joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.61
ξαʹ . Πρὸς Κράλην δὲ πρεσβείας ποιούμενος συχνὰς , ἔπεισε καὶ φανερῶς , χρήματα πολλὰ τὰ μὲν διδοὺς , τὰ δὲ ἐπαγγελλόμενος , πόλεμον ἄρασθαι πρὸς Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα . καὶ πρῶτα μὲν πρέσβεις πέμψας εἰς Βέῤῥοιαν , ὁμήρους ᾔτει τοὺς παῖδας τῶν ἀρίστων , πρόφασιν μὲν , ὡς σπουδάζων ὑπὲρ βασιλέως , μὴ παρ' ἐκείνων ἐπιβουλευθῇ , τῇ δ' ἀληθείᾳ , Βεῤῥοιώτας αὐτῷ ἐκπολεμῶσαι διανοηθεὶς , ὡς κακῶς περὶ αὐτῶν βουλευσαμένῳ καὶ τοὺς παῖδας ἰδίας ἕνεκα ὠφελείας καταπροεμένῳ Τριβαλοῖς . βασιλέως δὲ πρὸς μὲν τοὺς ὁμήρους φανερῶς ἀπαγορεύσαντος , τῆς δὲ περὶ αὐτὸν εὐνοίας καὶ προνοίας ὡμολογηκότος χάριτας πολλὰς , θαῤῥεῖν τε εἰπόντος , ὡς οὐδὲν αὐτῷ ἐκ Βεῤῥοιωτῶν ἀπαντήσει δυσχερὲς , μιᾷ γνώμῃ σπουδαζόντων ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ πᾶσαν ἐνδεικνυμένων εὔνοιαν , ἐκεῖνος ἐτρέπετο πρὸς δευτέραν πεῖραν καὶ μετεκαλεῖτο βασιλέα πρὸς αὐτὸν , ὡς περί τινων ἀναγκαίων βουλευσόμενον μάλιστα διατρίβοντα ἐγγύς . ἔφασκε γὰρ ἐκ Παιόνων τῆς ἀρχῆς νεώτερά τινα κεκινῆσθαι , καὶ πολὺν αὐτῷ τὸν θόρυβον παρέχειν . δι' ἃ ᾠήθη ἀναγκαῖον κοινῇ σκεψαμένους , οὐδὲ γὰρ ἑτέρῳ μᾶλλον πεποιθέναι βασιλέως διά τε τὴν προσοῦσαν εὔνοιαν καὶ τὴν περὶ τὰ τοιαῦτα σύνεσιν πολλὴν καὶ ἐμπειρίαν , ἃ δοκεῖ λυσιτελεῖν ἑλέσθαι . βασιλέως δὲ οἱ φίλοι κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἐμήνυον , ἐβουλεύσατο γὰρ , εἰ δύναιτο συλλαμβάνειν , καὶ παρῄνουν φυλάττεσθαι ὡς δύσνουν . βασιλεὺς δὲ , ἵνα μηδεμίαν πρόφασιν δοκῇ παρέχειν πρὸς τὸν πόλεμον , ἄγνοιαν ἁπάντων ὑπεκρίνετο . πέμψας δὲ Μανουὴλ τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν καὶ Ἄγγελον τὸν ἀνεψιὸν , ἐδήλου , ὡς αὐτὸς ἀδύνατος εἴη τὴν πόλιν ἄρτι προσχωρήσασαν καὶ οὔπω πρὸς τὴν αὐτοῦ εὔνοιαν βεβαίως ἡδρασμένην καταλείπειν , ἄλλως τε καὶ τῶν πολεμίων ἐπικειμένων καὶ προσδοκίμων ὄντων αὐτοῖς ἐπιστρατεύσειν . τὸν υἱὸν δὲ πέμψειε καὶ τὸν ἀνεψιὸν , ἵνα δι' αὐτῶν πυθόμενος περὶ ὧν αὐτῷ δέοι συμβουλεύειν , γνώμην ἐξενέγκῃ τὴν μάλιστα αὐτῷ συνοίσουσαν . ὁ δ' ἐπεὶ βουλεύεσθαι εἶχε περὶ οὐδενὸς , σκήψεις γὰρ καὶ προφάσεις τὰ τοιαῦτα ἦσαν καὶ τῆς ἐπιβουλῆς περικαλύμματα , περὶ ἄλλων τινῶν αὐτοῖς διαλεχθεὶς ἥκιστα συμβαινόντων οἷς ἠξίου πρότερον , οἴκαδε ἀπέπεμπεν . ὕστερον δὲ ὀλίγῳ , ἐπεὶ ἐπιβουλεύων ἀνύειν ἠδύνατο οὐδὲν , τὸ προσωπεῖον ἀποθέμενος , κατήγγελλε φανερῶς τὸν πόλεμον . πέμψας γὰρ πρεσβείαν πρὸς βασιλέα , τὴν πρὸς αὐτὸν εἰρήνην καὶ τὰς σπονδὰς διέλυε καὶ τοὺς ὅρκους , βασιλίδι φάσκων συμμαχήσειν , εἴ τι δύναιτο · αὐτὸν δὲ περὶ ἑαυτοῦ βουλεύεσθαι ἅττα ἂν λυσιτελεῖν δοκῇ . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ πρὸς τὴν ἀγγελίαν τοῦ Τριβαλικοῦ πολέμου ἐθορυβοῦντο οὐ μετρίως · βασιλεὺς δὲ καὶ τῶν περὶ αὐτὸν οἱ ἄριστοι πολλὰς ὡμολόγουν χάριτας θεῷ τῆς προνοίας τῆς περὶ αὐτούς . εἰ μὴ γὰρ αὐτὸς ἄνωθεν διέσωζε χεῖρα ὑπερέχων , τί ἐκώλυε Κράλην , ἡνίκα ἔχων ἐν χερσὶν αὐτοὺς καὶ ῥᾷστα δυνάμενος , διαφθείρειν ; καίτοι γε πολλῷ πλειόνων ὑπὸ τῶν τὰ Ρωμαίων διοικούντων καὶ χρημάτων καὶ πόλεων παρεχομένων , ἃ γὰρ αὐτοὶ νυνὶ κατέχουσι καὶ ἔτι πολλῷ πλείω ἔχειν ἐξῆν , πολυπραγμονήσαντα μηδὲν , τότε μὲν οὐδὲν εἴργαστο τοιοῦτον , ἀλλὰ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς πρὸς τὴν πρεσβείαν ἀπηγόρευε τὴν παρ' αὐτῶν · νυνὶ δὲ ὅτε βλάπτειν δύναιτο μηδὲν , ἐκεῖνα πράττειν ἐπιχειρεῖ , πᾶσαν ἐπίνοιαν κινῶν , ἃ τότε θᾶττον ἢ λόγος αὐτῷ ἐξῆν ἀνύττειν . ὅθεν δῆλον εἶναι , ἔφασκον , ὡς οὐδὲ τότε τοῦ ἐκείνου ἤθους ἡ περὶ αὐτοὺς εὐγνωμοσύνη ἦν , ἀλλὰ τῆς τοῦ κρείττονος ἐπικουρίας . νυνὶ δὲ ὅτε ἐν ἀσφαλείᾳ καθέστασαν αὐτοὶ , τὴν οἰκείαν γνώμην φανερὰν ποιεῖν . Ἀπόκαυκος δὲ ὁ μέγας δοὺξ , ἐπεὶ τὴν πρὸς βασιλέα μάχην ἀπηγόρευεν , ἀφανῶς ἐπιβουλεύειν , ὥσπερ καὶ πρότερον , ἐπεχείρει καὶ παντοίας συνέῤῥαπτεν ἐπιβουλάς . πρὸς γὰρ Βεῤῥοιώτας κρύφα πέμψας , ἔγραφε τοιαῦτα · ὡς εἰδείη μὲν αὐτοὺς οὐχ ἑκοντὶ προσκεχωρηκότας Καντακουζηνῷ , κοινῷ πολεμίῳ τῶν Ρωμαίων ἀναφανέντι καὶ τῶν βασιλέως ἐπιβούλῳ παίδων · ἀλλ' ὑπὸ τοῦ Τριβαλῶν πολέμου πιεζομένους ὠσθῆναι ἐπὶ τοῦτο δι' ἀνάγκην , νομίσαντάς τι ὑπὸ τούτου ὠφελεῖσθαι διὰ τὸ Κράλην πυνθάνεσθαι σπονδὰς ἔχειν πρὸς αὐτὸν καὶ συμμαχίαν . τοῦτο δὲ οὐδὲν ἕτερον ἦν , ἢ ἀπάτη καὶ φενακισμός . Κράλης γὰρ ἤδη φανερῶς ἡμῖν προσθέμενος , ἐκείνῳ ἔγνωκε πολεμεῖν . εἰ μὲν οὖν μεταβαλόντες τὰ κοινῇ τε πᾶσι καὶ σφίσιν αὐτοῖς λυσιτελοῦντα ἕλοισθε , ταῦτα δέ ἐστι , κατέχειν τοῦτον καὶ τὸν κίνδυνον μὴ ἐᾷν διαδιδράσκειν · οὐ πολλῷ γὰρ ὕστερον ἀφιξόμεθα ἐπ' αὐτὸν πανστρατιᾷ , ἄριστα βουλεύσεσθε ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν · πολλῶν γὰρ ἀπολαύσετε καὶ μεγάλων τῶν παρὰ βασιλέως τε τοῦ νέου καὶ ἐμοῦ εὐεργεσιῶν . ἢν δ' ἀπειθῆτε καὶ ἐκείνῳ προστιθέμενοι ταῖς γνώμαις , γνώσεσθε πολεμεῖν ἡμῖν , εἰς τοσοῦτον ἀβουλίας