joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.15
ιεʹ . Οἱ συνεσκευακότες δὲ ὁρῶντες ἤδη ἐκείνῳ μὲν οὐδὲν δεινὸν ἐκ τῆς ἐπιβουλῆς γεγενημένον , αὐτῶν δὲ τὴν μοχθηρίαν ἐγνωσμένην , καὶ δείσαντες , μή τι διὰ ταῦτα πείσωνται δεινὸν , οἵ τε ἄλλοι τρόποις δή τισιν ἑτέροις ἐπειρῶντο τὸν μέγαν δομέστικον καταλλάττειν ἑαυτοῖς , καίτοι πρὸς ἄμυναν ὡρμημένον οὐδαμῶς · καὶ ὁ παρακοιμώμενος τήν τε πρὶν ἀδοξίαν ἐννοῶν καὶ τὴν νῦν εἰς ἣν ἐληλάκει εὐδοξίαν δι' ἐκείνου , καὶ ὡς αὐτὸς οὐδὲν εὔγνωμον , οὐδ' ἐπιεικὲς διενοήθη , ἀλλ' ἤδη καθαρῶς τῶν δυσμενεστάτων ἐξελήλεγκται ὢν καὶ δείσας , μὴ εἰς τὴν προτέραν τύχην ὑπ' ἐκείνου ὠργισμένου καταστῇ , ἐσκέψατο , μὴ μεσίταις χρήσασθαι πρὸς ἐκεῖνον καὶ διαλλακταῖς , ὡς ὁλίγα ἢ οὐδὲν δυνησομένοις , ἀλλ' αὐτὸς δι' ἑαυτοῦ παραιτεῖσθαι , ἀντίῤῥοπον τῆς πανουργίας ἐπιδειξάμενος τὴν μεταβολήν . καὶ γράμμασι τὰς πρὸς ἐκεῖνον ἐξαρχῆς εὐθὺς εὐεργεσίας τοῦ μεγάλου δομεστίκου , εἶτα καὶ τὰ τότε ἐκθέμενος συνεσκευασμένα κατ' αὐτοῦ , καὶ κατήγορος γινόμενος ἑαυτοῦ καὶ τὰς ἐσχάτας ὁμολογῶν ὀφείλειν δίκας , ἔπειτα ἐδεῖτο τυχεῖν συγγνώμης , εἰ μὴ πρότερον , ἀλλὰ νῦν γοῦν ἐπαγγελλόμενος ἄξιος φανεῖσθαι τῆς εὐεργεσίας , καὶ τὸν πάντα χρόνον διατηρήσειν ἑαυτὸν οὐκ εὐγνώμονα μόνον καὶ τῶν εὐεργεσιῶν τῶν εἰς ἐκεῖνον μεμνημένον , ἀλλὰ καὶ πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ τὰ προστεταγμένα ποιοῦντα ὑπ' ἐκείνου , καὶ σαφῆ καὶ καθαρὰν ἐπιδεικνύμενον τὴν εὐπείθειαν ἐν πᾶσι . πίστεις δὲ παρείχετο ἐπὶ τοῖς λεγομένοις ἀσφαλεῖς , οὐχ ἑτέρους μόνον φρικώδεις ὅρκους καὶ ἀκοῦσαι φοβεροὺς , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ νῦν ὑπὲρ τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἱερουργούμενον ἁγιώτατον τοῦ σωτῆρος Ἰησοῦ σῶμα καὶ τὰ ὑπὲρ ἡμῶν πάθη τοῦ ἀπαθοῦς καὶ τὴν τριήμερον ταφὴν καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν , ἃ ἱκέτευεν αἰδεσθέντα , ὡς ὑπὲρ τῶν εἰς αὐτὸν πολλὰ ἐξυβρικότων ἀνθρώπων τῷ σωτῆρι εἰργασμένα , συγγνώμην καὶ αὐτὸν ἐκείνῳ παρασχέσθαι καὶ μὴ τῆς ἀγνωμοσύνης δίκας ἀπαιτεῖν . ἔπειτα καιρὸν φυλάξας , ἐν ᾧ τῆς μυστικῆς ἱερουργίας τελουμένης ἐν τοῦ μεγάλου δομεστίκου τῇ οἰκίᾳ καὶ αὐτὸς παρῆν , μάλιστα κατὰ τὴν τοῦ θείου καὶ ζωοποιοῦ τοῦ σωτῆρος λόγου τοῦ σώματος προέλευσιν ἐγγὺς γενόμενος , παρείχετο τὸ βιβλίον , εἰπὼν καὶ διὰ γλώττης , ὡς τῶν ἐγγεγραμμένων μάρτυρας παρέχοιτο αὐτό τε τὸ φρικτῶς ἱερουργούμενον σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ τούς τε ἀφανῶς προηγουμένους καὶ παρεπομένους ἀγγέλους καὶ τοὺς αἰσθητῶς καὶ φανερῶς ἡμῖν πρὸς τὴν διακονίαν αὐτοῖς συναιρομένους ἱερέας τουτουσί . τοῦ μεγάλου δὲ δομεστίκου τὰ γράμματα ἔχοντος ἐν ταῖν χεροῖν καὶ τὴν τῆς ἱερουργίας περιμένοντος τελευτὴν , ἵνα ἀναγνῶ , πάλιν ὁ παρακοιμώμενος γενόμενος ἐγγὺς , ἐδεῖτο τὸ νῦν ἔχον ἀναγνῶναι , ἵνα μὴ ἐκ τῶν ὅρκων μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπ' αὐτοῦ τοῦ χρόνου φοβερώτερα καὶ πιστότερα τὰ γεγραμμένα ᾖ . ἐπεὶ δὲ πειθόμενος ἀνέγνω , τότε μὲν ἐφθέγξατο οὐδὲν , ὕστερον δὲ μετὰ τὴν τελετὴν μόνον τὸν παρακοιμώμενον παραλαβὼν , « τὴν μὲν ἐξαρχῆς » ἔφη « κακοπραγίαν , ᾗ προσπαλαίων εἰς τοῦτο τύχης καὶ περιφανείας ἤχθης ὑπ' ἐμοῦ , πάντες μὲν συνειδοῖεν ἂν ἐμοὶ Ρωμαῖοι · σὺ δ' ἂν εἴης πάντων μᾶλλον ἀξιόχρεως πιστεύεσθαι τἀληθῆ καὶ δίκαια περὶ σεαυτοῦ συμμαρτυρῶν ἐμοί . τῶν μὲν οὖν ὑπηργμένων παρά τε τῶν ἄλλων ἀρκοῦσαν ἔχω τὴν ἀπόδειξιν καὶ μάλιστα σοῦ . ὧν δὲ διενοούμην περὶ σοῦ μειζόνων καὶ θαυμασιωτέρων ἀγαθῶν αὐτός τε σύνοιδα ἐμαυτῷ καὶ ᾧ τὰ τῆς ψυχῆς ἑκάστου κινήματα καὶ διανοήματα φανερὰ , θεός . αὐτὸς δὲ μήθ' ὑπὲρ ὧν πολλάκις ὑπ' ἐμοῦ πέπονθας καλῶς μηδενὸς μνησθεὶς , μήθ' ὡς τοσαῦτα εὐεργετηθεὶς , οὐδὲ ἅπαξ πέπονθας κακῶς , ἀλλὰ δίκην σειρᾶς τινος ἀδιάλυτος ἡ τῶν εὐεργετημάτων ἀκολουθία μέχρι νῦν παρ' ἐμοῦ διετηρήθη , ἑτέροις ὑπὸ βασκανίας μηδὲν ἀδικοῦντι πολεμοῦσιν ἐμοὶ προσνείμας ἑαυτὸν , τόγε εἰς ὑμᾶς ἧκον τὰ ἔσχατα διέθεσθε κακά . τί οὖν πρὸς ταῦτα κἀμὲ καὶ διανοεῖσθαι καὶ ποιεῖν ἐχρῆν , ἢ πειρᾶσθαι βλάπτειν , ἂν ἄρα τι δύνωμαι καὶ αὐτός ; εἰ δ' ἐπὶ ταῦτα ἐτραπόμην , τί λοιπὸν ἦν , ἢ σὲ τὴν προτέραν θρηνεῖν εὐδαιμονίαν , ἄτιμον ἐξαίφνης καὶ ἄπορον περιόντα ἐκ μεγάλα δυναμένου ; τοῦτο μὲν οὖν ἐμοί τε τῶν πάνυ ῥᾳδίων ἦν καὶ αὐτὸς ἂν δικάσαις σεαυτῷ ὡς τοιούτων ἦσθα καὶ πλειόνων ἄξιος τῆς πανουργίας ἀπολαύειν . ἐγὼ δ' ἐμαυτῷ πολλῆς παρὰ θεοῦ τῆς συγγνώμης δεομένῳ συνειδὼς , οὔτε ἀριθμῷ τοσαῦτα , οὔτε τηλικαῦτα καθ' ἡμέραν ἁμαρτάνοντι τὸ μέγεθος , ἀλλὰ πολλῷ δεινότερα καὶ πλείω , ἄλλως τε καὶ τοῖς ὅρκοις τοῖς σοῖς πιστεύσας , συγγνώμην παρέχομαι καὶ ἀμνηστίαν τῆς ἐπιβουλῆς . σοὶ δὲ μελήσει τοῖς ὕστερον ἀγαθοῖς τὰ πρότερον εἰργασμένα ἀπαλείφειν . » τότε μὲν οὖν ὁ παρακοιμώμενος αὖθις λόγοις τε πλείοσι καὶ ὅρκοις τὰ γεγραμμένα ἐπιβεβαιώσας , τῆς παρὰ μεγάλου δομεστίκου πάλιν ἀπέλαυε ῥοπῆς καὶ πολλοὺς παρευδοκίμει καὶ τῶν γένει περιδόξων . χρόνῳ δὲ ὕστερον , ὥσπερ δὴ καὶ πρότερον ἱστόρηται ἡμῖν , τοῦ κατὰ Περσῶν στόλου ὑπὸ βασιλέως ἔτι περιόντος ἀποδειχθέντος στρατηγοῦ , πολλὰ τοῦ μεγάλου περὶ τούτου δομεστίκου δεηθέντος βασιλέως , ὥστε τὴν στρατηγίαν ταύτην ἐγχειρίσαι , μὴ προσήκουσαν ἐκείνῳ τὴν περὶ τὰ τοιαῦτα οἰομένου διατριβὴν , πρὸς μὲν τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ μεσάζειν τοῖς δημοσίοις ὁ ἐπὶ τῶν ἀναμνήσεων Σπανόπουλος καὶ ὁ Μελιτηνιώτης Ἰωάννης ἦσαν τεταγμένοι , χρημάτων δὲ ταμίαι τῶν κοινῶν ὅ,τε Πεπαγωμένος Γεώργιος καὶ Νικόλαος ὁ Μελιτηνιώτης . ἐπεὶ δὲ περί τε τὰ βασιλικὰ γράμματα καὶ περὶ τὰ χρήματα , ὥσπερ ἔφημεν , ἐπιβούλως διανοηθείη , βασιλεὺς μὲν μισήσας τὴν πονηρίαν , μικρὰ τῆς στρατηγίας ἀπολαύσαντα παρέλυσεν εὐθέως τῆς ἀρχῆς , καὶ διήγαγεν ἐπὶ καιρὸν μηδὲν ἐγκεχειρισμένος τῶν κοινῶν . ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς , πολλὰ τοῦ μεγάλου δεηθεὶς δομεστίκου , καίτοι καὶ οἴκοθεν ὡρμημένου ποιεῖν αὐτὸν εὖ , τὴν μὲν τοῦ μεσάζειν ὑπηρεσίαν ἐνεχειρίσθη , τὴν δὲ τῶν βασιλικῶν χρημάτων φυλακὴν οὐκέτι , καίτοι γε ἔμελλε μικρὸν ὕστερον καὶ ταύτην , ὡς ὁ μέγας ὕστερον δομέστικος διεβεβαιοῦτο . ὁ δὲ τὴν μὲν τῶν ἀρχῶν ἰδὼν