joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.21
ιβʹ . Ἄρτι δ' ἔαρος ἀρχομένου , Ἀπριλλίου μηνὸς πέμπτῃ ἱσταμένου , τῇ πρὸ τῶν βαΐων κυριακῇ , ὁ βασιλεὺς τῷ βασιλεῖ καὶ ἐγγόνῳ μηνύει ἑτέρωθι μηδαμοῦ πορευθῆναι , πρὸς αὐτὸν δὲ ἀφικέσθαι καὶ τὸ νῦν εἶναι · ὁ δὲ τί ποτ' ἂν εἴη τὸ λεχθὲν ἐν νῷ στρέφων καὶ περιεργαζόμενος , καὶ μηδαμοῦ τὴν αἰτίαν συμβαλεῖν ἔχων , ἤρετο τὸν μηνύσαντα , καὶ ἀξίωσιν προσθεὶς , εἴ τι σύνοιδεν , ἀπαγγέλλειν · ὁ δ' ἔλεγε , βέβαιον μὲν οὐδὲν εἰπεῖν ἔχειν , στοχάζεσθαι δὲ , τὸν πάππον βούλεσθαι καὶ βασιλέα τοῦ πατριάρχου καὶ ἀρχιερέων παρόντων λόγους τινὰς πρός ἑ διελθεῖν · οἵτινες δὲ οἱ λόγοι καὶ πρὸς τί φέρουσι , σαφῶς εἰδέναι μηδαμῶς . εἶτα μικρὸν ἐπισχὼν , « ὥσπερ μὲν ἔφην , ἀκριβῶς οὐκ οἶδα » εἶπε « περὶ ὧν οἱ λόγοι , εἰκάζειν μέντοι μὴ προσηνεῖς τινας ἔσεσθαι καὶ ἡμέρους , ἀλλ' ὡς ἐπὶ δίκῃ καλεῖσθαι · ἐδεῖτό τε μικρὸν ἀναμείναντα καὶ μελέτῃ μικρᾷ προσασχοληθέντα , ὡς εὐθύνας ὑφέξοντα , πρὸς ἀπολογίαν ἕτοιμον ἥκειν . » ὁ βασιλεὺς δὲ χάριν αὐτῷ τῆς καλοκαγαθίας ὁμολογήσας καὶ ἀγαθῶν ἀμοιβὴν προσεπευξάμενος παρὰ θεοῦ , εἶτα καὶ τοῦτο εἰπὼν , ὡς κατὰ γνώμην αὐτῷ γένοιτ' ἂν τὸ πολλῶν παρόντων δικαζόμενον ἀπολύσασθαι τὰ ἐγκλήματα , ἀπαγγέλλειν ἐκέλευε τῷ πάππῳ καὶ βασιλεῖ , ὡς ἀφίξεται ὅσον οὔπω . ἐκεῖνος μὲν οὖν τὴν παρὰ θεοῦ βοήθειαν ἐπευξάμενος ἐν τοῖς παροῦσι τῷ βασιλεῖ , καὶ προσκυνήσας ἀπῆλθε . βασιλεὺς δ' εὐθὺς τοὺς ἑταίρους μετεκαλεῖτο · ἀλλ' ὁ μὲν μέγας δομέστικος , θείου αὐτῷ τοῦ Ταρχανειώτου , ἀδελφῆς τοῦ πρώτου βασιλέως Μιχαὴλ υἱοῦ τεθνηκότος , παρῆν ἐκεῖ πενθήσων ἐπὶ κειμένῳ τῷ συγγενεῖ . ὁ πρωτοστράτωρ δὲ διατρίβων οἴκοι , ἀφίκετό τε πρὸς βασιλέα εὐθὺς καὶ τὴν αἰτίαν τῆς κλήσεως ἠρώτα μαθεῖν . βασιλεὺς δὲ τά τε παρὰ βασιλέως μηνυθέντα , καὶ ὅτι δίκης ἕνεκα καλοῖτο γνωρίζει , καὶ ὡς ἥξειν ἐπηγγείλατο κατὰ τάχος , προσθεὶς καὶ τοῦτο , ὡς κατὰ γνώμην ἂν αὐτῷ γένοιτο δικασθῆναι , δυνησομένῳ ῥᾳδίως αὑτὸν μὲν οὐδενὶ τῶν ἐγκαλουμένων ἐνεχόμενον ἀποδεῖξαι , τὸν δὲ κύριον καὶ βασιλέα ψυχῆς ἰδίας θέλησιν