joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.28
κηʹ . Βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς εἰς τὴν ὑστεραίαν μετὰ τὴν ἀνάῤῥησιν ἐκκλησίαν συναθροίσας ἔκ τε τῆς στρατιᾶς καὶ τῶν συγκλητικῶν ὅσοι παρῆσαν , « ἄνδρες » εἶπε « Ρωμαῖοι , καίτοι καὶ πρότερον πολλάκις τὴν περὶ βασιλίδα καὶ βασιλέα τὸν υἱὸν ἐμὴν εὔνοιαν καὶ προθυμίαν καὶ σπουδὴν πρὸς ὑμᾶς διεξελθὼν , οὐδέπω μέχρι νῦν ἔσχηκα κόρον τοῦ μὴ περὶ τῶν αὐτῶν ἀεὶ διεξιέναι . διὸ καὶ νυνὶ τὸν τὰ πάντα πρὶν γενέσθαι σαφῶς εἰδότα τῶν λεγομένων μάρτυρα ποιοῦμαι , ὡς οὐδὲ μέχρι διανοίας ἐμαυτῷ τι σύνοιδα τῶν ὀρθῶν παρατραπέντι λογισμῶν , ἀλλὰ πᾶσαν πρόνοιαν ἐποιούμην καὶ σπουδὴν , οὐ μόνον τὰ Ρωμαίων αὔξειν , ἀλλὰ καὶ βασιλίδι καὶ υἱῷ τὴν ἀρχὴν διασώζειν καὶ μηδένα , τό γε εἰς ἐμὲ ἧκον , ἀδικεῖν ἐᾷν . ἃ ἐχρῆν κἀκείνην συνορῶσαν , τἀληθῆ καὶ δίκαια λογίζεσθαι περὶ ἐμοῦ καὶ μὴ οὕτως ἐρήμην καταψηφίζεσθαι , ἀνθρώποις πεισθεῖσαν συκοφάνταις . ἐπεὶ δ' ἐκείνη τἀληθὲς παραδραμοῦσα προείλετο τὸ ψεῦδος , καὶ μηδὲν ἠδικηκότα , μήτε πρόφασιν πολέμου παρεσχημένον οὐδεμίαν , πολέμιον ἐψηφίσατο αὐτὴ καὶ πάσαις πόλεσιν ἐκήρυξε μὴ δέχεσθαι , ἀλλὰ παντὶ σθένει πολεμεῖν · ἃ ὑμῖν λυσιτελεῖν πρὸς τὰ παρόντα καὶ ἐμοὶ συνέδοξεν , ἀνάγκῃ συνελαυνόμενοι , ἐπράξαμεν . τῆς μὲν οὖν προθυμίας ἕνεκα καὶ τῆς περὶ ἐμὲ εὐνοίας χάριτας ὑμῖν πολλὰς ὁμολογῶ . δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι , τὴν ἴσην καὶ αὐτὸν περὶ ὑμᾶς ἐπιδεικνύμενον κηδεμονίαν , ἃ συνοίσειν οἴομαι ὑμῖν ἑκάστῳ καὶ παραινεῖν καὶ ἐπιτρέπειν . οὐ γὰρ ἂν εἴη φιλοῦντος , εἰ τῶν ἰδίᾳ τι ἐμοὶ διαφερόντων ἕνεκα τῆς τῶν ἄλλων σωτηρίας ἀμελοίην . ὅσοις τοίνυν ὑμῶν ἐν αἷς οὐχ ὑπόκεινται πόλεσιν ἡμῖν ἢ κώμαις οἰκίαι τέ εἰσι καὶ τέκνα καὶ γυναῖκες καὶ ἡ ἄλλη τοῦ βίου ἀφορμὴ , οὐ χρὴ τῆς εἰς ἡμᾶς εὐνοίας ἕνεκα ἐνταῦθα καρτεροῦντας , τὰ οἰκεῖα ἀπολύειν . ἄτοπον γὰρ τὴν εἰς ἐμὲ φιλίαν μεγάλων αἰτίαν ὑμῖν ὀφθῆναι συμφορῶν . οὐ γὰρ ἀποσχήσονται