joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen2.4
δʹ . Τοῦ Συργιάννη δὲ ὑπὸ τοῦ πρεσβυτέρου βασιλέως Ἀνδρονίκου , καθάπερ ἔφθημεν εἰπόντες , ἐν δεσμωτηρίῳ φρουρουμένου ὑπὸ κλοιοῖς , ἐπεὶ ὁ νέος βασιλεὺς Βυζάντιον ἑλὼν τῆς ἁπάσης ἀρχῆς ἤδη ἐγκρατὴς ἦν , ὁ μέγας δομέστικος Συργιάννη μνησθεὶς καὶ πρὸς αὐτὸν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐλθὼν , ἐπεὶ τήν τε ἄλλην ἀπὸ τοῦ δεσμωτηρίου κακοπάθειαν καὶ μάλιστα τὴν ἀπὸ τῶν κλοιῶν πιέζουσαν αὐτὸν ἑώρα , βασιλέως ἐδεήθη πρῶτα μὲν ἀφεθῆναι τῶν κλοιῶν · ἔπειτα δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ δεσμωτηρίου , ἐν ᾧ ἐφρουρεῖτο , εἰς τὸν τοῦ Ἀνεμᾶ καλούμενον πύργον γυναικὶ καὶ τέκνοις συνδιάγειν · καὶ κατεπράξατο αἰτήσας . ἔτι μέντοι ἐφρουρεῖτο · κατὰ δὲ τὴν ἐκ Θρᾴκης πρὸς Βυζάντιον ἐπάνοδον αὐτῶν αὖθις βασιλέως ὁ μέγας δομέστικος ἐδεῖτο , τελέως τῆς εἱρκτῆς ἀπολυθῆναι Συργιάννην . μικρὸν δὲ ἐπισχὼν ὁ βασιλεὺς , λελυπῆσθαι ἔλεγε καὶ πάνυ παρ' αὐτοῦ νυνὶ , καὶ τὰς αἰτίας προσετίθει , ἀναξίας φάσκων τῆς πρὸς αὐτὸν φιλίας τὰς διανοίας ἔχειν αὐτόν . τοσοῦτον γὰρ αὐτῷ περιεῖναι τῆς πρὸς αὐτὸν φιλίας , ὥστ' εἰ καθ' ἡντιναοῦν αἰτίαν οἰκείους ἔδοξεν αὐτῷ καὶ φίλους καὶ περιουσίαν πᾶσαν , αὐτά τε τὰ τιμιώτατα καὶ τὰ φίλτατα καταλιπόντα , ἐπὶ ξένης οἰκεῖν ἑλέσθαι , αὐτὸν μὲν πείθειν ἀποσχέσθαι τοῦ πράγματος ἐπιχειρεῖν , τὴν ἀτοπίαν ὅση ἐκδιδάσκοντα · εἰ δὲ μὴ δύναιτο κωλύειν , μὴ ῥᾷστα τὴν διάζευξιν ἂν ὑπενεγκεῖν , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ἐκ τοῦ ὁμοίου πᾶσιν εἰπόντα χαίρειν , τὸ σὺν αὐτῷ πλανᾶσθαι μᾶλλον ἑλέσθαι . ἔτι δὲ εἰ αἵρεσις αὐτῷ προὐτέθη παρὰ τοῦ τὰ τοιαῦτα πάντα δυναμένου ὥστε τὸν ἕτερον αὐτῶν ἀπαλλάττεσθαι τοῦ ζῇν , ἁπάσαις ἂν εἵλετο τὸ πρὸ αὐτοῦ ἀποθανεῖν . ἀλλὰ μὴν εἴγε καὶ οἰκείοις ὄμμασιν ἑώρα ξίφος ἔχοντα αὐτῷ ὡς ἀποκτενοῦντα ἐπιέναι , εἶθ' ὑπ' ἄλλης τινὸς αἰτίας καὶ πάνυ μὴ βουλόμενον συμβέβηκε κεκωλύσθαι , μηδ' οὕτω δυνηθῆναι ἄν ποτε ἀπεχθῶς διακείσεσθαι αὐτῷ . καὶ ὅλως μηδὲν εἶναι ὃ καθ' ἡδονὴν ὂν αὐτῷ πραχθῆναι , μὴ αὐτὸν σὺν πάσῃ προθυμίᾳ παρασχεῖν , ὡς ἅττα ἂν αὐτῷ ἀρέσκῃ , καὶ αὐτῷ ἡδέων φαινομένων . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων , ὥσπερ καὶ αὐτὸν σαφῶς οἴεσθαι πεπεῖσθαι , θαυμάζειν ὅτι μὴ , κατὰ γνώμην ὂν αὐτῷ Συργιάννην ἀπολυθῆναι τῆς εἱρκτῆς , ἐλευθέρως καὶ ἀπεριέργως εἶπεν ἐξ ἀρχῆς , ἀλλ' ὥσπερ τινὰς τιθέμενον ἀναβασμοὺς , πρῶτα μὲν εἰπεῖν , τῶν κλοιῶν αὐτὸν ἀνεθῆναι , εἶτ' ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου πρὸς ἕτερον ἐπιεικέστερον μετενεχθῆναι , ὥστε δύνασθαι αὐτῷ καὶ τὰ τέκνα συνεῖναι καὶ τὴν γυναῖκα , νυνὶ δὲ παντάπασιν ἀπολυθῆναι τῆς εἱρκτῆς . « δέον γὰρ μετὰ τῆς σοι προσηκούσης παῤῥησίας εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ βούλημα ποιῆσαι φανερὸν , καὶ μὴ διατεμόντα εἰς πολλὰ κατὰ μέρος ποιεῖσθαι τὰς αἰτήσεις · σὺ δ' ὥσπερ ἢ ἐμοῦ πολλὴν μικρολογίαν καὶ ἀφιλοτιμίαν κατεγνωκὼς περὶ τοὺς φίλους , ἢ σαυτῷ ἀδυναμίαν συνειδὼς , οὕτως ἐποιήσω τοὺς λόγους . οὗ δὴ ἕνεκα καὶ ἀχθεσθῆναι εἶπον . νυνὶ δ' ἐπεί σοι φίλον ἀπολυθῆναι Συργιάννην , τὸ κωλύον οὐδέν . ἅττα γὰρ ἂν αὐτῷ σοι καὶ βέλτιστα δοκῇ καὶ ἡδέα , οὐκ ἔσθ' ὅπως μὴ ἐκ τοῦ ἴσου ὅμοια κἀμοὶ δοκεῖν . » Ὁ μέγας δὲ δομέστικος « ἀληθῆ γε εἴρηκας » εἶπεν « ὦ βασιλεῦ , οὐ γάρ ἐστιν , οὐκ ἔστιν οὐδὲν , ὃ θελήσαντος ἐμοῦ πραχθῆναι , ἐναντίαν οἴσεις ψῆφον αὐτός . καὶ τοῦτο οὐκ ἀπὸ τῶν πρὸς ἐμὲ εἰρημένων νυνὶ λόγων , ἀλλὰ πολὺ πρότερον ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων ἐμοί τε πρῶτον καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασίν ἐστι καταφανές . ὅτι δὲ τὸν ἴσον τρόπον ἔχω καὶ αὐτὸς πρὸς σὲ , οὐδ' ἀποδείξεως δεήσεσθαι δοκῶ · αὐτὸς γάρ μοι φθάσας πρότερον συνεμαρτύρησας καλῶς . ἐγὼ δὲ τὴν πρὸς ἀλλήλους ἡμῶν φιλίαν παραβάλλων , τῷ μὲν ὄγκῳ τῆς ἀρχῆς καὶ τῷ μεγέθει ἐλασσοῦσθαι νομίζω καὶ παρὰ πολύ · τοῖς λοιποῖς δὲ ἅπασι λείπεσθαι οὐδ' ὁπωσοῦν . οὐ μόνον γὰρ ἃ προείρηκας αὐτὸς , ἀλλ' εἴ τι καὶ τούτων μεῖζον , καὶ ποιεῖν καὶ ὑπομένειν ὑπὲρ τῆς πρὸς σὲ φιλίας ἕτοιμος εἶναι . καίτοι γε κατ' ἐμαυτὸν πολλάκις τοὺς παρὰ ποιηταῖς καὶ συγγραφεῦσι παρὰ πάντα τὸν χρόνον ἐπὶ φιλίᾳ ὑμνουμένους ἐξετάζων , καὶ παραβάλλων τοῖς ἡμετέροις τὰ ἐκείνων , καίτοι γε δοκούντων τῇ φιλοτιμίᾳ τῶν ποιητῶν καὶ πέρα τοῦ ἀληθοῦς καὶ προσήκοντος ηὐξῆσθαι , ὅμως κατ' οὐδὲν ἀποδέοντα , εἰ μὴ καὶ μείζω τὰ ἡμέτερα εὑρίσκω . εἰ δέ ποτε συμβαίη τοιούτοις λογισμοῖς περιπεσεῖν , ὥστε ἀμφιβάλλειν εἴ τις ἔστιν ἰδέα φιλίας ἢ τρόπος ἕτερος , ὃν ἡμεῖς οὐκ ἐπεδειξάμεθα ἀλλήλοις , ἢ εἰ μὴ πρὸς τὸ ἀκρότατον ἀφίγμεθα αὐτῆς , ἢ ἀποπνίγεσθαι ἀνάγκη καὶ πνευστιᾷν ὑπὸ τῆς ἀγωνίας καὶ μηδὲ ζῇν ἐθέλειν , εἰ περὶ τὸ οὕτω καλὸν δεύτερός τινος φαινοίμην , ἢ ἀποπηδᾷν τῶν τοιούτων λογισμῶν καὶ τὴν ψυχὴν πείθειν ἰσχυροτέραις ἢ , ὅ φασιν , ἀνάγκαις γεωμετρικαῖς , ὡς οὔτε ἔστιν , οὔτε γεγένηταί τις ἰδέα φιλίας , ἣν οὐ πρὸς ἀλλήλους αὐτοὶ ἐπεδειξάμεθα καὶ μεθ' ὑπερβολῆς . καὶ τοῦτο συνιδόντα καὶ τὸν εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην ἐννοῶ τοῖς ἀνθρώποις παραγγέλλειν , τὴν ἴσην ὥσπερ πρὸς τοὺς φίλους , οὕτω δὴ καὶ πρὸς τὸν θεὸν ἐνδείκνυσθαι ἀγάπην . εἰ γὰρ ὥσπερ αὐτὸς ἐξήρτημαι τῆς σῆς γνώμης καὶ πάντα δεύτερα ἥγημαι τῆς θεραπείας τῆς σῆς , οὕτω διεκείμην καὶ πρὸς τὸν θεὸν , ποῦ οὐκ ἂν προῆλθον ἀρετῆς , ἢ ποίαν οὐκ ἂν εἰσήνεγκα σπουδὴν καὶ προθυμίαν ὑπὲρ τοῦ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ σὺν πάσῃ προθυμίᾳ ἐκπληροῦν ; εἰ δὲ σὺ μὲν , ὥσπερ εἴρηκας , πάντα δεύτερα τῆς πρὸς ἐμὲ ἡγῇ φιλίας , ἐγώ τε τοῦ παντὸς τιμῶμαι τὰ σοὶ φίλα καὶ λογίζεσθαι καὶ πράττειν , πῶς ἂν ἔχοι χώραν , ἃ ἐνόμιζον ἀνιᾷν , ταῦτ' ἐξεπίτηδες λογίζεσθαι ποιεῖν ; ὃν δὲ τρόπον ἔσχε τὰ περὶ Συργιάννην , αὐτὸς ἐρῶ . τὰς μὲν αἰτίας ἐφ' αἷς ἁλοὺς κατεκρίθη δεσμωτήριον οἰκεῖν ὑπὸ βασιλέως τοῦ πάππου τοῦ σοῦ , οἶσθα καὶ αὐτός . ἐγὼ δὲ μετὰ τὸ Βυζάντιον ἡμᾶς ποιήσασθαι ὑφ' ἑαυτοῖς , ἀσυμπαθὲς ἔκρινα καὶ δεινῶς ἄγνωμον , εἰ μή τινι ἄλλῳ , τῇ πρὸς αὐτὸν γοῦν ἐπιδημίᾳ τὴν συμφορὰν εἰς ὅσον οἷόν τε ἐπικουφίσαι καὶ παραμυθίαν παρασχεῖν τινα , μὴ παντελῶς ἀπεῤῥίφθαι ἐλπίσαντα παρὰ τῶν φίλων . γενόμενος δὲ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ πρὸς αὐτὸν , καὶ τήν τε ἄλλην κάκωσιν τὴν ἀπὸ τοῦ δεσμωτηρίου καὶ μάλιστα τὴν ἀπὸ τῶν κλοιῶν ἑωρακὼς , δεινῶς τε ἤλγησα ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ παραμυθίαν τινὰ εἰ οἷόν τε αὐτῷ προὐθυμήθην ἐξευρεῖν . καί σοι προσελθὼν , περὶ τῶν κλοιῶν ἐδεόμην μόνων , ἀρκοῦσαν ἡγούμενος εἶναι ὡς ἐν δεινοῖς παραμυθίαν . ἐπεὶ δὲ ἐγενόμην ἐν συνηθείᾳ καὶ συχνῶς ἐφοίτων πρὸς αὐτὸν , ἐκεῖνος μὲν οὐδ' οὕτω πρὸς ἐμὲ ἐμνήσθη τῶν κακῶν ἀπαλλαγῆς , οὐ μόνον τὴν σὴν περὶ τὸ συγγινώσκειν τοῖς προσκεκρουκόσι φιλοτιμίαν οὐκ εἰδὼς , ἀλλὰ καὶ ἑαυτῷ τὰ δεινότατα συνειδὼς καὶ διὰ τοῦτο τὴν παραίτησιν