀνδρόνικον , ὁ νέος ἐπικόπτων βασιλεὺς , ταῦτα μὲν ἔφη καὶ αὐτὸς οἴεσθαι ὀρθῶς ἔχειν , καὶ τούτων ἕνεκα οὐδενὸς τῷ πάππῳ ἐθέλειν ἐγχειρίζειν τὴν ἀρχήν · ἀλλὰ πρώτου μὲν , τοῦ μὴ τοὺς πάντα εὐχερεῖς καὶ φαύλους καὶ διεφθορότας ὡς ἐκ προνοίας αὐτὸς καὶ σκέψεως ἐπιβούλου τὴν ἀρχὴν παρειλόμην , βασιλέως μηδεμίαν πρόφασιν πρὸς τὸν πόλεμον παρεσχημένου , δύνασθαι λογοποιεῖν καὶ πείθειν τοὺς πολλούς · δευτέρου δὲ , τοῦ μάλιστα βούλεσθαι καὶ διὰ σπουδῆς ἔχειν , ἅττα ἂν ᾖ μάλιστα πρὸς ἡδονὴν καὶ τιμὴν τῷ βασιλεῖ , ταῦτα καταπράξασθαι ἐμέ . οἴομαι δὲ μηδὲ βασιλέα πρὸ τοῦ ἄρχειν τῶν πραγμάτων ἕτερόν τι μήτε βούλεσθαι μήτε ἄγειν .
Lemmas: εὐθύς . ἐπεί δέ ὅς περί βασιλεύς ὁ πάππος ὁ νέος διανοέομαι , μιμνήσκω , βασιλεύς , ἀναγκαῖος βραχύς καί περί αὐτός διαλαμβάνω , ὡς εἄν μή λυμαίνομαι ὁ σῶμα ὁ ἱστορία ὁ ὁ δοκέω τις παράλειψις ἀναγκαῖος . ὡς γάρ ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος ὁ νέος , καθάπερ φθάνω εἶπον , ὁ βασίλεια διανοέομαι κοινωνός ὁ μέγας δομέστικος παραλαμβάνω καί ὁ ὁ ἁλουργίς ἄνθος καί βασιλικός κοσμέω παράσημον , καί πολύς πολλάκις περί οὗτος γε αὐτός διαλέγω , οὐδείς δύναμαι πλέω , ἀλλά ἀμετάθετος ὁ γνώμη ἔχω ὁράω πρός ὁ μηδέποτε αὐτός πείθω πράσσω ὁ ἀξιόω , ἐκεῖνος μέν ἀπέχω καί αὐτός , ἀνήνυτος οἴομαι ἐπιχειρέω · ὕστερος δέ οὖον πολύς ὁ πάππος καί βασιλεύς πᾶς ὁ ἀρχή καί ὁ διοίκησις ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ὥσπερ καί πρότερος παρίστημι ἐγχειρίζω . οὗτος δή διανοέομαι δοκέω δήω προάγω καί εἰς ἔργον , καί ὁ μέγας δομέστικος κοινόω ὁ ὁ γνώμη , ὡς εἰμί λυσιτελέω καταπράσσω . ὁ δέ εὐθύς μέν δοκέω πείρω αὐτός ποιέω βασιλεύς , οἴομαι ὡς εἄν τοιοῦτος περί βασιλεύς ὁ πάππος πυνθάνομαι βούλομαι , ῥᾳδίως ὕπειξις πρός ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι βασιλεύς , ὅσπερ ἀναβάλλω πρίν , καί δηλόω ὁ ὑπονοέω βασιλεύς . ὡς δέ ἐκεῖνος τοιοῦτος μέν φάσκω διανοέομαι μηδείς , ἁπλόος δέ οὑτωσί καί πανουργία τις Χωρὶς καλός τε οἴομαι καί βούλομαι προάγω καί εἰς ἔργον , ὁ μέγας δομέστικος ὑπολαμβάνω · « ἀλλά ἐγώ » εἶπον « οὐ ἀγαθός εἰμί δοκέω , οὐδέ , τόγε εἰς ἐγώ ἥκω , ὡς λυσιτελέω βουλεύω πράσσω ἄν . εἰμί δέ σύ γε δοκέω τοιοῦτος περί βασιλεύς καί πᾶς τρόπος βούλομαι ἐκτελέω , ἀγαθός ὅς παρά σύ κρίνω καλός ὁ παρά ἐγώ μή τοιοῦτος φαίνω ὁ πλέω ἔχω . εἰμί μέν γάρ σεαυτοῦ τε καί Ῥωμαῖος καί προσήκω καί λυσιτελέω