joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.88
πηʹ . Τοιαῦτα μὲν ἐκεῖνος διενοεῖτο καὶ ἤδη ἤρχετο αὐτῶν . καὶ πρῶτα μὲν περιέστησεν ἑαυτῷ φρουρὰν ὁπλιτικὴν , ἣ προϊόντι τῆς οἰκίας συνείπετο ἀεὶ , καὶ οὐδεὶς ἐτόλμα τῶν ἄλλων ἐγγὺς ἐλθεῖν , εἰ μὴ ὑπ' ἐκείνου προσκληθείη . ἔπειτα καὶ τριήρη παρεσκευασμένην εἶχε πρὸς τοῦτο τὸν πάντα χρόνον ἐπὶ τῆς Ξυλίνης λεγομένης πύλης ἐφορμοῦσαν , ἔνθα ἦν αὐτῷ καὶ ἡ οἰκία ἐξεπίτηδες ἐκεῖ κατεσκευασμένη . ἀεὶ γὰρ ἐποιεῖτο πρόνοιαν ἐγγὺς εἶναι τῶν τειχῶν , μάλιστα τῶν πρὸς θάλασσαν , ἵν' εἴτι περὶ αὐτὸν νεωτερίζοιτο , ῥᾳδίως διεκπίπτῃ καὶ διασώζῃ ἑαυτόν . τότε δὲ μάλιστα σπουδὴν ἐποιεῖτο πλείστην εἴς τε τὴν περὶ αὐτὸν φρουρὰν καὶ πρὸς τὸ ἔξοδον αὐτῷ ῥᾳδίαν εἶναι , εἴ τινος αἴσθοιτο κακοῦ . ἑώρα γὰρ ἤδη πάντας πρὸς αὐτὸν κακῶς διακειμένους , καὶ μισοῦντας τῆς πονηρίας καὶ τῆς τοσαύτης τῶν Ρωμαίων φθορᾶς , οὐ τοὺς ἔξωθεν μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς οἰκειοτάτους αὐτούς · οἱ δύο γὰρ τῶν υἱῶν πολλὴν αὐτοῦ καταγνόντες σκαιότητα καὶ μοχθηρίαν τρόπων , ἀπέστησαν πρὸς βασιλέα · ὥστε καὶ πρός τινας αὐτῷ τῶν ἀποῤῥήτων κοινωνοῦντας λέγειν , οὐ δὶς καὶ τρὶς , ἀλλὰ καὶ πολλάκις , ὡς ὁρῶμεν ἤδη Καντακουζηνὸν ἰσχύοντα μεγάλα , καὶ δεδοίκαμεν μὴ καὶ Βυζαντίου περιγένηται · ἀλλ' εἴγε καὶ τοιοῦτο συμβαίη , γῆς μόνης κρατήσει καὶ οὐρανοῦ , τἄλλα δὲ αὐτὸς διαφθερεῖ πολεμῶν αὐτῷ μέχρι καὶ τοῦ δυνατοῦ , εἰ μέλλει καὶ αὐτὸς συνδιαφθείρεσθαι αὐτοῖς . τῆς τε οὖν φρουρᾶς τῆς περὶ ἑαυτὸν πολλὴν ἐποιεῖτο πρόνοιαν , καὶ τὸ ἐν βασιλείοις τοῖς Κωνσταντίνου δεσμωτήριον κατεσκεύαζεν ᾗ διενοεῖτο , δημιουργοῖς τισι τὸ ἔργον ἐπιτρέψας . συχνῶς δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιφοιτῶν , ἐπεσκέπτετο τὸ ἔργον καὶ προσηνάγκαζε τάχιον κατασκευάζειν . οἱ δεσμῶται δὲ τό,τε δεσμωτήριον ὁρῶντες κατασκευαζόμενον , οὕτω δεινὸν καὶ ὀλίγα τάφων ἀποδέον , καὶ τὴν διάνοιαν οὐκ ἀγνοοῦντες , ἐσκέψαντο αὐτὸν ἀποκτείνειν , ὅταν γένηται