joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.3
γʹ . Βασιλεὺς δὲ , ἐπεὶ ὁ πατριάρχης Ἰωάννης ἐν βασιλείοις ἔτι ἦν σχολάζων οἴκοι , πρὸς αὐτὸν ἐλθὼν προσηγόρευέ τε προσηνῶς , ἔπειτα καὶ ἀνεμίμνησκεν ὧν μετὰ τὴν βασιλέως τελευτὴν πρὶν τὸν πόλεμον κινεῖσθαι διειλέχθη πρὸς αὐτὸν , ὡς μέλλουσί τινες κατ' αὐτοῦ διαβολὰς συῤῥάπτειν , καὶ ὡς ἐδεῖτο αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ τοῦ κοινῇ λυσιτελοῦντος πᾶσαν ἐπιδείκνυσθαι σπουδὴν καὶ μὴ ἐᾷν τοὺς συκοφάντας παραπείθειν βασιλίδα καὶ πόλεμον ἐμφύλιον κινεῖν , ἀλλ' ἀπελαύνειν ὥσπερ κῆρας καὶ κοινὴν τῆς Ρωμαίων εὐτυχίας λύμην , καὶ ἐμέμφετο οὐ μόνον , ὅτι μηδὲν ἐνδείξαιτο φρόνημα πρὸς τὰς διαβολὰς αὐτῷ προσῆκον , ἀλλὰ καὶ συνέπραττε , τοῖς συκοφαντοῦσι , καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον τὸν πόλεμον αὐτὸς ἐκίνει , σαφέστατα εἰδὼς , ὡς καταψεύδεται καὶ συκοφαντεῖ · τὸ δὲ μέγιστον , ὅτι καὶ μετὰ τὴν τοσαύτην ἐπακολουθήσασαν ἐκ τοῦ πολέμου συμφορὰν καὶ τῶν μυρίων αἱμάτων τὰς ἐκχύσεις καὶ τοὺς ἀνδραποδισμοὺς καὶ τὰς δημεύσεις καὶ τὰ δεσμωτήρια καὶ τὴν κοινὴν πανωλεθρίαν οἶκτον οὐδένα τῶν ἀπολλυμένων ἐποιεῖτο , οὐδὲ ὑφῆκέ τι τῆς πρὸς αὐτὸν πικρίας ἄχρι τέλους , ἀλλὰ πολλὰ πολλάκις γράφοντος αὐτοῦ καὶ δεομένου παρὰ πάντα τὸν τοῦ πολέμου χρόνον περὶ εἰρήνης , οὐχ ὅτι γε οὐκ ἐπείθετο αὐτὸς ἢ τῶν λεγομένων ἤθελεν ἀκούειν , ἀλλὰ καὶ πάντα κάλων ἐκίνει καὶ τοὺς ἄλλους ἔπειθε μὴ κατατίθεσθαι τὸν πόλεμον . ἔπειτα ἔφασκεν , ὅτι , ταῦτα μὲν ὡς μὴ προσήκοντα τῷ χρόνῳ νῦν ἐῶμεν · οὐ γὰρ ὀνειδίζειν αὐτῷ τὴν ἀγνωμοσύνην προῃρημένος νῦν εἰπεῖν , ἀλλ' ἵν' εἰδεῖεν πάντες , ὡς καὶ πρὶν γενέσθαι , πάντων ἀκριβῶς κατεστοχάζετο τῶν ἐσομένων ἐκ τῆς τῶν πραγμάτων ἐμπειρίας . νυνὶ δὲ εἰ μὲν μὴ πρὶν αὐτὸν εἴσω γενέσθαι Βυζαντίου , ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων τοῦ θρόνου καθῃρεῖτο , περὶ τοιούτων μὲν οὐδεὶς ἂν ἠνώχλει μὴ μένειν ἐπὶ τοῦ προσχήματος . ἀλλὰ περὶ δογμάτων τῆς διαστροφῆς , ἃ παρὰ τῶν ἀρχιερέων ἐγκαλοῖτο , ἔκρινεν ἂν καὶ κατεψηφίζετο , εἰ ταῖς κατηγορίαις ἁλισκόμενος ἐφαίνετο . εἰ δ' αὖ ἀπέφευγε τὴν δίκην , οὐδὲν ἂν ἐκώλυε πάλιν ἐπὶ τῶν θρόνων εἶναι . ἐπεὶ δὲ οὕτω συνηνέχθη , αὐτὸν μὲν μὴ δύνασθαι , τῶν ἀρχιερέων καταψηφισαμένων , αὖθις ἀνάγειν πρὸς τὸν θρόνον , ἔφεσιν δὲ διδόναι πρὸς αὐτὸν , ὡς , εἰ βούλοιτο , ποιησόμενον ἀπολογίαν ἐπ' αὐτοῦ τῶν κατηγορουμένων . ὁ δὲ τὸ τοῦ βασιλέως προσηνὲς καὶ τὴν εὐμένειαν τὴν πρὸς αὐτὸν ὁρῶν , μικροῦ μὲν ἐδόκει ὀνειρώττειν διὰ τὴν παρ' ἐλπίδας τῶν πραγμάτων ἔκβασιν . καινόν τινα γὰρ ὑπενόει θανάτου τρόπον ὑποστήσεσθαι καὶ πᾶσαν ἐρεσχελίαν καὶ ὕβρεως ὑπερβολὴν ὑπομενεῖν , τὴν ἀτοπίαν ἐνθυμούμενος τῶν εἰργασμένων πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τὸν πόλεμον . ἔπειτα δὲ ἤδη χρηστοτέρων τῶν ἐλπίδων ἐπιβὰς καὶ ἀναπνεύσας ἐκ τῶν κατεχόντων φόβων , βασιλέως μὲν τῆς ἡμερότητος καὶ τῆς ἀμνηστίας τῶν κακῶν ὑπερηύχετο πολλὰ καὶ μεγάλας ὡμολόγει χάριτας τῆς συμπαθείας καὶ τῆς συγγνώμης , ἧς παρέσχετο . ᾐτεῖτο δὲ χρόνον πρὸς διάσκεψιν , εἰ βούλοιτο ἀντικαθίστασθαι τοῖς ἀρχιερεῦσι πρὸς τῶν κατηγορουμένων τὴν ἀπολογίαν , καὶ παρέσχετο ὁ βασιλεύς . τρίτῃ δὲ ἡμέρᾳ μετ' ἐκείνην πάλιν πρὸς αὐτὸν ἐλθὼν , λόγοις τε ἀνεκτᾶτο πολὺ τὸ ἐπαγωγὸν καὶ χάριεν κεκτημένοις , καὶ περὶ τῆς δίκης ἐπανήρετο , εἰ βούλοιτο πρὸς τὴν ἐξέτασιν χωρεῖν . ὁ δὲ αὖθίς τε ὑπερηύχετο πολλὰ καὶ τὴν δίκην ἔφασκεν αὐτῷ κατὰ γνώμην εἶναι · ἀπολύσεσθαι γὰρ τὰ ἐγκλήματα πρὸς ἐκείνην καταστάς . αὐτίκα τε ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἐδήλου τὴν ἀξίωσιν τοῦ πατριάρχου , ἐπεψηφίζετό τε , ὡς δικαία εἴη ἡ ἀξίωσις . ἐδόκει δὴ καὶ τοῖς ἀρχιερεῦσι μάλιστα ἡ δίκη φίλη · ἰσχυρίζοντο γὰρ οὐδὲ αὐτοῖς κατὰ γνώμην εἶναι ἐξάγεσθαι τοῦ θρόνου τὸν πατριάρχην , εἰ μὴ ἐλέγχοιτο δόγμασι προσέχων διαστρόφοις καὶ πολὺ τῶν ὀρθοδόξων παραλλάττουσι . καὶ συνετίθεντο ἡμέραν , ἐν ᾗ πάντας ἐν βασιλείοις ἔδει γενομένους , τῶν δογμάτων τὴν ἐξέτασιν ποιεῖσθαι . ἐπεὶ δὲ ἡ προθεσμία ἥκει , παρῆσαν μὲν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ τῶν μοναχῶν ὅσοι μάλιστα ἐν λόγῳ ἦσαν , καὶ τῶν συγκλητικῶν οἱ μάλιστα ἐπιφανεῖς . ἐκαλεῖτο δὲ ἐπὶ τὴν δίκην καὶ ὁ πατριάρχης · ὁ δὲ ἀνεβάλλετο μὴ ἥξειν φάσκων . δὶς δὲ καὶ τρὶς γενομένης τῆς μηνύσεως κατὰ τὸ ἔθος , ὁ μὲν ὁμοίως ἐν πάσαις ἀπείπατο τὴν δίκην , τοῖς δὲ ἀρχιερεῦσιν ἐδόκει τὴν ἐψηφισμένην καθαίρεσιν ἐπικυροῦν κατὰ τοὺς περὶ τούτων κειμένους τῶν πατέρων νόμους . βασιλεὺς δὲ οὐκ εἴα , ἀλλ' αὐτὸς δι' ἑαυτοῦ παραγενόμενος , ἐπυνθάνετο πατριάρχου , εἰ μὴ βούλοιτο χωρεῖν πρὸς τὴν ἐξέτασιν τῶν κατηγορημένων . ἐπεὶ δὲ φανερῶς καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλέως ἀπηγόρευε τὴν δίκην , τήν τε καθαίρεσιν ἐκείνου ἐγγράφως ἐποιοῦντο οἱ ἀρχιερεῖς πάντες ἐπιψηφισάμενοι ὁμοίως , καὶ τόμον περὶ τῶν δογμάτων ἐξετίθεντο , ἐν ᾧ πάντες συνωμολόγουν , ὡς Ἀκίνδυνος μὲν καὶ ἡ περὶ αὐτὸν φατρία , οἷς καὶ ὁ χρηματίσας πατριάρχης Ἰωάννης ὡμοφρόνει , διὸ καὶ καθῃρέθη τοῦ θρόνου , ἐκθέσμως καὶ κακῶς περὶ τὰ θεῖα δόγματα φρονοῦσι · Παλαμᾶς δὲ καὶ ὅσοι τῶν ὁμοίων ἔχονται , ἀκόλουθα τοῖς