joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.82
πβʹ . Οἱ ἐν Γαλατᾷ δὲ τῷ φρουρίῳ ὄντες Λατῖνοι , ὁρῶντες μὲν τὴν ὑπὸ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου τοῖς Ρωμαίοις ἐγγινομένην ἀμύθητον φθορὰν , ἀγνοοῦντες δὲ , εἰ μᾶλλον οἱ ἐν Βυζαντίῳ , ἢ Καντακουζηνὸς ὁ βασιλεὺς παρέχεται τὰς αἰτίας τοῦ πολέμου , καὶ τοῖς μὲν ἐν Βυζαντίῳ συνόντες ὁσημέραι καὶ πολλὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ἀκούοντες κατηγορούντων , ὅτι βασιλεύειν ἐπιθυμήσας τοῖς βασιλέως ἐπιβουλεύσειε παισὶ , πατριάρχης δὲ μετὰ τῶν ἐπιλοίπων ἀντισταίη καὶ κωλύσειε , μὴ τὸν παῖδα διαφθείρειν πολεμήσας , ἢ οὐδὲν ἂν ἐκεῖνον ἐκώλυε πάλαι διεφθάρθαι , Καντακουζηνοῦ δὲ τοῦ βασιλέως οὐ μόνον τὴν πρὸς βασιλέα τὸν Ἀνδρόνικον ἐννοοῦντες σύμπνοιαν , ἀλλὰ καὶ τὴν προσοῦσαν ἐπιείκειαν καὶ ἡμερότητα , καὶ τὸ πᾶσιν ἑαυτὸν παρέχεσθαι ἡδύν τε ἐν ὁμιλίαις καὶ φιλότιμον πρὸς τὰς εὐεργεσίας καὶ τῆς εἰς αὐτὸν εὐνοίας τῶν φίλων μνημονευτικὸν , καὶ νομίζοντες , οὐκ ἂν οὕτω ῥᾳδίως περὶ βασιλέα τὸν φίλον ἠγνωμονηκέναι , πιστεύειν μὲν οὐκ εἶχον τοῖς αὐτοῦ κατηγοροῦσι τὰ τοιαῦτα , οὔτε μὴν παντάπασιν ἀπιστεῖν τοῖς θρυλλουμένοις οὕτως ὑπὸ πολλῶν · διὰ δὴ ταῦτα περὶ πλείστου τιθέμενοι σαφές τι περὶ τοῦ παρὰ Ρωμαίοις κεκινημένου πολέμου γνῶναι , δεῖν ἔγνωσαν , ἐπεὶ ἐγγὺς ἦν ἐστρατοπεδευμένος , πέμπειν πρὸς αὐτόν τινας , οἳ διαλεξόμενοι τὰς αἰτίας εἴσονται σαφῶς , ἐξ ὧν ὁ πόλεμος κεκίνητο . καὶ πέμπουσι δύο τινὰς , τῆς τῶν μενουρίων τάξεως μοναχοὺς , συνετοὺς μὲν καὶ ἄλλως , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ σοφίας τῆς παρὰ Ρωμαίοις εἰς ἄκρον ἐληλακότας καὶ τὰ Ἀριστοτέλους κάλλιστα ἐξησκημένους . ἦν δὲ ὁ μὲν ἕτερος αὐτῶν ἐκ Σαβωΐας τῆς πατρῴας οἰκίας Ἄννῃ τῇ βασιλίδι , τῶν μενουρίων ἡγούμενος · διὸ καὶ τότε πρὸς βασιλέα παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐπέμφθη , ἵν' ὡς μάλιστα τὰς αἰτίας ἐξετάσῃ τοῦ πολέμου , τῇ πρὸς βασιλίδα τὴν Ἄνναν οἰκειότητι οὐ μόνον βασιλεῖ μὴ χαριζόμενος , ἀλλὰ καὶ ἀντιλέγων καὶ ἀπελέγχων , ὅσα δυνατά · ὁ δὲ λοιπὸς τῶν ἐξεταζομένων ἀκροατὴς ἐσόμενος μόνον ἥκει , ἵνα μὴ ἐκεῖνος αὖθις χαριζόμενος ἑαυτῷ , ἀποκρύπτειν ἐθελήσῃ τἀληθῆ . ἐλθόντες δὲ εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ βασιλέα προσαγορεύσαντες , ἥκειν μὲν ἔφασαν καὶ ὁμιλίας ἕνεκα καὶ συντυχίας τῆς πρὸς αὐτὸν , οὕτως ἐγγὺς ἐστρατοπεδευμένου . τὸ μάλιστα δὲ πεῖσαν εἶναι ἀφικέσθαι , ὅτι χρόνον ἤδη συχνὸν τοῦ πρὸς ἀλλήλους Ρωμαίοις πολέμου τουτουῒ κεκινημένου καὶ διαφθειρομένων ὁσημέραι τῶν πόλεων ὑπ' ἀλλήλων στασιαζόντων καὶ τῆς ἄλλης χώρας ὑπὸ Ρωμαίων καὶ βαρβάρων τῶν κατατρεχόντων καὶ πλείστων καὶ ἀνηκέστων τελουμένων καὶ πολλῶν καθ' ἡμέραν κτεινομένων καὶ ἐξανδραποδιζομένων , οὔτε λύσις τῶν κακῶν οὐδεμία ἐξευρίσκεται , οὐδ' αὐτὸ τοῦτο ἔξεστι τἀληθὲς μαθεῖν , ὅθεν τε ἤρξατο ὁ πόλεμος τὸ πρῶτον κἀκ τίνων τῶν αἰτίων οὔπω μέχρι νῦν καταλυθῆναι ἠδυνήθη , ἀλλ' οὕτως ἔπεισι πάντα ὥσπερ φλὸξ καταναλίσκων . καίτοι γε ἀκηκοέναι ἐκ πολλῶν , ἄλλων ἄλλως ὡς ἕκαστος ἀπεχθείας ἢ εὐνοίας πρὸς ὑμᾶς τοὺς βασιλέας ἔχουσι διηγουμένων · οἷς οὐ δίκαιον πιστεύειν κεκρικέναι , τοῖς σφετέροις αὐτῶν πάθεσι συμμεταβάλλεσθαι ἀξιοῦσι καὶ τὰ πράγματα . διὸ καὶ δεῖσθαι μάλιστα αὐτοῦ αὐτὸν ἐξηγήσασθαι , ὡς ἔσχεν ἕκαστα σαφέστατά τε εἰδότα τῶν ἄλλων μᾶλλον καὶ τἀληθὲς οὐ βουλησόμενον ἀποκρύπτειν , οἷα δὴ ἀληθείας τε ἐχόμενον , ὥσπερ ἀκούομεν , ἐξαρχῆς , ἄλλως τε καὶ πολλῶν ὄντων τῶν δυνησομένων ἀπελέγχειν , ἂν φαίνηται μὴ λέγειν ᾑρημένος τἀληθῆ . βασιλεὺς δὲ οὐ τοῦ παρ' αὐτὸν ἀφῖχθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς αἰτήσεως ἐπῄνει καὶ χάριτας οὐ τὰς τυχούσας ὡμολόγει . πάλαι γὰρ ἔφασκεν ἐπιθυμεῖν τῶν πρὸς ἀλήθειαν , ἀλλ' οὐ πρὸς ἔριν καὶ φιλονεικίαν ἀκούειν βουλησομένων . πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις οἷς ἐπήνεγκεν ὁ πόλεμος αὐτῷ κακοῖς καὶ τοῦτο τῶν ἐπαχθῶν ἡγεῖσθαι , τὸ μηδέποτε συνετῶν τινων ἀκροατῶν τυχεῖν , οἳ δικάσουσιν αὐτῷ περὶ τοῦδε τοῦ πολέμου . νυνὶ δὲ αὐτοῖς κατὰ τύχην ἀφιγμένοις παρέχεσθαί τε δεομένοις , ὧν αὐτὸς τυχεῖν ἐν μεγίστης εὐχῆς ἦγε μέρει , ἄλλως τε καὶ δυναμένοις τόπον δικαστῶν κατέχειν παρ' αὐτῷ , οὐ μόνον διὰ τὴν σοφίαν καὶ τὴν σύνεσιν , ἀλλ' ὅτι καὶ ἐπ' αὐτῷ τούτῳ ἥκοιεν , ἵν' ἐκ τῶν λεγομένων τἀληθῆ περὶ τοῦ πολέμου γνοῖεν , ἥδιστά τε ἅπαντα αὐτὸν ἐκθήσεσθαι καὶ χάριν εἰδήσειν τῆς αἰτήσεως . ἐδεῖτό τε αὐτῶν , μηδὲν ὑποστειλαμένους ἐξελέγχειν , ἂν φαίνηται ἐπιορκῶν καὶ ἀδικῶν καὶ ἢ τοῖς βασιλέως παισὶ τοῦ φίλου ἐπιβουλεύων , ἢ τοῦ πολέμου αἴτιος καὶ τῆς Ρωμαίων ἀμυθήτου φθορᾶς γεγενημένος . ἀρξάμενός τε ἀπ' ἀρχῆς εὐθὺς διηγεῖτο ἕκαστα , τήν τε αὐτοῦ καὶ βασιλέως Ἀνδρονίκου εὔνοιαν καὶ φιλίαν πρὸς ἀλλήλους ἀκριβῆ , καὶ ὡς μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν πολλὴν πρόνοιαν αὐτὸς ποιήσαιτο , οὐ τῶν βασιλέως μόνον παίδων καὶ γυναικὸς τῆς βασιλίδος , ἀλλὰ καὶ τῆς Ρωμαίων ὠφελείας , οὐ χρήματα μόνον ἕτοιμος ὑπὲρ ἐκείνων ἀναλίσκειν ὢν , ἀλλὰ καὶ ζωὴν τὴν φίλην , εἰ καιρὸς καλοίη , ῥᾷστα προησόμενος · ὅπως τε ὑπὸ παρακοιμωμένου ἐπιβουλευθείη οὐδεμιᾶς αἰτίας ἕνεκα , ἢ φθονήσαντος αὐτῷ καὶ φθείρειν διανοηθέντος , ἵν' αὐτὸς ἄρχῃ τῶν πραγμάτων · καὶ ὡς πατριάρχην καὶ τοὺς ἄλλους ἐξαπατήσειε , ψεύδη πλασάμενος καὶ συκοφαντίας , ἃ οὐδὲ ἐνεθυμήθη · καὶ ὡς ἐκεῖνοι τῶν ἰδίων ἕνεκα , ὡς ᾤοντο , διαφορῶν , σαφέστατα εἰδότες , ὅτι ψεύδονται καὶ συκοφαντοῦσιν , ὑπὲρ βασιλίδος δῆθεν καὶ τῶν παίδων τὸν πόλεμον κινοῖεν πολλὰ ἐξαπατήσαντες · καὶ οἵαν ἀγνωμοσύνην καὶ ἀπανθρωπίαν οὐ περὶ αὐτὸν μόνον καὶ μητέρα καὶ τοὺς οἰκείους ἐπιδείξαιντο , ὕβρεσιν ἀτόποις καὶ φαύλοις προσηκούσαις καὶ ἀνελευθέροις χρησάμενοι ἀνθρώποις , καὶ τὸν οὐδ' ἐν ἐσχατιαῖς γῆς ἀγνοούμενον αὐτοῦ πλοῦτον εἰς ἀξιόχρεων οὐδὲν , ἀλλ' εἰκῇ καὶ μάτην διαφθείραντες , ἀλλὰ καὶ περὶ τοὺς φίλους καὶ τοὺς ὁπωσδήποτε ἐπιτηδείους · καὶ ὅσους αὐτῶν ἀπέκτειναν , τοὺς δὲ ἐν δεσμωτηρίοις ἔχουσιν ἄχρι νῦν , μεγάλῃ δυσπραγίᾳ καὶ δεσμοῖς ἀφύκτοις προσταλαιπωροῦντας · καὶ ὡς κοινοὶ πολέμιοι φανεῖεν αὐτοῦ τε καὶ τῶν παρὰ Ρωμαίοις ἀρίστων πάντων , οὐ μόνον ὅσον ἐν εὐγενέσιν ἦν , ἀλλὰ καὶ μονάζουσι καὶ ἐπισκόποις , ἔτι δὲ καὶ στρατιώταις