joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.43
μγʹ . Λίβερος δὲ συντόνῳ χρησάμενος ὁδοιπορίᾳ ὀλίγῳ χρόνῳ περί τινα τόπον Μοράβαν ἐγχωρίως προσαγορευόμενον τῷ Κράλῃ συντυγχάνει Ἑλένην προπέμποντι τὴν γυναῖκα πρὸς τὸν βασιλέα Μυσῶν Ἀλέξανδρον , ὄντα ἀδελφὸν , ἀφικνουμένην . ἀπαγγείλας δὲ αὐτοῖς τὰ περὶ βασιλέα τὸν Καντακουζηνὸν ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων εἰργασμένα , καὶ ὡς προδοσίᾳ τῶν ἑπομένων τῆς Ρωμαίων γῆς ἀπελαθεὶς , ἀφίκοιτο παρ' αὐτοὺς , ἔπειθε φιλοφρόνως δέξασθαι καὶ μεγαλοπρεπῶς , ὡς τῆς εἰς ἐκεῖνον φιλοτιμίας πολλῆς ἐκείνοις τε καὶ παιδὶ καὶ πάσῃ τῇ Τριβαλῶν ἀρχῇ τὸν ἔπειτα πάντα χρόνον εὐδοξίας ἐσομένης ἀφορμῆς . οἱ δ' αὐτίκα τε ἐπείθοντο καὶ ἀνέστρεφον ἐκ τῆς ὁδοιπορίας , ὡς ἀφιξόμενοι πρὸς βασιλέα . πέμψαντες δὲ πρὸ αὐτῶν Μπογδάνον τὸν Λιβέρου ἀδελφὸν , ἠσπάζοντό τε βασιλέα καὶ ἐδήλουν , ὡς ὀλίγῳ ὕστερον ἀφιξόμενοι πρὸς ἐκεῖνον . ὁ δ' ἐπεὶ πύθοιτο Κράλην ἅμα γυναικὶ ἀφικνουμένους πρὸς αὐτὸν , ἀντησπάζετο μὲν καὶ αὐτὸς αὐτοὺς καὶ πολλὴν ὡμολόγει τῆς φιλίας χάριν . ἀναστάς τε ἐκ Σκοπιᾶς , πρός τινα τόπον ἦλθε Ταὼ διὰ τὸ κάλλος ὠνομασμένον , ἔνθα περὶ κώμην τινὰ ἀτείχιστον Πρίστηνον προσαγορευομένην συνεμίγνυτο τῷ Κράλῃ ἀφιγμένῳ ἅμα γυναικί . οἱ δ' ἐδέξαντο μὲν βασιλέα μεθ' ὅσης ἂν εἴποις φιλοτιμίας καὶ σπουδῆς . οὐχ ἧττον δὲ καὶ αὐτοὶ διὰ τὴν ἐκείνου ἄφιξιν συνήδοντό τε καὶ συνέχαιρον ἑαυτοῖς τιμῆς τε ἠξίουν μάλιστα πολλῆς . ἐν ἅπασι γὰρ αὐτὸν προῆγεν ἑαυτοῦ καὶ ὡς κρείττονι τῶν πρωτείων παρεχώρει . ἔν τε γὰρ ταῖς ἀνακλίσεσι τὴν κρείττω καὶ ὑψηλοτέραν παρείχετο καθέδραν καὶ ἐν ὁδοιπορίαις καὶ ἐν ἅπασι τοῖς ἄλλοις προετίθει ἑαυτοῦ . ἔθους δὲ ἀρχαίου παρὰ Τριβαλοῖς κεκρατηκότος , ἐπειδάν τις τῶν εὐγενεστέρων καὶ μεγάλα δυναμένων ἔλθῃ διὰ χρόνου πρὸς τὸν ἄρχοντα αὐτῶν καὶ δέῃ ποιεῖσθαι τὴν πρώτην προσαγόρευσιν , ἀμφοτέρους ἀποβαίνοντας τῶν ἵππων , πρῶτα μὲν τοῦ ἄρχοντος τὸ στῆθος τὸν ὑποδεέστερον ἀσπάζεσθαι , ἔπειτα καὶ τὸ στόμα , καὶ μηκέτι κατὰ δευτέραν συντυχίαν ἀποβαίνειν τὸν δουλεύοντα τοῦ ἵππου , ἀλλ' ἔφιππον καὶ αὐτὸν προσαγορεύειν τὸν δεσπότην . πρὸς μὲν ἐκεῖνον πάλιν τὰ εἰωθότα ἐτελεῖτο , βασιλεῖ δὲ κατὰ τὸ Ρωμαίων ἔθος ἐκέλευσε προσφέρεσθαι τοὺς Τριβαλούς · καὶ κατὰ πᾶσαν μὲν συντυχίαν τῶν ἵππων πάντας ἀποβαίνειν , κατὰ δὲ τὴν πρώτην μάλιστα καὶ πόῤῥωθεν ἀποβάντας καὶ προσελθόντας πεζῇ οὕτως ἀσπάζεσθαι ἐπὶ γόνυ βασιλέα . καὶ τὸ δὴ θαυμαστότερον , ὅτι εἴ ποτε συνοῦσιν ἀμφοτέροις ἐδέησέ τινα τῶν εὐγενεστέρων Τριβαλῶν προσελθεῖν , Κράλης μὲν κατὰ τὸ εἰωθὸς ἐποίει καὶ ἀπέβαινε τοῦ ἵππου πρὸς τὴν προσαγόρευσιν , βασιλεὺς δὲ μένων ἔφιππος , ἠσπάζετο τὸν προσιόντα . πρὸς δὲ τὴν οἰκίαν ἐκείνου εἰσιόντα , εἰσῄει δὲ ὁσημέραι σχεδόν · οὐ γὰρ εἴα μένειν ἐπὶ τῆς σκηνῆς , πάσης ἡδίω διατριβῆς τὴν πρὸς ἐκεῖνον τιθέμενος ὁμιλίαν , ἔξω μὲν τῆς πύλης τοὺς νέους τῶν εὐγενεστέρων πεζῇ θέοντας ἐκέλευεν ὑπαντᾷν , ἔνδον δὲ τῆς αὐλῆς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ ἀξίαις ταῖς παρ' αὐτοῖς τετιμημένους , αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸν πρῶτον μάλιστα τῶν οἴκων μετὰ τὴν αὐλὴν προσηγόρευεν ὑπαντῶν , ἢ καὶ ἄχρι τοῦ τόπου ἔνθα τοῦ ἵππου ἀπέβαινε προΐει . οὐχ ἥττω δὲ φιλοτιμίαν καὶ ἡ τοῦ Κράλη γαμετὴ πρὸς βασιλέα ἐπεδείκνυτο , ἐν πᾶσι μάλιστα ἐκείνου οὐδαμῶς ἀπολείπεσθαι φιλονεικοῦσα . ταῦτα μὲν οὖν παρὰ πάντα τὸν χρόνον , ἐν ᾧ συνδιέτριβεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς , ἐπράττετο . ἐν ἀρχαῖς δὲ τῆς ἐπιδημίας μάλιστα ἐν ἡμέραις οὐκ ὀλίγαις πότοις καὶ φιλοτησίαις ὁ τῶν Τριβαλῶν ἄρχων τὴν πρὸς βασιλέα εὔνοιαν ἐπιδειξάμενος , ἔπειτα ἐπυνθάνετο , ὅτου χάριν ἀφίκοιτο πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ δέοιτο παρ' αὐτοῦ τινος . βασιλεὺς δὲ ἥκειν μὲν ἔφασκε τῆς εἰς αὐτὸν φιλίας ἕνεκα . οὐ γὰρ ἂν εἴη τι βέλτιον καὶ σωφρονέστερον ἀνθρώποις ὀρθοῖς χρωμένοις λογισμοῖς τοῦ βεβαίαν καὶ ἀληθῆ φιλίαν κτήσασθαι . ἔπειτα δὲ εἴγε βούλοιτο καὶ δύναιτο καὶ βοηθείας παρ' αὐτοῦ τυχεῖν , ὥστ' ἐπανελθεῖν πρὸς τὴν οἰκείαν . οἴεσθαι δὲ μηδ' αὐτὸν ἀγνοεῖν τὰ αὐτῷ συμβεβηκότα ἐν ἐννέα μάλιστα μησὶν ἤδη τοῦ παρὰ Ρωμαίοις πολέμου κεκινημένου , ὅπως τε φθονηθείη παρὰ τῶν ὁμοφύλων μηδὲν ἠδικηκὼς , καὶ ὡς κινηθείη παρ' ἐκείνων πόλεμος ἀκήρυκτος , καὶ τὰ τελευταῖα ταῦτα δὴ , ὡς προδοθείη παρὰ τῶν συνόντων πρὸς τοὺς πολεμίους ἀποστάντων . εἰ δὲ μὴ βούλοιτο βοηθεῖν , ἀπαγορεύειν φανερῶς , ὥστ' αὐτὸν διασκεψάμενον , ὅ , τι ἂν δοκοίη βέλτιον αὐτῷ τε καὶ τοῖς συνοῦσι πράττειν . μὴ θαυμάζειν δὲ , ὡς , εἴγε δύναιτο βοηθεῖν , εἰρήκει . οὐ γὰρ ἀδυναμίαν αὐτοῦ κατεγνωκὼς τοιαῦτα φάναι , ἀλλ' εἰδὼς , ὡς πᾶσιν ἀνθρώποις ἡ μὲν βούλησις ὁμοίως ἐπ' ἐξουσίᾳ κεῖται , τὸ δύνασθαι δὲ οὐκέτι . ἐνιότε γὰρ καὶ αὐτοὶ οἱ μεγάλα δοκοῦντες δύνασθαι ὑπό τινων κωλυμάτων τὴν τοῦ πράττειν , ἃ βούλονται , δύναμιν ἀποστεροῦνται , ἢ πολεμίων ἄλλων δυνατωτέρων ἐπικειμένων , ἢ αὐτοὶ ὁμόροις ἔθνεσί τισι μέλλοντες ἐπιστρατεύειν . διὰ τοῦτο φάναι τὸ εἰ δύναιτο · ὃ δίκαιον αὐτὸν μὴ θορυβεῖν , πολλῶν τοιούτων ἐν τῷ βίῳ συμβαινόντων . ἔφασκε δὲ ὕστερον , ἐξεπίτηδες τοιαῦτα πρὸς Κράλην εἰρηκέναι , ὡς , εἰ μὴ βούλοιτο βοηθεῖν , προφάσεως εὐπροσώπου παρὰ τῶν ἐκείνου λόγων εὐποροίη , ὥστε τὴν μὲν βοήθειαν ἀπαγορεύειν , μηκέτι δὲ καὶ τὴν φιλίαν τὴν πρὸς αὐτόν . ἐδεδίει γὰρ , μὴ ἐκπολεμωθείη πρὸς αὐτὸν , εἰ μὴ βούλοιτο βοηθεῖν , νομίσας ἤδη διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς ἐπικουρίας εἰς ὀργὴν ἐξάγεσθαι καὶ ἔχθραν . ὁ Κράλης δὲ « καλῶς ἐποίησας , » εἴρηκεν « ὦ βασιλεῦ , τὸν λόγον διασαφήσας · ὑπέθραττε γὰρ οὐκ ὀλίγον καὶ ἐθορύβει τὴν διάνοιαν , ὡς ἀγνοῶν τὴν ἐμοὶ παροῦσαν δύναμιν οἰόμενον τοιαῦτα λέγεις . ἐπειδὴ δὲ τῶν τοιούτων ἀπήλλαξας ὑπονοιῶν , ἤδη σοι τὴν γνώμην καὶ αὐτὸς ποιήσω φανερὰν , ὡς δύναμίν τε ἔχω μάλιστα ἀρκοῦσαν πρὸς τοὺς πολεμοῦντάς σοι , καὶ ἡδέως ἂν ἐπικουροίην , εἴγε βούλει καὶ αὐτός . » ἀποκριναμένου δὲ τοῦ βασιλέως , ὡς τῆς μὲν φιλίας ἕνεκα καὶ τῆς προθυμίας τῆς περὶ αὐτὸν πολλὰς ἂν εἰδείη χάριτας , ἀγνοοίη δὲ πρὸς ὅ , τι φέρει τὸ εἰ βούλοιτο καὶ αὐτός · μισθὸν τῆς συμμαχίας ὁ Κράλης τὰς ἀπὸ Χριστουπόλεως πρὸς τὴν ἑσπέραν ἁπάσας πόλεις Ρωμαίοις ὑπηκόους