joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.31
κβʹ . Ἐν τούτοις δὲ ἀφικνεῖται πρὸς αὐτὸν καὶ παρὰ Σφεντισθλάβου τοῦ Μυσῶν βασιλέως , ὃς ἦν αὐτῷ κηδεστὴς ἐπὶ Θεοδώρᾳ τῇ ἀδελφῇ , πρέσβις Μαρτῖνος , τριακοσίους ἄγων ἱππέας καταφράκτους Μυσοὺς , πρόφασιν μὲν ὡς συμμαχήσοντας αὐτῷ ἐπικουρίας δεομένῳ διὰ τὸν πόλεμον τὸν πρὸς τὸν πάππον · ἐπηγγέλλοντό τε , ὡς εἰ δέοιτο καὶ πλείονος στρατιᾶς , ἑτοίμως παρέξοντος τοῦ κηδεστοῦ · τῇ δ' ἀληθείᾳ , ὡς , ἂν ἴδωσι τὸν βασιλέα στρατιᾶς ἀποροῦντα , συλλαβόντας πρὸς αὐτὸν ἀπαγαγεῖν . δῆλον δὲ γέγονεν ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα . ἰδὼν γὰρ ὁ Μαρτῖνος τὴν ἑπομένην τῷ βασιλεῖ στρατιὰν , ἀνεχώρησεν εὐθὺς ἐπ' οἴκου . ὁ βασιλεὺς δὲ τὴν ὁδὸν διανύων κατὰ μικρὸν , τῇ πρὸ τῆς πεντηκοστῆς ἐστρατοπέδευσε παρὰ τὸν Μέλανα ποταμόν . ἐνταῦθα δὴ ἀφικνεῖται πρὸς τὸν νέον βασιλέα Εὐγενία μοναχὴ Παλαιολογίνα , ἡ βασιλέως ἀδελφῆς Μιχαὴλ , τοῦ πρώτου τῶν Παλαιολόγων , παῖς , μεγάλη δομεστίκισσα . διεπρεσβεύετο δὲ παρὰ τοῦ βασιλέως τοιαῦτα · « περὶ μὲν τῶν προγεγενημένων πρὸς ἡμᾶς διαφορῶν ἐκ τίνων ἤρξαντο λέγειν αἰτιῶν , οὐ τοῦ παρόντος εἶναι καιροῦ νομίζω · ἐφ' οἷς δὲ πρότερον ἐπέσταλκας πολλὴν χάριν ὁμολογῶν , καὶ τῆς εἰς ἐμὲ κηδεμονίας καὶ ἀγαθῆς προαιρέσεως ἐπαινῶν , ἔτι μίαν παρὰ σοῦ ταύτην ἀπαιτῶ χάριν , τὴν στρατιὰν αὐτόθι μένουσαν κατασχεῖν , ἄχρις ἂν εἰς ἓν τῶν φροντιστηρίων , ὅπουπερ ἂν ἐθέλῃς αὐτὸς , καταδὺς τὸν κίνδυνον διαφύγω · ἂν γὰρ ἔτι σε μετὰ τοῦ στρατοπέδου ἀπάραντα πρὸς ἡμᾶς βαδίζειν ἀγγελθῇ , οὐδεμία πρὸς τὸ μὴ διαφθαρήσεσθαι ἡμᾶς ἐλπίς . καίτοι γε οὐδὲν αὐτὸς ἀπέλιπον ὧν ὑπέθου τὸ μὴ οὐ καταπράξασθαι · ἐλέγχονται δ' ἅπαντα σπουδαζόμενα εἰκῆ . ἐμοῦ δ' , ὥσπερ ἔφην , ἐν ἀσφαλείᾳ γενομένου τοῦ μὴ ἀποθανεῖν , αὐτὸς ἐλεύσῃ παραληψόμενος τὴν πόλιν . ποία γάρ τις ὄνησις ἐκ τοῦ ἐμὲ ἀποθανεῖν ; » Τούτοις τοῖς λόγοις ἐπὶ μᾶλλον ὁ νέος ἐπικαμφθεὶς βασιλεὺς , καίτοι καὶ πρότερον πάντα καὶ λέγειν καὶ πράττειν ὑπὲρ τοῦ μὴ τὸν βασιλέα καὶ πάππον κακῶς παθεῖν οἴκοθεν ὡρμημένος , πρὸς μὲν τὴν πρεσβείαν ποιουμένην μηδενὶ καταδήλους ἐκέλευε ποιεῖν τοὺς παρὰ βασιλέως λόγους , ὅτι μὴ μόνῳ τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ , αὐτὸς δ' ὡς ἂν οἴηται συμφέρειν οἰκονομήσει τοὺς λόγους . ἐκκλησίαν δὲ κελεύσας γενέσθαι , καὶ τῶν ἐν τέλει πάντων καὶ τῶν λογάδων τῆς στρατιᾶς εἰς ἓν γενομένων , παρελθὼν εἰς μέσους , ἔλεξε τοιάδε · « οὐδένα ὑμῶν οἴομαι ἀγνοεῖν ὡς , διαφορᾶς ἐμοὶ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ πάππον γεγενημένης , πολλὰ τὰ μὲν ἐπράχθη , τὰ δὲ καὶ ἐν μελέτῃ ἔτι ἦσαν , ἐμὲ πρὸς ἔσχατον κινδύνου καθιστῶντα . δι' ἅπερ αὐτός τε ἀπέστην οὐ μᾶλλον τοῦ βασιλέως ἢ τοῦ κινδύνου , καὶ ὑμεῖς πάρεστε βοηθήσοντες ἀδικουμένῳ . νυνὶ δὲ ἐμοί τε παρόντος ὃ προὐθέμην ἐξ ἀρχῆς καὶ ὑμῖν , τῆς βοηθείας ὁποίας ἐχρῆν γεγενημένης , ἄν τι περαιτέρω τούτων ζητῶμεν , ἐμοὶ μὲν τὸ ἀδικεῖν , τὸ ἀδικοῦντι δὲ συμπράττειν ὑμῖν ἂν περισταίη · προὐθέμην δὲ ἐξ ἀρχῆς , οὔτ' ἐν πολεμίου μοίρᾳ τὸν πατέρα κατασφάττειν , ἄν περ ἐξῇ , οὔτε τὴν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι , ἀλλ' ἐμαυτὸν διασώζοντα τοῦ κινδύνου , μηδὲν ἐκείνῳ τῆς ἀρχῆς ἕνεκα παρενοχλεῖν . τὸ μὲν οὖν τὸν κίνδυνον διαφυγεῖν θεὸς αὐτὸς συναράμενος παρέσχε , τὴν δ' εἰς τὸ ἑξῆς ἀσφάλειαν καὶ εἰρήνην , βασιλέως παρεχομένου , ἀπεωσάμεθα αὐτοὶ κακῶς . μέμνησθε γὰρ δήπου ὡς ἐν Ἀδριανοῦ τοὺς ἐλθόντας ἐκ βασιλέως ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ πρέσβεις , στασιάσαντες ἀπεπέμψατε ἀπράκτους καὶ τὸν περὶ τοῦ ζῇν κίνδυνον ἐπικρεμάσαντες αὐτοῖς · ὃ ἐμοὶ εὐθύς τε ἐδόκει τῶν δεινοτάτων , καὶ ἐς τὴν ὑστεραίαν ἐν ἐκκλησίᾳ γενομένῳ λόγος ἐγένετο πολὺς τήν τε ἀταξίαν καὶ ἀναρχίαν ὡς κακῶν αἰτίαν αἰτιωμένῳ , καὶ περὶ τοῦ μηκέτι τολμᾷν τοιαῦτα παραγγέλλοντι πολλά . αὖθις δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τὴν ἐμὴν νῦν πέμψαντος θείαν , συγγνώμην τε ἐφ' οἷς ἡμάρτομεν παρεχομένου καὶ διαλλαγὰς αἰτοῦντος , οὔθ' ὅσιον οὔτ' ἀνθρώπων ἐχόντων νοῦν τὴν