joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.39
λθʹ . Βασιλεὺς δὲ ἐς τὴν ὑστεραίαν ἐκκλησίαν ἐκ πάντων συναθροίσας , γνώμην πᾶσι περὶ τῶν πρακτέων προὐτίθει , καὶ ἐκέλευε τὸ παριστάμενον ἕκαστον μηδὲν ἀναδυόμενον εἰπεῖν , ὡς ἐκ πολλῶν τῶν λεγομένων ῥᾳδία ἡ τοῦ συνοίσοντος αἵρεσις γένοιτο αὐτοῖς . οἱ δ' ἀνεβάλλοντο πάντες ἐφεξῆς , καὶ οὐδεὶς τὸ παριστάμενον ἐτόλμα λέγειν φανερῶς . οἵ τε γὰρ ἐκ Βυζαντίου φυγάδες μετὰ βασιλέως ἀφιγμένοι ἄγαν ἤχθοντο πρὸς τὴν ἀποτυχίαν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἐν ἀπόρῳ εἴχοντο τοῦ τί χρὴ ἑλέσθαι · καὶ ἡ ἄλλη στρατιὰ ἐν ἀθυμίᾳ ἦσαν , οὐ κατὰ ῥοῦν χωροῦντα τὰ πράγματα ὁρῶντες βασιλεῖ · καὶ ὁ πρωτοστράτωρ ἅμα Θεσσαλονικέων τοῖς φυγάσιν , ὡς ἑώρων τοῖς ἐκ Βυζαντίου στρατηγοῖς τὴν πόλιν κατεχομένην καὶ ἄπορα ἤδη ἦν προσάγεσθαι , μᾶλλον ἐχαλέπαινον , τοὺς οἰκείους ἐννοοῦντες οἷα πείσονται . καὶ πρὸς τὴν βασιλέως γνώμην πάντες ἀφεώρων , οἰόμενοί τινα σφίσι τῶν περισχόντων κακῶν λύσιν ἐξευρήσειν . βασιλεὺς δὲ ὡς εἶδε μηδεμίαν γνώμην μηδένα βουλόμενον εἰσάγειν , « τὰ μὲν πράγματα » εἶπεν « ὡς ἐναντίως ἢ ᾠόμεθα ἀπήντηκεν ἡμῖν , πάντες ὁρᾶτε δήπου . πρωτοστράτωρ τε γὰρ καὶ Θεσσαλονικέων οἱ τὰ ἡμέτερα ᾑρημένοι , οὓς ἔδει τὴν πόλιν ἔχοντας εὑρεῖν καὶ τὰ μέγιστα ὠφελεῖσθαι ὑπ' αὐτῶν , δυσκόλῳ τύχῃ χρησάμενοι , ἐξελήλανται · ὅ,τε δῆμος καὶ οἱ ἐναπολειφθέντες , οὓς ἠλπίζομεν ἢ πειθοῖ προσάξεσθαι ἢ βιάσεσθαι τοῖς ὅπλοις , διά τε τὰς ἁρπαγὰς ἡμῖν ἐκπεπολεμωμένοι καὶ θαῤῥοῦντες τῇ ἐκ Βυζαντίου στρατιᾷ , οὐ προσχωρήσουσιν ἡμῖν . εἰ γὰρ ἔμελλον , οὐκ ἂν ἐπὶ τῆς πύλης αὐτῶν σχεδὸν ἐστρατοπεδευμένου ἡσύχαζον αὐτοὶ , ἀλλ' ἢ πρεσβείαν ποιούμενοι κοινῇ , ἢ ἰδίᾳ κρύφα τινὲς αὐτῶν διαλεγόμενοι , παρῆσαν ἄν . τὸ δὲ μηδένα ἐξελθεῖν τεκμήριον τοῦ τε τοὺς πολλοὺς ἐγνωκέναι πολεμεῖν ἡμῖν , καὶ τοῦ , εἴ τινες καὶ εἶεν ᾑρημένοι τὰ ἡμέτερα , δέει τοῦ μὴ κακῶς παθεῖν συμφέρεσθαι τοῖς ἄλλοις . ὅθεν οὐδὲ ἐλπίδων ἀνονήτων ἕνεκα ἐνταῦθα οἴομαι παραμένειν δεῖν . οὐ μὴν διὰ τὸ τῆς πόλεως ἀποτετυχηκέναι , καὶ πρὸς τὰ λείποντα δίκαιον τοῦ πολέμου μαλακίζεσθαι . