joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.32
κγʹ . Τούτων οὕτω γεγενημένων , τὴν πρὸς τὴν πρεσβείαν ἀπεσταλμένην θείαν αὐτοῦ πρὸς Βυζάντιον ἐξέπεμψε βασιλεὺς , μηνύσας τῷ βασιλεῖ καὶ πάππῳ τοιαῦτα · « ἔδει μὲν , ὦ κράτιστε βασιλεῦ , μηδὲν τῶν γεγενημένων μηδὲ τὴν ἀρχὴν κινηθῆναι . ἐγὼ γὰρ , ὅπερ πολλάκις εἶπον , τὸν πάντ' ἐφορῶντα μαρτύρομαι ὀφθαλμὸν , ὡς οὐδὲν ἐμαυτῷ σύνοιδα , πλὴν εἰ μὴ μικρά τινα καὶ παιδίοις πρέποντα ἡμαρτηκότι . ἐπεὶ δ' οὕτω συνεχώρησεν ὁ θεὸς τῶν ἐμῶν ἕνεκα πάντως ἀπείρων ἁμαρτημάτων , πάλιν αὐτῷ χάριτας ὁμολογῶ πολλὰς , ὅτι μὴ πρότερον κατέλυσα τὴν ζωὴν , πρὶν ἐπιτηδείου καιροῦ τυχεῖν οὕτως , ὥστε δυνηθῆναι καὶ τὸ ἄδολον τῆς γνώμης καὶ τὴν εἰς σὲ εὐπείθειαν καὶ δουλότητα φανερὰν καταστῆσαι . σὺ μὲν οὖν , ὦ βασιλεῦ , τῆς σῆς μὲν ἀνεψιᾶς , ἐμῆς δὲ θείας , διαπρεσβευομένης , ᾔτησας ὅσα οἶδας . ἐγὼ δ' ἐν ἱκεσίας μέρει παρὰ τοῦ μεγάλου βασιλέως αἰτῶ καὶ θεοῦ , σὲ μὲν ἐπὶ πολλοῖς ἔτεσιν ἐν ζῶσιν εἶναι , καὶ τὴν Ρωμαίων ἀρχὴν ἰθύνειν , ἐμὲ δὲ οἷα δοῦλον σὸν καὶ υἱὸν , ᾗ κελεύεις αὐτὸς , τὸ προσταττόμενον ἐκπληροῦν · τοῦ χρόνου δὴ προϊόντος , ἃ φίλον ἐστὶ θεῷ , τοιαῦτ' οἰκονομηθῆναι περὶ ἡμᾶς . εἰ μὲν οὖν πρότερος αὐτὸς ἀποστῶ τοῦ ζῇν , ἐπὶ σοὶ τὴν ἀρχὴν κεῖσθαι πᾶσαν , ὥσθ' ἅ σοι δοκεῖ συμφέρειν ποιεῖν · εἰ δ' ἄρα σύ γε πρὸς τὰς αἰωνίους μετακληθήσῃ μονὰς , ἐμοὶ πάλιν τὴν ἡγεμονίαν Ρωμαίων καταλειφθῆναι . ταῦτα μὲν οὖν ὅποι τῷ θεῷ φίλον ἀγέσθω · νυνὶ δὲ ἀνάγκης τε καὶ αἰδοῦς μεριζομένης , ἴσχυσεν ἡ ἀνάγκη , καί τι τῶν μὴ προσηκόντων καὶ ἀπαιδεύτων καὶ λέγειν καὶ πράττειν βιαζομένη . δέον γὰρ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ πόλεις καὶ χρήματα καὶ ὁμοῦ πάντα σοι ἐγχειρίζειν , δυεῖν ἕνεκα αἰτιῶν ἑτέρως ἠναγκάσμεθα ποιεῖν . ἓν μὲν , ὅτι τὴν μὲν ἐμὴν εἰς τὸ τά σοι φίλα πράττειν προαίρεσιν καὶ τὴν περί σε τιμήν τε καὶ αἰδῶ θεός τε οἶδεν ὁ τὰ κεκρυμμένα εἰδὼς , καὶ αὐτὸς , τῶν πραγμάτων παρασχόντων , ἐναργῆ τὴν ἀπόδειξιν ἐποιησάμην . πέποιθα μὲν οὖν , ὡς καὶ αὐτὸς διατεθήσῃ τὸν ἴσον τρόπον περὶ ἐμὲ , καὶ τὴν πατρικὴν εὐμένειαν καὶ τὴν φυσικὴν στοργὴν ἄδολον ἐμοὶ τηρήσεις καὶ καθαράν · οὔπω δὲ τὴν ἀπόδειξιν βεβαίαν τῶν πραγμάτων παρασχομένων , οὐδεὶς ἂν καταμέμψαιτο δειλίᾳ κατεχόμενον . δεύτερον δ' , ὃ καὶ ἰσχυρότερον τοῦ προτέρου , ἐπειδὴ τοὺς σὺν ἐμοὶ πάντας , τοὺς μὲν ὑπὸ δειλίας , τοὺς δ' ὑπὸ κακοβουλίας , ἔστι δ' οὓς καὶ διὰ τὸ τοῖς κακοῖς χαίρειν , ἑώρων τὸν πόλεμον αἱρουμένους , εἰρήνης δὲ μὴ μέχρις ἄκρων ὤτων ἀνεχομένους , ἠναγκάσθην τι μικρὸν καὶ τοῦ ὄντος καλοῦ καὶ δικαίου παραλιπεῖν , ὡς ἂν ποιήσω πᾶσιν ἀνεκτὴν τὴν εἰρήνην . ἔστι δὲ τοῦτο , τὸ , ἐμὲ μὲν ἐκ Σηλυβρίας ἄχρι καὶ Χριστουπόλεως τῶν μεταξὺ χωρῶν τε καὶ πόλεων καὶ στρατιᾶς , ἔτι δὲ καὶ δημοσίων φόρων τὴν διοίκησιν ἔχειν · σὲ δὲ , βασιλεῦ , αὐτῆς τε τῆς Κωνσταντίνου μέχρι Σηλυβρίας καὶ τῶν κατὰ τὴν ἕω τοῖς Ρωμαίοις ὑπηκόων πόλεων , ἔτι δὲ καὶ νήσων πασῶν καὶ τῶν ἀπὸ Χριστουπόλεως Μακεδονικῶν τε καὶ ἑσπερίων ἐπαρχιῶν ἄχρις Ἐπιδάμνου καὶ Δαλματίας , τῶν ἄκρων ὅρων τῆς Ρωμαίων ἡγεμονίας . ἐλπίζω δὲ τοῦ χρόνου προϊόντος ἐμέ τε αὐτὸν καὶ ἃ δοκῶ νυνὶ σφετερίζεσθαι ὑπὸ τὴν σὴν ἐξουσίαν παραδώσειν ἀγαγὼν , ἐπειδὴ καὶ νῦν οὐκ ἐκ προαιρέσεως , ἀλλ' ἀνάγκῃ συνωθούμενος , προῆγμαι ποιεῖν . » Τοιαῦτα πρὸς τὸν βασιλέα βασιλεὺς ὁ νέος μηνύσας , ἀπέστειλε καὶ ὅρκους ἐν δυσὶ βιβλίοις ἐγγεγραμμένους , ἐξ ἑκατέρου πρὸς τὸν ἕτερον βασιλέα τὸν μερισμὸν περιέχοντας ὧν ἄρξουσι πόλεων , καὶ τοῖς ὀμωμοσμένοις ἐμμενεῖν ἑκάτερον ἰσχυριζομένους , ὡς ἂν , εἰ ἀρεστὰ δοκοίη ταῦτα κἀκείνῳ , τοῖς ἱεροῖς εὐαγγελίοις τοὺς ὅρκους πιστοὺς ποιήσας καὶ ὑπογραφαῖς τῆς οἰκείας χειρὸς ἐρυθραῖς , πέμψῃ πρὸς αὐτὸν , αὖθις τὰ ἴσα κἀκείνου δράσοντος . ἐπεὶ δὲ ἔδει καὶ τῶν ἐκ τοῦ νέου βασιλέως τινὰ παρεῖναι , τοὺς ἐγγράφους ὅρκους ἀποκομίσοντα , ὁ παρακοιμώμενος Ἀπόκαυχος ἀποστέλλεται παρὰ τοῦ μεγάλου δομεστίκου , τοῦ Συργιάννου πρὸς τοῦτο πείσαντος . τῆς μέντοι βασιλέως ἀνεψιᾶς πρὸς βασιλέα εἰς Βυζάντιον ἀφιγμένης , καὶ τούς τε λόγους τοῦ ἐγγόνου καὶ βασιλέως , ἔτι δὲ καὶ τὴν εἰρήνην καὶ ἐφ' οἷς ἐγένετο ἀπαγγειλάσης , πρῶτα μὲν ἔκπληξις εἶχε τὸν βασιλέα , καὶ σχεδὸν ἠπίστει τοῖς λεγομένοις . ἐπεὶ δὲ ἐπείθετο ἀληθῆ εἶναι , ἡδέως τε ἐδέξατο τὴν εἰρήνην , καὶ τῷ ἐγγόνῳ χάριτας ὡμολόγει πολλάς · συναγαγὼν δ' ἐν βασιλείοις εὐθὺς τοὺς ἐν τῇ Κωνσταντίνου εὑρεθέντας ἀρχιερέας , τούς τε ὅρκους ἐπετέλει , καὶ τὸν πρότερον ἐκφωνηθέντα κατὰ τοῦ νέου βασιλέως καὶ τῶν συνόντων διέλυεν ἀφορισμὸν , βασιλέα πάλιν τὸν ἔγγονον κελεύσας καὶ εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι . μέλλων δ' αὖθις τὴν αὐτὴν ἀνεψιὰν αὐτοῦ πρὸς βασιλέα τὸν νέον πέμπειν ὡς τοὺς παρ' ἐκείνου ληψομένην ὅρκους , ἀνιώμενος ὅτι μὴ τῶν εὖ γεγονότων τις , ἀλλ' Ἀπόκαυχος ἐπὶ τὸ τοὺς ὅρκους παραλαβεῖν ἀπέσταλτο , ἔφη πρὸς αὐτήν · « Τῆς μὲν εἰς ἐμὲ αἰδοῦς καὶ προμηθείας τε καὶ τιμῆς , πολλῶν ἀμοιβὰς ἀγαθῶν εὔχομαι τῷ βασιλεῖ καὶ ἐμῷ ἐγγόνῳ παρὰ θεοῦ , οὐ μόνον κατὰ τὸν τῇδε βίον , ἀλλὰ καὶ κατ' ἐκεῖνον τὸν ἀτελεύτητον . ἔτι δέ μοι καὶ θαυμάζειν ἔπεισι τό , τε μέτριον αὐτῷ τοῦ ἤθους καὶ τὴν εὐθύτητα τοῦ τρόπου καὶ τὸ πρὸς τὰ καλὰ βεβηκὸς , ὅτι νέος ὢν καὶ βασιλεὺς καὶ παρὰ πολὺ τῶν ἀντιπάλων κεκρατηκὼς , ἐξ ὧν εἰκὸς ἦν πρὸς φιλοτιμίαν ἐπαρθῆναι καὶ φυσηθῆναι καὶ ἢ ἀγνωμονῆσαι περὶ ἡμᾶς , ἢ , τό γε δεύτερον , ἅπερ ᾐτούμεθα αὐτοὶ ποιήσαντα φανερὰ , εἶτα ἅπερ ἤθελεν αὐτὸς χαρίσασθαι , ἵνα θαυμάζοιτο παρὰ πάντων · ὁ δ' ἐποίησε τοιοῦτον οὐδὲν , ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐμοὺς λόγους διετήρησεν ἐν ἀδήλῳ , οὐδενὸς ἐγνωκότος ἑτέρου πλὴν τοῦ μεγάλου δομεστίκου μόνου · αὐτὸς δὲ τοὺς λόγους συνετῶς ἄγαν καὶ κοσμίως οἰκονομήσας , διπλὴν ἡμῖν κατέθετο τὴν χάριν , οὐ μόνον τὸ , τῆς Ρωμαίων ἡγεμονίας πάσης ἤδη πρὸς αὐτὸν κλινούσης , μέρος μέν τι παρακατασχεῖν , τῆς λοιπῆς δ' ἁπάσης ἡμῖν παραχωρῆσαι , ἀλλὰ καὶ τῷ μηδ' οὕτως εἰς στενὸν κομιδῇ τὰ ἡμέτερα