joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.73
ογʹ . Ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ κατὰ Γαβαλᾶν διῴκει ᾗ μάλιστα ἐβούλετο , συστήσας τῷ πατριάρχῃ , ἔπεμπε πρὸς βασιλίδα . οἱ δὲ ἐλθόντες πρῶτα μὲν ἀπήγγελλον τοὺς ἐκείνου λόγους βασιλίδι , ἔπειτα συνεβούλευον , ὡς δικαία εἴη ἡ ἀξίωσις καὶ ὁ πόλεμος μᾶλλον αἱρετέος . Καντακουζηνῷ δὲ οὐδένα ἕτερον δυνήσεσθαι ἀντιστήσεσθαι , ἢ τὸν μέγαν δοῦκα , ὡς ἐκ τῶν πραγμάτων γέγονε καταφανές . ὅθεν δίκαιον ἐκεῖνον εὐνοοῦντα ἑαυτῇ καὶ συναιρόμενον ἔχειν πρὸς τὸν πόλεμον . τοῦτο δ' οὐκ ἂν γένοιτο ἑτέρως , εἰ μὴ ὁ πόλεμος αὖθις ἐπιψηφισθείη . ἀσυμβάτως γὰρ ἐκεῖνον πρὸς Καντακουζηνὸν ἔχειν διαβεβαιοῦσθαι . εἰ μὲν οὖν πείθοιτο καὶ αὐτὴ , εὖ ἂν ἔχοι · εἰ δὲ μὴ , σκεπτέον μὴ ἀθρόον ἔνδον Βυζαντίου ὁ Καντακουζηνὸς ἀναφανῇ ὑπὸ τοῦ μεγάλου δουκὸς προσκεκλημένος . τοῦτο γὰρ ἂν εἴη μόνον ἀντίῤῥοπον τῶν πρὸς ἐκεῖνον ὕβρεων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν , ὧν κατὰ τὸν τοῦ πολέμου χρόνον πρὸς ἐκεῖνον ἐνεδείξατο . ἡ βασιλὶς δὲ καὶ πρότερον μὲν ἐκ πολλῶν τῶν ἀνδρῶν στοχαζομένη τὴν κακοβουλίαν καὶ τὴν μεγάλου δουκὸς κακοτεχνίαν καὶ τὸ περὶ μηδενὸς ἐκείνῳ μέλειν , ἢ ὅπως αὐτὸς ἄρχῃ τῶν πραγμάτων , τότε δὲ καὶ μάλιστα τὴν ἀτοπίαν ἐκ τῶν λόγων συνιδοῦσα , μὴ ἔχουσα δὲ οἷστισιν ἑτέροις χρήσαιτο , οἱ γὰρ ἄλλοι τῶν εὐγενῶν καὶ καθ' αἷμα προσηκόντων βασιλεῖ δεσμωτηρίοις πάντες ἢ ἐν ταῖς οἰκίαις ἦσαν κατακεκλεισμένοι , οἷς αὐτὴ οὐκ ἐθάῤῥει εὐνοήσειν , εἰ ἀπολυθεῖεν τῶν δεσμῶν , συνετίθετο καὶ αὖθις καὶ ἄκουσα πρὸς τὸν πόλεμον . μάλιστα δὲ ἀκούσασα Καντακουζηνὸν ἠναγκάσθαι παρὰ μεγάλου δουκὸς ἀποθέσθαι τὴν βασιλείαν καὶ ἰδιώτου σχῆμα ἀναλαβεῖν , ἠρέμα ἐθέλγετο καὶ πρὸς τὸ ἐξαπατᾶσθαι μάλιστα ἐνήγετο . ἐπιψηφίζεται δὴ καὶ αὖθις ὁ πρὸς βασιλέα πόλεμος καὶ ὁ μέγας δοὺξ ἥπτετο πάλιν τῶν πραγμάτων , οὐ μὴν , ὥσπερ πρότερον , μοναρχικῶς , ἀλλὰ μετριώτερόν πως . ἐδεδίει γὰρ ἤδη τοῖς συνάρχουσι προσκρούειν , ὁρῶν αὐτοῖς τὰ πράγματα