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ πρὸς πάντα εὐτυχήσομεν ἀεί . σωφρόνων δέ ἐστιν ἀνθρώπων καὶ γενναίοις χρωμένων λογισμοῖς , μήτε ἐν ταῖς εὐτυχίαις τοῦ μετρίου φαίνεσθαι ἐκπίπτοντας , μήτ' ἐν ταῖς δυσπραγίαις καταπίπτειν , ἀπαγορεύοντας τὸ ἀνορθοῦσθαι αὖθις . ἀλλὰ δέον τὰ ἐνταῦθα ὡς προσῆκον διοικησαμένους , χωρεῖν ἐπὶ τὰ πρόσω , χρηστοτέρας ἡμῖν καὶ ὡς μάλιστα ἀσφαλεῖς ὑποφαίνοντα ἐλπίδας . δέον οὖν ἐγὼ νομίζω , τῇ εἰς τὴν Ρεντίναν καταλελειμμένῃ φρουρᾷ δύναμιν προσθέντας μείζονα , ὡς κατατρέχειν Θεσσαλονίκης δύναιντο , ἡ γὰρ ἐκ Βυζαντίου στρατιὰ οὐ πολλῷ ὕστερον ἀποχωρήσει , καὶ ἐν Γυναικοκάστρῳ δύναμιν ὁμοίαν καταλιπόντας τῆς αὐτῆς αἰτίας ἕνεκα , τῇ ἄλλῃ στρατιᾷ διαβάντας αὐτοὺς τὸν Ἀξιὸν , εἰς Βέῤῥοιαν γενέσθαι καὶ Ἔδεσσαν τὰ ἡμέτερα ᾑρημένας πόλεις . ἐκείνων δὲ κρατήσασιν οἵ τε Θεσσαλοὶ προσχωρήσουσιν αὐτίκα καὶ Ἀκαρνανία καὶ τὸ ἄλλο ἠπειρωτικὸν , πάλαι τὴν ἐμὴν ἄφιξιν προσδεχόμενον . τοιαύτην δὲ προσλαβοῦσι δύναμιν οὐδεὶς ἀνθίστασθαι ἔτι ἀξιώσει , ἀλλ' ἢ ἑκόντες τῆς ἀρχῆς πάντες παραχωρήσουσιν ἡμῖν , ἢ τοῖς ὅπλοις βιασθέντες . » τοιαῦτα εἰπόντος βασιλέως , πρωτοστράτωρ τε ἅμα τοῖς συνοῦσι καὶ οἱ ἀπὸ Βυζαντίου μάλιστα φυγάδες ἐν δεινῷ τοὺς λόγους ἐποιοῦντο καὶ φόβου ἦσαν μεστοὶ καὶ ἀγωνίας , τὸν πλάνον ὡς ἀπέραντον λογιζόμενοι , εἰ δέοι Ἀκαρνανίαν καὶ Ἤπειρον περιιέναι , τοῖς ἐκ τῆς στρατείας κακοῖς ταλαιπωροῦντας , τῶν οἴκοι μάλιστα κακῶς διακειμένων καὶ ταχείας τῆς ἐπικουρίας δεομένων . φανερῶς μὲν οὖν ἀντειπεῖν καὶ τὴν οἰκείαν , ὡς ἔχουσι περὶ τὰ εἰρημένα , γνώμην ἐκκαλύψαι ἐδεδίεσαν , τό,τε περὶ βασιλέα δυσνοεῖν καὶ τὸ ἡσσῆσθαι κατάκρας ἐν τοῖς δεινοῖς ὡς φαῦλον ἑαυτοῖς προστρίβειν οὐκ ἐθέλοντες · προφάσεις δέ τινας συνείροντες οὐκ ἀναγκαίας , διεκώλυον τὴν πρᾶξιν . ὡς δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπέκειτο , ταύτην εἶναι μόνον φάσκων ὡς ἐν τοῖς παροῦσι λυσιτελεστάτην γνώμην · « ἀλλ' εἰ μὲν τοῦτό σε λέληθεν » εἶπεν « ὦ βασιλεῦ » ὁ πρωτοστράτωρ « ὡς στρατιὰ Τριβαλῶν πολὺν ἤδη χρόνον Ἔδεσσαν περικάθηται πολιορκοῦσα , ᾗ δεῖ χωρήσαντας διὰ μάχης παρέρχεσθαι εἰς τὴν πόλιν , ἄλλος ἂν εἴη λόγος . εἰ δ' οὐκ ἀγνοεῖς , μάλιστα θαυμάζειν ἔχω , ὅτι δὴ τοιοῦτος ὢν καὶ πολλὴν πρὸς στρατηγίαν πεῖραν ἐσχηκὼς , πρὸς τῷ παρόντι νυνὶ πολέμῳ τῷ ἐκ τῶν ὁμοφύλων , καὶ πρὸς Τριβαλοὺς παραβάλλεσθαι ἡμᾶς κελεύεις , ὅτε εἰ καὶ μόνοι ἦσαν , τῶν ἐργωδεστάτων ἦν ἀντιτάττεσθαί τινα . » ὁ βασιλεὺς δὲ μάλιστα μὲν οὐδὲν εἰδέναι περὶ τῆς πολιορκίας ἔφασκε . τὸν γὰρ τῶν Τριβαλῶν δεσπότην πρεσβείαν ποιησάμενον πρὸς αὐτὸν , ἔτι περὶ Θρᾴκην διατρίβοντα , σπονδὰς καὶ συμμαχίαν θέσθαι · δι' ἃ καὶ οἴεσθαι αὐτὸν μηδεμιᾷ Ρωμαίων πόλει πολεμεῖν . εἰ δ' ἐκεῖνος λύσας τὰς σπονδὰς , πολέμιος ἀντὶ συμμάχου γέγονε καὶ πόλιν ἡμετέραν πέμψας πολιορκεῖ , τίνι μᾶλλον , ἢ τούτῳ προσέχειν χρὴ , ὥστε τὴν πόλιν ἀπαλλάττειν τῶν δεινῶν μάλιστα δυναμένους , καὶ ἐκείνοις τε τὴν σωτηρίαν ἐκπορίζειν καὶ σφίσιν αὐτοῖς τήν τε ἐξ ἐκείνων καὶ τῶν ἄλλων εὔνοιαν ; ἐγὼ δ' εἰ καὶ μηδὲν ἡμῖν ἕψεσθαι κέρδος ἔμελλεν ἐκ τοῦ πολέμου , τοῦτ' αὐτὸ μόνον , τὸ Ρωμαίων πόλιν κινδυνεύουσαν ἐξαιρεῖσθαι , τῶν μεγίστων τίθεμαι κερδῶν . δι' ἃ οὐδὲ πρὸς ἄλλο τι τρέπεσθαι οὐκέτι συμβουλεύω , ἀλλ' ἤδη φανερῶς ἐπιψηφίζομαι . εἰ δὲ σοί τε καὶ τοῖς συνοῦσι τὸ Τριβαλοῖς ὑπὲρ Ρωμαίων πολιορκουμένων μάχεσθαι ἀγεννὲς δοκεῖ , ἀλλ' ἅμα τοῖς οἴκοθεν ἑπομένοις αὐτὸς ἐπ' ἐκείνους βαδιοῦμαι , ὑμεῖς δ' ἐν Γυναικοκάστρῳ μένοντες , τὴν ἐπάνοδον περιμένετε ἡμῶν . » ἐκέλευέ τε αὐτίκα τῇ σάλπιγγι τὴν ὁδοιπορίαν τῇ στρατιᾷ σημαίνειν . πρωτοστράτωρ δὲ καὶ οἱ ἐκ Βυζαντίου συνόντες βασιλεῖ φυγάδες τότε ἀπολείπεσθαι ἐνόμιζον αἰσχρὸν καὶ ἀγεννὲς , καὶ τὸ συνέπεσθαι ὑπώπτευον ὡς ἀπεράντου τῆς πλάνης ἐσομένης . διὸ αὐτοί τε ὡς εἶχον τὴν ὁρμὴν ἐπειρῶντο κωλύειν βασιλεῖ καὶ τοὺς ἄλλους κρύφα διαλεγόμενοι παρεκάλουν , ἔνδειάν τε τῶν ἀναγκαίων ὑποβάλλοντες καὶ μάχας καὶ πολέμους καὶ ὡς οὐδεμία τῶν πόλεων εἰσδέξοιτο βασιλέα ἑκοντί · καὶ ὅσα ἐνῆν πρὸς τὸ μάλιστα αὐτοὺς μὴ βασιλεῖ προθύμους ἕπεσθαι κωλύειν , εἴων ἀνεπιχείρητον οὐδέν . ἐξ ὧν οὐ μικράν τινα πτοίαν εἰς τὸ στράτευμα ἐνέβαλον καὶ πρὸς ἀποστασίαν ἔπειθον χωρεῖν . Κοτεανίτζης γάρ τις τῶν Θεσσαλονικέων ἑτέρους πείσας περὶ ἑκατὸν πρῶτος βασιλέως ἀποστὰς , εἰς Θεσσαλονίκην ἀπεχώρει . ταῦτα δὲ ἔπραττον , οὐ βασιλεῖ προῃρημένοι πολεμεῖν , ἀλλὰ τῶν οἰκείων τὴν κάκωσιν καὶ τὰς ἐκ Βυζαντίου ἀπειλὰς οὐ φέρειν ὄντες δυνατοί . οἱ γὰρ ἐκεῖσε ἄγοντες τὰ πράγματα καὶ πολεμοῦντες βασιλεῖ πρὸς μὲν ἐκεῖνον οὐχ ὅτι γε πρεσβείαν ἐποιήσαντο ἢ διειλέχθησαν περὶ τοῦτο παράπαν , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ καὶ δὶς , ὥσπερ ἔφημεν , καὶ τρὶς πρεσβείαν πεπομφότος , οὔτε ἀπεκρίναντο οὐδὲν , ἀλλὰ καὶ τοὺς πρέσβεις πολλὰ περιυβρίσαντες , ἐκάκουν ἐν δεσμωτηρίοις ὅσα δυνατά . πρὸς δὲ τοὺς συνόντας ὁσημέραι κρύφα διελέγοντο καὶ πλεῖστά τε ἐπηγγέλλοντο εὖ ποιήσειν ἐκείνου ἀποστάντας , καὶ τοὐναντίον , εἰ μὴ πείθοιντο , οὐ τὰ ὄντα μόνον ἀφαιρήσεσθαι καὶ κτήσεις ἑτέροις παραδώσειν , ἀλλὰ καὶ τέκνα καὶ γυναῖκας εἰς πεῖραν ἄξειν ἀλγεινῶν πολλῶν . ἃ ἐδόκει φοβερὰ τοῖς εὐγενεστέροις μάλιστα προσόδων μεγάλων ἀποστερουμένοις . ὧν καὶ τότε μεμνημένοι , κωλύειν διὰ πάντων ἐπεχείρουν βασιλέα πρὸς ὑπερορίους ἐξορμᾷν στρατείας , οἰόμενοι , ἂν κωλύσωσι , πρὸς ἕτερόν τι τρέψεσθαι λυσιτελέστερον . βασιλεὺς δὲ τοῖς ἀπ' ἀρχῆς ἐμμένων ὡς καλῶς βεβουλευμένοις , ἄρας ἐκ τοῦ στρατοπέδου , ἧκε πρὸς Ἀξιὸν ὡς διαβησόμενος , συνείποντο δὲ καὶ οἱ ἄλλοι , οἱ μὲν ἑκόντες , οἱ δ' ἀνάγκῃ . συμβὰν δὲ οὕτω , περὶ τὰ ὀρεινὰ ὄμβρων ῥαγδαίων καταῤῥαγέντων , ἄπορος ἐφαίνετο ὁ ποταμὸς ὑπὸ πλημμύρας . στρατοπεδευσάμενοι δὲ ἐκεῖ , περιέμενον ὡς λωφησάντων περαιωσόμενοι τῶν ὑδάτων . τὰ δὲ οὐδὲν ἧττον ἐπληθύνετο καὶ ὑποψίαν παρεῖχεν , ὡς οὐκ ἐν ὀλίγῳ δίοδον παρέξοντα . ἐπιλελοίπει τε ἤδη καὶ ὁ σῖτος τὴν στρατιάν . ὁρῶν δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς , ὡς ὅ,τε πόρος οὐ ῥᾴδιος αὐτοῖς , καὶ τῶν ἐπιτηδείων δέοιτο ἡ στρατιὰ , ἄκων μὲν καὶ δυσχεραίνων οὐ μετρίως καὶ τὴν γεγενημένην πρότερον ἐπὶ τὸν Ἕβρον κωλύμην στρέφων ἐπὶ νοῦν , καὶ δεδοικὼς , μὴ καὶ αὖθις τὰ παρόντα κακῶν αἴτια μεγάλων καταστῇ , ἐπέλεγέ τε ἑαυτῷ , ὡς ἐν οἷς μὲν ὁ θεὸς εὐδοκεῖ , καὶ ἡ κτίσις ἅπασα ὑπηρετεῖ , οἷς δὲ ἀντιτάττεται , καὶ ἡ κτίσις δύσκολον ὁμοίως ἑαυτὴν παρέχεται . ἀνέστρεφε δ' οὖν ὅμως εἰς Γυναικόκαστρον , γνώμην ἔχων , ὡς , τῇ στρατιᾷ σίτου πορισθέντος , αὖθις ἐπανέλθοι . ἤλπιζε γὰρ , ἄχρι τότε καὶ τὸν ποταμὸν ἐνδώσειν πρὸς τὸν πόρον . πρωτοστράτωρ δὲ καὶ οἱ λοιποὶ ἥδοντο πρὸς τὴν ἀποτυχίαν καὶ χαίροντες ἐπανῄεσαν .
Lemmas: λθʹ . Βασιλεύς δέ εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐκκλησία ἐκ πᾶς συναθροίζω , γνώμη πᾶς περί ὁ πρακτέος προτίθημι , καί κελεύω ὁ παρίστημι ἕκαστος μηδείς ἀναδύνω εἶπον , ὡς ἐκ πολύς ὁ λέγω ῥᾴδιος ὁ ὁ συμφέρω αἵρεσις γίγνομαι αὐτός . ὁ δέ ἀναβάλλω πᾶς ἐφεξῆς , καί οὐδείς ὁ παρίστημι τολμάω λέγω φανερῶς . ὁ τε γάρ ἐκ Βυζάντιον φυγάς μετά βασιλεύς ἀφίζω ἄγαν ἔχθω πρός ὁ ἀποτυχία ὁ Θεσσαλονίκη καί ἐν ἄπορος ἔχω ὁ τίς χρή αἱρέω · καί ὁ ἄλλος στρατία ἐν ἀθυμία εἰμί , οὖον κατά ῥόος χωρέω ὁ πρᾶγμα ὁράω βασιλεύς · καί ὁ πρωτοστράτωρ ἅμα Θεσσαλονικεύς ὁ φυγάς , ὡς ὁράω ὁ ἐκ Βυζάντιον στρατηγός ὁ πόλις κατέχω καί ἄπορος ἤδη εἰμί προσάγω , μᾶλλον χαλεπαίνω , ὁ οἰκεῖος ἐννοέω οἷος πείθω . καί πρός ὁ βασιλεύς γνώμη πᾶς ἀφοράω , οἴομαι τις ὅς ὁ περιέχω κακός λύσις ἐξευρίσκω . βασιλεύς δέ ὡς ὁράω μηδείς γνώμη μηδείς βούλομαι εἰσάγω , « ὁ μέν πρᾶγμα » εἶπον « ὡς ἐναντίος ἢ οἴομαι ἀπαντάω ἐγώ , πᾶς ὁράω δήπου . πρωτοστράτωρ τε γάρ καί Θεσσαλονικεύς ὁ ὁ ἡμέτερος αἱρέω , ὅς ἐσθίω ὁ πόλις ἔχω εὑρίσκω καί ὁ μέγας ὠφελέω ὑπό αὐτός , δύσκολος τυγχάνω χράω , ἐξελαύνω · ὁράω δῆμος καί ὁ ἐναπολείπω , ὅς ἐλπίζω ἢ πειθώ προσάγω ἢ βιάζομαι ὁ ὅπλον , διά τε ὁ ἁρπαγή ἐγώ ἐκπολεμόω καί ῥαθαίνω ὁ ἐκ Βυζάντιον στρατιά , οὖον προσχωρέω ἐγώ . εἰμί γάρ μέλλω , οὐ εἄν ἐπί ὁ πύλη αὐτός σχεδόν στρατοπεδευμένος ἡσυχάζω αὐτός , ἀλλά ἢ πρεσβεία ποιέω κοινός , ἢ ἴδιος κρύφα τις αὐτός