joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen2.32
λβʹ . Ὀλίγου δὲ παρελθόντος χρόνου , ἠγγέλλετο ἐκ τῆς ἑσπέρας παρὰ τῶν ἐπιτροπευόντων ἐκεῖ , ὅτι οἱ περὶ Βαλάγριτα καὶ Κάνινα νεμόμενοι Ἀλβανοὶ , εὐχερεῖς ὄντες πρὸς μεταβολὰς καὶ φύσει νεωτεροποιοὶ , ἃς πρὸς βασιλέα ἐποιήσαντο συνθήκας παραβαίνοντες , ταῖς ἐκεῖσε πόλεσιν ἐξ ἐφόδου ἐπιόντες , κακῶς διατιθέασι καὶ λεηλατοῦσιν . οἳ καὶ πρότερον τοιαῦτά τινα ἐτόλμων καὶ συνιστάμενοι πολλοὶ καὶ ἄποροι , τὰς πόλεις κακῶς ἐποίουν ἄχρις ἂν στρατιὰν ἐπ' ἐκείνους πέμψας βασιλεὺς , ἀναγκάσειεν εἰρήνην ἄγειν καὶ τοὺς ἑσπερίους ἀδικεῖν μηδέν . ἐπειδὰν δὲ ἡ στρατιὰ ἐπ' οἴκου διαλυθείη καὶ τὸ θέρος ἐπιγένοιτο , οὐκέτι οἷοί τε ἦσαν ἠρεμεῖν , ἀλλὰ λῃστείαις καὶ φανεραῖς ἐπιδρομαῖς ἐπίεζον τὰς πόλεις τὰς ἐκεῖ . τότε δὲ πολλοί τε καὶ ὁμοίας περὶ τὸ ἀδικεῖν τὰς γνώμας ἔχοντες συστάντες , Βαλάγριτά τε καὶ Κάνινα ἐκακούργουν πάνυ . καὶ φρούριόν τι Σκρεπάριον ὠνομασμένον καὶ τὴν Κλεισοῦραν , Τίμωρον δὲ φρούριόν τι καὶ αὐτὸ ἑσπέριον περὶ Βαλάγριτα ᾠκισμένον παρεστήσαντο ἤδη καὶ βεβαίως εἶχον πρός τε τὰς λῃστείας καὶ τὰς συχνὰς ἀπειρηκὸς ἐπιδρομάς . διὰ ταῦτα οὖν ἐδόκει βασιλεῖ αὐτοῖς ἐπιστρατεύειν . προσεπιγενομένη δὲ ὑπὸ τοῖς αὐτοῖς χρόνοις καὶ ἡ Ἰωάννου τοῦ Δούκα τῆς Ἀκαρνανίας ἄρχοντος τελευτὴ μᾶλλον ἐξώρμησε τὸν βασιλέα πρὸς τὴν ἑσπέραν , ἐλπίσαντα Ἀκαρνανίαν ὑποποιήσειν ἑαυτῷ . τοιαῦτα δὲ βουλευομένῳ καὶ συμμαχίαν ἐδόκει δεῖν ἐξ Ἰωνίας μεταπέμπεσθαι Περσικὴν ἕνεκα τῶν Ἀλβανῶν πεζήν . ὄρη γὰρ δυσπρόσοδα νεμόμενοι καὶ μεγάλα καὶ πολλὰς ἔχοντα ἀποφυγὰς καὶ καταδύσεις , οὐ ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν ἱππέων βλάπτεσθαι ἐδύναντο , καὶ μάλιστα ἐν θέρει εἰς τὰ ἀκρότατα ἀνιόντες τῶν ὀρῶν , ὅπου καὶ πεζοῖς ἀντιτάξασθαι οὐκ εὐχερὲς διὰ τὴν ὀχυρότητα τοῦ τόπου καὶ τὸ ὑπὲρ κεφαλῆς τοὺς ἐπιόντας τοὺς ἀμυνομένους βάλλειν . καὶ πέμψας πρὸς Ἀμοὺρ , ᾐτεῖτο συμμαχίαν πεζήν . ὁ δὲ ἄσμενός τε προσεδέξατο τὴν πρεσβείαν βασιλέως , ἦν γὰρ ἄγων περὶ πλείστου τὸ κατὰ γνώμην τι βασιλέως πράττειν , καὶ τὴν στρατιὰν εὐθὺς ἔπεμπεν εἰς Θεσσαλονίκην . ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς τὴν Ρωμαίων ἄγων στρατιὰν ἀφίκετο ἐκεῖ , καὶ τὴν Περσικὴν παραλαβὼν διὰ Θετταλίας ἐπὶ Ἀλβανοὺς ἐχώρει . καὶ μέχρι Ἐπιδάμνου ἦλθε ληϊζόμενος αὐτούς . διεφθάρησάν τε ἐξ αὐτῶν πολλοί . πυθόμενοι γὰρ τὴν βασιλέως ἔφοδον καὶ νομίσαντες μόνην ἐκ Ρωμαίων ἱππικὴν εἶναι στρατιὰν , πρὸς τὰ ὄρη κατέφυγον καὶ τὰς δυσχωρίας , οἰόμενοι διαφεύξεσθαι τὸν ὄλεθρον . ἐπελθόντες δὲ οἱ Πέρσαι ψιλοί τε ὄντες καὶ τοξόται , οἷς μάλιστά ἐστι ῥᾳδία ἡ πρὸς τὰς δυσχωρίας μάχη , ῥᾷστά τε ἐκράτησαν αὐτῶν οὐ μόνον διὰ τὸ ἀόπλους ὄντας πόῤῥωθεν βαλλομένους πίπτειν , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ἄηθες καταπλαγέντας τῶν βαρβάρων . καὶ πλείστους τε ἀπέκτειναν αὐτῶν καὶ εἷλον αἰχμαλώτους . ὅσοι δὲ ἠδυνήθησαν διαφυγεῖν τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ τὴν ἄλλην κτῆσιν ἐκλιπόντες , ὅπη γῆς ἐκρύπτοντο ἦσαν ἀφανεῖς . γυναῖκας δὲ καὶ παῖδας ἠνδραπόδισαν οἱ Πέρσαι , ὧν μέρος μέν τι οἱ ὁμόφυλοι ἐλύσαντο , ὅσοι μὴ προσκεκρουκότες ἦσαν βασιλεῖ , λύτρα παρασχόμενοι τοῖς Πέρσαις . ἔλυσε δὲ οὐκ ὀλίγους καὶ ὁ βασιλεὺς λύτροις , τῶν οἰκείων προσελθόντων καὶ δεηθέντων · ἔλυσε δ' ἂν καὶ πλείους ἢ σύμπαντας , εἰ πρότερον προσῆλθον , ἕως ἔτι οἱ Πέρσαι συνείποντο μετὰ τῆς ἄλλης στρατιᾶς . ἐπεὶ δὲ μετὰ τὴν ἐκείνων ἀναχώρησιν προσῆλθον , ἔλυσεν ὁ βασιλεὺς πέμψας ὅσους μάλιστα ἐνῆν · τοὺς πλείους δὲ εἰς ἕω ἤγαγον ἐπὶ δουλείᾳ . Ρωμαῖοι δὲ ἀνθρώπους μὲν οὐκ ἐξηνδραποδίζοντο . οὐδὲ γὰρ ἔξεστιν αὐτοῖς , εἰ μὴ ἀπὸ βαρβάρων εἶεν τῶν τῇ σωτῆρος Χριστοῦ ὑπὲρ ἡμῶν οἰκονομίᾳ μὴ πεπιστευκότων . βοσκημάτων δὲ ἐκράτησαν σχεδὸν ἀριθμὸν ὑπερβαινόντων , ἐπίπλων τε καὶ ἄλλων τινῶν χρημάτων οὐκ ὀλίγων . ἐλέγετο δὲ , καὶ ἦν ἀληθὲς , ὡς ὕστερον ἐξ αὐτῶν τῶν κακῶς παθόντων βασιλεῖ προσελθόντων , μετὰ τὴν συμφορὰν ἐκείνην τὴν μεγάλην ἀριθμούντων τὰ αὑτῶν , ἐγένετο καταφανὲς ὡς κρατήσειαν οἱ Ρωμαῖοι κατὰ τὴν λείαν βοῶν μὲν τριάκοντα μυριάδων , πεντακισχιλίων δὲ ἵππων , προβάτων δὲ μυριάδων εἴκοσι καὶ ἑκατόν . τοσαῦτα δὲ ὄντα τὸ πλῆθος ἄγειν μὲν οὐκ ἠδύνατο ἡ στρατιὰ , ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας μόνον ἀπελάσαντες , κατέλιπον φέρεσθαι ἀνόμευτα ὡς ἔτυχεν . αἵ τε πόλεις ὅσαι πρότερον