joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.37
λζʹ . Τότε δὲ ἐπεὶ ἐπεψήφιζεν ὁ βασιλεὺς τὴν ἀνάῤῥησιν Ματθαίου τοῦ υἱοῦ , μετά τινας τῆς διαλέξεως ἡμέρας , πάντων παρόντων ἐν τοῖς βασιλείοις , ὁ τοῦ βασιλέως ἀνηγόρευτο υἱὸς , καὶ τοῖς τε ποσὶν ὑπέδυ κρηπῖδας ἐρυθρὰς καὶ πῖλον ἐπέθετο τῇ κεφαλῇ λίθῳ τε κεκοσμημένον καὶ μαργάροις , ὥσπερ ἔθος βασιλεῦσι , καὶ πρός τε τὰς εὐφημίας συνηριθμεῖτο τοῖς βασιλεῦσι καὶ ἐν ταῖς γιγνομέναις μνήμαις τῶν βασιλέων πρὸς τοῖς ἱεροῖς . βασιλέα δὲ τὸν Ἰωάννην ἐκέλευε βασιλεὺς ὁ κηδεστὴς ἔν τε ταῖς μνήμαις ἀποσιωπᾶσθαι κἀν ταῖς εὐφημίαις · Ἄνναν μέντοι τὴν βασιλίδα καὶ τὸν θυγατριδοῦν Ἀνδρόνικον τὸν βασιλέα εὐφημεῖσθαι , ὥσπερ πρότερον , καὶ μνημονεύεσθαι ἐκέλευεν ἐν ταῖς ἱεροτελεστίαις . οὐ μὴν αὐτοῦ παντάπασιν ἀφεῖλε καὶ τὴν προσηγορίαν , ἀλλ' εἴ ποτε περὶ ἐκείνου ποιοῖτο λόγον , βασιλέα προσηγόρευεν , ἐπὶ πολλῶν . ἐκ τοιούτων μὲν αἰτιῶν ὁ πρὸς ἀλλήλους τῶν βασιλέων ἐκινήθη πόλεμος καὶ ηὔξητο ἐπὶ τοσοῦτον , ὡς καὶ Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα , καίτοι πρότερον ὅλῃ γνώμῃ παρεσκευασμένον τῆς ἀρχῆς διάδοχον τὸν νέον καταλείπειν Ἰωάννην , ἠναγκάσθαι καὶ Ματθαῖον τὸν υἱὸν ἀποδεικνύειν βασιλέα . μετὰ μέντοι τὴν ἀνάῤῥησιν Ματθαίου τοῦ νέου βασιλέως ἐκεῖνον μὲν εἰς τὴν Ἀδριανοῦ ἐξέπεμπεν αὖθις ὁ πατὴρ , αὐτὸς δὲ ὑπελείπετο ἐν Βυζαντίῳ καὶ τὰ κατὰ τὸν πατριάρχην , ὡς μάλιστα ἐνῆν , εὖ τίθεσθαι ἐτίθετο διὰ σπουδῆς . συνεώρα γὰρ ἤδη κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην δέον ὂν Ματθαῖον τὸν νέον βασιλέα τῷ μύρῳ χρίεσθαι κατὰ τὸ ἔθος . τοιγαροῦν καὶ μετεπέμπετο τοὺς ἀρχιερέας , ὅσους μάλιστα ἐνῆν , ἐκ τῶν κατὰ τὴν Θρᾴκην πόλεων . εἶτα ἐπειδὴ παρῆσαν , καὶ τοὺς ἐν Βυζαντίῳ διατρίβοντας ἅμα τοῖς ἔξωθεν ἐπιδεδημηκόσι κελεύσας ἐν βασιλείοις συνελθεῖν , ὅ,τι δέοι πράττειν περὶ Καλλίστου τοῦ πατριάρχου , πάντων ἐπυνθάνετο κοινῇ . τῶν δ' ἀπὸ συνθήματος δέον εἰρηκότων εἶναι πέμπειν πρὸς ἐκεῖνον καὶ καλεῖν ἐπὶ τὸν θρόνον , ἐπειδὴ μηδὲν ἐγκαλοῖτο ὑπὸ μηδενὸς , αὐτίκα τε ἐπείθετο ὁ βασιλεὺς καὶ πρεσβείαν πρὸς ἐκεῖνον ἐποιεῖτο . δύο γὰρ τῶν ἀρχιερέων ἀπολεξάμενος , τὸν Αἴνου Δανιὴλ καὶ Ἰωσὴφ τὸν Τενέδου , καὶ τοσούτους ἑτέρους τῶν ἐπιφανεστέρων τοῦ κλήρου τῆς Βυζαντίων ἐκκλησίας , Καβάσιλαν τὸν σακελλίου