ᾔτει , εἰ δὲ τοῦτο ἐπαχθὲς δοκοίη , τὰς γοῦν ἀπὸ Θεσσαλονίκης . οὐ γὰρ ἐπ' οὐδενὶ κέρδει χρήματά τε ἀναλώσουσι πρὸς τὸν πόλεμον ὑπὲρ αὐτοῦ τοσαῦτα καὶ διακινδυνεύσουσι πρὸς πᾶσαν τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν , οἷς οὐδ' ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν ποτε ἐτόλμησαν πόλεμον ἄρασθαι τοσοῦτον , ὥστε πρὸς Θρᾴκην ἢ καὶ περαιτέρω προελθεῖν . οἴεσθαι δὲ ἄριστά τε καὶ λυσιτελέστατα αὐτῷ βουλεύεσθαι . εἰ γὰρ ὧν οὐκ ἔστι κύριος ἀποσχόμενος , οὐχ ἑαυτῷ καὶ τοῖς συνοῦσι μόνον , ἀλλὰ καὶ παισὶ μεγάλην ὠφέλειαν πορίσαιτο , καὶ προσέτι τοὺς πολεμιωτάτους διαφθείρας , τῶν ἐπιλοίπων πόλεων κύριος κατασταίη , ἀγαπᾷν προσῆκον καὶ μὴ πέρα τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ μετρίου φιλονεικεῖν . ὁ βασιλεὺς δὲ « ὀρθῶς » εἶπε « περὶ τοῦ κέρδους τῆς συμμαχίας καὶ τῶν πόνων καὶ τῶν πρὸς τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων ἐλογίσω . οὐδεὶς γὰρ εὖ φρονῶν , εἰ μή τινα πρότερον ἐκ τῶν πραττομένων ὠφέλειαν συνορῴη , κόπτεσθαι καὶ ταλαιπωρεῖν ἕλοιτ' ἂν ἑκών . σὺ δ' εἰ μὲν οὐδεμίαν ἐμοὶ βούλει χάριν καταθεῖναι , λόγον ἂν ἔχοι μισθὸν τῆς συμμαχίας ἀπαιτεῖν , ὃν εἰ παράσχωμαι αὐτὸς , οὐδεμίαν εἴσομαί σοι τῆς ἐπικουρίας χάριν . οὐδὲ γὰρ ὁ ἀργυρίῳ τι παρά του ἐξωνούμενος χάριν ἂν εἰδείη τῷ πιπράσκοντι τοῦ παρασχέσθαι . εἰ δὲ φιλίας μόνης ἕνεκα καὶ τῆς πρεπούσης δυνάστῃ φιλοτιμίας ἕλοιο προῖκα βοηθεῖν , πρῶτον μὲν τὰ προσήκοντα βουλεύσῃ περὶ σεαυτοῦ , οὐ μισθοῦ ἕνεκα , ὅπερ πάσχουσιν οἱ πολλοὶ καὶ φαῦλοι τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ φιλίας καὶ φιλοτιμίας στρατευόμενος · ἔπειτα καὶ ὧν ζητεῖς ἐξέσται πλείω ἔχειν μετὰ πολλοῦ τοῦ περιόντος . εἰ γὰρ ἐμὲ , τὸν ἄρξοντα Ρωμαίων , γνήσιον κτήσῃ φίλον , οὐ τῶν ἐκ Χριστουπόλεως μόνον καὶ Θεσσαλονίκης ἄχρι τῆς σῆς ἡγεμονίας ὅρων πόλεων , ἀλλὰ καὶ νήσων καὶ Βυζαντίου καὶ τῆς ἄλλης Θρᾴκης ἔχειν ἐξέσται τὴν ἀρχήν · κοινὰ γὰρ οἱ σοφοί φασι τὰ φίλων · καὶ συμβήσεταί σοι μετὰ τῆς ἀπὸ τῶν ἔργων φιλοτιμίας καὶ μείζω καὶ θαυμασιωτέραν