οὐδενὸς δεινοῦ , οἱ πάντα οὗτοι τολμηταὶ καὶ πέρα τοῦ μετρίου νεωτεροποιοί . ἀλλ' εἰς τὰς οἰκίας ἀπελθόντες , τὴν ἴσην εὔνοιαν διασώζετε ἡμῖν καὶ , καιροῦ καλοῦντος , ἐπιδείξασθε . » ἔπειτα τοῖς τῶν χρημάτων ἐκέλευε ταμίαις , τοῖς μὲν μισθοφόροις , εἴ τι τοῦ μισθοῦ ὠφείλετο , ἀποδιδόναι καὶ προσέτι ἐπεδαψιλεύετο · τοῖς δ' ἄλλοις , ὅσοι ἐκ χωρίων τὰς προσόδους εἶχον , καὶ αὐτοῖς χρυσίον διανείμας ἱκανὸν , ἀπέπεμπε πρὸς τὰς οἰκίας , πολλὰς καὶ μεγάλας τῆς κηδεμονίας ἕνεκα τὰς χάριτας ὁμολογοῦντας καὶ ὡς , ἢν λάβωνται καιροῦ , τῆς εὐεργεσίας ἄξιοι φανεῖσθαι ἐπαγγελλομένους . ὅσοις δὲ μὴ γυναῖκες ἦσαν καὶ τέκνα , κατεῖχε παρ' αὐτῷ , καὶ εἴ τις ἕτερος ἑκὼν εἶναι ὑπελείπετο . μετὰ δὲ τοῦτο στρατιὰν ἀπολεξάμενος ἐκ τῆς παρούσης εἰς τάγματα ἑκκαίδεκα , καὶ στρατηγοὺς ἐπιστήσας τόν τε πιγκέρνην Ἰωάννην καὶ τὸν γυναικὸς ἀδελφὸν Ἀσάνην τὸν Μανουὴλ , ἐκέλευεν εἰς Βυζάντιον ἐμβαλόντας καὶ περὶ τὸν Μέλανα ποταμὸν στρατοπεδευσαμένους εἴργειν τὴν ἐκ Βυζαντίου στρατιὰν , ὅπως μὴ ἐξίοιεν ἐπὶ τὰς αὐτῷ προσχωρησάσας πόλεις . αὐτὸς δὲ παρεσκευάζετο ὡς ἅμα τοῖς ἐπιλοίποις στρατιώταις διὰ Πειρίνθου καὶ Σηλυβρίας ἦσαν γὰρ ἐπαμφοτερίζουσαι καὶ μηδετέρῳ βασιλέων καθαρῶς προσέχουσαι , διελθὼν καὶ ὑποποιησάμενος , ἅμα πιγκέρνῃ καὶ Ἀσάνῃ τοῖς στρατηγοῖς ἄχρι Βυζαντίου τῶν τειχῶν ἔλθῃ ἀποπειρασόμενος , εἰ προσχωροίη . ἐν Ἀδριανουπόλει δὲ ἐπεὶ τοῦ Καντακουζηνοῦ βασιλέως ἥκει γράμματα , ὥσπερ κἀν ταῖς ἄλλαις πόλεσι κελεύοντα αὐτῷ προσέχειν ἤδη βασιλεῖ γεγενημένῳ , οἱ δυνατοὶ μὲν τῶν πολιτῶν ἐδέξαντο προθύμως καὶ ἐκέλευον τὰ γράμματα ἀναγινώσκεσθαι ἐπ' ἐκκλησίας . ὁ δῆμος δὲ οὐχ ἡδέως εἶχε , καὶ δῆλοι ἦσαν ὡς νεωτερίσοντες · οἱ δέ τινες αὐτῶν καὶ φανερῶς ἀντεῖπον . οὓς ἀπήλαυνον πρὸς ὀργὴν οἱ δυνατοὶ οὐ λοιδορίαις μόνον , ἀλλὰ καὶ μάστιγι χρησάμενοι . οἱ δὲ τέως μὲν πρὸς τὴν ὕβριν τῶν δυνατῶν διεκαρτέρουν , δεδιότες τε αὐτοὺς οὐκ ὀλίγους ὄντας , καὶ δημαγωγῶν οὐκ ὄντων ἔτι , οἳ πρὸς ὀργὴν διερεθίσουσιν . ἐπεὶ δὲ ἐπεγένετο ἡ νὺξ , Βράνος τις τοὔνομα τοῦ δήμου εἷς , σκαπάνῃ προσέχων καὶ χερσὶ καὶ γλίσχρως ἐκ τούτων ποριζόμενος τὸν βίον , καὶ δύο προσεταιρισάμενός τινας ἑτέρους , οἳ Μουγδουφὴς καὶ Φραγγόπουλος προσηγορεύοντο , νυκτός τε τῶν δημοτῶν τὰς οἰκίας περιιόντες καὶ πείσαντες μὴ ῥᾳθυμεῖν , ἀλλ' ἐπανίστασθαι τοῖς δυνατοῖς , ὡς οὐκ ἀπαλλαξόμενοι μόνον τῆς ὕβρεως ἐκείνων , ἀλλὰ καὶ τὰς οὐσίας διαρπάσοντες , καὶ χεῖρα οὐκ ὀλίγην συστησάμενοι δημώδη , ἐπιτίθενται τοῖς δυνατοῖς καὶ πάντων κρατοῦσι , πλὴν ὀλίγων , οἳ τὴν ἐπιβουλὴν αἰσθόμενοι , τὸν κίνδυνον διέφυγον , κατακρύψαντες ἑαυτούς . κατακλείσαντες δὲ ἐν τοῖς πύργοις τῆς πόλεως καὶ ἐπιστήσαντες φρουρὰς , ἐπεὶ καὶ ἡμέρα ἤδη ἦν , πανδημεὶ ταῖς οἰκίαις τῶν ἑαλωκότων ἐπελθόντες , τάς τε οὐσίας διήρπαζον , ἔπειτα καὶ τὰς οἰκίας καθῄρουν , οὐ μόνον τὰς ξυλώσεις περιαιροῦντες , ἀλλ' ὑπὸ μανίας καὶ τοίχους ἄχρι θεμελίων διαλύοντες . καὶ οὐδὲν ἦν ὅ , τι δεινὸν μὴ ἐτολμᾶτο κατὰ τῶν τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ᾑρημένων . πολλοὶ δὲ καὶ ἰδίων ἕνεκα διαφορῶν παραπήλαυσαν τῆς τοῦ δήμου φορᾶς · ἄλλοι δὲ καὶ χρημάτων σφίσιν ὀφειλομένων , ὑπὸ τῶν λαβόντων ᾐτιάθησαν Καντακουζηνισμόν . οὕτω χαλεπὴ στάσις ἐξαρχῆς εὐθὺς ἀνήφθη . ἔδοξε δὴ καὶ μᾶλλον χαλεπωτέρα ἐκ τοῦ πρώτη παρ' αὐτοῖς γενέσθαι , ἐπεὶ ὕστερόν γε καὶ πᾶν τὸ Ρωμαϊκὸν εἰς ὠμότερα πολλῷ καὶ χαλεπώτερα ἐξετράπη , τῶν μὲν ἑκασταχοῦ δήμων τὸν βασιλέα Παλαιολόγον δεῖν οἰομένων ἑαυτοῖς δεσπότην ἐπιφημίζειν , τῶν ἀρίστων δὲ ἢ τῇ ἀληθείᾳ τῷ Καντακουζηνῷ προσκειμένων βασιλεῖ , ἢ τῶν ἀπόρων καὶ νεωτερίζειν βουλομένων τὴν ἴσην αἰτίαν ἐπαγόντων οὐκ ἔκ τινος ἐλέγχου . ῥᾷσται δὲ αὐτοῖς ἐγίνοντο αἱ ἐπαγωγαὶ χρήματά τε ἔχουσιν , ἃ ἔδει τοὺς ἀπόρους διαρπάζειν , καὶ μὴ βουλομένοις τοῖς ἄλλοις ὁμοίως συνασχημονεῖν . καὶ οἵ τε δῆμοι καὶ πρότερον πρὸς τοὺς ἀρίστους ἐκ τοῦ παρ' αὐτῶν ἄγεσθαι καὶ φέρεσθαι ἐν τῆς εἰρήνης τοῖς καιροῖς