εἰρήνην ἀπωθεῖσθαι . τριῶν γὰρ ὄντων , ἃ πᾶσι πολέμοις πέρας ἐπάγει , τοῦ τε τὰ οἰκεῖα ἐν ἀσφαλείᾳ θέσθαι τινὰ , καὶ τοῦ τὴν τῶν πολεμούντων ἀρχὴν ὑφ' ἑαυτὸν ποιήσασθαι , καὶ τρίτου , τοῦ αὐτοὺς τοὺς πολεμοῦντας ἀποκτεῖναι , τὰ δύο μὲν ἡμῖν πάρεστι μετὰ εὐκλείας , τοῦ τρίτου δὲ μήτε τυχεῖν γένοιτο , μήτ' ἐπιθυμῆσαί ποτε . τὸ μὲν γὰρ ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι ὁ θεός τε παρέσχετο καὶ αὐτὸς ὅρκοις πιστώσεται βασιλεύς · ὅπερ εἰ καὶ πρότερον ἡμῖν ἐξῆν , οὐδ' ἂν τὴν ἀρχὴν ὅπλα ἐκινοῦμεν . τὴν Ρωμαίων δὲ ἡγεμονίαν καὶ ἅμα μὲν τῷ προελθεῖν εἰς φῶς ὁ πατὴρ παρέσχετο καὶ βασιλεὺς , βασιλέα χειροτονήσας · καὶ νῦν δὲ ἀσφαλῶς ἐστιν ἔχειν , πρὸς οὐδένα ἕτερον , ἢ ἐμὲ ἐκ διαδοχῆς πάντως ἐλευσομένην . πολέμιον δὲ οὔθ' ἥγημαί ποτε τὸν ἐμὸν πάππον καὶ βασιλέα , μήθ' οὕτω μανείην ὥστε ἢ νομίσαι ἢ βουλεύσασθαί τι τῶν ἀνηκέστων κατ' αὐτοῦ . οὐ μὴν ἀλλ' οὐδὲ ὑμᾶς οἴομαι φιλοῦντας τοιαύτῃ συμφορᾷ περιϊδεῖν ἂν ἡδέως περιπεσόντα , ὥστ' ἀλάστορος καὶ πατροφόνου δίκας πᾶσι τοῖς ὑφ' ἥλιον ὀφείλειν . ὅτε τοίνυν τῶν καταλυόντων τοὺς πολέμους τὰ μὲν ἡμῖν περίεστι , τὸ δ' ἐν εὐτυχίας μεγίστῳ μέρει μὴ παρεῖναι καὶ προσέτι πρόσεστιν εὔκλεια τοῖς πραττομένοις , καταθέσθαι τὸν πόλεμον προσήκει . ἔτι δὲ οὐδ' ἂν εὐφρονούντων ἀνθρώπων ἔργον πράξομεν μὴ βουλόμενοι τὸν πόλεμον καταλύειν . εἰ μὲν γὰρ νῦν ἐπελθόντες παραληψόμεθα τὴν πόλιν , πλέον μὲν οὐδὲν ὧν νῦν ἔχομεν ἔχειν ἐξέσται · ἃ δ' ἔχομεν μετ' εὐκλείας ἅμα καὶ δικαιοσύνης καὶ πατρικῆς εὐχῆς , ἁρπάζειν καὶ ἀδικεῖν , καὶ μονονουχὶ πατροκτονεῖν ἔχοντας δοκεῖν , ὃ παραφρονούντων ἢ φρονούντων ἂν εἴη . εἴπερ δὲ οὐ δυνησόμεθα παραλαβεῖν , πρὸς τῷ πᾶσιν ἀνθρώποις μισεῖσθαί τε καὶ διαβάλλεσθαι δικαίως , ὅτι πρὸς εἰρήνην προκαλούμενοι , ἀδικίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ γνώμης οὐχ ὑπηκούσαμεν · καὶ πρὸς κινδύνους ἀνονήτους ἑαυτοὺς ὑποβαλοῦμεν , καὶ πολλαῖς πόλεσι καὶ χώραις αἴτιοι καταστησόμεθα κακῶν ἀνηκέστων . τούτων ἕνεκα αὐτός τε ἀσπάζομαι τὴν