εὐθέως καὶ μετὰ ῥᾳστώνης αὐτῷ προσγενομένην ἅμα τῷ αἰτῆσαι , τὴν ἑτέραν δὲ οὐκέτι , οὐ τῶν παρεσχημένων ἕνεκα ἐπῄει μᾶλλον χάριτας ὁμολογεῖν , ἢ ἀμύνεσθαι , ὧν ἀδίκως ᾤετο ἀποστερεῖσθαι . νομίσας δὲ καὶ βασιλίδα μὲν ἐπιτετραφέναι τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ ἀμφοτέρας ἐκείνῳ ἐγχειρίζειν τὰς ἀρχὰς , τὸν δὲ χαριζόμενον τοῖς τὴν ἑτέραν ἔχουσιν ἀποστερεῖν ἐκεῖνον , ἔγνω δεῖν προσκρούειν φανερῶς καὶ βασιλίδι προσελθὼν , παρόντος ἐκείνου καὶ διαλεγομένου , « ἐγὼ νομίζω , » εἶπεν « οὐ μόνον τὴν ἐμοὶ παρεσχημένην νῦν ἀρχὴν , ἀλλὰ καὶ πάσας , ὅσας ἄρχουσι Ρωμαῖοι , οὐ παρὰ μεγάλου δομεστίκου , παρὰ σοῦ δὲ χορηγεῖσθαι πᾶσι . διὸ καὶ οἴομαι προσήκειν σοὶ τὰς τῆς εὐεργεσίας χάριτας εἰδέναι . εἰ δὴ ταῦτα οὕτως , ὥσπερ οἴομαι , ἔστιν ἀληθῆ , ἀνθ' ὅτου , παρὰ σοῦ προστεταγμένον ἀμφοτέρας ἔχειν τὰς ἀρχὰς , ὧν καὶ περιόντος ἦρχον βασιλέως , τὴν ἑτέραν παρέσχετο αὐτὸς , τῆς μιᾶς ἀποστερήσας , δέομαί σου καὶ τὴν ἑτέραν αὐτῷ προστάξαι ἀποδοῦναι , μᾶλλον δὲ , καὶ αὐτοῦ παρόντος , παρὰ σοῦ ἐγχειρισθῆναι , ἵνα σοι καὶ μᾶλλον προσηκούσας τὰς εὐχαριστίας τῆς εὐεργεσίας ἀποδῶ . » ὁ μέγας μὲν οὖν δομέστικος ἐφθέγξατο οὐδέν . ἡ βασιλὶς δ' αὐτοῦ πολλὴν καταγνοῦσα τὴν ἀχαριστίαν , « πάνυ θαυμάζειν » εἶπεν « ἐπέρχεταί μοι , τὴν αἰτίαν , ἐξ ἧς εἰς τούτους προήχθης τοὺς λόγους , οὐ συνορώσῃ . εἰ μὲν γὰρ οἰόμενος , μὴ τὴν ὁμοίαν δύναμιν τὸν μέγαν δομέστικον , ἥνπερ καὶ πρότερον , κεκτῆσθαι , ἢ ἐμέ τι διαφέρεσθαι πρὸς αὐτὸν , δεῖν ἔγνως αὐθαδῶς αὐτῷ προσφέρεσθαι καὶ θρασέως , ἴσθι πάνυ τοῦ προσήκοντος ἁμαρτών . εἰ δ' οὐδὲν ἀποβεβληκότα καὶ τῆς δυνάμεως καὶ τῆς εὐνοίας τῆς εἰς ἐμὲ εἰδὼς , ἔπειτα εἰς τοῦτο προήχθης ἀτοπίας , οὐκ ἀσυνεσίας , ἀλλὰ παραπληξίας φαίην ἂν ἔγωγε τοὺς λόγους τουτουσί . ἐγὼ δέ σε περιόντος μὲν ᾔδειν βασιλέως τήν τε τοῦ μεσάζειν ἐγκεχειρισμένον καὶ τοῦ βασιλικοῦ ταμιείου τὴν ἀρχήν · πλὴν καὶ τότε , εἴποι τις ἂν , οὐχ ἑκόντος βασιλέως , ἀλλὰ διὰ τὸ βούλεσθαι τοῦτον παραχωροῦντος . διὸ καὶ πολλὰ πολλάκις ὠνειδίζετο