διαλέγω , πάρειμι ἄν . ὁ δέ μηδείς ἐξέρχομαι τεκμήριον ὁ τε ὁ πολύς γιγνώσκω πολεμέω ἐγώ , καί ὁ , εἰμί τις καί ἄγω αἱρέω ὁ ἡμέτερος , δήω ὁ μή κακῶς πάσχω συμφέρω ὁ ἄλλος . ὅθεν οὐδέ ἐλπίς ἀνόνητος ἕνεκα ἐνταῦθα οἴομαι παραμένω δήω . οὖον μήv διά ὁ ὁ πόλις ἀποτυγχάνω , καί πρός ὁ λείπω Δίκαιος ὁ πόλεμος μαλακίζομαι . οὐδέ γάρ οὐδέ πρός πᾶς εὐτυχέω ἀεί . σώφρων δέ εἰμί ἄνθρωπος καί γενναῖος χράω λογισμός , μήτε ἐν ὁ εὐτυχία ὁ μέτριος φαίνω ἐκπίπτω , μήτε ἐν ὁ δυσπραγία καταπίπτω , ἀπαγορεύω ὁ ἀνορθόω αὖθις . ἀλλά δήω ὁ ἐνταῦθα ὡς προσήκω διοικέω , χωρέω ἐπί ὁ πρόσω , χρηστός ἐγώ καί ὡς μάλιστα ἀσφαλής ὑποφαίνω ἐλπίς . δήω οὖν ἐγώ νομίζω , ὁ εἰς ὁ Ρεντίνα καταλείπω φρουρά δύναμις προστίθημι μείζων , ὡς κατατρέχω Θεσσαλονίκη δύναμαι , ὁ γάρ ἐκ Βυζάντιον στρατία οὖον πολύς ὕστερος ἀποχωρέω , καί ἐν γυναικοκαστρον δύναμις ὅμοιος καταλιμπάνω ὁ αὐτός αἴτιος ἕνεκα , ὁ ἄλλος στρατιά διαβαίνω αὐτός ὁ Ἀξιός , εἰς Βέροια γίγνομαι καί Ἔδεσσα ὁ ἡμέτερος αἱρέω πόλις . ἐκεῖνος δέ κρατέω ὁ τε Θεσσαλός προσχωρέω αὐτίκα καί Ἀκαρνανία καί ὁ ἄλλος ἠπειρωτικός , πάλαι ὁ ἐμός ἄφιξις προσδέχομαι . τοιοῦτος δέ προσλαμβάνω δύναμις οὐδείς ἀνθίστημι ἔτι ἀξιόω , ἀλλά ἢ ἑκών ὁ ἀρχή πᾶς παραχωρέω ἐγώ , ἢ ὁ ὅπλον βιάζω . » τοιοῦτος εἶπον βασιλεύς , πρωτοστράτωρ τε ἅμα ὁ σύνειμι καί ὁ ἀπό Βυζάντιον μάλιστα φυγάς ἐν δεινός ὁ λόγος ποιέω καί φόβος εἰμί μεστός καί ἀγωνία , ὁ πλάνος ὡς ἀπέραντος λογίζομαι , εἰμί δήω Ἀκαρνανία καί Ἤπειρος περίειμι , ὁ ἐκ ὁ στρατεία κακός ταλαιπωρέω , ὁ οἴκοι μάλιστα κακῶς διάκειμαι καί ταχύς ὁ ἐπικουρία δήω . φανερῶς μέν οὖν ἀντιλέγω καί ὁ οἰκεῖος , ὡς ἔχω περί ὁ εἴρω , γνώμη ἐκκαλύπτω δείδω , ἔρχομαι περί βασιλεύς δυσνοέω καί ὁ ἡσσάομαι κατάκρας ἐν ὁ δεινός ὡς φαῦλος ἑαυτοῦ προστρίβω οὐ ἐθέλω · πρόφασις δέ τις συνείρω οὐ ἀναγκαῖος , διακωλύω ὁ πρᾶξις . ὡς δέ ὁ βασιλεύς ἐπίκειμαι , οὗτος εἰμί μόνος φάσκω ὡς ἐν ὁ πάρειμι λυσιτελής γνώμη · « ἀλλά εἰμί μέν οὗτος σύ λανθάνω » εἶπον « εἰμί βασιλεύς » ὁ πρωτοστράτωρ « ὡς στρατία Τριβαλός