joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.58
νηʹ . Βασιλεὺς δὲ Κράλῃ τε πολλὰς τῆς φιλίας χάριτας ὁμολογήσας καὶ γαμετῇ καὶ τῆς φιλίας ἅμα καὶ τῆς περὶ αὐτὸν σπουδῆς , τοὺς μισθοφόρους ἔχων ἅμα τοῖς συνοῦσι Ρωμαίοις , ἧκεν εἰς τὴν Βέῤῥοιαν · καὶ ἐδέξαντο προθύμως ἀνοίξαντες τὰς πύλας , παρείχοντό τε ἑαυτοὺς πρὸς τὰς στρατείας ὑπὸ φιλοτιμίας προθυμοτάτους καὶ χωρὶς ἀναλωμάτων . αὐτίκα δὲ Σέρβιά τε προσεχώρουν ἑκοντὶ περὶ τὰ μεθόρια Θετταλίας κειμένη πόλις , καὶ Πλαταμὼν , ἑτέρα παραθαλασσία , καὶ φρούρια οὐκ ὀλίγα , τὸ μὲν Πέτρα προσαγορευόμενον , ἕτερον δὲ Σωσκὸς καὶ Σταρίδολα τρίτον . βασιλεὺς δὲ ὡς ἐν βραχεῖ ἐκ τῶν προσθεμένων πόλεων στρατιὰν οὐκ ὀλίγην συναγαγὼν , μεταπεμψάμενος δὲ καὶ τὸν ἀνεψιὸν Ἄγγελον Ἰωάννην , τὴν Θετταλικὴν ἵππον ἄγοντα , ἐπεστράτευσε Θεσσαλονίκῃ καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἐν Γαλυκῷ ἐλθὼν , οὐ πολὺ ἄπωθεν τῆς πόλεως . ἤλπιζε γὰρ αὐτῷ τοὺς ἐπιτηδείως ἔχοντας καταπράξεσθαι τὴν εἰς Θεσσαλονίκην εἴσοδον · ἦσαν γὰρ αὐτῷ διειλεγμένοι περὶ τούτου . τὸ δὲ οὐκ ἀπήντα , ὥσπερ ἤλπιζεν . οἱ Ζηλωταὶ γὰρ καὶ ὁ δῆμος ὑποπτεύσαντες , μὴ ἄνευ τῶν ἐπὶ παραδόσει διαλεγομένων ἀφικέσθαι , πολλὴν ἐποιοῦντο σπουδὴν περὶ τῆς πόλεως τὴν φυλακήν · δι' ἃ οὐκ εἶχον οἱ τὰ βασιλέως ᾑρημένοι τῶν δοκούντων πράττειν τι . ἡ μὲν οὖν Θεσσαλονίκης ἅλωσις οὕτως ἐκωλύετο · βασιλεὺς δὲ παρέμενεν ἔτι ἐν τῷ στρατοπέδῳ , πρὸς τὴν πρᾶξιν οὐ παντάπασιν ἀπειρηκώς . Κράλης δὲ ἐπεὶ Βέῤῥοιά τε καὶ αἱ ἄλλαι πόλεις προσεχώρησαν βασιλεῖ καὶ ἤδη ἑαυτῷ ἀμύνειν ἑώρα δυνατὸν , ἐξ οὐδεμιᾶς μεταβαλὼν αἰτίας , τὴν προτέραν φιλίαν εἰς πικρίαν μεταμείψας , ἑαυτῷ τε ἐμέμφετο τοῦ μὴ βασιλέα παρακατέχειν καὶ πάντα τρόπον τὴν δύναμιν ἐπειρᾶτο καταλύειν . καὶ πέμψας ἀνεκαλεῖτο τοὺς ἰδίους μισθοφόρους , οὐ τὴν ἀπέχθειαν ἐκφαίνων , ἀλλ' ἑτέρας τινὰς προφασιζόμενος αἰτίας · Μιχαήλ τε Μονομάχῳ μεγάλῳ κονοσταύλῳ τὴν ἀξίαν ὄντι , Θεσσαλονίκης τότε ἄρχοντι , συνεβούλευε πέμψας κατὰ βασιλέως χωρεῖν καὶ μὴ σφόδρα δεδιέναι , ἄλλως τε ἔτι ὀλίγην κεκτημένον δύναμιν καὶ τὸ κράτιστον τῆς παρούσης ὑφαιρούμενον ὑπ' αὐτοῦ νυνὶ , τοὺς γὰρ καταφράκτους Λατίνους , οὓς ἄγει , ἀνακεκλῆσθαι ὑπ' αὐτοῦ , ἰδίους ὄντας , καὶ μὴ αὐξάνεσθαι ἐᾷν , ἀλλὰ προεπιχειρεῖν ἕως ἐστὶν ἀδύνατος . εἰ γὰρ μὴ κωλύοιτο ὑπ' αὐτῶν , ἀλλὰ σωζόμενοι μόνον ἀγαπῷεν , τάχιστα ἐπάξεσθαι αὐτὸν , μεγάλην περιβεβλημένον δύναμιν . Μονομάχος δὲ καὶ οἱ ἐν Θεσσαλονίκῃ τοιαῦτα πεπυσμένοι καὶ οἰόμενοι , βασιλεῖ συνεπιθήσεσθαι αὐτοῖς καὶ Κράλην , ἐσκέπτοντο εἰ χρὴ ἐπὶ μάχην ἐξιέναι . Γερμανοὶ δὲ ἐπεὶ τὰ παρὰ Κράλη ἀκούσειαν προστεταγμένα , πολλὴν μὲν ἐκείνου κακοήθειαν κατεγίνωσκον καὶ τρόπων εὐκολίαν , βασιλεῖ δὲ προσελθόντες , ἀπήγγελλόν τε ὅσα προσταχθεῖεν , καὶ ἐδέοντο μὴ θορυβεῖσθαι , ἀλλὰ θαῤῥεῖν , ὡς καὶ αὐτῷ Κράλῃ , ἂν ἐπίῃ , μαχεσομένους ὑπὲρ αὐτοῦ · οὕτω γὰρ εἶναι νόμιμον αὐτοῖς καὶ εἰ πράττοιεν , οὐ κακῶς ἀκούσειν παρὰ τοῖς οἰκείοις . εἰ γὰρ ὑπὸ τοῦ τὸν μισθὸν παρέχοντος , ἔφασαν , ἑτέρῳ τῳ προσταχθείημεν ἐπικουρεῖν , οἴκοι μὲν καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ καθεστῶτι , ῥᾳδίως ἀποσταίημεν ἂν , τοῦ τὸν μισθὸν παρέχοντος κελεύοντος · στρατευομένῳ δὲ καὶ πρὸς μάχην παρατεταγμένῳ , οὐχ ἡμῶν εἶναι ἀπολείπειν . προδοσίαν γὰρ ἄντικρυς τὸ πρᾶγμα εἶναι · οὗ τῶν πάντων οὐδὲν ἀτολμητότερον ἡμῖν , οὐδὲ μείζω φέρει τὴν αἰσχύνην . δι' ἃ οὐδὲ σὲ καταλείψομεν ἐνθάδε , ὥσπερ ἐκέλευσεν ἐκεῖνος , ἀλλ' ἐν ἀσφαλείᾳ οἴκοι καταστήσαντες ἀναχωρήσομεν . συνεβούλευόν τε μὴ μέλλειν , ἀλλ' εἰς Βέῤῥοιαν τάχιστα ἐπανήκειν · Κράλην γὰρ δῆλον ἤδη εἶναι ᾑρημένον πολεμεῖν . βασιλεὺς δὲ αὐτοῖς τῆς εἰς αὐτὸν εὐνοίας καὶ τῶν τρόπων τῆς εὐγενείας ἐπαινέσας , ἐπείθετό τε καὶ ἀνέστρεφεν , ᾗ ἐκεῖνοι συνεβούλευον , μηδὲν τῶν μελετωμένων πρᾶξαι δυνηθεὶς διὰ τὴν Κράλη μάλιστα μεταβολήν . ἡ δὲ ἐν Θεσσαλονίκῃ στρατιὰ , ὡς ἐπύθοντο βασιλέα ἀναστρέφοντα , τῆς πόλεως ἐξελθόντες , εἵποντο μὲν καὶ παρεῖχον δόκησιν , ὡς προσβαλοῦντες , οὐκ ἐτόλμων δὲ συμμίγνυσθαι . τῆς αὐτῆς δὲ ἡμέρας καὶ ἐκ τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ φίλων γράμματα πρὸς βασιλέα ἧκε , μηνύοντα ὡς τῆς αὐτῆς ἡμέρας Ἀπόκαυκος ὁ μέγας δοὺξ ναυσὶν ἑβδομήκοντα Ρωμαίων Θεσσαλονίκῃ προσχοίη καὶ συμμαχίδας ἄγων Περσικὰς δύο καὶ τριάκοντα , καὶ τοὺς ἐκ Βυζαντίου καὶ Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας ἱππέας οὐ πολλῷ ὕστερον προσδοκίμους εἶναι ἥξειν . τοὺς μὲν οὖν φίλους τῆς ἀγγελίας ἕνεκα ἐπῄνεσεν ὁ βασιλεύς · αὐτὸς δὲ παρὰ τὸν Ἀξειὸν ἐλθὼν καὶ πειρώμενος διαβαίνειν , οὐ συνεχωρεῖτο πλημμυροῦντος τοῦ ποταμοῦ ἐξ ὄμβρων ῥαγδαίων ἀθρόον κατενεχθέντων . ἐδόκει δὲ δεινὸν τῷ βασιλεῖ καὶ πολλῆς ἄξιον φροντίδος . τό,τε γὰρ παριέναι τὸν ποταμὸν διὰ τῆς Κράλῃ ὑπηκόου ῥέοντα , οὐ μικρὰν παρεῖχεν ὑποψίαν , ἐκείνου δοκοῦντος ἐκπεπολεμῶσθαι , ἄλλως τε καὶ οὐ μακρὰν , ἀλλ' ἐγγύς που μετὰ στρατιᾶς ἐστρατοπεδευμένου · καὶ τὸ μένειν ἐστρατοπεδευμένους , τῶν ὑδάτων περιμένοντας ἀμβλυνθῆναι τὴν ὁρμὴν , οὐ πρὸς αὐτῶν ἔσεσθαι ὑπώπτευεν . ἐδεδίει γὰρ , μὴ , ὥσπερ ἦν εἰκὸς , τῶν τε ἐκ Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας ἱππέων , πολλαπλασιόνων ὄντων ἢ ὧν ἦγεν αὐτὸς , καὶ τῶν ἐκ τῶν τριηρέων ὁπλιτῶν καὶ ψιλῶν καὶ Περσῶν τῶν συμμάχων ἐπελθόντων , οὐχ οἷόστε ᾖ ἀμύνεσθαι ἐκ παρατάξεως , πολλῷ τῷ μέτρῳ καταδεεστέρους ἄγων . συμβὰν δέ τι καὶ ἕτερον μᾶλλον ἐθορύβει . πρὸς γὰρ τὴν Ἀξειοῦ περαίαν στρατιὰ ἐλθοῦσα Τριβαλῶν , πέμποντες πρὸς βασιλέα , κατὰ συμμαχίαν μὲν ἔφασκον ἥκειν τὴν αὐτοῦ , εἰ δέοιτο αὐτῶν τῆς ἐκ Θεσσαλονίκης στρατιᾶς ἐπιθεμένης . ἦσαν δὲ οὐδὲν ἐννοοῦντες δίκαιον , ἀλλ' εἴθ' ὑπὸ Κράλη λάθρα προσπεμφθέντες , εἴτε καὶ παρ' ἑαυτῶν αὐτοὶ τῆς τοῦ δεσπότου γνώμης στοχασάμενοι , ὡς πολεμεῖν ἔγνω βασιλεῖ , γνώμην ἧκον ἔχοντες , ὡς εἰ μάχη συναφθείη , προσθησόμενοι τοῖς ἔχουσι τὸ πλέον καὶ τοὺς νενικημένους διαρπάσοντες , ὅπερ καὶ μᾶλλον ἐδόκει τῶν δεινοτάτων βασιλεῖ , εἰ παρ' αὐτὴν τὴν