ἐκδικοῦντα . ὁ πρωτοστράτωρ δὲ « πάνυ μοι δοκεῖς ἁμαρτάνειν » ἔφη « τοῦ ὄντος , ὦ βασιλεῦ , καὶ , ὡς ἔοικεν , ὧν πρός σε περὶ τῆς τοιαύτης κρίσεως ὁ μέγας δομέστικος εἴρηκεν ἐπελάθου , ἃ δήπου καὶ σοὶ εἰρῆσθαι τότε καὶ ἡμῖν ὀρθῶς ἐδόκει . σοῦ γὰρ εἰρηκότος , ὡς βουλοίμην ἂν ἐπὶ τοῦ βασιλέως καὶ πάππου δίκης τυχὼν , ἢ τὰ ἐγκλήματα ἀπολύσασθαι , ἢ τοῦτο μὴ δυνηθεὶς , μὴ τὴν βασιλείαν μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ἀφαιρεθῆναι ζωὴν » ὅδ' ηὔξατο , μὴ ζῶν ἰδεῖν τοιαύτην ἡμέραν , ἐν ᾗ γενήσεταί σοι τῷ βασιλεῖ καὶ τῷ πάππῳ δικαζόμενον ἰδεῖν · οὐ γὰρ δίκης , καταδίκης δὲ μᾶλλόν ἐστιν ἀληθὲς τὴν ἡμέραν προσειπεῖν ἐκείνην . ἑνὸς γὰρ ὄντος τοῦ δικάζοντος καὶ τοῦ κατηγοροῦντος , οὐδὲν ἄλλο λείπεται συνάγειν . ἄλλως τ' οὐδὲ τῶν ἀνοήτων ὁ βασιλεὺς , ὥσθ' οὕτως ἀπερισκέπτως ὁρμηθῆναι πρὸς τὴν δίκην , ὡς καὶ καιρὸν ἀπολογίας σοι παρασχεῖν , καὶ ἢ τὰ ἐγκλήματα ἀπολύσασθαι , ἢ καὶ ἀδικούμενον ἑαυτὸν ἀποδεῖξαι · ἀλλὰ βαθείας ὢν καὶ συνετῆς , ὡς ἴσμεν , φρενὸς , καὶ δεινὸς πράγμασι χρῆσθαι , τότ' ἐπὶ τῆς δίκης σε καταστήσει , ὅτε πρὸς τὸ αὐτῷ δοκοῦν πάντα προκατασκευασάμενος , οὐδενὸς ἄλλου λείποιτο , ἢ τὴν ἀπόφασιν ἐξενεγκεῖν κατὰ σοῦ · καὶ τοῦτο , ἵνα καὶ τοῖς ἔξω δίκαια δοκοίη ποιεῖν , ὡς ἐπὶ τοῖς ἀνοσιωτάτοις σοῦ φανερῶς ἑαλωκότος καὶ διὰ τοῦτο δικαίως πάσχοντος ὁτιοῦν . Τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ὁμιλούντων , αὖθις ἧκε μηνυτὴς ἕτερος ἐκ βασιλέως , ἐπισπεύδων τὴν ἐν βασιλείοις ἄφιξιν τῷ ἐγγόνῳ · ὁ δ' , οὐ γὰρ ἐξῆν ἑτέρως δρᾷν , ἀφικνεῖται πρὸς τὸν βασιλέα καὶ πάππον , λύπῃ πολλῇ τηκόμενος τὴν ψυχὴν , διὰ τὸ τὸν μέγαν ἀπόντα δομέστικον μὴ περὶ τῶν παρόντων ἐσχηκέναι συνδιασκέψασθαι . εὐθὺς δὲ μετὰ μικρὸν καὶ ὁ μέγας δομέστικος ἧκεν ἐν βασιλείοις , καὶ τὸν μὲν βασιλέα παρὰ τῷ βασιλεῖ καὶ πάππῳ ἔνδον εὕρισκεν ὄντα , τὸν πρωτοστράτορα δ' ἔξω καθήμενον , καὶ τῇ ὄψει τὴν ἔνδον ταραχὴν τῆς καρδίας καὶ τὴν φροντίδα ὑποδεικνύντα · εἶπέ τε πρὸς αὐτόν · « δοκεῖς μοι περί τινος σκέπτεσθαι τῶν μεγάλων τῇ ἔξωθεν ὄψει καὶ τῇ συννοίᾳ · » ὁ δ' ἔφη καὶ σκέπτεσθαι , καὶ περιστάσεσι προσομιλεῖν ταῖς ἐσχάταις · τοῦ δ' ὅτου χάριν , ἀντερομένου , « ὁ βασιλεὺς » ἔφη « παρὰ βασιλέως τοῦ πάππου κληθεὶς ἐπὶ δίκην , σοὶ μὲν συντυχεῖν πολλὰ ζητήσας , οὐκ ἠδυνήθη · τοῦ καιροῦ δὲ οὐκ ἐπιτρέποντος διαμέλλειν , αὐτὸς μὲν εἰσῆλθε πρὸς βασιλέα , ἐμοὶ δὲ φόβον οὐ μικρὸν ἐνέθηκε περὶ αὐτοῦ , μάλιστα τῶν σῶν λόγων ἐνθυμουμένῳ , οὓς πρὸς ἡμᾶς περὶ τῆς δίκης ταυτησὶ διεξῆλθες . » τοῦ δ' αὖθις ἐπανερομένου « τί δ' ἡμῖν ἄχρι νῦν ἁρμόζον τῷ καιρῷ καὶ τοῖς πράγμασιν εἴργασται ; » « οὐδὲν » εἶπεν ὁ πρωτοστράτωρ « βραχυτάτου γὰρ ὄντος τοῦ μεταξὺ τῶν ἀγγελιῶν χρόνου , καὶ τὴν ὡς βασιλέα ἄφιξιν κατεπείγοντος , οὐδὲν ἐπράξαμεν τῶν δεόντων . » « πῶς δ' οὐ πάρεισιν ἐνταῦθα τοῦ βασιλέως οἰκετῶν ἢ καὶ τῶν σῶν τινες ; » ἐρομένου , « παρῆσαν μὲν » εἶπεν ὁ πρωτοστράτωρ « δείσας δ' ἐγὼ μὴ παρόντας ὁρώντων καὶ ἄλλων ἄλλα λογιζομένων , ἐκ τούτου συμβῇ τις ὑποψία καὶ βλάβη , ἐκέλευσα ἀπιέναι . » ὁ δὲ πολλὰ καταμεμψάμενος τῆς ἀβουλίας , καὶ μηδένα καιρὸν ἄλλον εὑρήσειν ἐπικινδυνότερον ἢ βιαιότερον εἰπὼν , ὥστε τὴν ἄδολον αὐτῶν εὔνοιαν καὶ ἀγάπην ἐνδεικνυμένους πρὸς βασιλέα τῶν περισχόντων ἀπαλλάττειν κινδύνων , « σὺ μὲν » ἔφη « τῶν σῶν οἰκετῶν ὁπόσους ἂν ἐξῇ καὶ τῶν φίλων συναγαγὼν , ἐνταῦθα κέλευσον μένειν · ἐγὼ δ' ἐξελθὼν αὖθις τοὺς βασιλέως συναθροίσω καὶ τοὺς ἐμούς · εἰς ἓν δὲ συνελθόντες , καὶ τὸν νέον βασιλέα παραλαβόντες , ὅπερ οἶμαι δυνήσεσθαι , πρὸς τὸν τῆς Σοφίας ἀπελευσόμεθα τοῦ θεοῦ λόγου θεῖον νεὼν , τὴν σωτηρίαν διὰ τῆς ἀσυλίας τῆς ἐκείνου πραγματευσόμενοι , εἶτα διαπρεσβευσάμενοι πρὸς βασιλέα , ἀμνηστίαν αἰτήσομεν τῶν τολμηθέντων · τὸν δὲ , δείσαντα τὴν στάσιν , ὥσπερ εἰκὸς , ὅρκῳ καὶ βασιλεῖ καὶ ἡμῖν καὶ τὴν ἀσφάλειαν πιστώσασθαι καὶ τὴν ἀμνηστίαν τῶν εἰργασμένων . τοῦ νέου δὲ βασιλέως ἀπαλλαγέντος τοῦ περισχόντος νῦν ἐξαπίνης κινδύνου , τότ' ἤδη βουλευσαμένοις ὅπερ ἂν δοκῇ βέλτιον , ἐξέσται πράττειν κατ' ἐξουσίαν . ἢ γὰρ ἐκ τῆς ἠπείρου μίαν τῶν τῆς πόλεως πυλῶν διατεμόντες ἐκπεσούμεθα νυκτὸς , ἢ τῶν ἐκ Γεννούας τοῦ βασιλέως φίλων τριήρη μίαν ἢ καὶ δύο πληρωσάντων ἐπιβησόμεθα , καὶ πρὸς τὰς παραλίους τῆς Θρᾴκης πόλεις αὗται δ' εἰσὶν ἡμέτεραι διὰ τὸ τὸν Συργιάννην αὐτῶν ἐπιτροπεύειν , διασωθησόμεθα · καὶ οὕτω μακρὰν γενόμενοι τῶν κινδύνων , ἃ δοκεῖ συμφέρειν ἐν ὑστέρῳ πράξομεν . τὸ δὲ νῦν ἔχον , πάσῃ δεῖ χρήσασθαι καὶ ἀνδρίᾳ καὶ προθυμίᾳ , καὶ αὐτὴν , εἰ δέοι , τὴν ζωὴν προθύμως προϊεμένους , ὥστε τῶν περισχόντων ἐξαρπάσαι κινδύνων τὸν βασιλέα , καὶ μὴ περιϊδεῖν αὐτὸν ἅμα τῷ δικαίῳ διαφθαρέντα · καὶ ἰατρῶν γὰρ τοὺς ἐμπειροτέρους ὁρῶμεν καὶ στρατηγῶν πρὸς τὰ κατεπείγοντα μᾶλλον ἱσταμένους τῶν νοσημάτων καὶ τῶν πολέμων . » Ταύτης τῆς βουλῆς καὶ πρωτοστράτορι βελτίστης εἶναι κριθείσης , ἐδέδοκτο πρὸς τέλος ἐξάγειν · καὶ πρωτοστράτωρ μὲν εὐθὺς πέμψας , μετεκαλέσατο τῶν οἰκετῶν καὶ τῶν φίλων ὅσους ἐνῆν · οἱ δὲ παρῆσαν σὺν τάχει . ὁ μέγας δὲ δομέστικος ἀπελθὼν , ὅσους ἐνῆν τῶν βασιλικῶν καὶ τῶν ἰδίων συναγαγὼν , τοὺς δὲ διεσκεδασμένους ὅταν ἐπανήξωσι παραγγείλας ἰέναι πρὸς τὰ βασίλεια , ἐπανῆλθε σὺν τάχει . τούτων δ' οὕτω σὺν σπουδῇ πραττομένων , ἐπεὶ κυριακὴ ἦν , ἔθος δ' ἐπεκράτησεν ἐκ πολλοῦ ἐν τῇ πρώτῃ ταύτῃ τῆς ἑβδομάδος ἡμέρᾳ Γεννουΐτας τε καὶ τοὺς ἐκ Βενετίας Λατίνους ἀφικνουμένους εἰς τὰ βασίλεια τιμῆς τε ἕνεκα καὶ ὁμολογίας τοῦ ὑπὸ βασιλεῖ τῶν Ρωμαίων τετάχθαι , ἄλλο μὲν οὐδὲν , μόνην δὲ προσκύνησιν ἀπονέμοντας , πάλιν οἴκαδε ἀπιέναι . ἧκον καὶ τότε οἱ ἐκ Γεννούας πράξοντες τὰ εἰωθότα , ἐν οἷς ὁ μέγας δομέστικος τοὺς δύο τῶν εἰρημένων τοῦ βασιλέως φίλων εὑρὼν , καὶ τῶν τε ὑποσχέσεων ἀναμνήσας , ἔτι δὲ καὶ τὴν ἀναγκαιοτάτην τῆς βοηθείας χρείαν ἀναδιδάξας , ἐξαπέστειλε τὰς τριήρεις ἐφοπλίζειν . οἱ δ' ἀπελθόντες καὶ σπουδῇ χρησάμενοι τῷ καιρῷ προσηκούσῃ , ἐντὸς ὡρῶν εἴκοσι τρεῖς πληροῦσι τριήρεις . ταῦτα καὶ πρωτοστράτωρ ὁρῶν , καὶ ἐν ἐλπίσιν ἤδη χρησταῖς γενόμενος , ὑπερήδετό τε καὶ ὁρμῆς ἐπληροῦτο , πολλοὺς περὶ αὐτοὺς τῶν τε βασιλικῶν καὶ τῶν ἰδίων ἀθροιζομένους ὁρῶν . οὐδεὶς μέντοι τῶν συναθροιζομένων τὴν αἰτίαν τῆς συνόδου συνῄδει