ἥξετε , ὡς μετὰ πεῖραν πολλῶν ἀνιαρῶν εἴσεσθε , ὡς βέλτιον ἦν πείθεσθαι ἡμῖν , πρὶν εἰς ταῦτα ἥκειν . Βεῤῥοιῶται δὲ φανερὰ τῷ βασιλεῖ πρότερον ποιήσαντες τὰ γράμματα , « οὐδὲν θαυμαστὸν , » ἀντέγραφον « Ἀπόκαυκε , εἰ τοῦ πολλὰ εὐηργετηκότος καὶ τρόπον τινὰ δεδημιουργηκότος καὶ αὐτὸς κατεξαναστὰς , ὥσπερ ὁ τοῦ ψεύδους πατὴρ καὶ σὸς διδάσκαλος κατὰ θεοῦ τοῦ πεποιηκότος , καὶ βλασφημίας ἀφίης κατ' αὐτοῦ πολλάς · καὶ γὰρ κἀκεῖνος κατὰ θεοῦ . οὐδὲ γὰρ κατὰ τἄλλα βασκάνου καὶ πονηροῦ δαίμονός τινος ἀποδέεις τῶν ἐξητασμένων ἐπὶ φθορᾷ , αἵμασιν ἀνθρώπων χαίρων καὶ στρεβλώσεσι καὶ τρυφὴν ποιούμενος τὰς ἑτέρων συμφοράς . ἃ μὲν οὖν γέγραφας , ἀκριβῶς ἔχεται τοῦ φίλου ψεύδους , καὶ τούτου χάριν , ὡς πολλῶν ἄξια βαράθρων , ἀπεῤῥίψαμεν . ἓν δὲ μόνον πεισθησόμεθα ἀκριβῶς , οὐ κατὰ τὴν σὴν διάνοιαν , ἀλλ' ὡς ἡμῖν προσήκει . βασιλέα γὰρ οὐ μόνον πάσῃ δυνάμει καθέξομεν παρ' ἑαυτοῖς , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ δύναμιν , εἰ οἷόντε εἰπεῖν · δεῆσαν δὲ στρατεύειν ἐφ' ὑμᾶς , καὶ αὐτοὶ συνεψόμεθα καὶ συναγωνιούμεθα προθύμως . εἰ δέ ποτε συμβαίη διαστῆναι καὶ τοῖς σώμασιν , ἀλλ' οὐ ταῖς διανοίαις καὶ τῷ βουλομένῳ τῆς ψυχῆς . ἐκείνοις γὰρ οὕτω συνεσόμεθα , ὡς καὶ νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν οὐδὲν ἄλλο μᾶλλον προὔργου ποιησόμενοι , ἢ τῆς ἐκείνου πρὸς ἡμᾶς εὐμενείας ἄξιοι φανῆναι . τῶν ἀπειλῶν δὲ τῶν σῶν τοσοῦτον ἀπέχομεν ἐπιστρέφεσθαι , ὥστ' αὐτῷ σοι παραινοῦμεν μᾶλλον τὴν ἀπὸ θεοῦ δίκην δεδοικέναι , καὶ νῦν τε μεγάλας συμφορὰς ἐκδέχεσθαι σαυτῷ τε καὶ παισὶν , οὕτως ἀδικώτατα οὐ περὶ βασιλέα μόνον , ἀλλὰ κοινῇ περὶ Ρωμαίους καὶ διανοηθέντι καὶ πράττοντι ἄχρι νῦν , καὶ μετὰ τελευτὴν , τὴν ἐν ᾅδου καταδίκην , ἣ λῃσταῖς καὶ ἀνδραποδισταῖς καὶ φονεῦσιν , οἷος σὺ , ἡτοίμασται . οὐ γὰρ ἐπιλήσεται κύριος τοῦ ποιῆσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ἐλέγχους ἐν τοῖς λαοῖς . ἡμεῖς δὲ ὡς δίκαιά τε ὁμοῦ καὶ συμφέροντα πᾶσιν ᾑρημένοι , οὐχ ὅτι τιμωρίας , ἀλλὰ καὶ ἀμοιβὰς τῶν τρόπων ἐκδεχόμεθα παρὰ θεοῦ . » τοιαῦτα μὲν ἀντέγραφον αὐτῷ οἱ Βεῤῥοιῶται . ἐκεῖνος δὲ ἐπεὶ τῆς πρώτης πείρας ἀπετύγχανεν , ἐτράπετο ἐπὶ δευτέραν , καὶ Ἀλουσιάνον τινὰ δεσμώτην κατεχόμενον , ὡς τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ᾑρημένον , ἀγαθὸν περὶ τοξείας ὄντα , θήραις γὰρ ἠσχόλητο καὶ ἀκριβῶς ἐξήσκητο περὶ ταῦτα , ἔπεισεν εὖ ποιήσειν πολλὰ ἐπαγγειλάμενος αὐτὸν καὶ γένος , εἰ βέλει τρώσειε λάθρα βασιλέα δηλητηρίῳ κεχρισμένῳ , οἷς χρῆσθαι εἴωθεν ἐπὶ θηρία . παρῄνει τε θαῤῥεῖν , ὡς ῥᾷστα καὶ σὺν οὐδενὶ πόνῳ τὸ πρᾶγμα διανύσοντα . ἤκουε γὰρ , βασιλέα Καντακουζηνὸν εἰωθέναι μάλιστα ἀρχομένης τῆς νυκτὸς ἐπί τινος ἑστάναι τόπου τὴν ἐσθῆτα ἀποδύντα , εὐφυῶς πρὸς τὸ τὴν ἀπὸ τοῦ θέρους ἀλέαν καταψύχειν ἔχοντα , ἐφ' οὗ δύναιτ' ἂν βάλλεσθαι ῥᾳδίως . ἃ ἐδίδασκε τὸν τοξότην ἐκεῖνον , οὐδὲ αὐτὸν τὸν τόπον ἀγνοοῦντα . ὁ δὲ τὸ ἀπολύεσθαι τῶν δεσμῶν ποιούμενος περὶ πλείστου καὶ τῶν εὐεργεσιῶν τὸ μέγεθος ἐννοῶν , ἃς αὐτῷ ἐπηγγέλλετο ὁ μέγας δοὺξ , ὑπέσχετο τὴν ἐπιχείρησιν . καὶ γενόμενος ἐν Βεῤῥοίᾳ , νυκτὸς ἤδη ἐπιγενομένης , παρὰ τὸν τόπον τε ἐγένετο καὶ βάλλειν ἐπεχείρει βασιλέα συνήθως ἑστῶτα καὶ τοῖς συνοῦσι προσδιαλεγόμενον · καὶ μέλλοντι ἤδη ἔργου ἔχεσθαι καὶ τείνειν τὸ τόξον , τὸ βέλος ἐξέπιπτε τῆς νευρᾶς λαθόν . ἐκεῖνος δὲ μὴ ἔχων ὅπως ἀνέλοιτο τὸ βέλος , ἐπὶ τοῦ τείχους γὰρ τῆς πόλεως ἦν ἑστὼς , τὸ δὲ κατέπιπτεν ἐντὸς , ἐδεδίει δὲ , μὴ φωραθείη τοιαῦτα κακουργῶν , περιμείνας ἄχρι παρελθεῖν τὸν βασιλέα , τὸ βέλος ἀνελόμενος , οἴκαδε ἀνεχώρει , γνώμην ἔχων , ὡς αὖθις εἰς τὴν ὑστεραίαν ἐπιχειρήσων . ἐπιγενομένης δὲ καὶ τῆς δευτέρας νυκτὸς , ἐκεῖνός τε αὖθις τοῖς ἴσοις ἐπεχείρει , καὶ τὸ βέλος , τῶν χειρῶν ὁμοίως ἐκπεσὸν , ἄπρακτον ἐποίει ἐπανήκειν . ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ τρίτη ἥκει , ὁ μὲν ἐχώρει πρὸς τὸ ἔργον αὖθις καὶ σπουδὴν ἐποιεῖτο πλείστην , μὴ τὰ ἴσα ταῖς προτέραις νυξὶ παθεῖν . ἕλκοντι δὲ τὸ τόξον ἤδη ἐῤῥήγνυτο ἀθρόον ἡ νευρὰ , ὥσπερ τινὸς αὐτὴν διατεμόντος · ἦν δὲ , ὡς ἔφασκε , καινὴ ἔτι καὶ δυσπαθεστάτη . τούτου δὲ γεγενημένου , ἔννοιά τις αὐτὸν εἰσῄει , μὴ μάτην τά τε νῦν καὶ τὰ πρότερα γεγενῆσθαι , ἀλλὰ θείαν τινὰ δύναμιν εἶναι τὴν φρουροῦσαν βασιλέα , ὑφ' ἧς σφάλλεται αὐτὸς τοιούτοις ἀνοσίοις ἔργοις ἐγχειρῶν . αὐτίκα τε τὸ βέλος ἔχων καὶ τὸ τόξον , τοῖς βασιλέως προσέπιπτε ποσὶ καὶ πάντα ὅσα συμβαίη διηγεῖτο ἀπαρχῆς , τὸ παραπεπεῖσθαι πολλαῖς ὑποσχέσεσι παρὰ μεγάλου δουκὸς , εἰ δυνηθείη ἀνελεῖν · τὸ βέλος ὡς δὶς ἐκπέσοι τῶν χειρῶν , καὶ τὰ τελευταῖα νῦν τῆς νευρᾶς τὴν ῥῆξιν , ἣν ὑποσταίη κατ' οὐδένα λόγον . καὶ ἐδεῖτο συγγνώμης τινὸς τυχεῖν , ὡς οὐ κατὰ βασιλέως μᾶλλον , ἢ κατὰ θεοῦ χεῖρα ἄδικον κεκινηκώς . εἰ δὲ καὶ τιμωρίας ἄξιος κριθείη , πάντα οἴσειν , ὅσα ἂν βασιλεὺς ἐπιψηφίσαιτο , ὡς δίκαια . τοιαῦτα διηγουμένου τοῦ ἀνθρώπου , οἵ τε