θεοσόφοις θεολόγοις καὶ λέγουσι καὶ φρονοῦσιν . οὕτω μὲν οὖν ὁ πατριάρχης Ἰωάννης ἐκβέβλητο τῶν θρόνων , καὶ πρὶν βασιλέα τὸν Καντακουζηνὸν ἥκειν εἰς Βυζάντιον . οὐ μὴν ἡσύχασε μετὰ τὴν ἐκβολὴν , ἀλλὰ τῶν τῆς ἐκκλησίας προσεταιρισάμενός τινας καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν ἰδιωτῶν , αὖθις ἐθορύβει καὶ ἠδικῆσθαι διετείνετο περὶ τὴν δίκην καὶ τῶν καθελόντων ἀρχιερέων κατεβόα . ὅθεν πάντες προσελθόντες βασιλεῖ πλὴν οἳ ἐκείνῳ συνείποντο τριῶν , ἠξίουν Βυζαντίου ἐκβληθῆναι , ὡς οὕτω παυσομένης τῆς κατὰ τὴν ἐκκλησίαν στάσεως καὶ ταραχῆς . ἐδόκει δὴ κἀκείνῳ τὴν στάσιν τοῦτο λύσειν , καὶ ἐπέμπετο εἰς Διδυμότειχον . οὐ πολὺ δὲ ὕστερον τὴν τοσαύτην μεταβολὴν οὐκ ἐνεγκὼν , ἐκ γὰρ ἄκρας εὐτυχίας εἰς τοὐναντίον ἅπαν ἡ μεταβολὴ ἐκείνῳ περιέστη , πρῶτα μὲν ἐνόσησεν , ἔπειτα ἐξέστη καὶ τῶν φρενῶν , οὐ μὴν καθάπαξ , ἀλλ' ἐνιότε καὶ σωφρονῶν , αὖθις τοῦ καθεστηκότος ἐξεφέρετο . ἃ δὴ πυθόμενος ὁ βασιλεὺς , αὖθις αὐτὸν ἐκέλευεν εἰς Βυζάντιον ἐπανάγειν , ὥστ' ἐπιμελείας τυχεῖν παρὰ τῶν ἰατρῶν . ἐπανελθὼν δὲ οὐκ ἀντέσχεν ἐπιπλεῖστον , ἀλλ' ὑπὸ τῆς νόσου καὶ τῆς λύπης κατεργασθεὶς , ἐτελεύτησε μετὰ μικρόν . ταῦτα μὲν οὖν ὕστερον . τότε δὲ εὐθὺς μετὰ τὴν καθαίρεσιν ἐκείνου λόγος ἦν πολὺς περὶ τοῦ προστησομένου τῆς ἐκκλησίας . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πάντες εὐθὺς οὐδένα ᾤοντο δικαιότερον εἶναι Παλαμᾶ ἀνάγεσθαι ἐπὶ τῶν θρόνων , οὐ διὰ τὴν ἀρετὴν μόνον καὶ τὴν κατὰ τὸν βίον φιλοσοφίαν καὶ τὴν περὶ τὰ θεῖα δόγματα ἀκρίβειαν καὶ ἐμπειρίαν , ἀλλ' ὅτι καὶ φανερῶς εὐθὺς ἐξαρχῆς πρὸς τοὺς πεπολεμηκότας ἀντέστη βασιλεῖ , φάσκων ἀδίκως καὶ τῶν κοινῶν ἐπὶ φθορᾷ καὶ λύμῃ τὸν πόλεμον κεκινηκέναι , δι' ἃ καὶ δεσμωτήριον οἰκεῖν κατεκρίθη ἄχρι τέλους ἀπαρχῆς . τοῖς ἀρχιερεῦσι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις λογάσι τῶν μοναχῶν πολλὴ ἦν ἡ ἀμφισβήτησις περὶ τοῦ πράγματος . πολλοὶ γὰρ καὶ τῶν λογιωτέρων καὶ μάλιστα ἀξίων λόγου , κατὰ τὸν τοῦ πολέμου χρόνον ὑπὲρ βασιλέως , οἱ μὲν ἐν ταῖς οἰκίαις καθειρχθέντες , ἕτεροι δὲ ἐν δεσμωτηρίοις , καὶ ἄλλοι ἑτέροις τρόποις κακωθέντες , πάντες ἤλπιζον ἀμοιβὴν αὐτοῖς τῶν πόνων ἔσεσθαι τὸν θρόνον καὶ τῶν ἄλλων ἑαυτὸν ἕκαστος προὐτίθει . συνορῶν δὲ ὁ βασιλεὺς τὴν φιλονεικίαν καὶ στοχαζόμενος ἀναφυήσεσθαί τινα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ στάσιν ἐκ τῆς οὐ καλῆς ταύτης ἔριδος , ἐσκέψατο μηδὲν ποιεῖν παρ' ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τοῖς ἀρχιερεῦσι τὴν αἵρεσιν τοῦ προστησομένου ἐπιτρέπειν . συμφωνήσαντες δὲ οἱ πλείους εἵλοντο Ἰσίδωρον , ἄνδρα ἀγαθὸν τοὺς τρόπους καὶ ἐπιεικῆ καὶ πρὸς ἁγιωσύνην μάλιστα ἔχοντα εὐφυῶς καὶ περὶ λόγους καὶ ἀκρίβειαν δογμάτων κάλλιστα ἐξησκημένον . καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτίκα ἐπεψήφιζε τὴν ἐκλογήν · μετ' οὐ πολὺ δὲ καὶ ἐχειροτονεῖτο . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πάντες τὸ ὑπ' ἐκείνῳ ἔστεργον τετάχθαι · ὅσοι δὲ αὐτοῖς προεμνηστεύοντο τὸν θρόνον , ἐδυσχέραινον περιορώμενοι , καὶ τέλος εἰς τοσοῦτον ἐξήχθησαν ὑπὸ φιλαρχίας ἀτοπίας , ὥστε οὐκ ἔχοντες , ᾗ χρὴ ἀμύνεσθαι βασιλέα καὶ τοὺς περιιδόντας ἐπισκόπους , τῇ τῶν τὰ Ἀκινδύνου φρονούντων μερίδι ἐπέδωκαν ἑαυτοὺς καὶ ῥῆγμα μέγα κατεσκεύασαν τῇ ἐκκλησίᾳ , σφᾶς αὐτούς τε καὶ πλῆθος ἄλλο ἀποῤῥήξαντες , οἱ μικρῷ πρόσθεν Ἰωάννην τῶν αὐτῶν τούτων ἕνεκα τῶν θρόνων ἐκβαλόντες καὶ ἐν τοῖς μάλιστα δοκοῦντες εἶναι προστάται τῶν δογμάτων , μεταβαλόντες ἐξαίφνης διὰ τὸ ἠμελῆσθαι , καὶ ὧν κατηγόρουν γενόμενοι ἐκδικηταί . τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα τῷ ἐξαρχῆς πολεμίῳ κοινῷ τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους ἄν τις προσλογίζοιτο δικαίως . ἔδει γὰρ ἐκείνους συνετούς τε ὄντας καὶ πολλοῦ ἀξίους λόγου , εἰ μή τι ἄλλο , ἀλλ' ἐκεῖνο πάντως ἐννοεῖν , ὡς , πολλῶν ὄντων τῶν δοκούντων ἀξιόχρεων πρὸς προστασίαν , ἕνα προβεβλῆσθαι ἦν ἀνάγκη , τοὺς λοιποὺς δὲ ἄγεσθαι . νυνὶ δ' ἐπιτρέψαντες ἑαυτοὺς καθάπαξ ἀκρισίᾳ δόξης κενῆς ἐπιθυμίᾳ , ἀδοξίᾳ τε μεγίστῃ καὶ ναυαγίῳ περὶ τὴν πίστιν σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ ἄλλους οὐκ ὀλίγους περιέβαλον . ταῦτα μὲν οὖν ὕστερον εἰρήσεται ὀλίγῳ βέλτιον , καθὼς ἐν τοῖς πράγμασι συνέβη . τότε δὲ ὁ βασιλεὺς τὴν διάστασιν ἰδὼν τῶν διατεμόντων ἑαυτοὺς τοῦ λοιποῦ σώματος τῆς ἐκκλησίας , ἤχθετο μὲν οὐκ ἀνεκτῶς καὶ ἐλυπεῖτο , οὐ μόνον τῆς διαφορᾶς ἕνεκα , ἣν διεφέροντο πρὸς τοὺς λοιποὺς περὶ τῶν ὀρθῶν τῆς πίστεως δογμάτων , ἀλλ' ὅτι καὶ τῶν φίλων ἦσαν καὶ τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ πολλὰ ἀνασχομένων δυσχερῆ κατὰ τὸν τοῦ πολέμου χρόνον , οὓς ᾤετο εἶναι δεῖν πολλαῖς ἀμείβεσθαι εὐεργεσίαις καὶ εὖ ποιεῖν τὰ δυνατὰ , εἰ καὶ τῆς πρώτης ἀπετύγχανον ἀξίας . οἱ δὲ καθάπαξ ἀπαχθέντες τῇ μνησικακίᾳ , ὅτι μὴ τῶν πατριαρχικῶν ἠξίωντο θρόνων , οὐδὲν ᾤοντο ἕτερον ἔσεσθαι ἀντίῤῥοπον πρὸς τοὺς πόνους καὶ τὴν ὑπὲρ βασιλέως σπουδὴν , ἀλλὰ καθάπαξ ἑαυτοὺς βασιλέως καὶ τῆς ἀληθείας ἀποστήσαντες , ἐκεῖνόν τε ἔλεγον κακῶς καὶ τὴν ἀλήθειαν διέφθειρον , τῷ ψεύδει συνηγοροῦντες καὶ τοῖς Βαρλαὰμ καὶ Ἀκινδύνου διαστρόφοις δόγμασιν