joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.33
λγʹ . Οὐ τότε δὲ μόνον περὶ τὴν διάλυσιν εὐχερὴς Καντακουζηνὸς ὁ βασιλεὺς ὡρᾶτο , ἀλλὰ καὶ Διδυμοτείχῳ ἐνδιατρίβων ἔτι , μετὰ τὸ ἅπαξ καὶ δὶς πρὸς βασιλίδα πρεσβεύσασθαι περὶ εἰρήνης , ἐπεὶ οὐδὲν ἐπιεικὲς περὶ τοὺς πρέσβεις ἠγγέλλετο εἰργασμένον , πρὸς τὸν πατριάρχην κρύφα γράμματα διεπέμπετο περὶ εἰρήνης , ἐν οἷς τῶν τε ἐπ' αὐτοῦ γεγενημένων ὅρκων ἀνεμίμνησκε μεταξὺ βασιλίδος καὶ αὐτοῦ . οὓς ἔφασκεν ἀκριβῶς αὐτὸς τηρῶν , ὑπὸ βασιλίδος παρασπονδούσης πολεμεῖσθαι , συκοφάνταις ἀνθρώποις καὶ διεφθορόσι πεπεισμένης · ἔτι δὲ καὶ τῶν αὐτῷ γεγενημένων ὅρκων πρὸς αὐτὸν , ὡς οὐ περιόψεται ὑπὸ συκοφαντῶν αὐτὸν διαβαλλόμενον , ἀλλὰ πᾶσαν ἐνδείξεται σπουδὴν ὑπὲρ αὐτοῦ , ἢ τἀληθέστερον εἰπεῖν , ὑπὲρ αὐτοῦ δικαίου . ἃ δὴ εἰς τοὐναντίον περιέστη , καὶ ὁ πόλεμος ἐξ ἐκείνου ἔσχε τὴν ἀρχὴν , ὑφ' οὗ κωλύεσθαι δικαιότερος μᾶλλον ἦν . ἐδεῖτό τε μὴ τοιαῦτα γινόμενα περιορᾷν , ἀλλ' ἔλεον λαβόντα τῶν ἀπολλυμένων ἀνθρώπων παρὰ πάντα τοῦ δικαίου λόγον , στῆναι πρὸς τὴν συμφορὰν καὶ τὰ πολλῷ δεινότερα ἐσόμενα κωλῦσαι , καταλύσαντα τὸν πόλεμον καὶ διαλλακτὴν γεγενημένον βασιλίδος καὶ αὐτοῦ , ὅπερ μάλιστα αὐτῷ προσήκειν , πατρὶ κοινῷ καὶ διδασκάλῳ δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ θεοῦ κεχειροτονημένῳ . πάντως δὲ οὐδὲν ἔργον ἔσται , οὐδὲ πολλῶν δεήσεται λόγων πρὸς αὐτὸν , ἀλλ' ἀρκεῖ μόνον ὀφθῆναι , καὶ πᾶσα πρόφασις πολέμου περιαιρεθήσεται . εἰ δ' ἄρα τούτων μηδενὸς μελήσει , μηδὲ τὴν προσήκουσαν περὶ τὴν εἰρήνην ἐνδείξεται σπουδὴν , αὐτὸν μὲν ὀκνεῖν εἰπεῖν , πᾶσι δὲ εἶναι καὶ σιγήσαντος καταφανὲς , ὡς ἐκ τῶν αὐτοῦ χειρῶν τὰ ἐκχυθησόμενα τῶν ἀνθρώπων αἵματα θεὸς ὁ δίκαιος ἐκζητήσει κριτής . ἠξίου τε , μὴ διὰ δειλίαν τὰ τοιαῦτα νομίζειν δεῖσθαι · τὴν γὰρ ἐκείνου στρατιὰν πολλῷ τῷ μέτρῳ τῆς ἐκείνων ὑπερέχειν · ἀλλ' ὁρῶντα τὸν πόλεμον , ὡς μεγάλων ἔσται συμφορῶν