joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.8
ηʹ . Πειθόμενος δὲ αὐτοῖς τοῦ βασιλέως ὁ υἱὸς διὰ τοὺς ἐπισειομένους φόβους καὶ κινδύνους , ἐπεχείρησε τῷ ἔργῳ , ᾗ ἐκεῖνοι ἐβουλεύοντο , καὶ τὰς πόλεις ἀφίστη πρὸς ἑαυτὸν , γνώμην ἔχων ὡς ὕστερον δεησόμενος βασιλέως τοῦ πατρὸς , τὴν μὲν ἀρχὴν τῶν πόλεων αὐτὸν ἔχειν διὰ βίου , τελεῖν δὲ ὑπὸ τὴν αὐτοῦ τε καὶ βασιλέως τοῦ γαμβροῦ ἡγεμονίαν . ἐπεὶ δὲ ἐπύθετο ὁ βασιλεὺς , ὀργῇ μὲν ἐφέρετο ἀκράτῳ πρὸς τοὺς τὰ τοιαῦτα πεπεικότας καὶ ἤδη ὥρμητο πρὸς τιμωρίαν . ἔπειτα ἡμερότητι κεράσας τὸν θυμὸν , ᾔδει γὰρ ἐπιεικείᾳ ῥᾷον προσαξόμενος τὸν υἱὸν , Εἰρήνην βασιλίδα τὴν ἐκείνου μητέρα ἔπεμπε διαλλάξουσαν ἐκεῖνον τῷ πατρὶ καὶ τῶν ἀτόπων ἔργων ἀποστήσουσαν . ἡ δὲ ὀφθεῖσα μόνον τῷ υἱῷ , ῥᾷστα πάντα τὰ προσκόμματα διέλυε καὶ τὰς ὑποψίας . ἦν γὰρ οὐ συνετὴ μόνον καὶ δεινὴ χρήσασθαι πράγμασι μεγάλοις καὶ μεταποιῆσαι , ᾗ ἐβούλετο , ἀλλὰ καὶ Ματθαῖον τὸν υἱὸν ἐξόχως τῶν ἄλλων μᾶλλον φιλοῦσα παίδων καὶ φιλουμένη ὑπ' αὐτοῦ . ὅθεν οὐδὲ λόγων ἐδεήθη πρὸς αὐτὸν , ἀλλ' ἐκέλευε μόνον , καὶ πάνθ' ὑπήκουεν ἐκεῖνος . ἔπειτα τοὺς τῆς στάσεως αἰτίους λόγοις ἐπιπλήξασα καὶ ἀπειλήσασα τὰ δεινότατα , εἰ τοιαῦτα αὖθις πανουργεύοιντο , ἦσαν γὰρ αὐτῇ τῶν καθ' αἷμα προσηκόντων , καὶ τὸν υἱὸν , ὥσπερ καὶ πρότερον , πάνθ' ὑπείκοντα προθύμως ἀποδείξασα βασιλεῖ τῷ πατρὶ , ἀνέστρεφε . γενομένη δὲ ἐν Βυζαντίῳ , Ἀνδρόνικον εὗρε τὸν νεώτερον ἀποτεθνηκότα τῶν υἱῶν ὑπὸ τοῦ τότε ἐνσκήψαντος λοιμοῦ , ὃς ἐκ τῶν Ὑπερβορέων πρῶτον ἀρξάμενος Σκυθῶν , πάντα ἐπέδραμε σχεδὸν τὰ παράλια τῆς οἰκουμένης καὶ τὸ πολὺ διέφθειρε τῶν ἐνοικούντων . οὐ γὰρ Πόντον μόνον διῆλθε καὶ Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν , ἀλλὰ καὶ Ἑλλάδα καὶ Ἰταλίαν καὶ νήσους ἁπάσας , Αἴγυπτόν τε καὶ Λιβύην καὶ Ἰουδαίαν καὶ Συρίαν , καὶ κύκλῳ πᾶσαν σχεδὸν τὴν οἰκουμένην . οὕτω δὲ ἦν ἄμαχον τὸ κακὸν , ὡς μήτε δίαιταν μηδεμίαν , μήτε ῥώμην σώματος δυνηθῆναι ἀντισχεῖν . πάντα γὰρ ὁμοίως καθῄρει καὶ ἰσχυρὰ καὶ ἀσθενῆ σώματα , καὶ οἱ μάλιστα θεραπευόμενοι ὁμοίως ἀπέθνησκον τοῖς ἀπορωτάτοις . ἄνοσον μὲν γὰρ ἦν ἐκεῖνο τὸ ἔτος παντάπασιν εἰς τὰς ἄλλας ἀσθενείας . εἰ δέ τις