joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.51
ναʹ . Βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς ἐπεὶ ἐκ Φερῶν ἀνέστρεφεν εἰς Ἔδεσσαν ἐλθὼν , ἣν περιεστρατοπεδευμένος ὁ Κράλης ἐπολιόρκει , τὴν μὲν πολίχνην εὗρε προσχωρήσασαν ἐκείνῳ χρήμασι διαφθείραντι τοὺς ἔνδον . ἀναμιμνήσκων δὲ τῶν ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν τῶν πρὸς αὐτὸν , οἷς ἐνεγέγραπτο , εἰ πόλιν τινὰ τῶν Ρωμαίοις ὑπηκόων , καὶ ἀπόντος βασιλέως , ἢ ὅπλοις ἢ τρόπῳ δή τινι ὑποποιήσαιτο , ἀποδιδόναι βασιλεῖ , ᾔτει τὴν πολίχνην . ὁ Κράλης τε παρείχετο ἑτοίμως , φάσκων πάντα τὰ ὑπεσχημένα πράξειν καὶ ὅπλοις καὶ χρήμασι καὶ πάσῃ δυνάμει συμμαχήσειν . βασιλεὺς δὲ τότε πρὸς τὴν πολίχνην μένειν αὐτὸς ἀλυσιτελὲς ὁρῶν , περὶ γὰρ τῆς εἰς Διδυμότειχον ἐπανόδου πᾶσα ἦν αὐτῷ ἡ σπουδὴ , ἔκ τε τῶν οἰκείων φρουρὰν ἀξιόλογον μὴ δυνάμενος καταλείπειν , ὀλίγων τε ὄντων τῶν συνεπομένων καὶ μὴ πειθομένων χωρὶς ἐκείνου ἀπολείπεσθαι ἐκεῖ , τὴν μὲν πολίχνην ὡς ἰδίαν καὶ ἄκων κατέλιπε πρὸς Κράλην φυλάττειν ὑπ' ἀνάγκης , ἄχρις οὗ , καιροῦ καλοῦντος , αὖθις ἀπολάβῃ . αὐτὸς δὲ ἅμα Κράλῃ πρὸς τὴν Τριβαλῶν ἀνεχώρουν γῆν . Ἀπόκαυκος δὲ ὁ μέγας δοὺξ ἐπεὶ πύθοιτο ἐκ Φερῶν ἀνακεχωρηκότα βασιλέα μετὰ Τριβαλῶν , ὑποπτεύσας τοὺς ἐν Διδυμοτείχῳ σφόδρα τεθορυβῆσθαι καὶ πρὸς διχοστασίαν ἔσεσθαι ῥᾳδίους καὶ διὰ ταῦτα παραστήσεσθαι ἐλπίσας , στρατιὰν ὅση ἦν ἐκ Βυζαντίου καὶ τῶν κατὰ Θρᾴκην πόλεων συναγαγὼν πεζήν τε καὶ ἱππικὴν , κατὰ Διδυμότειχόν τε ἐγένετο καὶ προσῆγε λόγους περὶ παραδόσεως . ὡς δ' ἐκεῖνοι παρεδέχοντο οὐδαμῆ τοὺς λόγους , τὸ μὲν τειχομαχεῖν ἀπεγίνωσκε , διά τε καρτερότητα τειχῶν καὶ εὐψυχίαν καὶ τόλμαν τῶν ἐχόντων ἀνάλωτον νομίζων · τὸ Ἐμπυθίου δὲ φρούριον περιστρατοπεδευσάμενος , ἐπολιόρκει καὶ μηχαναῖς ἐχρῆτο καὶ τειχομαχίαις , περὶ πλείονος τὸ παραστήσασθαι ποιούμενος . ἐπεχείρει δὲ κρύφα καὶ τοῖς ἐν Διδυμοτείχῳ , εἰ δύναιτο πείθειν τὴν πόλιν παραδοῦναι · ἤνυε δὲ οὐδέν . ἀφιγμένου γάρ τινος παρὰ βασιλέως καὶ μεμηνυκότος , ὡς οὐκ ἀληθῆ τὰ περὶ ἐκείνου εἰρημένα εἴη , ἀλλ' ὑποστρέψειε μὲν διὰ τὴν περὶ τὴν στρατιὰν συμβᾶσαν νόσον , αὖθις δὲ παρασκευάζοιτο ὡς ἀφιξόμενος , ἀνεθάρσησάν τε καὶ ἕτοιμοι ἦσαν ὡς ὑπὲρ ἐκείνου πάντα καὶ πεισόμενοι καὶ πράξοντες . ὁ μέγας δὲ δοὺξ ὀλίγα τῇ τοῦ Ἐμπυθίου ἐνδιατρίψας πολιορκίᾳ , ἐπεὶ πύθοιτο ἀθρόον στρατιὰν Σκυθικὴν εἰς τὴν Ρωμαίων ἐμβεβληκυῖαν , ἀσυντάκτως ὑπὸ δέους τῆς πολιορκίας ἀπαναστὰς , πρὸς Ἀδριανούπολιν ἐχώρει σπουδῇ πολλῇ . οἱ δὲ ἐν Διδυμοτείχῳ τὴν ἀταξίαν ὁρῶντες τῆς τῶν Ρωμαίων στρατιᾶς καὶ νομίσαντές τι περὶ αὐτοὺς συμβεβηκέναι τὸ μάλιστα οὕτω θορυβῆσαν , αὐτίκα τε ἐγένοντο εἰς τὸ στρατόπεδον , καί τινων ἐκράτησαν ὀλίγων ἐπιθέμενοι , σῖτόν τε καὶ βοσκήματα καὶ ἄλλας διαρπάσαντες ἀποσκευὰς , εἰσῆγον ἐντὸς τειχῶν . ἐξ ὅτου γὰρ οἱ ἐκ τῆς ἔξωθεν συνοικίας πόλεμον ἀράμενοι πρὸς τοὺς ἔνδον ἀνέστησαν ἡττηθέντες , οὐδ' οἱ ἔνδον γεωργίαις προσεῖχον , εἰδότες ὡς οὐδεμία τις ὠφέλεια ἐκ τούτων ἔσται , αὐτῶν πολιορκουμένων καὶ τοὺς ἐπιόντας ἀμύνεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν οὐ δυναμένων , ἀλλὰ τὰς πλησίον πόλεις κατατρέχοντες καὶ ληϊζόμενοι διέζων . τότε δὲ παντάπασιν ὑπὸ τῆς στρατιᾶς εἱργόμενοι τειχήρεις , οὐ μετρίως ἐπιέζοντο ἐνδείᾳ . τὸ μέντοι Σκυθικὸν πᾶσαν καταδραμὸν τὴν Θρᾴκην , ἐπεὶ ληΐζεσθαι οὐδὲν ἐνῆν , πρότερόν τε ὑπὸ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς ἀλλήλους τῆς χώρας διεφθαρμένης καὶ τότε , εἴ τι περιῆν ἔτι , εἰς τὰς πόλεις καταφυγόντος , κεναῖς ἀναστρέψαντες χερσὶν , οὐ μακρὰν Σκοπέλου τὴν στρατοπεδείαν ἐποιήσαντο . ὁ δὲ ἐν Σκοπέλῳ δῆμος πυθόμενοι , ὡς Σκύθαι ληϊσάμενοι μηδὲν πρὸς τὴν οἰκείαν ἐπανέρχονται , τῇ συνήθει ἀσυνεσίᾳ παραβόλως ὁρμηθέντες , ὅπλα ὡς εἶχον ἕκαστος ἀράμενοι , ἠνάγκαζον καὶ τὸν τῆς πόλεως ἡγεμόνα Μιχαὴλ παραλαβόντα καὶ τοὺς στρατιώτας , ὅσοι ἦσαν παρ' αὐτοῖς , συμπλέκεσθαι ἐγγὺς οὖσι τοῖς βαρβάροις . τοῦ δὲ πρὸς τὸ τόλμημα ἀπαγορεύοντος καὶ παραινοῦντος ἀπέχεσθαι τῆς πείρας , ὡς θανατοῦντας φανερῶς , οὐ μόνον οὐκ ἐπείθοντο τὰ βελτίω συμβουλεύοντι , ἀλλὰ παρέδοσάν τισι φρουρεῖν , ὡς ἐπειδὰν ἐκ τῆς μάχης ἀναστρέψωσιν , ἀμυνούμενοι αὐτὸν τῆς προδοσίας . οὐ γὰρ ἀδυναμίαν αὐτοῖς συνειδότα μὴ ἐθέλειν στρατηγεῖν ἐπὶ τοὺς πολεμίους , ἀλλὰ χαριζόμενον αὐτοῖς , ὡς ἐκ τῆς Διδυμοτείχου πολιορκίας τὸν μέγαν δοῦκα ἀναστήσασιν , ὅσον οὐδέπω μέλλοντα διὰ τὴν ἔνδειαν αὐτοῦ κρατεῖν . αὐτοὺς δὲ ἐκείνοις ἐπελθεῖν τε καὶ κρατήσειν , οὐ τοῦ πολεμίους εἶναι μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν εἰς τὸν μέγαν δοῦκα εὔνοιαν . τῷ γὰρ ἐκείνου δέει μηδὲν λυμηναμένους τὴν Ρωμαίων , πρὸς τὴν οἰκείαν ἀναστρέφειν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ . τοιαῦτα οἱ κακοδαίμονες εἰπόντες καὶ νεανιευσάμενοι , ἐχώρουν κατὰ τῶν Σκυθῶν , κελεύσαντες αὐτοῖς καὶ τοὺς στρατιώτας ἕπεσθαι . οἱ δὲ εἵποντο ἀνάγκῃ , αἱρετώτερον ἡγούμενοι αὐτοὺς , εἰ δέοι , τοῖς βαρβάροις μαχομένους ἀποθνήσκειν , ἢ πανοικεσίᾳ διαφθείρεσθαι ὑπὸ τῶν δημοτῶν . ἐπεὶ δὲ ἐγγὺς τοῦ στρατοπέδου ἦσαν τῶν Σκυθῶν , βοῇ πόῤῥωθεν ἐχρῶντο καὶ ἀλαλαγμοῖς καὶ ἐχώρουν δρόμῳ κατ' αὐτῶν . οὐ γὰρ ᾤοντο ἀντισχήσειν οὐδὲ πρὸς βραχὺ , ἀλλ' ὑποπτήξαντας ἑτοίμους ἑαυτοὺς παρέχεσθαι ἀνδραποδίζεσθαι . διὸ καὶ σχοινία ἕκαστος ἐπεφέροντο τοῦ τοὺς ἁλωσομένους βαρβάρους ἕνεκα δεσμεῖν , ἵνα μὴ διαδιδράσκοιεν ἄδετοι ἀγόμενοι . οἱ Σκύθαι δὲ νομίσαντες στρατιὰν πεζὴν ἰέναι ἐπ' αὐτοὺς , τῶν ἵππων ἐπιβάντες , ἐξήγοντο τοῦ στρατοπέδου ὡς μαχούμενοι . οἱ δὲ , ὡς μόνον εἶδον τοῦ στρατοπέδου ἐξιόντας , τοῦ προτέρου φυσήματος ἐπιλαθόμενοι ἐτρέποντο πρὸς φυγήν . ὑπτίου δὲ ὄντος τοῦ πεδίου καὶ ὕλης παντάπασι ψιλοῦ , διαδρᾶναι ἠδυνήθη οὐδὲ εἷς , ἀλλὰ πάντες κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν Σκυθῶν πλὴν τῶν ἱππέων . οὗτοι γὰρ διά τε τὸ πολὺ αὐτῶν τοὺς Σκύθας ἔτι ἀφεστάναι , ἡνίκα ἡ τροπὴ ἐγένετο , ἄλλως θ' ὅτι καὶ πρὸς τὸν πεζὸν ἠσχόληντο οἱ βάρβαροι , διασωθῆναι εἰς τὴν πόλιν ἠδυνήθησαν . οὕτως ἡ ἄνοια καὶ ἡ παράλογος ὁρμὴ πρὸς ἀνηκέστους ἐξάγει συμφοράς . Ἀπόκαυκος δὲ ὁ μέγας δοὺξ μετὰ τῶν Σκυθῶν τὴν εἰσβολὴν Ἀνδρόνικον Παλαιολόγον τὸν πρωτοστράτορα , ὃς ἦν γαμβρὸς αὐτῷ , ἄρχοντα συμπάσης ἀποδείξας τῆς στρατιᾶς καὶ τὸν πρὸς Διδυμότειχον ἐπιτρέψας πόλεμον , αὐτὸς εἰς Βυζάντιον ἐπανῆκε . πρωτοστράτωρ δὲ συχνὰς ἐποιεῖτο κατὰ Διδυμοτείχου ἐκδρομὰς καὶ πάλιν ἀνέστρεφε ταχέως . οὐ γὰρ ἦν , ὅ,τι κακώσειε διαφθείρας , οὐδενὸς ὄντος ἔξω τειχῶν . οἱ δὲ ἔνδον στρατιῶται , αὐτοῦ ἀναχωροῦντος , τοὺς περιοίκους ληϊζόμενοι καὶ σῖτον διαρπάζοντες καὶ βοσκήματα , διέφερον τὸν πόλεμον , οὐδὲν ἀγεννὲς οὔτε πράξαντες , οὔτε μελλήσαντες διὰ τὴν ἔνδειαν . ἐπελθόντος δὲ αὐτοῖς τοῦ πρωτοστράτορός ποτε , πέμψας ὁ μητροπολίτης ἐδήλου διὰ γραμμάτων , ὡς ἀνόνητα κόπτονται καὶ ταλαιπωροῦσι διὰ τὸν πρὸς βασιλέα πόλεμον , ᾧ δουλεύσουσι πάντως μετὰ μικρὸν , αὐτοί τε ἀπέραντα πονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις αἴτιοι γινόμενοι μεγάλων συμφορῶν . παρῄνει τε , αὐτῷ πειθομένους τῶν κακῶν ἀπέχεσθαι . εἰ γὰρ οὐκ ἀποβαίη τοιαῦτα , οἷα ἐγὼ λέγω , ἔφασκεν , οὐ λελάληκε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν ἐμοί . τοῦ πεμπομένου δὲ ἀπαγορεύοντος τὴν ἄφιξιν διὰ τὸ δεδοικέναι , μὴ κακῶς ὑπ' ἐκείνων πάθῃ τοιαῦτα ἀπαγγέλλων , ἐκέλευε θαῤῥεῖν , ὡς οὐδὲν ὑποστησόμενον , ἢ πληγὰς ὀλίγας . ἃ καὶ ἀπέβαινεν , ᾗ ἐκεῖνος προηγόρευεν .
Lemmas: ναί . Βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός ἐπεί ἐκ Φεραί ἀναστρέφω εἰς Ἔδεσσα ἔρχομαι , ὅς περιστρατοπεδεύω ὁ Κράλης πολιορκέω , ὁ μέν Πολίχνα εὑρίσκω προσχωρέω ἐκεῖνος χρῆμα διαφθείρω ὁ ἔνδον . ἀναμιμνήσκω δέ ὁ Ὅρκος καί ὁ συνθήκη ὁ πρός αὐτός , ὅς ἐγγράφω , εἰμί πόλις τις ὁ Ῥωμαῖος ὑπήκοος , καί ἄπειμι βασιλεύς , ἢ ὅπλον ἢ τρόπος δή τις ὑποποιέω , ἀποδίδωμι βασιλεύς , αἰτέω ὁ Πολίχνα . ὁ Κράλης τε