πρὸς βασιλέα εἰρήνην , καὶ ὑμῖν λυσιτελεῖν νομίζων συμβεβούλευκα . ἔσεσθε γὰρ ἀπειληφότες δόξαν ἀνδρίας ἅμα καὶ δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης , ὅπλοις μὲν κρατήσαντες τῶν ἀντιτεταγμένων καὶ τὰς γνώμας παραστησάμενοι , ἀμυνόμενοί τε ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ οὐκ αὐτοὶ ἀδικοῦντες , καὶ τῷ μὴ ὑπὲρ τὰ μέτρια φρονεῖν μηδὲ ταῖς εὐτυχίαις φυσᾶσθαι τὴν σωφροσύνην ἐπιδεικνύμενοι . » Τοιαῦτα τοῦ νέου βασιλέως ὑπὲρ τῆς εἰς βασιλέα εἰρήνης διαλεχθέντος , ὁ μέγας δομέστικος μετ' αὐτὸν « καὶ δίκαια καὶ συμφέροντα » εἶπε « καὶ πολλῆς αἴτια δόξης ἐσόμενα ἡμῖν εἴρηκας , ὦ βασιλεῦ . διὸ οὐδὲ ἀντιλέγειν οὐδένα τῶν πάντων , ὡς οὐχ ᾗ προσῆκεν εἴρηται , δυνήσεσθαι νομίζω . ἐγὼ γὰρ αὐτὸς εἴ τι συνεώρων εἰρημένον τῶν μὴ δεόντων , ἀντεῖπον ἄν . ἐπεὶ δ' ἅπαντα εἴρηται καλῶς καὶ δικαιοσύνης ἐχόμενα καὶ ἐμπειρίας στρατηγικῆς , οὐδὲν ἔτι τὸ λεῖπον , ἢ εἰς πέρας ἄγειν τὰ βεβουλευμένα . » ἐπὶ τούτοις τῶν ἐν τέλει τινὲς καὶ τῆς στρατιᾶς ἐπ' αὐτὸ τοῦτο πρότερον ὑπό τε βασιλέως καὶ τοῦ μεγάλου παρεσκευασμένοι δομεστίκου ὥστε συνειπεῖν τοῖς εἰρησομένοις , τὴν βουλήν τε ἐπῄνεσαν , καὶ τὴν εἰρήνην ὡς αἰτίαν ἐσομένην πολλῶν ἀγαθῶν ἔφασαν δεῖν αἱρεῖσθαι . καὶ Συργιάννου δ' εὐθὺς καὶ πρωτοστράτορος τοῖς λεγομένοις προσθεμένων , καὶ τὸ πλῆθος ἅπαν ἐπηκολούθησε , καὶ ἐκεκύρωτο ἡ εἰρήνη . εἰ γὰρ καί τινες ἦσαν ὑπὲρ τοῦ τὸν πρεσβύτερον βασιλέα διαφθαρῆναι τὸν πόλεμον αἱρούμενοι , ἀλλ' ὥσπερ ὑπὸ ῥεύματος καὶ αὐτοὶ συναπήχθησαν τοῦ πλήθους .
Lemmas: κβʹ . ἐν οὗτος δέ ἀφικνέομαι πρός αὐτός καί παρά σφεντισθλαβος ὁ Μυσός βασιλεύς , ὅς εἰμί αὐτός κηδεστής ἐπί Θεοδώρα ὁ ἀδελφός , πρέσβυς Μαρτῖνος , τριακόσιοι ἄγω ἱππεύς κατάφρακτος Μυσός , πρόφασις μέν ὡς συμμαχέω αὐτός ἐπικουρία δήω διά ὁ πόλεμος ὁ πρός ὁ πάππος · ἐπαγγέλλω τε , ὡς εἰμί δήω καί πλείων στρατιά , ἑτοίμως παρέξειμι ὁ κηδεστής · ὁ δέ ἀλήθεια , ὡς , εἄν ὁράω ὁ βασιλεύς στρατιά ἀπορέω , συλλαμβάνω πρός αὐτός ἀπάγω . δῆλος δέ γίγνομαι ἐκ ὁ μετά οὗτος . εἶδον γάρ ὁ Μαρτῖνος ὁ ἕπομαι ὁ βασιλεύς στρατία , ἀναχωρέω εὐθύς ἐπί οἶκος . ὁ βασιλεύς δέ ὁ ὁδός διανύω κατά μικρός , ὁ πρό ὁ πεντηκοστή στρατοπεδεύω παρά ὁ Μέλας ποταμός . ἐνταῦθα δή ἀφικνέομαι πρός ὁ νέος βασιλεύς Εὐγενία μοναχός Παλαιολόγος , ὁ βασιλεύς ἀδελφός Μιχαήλ , ὁ πρῶτος ὁ παλαιολογέω , παῖς , μέγας δομεστίκισσα . διαπρεσβεύομαι δέ παρά ὁ βασιλεύς τοιοῦτος · « περί μέν ὁ προγίγνομαι πρός ἐγώ διαφορά ἐκ τίνω ἄρχω λέγω αἰτία , οὖον ὁ πάρειμι εἰμί καιρός νομίζω · ἐπί ὅς δέ πρότερος ἐπιστέλλω πολύς χάρις ὁμολογέω , καί ὁ εἰς ἐγώ κηδεμονία καί ἀγαθός προαίρεσις ἐπαινέω , ἔτι εἷς παρά σύ οὗτος ἀπαιτέω χάρις , ὁ στρατία αὐτόθι Μένων κατέχω , ἄχρι εἄν εἰς εἷς ὁ φροντιστήριο , ὅπου εἄν ἐθέλω αὐτός , καταδύω ὁ κίνδυνος διαφεύγω · εἄν γάρ ἔτι σύ μετά ὁ στρατόπεδον ἀπαίρω πρός ἐγώ βαδίζω ἀγγέλλω , οὐδείς πρός ὁ μή διαφθείρω ἐγώ ἐλπίς . καίτοι γε οὐδείς αὐτός ἀπολείπω ὅς ὑποτίθημι ὁ μή οὖον καταπράσσω · ἐλέγχω δέ ἅπας σπουδάζω εἰκῇ . ἐγώ δέ , ὥσπερ φημί , ἐν ἀσφάλεια γίγνομαι ὁ μή ἀποθνῄσκω , αὐτός ἔρχομαι παραλαμβάνω ὁ πόλις . ποῖος γάρ τις ὄνησις ἐκ ὁ ἐγώ ἀποθνῄσκω ; » οὗτος ὁ λόγος ἐπί μᾶλλον ὁ νέος ἐπικάμπτω βασιλεύς , καίτοι καί πρότερος πᾶς καί λέγω καί πράσσω ὑπέρ ὁ μή ὁ βασιλεύς καί πάππος κακῶς πάσχω οἴκοθεν ὁρμάω , πρός μέν ὁ πρεσβεία ποιέω μηδείς κατάδηλος κελεύω ποιέω ὁ παρά βασιλεύς λόγος , ὅτι μή μόνος ὁ μέγας δομέστικος , αὐτός δέ ὡς εἄν οἴομαι συμφέρω οἰκονομέω ὁ λόγος . ἐκκλησία δέ κελεύω γίγνομαι , καί ὁ ἐν τέλος πᾶς καί ὁ λογάς ὁ στρατιά εἰς εἷς γίγνομαι , παρέρχομαι εἰς μέσος , λέγω τοιόσδε · « οὐδείς σύ οἴομαι ἀγνοέω ὡς , διαφορά ἐγώ πρός ὁ βασιλεύς καί πάππος γίγνομαι , πολύς ὁ μέν πράσσω , ὁ δέ καί ἐν μελέτη ἔτι εἰμί , ἐγώ πρός ἔσχατος κίνδυνος καθίστημι . διά ὅσπερ αὐτός τε ἀφίστημι οὖον μᾶλλον ὁ βασιλεύς ἢ ὁ κίνδυνος , καί σύ πάρειμι βοηθέω ἀδικέω . νυνί δέ ἐγώ τε πάρειμι ὅς προτίθημι ἐκ ἀρχή καί σύ , ὁ βοήθεια ὁποῖος χρή γίγνομαι , ἄν τίς περαιτέρω οὗτος ζητέω , ἐγώ μέν