κακῶς πάσχουσαι ἦσαν ὑπὸ Ἀλβανῶν , ἐξερχόμενοι ἦγον ὅσα ἕκαστος ἐβούλετο , κωλύοντος οὐδενὸς , αὐτοί τε οἱ ἔχοντες μετὰ τὸ ὑπὸ βασιλέα γενέσθαι καὶ ἐπαγγείλασθαι δουλείαν πολλῶν ἐγένοντο αὖθις κύριοι κατὰ νάπας καὶ τὰς φάραγγας εὑρόντες διεσκεδασμένα , ὠνήσαντό τε καὶ ἀπὸ τῆς στρατιᾶς πολλὰ , ὑπὲρ πεντακοσίων ἕνα παρέχοντες χρυσοῦν προβάτων , ὑπὲρ βοῶν δὲ ἑκατόν . ἔθους δὲ ὄντος πρότερον τῇ στρατιᾷ ἐπειδάν τινος κρατήσωσι λείας ἢ πλείονος ἢ ἐλάσσονος , τὴν πέμπτην μοῖραν παρέχειν ἀριστεῖον βασιλεῖ , καὶ μετ' ἐκεῖνον τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ ἴσην οἷα δὴ τῆς συμπάσης ἡγουμένῳ στρατιᾶς , τότε οὐδὲν ἐποίουν τῶν εἰωθότων . οὐδέ τις ἠνώχλει αὐτοῖς περὶ τῆς πέμπτης , ἀλλ' ὥσπερ ἐξ ἀεννάων ποταμῶν ἐξῆν ἑκάστῳ ὅσων ἂν βούλοιτο κύριος γενέσθαι . τοιαῦτα μὲν Ἀλβανοὶ πρότερον τοὺς ἑσπερίους ἠδίκουν , τοιαύτην δὲ ἔδοσαν τὴν δίκην ὑπὲρ ὧν ἠδίκουν ὕστερον . πόλεις δὲ αἱ πρότερον πάσχουσαι κακῶς διπλῆς ἀπήλαυσαν εὐεργεσίας , ἐπηρείας τε τῆς παρὰ Ἀλβανῶν ἀπηλλαγμένοι καὶ τῆς βασιλέως ἀπολαύσαντες ἐπιδημίας καὶ προνοίας · ὃ μείζω καὶ λαμπροτέραν αὐτοῖς τὴν ἡδονὴν ἐποίει καὶ ἑορτὴν ἦγον τὴν πασῶν χαριεστάτην . ἀπὸ γὰρ τῶν Κομνηνοῦ τοῦ Μανουὴλ βασιλέως χρόνων ἄχρις Ἀνδρονίκου τῶν Παλαιολόγων τοῦ δευτέρου βασιλέως ἕτερος βασιλεὺς οὐκ ἐπεδήμησεν αὐτοῖς οὐδὲ προνοίας ἠξίωσε τοσαύτης . διὸ καὶ τὴν ἐπιδημίαν αὐτοῦ οὐχ ὡς τῶν ἐπιγείων τινὸς , τῶν κρειττόνων δὲ ἦγον . τοὺς μὲν οὖν Πέρσας μετὰ τὸ καταδουλώσασθαι Ἀλβανοὺς ἀπέπεμπεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν οἰκείαν , οἳ καὶ διὰ Θετταλίας καὶ Βοττιαίας εἰς Θεσσαλονίκην καταντήσαντες , ἐκεῖθεν ταῖς ναυσὶν ἐπεραιώθησαν πρὸς Ἰωνίαν . αὐτὸς δὲ διενοεῖτο ὡς εἰς Ἀκαρνανίαν ἐμβαλῶν . ἔτι δὲ κατὰ τὰ Βαλάγριτα διατρίβοντι λόγος Ἀκαρνάσι πολὺς ἐγίνετο περὶ αὐτοῦ . φήμη γὰρ διῄει ὡς αὐτοῖς ἐπιστρατεύσει . οἱ μὲν οὖν μὴ δέχεσθαι ταῖς πόλεσιν ἠξίουν , μηδὲ τῆς παλαιᾶς εὐνοίας τῆς πρὸς τοὺς Ἀγγέλους ἀποστάντας , πολὺν ἤδη χρόνον ἄρξαντας αὐτῶν , ὑπὸ βασιλεῖ ὑποχειρίους γίνεσθαι , ἀλλὰ τῇ δεσπότου Ἰωάννου γυναικὶ τῇ βασιλίσσῃ Ἄννῃ , ἣ πρωτοβεστιαρίου θυγάτηρ ἦν Ἀνδρονίκου τοῦ Παλαιολόγου , ὃν