joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.46
μϛʹ . Ἀπόκαυκος δὲ ὁ μέγας δοὺξ ἅμα ταῖς ναυσὶν εἰς Πολύστυλον ἐλθὼν , ἐπεὶ προσεχώρει ἑκουσίως , τοὺς μὲν τῶν πολιτῶν ὅσους μάλιστα ὑπώπτευεν , ἐν ταῖς ναυσὶν εἶχεν , ὡς εἰς Βυζάντιον κομίσων · τοὺς δὲ τὰ ἐκείνου ᾑρημένους εὖ ποιήσας ἀπέλιπεν ἐκεῖ , ἄρχοντα ἐπιστήσας Γουδέλην τὸν βασιλίδος οἰνοχόον . πρὸς δὲ τοὺς ἐν Διδυμοτείχῳ πέμψας , « τὰ μὲν περὶ Καντακουζηνὸν εἰργασμένα » ἔγραφεν « ἐν Θεσσαλονίκῃ παρ' ἐμοῦ οὐδ' ὑμᾶς οἴομαι ἀγνοεῖν · οὕτω πᾶσι γνωριμώτατα διὰ μέγεθος γεγενημένα . τοίνυν ἐπεὶ πᾶσα ἡ περὶ ἐκεῖνον ἐλπὶς περιῄρηται ὑμῶν , δέον πᾶσαν πρόφασιν καταλιπόντας εἰς Αἶνον ἥκειν ὑπαντήσοντας , ἄγοντας καὶ τὸν ἀδελφὸν ἦν γὰρ ἐν δεσμωτηρίῳ φρουρούμενος ἐκεῖ · εἰ μὲν οὖν καὶ Ἀσάνης βούλοιτο συνελθεῖν ὑμῖν , ἄριστ' ἂν ἑαυτῷ βουλεύσαιτο . εἰ δ' αὐτόθι μένειν ἐθελήσει , ἀλλ' ὑμᾶς γε πάντως μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ εἰς Αἶνον ἥκειν . Ἀσάνην δὲ καὶ τὴν ἀδελφὴν καὶ παιδία τὰ ἐκείνης , ὅταν ἐν Διδυμοτείχῳ γένωμαι , προνοίας ἀξιώσειν , ἥτις καὶ αὐτοῖς ἂν δόξειεν ἀρκοῦσα ὡς ἐν τοῖς παροῦσιν . ὁ μὲν οὖν μέγας δοὺξ τοιαῦτα ἔγραφε κόμπου καὶ φρονήματος πεπληρωμένα . οἱ ἐν Διδυμοτείχῳ δὲ , ἐπεὶ πρότερον οὐδὲν ἦσαν περὶ βασιλέως πεπυσμένοι , ἐθορυβήθησαν μὲν , ὥσπερ εἰκὸς , τὸ πρῶτον · ἔπειτα ἀναθαρσήσαντες καί τι περὶ βασιλέα οἰηθέντες ἃ περὶ στρατεύματα εἴωθε συμβεβηκέναι , ὃ ταχέως ἂν διορθωθείη , πρὸς μέγαν δοῦκα τὸν Ἀπόκαυκον καὶ αὐτοὶ ἀντέγραψαν τοιαῦτα . « τὰ παρὰ σοῦ γεγραμμένα ἀναγνόντες εἰς τοσοῦτον ἀπονοίας καὶ μωρίας ἥκοντα καὶ θρασύτητος , πρῶτα μὲν ἐθαυμάσαμεν , ὅθεν εἰς τοσοῦτον ἥκεις μελαγχολίας , ἔπειτα συνιδόντες , ὡς τὰ ἴσα τετολμηκότι τῷ σῷ πατρὶ τῷ διαβόλῳ καὶ κατὰ βασιλέως τοῦ πολλὰ εὐεργετήσαντος ἄδικον χεῖρα κεκινηκότι καὶ πολεμήσαντι φανερῶς , οὐδὲ κατὰ τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὸν