joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.47
ληʹ . Ἐπαινέσαντος δὲ τοῦ πρεσβυτέρου βασιλέως καὶ ἐπιτρέψαντος τὴν βουλὴν , οἵ τε μετὰ τοῦ νέου βασιλέως ἐλθόντες καὶ οἱ τῷ πρεσβυτέρῳ συνόντες ἐν Βυζαντίῳ τῶν ἐπιφανῶν , προστεταχότων τῶν βασιλέων , ἐν μέσαις ταῖς βασιλείοις ἐκαθέσθησαν αὐλαῖς , βουλευσόμενοι περὶ τοῦ πολέμου . σιγῆς δὲ γενομένης ἐπὶ μικρὸν , οἱ ἐν Βυζαντίῳ τοὺς μετὰ τοῦ νέου προὐκαλοῦντο βασιλέως ἐλθόντας , ἐφ' οἷς συνήγαγον τὴν ἐκκλησίαν λέγειν , ὡς αὐτῶν ἅττα ἂν λέγωσιν ἀκουσομένων . ἐκείνων δὲ τὸν μέγαν δομέστικον προτρεπομένων λέγειν ὡς καὶ αὐτῶν τὰ ἴσα καὶ βουλομένων καὶ φρονούντων , ὁ μέγας δομέστικος εἶπε τοιάδε · « ἄνδρες συστρατιῶται , ἐν ἴσῳ πάντες ἄνθρωποι δικαιοῦσι τῷ τε τῆς ὑπαρχούσης δόξης ὑφιεμένῳ μέμφεσθαι διὰ μαλακίαν , καὶ τὸν τῆς μὴ προσηκούσης θρασύτητι ἐφιέμενον μισεῖν . διὸ καὶ αὐτὸς οὐ τῆς μὴ προσηκούσης ἡμῖν δόξης ἀντέχεσθαι παρελήλυθα συμβουλεύσων , ἀλλὰ τὴν ὑπὸ τῶν προγόνων εἰς ἡμᾶς ἀγῶσι καὶ πόνοις διασωθεῖσαν ἀτολμίᾳ τῇ πρὸς τὰ δεινὰ ἐλάσσω μὴ ποιεῖν . μὴ θαυμάσητε δὲ , εἰ , βασιλεῦσι περὶ τῶν τοιούτων βουλεύεσθαι προσῆκον , αὐτὸς ὑμῖν προὔθηκα τὴν βουλήν . ἡγοῦμαι γὰρ καὶ πόλιν αὐτονομουμένην καὶ βασιλείαν πλείω τοὺς ἰδιώτας ὠφελεῖν σύμπασαν ὀρθουμένην , ἢ κακῶς πάσχουσαν ἀθρόαν , καθ' ἕκαστον δὲ εὐπραγοῦσαν τῶν πολιτῶν . δυστυχῶν μὲν γὰρ ἐν εὐπραγούσῃ τῇ πατρίδι μάλιστ' ἄν τις διασώζοιτο · εὖ δὲ φερόμενος ἐν ἀτυχούσῃ οὐδὲν ἧττον συναπόλλυται . ὁπότε οὖν καὶ πόλις καὶ βασιλεία πρὸς μὲν τὰς ἰδίας συμφορὰς οἵα τε ἀντέχειν , εἷς δὲ ἕκαστος ἀδύνατος πρὸς τὰς ἐκείνης , πῶς οὐ χρὴ παντὶ τρόπῳ πάντας ἀμύνειν αὐτῇ ; ἃ μὲν οὖν εἰς ἡμᾶς ὁ τῶν Μυσῶν ἐξύβρισε βασιλεὺς , πάντες ἀκηκόατε καὶ αὐτοί . τῶν ἄλλων γὰρ λῃστείαις χρωμένων , ἢ , εἴποτε καὶ ἐσβάλλοιεν στρατιᾷ , ἄχρι τῆς ἄκρας ἀφικνουμένων καὶ ἅμα τῷ αἴσθησιν παρασχεῖν ἀποδιδρασκόντων εἰς τὴν ἰδίαν , αὐτὸς ὥσπερ οὐκ εἰς πολεμίαν , ἀλλ' εἰς τὴν ἰδίαν ποιούμενος τὰς στρατοπεδείας , ἀσφαλῶς καθήμενος ἐδῄου τὴν γῆν ἡμῶν ἐπὶ δυοκαίδεκα