ἐληλακότα ἐκπομπεῦσαι θελῆσαι . ἐξ ὧν ἐμὲ πεπεῖσθαι σαφῶς συμβαίνει , ὡς οὐδ' ἴχνος καταφρονήσεως ἐπὶ νοῦν ἦλθεν αὐτῷ ἐνδείξασθαι εἰς ἐμὲ , ἀλλὰ τὴν προτέραν αἰδῶ καὶ εὐλάβειαν ἀποσώζει . ἐκεῖνο δὲ οὐχ ἥκιστα λυπεῖ , ὅτι μὴ πρὸς τὴν παράληψιν τῶν ὅρκων , πολλῶν τε καὶ ἀγαθῶν καὶ τῶν καθ' αἷμα προσηκόντων αὐτῷ συνόντων , τούτων μὲν ἀπέσταλκεν οὐδένα , τὸν δὲ Ἀπόκαυχον , ἄσημον μὲν ὄντα καὶ ἐξ ἀσήμων , καὶ οὔπω χθὲς καὶ πρώην τοῖς τῶν δημοσίων φόρων πράκταις ὑπογραμματεύοντα . καίτοι τὸ δεινότερον ἀφεῖλον , ὡς δή τι θαυμαστὸν λέγων . ὁ γὰρ αὐτὸς ἐμὲ πολλαῖς ὑποσχέσεσιν ἐξαπατήσας , τῶν δημοσίων ἁλῶν ἔφορος ἀπεδείχθη . εἶτα τῶν μὲν ὑποσχέσεων ἐκπεπλήρωκεν οὐδέν · ὁμοῦ δὲ πᾶσαν τὴν ἐκ τῶν ἁλῶν πρόσοδον καταφαγὼν , καὶ διὰ τοῦτ' ἐκ πολλῶν ὀλίγα ζητοῦντος ἐμοῦ λαβεῖν , τῷ καιρῷ χρησάμενος , πρὸς τὸν ἐμὸν ἔγγονον ᾤχετο ἀποδράς . τίς οὖν τοῦτον ἰδὼν οὕτω τιμώμενον παρ' αὐτῷ , ὥστε καὶ ἐπὶ τοῖς τοῖς εὐγενεστάτοις προσήκουσιν ἔργοις αὐτῷ χρῆσθαι , οὐκ ἂν ἐξεπίτηδες νομίσαι εἰς ἀνίαν ἐμοὶ παρὰ βασιλέως τοῦ ἐγγόνου συνεσκευάσθαι ; εἰ γὰρ καὶ τῷ ὄντι μὴ παρ' ἐκείνου τοιαύτῃ πέπρακται γνώμῃ , ἀλλ' οἱ πολλοὶ οὕτω γε νομιοῦσιν . » Ἀποκριναμένης δὲ καὶ αὐτῆς , οὐδ' ἂν αὐτῇ δοκεῖν καταφρονητικῶς παρὰ βασιλέως τοῦ νέου τὸν Ἀπόκαυχον ἀπεστάλθαι · « πολλὰς τῆς εἰς σὲ , βασιλεῦ , αἰδοῦς τε καὶ εὐλαβείας δεδωκότος τὰς ἀποδείξεις , » ὁ βασιλεὺς τόν τε πρωτασηκρῆτις Βαρδαλὴν καὶ τὸν Καλλικρηνίτην ἅμα σὺν αὐτῇ πρὸς τὸν ἔγγονον ἀποστέλλει . ἀφικομένων δὲ πρὸς αὐτὸν , πρὸς μὲν τοὺς περὶ τοῦ Ἀποκαύχου λόγους ὡς ἐπύθετο τοῦ βασιλέως , « μὴ οὕτω μανείην » ὁ νέος εἴρηκε βασιλεὺς « ὡς ἢ μικρὸν ἢ μέγα ἐπὶ λύπῃ ἢ καταφρονήσει τοῦ ἐμοῦ ποιῆσαι κυρίου καὶ βασιλέως . τὸ γὰρ ὅλως πρὸς αὐτὸν ἁμαρτεῖν ἑκόντα , τῆς ἴσης ἄξιόν ἐστιν αἰτίας παρ' ἐμοὶ κριτῇ , ἄν τε μεῖζον ἄν τ' ἔλαττον ἁμάρτημα ᾖ . Ἀπόκαυχος δὲ οὐχ ὡς πρέσβις , οὐδὲ τῆς εἰρήνης βεβαιωτὴς , ταῦτα γὰρ τῇ ἐμῇ θείᾳ προσῆκεν , ἀλλ' ὡς γραμματοκομιστὴς