πλὴν Ἀποκαύχου · ἐκείνῳ γὰρ μόνῳ τὴν αἰτίαν ἐκοινώσαντο τῶν πραττομένων · οἱ δ' ἄλλοι τινὸς μὲν ἕνεκα μεγάλου τὴν μετάκλησιν ὑπενόουν εἶναι , καὶ τεκμήριον ἐποιοῦντο τὸ τοὺς ἵππους ἔχοντας ἰέναι πρὸς τὰ βασίλεια κελευσθῆναι , εἶχον δὲ εἰδέναι σαφὲς οὐδὲν , πλὴν τὰ περὶ τοῦ Καθαροῦ τῆς φήμης διαθρυλλούσης , διεδέδοτο γὰρ ἤδη πρὸς πάντας , ἰδεῖν τι καὶ ἀκοῦσαι καινότερον ἤλπιζον . οἱ μὲν ἐν τούτοις ἦσαν .
Lemmas: ἶβις . ἄρτι δέ ἔαρ ἄρχω , Ἀπρίλλιος μείς πέμπτος ἵστημι , ὁ πρό ὁ βάϊον κυριακός , ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύς καί ἔγγονος μηνύω ἑτέρωθι μηδαμοῦ πορεύω , πρός αὐτός δέ ἀφικνέομαι καί ὁ νῦν εἰμί · ὁ δέ τίς πρός εἄν εἰμί ὁ λέγω3 ἐν νάω στρέφω καί περιεργάζω , καί μηδαμοῦ ὁ αἴτιος συμβάλλω ἔχω , ἔρομαι ὁ μηνύω , καί ἀξίωσις προστίθημι , εἰμί τίς σύνοιδα , ἀπαγγέλλω · ὁ δέ λέγω , βέβαιος μέν οὐδείς εἶπον ἔχω , στοχάζομαι δέ , ὁ πάππος βούλομαι καί βασιλεύς ὁ πατριάρχης καί ἀρχιερεύς πάρειμι λόγος τις πρός ὅς διέρχομαι · ὅστις δέ ὁ λόγος καί πρός τίς φέρω , σαφῶς οἶδα μηδαμῶς . εἶτα μικρός ἐπέχω , « ὥσπερ μέν φημί , ἀκριβῶς οὐ οἶδα » εἶπον « περί ὅς ὁ λόγος , εἰκάζω μέντοι μή προσηνής τις εἰμί καί ἥμερος , ἀλλά ὡς ἐπί δίκη καλέω · δέομαι τε μικρός ἀναμένω καί μελέτη μικρός προσασχολέω , ὡς εὐθύνω ὑπέχω , πρός ἀπολογία ἑτοῖμος ἥκω . » ὁ βασιλεύς δέ χάρις αὐτός ὁ καλοκαγαθία ὁμολογέω καί ἀγαθός ἀμοιβή προσεπεύχομαι παρά θεός , εἶτα καί οὗτος εἶπον , ὡς κατά γνώμη αὐτός γίγνομαι εἄν ὁ πολύς πάρειμι δικάζω ἀπολύω ὁ ἔγκλημα , ἀπαγγέλλω κελεύω ὁ πάππος καί βασιλεύς , ὡς ἀφικνέομαι ὅσος οὔπω . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ παρά θεός βοήθεια ἐπεύχομαι ἐν ὁ πάρειμι ὁ βασιλεύς , καί προσκυνέω ἀπέρχομαι . βασιλεύς δέ εὐθύς ὁ ἑταῖρος μετακαλέω · ἀλλά ὁ μέν μέγας δομέστικος , θεῖον αὐτός ὁ Ταρχανειώτης , ἀδελφός ὁ πρῶτος βασιλεύς Μιχαήλ υἱός θνῄσκω , πάρειμι ἐκεῖ πενθέω ἐπί κεῖμαι ὁ συγγενής . ὁ πρωτοστράτωρ δέ διατρίβω οἴκοι , ἀφικνέομαι τε πρός βασιλεύς εὐθύς καί ὁ αἴτιος ὁ κλῆσις ἐρωτάω μανθάνω . βασιλεύς δέ ὁ τε παρά βασιλεύς μηνύω , καί ὅτι δίκη ἕνεκα καλέω γνωρίζω , καί ὡς ἥκω ἐπαγγέλλω κατά τάχος , προστίθημι καί οὗτος , ὡς κατά γνώμη εἄν αὐτός γίγνομαι δικάζω , δύναμαι ῥᾳδίως ἑαυτοῦ μέν οὐδείς ὁ ἐγκαλέω ἐνέχω ἀποδείκνυμι , ὁ δέ κύριος καί βασιλεύς Ψυχή ἴδιος θέλησις ἐκδικέω . ὁ πρωτοστράτωρ δέ « πάνυ ἐγώ δοκέω ἁμαρτάνω » φημί « ὁ εἰμί , εἰμί βασιλεύς , καί , ὡς ἔοικα , ὅς πρός σύ περί ὁ τοιοῦτος κρίσις ὁ μέγας δομέστικος εἴρω ἐπιλανθάνομαι , ὁ δήπου καί σύ εἴρω τότε καί ἐγώ ὀρθῶς δοκέω . σύ γάρ ἐρῶ , ὡς βούλομαι εἄν ἐπί ὁ βασιλεύς καί πάππος δίκη τυγχάνω , ἢ ὁ ἔγκλημα ἀπολύω , ἢ οὗτος μή δύναμαι , μή ὁ βασίλειος μόνος , ἀλλά καί αὐτός ἀφαιρέω ζωή » οδός εὔχομαι , μή ζῶ ὁράω τοιοῦτος ἡμέρα , ἐν ὅς γίγνομαι σύ ὁ βασιλεύς καί ὁ πάππος δικάζω ὁράω · οὖον γάρ δίκη , καταδίκη δέ μάλα εἰμί ἀληθής ὁ ἡμέρα προσεῖπον ἐκεῖνος . εἷς γάρ εἰμί ὁ δικάζω καί ὁ κατηγορέω , οὐδείς ἄλλος λείπω συνάγω . ἄλλως τε οὐδέ ὁ ἀνόητος ὁ βασιλεύς , ὥστε οὕτως ἀπερισκέπτως ὁρμάω πρός ὁ δίκη , ὡς καί καιρός ἀπολογία σύ παρέχω , καί ἢ ὁ ἔγκλημα ἀπολύω , ἢ καί ἀδικέω ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι · ἀλλά βαθύς εἰμί καί συνετός , ὡς οἶδα , φρήν , καί δεινός πρᾶγμα χράω , τότε ἐπί ὁ δίκη σύ καθίστημι , ὅτε πρός ὁ αὐτός δοκέω πᾶς προκατασκευάζω , οὐδείς ἄλλος λείπω , ἢ ὁ ἀπόφασις ἐκφέρω κατά σύ · καί οὗτος , ἵνα καί ὁ ἔξω Δίκαιος δοκέω ποιέω , ὡς ἐπί ὁ ἀνόσιος σύ φανερῶς ἁλίσκομαι καί διά οὗτος δικαίως πάσχω ὁστισοῦν . τοιοῦτος πρός ἀλλήλων ὁμιλέω , αὖθις ἵημι μηνυτής ἕτερος ἐκ βασιλεύς , ἐπισπεύδω ὁ ἐν βασίλειος ἄφιξις ὁ ἔγγονος · ὁ δέ , οὖον γάρ ἔξεστι ἑτέρως δράω , ἀφικνέομαι πρός ὁ βασιλεύς καί πάππος , λύπη πολύς τήκω ὁ ψυχή , διά ὁ ὁ μέγας ἄπειμι δομέστικος μή περί ὁ πάρειμι ἔχω συνδιασκέπτομαι . εὐθύς δέ μετά μικρός καί ὁ μέγας δομέστικος ἵημι ἐν βασίλειος , καί ὁ μέν βασιλεύς παρά ὁ βασιλεύς καί πάππος ἔνδον εὑρίσκω εἰμί , ὁ πρωτοστράτορας δέ ἔξω κάθημαι , καί ὁ ὁράω ὁ ἔνδον ταραχή ὁ Καρδία καί ὁ φροντίς ὑποδείκνυμι · εἶπον τε πρός