παρέχω ἑτοίμως , φάσκω πᾶς ὁ ὑπισχνέομαι πράσσω καί ὅπλον καί χρῆμα καί πᾶς δύναμις συμμαχέω . βασιλεύς δέ τότε πρός ὁ Πολίχνα μένω αὐτός ἀλυσιτελής ὁράω , περί γάρ ὁ εἰς Διδυμότειχο ἐπάνοδος πᾶς εἰμί αὐτός ὁ σπουδή , ἐκ τε ὁ οἰκέω φρουρά ἀξιόλογος μή δύναμαι καταλείπω , ὀλίγος τε εἰμί ὁ συνέπομαι καί μή πείθω Χωρὶς ἐκεῖνος ἀπολείπω ἐκεῖ , ὁ μέν Πολίχνα ὡς ἴδιος καί ἄκων καταλείπω πρός Κράλης φυλάσσω ὑπό ἀνάγκη , ἄχρι ὅς , καιρός καλέω , αὖθις ἀπολαμβάνω . αὐτός δέ ἅμα Κράλη πρός ὁ Τριβαλός ἀναχωρέω γῆ . Απόκαυκος δέ ὁ μέγας δούξ ἐπεί πυνθάνομαι ἐκ Φεραί ἀναχωρέω βασιλεύς μετά Τριβαλός , ὑποπτάω ὁ ἐν διδυμοτειχεω σφόδρα θορυβέω καί πρός διχοστασία εἰμί ῥᾴδιος καί διά οὗτος παρίστημι ἐλπίζω , στρατία ὅσος εἰμί ἐκ Βυζάντιον καί ὁ κατά Θρᾴκη πόλις συνάγω πεζός τε καί ἱππικός , κατά Διδυμότειχόν τε γίγνομαι καί προσάγω λόγος περί παράδοσις . ὡς δέ ἐκεῖνος παραδέχομαι οὐδαμῆ ὁ λόγος , ὁ μέν τειχομαχέω ἀπογιγνώσκω , διά τε καρτερότης τεῖχος καί εὐψυχία καί τόλμα ὁ ἔχω ἀνάλωτος νομίζω · ὁ Ἐμπυθίου δέ φρούριον περιστρατοπεδεύομαι , πολιορκέω καί μηχανή χράω καί τειχομαχία , περί πλείων ὁ παρίστημι ποιέω . ἐπιχειρέω δέ κρύφα καί ὁ ἐν διδυμοτειχεω , εἰμί δύναμαι πείθω ὁ πόλις παραδίδωμι · ἀνύω δέ οὐδείς . ἀφικνέομαι γάρ τις παρά βασιλεύς καί μηνύω , ὡς οὐ ἀληθής ὁ περί ἐκεῖνος εἴρω εἰμί , ἀλλά ὑποστρέφω μέν διά ὁ περί ὁ στρατία συμβαίνω νόσος , αὖθις δέ παρασκευάζω ὡς ἀφικνέομαι , ἀναθαρσέω τε καί ἑτοῖμος εἰμί ὡς ὑπέρ ἐκεῖνος πᾶς καί πείθω καί πράσσω . ὁ μέγας δέ δούξ ὀλίγος ὁ ὁ Ἐμπυθίου ἐνδιατρίβω πολιορκία , ἐπεί πυνθάνομαι ἀθρόος στρατία Σκυθικός εἰς ὁ Ῥωμαῖος ἐμβάλλω , ἀσύντακτος ὑπό δέος ὁ πολιορκία ἀπανίστημι , πρός Ἀδριανούπολις χωρέω σπουδή πολύς . ὁ δέ ἐν διδυμοτειχεω ὁ ἀταξία ὁράω ὁ ὁ Ῥωμαῖος στρατιά καί νομίζω τίς περί αὐτός συμβαίνω ὁ μάλιστα οὗτος θορυβέω , αὐτίκα τε γίγνομαι εἰς ὁ στρατόπεδον , καί τίνω κρατέω ὀλίγος ἐπιτίθημι , σῖτος τε καί βόσκημα καί ἄλλος διαρπάζω ἀποσκευή , εἰσάγω ἐντός τεῖχος . ἐκ ὅστις γάρ ὁ ἐκ ὁ ἔξωθεν συνοικία πόλεμος ἀείρω πρός ὁ ἔνδον ἀνίστημι ἡσσάομαι , οὐδέ ὁ ἔνδον γεωργία προσέχω , οἶδα ὡς οὐδείς τις ὠφέλεια ἐκ οὗτος εἰμί , αὐτός πολιορκέω καί ὁ ἔπειμι ἀμύνω ὑπέρ αὐτός οὖον δύναμαι , ἀλλά ὁ πλησίος πόλις κατατρέχω καί ληΐζομαι διαζάω . τότε δέ παντάπασι ὑπό ὁ στρατιά ἔργω τειχήρης , οὖον μέτριος πιέζω ἔνδεια . ὁ μέντοι Σκυθικός πᾶς κατατρέχω ὁ Θρᾴκη , ἐπεί ληΐζομαι οὐδείς ἐν-εἰμί , πρότερος τε ὑπό ὁ πόλεμος ὁ πρός ἀλλήλων ὁ χώρα διαφθείρω καί τότε , εἰμί τίς περίειμι ἔτι , εἰς ὁ πόλις καταφεύγω , κενός ἀναστρέφω χείρ , οὖον μακράν Σκόπελος ὁ στρατοπεδεία ποιέω . ὁ δέ ἐν Σκόπελος δῆμος πυνθάνομαι , ὡς Σκύθης ληΐζομαι μηδείς πρός ὁ οἰκεῖος ἐπανέρχομαι , ὁ συνήθης ἀσυνεσία παράβολος ὁρμάω , ὅπλον ὡς ἔχω ἕκαστος ἀείρω , ἀναγκάζω καί ὁ ὁ πόλις ἡγεμών Μιχαήλ παραλαμβάνω καί ὁ στρατιώτης , ὅσος εἰμί παρά αὐτός , συμπλέκω ἐγγύς εἰμί ὁ βάρβαρος . ὁ δέ πρός ὁ τόλμημα ἀπαγορεύω καί παραινέω ἀπέχω ὁ πείρω , ὡς θανατόω φανερῶς , οὖον μόνος οὐ πείθω ὁ ἀγαθός συμβουλεύω , ἀλλά παραδίδωμι τις φρουρέω , ὡς ἐπειδάν ἐκ ὁ μάχη ἀναστρέφω , ἀμύνω αὐτός ὁ προδοσία . οὖον γάρ ἀδυναμία αὐτός σύνοιδα μή ἐθέλω στρατηγέω ἐπί ὁ πολέμιος , ἀλλά χαρίζομαι αὐτός , ὡς ἐκ ὁ Διδυμότειχο πολιορκία ὁ μέγας δούξ ἀνίστημι , ὅσος οὐδέπω μέλλω διά ὁ ἔνδεια αὐτός κρατέω . αὐτός δέ ἐκεῖνος ἐπέρχομαι τε καί κρατέω , οὖον ὁ πολέμιος εἰμί μόνος , ἀλλά καί διά ὁ εἰς ὁ μέγας δούξ εὔνοια . ὁ γάρ ἐκεῖνος δήω μηδείς λυμαίνομαι ὁ Ῥωμαῖος , πρός ὁ οἰκεῖος ἀναστρέφω ἐν ὀλίγος χρόνος . τοιοῦτος ὁ κακοδαίμων εἶπον καί νεανιεύω , χωρέω κατά ὁ Σκύθης , κελεύω αὐτός καί ὁ στρατιώτης ἕπω . ὁ δέ ἕπω ἀνάγκη , αἱρετός ἡγέομαι αὐτός , εἰμί δήω , ὁ βάρβαρος μάχομαι ἀποθνήσκω , ἢ πανοικεσίᾳ διαφθείρω ὑπό ὁ δημότης . ἐπεί δέ ἐγγύς ὁ στρατόπεδον εἰμί ὁ Σκύθης , βοή πόρρωθεν χράω καί ἀλαλαγμός καί χωρέω δρόμος κατά αὐτός . οὖον