ἀπεστάλη μόνον . ἴσμεν δ' , ὅτι καὶ μεγάλων ἕνεκα καὶ ἀναγκαιοτάτων πέμποντές τινι γράμματα , καὶ τοῖς φαυλοτάτοις τῶν οἰκετῶν χρώμεθα πρὸς μετακομιδήν . ὅμως εἰ καί τινα ἔχει μέμψιν , παρὰ τοῦ μεγάλου δομεστίκου τὰς εὐθύνας ἀπαιτεῖν , οὐ παρ' ἐμοῦ , προσήκει τὸν βασιλέα · παρ' αὐτοῦ γὰρ ἀπέσταλτο . » τοὺς ὅρκους δὲ βεβαιώσας καὶ τοῖς πρέσβεσιν ἐγχειρίσας , χαίροντας ἐξαπέστειλεν .
Lemmas: κγʹ . οὗτος οὗτος γίγνομαι , ὁ πρός ὁ πρεσβεία ἀποστέλλω θεῖος αὐτός πρός Βυζάντιον ἐκπέμπω βασιλεύς , μηνύω ὁ βασιλεύς καί πάππος τοιοῦτος · « ἐσθίω μέν , εἰμί ἀγαθός βασιλεύς , μηδείς ὁ γίγνομαι μηδέ ὁ ἀρχή κινέω . ἐγώ γάρ , ὅσπερ πολλάκις εἶπον , ὁ πᾶς ἐφοράω μαρτύρομαι ὀφθαλμός , ὡς οὐδείς ἐμαυτοῦ σύνοιδα , πλήν εἰμί μή μικρός τις καί παιδίον πρέπω ἁμαρτάνω . ἐπεί δέ οὗτος συγχωρέω ὁ θεός ὁ ἐμέω ἕνεκα πάντως ἤπειρος ἁμάρτημα , πάλιν αὐτός χάρις ὁμολογέω πολύς , ὅτι μή πρότερος καταλύω ὁ ζωή , πρίν ἐπιτήδειος καιρός τυγχάνω οὕτως , ὥστε δύναμαι καί ὁ ἄδολος ὁ γνώμη καί ὁ εἰς σύ εὐπείθεια καί δουλότης φανερός καθίστημι . σύ μέν οὖν , εἰμί βασιλεύς , ὁ σός μέν ἀνεψιός , ἐμός δέ θεῖος , διαπρεσβεύω , αἰτέω ὅσος οἶδα . ἐγώ δέ ἐν Ἱκεσία μέρος παρά ὁ μέγας βασιλεύς αἰτέω καί θεός , σύ μέν ἐπί πολύς ἔτος ἐν ζῶ εἰμί , καί ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή εὐθύνω , ἐγώ δέ οἷος δοῦλος σός καί υἱός , ὅς κελεύω αὐτός , ὁ προστάσσω ἐκπληρόω · ὁ χρόνος δή πρόειμι , ὁ φίλος εἰμί θεός , τοιοῦτος οἰκονομέω περί ἐγώ . εἰμί μέν οὖν πρότερος αὐτός ἀφίστημι ὁ ζάω , ἐπί σύ ὁ ἀρχή κεῖμαι πᾶς , ὥστε ὅς σύ δοκέω συμφέρω ποιέω · εἰμί δέ ἄρα σῦς γε πρός ὁ αἰώνιος μετακαλέω μονή , ἐγώ πάλιν ὁ ἡγεμονία Ῥωμαῖος καταλείπω . οὗτος μέν οὖν ὅποι ὁ θεός φίλος ἄγω · νυνί δέ ἀνάγκη τε καί αἰδώς μερίζω , ἰσχύω ὁ ἀνάγκη , καί τίς ὁ μή προσήκω καί ἀπαίδευτος καί λέγω καί πράσσω βιάζομαι . δήω γάρ καί ἐγώ αὐτός καί πόλις καί χρῆμα καί ὁμοῦ πᾶς σύ ἐγχειρίζω , δύο ἕνεκα αἰτία ἑτέρως ἀναγκάζω ποιέω . εἷς