joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.13
ιγʹ . Ἐπεὶ δὲ καὶ Πελοπόννησος διέφθαρτο παντάπασιν οὐ μόνον ὑπὸ τῶν Περσῶν στόλοις μεγάλοις ἐπιόντων καὶ ὑπὸ Λατίνων τῶν τὴν παρ' Ἕλλησιν Ἀχαΐαν λεγομένην κατεχόντων , ὑπηκόων ὄντων πρίγγιπι , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ὑπὸ σφῶν αὐτῶν , διηνεκῶς ἀλλήλοις ἀντικαθισταμένων καὶ διαρπαζόντων τὰ ἀλλήλων καὶ ἀποκτεννόντων , καὶ κῶμαι μὲν ἀτείχιστοι ὑπὸ τῶν ἔξωθεν ἀνάλωνται πολεμίων , αἱ πόλεις δὲ ὑπὸ τῶν ἐνοικούντων , καὶ παντάπασι προσεδοκῶντο ἐκλιπεῖν · πρόνοιάν τινα αὐτῶν ποιήσασθαι ἐσκέψατο ὁ βασιλεύς . μείζω δὲ οὐκ ἔχων , τὸν υἱὸν ἔπεμψε δεσπότην τὸν Μανουὴλ τριήρεσιν , ἄρξοντα Πελοποννησίων καὶ πρόνοιαν ποιησόμενον τὴν δυνατήν . ὃς ἐλθὼν πρῶτα μὲν τὰς ἐμφυλίους ἔλυσε στάσεις , τούς τε πρώτους ἀρχομένους κολάζων , ὥσπερ δίκαιον , καὶ τοὺς ἄλλους ἐκφοβῶν μὴ τοῖς ὁμοίοις ἐγχειρεῖν . ἔπειτα δὲ καὶ πρὸς Λατίνους θέμενος σπονδὰς , ἀβλαβεῖς τοὺς οἰκείους ἐξ ἐκείνων διετήρει , καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀντικαθιστάμενος καὶ μάχαις πολλαῖς νικήσας , ἔπεισε μὴ πάνυ Πελοποννησίων καταφρονεῖν . ἐξ ὧν αἵ τε πόλεις ἀνεῤῥώννυντο καὶ ὥσπερ ἀναφέρειν ἐκ μεγάλων συμφορῶν ἐδόκουν , καὶ ἡ χώρα συνῳκίζετο , ἀδείας οὔσης τοῖς ἀγροῖς ἐνδιατρίβειν , καὶ ἡ Σκυθῶν ἐρημοτέρα Πελοπόννησος ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἐφαίνετο γεωργουμένη , καὶ τῆς μελλούσης εὐεξίας οὐκ ἀγεννεῖς παρείχετο ἐλπίδας . οὐ μόνον δὲ ταῖς πόλεσι κοινῇ παρείχετο τὰς εὐεργεσίας , ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ εὖ τοὺς δυνατοὺς ἐποίει τῶν Πελοποννησίων · τοῖς δὲ οὐδὲν τῶν γινομένων ἤρκει , ἀλλὰ πάντα μᾶλλον ἦσαν ἀνεκτὰ , ἢ τὸ μὴ στασιάζειν καὶ τῷ σφετέρῳ χρῆσθαι ἤθει . ὅθεν πρὸς ἀλλήλους μὴ δυνάμενοι διὰ τὸ πρὸς τὸν δεσπότην δέος , μιᾷ γνώμῃ πάντες ἐπ' αὐτὸν συνέστησαν καὶ πόλεμον ἤραντο κοινῇ . συνεσκεύασε δὲ τὴν ἐπιβουλὴν Λαμπούδιός τις ὁ περὶ ταῦτα δεινότατος τῶν Πελοποννησίων · ὃς ἐπειδὴ πρότερον οἱ ἀνθιστάμενοι ἐνίκων , πάντων ὧν εἶχεν ἀποστερηθεὶς , εἰς ἐσχάτην ἤλασε πενίαν , διὰ τῶν τρόπων τὴν μοχθηρίαν καὶ τὸ περὶ τὸ στασιάζειν ἐξησκῆσθαι καὶ ὑπὸ τοῦ δεσπότου παροφθείς . εἶτα προσελθὼν καὶ δεηθεὶς καὶ πίστεις παρασχόμενος , ὡς οὐδὲν οὐδέποτε νεωτερίσειεν , ἀλλ' εὔνους αὐτῷ καὶ τῶν φιλούντων ἄγαν μενεῖ , ἀνελαμβάνετό τε καὶ εἰς τὴν προτέραν τύχην ἤγετο , πολλὰς ἀφορμὰς εἰς τὸ πλουτεῖν παρεχομένου τοῦ δεσπότου . καὶ πρὸς τοὺς ἀντιπάλους ἀξιόμαχος ἤδη ἦν . οὔτε γὰρ κακοπραγία , οὔτ' εὐημερία , οὔτε χρόνος ὁ πάντα λύων διαλύειν δύναται αὐτοῖς τὴν πρὸς ἀλλήλους ἔχθραν , ἀλλὰ διὰ βίου τε πολέμιοί εἰσιν ἀλλήλοις , καὶ μετὰ τελευτὴν ὥσπερ τινὰ πατρῷον κλῆρον καταλείποντες τοῖς παισὶ τὴν πρός τινας διαφοράν . καὶ τῶν Λυκούργου νόμων πάντων ἀμελήσαντες , ἑνὸς μόνου τῶν Σόλωνος ἐξέχονται τοῦ Ἀθηναίου ἀκριβῶς , ὃς ἀτίμους ποιεῖ τῶν πολιτῶν τοὺς ἐν στάσει μηδεμιᾷ μερίδι προσκειμένους . τοῦ δεσπότου δὲ διὰ τὰς λῃστείας τῶν Περσῶν , ἐποιοῦντο γὰρ πολλὰς καὶ συνεχεῖς ἐκ τῆς Ἀσίας περαιούμενοι ὀλίγοι καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν , δεῖν οἰομένου τριήρεις κατασκευάζειν ἐφ' ᾧ περιπλέοιεν τὴν νῆσον καὶ κωλύοιεν τοὺς πειρατὰς , ἐπεὶ πᾶσι λυσιτελεῖν ἐδόκει , καὶ ἔδει πάντας χρήματα εἰσφέρειν , ὁ Λαμπούδιος ὑπέρχεται τὴν εἴσπραξιν ἑκοντὶ , πολλὰ τοῦ δεσπότου δεηθεὶς , ὡς τῶν ἄλλων μᾶλλον αὐτὸς καταπραξόμενος βέλτιον διὰ τὴν ἐμπειρίαν καὶ τὴν πρὸς ἐκεῖνον εὔνοιαν . ἀδείας δὲ τυχὼν , τὴν Πελοπόννησον ἅπασαν περιιὼν , ἐξεπολέμου τῷ δεσπότῃ , καὶ πόλεσιν ἁπάσαις καὶ κώμαις τὴν ἐθελοδουλίαν ὀνειδίζων , καὶ τὸ μὴ ἀξίως τῶν προγόνων ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν προθυμεῖσθαι , ἀλλ' ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνέχεσθαι ἄγεσθαι καὶ φέρεσθαι ὑπὸ τοῦ δεσπότου , καὶ τέλος πάντας ἔπειθεν ὁμοίως τῷ δεσπότῃ πολεμεῖν , ἰσχυριζόμενος , ὡς ἢ οὐκ ἀντισχήσει κοινῇ πρὸς πάντας πολεμῶν , ἀλλὰ φεύξεται καταλιπὼν τὴν Πελοπόννησον , ἀγαπητὸν ἡγούμενος τὸ σώζεσθαι , ἢ διαφθαρήσεται μένων , πανταχόθεν τοῦ πολέμου περιῤῥέοντος . οὕτω μὲν ἐκείνους ἔπειθε καὶ πᾶσιν ἔδωκε σύνθημα κοινὸν , ἵν' ἐν ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ τοῖς σφισιν ἄρχουσι πάντες ἐπιθέμενοι , πρῶτον μὲν αὐτῶν κρατήσωσιν , ἔπειτα ἐπιστρατεύσωσι δεσπότῃ , ἀσθενεστέρῳ γεγενημένῳ ἤδη . καὶ κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν πάντα ἐτελεῖτο . ἡμέρᾳ γὰρ τῇ αὐτῇ πάντων ἐκράτησαν , ὅσοι πόλεων ἦρχον ἢ κωμῶν · ἔπειτα ἁπανταχόθεν ἀθροισθέντες παμπληθεῖς πεζοί τε καὶ ἱππεῖς ἐπῄεσαν δεσπότῃ , Λαμπουδίου μετὰ τῶν ἄλλων τῶν δυνατωτέρων ἡγουμένου . δεσπότης δὲ τοὺς ἰδίους ἐφοπλίσας , ὅσοι εἵποντο ἐκ Βυζαντίου , περὶ τριακοσίους ὄντας λογάδας πάντας , ἀντεπεξῄει τοῖς Πελοποννησίοις , καὶ μισθοφόρους ἔχων ὀλίγους Ἀκαρνᾶνας . οἱ δὲ οὐδὲ εἰς ὄψιν ὑπομείναντες ἐλθεῖν , εἰς φυγήν τε ἐτράποντο καὶ διελύθησαν κατὰ πόλεις · καὶ οἱ μὲν αὐτίκα προσεχώρουν παραιτούμενοι καὶ ἐτύγχανον συγγνώμης , ὅσοι δὲ ἦσαν τολμηρότεροι πρὸς νεωτερισμοὺς , τὰς πόλεις κατασχόντες , οὐκ ἐδέχοντο δεσπότην ἀνοήτως . οἳ γὰρ ὁμοῦ σύμπαντες ἀντισχεῖν οὐκ ἠδυνήθησαν , οὗτοι κατ' ὀλίγους διαιρεθέντες , ἤλπισαν περιγενήσεσθαι . ὕστερον μέντοι καὶ αὐτοὶ μετὰ πολλὴν κάκωσιν καὶ τὰς συνεχεῖς ἐπιδρομὰς καὶ λεηλασίας τὸ συνοῖσον συνιδόντες , προσεχώρουν τῷ δεσπότῃ δεόμενοι τυχεῖν συγγνώμης . ὁ δὲ παρείχετο πᾶσιν , οὐ μισῶν μᾶλλον , ἢ τῆς ἀνοίας ἐλεῶν , ὅτι ἀκινδύνως σώζεσθαι ἐνὸν , ἀπώλοντο τοῖς ὑπὲρ δύναμιν ἐπιχειροῦντες . ἡσύχασαν δὲ χρόνον οὐκ ὀλίγον , τὴν ὑπὸ δεσπότῃ δουλείαν οὐ μᾶλλον ὑπ' εὐγνωμοσύνης εὐμαρῶς φέροντες , ὅσον ὑπὸ δέους . τοῦ πρὸς ἀλλήλους δὲ τῶν βασιλέων αὖθις πολέμου ἀναῤῥιπισθέντος , καὶ τοῦ νέου βασιλέως τοῦ Παλαιολόγου τῶν πραγμάτων ἄρξαντος , αὖθις οἱ Πελοποννήσιοι διὰ τὸ βασιλέα τὸν πατέρα πεπαῦσθαι τῆς ἀρχῆς δυνήσεσθαί τι πλέον οἰηθέντες , ἄλλως τε καὶ τῶν Ἀσάνη τοῦ Ἰσαακίου υἱῶν ἐναγόντων πρὸς τὸν πόλεμον , οἳ ἦσαν ἐκεῖ ὑπὸ βασιλέως τοῦ νέου ἐπιτροπεύειν πεμφθέντες τῆς Πελοποννήσου , σύμπαντες ὁμοῦ ἀπέστησαν δεσπότου , πλὴν μιᾶς πόλεως , ἧς φρουρὰ κατεῖχε τὴν ἀκρόπολιν ἀνάλωτον οὖσαν διὰ καρτερότητα τήν τε φυσικὴν καὶ τὴν κατεσκευασμένην . ὁ δὲ τῇ σφετέρᾳ χρώμενος δυνάμει μόνῃ , αὖθίς τε ἐκράτει συμπάντων καὶ τοῖς ὅπλοις χρώμενος κατεδουλοῦτο . ἐξ ἐκείνου δὲ παντάπασιν ἀπειπόντες τὸ ἐκείνῳ πολεμεῖν , τήν τε πρὸς ἀλλήλους ἀσπάζονται εἰρήνην καὶ τὴν