ἐκεῖ , ἀμφοτέρωθεν αὐτοῖς οἰόμενοι τὸν ἐκείνου λυσιτελήσειν φόνον . ἄν τε γὰρ ἐπιτυγχάνωσιν , ἀπαλλάξεσθαι δεινοῦ τοσούτου καὶ ζήσειν ἐλευθέρως · ἄν τε ἡττῶνται , ἀποθνήσκειν καὶ αὖθις ἀπαλλάττεσθαι τοῦ ζῶντας κατορωρύχθαι . τοιαῦτα μὲν οἱ δεσμῶται ἐβουλεύσαντο καὶ παρετήρουν καιρὸν , ἐν ᾧ ἀποκτενοῦσιν ἐπιθέμενοι . δοὺξ δὲ ὁ μέγας τὸν ἄλλον χρόνον , ἡνίκα ἔδει πρὸς τὰ Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου βασίλεια εἰσέρχεσθαι , πολλὴν πρόνοιαν αὐτοῦ ποιούμενος , ἑπομένους τε γὰρ εἶχεν ἀεὶ τῶν δορυφόρων ὁπλιτῶν πολλοὺς , καὶ τοὺς δεσμώτας πέμπων κατέκλειεν ἐν ταῖς εἱρκταῖς , ἄχρις ἂν ἐκεῖθεν ἀπαλλάττοιτο , τότε τῶν δεόντων οὐδὲν ἐποίει , τὸ φρονεῖν ὑπὸ θεοῦ , ὡς ἔοικε , παρῃρημένος καὶ ἐγκαταλειφθεὶς πρὸς τὸ ἀποθανεῖν . ἀλλὰ οἵ τε δεσμῶται διεσκεδασμένοι , περιῄεσαν τῶν βασιλείων τὴν αὐλὴν , καὶ αὐτὸς τὴν περὶ αὐτὸν δορυφορίαν ἔξω καταλιπὼν , εἰσῄει ἑνὸς παρεπομένου μόνου . οἱ δεσμῶται δὲ ὡς εἶδον οὕτως ἀφύλακτον εἰσιόντα , καιρὸν ἐπιθέσεως νομίσαντες , ὥρμησαν ἐπ' αὐτὸν , ὀλίγοι τινὲς πρῶτον , οἳ ἔτυχον ὄντες ἐν ταὐτῷ . ἐν οἷς καὶ ὁ ἀνεψιὸς ἦν αὐτῷ Ἀλέξιος ὁ δοὺξ ὑπὲρ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως τὸ δεσμωτήριον κατακεκριμένος καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ θείου . πρῶτα μὲν οὖν ἐχρῶντο λίθοις ἐπ' αὐτῷ · οὐ γὰρ εὐπόρουν τινὸς σιδήρου . ἔπειτά τις αὐτῶν ῥοπάλῳ κατὰ τύχην εὑρημένῳ ἔπληξε κατὰ τῆς κεφαλῆς πολλάκις καὶ κατήνεγκε . μετὰ τοῦτο δὲ χρησάμενοι σκεπάρνῳ τῶν τὸ δεσμωτήριον οἰκοδομούντων τεκτόνων , ἀπέτεμον αὐτοῦ τὴν κεφαλήν . ἡ δὲ περὶ μέγαν δοῦκα φρουρὰ καὶ οἱ ἄλλοι , ὅσοι εἵποντο , ὡς ᾐσθάνοντο ἐκεῖνον τεθνεῶτα , οὐ πρὸς ἄμυναν ἐτράποντο ὑπὲρ ἐκείνου , ἀλλὰ καταπλαγέντες πρὸς τὴν τόλμαν , ἄλλοι ἄλλοσε διεσκεδάσθησαν . οἱ δεσμῶται δὲ πρῶτα μὲν πρὸς τὴν ταραχὴν συνέδραμον πάντες . ἠγνόουν γὰρ αὐτῶν οἱ πλεῖστοι ὅ,τι εἴη . ὡς δὲ ἔγνωσαν τὸν μέγαν δοῦκα τεθνηκότα , τὸ σῶμα μὲν ἀνήρτησαν ἐπὶ τῶν τειχῶν