καὶ τοῖς τῶν πολιτειῶν ἑκάστης πόλεως προέχουσιν . ὧν δὴ πάντων ἔφασκεν αὐτοῦ διὰ τὴν περισχοῦσαν τοὺς Ρωμαίους συμφορὰν ἀμνημονοῦντος καὶ τιθεμένου παρ' οὐδὲν , καὶ οὐχ ἅπαξ , οὐδὲ δὶς καὶ τρὶς , ἀλλὰ καὶ πολλάκις τοσαυτάκις ἐξαρχῆς τε εὐθὺς καὶ μέχρι νῦν πρεσβείας ποιουμένου καὶ δεομένου περὶ εἰρήνης , οὐ μόνον ἐπιεικὲς οὐδὲν ἀποκρίνασθαι ἐκείνους , ἀλλὰ τούς τε πρέσβεις αἰκίζεσθαι καὶ ἀτιμοῦν καὶ δεσμοῖς κατέχειν , καὶ αὐτοῦ πολλὰς καταχέειν ὕβρεις καὶ διὰ τοιούτων τὰς ἀπολογίας ποιεῖσθαι πρὸς τοὺς πρέσβεις , πάντα μᾶλλον ἀνεκτὰ ἡγουμένους , ἢ περὶ εἰρήνης διαλέγεσθαι ἢ ἀκούειν . τῆς τε βαρβαρικῆς πρὸς τοὺς ὁμοφύλους , ἔφασκεν , ἐπαγωγῆς οὐκ ἐκεῖνον ἦρχθαι , ἀλλ' αὐτοὺς , πρώτους ἐπ' αὐτὸν ἐπενεγκόντας · καὶ οὐ μόνον τούτου ἕνεκα , ἀλλὰ καὶ τρόποις ἑτέροις χρῆσθαι τοῖς βαρβάροις καταναγκάζοντας . χρήματα γὰρ ἐκεῖνοι παρεχόμενοι καὶ πόλεις προϊέμενοι καὶ τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν μεγάλων καὶ θαυμασίων τινῶν ἀποστεροῦντες , οὐ Κράλην μόνον ἔπεισαν τὸν Τριβαλῶν δυνάστην , ἀλλὰ καὶ Ἀλέξανδρον τὸν βασιλέα Μυσῶν αὐτῷ πολεμίους εἶναι , ἕκαστον καθ' ἑαυτὸν ἀξιόχρεων πρὸς μάχην ὄντα σύμπασιν ὁμοῦ Ρωμαίοις , ὑφ' ὧν πρὸς ἀνάγκην καὶ αὐτὸν συνελαυνόμενον , τῇ συμμαχίᾳ χρῆσθαι τῇ βαρβαρικῇ , ἄλλως τε σαφῶς εἰδότα , ὡς εἰ ἀπώσοιτο αὐτὸς , ἐκείνους χρησομένους ἐπ' αὐτόν . οὐ γὰρ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι ἐκείνους μὴ χρῆσθαι τοῖς βαρβάροις , ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ πείθειν δύνασθαι μᾶλλον ἐκείνῳ αἱρουμένους συμμαχεῖν . οὔπω γὰρ χθὲς καὶ πρώην πρὸς Ὀρχάνην τὸν Πέρσην πρεσβείαν πεποιημένοι , ἐδέοντο σφίσι συμμαχεῖν , πολλὰ ἐπαγγελλόμενοι παρέξειν χρήματα . τὸν δὲ μᾶλλον ἑλέσθαι τὸ ἐκείνῳ προῖκα συμμαχεῖν , ἢ πολλὰ παρ' ἐκείνων χρήματα λαμβάνειν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πρότερον ὀλίγῳ τὸν Ἀσάνην Ἰσαάκιον τὸν πανυπερσέβαστον πρὸς Σουλιμᾶν τὸν Καρασῆ Φρυγίας σατράπην ἀφικέσθαι καὶ δεῖσθαι αὐτοῦ χρήματα πολλὰ λαβόντα συμμαχεῖν ἐπ' ἐκεῖνον . τὸν δὲ μηδὲ αὐτὸν πεπεῖσθαι . καὶ αὖθις τὸν παρακοιμώμενον τῆς αὐτῆς ἕνεκα αἰτίας ἐπὶ τὸν αὐτὸν ἐλθεῖν · τὸν δὲ τοσοῦτον δεῆσαι πείθεσθαι αὐτῷ , ὥστ' οὐδὲ θέας γοῦν ψιλῆς ἠξιωκέναι . ἐκείνη μὲν οὖν ἡ ἡμέρα καὶ οὐκ ὀλίγον τῆς νυκτὸς καὶ ἡ ἐπιοῦσα ἡμέρα καὶ νὺξ ὁμοίως ἀνάλωτο ἐν τοῖς τοιούτοις , βασιλέως μὲν τὰ κατ' αὐτὸν διηγουμένου καὶ ἀποδεικνύντος ἑαυτὸν , ἀνάγκῃ πρὸς τὸν πόλεμον φερόμενον , τῶν Λατίνων δὲ ἀντιλεγόντων ἐπ' ἐνίοις καὶ ἃ οἱ ἐν Βυζαντίῳ ἐγκαλοῦσιν ἐπαγόντων καὶ γυμναζόντων ὡς μάλιστα τὸν λόγον , ἵνα τἀληθὲς μὴ διαδρᾶναι δυνηθείη .
Lemmas: πβʹ . ὁ ἐν Γαλατά δέ ὁ φρούριον εἰμί Λατῖνος , ὁράω μέν ὁ ὑπό ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ὁ Ῥωμαῖος ἐγγίγνομαι ἀμύθητος φθορά , ἀγνοέω δέ , εἰμί μᾶλλον ὁ ἐν Βυζάντιον , ἢ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς παρέχω ὁ αἴτιος ὁ πόλεμος , καί ὁ μέν ἐν Βυζάντιον σύνειμι ὁσημέραι καί πολύς Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ἀκούω κατηγορέω , ὅτι βασιλεύω ἐπιθυμέω ὁ βασιλεύς ἐπιβουλεύω παῖς , πατριάρχης δέ μετά ὁ ἐπίλοιπος ἀνθίστημι καί κωλύω , μή ὁ παῖς διαφθείρω πολεμέω , ἢ οὐδείς εἄν ἐκεῖνος κωλύω πάλαι διαφθείρω , Καντακουζηνός δέ ὁ βασιλεύς οὖον μόνος ὁ πρός βασιλεύς ὁ Ἀνδρόνικος ἐννοέω σύμπνοια , ἀλλά καί ὁ πρόσειμι ἐπιείκεια καί ἡμερότης , καί ὁ πᾶς ἑαυτοῦ παρέχω ἡδύς τε ἐν ὁμιλία καί φιλότιμος πρός ὁ εὐεργεσία καί ὁ εἰς αὐτός εὔνοια ὁ Φίλων μνημονευτικός , καί νομίζω , οὐ εἄν οὗτος ῥᾳδίως περί βασιλεύς ὁ φίλος ἀγνωμονέω , πιστεύω μέν οὐ ἔχω ὁ αὐτός κατηγορέω ὁ τοιοῦτος , οὔτε μήv παντάπασι ἀπιστέω ὁ θρυλέω οὕτως ὑπό πολύς · διά δή οὗτος περί πλεῖστος τίθημι σαφής τίς περί ὁ παρά Ῥωμαῖος κινέω πόλεμος γιγνώσκω , δήω γιγνώσκω , ἐπεί ἐγγύς εἰμί στρατοπεδεύω , πέμπω πρός αὐτός τις , ἕ διαλέγω ὁ αἴτιος εἶμι σαφῶς , ἐκ ὅς ὁ πόλεμος κινέω . καί πέμπω δύο τις , ὁ ὁ μενούριος τάξις μοναχός , συνετός μέν καί ἄλλως , οὖον μήv ἀλλά καί σοφία ὁ παρά Ῥωμαῖος εἰς ἄκρος ἐλαύνω καί ὁ Ἀριστοτέλης καλῶς ἐξασκέω . εἰμί δέ ὁ μέν ἕτερος αὐτός ἐκ Σαβωΐας ὁ πατρῷος οἰκίον Ἄννα