joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.9
θʹ . Ἐπεὶ δὲ ταῦτα αὐτῷ διῴκητο καλῶς , συνεβούλευε τῇ βασιλίδι , τὸν υἱὸν βασιλέα τὸν Ἰωάννην χρίειν τε μύρῳ τῷ ἁγίῳ καὶ στέφει τὴν κεφαλὴν κατακοσμεῖν . καὶ ἔπεισέ γε δόξας βουλεύεσθαι καλῶς . τῶν δὲ καθ' αἷμα προσηκόντων βασιλεῖ τινων μὴ δίκαιον εἶναι παραινούντων , τοῦ πατρὸς ὀλίγῳ πρότερον τετελευτηκότος βασιλέως , τὸν υἱὸν πανηγυρίζειν , τοῦτο δὲ αὐτοῖς ὁ παρακοιμώμενος Ἀπόκαυκος ὑπετίθει λέγειν , ὡς ἐκ τῶν ὕστερον γέγονε καταφανὲς , τὴν γεγενημένην στάσιν μελετῶν καὶ μὴ βουλόμενος βασιλίδα τῆς εἰς αὐτὴν καὶ τὸν υἱὸν εὐνοίας ἐνέχυρα πιστὰ κεκτῆσθαι παρὰ μεγάλου δομεστίκου , εἰς τὴν ὑστεραίαν τὸ ἔργον ἀνεβάλλετο ἡ βασιλὶς , τὴν μέμψιν τινῶν αἰτιωμένη , ὅτι δὴ πυθόμενοι κατηγοροῖεν , ὡς οὐ κεχρημένων τῷ πράγματι κατὰ καιρὸν , ἀλλ' ἐν οἷς ἔδει κόπτεσθαι καὶ θρηνεῖν , πανηγυριζόντων αὐτῶν καὶ τὴν βασιλικωτάτην τελούντων ἑορτήν . ὁ δ' ἀνοηταίνειν ἔφασκε παντάπασι τοὺς εἰρηκότας καὶ μηδὲ τοῦτο ἐννοεῖν , ὡς πολλοῖς τῶν βασιλέων τελευτῶσιν ἡ ἀνάῤῥησις ἐγίνετο τῶν παίδων , οὐδενὸς αὐτοῖς τὴν ἀκαιρίαν μεμφομένου , ἀλλὰ πάντων , ὥσπερ δίκαιον ἦν , λογιζομένων , μάλιστα προσήκειν ἐν τοῖς τοιούτοις καιροῖς , οὐ τρυφῆς ἕνεκα καὶ ἡδονῆς , ἀλλὰ τοῦ μηδεμίαν πρόφασιν στάσεως καὶ ταραχῆς ἐγγενέσθαι τοῖς πολλοῖς , πάντων ἤδη πεπεισμένων ἀκριβῶς , ὡς ὑπὸ βασιλέα τελοῦσι καὶ δίκας δώσουσι τῆς παρανοίας , ἂν ἐπιχειρῶσι στασιάζειν . παρῄνει τε αὐτῇ , τοὺς μὲν ἐκείνων λόγους χαίρειν ἐᾷν , αὐτοὺς δὲ χωρεῖν ἐπὶ τὸ ἔργον , ὡς ἅμα λυσιτελὲς καὶ δίκαιον ὄν . ἡ δὲ μὴ πολυπραγμονεῖν ἐδεῖτο , ἀλλὰ νῦν μὲν ἐᾷν διὰ τὰς δόξας τῶν πολλῶν , ὀλίγῳ δὲ ὕστερον ποιεῖν , ἡνίκα ἂν ἐξῇ καὶ τὰς λοιδορίας διαφεύγειν . ὁ μέγας δὲ δομέστικος πρὸς μὲν τῆς βασιλίδος τὴν ἔνστασιν οὐδὲν ἀντεῖπεν · ἤχθετο δὲ , ὅτι οὐκ αὐτῷ τὰ βελτίω , ἀλλ' ἑτέροις ἀλυσιτελῆ βουλευομένοις πείθοιτο . ἐκεῖνο μὲν οὕτως ἐκωλύθη . μικρῷ δὲ ὕστερον ἠγγέλλετο , ὡς Σαρχάνης ὁ Λυδίας σατράπης καὶ Γιαξὴς πρὸς Θρᾴκην περαιοῦσθαι παρασκευάζονται , ναυσὶ ληϊσόμενοι Ρωμαίους . ὁ μέγας δὲ δομέστικος οὐκ ἠμέλει , ἀλλ' αὐτίκα τριήρεις , ὅσας ἐξαρκέσειν ᾤετο , πρὸς πόλεμον