ἑπόμενοι κατ' ἴχνος . Ἰσίδωρος δὲ ὁ πατριάρχης ὀλίγῳ μετὰ τὴν χειροτονίαν ὕστερον καὶ τοὺς ἄλλους τῶν ἀρχιερέων ἔχων , ὅσοι παρῆσαν , ἡνίκα κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ πολέμου μάλιστα Ἰωάννης ὁ πατριάρχης κατὰ βασιλέως τοῦ Καντακουζηνοῦ ἐξεφώνει τὸν ἀφορισμὸν παρὰ πάντα τοῦ δικαίου λόγον καὶ προσήκοντα , τοὺς αὐτοὺς δὴ καὶ οὗτος ἔχων , ἐπὶ τοῦ ἄμβωνος λεγομένου ἀναβὰς , ἵνα μᾶλλον διὰ πάντων διικνοῖτο ἡ φωνὴ , τὸν ἀφορισμὸν διέλυε πάντων ἀκουόντων , καίτοι καὶ Ἰωάννης αὐτὸς εὐθὺς μετὰ τὸ βασιλέα Βυζαντίου κεκρατηκέναι , ἐπεὶ πρὸς ἐκεῖνον παρεγένετο , ἔλυε καὶ αὐτὸς πολλῶν ἀκουόντων τὸν ἀφορισμόν · ἀλλ' ὅμως ἐδόκει καὶ αὖθις Ἰσιδώρῳ τὰ ἴσα πλείονος ἕνεκα ἀσφαλείας πράττειν .
Lemmas: γε . Βασιλεύς δέ , ἐπεί ὁ πατριάρχης Ἰωάννης ἐν βασίλειος ἔτι εἰμί σχολάζω οἴκοι , πρός αὐτός ἔρχομαι προσαγορεύω τε προσηνῶς , ἔπειτα καί ἀναμιμνήσκω ὅς μετά ὁ βασιλεύς τελευτή πρίν ὁ πόλεμος κινέω διαιλέγω πρός αὐτός , ὡς μέλλω τις κατά αὐτός διαβολή συρράπτω , καί ὡς δήω αὐτός ὑπέρ ὁ Δίκαιος καί ὁ κοινός λυσιτελέω πᾶς ἐπιδείκνυμι σπουδή καί μή ἐάω ὁ συκοφάντης παραπείθω βασιλίς καί πόλεμος ἐμφύλιος κινέω , ἀλλά ἀπελαύνειν ὥσπερ κῆρ καί κοινός ὁ Ῥωμαῖος εὐτυχία λύω , καί μέμφομαι οὖον μόνος , ὅτι μηδείς ἐνδείκνυμι φρόνημα πρός ὁ διαβολή αὐτός προσήκω , ἀλλά καί συμπράσσω , ὁ συκοφαντέω , καί ὁ ἄλλος μᾶλλον ὁ πόλεμος αὐτός κινέω , σαφής εἰδοί , ὡς καταψεύδομαι καί συκοφαντέω · ὁ δέ μέγας , ὅτι καί μετά ὁ τοσοῦτος ἐπακολουθέω ἐκ ὁ πόλεμος συμφορά καί ὁ μυρίος αἷμα ὁ ἔκχυσις καί ὁ ἀνδραποδισμός καί ὁ δήμευσις καί ὁ δεσμωτήριον καί ὁ κοινός πανωλεθρία οἶκτος οὐδείς ὁ ἀπόλλυμι ποιέω , οὐδέ ὑφίημι τίς ὁ πρός αὐτός πικρία ἄχρι τέλος , ἀλλά πολύς πολλάκις γράφω αὐτός καί δήω παρά πᾶς ὁ ὁ πόλεμος χρόνος περί εἰρήνη , οὐ ὅτι γε οὐ πείθω αὐτός ἢ ὁ λέγω ἐθέλω ἀκούω , ἀλλά καί πᾶς καλός κινέω καί ὁ ἄλλος πείθω μή κατατίθημι ὁ πόλεμος . ἔπειτα φάσκω , ὅτι , οὗτος μέν ὡς μή προσήκω ὁ χρόνος νῦν ἐάω · οὖον γάρ ὀνειδίζω αὐτός ὁ ἀγνωμοσύνη προαιρέω νῦν εἶπον , ἀλλά ἵνα οἶδα πᾶς , ὡς καί πρίν γίγνομαι , πᾶς ἀκριβῶς καταστοχάζομαι ὁ εἰμί ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα ἐμπειρία . νυνί δέ εἰμί μέν μή πρίν αὐτός εἴδομαι γίγνομαι Βυζάντιον , ὑπό ὁ ἀρχιερεύς ὁ θρόνος καθαιρέω , περί τοιοῦτος μέν οὐδείς εἄν ἀνά-ὀχλέω μή μένω ἐπί ὁ πρόσχημα . ἀλλά περί δόγμα ὁ διαστροφή , ὁ παρά ὁ ἀρχιερεύς ἐγκαλέω , κρίνω εἄν καί καταψηφίζομαι , εἰμί ὁ κατηγορία ἁλίσκομαι φαίνω . εἰμί δέ αὖος ἀποφεύγω ὁ δίκη , οὐδείς εἄν κωλύω πάλιν ἐπί ὁ θρόνος εἰμί . ἐπεί δέ οὗτος συμφέρω , αὐτός μέν μή δύναμαι , ὁ ἀρχιερεύς καταψηφίζομαι , αὖθις ἀνάγω πρός ὁ θρόνος , ἔφεσις δέ δίδωμι πρός αὐτός , ὡς , εἰμί βούλομαι , ποιέω ἀπολογία ἐπί αὐτός ὁ κατηγορέω . ὁ δέ ὁ ὁ βασιλεύς προσηνής καί ὁ εὐμένεια ὁ πρός αὐτός ὁράω , μικρός μέν δοκέω ὀνειρώσσω διά ὁ παρά ἐλπίς ὁ πρᾶγμα ἔκβασις . καινός τις γάρ ὑπονοέω θάνατος τρόπος ὑφίστημι καί πᾶς ἐρεσχελία καί ὕβρις ὑπερβολή ὑπομένω , ὁ ἀτοπία ἐνθυμέομαι ὁ ἐργάζομαι πρός αὐτός ὑπό ὁ πόλεμος . ἔπειτα δέ ἤδη χρηστός ὁ ἐλπίς ἐπιβαίνω καί ἀναπνέω ἐκ ὁ κατέχω φόβος , βασιλεύς μέν ὁ ἡμερότης καί ὁ ἀμνηστία ὁ κακός ὑπερέχω πολύς καί μέγας ὁμολογέω χάρις ὁ συμπάθεια καί ὁ συγγνώμη , ὅς παρέχω . αἰτέω δέ χρόνος πρός διάσκεψις , εἰμί βούλομαι ἀντικαθίστημι ὁ ἀρχιερεύς πρός ὁ κατηγορέω ὁ ἀπολογία , καί παρέχω ὁ βασιλεύς . τρίτος δέ ἡμέρα μετά ἐκεῖνος πάλιν πρός αὐτός ἔρχομαι , λόγος τε ἀνακτάομαι πολύς ὁ ἐπαγωγός καί χάριεν κτάομαι , καί περί ὁ δίκη ἐπανέρομαι , εἰμί βούλομαι πρός ὁ ἐξέτασις χωρέω . ὁ δέ αὖθις τε ὑπερέχω πολύς καί ὁ δίκη φάσκω αὐτός κατά γνώμη εἰμί · ἀπολύω γάρ ὁ ἔγκλημα πρός ἐκεῖνος καθίστημι . αὐτίκα τε ὁ βασιλεύς ὁ ἀρχιερεύς δηλόω ὁ ἀξίωσις ὁ πατριάρχης , ἐπιψηφίζω τε , ὡς Δίκαιος εἰμί ὁ ἀξίωσις . δοκέω δή καί ὁ ἀρχιερεύς μάλιστα ὁ δίκη φίλος · ἰσχυρίζομαι γάρ οὐδέ αὐτός κατά γνώμη εἰμί ἐξάγω ὁ θρόνος ὁ πατριάρχης , εἰμί μή ἐλέγχω δόγμα προσέχω διάστροφος καί πολύς ὁ ὀρθόδοξος παραλλάσσω . καί συντίθημι ἡμέρα , ἐν ὅς πᾶς ἐν βασίλειος ἐσθίω γίγνομαι , ὁ δόγμα ὁ ἐξέτασις ποιέω . ἐπεί δέ ὁ προθεσμία ἥκω , πάρειμι μέν ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ μοναχός ὅσος μάλιστα ἐν λόγος εἰμί , καί ὁ συγκλητικός ὁ μάλιστα ἐπιφανής . καλέω δέ ἐπί ὁ δίκη καί ὁ πατριάρχης · ὁ δέ ἀναβάλλω μή ἥκω φάσκω . δίς δέ καί τρίς γίγνομαι ὁ μήνυσις κατά ὁ ἔθος , ὁ μέν ὁμοίως ἐν πᾶς ἀπεῖπον ὁ δίκη , ὁ δέ ἀρχιερεύς δοκέω ὁ ψηφίζω καθαίρεσις ἐπικυρόω κατά ὁ περί οὗτος κεῖμαι ὁ πατήρ νόμος . βασιλεύς δέ οὐ ἐάω , ἀλλά αὐτός διά ἑαυτοῦ παραγίγνομαι , πυνθάνομαι πατριάρχης , εἰμί μή βούλομαι χωρέω πρός ὁ ἐξέτασις ὁ κατηγορέω . ἐπεί δέ φανερῶς καί ἐπί ὁ βασιλεύς ἀπαγορεύω ὁ δίκη , ὁ τε καθαίρεσις ἐκεῖνος ἔγγραφος ποιέω ὁ ἀρχιερεύς πᾶς ἐπιψηφίζω ὁμοίως , καί τόμος περί ὁ δόγμα ἐκτίθημι , ἐν ὅς πᾶς συνομολογέω , ὡς Ἀκίνδυνος μέν καί ὁ περί αὐτός φρατρία , ὅς καί ὁ χρηματίζω πατριάρχης Ἰωάννης ὁμοφρονέω , διό καί καθαιρέω ὁ θρόνος , ἔκθεσμος καί κακῶς περί ὁ θεῖον δόγμα φρονέω · Παλαμάς δέ καί ὅσος ὁ ὅμοιος ἔχω , ἀκόλουθος ὁ θεόσοφος θεολόγος