τῶν θρασυτέρων τινές . τὴν κεφαλὴν δὲ περιπείραντες ἀκοντίῳ , καὶ αὐτὴν ὁμοίως ἐπέστησαν τοῖς τείχεσιν , ἵν' εἴη πᾶσι καταφανής . ᾤοντο γὰρ μᾶλλον κεχαρισμένα τῷ δήμῳ δρᾷν , πολέμιον κοινὸν τὸν μέγαν δοῦκα ἡγουμένῳ , οἷα δὴ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ὄντα αἰτιώτατον . πάντες γὰρ ἤδη τὰ γεγενημένα οὐκ ἠγνόουν . αὐτοὶ δὲ παρεσκευάζοντο ἐκ τῶν ἐνόντων , ὡς ἀμυνούμενοι , ἂν ἐπίωσί τινες , τοῖς τείχεσι τῶν βασιλείων μάλιστα θαῤῥοῦντες οὖσιν ὑψηλοῖς . ἅμα δὲ καὶ ὑπέσαινέ τις αὐτοὺς ἐλπὶς , ὡς οὐδεὶς ὑπὲρ ἐκείνου ἀμυνεῖται , πάντων ἐχθραινόντων , καὶ ἡ βασιλὶς δὲ , δείσασα μή τι νεωτερίσωσι πλέον περὶ αὐτῶν , οὐ μόνον ἀμνηστίας ὅρκους παρέξεται καὶ ἀπαθείας , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἕτερά τινα αἰτήματα ὑπείξει . ἡ μὲν οὖν βασιλὶς αὐτίκα ὡς ἐπύθετο , πανυπερσέβαστον Ἰσαάκιον ἐκέλευε τὸν Ἀσάνην , οὗτος γὰρ αὐτίκα διεδέχετο τῶν πραγμάτων τὴν ἀρχὴν , πᾶσαν πρόνοιαν ποιήσασθαι καὶ ὅρκους παρέχειν τοῖς δεσμώταις , ὥστε τῶν βασιλείων ἐξελθεῖν . ἔδεισε γὰρ περὶ αὐτῶν ἅπερ κἀκεῖνοι ὑπενόουν . ἐκεῖνος δὲ , ὄχλου πολλοῦ πραγμάτων ἀθρόον περὶ αὐτὸν γεγενημένου , ἠμέλει τῶν δεσμωτῶν . καὶ τήν τε ἡμέραν ἐκείνην καὶ τὴν νύκτα διήγαγον , οὐδενὸς ἐπιθεμένου · καθ' ἣν εἰ ἐβούλοντο , διεσώζοντο ἂν , ἢ ἐν τῷ τῆς τοῦ θεοῦ γενόμενοι νεῷ Σοφίας , ἢ ἄλλοσέ ποι διασκεδασθέντες · οὐδεὶς γὰρ αὐτοὺς ἐφρούρει . μεγάλα δὲ ἐλπίσαντες ἀνοήτως , καὶ τῆς φίλης ἀπεστέρηνται ζωῆς . ἐς τὴν ὑστεραίαν γὰρ Τζεφραίτις ἐκ τῶν οἰκετῶν μεγάλου δουκὸς , αἵμασι χαίρων ἄνθρωπος καὶ πικρὸς καὶ ἀπάνθρωπος κολαστὴς , δημίου γὰρ ἐπεῖχε τόπον ἐκείνου περιόντος , ὑπὲρ τοῦ δεσπότου ἀμυνόμενος , τὸν δῆμον ἐκίνει , καὶ μάλιστα τὸ ναυτικὸν , εὔνοιαν πρὸς ἐκεῖνον κεκτημένον οὐ μικρὰν , οἷα δὴ περὶ αὐτοὺς ἀεὶ ἠσχολημένον . καὶ ὅπλα ἀναλαβόντες ἐχώρουν ἐπ' ἐκείνους . οἱ δὲ τῶν χρησίμων εὐποροῦντες οὐδενὸς , ὅπλα τε γὰρ αὐτοῖς οὐ παρῆσαν , οἷς φραξάμενοι ἐπιστήσονται τοῖς τείχεσι , καὶ τὸ τοῦ φρουρίου μέγεθος κρεῖττον ἦν , ἢ ὥστε παρ' αὐτῶν φυλάττεσθαι , ὄντων ἐλασσόνων , ἀπείρων τῶν ἐπικειμένων ὄντων καὶ πανταχόθεν περιῤῥυέντων , ὡς ᾔσθοντο διορυσσόμενα τὰ τείχη καὶ ἁλίσκεσθαι μέλλειν ἤδη , τὸ φρούριον ἐκλιπόντες ἐπὶ τὸν ἐγγὺς κατέφυγον ναὸν τὸν τῶν ἐννέα ταγμάτων προσαγορευόμενον . καὶ οἱ μὲν αὐτῶν τὰ ἄδυτα εἰσῄεσαν , οἱ δὲ ἐν ὑπονόμοις κατεκρύπτοντο οὖσιν ἐκεῖ πλείστοις καὶ δυσελίκτοις . ὁ δῆμος δὲ ἐπελθόντες ὁρμῇ τινι ἀσχέτῳ καὶ μανιώδει , τοὺς μὲν αὐτῶν ἀπέσφαξαν τῶν ἀδύτων ἔνδον , τοὺς δὲ ἄλλους οἷ κατελαμβάνοντο , καὶ διέδρασαν τὸν κίνδυνον ὀλίγοι πάνυ καὶ μάλιστα οἱ τὸν μέγαν δοῦκα ἀπεκτονότες . οἱ δ' ἄλλοι πάντες ἀπεσφάγησαν ὄντες οὐκ ὀλίγοι . σαφέστατα γὰρ τὸν ἀριθμὸν οὐκ ἐξεγένετο μαθεῖν , οἷα δὴ ἐκ διαφόρων πόλεων συνειλεγμένων . ἐκεῖνοι μὲν οὖν οὕτω τόν τε μέγαν δοῦκα ἐπιθέμενοι ἀπέκτειναν καὶ αὐτοὶ ἀπώλοντο ὑπ' ἀβουλίας . οἱ δὲ ἐν Βυζαντίῳ φίλοι βασιλεῖ , ὡς ἐγένετο αὐτίκα φανερὸς τεθνηκὼς ὁ μέγας δοὺξ , γράμματα πρὸς βασιλέα ἔγραφον περὶ τῶν γεγενημένων καὶ παρῄνουν , πάντα ἐν ὑστέρῳ θέμενον τάχιστα ἥκειν πρὸς Βυζάντιον , ὡς τῶν δεσμωτῶν τὰ Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου βασίλεια κατασχησόντων , καὶ εἰ τάχιστα παραγένοιτο , Βυζάντιον παραληψόμενος ἐκεῖθεν . τὰ μὲν οὖν τῶν φίλων γράμματα ἐν τῇ τοῦ Γαβριὴλ προσαγορευομένῃ κώμῃ ἐστρατοπεδευμένῳ ἧκον βασιλεῖ . ἅμα δὲ καὶ ἐκ Διδυμοτείχου παρὰ γυναικὸς τῆς βασιλίδος ἀπηγγέλλετο τὰ ἴσα .
Lemmas: παίω . τοιοῦτος μέν ἐκεῖνος διανοέομαι καί ἤδη ἄρχω αὐτός . καί πρῶτος μέν περιίστημι ἑαυτοῦ φρουρά ὁπλιτικός , ὅς πρόειμι ὁ οἰκίον συνέπομαι ἀεί , καί οὐδείς τολμάω ὁ ἄλλος ἐγγύς ἔρχομαι , εἰμί μή ὑπό ἐκεῖνος προσκαλέω . ἔπειτα καί τριήρης παρασκευάζω ἔχω πρός οὗτος ὁ πᾶς χρόνος ἐπί ὁ Ξυλίνη λέγω πύλη ἐφορμέω , ἔνθα εἰμί αὐτός καί ὁ οἰκίον ἐξεπίτηδες ἐκεῖ κατασκευάζω . ἀεί γάρ ποιέω πρόνοια ἐγγύς εἰμί ὁ τεῖχος , μάλιστα ὁ πρός θάλασσα , ἵνα ἔτι περί αὐτός νεωτερίζω , ῥᾳδίως διεκπίτνω καί διασῴζω ἑαυτοῦ . τότε δέ μάλιστα σπουδή ποιέω πλεῖστος εἰς τε ὁ περί αὐτός φρουρά καί πρός ὁ ἔξοδος αὐτός ῥᾴδιος εἰμί , εἰμί τις αἰσθάνομαι κακός . ὁράω γάρ ἤδη πᾶς πρός αὐτός κακῶς διάκειμαι , καί μισέω ὁ πονηρία καί ὁ τοσοῦτος ὁ Ῥωμαῖος φθορά , οὖον ὁ ἔξωθεν μόνος , ἀλλά καί ὁ οἰκεῖος αὐτός · ὁ δύο γάρ ὁ υἱός πολύς αὐτός καταγιγνώσκω σκαιότητα καί μοχθηρία τρόπος , ἀφίστημι πρός βασιλεύς · ὥστε καί πρός τις αὐτός ὁ ἀπόρρητος κοινωνέω λέγω , οὖον δίς καί τρίς , ἀλλά καί πολλάκις , ὡς ὁράω ἤδη Καντακουζηνός ἰσχύω μέγας , καί δείδω μή καί Βυζάντιον περιγίγνομαι · ἀλλά εἰ καί τοιοῦτος συμβαίνω , γῆ μόνος κρατέω καί οὐρανός , ἄλλος δέ αὐτός διαφθείρω πολεμέω αὐτός μέχρι καί ὁ δυνατός , εἰμί μέλλω καί αὐτός συνδιαφθείρομαι αὐτός . ὁ τε οὖν φρουρά ὁ περί ἑαυτοῦ πολύς ποιέω πρόνοια , καί ὁ ἐν βασίλειος ὁ Κωνσταντῖνος δεσμωτήριον κατασκευάζω ὅς διανοέομαι , δημιουργός τις ὁ ἔργον ἐπιτρέπω . συχνός δέ καί αὐτός ἐπιφοιτάω , ἐπισκέπτομαι ὁ ἔργον καί προσαναγκάζω τάχα κατασκευάζω . ὁ δεσμώτης δέ ἔρχομαι δεσμωτήριον ὁράω κατασκευάζω , οὗτος δεινός καί ὀλίγος τάφος ἀποδέω , καί ὁ διάνοια οὐ ἀγνοέω , σκέπτομαι αὐτός ἀποκτείνω , ὅταν γίγνομαι ἐκεῖ , ἀμφοτέρωθεν αὐτός οἴομαι ὁ ἐκεῖνος λυσιτελέω φόνος . ἄν τε γάρ ἐπιτυγχάνω , ἀπαλλάσσω δεινός τοσοῦτος καί ζῶ ἐλεύθερος · ἄν τε ἡσσάομαι , ἀποθνήσκω καί αὖθις ἀπαλλάσσω ὁ ζῶ κατορύσσω . τοιοῦτος μέν ὁ δεσμώτης βουλεύω καί παρατηρέω καιρός , ἐν ὅς ἀποκτείνω ἐπιτίθημι . δούξ δέ ὁ μέγας ὁ ἄλλος χρόνος , ἡνίκα ἐσθίω πρός ὁ Κωνσταντῖνος ὁ μέγας βασίλεια εἰσέρχομαι , πολύς πρόνοια αὐτός ποιέω , ἕπομαι τε γάρ ἔχω ἀεί ὁ δορυφόρος ὁπλίτης πολύς , καί ὁ δεσμώτης πέμπω κατακλείω ἐν ὁ εἱρκτή , ἄχρι εἄν ἐκεῖθεν ἀπαλλάσσω , τότε ὁ δήω οὐδείς ποιέω , ὁ φρονέω ὑπό θεός , ὡς ἔοικα , παραλέγω καί ἐγκαταλείπω πρός ὁ ἀποθνῄσκω . ἀλλά ὁ τε δεσμώτης διασκεδάννυμι , περίειμι ὁ βασίλειος ὁ αὐλή , καί αὐτός ὁ περί αὐτός δορυφορία ἔξω καταλείπω , εἰσέρχομαι