τοῖς βαρβάροις ἐκέλευε πληροῦν . τὴν δὲ δαπάνην τῶν τριήρεων , τὴν μὲν ἐκ τῶν δημοσίων τοῖς ταμίαις ἐκέλευε παρέχειν , τὴν δ' ἐκ τῶν ἰδίων παρείχετο αὐτός . ἐπεὶ δὲ ἐπεπλήρωντο , ταῖς μὲν ἐπέστησε στρατηγὸν τὸν παρακοιμώμενον Ἀπόκαυκον , καὶ ὅσα ἔδει ἐντειλάμενος καὶ τοῦ λοιποῦ κελεύσας αὐτῷ μέλειν τὸν ἀπόπλουν , αὐτὸς Ὀρχάνῃ , τῷ τῆς κατὰ Βιθυνίαν ἑῴας σατράπῃ , διεπρεσβεύετο περὶ εἰρήνης . οὐδὲ γὰρ ἐδόκει δεῖν αὐτῷ πρὸς ἑσπέραν μέλλοντι στρατεύειν , πόλεμόν τινα Ρωμαίοις ὀπίσω καταλιπεῖν . ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ πρὸς ἐκεῖνον εἰρήνη τέλος εἶχεν , αὐτὸς μὲν πρὸς τὴν ἔξοδον παρεσκευάζετο . ἤδη γὰρ καὶ ἡ στρατιὰ κατὰ Διδυμότειχον καὶ τὴν Ἀδριανοῦ πόλιν , αὐτοῦ κελεύοντος , συνελέγοντο . ἐν ᾗ δὲ ἔμελλεν ἡμέρᾳ Βυζαντίου ἐξιέναι , τὸν πατριάρχην μόνος μόνον παραλαβὼν καὶ πρὸς τὸν ἐν βασιλείοις τοῦ μυροβλύτου Δημητρίου τοῦ μάρτυρος γενόμενος ναὸν , « τοὺς μὲν ἐμοῦ τε μεταξὺ καὶ βασιλίδος » ἔφη « γεγενημένους λόγους οὐκ ἀγνοεῖς . οὐ γὰρ μόνον παρῆς τοῖς παρ' ἀμφοτέρων λεγομένοις , ἀλλὰ καὶ τῶν πρότερον ἰδίᾳ ἡμῶν ἑκάστῳ εἰρημένων αὐτὸς ἦσθα μηνυτής . οὐδὲν δὲ παράλογον ἢ θαυμαστὸν , εἰ τότε μὲν περὶ ἐμοῦ τοιαῦτα ἐπῄει τῇ βασιλίδι λέγειν , ἴσως οἰομένῃ μεγάλα τινὰ καταπράξεσθαι ἐμὲ , νυνὶ δὲ ἐπὶ τῶν ἔργων , μὴ κατ' ἐλπίδας αὐτῇ τῶν πραγμάτων ἐκβαινόντων , μεταμέλειά τις εἰσῆλθε τῶν γεγενημένων . εἰ μὲν οὖν , ὅπερ ἔφην , πρός τι τῶν γινομένων ἀηδῶς διατεθεῖσα , τὰ δεδογμένα μηκέτι στέργειν ἐθέλει , διαῤῥήδην λέγειν ἀξιῶ καὶ μὴ συγκαλύπτειν ὑπ' αἰδοῦς . ἐγὼ γὰρ ὥσπερ καὶ πρότερον ἑτοιμότατα ἔχω παραιτεῖσθαι τὴν ἀρχήν . εἰ δ' ἐκείνη διὰ τέλους ἔγνωκε στέργειν τὰ ἐψηφισμένα καὶ τοὺς ὅρκους , οὓς ὀμώμοκε , τηρεῖν , οὐδ' αὐτὸς ἀμελήσω τοῦ μὴ πάντα πράττειν , ὅσα ἂν αὐτῇ τε καὶ παισὶ καὶ κοινῇ λυσιτελῇ Ρωμαίοις . » τοῦ πατριάρχου δὲ πρὸς τὴν ἀκαιρίαν τῶν λόγων μεμψαμένου καὶ μὴ τοιαῦτα προσήκειν αὐτὸν μήτε διανοεῖσθαι φαμένου , μήτε λέγειν · βασιλίδα γὰρ μηδὲν περὶ αὐτοῦ λογίζεσθαι τοιοῦτον , ἀλλὰ βασιλέα οἴεσθαι ἐν ζῶσιν εἶναι καὶ τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν ὥσπερ ὑπ' ἐκείνου διοικεῖσθαι , τῶν σῶν