παρ' ἐκείνου , κατὰ σοῦ ἐκφερομένου πρὸς ὀργὴν , ὡς οὐ λυσιτελοῦντα πράττων σὲ μειζόνων ἢ προσῆκεν ἀξιῶν . ἐπεὶ δὲ ναύαρχος αἱρεθεὶς αὖθις ἐξεβλήθης τῆς ἀρχῆς , οὔτε βασιλέως ζῶντος , οὔτε μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν ὑπ' ἐμοῦ πρὸς ἀρχήν τινα προήχθης . νῦν δ' οὗτος οἴκοθεν πρότερον ὁρμηθεὶς , ἣν ἔφης , ἐνεχείρισεν ἀρχὴν , ἔπειθ' ὕστερον ἀπαγγείλας , ἔπεισε κἀμὲ στέργειν τὰ ἐψηφισμένα . διὸ προσῆκε τῆς εὐεργεσίας χάριτας ὁμολογεῖν καὶ μὴ θρασέως ἀπαυθαδίζεσθαι . » οὕτω μὲν οὖν ἡ βασιλὶς πρὸς τὸν παρακοιμώμενον ἐφθέγξατο .
Lemmas: ἵημι . ὁ συσκευάζω δέ ὁράω ἤδη ἐκεῖνος μέν οὐδείς δεινός ἐκ ὁ ἐπιβουλή γίγνομαι , αὐτός δέ ὁ μοχθηρία γιγνώσκω , καί δείδω , μή τίς διά οὗτος πείθω δεινός , ὁ τε ἄλλος τρόπος δή τις ἕτερος πειράω ὁ μέγας δομέστικος καταλλάσσω ἑαυτοῦ , καίτοι πρός ἄμυνα ὁρμάω οὐδαμῶς · καί ὁ παρακοιμώμενος ὁ τε πρίν ἀδοξία ἐννοέω καί ὁ νῦν εἰς ὅς ἐλαύνω εὐδοξία διά ἐκεῖνος , καί ὡς αὐτός οὐδείς εὐγνώμων , οὐδέ ἐπιεικής διανοέομαι , ἀλλά ἤδη καθαρός ὁ δυσμενής ἐξελέγχω εἰμί καί δείδω , μή εἰς ὁ πρότερος Τύχη ὑπό ἐκεῖνος ὀργίζω καθίστημι , σκέπτομαι , μή μεσίτης χράω πρός ἐκεῖνος καί διαλλακτής , ὡς ὀλίγος ἢ οὐδείς δύναμαι , ἀλλά αὐτός διά ἑαυτοῦ παραιτέομαι , αντιρροπως ὁ πανουργία ἐπιδείκνυμι ὁ μεταβολή . καί γράμμα ὁ πρός ἐκεῖνος ἐξαρχῆς εὐθύς εὐεργεσία ὁ μέγας δομέστικος , εἶτα καί ὁ τότε ἐκτίθημι συσκευάζω κατά αὐτός , καί κατήγορος γίγνομαι ἑαυτοῦ καί ὁ ἔσχατος ὁμολογέω ὀφείλω δίκη , ἔπειτα δήω τυγχάνω συγγνώμη , εἰμί μή πρότερος , ἀλλά νῦν γοῦν ἐπαγγέλλω ἄξιος φαίνω ὁ εὐεργεσία , καί ὁ πᾶς χρόνος διατήρησις ἑαυτοῦ οὐ εὐγνώμων μόνος καί ὁ εὐεργεσία ὁ εἰς ἐκεῖνος μιμνήσκω , ἀλλά καί πᾶς προθυμία καί σπουδή ὁ προστάσσω ποιέω ὑπό ἐκεῖνος , καί σαφής καί καθαρός ἐπιδείκνυμι ὁ εὐπείθεια ἐν πᾶς . πίστις δέ παρέχω ἐπί ὁ λέγω ἀσφαλής , οὐ ἕτερος μόνος φρικώδης Ὅρκος καί ἀκούω φοβερός , ἀλλά καί αὐτός ὁ νῦν ὑπέρ ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ἱερουργέω ἅγιος ὁ σωτήρ Ἰησοῦς σῶμα καί