ἡμέραις · καὶ προῆλθέ γε ἄχρι Βήρας καὶ Τραιανουπόλεως , τέμνων αὐτήν . εἴ τῳ δὲ δοκεῖ διὰ τὸ ἐκ προνοίας ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς φρουρίοις τά τε βοσκήματα καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἐγκατακλεισθέντας ἐλάσσω , ἣ ἐχρῆν γενέσθαι , τὴν ζημίαν ἀνεκτὸν εἶναι , ἴστω ἐξαπατῶν ἑαυτόν . ἐὰν γὰρ μὴ νῦν τιμωρησώμεθα αὐτοὺς ἀξίως , καὶ δευτέραν ἐσβολὴν ποιήσονται καὶ τρίτην · καὶ οὐ μόνον τοὺς τῶν πόλεων δήμους ἀπ' ἐλασσόνων ὁρμωμένους ἀποστερήσουσι καὶ τούτων , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς τοὺς δυνατοὺς , πολλὰ καλὰ κτήματα ἔχοντας κατὰ τὴν χώραν , ζημιώσουσι πολλά . διὸ δὴ καὶ παραινῶ ὑμῖν , ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις , μὴ φρονήματι μόνον τῶν προγόνων , ἀλλὰ καὶ καταφρονήματι χρωμένους . ἐκεῖνοί τε γὰρ ἐκ τοῦ ἀεὶ νικᾷν τοὺς Μυσοὺς ἐχυρωτέραν ἔχοντες τὴν τόλμαν , καταφρονητικῶς ἐπῄεσαν αὐτοῖς , καὶ ἡμῖν , ἐὰν τῆς ἐκείνων ἀρετῆς καὶ προθυμίας φανῶμεν ζηλωταὶ , τὸ αὐτὸ ἐξέσται . ἔχομεν δὲ καὶ πολλὰ ἐνέχυρα ἀσφαλῆ τοῦ περιγενέσθαι ἂν αὐτῶν ἐν τῷ πολέμῳ . ἥ τε γὰρ ἡμετέρα στρατιὰ πλείων καὶ τὰ πολέμια κραταιοτέρα , ὑμῶν τε τῆς συγκλήτου πολλοὶ τῶν ἐκείνων βασιλέων οὐ φρονήσει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀνδρίᾳ καὶ πείρᾳ τῇ πρὸς στρατηγίας ὑπερέχετε πολύ · χρήμασί τε οὐκ ἐκ τῶν κοινῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἰδίων ἐῤῥώμεθα μᾶλλον ἐκείνων . οἷς εἰ μὴ χρησαίμεθα νῦν , ὁπότε ἂν ἀπολαύσαιμεν τῆς ἐξ αὐτῶν ὠφελείας ἀπορῶ . ὡς οὖν ἐν πᾶσιν ὑπερέχοντες αὐτῶν , διδάξωμεν αὐτοὺς οὐ τὸ ἐς τὴν ἡμετέραν εἰσβάλλειν ὂν λυσιτελὲς , ἀλλὰ τὸ τὴν ἰδίαν ἀσινῆ καρποῦσθαι ἀγαπητόν · καὶ προθύμως συναγωνισώμεθα κατὰ τόνδε τὸν πόλεμον τοῖς ἡμετέροις βασιλεῦσι καὶ χρήμασι καὶ οἰκέταις καὶ τοῖς σώμασιν αὐτοῖς , τῇ τε τῆς Ρωμαίων ἡγεμονίας τιμῇ ἀπὸ τοῦ μὴ ὑπὸ τῶν βαρβάρων καταφρονεῖσθαι , ᾗ ἀγαλλόμεθα πάντες , βοηθῶμεν καὶ μὴ φεύγωμεν τοὺς πόνους . ἃ μὲν οὖν εἶπον , προθύμως ἅπτεσθαι τοῦ πολέμου παραινῶν ὑμῖν , οὐδὲ αὐτοὺς ἂν λογισαμένους ὡς οὐ καλῶς ἔχουσιν , ἀντειπεῖν δοκῶ . ὅτι δὲ πρὸς τὴν ἴσην παρεσκεύασμαι καὶ αὐτὸς καὶ σπουδὴν καὶ προθυμίαν , ἐξ αὐτῶν ἔσται τῶν ἔργων τὴν ἀπόδειξιν παραλαβεῖν . ἀνδρίᾳ μὲν γὰρ καὶ συνέσει καὶ ἐμπειρίᾳ τῇ πρὸς τοὺς πολέμους πολλοῖς ἂν ὑμῶν συγχωρήσαιμι τὸ πλέον ἔχειν · τῇ προθυμίᾳ δὲ τῇ κατὰ τὰ ἔργα καὶ τῷ ὑπὲρ τῆς τῶν ὁμοφύλων ὠφελείας καὶ τῆς βασιλέων τῶν ἡμετέρων τιμῆς καὶ ἡμῶν αὐτῶν εὐδοξίας καὶ χρήματα καὶ οἰκέτας καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα ἐπιδοῦναι , οὐδενὸς εἶναι δεύτερος ἀξιῶ . ὡς οὖν οὐχ ὑπὲρ εὐδοξίας μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς εἰσέπειτα ἀσφαλείας βουλευόμενοι , οὕτω καὶ ψηφισώμεθα καὶ ἁψώμεθα τοῦ πολέμου · καὶ μὴ χείρους φαινώμεθα τῶν προγόνων , οἳ μετὰ πόνων καὶ κινδύνων τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τοιούτων περιφρονεῖσθαι παρέδοσαν ἡμῖν · ἀλλὰ πολὺ φοβερώτερον νομίζωμεν τὴν οὖσαν εὐδοξίαν ἀπραγμοσύνῃ ἂν ἀφαιρεθῆναι , ἢ κτώμενοι ἀτυχῆσαι . » Τοιαῦτα μὲν ὁ μέγας δομέστικος εἶπεν . ὁ πρωτοστράτωρ δὲ μετ' αὐτὸν « μὴ νομίζετε » εἶπεν « ὦ παρόντες , τὸν μέγαν δομέστικον μόνον τοιαῦτα καὶ βουλεύεσθαι καὶ προθυμεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ ἡμῖν ἅπασι ταῦτα συνδοκεῖν · καὶ μὴ ἂν τὰ ἡμέτερα ὀρθωθῆναι , εἰ μὴ καὶ σπουδὴν καὶ τόλμαν ἀξίαν καὶ τῆς τῶν προγόνων καὶ ἡμῶν αὐτῶν ἀναλάβωμεν εὐδοξίας . » τὰ ἴσα δὲ καὶ οἱ τῷ νέῳ βασιλεῖ συνόντες συνεπεψηφίσαντο πάντες . τοῖς δ' ἐν Βυζαντίῳ τῷ πρεσβυτέρῳ συνοῦσι βασιλεῖ ἀναγκαῖα μὲν οὐκ ἐδόκει τὰ εἰρημένα · οὐ μέντοι καὶ ὡς ἀλυσιτελῆ ἐτόλμησαν φανερῶς ἀντειπεῖν , ἀλλὰ πολλὰ ἐφεξῆς συνείραντες , ἐξ ὧν κατεσκεύαζον ἀδήλως , ὡς δεῖ τὴν ἀπραγμοσύνην μᾶλλον αἱρεῖσθαι , ἀνέστησαν ἀσύμφωνοι ταῖς γνώμαις , τὸ μὲν δοκεῖν , ἐξ ἀποριῶν τινων εἰς ἀμηχανίαν καθιστάμενοι , τὸ δ' ἀληθὲς , οὐχ ἃ τῷ κοινῷ λυσιτελεῖ , ἀλλ' ἃ αὐτοῖς ἰδίᾳ διαφέρει σκοποῦντες . ἐπηκροῶντο δὲ καὶ οἱ βασιλεῖς ἔνδοθεν τῶν λεγομένων , ὄντες οὐ μακράν . βασιλεὺς μὲν οὖν ὁ νέος ἐφθέγξατο οὐδέν · ὁ δέ γε πρεσβύτερος τῶν μὲν αὐτῷ συνόντων ἀνανδρίαν τε πολλὴν κατεγίνωσκε καὶ ἀβουλίαν , τοὺς δὲ τῷ ἐγγόνῳ συνόντας ἐθαύμαζε τῆς εὐβουλίας , καὶ τῆς ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος σπουδῆς ἐπῄνει · μάλιστα δὲ τὸν μέγαν δομέστικον συνετῶς ἄγαν καὶ καιρίως βεβουλευμένον , καὶ ἀκριβεῖς ἔλεγεν αὐτῷ τοῦ πρὸς μητρὸς πάππου χαρακτῆρας ἐνορᾷν , ὃς οὕτως ἦν τά τε δέοντα συνεῖναι ὀξὺς καὶ ἑρμηνεῦσαι ταῦτα ἱκανὸς καὶ καταπράξασθαι δραστηριώτατος · « ὡς παρ' ἐμοὶ κριτῇ , εἴγε ἐτελεύτων ἐξ ὀσφύος οὐκ ἔχων διάδοχον τῆς βασιλείας καταλιπεῖν , ἐκεῖνον ἂν συνεβούλευσα Ρωμαίοις προστήσασθαι ἑαυτῶν . » οὕτω μὲν ὁ βασιλεὺς τῶν μὲν κατέγνω , τοὺς ἑτέρους δὲ ἠξίωσεν ἐπαίνων . αὐτὸς δ' ὅ,τι χρὴ πράττειν ἅμα τῷ νέῳ βασιλεῖ περὶ τοῦ προκειμένου ἐβουλεύοντο πολέμου . ἐξετάζοντες δὲ τὸν λόγον , ὃν πρὸς βασιλέα τὸν νέον ὁ βασιλεὺς Μυσῶν μεμήνυκε Μιχαὴλ , ὡς εἴσω ὀλίγου χρόνου διὰ τὴν ἐσομένην αὐτοῖς φιλίαν συστρατευόμενοι πρὸς τοὺς ἑτέρωθί που μαχοῦνται πολεμίους , καὶ μηδὲν ἕτερον στοχάζεσθαι δυνάμενοι , ἢ ὅτι Μιχαὴλ τὴν βασιλέως ἀδελφὴν , ἣ τῷ προβεβασιλευκότι Μυσῶν συνῴκει , βούλεται γυναῖκα ἀγαγέσθαι , ἐπεψηφίζοντο τὸν μὲν βασιλέα τὸν νέον ἐξελθόντα Βυζαντίου , στρατιὰν συναθροίζειν ὡς ἐς τὴν Μυσίαν ἐσβαλοῦντα . εἰ μὲν οὖν ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς παρασκευῆς ὁ τῶν Μυσῶν πρεσβείαν πέμψας βασιλεὺς χωροίη πρὸς σπονδὰς ἐπὶ τῷ τὴν βασιλέως γῆμαι ἀδελφὴν , τὴν στρατιὰν πάλιν κατὰ πόλεις διαλυθῆναι · εἰ δὲ μὴ ἐπικηρυκεύοιτο , εἰς τὴν Μυσίαν ἐσβαλεῖν . ἐπὶ τούτοις μὲν οὖν ὁ νέος βασιλεὺς ἐξῆλθε τοῦ Βυζαντίου καὶ συνήθροιζε τὴν στρατιάν .
Lemmas: λαός . ἐπαινέω δέ ὁ πρέσβυς βασιλεύς καί ἐπιτρέπω ὁ βουλή , ὁ τε μετά ὁ νέος βασιλεύς ἔρχομαι καί ὁ ὁ πρέσβυς σύνειμι ἐν Βυζάντιον ὁ ἐπιφανής , προστάσσω ὁ βασιλεύς , ἐν μέσος ὁ βασίλειος καθέζομαι αὐλή , βουλεύω περί ὁ πόλεμος . σιγή δέ γίγνομαι ἐπί μικρός , ὁ ἐν Βυζάντιον ὁ μετά ὁ νέος προκαλέω βασιλεύς ἔρχομαι , ἐπί ὅς συνάγω ὁ ἐκκλησία λέγω , ὡς αὐτός ὅστις εἄν λέγω ἀκούω . ἐκεῖνος δέ ὁ μέγας δομέστικος προσρέπω λέγω ὡς καί αὐτός ὁ ἴσος καί βούλομαι καί φρονέω , ὁ μέγας δομέστικος εἶπον τοιόσδε · « ἀνήρ συστρατιώτης , ἐν ἴσος πᾶς ἄνθρωπος δικαιόω ὁ τε ὁ ὑπάρχω δόξα ὑφίημι μέμφομαι διά μαλακία , καί ὁ ὁ μή προσήκω θρασύτης ἐφίημι μισέω . διό καί αὐτός οὖον ὁ μή προσήκω ἐγώ δόξα ἀντέχω παρέρχομαι συμβουλεύω , ἀλλά ὁ ὑπό ὁ πρόγονος εἰς ἐγώ ἀγών καί πόνος διασῴζω ἀτολμία ὁ πρός ὁ δεινός μικρός μή ποιέω . μή θαυμάζω δέ , εἰμί , βασιλεύς περί ὁ τοιοῦτος βουλεύω προσήκω , αὐτός σύ προτίθημι ὁ βουλή . ἡγέομαι γάρ καί πόλις αὐτονομέομαι καί βασίλειος πλείων ὁ ἰδιώτης ὠφελέω σύμπας ὀρθόω , ἢ κακῶς πάσχω ἀθρόος , κατά ἕκαστος δέ εὐπραγέω ὁ πολίτης . δυστυχέω μέν γάρ ἐν εὐπραγέω ὁ πατρίς μάλιστα ἄν τις διασῴζω · εὕω δέ φέρω ἐν ἀτυχέω οὐδείς κακός συναπόλλυμι . ὁπότε οὖν καί πόλις καί βασίλειος πρός μέν ὁ ἴδιος συμφορά οἷος τε ἀντέχω , εἷς δέ ἕκαστος ἀδύνατος πρός ὁ ἐκεῖνος , πῶς οὖον χρή πᾶς τρόπος πᾶς ἀμύνω αὐτός ; ὁ μέν οὖν εἰς ἐγώ ὁ ὁ Μυσός ἐξυβρίζω βασιλεύς , πᾶς ἀκούω καί αὐτός . ὁ ἄλλος γάρ λῃστεία χράω , ἢ , εἴποτε καί εἰσβάλλω στρατιά , ἄχρι ὁ ἄκρος ἀφικνέομαι καί ἅμα ὁ αἴσθησις παρέχω ἀποδιδράσκω εἰς ὁ ἴδιος , αὐτός ὥσπερ οὐ εἰς πολέμιος , ἀλλά εἰς ὁ ἴδιος ποιέω ὁ στρατοπεδεία , ἀσφαλῶς κάθημαι δῃόω ὁ γῆ ἐγώ ἐπί δώδεκα ἡμέρα · καί προέρχομαι γε ἄχρι Βήρας καί Τραϊανούπολις , τέμνω αὐτός . εἰμί ὁ δέ δοκέω διά ὁ ἐκ πρόνοια ἐν ὁ πόλις καί ὁ φρούριον ὁ τε βόσκημα καί ὁ ἄνθρωπος ἐγκατακλείω μικρός , ὅς χρή γίγνομαι , ὁ ζημία ἀνεκτός εἰμί , οἶδα ἐξαπατάω ἑαυτοῦ . ἐάν γάρ μή νῦν τιμωρέω αὐτός ἀξίως , καί δύο εἰσβολή ποιέω καί τρίτος · καί οὖον μόνος ὁ ὁ πόλις δῆμος ἀπό μικρός ὁρμάω ἀποστερέω καί οὗτος , ἀλλά καί ἐγώ ὁ δυνατός , πολύς καλός κτῆμα ἔχω κατά ὁ χώρα , ζημιόω πολύς . διό δή καί παραινῶ σύ , ὁμόσε χωρέω ὁ πολέμιος , μή φρόνημα μόνος ὁ πρόγονος , ἀλλά καί καταφρόνημα χράω . ἐκεῖνος τε γάρ ἐκ ὁ ἀεί νικάω ὁ Μυσός ὀχυρός ἔχω ὁ τόλμα , καταφρονητικός ἔπειμι αὐτός , καί ἐγώ , ἐάν ὁ ἐκεῖνος ἀρετή