κόμπον τῶν ῥημάτων τοῦ πατρὸς ἔδει ἀπολείπεσθαι , εἰκότα ἐνομίσαμεν ποιεῖν καὶ προσήκοντα φθέγγεσθαι σαυτῷ . τὴν μὲν οὖν ἐξαρχῆς ἀφάνειαν τὴν σὴν καὶ τὴν φαυλότητα καὶ τῶν τρόπων καὶ τοῦ γένους , οὐδ' αὐτοὶ ἀγνοοῦμεν , ὥσπερ οὐδὲ τῶν λοιπῶν Ρωμαίων οὐδὲ εἷς . Μακρηνῷ γὰρ πρῶτον χρήματά τινας εἰσπράττοντι γεωργοὺς , ὀλίγου ἕνεκα ἐδούλευσας μισθοῦ , καὶ μετ' ἐκεῖνον ἄρχοντι τῷ Νικολάῳ , τῶν αὐτῶν κἀκείνῳ ἐχομένῳ ἐπιτηδευμάτων , καὶ τρίτῳ μετ' ἐκείνους τῷ Στρατηγῷ ὠνομασμένῳ , περὶ τοὺς ἄλας καὶ τὴν ἐκείνων διάθεσιν ἠσχολημένῳ τότε , ὃν καὶ τοῖς ἰδίοις χρήμασιν ἐξώσας τῆς ἀρχῆς , διαβολαῖς καὶ συκοφαντίαις καὶ ψεύδεσι μυρίοις καὶ ἐπιορκίαις ταῖς φίλαις χρησάμενος πρὸς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον Ἀνδρόνικον , αὐτὸς ἄρχων ἀπεδείχθης τῶν ἁλῶν . καὶ μέχρι τούτου σοι τὰ τῆς εὐημερίας ἔστη . κινδυνεύοντι δὲ ἤδη ἀπολέσθαι διὰ τῶν τρόπων τὴν σκαιότητα καὶ μοχθηρίαν καὶ τὸ χρήματα μυρία τῷ δημοσίῳ ὄφλειν , ὁ ἡμέτερος βασιλεὺς ὁ Καντακουζηνὸς Συργιάννη δεηθέντος παραλαβὼν , ἐξ ἀτίμου καὶ καταφρονουμένου περίβλεπτον πεποίηκεν οὐκ ἐν μακρῷ · δι' ἃ καὶ τῶν εὐγενεστέρων οὐκ ὀλίγοι ἤχθοντο δικαίως καὶ ἐδυσχέραινον , ὅτι τὸν μηδενὸς ἄξιον μεγάλων τινῶν ἠξίωσε καὶ θαυμασίων . ὧν τὴν ὑπερβολὴν οὐδὲ αὐτὸς φέρειν δυνηθεὶς , κατὰ τοῦ μετὰ θεὸν πλάσαντος καὶ ἐκ κοπρίας ἀναγαγόντος , ὥσπερ ὁ Σατὰν κατὰ θεοῦ πόλεμον κεκίνηκας , τὸ ὑπήκοον ἐκπολεμώσας , προφάσει μὲν , ὥσπερ ἐκεῖνος , τοῦ πρόνοιάν τινα αὐτῶν ποιεῖσθαι , τῇ δ' ἀληθείᾳ φθονῶν αὐτοῖς τῆς σωτηρίας . καὶ νῦν ἔξεστιν ὁρᾷν , ὡς αἱμάτων μὲν ἀνθρωπίνων ἐνέπλησας τὰς πόλεις πάσας Ρωμαίων · δεσμωτήρια δὲ , καίτοι πρὸς τοῖς οὖσι πολλαπλασίω κατεσκευασμένα ὑπὸ σοῦ , ὅμως ὑπὸ πλήθους τῶν δεσμωτῶν στενοχωροῦνται . ἁρπαγαὶ δὲ καὶ λεηλασίαι καὶ μυρία ἕτερα δεινὰ ὁσημέραι ἐν ταῖς πόλεσι τολμῶνται , καὶ δάκρυα πανταχοῦ καὶ κωκυτοὶ , καὶ ὁ φειδόμενος οὐδὲ εἷς . ἀλλ' ὥσπερ ὁ Σατανᾶς τοῖς μάλιστα θεῷ προσῳκειωμένοις καὶ βελτίοσι τῶν ἄλλων δεῖν ἔγνωκε πολεμεῖν , τῶν ἄλλων ἀμελῶν , οὕτω δὴ καὶ σὺ τοὺς ἀρίστους τῶν ἑκασταχοῦ πόλεων καὶ δυναμένους τὰ δέοντα συνορᾷν διαφθείρων καὶ κατακόπτων ἀπανθρώπως , τῶν πολλῶν , ὡς οὐδενὸς ἀξίων , οὐδένα λόγον ποιῇ , ὡς ὕστερον ἢ δειλίᾳ καὶ ἀπειρίᾳ τῇ πρὸς τοὺς πολέμους βαρβάροις παραδώσων ἢ αὐτὸς κατὰ σχολὴν διαφθερῶν · καὶ ὅλως κοινὴν πανωλεθρίαν τοῦ Ρωμαίων γένους διανοῇ , εἰ μὴ θεὸς κωλύσειε , τὴν μισανθρωπίαν βδελυξάμενος . βασιλεὺς δὲ Καντακουζηνὸς ὁ ἡμέτερος καὶ σὸς δεσπότης , κἂν ἔτι πλείω καὶ δεινότερα ἀγνωμονήσῃς , ὥσπερ τῶν δούλων οἱ κακοτροπώτατοι , τὴν ἐκ προγόνων εὔκλειαν ἄχρι νῦν διασώζει καὶ τὴν ἐπιείκειαν καὶ τὴν σεμνότητα τῶν τρόπων , καὶ Ρωμαίων συμπάντων ἄρχων , καὶ βασιλέως ἔτι περιόντος , οὐδὲν ἧττον καὶ νῦν ἐστι βασιλεύς . εἰ δέ τι περὶ αὐτὸν συμβέβηκε καὶ δυσχερὲς , θαυμαστὸν οὐδέν · πολλὰ γὰρ ὁ παρεληλυθὼς τοιαῦτα χρόνος ἔσχηκε παραδείγματα . ἡμεῖς δὲ ἐκείνῳ τὴν πίστιν ἄδολον φυλάξομεν καὶ καθαρὰν , οὐ μόνον περιόντι , ἀλλὰ καὶ τοῖς παισὶ μετὰ τὴν τελευτὴν , καὶ οὔτε ἀγαθῶν ἐπαγγελίαι , οὔτε δεινῶν ἐπαγωγαὶ , οὔθ' ἕτερον τῶν ὄντων τι , τῆς πρὸς ἐκεῖνον πίστεως δυνήσεται ἀποστῆσαι καὶ ἀγάπης . σοῦ δὲ ἐπιστρέψει ὁ πόνος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν καὶ ἐπὶ κορυφὴν ἡ ἀδικία σου καταβήσεται . τὴν μὲν οὖν ἀπολογίαν ἔχεις ἤδη παρ' ἡμῶν ἀξίαν τῶν γεγραμμένων . τοὺς κεκομικότας δὲ τὰ γράμματα νῦν μὲν ἀπαθεῖς ἀπεπέμψαμεν κακῶν , τοὺς περὶ τὰ τοιαῦτα κειμένους αἰδούμενοι νόμους , οἳ κακῶς ποιεῖν ἀπαγορεύουσι τοὺς πρὸς ἀπαγγελίας ἥκοντας · ἂν δὲ μετ' αὐτοὺς ἕτεροί τινες ἀφίκωνται , ἴστωσαν μὴ ἄνευ πληγῶν καὶ τιμωρίας τῆς δεούσης ἀπαλλάξοντες . » τοιαῦτα μὲν οἱ ἐν Διδυμοτείχῳ ἀντέγραψαν Ἀποκαύκῳ τῷ μεγάλῳ δουκί . ὁ δὲ , ἐπεὶ τὰ γράμματα ἀνέγνω , πολλὰ τοῖς γεγραφόσιν ἀπειλήσας , ἀπέπλευσεν εἰς Βυζάντιον καὶ ἐδέξαντο αὐτὸν ὅ,τε πατριάρχης καὶ ἡ συνωμοσία μετὰ πολλῶν τῶν κρότων καὶ ἐπαίνων , ὡς καλῶς ἐστρατηγηκότα καὶ νενικηκότα Καντακουζηνόν . καὶ αὐτὸς ἤδη φρονήματος ὢν ἀνάπλεως διὰ τὴν στρατηγίαν , ἀνυπεύθυνον ἑαυτῷ παρείχετο τῶν πραγμάτων τὴν ἀρχὴν καὶ πάντα ἔπραττε καὶ διῴκει , ᾗ αὐτῷ ἐδόκει , τὴν ὑπόκρισιν καὶ τὸ βουλεύεσθαι ἤδη ὡς ἀνόνητον ἀποῤῥίψας . Εἰρήνη δὲ βασιλὶς ἡ Καντακουζηνὴ ἅμα Μανουὴλ Ἀσάνῃ τῷ ἀδελφῷ , ἐπεὶ οἱ παρὰ Ἀποκαύκου τοῦ μεγάλου ἥκοντες δουκὸς ἀπήγγελλον τὰ περὶ βασιλέως οἷα συμβαίη ἐν Γυναικοκάστρῳ , ὑπώπτευον μὲν καὶ μὴ παντάπασιν εἶναι ἀληθῆ , πλὴν ἐθορυβοῦντο σφοδρῶς καὶ ἐκυμαίνοντο . ἐδεδοίκεσαν γὰρ , μὴ τῶν αὐτοῖς τινες συνόντων κρύφα τὰ βασιλίδος Ἄννης πράττοντες , ὥσπερ ἑρμαίου λαβόμενοι τοῦ καιροῦ καὶ τῆς δυσπραγίας βασιλέως , στασιάζειν πείσωσι τὸν δῆμον καὶ τὴν στρατιὰν , καὶ ἀπόληται αὐτοῖς παντάπασι τὰ πράγματα διαφθαρέντα . μάλιστα δὲ ἐν ὑποψίᾳ εἶχον τόν τε Κομιτόπουλον καὶ Βατάτζην , οἱ τῶν Παλαιολόγου μὲν ἦσαν βασιλέως οἰκετῶν , τότε δὲ ὑπὸ Καντακουζηνοῦ βασιλέως εἰς ἑσπέραν ἐκστρατεύοντος ἐπὶ τῆς ἔξω Διδυμοτείχου συνοικίας ἦσαν τεταγμένοι , χιλίων ἕκαστος ἄρχοντες τοξοτῶν πεζῶν · ἦσαν δὲ καὶ πρὸς τὸν δῆμον καὶ τὴν ἄλλην στρατιὰν δυνάμενοι οὐ μικρά .
Lemmas: μϛʹ . Απόκαυκος δέ ὁ μέγας δούξ ἅμα ὁ ναῦς εἰς πολύστυλος ἔρχομαι , ἐπεί προσχωρέω ἑκούσιος , ὁ μέν ὁ πολίτης ὅσος μάλιστα ὑποπτεύω , ἐν ὁ ναῦς ἔχω , ὡς εἰς Βυζάντιον κομίζω · ὁ δέ ὁ ἐκεῖνος αἱρέω εὕω ποιέω ἀπολείπω ἐκεῖ , ἄρχω ἐφίστημι Γουδέλης ὁ βασιλίς οἰνοχόος . πρός δέ ὁ ἐν διδυμοτειχεω πέμπω , « ὁ μέν περί Καντακουζηνός ἐργάζομαι » γράφω « ἐν Θεσσαλονίκη παρά ἐγώ οὐδέ σύ οἴομαι ἀγνοέω · οὗτος πᾶς γνώριμος διά μέγεθος γίγνομαι . τοίνυν ἐπεί πᾶς ὁ περί ἐκεῖνος Ἐλπὶς περιλέγω σύ , δήω πᾶς πρόφασις καταλιμπάνω εἰς Αἶνος ἥκω ὑπαντάω , ἄγω καί ὁ ἀδελφός εἰμί γάρ ἐν δεσμωτήριον φρουρέω ἐκεῖ · εἰμί μέν οὖν καί Ἀσάνης βούλομαι συνέρχομαι σύ , ἀγαθός εἄν ἑαυτοῦ βουλεύω . εἰμί δέ αὐτόθι μένω ἐθέλω , ἀλλά σύ γε πάντως μετά ὁ ἀδελφός εἰς Αἶνος ἥκω . Ἀσάνης δέ καί ὁ ἀδελφή καί παιδίον ὁ ἐκεῖνος , ὅταν ἐν διδυμοτειχεω γίγνομαι , πρόνοια ἀξιόω , ὅστις καί αὐτός εἄν δοκέω ἀρκέω ὡς ἐν ὁ πάρειμι . ὁ μέν οὖν μέγας δούξ τοιοῦτος γράφω κόμπος καί φρόνημα πληρόω . ὁ ἐν διδυμοτειχεω δέ , ἐπεί πρότερος οὐδείς εἰμί περί βασιλεύς πυνθάνομαι , θορυβέω μέν , ὥσπερ εἰκός , ὁ πρῶτος · ἔπειτα ἀναθαρσέω καί τίς περί βασιλεύς οἴομαι ὁ περί στράτευμα εἴωθα συμβαίνω , ὅς ταχέως εἄν διορθόω , πρός μέγας δούξ ὁ Ἀπόκαυκος καί αὐτός ἀντιγράφω τοιοῦτος . « ὁ παρά σύ γράφω ἀναγιγνώσκω εἰς τοσοῦτος ἀπόνοια καί μωρία ἥκω καί θρασύτης , πρῶτος μέν θαυμάζω , ὅθεν εἰς τοσοῦτος ἥκω μελαγχολία , ἔπειτα συνοράω , ὡς ὁ ἴσος τολμάω ὁ σός πατήρ ὁ διάβολος καί κατά βασιλεύς ὁ πολύς εὐεργετέω ἄδικος χείρ κινέω καί πολεμέω φανερῶς , οὐδέ κατά ὁ ἀλαζονεία καί ὁ κόμπος ὁ ῥῆμα ὁ πατήρ ἐσθίω ἀπολείπω , εἰκός νομίζω ποιέω καί προσήκω φθέγγομαι σεαυτοῦ . ὁ μέν οὖν ἐξαρχῆς ἀφάνεια ὁ σός καί ὁ φαυλότης καί ὁ τρόπος καί ὁ γένος , οὐδέ αὐτός ἀγνοέω , ὥσπερ οὐδέ ὁ λοιπός Ῥωμαῖος οὐδέ εἷς . Μακρηνός γάρ πρῶτος χρῆμα τις εἰσπράσσω γεωργός , ὀλίγος ἕνεκα δουλεύω μισθός , καί μετά ἐκεῖνος ἄρχω ὁ Νικόλαος , ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἔχω ἐπιτήδευμα , καί τρίτος μετά ἐκεῖνος ὁ Στρατηγός ὀνομάζω , περί ὁ Ἄλας καί ὁ ἐκεῖνος διάθεσις ἀσχολέω τότε , ὅς καί ὁ ἴδιος χρῆμα ἐξωθέω ὁ ἀρχή , διαβολή καί συκοφαντία καί ψεῦδος μυρίος καί ἐπιορκία ὁ φίλος χράω πρός βασιλεύς ὁ πρέσβυς Ἀνδρόνικος , αὐτός ἄρχω ἀποδείκνυμι ὁ ἅλς . καί μέχρι οὗτος σύ ὁ ὁ εὐημερία ἵστημι . κινδυνεύω δέ ἤδη ἀπόλλυμι διά ὁ τρόπος ὁ σκαιότητα καί μοχθηρία καί ὁ χρῆμα μυρίος ὁ δημόσιος