ἄλλοι οἱ παρόντες πολλὰς ἠφίεσαν φωνὰς εὐχαριστηρίους θεῷ ἐπὶ τῇ παραδόξῳ τοῦ βασιλέως σωτηρίᾳ · πολλοὶ δὲ καὶ εἰς δάκρυα φανερῶς ἐνήγοντο , εἰς ἔννοιαν ἐρχόμενοι τῆς δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ , καὶ ὡς οὐδὲν τῶν ὄντων λέληθε τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ . καὶ βασιλεὺς αὐτὸς μετὰ στεναγμῶν ὡμολόγει χάριτας πολλὰς θεῷ , ὅτι οὕτω φιλανθρώπως ῥύεται ἐκ τῶν ἀδίκως ἐπιβουλευόντων · τὸν δὲ ἄνθρωπον οὐ συγγνώμης ἠξίου μόνον , ἀλλὰ καὶ δωρεῶν πολλῶν , ὅτι μὴ συνέκρυπτε τὰ τοῦ θεοῦ παράδοξα , φθονήσας τοῖς πολλοῖς τῆς ὠφελείας .
Lemmas: ξάγι . πρός Κράλης δέ πρέσβυς ποιέω συχνός , πείθω καί φανερῶς , χρῆμα πολύς ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ ἐπαγγέλλω , πόλεμος ἀείρω πρός Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς . καί πρῶτος μέν πρέσβυς πέμπω εἰς Βέροια , ὅμηρος αἰτέω ὁ παῖς ὁ Ἀρίστων , πρόφασις μέν , ὡς σπουδάζω ὑπέρ βασιλεύς , μή παρά ἐκεῖνος ἐπιβουλεύω , ὁ δέ ἀλήθεια , Βεροιώτης αὐτός ἐκπολεμόω διανοέομαι , ὡς κακῶς περί αὐτός βουλεύω καί ὁ παῖς ἴδιος ἕνεκα ὠφέλεια καταπροεμένῳ Τριβαλός . βασιλεύς δέ πρός μέν ὁ ὅμηρος φανερῶς ἀπαγορεύω , ὁ δέ περί αὐτός εὔνοια καί πρόνοια ὁμολογέω χάρις πολύς , θαρσέω τε εἶπον , ὡς οὐδείς αὐτός ἐκ Βεροιώτης ἀπαντάω δυσχερής , εἷς γνώμη σπουδάζω ὑπέρ αὐτός καί πᾶς ἐνδείκνυμι εὔνοια , ἐκεῖνος τρέπω πρός δύο πείρω καί μετακαλέω βασιλεύς πρός αὐτός , ὡς περί τίνω ἀναγκαῖος βουλεύω μάλιστα διατρίβω ἐγγύς . φάσκω γάρ ἐκ Παίων ὁ ἀρχή νέος τις κινέω , καί πολύς αὐτός ὁ θόρυβος παρέχω . διά ὁ οἴομαι ἀναγκαῖος κοινός σκέπτομαι , οὐδέ γάρ ἕτερος μᾶλλον πείθω βασιλεύς διά τε ὁ πρόσειμι εὔνοια καί ὁ περί ὁ τοιοῦτος σύνεσις πολύς καί ἐμπειρία , ὁ δοκέω λυσιτελέω αἱρέω . βασιλεύς δέ ὁ φίλος κρύφα ὁ ἐπιβουλή μηνύω , βουλεύω γάρ , εἰμί δύναμαι συλλαμβάνω , καί παραινέω φυλάσσω ὡς δύσνους . βασιλεύς δέ , ἵνα μηδείς πρόφασις δοκέω παρέχω πρός ὁ πόλεμος , ἄγνοια ἅπας ὑποκρίνομαι . πέμπω δέ Μανουήλ ὁ νέος ὁ υἱός καί Ἄγγελος ὁ ἀνεψιός , δηλόω , ὡς αὐτός ἀδύνατος εἰμί ὁ πόλις ἄρτι προσχωρέω καί οὔπω πρός ὁ αὐτός εὔνοια βεβαίως ἑδράζω καταλείπω , ἄλλως τε καί ὁ πολέμιος ἐπίκειμαι καί προσδόκιμος εἰμί αὐτός ἐπιστρατεύω . ὁ υἱός δέ πέμπω καί ὁ ἀνεψιός , ἵνα διά αὐτός πυνθάνομαι περί ὅς αὐτός δήω συμβουλεύω , γνώμη ἐκφέρω ὁ μάλιστα αὐτός συνοισουω . ὁ δέ ἐπεί βουλεύω ἔχω περί οὐδείς , σκήπτω γάρ καί πρόφασις ὁ τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐπιβουλή περικάλυμμα , περί ἄλλος τις αὐτός διαλέγω ἥκιστος συμβαίνω ὅς ἀξιόω πρότερος , οἴκαδε ἀποπέμπω . ὕστερος δέ ὀλίγος , ἐπεί ἐπιβουλεύω ἀνύω δύναμαι οὐδείς , ὁ προσωπεῖον ἀποτίθημι , καταγγέλλω φανερῶς ὁ πόλεμος . πέμπω γάρ πρεσβεία πρός βασιλεύς , ὁ πρός αὐτός εἰρήνη καί ὁ σπονδή διαλύω καί ὁ Ὅρκος , βασιλίδι φάσκω συμμαχέω , εἰμί τίς δύναμαι · αὐτός δέ περί ἑαυτοῦ βουλεύω ὅστις εἄν λυσιτελέω δοκέω . ὁ μέν οὖν πολύς πρός ὁ ἀγγελία ὁ τριβαλιπου πόλεμος θορυβέω οὖον μέτριος · βασιλεύς δέ καί ὁ περί αὐτός ὁ ἀγαθός πολύς ὁμολογέω χάρις θεός ὁ πρόνοια ὁ περί αὐτός . εἰμί μή γάρ αὐτός ἄνωθεν διασῴζω χείρ ὑπερέχω , τίς κωλύω Κράλης , ἡνίκα ἔχω ἐν χείρ αὐτός καί ῥᾳδίως δύναμαι , διαφθείρω ; καίτοι γε πολύς πλείων ὑπό ὁ ὁ Ῥωμαῖος διοικέω καί χρῆμα καί πόλις παρέχω , ὁ γάρ αὐτός νυνί κατέχω καί ἔτι πολύς πλείων ἔχω ἔξεστι , πολυπραγμονέω μηδείς , τότε μέν οὐδείς ἐργάζομαι τοιοῦτος , ἀλλά καί ἅπαξ καί δίς πρός ὁ πρεσβεία ἀπαγορεύω ὁ παρά αὐτός · νυνί δέ ὅτε βλάπτω δύναμαι μηδείς , ἐκεῖνος πράσσω ἐπιχειρέω , πᾶς ἐπίνοια κινέω , ὁ τότε ταχύς ἢ λόγος αὐτός ἔξεστι ἀνύω . ὅθεν δῆλος εἰμί , φάσκω , ὡς οὐδέ τότε ὁ ἐκεῖνος ἦθος ὁ περί αὐτός εὐγνωμοσύνη εἰμί , ἀλλά ὁ ὁ ἀγαθός ἐπικουρία . νυνί δέ ὅτε ἐν ἀσφάλεια καθίστημι αὐτός , ὁ οἰκεῖος γνώμη φανερός ποιέω . Απόκαυκος δέ ὁ μέγας δούξ , ἐπεί ὁ πρός βασιλεύς μάχη ἀπαγορεύω , ἀφανής ἐπιβουλεύω , ὥσπερ καί πρότερος , ἐπιχειρέω καί παντοῖος συρράπτω ἐπιβουλή . πρός γάρ Βεροιώτης κρύφα πέμπω , γράφω τοιοῦτος · ὡς οἶδα μέν αὐτός οὐ ἑκοντί προσχωρέω Καντακουζηνός , κοινός πολέμιος ὁ Ῥωμαῖος ἀναφαίνω καί ὁ βασιλεύς ἐπίβουλος παῖς · ἀλλά ὑπό ὁ Τριβαλός πόλεμος πιέζω ὠθέω ἐπί οὗτος διά ἀνάγκη , νομίζω τίς ὑπό οὗτος ὠφελέω διά ὁ Κράλης πυνθάνομαι σπονδή ἔχω πρός αὐτός καί συμμαχία . οὗτος δέ οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἢ ἀπάτη καί φενακισμός . Κράλης γάρ ἤδη φανερῶς ἐγώ προστίθημι , ἐκεῖνος γιγνώσκω πολεμέω . εἰμί μέν οὖν μεταβάλλω ὁ κοινός τε πᾶς καί σφεῖς αὐτός λυσιτελέω αἱρέω , οὗτος δέ εἰμί , καταχέω οὗτος καί ὁ κίνδυνος μή ἐάω διαδιδράσκω · οὖον πολύς γάρ ὕστερος ἀφικνέομαι ἐπί αὐτός πανστρατιᾷ , ἀγαθός βουλεύω ὑπέρ σύ αὐτός · πολύς γάρ ἀπολαύω καί μέγας ὁ παρά βασιλεύς τε ὁ νέος καί ἐγώ εὐεργεσία . εἄν δέ ἀπειθέω καί ἐκεῖνος προστίθημι ὁ γνώμη , γιγνώσκω πολεμέω ἐγώ , εἰς τοσοῦτος ἀβουλία ἥκω , ὡς μετά πείρω πολύς ἀνιαρός εἶμι , ὡς ἀγαθός εἰμί πείθω ἐγώ , πρίν εἰς οὗτος ἥκω . Βεροιώτης δέ φανερός ὁ βασιλεύς πρότερος ποιέω ὁ γράμμα , « οὐδείς θαυμαστός , » ἀντιγράφω « Ἀπόκαυκος , εἰμί ὁ πολύς εὐεργετέω καί τρόπος τις δημιουργέω καί αὐτός κατεξανίστημι , ὥσπερ ὁ ὁ ψεῦδος πατήρ καί σός διδάσκαλος κατά θεός ὁ ποιέω , καί βλασφημία ἀφίημι κατά αὐτός πολύς · καί γάρ ἐκεῖνος κατά θεός . οὐδέ γάρ κατά ἄλλος βάσκανος καί πονηρός δαίμων τις ἀποδέω ὁ ἐξετάζω ἐπί φθορά , αἷμα ἄνθρωπος χαίρω καί στρέβλωσις καί τρυφή ποιέω ὁ ἕτερος συμφορά . ὁ μέν οὖν γράφω , ἀκριβῶς ἔχω ὁ φίλος ψεῦδος , καί οὗτος χάρις , ὡς πολύς ἄξιος βάραθρον , ἀπορρίπτω . εἷς δέ μόνος πείθω ἀκριβῶς , οὖον κατά ὁ σός διάνοια , ἀλλά ὡς ἐγώ προσήκω . βασιλεύς γάρ οὖον μόνος πᾶς δύναμις κατέχω παρά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὑπέρ δύναμις , εἰμί οἷόντε εἶπον · δήω δέ στρατεύω ἐπί σύ , καί αὐτός συνέπομαι καί συναγωνίζομαι προθύμως . εἰμί δέ ποτός συμβαίνω διΐστημι καί ὁ σῶμα , ἀλλά οὖον ὁ διάνοια καί ὁ βούλομαι ὁ Ψυχή . ἐκεῖνος γάρ οὗτος σύνειμι , ὡς καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα οὐδείς ἄλλος μᾶλλον προὔργου ποιέω , ἢ ὁ ἐκεῖνος πρός ἐγώ εὐμένεια ἄξιος φαίνω . ὁ ἀπειλέω δέ ὁ σός τοσοῦτος ἀπέχω ἐπιστρέφω , ὥστε αὐτός σύ παραινέω μᾶλλον ὁ ἀπό θεός δίκη δείδω , καί νῦν τε μέγας συμφορά ἐκδέχομαι σεαυτοῦ τε καί παῖς , οὕτως ἄδικος οὖον περί βασιλεύς μόνος , ἀλλά κοινός περί Ῥωμαῖος καί διανοέομαι καί πράσσω ἄχρι νῦν , καί μετά τελευτή , ὁ ἐν ᾍδης δίκη , ὅς λῃστής καί ἀνδραποδιστής καί φονεύς , οἷος σύ , ἑτοιμάζω . οὖον γάρ ἐπιλήθω κύριος ὁ ποιέω ἐκδίκησις ἐν ὁ ἔθνος , ἔλεγχος ἐν ὁ λαός . ἐγώ δέ ὡς δίκαιος τε ὁμοῦ καί συμφέρω πᾶς αἱρέω , οὐ ὅτι τιμωρία , ἀλλά καί ἀμοιβή ὁ τρόπος ἐκδέχομαι παρά θεός . » τοιοῦτος μέν ἀντιγράφω αὐτός ὁ Βεροιώτης . ἐκεῖνος δέ ἐπεί ὁ πρῶτος πείρω ἀποτυγχάνω , τρέπω ἐπί δύο , καί Ἀλουσιάνον τις δεσμώτης κατέχω , ὡς ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς αἱρέω , ἀγαθός περί τοξεία εἰμί , θήρ γάρ ἀσχολέω καί ἀκριβῶς ἐξασκέω περί οὗτος , πείθω εὕω ποιέω πολύς ἐπαγγέλλω αὐτός καί γένος , εἰμί βέλος τιτρώσκω λάθρῃ βασιλεύς δηλητήριος χρίω , ὅς χράω εἴωθα ἐπί θηρίον . παραινέω τε θαρσέω , ὡς ῥᾳδίως καί σύν οὐδείς πόνος ὁ πρᾶγμα διανύω . ἀκούω γάρ , βασιλεύς Καντακουζηνός εἴωθα μάλιστα ἄρχω ὁ νύξ ἐπί τις ἵστημι τόπος ὁ ἐσθής ἀποδύω , εὐφυής πρός ὁ ὁ ἀπό ὁ θέρος ἀλέω καταψύχω ἔχω , ἐπί ὅς δύο εἄν βάλλω ῥᾳδίως . ὁ διδάσκω ὁ τοξότης ἐκεῖνος , οὐδέ αὐτός ὁ τόπος ἀγνοέω . ὁ δέ ὁ ἀπολύω ὁ δεσμός ποιέω περί πλεῖστος καί ὁ εὐεργεσία ὁ μέγεθος ἐννοέω , ὅς αὐτός ἐπαγγέλλω ὁ μέγας δούξ , ὑπισχνέομαι ὁ ἐπιχείρησις . καί γίγνομαι ἐν Βέροια , νύξ ἤδη ἐπιγίγνομαι , παρά ὁ τόπος τε γίγνομαι καί βάλλω ἐπιχειρέω βασιλεύς συνήθης ἵστημι καί ὁ σύνειμι προσδιαλέγομαι · καί μέλλω ἤδη ἔργον ἔχω καί τείνω ὁ τόξον , ὁ βέλος ἐκπίπτω ὁ νευρά λανθάνω . ἐκεῖνος δέ μή ἔχω ὅπως ἀναιρέω ὁ βέλος , ἐπί ὁ τεῖχος γάρ ὁ πόλις εἰμί ἵστημι , ὁ δέ καταπίπτω ἐντός , δείδω δέ , μή φωράω τοιοῦτος κακουργέω , περιμένω ἄχρι παρέρχομαι ὁ βασιλεύς , ὁ βέλος ἀναιρέω , οἴκαδε ἀναχωρέω , γνώμη ἔχω , ὡς αὖθις εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐπιχειρέω . ἐπιγίγνομαι δέ καί ὁ δύο νύξ , ἐκεῖνος τε αὖθις ὁ ἴσος ἐπιχειρέω , καί ὁ βέλος , ὁ χείρ ὁμοίως ἐκπίπτω , ἄπρακτος ποιέω ἐπανήκω . ἐπεί δέ καί ὁ τρίτος ἥκω , ὁ μέν χωρέω πρός ὁ ἔργον αὖθις καί σπουδή ποιέω πλεῖστος , μή ὁ ἴσος ὁ πρότερος νύξ πάσχω . ἕλκω δέ ὁ τόξον ἤδη ῥήγνυμι ἀθρόος ὁ νευρά , ὥσπερ τις αὐτός διατέμνω · εἰμί δέ , ὡς φάσκω , καινός ἔτι καί δυσπαθής . οὗτος δέ γίγνομαι , ἔννοια τις αὐτός εἰσέρχομαι , μή μάτην ὁ τε νῦν καί ὁ πρότερος γίγνομαι , ἀλλά θεῖος τις δύναμις εἰμί ὁ φρουρά βασιλεύς , ὑπό ὅς σφάλλω αὐτός τοιοῦτος ἀνόσιος ἔργον ἐγχειρέω . αὐτίκα τε ὁ βέλος ἔχω καί ὁ τόξον , ὁ βασιλεύς προσπίπτω πούς καί πᾶς ὅσος συμβαίνω διηγέομαι ἀπαρχῆς , ὁ παραπείθω πολύς ὑπόσχεσις παρά μέγας δούξ , εἰμί δύναμαι ἀναιρέω · ὁ βέλος ὡς δίς ἐκπίπτω ὁ χείρ , καί ὁ τελευταῖος νῦν ὁ νευρά ὁ ῥῆξις , ὅς ὑφίστημι κατά οὐδείς λόγος . καί δήω συγγνώμη τις τυγχάνω , ὡς οὖον κατά βασιλεύς μᾶλλον , ἢ κατά θεός χείρ ἄδικος κινέω . εἰμί δέ καί τιμωρία ἄξιος κρίνω , πᾶς φέρω , ὅσος εἄν βασιλεύς ἐπιψηφίζω , ὡς Δίκαιος . τοιοῦτος διηγέομαι ὁ ἄνθρωπος , ὁ τε ἄλλος ὁ πάρειμι πολύς ἀφίημι φωνή εὐχαριστήριος θεός ἐπί ὁ παράδοξος ὁ βασιλεύς σωτηρία · πολύς δέ καί εἰς δάκρυ φανερῶς ἐνάγω , εἰς ἔννοια ἐρχόμενος ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός , καί ὡς οὐδείς ὁ εἰμί λανθάνω ὁ πρόνοια αὐτός . καί βασιλεύς αὐτός μετά στεναγμός ὁμολογέω χάρις πολύς θεός , ὅτι οὗτος φιλάνθρωπος ῥύομαι ἐκ ὁ ἄδικος ἐπιβουλεύω · ὁ δέ ἄνθρωπος οὖον συγγνώμη ἀξιόω μόνος , ἀλλά καί δωρεά πολύς , ὅτι μή συγκρύπτω ὁ ὁ θεός παράδοξος , φθονέω ὁ πολύς ὁ ὠφέλεια .