καί προθυμία φαίνω ζηλωτής , ὁ αὐτός ἔξεστι . ἔχω δέ καί πολύς ἐνέχυρον ἀσφαλής ὁ περιγίγνομαι εἄν αὐτός ἐν ὁ πόλεμος . ὅς τε γάρ ἡμέτερος στρατία πλείων καί ὁ πολέμιος κραταιός , σύ τε ὁ σύγκλητος πολύς ὁ ἐκεῖνος βασιλεύς οὖον φρόνησις μόνος , ἀλλά καί ἀνδρεία καί πείρω ὁ πρός στρατηγία ὑπερέχω πολύς · χρῆμα τε οὐ ἐκ ὁ κοινός μόνος , ἀλλά καί ἐκ ὁ ἴδιος ῥώννυμι μᾶλλον ἐκεῖνος . ὅς εἰμί μή χράω νῦν , ὁπότε εἄν ἀπολαύω ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια ἀπορέω . ὡς οὖν ἐν πᾶς ὑπερέχω αὐτός , διδάσκω αὐτός οὖον ὁ εἰς ὁ ἡμέτερος εἰσβάλλω εἰμί λυσιτελής , ἀλλά ὁ ὁ ἴδιος ἀσινής καρπόω ἀγαπητός · καί προθύμως συναγωνίζομαι κατά ὅδε ὁ πόλεμος ὁ ἡμέτερος βασιλεύς καί χρῆμα καί οἰκέτης καί ὁ σῶμα αὐτός , ὁ τε ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία τιμή ἀπό ὁ μή ὑπό ὁ βάρβαρος καταφρονέω , ὅς ἀγάλλομαι πᾶς , βοηθέω καί μή φεύγω ὁ πόνος . ὁ μέν οὖν εἶπον , προθύμως ἅπτω ὁ πόλεμος παραινέω σύ , οὐδέ αὐτός εἄν λογίζομαι ὡς οὖον καλῶς ἔχω , ἀντιλέγω δοκέω . ὅτι δέ πρός ὁ ἴσος παρασκευάζω καί αὐτός καί σπουδή καί προθυμία , ἐκ αὐτός εἰμί ὁ ἔργον ὁ ἀπόδειξις παραλαμβάνω . ἀνδρεία μέν γάρ καί σύνεσις καί ἐμπειρία ὁ πρός ὁ πόλεμος πολύς εἄν σύ συγχωρέω ὁ πλέω ἔχω · ὁ προθυμία δέ ὁ κατά ὁ ἔργον καί ὁ ὑπέρ ὁ ὁ ὁμόφυλος ὠφέλεια καί ὁ βασιλεύς ὁ ἡμέτερος τιμή καί ἐγώ αὐτός εὐδοξία καί χρῆμα καί οἰκέτης καί αὐτός ὁ σῶμα ἐπιδίδωμι , οὐδείς εἰμί δύο ἀξιόω . ὡς οὖν οὐ ὑπέρ εὐδοξία μόνος , ἀλλά καί ὁ εἰσέπειτα ἀσφάλεια βουλεύω , οὗτος καί ψηφίζω καί ἅπτω ὁ πόλεμος · καί μή χείρων φαίνω ὁ πρόγονος , ἕ μετά πόνος καί κίνδυνος ὁ μή ὑπό ὁ τοιοῦτος περιφρονέω παραδίδωμι ἐγώ · ἀλλά πολύς φοβερός νομίζω ὁ εἰμί εὐδοξία ἀπραγμοσύνη εἄν ἀφαιρέω , ἢ κτάομαι ἀτυχέω . » τοιοῦτος μέν ὁ μέγας δομέστικος εἶπον . ὁ πρωτοστράτωρ δέ μετά αὐτός « μή νομίζω » εἶπον « εἰμί πάρειμι , ὁ μέγας δομέστικος μόνος τοιοῦτος καί βουλεύω καί προθυμέομαι , ἀλλά καί ἐγώ ἅπας οὗτος συνδοκέω · καί μή εἄν ὁ ἡμέτερος ὀρθόω , εἰμί μή καί σπουδή καί τόλμα ἄξιος