πολλὴν ἔχοντες ἀπέχθειαν , ἄλλως τε καὶ διαρπάζειν τὰς οὐσίας αὐτῶν ἐλπίζοντες πολλὰς οὔσας , ἕτοιμοι ἦσαν πρὸς τὰς στάσεις καὶ ἐξ ἐλαχίστης προφάσεως καὶ τὰ δεινότατα ἐτόλμων . οἵ τε στασιασταὶ ὡς ἐπιπολὺ τῶν ἀπορωτάτων καὶ λωποδυτῶν καὶ τοιχωρύχων ὄντες , αὐτοί τε ὑπὸ τῆς πενίας ἀναγκαζόμενοι οὐδὲν εἴασαν ἀτόλμητον , καὶ τοὺς δήμους ἐνῆγον πρὸς τὰ ἴσα , τὴν πρὸς βασιλέα τὸν Παλαιολόγον εὔνοιαν ὑποκρινόμενοι . διὸ καὶ πιστοτάτους ἑαυτοὺς προσηγορεύκασιν . ὕστερον δὲ ὥσπερ τι νόσημα κακόηθες καὶ δεινὸν τὴν πᾶσαν ἀρχὴν ἐπινεμόμενον Ρωμαίων , καὶ τῶν πρότερον δοκούντων μετρίων καὶ ἐπιεικῶν πρὸς τὴν ὁμοίαν ὕβριν ἐξεκαλέσατο πολλούς . ἐν μὲν γὰρ εἰρήνῃ καὶ πολέμων ἀπουσίᾳ αἵ τε πόλεις καὶ οἱ ἰδιῶται ἀμείνους ἔχουσι τὰς γνώμας καὶ πρὸς αἰσχρὰς καὶ φαύλας πράξεις ἥκιστα ἂν ἐξάγοιντο διὰ τὸ μὴ ἐς ἀκουσίους ἀνάγκας περιπίπτειν . ὁ δὲ πόλεμος τὴν καθημέραν ἀπορίαν ὑφαιρούμενος , βίαιος διδάσκαλος καὶ τῶν πρότερον δοκούντων ἀτολμήτων γίνεται . ἐστασίαζον οὖν αἱ πόλεις πᾶσαι κοινῇ πρὸς τοὺς ἀρίστους , καὶ οἱ ὑστερίζοντές που πύστει τῶν προγεγενημένων πολλὴν ἐπεδείκνυντο ὑπερβολὴν καὶ μέχρι φόνων ἐχώρησαν , καὶ τούτων ἀπανθρώπων , καὶ ἥ , τε ἀλόγιστος ὁρμὴ ἀνδρία ἐνομίσθη καὶ ἡ ἀναλγησία πρὸς τὸ συγγενὲς καὶ ἀσυμπάθεια βεβαία πρὸς τὸν βασιλέα πίστις · καὶ ὁ μὲν πρὸς βασιλέα τὸν Καντακουζηνὸν χαλεπαίνων καὶ πρὸς ὕβρεις ἐξαγόμενος αἰσχρὰς καὶ χαλεπὰς , πιστὸς ἐδόκει , ὁ σωφρονῶν δὲ καὶ γλώσσης κρατῶν καὶ τὸ προσῆκον ἦθος διασώζων ὕποπτος ἦν εὐθύς . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἐπιβουλεῦσαι καὶ ψεύδη καὶ συκοφαντίας πλάσασθαι δόκησιν συνέσεως παρεῖχε . καὶ ἡ προδοσία τῶν οἰκειοτάτων ὥσπερ τι τῶν ἀγαθῶν ἐπετηδεύετο μετὰ ὀνόματος εὐπρεποῦς . οὕτω πᾶσα ἰδέα κακοτροπίας διὰ τὰς στάσεις ταῖς πόλεσι τότε ἐπεδείχθη καὶ οὐδὲν ἦν , ὅ , τι μὴ οἱ ἐπιεικέστεροι ὑπέμενον . οἱ μὲν γὰρ ἄριστοι αὐτίκα διεφθείροντο , ἢ τὴν προτέραν πρὸς βασιλέα τὸν Καντακουζηνὸν εὔνοιαν ἐπικαλούμενοι , ἢ τὸ μὴ ἐν τῷ αὐτίκα ἐκείνῳ πολεμεῖν · οἱ μέσοι δὲ τῶν πολιτῶν , ἢ ὅτι οὐ συνηγωνίζοντο τοῖς στασιάζουσιν , ἢ φθόνῳ τοῦ περιεῖναι . καὶ ἡ ἀνθρωπεία φύσις εἰωθυῖα καὶ παρὰ τοὺς νόμους ἀδικεῖν ἀεὶ , τότε μᾶλλον ἔδοξεν ἀκρατὴς μὲν οὖσα πρὸς ὀργὴν , ἢν μὴ ὑπὸ τῶν ἀρχόντων σωφρονίζηται , κρείσσων δὲ τοῦ δικαίου , τῶν περὶ τούτου νομίμων ἀνῃρημένων , πολεμία δὲ τοῦ κρείττονος , ἂν περιγίνεσθαι ἐξῇ .
Lemmas: καίω . Βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός εἰς ὁ ὑστεραῖος μετά ὁ ἀνάρρησις ἐκκλησία συναθροίζω ἐκ τε ὁ στρατιά καί ὁ συγκλητικός ὅσος πάρειμι , « ἀνήρ » εἶπον « Ρωμαῖος , καίτοι καί πρότερος πολλάκις ὁ περί βασιλίς καί βασιλεύς ὁ υἱός ἐμός εὔνοια καί προθυμία καί σπουδή πρός σύ διεξέρχομαι , οὐδέπω μέχρι νῦν ἔχω κόρος ὁ μή περί ὁ αὐτός ἀεί διεξιέναι . διό καί νυνί ὁ ὁ πᾶς πρίν γίγνομαι σαφῶς οἶδα ὁ λέγω μάρτυς ποιέω , ὡς οὐδέ μέχρι διάνοια ἐμαυτοῦ τίς σύνοιδα ὁ ὀρθός παρατρέπω λογισμός , ἀλλά πᾶς πρόνοια ποιέω καί σπουδή , οὖον μόνος ὁ Ῥωμαῖος αὐξάνω , ἀλλά καί βασιλίδι καί υἱός ὁ ἀρχή διασῴζω καί μηδείς , ὁ γε εἰς ἐγώ ἥκω , ἀδικέω ἐάω . ὁ χρή ἐκεῖνος συνοράω , τἀληθῆ καί Δίκαιος λογίζομαι περί ἐγώ καί μή οὕτως ἐρῆμος καταψηφίζομαι , ἄνθρωπος πείθω συκοφάντης . ἐπεί δέ ἐκεῖνος ἀληθής παρατρέχω προαιρέω ὁ ψεῦδος , καί μηδείς ἀδικέω , μήτε πρόφασις πόλεμος παρέχω οὐδείς , πολέμιος ψηφίζω αὐτός καί πᾶς πόλις κηρύσσω μή δέχομαι , ἀλλά πᾶς σθένος πολεμέω · ὁ σύ λυσιτελέω πρός ὁ πάρειμι καί ἐγώ συνδοκέω , ἀνάγκη συνελαύνω , πράσσω . ὁ μέν οὖν προθυμία ἕνεκα καί ὁ περί ἐγώ εὔνοια χάρις σύ πολύς ὁμολογέω . Δίκαιος δέ ἡγέομαι , ὁ ἴσος καί αὐτός περί σύ ἐπιδείκνυμι κηδεμονία , ὁ συμφέρω οἴομαι σύ ἕκαστος καί παραινέω καί ἐπιτρέπω . οὖον γάρ εἄν εἰμί φιλέω , εἰμί ὁ ἴδιος τίς ἐγώ διαφέρω ἕνεκα ὁ ὁ ἄλλος σωτηρία ἀμελέω . ὅσος τοίνυν σύ ἐν ὅς οὐ ὑπόκειμαι πόλις ἐγώ ἢ κώμη οἰκίον τε εἰμί καί τέκνον καί γυνή καί ὁ ἄλλος ὁ βίος