ὄφιλω , ὁ ἡμέτερος βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός Συργιάννη δήω παραλαμβάνω , ἐκ ἄτιμος καί καταφρονέω περίβλεπτος ποιέω οὐ ἐν μακρός · διά ὁ καί ὁ εὐγενής οὐ ὀλίγος ἔχθω δικαίως καί δυσχεραίνω , ὅτι ὁ μηδείς ἄξιος μέγας τις ἀξιόω καί θαυμάσιος . ὅς ὁ ὑπερβολή οὐδέ αὐτός φέρω δύναμαι , κατά ὁ μετά θεός πλάσσω καί ἐκ Κοπρίας ἀνάγω , ὥσπερ ὁ Σατάν κατά θεός πόλεμος κινέω , ὁ ὑπήκοος ἐκπολεμόω , πρόφασις μέν , ὥσπερ ἐκεῖνος , ὁ πρόνοια τις αὐτός ποιέω , ὁ δέ ἀλήθεια φθονέω αὐτός ὁ σωτηρία . καί νῦν ἔξεστι ὁράω , ὡς αἷμα μέν ἀνθρώπινος ἐμπίμπλημι ὁ πόλις πᾶς Ῥωμαῖος · δεσμωτήριον δέ , καίτοι πρός ὁ εἰμί πολλαπλάσιος κατασκευάζω ὑπό σύ , ὅμως ὑπό πλῆθος ὁ δεσμώτης στενοχωρέω . ἁρπαγή δέ καί λεηλασία καί μυρίος ἕτερος δεινός ὁσημέραι ἐν ὁ πόλις τολμάω , καί δάκρυ πανταχοῦ καί κωκυτός , καί ὁ φείδομαι οὐδέ εἷς . ἀλλά ὥσπερ ὁ Σατανᾶς ὁ μάλιστα θεός προσοικειόω καί ἀγαθός ὁ ἄλλος δήω γιγνώσκω πολεμέω , ὁ ἄλλος ἀμελής , οὗτος δή καί σύ ὁ ἀγαθός ὁ ἑκασταχοῦ πόλις καί δύναμαι ὁ δήω συνοράω διαφθείρω καί κατακόπτω ἀπάνθρωπος , ὁ πολύς , ὡς οὐδείς ἄξιος , οὐδείς λόγος ποιέω , ὡς ὕστερος ἢ δειλία καί ἀπειρία ὁ πρός ὁ πόλεμος βάρβαρος παραδίδωμι ἢ αὐτός κατά σχολή διαφθείρω · καί ὅλως κοινός πανωλεθρία ὁ Ῥωμαῖος γένος διανοέομαι , εἰμί μή θεός κωλύω , ὁ μισανθρωπία βδελύσσομαι . βασιλεύς δέ Καντακουζηνός ὁ ἡμέτερος καί σός δεσπότης , κἀν ἔτι πλείων καί δεινός ἀγνωμονέω , ὥσπερ ὁ δοῦλος ὁ κακοτροπώτατοι , ὁ ἐκ πρόγονος εὔκλεια ἄχρι νῦν διασῴζω καί ὁ ἐπιείκεια καί ὁ σεμνότης ὁ τρόπος , καί Ῥωμαῖος σύμπας ἄρχω , καί βασιλεύς ἔτι περίειμι , οὐδείς κακός καί νῦν εἰμί βασιλεύς . εἰμί δέ τίς περί αὐτός συμβαίνω καί δυσχερής , θαυμαστός οὐδείς · πολύς γάρ ὁ παρέρχομαι τοιοῦτος χρόνος ἔχω παράδειγμα . ἐγώ δέ ἐκεῖνος ὁ πίστις ἄδολος φυλάσσω καί καθαρός , οὖον μόνος περίειμι , ἀλλά καί