αὐτός · « δοκέω ἐγώ περί τις σκέπτομαι ὁ μέγας ὁ ἔξωθεν ὁράω καί ὁ σύννοια · » ὁ δέ φημί καί σκέπτομαι , καί περίστασις προσομιλέω ὁ ἔσχατος · ὁ δέ ὅστις χάρις , ἀντέρομαι , « ὁ βασιλεύς » φημί « παρά βασιλεύς ὁ πάππος καλέω ἐπί δίκη , σύ μέν συντυγχάνω πολύς ζητέω , οὐ δύναμαι · ὁ καιρός δέ οὐ ἐπιτρέπω διαμέλλω , αὐτός μέν εἰσέρχομαι πρός βασιλεύς , ἐγώ δέ φόβος οὖον μικρός ἐντίθημι περί αὐτός , μάλιστα ὁ σός λόγος ἐνθυμέομαι , ὅς πρός ἐγώ περί ὁ δίκη οὗτος διεξέρχομαι . » ὁ δέ αὖθις ἐπανέρομαι « τίς δέ ἐγώ ἄχρι νῦν ἁρμόζω ὁ καιρός καί ὁ πρᾶγμα ἐργάζομαι ; » « οὐδείς » εἶπον ὁ πρωτοστράτωρ « βραχύς γάρ εἰμί ὁ μεταξύ ὁ ἀγγελία χρόνος , καί ὁ ὡς βασιλεύς ἄφιξις κατεπείγω , οὐδείς πράσσω ὁ δήω . » « πῶς δέ οὖον πάρειμι ἐνταῦθα ὁ βασιλεύς οἰκέτης ἢ καί ὁ σός τις ; » ἔρομαι , « πάρειμι μέν » εἶπον ὁ πρωτοστράτωρ « δείδω δέ ἐγώ μή πάρειμι ὁράω καί ἄλλος ἄλλος λογίζομαι , ἐκ οὗτος συμβαίνω τις ὑποψία καί βλάβη , κελεύω ἀφίημι . » ὁ δέ πολύς καταμέμφομαι ὁ ἀβουλία , καί μηδείς καιρός ἄλλος εὑρίσκω ἐπικίνδυνος ἢ βίαιος εἶπον , ὥστε ὁ ἄδολος αὐτός εὔνοια καί ἀγάπη ἐνδείκνυμι πρός βασιλεύς ὁ περιέχω ἀπαλλάσσω κίνδυνος , « σύ μέν » φημί « ὁ σός οἰκέτης ὁπόσος εἄν ἔξεστι καί ὁ Φίλων συνάγω , ἐνταῦθα κελεύω μένω · ἐγώ δέ ἐξέρχομαι αὖθις ὁ βασιλεύς συναθροίζω καί ὁ ἐμός · εἰς εἷς δέ συνέρχομαι , καί ὁ νέος βασιλεύς παραλαμβάνω , ὅσπερ οἴομαι δύναμαι , πρός ὁ ὁ Σοφία ἀπέρχομαι ὁ θεός λόγος θέω ναός , ὁ σωτηρία διά ὁ ἀσυλία ὁ ἐκεῖνος πραγματεύομαι , εἶτα διαπρεσβεύομαι πρός βασιλεύς , ἀμνηστία αἰτέω ὁ τολμάω · ὁ δέ , δείδω ὁ στάσις , ὥσπερ εἰκός , Ὅρκος καί βασιλεύς καί ἐγώ καί ὁ ἀσφάλεια πιστόω καί ὁ ἀμνηστία ὁ ἐργάζομαι . ὁ νέος δέ βασιλεύς ἀπαλλάσσω ὁ περιέχω νῦν ἐξαπίνης κίνδυνος , τότε ἤδη βουλεύω ὅσπερ εἄν δοκέω ἀγαθός , ἔξεστι πράσσω κατά ἐξουσία . ἢ γάρ ἐκ ὁ ἤπειρος εἷς ὁ ὁ πόλις πύλη διατέμνω ἐκπίπτω νύξ , ἢ ὁ ἐκ γεννους ὁ βασιλεύς Φίλων τριήρης εἷς ἢ καί δύο πληρόω ἐπιβαίνω , καί πρός ὁ παράλιος ὁ Θρᾴκη πόλις οὗτος δέ εἰμί ἡμέτερος διά ὁ ὁ Συργιάννης