joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.20
κʹ . Καὶ ἐπεὶ πρὸς πατριάρχην ἧκον , ἐδόκει δεῖν , μὴ ἀθρόους ἀπαγγέλλειν βασιλίδι ἃ ἐσκέψαντο , ἀλλὰ κατ' ὀλίγους προσιόντας , ἵνα μήθ' ὑποψίαν παρέχοιέν τινα , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον καταπλήττοιεν , συνεχῶς τε περὶ τῶν αὐτῶν διαλεγόμενοι , καὶ μᾶλλον πείθοιεν , ἀληθῆ νομίζειν τὰ ὑπὸ πολλῶν ὡσαύτως εἰρημένα . ἐδέδοκτο δὴ Ἀσάνην πρῶτον τὸν μέγαν δοῦκα καὶ Κωνσταντῖνον τὸν ἀδελφὸν προσάγειν τὴν πεῖραν βασιλίδι . προσελθόντες τοιγαροῦν καὶ πολλὰ περὶ τῆς εἰς αὐτὴν εὐνοίας καὶ βασιλέα προδιαλεχθέντες τὸν υἱὸν , ἔπειτα ἔφασαν , τὸν μέγαν δομέστικον εἰδέναι τὴν βασιλείαν ἑαυτῷ περιποιούμενον καὶ ὅσον οὐδέπω τὴν ἐπίνοιαν εἰς ἔργον ἄγειν βεβουλημένον . ὅπερ αὐτοῖς τε ἄγαν ἔδοξε τῶν δεινοτάτων καὶ δεῖν μὴ συγκαλύπτειν , ἀλλὰ δήλην τὴν ἐπιβουλὴν ποιεῖν , ἵν' αἰσθομένη , τὰ δέοντα περί τε ἑαυτῆς βουλεύσηται καὶ τέκνων . οὐ γὰρ περὶ μικρῶν τινων εἶναι τὸν κίνδυνον αὐτοῖς , ἀλλ' εἴτε ζῇν καλῶς , τῆς ἐκ πατρῴου κλήρου προσηκούσης ἐχομένους βασιλείας , ἢ ἀποθνήσκειν ἀκλεῶς , ἐπιβουλευθέντας ὑπ' ἐκείνου , δύναμιν τοσαύτην ἐκ τοῦ τῶν πραγμάτων ἄρχειν κεκτημένου . βασιλὶς δὲ ὑποπτεύουσα ὅπερ ἦν , οὐ μόνον οὐκ ἐπῄνεσε τὰ εἰρημένα , ἀλλ' ἐῴκει καὶ ἀχθομένῃ διὰ ταῦτα . παρῄνει τε αὐτοῖς ἀπέχεσθαι τῶν συκοφαντιῶν , ὡς οὐδενὸς , ὅσ' ἄν τις εἴποι , διάστασιν αὐτῇ δυναμένου πρὸς τὸν μέγαν δομέστικον ἐμποιῆσαι , σαφῶς πεπεισμένῃ τἀληθῆ καὶ προσήκοντα περὶ αὐτοῦ . ἐπεὶ δὲ ἄπρακτοι ἐκεῖνοι ἐπανῆκον , Ἀρτῶτος προσεπέμπετο ἅμα τῇ μητρί . τὰ ἴσα δὲ κἀκεῖνοι ἀπαγγείλαντες , ἀπεπέμφθησαν πρὸς ὀργὴν , οὐδὲ ὅλους ἀκοῦσαι τῆς βασιλίδος τοὺς λόγους ἀνασχομένης . εἰς τὴν ὑστεραίαν δὲ ὁ Χοῦμνος ἅμα υἱεῖ τε καὶ κηδεστῇ Μανουὴλ Καντακουζηνῷ τῷ στρατηγοπούλῳ καὶ Γαβαλᾶς ὁμοίως βασιλίδι προσελθόντες , ὡς δή τι νεώτερον πεπυσμένοι , ἀπήγγελλον μετὰ σπουδῆς , συνεβούλευόν τε μὴ ῥᾳθυμεῖν , ἀλλὰ διανίστασθαι πρὸς ἄμυναν , ὡς καὶ αὐτῶν καὶ χρήμασι καὶ ὅπλοις συνεφαψομένων τοῦ πολέμου . οὐ γὰρ φέρειν τῇ εἰς βασιλέα εὐνοίᾳ καὶ πίστει συντεθραμμένους τὴν ὑπερβολὴν ὁρᾷν τῶν τολμωμένων , ἀλλ' ἑτοιμότερον ἔχειν καὶ τὰς ψυχὰς προΐεσθαι αὐτὰς , ἢ τοιαῦτα γινόμενα περιιδεῖν . βασιλὶς δὲ καὶ αὐτοῖς ὁμολογήσασα τῆς προθυμίας χάριν καὶ πεπεῖσθαι καὶ αὐτὴ σαφῶς εἰποῦσα , ὡς , εἴ τι συμβαίη τοιοῦτον , προθύμως παντί τῳ πολεμήσουσιν ὑπὲρ αὐτῆς , ἔπειτα παρῄνει τῶν κατὰ μεγάλου δομεστίκου λόγων ἀποσχέσθαι , ὡς οὐδὲν ὄντων ἢ πλάσμα καὶ συκοφαντίαν , εἰδέναι γὰρ ἀκριβῶς τὴν ἐκείνου πρὸς αὐτὴν εὔνοιαν καὶ βασιλέα τὸν υἱὸν , μὴ καὶ μετὰ τὴν ἐπάνοδον τὰ παρ' ὑμῶν αὐτοῦ κατηγορημένα ἐκμαθὼν , δικαίως ἄχθοιτο ὑμῖν τοιαῦτα εἰρηκόσι . » βασιλὶς μὲν οὖν οὕτω πρὸς μηδὲν τῶν εἰρημένων τῶν ἐξαρχῆς ἐξέστη λογισμῶν , ἀλλὰ πλάσματα ἡγεῖτο πάντα ὑπὸ τῆς ἑκάστου διανοίας ἀναπεπλασμένα . ὡς δὲ καὶ οὗτοι πρὸς τοὺς ἄλλους συνελθόντες , ὅσα ἡ βασιλὶς ἀπήγγελλον ἀποκριθείη , δέος ἔσχε πάντας οὐκ ὀλίγον καὶ ἐν ἐσχάτοις ᾤοντο ἤδη περιέχεσθαι κακοῖς , εἰ μή τι βουλεύσαιντο ἀνυσιμώτερον τῶν εἰρημένων . συνεβούλευέ τε ὁ παρακοιμώμενος αὐτοῖς μηκέτι μέλλειν . τὰ μὲν γὰρ περὶ μεγάλου δομεστίκου εἰρημένα σιωπῇ καλύπτεσθαι οὐ δυνατὸν , πολλῶν τῶν συνειδότων ὄντων . καταδήλων δὲ ἐκείνῳ γενομένων , συνορᾷν ἔξεστιν ἑκάστῳ τοῦ κινδύνου τὴν ὑπερβολήν . διὸ οὐδὲ παρῄνει ῥᾳθυμεῖν ἀπογνόντας πρὸς τὴν πρᾶξιν , ἀλλὰ τῶν ἄλλων ἀποσχομένους πάντων , ἑνὸς τούτου γίνεσθαι μόνου , ὅπως περιγένοιντο τοῦ πολεμιωτάτου , ἢ τά γε δεύτερα , μὴ τὰ ἀνήκεστα παρ' ἐκείνου πάθοιεν αὐτοί . ἐδόκει δὴ καὶ πατριάρχην καὶ τὸν Ἀσάνην Ἀνδρόνικον , ὄντα τοῦ μεγάλου δομεστίκου πενθερὸν , ὥσπερ ἄγκυράν τινα καθεῖναι ἱερὰν , καὶ δι' αὐτῶν τῆς βασιλίδος τοὺς λογισμοὺς πειρᾶσθαι κατασείειν , τῶν ἄλλων πάντων ἀξιολογωτέρων ὄντων πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοῖς , ἅτε δὴ πατριάρχου μὲν πρὸς τῇ δοκούσῃ πρὸς ἐκείνην