μέν , ὅτι ὁ μέν ἐμός εἰς ὁ ὁ σύ φίλος πράσσω προαίρεσις καί ὁ περί σύ τιμή τε καί αἰδώς θεός τε οἶδα ὁ ὁ κρύπτω εἰδοί , καί αὐτός , ὁ πρᾶγμα παρέχω , ἐναργής ὁ ἀπόδειξις ποιέω . πείθω μέν οὖν , ὡς καί αὐτός διατίθημι ὁ ἴσος τρόπος περί ἐγώ , καί ὁ πατρικός εὐμένεια καί ὁ φυσικός στοργή ἄδολος ἐγώ τηρέω καί καθαρός · οὔπω δέ ὁ ἀπόδειξις βέβαιος ὁ πρᾶγμα παρέχω , οὐδείς εἄν καταμέμφομαι δειλία κατέχω . δύο δέ , ὅς καί ἰσχυρός ὁ πρότερος , ἐπεί ὁ σύν ἐγώ πᾶς , ὁ μέν ὑπό δειλία , ὁ δέ ὑπό κακοβουλία , εἰμί δέ ὅς καί διά ὁ ὁ κακός χαίρω , ὁράω ὁ πόλεμος αἱρέω , εἰρήνη δέ μή μέχρι ἄκρος οὖς ἀνέχω , ἀναγκάζω τίς μικρός καί ὁ εἰμί καλός καί Δίκαιος παραλείπω , ὡς εἄν ποιέω πᾶς ἀνεκτός ὁ εἰρήνη . εἰμί δέ οὗτος , ὁ , ἐγώ μέν ἐκ Σηλυβρία ἄχρι καί χριστουπολις ὁ μεταξύ χώρα τε καί πόλις καί στρατιά , ἔτι δέ καί δημόσιος φόρος ὁ διοίκησις ἔχω · σύ δέ , βασιλεύς , αὐτός τε ὁ Κωνσταντῖνος μέχρι Σηλυβρία καί ὁ κατά ὁ ἠώς ὁ Ῥωμαῖος ὑπήκοος πόλις , ἔτι δέ καί νῆσος πᾶς καί ὁ ἀπό χριστουπολις Μακεδονικός τε καί ἑσπέριος ἐπαρχία ἄχρι Ἐπίδαμνος καί Δαλματία , ὁ ἄκρος ὁράω ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία . ἐλπίζω δέ ὁ χρόνος πρόειμι ἐγώ τε αὐτός καί ὁ δοκέω νυνί σφετερίζω ὑπό ὁ σός ἐξουσία παραδίδωμι ἄγω , ἐπεί καί νῦν οὐ ἐκ προαίρεσις , ἀλλά ἀνάγκη συνωθέω , προάγω ποιέω . » τοιοῦτος πρός ὁ βασιλεύς βασιλεύς ὁ νέος μηνύω , ἀποστέλλω καί Ὅρκος ἐν δύο βιβλίον ἐγγράφω , ἐκ ἑκάτερος πρός ὁ ἕτερος βασιλεύς ὁ μερισμός περιέχω ὅς ἄρχω πόλις , καί ὁ ὄμνυμι ἐμμένω ἑκάτερος ἰσχυρίζομαι , ὡς εἄν , εἰμί ἀρεστός δοκέω οὗτος ἐκεῖνος , ὁ ἱερός εὐαγγέλιον ὁ Ὅρκος πιστός ποιέω καί ὑπογραφή ὁ οἰκεῖος χείρ ἐρυθρός , πέμπω πρός αὐτός , αὖθις ὁ ἴσος ἐκεῖνος δράω . ἐπεί δέ ἐσθίω καί ὁ ἐκ ὁ νέος βασιλεύς τις πάρειμι , ὁ ἔγγραφος Ὅρκος ἀποκομίζω , ὁ παρακοιμώμενος αποχαλκος ἀποστέλλω παρά ὁ μέγας δομέστικος , ὁ Συργιάννης πρός οὗτος πείθω . ὁ μέντοι βασιλεύς ἀνεψιός πρός βασιλεύς εἰς Βυζάντιον