πρὸς ἐκεῖνον εὔνοιαν , καὶ τὰ μέγιστα ὠφέληνται ἐκ τούτου , ἐπὶ γεωργίας τραπόμενοι καὶ βοσκημάτων ἐπιμέλειαν , καὶ κτήσεις ἐκτήσαντο ἐν τοῖς ἀγροῖς πολλὰς , πρότερον καθ' ὃν ὁ δεσπότης ἀφῖκτο χρόνον οὐδενὸς ὄντος πλὴν τῶν πόλεων , καὶ τούτων ὑπὸ τῶν στάσεων διεφθαρμένων . Λατῖνοι δὲ οἱ πρίγγιπι ὑπήκοοι πρῶτα μὲν καὶ αὐτοὶ ὥρμηντο δεσπότῃ πολεμεῖν καὶ κακῶς ποιεῖν τὰς πόλεις , οὐδὲ πρότερον ἀμελοῦντες . εἰς τοὐναντίον δὲ ἅπαν τὸ τόλμημα ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἐκείνοις περιέστη . μᾶλλον γὰρ αὐτοὶ κακῶς ἔπασχον κατὰ τὸν πόλεμον . συνιδόντες δὲ αὐτοῖς οὐκ ὀλίγα λυμαινόμενον τὸν πόλεμον , πρεσβείας ποιησάμενοι καὶ πολλὰ δεσπότου δεηθέντες , ἔπεισαν θέσθαι πρὸς αὐτοὺς σπονδὰς εἰρηνικὰς , ὥστε εἶναι ὑπηκόους μὲν πρίγγιπι , αὐτῷ δὲ φίλους καὶ συμμάχους , καὶ ἔνδον τε Πελοποννήσου προθύμως συμμαχεῖν , ᾗ ἂν δέοιτο αὐτῶν , ἐκ τῶν οἰκείων τρεφομένους , καὶ ἐκτὸς ὁμοίως . ὅθεν μαχομένῳ τε πρὸς Πέρσας ναυσὶν ἐπιστρατεύοντας πολλάκις συνεμάχησαν , καὶ πολλῶν αὐτῷ τροπαίων ἐκοινώνησαν κατὰ βαρβάρων , καὶ εἰς Βοιωτίαν συνεισέβαλον πρός τινα τῶν ἐκεῖ δυναστευόντων Λατίνων πολεμοῦντι , Ρουντζέρην Ντελωρίαν προσαγορευόμενον , πολλήν τε εὔνοιαν πρὸς αὐτὸν ἐκτήσαντο διὰ τὴν ἐπιείκειαν καὶ τὸ φιλάληθες . ἐν χρόνῳ γὰρ ἤδη οὐκ ὀλίγῳ οὐδέποτε οὐδὲν ἐφάνη τῶν ἐπηγγελμένων ἐψευσμένος . ὅθεν οὐδὲ ὅρκων δέονται , ἤν τι δέωνται ἐκείνου , ἀλλ' ἀξιόχρεως αὐτοῖς πρὸς πίστιν καὶ λόγος προϊέμενος ἁπλῶς . ἡ μὲν οὖν Πελοπόννησος οὕτως ἄγεται μέχρι νῦν ὑπὸ δεσπότου Μανουὴλ τοῦ Καντακουζηνοῦ πολλὰ ὠφελουμένη ἔκ τε ὧν τοῖς πολεμίοις ἀήττητος ἄχρι νῦν διατετέλεκε , καὶ τοῖς ὑπηκόοις προσηνὴς καὶ κηδεμονικός .
Lemmas: πνίξ . ἐπεί δέ καί Πελοπόννησος διαφθείρω παντάπασι οὖον μόνος ὑπό ὁ Πέρσης στόλος μέγας ἔπειμι καί ὑπό Λατῖνος ὁ ὁ παρά Ἕλλην Ἀχαΐα λέγω κατέχω , ὑπήκοος εἰμί πρίγγιπι , ἀλλά καί μᾶλλον ὑπό σφεῖς αὐτός , διηνεκής ἀλλήλων ἀντικαθίστημι καί διαρπάζω ὁ ἀλλήλων καί ἀποκτείνω , καί κώμη μέν ἀτείχιστος ὑπό ὁ ἔξωθεν ἀνάλλομαι πολέμιος , ὁ πόλις δέ ὑπό ὁ ἐνοικέω , καί παντάπασι προσδοκάω ἐκλείπω · πρόνοια τις αὐτός ποιέω σκέπτομαι ὁ βασιλεύς . μείζων δέ οὐ ἔχω , ὁ υἱός πέμπω δεσπότης ὁ Μανουήλ τριήρης , ἄρχω Πελοποννήσιος καί πρόνοια ποιέω ὁ δυνατός . ὅς ἔρχομαι πρῶτος μέν ὁ ἐμφύλιος λύω στάσις , ὁ τε πρῶτος ἄρχω κολάζω , ὥσπερ Δίκαιος , καί ὁ ἄλλος ἐκφοβέω μή ὁ ὅμοιος ἐγχειρέω . ἔπειτα δέ καί πρός Λατῖνος τίθημι σπονδή , ἀβλαβής ὁ οἰκεῖος ἐκ ἐκεῖνος διατηρέω , καί πρός ὁ βάρβαρος ἀντικαθίστημι καί μάχη πολύς νικάω , πείθω μή πάνυ Πελοποννήσιος καταφρονέω . ἐκ ὅς ὁ τε πόλις ἀναρρώννυμι καί ὥσπερ ἀναφέρω ἐκ μέγας συμφορά δοκέω , καί ὁ χώρα συνοικίζω , ἄδεια εἰμί ὁ ἀγρός ἐνδιατρίβω , καί ὁ Σκύθης ἐρῆμος Πελοπόννησος ἐν ὀλίγος χρόνος φαίνω γεωργέω , καί ὁ μέλλω εὐεξία οὐ ἀγεννής παρέχω ἐλπίς . οὖον μόνος δέ ὁ πόλις κοινός παρέχω ὁ εὐεργεσία , ἀλλά καί ἴδιος εὕω ὁ δυνατός ποιέω ὁ Πελοποννήσιος · ὁ δέ οὐδείς ὁ γίγνομαι ἀρκέω , ἀλλά πᾶς μᾶλλον εἰμί ἀνεκτός , ἢ ὁ μή στασιάζω καί ὁ σφέτερος χράω ἠθέω . ὅθεν πρός ἀλλήλων μή δύναμαι διά ὁ πρός ὁ δεσπότης δέος , εἷς γνώμη πᾶς ἐπί αὐτός συνίστημι καί πόλεμος ἔραμαι κοινός . συσκευάζω δέ ὁ ἐπιβουλή Λαμπούδιός τις ὁ περί οὗτος δεινός ὁ Πελοποννήσιος · ὅς ἐπεί πρότερος ὁ ἀνθίστημι νικάω , πᾶς ὅς ἔχω ἀποστερέω , εἰς ἔσχατος ἐλαύνω πενία , διά ὁ τρόπος ὁ μοχθηρία καί ὁ περί ὁ στασιάζω ἐξασκέω καί ὑπό ὁ δεσπότης παροράω . εἶτα προσέρχομαι καί δέω καί πίστις παρέχω , ὡς οὐδείς οὐδέποτε νεωτερίζω , ἀλλά Εὔνους αὐτός καί ὁ φιλέω ἄγαν μένω , ἀναλαμβάνω τε καί εἰς ὁ πρότερος Τύχη ἄγω , πολύς ἀφορμή εἰς ὁ πλουτέω παρέχω ὁ δεσπότης . καί πρός ὁ ἀντίπαλος ἀξιόμαχος ἤδη εἰμί . οὔτε γάρ κακοπραγία , οὔτε Εὐημερία , οὔτε χρόνος ὁ πᾶς λύω διαλύω δύναμαι αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων ἔχθρα , ἀλλά διά βίος τε πολέμιος εἰμί ἀλλήλων , καί μετά τελευτή ὥσπερ τις πατρῷος κλῆρος καταλείπω ὁ παῖς ὁ πρός τις διαφορά . καί ὁ Λυκοῦργος νόμος πᾶς ἀμελέω , εἷς μόνος ὁ Σόλων ἐξέχω ὁ Ἀθηναῖος ἀκριβῶς , ὅς ἄτιμος ποιέω ὁ πολίτης ὁ ἐν στάσις μηδείς μερίς πρόσκειμαι . ὁ δεσπότης δέ διά ὁ λῃστεία ὁ Πέρσης , ποιέω γάρ πολύς καί συνεχής ἐκ ὁ Ἀσία περαιόω ὀλίγος καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα , δήω οἴομαι