γάρ οἴομαι ἀντέχω οὐδέ πρός βραχύς , ἀλλά ὑποπτήσσω ἑτοῖμος ἑαυτοῦ παρέχω ἀνδραποδίζω . διό καί σχοινίον ἕκαστος ἐπιφέρω ὁ ὁ ἁλίσκομαι βάρβαρος ἕνεκα δεσμέω , ἵνα μή διαδιδράσκω ἄδετος ἄγω . ὁ Σκύθης δέ νομίζω στρατία πεζός εἶμι ἐπί αὐτός , ὁ ἵππος ἐπιβαίνω , ἐξάγω ὁ στρατόπεδον ὡς μάχομαι . ὁ δέ , ὡς μόνος εἶδον ὁ στρατόπεδον ἔξειμι , ὁ πρότερος φύσημα ἐπιλανθάνομαι τρέπω πρός φυγή . ὕπτιος δέ εἰμί ὁ πεδίον καί ὕλη παντάπασι ψιλός , διαδιδράσκω δύναμαι οὐδέ εἷς , ἀλλά πᾶς κατακόπτω ὑπό ὁ Σκύθης πλήν ὁ ἱππεύς . οὗτος γάρ διά τε ὁ πολύς αὐτός ὁ Σκύθης ἔτι ἀφίστημι , ἡνίκα ὁ τροπή γίγνομαι , ἄλλως ὁ ὅτι καί πρός ὁ πεζός ἀσχολέω ὁ βάρβαρος , διασῴζω εἰς ὁ πόλις δύναμαι . οὕτως ὁ ἄνοια καί ὁ παράλογος ὁρμή πρός ἀνήκεστος ἐξάγω συμφορά . Απόκαυκος δέ ὁ μέγας δούξ μετά ὁ Σκύθης ὁ εἰσβολή Ἀνδρόνικος Παλαιολόγος ὁ πρωτοστράτορας , ὅς εἰμί γαμβρός αὐτός , ἄρχω σύμπας ἀποδείκνυμι ὁ στρατιά καί ὁ πρός Διδυμότειχο ἐπιτρέπω πόλεμος , αὐτός εἰς Βυζάντιον ἐπανίημι . πρωτοστράτωρ δέ συχνός ποιέω κατά Διδυμότειχο ἐκδρομή καί πάλιν ἀναστρέφω ταχέως . οὖον γάρ εἰμί , ὅστις κακόω διαφθείρω , οὐδείς εἰμί ἔξω τεῖχος . ὁ δέ ἔνδον στρατιώτης , αὐτός ἀναχωρέω , ὁ περίοικος ληΐζομαι καί σῖτος διαρπάζω καί βόσκημα , διαφέρω ὁ πόλεμος , οὐδείς ἀγεννής οὔτε πράσσω , οὔτε μέλλω διά ὁ ἔνδεια . ἐπέρχομαι δέ αὐτός ὁ πρωτοστράτωρ ποτός , πέμπω ὁ μητροπολίτης δηλόω διά γράμμα , ὡς ἀνόνητος κόπτω καί ταλαιπωρέω διά ὁ πρός βασιλεύς πόλεμος , ὅς δουλεύω πάντως μετά μικρός , αὐτός τε ἀπέραντος πονέω καί ὁ ἄλλος αἴτιος γίγνομαι μέγας συμφορά . παραινέω τε , αὐτός πείθω ὁ κακός ἀπέχω . εἰμί γάρ οὐ ἀποβαίνω τοιοῦτος , οἷος ἐγώ λέγω , φάσκω , οὖον λαλέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν ἐγώ . ὁ πέμπω δέ ἀπαγορεύω ὁ ἄφιξις διά ὁ δείδω , μή κακῶς ὑπό ἐκεῖνος πάσχω τοιοῦτος ἀπαγγέλλω , κελεύω θαρσέω , ὡς οὐδείς ὑφίστημι , ἢ πληγάς ὀλίγος . ὁ καί ἀποβαίνω , ὅς ἐκεῖνος προαγορεύω .