ὑπενδιδόντα καὶ Καντακουζηνὸν αὐξανόμενον τὸν βασιλέα , μὴ τραχύτερον χρώμενος τῇ ἀρχῇ ἐπαχθὴς εἴη , καὶ βουληθεῖεν ὑπὸ βασιλέως μᾶλλον ἄρχεσθαι , ἢ αὐτοῦ . ἐκεῖνος δὲ ἐπεὶ ἑώρα οὐκ ὀλίγον τῆς πρὶν ἀφῃρημένος ἐξουσίας καὶ περὶ τῶν μελλόντων δεδιὼς , μὴ παντάπασι καταγνωσθεὶς ἀπόληται , ἢ εἰρήνης πρὸς βασιλέα γενομένης , ἢ ἑτέρων ἀντ' αὐτοῦ ἀρχόντων , ἐσκέψατο βασιλίδα καὶ πατριάρχην πείθειν καὶ τοὺς ἄλλους πρεσβείαν ποιεῖσθαι πρὸς βασιλέα περὶ τοῦ ἀποθέσθαι τὴν βασιλείαν , ὥσπερ δῆθεν πρὸς αὐτὸν ὑπέσχετο , ὡς ἐν τῷ μεταξὺ τῆς πρεσβείας χρόνῳ , ὥσπερ τινὸς ἐκεχειρίας οὔσης , τισὶ τῶν ὑπὲρ βασιλέως δεδεμένων περὶ συμβάσεων διαλεχθῇ , ὡς ἢν μὲν μετὰ τὴν πρεσβείαν πάλιν αὐτῷ τὰ πράγματα ἐγχειρισθῇ καὶ ὁ πρὸς βασιλέα πόλεμος , ᾔδει γὰρ οὐδὲν ὑγιὲς εἰπὼν , μηδὲν κινοίη τῶν δεδογμένων , ἀλλ' ἔχοιτο τοῦ πολέμου , ὥσπερ ἐξαρχῆς · ἢν δὲ προπηλακίζηται καὶ ἀφαιρῆται τὴν ἀρχὴν , τὰ βασιλέως πράττοι . τοιαύτῃ μὲν δὴ γνώμῃ ἐβεβαίου τὰ εἰρημένα , καὶ ἔπειθε βασιλίδα καὶ τοὺς ἄλλους πρεσβείαν ποιεῖσθαι πρὸς τὸν βασιλέα . καὶ ᾑροῦντο πρέσβεις ἐκ βασιλίδος μὲν καὶ τῆς συγκλήτου Γεώργιός τε ὁ Πεπαγωμένος καὶ ὁ Συναδηνὸς , ὃς καὶ πρότερον πρὸς Διδυμότειχον εἰς βασιλέα ἧκε παρὰ τοῦ μεγάλου δουκὸς πεμφθεὶς , παρὰ δὲ τῆς ἐκκλησίας καὶ πατριάρχου ὁ τῆς Φιλίππου μητροπολίτης καὶ ὁ σακελλίου Καβάσιλας . ἔγραφόν τε καὶ τὰ πρεσβευόμενα ἐν γράμμασιν ἰδίᾳ μὲν οἱ συνάρχοντες μετὰ τοῦ μεγάλου δουκὸς , ἰδίᾳ δὲ ὁ πατριάρχης , καὶ ὑπεσημήναντο οἰκείαις ὑπογραφαῖς τὰ γράμματα , ἵν' ᾖ πιστά . ἦσαν δὲ τὰ μὲν τῶν ἀρχόντων οὕτως ἔχοντα · ὡς « ἐπεὶ καλῶς ποιῶν αὐτὸς , ὡς ἀδυνάτοις ἐπιχειροῦντος καὶ ἀθεμίτοις κατέγνως σεαυτοῦ καὶ τῆς γεγενημένης διὰ σὲ φθορᾶς ἐν τοῖς Ρωμαίοις ἐννοῶν τὸ μέγεθος , ᾔτησας τὴν βασιλείαν ἀποθέσθαι καὶ εἰς ἰδιώτου σχῆμα μεταβάλλειν , ὥσπερ ἡμῖν ἐγνώρισε σαφῶς ὁ περιπόθητος καὶ γνησιώτατος τῷ κρατίστῳ καὶ ἁγίῳ βασιλεῖ ἡμῶν ὁ μέγας δοὺξ , δίκαιά τε ὁμοῦ καὶ συμφέροντα καὶ σαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις βεβουλεῦσθαι κρίναντες , ἐπῃνέσαμέν τε τῆς εὐβουλίας καὶ τὴν πρεσβείαν πεποιήμεθα ταύτην , ἵν' ὅπερ ᾔτησας αὐτὸς , τὸ πέρας λάβῃ . ἵνα δὲ μηδεμίαν ἔχῃς ὑποψίαν , ὥς τι μετὰ τὴν ἰδιωτείαν ἀπαντήσει δυσχερὲς ἢ δυνάμενον λυπεῖν , τὰ γράμματα ταῦτα ἀπεστάλκαμεν , καὶ ταῖς ἡμετέραις ὑπογραφαῖς ἐπιβεβαιωθέντα ἀσφαλείας ἕνεκα καὶ τοῦ θαῤῥεῖν αὐτοῖς , ὡς ἀκίνητα μενεῖ . » ἔπειτα καὶ συντάξεις ἐκ τῶν δημοσίων ἔγραφον , οἷς χρήσεται αὐτὸς καὶ παῖδες καὶ οἰκεῖοι . τοιαῦτα μὲν τὰ τῶν ἀρχόντων περιεῖχε γράμματα . τοῦ πατριάρχου δὲ ἦσαν οὕτως . « εὐλογητὸς ὁ θεὸς ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ὥστε ἐπιστρέψαι καὶ ζῇν αὐτόν . ὅτι μὲν γὰρ κακῶς σεαυτῷ ὁμοίως καὶ τοῖς ἄλλοις ἐβουλεύσω τὸν ἐμφύλιον πόλεμον κεκινηκὼς , ἀθετήσας μὲν ὅρκους τοὺς πρὸς βασιλέα καὶ τὴν φιλίαν ἐκείνην τὴν θαυμαστὴν , ὑφ' ἧς παρ' ὅλον τὸν ἐκείνου βίον πολλῶν ἀπέλαυσας καὶ μεγάλων ἀγαθῶν , καὶ τοῖς παισὶν ἐπιβουλεύσας περὶ τῆς ἀρχῆς , τοῖς Ρωμαίοις δὲ πολλῶν καὶ μεγάλων αἴτιος κατέστης συμφορῶν , ὧν διὰ μέγεθος οὐδ' οἱ ἐν ἐσχατιαῖς οἰκοῦντες γῆς ἀνήκοοί εἰσιν , οὐδ' αὐτὸς ἀγνοεῖς . ἐπειδὴ δὲ τῶν τετολμημένων εἰς συναίσθησιν ἐλθὼν καὶ τῶν ἀτόπων ἐπιχειρήσεων , σεαυτοῦ κατεγνωκὼς μετεμελήθης καὶ ὑποστρέφεις καλῶς , ὅθεν ἐξῆλθες κακῶς , τὴν βασιλείαν αἰτῶν ἀποσκευάσασθαι καὶ εἰς ἰδιώτου σχῆμα μεταβαλεῖν , ὥσπερ ἀκριβῶς ἐξεγένετο μαθεῖν παρὰ τοῦ περιποθήτου καὶ γνησιωτάτου τῷ κρατίστῳ καὶ ἁγίῳ μου αὐτοκράτορι τοῦ μεγάλου δουκὸς , αὐτός τε ἡδονῆς ἐπλήσθην , ὅσης ἐπὶ τοῖς τοιούτοις εἰκὸς , καὶ ἡ τοῦ θεοῦ ἐκκλησία τὰς ἀγκάλας αὐτῆς διανοίξασα , δέχεταί σε μετὰ πάσης πνευματικῆς ἀγάπης καὶ ἡδονῆς , καὶ ὅσον οὔπω ἥξειν καὶ σὲ προσδοκῶμεν εἰς ἡμᾶς , ἵν' ὁμοῦ τε ἡ τοῦ ἐπιτιμίου λύσις γένηται , ᾧ καθυπεβλήθης , καὶ ἀλλήλοις συνησθῶμεν κατὰ τὸ ἀρχαῖον ἔθος ὁμιλήσαντες . » τοιαῦτα μὲν ἔγραφε καὶ ὁ πατριάρχης . οἱ πρέσβεις δὲ ἐπεὶ Παμφίλου ἄχρι ἦλθον , πέμψαντες ἐδήλουν βασιλεῖ , ὡς ἥκοιεν μὲν ἐπὶ πρεσβείᾳ , προσταχθεῖεν δὲ παρὰ τῶν πεπομφότων , μὴ βασιλέα προσαγορεύειν ἐν ταῖς διαλέξεσιν αὐτῶν . εἰ μὲν οὖν τὸ τοιοῦτον ἀνεκτὸν αὐτῷ , δῆλον ποιεῖν , ἵν' ἐλθόντες ἀπαγγέλλωσι τὰ τῆς πρεσβείας . εἰ δὲ μέλλοι διὰ τὴν ὑπεροψίαν ἀπελαύνειν πρὸς ὀργὴν , μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀφικνεῖσθαι πρὸς αὐτὸν , ἀλλ' ἀναστρέφειν ἐκ Παμφίλου . ὁ βασιλεὺς δὲ ποιούμενος περὶ πλείστου τὸ ἐκ Βυζαντίου τισὶν ἀξιολόγοις συντυχεῖν καὶ διαλεχθῆναι περὶ τῶν κατ' αὐτὸν ἁπάντων , ὅτι τε ὑπὸ συκοφαντῶν διαβληθείη καὶ οὐδεμίαν πρόφασιν αὐτὸς παράσχοι τῷ πολέμῳ , ἀλλ' ἐκ πρώτης ἡμέρας ἄχρι νῦν ἀναγκαίως ὑπὲρ σωτηρίας αὐτοῦ τε ἀμύνεται καὶ τῶν συνόντων , ἅμα δὲ καὶ ἐλπίσας εἰρήνης ἕνεκα ἥκειν , ἐκέλευεν ἀφικέσθαι πρὸς αὐτὸν , ὡς οὐδένα λόγον τῆς προσηγορίας ποιησόμενος . τοῦ γὰρ κοινῇ λυσιτελοῦντος ἕνεκα οὐ τοιαῦτα μόνον ἕτοιμος εἶναι ὑπομένειν , ἀλλὰ καὶ λοιδορίας καὶ εἴτι χαλεπώτερον ἕτερον δοκεῖ . εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν τοιούτων ὄφελός τι γένοιτο Ρωμαίοις , καὶ πολλὴν αὐτοῖς εἰδήσειν χάριν ὑπὲρ τούτων . εἰ δ' ἄρα καὶ τὰ δεύτερα νικῴη καὶ ἀσύμβατοι ἀναχωρῶσιν , οὐδ' οὕτως αὐτῷ τινα ἀδοξίαν ἀπὸ τῆς προσηγορίας ἀπολείψειν . ἧκον μὲν οὖν οἱ πρέσβεις ἐπὶ τούτοις καὶ ἀπήγγελλον τὰ κατὰ τὴν πρεσβείαν · ἅμα δὲ καὶ τὰ γράμματα παρεῖχον , παρετήρουν τε τὸ μὴ βασιλέα ἐν ταῖς διαλέξεσι προσαγορεύειν .
Lemmas: ἔμφλοξ . ἐπεί δέ καί ὁ κατά γαβαλάν διοικέω ὅς μάλιστα βούλομαι , συνίστημι ὁ πατριάρχης , πέμπω πρός βασιλίς . ὁ δέ ἔρχομαι πρῶτος μέν ἀπαγγέλλω ὁ ἐκεῖνος λόγος βασιλίδι , ἔπειτα συμβουλεύω , ὡς Δίκαιος εἰμί ὁ ἀξίωσις καί ὁ πόλεμος μᾶλλον αἱρετέος . Καντακουζηνός δέ οὐδείς ἕτερος δύναμαι ἀνθίστημι , ἢ ὁ μέγας δούξ , ὡς ἐκ ὁ πρᾶγμα γίγνομαι καταφανής . ὅθεν Δίκαιος ἐκεῖνος εὐνοέω ἑαυτοῦ καί συναίρω ἔχω πρός ὁ πόλεμος . οὗτος δέ οὐ εἄν γίγνομαι ἑτέρως , εἰμί μή ὁ πόλεμος αὖθις ἐπιψηφίζω . ἀσύμβατος γάρ ἐκεῖνος πρός Καντακουζηνός ἔχω διαβεβαιόω . εἰμί μέν οὖν πείθω καί