ἀπαγορεύων . ἐγὼ δ' ἔτι μᾶλλον ἐκ τῆς συνηθείας ἐπικαμπτόμενος πρὸς τὴν αὐτοῦ κακοπραγίαν , ᾠήθην δεῖν ἀπό τε τοῦ δεσμωτηρίου εἰς ἕτερον ἐπιεικέστερον μεταγαγεῖν καὶ τὴν τῆς μητρὸς καὶ γυναικὸς καὶ τῶν φιλτάτων συνδιαγωγὴν αὐτῷ ἐφεῖναι , νομίζων οὕτως ἂν ἡμῖν τε εἶναι ἀσφάλειαν τοῦ μή τι ἐπιβουλεύεσθαι παρ' αὐτοῦ , καὶ αὐτὸν οὐδὲν ἧττον ἢ εἰ παντάπασι τοῦ δεσμεῖσθαι ἀπολέλυτο , ἡδέως βιώσεσθαι καὶ ἀνειμένως . τοῦτο μὲν οὖν αἰτήσας παρὰ σοῦ , ἔπραξα αὐτῷ · ἡ δὲ μήτηρ μὲν αὐτοῦ , θεία δὲ ἐμὴ , ὅπερ οὐδ' ἄν ποτε ἤλπισεν ὁρῶσα γεγενημένον , καὶ ταῦτα ὑπ' οὐδενὸς ἐμοῦ παρακεκλημένου , εὔελπις καὶ πρὸς τὰ λείποντα γεγενημένη , προσῆλθέ τε καὶ ἐδεήθη περὶ τῆς τοῦ υἱοῦ ἐλευθερίας . ἐγὼ δὲ ὅτι τε συγγενής ἐστιν ἐμὸς ἐνθυμηθεὶς καὶ τὴν ἀρχαίαν φιλίαν καὶ τὴν ἐν ταῖς στρατείαις συνδιατριβὴν , ὑφ' ἑνὶ γὰρ καθηγεμόνι τῷ ἡμετέρῳ θείῳ Ἀγγέλῳ τῷ μεγάλῳ στρατοπεδάρχῃ τὰ πολέμια ἐδιδασκόμεθα , ὃς οὐ μόνον τοὺς νῦν ἐν ταῖς στρατηγίαις παρήλασε πολλῷ τῷ μέτρῳ , ἀλλὰ καὶ τοῖς πάλαι ὑμνουμένοις ἐν ταῖς συγγραφαῖς Ρωμαίων στρατηγοῖς ἤρισεν ἂν περὶ πρωτείων , καὶ ὡς ἐν ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ πολεμίοις πρώτοις Πέρσαι δὲ ἦσαν συνήλθομεν εἰς χεῖρας · τὸ δέ με πάντων μάλιστα πεῖσαν , ὅτι εἰ τοσαῦτα ὅσα σύνοιδεν αὐτῷ προσκεκρουκότι συγγνώμην παράσχοις αὐτὸς , πάσης αἰτίας ἀπολύσας , μεταβαλεῖν ἂν ἐνόμισα καὶ αὐτὸν , ἐκ τῶν πραγμάτων αὐτῶν διδαχθέντα περὶ οἷον ἠγνωμόνει , καὶ τοῦ λοιποῦ μενεῖν εὔνουν καὶ φίλον πιστόν · ὡς ἐντεῦθεν δύο τὰ μέγιστα ἐξειργάσθαι , σοί τε φιλανθρωπίας καὶ ἡμερότητος παρασχόντα ἀφορμὴν καὶ προσέτι χρήσιμον ἐν πολλοῖς ἄνδρα προσαγαγόντα , ὃς δι' οἰκείαν ἀγνωμοσύνην ἀπολώλει , καὶ αὐτῷ μεγίστων ἀγαθῶν αἰτιώτατον ὀφθέντα , ἐπειθόμην τε αὐτοῖς δεομένοις , καὶ σοὶ προσελθὼν περὶ τῆς παντελοῦς αὐτοῦ ἐλευθερίας διειλέχθην . ἐπεὶ ἄλλως γε εἰ ἐπὶ τῆς αὐτῆς μοχθηρίας καὶ τοῦ λοιποῦ αὐτὸν ὑπενόουν μενεῖν , οὐχ ὅτι γε αὐτὸς , ἀλλὰ καὶ ἑτέρου πράττοντος ἐκώλυσα ἂν τὴν ἐλευθερίαν . τοῖς γὰρ εὐνοοῦσί σοι φίλος εἶναι οὐ μᾶλλον προῄρημαι ἐξ ἀρχῆς ἢ πολέμιος τοῖς ἐπιβουλεύουσι . » Τοιαῦτα μὲν πρὸς ἀλλήλους διειλέχθησαν αὐτοί · ἐπεὶ δὲ ἐκεκύρωτο τὸν Συργιάννην τοῦ δεσμωτηρίου ἀφεθῆναι , ἡ τοῦ βασιλέως μήτηρ βασιλὶς ἡ Ξένη πυθομένη , ὅτι βασιλεῖ τοιαῦτα ἔδοξε περὶ αὐτοῦ , ἐδυσχέραινέ τε οὐκέτι ἀνεκτῶς καὶ τὸν μέγαν δομέστικον εἶχεν ἐν αἰτίαις , οὐ μόνον ὅτι πολεμίῳ ὄντι βασιλέως καὶ διὰ τοῦτο δικαίῳ ὄντι δεσμοῖς ἀφύκτοις διὰ βίου ἔχεσθαι παντὸς αὐτὸς συνεῖπε πρὸς τὴν ἐλευθερίαν , ἀλλ' ὅτι μήτε πρότερον αὐτῇ μηδὲν μήτε προεῖπε , μήτε ἐβουλεύσατο περὶ αὐτοῦ . ὁ μέγας δὲ δομέστικος αἰτίας ἀπολύων ἑαυτὸν , ἀγνοεῖν τε ἔφασκεν ὅτι μὴ εἴη κατὰ γνώμην τὰ πραττόμενα αὐτῇ , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲν περὶ τούτου πρότερον αὐτῇ διαλεχθῆναι . ὅμως ἐπεὶ ἔδοξεν , ἀπελύετό τε τῶν δεσμῶν ὁ Συργιάννης καὶ εὐμενείας ἀπέλαυε καὶ εὐποιΐας τῆς παρὰ βασιλέως .
Lemmas: δέ . ὁ Συργιάννη δέ ὑπό ὁ πρέσβυς βασιλεύς Ἀνδρόνικος , καθάπερ φθάνω εἶπον , ἐν δεσμωτήριον φρουρέω ὑπό κλοιός , ἐπεί ὁ νέος βασιλεύς Βυζάντιον αἱρέω ὁ ἅπας ἀρχή ἤδη ἐγκρατής εἰμί , ὁ μέγας δομέστικος Συργιάννη μιμνήσκω καί πρός αὐτός εἰς ὁ δεσμωτήριον ἔρχομαι , ἐπεί ὁ τε ἄλλος ἀπό ὁ δεσμωτήριον κακοπάθεια καί μάλιστα ὁ ἀπό ὁ κλοιός πιέζω αὐτός ὁράω , βασιλεύς δήω πρῶτος μέν ἀφίημι ὁ κλοιός · ἔπειτα δέ καί ἀπό ὁ δεσμωτήριον , ἐν ὅς φρουρέω , εἰς ὁ ὁ Ανεμά καλέω πύργος γυνή καί τέκνον συνδιάγω · καί καταπράσσω αἰτέω . ἔτι μέντοι φρουρέω · κατά δέ ὁ ἐκ Θρᾴκη πρός Βυζάντιον ἐπάνοδος αὐτός αὖθις βασιλεύς ὁ μέγας δομέστικος δήω , τέλειος ὁ εἱρκτή ἀπολύω Συργιάννης . μικρός δέ ἐπέχω ὁ βασιλεύς , λυπέω λέγω καί πάνυ παρά αὐτός νυνί , καί ὁ αἴτιος προστίθημι , Ἀναξίας φάσκω ὁ πρός αὐτός φίλιος ὁ διάνοια ἔχω αὐτός . τοσοῦτος γάρ αὐτός περίειμι ὁ πρός αὐτός φίλιος , ὥστε εἰμί κατά ὁστισοῦν αἴτιος οἰκεῖος δοκέω αὐτός καί φίλος καί περιουσία πᾶς , αὐτός τε ὁ τίμιος καί ὁ φίλος καταλείπω , ἐπί ξένος οἰκέω αἱρέω , αὐτός μέν πείθω ἀπέχω ὁ πρᾶγμα ἐπιχειρέω , ὁ ἀτοπία ὅσος ἐκδιδάσκω · εἰμί δέ μή δύναμαι κωλύω , μή ῥᾳδίως ὁ διάζευξις εἄν ὑποφέρω , ἀλλά καί αὐτός ἐκ ὁ ὁμοιόω πᾶς εἶπον χαίρω , ὁ σύν αὐτός πλανάω μᾶλλον αἱρέω . ἔτι δέ εἰμί αἵρεσις αὐτός προτίθημι παρά ὁ ὁ τοιοῦτος πᾶς δύναμαι ὥστε ὁ ἕτερος αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ζάω , ἅπας εἄν αἱρέω ὁ πρό αὐτός ἀποθνῄσκω . ἀλλά μήv εἰ καί οἰκέω ὄμμα ὁράω ξίφος ἔχω αὐτός ὡς ἀποκτείνω ἔπειμι , εἶτα ὑπό ἄλλος τις αἴτιος καί πάνυ μή βούλομαι συμβαίνω κωλύω , μηδέ οὗτος δύναμαι ἄν ποτός ἀπεχθῶς διάκειμαι αὐτός . καί ὅλως μηδείς εἰμί ὅς κατά ἡδονά εἰμί αὐτός πράσσω , μή αὐτός σύν πᾶς προθυμία παρέχω , ὡς ὅστις εἄν αὐτός ἀρέσκω , καί αὐτός ἡδύς φαίνω . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω , ὥσπερ καί αὐτός σαφῶς οἴομαι πείθω , θαυμάζω ὅτι μή , κατά γνώμη εἰμί αὐτός Συργιάννης ἀπολύω ὁ εἱρκτή , ἐλεύθερος καί ἀπερίεργος εἶπον ἐκ ἀρχή , ἀλλά ὥσπερ τις τίθημι ἀναβασμός , πρῶτος μέν εἶπον , ὁ κλοιός αὐτός ἀνίημι , εἶτα ἐκ ὁ δεσμωτήριον πρός ἕτερος ἐπιεικής μεταφέρω , ὥστε δύναμαι αὐτός καί ὁ τέκνον συνίημι καί ὁ γυνή , νυνί δέ παντάπασι ἀπολύω ὁ εἱρκτή . « δήω γάρ μετά ὁ σύ προσήκω παρρησία εὐθύς ἐκ ἀρχή ὁ βούλημα ποιέω φανερός , καί μή διατέμνω εἰς πολύς κατά μέρος ποιέω ὁ αἰτέω · σύ δέ ὥσπερ ἢ ἐγώ πολύς μικρολογία καί ἀφιλοτιμία καταγιγνώσκω περί ὁ φίλος , ἢ σεαυτοῦ ἀδυναμία σύνοιδα , οὕτως ποιέω ὁ λόγος . ὅς δή ἕνεκα καί ἄχθομαι εἶπον . νυνί δέ ἐπεί σύ φίλος ἀπολύω Συργιάννης , ὁ κωλύω οὐδείς . ὅστις γάρ εἄν αὐτός σύ καί ἀγαθός δοκέω καί ἡδύς , οὐ ἔστω ὅπως μή ἐκ ὁ ἴσος ὅμοιος ἐγώ δοκέω . » ὁ μέγας δέ δομέστικος « ἀληθής γε εἴρω » εἶπον « εἰμί βασιλεύς , οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς , ὅς ἐθέλω ἐγώ πράσσω , ἐναντίος φέρω ψῆφος αὐτός . καί οὗτος οὐ ἀπό ὁ πρός ἐγώ εἴρω νυνί λόγος , ἀλλά πολύς πρότερος ἐκ αὐτός ὁ ἔργον ἐγώ τε πρῶτος καί ὁ ἄλλος ἅπας εἰμί καταφανής . ὅτι δέ ὁ ἴσος τρόπος ἔχω καί αὐτός πρός σύ , οὐδέ ἀπόδειξις δήω δοκέω · αὐτός γάρ ἐγώ φθάνω πρότερος συμμαρτυρέω καλῶς . ἐγώ δέ ὁ πρός ἀλλήλων ἐγώ φίλιος παραβάλλω , ὁ μέν ὄγκος ὁ ἀρχή καί ὁ μέγεθος ἐλασσόω νομίζω καί παρά πολύς · ὁ λοιπός δέ ἅπας λείπω οὐδέ ὁπωσοῦν . οὖον μόνος γάρ ὁ προαγορεύω αὐτός , ἀλλά εἰμί τίς καί οὗτος μείζων , καί ποιέω καί ὑπομένω ὑπέρ ὁ πρός σύ φίλιος ἑτοῖμος εἰμί . καίτοι γε κατά ἐμαυτοῦ πολλάκις ὁ παρά ποιητής καί συγγραφεύς παρά πᾶς ὁ χρόνος ἐπί φίλιος ὑμνέω ἐξετάζω , καί παραβάλλω ὁ ἡμέτερος ὁ ἐκεῖνος , καίτοι γε δοκέω ὁ φιλοτιμία ὁ ποιητής καί πέρα ὁ ἀληθής καί προσήκω αὐξάνω , ὅμως κατά οὐδείς ἀποδέω , εἰμί μή καί μείζων ὁ ἡμέτερος εὑρίσκω . εἰμί δέ ποτός συμβαίνω τοιοῦτος λογισμός περιπίπτω , ὥστε ἀμφιβάλλω εἰμί τις εἰμί ἰδέα φίλιος ἢ τρόπος ἕτερος , ὅς ἐγώ οὐ ἐπιδείκνυμι ἀλλήλων , ἢ εἰμί μή πρός ὁ ἄκρος ἀφικνέομαι αὐτός , ἢ ἀποπνίγω ἀνάγκη καί πνευστιάω ὑπό ὁ ἀγωνία καί μηδέ ζάω ἐθέλω , εἰμί περί ὁ οὗτος καλός δεύτερος τις φαίνω , ἢ ἀποπηδάω ὁ τοιοῦτος λογισμός καί ὁ ψυχή πείθω ἰσχυρός ἢ , ὅς φημί , ἀνάγκη γεωμετρικός , ὡς οὔτε εἰμί , οὔτε γίγνομαι τις ἰδέα φίλιος , ὅς οὖον πρός ἀλλήλων αὐτός ἐπιδείκνυμι καί μετά ὑπερβολή . καί οὗτος συνοράω καί ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἐννοέω ὁ ἄνθρωπος παραγγέλλω , ὁ ἴσος ὥσπερ πρός ὁ φίλος , οὗτος δή καί πρός ὁ θεός ἐνδείκνυμι ἀγάπη . εἰμί γάρ ὥσπερ αὐτός ἐξαρτάω ὁ σός γνώμη καί πᾶς δύο ἡγέομαι ὁ θεραπεία ὁ σός , οὗτος διάκειμαι καί πρός ὁ θεός , ποῦ οὐ εἄν προέρχομαι ἀρετή , ἢ ποῖος οὐ εἄν εἰσφέρω σπουδή καί προθυμία ὑπέρ ὁ ὁ ἐντολή αὐτός σύν πᾶς προθυμία ἐκπληρόω ; εἰμί δέ σύ μέν , ὥσπερ εἴρω , πᾶς δύο ὁ πρός ἐγώ ἡγέομαι φίλιος , ἐγώ τε ὁ πᾶς τιμάω ὁ σύ φίλος καί λογίζομαι καί πράσσω , πῶς εἄν ἔχω χώρα , ὁ νομίζω ἀνιάω , αὐτός ἐξεπίτηδες λογίζομαι ποιέω ; ὅς δέ τρόπος ἔχω ὁ περί Συργιάννης , αὐτός εἴρω . ὁ μέν αἴτιος ἐπί ὅς ἁλίσκομαι κατακρίνω δεσμωτήριον οἰκέω ὑπό βασιλεύς ὁ πάππος ὁ σύ , οἶδα καί αὐτός . ἐγώ δέ μετά ὁ Βυζάντιον ἐγώ ποιέω ὑπό ἑαυτοῦ , ασυμπαθής κρίνω καί δεινῶς ἀγνώμων , εἰμί μή τις ἄλλος , ὁ πρός αὐτός γοῦν ἐπιδημία ὁ συμφορά εἰς ὅσος οἷος τε ἐπικουφίζω καί παραμυθία παρέχω τις , μή παντελῶς ἀπορρίπτω ἐλπίζω παρά ὁ Φίλων . γίγνομαι δέ ἐν ὁ δεσμωτήριον πρός αὐτός , καί ὁ τε ἄλλος κάκωσις ὁ ἀπό ὁ δεσμωτήριον καί μάλιστα ὁ ἀπό ὁ κλοιός ὁράω , δεινῶς τε ἀλγέω ὑπέρ αὐτός καί παραμυθία τις εἰμί οἷος τε αὐτός προθυμέομαι ἐξευρίσκω . καί σύ προσέρχομαι , περί ὁ κλοιός δήω μόνος , ἀρκέω ἡγέομαι εἰμί ὡς ἐν δεινός παραμυθία . ἐπεί δέ γίγνομαι ἐν συνήθεια καί συχνός φοιτάω πρός αὐτός , ἐκεῖνος μέν οὐδέ οὗτος πρός ἐγώ μιμνήσκω ὁ κακός ἀπαλλαγή , οὖον μόνος ὁ σός περί ὁ συγγιγνώσκω ὁ προσκρούω φιλοτιμία οὐ εἰδοί , ἀλλά καί ἑαυτοῦ ὁ δεινός σύνοιδα καί διά οὗτος ὁ παραίτησις ἀπαγορεύω . ἐγώ δέ ἔτι μᾶλλον ἐκ ὁ συνήθεια ἐπικάμπτω πρός ὁ αὐτός κακοπραγία , οἴομαι δήω ἀπό τε ὁ δεσμωτήριον εἰς ἕτερος ἐπιεικής μετάγω καί ὁ ὁ μήτηρ καί γυνή καί ὁ φίλος συνδιαγωγή αὐτός ἐφίημι , νομίζω οὕτως εἄν ἐγώ τε εἰμί ἀσφάλεια ὁ μή τίς ἐπιβουλεύω παρά αὐτός , καί αὐτός οὐδείς