ἱστορήκαμεν τοῦ πρὸς ἀλλήλους τελευταίου τῶν βασιλέων πολέμου μάλιστα αἰτιώτατον γεγενημένον , καὶ Νικηφόρῳ τῷ ἐκείνου παιδὶ τὴν πίστιν τηρεῖν βεβαίαν . οἱ δὲ ἀντέλεγον , καὶ δεῖν ἐβουλεύοντο δέχεσθαι βασιλέα καὶ μὴ πόλεμον κινεῖν . προσχωρήσαντας γὰρ νῦν τῷ βασιλεῖ , τήν τε χώραν διατηρήσειν καὶ σφᾶς αὐτοὺς τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ἀπειράτους κακῶν , καὶ βασιλίσσῃ καὶ Νικηφόρῳ τῷ ἐκείνης παιδὶ παρὰ βασιλέως τὰ συμφέροντα αἰτήσειν · ἐὰν δὲ καταστῶσι πρὸς τὸν πόλεμον , πρῶτον μὲν οὐ δυνήσεσθαι πρὸς βασιλέα ἀντισχήσειν , οὐ μόνον διὰ τὸ πολλὴν ἄγειν στρατιὰν , ἀλλ' ὅτι καὶ ὁ ἀντιστρατηγήσων αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν πόλεμον ἀντικαταστησόμενος οὐκ ἔστι , Νικηφόρου τοῦ δεσπότου παιδὸς οὔπω ἔτη ἑπτὰ γεγενημένου . εἰ δὲ καὶ ἀντιστῆναι δυνήσονται πρὸς χρόνον , οὐδὲν λυσιτελήσειν πλέον , ἢ ὅσον τῆς τε χώρας ἀναστάτου γινομένης καὶ τῆς στρατιᾶς διεφθαρμένης , τελευταῖον βασιλεῖ καὶ αὐτοὺς ὑπ' ἀνάγκης προσχωρεῖν οὐκ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ὥσπερ νῦν , ἀλλὰ χείροσι πολλῷ , ὀργῇ φερομένου βασιλέως πρὸς αὐτοὺς διὰ τὸν πόλεμον . τοιαῦτα δὲ αὐτοῖς ἐπῄει λέγειν , οὐ μόνον οἰομένοις ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς ἄλλοις τὴν βουλὴν λυσιτελεῖν , ἀλλὰ καὶ τὰ βασιλέως πράττουσιν ἀφανῶς , κρύφα διὰ γραμμάτων πρὸς αὐτοὺς διειλεγμένου καθ' ὅσον χρόνον ἐληΐζετο καὶ ἐπόρθει Ἀλβανούς . οὕτω δ' ἑκατέροις αὐτοῖς βουλευομένοις ἀλλήλοις ἐναντία ἐδόκει δεῖν καὶ βασιλίσσῃ τὴν βουλὴν ἀνατιθέναι ὡς ἅττα ἂν ἕλοιτο αὐτὴ , διαπραξομένων καὶ αὐτῶν . ἡ δὲ πρῶτα μὲν ὡμολόγει χάριτας αὐτοῖς πολλὰς , ὡς οὐχ ὑπὲρ ἑαυτῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτῆς καὶ τοῦ παιδὸς πρόνοιαν ποιουμένοις . συνεβούλευέ τε μὴ πρὸς βασιλέα πόλεμον κινεῖν ὡς οὐκ ἀπαλλάξοντας καλῶς , οἷα δὴ αὐτῆς μὲν οὔσης γυναικὸς , τοῦ παιδὸς δὲ νηπίου , αὐτῶν δὲ διὰ τὴν ἀναρχίαν στασιασόντων πρὸς ἀλλήλους καὶ διαφθαρησομένων · ἀλλὰ πρεσβείαν πρὸς βασιλέα πέμπειν , τοὺς συνετωτάτους ἑαυτῶν καὶ μάλιστα εἰδότας πράγμασι χρῆσθαι ἀπολεξαμένους , καὶ πρῶτα μὲν αἰτεῖν τὴν μεγάλου δομεστίκου θυγατέρα Νικηφόρῳ τῷ ἐκείνης παιδὶ κατεγγυᾷν · ἔπειτα , εἰ μὲν οἷόν τε ᾗ , αὐτονόμους ἐᾷν , τὴν ἰδίαν ἀρχὴν ᾗ βούλονται διοικεῖν αὐτοί · στρατιὰν δὲ παρέχειν ὅση πάρεστι πολεμησείουσαν οἷς ἂν κελεύοι βασιλεὺς , καὶ αὐτὸν ὁμοίως ἄν τις αὐτοῖς ἐπίῃ , συμμαχίαν πέμπειν . ἂν δὲ μὴ βούλοιτο ἐπὶ τούτοις βασιλεὺς , ἀλλ' ὑφ' ἑαυτῷ παντάπασι τὴν ἡμετέραν ποιεῖσθαι ἀρχὴν φιλονεικοίη , ὅσαπερ ἂν δοκοίη ἐμοί τε καὶ υἱῷ καὶ ὑμῖν λυσιτελεῖν αἰτησαμένους , τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν πόλεων παραχωρεῖν καὶ μὴ διὰ φιλονεικίαν ἑαυτούς τε καὶ τὴν χώραν τοῖς ἐκ τοῦ πολέμου κακοῖς ἐσχάτοις περιβάλλειν .
Lemmas: λβʹ . Ὀλίγος δέ παρέρχομαι χρόνος , ἀγγέλλω ἐκ ὁ ἑσπέρα παρά ὁ ἐπιτροπεύω ἐκεῖ , ὅτι ὁ περί Βαλάγριτα καί Κανίνα νέμω Ἀλβανός , εὐχερής εἰμί πρός μεταβολή καί φύσις νεωτεροποιός , ὅς πρός βασιλεύς ποιέω συνθήκη παραβαίνω , ὁ ἐκεῖσε πόλις ἐκ ἔφοδος ἔπειμι , κακῶς διατίθημι καί λεηλατέω . ἕ καί πρότερος τοιοῦτος τις τολμάω καί συνίστημι πολύς καί ἄπορος , ὁ πόλις κακῶς ποιέω ἄχρι εἄν στρατία ἐπί ἐκεῖνος πέμπω βασιλεύς , ἀναγκάζω εἰρήνη ἄγω καί ὁ ἑσπέριος ἀδικέω μηδείς . ἐπειδάν δέ ὁ στρατία ἐπί οἶκος διαλύω καί ὁ θέρος ἐπιγίγνομαι , οὐκέτι οἷος τε εἰμί ἠρεμέω , ἀλλά λῃστεία καί φανερός ἐπιδρομή πιέζω ὁ πόλις ὁ ἐκεῖ . τότε δέ πολύς τε καί ὅμοιος περί ὁ ἀδικέω ὁ γνώμη ἔχω συνίστημι , Βαλάγριτά τε καί Κανίνα κακουργέω πάνυ . καί φρούριον τίς Σκρεπάριον ὀνομάζω καί ὁ Κλεισούρα , τιμωρός δέ φρούριον τίς καί αὐτός ἑσπέριος περί Βαλάγριτα οἰκίζω παρίστημι ἤδη καί βεβαίως ἔχω πρός τε ὁ λῃστεία καί ὁ συχνός ἀπό-ἐρῶ ἐπιδρομή . διά οὗτος οὖν δοκέω βασιλεύς αὐτός ἐπιστρατεύω . προσεπιγίγνομαι δέ ὑπό ὁ αὐτός χρόνος καί ὁ Ἰωάννης ὁ Δούκας ὁ Ἀκαρνανία ἄρχω τελευτή μᾶλλον ἐξορμέω ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἑσπέρα , ἐλπίζω Ἀκαρνανία ὑποποιέω ἑαυτοῦ . τοιοῦτος δέ βουλεύω καί συμμαχία δοκέω δήω ἐκ Ἰωνία μεταπέμπω Περσικός ἕνεκα ὁ Ἀλβανός πεζός . ὄρος γάρ δυσπρόσοδος νέμω καί μέγας καί πολύς ἔχω ἀποφυγή καί κατάδυσις , οὖον ῥᾳδίως ὑπό ὁ ἱππεύς βλάπτω δύναμαι , καί μάλιστα ἐν θέρος εἰς ὁ ἄκρος ἀνέρχομαι ὁ ὄρος , ὅπου καί πεζός ἀντιτάσσω οὐ εὐχερής διά ὁ ὀχυρότης ὁ τόπος καί ὁ ὑπέρ κεφαλή ὁ ἔπειμι ὁ ἀμύνω βάλλω . καί πέμπω πρός Ἀμοὺρ , αἰτέω συμμαχία πεζός . ὁ δέ ἄσμενος τε προσδέχομαι ὁ πρεσβεία βασιλεύς , εἰμί γάρ ἄγω περί πλεῖστος ὁ κατά γνώμη τίς βασιλεύς πράσσω , καί ὁ στρατία εὐθύς πέμπω εἰς Θεσσαλονίκη . ἐπεί δέ καί ὁ βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος ἄγω στρατία ἀφικνέομαι ἐκεῖ , καί ὁ Περσικός παραλαμβάνω διά Θεσσαλία ἐπί Ἀλβανός χωρέω . καί μέχρι Ἐπίδαμνος ἔρχομαι ληΐζομαι αὐτός . διαφθείρω τε ἐκ αὐτός πολύς . πυνθάνομαι γάρ ὁ βασιλεύς ἔφοδος καί νομίζω μόνος ἐκ Ῥωμαῖος ἱππικός εἰμί στρατία , πρός ὁ ὄρος καταφεύγω καί ὁ δυσχωρία , οἴομαι διαφεύγω ὁ ὄλεθρος . ἐπέρχομαι δέ ὁ Πέρσης ψιλός τε εἰμί καί τοξότης , ὅς μάλα εἰμί ῥᾴδιος ὁ πρός ὁ δυσχωρία μάχη , ῥᾴδιος τε κρατέω αὐτός οὖον μόνος διά ὁ ἄοπλος εἰμί πόρρωθεν βάλλω πίπτω , ἀλλά καί διά ὁ ἀήθης καταπλάσσω ὁ βάρβαρος . καί πλεῖστος τε ἀποκτείνω αὐτός καί αἱρέω αἰχμάλωτος . ὅσος δέ δύναμαι διαφεύγω τέκνον καί γυνή καί ὁ ἄλλος κτῆσις ἐκλείπω , ὅπῃ γῆ κρύπτω εἰμί ἀφανής . γυνή δέ καί παῖς ἀνδραποδίζω ὁ Πέρσης , ὅς μέρος μέν τίς ὁ ὁμόφυλος λύω , ὅσος μή προσκρούω εἰμί βασιλεύς , λύτρον παρέχω ὁ Πέρσης . λύω δέ οὐ ὀλίγος καί ὁ βασιλεύς λύτρον , ὁ οἰκέω προσέρχομαι καί δήω · λύω δέ εἄν καί πλείων ἢ σύμπας , εἰμί πρότερος προσέρχομαι , ἠώς ἔτι ὁ Πέρσης συνέπομαι μετά ὁ ἄλλος στρατιά . ἐπεί δέ μετά ὁ ἐκεῖνος ἀναχώρησις προσέρχομαι , λύω ὁ βασιλεύς πέμπω ὅσος μάλιστα ἐν-εἰμί · ὁ πλείων δέ εἰς ἠώς ἄγω ἐπί δουλεία . Ρωμαῖος δέ ἄνθρωπος μέν οὐ ἐξανδραποδίζω . οὐδέ γάρ ἔξεστι αὐτός , εἰμί μή ἀπό βάρβαρος ἄγω ὁ ὁ σωτήρ Χριστός ὑπέρ ἐγώ οἰκονομία μή πιστεύω . βόσκημα δέ κρατέω σχεδόν ἀριθμός ὑπερβαίνω , ἔπιπλα τε καί ἄλλος τις χρῆμα οὐ ὀλίγος . λέγω δέ , καί εἰμί ἀληθής , ὡς ὕστερος ἐκ αὐτός ὁ κακῶς πάσχω βασιλεύς προσέρχομαι , μετά ὁ συμφορά ἐκεῖνος ὁ μέγας ἀριθμέω ὁ ἑαυτοῦ , γίγνομαι καταφανής ὡς κρατέω ὁ Ρωμαῖος κατά ὁ λεῖος βοῦς μέν τριάκοντα μυριάς , πεντακισχίλιοι δέ ἵππος , πρόβατον δέ μυριάς εἴκοσι καί ἑκατόν . τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ πλῆθος ἄγω μέν οὐ δύναμαι ὁ στρατία , ἀλλά ὁ ἔχω μόνος ἀπελαύνω , καταλείπω φέρω