καὶ Περδίκην τὸν σκευοφύλακα , ἔπεμπεν εἰς τὴν μάρτυρος τοῦ Μάμαντος μονὴν πρὸς πατριάρχην καὶ ἐπὶ τοὺς θρόνους ἐκάλει καὶ τὴν ἀρχήν · οὐδένα γὰρ εἶναι τὸν ἀφῃρημένον · ἔφασκέ τε βέλτιον μὲν εἶναι μὴ ἀπερισκέπτως οὕτω χωρεῖν , ἐφ' ἃ μὴ δεῖ , μηδ' ἀβουλίᾳ χρώμενον , τῶν μὲν θρόνων ἀφίστασθαι ἑκόντα καὶ τοῦ ποιμνίου , αὐτὸν δὲ τὰ μηδὲν προσήκοντα περιεργαζόμενον , ἄλλοτε ἄλλοθι διατρίβειν , μηδὲν ποιοῦντα τῶν δεόντων . εἰ γὰρ ἔμενεν ἐπὶ τοῦ προσχήματος καὶ συνεβούλευε μὴ τὸν υἱὸν ἀναγορεύειν , αἰτίας τινὰς ἀναγκαίας τοῖς λόγοις προστιθεὶς , ἴσως ἂν καὶ διεκώλυσε · νῦν δ' οὐχ ἥκιστα καὶ τοῦτ' ἂν εἴη τῶν πεισάντων ἓν χωρεῖν ἐπὶ τοιαῦτα , ὅτι μὴ λόγοις καὶ παραινέσεσιν , ἴσως δὲ καὶ ἱκεσίαις , ὥσπερ ἔδει , ἀλλὰ βίᾳ καὶ ὥσπερ ἰσχύϊ τινὶ κωλύσειν ἐπεχείρησεν . ἐπεὶ δὲ ἀναλυθῆναι τὰ γεγενημένα οὐκ ἐνδέχεται , οὐδὲν ἂν ἡ διχοστασία ἔτι καὶ ἡ ἔρις συμβαλεῖται , ἀλλὰ δέον αὐτὸν ἐπὶ τὸν θρόνον καὶ τὴν οἰκείαν ἀρχὴν ἐλθόντα , τὸν νέον βασιλέα καὶ τῷ μύρῳ χρίειν , ὥσπερ ἔθος . οὐ γὰρ ἐνδέχεται τοῖς ἄλλοις παρασήμοις κοσμηθέντα , μὴ καὶ τὸν ἀρχαῖον τρόπον στέφεσθαι . τοιαῦτα μὲν πρὸς Κάλλιστον τὸν πατριάρχην διὰ τῶν πρέσβεων ἐμήνυεν ὁ βασιλεὺς , ὀρθῶς ἔχειν τὰ εἰρημένα καὶ τῶν ἀρχιερέων ἁπάντων συνεπιψηφισαμένων . πατριάρχης δὲ ἐπεὶ τοὺς βασιλέως λόγους ἤκουε , πρὸς ἔπος μὲν ἀπεκρίνατο οὐδὲν , ἀλλὰ κατὰ τοῦ ἐπιθήσοντος αὐτῷ ἀνάγκην ἐπὶ τούτῳ ἐξεφώνει χωρισμὸν ἀπὸ θεοῦ . Δανιὴλ δὲ τοῦ τῆς Αἴνου τὴν ἱεραρχικὴν ἰθύνοντος ἀρχὴν δυσχεραίνοντος ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις καὶ τό,τε προτρέπεσθαι πατριάρχην , ἐφ' ἃ ἐπέμφθησαν , ἀπεγνωκότος διὰ τὴν ἐπιφωνηθεῖσαν ἐπιτίμησιν , δίκαιόν τε οἰηθέντος , εἰ μήθ' ἑκὼν εἶναι πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτὸς χωροίη , μήτ' ἀναγκάζειν αὐτὸν ἐξείη μηδενὶ , ἕτερον τοῖς θρόνοις ἐφιστᾷν , « οὐκοῦν » εἶπεν « οὐδὲν ἕτερον , σοῦ τοιαῦτα ἰσχυριζομένου , λείπεται , ἢ πατριάρχην ἕτερον ἀντεισάγεσθαι τῇ ἐκκλησίᾳ . » ὁ πατριάρχης δὲ « καὶ μάλιστα βουλοίμην » εἶπεν . ἐπὶ τούτοις δὲ οἱ πρέσβεις πρὸς βασιλέα καὶ τὴν σύνοδον ἀναστρέψαντες ἀπήγγελλον , ὅσα πατριάρχης ἀποκριθείη πρὸς τοὺς λόγους · Περδίκης δὲ , τῶν πρέσβεων εἷς , τὸν ἀφορισμὸν εἶπεν ἐκπεφωνηκέναι τὸν πατριάρχην κατὰ τοῦ ἐπιθήσοντος αὐτῷ ἀνάγκην ἐπὶ τούτῳ · ἀγνοεῖν δὲ , ὅτι βούλοιτο αὐτῷ τὸ ἐπὶ τούτῳ . οἱ συμπρέσβεις δὲ οὐδὲν ἕτερον βούλεσθαι ἰσχυρίζοντο τὸ ἐπὶ τούτῳ εἶναι , ἢ ἐλθεῖν αὖθις ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκκλησίας , ὡς βεβαίως αὐτὴν ἀπειπαμένου , καὶ μήθ' ἑκόντα εἶναι , μήτε βιασθέντα βουλησόμενον αὖθις ἐπανήκειν πρὸς αὐτήν . οἱ μὲν οὖν πρέσβεις τοιαῦτα διενεχθέντες , συνέβησαν αὖθις πρὸς ἀλλήλους , καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκέλευε τὸν τῆς ἐκκλησίας ὑπογραμματέα πάντα γράφειν , ἵνα μή τις ᾖ περὶ τὰ εἰρημένα ὕστερον ἀμφιβολία , εἴ ποτε δεηθείη ἐξετάσεως . μετὰ τοῦτο δὲ τῶν ἀρχιερέων ἐπὶ τὸ τίνα χρὴ τῆς ἐκκλησίας τραπομένων προϊστᾷν , οἷα δὴ τοῦ καθεστηκότος φανερῶς ἀπειπαμένου καὶ ἀνάγκην ἐπιτεθεικότος , ὥστε περὶ τῶν ἴσων λόγον κινεῖν μηδένα πρὸς αὐτὸν , « τοὺς μὲν περὶ τὴν τῶν ἀρχιερέων » εἶπεν ὁ βασιλεὺς « ἐπιλογὴν παρά τε τῶν πρώτων τῆς ἐκκλησίας διδασκάλων τῶν Χριστοῦ μαθητῶν καὶ τῶν κατ' ἴχνος ἐκείνοις ἑπομένων θείων πατέρων κειμένους νόμους , ὡς χρὴ τοὺς ἐπισκόπους ἐν ταὐτῷ γενομένους καὶ τὴν τοῦ πνεύματος χάριν ἄνωθεν ἐπικαλεσαμένους , μετὰ τὸ πολλαῖς πρότερον εὐχαῖς καὶ ἱκεσίαις ἐξιλάσασθαι θεὸν , ὥστε φανερὸν αὐτοῖς ποιῆσαι τὸν ὀρθῶς καὶ δικαίως καὶ ὡς μάλιστα θεῷ κεχαρισμένως προστησόμενον τῆς ἐκκλησίας τῶν πιστῶν , ὑπὲρ ἧς αὐτὸς ἐξέχεε τὸ αἷμα , γενόμενος ὅπερ ἡμεῖς καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἐνδεδυμένος , οὕτως ἐπιψηφίζεσθαι , ὃν ἂν αὐτὸς ἀποκαλύπτῃ , περιστήσαντας δὲ ἐν τρισὶ τοῖς μάλιστα δοκοῦσιν ἀξιόχρεω τὴν ψῆφον , οὕτως ἐπιτρέπειν βασιλεῖ τὴν αἵρεσιν ἑνός · ὃν δ' ἂν αὐτὸς ἕλοιτο , τοῦτον ἀποδείκνυσθαι προστάτην τῆς ἐκκλησίας , οὔτ' αὐτὸς ἠγνόουν ἄχρι νῦν , οὔτ' ὑμῶν οἴομαι οὐδένα μὴ σαφέστατα εἰδέναι . οἷα δὲ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἁμαρτημάτων φιλεῖ συμβαίνειν , ὅτι καίτοι μὴ ἀγνοοῦντες , ὅτι ἁμαρτάνομεν , ὅμως ὑπὸ πονηρᾶς ἀγόμενοι συνηθείας , ἢ τῷ λείῳ τῆς ἡδονῆς ἐξαπατώμενοι , περιπίπτομεν ἑκουσίως τοῖς κακοῖς καὶ τοῖς φαύλοις πάθεσι καταδουλοῦμεν ἑαυτοὺς , τοῦτ' αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν τῶν ἀρχιερέων ἐπιλογὴν ἡμῖν συμβαίνει . σαφέστατα γὰρ εἰδότες , ὡς ἀθέμιτον αὐτοὺς πρότερον ἐπιψηφισαμένους , ὃν ἂν ἐθέλωμεν αὐτοὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκκλησίας ἐγχειρίζειν , ἔπειτα βωμολοχοῦντας ἄντικρυς καὶ κατειρωνευομένους τοῦ θεοῦ , ἐπιτρέπειν ὑμῖν τὴν ἄνωθεν ἐπικαλεῖσθαι χάριν καὶ τοῦτον ἐπιψηφίζεσθαι , ὃν αὐτοὶ πολλῷ πρότερον οὐ λόγοις μόνον , ἀλλὰ καὶ πράγμασιν ἐπεψηφισάμεθα αὐτοῖς , ὅμως τολμῶμεν κακῶς καὶ ἀνοήτως , καὶ τοῦτο οὐκ ἐμοὶ μόνον εἴργασται πολλάκις , ἀλλὰ καὶ τοῖς πρότερον Ρωμαίων βεβασιλευκόσιν , εἰ μὴ πᾶσιν , ἀλλὰ τοῖς γε πλείοσι . περὶ μὲν οὖν ἐκείνων φαῦλον αἰδοῖ τῶν προγόνων οὐδὲν ἐρῶ , ἐμαυτὸν δ' ἁπάσαις ψήφοις ταῖς παρ' ἐμαυτοῦ ἀδικοῦντα καὶ ἀγνωμονοῦντα περὶ τὸν θεὸν φαίην ἂν ἁλίσκεσθαι σαφῶς . οὕτω δ' ἐμαυτοῦ κατεψηφισμένον καὶ συνεγνωκότα τὴν κακίαν , οὐδὲν , οἶμαι , λείπεται , ἢ περὶ μὲν τῶν προτέρων ἐξιλάσκεσθαι θεὸν , τοῦ λοιποῦ δὲ πρόνοιαν ποιεῖσθαι πᾶσαν καὶ σπουδὴν , μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν κακοῖς , εἰ μὴ βουλοίμην ἀνίατα νοσεῖν καὶ τυφλώττειν ἑκοντὶ πρὸς τὰ καὶ λαμπρότερον ἡλίου λάμποντα καλά . τοιγαροῦν ὑμῖν ζητήσεως περὶ πατριάρχου προκειμένης νῦν , τὴν ἀρχαίαν ἐλευθερίαν ἀποδίδωμι , οὐχ ὑμῖν μᾶλλον , ἢ τῷ θεῷ , ᾧ μελήσει μάλα τὸν καλῶς τῆς ἐκκλησίας προστησόμενον ὑμῖν ἀποκαλύπτειν , ὕστερον δὲ καὶ αὐτὸς ἕνα τῶν τριῶν ἐπιψηφιοῦμαι , ὥσπερ ἔθος . » τοιαῦτα μὲν ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀρχιερεῦσι διειλέχθη . καὶ ἐκέλευεν ἐν ταὐτῷ γενομένους , ὅπη ἂν δοκῇ , τὸν ἀρχαῖον τρόπον τὴν πατριάρχου ποιεῖσθαι ἐκλογήν . εἰς τὴν ὑστεραίαν δὲ ἐκείνων γενομένων ἐν ταὐτῷ καὶ περὶ τοῦ προκειμένου σκεπτομένων , αὖθις ὁ βασιλεὺς πέμψας , τῶν τε τῇ προτεραίᾳ εἰρημένων ἀνεμίμνησκε καὶ παρῄνει πᾶσαν ἐπιδείκνυσθαι σπουδὴν , ὡς αὐτοῦ καὶ πρὸς θεὸν ἀρκοῦσαν πεποιημένου τὴν ἀπολογίαν , παντάπασιν αὐτοῖς τῆς αἱρέσεως τῆς πατριάρχου παρακεχωρηκότος καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπιδεδειγμένου τὴν γνώμην φανερῶς . ἐκεῖνοι δὲ πολλὰς ὁμολογήσαντες χάριτας τῷ βασιλεῖ τῆς περὶ τὰ θεῖα εὐλαβείας καὶ τῆς περὶ αὐτοὺς αἰδοῦς , καὶ ἐπευξάμενοι ἀγαθῶν πολλῶν ἐσμὸν , ἔπειτα τὴν θείαν χάριν ἐπικαλεσάμενοι τοῦ πνεύματος , ἐπελέξαντο τρεῖς , Φιλόθεόν τε τὸν τῆς Ἡρακλείας ἀρχιερέα , καὶ τὸν Φιλαδελφείας Μακάριον , καὶ Νικόλαον τὸν Καβάσιλαν , ὄντα ἔτι ἰδιώτην , καὶ γράψαντες πέμπουσι τῷ βασιλεῖ τὰ ὀνόματα τῶν ᾑρημένων · βασιλεὺς δὲ εἵλετο τῶν ἄλλων μᾶλλον τὸν Φιλόθεον , καὶ οὐ πολλῷ ὕστερον πάντων , ὅσα νενόμισται , τετελεσμένων , πατριάρχης ἀπεδείκνυτο καὶ τὰ κατὰ τὴν ἐκκλησίαν πράγματα χρόνον μέν τινα διῴκησεν , ἐκβληθεὶς τῆς ἀρχῆς μετ' οὐ πολὺ , ὥσπερ ὕστερον εἰρήσεται ὀλίγῳ , μάλιστα δὲ θαυμασίως καὶ σὺν λόγῳ τῷ προσήκοντι , καὶ πᾶσαν ἐπιδεδειγμένος ἐπιείκειαν καὶ βίου περιφάνειαν καὶ λόγου . Κάλλιστος δὲ ὁ πατριάρχης χρόνον οὐκ ὀλίγον τῇ μάρτυρος τοῦ Μάμαντος μονῇ ἐνδιατρίψας , πρῶτα μὲν διεδίδρασκεν εἰς Γαλατᾶν καὶ χρόνον τινὰ ἐκρύπτετο ἐν τοῖς Λατίνοις , ἔπειτα , αὐτῶν πραττόντων , εἰς Τένεδον ἀφῖκτο πρὸς τὸν νέον βασιλέα καὶ πολλῆς ἐτύγχανε τῆς εὐμενείας , οἷα δὴ ὑπὲρ ἐκείνου τὴν τοσαύτην κακοπραγίαν ᾑρημένος .
Lemmas: λζʹ . τότε δέ ἐπεί ἐπιψηφίζω ὁ βασιλεύς ὁ ἀνάρρησις Ματθαῖος ὁ υἱός , μετά τις ὁ διάλεξις ἡμέρα , πᾶς πάρειμι ἐν ὁ βασίλειος , ὁ ὁ βασιλεύς ἀναγορεύω υἱός , καί ὁ τε πούς ὑποδύομαι κρηπίς ἐρυθρός καί πῖλος ἐπιτίθημι ὁ κεφαλή λίθος τε κοσμέω καί μάργαρον , ὥσπερ ἔθος βασιλεύς , καί πρός τε ὁ Εὐφημία συναριθμέω ὁ βασιλεύς καί ἐν ὁ γίγνομαι μνήμη ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἱερός . βασιλεύς δέ ὁ Ἰωάννης κελεύω βασιλεύς ὁ κηδεστής ἐν τε ὁ μνήμη ἀποσιωπάω ἐν ὁ εὐφημία · Ἄννα μέντοι ὁ βασιλίς καί ὁ θυγατριδοῦς Ἀνδρόνικος ὁ βασιλεύς εὐφημέω , ὥσπερ πρότερος , καί μνημονεύω κελεύω ἐν ὁ ἱεροτελεστία . οὖον μήv αὐτός παντάπασι ἀφαιρέω καί ὁ προσηγορία , ἀλλά εἰμί ποτός περί ἐκεῖνος ποιέω λόγος , βασιλεύς προσαγορεύω , ἐπί πολύς . ἐκ τοιοῦτος μέν αἰτία ὁ πρός ἀλλήλων ὁ βασιλεύς κινέω πόλεμος καί αὐξάνω ἐπί τοσοῦτος , ὡς καί Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς , καίτοι πρότερος ὅλος γνώμη παρασκευάζω ὁ ἀρχή διάδοχος ὁ νέος καταλείπω Ἰωάννης , ἀναγκάζω καί Ματθαῖος ὁ υἱός ἀποδείκνυμι βασιλεύς . μετά μέντοι ὁ ἀνάρρησις Ματθαῖος ὁ νέος βασιλεύς ἐκεῖνος μέν εἰς ὁ Ἀδριανός ἐκπέμπω αὖθις ὁ πατήρ , αὐτός δέ ὑπολείπω ἐν Βυζάντιον καί ὁ κατά ὁ πατριάρχης , ὡς μάλιστα ἐν-εἰμί , εὕω τίθημι τίθημι διά σπουδή . συνοράω γάρ ἤδη κατά πᾶς ἀνάγκη δήω εἰμί Ματθαῖος ὁ νέος βασιλεύς ὁ μύρον χρίω κατά ὁ ἔθος . τοιγάρ καί μεταπέμπω ὁ ἀρχιερεύς , ὅσος μάλιστα ἐν-εἰμί , ἐκ ὁ κατά ὁ Θρᾴκη πόλις . εἶτα ἐπεί πάρειμι , καί ὁ ἐν Βυζάντιον διατρίβω ἅμα ὁ ἔξωθεν ἐπιδημέω κελεύω ἐν βασίλειος συνέρχομαι , ὅστις δήω πράσσω περί Κάλλιστος ὁ πατριάρχης , πᾶς πυνθάνομαι κοινός . ὁ δέ ἀπό σύνθημα δήω λέγω εἰμί πέμπω πρός ἐκεῖνος καί καλέω ἐπί ὁ θρόνος , ἐπεί μηδείς ἐγκαλέω ὑπό μηδείς , αὐτίκα τε πείθω ὁ βασιλεύς καί πρεσβεία πρός ἐκεῖνος ποιέω . δύο γάρ ὁ ἀρχιερεύς ἀπολέγω , ὁ Αἶνος Δανιήλ καί Ἰωσήφ ὁ Τένεδος , καί τοσοῦτος ἕτερος ὁ ἐπιφανής ὁ κλῆρος ὁ Βυζάντιος ἐκκλησία , Καβάσιλα ὁ Σακελλίου καί Περδίκη ὁ σκευοφύλαξ , πέμπω εἰς ὁ μάρτυς ὁ Μάμαντος μονή πρός πατριάρχης καί ἐπί ὁ θρόνος καλέω καί ὁ ἀρχή · οὐδείς γάρ εἰμί ὁ ἀφαιρέω · φάσκω τε ἀγαθός μέν εἰμί μή ἀπερισκέπτως οὗτος χωρέω , ἐπί ὁ μή δεῖ , μηδέ ἀβουλία χράω , ὁ μέν θρόνος ἀφίστημι ἑκών καί ὁ ποίμνιον , αὐτός δέ ὁ μηδείς προσήκω περιεργάζομαι , ἄλλοτε ἄλλοθι διατρίβω , μηδείς ποιέω ὁ δήω . εἰμί γάρ μένω ἐπί ὁ πρόσχημα καί συμβουλεύω μή ὁ υἱός ἀναγορεύω , αἴτιος τις ἀναγκαῖος ὁ λόγος προστίθημι , ἴσως εἄν καί διακωλύω · νῦν δέ οὐ ἥκιστος καί οὗτος εἄν εἰμί ὁ πείθω εἷς χωρέω ἐπί τοιοῦτος , ὅτι μή λόγος καί παραίνεσις , ἴσως δέ καί Ἱκεσία , ὥσπερ ἐσθίω , ἀλλά βία καί ὥσπερ ἰσχύς τις κωλύω ἐπιχειρέω . ἐπεί δέ ἀναλύω ὁ γίγνομαι οὐ ἐνδέχομαι , οὐδείς εἄν ὁ διχοστασία ἔτι καί ὁ Ἔρις συμβάλλω , ἀλλά δήω αὐτός ἐπί ὁ θρόνος καί ὁ οἰκεῖος ἀρχή ἔρχομαι , ὁ νέος βασιλεύς καί ὁ μύρον χρίω , ὥσπερ ἔθος . οὖον γάρ ἐνδέχομαι ὁ ἄλλος παράσημον κοσμέω , μή καί ὁ ἀρχαῖος τρόπος στέφω . τοιοῦτος μέν πρός Κάλλιστος ὁ πατριάρχης διά ὁ πρέσβυς μηνύω ὁ βασιλεύς , ὀρθῶς ἔχω ὁ εἴρω καί ὁ ἀρχιερεύς ἅπας συνεπιψηφίζω . πατριάρχης δέ ἐπεί ὁ βασιλεύς λόγος ἀκούω , πρός ἔπος μέν ἀποκρίνω οὐδείς , ἀλλά κατά ὁ ἐπιτίθημι αὐτός ἀνάγκη ἐπί οὗτος ἐκφωνέω χωρισμός ἀπό θεός . Δανιήλ δέ ὁ ὁ Αἶνος ὁ ἱεραρχικός ιθύνων ἀρχή δυσχεραίνω ἐπί ὁ εἴρω καί ἔρχομαι προτρέπω πατριάρχης , ἐπί ὁ πέμπω , ἀπογιγνώσκω διά ὁ ἐπιφωνέω ἐπιτίμησις , δίκαιος τε οἴομαι , εἰμί μήτε ἑκών εἰμί πρός ὁ ἀρχή αὐτός χωρέω , μήτε ἀναγκάζω αὐτός ἔξεστι μηδείς , ἕτερος ὁ θρόνος ἐφιστάω , « οὐκοῦν » εἶπον « οὐδείς ἕτερος , σύ τοιοῦτος ἰσχυρίζομαι , λείπω , ἢ πατριάρχης ἕτερος ἀντεισάγω ὁ ἐκκλησία . » ὁ πατριάρχης δέ « καί μάλιστα βούλομαι » εἶπον . ἐπί οὗτος δέ ὁ πρέσβυς πρός βασιλεύς καί ὁ σύνοδος ἀναστρέφω ἀπαγγέλλω , ὅσος πατριάρχης ἀποκρίνω πρός