τριήρης κατασκευάζω ἐπί ὅς περιπλέω ὁ νῆσος καί κωλύω ὁ πειρατής , ἐπεί πᾶς λυσιτελέω δοκέω , καί ἐσθίω πᾶς χρῆμα εἰσφέρειν , ὁ Λαμπούδιος ὑπέρχομαι ὁ εἴσπραξις ἑκοντί , πολύς ὁ δεσπότης δέω , ὡς ὁ ἄλλος μᾶλλον αὐτός καταπράσσω ἀγαθός διά ὁ ἐμπειρία καί ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνοια . ἄδεια δέ τυγχάνω , ὁ Πελοπόννησος ἅπας περίειμι1 , ἐκπολεμέω ὁ δεσπότης , καί πόλις ἅπας καί κώμη ὁ ἐθελοδουλία ὀνειδίζω , καί ὁ μή ἀξίως ὁ πρόγονος ἐπί ὁ ἐλευθερία προθυμέομαι , ἀλλά ὥσπερ ἀνδράποδον ἀνέχω ἄγω καί φέρω ὑπό ὁ δεσπότης , καί τέλος πᾶς πείθω ὁμοίως ὁ δεσπότης πολεμέω , ἰσχυρίζομαι , ὡς ἢ οὐ ἀντέχω κοινός πρός πᾶς πολεμέω , ἀλλά φεύγω καταλείπω ὁ Πελοπόννησος , ἀγαπητός ἡγέομαι ὁ σῴζω , ἢ διαφθείρω Μένων , πανταχόθεν ὁ πόλεμος περιρρέω . οὗτος μέν ἐκεῖνος πείθω καί πᾶς δίδωμι σύνθημα κοινός , ἵνα ἐν ἡμέρα ὁ αὐτός ὁ σφεῖς ἄρχω πᾶς ἐπιτίθημι , πρῶτος μέν αὐτός κρατέω , ἔπειτα ἐπιστρατεύω δεσπότης , ἀσθενής γίγνομαι ἤδη . καί κατά ὁ ἐκεῖνος παραίνεσις πᾶς τελέω . ἡμέρα γάρ ὁ αὐτός πᾶς κρατέω , ὅσος πόλις ἄρχω ἢ κώμη · ἔπειτα ἁπανταχόθεν ἀθροίζω παμπληθής πεζός τε καί ἱππεύς ἔπειμι δεσπότης , λαμπουδιον μετά ὁ ἄλλος ὁ δυνατός ἡγέομαι . δεσπότης δέ ὁ ἴδιος ἐφοπλίζω , ὅσος ἕπω ἐκ Βυζάντιον , περί τριακόσιοι εἰμί λογάς πᾶς , ἀντεπεξέρχομαι ὁ Πελοποννήσιος , καί μισθοφόρος ἔχω ὀλίγος Ἀκαρνάν . ὁ δέ οὐδέ εἰς ὄψις ὑπομένω ἔρχομαι , εἰς φυγή τε τρέπω καί διαλύω κατά πόλις · καί ὁ μέν αὐτίκα προσχωρέω παραιτέομαι καί τυγχάνω συγγνώμη , ὅσος δέ εἰμί τολμηρός πρός νεωτερισμός , ὁ πόλις κατέχω , οὐ δέχομαι δεσπότης ἀνόητος . ἕ γάρ ὁμοῦ σύμπας ἀντέχω οὐ δύναμαι , οὗτος κατά ὀλίγος διαιρέω , ἐλπίζω περιγίγνομαι . ὕστερος μέντοι καί αὐτός μετά πολύς κάκωσις καί ὁ συνεχής ἐπιδρομή καί λεηλασία ὁ συμφέρω συνοράω , προσχωρέω ὁ δεσπότης δήω τυγχάνω συγγνώμη . ὁ δέ παρέχω πᾶς , οὖον μισέω μᾶλλον , ἢ ὁ ἄνοια ἐλεέω , ὅτι ἀκίνδυνος σῴζω ἐν-εἰμί , ἀπόλλυμι ὁ ὑπέρ δύναμις ἐπιχειρέω . ἡσυχάζω δέ χρόνος οὐ ὀλίγος , ὁ ὑπό δεσπότης δουλεία οὖον μᾶλλον ὑπό εὐγνωμοσύνη εὐμαρής φέρω , ὅσος ὑπό δέος . ὁ πρός ἀλλήλων δέ ὁ βασιλεύς αὖθις