συμβολὴν Ρωμαίοις τε ὁμοῦ καὶ Τριβαλοῖς προσέχειν ἀναγκάζοιτο ἑκατέρωθεν παρατεταγμένοις . ὅμως οὕτως ἔχοντι δυσκολίας καὶ φροντίδος περὶ τῶν πρακτέων , ἐδόκει δεῖν αὐτοῦ αὐλίσασθαι τὴν νύκτα . τοὺς ἐν τέλει δὲ μάλιστα καὶ Ἄγγελον τὸν ἀνεψιὸν , προσέτι δὲ καὶ τοὺς υἱοὺς Ματθαῖον καὶ Μανουὴλ συναγαγών · ἦσαν γὰρ οὐδενὸς λειπόμενοι πρὸς σύνεσιν καὶ εὐβουλίαν , καίτοι μήπω τὴν μειρακικὴν ὑπερβάντες ἡλικίαν , διὰ φύσεως μέγεθος καὶ εὐφυΐαν τὴν πρὸς τὰ καλὰ , ἄλλως θ' ὅτι καὶ βασιλεῖ τῷ πατρὶ πολὺν ἤδη συστρατευόμενοι χρόνον , οὐ περὶ τὰ πολέμια μόνον ἀγαθοὶ καὶ εὐψυχίας καὶ τόλμης καὶ καρτερίας τῆς πρὸς τὰ δεινὰ οὐδὲν ἐλλείποντες , ἀλλὰ καὶ νοῆσαι τὰ δέοντα καὶ καταπράξασθαι ἐν καιρῷ κινδύνων ὀξεῖς καὶ βουλεύσασθαι ἑτέροις ἦσαν ἱκανοί · δι' ἃ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῖς πρὸς τῶν βουλευμάτων τὰ μάλιστα σπουδῆς δεόμενα ἐχρῆτο καὶ ἐπείθετο οὐκ ὀλιγάκις , οὐ χαριζόμενος · οὐ γὰρ εἴα τῶν πραγμάτων ἡ ἀνάγκη · ἀλλὰ νομίζων μάλιστα λυσιτελεῖν · μετ' ἐκείνων δ' οὖν καὶ τῶν ἐπιλοίπων ἄχρι πόῤῥω βουλευόμενοι νυκτῶν , ἐδόκει βασιλεῖ τε πρῶτον , ἔπειτα καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι μὴ μένειν , ἀλλὰ τὸν κουφότερον τῶν κινδύνων προτιμᾷν καὶ παριόντας τὸν Ἀξειὸν ἄχρις ἂν ἐξῇ , πόρον ζητεῖν ᾗ διαβατὸς ἔσται , βέλτιον λογισαμένους αὖθις Τριβαλοῖς περιτυχεῖν , οὓς ἴσως ἂν καὶ δύναιντο τρόπῳ δή τινι ἀποσκευάζεσθαι , ἢ Ρωμαίοις καὶ βαρβάροις τοῖς συμμάχοις . τοῖς μὲν οὖν ἐδέδοκτο τοιαῦτα .
Lemmas: ναῦς . Βασιλεύς δέ Κράλη τε πολύς ὁ φίλιος χάρις ὁμολογέω καί γαμετή καί ὁ φίλιος ἅμα καί ὁ περί αὐτός σπουδή , ὁ μισθοφόρος ἔχω ἅμα ὁ σύνειμι Ῥωμαῖος , ἵημι εἰς ὁ Βέροια · καί δέχομαι προθύμως ἀνοίγνυμι ὁ πύλη , παρέχω τε ἑαυτοῦ πρός ὁ στρατεία ὑπό φιλοτιμία πρόθυμος καί Χωρὶς ἀνάλωμα . αὐτίκα δέ Σερβία τε προσχωρέω ἑκοντί περί ὁ μεθόριος Θεσσαλία κεῖμαι πόλις , καί Πλαταμών , ἕτερος παραθαλάσσιος , καί φρούριον οὐ ὀλίγος , ὁ μέν Πέτρα προσαγορεύω , ἕτερος δέ Σώσκος καί Σταρίδολα τρίτος . βασιλεύς δέ ὡς ἐν βραχύς ἐκ ὁ προστίθημι πόλις στρατία οὐ ὀλίγος συνάγω , μεταπέμπω δέ καί ὁ ἀνεψιός Ἄγγελος Ἰωάννης , ὁ θεσσαλικός ἵππος ἄγω , ἐπιστρατεύω Θεσσαλονίκη καί στρατοπεδεύω ἐν Γαλυκῷ ἔρχομαι , οὖον πολύς ἄπωθεν ὁ πόλις . ἐλπίζω γάρ αὐτός ὁ ἐπιτηδείως ἔχω καταπράσσω ὁ εἰς Θεσσαλονίκη εἴσοδος · εἰμί γάρ αὐτός διαλέγω περί οὗτος . ὁ δέ οὐ ἀπαντάω , ὥσπερ ἐλπίζω . ὁ Ζηλωτής γάρ καί ὁ δῆμος ὑποπτεύω , μή ἄνευ ὁ ἐπί παράδοσις διαλέγω ἀφικνέομαι , πολύς ποιέω σπουδή περί ὁ πόλις ὁ φυλακή · διά ὁ οὐ ἔχω ὁ ὁ βασιλεύς αἱρέω ὁ δοκέω πράσσω τίς . ὁ μέν οὖν Θεσσαλονίκη ἅλωσις οὕτως κωλύω · βασιλεύς δέ παραμένω ἔτι ἐν ὁ στρατόπεδον , πρός ὁ πρᾶξις οὖον παντάπασι ἀπεῖπον . Κράλης δέ ἐπεί Βέροια τε καί ὁ ἄλλος πόλις προσχωρέω βασιλεύς καί ἤδη ἑαυτοῦ ἀμύνω ὁράω δυνατός , ἐκ οὐδείς μεταβάλλω αἴτιος , ὁ πρότερος φίλιος εἰς πικρία μεταμείβω , ἑαυτοῦ τε μέμφομαι ὁ μή βασιλεύς παρακατέχω καί πᾶς τρόπος ὁ δύναμις πειράω καταλύω . καί πέμπω ἀνακαλέω ὁ ἴδιος μισθοφόρος , οὖον ὁ ἀπέχθεια ἐκφαίνω , ἀλλά ἕτερος τις προφασίζομαι αἴτιος · Μιχαήλ τε Μονομάχος μέγας κονοσταύλῳ ὁ ἄξιος εἰμί , Θεσσαλονίκη τότε ἄρχω , συμβουλεύω πέμπω κατά βασιλεύς χωρέω καί μή σφόδρα δείδω , ἄλλως τε ἔτι ὀλίγος κτάομαι δύναμις καί ὁ ἀγαθός ὁ πάρειμι ὑφαιρέω ὑπό αὐτός νυνί , ὁ γάρ κατάφρακτος Λατῖνος , ὅς ἄγω , ἀνακαλέω ὑπό αὐτός , ἴδιος εἰμί , καί μή αὐξάνω ἐάω , ἀλλά προεπιχειρέω ἠώς εἰμί ἀδύνατος . εἰμί γάρ μή κωλύω ὑπό αὐτός , ἀλλά σώζω μόνος ἀγαπάω , ταχύς ἐπάγω αὐτός , μέγας περιβάλλω δύναμις . Μονομάχος δέ καί ὁ ἐν Θεσσαλονίκη τοιοῦτος πυνθάνομαι καί οἴομαι , βασιλεύς συνεπιτίθημι αὐτός καί Κράλης , σκέπτομαι εἰμί χρή ἐπί μάχη ἔξειμι . Γερμανός δέ ἐπεί ὁ παρά Κράλη ἀκούω προστάσσω , πολύς μέν ἐκεῖνος κακοήθεια καταγιγνώσκω καί τρόπος εὐκολία , βασιλεύς δέ προσέρχομαι , ἀπαγγέλλω τε ὅσος προστάσσω , καί δήω μή θορυβέω , ἀλλά θαρσέω , ὡς καί αὐτός Κράλη , εἄν ἔπειμι , μάχομαι ὑπέρ αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί νόμιμος αὐτός καί εἰμί πράσσω , οὖον κακῶς ἀκούω παρά ὁ οἰκέω . εἰμί γάρ ὑπό ὁ ὁ μισθός παρέχω , φημί , ἕτερος ὁ προστάσσω ἐπικουρέω , οἴκοι μέν καί ἐν ἀσφάλεια καθίστημι , ῥᾳδίως ἀφίστημι εἄν , ὁ ὁ μισθός παρέχω κελεύω · στρατεύω δέ καί πρός μάχη παρατάσσω , οὐ ἐγώ εἰμί ἀπολείπω . προδοσία γάρ ἄντικρυς ὁ πρᾶγμα εἰμί · ὅς ὁ πᾶς οὐδείς ἀτόλμητος ἐγώ , οὐδέ μείζων φέρω ὁ αἰσχύνη . διά ὁ οὐδέ σύ καταλείπω ἐνθάδε , ὥσπερ κελεύω ἐκεῖνος , ἀλλά ἐν ἀσφάλεια οἴκοι καθίστημι ἀναχωρέω . συμβουλεύω τε μή μέλλω , ἀλλά εἰς Βέροια ταχύς ἐπανήκω · Κράλης γάρ δῆλος ἤδη εἰμί αἱρέω πολεμέω . βασιλεύς δέ αὐτός ὁ εἰς αὐτός εὔνοια καί ὁ τρόπος ὁ εὐγένεια ἐπαινέω , πείθω τε καί ἀναστρέφω , ὅς ἐκεῖνος συμβουλεύω , μηδείς ὁ μελετάω πράσσω δύναμαι διά ὁ Κράλη μάλιστα μεταβολή . ὁ δέ ἐν Θεσσαλονίκη στρατία , ὡς πυνθάνομαι βασιλεύς ἀναστρέφω , ὁ πόλις ἐξέρχομαι , ἕπω μέν καί παρέχω δόκησις , ὡς προσβάλλω , οὐ τολμάω δέ συμμείγνυμι . ὁ αὐτός δέ ἡμέρα καί ἐκ ὁ ἐν Θεσσαλονίκη Φίλων γράμμα πρός βασιλεύς ἵημι , μηνύω ὡς ὁ αὐτός ἡμέρα Απόκαυκος ὁ μέγας δούξ ναῦς ἑβδομήκοντα Ῥωμαῖος Θεσσαλονίκη προσχέω καί Συμμαχίδας ἄγω Περσικός δύο καί τριάκοντα , καί ὁ ἐκ Βυζάντιον καί Θρᾴκη καί Μακεδονία ἱππεύς οὖον πολύς ὕστερος προσδόκιμος εἰμί ἥκω . ὁ μέν οὖν φίλος ὁ ἀγγελία ἕνεκα ἐπαινέω ὁ βασιλεύς · αὐτός δέ παρά ὁ Ἀξειός ἔρχομαι καί πειράω διαβαίνω , οὖον συγχωρέω πλημμυρέω ὁ ποταμός ἐκ ὄμβρος ραγδαίος ἀθρόος καταφέρω . δοκέω δέ δεινός ὁ βασιλεύς καί πολύς ἄξιος φροντίς . ἔρχομαι γάρ πάρειμι ὁ ποταμός διά ὁ Κράλη ὑπήκοος ῥέω , οὖον μικρός παρέχω ὑποψία , ἐκεῖνος δοκέω ἐκπολεμόω , ἄλλως τε καί οὖον μακράν , ἀλλά ἐγγύς ποῦ μετά στρατιά στρατοπεδευμένος · καί ὁ μένω στρατοπεδεύω , ὁ ὕδωρ περιμένω ἀμβλύνω ὁ ὁρμή , οὖον πρός αὐτός εἰμί ὑποπτεύω . δείδω γάρ , μή , ὥσπερ εἰμί εἰκός , ὁ τε ἐκ Θρᾴκη καί Μακεδονία ἱππεύς , πολλαπλασίων εἰμί ἢ ὅς ἄγω αὐτός , καί