joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.42
μβʹ . Πυθόμενος δὲ καὶ περὶ Ἐδεσσηνῶν , ὅτι ὑπὸ Τριβαλῶν πολιορκοῦνται χρόνον ἤδη συχνὸν , τοὺς ἱππέας ὅσοι ἦσαν ἅμα τοῖς στρατηγοῖς Παλαιολόγοις τοῖς δυσὶν ἐκέλευε συμπλέκεσθαι τοῖς Τριβαλοῖς καὶ τῆς πολιορκίας Ἐδεσσηνοὺς ἐλευθεροῦν . ἡ μὲν οὖν στρατιὰ κατὰ τὸ ἐπίταγμα ἧκον ὡς μαχούμενοι . Τριβαλοὶ δὲ μέχρι μὲν ἀκροβολισμῶν ἐνέμειναν τῷ στρατοπέδῳ , οἰόμενοι Ρωμαίους οὐ δυνήσεσθαι αὐτοὺς τῆς πολιορκίας ἀναστήσειν . ὡς δὲ ἑώρων πλείους τε ὄντας καὶ προθύμους μάχεσθαι , δείσαντες , μὴ ὑπὸ φιλονεικίας ἀπόλωνται πλείοσιν ὁμοῦ καὶ βελτίοσι μαχόμενοι , συνταξάμενοι ἀνεχώρουν , τὸ στρατόπεδον καταλιπόντες , ὀλίγους στρατιώτας ἐν τοῖς ἀκροβολισμοῖς ἀποβαλόντες . Ρωμαῖοι δὲ τὸ στρατόπεδον ἐπόρθησαν τῶν πολεμίων , καὶ ἵππων τε ἐκράτησαν οὐκ ὀλίγων καὶ τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς τῆς στρατιᾶς . ἐλευθερώσαντες δὲ καὶ τῆς πολιορκίας τοὺς ἐν Ἐδέσσῃ , αὖθις ἀνεχώρουν εἰς Θεσσαλονίκην . ἐν ᾧ δὲ τὰ τοιαῦτα ἐτελεῖτο , καὶ τῶν νομάδων Τριβαλῶν τις περὶ Πρόσοικον οἰκῶν ἐν κώμῃ τοῦ Δαβὶδ προσαγορευομένῃ , Τζιμπάνος ὄνομα , τὰ περὶ Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα ἐν Γυναικοκάστρῳ συμβάντα πεπυσμένος , ἐπεὶ παρ' αὐτῷ οἱ πρέσβεις ἐξενίζοντο , οὓς πρότερον ἔπεμψε πρὸς Κράλην κελεύων ἐμμένειν ταῖς σπονδαῖς ταῖς πρὸς αὐτὸν , οἳ Κωνσταντῖνός τε ἦσαν ὁ Παλαιολόγος , τὴν ἀξίαν πρωτοσεβαστὸς , καὶ Ἀρσένιος ὁ Τζαμπλάκων · περὶ τούτους δὴ ὁ Τζιμπάνος βαρβαρικῶς διατεθεὶς , καὶ ἵππων τῶν ἀγόντων ἐπιθυμήσας καὶ τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς οὔσης οὐκ ὀλίγης , ἅμα ἐκείνοις καὶ τέκνα καὶ γυναῖκα καὶ βοσκήματα , ἃ ἦν αὐτῷ περιουσία , παραλαβὼν , ηὐτομόλησε πρὸς μέγαν δοῦκα ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ τοὺς βασιλέως πρεσβευτὰς ὥσπερ τι δῶρον προσήγαγε δεσμώτας . ὁ δὲ ἄγαν ὑπερησθεὶς , τὸν μὲν βάρβαρον ἠμείβετο φιλοτίμως , οἰκιῶν αὐτίκα καὶ κτήσεων μεγάλων , αἳ Τζαμπλάκωνι