εὐνοίᾳ , καὶ ἱερωσύνῃ τῇ μεγίστῃ τετιμημένου καὶ μὴ ἄν ποτε ψεύσασθαι ὑποπτευθέντος · τοῦ ἑτέρου δὲ μὴ τοσοῦτον ἂν εἰς ἀπονοίας βάραθρον ἐληλακέναι δόξαντος , εἰ μὴ τοιαῦτα τῷ γαμβρῷ συνῄδει ἀληθῶς , ὥσθ' ἑκοντὶ τὴν θυγατρὸς αἱρεῖσθαι κακοπραγίαν , καταψευδόμενον τοσαῦτα . ἐπεὶ δὲ ἐψηφίσαντο κοινῇ , γενομένων ἐν βασιλείοις τῶν εἰρημένων , ὁ πατριάρχης λόγου ἥπτετο πρῶτος πρὸς τὴν βασιλίδα , « τὴν μὲν περὶ ἐμὲ τοῦ μεγάλου δομεστίκου » φάσκων « εὐμένειαν καὶ σπουδὴν εὐθὺς ἐξαρχῆς , καὶ ὡς ἐκ φαύλης τύχης καὶ πολλῆς ἀφανείας εἰς τοῦτο δι' ἐκείνου δόξης καὶ λαμπρότητος προῆγμαι , δι' ἃ πολλὰς αὐτῷ χάριτας ὀφείλειν ὁμολογῶ δίκαιος εἶναι , πάντες μὲν ἂν εἰδεῖεν Ρωμαῖοι , μάλιστα δὲ σύ . ἄχρι μὲν οὖν αὐτὸν ἑώρων ὀρθοῖς καὶ δικαίοις χρώμενον λογισμοῖς καὶ τὴν εὔνοιαν καὶ τὴν πίστιν ἄδολον ὑμῖν τηροῦντα καὶ καθαρὰν τοῖς βασιλεῦσι , δεῖν ἐνόμιζον καὶ αὐτὸς ὡς γνησιωτάτῳ φίλων αὐτῷ προσέχειν , καὶ οὐδὲν ἧττον ἢ φιλότεκνος πατὴρ , ἃ λυσιτελήσειν ἤλπιζον αὐτῷ πρὸς εὐδοξίαν , πράττειν ᾑρούμην . ἐπεὶ δὲ ἄλλων τε πολλῶν λεγόντων ἐπυθόμην καὶ αὐτὸς παρ' ἐμαυτοῦ συνῆκα , ὡς ἄδικα καὶ βίαια καὶ διανοεῖται καὶ πράττειν ἤδη ὥρμηται , τοῦ πολλὰ πεφιληκότος βασιλέως καὶ ἐπὶ μέγα δόξης προαγαγόντος ἀδίκως ἀμειβόμενος τοὺς παῖδας οὐ μόνον τῆς ἀρχῆς , ἀλλὰ καὶ τῆς ζωῆς αὐτῆς ἀποστερῶν , τήν τε γνώμην ἐβδελυξάμην ὡς ὠμοτάτην καὶ ἀγνωμοσύνης οὐδεμίαν ἐλλείπουσαν ὑπερβολὴν , καὶ αὐτὸν οὐ τῶν φίλων ὥσπερ πρότερον , ἀλλὰ τῶν πολεμιωτάτων ἔγνων δεῖν ἡγεῖσθαι . νομίζων δὲ μὴ καὶ σὲ τὰ τοιαῦτα ἀγνοεῖν τῶν πάνυ καιρίων εἶναι , ἥκω ἀπαγγέλλων , ἵν' ἐκ τῶν παρόντων σκεψαμένη οὐ μόνον αὑτὴν καὶ παῖδας διασώσῃς , ἀλλὰ καὶ τὴν ἄλλην ἅπασαν συγκινδυνεύουσαν ἀρχήν . » ἡ βασιλὶς δὲ ὥσπερ ἐκπεπληγμένη , λόγους , ἔφασκεν , ἀκούειν , οἵους οὐδ' αὐτὸν τὸν κακίας ἐφευρετὴν ἄν ποτε δυνήσεσθαι ᾠήθη περὶ μεγάλου δομεστίκου πείσειν ἐπιχειρήσειν , ὡς κακὸς ἐκεῖνος περὶ αὐτὴν καὶ παισὶν ἐπιβουλεύων βασιλέως