ὁ ἐκ ὁ τριήρης ὁπλίτης καί ψιλός καί Πέρσης ὁ σύμμαχος ἐπέρχομαι , οὐ οἷος εἰμί ἀμύνω ἐκ παράταξις , πολύς ὁ μέτρον καταδεής ἄγω . συμβαίνω δέ τίς καί ἕτερος μᾶλλον θορυβέω . πρός γάρ ὁ Ἀξειός περαίας στρατία ἔρχομαι Τριβαλός , πέμπω πρός βασιλεύς , κατά συμμαχία μέν φάσκω ἥκω ὁ αὐτός , εἰμί δήω αὐτός ὁ ἐκ Θεσσαλονίκη στρατιά ἐπιτίθημι . εἰμί δέ οὐδείς ἐννοέω Δίκαιος , ἀλλά ἔτι ὑπό Κράλη λάθρῃ προσπέμπω , εἴτε καί παρά ἑαυτοῦ αὐτός ὁ ὁ δεσπότης γνώμη στοχάζομαι , ὡς πολεμέω γιγνώσκω βασιλεύς , γνώμη ἥκω ἔχω , ὡς εἰμί μάχη συνάπτω , προστίθημι ὁ ἔχω ὁ πλέω καί ὁ νικάω διαρπάζω , ὅσπερ καί μᾶλλον δοκέω ὁ δεινός βασιλεύς , εἰμί παρά αὐτός ὁ συμβολή Ῥωμαῖος τε ὁμοῦ καί Τριβαλός προσέχω ἀναγκάζω ἑκατέρωθεν παρατάσσω . ὅμως οὕτως ἔχω δυσκολία καί φροντίς περί ὁ πρακτέος , δοκέω δήω αὐτός αὐλίζομαι ὁ νύξ . ὁ ἐν τέλος δέ μάλιστα καί Ἄγγελος ὁ ἀνεψιός , προσέτι δέ καί ὁ υἱός Ματθαῖος καί Μανουήλ συνάγω · εἰμί γάρ οὐδείς λείπω πρός σύνεσις καί εὐβουλία , καίτοι μήπω ὁ μειρακικός ὑπερβαίνω ἡλικία , διά φύσις μέγεθος καί εὐφυΐα ὁ πρός ὁ καλός , ἄλλως ὁ ὅτι καί βασιλεύς ὁ πατήρ πολύς ἤδη συστρατεύω χρόνος , οὖον περί ὁ πολέμιος μόνος ἀγαθός καί εὐψυχία καί τόλμα καί καρτερία ὁ πρός ὁ δεινός οὐδείς ἐλλείπω , ἀλλά καί νοέω ὁ δήω καί καταπράσσω ἐν καιρός κίνδυνος ὀξύς καί βουλεύω ἕτερος εἰμί ἱκανός · διά ὁ καί ὁ πατήρ αὐτός πρός ὁ βούλευμα ὁ μάλιστα σπουδή δήω χράω καί πείθω οὐ ὀλιγάκις , οὖον χαρίζομαι · οὖον γάρ ἐάω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀνάγκη · ἀλλά νομίζω μάλιστα λυσιτελέω · μετά ἐκεῖνος δέ οὖν καί ὁ ἐπίλοιπος ἄχρι πόρρω βουλεύω νύξ , δοκέω βασιλεύς τε πρῶτος , ἔπειτα καί ὁ ἄλλος ἅπας μή μένω , ἀλλά ὁ κοῦφος ὁ κίνδυνος προτιμάω καί πάρειμι ὁ Ἀξειός ἄχρι εἄν ἔξεστι , πόρος ζητέω ὅς διαβατός εἰμί , ἀγαθός λογίζομαι αὖθις Τριβαλός περιτυγχάνω , ὅς ἴσως εἄν καί δύναμαι τρόπος δή τις ἀποσκευάζω , ἢ Ῥωμαῖος καί βάρβαρος ὁ σύμμαχος . ὁ μέν οὖν δοκέω τοιοῦτος .