ἦσαν ἐν Θεσσαλονίκῃ , κύριον ἀποδείξας . εἰς τοὺς δεσμώτας δὲ πρότερον αὐτὸς δι' ἑαυτοῦ πολλὰ ἐνυβρίσας καὶ πᾶσαν ἐπιδειξάμενος πικρίαν , πρωτοσεβαστὸν μὲν ἐκέλευεν εἰς δεσμωτήριον ἀπάγειν , Τζαμπλάκωνα δὲ τοῖς τριηράρχαις παρεδίδου , ὡς ἅμα τοῖς ναύταις ἀτάκτως ἐνυβρίσουσιν . οἱ δὲ ἐπὶ μίαν τῶν τριηρέων ἀναγαγόντες , καὶ τοῦ δήμου σχεδὸν τῶν Θεσσαλονικέων παντὸς παρόντος , τὰ μοναχῶν , ὥσπερ εἴωθεν , ἠμφιεσμένον , ἐπέθηκαν τῇ κεφαλῇ πῖλόν τι , ὃ τοῖς πολλοῖς καὶ δημώδεσι τῶν Περσῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς φορεῖν ἔθος , λαμπάδας τε ἡμμένας ἀμφοτέραις κατέχειν ἀναγκάζοντες ταῖς χερσὶν , ὄπισθεν μὲν ἐλάκτιζον ἐπὶ τὸν πρωκτόν · εἶτα παριόντες , ἔμπροσθεν ἠσπάζοντο , « οὗτος » ἐπιβοῶντες « ὁ πατριάρχης Καντακουζηνοῦ . » μετὰ δὲ τὴν πολλὴν ἐκείνην ἐρεσχελίαν καὶ τὸν θρίαμβον τὸν ἄτιμον , ἐκέλευε καὶ αὐτὸν εἰς δεσμωτήριον ἀπάγειν . μετὰ δὲ τοῦτο τὰ ἐν Θεσσαλονίκῃ πράγματα ὡς ἂν αὐτῷ ἐδόκει ἄριστα , οἰκονομήσας καὶ πρὸς τὸν πρὸς βασιλέα πόλεμον πάντας παραθήξας , αὐτὸς μὲν ἐκ θαλάσσης , ἡ ἵππος δὲ ἐκ τῆς ἠπείρου εἰς Βυζάντιον ἀνέστρεφε . βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς μετὰ τὸ τὴν ἐκ Βυζαντίου καὶ Θεσσαλονίκης στρατιὰν αὐτοῦ ἀναχωρῆσαι πρὸς τὴν μάχην ἀπειποῦσαν , τὸ ἐπίλοιπον ὁδεύσας τῆς ἡμέρας , παρὰ τῶν Προσοίκου στενῶν τὴν εἰσβολὴν ηὐλίσατο τὴν νύκτα . ὁ δὲ Πρόσοικος οὗτος φρούριόν ἐστι καρτερώτατον ἐπὶ λόφου ἱδρυμένον , ὃ πάλαι μὲν ὑπὸ τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν διετέλει , κατὰ δὲ τὸν βασιλέων Ἀνδρονίκων πρὸς ἀλλήλους πόλεμον πρὸς τὸν ἄρχοντα τῶν Τριβαλῶν ὑπὸ τῶν κατεχόντων ἑκόντων παρεδόθη μίσει τῷ πρὸς τὸν νέον βασιλέα . τότε δὲ ὑπὸ Μιχαήλ τινος , τοῦ Τριβαλῶν ἄρχοντος παραδόντος , ἐκρατεῖτο . ὃς δὴ Μιχαὴλ , τῶν βασιλέως οἰκείων , ὡς ὕστερον αὐτὸς ἔφασκεν , ὢν , πρὸς Κράλην αὐτομολήσειεν ἔκ τινος αἰτίας . τότε δὴ τὴν στρατιὰν ἰδὼν ἐστρατοπεδευμένην καὶ νομίσας ἐκ Ρωμαίων οὖσαν ἐπὶ λείαν ἥκειν , πεζούς τε