καί λέγω καί φρονέω . οὗτος μέν οὖν ὁ πατριάρχης Ἰωάννης ἐκβάλλω ὁ θρόνος , καί πρίν βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός ἥκω εἰς Βυζάντιον . οὖον μήv ἡσυχάζω μετά ὁ ἐκβολή , ἀλλά ὁ ὁ ἐκκλησία προσεταιρίζομαι τις καί ἐκ ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ ἰδιώτης , αὖθις θορυβέω καί ἀδικέω διατείνω περί ὁ δίκη καί ὁ καθαιρέω ἀρχιερεύς καταβοάω . ὅθεν πᾶς προσέρχομαι βασιλεύς πλήν ἕ ἐκεῖνος συνέπομαι τρεῖς , ἀξιόω Βυζάντιον ἐκβάλλω , ὡς οὗτος παύω ὁ κατά ὁ ἐκκλησία στάσις καί ταραχή . δοκέω δή ἐκεῖνος ὁ στάσις οὗτος λύω , καί πέμπω εἰς Διδυμότειχο . οὖον πολύς δέ ὕστερος ὁ τοσοῦτος μεταβολή οὐ φέρω , ἐκ γάρ ἄκρος εὐτυχία εἰς ἐναντίος ἅπας ὁ μεταβολή ἐκεῖνος περιίστημι , πρῶτος μέν νοσέω , ἔπειτα ἐξίστημι καί ὁ φρήν , οὖον μήv καθάπαξ , ἀλλά ἐνιότε καί σωφρονέω , αὖθις ὁ καθίστημι ἐκφέρω . ὁ δή πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς , αὖθις αὐτός κελεύω εἰς Βυζάντιον ἐπανάγω , ὥστε ἐπιμέλεια τυγχάνω παρά ὁ ἰατρός . ἐπανέρχομαι δέ οὐ ἀντέχω ἐπιπλεῖστον , ἀλλά ὑπό ὁ νόσος καί ὁ λύπη κατεργάζομαι , τελευτάω μετά μικρός . οὗτος μέν οὖν ὕστερος . τότε δέ εὐθύς μετά ὁ καθαίρεσις ἐκεῖνος λόγος εἰμί πολύς περί ὁ προΐστημι ὁ ἐκκλησία . ὁ μέν οὖν ἄλλος πᾶς εὐθύς οὐδείς οἴομαι Δίκαιος εἰμί Παλαμά ἀνάγω ἐπί ὁ θρόνος , οὖον διά ὁ ἀρετή μόνος καί ὁ κατά ὁ βίος φιλοσοφία καί ὁ περί ὁ θεῖον δόγμα ἀκρίβεια καί ἐμπειρία , ἀλλά ὅτι καί φανερῶς εὐθύς ἐξαρχῆς πρός ὁ πολεμέω ἀνθίστημι βασιλεύς , φάσκω ἄδικος καί ὁ κοινός ἐπί φθορά καί λύμη ὁ πόλεμος κινέω , διά ὁ καί δεσμωτήριον οἰκέω κατακρίνω ἄχρι τέλος ἀπαρχῆς . ὁ ἀρχιερεύς δέ καί ὁ ἄλλος λογάς ὁ μοναχός πολύς εἰμί ὁ ἀμφισβήτησις περί ὁ πρᾶγμα . πολύς γάρ καί ὁ λόγιος καί μάλιστα ἄξιος λόγος , κατά ὁ ὁ πόλεμος χρόνος ὑπέρ βασιλεύς , ὁ μέν ἐν ὁ οἰκίον κατείργω , ἕτερος δέ ἐν δεσμωτήριον , καί ἄλλος ἕτερος τρόπος κακόω , πᾶς ἐλπίζω ἀμοιβή αὐτός ὁ πόνος εἰμί ὁ θρόνος καί ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ ἕκαστος προτίθημι . σύνορος δέ ὁ βασιλεύς ὁ φιλονεικία καί στοχάζομαι ἀναφύω τις ἐν ὁ ἐκκλησία στάσις ἐκ ὁ οὖον καλός οὗτος Ἔρις , σκέπτομαι μηδείς ποιέω παρά ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ἀρχιερεύς ὁ αἵρεσις ὁ προΐστημι ἐπιτρέπω . συμφωνέω δέ ὁ πλείων αἱρέω Ἰσίδωρος , ἀνήρ ἀγαθός ὁ τρόπος καί ἐπιεικής καί πρός ἁγιωσύνη μάλιστα ἔχω εὐφυής καί περί λόγος καί ἀκρίβεια δόγμα καλῶς ἐξασκέω . καί ὁ βασιλεύς αὐτίκα ἐπιψηφίζω ὁ ἐκλογή · μετά οὖον πολύς δέ καί χειροτονέω . ὁ μέν οὖν ἄλλος πᾶς ὁ ὑπό ἐκεῖνος