ὁ ὑπέρ ἐγώ πάθος ὁ ἀπαθής καί ὁ τριήμερον ταφή καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις , ὁ ἱκετεύω αἰδέομαι , ὡς ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός πολύς ἐξυβρίζω ἄνθρωπος ὁ σωτήρ ἐργάζομαι , συγγνώμη καί αὐτός ἐκεῖνος παρέχω καί μή ὁ ἀγνωμοσύνη δίκη ἀπαιτέω . ἔπειτα καιρός φυλάσσω , ἐν ὅς ὁ μυστικός ἱερουργία τελέω ἐν ὁ μέγας δομέστικος ὁ οἰκίον καί αὐτός πάρειμι , μάλιστα κατά ὁ ὁ θεῖον καί ζωοποιός ὁ σωτήρ λόγος ὁ σῶμα προέλευσις ἐγγύς γίγνομαι , παρέχω ὁ βιβλίον , εἶπον καί διά γλῶσσα , ὡς ὁ ἐγγράφω μάρτυς παρέχω αὐτός τε ὁ φρικτός ἱερουργέω σῶμα ὁ Χριστός καί ὁ τε ἀφανής προηγούμενος καί παρέπομαι ἄγγελος καί ὁ αἰσθητός καί φανερῶς ἐγώ πρός ὁ διακονία αὐτός συναίρω ἱερεύς οὗτος . ὁ μέγας δέ δομέστικος ὁ γράμμα ἔχω ἐν ὁ χείρ καί ὁ ὁ ἱερουργία περιμένω τελευτή , ἵνα ἀναγιγνώσκω , πάλιν ὁ παρακοιμώμενος γίγνομαι ἐγγύς , δήω ὁ νῦν ἔχω ἀναγιγνώσκω , ἵνα μή ἐκ ὁ Ὅρκος μόνος , ἀλλά καί ἀπό αὐτός ὁ χρόνος φοβερός καί πιστός ὁ γράφω εἰμί . ἐπεί δέ πείθω ἀναγιγνώσκω , τότε μέν φθέγγομαι οὐδείς , ὕστερος δέ μετά ὁ τελετή μόνος ὁ παρακοιμώμενος παραλαμβάνω , « ὁ μέν ἐξαρχῆς » φημί « κακοπραγία , ὅς προσπαλαίω εἰς οὗτος τυγχάνω καί περιφάνεια ἄγω ὑπό ἐγώ , πᾶς μέν συνοράω εἄν ἐγώ Ρωμαῖος · σύ δέ εἄν εἰμί πᾶς μᾶλλον ἀξιόχρεως πιστεύω τἀληθῆ καί Δίκαιος περί σεαυτοῦ συμμαρτυρέω ἐγώ . ὁ μέν οὖν ὑπάρχω παρά τε ὁ ἄλλος ἀρκέω ἔχω ὁ ἀπόδειξις καί μάλιστα σύ . ὅς δέ διανοέομαι περί σύ μείζων καί θαυμάσιος ἀγαθός αὐτός τε σύνοιδα ἐμαυτοῦ καί ὅς ὁ ὁ Ψυχή ἕκαστος κίνημα καί διανόημα φανερός , θεός . αὐτός δέ μήτε ὑπέρ ὅς πολλάκις ὑπό ἐγώ πάσχω καλῶς μηδείς μιμνήσκω , μήτε ὡς τοσοῦτος εὐεργετέω , οὐδέ ἅπαξ πάσχω κακῶς , ἀλλά δίκη σειρά τις ἀδιάλυτος ὁ ὁ εὐεργέτημα ἀκολουθία μέχρι νῦν παρά ἐγώ διατηρέω , ἕτερος ὑπό βασκανία μηδείς ἀδικέω πολεμέω ἐγώ προσνέμω ἑαυτοῦ , τόγε εἰς σύ ἥκω ὁ ἔσχατος διατίθημι κακός . τίς οὖν πρός οὗτος ἐγώ καί διανοέομαι καί ποιέω χρή , ἢ πειράω βλάπτω , εἄν ἄρα τίς δύναμαι καί αὐτός ; εἰμί δέ ἐπί οὗτος τρέπω , τίς λοιπός εἰμί , ἢ σύ ὁ πρότερος θρηνέω εὐδαιμονία , ἄτιμος ἐξαπίνης καί ἄπορος περίειμι ἐκ μέγας δύναμαι ; οὗτος μέν οὖν ἐγώ τε ὁ πάνυ ῥᾴδιος εἰμί καί αὐτός εἄν δικάζω σεαυτοῦ ὡς τοιοῦτος εἰμί καί πλείων ἄξιος ὁ πανουργία ἀπολαύω . ἐγώ δέ ἐμαυτοῦ πολύς παρά θεός ὁ συγγνώμη δήω σύνοιδα , οὔτε ἀριθμός τοσοῦτος , οὔτε τηλικόσδε κατά ἡμέρα ἁμαρτάνω ὁ μέγεθος , ἀλλά πολύς δεινός καί πλείων , ἄλλως τε καί ὁ Ὅρκος ὁ σός πιστεύω , συγγνώμη παρέχω καί ἀμνηστία ὁ ἐπιβουλή . σύ δέ μέλω ὁ ὕστερος ἀγαθός ὁ πρότερος ἐργάζομαι ἀπαλείφω . » τότε μέν οὖν ὁ παρακοιμώμενος αὖθις λόγος τε πλείων καί Ὅρκος ὁ γράφω ἐπιβεβαιόω , ὁ παρά μέγας δομέστικος πάλιν ἀπολαύω ῥοπή καί πολύς παρευδοκιμέω καί ὁ γένος ένδοξος . χρόνος δέ ὕστερος , ὥσπερ δή καί πρότερος ἱστορέω ἐγώ , ὁ κατά Πέρσης στόλος ὑπό βασιλεύς ἔτι περίειμι ἀποδείκνυμι στρατηγός , πολύς ὁ μέγας περί οὗτος δομέστικος δήω βασιλεύς , ὥστε ὁ στρατηγία οὗτος ἐγχειρίζω , μή προσήκω ἐκεῖνος ὁ περί ὁ τοιοῦτος οἴομαι διατριβή , πρός μέν ὁ ὑπηρεσία ὁ μεσάζω ὁ δημόσιος ὁ ἐπί ὁ ἀνάμνησις Σπανόπουλος καί ὁ Μελιτηνιώτης Ἰωάννης εἰμί τάσσω , χρῆμα δέ ταμίας ὁ κοινός ὁράω Πεπαγωμένος Γεώργιος καί Νικόλαος ὁ Μελιτηνιώτης . ἐπεί δέ περί τε ὁ βασιλικός γράμμα καί περί ὁ χρῆμα , ὥσπερ φημί , ἐπίβουλος διανοέομαι , βασιλεύς μέν μισέω ὁ πονηρία , μικρός ὁ στρατηγία ἀπολαύω παραλύω εὐθύς ὁ ἀρχή , καί διάγω ἐπί καιρός μηδείς ἐγχειρίζω ὁ κοινός . ἐπεί δέ τελευτάω ὁ βασιλεύς , πολύς ὁ μέγας δέω δομέστικος , καίτοι καί οἴκοθεν ὁρμάω ποιέω αὐτός εὕω , ὁ μέν ὁ μεσάζω ὑπηρεσία ἐγχειρίζω , ὁ δέ ὁ βασιλικός χρῆμα φυλακή οὐκέτι , καίτοι γε μέλλω μικρός ὕστερος καί οὗτος , ὡς ὁ μέγας ὕστερος δομέστικος διαβεβαιόομαι . ὁ δέ ὁ μέν ὁ ἀρχή εἶδον εὐθύς καί μετά ῥᾳστώνη αὐτός προσγίγνομαι ἅμα ὁ αἰτέω , ὁ ἕτερος δέ οὐκέτι , οὖον ὁ παρά-σχάω ἕνεκα ἔπειμι μᾶλλον χάρις ὁμολογέω , ἢ ἀμύνω , ὅς ἄδικος οἴομαι ἀποστερέω . νομίζω δέ καί βασιλίς μέν ἐπιτράβω ὁ μέγας δομέστικος ἀμφότερος ἐκεῖνος ἐγχειρίζω ὁ ἀρχή , ὁ δέ χαρίζομαι ὁ ὁ ἕτερος ἔχω ἀποστερέω ἐκεῖνος , γιγνώσκω δήω προσκρούω φανερῶς καί βασιλίδι προσέρχομαι , πάρειμι ἐκεῖνος καί διαλέγω , « ἐγώ νομίζω , » εἶπον « οὖον μόνος ὁ ἐγώ παρέχω νῦν ἀρχή , ἀλλά καί πᾶς , ὅσος ἄρχω Ρωμαῖος , οὖον παρά μέγας δομέστικος , παρά σύ δέ χορηγέω πᾶς . διό καί οἴομαι προσήκω σύ ὁ ὁ εὐεργεσία χάρις οἶδα . εἰμί δή οὗτος οὕτως , ὥσπερ οἴομαι , εἰμί ἀληθής , ἀντί ὅστις , παρά σύ προστάσσω ἀμφότερος ἔχω ὁ ἀρχή , ὅς καί περίειμι ἄρχω βασιλεύς , ὁ ἕτερος παρέχω αὐτός , ὁ εἷς ἀποστερέω , δέω2 σύ καί ὁ ἕτερος αὐτός προστάσσω ἀποδίδωμι , μᾶλλον δέ , καί αὐτός πάρειμι , παρά σύ ἐγχειρίζω , ἵνα σύ καί μᾶλλον προσήκω ὁ εὐχαριστία ὁ εὐεργεσία ἀποδίδωμι . » ὁ μέγας μέν οὖν δομέστικος φθέγγομαι οὐδείς . ὁ βασιλίς δέ αὐτός πολύς καταγιγνώσκω ὁ ἀχαριστία , « πάνυ θαυμάζω » εἶπον « ἐπέρχομαι ἐγώ , ὁ αἴτιος , ἐκ ὅς εἰς οὗτος προάγω ὁ λόγος , οὖον συνοράω . εἰμί μέν γάρ οἴομαι , μή ὁ ὅμοιος δύναμις ὁ μέγας δομέστικος , ὅσπερ καί πρότερος , κτάομαι , ἢ ἐγώ τίς διαφέρω πρός αὐτός , δήω γιγνώσκω αὐθάδης αὐτός προσφέρω καί θρασύς , εἰμί πάνυ ὁ προσήκω ἁμαρτάνω . εἰμί δέ οὐδείς ἀποβάλλω καί ὁ δύναμις καί ὁ εὔνοια ὁ εἰς ἐγώ εἰδοί , ἔπειτα εἰς οὗτος προάγω ἀτοπία , οὐ ἀσυνεσία , ἀλλά παραπληξία φημί εἄν ἔγωγε ὁ λόγος οὗτος . ἐγώ δέ σύ περίειμι μέν οἶδα βασιλεύς ὁ τε ὁ μεσάζω ἐγχειρίζω καί ὁ βασιλικός ταμιεῖον ὁ ἀρχή · πλήν καί τότε , εἶπον τις εἄν , οὐ ἑκών βασιλεύς , ἀλλά διά ὁ βούλομαι οὗτος παραχωρέω . διό καί πολύς πολλάκις ὀνειδίζω παρά ἐκεῖνος , κατά σύ ἐκφέρω πρός ὀργή , ὡς οὖον λυσιτελέω πράσσω σύ μείζων ἢ προσήκω ἄξιος . ἐπεί δέ ναύαρχος αἱρέω αὖθις ἐκβάλλω ὁ ἀρχή , οὔτε βασιλεύς ζῶ , οὔτε μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή ὑπό ἐγώ πρός ἀρχή τις προάγω . νῦν δέ οὗτος οἴκοθεν πρότερος ὁρμάω , ὅς φημί , ἐγχειρίζω ἀρχή , ἔπειτα ὕστερος ἀπαγγέλλω , πείθω ἐγώ στέργω ὁ ψηφίζω . διό προσήκω ὁ εὐεργεσία χάρις ὁμολογέω καί μή θρασύς ἀπαυθαδίζω . » οὗτος μέν οὖν ὁ βασιλίς πρός ὁ παρακοιμώμενος φθέγγομαι .