βουλεύω , θεός ὁ πᾶς ἀγαθός ἔργον ἐνήδομαι καί ὁ σός εἄν ἐπιλέγω πρός οὗτος ψυχή , καί οὐδέ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος κωλύω ἐπιχειρέω πείθω δύναμαι ἄν σύ ἀπέχω · εἰμί δέ ἄρα οὗτος μέν ἀσύμφορος πάντῃ καί Ῥωμαῖος καί σεαυτοῦ , θεός δέ δοκέω τοιοῦτος πείθω ὥστε πρόφασις Πολέμων ἐμφύλιος καί στάσις καί ταραχή Ῥωμαῖος εὑρίσκω , τίς οὕτως εἄν εἰμί παντάπασι ἐρῆμος φρήν , ὥστε ὁ δοκέω θεός , αὐτός αὐτός ἄν ποτός δύναμαι ἀναλύω νομίζω ; σκέπτομαι τοίνυν παρά σεαυτοῦ , κἀν ὁράω ἅπας ψῆφος πρός οὗτος ῥέπω ὁ σός ψυχή , τίς χρή καί βουλεύω περί αὐτός ; εἰμί δέ ἄρα τοιοῦτος μέν οὐδείς κρίνω παρά σύ , σεαυτοῦ δέ καί ὁ ἄλλος ὑπήκοος λυσιτελής τε ὁμοῦ καί Δίκαιος ποιέω ἐθέλω ὁ πάλιν ἀνακαλέω βασιλεύς καί ὁ ἀρχή Ῥωμαῖος ἐγχειρίζω διασκέπτομαι , οὐ ἁπλόος οὗτος καί ἀπερισκέπτως ὅς τίς ὁ μηδείς ἄξιος πράσσω χρή · ἀλλά πρότερος πολύς πολλάκις σκέπτομαι περί αὐτός καί διακωδωνίζω ἀκριβῶς , οὗτος χωρέω ἐπί ὁ πράσσω , μή πως τίς ὁ ἀδόκητος ὕστερος συμβαίνω πολύς δέ εἄν γίγνομαι τοιοῦτος ὁ τε ἄλλος καί πρό γε αὐτός ἐγώ ἀβουλία καί ἀπραγμοσύνη καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ πρόφασις παρέχω . » οὗτος οὕτως εἴρω , πείθω ὁ βασιλεύς καί ὡς καλῶς ἔχω ἐπαινέω , ἐπιτρέπω τε βουλεύω περί αὐτός . ὁ μέγας δέ δομέστικος ὁ αἴτιος πρότερος φάσκω μανθάνω ἐθέλω , ἐκ ὅς εἰς οὗτος ἐνάγω . κἀν μέν καί αὐτός λόγος ἔχω δοκέω καί πείθω ἰσχυρός , τίς χρή περαιτέρω πονέω εἰκῇ βουλεύω ; ὁ κωλύω γάρ οὐδείς ὁ καλῶς δοκέω ἔχω ποιέω . εἄν δέ ἄρα μή τοιοῦτος φαίνω , πάλιν αὐτός ἐκ ἀντίστροφος διά ὁ μή λογίζομαι αὐτός λυσιτελέω ὁ πρᾶξις , προτίθημι . κἀν μέν ὁ ὀρθῶς καί δικαίως ἔχω φαίνω ἅπτω , πείθω τε αὐτός καί ἀφίστημι ὁ μή ὁ δήω ποιέω · ἐάν δέ ἐνδεής ἢ ὥστε δύναμαι πείθω ἔχω καί ἀγχώμαλος ὁ μάχη καθίστημι , τότε αὐτός ὁ Νίκη αὐτός προχωρέω , ὥσπερ ὁ Ἀθηναῖος , ὁ Ἀθηνᾶ προστίθημι ψῆφος , λόγος ποιέω . τρεῖς δέ εἰμί ὁ ἄν σύ μάλιστα δύναμαι πρός μεταμέλεια ὁ γίγνομαι ἐνάγω , ὁ τε μή δικαίως δοκέω πράσσω , καί ὁ μή ὁ πρᾶγμα λυσιτελούντως , καί τρίτος , ὁ τις ὁ δήω γίγνομαι ἀμελέω διά ὁ μή βασιλεύς ὁ πρᾶγμα ἐφίστημι , σκέπτομαι ἕκαστος αὐτός . καί πρότερος γε πᾶς εἄν ἐγώ σύμφημι ὡς μάλιστα πράσσω δικαίως . πρότερος τε γάρ αὐτός οὐ ἄρχω πόλεμος , ἀλλά ὑπό ὁ πρᾶγμα αὐτός ἐκβιάζω . καί τότε μέν ἄκων , ἀναχωρέω δέ οὖν ὅμως , βασιλεύς ὁ κίνδυνος ἀποδιδράσκω · καί ὕστερος ἀμύνω ἀναγκαῖος καί , ὁ θεός συναίρω , ἐπεί ὁ πρᾶγμα γίγνομαι ὑπό σύ , καίτοι γε ἔξεστι ὁ σύμπας ἀρχή ἔχω καί πρόσειμι ὁ δικαίως διά ὁ ἐκεῖνος πόλεμος ἄρχω , οὐδείς γάρ ὁ κωλύω νόμος ὁ ὁ πολέμιος ὁ νικάω ἆθλος ὁ ἀρετή κτάομαι , οὐ φθάνω μιμνήσκω εἰρήνη , καί σύ ὁ Δίκαιος ποιέω ἀποδίδωμι ὁ ἀρχή . ὥστε καί ἐκ ὅς πρότερος ἀποστερέω μηδείς ἀδικέω , καί ἐκ ὅς ὕστερος κράτος ὁ ἀντίπαλος οὐ ἀποστερέω ὁ Δίκαιος , ὁμοίως σύ ὁ Δίκαιος εἰμί περίειμι . ὅτι δέ καί ὁ πρᾶγμα λυσιτελής , οὐδέ ἀπόδειξις δήω οἴομαι . τίς γάρ οὐ οἶδα , ὁ ἅπας εἰμί μή ὁ πρᾶγμα ἔξω κατοικέω , ὁ πρός ὁ ὁμόφυλος πόλεμος λύω εἰμί ὁ χράω καί φθορά , ὥσπερ ὁ εἰρήνη καί ὁ ὁμόνοια ἐναντίος ἅπας , ὠφέλεια καί πρός ὁ ἀγαθός ἐπίδοσις ὁ κοινός ; ἀλλά μήv ὅτι γε οὐδέ ὁ δήω οὐδείς παραλείπω ἐγώ διά ὁ μή ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα ἐξηγέομαι , πειράζω ἀποδείκνυμι . δύο γάρ εἰμί ὁ προσήκω βασιλεύς ἔργον , ὁ τε περί ὁ πολέμιος διατρίβω , ἀμύνω μέν ὁ ἔπειμι πολέμιος καί ὁ οἴκησις παρέχω ὁ ὑπήκοος ἀσφαλής , εἰμί δέ ποῦ δήω , καί ἐπιστρατεύω ὁ πρότερος ἐπέρχομαι , καί ὁ περί δίκη ἀσχολέω καί θεσμός ἐν ὁ εἰρήνη ὁ καιρός καί ὁ οἰκεῖος εὕω τίθημι , ἐν οὐδέτερος ὁ πλέω ἔχω ἐγώ ἐκεῖνος εἄν φαίνω , μᾶλλον δέ ὁ μέν οὐδαμῶς λείπω βασιλεύς , ὁ ἕτερος δέ σύ συμβαίνω νικάω παραπολύ . ὁ γάρ ἄλλος ὁ πρᾶγμα διοίκησις οὐδείς μικρός ἢ πρότερος ὡς προσήκω γίγνομαι , ἐν ὁ πόλεμος καί ὁ στρατεία πολύς προέχω , αὐτός ἐπί ἅπας πάρειμι καί στρατηγός χράω ἀγαθός ἢ ἐκεῖνος , ὡς ἐκ αὐτός ὁ ἔργον γίγνομαι καταφανής , αὐτός ταπολλͅόν καί πρότερος οἰκουρέω ὥσπερ νῦν . » ἔτι δέ ὁ λόγος βούλομαι ὁ μέγας συνείρω δομέστικος καί διά πολύς ἀποδείκνυμι μή εἰμί λυσιτελής πρός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀρχή αὖθις ἐπανάγω ὁ πρέσβυς Ἀνδρόνικος , ὁ νέος ἐπικόπτω βασιλεύς , οὗτος μέν φημί καί αὐτός οἴομαι ὀρθῶς ἔχω , καί οὗτος ἕνεκα οὐδείς ὁ πάππος ἐθέλω ἐγχειρίζω ὁ ἀρχή · ἀλλά πρῶτος μέν , ὁ μή ὁ πᾶς εὐχερής καί φαῦλος καί διαφθείρω ὡς ἐκ πρόνοια αὐτός καί σκέψις ἐπίβουλος ὁ ἀρχή παραιρέω , βασιλεύς μηδείς πρόφασις πρός ὁ πόλεμος παρέχω , δύναμαι λογοποιέω καί πείθω ὁ πολύς · δύο δέ , ὁ μάλιστα βούλομαι καί διά σπουδή ἔχω , ὅστις εἄν εἰμί μάλιστα πρός ἡδονά καί τιμή ὁ βασιλεύς , οὗτος καταπράσσω ἐγώ . οἴομαι δέ μηδέ βασιλεύς πρό ὁ ἄρχω ὁ πρᾶγμα ἕτερος τίς μήτε βούλομαι μήτε ἄγω .