πόλεμος ἀναπείθω , καί ὁ νέος βασιλεύς ὁ Παλαιολόγος ὁ πρᾶγμα ἄρχω , αὖθις ὁ Πελοποννήσιος διά ὁ βασιλεύς ὁ πατήρ παύω ὁ ἀρχή δύναμαι τίς πλέω οἴομαι , ἄλλως τε καί ὁ Ασάνης ὁ Ἰσαάκιος υἱός ἐνάγω πρός ὁ πόλεμος , ἕ εἰμί ἐκεῖ ὑπό βασιλεύς ὁ νέος ἐπιτροπεύω πέμπω ὁ Πελοπόννησος , σύμπας ὁμοῦ ἀφίστημι δεσπότης , πλήν εἷς πόλις , ὅς φρουρά κατέχω ὁ ἀκρόπολις ἀνάλωτος εἰμί διά καρτερότης ὁ τε φυσικός καί ὁ κατασκευάζω . ὁ δέ ὁ σφέτερος χράω δύναμις μόνος , αὖθις τε κρατέω σύμπας καί ὁ ὅπλον χράω καταδουλόω . ἐκ ἐκεῖνος δέ παντάπασι ἀπολέγω ὁ ἐκεῖνος πολεμέω , ὁ τε πρός ἀλλήλων ἀσπάζομαι εἰρήνη καί ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνοια , καί ὁ μέγας ὠφελέω ἐκ οὗτος , ἐπί γεωργία τρέπω καί βόσκημα ἐπιμέλεια , καί κτήσεις κτάομαι ἐν ὁ ἀγρός πολύς , πρότερος κατά ὅς ὁ δεσπότης ἀφικνέομαι χρόνος οὐδείς εἰμί πλήν ὁ πόλις , καί οὗτος ὑπό ὁ στάσις διαφθείρω . Λατῖνος δέ ὁ πρίγγιπι ὑπήκοος πρῶτος μέν καί αὐτός ὁρμάω δεσπότης πολεμέω καί κακῶς ποιέω ὁ πόλις , οὐδέ πρότερος ἀμελέω . εἰς ἐναντίος δέ ἅπας ὁ τόλμημα ἐν ὀλίγος χρόνος ἐκεῖνος περιίστημι . μᾶλλον γάρ αὐτός κακῶς πάσχω κατά ὁ πόλεμος . συνοράω δέ αὐτός οὐ ὀλίγος λυμαίνομαι ὁ πόλεμος , πρέσβυς ποιέω καί πολύς δεσπότης δήω , πείθω τίθημι πρός αὐτός σπονδή εἰρηνικός , ὥστε εἰμί ὑπήκοος μέν πρίγγιπι , αὐτός δέ φίλος καί σύμμαχος , καί ἔνδον τε Πελοπόννησος προθύμως συμμαχέω , ὅς εἄν δήω αὐτός , ἐκ ὁ οἰκέω τρέφω , καί ἐκτός ὁμοίως . ὅθεν μάχομαι τε πρός Πέρσης ναῦς ἐπιστρατεύω πολλάκις συμμαχέω , καί πολύς αὐτός τρόπαιον κοινωνέω κατά βάρβαρος , καί εἰς Βοιωτία συνεισβάλλω πρός τις ὁ ἐκεῖ δυναστεύω Λατῖνος πολεμέω , Ρουντζέρην Ντελωρίαν προσαγορεύω , πολύς τε εὔνοια πρός αὐτός κτάομαι διά ὁ ἐπιείκεια καί ὁ φιλαλήθης . ἐν χρόνος γάρ ἤδη οὐ ὀλίγος οὐδέποτε οὐδείς φαίνω ὁ ἐπαγγέλλω ψεύδω . ὅθεν οὐδέ Ὅρκος δήω , ἐάν τίς δήω ἐκεῖνος , ἀλλά ἀξιόχρεως αὐτός πρός πίστις καί λόγος προΐημι ἁπλόος . ὁ μέν οὖν Πελοπόννησος οὕτως ἄγω μέχρι νῦν ὑπό δεσπότης Μανουήλ ὁ Καντακουζηνός πολύς ὠφελέω ἐκ τε ὅς ὁ πολέμιος ἀήσσητος ἄχρι νῦν διατελέω , καί ὁ ὑπήκοος προσηνής καί κηδεμονικός .