εἷς παρέπομαι μόνος . ὁ δεσμώτης δέ ὡς εἶδον οὕτως ἀφύλακτος εἴσειμι , καιρός ἐπίθεσις νομίζω , ὁρμάω ἐπί αὐτός , ὀλίγος τις πρῶτος , ἕ τυγχάνω εἰμί ἐν αὐτός . ἐν ὅς καί ὁ ἀνεψιός εἰμί αὐτός Ἀλέξιος ὁ δούξ ὑπέρ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ὁ δεσμωτήριον κατακρίνω καί αὐτός ὑπό ὁ θεῖον . πρῶτος μέν οὖν χράω λίθος ἐπί αὐτός · οὖον γάρ εὐπορέω τις σίδηρος . ἔπειτα τις αὐτός ῥόπαλον κατά Τύχη εὑρίσκω πλήσσω κατά ὁ κεφαλή πολλάκις καί καταφέρω . μετά οὗτος δέ χράω σκέπαρνον ὁ ὁ δεσμωτήριον οἰκοδομέω τέκτων , ἀποτέμνω αὐτός ὁ κεφαλή . ὁ δέ περί μέγας δούξ φρουρά καί ὁ ἄλλος , ὅσος ἕπω , ὡς αἰσθάνομαι ἐκεῖνος θνῄσκω , οὖον πρός ἄμυνα τρέπω ὑπέρ ἐκεῖνος , ἀλλά καταπλάσσω πρός ὁ τόλμα , ἄλλος ἄλλοσε διασκεδάννυμι . ὁ δεσμώτης δέ πρῶτος μέν πρός ὁ ταραχή συντρέχω πᾶς . ἀγνοέω γάρ αὐτός ὁ πλεῖστος ὅστις εἰμί . ὡς δέ γιγνώσκω ὁ μέγας δούξ θνῄσκω , ὁ σῶμα μέν ἀναρτάω ἐπί ὁ τεῖχος ὁ θρασύς τις . ὁ κεφαλή δέ περιπείρω ἀκόντιον , καί αὐτός ὁμοίως ἐφίστημι ὁ τεῖχος , ἵνα εἰμί πᾶς καταφανής . οἴομαι γάρ μᾶλλον χαρίζομαι ὁ δῆμος δράω , πολέμιος κοινός ὁ μέγας δούξ ἡγέομαι , οἷος δή ὁ ἐμφύλιος πόλεμος εἰμί αἴτιος . πᾶς γάρ ἤδη ὁ γίγνομαι οὐ ἀγνοέω . αὐτός δέ παρασκευάζω ἐκ ὁ ἔνειμι , ὡς ἀμύνω , εἄν ἐπέρχομαι τις , ὁ τεῖχος ὁ βασίλειος μάλιστα ῥαθαίνω εἰμί ὑψηλός . ἅμα δέ καί ὑποσαίνω τις αὐτός Ἐλπὶς , ὡς οὐδείς ὑπέρ ἐκεῖνος ἀμύνω , πᾶς ἐχθραίνω , καί ὁ βασιλίς δέ , δείδω μή τίς νεωτερίζω πλέω περί αὐτός , οὖον μόνος ἀμνηστία Ὅρκος παρέχω καί ἀπάθεια , ἀλλά καί πρός ἕτερος τις αἴτημα ὕπειξις . ὁ μέν οὖν βασιλίς αὐτίκα ὡς πυνθάνομαι , πανυπερσέβαστον Ἰσαάκιος κελεύω ὁ Ἀσάνης , οὗτος γάρ αὐτίκα διαδέχομαι ὁ πρᾶγμα ὁ ἀρχή , πᾶς πρόνοια ποιέω καί Ὅρκος παρέχω ὁ δεσμώτης , ὥστε ὁ βασίλειος ἐξέρχομαι . δείδω γάρ περί αὐτός ὅσπερ ἐκεῖνος ὑπονοέω . ἐκεῖνος δέ , ὄχλος πολύς πρᾶγμα ἀθρόος περί αὐτός γίγνομαι , ἀμελέω ὁ δεσμώτης . καί ὁ τε ἡμέρα ἐκεῖνος καί ὁ νύξ διάγω , οὐδείς