τὴν ὠφέλειαν καρποῦσθαι . εἰ μὲν οὖν ἐμοὶ πειθόμενος καὶ πᾶσαν ὑπεριδὼν μικρολογίαν , προῖκα βοηθήσεις , σαυτῷ τε καὶ ἡμῖν προσήκοντα βουλεύσῃ . εἰ δ' ἄρα οὕτως ἔγνωκας , ὡς οὐδενί τῳ τρόπῳ ἑτέρῳ βοηθήσων , εἰ μή σοι καταπροδοίημεν τὰς Ρωμαίων πόλεις , ἀλλ' ἡμῖν γε φράσον φανερῶς , ὡς ἂν πρὸς ἕτερόν τι τῶν λυσιτελεῖν τρεπώμεθα δοκούντων , θεοῦ συναιρομένου . ἴσθι γὰρ , ἴσθι σαφῶς , ὡς οὐ πολλὰς καὶ θαυμασίας , ἅσπερ εἴρηκας αὐτὸς , ἀλλ' οὐδεμίαν καὶ τὴν φαυλοτάτην ἑκόντες ὄντες προησόμεθα , οὐδ' ἀλλαξαίμην ἂν ἡδέως αὐτῆς τὴν σφετέραν καὶ τῶν παίδων σωτηρίαν .
Lemmas: μγʹ . λίβερος δέ σύντονος χράω ὁδοιπορία ὀλίγος χρόνος περί τις τόπος Μοράβας ἐγχώριος προσαγορεύω ὁ Κράλη συντυγχάνω Ἑλένη προπέμπω ὁ γυνή πρός ὁ βασιλεύς Μυσός Ἀλέξανδρος , εἰμί ἀδελφός , ἀφικνέομαι . ἀπαγγέλλω δέ αὐτός ὁ περί βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός ὑπό ὁ ὁμόφυλος ἐργάζομαι , καί ὡς προδοσία ὁ ἕπομαι ὁ Ῥωμαῖος γῆ ἀπελαύνω , ἀφικνέομαι παρά αὐτός , πείθω φιλόφρων δέχομαι καί μεγαλοπρεπής , ὡς ὁ εἰς ἐκεῖνος φιλοτιμία πολύς ἐκεῖνος τε καί παῖς καί πᾶς ὁ Τριβαλός ἀρχή ὁ ἔπειτα πᾶς χρόνος εὐδοξία εἰμί ἀφορμή . ὁ δέ αὐτίκα τε πείθω καί ἀναστρέφω ἐκ ὁ ὁδοιπορία , ὡς ἀφικνέομαι πρός βασιλεύς . πέμπω δέ πρό αὐτός Μπογδάνος ὁ Λιβερός ἀδελφός , ἀσπάζομαι τε βασιλεύς καί δηλόω , ὡς ὀλίγος ὕστερος ἀφικνέομαι πρός ἐκεῖνος . ὁ δέ ἐπεί πυνθάνομαι Κράλης ἅμα γυνή ἀφικνέομαι πρός αὐτός , ἀντασπάζομαι μέν καί αὐτός αὐτός καί πολύς ὁμολογέω ὁ φίλιος χάρις . ἀνίστημι τε ἐκ Σκοπιά , πρός τις τόπος ἔρχομαι Ταώς διά ὁ κάλλος ὀνομάζω , ἔνθα περί κώμη τις ἀτείχιστος πριστηνω προσαγορεύω συμμείγνυμι ὁ Κράλη ἀφικνέομαι ἅμα γυνή . ὁ δέ δέχομαι μέν βασιλεύς μετά ὅσος εἄν εἶπον φιλοτιμία καί σπουδή . οὐ κακός δέ καί αὐτός διά ὁ ἐκεῖνος ἄφιξις συνήδομαι τε καί συγχαίρω ἑαυτοῦ τιμή τε ἀξιόω μάλιστα πολύς . ἐν ἅπας γάρ αὐτός προάγω ἑαυτοῦ καί ὡς ἀγαθός ὁ πρωτεῖος παραχωρέω . ἐν τε γάρ ὁ ἀνάκλισις ὁ ἀγαθός καί ὑψηλός παρέχω καθέδρα καί ἐν ὁδοιπορία καί ἐν ἅπας ὁ ἄλλος προτίθημι ἑαυτοῦ . ἔθος δέ ἀρχαῖος παρά Τριβαλός κρατέω , ἐπειδάν τις ὁ εὐγενής καί μέγας δύναμαι ἔρχομαι διά χρόνος πρός ὁ ἄρχω αὐτός καί δήω ποιέω ὁ πρῶτος προσαγόρευσις , ἀμφότερος ἀποβαίνω ὁ ἵππος , πρῶτος μέν ὁ ἄρχω ὁ στῆθος ὁ ὑποδεέστερος ἀσπάζομαι , ἔπειτα καί ὁ στόμα , καί μηκέτι κατά δύο συντυχία ἀποβαίνω ὁ δουλεύω ὁ ἵππος , ἀλλά Ἔφιππος καί αὐτός προσαγορεύω ὁ δεσπότης . πρός μέν ἐκεῖνος πάλιν ὁ εἴωθα τελέω , βασιλεύς δέ κατά ὁ Ῥωμαῖος ἔθος κελεύω προσφέρω ὁ Τριβαλός · καί κατά πᾶς μέν συντυχία ὁ ἵππος πᾶς ἀποβαίνω , κατά δέ ὁ πρῶτος μάλιστα καί πόρρωθεν ἀποβαίνω καί προσέρχομαι πεζός οὕτως ἀσπάζομαι ἐπί γόνυ βασιλεύς . καί ὁ δή θαυμαστός , ὅτι εἰμί ποτός σύνειμι1 ἀμφότερος δέω τις ὁ εὐγενής Τριβαλός προσέρχομαι , Κράλης μέν κατά ὁ εἴωθα ποιέω καί ἀποβαίνω ὁ ἵππος πρός ὁ προσαγόρευσις , βασιλεύς δέ Μένων Ἔφιππος , ἀσπάζομαι ὁ πρόσειμι . πρός δέ ὁ οἰκίον ἐκεῖνος εἴσειμι , εἰσέρχομαι δέ ὁσημέραι σχεδόν · οὖον γάρ ἐάω μένω ἐπί ὁ σκηνή , πᾶς ἡδύς διατριβή ὁ πρός ἐκεῖνος τίθημι ὁμιλία , ἔξω μέν ὁ πύλη ὁ νέος ὁ εὐγενής πεζός θέω κελεύω υπαντώ , ἔνδον δέ ὁ αὐλή ὁ πρέσβυς καί ἄξιος ὁ παρά αὐτός τιμάω , αὐτός δέ ἐπί ὁ πρῶτος μάλιστα ὁ οἶκος μετά ὁ αὐλή προσαγορεύω ὑπαντάω , ἢ καί ἄχρι ὁ τόπος ἔνθα ὁ ἵππος ἀποβαίνω προΐημι . οὐ κακός δέ φιλοτιμία καί ὁ ὁ Κράλη γαμετή πρός βασιλεύς ἐπιδείκνυμι , ἐν πᾶς μάλιστα ἐκεῖνος οὐδαμῶς ἀπολείπω φιλονεικέω . οὗτος μέν οὖν παρά πᾶς ὁ χρόνος , ἐν ὅς συνδιατρίβω αὐτός ὁ βασιλεύς , πράσσω . ἐν ἀρχή δέ ὁ ἐπιδημία μάλιστα ἐν ἡμέρα οὐ ὀλίγος πότος καί φιλοτήσιος ὁ ὁ Τριβαλός ἄρχω ὁ πρός βασιλεύς εὔνοια ἐπιδείκνυμι , ἔπειτα πυνθάνομαι , ὅστις χάρις ἀφικνέομαι πρός αὐτός καί εἰμί δήω παρά αὐτός τις . βασιλεύς δέ ἥκω μέν φάσκω ὁ εἰς αὐτός φίλιος ἕνεκα . οὖον γάρ εἄν εἰμί τίς ἀγαθός καί σώφρων ἄνθρωπος ὀρθός χράω λογισμός ὁ βέβαιος καί ἀληθής φίλιος κτάομαι . ἔπειτα δέ εἰ βούλομαι καί δύναμαι καί βοήθεια παρά αὐτός τυγχάνω , ὥστε ἐπανέρχομαι πρός ὁ οἰκεῖος . οἴομαι δέ μηδέ αὐτός ἀγνοέω ὁ αὐτός συμβεβηκός ἐν ἐννέα μάλιστα μείς ἤδη ὁ παρά Ῥωμαῖος πόλεμος κινέω , ὅπως τε φθονέω παρά ὁ ὁμόφυλος μηδείς ἀδικέω , καί ὡς κινέω παρά ἐκεῖνος πόλεμος ἀκήρυκτος , καί ὁ τελευταῖος οὗτος δή , ὡς προδίδωμι παρά ὁ σύνειμι πρός ὁ πολέμιος ἀφίστημι . εἰμί δέ μή βούλομαι βοηθέω , ἀπαγορεύω φανερῶς , ὥστε αὐτός διασκέπτομαι , ὅς , τίς εἄν δοκέω ἀγαθός αὐτός τε καί ὁ σύνειμι πράσσω . μή θαυμάζω δέ , ὡς , εἰ δύναμαι βοηθέω , εἴρω . οὖον γάρ ἀδυναμία αὐτός καταγιγνώσκω τοιοῦτος φαίνω , ἀλλά εἰδοί , ὡς πᾶς ἄνθρωπος ὁ μέν βούλησις ὁμοίως ἐπί ἐξουσία κεῖμαι , ὁ δύναμαι δέ οὐκέτι . ἐνιότε γάρ καί αὐτός ὁ μέγας δοκέω δύναμαι ὑπό τίνω κώλυμα ὁ ὁ πράσσω , ὁ βούλομαι , δύναμις ἀποστερέω , ἢ πολέμιος ἄλλος δυνατός ἐπίκειμαι , ἢ αὐτός ὅμορος ἔθνος τις μέλλω ἐπιστρατεύω . διά οὗτος φαίνω ὁ εἰμί δύναμαι · ὅς Δίκαιος αὐτός μή θορυβέω , πολύς τοιοῦτος ἐν ὁ βίος συμβαίνω . φάσκω δέ ὕστερος , ἐξεπίτηδες τοιοῦτος πρός Κράλης εἴρω , ὡς , εἰμί μή βούλομαι βοηθέω , πρόφασις εὐπρόσωπος παρά ὁ ἐκεῖνος λόγος εὐπορέω , ὥστε ὁ μέν βοήθεια ἀπαγορεύω , μηκέτι δέ καί ὁ φίλιος ὁ πρός αὐτός . δείδω γάρ , μή ἐκπολεμόω πρός αὐτός , εἰμί μή βούλομαι βοηθέω , νομίζω ἤδη διά ὁ ἀποτυχία ὁ ἐπικουρία εἰς ὀργή ἐξάγω καί ἔχθρα . ὁ Κράλης δέ « καλῶς ποιέω , » εἴρω « εἰμί βασιλεύς , ὁ λόγος διασαφέω · ὑποθράττω γάρ οὐ ὀλίγος καί θορυβέω ὁ διάνοια , ὡς ἀγνοέω ὁ ἐγώ πάρειμι δύναμις οἴομαι τοιοῦτος λέγω . ἐπεί δέ ὁ τοιοῦτος ἀπαλλάσσω ὑπόνοια , ἤδη σύ ὁ γνώμη καί αὐτός ποιέω φανερός , ὡς δύναμις τε ἔχω μάλιστα ἀρκέω πρός ὁ πολεμέω σύ , καί ἡδύς εἄν ἐπικουρέω , εἰ βούλομαι καί αὐτός . » ἀποκρίνω δέ ὁ βασιλεύς , ὡς ὁ μέν φίλιος ἕνεκα καί ὁ προθυμία ὁ περί αὐτός πολύς εἄν οἶδα χάρις , ἀγνοέω δέ πρός ὅς , τίς φέρω ὁ εἰμί βούλομαι καί αὐτός · μισθός ὁ συμμαχία ὁ Κράλης ὁ ἀπό χριστουπολις πρός ὁ ἑσπέρα ἅπας πόλις Ῥωμαῖος ὑπήκοος αἰτέω , εἰμί δέ οὗτος ἐπαχθής δοκέω , ὁ γοῦν ἀπό Θεσσαλονίκη . οὖον γάρ ἐπί οὐδείς κέρδος χρῆμα τε ἀναλίσκω πρός ὁ πόλεμος ὑπέρ αὐτός τοσοῦτος καί διακινδυνεύω πρός πᾶς ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία , ὅς οὐδέ ὑπέρ σφεῖς αὐτός ποτός τολμάω πόλεμος ἀείρω τοσοῦτος , ὥστε πρός Θρᾴκη ἢ καί περαιτέρω προέρχομαι . οἴομαι δέ ἀγαθός τε καί λυσιτελής αὐτός βουλεύω . εἰμί γάρ ὅς οὐ εἰμί κύριος ἀπέχω , οὐ ἑαυτοῦ καί ὁ σύνειμι μόνος , ἀλλά καί παῖς μέγας ὠφέλεια πορίζω , καί προσέτι ὁ πολέμιος διαφθείρω , ὁ ἐπίλοιπος πόλις κύριος καθίστημι , ἀγαπάω προσήκω καί μή πέρα ὁ καιρός καί ὁ μέτριος φιλονεικέω . ὁ βασιλεύς δέ « ὀρθῶς » εἶπον « περί ὁ κέρδος ὁ συμμαχία καί ὁ πόνος καί ὁ πρός ὁ πόλεμος ἀνάλωμα λογίζομαι . οὐδείς γάρ εὕω φρονέω , εἰμί μή τις πρότερος ἐκ ὁ πράσσω ὠφέλεια συνοράω , κόπτω καί ταλαιπωρέω αἱρέω εἄν ἑκών . σύ δέ εἰμί μέν οὐδείς ἐγώ βούλομαι χάρις κατατίθημι , λόγος εἄν ἔχω μισθός ὁ συμμαχία ἀπαιτέω , ὅς εἰμί παρέχω αὐτός , οὐδείς οἶδα σύ ὁ ἐπικουρία χάρις . οὐδέ γάρ ὁ ἀργύριον τίς παρά ὁ ἐξωνέομαι χάρις εἄν οἶδα ὁ πιπράσκω ὁ παρέχω . εἰμί δέ φίλιος μόνος ἕνεκα καί ὁ πρέπω δυνάστης φιλοτιμία αἱρέω προίξ βοηθέω , πρῶτος μέν ὁ προσήκω βουλεύω περί σεαυτοῦ , οὖον μισθός ἕνεκα , ὅσπερ πάσχω ὁ πολύς καί φαῦλος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά φίλιος καί φιλοτιμία στρατεύω · ἔπειτα καί ὅς ζητέω ἔξεστι πλείων ἔχω μετά πολύς ὁ περίειμι . εἰμί γάρ ἐγώ , ὁ ἄρχω Ῥωμαῖος , γνήσιος κτάομαι φίλος , οὖον ὁ ἐκ χριστουπολις μόνος καί Θεσσαλονίκη ἄχρι ὁ σός ἡγεμονία ὁράω πόλις , ἀλλά καί νῆσος καί Βυζάντιον καί ὁ ἄλλος Θρᾴκη ἔχω ἔξεστι ὁ ἀρχή · κοινός γάρ ὁ σοφός φημί ὁ Φίλων · καί συμβαίνω σύ μετά ὁ ἀπό ὁ ἔργον φιλοτιμία καί μείζων καί θαυμάσιος ὁ ὠφέλεια καρπόω . εἰμί μέν οὖν ἐγώ πείθω καί πᾶς ὑπέρ-εἶδον μικρολογία , προίξ βοηθέω , σεαυτοῦ τε καί ἐγώ προσήκω βουλεύω . εἰμί δέ ἄρα οὕτως γιγνώσκω , ὡς οὐδείς ὁ τρόπος ἕτερος βοηθέω , εἰμί μή σύ καταπροδίδωμι ὁ Ῥωμαῖος πόλις , ἀλλά ἐγώ γε φράζω φανερῶς , ὡς εἄν πρός ἕτερος τίς ὁ λυσιτελέω τρέπω δοκέω , θεός συναίρω . εἰμί γάρ , εἰμί σαφῶς , ὡς οὖον πολύς καί θαυμάσιος , ὅσπερ εἴρω αὐτός , ἀλλά οὐδείς καί ὁ φαῦλος ἑκών εἰμί προΐημι , οὐδέ ἀλλάσσω εἄν ἡδύς αὐτός ὁ σφέτερος καί ὁ παῖς σωτηρία .