μεμνημένην λόγων , ὧν διεξῄεις πρὸς αὐτὴν , ἡνίκα ἐποιεῖσθε τὰς συμβάσεις · » « οὐκοῦν » ὁ μέγας δομέστικος ἔφη « περὶ μὲν ἐκείνης οὕτω δεῖ πεπεῖσθαι , ὥσπερ αὐτὸς διϊσχυρίζῃ . περὶ δὲ σοῦ τί ποτε ἔξεστι νομίζειν ; ἆρ' ἐμμενεῖς ταῖς ὁμολογίαις , μᾶλλον δὲ τοῖς ὅρκοις , οὓς ἐποιήσω πρὸς ἐμέ ; » ὁ δ' αὐτίκα πάλιν ἀναστὰς , « εὐλογητὸς » εἶπεν « ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὅτι καὶ πρότερον καὶ νῦν οἷσπερ εἶπον ἐμμενῶ καὶ οὐδενὸς ἀμελήσω τῶν σῶν δικαίων · ἀλλ' ἀνθέξομαι παντὶ σθένει , οὐ μόνον ὡς εὐεργέτην ἀμειβόμενος ἔργοις ἀγαθοῖς , ἀλλὰ καὶ ὡς υἱοῦ κηδόμενος πνευματικοῦ . » ἐπὶ τούτοις δὲ αὐτῷ πολλὰς ὁ μέγας δομέστικος χάριτας ὁμολογήσας καὶ συνταξάμενος , καταλιπὼν τὸν πατριάρχην , ἧκεν ὡς βασιλίδα . ἡ δ' εὐθὺς ὡς εἶδε , χάριτας ἔφασκεν ὁμολογεῖν αὐτῷ πολλὰς , ὅτι ἃ πρότερον ἐπηγγέλλετο λόγοις , νῦν ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τῶν ἔργων ἀληθῆ , μήτε σώματος φειδόμενος , ἀλλ' ὑπὲρ τῶν κοινῇ συμφερόντων νύκτωρ πονῶν καὶ μεθ' ἡμέραν , μήτε χρημάτων · ἦν γὰρ δὴ ὁ μέγας δομέστικος οὐ μόνον πρὸς τῶν τριήρεων τὴν δαπάνην χρήματα ἀναλωκὼς πολλὰ ἐκ τῶν ἰδίων , ἀλλὰ καὶ ἐν πολλοῖς ἑτέροις , ἃ συνοίσειν ἔμελλε πᾶσι κοινῇ , φιλοτίμως ἄγαν καὶ δαψιλῶς καταναλίσκων μετὰ τὴν βασιλέως τελευτήν · παρῄνει τε , μὴ οὕτω ποιεῖν , ὡς οὐκ ἐξαρκέσοντα πρὸς τοὺς πόνους ἐπιπολὺ , ἀλλ' ἑαυτοῦ τε πρόνοιαν ποιεῖσθαι καὶ χρημάτων φείδεσθαι , χρώμενον τοῖς δημοσίοις . ὁ δ' ἔφασκε μᾶλλον ἥδεσθαι πονῶν αὐτὸς ὑπὲρ τῶν κοινῇ λυσιτελούντων , ἢ ἕτεροι πρὸς ἀνέσεις τετραμμένοι καὶ ἡδονάς . τό , τε χρήματα καταναλίσκειν οὐ ζημίαν , ἀλλὰ πάντων κερδῶν ἡγεῖσθαι χαριέστερον , ἄχρις ἂν , καὶ τοῦ θεοῦ συναιρομένου , τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν ἐπὶ μέγα ἴδοι αἰρομένην καὶ πάντων κρατοῦσαν πολεμίων . ἐλπίζειν δὲ μετὰ μικρὸν , εἰ μή τι κώλυμα συμβαίη , τοσαῦτα Ρωμαίοις ὠφελήσειν , ὅσα καὶ αὐτὴν ὁρῶσαν , θεῷ χάριτας ὁμολογεῖν τῷ συνεργῷ τῶν καλῶν . οὐ μικρὰ γάρ τινα διανοεῖσθαι παρασκευάσειν τοῦ χειμῶνος , ὡς ἅμα ἦρι πολλοὺς τῶν πρότερον κατὰ Ρωμαίων θρασυνομένων ὑποφόρους καὶ δουλείαν ὁμολογοῦντας βασιλεῖ Ρωμαίων ἀποδείξων . καὶ τοιαῦτα ἕτερα πολλὰ προσεπειπὼν , ὅσα τε αὐτὸς διενοεῖτο πράττειν καὶ βασιλίδα ᾔδει ἀκούουσαν πρὸς ἡδονὴν , καὶ τελευταῖον συνταξάμενος , ἐξῄει Βυζαντίου ἅμα στρατιᾷ καὶ τῶν εὐπατριδῶν πολλοῖς , τὴν μητέρα καταλιπὼν ἐκεῖ , ὡς παραμυθίαν οὐ μικρὰν ἐσομένην βασιλίδι πρὸς τὰς συμφοράς .