καί ὁ ὁ πρόγονος καί ἐγώ αὐτός ἀναλαμβάνω εὐδοξία . » ὁ ἴσος δέ καί ὁ ὁ νέος βασιλεύς σύνειμι συνεπιψηφίζω πᾶς . ὁ δέ ἐν Βυζάντιον ὁ πρέσβυς σύνειμι βασιλεύς ἀναγκαῖος μέν οὐ δοκέω ὁ εἴρω · οὖον μέντοι καί ὡς ἀλυσιτελής τολμάω φανερῶς ἀντιλέγω , ἀλλά πολύς ἐφεξῆς συνείρω , ἐκ ὅς κατασκευάζω ἀδήλως , ὡς δεῖ ὁ ἀπραγμοσύνη μᾶλλον αἱρέω , ἀνίστημι ἀσύμφωνος ὁ γνώμη , ὁ μέν δοκέω , ἐκ ἀπορία τίνω εἰς ἀμηχανία καθίστημι , ὁ δέ ἀληθής , οὐ ὁ ὁ κοινός λυσιτελής , ἀλλά ὁ αὐτός ἴδιος διαφέρω σκοπός . ἐπακροάομαι δέ καί ὁ βασιλεύς ἔνδοθεν ὁ λέγω , εἰμί οὖον μακρός . βασιλεύς μέν οὖν ὁ νέος φθέγγομαι οὐδείς · ὁ δέ γε πρέσβυς ὁ μέν αὐτός σύνειμι ἀνανδρία τε πολύς καταγιγνώσκω καί ἀβουλία , ὁ δέ ὁ ἔγγονος σύνειμι θαυμάζω ὁ εὐβουλία , καί ὁ ὑπέρ ὁ κοινός συμφέρω σπουδή ἐπαινέω · μάλιστα δέ ὁ μέγας δομέστικος συνετός ἄγαν καί καίριος βουλεύω , καί ἀκριβής λέγω αὐτός ὁ πρός μήτηρ πάππος χαρακτήρ ἐνοράω , ὅς οὕτως εἰμί ὁ τε δήω συνίημι ὀξύς2 καί ἑρμηνεύω οὗτος ἱκανός καί καταπράσσω δραστήριος · « ὡς παρά ἐγώ κριτής , εἰ τελευτάω ἐκ ὀσφῦς οὐ ἔχω διάδοχος ὁ βασίλεια καταλείπω , ἐκεῖνος εἄν συμβουλεύω Ῥωμαῖος προΐστημι ἑαυτοῦ . » οὗτος μέν ὁ βασιλεύς ὁ μέν καταγιγνώσκω , ὁ ἕτερος δέ ἀξιόω ἔπαινος . αὐτός δέ ὅστις χρή πράσσω ἅμα ὁ νέος βασιλεύς περί ὁ πρόκειμαι βουλεύω πόλεμος . ἐξετάζω δέ ὁ λόγος , ὅς πρός βασιλεύς ὁ νέος ὁ βασιλεύς Μυσός μηνύω Μιχαήλ , ὡς εἴδομαι ὀλίγος χρόνος διά ὁ εἰμί αὐτός φίλιος συστρατεύω πρός ὁ ἑτέρωθι ποῦ μάχομαι πολέμιος , καί μηδείς ἕτερος στοχάζομαι δύναμαι , ἢ ὅτι Μιχαήλ ὁ βασιλεύς ἀδελφή , ὅς ὁ προβασιλεύω Μυσός συνοικέω , βούλομαι γυνή ἄγω , ἐπιψηφίζω ὁ μέν βασιλεύς ὁ νέος ἐξέρχομαι Βυζάντιον , στρατία συναθροίζω ὡς εἰς ὁ Μυσία εἰσβάλλω . εἰμί μέν οὖν ἐν ὁ ἡμέρα ὁ παρασκευή ὁ ὁ Μυσός πρεσβεία πέμπω βασιλεύς χωρέω πρός σπονδή ἐπί ὁ ὁ βασιλεύς γαμέω ἀδελφή , ὁ στρατία πάλιν κατά πόλις διαλύω · εἰμί δέ μή ἐπικηρυκεύω , εἰς ὁ Μυσία εἰσβάλλω . ἐπί οὗτος μέν οὖν ὁ νέος βασιλεύς ἐξέρχομαι ὁ Βυζάντιον καί συναθροίζω ὁ στρατιά .