ὁ λόγος · Περδίκης δέ , ὁ πρέσβυς εἷς , ὁ ἀφορισμός εἶπον ἐκφωνέω ὁ πατριάρχης κατά ὁ ἐπιτίθημι αὐτός ἀνάγκη ἐπί οὗτος · ἀγνοέω δέ , ὅτι βούλομαι αὐτός ὁ ἐπί οὗτος . ὁ συμπρεσβευτής δέ οὐδείς ἕτερος βούλομαι ἰσχυρίζομαι ὁ ἐπί οὗτος εἰμί , ἢ ἔρχομαι αὖθις ἐπί ὁ ἀρχή ὁ ἐκκλησία , ὡς βεβαίως αὐτός ἀπολέγω , καί μήτε ἑκών εἰμί , μήτε βιάζω βούλομαι αὖθις ἐπανήκω πρός αὐτός . ὁ μέν οὖν πρέσβυς τοιοῦτος διαφέρω , συμβαίνω αὖθις πρός ἀλλήλων , καί ὁ βασιλεύς κελεύω ὁ ὁ ἐκκλησία ὑπογραμματεύς πᾶς γράφω , ἵνα μή τις εἰμί περί ὁ εἴρω ὕστερος ἀμφιβολία , εἰμί ποτός δήω ἐξέτασις . μετά οὗτος δέ ὁ ἀρχιερεύς ἐπί ὁ τίς χρή ὁ ἐκκλησία τρέπω προΐστημι , οἷος δή ὁ καθίστημι φανερῶς ἀπολέγω καί ἀνάγκη ἐπιτίθημι , ὥστε περί ὁ ἴσος λόγος κινέω μηδείς πρός αὐτός , « ὁ μέν περί ὁ ὁ ἀρχιερεύς » εἶπον ὁ βασιλεύς « ἐπιλογή παρά τε ὁ πρῶτος ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος ὁ Χριστός μαθητής καί ὁ κατά ἴχνος ἐκεῖνος ἕπομαι θεῖον πατήρ κεῖμαι νόμος , ὡς χρή ὁ ἐπίσκοπος ἐν αὐτός γίγνομαι καί ὁ ὁ πνεῦμα χάρις ἄνωθεν ἐπικαλέω , μετά ὁ πολύς πρότερος εὐχή καί Ἱκεσία ἐξιλάσκομαι θεός , ὥστε φανερός αὐτός ποιέω ὁ ὀρθῶς καί δικαίως καί ὡς μάλιστα θεός χαρίζομαι προΐστημι ὁ ἐκκλησία ὁ πιστός , ὑπέρ ὅς αὐτός ἐκχέω ὁ αἷμα , γίγνομαι ὅσπερ ἐγώ καί ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ἐνδύω , οὕτως ἐπιψηφίζω , ὅς εἄν αὐτός ἀποκαλύπτω , περιίστημι δέ ἐν τρεῖς ὁ μάλιστα δοκέω ἀξιόχρεως ὁ ψῆφος , οὕτως ἐπιτρέπω βασιλεύς ὁ αἵρεσις εἷς · ὅς δέ εἄν αὐτός αἱρέω , οὗτος ἀποδείκνυμι προστάτης ὁ ἐκκλησία , οὔτε αὐτός ἀγνοέω ἄχρι νῦν , οὔτε σύ οἴομαι οὐδείς μή σαφής οἶδα . οἷος δέ καί ἐπί ὁ λοιπός ἁμάρτημα φιλέω συμβαίνω , ὅτι καίτοι μή ἀγνοέω , ὅτι ἁμαρτάνω , ὅμως ὑπό πονηρός ἄγω συνήθεια , ἢ ὁ λεῖος ὁ ἡδονή ἐξαπατάω , περιπίπτω ἑκούσιος ὁ κακός καί ὁ φαῦλος πάθος καταδουλόω ἑαυτοῦ , οὗτος αὐτός καί κατά ὁ ὁ ἀρχιερεύς ἐπιλογή ἐγώ συμβαίνω . σαφής γάρ οἶδα , ὡς ἀθέμιτος αὐτός πρότερος ἐπιψηφίζω , ὅς εἄν ἐθέλω αὐτός ὁ ἀρχή ὁ ἐκκλησία ἐγχειρίζω , ἔπειτα βωμολοχέω ἄντικρυς καί κατειρωνεύομαι ὁ θεός , ἐπιτρέπω σύ ὁ ἄνωθεν ἐπικαλέω χάρις καί οὗτος ἐπιψηφίζω , ὅς αὐτός πολύς πρότερος οὖον λόγος μόνος , ἀλλά καί πρᾶγμα ἐπιψηφίζω αὐτός , ὅμως τολμάω κακῶς καί ἀνόητος , καί οὗτος οὐ ἐγώ μόνος ἐργάζομαι πολλάκις , ἀλλά καί ὁ πρότερος Ῥωμαῖος βασιλεύω , εἰμί μή πᾶς , ἀλλά ὁ γε πλείων . περί μέν οὖν ἐκεῖνος φαῦλος αἰδώς ὁ πρόγονος οὐδείς εἴρω , ἐμαυτοῦ δέ ἅπας ψῆφος ὁ παρά ἐμαυτοῦ ἀδικέω καί ἀγνωμονέω περί ὁ θεός φημί εἄν ἁλίσκομαι σαφῶς . οὗτος δέ ἐμαυτοῦ καταψηφίζομαι καί συνίγνω ὁ κακία , οὐδείς , οἴομαι , λείπω , ἢ περί μέν ὁ πρότερος ἐξιλάσκομαι θεός , ὁ λοιπός δέ πρόνοια ποιέω πᾶς καί σπουδή , μή ὁ αὐτός περιπίπτω κακός , εἰμί μή βούλομαι ἀνίατος νοσέω καί τυφλώττω ἑκοντί πρός ὁ καί λαμπρός ἥλιος λάμπω καλός . τοιγάρ σύ ζήτησις περί πατριάρχης πρόκειμαι νῦν , ὁ ἀρχαῖος ἐλευθερία ἀποδίδωμι , οὐ σύ μᾶλλον , ἢ ὁ θεός , ὅς μέλω μάλα ὁ καλῶς ὁ ἐκκλησία προΐστημι σύ ἀποκαλύπτω , ὕστερος δέ καί αὐτός εἷς ὁ τρεῖς ἐπιψηφίζω , ὥσπερ ἔθος . » τοιοῦτος μέν ὁ βασιλεύς ὁ ἀρχιερεύς διαιλέγω . καί κελεύω ἐν αὐτός γίγνομαι , ὅπῃ εἄν δοκέω , ὁ ἀρχαῖος τρόπος ὁ πατριάρχης ποιέω ἐκλογή . εἰς ὁ ὑστεραῖος δέ ἐκεῖνος γίγνομαι ἐν αὐτός καί περί ὁ πρόκειμαι σκέπτομαι , αὖθις ὁ βασιλεύς πέμπω , ὁ τε ὁ προτεραῖος εἴρω ἀναμιμνήσκω καί παραινέω πᾶς ἐπιδείκνυμι σπουδή , ὡς αὐτός καί πρός θεός ἀρκέω ποιέω ὁ ἀπολογία , παντάπασι αὐτός ὁ αἵρεσις ὁ πατριάρχης παραχωρέω καί πᾶς ἄνθρωπος ἐπιδείκνυμι ὁ γνώμη φανερῶς . ἐκεῖνος δέ πολύς ὁμολογέω χάρις ὁ βασιλεύς ὁ περί ὁ θεῖον εὐλάβεια καί ὁ περί αὐτός αἰδώς , καί ἐπεύχομαι ἀγαθός πολύς ἑσμός , ἔπειτα ὁ θεῖος χάρις ἐπικαλέω ὁ πνεῦμα , ἐπιλέγω τρεῖς , Φιλόθεος τε ὁ ὁ Ἡράκλεια ἀρχιερεύς , καί ὁ Φιλαδέλφεια Μακάριος , καί Νικόλαος ὁ Καβάσιλα , εἰμί ἔτι ἰδιώτης , καί γράφω πέμπω ὁ βασιλεύς ὁ ὄνομα ὁ αἱρέω · βασιλεύς δέ αἱρέω ὁ ἄλλος μᾶλλον ὁ Φιλόθεος , καί οὖον πολύς ὕστερος πᾶς , ὅσος νομίζω , τελέω , πατριάρχης ἀποδείκνυμι καί ὁ κατά ὁ ἐκκλησία πρᾶγμα χρόνος μέν τις διοικέω , ἐκβάλλω ὁ ἀρχή μετά οὖον πολύς , ὥσπερ ὕστερος εἴρω ὀλίγος , μάλιστα δέ θαυμάσιος καί σύν λόγος ὁ προσήκω , καί πᾶς ἐπιδείκνυμι ἐπιείκεια καί βίος περιφάνεια καί λόγος . Κάλλιστος δέ ὁ πατριάρχης χρόνος οὐ ὀλίγος ὁ μάρτυς ὁ Μάμαντος μονή ἐνδιατρίβω , πρῶτος μέν διαδιδράσκω εἰς Γαλάτης καί χρόνος τις κρύπτω ἐν ὁ Λατῖνος , ἔπειτα , αὐτός πράσσω , εἰς Τένεδος ἀφικνέομαι πρός ὁ νέος βασιλεύς καί πολύς τυγχάνω ὁ εὐμένεια , οἷος δή ὑπέρ ἐκεῖνος ὁ τοσοῦτος κακοπραγία αἱρέω .