ἄνομος ὡς τυγχάνω . ὁ τε πόλις ὅσος πρότερος κακῶς πάσχω εἰμί ὑπό Ἀλβανός , ἐξέρχομαι ἄγω ὅσος ἕκαστος βούλομαι , κωλύω οὐδείς , αὐτός τε ὁ ἔχω μετά ὁ ὑπό βασιλεύς γίγνομαι καί ἐπαγγέλλω δουλεία πολύς γίγνομαι αὖθις κύριος κατά νάπη καί ὁ φάραγξ εὑρίσκω διασκεδάννυμι , ὀνίνημι τε καί ἀπό ὁ στρατιά πολύς , ὑπέρ πεντακόσιοι εἷς παρέχω χρύσεος πρόβατον , ὑπέρ βοῦς δέ ἑκατόν . ἔθος δέ εἰμί πρότερος ὁ στρατιά ἐπειδάν τις κρατέω λεῖος ἢ πλείων ἢ μικρός , ὁ πέμπτος μοῖρα παρέχω ἀριστεῖα βασιλεύς , καί μετά ἐκεῖνος ὁ μέγας δομέστικος ἴσος οἷος δή ὁ σύμπας ἡγέομαι στρατιά , τότε οὐδείς ποιέω ὁ εἴωθα . οὐδέ τις ἀνά-ὀχλέω αὐτός περί ὁ πέμπτος , ἀλλά ὥσπερ ἐκ ἀέναος ποταμός ἔξεστι ἕκαστος ὅσος εἄν βούλομαι κύριος γίγνομαι . τοιοῦτος μέν Ἀλβανός πρότερος ὁ ἑσπέριος ἀδικέω , τοιοῦτος δέ δίδωμι ὁ δίκη ὑπέρ ὅς ἀδικέω ὕστερος . πόλις δέ ὁ πρότερος πάσχω κακῶς διπλόος ἀπελαύω εὐεργεσία , ἐπήρεια τε ὁ παρά Ἀλβανός ἀπαλλάσσω καί ὁ βασιλεύς ἀπολαύω ἐπιδημία καί πρόνοια · ὅς μείζων καί λαμπρός αὐτός ὁ ἡδονά ποιέω καί ἑορτή ἄγω ὁ πᾶς χαρίεις . ἀπό γάρ ὁ Κομνηνός ὁ Μανουήλ βασιλεύς χρόνος ἄχρι Ἀνδρόνικος ὁ παλαιολογέω ὁ δύο βασιλεύς ἕτερος βασιλεύς οὐ ἐπιδημέω αὐτός οὐδέ πρόνοια ἀξιόω τοσοῦτος . διό καί ὁ ἐπιδημία αὐτός οὐ ὡς ὁ ἐπίγειος τις , ὁ ἀγαθός δέ ἄγω . ὁ μέν οὖν Πέρσης μετά ὁ καταδουλόω Ἀλβανός ἀποπέμπω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ οἰκεῖος , ἕ καί διά Θεσσαλία καί Βοττιαία εἰς Θεσσαλονίκη καταντάω , ἐκεῖθεν ὁ ναῦς περαιόω πρός Ἰωνία . αὐτός δέ διανοέομαι ὡς εἰς Ἀκαρνανία ἐμβάλλω . ἔτι δέ κατά ὁ Βαλάγριτα διατρίβω λόγος Ἀκαρνάν πολύς γίγνομαι περί αὐτός . φήμη γάρ δίειμι ὡς αὐτός ἐπιστρατεύω . ὁ μέν οὖν μή δέχομαι ὁ πόλις ἀξιόω , μηδέ ὁ παλαιός εὔνοια ὁ πρός ὁ Ἄγγελος ἀφίστημι , πολύς ἤδη χρόνος ἄρχω αὐτός , ὑπό βασιλεύς ὑποχείριος γίγνομαι , ἀλλά ὁ δεσπότης Ἰωάννης γυνή ὁ βασίλισσα Ἄννα , ὅς πρωτοβεστιάριος θυγάτηρ εἰμί Ἀνδρόνικος ὁ Παλαιολόγος , ὅς ἱστορέω ὁ πρός ἀλλήλων τελευταῖος ὁ βασιλεύς πόλεμος μάλιστα αἴτιος γίγνομαι , καί Νικηφόρος ὁ ἐκεῖνος παῖς ὁ πίστις τηρέω βέβαιος . ὁ δέ ἀντιλέγω , καί δήω βουλεύω δέχομαι βασιλεύς καί μή πόλεμος κινέω . προσχωρέω γάρ νῦν ὁ βασιλεύς , ὁ τε χώρα διατήρησις καί σφεῖς αὐτός ὁ ἐκ ὁ πόλεμος ἀπείρατος κακός , καί βασίλισσα καί Νικηφόρος ὁ ἐκεῖνος παῖς παρά βασιλεύς ὁ συμφέρω αἰτέω · ἐάν δέ καθίστημι πρός ὁ πόλεμος , πρῶτος μέν οὖον δύναμαι πρός βασιλεύς ἀντέχω , οὖον μόνος διά ὁ πολύς ἄγω στρατία , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἀντιστρατηγέω αὐτός καί πρός ὁ πόλεμος ἀντικαθίστημι οὐ εἰμί , Νικηφόρου ὁ δεσπότης παῖς οὔπω ἔτος ἑπτά γίγνομαι . εἰμί δέ καί ἀνθίστημι δύναμαι πρός χρόνος , οὐδείς λυσιτελέω πλέω , ἢ ὅσος ὁ τε χώρα ἀναστάτης γίγνομαι καί ὁ στρατιά διαφθείρω , τελευταῖος βασιλεύς καί αὐτός ὑπό ἀνάγκη προσχωρέω οὐ ἐπί ὁ αὐτός ὥσπερ νῦν , ἀλλά χείρων πολύς , ὀργή φέρω βασιλεύς πρός αὐτός διά ὁ πόλεμος . τοιοῦτος δέ αὐτός ἔπειμι λέγω , οὖον μόνος οἴομαι ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος ὁ βουλή λυσιτελέω , ἀλλά καί ὁ βασιλεύς πράσσω ἀφανής , κρύφα διά γράμμα πρός αὐτός διαλέγω κατά ὅσος χρόνος ληΐζομαι καί πορθέω Ἀλβανός . οὗτος δέ ἑκάτερος αὐτός βουλεύω ἀλλήλων ἐναντίος δοκέω δήω καί βασίλισσα ὁ βουλή ἀνατίθημι ὡς ὅστις εἄν αἱρέω αὐτός , διαπράσσω καί αὐτός . ὁ δέ πρῶτος μέν ὁμολογέω χάρις αὐτός πολύς , ὡς οὐ ὑπέρ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί αὐτός καί ὁ παῖς πρόνοια ποιέω . συμβουλεύω τε μή πρός βασιλεύς πόλεμος κινέω ὡς οὐ ἀπαλλάσσω καλῶς , οἷος δή αὐτός μέν εἰμί γυνή , ὁ παῖς δέ νήπιος , αὐτός δέ διά ὁ ἀναρχία στασιάζω πρός ἀλλήλων καί διαφθείρω · ἀλλά πρεσβεία πρός βασιλεύς πέμπω , ὁ συνετός ἑαυτοῦ καί μάλιστα οἶδα πρᾶγμα χράω ἀπολέγω , καί πρῶτος μέν αἰτέω ὁ μέγας δομέστικος θυγάτηρ Νικηφόρος ὁ ἐκεῖνος παῖς κατεγγυάω · ἔπειτα , εἰμί μέν οἷος τε ὅς , αὐτόνομος ἐάω , ὁ ἴδιος ἀρχή ὅς βούλομαι διοικέω αὐτός · στρατία δέ παρέχω ὅσος πάρειμι πολεμέω ὅς εἄν κελεύω βασιλεύς , καί αὐτός ὁμοίως ἄν τις αὐτός ἔπειμι , συμμαχία πέμπω . εἄν δέ μή βούλομαι ἐπί οὗτος βασιλεύς , ἀλλά ὑπό ἑαυτοῦ παντάπασι ὁ ἡμέτερος ποιέω ἀρχή φιλονεικέω , ὅσος εἄν δοκέω ἐγώ τε καί υἱός καί σύ λυσιτελέω αἰτέω , ὁ ἀρχή καί ὁ πόλις παραχωρέω καί μή διά φιλονεικία ἑαυτοῦ τε καί ὁ χώρα ὁ ἐκ ὁ πόλεμος κακός ἔσχατος περιβάλλω .