ὁ βασιλίδι , ὁ μενούριος ἡγέομαι · διό καί τότε πρός βασιλεύς παρά ὁ ὁμόφυλος πέμπω , ἵνα ὡς μάλιστα ὁ αἴτιος ἐξετάζω ὁ πόλεμος , ὁ πρός βασιλίς ὁ Ἄννα οἰκειότης οὖον μόνος βασιλεύς μή χαρίζομαι , ἀλλά καί ἀντιλέγω καί ἀπελέγχω , ὅσος δυνατός · ὁ δέ λοιπός ὁ ἐξετάζω ἀκροατής εἰμί μόνος ἥκω , ἵνα μή ἐκεῖνος αὖθις χαρίζομαι ἑαυτοῦ , ἀποκρύπτω ἐθέλω τἀληθῆ . ἔρχομαι δέ εἰς ὁ στρατόπεδον καί βασιλεύς προσαγορεύω , ἥκω μέν φημί καί ὁμιλία ἕνεκα καί συντυχία ὁ πρός αὐτός , οὕτως ἐγγύς στρατοπεδευμένος . ὁ μάλιστα δέ πείθω εἰμί ἀφικνέομαι , ὅτι χρόνος ἤδη συχνός ὁ πρός ἀλλήλων Ῥωμαῖος πόλεμος οὗτος κινέω καί διαφθείρω ὁσημέραι ὁ πόλις ὑπό ἀλλήλων στασιάζω καί ὁ ἄλλος χώρα ὑπό Ῥωμαῖος καί βάρβαρος ὁ κατατρέχω καί πλεῖστος καί ἀνήκεστος τελέω καί πολύς κατά ἡμέρα κτείνω καί ἐξανδραποδίζω , οὔτε λύσις ὁ κακός οὐδείς ἐξευρίσκω , οὐδέ αὐτός οὗτος ἔξεστι ἀληθής μανθάνω , ὅθεν τε ἄρχω ὁ πόλεμος ὁ πρῶτος ἐκ τίνω ὁ αἴτιος οὔπω μέχρι νῦν καταλύω δύναμαι , ἀλλά οὕτως ἔπειμι πᾶς ὥσπερ φλόξ καταναλίσκω . καίτοι γε ἀκούω ἐκ πολύς , ἄλλος ἄλλως ὡς ἕκαστος ἀπέχθεια ἢ εὔνοια πρός σύ ὁ βασιλεύς ἔχω διηγέομαι · ὅς οὖον Δίκαιος πιστεύω κρίνω , ὁ σφέτερος αὐτός πάθος συμμεταβάλλω ἀξιόω καί ὁ πρᾶγμα . διό καί δήω μάλιστα αὐτός αὐτός ἐξηγέομαι , ὡς ἔχω ἕκαστος σαφής τε οἶδα ὁ ἄλλος μᾶλλον καί ἀληθής οὖον βούλομαι ἀποκρύπτω , οἷος δή ἀλήθεια τε ἔχω , ὥσπερ ἀκούω , ἐξαρχῆς , ἄλλως τε καί πολύς εἰμί ὁ δύναμαι ἀπελέγχω , εἄν φαίνω μή λέγω αἱρέω τἀληθῆ . βασιλεύς δέ οὖον ὁ παρά αὐτός ἀφικνέομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ αἴτησις ἐπαινέω καί χάρις οὖον ὁ τυγχάνω ὁμολογέω . πάλαι γάρ φάσκω ἐπιθυμέω ὁ πρός ἀλήθεια , ἀλλά οὖον πρός Ἔρις καί φιλονεικία ἀκούω βούλομαι . πρός γάρ ὁ ἄλλος ὅς ἐπιφέρω ὁ πόλεμος αὐτός κακός καί οὗτος ὁ ἐπαχθής ἡγέομαι , ὁ μηδέποτε συνετός τίνω ἀκροατής τυγχάνω , ἕ δικάζω αὐτός περί ὅδε ὁ πόλεμος . νυνί δέ αὐτός κατά Τύχη ἀφικνέομαι παρέχω τε δήω , ὅς αὐτός τυγχάνω ἐν μέγας εὐχή ἄγω μέρος , ἄλλως τε καί δύναμαι τόπος δικαστής καταχέω παρά