ἀφορμή , οὖον χρή ὁ εἰς ἐγώ εὔνοια ἕνεκα ἐνταῦθα καρτερέω , ὁ οἰκεῖος ἀπολύω . ἄτοπος γάρ ὁ εἰς ἐγώ φίλιος μέγας αἴτιος σύ ὁράω συμφορά . οὖον γάρ ἀπέχω οὐδείς δεινός , ὁ πᾶς οὗτος τολμητής καί πέρα ὁ μέτριος νεωτεροποιός . ἀλλά εἰς ὁ οἰκίον ἀπέρχομαι , ὁ ἴσος εὔνοια διασῴζω ἐγώ καί , καιρός καλέω , ἐπιδείκνυμι . » ἔπειτα ὁ ὁ χρῆμα κελεύω ταμίας , ὁ μέν μισθοφόρος , εἰμί τίς ὁ μισθός ὀφείλω , ἀποδίδωμι καί προσέτι ἐπιδαψιλεύω · ὁ δέ ἄλλος , ὅσος ἐκ χωρίον ὁ πρόσοδος ἔχω , καί αὐτός χρυσίον διανέμω ἱκανός , ἀποπέμπω πρός ὁ οἰκίον , πολύς καί μέγας ὁ κηδεμονία ἕνεκα ὁ χάρις ὁμολογέω καί ὡς , εἄν λαμβάνω καιρός , ὁ εὐεργεσία ἄξιος φαίνω ἐπαγγέλλω . ὅσος δέ μή γυνή εἰμί καί τέκνον , κατέχω παρά αὐτός , καί εἰμί τις ἕτερος ἑκών εἰμί ὑπολείπω . μετά δέ οὗτος στρατία ἀπολέγω ἐκ ὁ πάρειμι εἰς τάγμα ἑκκαίδεκα , καί στρατηγός ἐφίστημι ὁ τε πιγκέρνης Ἰωάννης καί ὁ γυνή ἀδελφός Ἀσάνης ὁ Μανουήλ , κελεύω εἰς Βυζάντιον ἐμβάλλω καί περί ὁ Μέλας ποταμός στρατοπεδεύω εἴργω ὁ ἐκ Βυζάντιον στρατία , ὅπως μή ἔξειμι ἐπί ὁ αὐτός προσχωρέω πόλις . αὐτός δέ παρασκευάζω ὡς ἅμα ὁ ἐπίλοιπος στρατιώτης διά Πειρίνθου καί Σηλυβρία εἰμί γάρ ἐπαμφοτερίζω καί μηδέτερος βασιλεύς καθαρός προσέχω , διέρχομαι καί ὑποποιέω , ἅμα πιγκέρνης καί Ασάνης ὁ στρατηγός ἄχρι Βυζάντιον ὁ τεῖχος ἔρχομαι ἀποπειράζω , εἰμί προσχωρέω . ἐν Ἁδριανούπολις δέ ἐπεί ὁ Καντακουζηνός βασιλεύς ἥκω γράμμα , ὥσπερ ἐν ὁ ἄλλος πόλις κελεύω αὐτός προσέχω ἤδη βασιλεύς γίγνομαι , ὁ δυνατός μέν ὁ πολίτης δέχομαι προθύμως καί κελεύω ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω ἐπί ἐκκλησία . ὁ δῆμος δέ οὐ ἡδύς ἔχω , καί δῆλος εἰμί ὡς νεωτερίζω · ὁ δέ τις αὐτός καί φανερῶς ἀντιλέγω . ὅς ἀπελαύνω πρός ὀργή ὁ δυνατός οὖον λοιδορία μόνος , ἀλλά καί μάστιξ χράω . ὁ δέ τέως μέν πρός ὁ ὕβρις ὁ δυνατός διακαρτερέω , δείδω τε αὐτός οὐ ὀλίγος εἰμί , καί δημαγωγός οὐ εἰμί ἔτι , ἕ πρός ὀργή διερεθίζω . ἐπεί δέ ἐπιγίγνομαι ὁ νύξ , Βράνος τις ὄνομα ὁ δῆμος εἷς , σκαπάνη προσέχω καί χείρ καί γλίσχρος ἐκ οὗτος πορίζω ὁ βίος , καί δύο προσεταιρίζομαι τις ἕτερος , ἕ μουγδουφη καί Φραγγόπουλος προσαγορεύω , νύξ τε ὁ δημότης ὁ οἰκίον περίειμι καί πείθω μή ῥᾳθυμέω , ἀλλά ἐπανίστημι ὁ δυνατός , ὡς οὐ ἀπαλλάσσω μόνος ὁ ὕβρις ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ οὐσία διαρπάζω , καί χείρ οὐ ὀλίγος συνίστημι δημώδης , ἐπιτίθημι ὁ δυνατός καί πᾶς κρατέω , πλήν ὀλίγος , ἕ ὁ ἐπιβουλή αἰσθάνομαι , ὁ κίνδυνος διαφεύγω , κατακρύπτω ἑαυτοῦ . κατακλείω δέ ἐν ὁ πύργος ὁ πόλις καί ἐφίστημι φρουρά , ἐπεί καί ἡμέρα ἤδη εἰμί , πανδημεί ὁ οἰκίον ὁ ἁλίσκομαι ἐπέρχομαι , ὁ τε οὐσία διαρπάζω , ἔπειτα καί ὁ οἰκίον καθαιρέω , οὖον μόνος ὁ ξύλωσις περιαιρέω , ἀλλά ὑπό μανία καί τοῖχος ἄχρι θεμέλιος διαλύω . καί οὐδείς εἰμί ὅς , τίς δεινός μή τολμάω κατά ὁ ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς αἱρέω . πολύς δέ καί ἴδιος ἕνεκα διαφορά παραπηλαυσαω ὁ ὁ δῆμος φορός · ἄλλος δέ καί χρῆμα σφεῖς ὀφείλω , ὑπό ὁ λαμβάνω αἰτιάομαι Καντακουζηνισμός . οὗτος χαλεπός στάσις ἐξαρχῆς εὐθύς ἀνάπτω . δοκέω δή καί μᾶλλον χαλεπός ἐκ ὁ πρῶτος παρά αὐτός γίγνομαι , ἐπεί ὕστερον γε καί πᾶς ὁ Ρωμαϊκός εἰς ὠμός πολύς καί χαλεπός ἐκτρέπω , ὁ μέν ἑκασταχοῦ δῆμος ὁ βασιλεύς Παλαιολόγος δήω οἴομαι ἑαυτοῦ δεσπότης ἐπιφημίζω , ὁ Ἀρίστων δέ ἢ ὁ ἀλήθεια ὁ Καντακουζηνός πρόσκειμαι βασιλεύς , ἢ ὁ ἄπορος καί νεωτερίζω βούλομαι ὁ ἴσος αἴτιος ἐπάγω οὐ ἐκ τις ἐλέγχω . ῥᾴδιος δέ αὐτός γίγνομαι ὁ ἐπαγωγή χρῆμα τε ἔχω , ὁ ἐσθίω ὁ ἄπορος διαρπάζω , καί μή βούλομαι ὁ ἄλλος ὁμοίως συνασχημονέω . καί ὁ τε δῆμος καί πρότερος πρός ὁ ἀγαθός ἐκ ὁ παρά αὐτός ἄγω καί φέρω ἐν ὁ εἰρήνη ὁ καιρός πολύς ἔχω ἀπέχθεια , ἄλλως τε καί διαρπάζω ὁ οὐσία αὐτός ἐλπίζω πολύς εἰμί , ἑτοῖμος εἰμί πρός ὁ στάσις καί ἐκ μικρός πρόφασις καί ὁ δεινός τολμάω . ὁ τε στασιαστής ὡς ἐπιπολύ ὁ ἄπορος καί λωποδύτης καί τοιχωρύχος εἰμί , αὐτός τε ὑπό ὁ πενία