καὶ τῆς θαυμαστῆς ἐκείνης φιλίας τοιαύτας χάριτας ἀποδιδούς . τοῦ πατριάρχου δὲ καὶ αὐτοῦ τὰ ἴσα φάσκοντος ἐν ἀρχῇ πεπονθέναι πρὸς τὰ περὶ ἐκείνου εἰρημένα καὶ τοῖς λέγουσιν ἀπιστεῖν , οὐ δὶς καὶ τετράκις τοσούτων , ἀλλὰ καὶ πολλαπλασιόνων , ἢ ὅσοι προσεληλύθασιν αὐτῇ , τῶν εἰρηκότων ὄντων . ἔπειτ' ἐπιστήσαντα τὸν νοῦν καὶ τοῖς πραττομένοις ἀκριβῶς προσεσχηκότα , τὴν διαστροφὴν τῆς γνώμης καταμαθεῖν . καὶ πείθεσθαι ἀξιοῦντος καὶ αὐτὴν καὶ μὴ περὶ πράγματος οὕτω τὸν κίνδυνον ὀξὺν ἔχοντος διαμέλλειν , ἀλλ' ἤδη περὶ σωτηρίας αὐτῆς τε καὶ τῶν τέκνων σκέπτεσθαι , ἀνεμίμνησκεν ἡ βασιλὶς τῶν πρὸς ἀλλήλους οὔπω χθὲς καὶ πρώην ἐπ' αὐτοῦ γεγενημένων ὅρκων , ἐν οἷς ἄλλα τε εἴρητο τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ , ἔφασκεν , ὅσα σύνισμεν αὐτοὶ , καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ἵνα , ἄν τι κατηγορηθῇ παρά τινος , μὴ ἐρήμην οὕτως ἐκείνου καταψηφίζεσθαι ἡμᾶς , ἀλλ' ἐπὶ δίκην καλέσαντας καὶ τόπον ἀπολογίας παρασχομένους , ἂν μὲν ἀδικῶν ἁλίσκηται καὶ ἐπιορκῶν , δίκας τὰς ἐσχάτας ἀπαιτεῖν · ἂν δὲ μηδὲν προσῇ τοῖς εἰρημένοις ἀληθὲς , τῶν ἐγκλημάτων μὲν ἐκεῖνον ἀπολύεσθαι , τοὺς συκοφάντας δὲ αὐτὸ τοῦθ' , ὅπερ εἰσὶν , ἀποδείκνυσθαι , συκοφάντας . νυνὶ δὲ πολλῶν ὄντων τῶν ἀπιστίας καὶ ἐπιορκίας διωκόντων , οὐδένα ὁρᾷν , ὃς ἀντικαταστῆναι πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τῆς δίκης τολμήσει , ὥστ' ἐξελέγχειν ἀδικοῦντα . οὐ μὴν ἀλλ' οὐδὲ νῦν τινα διαῤῥήδην ἐκείνου κατηγορεῖν , ὅτι πράττων κακῶς ὦπται καὶ προδότης περὶ ἐμὲ , ὥστ' ἐκ τῶν λεγομένων καὶ αὐτὴν ἔχειν συνορᾷν , εἰ συκοφαντία τὰ εἰρημένα ἢ ἀληθείας ἔχεταί τινος . ἀλλ' οὕτως ὥσπερ ἐκ συνθήματος πάντες αὐτοῦ καταψηφίζονται τὴν βασιλείας ἁρπαγὴν , μηδὲν πλέον προστιθέντες . οὐ δὴ δίκαιον , οὔτ' ἄλλως εὐπρεπὲς ἐμοὶ , τοῖς παρὰ τῶν πολλῶν πεισθεῖσαν λόγοις , οὐδὲν βέβαιον πρὸς ἀπόδειξιν ἔχουσι τῆς ἀληθείας , πόλεμον πρὸς ἐκεῖνον ἐμφύλιον κινεῖν . οὐ γὰρ τῶν