ὁ ἀδικέω , ὁ ἀδικέω δέ συμπράσσω σύ εἄν περιίστημι · προτίθημι δέ ἐκ ἀρχή , οὔτε ἐν πολέμιος μοῖρα ὁ πατήρ κατασφάζω , ἄν περ ἔξεστι , οὔτε ὁ ἀρχή ἀφαιρέω , ἀλλά ἐμαυτοῦ διασῴζω ὁ κίνδυνος , μηδείς ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ἕνεκα παρενοχλέω . ὁ μέν οὖν ὁ κίνδυνος διαφεύγω θεός αὐτός συναίρω παρέχω , ὁ δέ εἰς ὁ ἑξῆς ἀσφάλεια καί εἰρήνη , βασιλεύς παρέχω , ἀπωθέω αὐτός κακῶς . μιμνήσκω γάρ δήπου ὡς ἐν Ἀδριανός ὁ ἔρχομαι ἐκ βασιλεύς ἐπί ὁ εἰρήνη πρέσβυς , στασιάζω ἀποπέμπω ἄπρακτος καί ὁ περί ὁ ζάω κίνδυνος ἐπικρεμάννυμι αὐτός · ὅς ἐγώ εὐθύς τε δοκέω ὁ δεινός , καί εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐν ἐκκλησία γίγνομαι λόγος γίγνομαι πολύς ὁ τε ἀταξία καί ἀναρχία ὡς κακός αἴτιος αἰτιάομαι , καί περί ὁ μηκέτι τολμάω τοιοῦτος παραγγέλλω πολύς . αὖθις δέ ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἐμός νῦν πέμπω θεῖος , συγγνώμη τε ἐπί ὅς ἁμαρτάνω παρέχω καί διαλλαγή αἰτέω , οὔτε ὅσιος οὔτε ἄνθρωπος ἔχω νόος ὁ εἰρήνη ἀπωθέω . τρεῖς γάρ εἰμί , ὁ πᾶς πόλεμος πέρας ἐπάγω , ὁ τε ὁ οἰκεῖος ἐν ἀσφάλεια τίθημι τις , καί ὁ ὁ ὁ πολεμέω ἀρχή ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω , καί τρίτος , ὁ αὐτός ὁ πολεμέω ἀποκτείνω , ὁ δύο μέν ἐγώ πάρειμι μετά εὔκλεια , ὁ τρίτος δέ μήτε τυγχάνω γίγνομαι , μήτε ἐπιθυμέω ποτός . ὁ μέν γάρ ἐν ἀσφάλεια εἰμί ὁ θεός τε παρέχω καί αὐτός Ὅρκος πιστόω βασιλεύς · ὅσπερ εἰμί καί πρότερος ἐγώ ἔξεστι , οὐδέ εἄν ὁ ἀρχή ὅπλον κινέω . ὁ Ῥωμαῖος δέ ἡγεμονία καί ἅμα μέν ὁ προέρχομαι εἰς φάος ὁ πατήρ παρέχω καί βασιλεύς , βασιλεύς χειροτονέω · καί νῦν δέ ἀσφαλῶς εἰμί ἔχω , πρός οὐδείς ἕτερος , ἢ ἐγώ ἐκ διαδοχή πάντως ἔρχομαι . πολέμιος δέ οὔτε ἡγέομαι ποτός ὁ ἐμός πάππος καί βασιλεύς , μήτε οὗτος μαίνομαι ὥστε ἢ νομίζω ἢ βουλεύω τίς ὁ ἀνήκεστος κατά αὐτός . οὖον μήv ἀλλά οὐδέ σύ οἴομαι φιλέω τοιοῦτος συμφορά περιοράω εἄν ἡδύς περιπίπτω , ὥστε ἀλάστωρ καί πατροφόνος δίκη πᾶς ὁ ὑπό ἥλιος ὀφείλω . ὅτε τοίνυν ὁ καταλύω ὁ πόλεμος ὁ μέν