καὶ ἱππέας ὅσους μάλιστα ἠδύνατο ἀθροίσας , τῆς νυκτὸς προκατέλαβε τὰ στενὰ καὶ ἅμα πρωῒ παρεσκευάζετο πρὸς μάχην , ὡς τὴν δίοδον τῇ στρατιᾷ οὐκ ἐπιτρέψων . βασιλεύς τε ὁμοίως , ἐπεὶ ἐκείνους εἶδε περὶ τὰ καρτερώτατα τοῦ χωρίου ἐγκαθιδρυμένους , τὴν στρατιὰν ἐκέλευεν ὁπλίζεσθαι ὡς βιασόμενος · πρὸς ἕτερόν τι γὰρ τρέπεσθαι βέλτιον οὐκ ἐνῆν . Μιχαὴλ δὲ τήν τε στρατιὰν ἐθέλων ὅθεν εἴη μαθεῖν καὶ τὸν ἄγοντα στρατηγὸν , πλησίον τε γενόμενος τοῦ στρατοπέδου καί τινας τῶν συνήθων καὶ φίλων πόῤῥωθεν ἰδὼν , ἐκάλει τε αὐτοὺς ὀνομαστὶ καὶ ἐπυνθάνετο περὶ τοῦ στρατηγοῦ . ἐκείνων δὲ ἀπαγγειλάντων , ὡς εἴη βασιλεὺς ὁ Καντακουζηνὸς , μηδὲν μελλήσας προσῄει τε αὐτίκα καὶ ἠσπάζετο τὸν πόδα . ἔπειτα καὶ ἑαυτὸν ἀναγνωρίσας , συνήλγησέ τε πρὸς τὴν δυσπραγίαν βασιλεῖ καὶ περὶ τὰ ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν παρέσχετο , χάριν τῷ θεῷ πολλὴν ὁμολογῶν , ὅτι πρὸς τοῦτο καιροῦ συντύχοι , ἐν ᾧ τὴν εὔνοιαν ἐξέσται τὴν πρὸς ἐκεῖνον φανερὰν ποιεῖν . τήν τε οὖν δίοδον εὐθὺς ἀπονητὶ παρείχετο καὶ ἐξένιζεν ἐκ τῶν ἐνόντων τὴν στρατιάν . τὴν μὲν οὖν ἡμέραν ἐκείνην ἐν Προσοίκῳ διετέλεσεν ὁ βασιλεὺς ξενιζόμενος ὑπὸ Μιχαὴλ , ἅμα δ' ἵνα καὶ ἡ στρατιὰ πορίζοιτο τὰ ἐπιτήδεια · ἦσαν γὰρ παντάπασι τῶν ἀναγκαίων ἐνδεεῖς . ἐς τὴν ὑστεραίαν δὲ ἄρας ἐκεῖθεν καὶ Ἀξιὸν διαβὰς τὸν ποταμὸν , τῆς ἐπὶ Σκοπιὰν πόλιν , καὶ αὐτὴν πάλαι μὲν Ρωμαίων οὖσαν , ἔτεσι δὲ πολλοῖς πρότερον ὑπὸ Τριβαλῶν κατεχομένην , εἴχετο φερούσης . ἐπεὶ δὲ ἔδει παριέναι Βελεσσὸν πόλιν , καὶ αὐτὴν ταῖς ἄλλαις παραπλησίως ὑπὸ Τριβαλῶν κατεχομένην , ἀθρόον ὡρᾶτο στρατιὰ τὴν πέραν τοῦ ποταμοῦ γῆν διερχομένη . νομίσας δὲ ὁ βασιλεὺς ὅπερ ἦν , τὸν δυνατώτατον εἶναι τῶν Τριβαλῶν Λίβερον ὠνομασμένον , ἐκεῖ γὰρ ἐπύθετο ἐκεῖνον διατρίβειν , τῶν συνόντων ἐκέλευέ τινα διανηξάμενον ἔφιππον , ἄπορος γὰρ ἦν ὁ ποταμὸς ἐκεῖ , πρὸς ἐκεῖνον ἀφικέσθαι · προσαγορεύσαντα δὲ αὐτὸν ἐκ βασιλέως , ἔπειτα καὶ γνώμην παρ' αὐτοῦ ζητεῖν , ᾗ χρὴ διαθέσθαι τὰ κατ' αὐτοὺς , τοῦτον συνεσκευασμένα τὸν τρόπον , ὃν ἐγένετο . Λίβερος δὲ ἐπεὶ πύθοιτο τοὺς παρὰ βασιλέως λόγους , ἡδέως τε μάλιστα ἐδέξατο καὶ τῶν οἰκείων ἕνα ἅμα τῷ ἐκ βασιλέως ἥκοντι συναποστείλας , ἀντησπάζετό τε καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ ὁμοίου καὶ τὸν ποταμὸν ἐδεῖτο μικρὸν ἄνωθεν παριόντα , ἔνθα εὐχερῆ μάλιστα πρὸς πόρον παρέχεται αὐτὸν , αὐτῷ συγγενέσθαι διαβάντα ἄνευ πόνου · ἔπειτα καὶ ἅπερ οἴεται λυσιτελήσειν συμβουλεύσειν . καὶ πρότερον μὲν γὰρ φιλίως διακεῖσθαι πρὸς αὐτὸν , ἐξ ὅτου βασιλέως Ἀνδρονίκου τῷ Κράλῃ συγγενομένου καὶ αὐτὸς ὡμιληκὼς αὐτῷ οὐ μικρὰν ἔσχε φιλίας ἀφορμὴν τὴν συντυχίαν . νῦν δὲ δὴ μᾶλλον οὐ φίλος εἶναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν δουλευόντων ἀκριβῶς εἶναι βούλεσθαι . ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς κατὰ τὴν παραίνεσιν ἐκείνου μικρὸν ἀνωτέρω προελθὼν , τόν τε ποταμὸν διέβαινεν εὐχερῶς καὶ Λιβέρῳ συνεμίγνυτο . ὁ δὲ οἷά τε δεσπότῃ προσεφέρετο τῷ βασιλεῖ καὶ πᾶσαν παρείχετο τιμήν · πρὸς τὴν οἰκίαν τε ἀγαγὼν , ἐξένισεν ἐπὶ τρισὶν ἡμέραις ἅμα πᾶσαν τὴν στρατιὰν μάλα φιλοτίμως . ἔπειτα συνεβούλευε βασιλέα μὲν ἐλθεῖν εἰς Σκοπιὰν κἀκεῖ τὴν ἐκ Κράλη ἀγγελίαν περιμένειν · αὐτὸν δὲ πρότερον ἐλθόντα πρὸς ἐκεῖνον πάσῃ χρήσασθαι σπουδῇ , ὥστε πεῖσαι τὴν βασιλέως ἄφιξιν ἠπίως δέξασθαι καὶ προσηνῶς . ὃ δὴ καὶ κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν ἐτελεῖτο , καὶ βασιλεὺς μὲν ἀφίκετο εἰς Σκοπιάν .
Lemmas: μβʹ . πύθω δέ καί περί Ἐδεσσηνός , ὅτι ὑπό Τριβαλός πολιορκέω χρόνος ἤδη συχνός , ὁ ἱππεύς ὅσος εἰμί ἅμα ὁ στρατηγός παλαιολογέω ὁ δύο κελεύω συμπλέκω ὁ Τριβαλός καί ὁ πολιορκία Ἐδεσσηνός ἐλευθερόω . ὁ μέν οὖν στρατία κατά ὁ ἐπίταγμα ἥκω ὡς μάχομαι . Τριβαλός δέ μέχρι μέν ἀκροβολισμός ἐμμένω ὁ στρατόπεδον , οἴομαι Ῥωμαῖος οὖον δύναμαι αὐτός ὁ πολιορκία ἀνίστημι . ὡς δέ ὁράω πλείων τε εἰμί καί πρόθυμος μάχομαι , δείδω , μή ὑπό φιλονεικία ἀπόλλυμι πλείων ὁμοῦ καί ἀγαθός μάχομαι , συντάσσω ἀναχωρέω , ὁ στρατόπεδον καταλείπω , ὀλίγος στρατιώτης ἐν ὁ ἀκροβολισμός ἀποβάλλω . Ρωμαῖος δέ ὁ στρατόπεδον πορθέω ὁ πολέμιος , καί ἵππος τε κρατέω οὐ ὀλίγος καί ὁ ἄλλος ἀποσκευή ὁ στρατιά . ἐλευθερόω δέ καί ὁ πολιορκία ὁ ἐν Ἔδεσσα , αὖθις ἀναχωρέω εἰς Θεσσαλονίκη . ἐν ὅς δέ ὁ τοιοῦτος τελέω , καί ὁ Νομάς Τριβαλός τις περί πρόσοικος οἰκέω ἐν κώμη ὁ Δαυίδ προσαγορεύω , Τζιμπάνος ὄνομα , ὁ περί Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ἐν γυναικοκαστρον συμβαίνω πυνθάνομαι , ἐπεί παρά αὐτός ὁ πρέσβυς ξενίζω , ὅς πρότερος πέμπω πρός Κράλης κελεύω ἐμμένω ὁ σπονδή ὁ πρός αὐτός , ἕ Κωνσταντῖνος τε εἰμί ὁ Παλαιολόγος , ὁ ἄξιος πρωτοσεβαστός , καί Ἀρσένιος ὁ Τζαμπλάκων · περί οὗτος δή ὁ Τζιμπάνος βαρβαρικός διατίθημι , καί ἵππος ὁ ἄγω ἐπιθυμέω καί ὁ ἄλλος ἀποσκευή εἰμί οὐ ὀλίγος , ἅμα ἐκεῖνος καί τέκνον καί γυνή καί βόσκημα , ὁ εἰμί αὐτός περιουσία , παραλαμβάνω , αὐτομολέω πρός μέγας δούξ ἐν Θεσσαλονίκη καί ὁ βασιλεύς πρεσβευτής ὥσπερ τίς δῶρον προσάγω δεσμώτης . ὁ δέ ἄγαν ὑπερήδομαι , ὁ μέν βάρβαρος ἀμείβω φιλότιμος , οἰκίον αὐτίκα καί κτῆσις μέγας , ὅς Τζαμπλάκων εἰμί ἐν Θεσσαλονίκη , κύριος ἀποδείκνυμι . εἰς ὁ δεσμώτης δέ πρότερος αὐτός διά ἑαυτοῦ πολύς ἐνυβρίζω καί πᾶς ἐπιδείκνυμι πικρία , πρωτοσεβαστός μέν κελεύω εἰς δεσμωτήριον ἀπάγω , Τζαμπλάκων δέ ὁ τριηράρχης παραδίδωμι , ὡς ἅμα ὁ ναύτης ἄτακτος ἐνυβρίζω . ὁ δέ ἐπί εἷς ὁ τριήρης ἀνάγω , καί ὁ δῆμος σχεδόν ὁ Θεσσαλονικεύς πᾶς πάρειμι , ὁ μοναχός , ὥσπερ εἴωθα , ἀμφί-ἀμφιέννυμι , ἐπιτίθημι ὁ κεφαλή πῖλος τίς , ὅς ὁ πολύς καί δημώδης ὁ Πέρσης ἐπί ὁ κεφαλή φορέω ἔθος , λαμπάς τε ἅπτω ἀμφότερος καταχέω ἀναγκάζω ὁ χείρ , ὄπισθεν μέν λακτίζω ἐπί ὁ πρωκτός · εἶτα πάρειμι , ἔμπροσθεν ἀσπάζομαι , « οὗτος » ἐπιβοάω « ὁ πατριάρχης Καντακουζηνός . » μετά δέ ὁ πολύς ἐκεῖνος ἐρεσχελία καί ὁ θρίαμβος ὁ ἄτιμος , κελεύω καί αὐτός εἰς δεσμωτήριον ἀπάγω . μετά δέ οὗτος ὁ ἐν Θεσσαλονίκη πρᾶγμα ὡς εἄν αὐτός δοκέω ἀγαθός , οἰκονομέω καί πρός ὁ πρός βασιλεύς πόλεμος πᾶς παραθήγω , αὐτός μέν ἐκ θάλασσα , ὁ ἵππος δέ ἐκ ὁ ἤπειρος εἰς Βυζάντιον ἀναστρέφω . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός μετά ὁ ὁ ἐκ Βυζάντιον καί Θεσσαλονίκη στρατία αὐτός ἀναχωρέω πρός ὁ μάχη ἀπολέγω , ὁ ἐπίλοιπος ὁδεύω ὁ ἡμέρα , παρά ὁ πρόσοικος στενός ὁ εἰσβολή αὐλίζομαι ὁ νύξ . ὁ δέ πρόσοικος οὗτος φρούριον εἰμί καρτερός ἐπί λόφος ἱδρύω , ὅς πάλαι μέν ὑπό ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία διατελέω , κατά δέ ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος πρός ἀλλήλων πόλεμος πρός ὁ ἄρχω ὁ Τριβαλός ὑπό ὁ κατέχω ἑκών παραδίδωμι μισέω ὁ πρός ὁ νέος βασιλεύς . τότε δέ ὑπό Μιχαήλ τις , ὁ Τριβαλός ἄρχω παραδίδωμι , κρατέω . ὅς δή Μιχαήλ , ὁ βασιλεύς οἰκέω , ὡς ὕστερος αὐτός φάσκω , εἰμί , πρός Κράλης αὐτομολέω ἐκ τις αἴτιος . τότε δή ὁ στρατία εἶδον στρατοπεδεύω καί νομίζω ἐκ Ῥωμαῖος εἰμί ἐπί λεῖος ἥκω , πεζός τε καί ἱππεύς ὅσος μάλιστα δύναμαι ἀθροίζω , ὁ νύξ προκαταλαμβάνω ὁ στενός καί ἅμα πρωΐ παρασκευάζω πρός μάχη , ὡς ὁ δίοδος ὁ στρατιά οὐ ἐπιτρέπω . βασιλεύς τε ὁμοίως , ἐπεί ἐκεῖνος ὁράω περί ὁ καρτερός ὁ χωρίον εγκαθιδρύω , ὁ στρατία κελεύω ὁπλίζω ὡς βιάζομαι · πρός ἕτερος τίς γάρ τρέπω ἀγαθός οὐ ἐν-εἰμί . Μιχαήλ δέ ὁ τε στρατία ἐθέλω ὅθεν εἰμί μανθάνω καί ὁ ἄγω στρατηγός , πλησίος τε γίγνομαι ὁ στρατόπεδον καί τις ὁ συνήθης καί Φίλων πόρρωθεν εἶδον , καλέω τε αὐτός ὀνομαστί καί πυνθάνομαι περί ὁ στρατηγός . ἐκεῖνος δέ ἀπαγγέλλω , ὡς εἰμί βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός , μηδείς μέλλω πρόσειμι τε αὐτίκα καί ἀσπάζομαι ὁ πούς . ἔπειτα καί ἑαυτοῦ ἀναγνωρίζω , συναλγέω τε πρός ὁ δυσπραγία βασιλεύς καί περί ὁ ἄλλος πρόθυμος ἑαυτοῦ παρέχω , χάρις ὁ θεός πολύς ὁμολογέω , ὅτι πρός οὗτος καιρός συντυγχάνω , ἐν ὅς ὁ εὔνοια ἔξεστι ὁ πρός ἐκεῖνος φανερός ποιέω . ὁ τε οὖν δίοδος εὐθύς ἀπονητί παρέχω καί ξενίζω ἐκ ὁ ἔνειμι ὁ στρατιά . ὁ μέν οὖν ἡμέρα ἐκεῖνος ἐν πρόσοικος διατελέω ὁ βασιλεύς ξενίζω ὑπό Μιχαήλ , ἅμα δέ ἵνα καί ὁ στρατία πορίζω ὁ ἐπιτήδειος · εἰμί γάρ παντάπασι ὁ ἀναγκαῖος ἐνδεής . εἰς ὁ ὑστεραῖος δέ ἀείρω ἐκεῖθεν καί Ἀξιός διαβαίνω ὁ ποταμός , ὁ ἐπί Σκοπιά πόλις , καί αὐτός πάλαι μέν Ῥωμαῖος εἰμί , ἔτος δέ πολύς πρότερος ὑπό Τριβαλός κατέχω , ἔχω φέρω . ἐπεί δέ ἐσθίω πάρειμι Βελεσσὸν πόλις , καί αὐτός ὁ ἄλλος παραπλήσιος ὑπό Τριβαλός κατέχω , ἀθρόος ὁράω στρατία ὁ πέραν ὁ ποταμός γῆ διέρχομαι . νομίζω δέ ὁ βασιλεύς ὅσπερ εἰμί , ὁ δυνατός εἰμί ὁ Τριβαλός Λίβερος ὀνομάζω , ἐκεῖ γάρ πυνθάνομαι ἐκεῖνος διατρίβω , ὁ σύνειμι κελεύω τις διανήχομαι Ἔφιππος , ἄπορος γάρ εἰμί ὁ ποταμός ἐκεῖ , πρός ἐκεῖνος ἀφικνέομαι · προσαγορεύω δέ αὐτός ἐκ βασιλεύς , ἔπειτα καί γνώμη παρά αὐτός ζητέω , ὅς χρή διατίθημι ὁ κατά αὐτός , οὗτος συσκευάζω ὁ τρόπος , ὅς γίγνομαι . λίβερος δέ ἐπεί πυνθάνομαι ὁ παρά βασιλεύς λόγος , ἡδύς τε μάλιστα δέχομαι καί ὁ οἰκέω εἷς ἅμα ὁ ἐκ βασιλεύς ἥκω συναποστέλλω , ἀντασπάζομαι τε καί αὐτός ἐκ ὁ ὁμοιόω καί ὁ ποταμός δήω μικρός ἄνωθεν πάρειμι , ἔνθα εὐχερής μάλιστα πρός πόρος παρέχω αὐτός , αὐτός συγγίγνομαι διαβαίνω ἄνευ πόνος · ἔπειτα καί ὅσπερ οἴομαι λυσιτελέω συμβουλεύω . καί πρότερος μέν γάρ φίλιος διάκειμαι πρός αὐτός , ἐκ ὅστις βασιλεύς Ἀνδρόνικος ὁ Κράλη συγγίγνομαι καί αὐτός ὁμιλέω αὐτός οὖον μικρός ἔχω φίλιος ἀφορμή ὁ συντυχία . νῦν δέ δή μᾶλλον οὖον φίλος εἰμί μόνος , ἀλλά καί ὁ δουλεύω ἀκριβῶς εἰμί βούλομαι . ὁ μέν οὖν βασιλεύς κατά ὁ παραίνεσις ἐκεῖνος μικρός ἀνωτέρω προέρχομαι , ὁ τε ποταμός διαβαίνω εὐχερής καί Λιβερώ συμμείγνυμι . ὁ δέ οἷος τε δεσπότης προσφέρω ὁ βασιλεύς καί πᾶς παρέχω τιμή · πρός ὁ οἰκίον τε ἄγω , ξενίζω ἐπί τρεῖς ἡμέρα ἅμα πᾶς ὁ στρατία μάλα φιλότιμος . ἔπειτα συμβουλεύω βασιλεύς μέν ἔρχομαι εἰς Σκοπιά ἐκεῖ ὁ ἐκ Κράλη ἀγγελία περιμένω · αὐτός δέ πρότερος ἔρχομαι πρός ἐκεῖνος πᾶς χράω σπουδή , ὥστε πείθω ὁ βασιλεύς ἄφιξις ἤπιος δέχομαι καί προσηνῶς . ὅς δή καί κατά ὁ ἐκεῖνος παραίνεσις τελέω , καί βασιλεύς μέν ἀφικνέομαι εἰς Σκοπιά .