πολλῶν εἷς , ὥστ' αὐτοῦ ῥᾷστα πε ριγενέσθαι . ἀλλὰ νῦν μὲν τῶν εἰρημένων δῆλον πρὸς αὐτὸν μηδὲν ποιεῖν , ἀλλὰ σκεψαμένους πολλὰ καὶ βασάνῳ τὸ πρᾶγμα δόντας ἀκριβεῖ , ἕως ἂν ἐκεῖνος ἀπῇ πρὸς τὴν ἑσπέραν , μετὰ τὴν ἐπάνοδον εὐθὺς καλεῖν ἐπὶ τὴν δίκην , καὶ καιρὸν παρασχομένους πρὸς ἀπολογίαν , ἢ καταψηφίζεσθαι , ἂν φαίνηται ἐπιορκῶν , ἢ τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύειν , ἂν μηδὲν τῶν ὑποπτευομένων εἰργασμένος ᾖ . τοιαῦτα μὲν ἡ βασιλὶς δίκαιά τε ὁμοῦ καὶ συμφέροντα οἰομένη , ἀπεκρίνατο .
Lemmas: καί . καί ἐπεί πρός πατριάρχης ἥκω , δοκέω δήω , μή ἀθρόος ἀπαγγέλλω βασιλίδι ὁ σκέπτομαι , ἀλλά κατά ὀλίγος πρόσειμι , ἵνα μήτε ὑποψία παρέχω τις , ἀλλά καί μᾶλλον καταπλήσσω , συνεχῶς τε περί ὁ αὐτός διαλέγω , καί μᾶλλον πείθω , ἀληθής νομίζω ὁ ὑπό πολύς ὡσαύτως εἴρω . δοκέω δή Ἀσάνης πρῶτος ὁ μέγας δούξ καί Κωνσταντῖνος ὁ ἀδελφός προσάγω ὁ πείρω βασιλίδι . προσέρχομαι τοιγάρ καί πολύς περί ὁ εἰς αὐτός εὔνοια καί βασιλεύς προδιαλέγω ὁ υἱός , ἔπειτα φημί , ὁ μέγας δομέστικος οἶδα ὁ βασίλειος ἑαυτοῦ περιποιέω καί ὅσος οὐδέπω ὁ ἐπίνοια εἰς ἔργον ἄγω βούλομαι . ὅσπερ αὐτός τε ἄγαν δοκέω ὁ δεινός καί δήω μή συγκαλύπτω , ἀλλά δῆλος ὁ ἐπιβουλή ποιέω , ἵνα αἰσθάνομαι , ὁ δήω περί τε ἑαυτοῦ βουλεύω καί τέκνον . οὖον γάρ περί μικρός τίνω εἰμί ὁ κίνδυνος αὐτός , ἀλλά εἴτε ζάω καλῶς , ὁ ἐκ πατρῷος κλῆρος προσήκω ἔχω βασίλεια , ἢ ἀποθνήσκω ἀκλεής , ἐπιβουλεύω ὑπό ἐκεῖνος , δύναμις τοσοῦτος ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα ἄρχω κτάομαι . βασιλίς δέ ὑποπτεύω ὅσπερ εἰμί , οὖον μόνος οὐ ἐπαινέω ὁ εἴρω , ἀλλά ἔοικα καί ἄχθομαι διά οὗτος . παραινέω τε αὐτός ἀπέχω ὁ συκοφαντία , ὡς οὐδείς , ὅσος ἄν τις εἶπον , διάστασις αὐτός δύναμαι πρός ὁ μέγας δομέστικος ἐμποιέω , σαφῶς πείθω τἀληθῆ καί προσήκω περί αὐτός . ἐπεί δέ ἄπρακτος ἐκεῖνος ἐπανήκω , Ἀρτῶτος προσπέμπω ἅμα ὁ μήτηρ . ὁ ἴσος δέ ἐκεῖνος ἀπαγγέλλω , ἀποπέμπω πρός ὀργή , οὐδέ ὅλος ἀκούω ὁ βασιλίς ὁ λόγος ἀνέχω . εἰς ὁ ὑστεραῖος δέ ὁ Χούμνος ἅμα υἱός τε καί κηδεστής Μανουήλ Καντακουζηνός ὁ στρατηγόπουλος καί Γαβαλᾶς ὁμοίως βασιλίδι προσέρχομαι , ὡς δή τίς νέος πυνθάνομαι , ἀπαγγέλλω μετά σπουδή , συμβουλεύω τε μή ῥᾳθυμέω , ἀλλά διανίσταμαι πρός ἄμυνα , ὡς καί αὐτός καί χρῆμα καί ὅπλον συμφαίνω ὁ πόλεμος . οὖον γάρ φέρω ὁ εἰς βασιλεύς εὔνοια καί πίστις συντρέφω ὁ ὑπερβολή ὁράω ὁ τολμάω , ἀλλά ἑτοῖμος ἔχω καί ὁ ψυχή προΐημι αὐτός , ἢ τοιοῦτος γίγνομαι περιοράω . βασιλίς δέ καί αὐτός ὁμολογέω ὁ προθυμία χάρις καί πείθω καί αὐτός σαφῶς εἶπον , ὡς , εἰμί τίς συμβαίνω τοιοῦτος , προθύμως πᾶς ὁ πολεμέω ὑπέρ αὐτός , ἔπειτα παραινέω ὁ κατά μέγας δομέστικος λόγος ἀπέχω , ὡς οὐδείς εἰμί ἢ πλάσμα καί συκοφαντία , οἶδα γάρ ἀκριβῶς ὁ ἐκεῖνος πρός αὐτός εὔνοια καί βασιλεύς ὁ υἱός , μή καί μετά ὁ ἐπάνοδος ὁ παρά σύ αὐτός κατηγορέω ἐκμανθάνω , δικαίως ἄχθομαι σύ τοιοῦτος λέγω . » βασιλίς μέν οὖν οὗτος πρός μηδείς ὁ εἴρω ὁ ἐξαρχῆς ἐξίστημι λογισμός , ἀλλά πλάσμα ἡγέομαι πᾶς ὑπό ὁ ἕκαστος διάνοια ἀναπλάσσω . ὡς δέ καί οὗτος πρός ὁ ἄλλος συνέρχομαι , ὅσος ὁ βασιλίς ἀπαγγέλλω ἀποκρίνω , δέος ἔχω πᾶς οὐ ὀλίγος καί ἐν ἔσχατος οἴομαι ἤδη περιέχω κακός , εἰμί μή τίς βουλεύω ἀνύσιμος ὁ εἴρω . συμβουλεύω τε ὁ παρακοιμώμενος αὐτός μηκέτι μέλλω . ὁ μέν γάρ περί μέγας δομέστικος εἴρω σιωπή καλύπτω οὖον δυνατός , πολύς ὁ σύνοιδα εἰμί . κατάδηλος δέ ἐκεῖνος γίγνομαι , συνοράω ἔξεστι ἕκαστος ὁ κίνδυνος ὁ ὑπερβολή . διό οὐδέ παραινέω ῥᾳθυμέω ἀπογιγνώσκω πρός ὁ πρᾶξις , ἀλλά ὁ ἄλλος ἀπέχω πᾶς , εἷς οὗτος γίγνομαι μόνος , ὅπως περιγίγνομαι ὁ πολέμιος , ἢ ὁ γε δύο , μή ὁ ἀνήκεστος παρά ἐκεῖνος πάσχω αὐτός . δοκέω δή καί πατριάρχης καί ὁ Ἀσάνης Ἀνδρόνικος , εἰμί ὁ μέγας δομέστικος πενθερός , ὥσπερ ἄγκυρα τις καθίημι ἱερά , καί διά αὐτός ὁ βασιλίς ὁ λογισμός πειράω κατασείω , ὁ ἄλλος πᾶς ἀξιόλογος εἰμί πρός ὁ πείθω αὐτός , ἅτε δή πατριάρχης μέν πρός ὁ δοκέω πρός