αὐτός , οὖον μόνος διά ὁ σοφία καί ὁ σύνεσις , ἀλλά ὅτι καί ἐπί αὐτός οὗτος ἥκω , ἵνα ἐκ ὁ λέγω τἀληθῆ περί ὁ πόλεμος γιγνώσκω , ἡδύς τε ἅπας αὐτός ἐκθύω καί χάρις οἶδα ὁ αἴτησις . δέομαι τε αὐτός , μηδείς ὑποστέλλω ἐξελέγχω , εἄν φαίνω ἐπιορκέω καί ἀδικέω καί ἢ ὁ βασιλεύς παῖς ὁ φίλος ἐπιβουλεύω , ἢ ὁ πόλεμος αἴτιος καί ὁ Ῥωμαῖος ἀμύθητος φθορά γίγνομαι . ἄρχω τε ἀπό ἀρχή εὐθύς διηγέομαι ἕκαστος , ὁ τε αὐτός καί βασιλεύς Ἀνδρόνικος εὔνοια καί φίλιος πρός ἀλλήλων ἀκριβής , καί ὡς μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή πολύς πρόνοια αὐτός ποιέω , οὖον ὁ βασιλεύς μόνος παῖς καί γυνή ὁ βασιλίς , ἀλλά καί ὁ Ῥωμαῖος ὠφέλεια , οὖον χρῆμα μόνος ἑτοῖμος ὑπέρ ἐκεῖνος ἀναλίσκω εἰμί , ἀλλά καί ζωή ὁ φίλος , εἰμί καιρός καλέω , ῥᾳδίως προΐημι · ὅπως τε ὑπό παρακοιμώμενος ἐπιβουλεύω οὐδείς αἴτιος ἕνεκα , ἢ φθονέω αὐτός καί φθείρω διανοέομαι , ἵνα αὐτός ἄρχω ὁ πρᾶγμα · καί ὡς πατριάρχης καί ὁ ἄλλος ἐξαπατάω , ψεύδω πλάσσω καί συκοφαντία , ὁ οὐδέ ἐνθυμέομαι · καί ὡς ἐκεῖνος ὁ ἴδιος ἕνεκα , ὡς οἴομαι , διαφορά , σαφής οἶδα , ὅτι ψεύδω καί συκοφαντέω , ὑπέρ βασιλίς δῆθεν καί ὁ παῖς ὁ πόλεμος κινέω πολύς ἐξαπατάω · καί οἷος ἀγνωμοσύνη καί ἀπανθρωπία οὖον περί αὐτός μόνος καί μήτηρ καί ὁ οἰκεῖος ἐπιδείκνυμι , ὕβρις ἄτοπος καί φαῦλος προσήκω καί ἀνελεύθερος χράω ἄνθρωπος , καί ὁ οὐδέ ἐν ἐσχατιά γῆ ἀγνοέω αὐτός πλοῦτος εἰς ἀξιόχρεως οὐδείς , ἀλλά εἰκῇ καί μάτην διαφθείρω , ἀλλά καί περί ὁ φίλος καί ὁ ὅπως ἐπιτήδειος · καί ὅσος αὐτός ἀποκτείνω , ὁ δέ ἐν δεσμωτήριον ἔχω ἄχρι νῦν , μέγας δυσπραγία καί δεσμός ἄφυκτος προσταλαιπωρέω · καί ὡς κοινός πολέμιος φαίνω αὐτός τε καί ὁ παρά Ῥωμαῖος Ἀρίστων πᾶς , οὖον μόνος ὅσος ἐν εὐγενής εἰμί , ἀλλά καί μονάζω καί ἐπίσκοπος , ἔτι δέ καί στρατιώτης καί ὁ ὁ πολιτεία ἕκαστος πόλις προέχω . ὅς δή πᾶς φάσκω αὐτός διά ὁ περιέχω ὁ Ῥωμαῖος συμφορά ἀμνημονέω καί τίθημι παρά οὐδείς , καί οὐ ἅπαξ , οὐδέ δίς καί τρίς , ἀλλά καί πολλάκις τοσαυτάκις ἐξαρχῆς τε εὐθύς καί μέχρι νῦν πρέσβυς ποιέω καί δήω περί εἰρήνη , οὖον μόνος ἐπιεικής