στέργω τάσσω · ὅσος δέ αὐτός προμνηστεύω ὁ θρόνος , δυσχεραίνω περιοράω , καί τέλος εἰς τοσοῦτος ἐξάγω ὑπό φιλαρχία ἀτοπία , ὥστε οὐ ἔχω , ὅς χρή ἀμύνω βασιλεύς καί ὁ περιοράω ἐπίσκοπος , ὁ ὁ ὁ Ἀκίνδυνος φρονέω μερίς ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ καί ῥῆγμα μέγας κατασκευάζω ὁ ἐκκλησία , σφεῖς αὐτός τε καί πλῆθος ἄλλος ἀποξηραίνω , ὁ μικρός πρόσθεν Ἰωάννης ὁ αὐτός οὗτος ἕνεκα ὁ θρόνος ἐκβάλλω καί ἐν ὁ μάλιστα δοκέω εἰμί προστάτης ὁ δόγμα , μεταβάλλω ἐξαπίνης διά ὁ ἀμελέω , καί ὅς κατηγορέω γίγνομαι ἐκδικητής . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ὁ ἐξαρχῆς πολέμιος κοινός ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ἄν τις προσλογίζω δικαίως . ἐσθίω γάρ ἐκεῖνος συνετός τε εἰμί καί πολύς ἄξιος λόγος , εἰμί μή τίς ἄλλος , ἀλλά ἐκεῖνος πάντως ἐννοέω , ὡς , πολύς εἰμί ὁ δοκέω ἀξιόχρεως πρός προστασία , εἷς προβάλλω εἰμί ἀνάγκη , ὁ λοιπός δέ ἄγω . νυνί δέ ἐπιτρέπω ἑαυτοῦ καθάπαξ ἀκρισία δόξα κενός ἐπιθυμία , ἀδοξία τε μέγας καί ναυάγιον περί ὁ πίστις σφεῖς τε αὐτός καί ἄλλος οὐ ὀλίγος περιβάλλω . οὗτος μέν οὖν ὕστερος εἴρω ὀλίγος ἀγαθός , καθώς ἐν ὁ πρᾶγμα συμβαίνω . τότε δέ ὁ βασιλεύς ὁ διάστασις εἶδον ὁ διατέμνω ἑαυτοῦ ὁ λοιπός σῶμα ὁ ἐκκλησία , ἔχθω μέν οὐ ἀνεκτός καί λυπέω , οὖον μόνος ὁ διαφορά ἕνεκα , ὅς διαφέρω πρός ὁ λοιπός περί ὁ ὀρθός ὁ πίστις δόγμα , ἀλλά ὅτι καί ὁ Φίλων εἰμί καί ὁ ὑπέρ αὐτός πολύς ἀνέχω δυσχερής κατά ὁ ὁ πόλεμος χρόνος , ὅς οἴομαι εἰμί δήω πολύς ἀμείβω εὐεργεσία καί εὕω ποιέω ὁ δυνατός , εἰμί καί ὁ πρῶτος ἀποτυγχάνω ἄξιος . ὁ δέ καθάπαξ ἀπάγω ὁ μνησικακία , ὅτι μή ὁ πατριαρχικός ἀξιόω θρόνος , οὐδείς οἴομαι ἕτερος εἰμί αντιρροπως πρός ὁ πόνος καί ὁ ὑπέρ βασιλεύς σπουδή , ἀλλά καθάπαξ ἑαυτοῦ βασιλεύς καί ὁ ἀλήθεια ἀφεστήξω , ἐκεῖνος τε λέγω κακῶς καί ὁ ἀλήθεια διαφθείρω , ὁ ψεύδω συνηγορέω καί ὁ Βαρλαάμ καί Ἀκίνδυνος διάστροφος δόγμα ἕπομαι κατά ἴχνος . Ἰσίδωρος δέ ὁ πατριάρχης ὀλίγος μετά ὁ χειροτονία ὕστερος καί ὁ ἄλλος ὁ ἀρχιερεύς ἔχω , ὅσος πάρειμι , ἡνίκα κατά ὁ ἀρχή ὁ πόλεμος μάλιστα Ἰωάννης ὁ πατριάρχης κατά βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός ἐκφωνέω ὁ ἀφορισμός παρά πᾶς ὁ Δίκαιος λόγος καί προσήκω , ὁ αὐτός δή καί οὗτος ἔχω , ἐπί ὁ ἄμβων λέγω ἀναβαίνω , ἵνα μᾶλλον διά πᾶς διικνέομαι ὁ φωνή , ὁ ἀφορισμός διαλύω πᾶς ἀκούω , καίτοι καί Ἰωάννης αὐτός εὐθύς μετά ὁ βασιλεύς Βυζάντιον κρατέω , ἐπεί πρός ἐκεῖνος παραγίγνομαι , λύω καί αὐτός πολύς ἀκούω ὁ ἀφορισμός · ἀλλά ὅμως δοκέω καί αὖθις Ἰσίδωρος ὁ ἴσος πλείων ἕνεκα ἀσφάλεια πράσσω .