αἴτιος Ρωμαίοις , καὶ δεδοικότα τὴν ἐκεῖθεν βεβιωμένων βάσανον ἀνθρώποις μηδεμίαν ὡς οἷόντε μάλιστα ἐν τοῖς προσδοκωμένοις κακοῖς αἰτίαν παρέχεσθαι πειρᾶσθαι . ὃν δὲ κατ' αὐτοῦ ἐξεῖπε καὶ τῶν συνόντων ἀφορισμὸν , ἡγεῖσθαι μὲν δεινὸν , πῶς γὰρ οὔ ; οὐδὲν δὲ εἶναι πρὸς αὐτόν . εἰ γὰρ βασιλέως , ὥσπερ αὐτοί φασιν , ἐπεβούλευσε τοῖς παισὶν ἐπιορκήσας , εἶχεν ἄν τινα πρὸς ἐκεῖνον δύναμιν τὰ εἰρημένα . εἰ δὲ τούτων μὲν οὐδὲν οὔτε εἴργαστο , οὔτε ἐνεθυμήθη , ἐμμένοντος δὲ αὐτοῦ τοῖς ἐξαρχῆς καὶ τοὺς ὅρκους τηροῦντος βεβαίως , ὑπὸ φθόνου καὶ συκοφαντίας αὐτοὶ κεκινημένοι , τὴν πᾶσαν Ρωμαίων ἡγεμονίαν νῦν τε ἤδη νεμομένην καὶ ἔτι μᾶλλον δαπανήσουσαν ἤγειραν φλόγα , ἢν μὴ θεὸς ἄνωθεν ἐπιβλέψας ἵλεων κατασβέσῃ , σκοπητέον , εἰ μὴ μᾶλλον αὐτοῖς , ἢ ἐκείνῳ τὸ ἀπὸ θεοῦ χωρίζεσθαι προσήκει , τοῖς αἰτίοις τῶν κακῶν γεγενημένοις . οὐ γὰρ ἕπεσθαι τὸ θεῖον ταῖς παραλόγοις τῶν ἀρχιερέων ὁρμαῖς , Διονύσιος ὁ μέγας ἀπεφθέγξατο . αὖθίς τε ἐδεῖτο , τά τε μέχρι νῦν τετολμημένα συνιδόντα ὡς δεινὰ , καὶ τὰ μέλλοντα ὡς πολλῷ τῷ μέτρῳ χείρω προσδοκᾶται , ἥκειν πρὸς αὐτὴν καὶ διαλύειν τὰς συμφορὰς Ρωμαίοις , μόνον ὄντα δυνατὸν τὰ τοιαῦτα καταπράττεσθαι . εἰ δ' οὖν , ἀλλ' αὐτῷ μὲν ἅπαν εἴργασται τὸ δέον πρός τε θεὸν ὁμοῦ καὶ πρὸς τοὺς τὰ Ρωμαίων πράγματα ἄγοντας αὐτοὺς νυνί . αὐτοὶ δ' ἂν εἰδεῖεν , εἰ χρὴ πρὸς τὴν εἰρήνην μᾶλλον , ἢ τὸν πόλεμον προθύμους παρέχειν ἑαυτοὺς , ἓν τοῦτο σαφέστατα πεπεισμένους , ὡς τῶν τε πραττομένων ὑπ' αὐτῶν εὐθύνας αὐτοὶ τίσουσι παρὰ θεῷ , καὶ εἴ τι παρὰ τὸ προσῆκον , ὑπ' αὐτῶν συνελαυνόμενος εἰς ἀνάγκην , δρῴη καὶ αὐτός . τοιαῦτα μὲν τὰ βασιλέως γράμματα ἐδήλου . ἐπέμπετο δὲ διὰ μοναχοῦ τινος ἀρετῆς ἀντιποιουμένου καὶ ζήλῳ τῷ πρὸς τὰ καλὰ ἑκοντὶ τὸν κίνδυνον ὑπελθόντος . πατριάρχης δὲ ἐπεὶ τὰ γράμματα ἀνέγνω , οὐδὲν μὲν πρὸς τὰ γεγραμμένα ἀπεκρίνατο , τὸν μοναχὸν δὲ ἐκέλευε δεσμωτηρίῳ κατακλείειν , ὥσπερ τινὰ τῶν ἐπὶ δεινοτάτοις ἑαλωκότων , ὥσπερ ἔργοις τὴν ἀπολογίαν πεποιημένος , ὅτι μᾶλλον τὸν πόλεμον αἱροῖτο τῆς εἰρήνης . ἡ βασιλὶς δὲ ἐκ τῶν πραττομένων συνορῶσα τόν τε πόλεμον , ὡς πολλῶν ἔσται κακῶν αἴτιος Ρωμαίοις , τόν τε βασιλέα Καντακουζηνὸν οὐδὲν παρὰ τὸν τοῦ πολέμου χρόνον εἰργασμένον , ἐξ ὧν ἄν τις οἰήσαιτο ἀληθῆ τὰ εἰρημένα εἶναι κατ' αὐτοῦ , ἐπλήττετό τε τὴν ψυχὴν δεινῶς καὶ μετέμελεν αὐτῇ τῆς πρὸς τὸν πόλεμον ὁρμῆς . ὅθεν καί ποτε , τῆς γυναικωνίτιδος συνούσης μόνης , « δοκεῖ μοι , » ἔφασκεν « ἀπάτην ἠπατῆσθαι οὐ μετρίαν , τὰ οὐκ ὄντα πεισθεῖσαν περὶ Καντακουζηνοῦ . ἐξετάζουσαν γὰρ , ὅσα ἐκεῖνος παρὰ πάντα εἴργαστο τὸν τοῦ πολέμου χρόνον , μηδὲν εὑρίσκειν , ᾧ πεισθείη , ὡς ἐπεβούλευε παισὶ τοῖς αὐτῆς ἐκεῖνος . αὐτὴν δὲ τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπόδειξιν ἐναργεστάτην οὖσαν παριδοῦσαν , λόγοις μηδὲν ἔχουσιν ὑγιὲς προσχεῖν , ἐξ ὧν οὐχ ἑαυτὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ Ρωμαίων βλάψειε πράγματα οὐ μέτριά τινα . ἐρομένων δὲ τῶν γυναικῶν , καὶ ποία ἄν τις ἐπινοηθείη θεραπεία τῶν κακῶν , βασιλέως ἐκείνου ἤδη γεγονότος · ῥᾳδία , ἔφασκεν ἡ βασιλίς . Καντακουζηνὸν γὰρ , καὶ βασιλέως ἔτι περιόντος , ἐσθῆτα μὲν οὐ περιβεβλῆσθαι βασιλικὴν , δύναμιν δὲ ἔχειν βασιλέως . τί οὖν θαυμαστὸν , εἰ ἃ ὑπὸ τὴν ἰδιωτικὴν ἐσθῆτα ἔπραττε , τὰ ἴσα νῦν καὶ τὴν βασιλικὴν ἔχων πράττοι ; εὐνοίας δὲ ἕνεκα τῆς πρὸς ἐμὲ καὶ βασιλέα τὸν υἱὸν , καὶ μήπω τοῦ πολέμου κεκινημένου , τὴν θυγατέρα Ἑλένην βασιλεῖ τῷ ἐμῷ υἱῷ συνεθέμεθα πρὸς γάμον ἀγαγεῖν . οὗ δὴ γεγενημένου νῦν , ὅ,τε πόλεμος καταλυθήσεται ῥᾳδίως , καὶ τὰ πράγματα ὑπ' ἐκείνῳ , ὥσπερ καὶ πρότερον , διοικηθήσεται . εἰ δὲ μὴ , οὐδὲν ἔσται τὸ κωλῦσον τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν αὐτὴν ὑφ' ἑαυτῆς διαφθαρῆναι . » αἱ μὲν οὖν τῶν γυναικῶν ἐπεψηφίσαντο τὰ εἰρημένα ὡς ὀρθῶς καὶ λυσιτελῶς βεβουλευμένα . ταῖς δὲ ἐδόκει μὴ λυσιτελεῖν · ἅμα δὲ ἡμέρᾳ εἰς τὴν ὑστεραίαν Ἀποκαύκῳ ἐμηνύετο τῷ παρακοιμωμένῳ τὰ εἰρημένα . ἐκεῖνος δὲ νομίσας , περὶ τῶν ἐσχάτων αὐτοῖς τὸν κίνδυνον τὰ εἰρημένα ἄγειν , πρὸς πατριάρχην καὶ τοὺς τῆς κατὰ βασιλέως συμμετασχόντας ἐπιβουλῆς ἐλθὼν , « ἀπολώλαμεν » εἶπε « καὶ εἰς ἔσχατον κινδύνου ἐκ πολλῆς εὐτυχίας τὰ πράγματα ἡμῖν ἀθρόον περιέστη . ἡ βασιλὶς γὰρ οὐκ οἶδ' ὅθεν ὁρμηθεῖσα , διαλύεσθαι πρὸς Καντακουζηνὸν διενοήθη ἐπὶ τῷ βασιλέα τε αὐτὸν στέργειν καὶ Ἑλένην τὴν θυγατέρα βασιλεῖ πρὸς γάμον ἁρμόζειν τῷ υἱῷ . ἃ εἰ γένοιτο , οὐδεμία τις ὑπολέλειπται ἡμῖν ἐλπὶς τοῦ μὴ ἐξ ἀνθρώπων ἀφανισθέντας καινῷ τινι τρόπῳ πανοικεσίᾳ ἀπολέσθαι . ἴστε γὰρ αὐτοὶ , ὅσα ἡμῖν κατ' ἐκείνου κατηγόρηνται , ἃ πάντα χρὴ ἐνθυμουμένους , πᾶσαν ἐπιδείξασθαι σπουδὴν , ὥστε μὴ μόνον γίνεσθαι σπονδὰς ἐᾷν , ἀλλὰ καὶ τὸν πόλεμον , ὡς οἷόντε , ἀνάπτειν . οὐδὲν γὰρ ἢ τοῦτο λυσιτελέστερον ἡμῖν . ἐδόκει μὲν οὖν κἀκείνοις δεινότατα τὰ βασιλίδι βεβουλευμένα · σκεπτομένοις δὲ , ᾗ χρὴ τὸν κίνδυνον διαφυγεῖν , ἐδόκει δεῖν πρὸς βασιλίδα ἀπελθόντας καὶ ἢ ἀπάταις χρησαμένους ἢ φοβήσαντας ἀπειλαῖς , πείθειν αὐτὴν δι' ὅρκων ἐμπεδοῦν , ὡς , εἰ μὴ πρότερον συνεπιψηφίζοιντο καὶ αὐτοὶ , μήτε πράττειν , μήτε βουλεύεσθαί τι περὶ τῆς πρὸς Καντακουζηνὸν εἰρήνης .
Lemmas: λγʹ . οὖον τότε δέ μόνος περί ὁ διάλυσις εὐχερής Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ὁράω , ἀλλά καί διδυμοτειχεω ἐνδιατρίβω ἔτι , μετά ὁ ἅπαξ καί δίς πρός βασιλίς πρεσβεύω περί εἰρήνη , ἐπεί οὐδείς ἐπιεικής περί ὁ πρέσβυς ἀγγέλλω ἐργάζομαι , πρός ὁ πατριάρχης κρύφα γράμμα διαπέμπω περί εἰρήνη , ἐν ὅς ὁ τε ἐπί αὐτός γίγνομαι Ὅρκος ἀναμιμνήσκω μεταξύ βασιλίς καί αὐτός . ὅς φάσκω ἀκριβῶς αὐτός τηρέω , ὑπό βασιλίς παρασπονδέω πολεμέω , συκοφάντης ἄνθρωπος καί διαφθείρω πείθω · ἔτι δέ καί ὁ αὐτός γίγνομαι Ὅρκος πρός αὐτός , ὡς οὖον περιοράω ὑπό συκοφάντης αὐτός διαβάλλω , ἀλλά πᾶς ἐνδείκνυμι σπουδή ὑπέρ αὐτός , ἢ ἀληθής εἶπον , ὑπέρ αὐτός Δίκαιος . ὁ δή εἰς ἐναντίος περιίστημι , καί ὁ πόλεμος ἐκ ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἀρχή , ὑπό ὅς κωλύω Δίκαιος μᾶλλον εἰμί . δέομαι τε μή τοιοῦτος γίγνομαι περιοράω , ἀλλά ἔλεος λαμβάνω ὁ ἀπόλλυμι ἄνθρωπος παρά πᾶς ὁ Δίκαιος λόγος , ἵστημι πρός ὁ συμφορά καί ὁ πολύς δεινός εἰμί κωλύω , καταλύω ὁ πόλεμος καί διαλλακτής γίγνομαι βασιλίς καί αὐτός , ὅσπερ μάλιστα αὐτός προσήκω , πατήρ κοινός καί διδάσκαλος δικαιοσύνη ὑπό ὁ θεός χειροτονέω . πάντως δέ οὐδείς ἔργον εἰμί , οὐδέ πολύς δήω λόγος πρός αὐτός , ἀλλά ἀρκέω μόνος ὁράω , καί πᾶς πρόφασις πόλεμος περιαιρέω . εἰμί δέ ἄρα οὗτος μηδείς μέλω , μηδέ ὁ προσήκω περί ὁ εἰρήνη ἐνδείκνυμι σπουδή , αὐτός μέν ὀκνέω εἶπον , πᾶς δέ εἰμί καί σιγάω καταφανής , ὡς ἐκ ὁ αὐτός χείρ ὁ ἐκχέω ὁ ἄνθρωπος αἷμα θεός ὁ δίκαιος ἐκζήτησις κριτής . ἀξιόω τε , μή διά δειλία ὁ τοιοῦτος νομίζω δήω · ὁ γάρ ἐκεῖνος στρατία πολύς ὁ μέτρον ὁ ἐκεῖνος ὑπερέχω · ἀλλά ὁράω ὁ πόλεμος , ὡς μέγας εἰμί συμφορά αἴτιος Ῥωμαῖος , καί δείδω ὁ ἐκεῖθεν βιόω βάσανος ἄνθρωπος μηδείς ὡς οἷόντε μάλιστα ἐν ὁ προσδοκάω κακός αἴτιος παρέχω πειράω . ὅς δέ κατά αὐτός ἐξεῖπον καί ὁ σύνειμι ἀφορισμός , ἡγέομαι μέν δεινός , πῶς γάρ οὖον ; οὐδείς δέ εἰμί πρός αὐτός . εἰμί γάρ βασιλεύς , ὥσπερ αὐτός φημί , ἐπιβουλεύω ὁ παῖς ἐπιορκέω , ἔχω ἄν τις πρός ἐκεῖνος δύναμις ὁ εἴρω . εἰμί δέ οὗτος μέν οὐδείς οὔτε ἐργάζομαι , οὔτε ἐνθυμέομαι , ἐμμένω δέ αὐτός ὁ ἐξαρχῆς καί ὁ Ὅρκος τηρέω βεβαίως , ὑπό φθόνος καί συκοφαντία αὐτός κινέω , ὁ πᾶς Ῥωμαῖος ἡγεμονία νῦν τε ἤδη νέμω καί ἔτι μᾶλλον δαπανάω ἐγείρω φλόξ , εἄν μή θεός ἄνωθεν ἐπιβλέπω ἵλαος κατασβέννυμι , σκοπητέον , εἰμί μή μᾶλλον αὐτός , ἢ ἐκεῖνος ὁ ἀπό θεός χωρίζω προσήκω , ὁ αἴτιος ὁ κακός γίγνομαι . οὖον γάρ ἕπω ὁ θέω ὁ παράλογος ὁ ἀρχιερεύς ὁρμή , Διονύσιος ὁ μέγας