αὐτός , εὕω εἄν ἔχω · εἰμί δέ μή , σκεπτέος μή ἀθρόος ἔνδον Βυζάντιον ὁ Καντακουζηνός ἀναφαίνω ὑπό ὁ μέγας δούξ προσκαλέω . οὗτος γάρ εἄν εἰμί μόνος αντιρροπως ὁ πρός ἐκεῖνος ὕβρις καί ὁ ἄλλος κακός , ὅς κατά ὁ ὁ πόλεμος χρόνος πρός ἐκεῖνος ἐνδείκνυμι . ὁ βασιλίς δέ καί πρότερος μέν ἐκ πολύς ὁ ἀνήρ στοχάζομαι ὁ κακοβουλία καί ὁ μέγας δούξ κακοτεχνία καί ὁ περί μηδείς ἐκεῖνος μέλω , ἢ ὅπως αὐτός ἄρχω ὁ πρᾶγμα , τότε δέ καί μάλιστα ὁ ἀτοπία ἐκ ὁ λόγος σύν-εἶδον , μή ἔχω δέ ὅστις ἕτερος χράω , ὁ γάρ ἄλλος ὁ εὐγενής καί κατά αἷμα προσήκω βασιλεύς δεσμωτήριον πᾶς ἢ ἐν ὁ οἰκίον εἰμί κατακλείω , ὅς αὐτός οὐ θαρσέω εὐνοέω , εἰμί ἀπολύω ὁ δεσμός , συντίθημι καί αὖθις καί ἀκούω πρός ὁ πόλεμος . μάλιστα δέ ἀκούω Καντακουζηνός ἀναγκάζω παρά μέγας δούξ ἀποτίθημι ὁ βασίλειος καί ἰδιώτης σχῆμα ἀναλαμβάνω , ἠρέμα θέλγω καί πρός ὁ ἐξαπατάω μάλιστα ἐνάγω . ἐπιψηφίζω δή καί αὖθις ὁ πρός βασιλεύς πόλεμος καί ὁ μέγας δούξ ἅπτω πάλιν ὁ πρᾶγμα , οὖον μήv , ὥσπερ πρότερος , μοναρχικός , ἀλλά μέτριος πως . δείδω γάρ ἤδη ὁ συνάρχω προσκρούω , ὁράω αὐτός ὁ πρᾶγμα ὑπενδίδωμι καί Καντακουζηνός αὐξάνω ὁ βασιλεύς , μή τραχύς χράω ὁ ἀρχή ἐπαχθής εἰμί , καί βούλομαι ὑπό βασιλεύς μᾶλλον ἄρχω , ἢ αὐτός . ἐκεῖνος δέ ἐπεί ὁράω οὐ ὀλίγος ὁ πρίν ἀφαιρέω ἐξουσία καί περί ὁ μέλλω δείδω , μή παντάπασι καταγιγνώσκω ἀπόλλυμι , ἢ εἰρήνη πρός βασιλεύς γίγνομαι , ἢ ἕτερος ἀντί αὐτός ἄρχω , σκέπτομαι βασιλίς καί πατριάρχης πείθω καί ὁ ἄλλος πρεσβεία ποιέω πρός βασιλεύς περί ὁ ἀποτίθημι ὁ βασίλειος , ὥσπερ δῆθεν πρός αὐτός ὑπισχνέομαι , ὡς ἐν ὁ μεταξύ ὁ πρέσβυς χρόνος , ὥσπερ τις ἐκεχειρία εἰμί , τις ὁ ὑπέρ βασιλεύς δέω1 περί σύμβασις διαλέγω , ὡς εἄν μέν μετά ὁ πρεσβεία πάλιν αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐγχειρίζω καί ὁ πρός βασιλεύς πόλεμος , οἶδα γάρ οὐδείς ὑγιής εἶπον , μηδείς κινέω ὁ δοκέω , ἀλλά ἔχω ὁ πόλεμος , ὥσπερ ἐξαρχῆς · εἄν δέ προπηλακίζω καί ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , ὁ βασιλεύς πράσσω . τοιοῦτος μέν δή γνώμη βεβαιόω ὁ εἴρω , καί πείθω βασιλίς καί ὁ ἄλλος πρεσβεία ποιέω πρός ὁ βασιλεύς . καί αἱρέω πρέσβυς ἐκ βασιλίς μέν καί ὁ σύγκλητος Γεώργιος τε ὁ Πεπαγωμένος καί ὁ Συναδηνός , ὅς καί πρότερος πρός Διδυμότειχο εἰς βασιλεύς ἵημι παρά ὁ μέγας δούξ πέμπω , παρά δέ ὁ ἐκκλησία καί πατριάρχης ὁ ὁ Φίλιππος μητροπολίτης καί ὁ Σακελλίου Καβάσιλας . γράφω τε καί ὁ πρεσβεύω ἐν γράμμα ἴδιος μέν ὁ συνάρχω μετά ὁ μέγας δούξ , ἴδιος δέ ὁ πατριάρχης , καί ὑποσημαίνω οἰκεῖος ὑπογραφή ὁ γράμμα , ἵνα εἰμί πιστός . εἰμί δέ ὁ μέν ὁ ἄρχω οὕτως ἔχω · ὡς « ἐπεί καλῶς ποιέω αὐτός , ὡς ἀδύνατος ἐπιχειρέω καί ἀθέμιστος καταγιγνώσκω σεαυτοῦ καί ὁ γίγνομαι διά σύ φθορά ἐν ὁ Ῥωμαῖος ἐννοέω ὁ μέγεθος , αἰτέω ὁ βασίλειος ἀποτίθημι καί εἰς ἰδιώτης σχῆμα μεταβάλλω , ὥσπερ ἐγώ γνωρίζω σαφῶς ὁ περιπόθητος καί γνήσιος ὁ ἀγαθός καί ἅγιος βασιλεύς ἐγώ ὁ μέγας δούξ , δίκαιος τε ὁμοῦ καί συμφέρω καί σεαυτοῦ καί ὁ ἄλλος βουλεύω κρίνω , ἐπαινέω τε ὁ εὐβουλία καί ὁ πρεσβεία ποιέω οὗτος , ἵνα ὅσπερ αἰτέω αὐτός , ὁ πέρας λαμβάνω . ἵνα δέ μηδείς ἔχω ὑποψία , ὅς τίς μετά ὁ ἰδιωτεία ἀπαντάω δυσχερής ἢ δύναμαι λυπέω , ὁ γράμμα οὗτος ἀποστέλλω , καί ὁ ἡμέτερος ὑπογραφή ἐπιβεβαιόω ἀσφάλεια ἕνεκα καί ὁ θαρσέω αὐτός , ὡς ἀκίνητος μένω . » ἔπειτα καί συντάσσω ἐκ ὁ δημόσιος γράφω , ὅς χράω αὐτός καί παῖς καί οἰκεῖος . τοιοῦτος μέν ὁ ὁ ἄρχω περιέχω γράμμα . ὁ πατριάρχης δέ εἰμί οὕτως . « εὐλογητός ὁ θεός ὁ μή ἐθέλω ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὥστε ἐπιστρέφω καί ζάω αὐτός . ὅτι μέν γάρ κακῶς σεαυτοῦ ὁμοίως καί ὁ ἄλλος βουλεύω ὁ ἐμφύλιος πόλεμος κινέω , ἀθετέω μέν Ὅρκος ὁ πρός βασιλεύς καί ὁ φίλιος ἐκεῖνος ὁ θαυμαστός , ὑπό ὅς παρά ὅλος ὁ ἐκεῖνος βίος πολύς ἀπολαύω καί μέγας ἀγαθός , καί ὁ παῖς ἐπιβουλεύω περί ὁ ἀρχή , ὁ Ῥωμαῖος δέ πολύς καί μέγας αἴτιος καθίστημι συμφορά , ὅς διά μέγεθος οὐδέ ὁ ἐν ἐσχατιά οἰκέω γῆ ἀνήκοος εἰμί , οὐδέ αὐτός ἀγνοέω . ἐπεί δέ ὁ τολμάω εἰς συναίσθησις ἔρχομαι