ἀφικνέομαι , καί ὁ τε λόγος ὁ ἔγγονος καί βασιλεύς , ἔτι δέ καί ὁ εἰρήνη καί ἐπί ὅς γίγνομαι ἀπαγγέλλω , πρῶτος μέν ἔκπληξις ἔχω ὁ βασιλεύς , καί σχεδόν ἀπιστέω ὁ λέγω . ἐπεί δέ πείθω ἀληθής εἰμί , ἡδύς τε δέχομαι ὁ εἰρήνη , καί ὁ ἔγγονος χάρις ὁμολογέω πολύς · συνάγω δέ ἐν βασίλειος εὐθύς ὁ ἐν ὁ Κωνσταντῖνος εὑρίσκω ἀρχιερεύς , ὁ τε Ὅρκος ἐπιτελέω , καί ὁ πρότερος ἐκφωνέω κατά ὁ νέος βασιλεύς καί ὁ σύνειμι διαλύω ἀφορισμός , βασιλεύς πάλιν ὁ ἔγγονος κελεύω καί εἰμί καί ὀνομάζω . μέλλω δέ αὖθις ὁ αὐτός ἀνεψιός αὐτός πρός βασιλεύς ὁ νέος πέμπω ὡς ὁ παρά ἐκεῖνος λαμβάνω Ὅρκος , ἀνιάω ὅτι μή ὁ εὕω γίγνομαι τις , ἀλλά αποχαλκος ἐπί ὁ ὁ Ὅρκος παραλαμβάνω ἀποστέλλω , φημί πρός αὐτός · « ὁ μέν εἰς ἐγώ αἰδώς καί προμήθεια τε καί τιμή , πολύς ἀμοιβή ἀγαθός εὔχομαι ὁ βασιλεύς καί ἐμός ἔγγονος παρά θεός , οὖον μόνος κατά ὁ ὅδε βίος , ἀλλά καί κατά ἐκεῖνος ὁ ἀτελεύτητος . ἔτι δέ ἐγώ καί θαυμάζω ἔπειμι ὁ , τε μέτριος αὐτός ὁ ἦθος καί ὁ εὐθύτης ὁ τρόπος καί ὁ πρός ὁ καλός βαίνω , ὅτι νέος εἰμί καί βασιλεύς καί παρά πολύς ὁ ἀντίπαλος κρατέω , ἐκ ὅς εἰκός εἰμί πρός φιλοτιμία ἐπαίρω καί φυσάω καί ἢ ἀγνωμονέω περί ἐγώ , ἢ , ὁ γε δύο , ὅσπερ αἰτέω αὐτός ποιέω φανερός , εἶτα ὅσπερ ἐθέλω αὐτός χαρίζομαι , ἵνα θαυμάζω παρά πᾶς · ὁ δέ ποιέω τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά ὁ μέν ἐμός λόγος διατηρέω ἐν ἄδηλος , οὐδείς γιγνώσκω ἕτερος πλήν ὁ μέγας δομέστικος μόνος · αὐτός δέ ὁ λόγος συνετός ἄγαν καί κόσμιος οἰκονομέω , διπλός ἐγώ κατατίθημι ὁ χάρις , οὖον μόνος ὁ , ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία πᾶς ἤδη πρός αὐτός κλίνω , μέρος μέν τίς παρακατέχω , ὁ λοιπός δέ ἅπας ἐγώ παραχωρέω , ἀλλά καί ὁ μηδέ οὕτως εἰς στενός κομιδή ὁ ἡμέτερος ἐλήλακα ἐκπομπεύω ἐθέλω . ἐκ ὅς ἐγώ πείθω σαφῶς συμβαίνω , ὡς οὐδέ ἴχνος καταφρόνησις ἐπί νόος ἔρχομαι αὐτός ἐνδείκνυμι εἰς ἐγώ , ἀλλά ὁ πρότερος αἰδώς καί εὐλάβεια ἀποσῴζω . ἐκεῖνος δέ οὐ ἥκιστος λυπέω , ὅτι μή πρός