ἐπιτίθημι · κατά ὅς εἰμί βούλομαι , διασῴζω εἄν , ἢ ἐν ὁ ὁ ὁ θεός γίγνομαι ναῦς Σοφία , ἢ ἄλλοτε ποῖ διασκεδάννυμι · οὐδείς γάρ αὐτός φρουρέω . μέγας δέ ἐλπίζω ἀνόητος , καί ὁ φίλος ἀποστερέω ζωή . εἰς ὁ ὑστεραῖος γάρ Τζεφραίτις ἐκ ὁ οἰκέτης μέγας δούξ , αἷμα χαίρω ἄνθρωπος καί πικρός καί ἀπάνθρωπος κολαστής , δήμιος γάρ ἐπέχω τόπος ἐκεῖνος περίειμι , ὑπέρ ὁ δεσπότης ἀμύνω , ὁ δῆμος κινέω , καί μάλιστα ὁ ναυτικόν , εὔνοια πρός ἐκεῖνος κτάομαι οὖον μικρός , οἷος δή περί αὐτός ἀεί ἀσχολέω . καί ὅπλον ἀναλαμβάνω χωρέω ἐπί ἐκεῖνος . ὁ δέ ὁ χρήσιμος εὐπορέω οὐδείς , ὅπλον τε γάρ αὐτός οὖον πάρειμι , ὅς φράσσω ἐφίστημι ὁ τεῖχος , καί ὁ ὁ φρούριον μέγεθος ἀγαθός εἰμί , ἢ ὥστε παρά αὐτός φυλάσσω , εἰμί μικρός , ἤπειρος ὁ ἐπίκειμαι εἰμί καί πανταχόθεν περιρρέω , ὡς αἰσθάνομαι διορύσσω ὁ τεῖχος καί ἁλίσκομαι μέλλω ἤδη , ὁ φρούριον ἐκλείπω ἐπί ὁ ἐγγύς καταφεύγω ναός ὁ ὁ ἐννέα τάγμα προσαγορεύω . καί ὁ μέν αὐτός ὁ ἄδυτος εἰσέρχομαι , ὁ δέ ἐν ὑπόνομος κατακρύπτω εἰμί ἐκεῖ πλεῖστος καί δυσέλικτος . ὁ δῆμος δέ ἐπέρχομαι ὁρμή τις ἄσχετος καί μανιώδης , ὁ μέν αὐτός ἀποσφάζω ὁ ἄδυτος ἔνδον , ὁ δέ ἄλλος οἷ καταλαμβάνω , καί διαδιδράσκω ὁ κίνδυνος ὀλίγος πάνυ καί μάλιστα ὁ ὁ μέγας δούξ ἀποκτείνω . ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀποσφάζω εἰμί οὐ ὀλίγος . σαφής γάρ ὁ ἀριθμός οὐ ἐκγίγνομαι μανθάνω , οἷος δή ἐκ διάφορος πόλις συλλέγω . ἐκεῖνος μέν οὖν οὗτος ὁ τε μέγας δούξ ἐπιτίθημι ἀποκτείνω καί αὐτός ἀπόλλυμι ὑπό ἀβουλία . ὁ δέ ἐν Βυζάντιον φίλος βασιλεύς , ὡς γίγνομαι αὐτίκα φανερός θνῄσκω ὁ μέγας δούξ , γράμμα πρός βασιλεύς γράφω περί ὁ γίγνομαι καί παραινέω , πᾶς ἐν ὕστερος τίθημι ταχύς ἥκω πρός Βυζάντιον , ὡς ὁ δεσμώτης ὁ Κωνσταντῖνος ὁ μέγας βασίλεια κατέχω , καί εἰμί ταχύς παραγίγνομαι , Βυζάντιον παραλαμβάνω ἐκεῖθεν . ὁ μέν οὖν ὁ Φίλων γράμμα ἐν ὁ ὁ Γαβριήλ προσαγορεύω κώμη στρατοπεδεύω ἥκω βασιλεύς . ἅμα δέ καί ἐκ Διδυμότειχο παρά γυνή ὁ βασιλίς ἀπαγγέλλω ὁ ἴσος .