Lemmas: ὁ . ἐπεί δέ οὗτος αὐτός διοικέω καλῶς , συμβουλεύω ὁ βασιλίδι , ὁ υἱός βασιλεύς ὁ Ἰωάννης χρίω τε μύρον ὁ ἅγιος καί στέφω ὁ κεφαλή κατακοσμέω . καί πείθω γε δόξα βουλεύω καλῶς . ὁ δέ κατά αἷμα προσήκω βασιλεύς τίνω μή Δίκαιος εἰμί παραινέω , ὁ πατήρ ὀλίγος πρότερος τελευτάω βασιλεύς , ὁ υἱός πανηγυρίζω , οὗτος δέ αὐτός ὁ παρακοιμώμενος Απόκαυκος ὑποτίθημι λέγω , ὡς ἐκ ὁ ὕστερος γίγνομαι καταφανής , ὁ γίγνομαι στάσις μελέτη καί μή βούλομαι βασιλίς ὁ εἰς αὐτός καί ὁ υἱός εὔνοια ἐνέχυρον πιστόν κτάομαι παρά μέγας δομέστικος , εἰς ὁ ὑστεραῖος ὁ ἔργον ἀναβάλλω ὁ βασιλίς , ὁ μέμψις τις αἰτιάομαι , ὅτι δή πυνθάνομαι κατηγορέω , ὡς οὖον χράομαι ὁ πρᾶγμα κατά καιρός , ἀλλά ἐν ὅς ἐσθίω κόπτω καί θρηνέω , πανηγυρίζω αὐτός καί ὁ βασιλικός τελέω ἑορτή . ὁ δέ ἀνοηταίνω φάσκω παντάπασι ὁ λέγω καί μηδέ οὗτος ἐννοέω , ὡς πολύς ὁ βασιλεύς τελευτάω ὁ ἀνάρρησις γίγνομαι ὁ παῖς , οὐδείς αὐτός ὁ ἀκαιρία μέμφομαι , ἀλλά πᾶς , ὥσπερ Δίκαιος εἰμί , λογίζομαι , μάλιστα προσήκω ἐν ὁ τοιοῦτος καιρός , οὖον τρυφή ἕνεκα καί ἡδονή , ἀλλά ὁ μηδείς πρόφασις στάσις καί ταραχή ἐγγίγνομαι ὁ πολύς , πᾶς ἤδη πείθω ἀκριβῶς , ὡς ὑπό βασιλεύς τελέω καί δίκη δίδωμι ὁ παράνοια , εἄν ἐπιχειρέω στασιάζω . παραινέω τε αὐτός , ὁ μέν ἐκεῖνος λόγος χαίρω ἐάω , αὐτός δέ χωρέω ἐπί ὁ ἔργον , ὡς ἅμα λυσιτελής καί Δίκαιος εἰμί . ὁ δέ μή πολυπραγμονέω δήω , ἀλλά νῦν μέν ἐάω διά ὁ δόξα ὁ πολύς , ὀλίγος δέ ὕστερος ποιέω , ἡνίκα εἄν ἔξεστι καί ὁ λοιδορία διαφεύγω . ὁ μέγας δέ δομέστικος πρός μέν ὁ βασιλίς ὁ ἔνστασις οὐδείς ἀντιλέγω · ἔχθω δέ , ὅτι οὐ αὐτός ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἕτερος ἀλυσιτελής βουλεύω πείθω . ἐκεῖνος μέν οὕτως κωλύω . μικρός δέ ὕστερος ἀγγέλλω , ὡς Σαρχάνης ὁ Λυδίας σατράπης καί Γιαξής πρός Θρᾴκη περαιόω παρασκευάζω , ναῦς ληΐζομαι Ῥωμαῖος . ὁ μέγας δέ δομέστικος οὐ ἀμελέω , ἀλλά αὐτίκα τριήρης , ὅσος ἐξαρκέω οἴομαι , πρός πόλεμος ὁ βάρβαρος κελεύω πληρόω . ὁ δέ δαπάνη ὁ τριήρης , ὁ μέν ἐκ ὁ δημόσιος ὁ ταμίας κελεύω παρέχω , ὁ δέ ἐκ ὁ ἴδιος παρέχω αὐτός . ἐπεί δέ πληρόω , ὁ μέν ἐφίστημι στρατηγός ὁ παρακοιμώμενος Ἀπόκαυκος , καί ὅσος ἐσθίω ἐντέλλω καί ὁ λοιπός κελεύω αὐτός μέλω ὁ ἀπόπλοος , αὐτός Ὀρχάνῃ , ὁ ὁ κατά Βιθυνία ἑῷος σατράπης , διαπρεσβεύομαι περί εἰρήνη . οὐδέ γάρ δοκέω δήω αὐτός πρός ἑσπέρα μέλλω στρατεύω , πόλεμος τις Ῥωμαῖος ὀπίσω καταλείπω . ἐπεί δέ καί ὁ πρός ἐκεῖνος εἰρήνη τέλος ἔχω , αὐτός μέν πρός ὁ ἔξοδος παρασκευάζω . ἤδη γάρ καί ὁ στρατία κατά Διδυμότειχο καί ὁ Ἀδριανός πόλις , αὐτός κελεύω , συλλέγω . ἐν ὅς δέ μέλλω ἡμέρα Βυζάντιον ἔξειμι , ὁ πατριάρχης μόνος μόνος παραλαμβάνω καί πρός ὁ ἐν βασίλειος ὁ μυροβλύτης Δημήτριος ὁ μάρτυς γίγνομαι ναός , « ὁ μέν ἐγώ τε μεταξύ καί βασιλίς » φημί « γίγνομαι λόγος οὐ ἀγνοέω . οὖον γάρ μόνος πάρειμι ὁ παρά ἀμφότερος λέγω , ἀλλά καί ὁ πρότερος ἴδιος ἐγώ ἕκαστος εἴρω αὐτός εἰμί μηνυτής . οὐδείς δέ παράλογος ἢ θαυμαστός , εἰμί τότε μέν περί ἐγώ τοιοῦτος ἔπειμι ὁ βασιλίδι λέγω , ἴσως οἴομαι μέγας τις καταπράσσω ἐγώ , νυνί δέ ἐπί ὁ ἔργον , μή κατά ἐλπίς αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐκβαίνω , μεταμέλεια τις εἰσέρχομαι ὁ γίγνομαι . εἰμί μέν οὖν , ὅσπερ φημί , πρός τίς ὁ γίγνομαι ἀηδής διατίθημι , ὁ δοκέω μηκέτι στέργω ἐθέλω , διαρρήδην λέγω ἀξιόω καί μή συγκαλύπτω ὑπό αἰδώς . ἐγώ γάρ ὥσπερ καί πρότερος ἑτοῖμος ἔχω παραιτέομαι ὁ ἀρχή . εἰμί δέ ἐκεῖνος διά τέλος γιγνώσκω στέργω ὁ ψηφίζω καί ὁ Ὅρκος , ὅς ὄμνυμι , τηρέω , οὐδέ αὐτός ἀμελέω ὁ μή πᾶς πράσσω , ὅσος εἄν αὐτός τε καί παῖς καί κοινός λυσιτελέω Ῥωμαῖος . » ὁ πατριάρχης δέ πρός ὁ ἀκαιρία ὁ λόγος μέμφομαι καί μή τοιοῦτος προσήκω αὐτός μήτε διανοέομαι φημί , μήτε λέγω · βασιλίς γάρ μηδείς περί αὐτός λογίζομαι τοιοῦτος , ἀλλά βασιλεύς οἴομαι ἐν ζῶ εἰμί καί ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ὥσπερ ὑπό ἐκεῖνος διοικέω , ὁ σός μιμνήσκω λόγος , ὅς διέξειμι πρός αὐτός , ἡνίκα ποιέω ὁ σύμβασις · » « οὐκοῦν » ὁ μέγας δομέστικος φημί « περί μέν ἐκεῖνος οὗτος δεῖ πείθω , ὥσπερ αὐτός διισχυριζα . περί δέ σύ τίς ποτός ἔξεστι νομίζω ; ἆρα ἐμμένω ὁ ὁμολογία , μᾶλλον δέ ὁ Ὅρκος , ὅς ποιέω πρός ἐγώ ; » ὁ δέ αὐτίκα πάλιν ἀνίστημι , « εὐλογητός » εἶπον « ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅτι καί πρότερος καί νῦν ὅσπερ εἶπον ἐμμένω καί οὐδείς ἀμελέω ὁ σός Δίκαιος · ἀλλά ἀντέχω πᾶς σθένος , οὖον μόνος ὡς εὐεργέτης ἀμείβω ἔργον ἀγαθός , ἀλλά καί ὡς υἱός κήδω πνευματικός . » ἐπί οὗτος δέ αὐτός πολύς ὁ μέγας δομέστικος χάρις ὁμολογέω καί συντάσσω , καταλείπω ὁ πατριάρχης , ἵημι ὡς βασιλίς . ὁ δέ εὐθύς ὡς ὁράω , χάρις φάσκω ὁμολογέω αὐτός πολύς , ὅτι ὁ πρότερος ἐπαγγέλλω λόγος , νῦν ἀποδείκνυμι ἐπί ὁ ἔργον ἀληθής , μήτε σῶμα φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ὁ κοινός συμφέρω νύκτωρ πονέω καί μετά ἡμέρα , μήτε χρῆμα · εἰμί γάρ δή ὁ μέγας δομέστικος οὖον μόνος πρός ὁ τριήρης ὁ δαπάνη χρῆμα ἀναλίσκω πολύς ἐκ ὁ ἴδιος , ἀλλά καί ἐν πολύς ἕτερος , ὁ συμφέρω μέλλω πᾶς κοινός , φιλότιμος ἄγαν καί δαψιλής καταναλίσκω μετά ὁ βασιλεύς τελευτή · παραινέω τε , μή οὗτος ποιέω , ὡς οὐ ἐξαρκέω πρός ὁ πόνος ἐπιπολύ , ἀλλά ἑαυτοῦ τε πρόνοια ποιέω καί χρῆμα φείδομαι , χράω ὁ δημόσιος . ὁ δέ φάσκω μᾶλλον ἥδομαι πονέω αὐτός ὑπέρ ὁ κοινός λυσιτελέω , ἢ ἕτερος πρός ἄνεσις τρέπω καί ἡδονή . ὁ , τε χρῆμα καταναλίσκω οὖον ζημία , ἀλλά πᾶς κέρδος ἡγέομαι χαρίεις , ἄχρι εἄν , καί ὁ θεός συναίρω , ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ἐπί μέγας ὁράω ἀείρω καί πᾶς κράτος πολέμιος . ἐλπίζω δέ μετά μικρός , εἰμί μή τίς κώλυμα συμβαίνω , τοσοῦτος Ῥωμαῖος ὠφελέω , ὅσος καί αὐτός ὁράω , θεός χάρις ὁμολογέω ὁ συνεργός ὁ καλός . οὖον μικρός γάρ τις διανοέομαι παρασκευάζω ὁ χειμών , ὡς ἅμα ἦρι πολύς ὁ πρότερος κατά Ῥωμαῖος θρασύνω ὑπόφορος καί δουλεία ὁμολογέω βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀποδείκνυμι . καί τοιοῦτος ἕτερος πολύς προσεπιλέγω , ὅσος τε αὐτός διανοέομαι πράσσω καί βασιλίς οἶδα ἀκούω πρός ἡδονά , καί τελευταῖος συντάσσω , ἔξειμι Βυζάντιον ἅμα στρατιά καί ὁ εὐπατρίδης πολύς , ὁ μήτηρ καταλείπω ἐκεῖ , ὡς παραμυθία οὖον μικρός εἰμί βασιλίδι πρός ὁ συμφορά .