καὶ προέκαμνέ τι , πάντα εἰς ἐκεῖνο κατέληγε τὸ νόσημα , καὶ οὔτε ἰατρῶν ἐξήρκει τέχνη οὐδεμία , οὔτε παρόμοιον πᾶσιν ἦν , ἀλλ' οἱ μὲν αὐτίκα οὐδὲ πρὸς βραχὺ ἀντέχοντες αὐθημερὸν ἀπέθνησκον , ἔνιοι δὲ καὶ αὐθωρόν · ὅσοι δὲ ἐπὶ δυσὶν ἀντεῖχον ἢ τρισὶν ἡμέραις , πρῶτα μὲν πυρετῷ κατείχοντο λαβροτάτῳ , καὶ ἐς τὴν κεφαλὴν τοῦ νοσήματος ἐμπίπτοντος , ἀφωνίᾳ κατείχοντο καὶ ἀναισθησίᾳ πρὸς πάντα τὰ γινόμενα , καὶ ὥσπερ πρὸς ὕπνον κατεφέροντο βαθύν . ἢν δέ που ἀνανήψειαν , φθέγγεσθαι μὲν ἐβούλοντο , δυσκίνητος δὲ ἡ γλῶσσα ἦν καὶ ἀδιάρθρωτα τὰ πολλὰ ἐφθέγγοντο , τῶν περὶ τὸ ἰνίον νεύρων νεκρωθέντων , καὶ τάχιστα ἀπέθνησκον . ἑτέροις δὲ οὐκ εἰς τὴν κεφαλὴν , ἀλλ' εἰς τὸν πνεύμονα ἐμπίπτον τὸ κακὸν , φλόγωσίς τε ἦν αὐτίκα πρὸς τὰ ἔνδον , καὶ δριμείας ἐνεποίει ἀλγηδόνας περὶ τὰ στήθη · ὕφαιμόν τε πτύελον ἀνέπεμπον καὶ πνεῦμα ἄτοπον ἀπὸ τῶν ἔνδον καὶ δυσῶδες · ἥ τε φάρυγξ καὶ ἡ γλῶσσα καταξηραινόμενα ὑπὸ τοῦ καύσονος , μέλανα καὶ αἱματώδη ἦσαν · καὶ ποτὸν τό τε πλέον καὶ τὸ ἔλασσον ἐν ὁμοίῳ καθειστήκει · καὶ ἡ ἀγρυπνία ἐπέκειτο διὰ παντὸς καὶ ἀπορία πανταχόθεν ἦν ἐπί τε ταῖς ὠλέναις ταῖς ἄνω καὶ κάτω , οὐκ ὀλίγοις δὲ καὶ πρὸς τὰς σιαγόνας , καὶ ἕτεροις ἐν ἑτέροις μέρεσι τοῦ σώματος ἀποστάσεις ἐγίνοντο , τοῖς μὲν μείζους , τοῖς δὲ ἐλάσσους , καὶ μέλαιναι φλυκτίδες ἀνεφύοντο . ἑτέροις δὲ ὥσπερ στίγματα μέλανα κατὰ παντὸς τοῦ σώματος ἐξήνθει , τοῖς μὲν ἀραιά τε καὶ διαφανέστερα , τοῖς δ' ἀμυδρότερα καὶ συνεχῆ · καὶ πάντες ὁμοίως ὑπὸ πάντων ἔθνησκον . τοῖς μὲν γὰρ τὰ πάντα ἐπεγίνετο , τοῖς δὲ πλείω ἢ ἐλάσσω , οὐκ ὀλίγοις δὲ καὶ ἓν τῶν πάντων ἤρκεσε πρὸς θάνατον · ὅσοι δὲ ἐκ πολλῶν ὀλίγοι ἠδυνήθησαν διαφυγεῖν , οὐκέτι ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ κατείχοντο κακοῦ , ἀλλ' ἐν τῷ θαρσαλέῳ ἦσαν ἤδη . δὶς γὰρ οὐκ ἐπελάμβανεν , ὥστε καὶ κτείνειν · ἀποστάσεις δὲ ἐγίνοντο μεγάλαι πρὸς τοῖς μηροῖς ἢ ἐν ταῖς ὠλέναις · ὧν τεμνομένων , σφάκελλος ἐξέῤῥει δυσώδης καὶ πολὺς , καὶ τὸ νόσημα διεφορεῖτο εἰς ἐκεῖνο , τὴν διενοχλοῦσαν ὕλην ἀποῤῥίπτον . πολλοὶ δὲ καὶ ὑπὸ πάντων κατασχεθέντες , παρὰ δόξαν διεσώζοντο . ἦν δὲ ἐπικουρία οὐδεμία οὐδαμόθεν . ὃ γὰρ ἑτέρῳ συνήνεγκε , τοῦθ' ἑτέρῳ τὰ ἴσα πάσχοντι δηλητήριον ἐγίνετο · καὶ ἕτερος ἀφ' ἑτέρου θεραπείας ἀνεπίμπλαντο τῆς νόσου , καὶ τὴν πλείστην φθορὰν τοῦτο ἐνεποίει , καὶ πολλαὶ οἰκίαι ἐκενώθησαν τῶν οἰκητόρων , καὶ τῶν ἀλόγων τοῖς κυρίοις συναποθανόντων . δεινότατον δὲ ἦν ἡ ἀθυμία . ὁπότε γάρ τις αἴσθοιτο κάμνοντος ἑαυτοῦ , ἐλπὶς οὐδεμία σωτηρίας ὑπελείπετο , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀνέλπιστον τραπόμενοι , προΐεντο σφᾶς αὐτοὺς καὶ ἀπέθνησκον ἐν τῷ αὐτίκα , μεγάλην ῥοπὴν τῷ νοσήματι τὴν ἀθυμίαν προστιθέντες . τὸ μὲν οὖν τῆς νόσου εἶδος τοιοῦτον κρεῖσσον λόγου ἦν · ὅθεν καὶ μάλιστα ἐδεδήλωτο , οὐ τῶν συντρόφων καὶ τῇ φύσει προσηκόντων τῶν ἀνθρώπων , ἀλλ' ἕτερόν τι ὂν ὑπὸ θεοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἐπενηνεγμένον πρὸς σωφρονισμόν · καὶ πολλοὶ ἐκ τοῦ τοιούτου βελτίους τὴν ψυχὴν ἐγένοντο σωφρονισθέντες , οὐ μόνον οἱ τελευτήσαντες , ἀλλὰ καὶ ὅσοι περιεγένοντο τῆς νόσου . πάσης γὰρ ἀπέσχοντο κακίας ἐν τῷ τότε χρόνῳ καὶ ἀρετῆς ἐπεμελοῦντο · καὶ πολλοὶ τὰ ὄντα πένησι διένειμον καὶ πρὶν τὴν νόσον εἰς αὐτοὺς ἐγκατασκῆψαι · εἰ δέ ποτε καὶ αἴσθοιντο αὐτοὺς κατεχομένους , οὐδεὶς ἦν οὕτως ἀναλγήτως ἔχων , ὥστε μὴ μετάνοιαν ἐνδείξασθαι τῶν πεπλημμελημένων καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ δικαιωτήρια μὴ πρόφασίν τινα παρασχεῖν τοῦ σωθήσεσθαι ὑπὸ θεοῦ , εἰ μὴ πάνυ ἀνιάτως εἶχε καὶ ἀθεραπεύτως τὴν ψυχήν . ὑπὸ τῆς τοιαύτης νόσου πλεῖστοί τε ἀπέθανον ἐν Βυζαντίῳ τότε , καὶ ὁ βασιλέως παῖς Ἀνδρόνικος κατασχεθεὶς ἐτελεύτησε τριταῖος . βασιλὶς δὲ ἡ μήτηρ , ἐπεὶ ἐπύθετο τοῦ παιδὸς τὴν τελευτὴν , ὑπὸ σφοδροτάτης ἀλγηδόνος πληγεῖσα τὴν καρδίαν , διὰ βίου ἀνεξάλειπτον ἔσχε τὴν μνήμην τοῦ παιδός . ἦν γὰρ οὐ μόνον ἀγαθὸς ἰδεῖν , ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντα μάλιστα , ὅσα νέον οἶδε κοσμεῖν , ἔχων εὐφυῶς καὶ μεγάλας ἐλπίδας ὑποφαίνων τοῦ τῶν γεγεννηκότων ἄξιον ἑαυτὸν ἀποφανεῖν . μετὰ τοῦτο δὲ ὁ βασιλεὺς βασιλέα τὸν γαμβρὸν ἔχων , πρὸς τὰς τῆς Θρᾴκης ἐξῄει πόλεις καὶ πάσας περιῆλθε , τοῦτο μὲν βασιλέα πᾶσιν ἐμφανίζων ἄχρι τότε ἀγνοούμενον ταῖς πόλεσι , καὶ πᾶσιν ἔργοις αὐτοῖς κατάδηλον