αὐτός ἐπιτροπεύω , διασῴζω · καί οὗτος μακράν γίγνομαι ὁ κίνδυνος , ὁ δοκέω συμφέρω ἐν ὕστερος πράσσω . ὁ δέ νῦν ἔχω , πᾶς δεῖ χράω καί ἀνδρεία καί προθυμία , καί αὐτός , εἰμί δήω , ὁ ζωή προθύμως προίημι , ὥστε ὁ περιέχω ἐξαρπάζω κίνδυνος ὁ βασιλεύς , καί μή περιοράω αὐτός ἅμα ὁ Δίκαιος διαφθείρω · καί ἰατρός γάρ ὁ ἔμπειρος ὁράω καί στρατηγός πρός ὁ κατεπείγω μᾶλλον ἵστημι ὁ νόσημα καί ὁ Πολέμων . » Ταύτη ὁ βουλή καί πρωτοστράτωρ ἀγαθός εἰμί κρίνω , δοκέω πρός τέλος ἐξάγω · καί πρωτοστράτωρ μέν εὐθύς πέμπω , μετακαλέω ὁ οἰκέτης καί ὁ Φίλων ὅσος ἐν-εἰμί · ὁ δέ πάρειμι σύν τάχος . ὁ μέγας δέ δομέστικος ἀπέρχομαι , ὅσος ἐν-εἰμί ὁ βασιλικός καί ὁ ἴδιος συνάγω , ὁ δέ διασκεδάννυμι ὅταν ἐπανήκω παραγγέλλω εἶμι πρός ὁ βασίλεια , ἐπανέρχομαι σύν τάχος . οὗτος δέ οὗτος σύν σπουδή πράσσω , ἐπεί κυριακός εἰμί , ἔθος δέ ἐπικρατέω ἐκ πολύς ἐν ὁ πρῶτος οὗτος ὁ ἑβδομάς ἡμέρα γεννουιος τε καί ὁ ἐκ Βενετία Λατῖνος ἀφικνέομαι εἰς ὁ βασίλεια τιμή τε ἕνεκα καί ὁμολογία ὁ ὑπό βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος τάσσω , ἄλλος μέν οὐδείς , μόνος δέ προσκύνησις ἀπονέμω , πάλιν οἴκαδε ἀφίημι . ἥκω καί τότε ὁ ἐκ γεννους πράσσω ὁ εἴωθα , ἐν ὅς ὁ μέγας δομέστικος ὁ δύο ὁ εἴρω ὁ βασιλεύς Φίλων εὑρίσκω , καί ὁ τε ὑπόσχεσις ἀναμιμνήσκω , ἔτι δέ καί ὁ ἀναγκαῖος ὁ βοήθεια χρεία ἀναδιδάσκω , ἐξαποστέλλω ὁ τριήρης ἐφοπλίζω . ὁ δέ ἀπέρχομαι καί σπουδή χράω ὁ καιρός προσήκω , ἐντός ὥρα εἴκοσι τρεῖς πληρόω τριήρης . οὗτος καί πρωτοστράτωρ ὁράω , καί ἐν ἐλπίς ἤδη χρηστός γίγνομαι , ὑπερήδομαι τε καί ὁρμή πληρόω , πολύς περί αὐτός ὁ τε βασιλικός καί ὁ ἴδιος ἀθροίζω ὁράω . οὐδείς μέντοι ὁ συναθροίζω ὁ αἴτιος ὁ σύνοδος σύνοιδα πλήν αποκαυχοω · ἐκεῖνος γάρ μόνος ὁ αἴτιος κοινόω ὁ πράσσω · ὁ δέ ἄλλος τις μέν ἕνεκα μέγας ὁ μετάκλησις ὑπονοέω εἰμί , καί τεκμήριον ποιέω ὁ ὁ ἵππος ἔχω εἶμι πρός ὁ βασίλεια κελεύω , ἔχω δέ οἶδα σαφής οὐδείς , πλήν ὁ περί ὁ καθαρός ὁ φήμη διαθρυλλουω , διαδίδωμι γάρ ἤδη πρός πᾶς , ὁράω τίς καί ἀκούω καινός ἐλπίζω . ὁ μέν ἐν οὗτος εἰμί .