ἐκεῖνος εὔνοια , καί ἱερωσύνη ὁ μέγας τιμάω καί μή ἄν ποτός ψεύδω ὑποπτεύω · ὁ ἕτερος δέ μή τοσοῦτος εἄν εἰς ἀπόνοια βάραθρον ἐλαύνω δόξα , εἰμί μή τοιοῦτος ὁ γαμβρός σύνοιδα ἀληθής , ὥστε ἑκοντί ὁ θυγάτηρ αἱρέω κακοπραγία , καταψεύδομαι τοσοῦτος . ἐπεί δέ ψηφίζω κοινός , γίγνομαι ἐν βασίλειος ὁ εἴρω , ὁ πατριάρχης λόγος ἅπτω πρῶτος πρός ὁ βασιλίς , « ὁ μέν περί ἐγώ ὁ μέγας δομέστικος » φάσκω « εὐμένεια καί σπουδή εὐθύς ἐξαρχῆς , καί ὡς ἐκ φαῦλος τυγχάνω καί πολύς ἀφάνεια εἰς οὗτος διά ἐκεῖνος δόξα καί λαμπρότης προάγω , διά ὁ πολύς αὐτός χάρις ὀφείλω ὁμολογέω δίκαιος εἰμί , πᾶς μέν εἄν οἶδα Ρωμαῖος , μάλιστα δέ σῦς . ἄχρι μέν οὖν αὐτός ὁράω ὀρθός καί Δίκαιος χράω λογισμός καί ὁ εὔνοια καί ὁ πίστις ἄδολος σύ τηρέω καί καθαρός ὁ βασιλεύς , δήω νομίζω καί αὐτός ὡς γνήσιος Φίλων αὐτός προσέχω , καί οὐδείς κακός ἢ φιλότεκνος πατήρ , ὁ λυσιτελέω ἐλπίζω αὐτός πρός εὐδοξία , πράσσω αἱρέω . ἐπεί δέ ἄλλος τε πολύς λέγω πυνθάνομαι καί αὐτός παρά ἐμαυτοῦ συνίημι , ὡς ἄδικος καί βίαιος καί διανοέομαι καί πράσσω ἤδη ὁρμάω , ὁ πολύς φιλέω βασιλεύς καί ἐπί μέγας δόξα προάγω ἄδικος ἀμείβω ὁ παῖς οὖον μόνος ὁ ἀρχή , ἀλλά καί ὁ ζωή αὐτός ἀποστερέω , ὁ τε γνώμη βδελύσσομαι ὡς ὠμός καί ἀγνωμοσύνη οὐδείς ἐλλείπω ὑπερβολή , καί αὐτός οὖον ὁ Φίλων ὥσπερ πρότερος , ἀλλά ὁ πολέμιος γιγνώσκω δήω ἡγέομαι . νομίζω δέ μή καί σύ ὁ τοιοῦτος ἀγνοέω ὁ πάνυ καίριος εἰμί , ἥκω ἀπαγγέλλω , ἵνα ἐκ ὁ πάρειμι σκέπτομαι οὖον μόνος ἑαυτοῦ καί παῖς διασῴζω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας συγκινδυνεύω ἀρχή . » ὁ βασιλίς δέ ὥσπερ ἐκπλήσσω , λόγος , φάσκω , ἀκούω , οἷος οὐδέ αὐτός ὁ κακία ἐφευρετής ἄν ποτός δύναμαι οἴομαι περί μέγας δομέστικος πείθω ἐπιχειρέω , ὡς κακός ἐκεῖνος περί αὐτός καί παῖς ἐπιβουλεύω βασιλεύς καί ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος φίλιος τοιοῦτος χάρις ἀποδίδωμι . ὁ πατριάρχης δέ καί αὐτός ὁ ἴσος φάσκω ἐν ἀρχή πάσχω πρός ὁ περί