καί ὁ ἄτοπος ἐπιχείρησις , σεαυτοῦ καταγιγνώσκω μεταμέλω καί ὑποστρέφω καλῶς , ὅθεν ἐξέρχομαι κακῶς , ὁ βασίλειος αἰτέω ἀποσκευάζω καί εἰς ἰδιώτης σχῆμα μεταβάλλω , ὥσπερ ἀκριβῶς ἐκγίγνομαι μανθάνω παρά ὁ περιπόθητος καί γνήσιος ὁ ἀγαθός καί ἅγιος ἐγώ αὐτοκράτωρ ὁ μέγας δούξ , αὐτός τε ἡδονή πίμπλημι , ὅσος ἐπί ὁ τοιοῦτος εἰκός , καί ὁ ὁ θεός ἐκκλησία ὁ ἀγκάλη αὐτός διανοίγνυμι , δέχομαι σύ μετά πᾶς πνευματικός ἀγάπη καί ἡδονή , καί ὅσος οὔπω ἥκω καί σύ προσδοκάω εἰς ἐγώ , ἵνα ὁμοῦ τε ὁ ὁ ἐπιτίμιον λύσις γίγνομαι , ὅς καθυποβάλλω , καί ἀλλήλων συνίημι κατά ὁ ἀρχαῖος ἔθος ὁμιλέω . » τοιοῦτος μέν γράφω καί ὁ πατριάρχης . ὁ πρέσβυς δέ ἐπεί Πάμφιλος ἄχρι ἔρχομαι , πέμπω δηλόω βασιλεύς , ὡς ἥκω μέν ἐπί πρέσβυς , προστάσσω δέ παρά ὁ πέμπω , μή βασιλεύς προσαγορεύω ἐν ὁ διάλεξις αὐτός . εἰμί μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ἀνεκτός αὐτός , δῆλος ποιέω , ἵνα ἔρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ ὁ πρέσβυς . εἰμί δέ μέλλω διά ὁ ὑπεροψία ἀπελαύνειν πρός ὀργή , μηδέ ὁ ἀρχή ἀφικνέομαι πρός αὐτός , ἀλλά ἀναστρέφω ἐκ Πάμφιλος . ὁ βασιλεύς δέ ποιέω περί πλεῖστος ὁ ἐκ Βυζάντιον τις ἀξιόλογος συντυγχάνω καί διαλέγω περί ὁ κατά αὐτός ἅπας , ὅτι τε ὑπό συκοφάντης διαβάλλω καί οὐδείς πρόφασις αὐτός παρέχω ὁ πόλεμος , ἀλλά ἐκ πρῶτος ἡμέρα ἄχρι νῦν ἀναγκαῖος ὑπέρ σωτηρία αὐτός τε ἀμύνω καί ὁ σύνειμι , ἅμα δέ καί ἐλπίζω εἰρήνη ἕνεκα ἥκω , κελεύω ἀφικνέομαι πρός αὐτός , ὡς οὐδείς λόγος ὁ προσηγορία ποιέω . ὁ γάρ κοινός λυσιτελέω ἕνεκα οὖον τοιοῦτος μόνος ἑτοῖμος εἰμί ὑπομένω , ἀλλά καί λοιδορία καί ἔτι χαλεπός ἕτερος δοκέω . εἰμί μέν γάρ ἀπό ὁ τοιοῦτος ὄφελος τίς γίγνομαι Ῥωμαῖος , καί πολύς αὐτός οἶδα χάρις ὑπέρ οὗτος . εἰμί δέ ἄρα καί ὁ δύο νικάω καί ἀσύμβατος ἀναχωρέω , οὐδέ οὕτως αὐτός τις ἀδοξία ἀπό ὁ προσηγορία ἀπολείπω . ἥκω μέν οὖν ὁ πρέσβυς ἐπί οὗτος καί ἀπαγγέλλω ὁ κατά ὁ πρεσβεία · ἅμα δέ καί ὁ γράμμα παρέχω , παρατηρέω τε ὁ μή βασιλεύς ἐν ὁ διάλεξις προσαγορεύω .