ὁ παράληψις ὁ Ὅρκος , πολύς τε καί ἀγαθός καί ὁ κατά αἷμα προσήκω αὐτός σύνειμι , οὗτος μέν ἀποστέλλω οὐδείς , ὁ δέ Ἀπόκαυχον , ἄσημος μέν εἰμί καί ἐκ ἄσημος , καί οὔπω χθές καί πρώην ὁ ὁ δημόσιος φόρος πράκτης ὑπογραμματεύω . καίτοι ὁ δεινός ἀφαιρέω , ὡς δή τίς θαυμαστός λέγω . ὁ γάρ αὐτός ἐγώ πολύς ὑπόσχεσις ἐξαπατάω , ὁ δημόσιος ἅλς ἔφορος ἀποδείκνυμι . εἶτα ὁ μέν ὑπόσχεσις ἐκπληρόω οὐδείς · ὁμοῦ δέ πᾶς ὁ ἐκ ὁ ἅλς πρόσοδος κατεσθίω , καί διά οὗτος ἐκ πολύς ὀλίγος ζητέω ἐγώ λαμβάνω , ὁ καιρός χράω , πρός ὁ ἐμός ἔγγονος οἴχομαι ἀποδιδράσκω . τίς οὖν οὗτος εἶδον οὗτος τιμάω παρά αὐτός , ὥστε καί ἐπί ὁ ὁ εὐγενής προσήκω ἔργον αὐτός χράω , οὐ εἄν ἐξεπίτηδες νομίζω εἰς ἀνία ἐγώ παρά βασιλεύς ὁ ἔγγονος συσκευάζω ; εἰμί γάρ καί ὁ εἰμί μή παρά ἐκεῖνος τοιοῦτος πράσσω γνώμη , ἀλλά ὁ πολύς οὗτος γε νομίζω . » ἀποκρίνω δέ καί αὐτός , οὐδέ εἄν αὐτός δοκέω καταφρονητικός παρά βασιλεύς ὁ νέος ὁ Ἀπόκαυχον ἀποστέλλω · « πολύς ὁ εἰς σύ , βασιλεύς , αἰδώς τε καί εὐλάβεια δίδωμι ὁ ἀποδείκνυμι , » ὁ βασιλεύς ὁ τε πρωτασηκρῆτις Βαρδαλή καί ὁ καλλικρηνιος ἅμα σύν αὐτός πρός ὁ ἔγγονος ἀποστέλλω . ἀφικνέομαι δέ πρός αὐτός , πρός μέν ὁ περί ὁ αποκαυχοω λόγος ὡς πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς , « μή οὗτος μαίνομαι » ὁ νέος εἴρω βασιλεύς « ὡς ἢ μικρός ἢ μέγας ἐπί λύπη ἢ καταφρονέω ὁ ἐγώ ποιέω κύριος καί βασιλεύς . ὁ γάρ ὅλως πρός αὐτός ἁμαρτάνω ἑκών , ὁ ἴσος ἄξιος εἰμί αἴτιος παρά ἐγώ κριτής , ἄν τε μείζων ἄν τε μικρός ἁμάρτημα εἰμί . αποχαλκος δέ οὐ ὡς πρέσβυς , οὐδέ ὁ εἰρήνη βεβαιωτής , οὗτος γάρ ὁ ἐμέω θεῖος προσήκω , ἀλλά ὡς γραμματοκομιστής ἀποστέλλω μόνος . οἶδα δέ , ὅτι καί μέγας ἕνεκα καί ἀναγκαῖος πέμπω τις γράμμα , καί ὁ φαῦλος ὁ οἰκέτης χράω πρός μετακομιδή . ὅμως εἰμί καί τις ἔχω μέμψις , παρά ὁ μέγας δομέστικος ὁ εὐθύνω ἀπαιτέω , οὖον παρά ἐγώ , προσήκω ὁ βασιλεύς · παρά αὐτός γάρ ἀποστέλλω . » ὁ Ὅρκος δέ βεβαιόω καί ὁ πρέσβυς ἐγχειρίζω , χαίρω ἐξαποστέλλω .