ποιῶν , ὡς τὴν πατρῴαν βασιλείαν ὁ νέος διαδέξοιτο βασιλεὺς , τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς πόνους στρατιώτῃ πρέποντας ἀσκῶν . ἥδετό τε κατάκρας ὁ πρεσβύτερος βασιλεὺς ὁρῶν τὸν νέον ἐπιτηδείως ἔχοντα πρὸς τὰς στρατείας καὶ μεγάλα ἐπαγγελλόμενον ἐκ τῶν παρόντων . ἀλύπως γὰρ καὶ ἱλαρῶς τούς τε πόνους ἔφερε , καὶ τῆς διαίτης τὴν ἐναλλαγὴν , καὶ πάντα ἔπραττεν ὁμοίως τοῖς εἰθισμένοις ἐκ πολλοῦ .
Lemmas: ἤ . πείθω δέ αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ υἱός διά ὁ ἐπισείω φόβος καί κίνδυνος , ἐπιχειρέω ὁ ἔργον , ὅς ἐκεῖνος βουλεύω , καί ὁ πόλις ἀφίστημι πρός ἑαυτοῦ , γνώμη ἔχω ὡς ὕστερος δήω βασιλεύς ὁ πατήρ , ὁ μέν ἀρχή ὁ πόλις αὐτός ἔχω διά βίος , τελέω δέ ὑπό ὁ αὐτός τε καί βασιλεύς ὁ γαμβρός ἡγεμονία . ἐπεί δέ πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς , ὀργή μέν φέρω ἄκρατος πρός ὁ ὁ τοιοῦτος πείθω καί ἤδη ὁρμέω πρός τιμωρία . ἔπειτα ἡμερότης κεράννυμι ὁ θυμός , οἶδα γάρ ἐπιείκεια ῥᾳδίως προσάγω ὁ υἱός , Εἰρήνη βασιλίς ὁ ἐκεῖνος μήτηρ πέμπω διαλλάσσω ἐκεῖνος ὁ πατήρ καί ὁ ἄτοπος ἔργον ἀφίστημι . ὁ δέ ὁράω μόνος ὁ υἱός , ῥᾳδίως πᾶς ὁ πρόσκομμα διαλύω καί ὁ ὑποψία . εἰμί γάρ οὖον συνετός μόνος καί δεινός χράω πρᾶγμα μέγας καί μεταποιέω , ὅς βούλομαι , ἀλλά καί Ματθαῖος ὁ υἱός ἔξοχος ὁ ἄλλος μᾶλλον φιλέω παῖς καί φιλέω ὑπό αὐτός . ὅθεν οὐδέ λόγος δήω πρός αὐτός , ἀλλά κελεύω μόνος , καί πᾶς ὑπακούω ἐκεῖνος . ἔπειτα ὁ ὁ στάσις αἴτιος λόγος ἐπιπλήσσω καί ἀπειλέω ὁ δεινός , εἰμί τοιοῦτος αὖθις πανουργεύω , εἰμί γάρ αὐτός ὁ κατά αἷμα προσήκω , καί ὁ υἱός , ὥσπερ καί πρότερος , πᾶς ὑπείκω προθύμως ἀποδείκνυμι βασιλεύς ὁ πατήρ , ἀναστρέφω . γίγνομαι δέ ἐν Βυζάντιον , Ἀνδρόνικος εὑρίσκω ὁ νέος ἀποθνῄσκω ὁ υἱός ὑπό ὁ τότε ἐνσκήπτω λοιμός , ὅς ἐκ ὁ Ὑπερβόρεοι πρῶτος ἄρχω Σκύθης , πᾶς ἐπιτρέχω σχεδόν ὁ παράλιος ὁ οἰκέω καί ὁ πολύς διαφθείρω ὁ ἐνοικέω . οὖον γάρ Πόντος μόνος διέρχομαι καί Θρᾴκη καί Μακεδονία , ἀλλά καί Ἑλλάς καί Ἰταλία καί νῆσος ἅπας , Αἴγυπτος τε καί Λιβύη καί Ἰουδαῖος καί Συρία , καί κύκλος πᾶς σχεδόν ὁ οἰκέω . οὗτος δέ εἰμί ἄμαχος ὁ κακός , ὡς μήτε δίαιτα μηδείς , μήτε ῥώμη σῶμα δύναμαι ἀντέχω . πᾶς γάρ ὁμοίως καθαιρέω καί ἰσχυρός καί ἀσθενής σῶμα , καί ὁ μάλιστα θεραπεύω ὁμοίως ἀποθνήσκω ὁ ἄπορος . ἄνοσος μέν γάρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἔτος παντάπασι εἰς ὁ ἄλλος ἀσθένεια . εἰμί δέ τις καί προκάμνω τίς , πᾶς εἰς ἐκεῖνος καταλήγω ὁ νόσημα , καί οὔτε ἰατρός ἐξαρκέω τέχνη οὐδείς , οὔτε παρόμοιος πᾶς εἰμί , ἀλλά ὁ μέν αὐτίκα οὐδέ πρός βραχύς ἀντέχω αὐθήμερος ἀποθνήσκω , ἔνιοι δέ καί αὐθωρός · ὅσος δέ ἐπί δύο ἀντέχω ἢ τρεῖς ἡμέρα , πρῶτος μέν πυρετός κατέχω λάβρος , καί εἰς ὁ κεφαλή ὁ νόσημα ἐμπίπτω , ἀφωνία κατέχω καί ἀναισθησία πρός πᾶς ὁ γίγνομαι , καί ὥσπερ πρός ὕπνος καταφέρω βαθύς . εἄν δέ ποῦ ἀνανήφω , φθέγγομαι μέν βούλομαι , δυσκίνητος δέ ὁ γλῶσσα εἰμί καί ἀδιάρθρωτος ὁ πολύς φθέγγομαι , ὁ περί ὁ ἰνίον νεῦρον νεκρόω , καί ταχύς ἀποθνήσκω . ἕτερος δέ οὐ εἰς ὁ κεφαλή , ἀλλά εἰς ὁ πνεύμων ἐμπίπτω ὁ κακός , φλόγωσις τε εἰμί αὐτίκα πρός ὁ ἔνδον , καί δριμύς ἐμποιέω ἀλγηδών περί ὁ στῆθος · ὕφαιμος τε πτύελον ἀναπέμπω καί πνεῦμα ἄτοπος ἀπό ὁ ἔνδον καί δυσώδης · ὅς τε φάρυγξ καί ὁ γλῶσσα καταξηραίνω ὑπό ὁ καύσων , μέλας καί αἱματώδης εἰμί · καί ποτόν ὁ τε πλέω καί ὁ μικρός ἐν ὅμοιος καθίστημι · καί ὁ ἀγρυπνία ἐπίκειμαι διά πᾶς καί ἀπορία πανταχόθεν εἰμί ἐπί τε ὁ ὠλένη ὁ ἄνω καί κάτω , οὐ ὀλίγος δέ καί πρός ὁ σιαγών , καί ἕτερος ἐν ἕτερος μέρος ὁ σῶμα ἀπόστασις γίγνομαι , ὁ μέν μείζων , ὁ δέ μικρός , καί μέλας φλυκτίς ἀναφύω . ἕτερος δέ ὥσπερ στίγμα μέλας κατά πᾶς ὁ σῶμα ἐξανθέω , ὁ μέν ἀραιός τε καί διαφανής , ὁ δέ ἀμυδρός καί συνεχής · καί πᾶς ὁμοίως ὑπό πᾶς θνῄσκω . ὁ μέν γάρ ὁ πᾶς ἐπιγίγνομαι , ὁ δέ πλείων ἢ μικρός , οὐ ὀλίγος δέ καί εἷς ὁ πᾶς ἀρκέω πρός θάνατος · ὅσος δέ ἐκ πολύς ὀλίγος δύναμαι διαφεύγω , οὐκέτι ὑπό ὁ αὐτός κατέχω κακός , ἀλλά ἐν ὁ θαρσαλέος εἰμί ἤδη . δίς γάρ οὐ ἐπιλαμβάνω , ὥστε καί κτείνω · ἀπόστασις δέ γίγνομαι μέγας πρός ὁ μηρός ἢ ἐν ὁ ὠλένη · ὅς τέμνω , σφάκελ(λ)ος ἐκρέω δυσώδης καί πολύς , καί ὁ νόσημα διαφορέω εἰς ἐκεῖνος , ὁ διενοχλέω ὕλη ἀπορρίπτω . πολύς δέ καί ὑπό πᾶς κατέχω , παρά δόξα διασῴζω . εἰμί δέ ἐπικουρία οὐδείς οὐδαμόθεν . ὅς γάρ ἕτερος συμφέρω , οὗτος ἕτερος ὁ ἴσος πάσχω