πολύς ἤδη χρόνος Ἔδεσσα περικάθημαι πολιορκέω , ὅς δεῖ χωρέω διά μάχη παρέρχομαι εἰς ὁ πόλις , ἄλλος εἄν εἰμί λόγος . εἰμί δέ οὐ ἀγνοέω , μάλιστα θαυμάζω ἔχω , ὅτι δή τοιοῦτος εἰμί καί πολύς πρός στρατηγία πείρω ἔχω , πρός ὁ πάρειμι νυνί πόλεμος ὁ ἐκ ὁ ὁμόφυλος , καί πρός Τριβαλός παραβάλλω ἐγώ κελεύω , ὅτε εἰμί καί μόνος εἰμί , ὁ ἐργώδης εἰμί ἀντιτάσσω τις . » ὁ βασιλεύς δέ μάλιστα μέν οὐδείς οἶδα περί ὁ πολιορκία φάσκω . ὁ γάρ ὁ Τριβαλός δεσπότης πρεσβεία ποιέω πρός αὐτός , ἔτι περί Θρᾴκη διατρίβω , σπονδή καί συμμαχία τίθημι · διά ὁ καί οἴομαι αὐτός μηδείς Ῥωμαῖος πόλις πολεμέω . εἰμί δέ ἐκεῖνος λύω ὁ σπονδή , πολέμιος ἀντί σύμμαχος γίγνομαι καί πόλις ἡμέτερος πέμπω πολιορκέω , τίς μᾶλλον , ἢ οὗτος προσέχω χρή , ὥστε ὁ πόλις ἀπαλλάσσω ὁ δεινός μάλιστα δύναμαι , καί ἐκεῖνος τε ὁ σωτηρία ἐκπορίζω καί σφεῖς αὐτός ὁ τε ἐκ ἐκεῖνος καί ὁ ἄλλος εὔνοια ; ἐγώ δέ εἰμί καί μηδείς ἐγώ ἕπω κέρδος μέλλω ἐκ ὁ πόλεμος , οὗτος αὐτός μόνος , ὁ Ῥωμαῖος πόλις κινδυνεύω ἐξαιρέω , ὁ μέγας τίθημι κέρδος . διά ὁ οὐδέ πρός ἄλλος τίς τρέπω οὐκέτι συμβουλεύω , ἀλλά ἤδη φανερῶς ἐπιψηφίζω . εἰμί δέ σύ τε καί ὁ σύνειμι ὁ Τριβαλός ὑπέρ Ῥωμαῖος πολιορκέω μάχομαι ἀγεννής δοκέω , ἀλλά ἅμα ὁ οἴκοθεν ἕπομαι αὐτός ἐπί ἐκεῖνος βαδίζω , σύ δέ ἐν γυναικοκαστρον Μένων , ὁ ἐπάνοδος περιμένω ἐγώ . » κελεύω τε αὐτίκα ὁ σάλπιγξ ὁ ὁδοιπορία ὁ στρατιά σημαίνω . πρωτοστράτωρ δέ καί ὁ ἐκ Βυζάντιον σύνειμι βασιλεύς φυγάς τότε ἀπολείπω νομίζω αἰσχρός καί ἀγεννής , καί ὁ συνέπομαι ὑποπτεύω ὡς ἀπέραντος ὁ πλάνης εἰμί . διό αὐτός τε ὡς ἔχω ὁ ὁρμή πειράω κωλύω βασιλεύς καί ὁ ἄλλος κρύφα διαλέγω παρακαλέω , ἔνδεια τε ὁ ἀναγκαῖος ὑποβάλλω καί μάχη καί πόλεμος καί ὡς οὐδείς ὁ πόλις εἰσδέχομαι βασιλεύς ἑκοντί · καί ὅσος ἐν-εἰμί πρός ὁ μάλιστα αὐτός μή βασιλεύς πρόθυμος ἕπω κωλύω , ἐάω ἀνεπιχείρητος οὐδείς . ἐκ ὅς οὖον μικρός τις πτοία εἰς ὁ στράτευμα ἐμβάλλω καί πρός ἀποστασία πείθω χωρέω . Κοτεανίτζης γάρ τις ὁ Θεσσαλονικεύς ἕτερος πείθω περί ἑκατόν πρῶτος βασιλεύς ἀφίστημι , εἰς Θεσσαλονίκη ἀποχωρέω . οὗτος δέ πράσσω , οὖον βασιλεύς προαιρέω πολεμέω , ἀλλά ὁ οἰκέω ὁ κάκωσις καί ὁ ἐκ Βυζάντιον ἀπειλή οὖον φέρω εἰμί δυνατός . ὁ γάρ ἐκεῖσε ἄγω ὁ πρᾶγμα καί πολεμέω βασιλεύς πρός μέν ἐκεῖνος οὐ ὅτι γε πρεσβεία ποιέω ἢ διαιλέγω περί οὗτος παράπαν , ἀλλά καί αὐτός καί δίς , ὥσπερ φημί , καί τρίς πρεσβεία πέμπω , οὔτε ἀποκρίνω οὐδείς , ἀλλά καί ὁ πρέσβυς πολύς περιυβρίζω , κακόω ἐν δεσμωτήριον ὅσος δυνατός . πρός δέ ὁ σύνειμι ὁσημέραι κρύφα διαλέγω καί πλεῖστος τε ἐπαγγέλλω εὕω ποιέω ἐκεῖνος ἀφίστημι , καί ἐναντίος , εἰμί μή πείθω , οὖον ὁ εἰμί μόνος ἀφαιρέω καί κτήσεις ἕτερος παραδίδωμι , ἀλλά καί τέκνον καί γυνή εἰς πείρω ἄγω ἀλγεινός πολύς . ὁ δοκέω φοβερός ὁ εὐγενής μάλιστα πρόσοδος μέγας ἀποστερέω . ὅς καί τότε μιμνήσκω , κωλύω διά πᾶς ἐπιχειρέω βασιλεύς πρός ὑπερόριος ἐξορμάω στρατεία , οἴομαι , εἄν κωλύω , πρός ἕτερος τίς τρέπω λυσιτελής . βασιλεύς δέ ὁ ἀπό ἀρχή ἐμμένω ὡς καλῶς βουλεύω , ἀείρω ἐκ ὁ στρατόπεδον , ἵημι πρός Ἀξιός ὡς διαβαίνω , συνέπομαι δέ καί ὁ ἄλλος , ὁ μέν ἑκών , ὁ δέ ἀνάγκη . συμβαίνω δέ οὗτος , περί ὁ ὀρεινός ὄμβρος ραγδαίος καταρρήγνυμι , ἄπορος φαίνω ὁ ποταμός ὑπό πλήμμυρα . στρατοπεδεύω δέ ἐκεῖ , περιμένω ὡς λωφάω περαιόω ὁ ὕδωρ . ὁ δέ οὐδείς κακός πληθύνω καί ὑποψία παρέχω , ὡς οὐ ἐν ὀλίγος δίοδος παρέξειμι . ἐπιλείπω τε ἤδη καί ὁ σῖτος ὁ στρατιά . ὁράω δέ καί ὁ βασιλεύς , ὡς ὁράω πόρος οὖον ῥᾴδιος αὐτός , καί ὁ ἐπιτήδειος δήω ὁ στρατία , ἄκων μέν καί δυσχεραίνω οὖον μέτριος καί ὁ γίγνομαι πρότερος ἐπί ὁ Ἕβρος κώλυμα στρέφω ἐπί νόος , καί δείδω , μή καί αὖθις ὁ πάρειμι κακός αἴτιος μέγας καθίστημι , επιλέγω τε ἑαυτοῦ , ὡς ἐν ὅς μέν ὁ θεός εὐδοκέω , καί ὁ κτίσις ἅπας ὑπηρετέω , ὅς δέ ἀντιτάσσω , καί ὁ κτίσις δύσκολος ὁμοίως ἑαυτοῦ παρέχω . ἀναστρέφω δέ οὖν ὅμως εἰς Γυναικόκαστρον , γνώμη ἔχω , ὡς , ὁ στρατιά σῖτος πορίζω , αὖθις ἐπανέρχομαι . ἐλπίζω γάρ , ἄχρι τότε καί ὁ ποταμός ἐνδίδωμι πρός ὁ πόρος . πρωτοστράτωρ δέ καί ὁ λοιπός ἥδομαι πρός ὁ ἀποτυχία καί χαίρω ἐπάνειμι .