ἐκεῖνος εἴρω καί ὁ λέγω ἀπιστέω , οὖον δίς καί τετράκις τοσοῦτος , ἀλλά καί πολλαπλασίων , ἢ ὅσος πρόσειμι αὐτός , ὁ λέγω εἰμί . ἔπειτα ἐφίστημι ὁ νόος καί ὁ πράσσω ἀκριβῶς προσέχω , ὁ διαστροφή ὁ γνώμη καταμανθάνω . καί πείθω ἄξιος καί αὐτός καί μή περί πρᾶγμα οὗτος ὁ κίνδυνος ὀξύς ἔχω διαμέλλω , ἀλλά ἤδη περί σωτηρία αὐτός τε καί ὁ τέκνον σκέπτομαι , ἀναμιμνήσκω ὁ βασιλίς ὁ πρός ἀλλήλων οὔπω χθές καί πρώην ἐπί αὐτός γίγνομαι Ὅρκος , ἐν ὅς ἄλλος τε εἴρω ὁ μέγας δομέστικος , φάσκω , ὅσος σύνοιδα αὐτός , καί πρό ὁ ἄλλος ἅπας , ἵνα , ἄν τίς κατηγορέω παρά τις , μή ἐρῆμος οὕτως ἐκεῖνος καταψηφίζομαι ἐγώ , ἀλλά ἐπί δίκη καλέω καί τόπος ἀπολογία παρέχω , εἄν μέν ἀδικέω ἁλίσκομαι καί ἐπιορκέω , δίκη ὁ ἔσχατος ἀπαιτέω · εἄν δέ μηδείς πρόσειμι ὁ εἴρω ἀληθής , ὁ ἔγκλημα μέν ἐκεῖνος ἀπολύω , ὁ συκοφάντης δέ αὐτός οὗτος , ὅσπερ εἰμί , ἀποδείκνυμι , συκοφάντης . νυνί δέ πολύς εἰμί ὁ ἀπιστία καί ἐπιορκία διώκω , οὐδείς ὁράω , ὅς ἀντικαθίστημι πρός αὐτός ἐπί ὁ δίκη τολμάω , ὥστε ἐξελέγχω ἀδικέω . οὖον μήv ἀλλά οὐδέ νῦν τις διαρρήδην ἐκεῖνος κατηγορέω , ὅτι πράσσω κακῶς ὁράω καί προδότης περί ἐγώ , ὥστε ἐκ ὁ λέγω καί αὐτός ἔχω συνοράω , εἰμί συκοφαντία ὁ εἴρω ἢ ἀλήθεια ἔχω τις . ἀλλά οὕτως ὥσπερ ἐκ σύνθημα πᾶς αὐτός καταψηφίζομαι ὁ βασίλεια ἁρπαγή , μηδείς πλέω προστίθημι . οὖον δή Δίκαιος , οὔτε ἄλλως εὐπρεπής ἐγώ , ὁ παρά ὁ πολύς πείθω λόγος , οὐδείς βέβαιος πρός ἀπόδειξις ἔχω ὁ ἀλήθεια , πόλεμος πρός ἐκεῖνος ἐμφύλιος κινέω . οὖον γάρ ὁ πολύς εἷς , ὥστε αὐτός ῥᾳδίως μετά ῥιγέω . ἀλλά νῦν μέν ὁ εἴρω δῆλος πρός αὐτός μηδείς ποιέω , ἀλλά σκέπτομαι πολύς καί βάσανος ὁ πρᾶγμα δίδωμι ἀκριβής , ἠώς εἄν ἐκεῖνος ἄπειμι πρός ὁ ἑσπέρα , μετά ὁ ἐπάνοδος εὐθύς καλέω ἐπί ὁ δίκη , καί καιρός παρέχω πρός ἀπολογία , ἢ καταψηφίζομαι , εἄν φαίνω ἐπιορκέω , ἢ ὁ ἔγκλημα ἀπολύω , εἄν μηδείς ὁ ὑποπτεύω ἐργάζομαι εἰμί . τοιοῦτος μέν ὁ βασιλίς δίκαιος τε ὁμοῦ καί συμφέρω οἴομαι , ἀποκρίνω .