ὁ παῖς μετά ὁ τελευτή , καί οὔτε ἀγαθός ἐπαγγελία , οὔτε δεινός ἐπαγωγή , οὔτε ἕτερος ὁ εἰμί τίς , ὁ πρός ἐκεῖνος πίστις δύναμαι ἀφίστημι καί ἀγάπη . σύ δέ ἐπιστρέφω ὁ πόνος ἐπί ὁ κεφαλή καί ἐπί κορυφή ὁ ἀδικία σύ καταβαίνω . ὁ μέν οὖν ἀπολογία ἔχω ἤδη παρά ἐγώ ἄξιος ὁ γράφω . ὁ κομίζω δέ ὁ γράμμα νῦν μέν ἀπαθής ἀποπέμπω κακός , ὁ περί ὁ τοιοῦτος κεῖμαι αἰδέομαι νόμος , ἕ κακῶς ποιέω ἀπαγορεύω ὁ πρός ἀπαγγελία ἥκω · εἄν δέ μετά αὐτός ἕτερος τις ἀφικνέομαι , οἶδα μή ἄνευ πληγή καί τιμωρία ὁ δήω ἀπαλλάσσω . » τοιοῦτος μέν ὁ ἐν διδυμοτειχεω ἀντιγράφω Ἀπόκαυκος ὁ μέγας δούξ . ὁ δέ , ἐπεί ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω , πολύς ὁ γράφω ἀπειλέω , ἀποπλέω εἰς Βυζάντιον καί δέχομαι αὐτός ὁράω πατριάρχης καί ὁ συνωμοσία μετά πολύς ὁ Κρότων καί ἔπαινος , ὡς καλῶς στρατηγέω καί νικάω Καντακουζηνός . καί αὐτός ἤδη φρόνημα εἰμί ἀνάπλεως διά ὁ στρατηγία , ἀνυπεύθυνος ἑαυτοῦ παρέχω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀρχή καί πᾶς πράσσω καί διοικέω , ὅς αὐτός δοκέω , ὁ ὑπόκρισις καί ὁ βουλεύω ἤδη ὡς ἀνόνητος ἀπορρίπτω . Εἰρήνη δέ βασιλίς ὁ Καντακουζηνή ἅμα Μανουήλ Ασάνης ὁ ἀδελφός , ἐπεί ὁ παρά Ἀπόκαυκος ὁ μέγας ἥκω δούξ ἀπαγγέλλω ὁ περί βασιλεύς οἷος συμβαίνω ἐν γυναικοκαστρον , ὑποπτεύω μέν καί μή παντάπασι εἰμί ἀληθής , πλήν θορυβέω σφοδρός καί κυμαίνω . δείδω γάρ , μή ὁ αὐτός τις σύνειμι κρύφα ὁ βασιλίς Ἄννα πράσσω , ὥσπερ ἕρμαιον λαμβάνω ὁ καιρός καί ὁ δυσπραγία βασιλεύς , στασιάζω πείθω ὁ δῆμος καί ὁ στρατία , καί ἀπόλλυμι αὐτός παντάπασι ὁ πρᾶγμα διαφθείρω . μάλιστα δέ ἐν ὑποψία ἔχω ὁ τε Κομιτόπουλος καί Βατάτζης , ὁ ὁ Παλαιολόγος μέν εἰμί βασιλεύς οἰκέτης , τότε δέ ὑπό Καντακουζηνός βασιλεύς εἰς ἑσπέρα ἐκστρατεύω ἐπί ὁ ἔξω Διδυμότειχο συνοικία εἰμί τάσσω , χίλιοι ἕκαστος ἄρχω τοξότης πεζός · εἰμί δέ καί πρός ὁ δῆμος καί ὁ ἄλλος στρατία δύναμαι οὖον μικρός .