δηλητήριος γίγνομαι · καί ἕτερος ἀπό ἕτερος θεραπεία ἀναπίμπλημι ὁ νόσος , καί ὁ πλεῖστος φθορά οὗτος ἐμποιέω , καί πολύς οἰκίον κενόω ὁ οἰκήτωρ , καί ὁ ἄλογος ὁ κύριος συναποθνῄσκω . δεινός δέ εἰμί ὁ ἀθυμία . ὁπότε γάρ τις αἰσθάνομαι κάμνω ἑαυτοῦ , Ἐλπὶς οὐδείς σωτηρία ὑπολείπω , ἀλλά πρός ὁ ἀνέλπιστον τρέπω , προΐημι σφεῖς αὐτός καί ἀποθνήσκω ἐν ὁ αὐτίκα , μέγας ῥοπή ὁ νόσημα ὁ ἀθυμία προστίθημι . ὁ μέν οὖν ὁ νόσος εἶδος τοιοῦτος κρατύς λόγος εἰμί · ὅθεν καί μάλιστα δηλόω , οὖον ὁ Συντρόφων καί ὁ φύσις προσήκω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἕτερος τίς εἰμί ὑπό θεός ὁ ἄνθρωπος ἐπιφέρω πρός σωφρονισμός · καί πολύς ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ὁ ψυχή γίγνομαι σωφρονίζω , οὖον μόνος ὁ τελευτάω , ἀλλά καί ὅσος περιγίγνομαι ὁ νόσος . πᾶς γάρ ἀπέχω κακία ἐν ὁ τότε χρόνος καί ἀρετή ἐπιμελέομαι · καί πολύς ὁ εἰμί πένης διανέμω καί πρίν ὁ νόσος εἰς αὐτός ἐγκατασκήπτω · εἰμί δέ ποτός καί αἰσθάνομαι αὐτός κατέχω , οὐδείς εἰμί οὕτως ἀνάλγητος ἔχω , ὥστε μή μετάνοια ἐνδείκνυμι ὁ πλημμελέω καί πρός ὁ ἐκεῖ δικαιωτήριον μή πρόφασις τις παρέχω ὁ σῴζω ὑπό θεός , εἰμί μή πάνυ ἀνίατος ἔχω καί ἀθεράπευτος ὁ Ψυχή . ὑπό ὁ τοιοῦτος νόσος πολύς τε ἀποθνῄσκω ἐν Βυζάντιον τότε , καί ὁ βασιλεύς παῖς Ἀνδρόνικος κατέχω τελευτάω τριταῖος . βασιλίς δέ ὁ μήτηρ , ἐπεί πυνθάνομαι ὁ παῖς ὁ τελευτή , ὑπό σφοδρός ἀλγηδών πλήσσω ὁ Καρδία , διά βίος ἀνεξάλειπτος ἔχω ὁ μνήμη ὁ παῖς . εἰμί γάρ οὖον μόνος ἀγαθός ὁράω , ἀλλά καί πρός πᾶς μάλιστα , ὅσος νέος οἶδα κοσμέω , ἔχω εὐφυής καί μέγας ἐλπίς ὑποφαίνω ὁ ὁ γεννάω ἄξιος ἑαυτοῦ ἀποφαίνω . μετά οὗτος δέ ὁ βασιλεύς βασιλεύς ὁ γαμβρός ἔχω , πρός ὁ ὁ Θρᾴκη ἔξειμι πόλις καί πᾶς περιέρχομαι , οὗτος μέν βασιλεύς πᾶς ἐμφανίζω ἄχρι τότε ἀγνοέω ὁ πόλις , καί πᾶς ἔργον αὐτός κατάδηλος ποιέω , ὡς ὁ πατρῷος βασίλειος ὁ νέος διαδέχομαι βασιλεύς , οὗτος δέ πρός ὁ πόνος στρατιώτης πρέπω ἀσκέω . ἥδομαι τε κατάκρας ὁ πρέσβυς βασιλεύς ὁράω ὁ νέος ἐπιτηδείως ἔχω πρός ὁ στρατεία καί μέγας ἐπαγγέλλω ἐκ ὁ πάρειμι . ἄλυπος γάρ καί ἱλαρός ὁ τε πόνος φέρω , καί ὁ δίαιτα ὁ ἐναλλαγή , καί πᾶς πράσσω ὁμοίως ὁ ἐθίζω ἐκ πολύς .