ἀναγκάζω οὐδείς ἐάω ἀτόλμητος , καί ὁ δῆμος ἐνάγω πρός ὁ ἴσος , ὁ πρός βασιλεύς ὁ Παλαιολόγος εὔνοια ὑποκρίνομαι . διό καί πιστός ἑαυτοῦ προσαγορεύω . ὕστερος δέ ὥσπερ τίς νόσημα κακοήθης καί δεινός ὁ πᾶς ἀρχή ἐπινέμω Ῥωμαῖος , καί ὁ πρότερος δοκέω μέτριος καί ἐπιεικής πρός ὁ ὅμοιος ὕβρις ἐκκαλέω πολύς . ἐν μέν γάρ εἰρήνη καί Πολέμων ἀπουσία ὁ τε πόλις καί ὁ ἰδιώτης ἀγαθός ἔχω ὁ γνώμη καί πρός αἰσχρός καί φαῦλος πρᾶξις ἥκιστος εἄν ἐξάγω διά ὁ μή εἰς ἀεκούσιος ἀνάγκη περιπίπτω . ὁ δέ πόλεμος ὁ καθημέρα ἀπορία ὑφαιρέω , βίαιος διδάσκαλος καί ὁ πρότερος δοκέω ἀτόλμητος γίγνομαι . στασιάζω οὖν ὁ πόλις πᾶς κοινός πρός ὁ ἀγαθός , καί ὁ ὑστερίζω ποῦ πύστις ὁ προγίγνομαι πολύς ἐπιδείκνυμι ὑπερβολή καί μέχρι φόνος χωρέω , καί οὗτος απάνθρωπος , καί ὅς , τε ἀλόγιστος ὁρμή Ἀνδρία νομίζω καί ὁ ἀναλγησία πρός ὁ συγγενής καί ἀσυμπάθεια βέβαιος πρός ὁ βασιλεύς πίστις · καί ὁ μέν πρός βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός χαλεπαίνω καί πρός ὕβρις ἐξάγω αἰσχρός καί χαλεπός , πιστός δοκέω , ὁ σωφρονέω δέ καί γλῶσσα κράτος καί ὁ προσήκω ἦθος διασῴζω ὕποπτος εἰμί εὐθύς . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐπιβουλεύω καί ψεύδω καί συκοφαντία πλάσσω δόκησις σύνεσις παρέχω . καί ὁ προδοσία ὁ οἰκεῖος ὥσπερ τίς ὁ ἀγαθός ἐπιτηδεύω μετά ὄνομα εὐπρεπής . οὗτος πᾶς ἰδέα κακοτροπία διά ὁ στάσις ὁ πόλις τότε ἐπιδείκνυμι καί οὐδείς εἰμί , ὅς , τίς μή ὁ ἐπιεικής ὑπομένω . ὁ μέν γάρ ἀγαθός αὐτίκα διαφθείρω , ἢ ὁ πρότερος πρός βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός εὔνοια ἐπικαλέω , ἢ ὁ μή ἐν ὁ αὐτίκα ἐκεῖνος πολεμέω · ὁ μέσος δέ ὁ πολίτης , ἢ ὅτι οὖον συναγωνίζομαι ὁ στασιάζω , ἢ φθόνος ὁ περίειμι . καί ὁ ἀνθρώπειος φύσις εἴωθα καί παρά ὁ νόμος ἀδικέω ἀεί , τότε μᾶλλον δοκέω ἀκρατής μέν εἰμί πρός ὀργή , εἄν μή ὑπό ὁ ἄρχω σωφρονίζω , κρατύς δέ ὁ Δίκαιος , ὁ περί οὗτος νόμιμος ἀναιρέω , πολέμιος δέ ὁ ἀγαθός , εἄν περιγίγνομαι ἔξεστι .