ἀποφθέγγομαι . αὖθις τε δήω , ὁ τε μέχρι νῦν τολμάω συνοράω ὡς δεινός , καί ὁ μέλλω ὡς πολύς ὁ μέτρον χείρων προσδοκάω , ἥκω πρός αὐτός καί διαλύω ὁ συμφορά Ῥωμαῖος , μόνος εἰμί δυνατός ὁ τοιοῦτος καταπράσσω . εἰμί δέ οὖν , ἀλλά αὐτός μέν ἅπας ἐργάζομαι ὁ δήω πρός τε θεός ὁμοῦ καί πρός ὁ ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα ἄγω αὐτός νυνί . αὐτός δέ εἄν οἶδα , εἰμί χρή πρός ὁ εἰρήνη μᾶλλον , ἢ ὁ πόλεμος πρόθυμος παρέχω ἑαυτοῦ , εἷς οὗτος σαφής πείθω , ὡς ὁ τε πράσσω ὑπό αὐτός εὐθύνω αὐτός τίνω παρά θεός , καί εἰμί τίς παρά ὁ προσήκω , ὑπό αὐτός συνελαύνω εἰς ἀνάγκη , δράω καί αὐτός . τοιοῦτος μέν ὁ βασιλεύς γράμμα δηλόω . πέμπω δέ διά μοναχός τις ἀρετή ἀντιποιέω καί ζῆλος ὁ πρός ὁ καλός ἑκοντί ὁ κίνδυνος ὑπέρχομαι . πατριάρχης δέ ἐπεί ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω , οὐδείς μέν πρός ὁ γράφω ἀποκρίνω , ὁ μοναχός δέ κελεύω δεσμωτήριον κατακλείω , ὥσπερ τις ὁ ἐπί δεινός ἁλίσκομαι , ὥσπερ ἔργον ὁ ἀπολογία ποιέω , ὅτι μᾶλλον ὁ πόλεμος αἱρέω ὁ εἰρήνη . ὁ βασιλίς δέ ἐκ ὁ πράσσω συνοράω ὁ τε πόλεμος , ὡς πολύς εἰμί κακός αἴτιος Ῥωμαῖος , ὁ τε βασιλεύς Καντακουζηνός οὐδείς παρά ὁ ὁ πόλεμος χρόνος ἐργάζομαι , ἐκ ὅς ἄν τις οἴομαι ἀληθής ὁ εἴρω εἰμί κατά αὐτός , πλήσσω τε ὁ ψυχή δεινῶς καί μεταμέλομαι αὐτός ὁ πρός ὁ πόλεμος ὁρμή . ὅθεν καί ποτός , ὁ γυναικωνῖτις σύνειμι μόνος , « δοκέω ἐγώ , » φάσκω « ἀπάτη ἀπατάω οὖον μέτριος , ὁ οὐ εἰμί πείθω περί Καντακουζηνός . ἐξετάζω γάρ , ὅσος ἐκεῖνος παρά πᾶς ἐργάζομαι ὁ ὁ πόλεμος χρόνος , μηδείς εὑρίσκω , ὅς πείθω , ὡς ἐπιβουλεύω παῖς ὁ αὐτός ἐκεῖνος . αὐτός δέ ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα ἀπόδειξις ἐναργής εἰμί παροράω , λόγος μηδείς ἔχω ὑγιής προέχω , ἐκ ὅς οὐ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὁ Ῥωμαῖος βλάπτω πρᾶγμα οὖον μέτριος τις . ἔρομαι δέ ὁ γυνή , καί ποῖος ἄν τις ἐπινοέω θεραπεία ὁ κακός , βασιλεύς ἐκεῖνος ἤδη γίγνομαι · ῥᾴδιος , φάσκω ὁ Βασιλίς . Καντακουζηνός γάρ , καί βασιλεύς ἔτι περίειμι , ἐσθής μέν οὖον περιβάλλω βασιλικός , δύναμις δέ ἔχω βασιλεύς . τίς οὖν θαυμαστός , εἰμί ὁ ὑπό ὁ ἰδιωτικός ἐσθής πράσσω , ὁ ἴσος νῦν καί ὁ βασιλικός ἔχω πράσσω ; εὔνοια δέ ἕνεκα ὁ πρός ἐγώ καί βασιλεύς ὁ υἱός , καί μήπω ὁ πόλεμος κινέω , ὁ θυγάτηρ Ἑλένη βασιλεύς ὁ ἐμός υἱός συντίθημι πρός γάμος ἄγω . ὅς δή γίγνομαι νῦν , ὁράω πόλεμος καταλύω ῥᾳδίως , καί ὁ πρᾶγμα ὑπό ἐκεῖνος , ὥσπερ καί πρότερος , διοικέω . εἰμί δέ μή , οὐδείς εἰμί ὁ κωλύω ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ διαφθείρω . » ὁ μέν οὖν ὁ γυνή ἐπιψηφίζω ὁ εἴρω ὡς ὀρθῶς καί λυσιτελής βουλεύω . ὁ δέ δοκέω μή λυσιτελέω · ἅμα δέ ἡμέρα εἰς ὁ ὑστεραῖος Ἀπόκαυκος μηνύω ὁ παρακοιμώμενος ὁ εἴρω . ἐκεῖνος δέ νομίζω , περί ὁ ἔσχατος αὐτός ὁ κίνδυνος ὁ εἴρω ἄγω , πρός πατριάρχης καί ὁ ὁ κατά βασιλεύς συμμετέχω ἐπιβουλή ἔρχομαι , « ἀπόλλυμι » εἶπον « καί εἰς ἔσχατος κίνδυνος ἐκ πολύς εὐτυχία ὁ πρᾶγμα ἐγώ ἀθρόος περιίστημι . ὁ βασιλίς γάρ οὐ οἶδα ὅθεν ὁρμάω , διαλύω πρός Καντακουζηνός διανοέομαι ἐπί ὁ βασιλεύς τε αὐτός στέργω καί Ἑλένη ὁ θυγάτηρ βασιλεύς πρός γάμος ἁρμόζω ὁ υἱός . ὁ εἰμί γίγνομαι , οὐδείς τις ὑπολείπω ἐγώ Ἐλπὶς ὁ μή ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω καινός τις τρόπος πανοικεσίᾳ ἀπόλλυμι . οἶδα γάρ αὐτός , ὅσος ἐγώ κατά ἐκεῖνος κατηγορέω , ὁ πᾶς χρή ἐνθυμέομαι , πᾶς ἐπιδείκνυμι σπουδή , ὥστε μή μόνος γίγνομαι σπονδή ἐάω , ἀλλά καί ὁ πόλεμος , ὡς οἷόντε , ἀνάπτω . οὐδείς γάρ ἢ οὗτος λυσιτελής ἐγώ . δοκέω μέν οὖν ἐκεῖνος δεινός ὁ βασιλίδι βουλεύω · σκοπέω δέ , ὅς χρή ὁ κίνδυνος διαφεύγω , δοκέω δήω πρός βασιλίς ἀπέρχομαι καί ἢ ἀπάτη χράω ἢ φοβέω ἀπειλή , πείθω αὐτός διά Ὅρκος ἐμπεδόω , ὡς , εἰμί μή πρότερος συνεπιψηφίζω καί αὐτός , μήτε πράσσω , μήτε βουλεύω τίς περί ὁ πρός Καντακουζηνός εἰρήνη .