κακός ἢ εἰμί παντάπασι ὁ δεσμέω ἀπολύω , ἡδύς βιόω καί ἀνίημι . οὗτος μέν οὖν αἰτέω παρά σύ , πράσσω αὐτός · ὁ δέ μήτηρ μέν αὐτός , θεῖος δέ ἐμός , ὅσπερ οὐδέ ἄν ποτός ἐλπίζω ὁράω γίγνομαι , καί οὗτος ὑπό οὐδείς ἐγώ παρακαλέω , εὔελπις καί πρός ὁ λείπω γίγνομαι , προσέρχομαι τε καί δήω περί ὁ ὁ υἱός ἐλευθερία . ἐγώ δέ ὅτι τε συγγενής εἰμί ἐμός ἐνθυμέομαι καί ὁ ἀρχαῖος φίλιος καί ὁ ἐν ὁ στρατεία συνδιατριβή , ὑπό εἷς γάρ καθηγεμών ὁ ἡμέτερος θεῖον Ἄγγελος ὁ μέγας στρατοπεδάρχης ὁ πολέμιος διδάσκω , ὅς οὖον μόνος ὁ νῦν ἐν ὁ στρατηγία παρελαύνω πολύς ὁ μέτρον , ἀλλά καί ὁ πάλαι ὑμνέω ἐν ὁ συγγραφή Ῥωμαῖος στρατηγός ἐρίζω εἄν περί πρωτεῖος , καί ὡς ἐν ἡμέρα ὁ αὐτός πολέμιος πρῶτος Πέρσης δέ εἰμί συνέρχομαι εἰς χείρ · ὁ δέ ἐγώ πᾶς μάλιστα πείθω , ὅτι εἰμί τοσοῦτος ὅσος σύνοιδα αὐτός προσκρούω συγγνώμη παρέχω αὐτός , πᾶς αἴτιος ἀπολύω , μεταβάλλω εἄν νομίζω καί αὐτός , ἐκ ὁ πρᾶγμα αὐτός διδάσκω περί οἷος ἀγνωμονέω , καί ὁ λοιπός μένω εὔνους καί φίλος πιστός · ὡς ἐντεῦθεν δύο ὁ μέγας ἐξεργάζομαι , σύ τε φιλανθρωπία καί ἡμερότης παρέχω ἀφορμή καί προσέτι χρήσιμος ἐν πολύς ἀνήρ προσάγω , ὅς διά οἰκεῖος ἀγνωμοσύνη ἀπόλλυμι , καί αὐτός μέγας ἀγαθός αἴτιος ὁράω , πείθω τε αὐτός δήω , καί σύ προσέρχομαι περί ὁ παντελής αὐτός ἐλευθερία διαλέγω . ἐπεί ἄλλως γε εἰμί ἐπί ὁ αὐτός μοχθηρία καί ὁ λοιπός αὐτός ὑπονοέω μένω , οὐ ὅτι γε αὐτός , ἀλλά καί ἕτερος πράσσω κωλύω εἄν ὁ ἐλευθερία . ὁ γάρ εὐνοέω σύ φίλος εἰμί οὖον μᾶλλον προαιρέω ἐκ ἀρχή ἢ πολέμιος ὁ ἐπιβουλεύω . » τοιοῦτος μέν πρός ἀλλήλων διαιλέγω αὐτός · ἐπεί δέ κυρόω ὁ Συργιάννης ὁ δεσμωτήριον ἀφίημι , ὁ ὁ βασιλεύς μήτηρ βασιλίς ὁ Ξένη πυνθάνομαι , ὅτι βασιλεύς τοιοῦτος δοκέω περί αὐτός , δυσχεραίνω τε οὐκέτι ἀνεκτός καί ὁ μέγας δομέστικος ἔχω ἐν αἴτιος , οὖον μόνος ὅτι πολέμιος εἰμί βασιλεύς καί διά οὗτος Δίκαιος εἰμί δεσμός ἄφυκτος διά βίος ἔχω πᾶς αὐτός συνεῖπον πρός ὁ ἐλευθερία , ἀλλά ὅτι μήτε πρότερος αὐτός μηδείς μήτε προεῖπον , μήτε βουλεύω περί αὐτός . ὁ μέγας δέ δομέστικος αἴτιος ἀπολύω ἑαυτοῦ , ἀγνοέω τε φάσκω ὅτι μή εἰμί κατά γνώμη ὁ πράσσω αὐτός , καί διά οὗτος μηδείς περί οὗτος πρότερος αὐτός διαλέγω . ὅμως ἐπεί δοκέω , ἀπολύω τε ὁ δεσμός ὁ Συργιάννης καί εὐμένεια ἀπολαύω καί εὐποιία ὁ παρά βασιλεύς .