ἐγώ περίειμι , ὁ δέ ἐν εὐτυχία μέγας μέρος μή πάρειμι καί προσέτι πρόσειμι Εὔκλεια ὁ πράσσω , κατατίθημι ὁ πόλεμος προσήκω . ἔτι δέ οὐδέ εἄν εὐφρονέω ἄνθρωπος ἔργον πράσσω μή βούλομαι ὁ πόλεμος καταλύω . εἰμί μέν γάρ νῦν ἐπέρχομαι παραλαμβάνω ὁ πόλις , πλέω μέν οὐδείς ὅς νῦν ἔχω ἔχω ἔξεστι · ὁ δέ ἔχω μετά εὔκλεια ἅμα καί δικαιοσύνη καί πατρικός εὐχή , ἁρπάζω καί ἀδικέω , καί μονονού πατροκτονέω ἔχω δοκέω , ὅς παραφρονέω ἢ φρονέω εἄν εἰμί . εἴπερ δέ οὖον δύναμαι παραλαμβάνω , πρός ὁ πᾶς ἄνθρωπος μισέω τε καί διαβάλλω δικαίως , ὅτι πρός εἰρήνη προκαλέω , ἀδικία καί πλεονεξία γνώμη οὐ ὑπακούω · καί πρός κίνδυνος ἀνόνητος ἑαυτοῦ υποβάλλω , καί πολύς πόλις καί χώρα αἴτιος καθίστημι κακός ἀνήκεστος . οὗτος ἕνεκα αὐτός τε ἀσπάζομαι ὁ πρός βασιλεύς εἰρήνη , καί σύ λυσιτελέω νομίζω συμβουλεύω . εἰμί γάρ ἀπολαμβάνω δόξα Ἀνδρίας ἅμα καί δικαιοσύνη καί σωφροσύνη , ὅπλον μέν κρατέω ὁ ἀντιτάσσω καί ὁ γνώμη παρίστημι , ἀμύνω τε ὑπέρ ὁ Δίκαιος καί οὐ αὐτός ἀδικέω , καί ὁ μή ὑπέρ ὁ μέτριος φρονέω μηδέ ὁ εὐτυχία φυσάω ὁ σωφροσύνη ἐπιδείκνυμι . » τοιοῦτος ὁ νέος βασιλεύς ὑπέρ ὁ εἰς βασιλεύς εἰρήνη διαλέγω , ὁ μέγας δομέστικος μετά αὐτός « καί Δίκαιος καί συμφέρω » εἶπον « καί πολύς αἴτιος δόξα εἰμί ἐγώ εἴρω , εἰμί βασιλεύς . διό οὐδέ ἀντιλέγω οὐδείς ὁ πᾶς , ὡς οὐ ὅς προσήκω εἴρω , δύναμαι νομίζω . ἐγώ γάρ αὐτός εἰμί τίς συνοράω εἴρω ὁ μή δήω , ἀντιλέγω ἄν . ἐπεί δέ ἅπας εἴρω καλῶς καί δικαιοσύνη ἔχω καί ἐμπειρία στρατηγικός , οὐδείς ἔτι ὁ λείπω , ἢ εἰς πέρας ἄγω ὁ βουλεύω . » ἐπί οὗτος ὁ ἐν τέλος τις καί ὁ στρατιά ἐπί αὐτός οὗτος πρότερος ὑπό τε βασιλεύς καί ὁ μέγας παρασκευάζω δομέστικος ὥστε συνεῖπον ὁ λέγω , ὁ βουλή τε ἐπαινέω , καί ὁ εἰρήνη ὡς αἴτιος εἰμί πολύς ἀγαθός φημί δήω αἱρέω . καί Συργιάννης δέ εὐθύς καί πρωτοστράτωρ ὁ λέγω προστίθημι , καί ὁ πλῆθος ἅπας ἐπακολουθέω , καί κυρόω ὁ εἰρήνη . εἰμί γάρ καί τις εἰμί ὑπέρ ὁ ὁ πρέσβυς βασιλεύς διαφθείρω ὁ πόλεμος αἱρέω , ἀλλά ὥσπερ ὑπό ῥεῦμα καί αὐτός συναπάγω ὁ πλῆθος .