οὐδείς ἀποκρίνω ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ τε πρέσβυς αἰκίζω καί ἀτιμόω καί δεσμός καταχέω , καί αὐτός πολύς καταχέω ὕβρις καί διά τοιοῦτος ὁ ἀπολογία ποιέω πρός ὁ πρέσβυς , πᾶς μᾶλλον ἀνεκτός ἡγέομαι , ἢ περί εἰρήνη διαλέγω ἢ ἀκούω . ὁ τε βαρβαρικός πρός ὁ ὁμόφυλος , φάσκω , ἐπαγωγή οὐ ἐκεῖνος ἄρχω , ἀλλά αὐτός , πρῶτος ἐπί αὐτός ἐπιφέρω · καί οὖον μόνος οὗτος ἕνεκα , ἀλλά καί τρόπος ἕτερος χράω ὁ βάρβαρος καταναγκάζω . χρῆμα γάρ ἐκεῖνος παρέχω καί πόλις προίημι καί ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία μέγας καί θαυμάσιος τις ἀποστερέω , οὖον Κράλης μόνος πείθω ὁ Τριβαλός δυνάστης , ἀλλά καί Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς Μυσός αὐτός πολέμιος εἰμί , ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ ἀξιόχρεως πρός μάχη εἰμί σύμπας ὁμοῦ Ῥωμαῖος , ὑπό ὅς πρός ἀνάγκη καί αὐτός συνελαύνω , ὁ συμμαχία χράω ὁ βαρβαρικός , ἄλλως τε σαφῶς οἶδα , ὡς εἰμί ἀπωθέω αὐτός , ἐκεῖνος χράω2 ἐπί αὐτός . οὖον γάρ διά ὁ μή βούλομαι ἐκεῖνος μή χράω ὁ βάρβαρος , ἀλλά διά ὁ μή πείθω δύναμαι μᾶλλον ἐκεῖνος αἱρέω συμμαχέω . οὔπω γάρ χθές καί πρώην πρός ὁρκάνη ὁ Πέρσης πρεσβεία ποιέω , δήω ὅς συμμαχέω , πολύς ἐπαγγέλλω παρέχω χρῆμα . ὁ δέ μᾶλλον αἱρέω ὁ ἐκεῖνος προίξ συμμαχέω , ἢ πολύς παρά ἐκεῖνος χρῆμα λαμβάνω . οὖον μήv ἀλλά καί πρότερος ὀλίγος ὁ Ἀσάνης Ἰσαάκιος ὁ πανυπερσέβαστον πρός Σουλιμάν ὁ Καράσης Φρυγία σατράπης ἀφικνέομαι καί δήω αὐτός χρῆμα πολύς λαμβάνω συμμαχέω ἐπί ἐκεῖνος . ὁ δέ μηδέ αὐτός πείθω . καί αὖθις ὁ παρακοιμώμενος ὁ αὐτός ἕνεκα αἴτιος ἐπί ὁ αὐτός ἔρχομαι · ὁ δέ τοσοῦτος δήω πείθω αὐτός , ὥστε οὐδέ θέα γοῦν ψιλός ἀξιόω . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ἡμέρα καί οὐ ὀλίγος ὁ νύξ καί ὁ ἔπειμι ἡμέρα καί νύξ ὁμοίως ἀναλίσκω ἐν ὁ τοιοῦτος , βασιλεύς μέν ὁ κατά αὐτός διηγέομαι καί ἀποδείκνυμι ἑαυτοῦ , ἀνάγκη πρός ὁ πόλεμος φέρω , ὁ Λατῖνος δέ ἀντιλέγω ἐπί ἔνιοι καί ὁ ὁ ἐν Βυζάντιον ἐγκαλέω ἐπάγω καί γυμνάζω ὡς μάλιστα ὁ λόγος , ἵνα ἀληθής μή διαδιδράσκω δύναμαι .