joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.37
λζʹ . Βασιλεὺς δὲ ὁ Καντακουζηνὸς ἐπεὶ Περιθεώριον ἑλεῖν οὐκ ἠδυνήθη , ἀναγκαῖον δὴ ἡγεῖτο πρὸς Θεσσαλονίκην τὴν ταχίστην ἀφικέσθαι , δεῖν ἔγνω πρότερον πρωτοστράτορι μηνύειν τὴν ἐπιδημίαν . εἰδὼς δὲ , ὡς Συργὴς στρατιώτας πέμψας φυλάττει τὰς ὁδοὺς τοῦ μὴ λαθόντα τινὰ ἀγγελίας ἔκ τινος αὐτῷ κομίζειν , τοιοῦτόν τι πρὸς τὴν ἐκείνου πονηρίαν ἀντιτεχνᾶται . τῶν στρατιωτῶν δυσὶ τὸν μὲν ἐκέλευεν ἀποδυθέντα καὶ περιαγκωνίσαντα ἑαυτὸν ἄγεσθαι δεσμώτην , τὸν ἕτερον δὲ ἄγειν . εἰ δὲ οἱ τὰς ὁδοὺς τηροῦντες περιτύχοιεν , τὸν ἄγοντα φάσκειν , ὡς τὸν ἵππον ἀπολωλεκὼς , τὸν μὲν οὐχ εὕροι , τὸν χαλινὸν δὲ παρὰ τἀνδρὶ τουτωΐ · ἀπαιτοῦντα δὲ καὶ τὸν ἵππον , μὴ ἀποδιδόναι , ἀλλὰ τὸν χαλινὸν μόνον εὑρηκέναι παρὰ τὴν ὁδὸν διισχυρίζεσθαι . οὗ δὴ χάριν δήσαντα , ἄγειν πρὸς τὸν βασιλέως θεῖον , ὅπως παρ' ἐκείνου βασανιζόμενος ἀποδοίη καὶ τὸν ἵππον . ἐκέλευε δὲ καὶ τὸν δεσμώτην τῷ ἄγοντι τὰ ἴσα συνομολογεῖν . τοῦτον δὲ τὸν τρόπον παρελθόντας τοὺς φυλάσσοντας , ἔπειτα ἕκαστον οἷ προσετέτακτο ἀποχωρεῖν . οἱ μὲν οὖν ἐποίουν κατὰ τὰ κεκελευσμένα καὶ διαλαθόντες τοὺς ἐπὶ τὴν φυλακὴν τεταγμένους τῶν ὁδῶν , ἧκον πρὸς πρωτοστράτορα ἐν Θεσσαλονίκῃ . βασιλεὺς δὲ , ὡς μάλιστα ἐνῆν , τὸ νῦν μὲν Πολύστυλον , ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς δὲ χρόνοις Ἄβδηραν ὠνομασμένον , πολίχνιον παράλιον ὂν , ὑπ' αὐτοῦ τε ᾠκοδομημένον πρότερον καὶ τότε διὰ τὴν ἀρχαίαν εὔνοιαν οὐκ ἀποστὰν , πολλῆς προνοίας ἀξιώσας , σῖτόν τε αὐτοῖς ἐπιχορηγήσας καὶ στρατιώτας πρὸς ἐπικουρίαν , αὐτὸς τὴν ἄλλην ἔχων στρατιὰν , τὸ παρὰ τὴν Χριστούπολιν τείχισμα διελθὼν , ἐστρατοπέδευσεν ἐν Φιλίπποις . ἔπειτα ὡς ἐκεῖθεν ἀναστὰς εἴχετο τῆς ὁδοῦ , συντυγχάνει τῷ τε παρ' αὐτοῦ πρὸς πρωτοστράτορα ἀπεσταλμένῳ πρότερον καὶ ἑτέρῳ τῶν ἐκείνου οἰκετῶν , οἳ γράμματα ἐκ πρωτοστράτορος παρεῖχον , ἃ ἐμήνυε , μὴ νῦν ἥκειν παρ' αὐτὸν , ὡς Θεσσαλονίκην οὐ δυνάμενον παραδιδόναι · ἀλλὰ Χρέλην πρότερον καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν προσεταιρίζεσθαι , ἔπειτα ἥκειν πρὸς αὐτόν . βασιλεῖ δὲ εὐθὺς μὲν , ὡς οὐ κατὰ γνώμην τὰ πράγματα ἀπήντα , δεινὰ εἰσῄει ὑποπτεύειν , ὅμως δὲ ἀναγκαίως πρόσω χωρεῖν ἔκρινε μᾶλλον δεῖν . καὶ περὶ τὴν Δράμαν ἐλθὼν , ἐστρατοπέδευσε πρός τινα κώμην Κωδωνιανὴν προσαγορευομένην . πρωτοστράτωρ δὲ καὶ ἄλλως μὲν πρὸς τοὺς ἐν Θεσσαλονίκῃ Ζηλωτὰς ὑπέφριττε καὶ μαλακώτερον ἥπτετο τῶν πραγμάτων ἀμφίβολος ὢν καὶ οὐκ ἐτόλμα καθαρῶς πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἀποδύεσθαι · τότε δὲ μάλιστα ἐκ Βυζαντίου πέμπουσα ἐθορύβει ἡ γυνὴ , φάσκουσα , ὡς τοῖς ἐνταῦθα ἄρχουσιν , ὅτι Καντακουζηνῷ διαλέγοιτο πεπυσμένοις , δεινότατα αὐτῇ τε καὶ παισὶ καὶ οἰκείοις ἀπειληθείη , εἰ μὴ παύοιτο τοιαῦτα κακουργῶν · ἃ φυλάττεσθαι ἐδεῖτο , μὴ κακῶν αὐτοῖς ἀνηκέστων αἴτιος καταστῇ . ὧν ἕνεκα καὶ αὐτὸς τὴν ἄφιξιν ἀπηγόρευε τῷ βασιλεῖ , τὴν Χρέλη προφασιζόμενος ἑταιρείαν , ὡς ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ τὰ μάλιστα λυσιτελοῦντα ἑαυτῷ σκεψόμενος . ἐν ᾧ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐστρατοπέδευεν ἐν Κωδωνιανῇ , πέμψας πρὸς Χρέλην , ἐκέλευεν ἥκειν πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸ σύνθημα ἐλθόντα . ὁ δ' ὡμολόγει πρότερόν τε καὶ νῦν οὐχ ἥκιστα εὔνους εἶναι πρὸς αὐτόν · δεδοικέναι δὲ Ρωμαίους τοὺς αὐτῷ πολεμοῦντας , μὴ διαρπάσωσι τὰ ὄντα ἐν χωρίοις ἀτειχίστοις διεσκεδασμένα . τὰς γὰρ πόλεις , ὧν ἦρχε πρότερον ὑπὸ τῷ Τριβαλῶν ἄρχοντι τελῶν , παραδεδωκέναι βασιλεῖ , ὡς καὶ αὐτὸς τῶν ἄλλων μᾶλλον σύνοιδεν · αὐτὸς δὲ τὴν οὐσίαν ἐν τῷ Μελενίκου προαστείῳ πᾶσαν ἔχειν . δι' ἃ οὐ δύνασθαι ἥκειν πρὸς αὐτὸν , εἰ μὴ Μελενίκον πρότερον ὑποποιήσαιτο . οὕτω γὰρ καὶ αὐτὸν , θαρσήσαντα , ὡς οὐδὲν τῶν ὄντων ἀπολεῖ , συνάψεσθαι προθύμως . βασιλεῖ μὲν οὖν εὐθὺς ἐδόκει πάντα ἄπορα . τό,τε γὰρ ἀναστρέφειν ἐκ Μακεδονίας οὐ πρὸς αὐτοῦ ἔσεσθαι ἐνόμιζε , καὶ τὸ προϊέναι πρὸς ἑσπέραν , τὴν Χρέλη καὶ πρωτοστράτορος καταλιπόντα συμμαχίαν , οὐκ ἀγαθόν . ἐδόκει δὲ μᾶλλον Μελενίκου ἀποπειρᾷν , εἰ δύναιτο προσάγεσθαι ὁμολογίᾳ . ὅπλοις γὰρ βιάζεσθαι ἀδύνατα ἦν ἔκ τε θέσεως τοῦ τόπου καὶ κατασκευῆς τῆς πόλεως ὀχυρωτάτης οὔσης . καὶ πέμψας διελέγετο κρύφα τοῖς οὖσιν ἐνταῦθα φίλοις περὶ παραδόσεως . Συργὴς μέντοι ἐκ Φερῶν ἅμα μητροπολίτῃ τῆς αὐτῆς πόλεως τὴν ἴσην ἀπέχθειαν πρὸς βασιλέα ἐπιδεικνυμένῳ καὶ Μονομάχῳ τῷ ἐπάρχῳ , ἧκε γὰρ ἐκ Θετταλίας κἀκεῖνος πρὸς αὐτὸν , πέμπουσιν εἰς τὸ στρατόπεδον κατασκόπους , τήν τε βασιλέως στρατιὰν κατασκεψόμενοι ὁπόση εἴη , καὶ ὅ,τι δρῴη θέλοντες μαθεῖν . ἐπεὶ δὲ ἑάλωσαν , τήν τε στρατιὰν ἐκέλευε περιάγοντας κατὰ σχολὴν παρέχειν κατασκέπτεσθαι , καὶ γράμματα πρὸς τοὺς πέμψαντας παρέχων , ἐκέλευεν ἀναστρέφειν · ἐν οἷς περὶ τῶν ἐν Βυζαντίῳ γεγενημένων ὡς ἀδίκῳ καὶ συκοφαντικῇ γνώμῃ πραχθείη κατ' αὐτοῦ διεξιὼν , ἀπολογίαν ἐποιεῖτο καὶ περὶ ἑαυτοῦ , ὡς οὐ βασιλέως τοῖς παισὶν ἐπιβουλεύων , οὐδὲ βασιλείας ἐρῶν τοιούτοις ἐπιχειροίη , ἀλλ' ἀνάγκῃ συνελαθεὶς ἐλπίδι τοῦ καταλύειν μᾶλλον τὸν πόλεμον καὶ τὰ λυσιτελοῦντα πᾶσι κοινῇ ποιεῖν . προσετίθει τε καὶ ὅρκους τοῖς λεγομένοις , ὡς οὐδὲν εἴη πρὸς ἀπάτην εἰρημένον . οἱ δὲ , ἐπεὶ τὰ γράμματα ἀνέγνων , ἀντέγραφον καὶ αὐτοὶ , ὡς οὐκ ἄλλοθέν ποθεν μᾶλλον , ἢ ἐξ ὧν αὐτὸς οἴεται εἶναι δίκαιος πιστεύεσθαι , τῶν ὅρκων δῆθεν , αὐτοὺς καταστοχάζεσθαι , ὡς οὐκ ἂν εἴη τὰ εἰρημένα ἀληθῆ . εἰ γὰρ ὥσπερ καὶ πρότερον , ἡνίκα ἰδιωτικὴν ἐσθῆτα ἔχων , τὰ πράγματα Ρωμαίοις διῴκει , ὅρκων οὐκ ἐδεῖτο , ἐν οἷς ἰσχυρίζεσθαι ἐχρῆν , ἀλλ' ἤρκει μόνον εἰπεῖν , καὶ πάσης ἀποδείξεως ἰσχυρότερα τὰ εἰρημένα εἶναι , ὥσπερ οὐ μόνον αὐτοὶ συνίσασιν , ἀλλὰ καὶ οἱ πόῤῥω τῆς Ρωμαίων γῆς κατῳκισμένοι · οὕτω καὶ νῦν , εἰ ἀξιοπιστίαν αὐτῷ συνῄδει , οὐκ ἂν ὅρκων ἐδεήθη πρὸς τὸ πιστεύεσθαι συναιρομένων . ὅθεν καὶ χρὴ συνορᾷν , ἐξ οἵας δόξης εἰς οἵαν ἐκ τοῦ βασιλεῦσιν ἀγνώμων φαίνεσθαι ἀδοξίαν κατηνέχθη . καὶ τοῖς αὐτοῖς κατασκόποις παρασχόμενοι , ἄγειν αὖθις πρὸς αὐτὸν ἐκέλευον . πρὸς ἃ , θαυμάζειν αὐτῶν , ἀντέγραφεν ὁ βασιλεὺς , εἰ δέον πρότερον τὰ εἰρημένα , εἰ οὐκ ἀληθῆ ἀποδεικνύναι , ἔπειτα καὶ περὶ τῶν ὅρκων διαλέγεσθαι · οἱ δ' ἐκείνων ἀποσχόμενοι καὶ ἀντειπόντες πρὸς μηδὲν , ἐπὶ τοὺς ὅρκους καταφεύγουσιν , ὥσπερ τι προὔργου νομίζοντες ποιεῖν . ὅτι δ' αὐτοῖς περὶ τῶν ἄλλων διαλέγεσθαι καταλιποῦσι , καὶ ἢ πείθεσθαι ὡς ἀληθέσιν ἢ ὡς ἐναντία ἔχουσιν ἐλέγχειν , περὶ τῶν ὅρκων μόνον εἰπεῖν τι βέλτιον ἐνομίσθη , περὶ αὐτῶν ἀποκρινεῖσθαι καὶ αὐτὸν , τἄλλα ὑπερβάντα . ἐγὼ τοίνυν , ἔγραφε , νομίζω τοὺς ὅρκους ἢ διὰ τὸ μὴ τοὺς ὀμνύοντας ἀξιόχρεως πρὸς πίστιν εἶναι γίνεσθαι , ἢ διὰ τὸ τοὺς δεχομένους ἢ φαύλους τοὺς τρόπους εἶναι , ἢ διὰ μέγεθος τῶν ἐπαγγελλομένων ἀδυνάτως ἔχειν πείθεσθαι ὅρκων χωρίς . ὅτε τοίνυν ἐμοὶ τὴν ἀξιοπιστίαν οὐ μόνον ὁ παρελθὼν χρόνος τοσοῦτος ὢν , ἐν ᾧ τὰ Ρωμαίων πράγματα διῴκουν , οὐδὲ γὰρ οὐδὲ διὰ ταύτην ὅρκων ἐδεήθην ποτὲ , συμμαρτυρεῖ , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ μάλιστα πειρώμενοι διαβάλλειν , οὐ δύνασθε συγκρύπτειν οὕτως οὖσαν καταφανῆ , οὐδὲν ἄλλο λείπεται , ἢ δι' ὑμᾶς τοὺς χαίροντας ἐν ταῖς συκοφαντίαις γίνεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο μηδ' αὐτοῖς πιστεύειν δυναμένους , οἷς αὐτοὶ συμμαρτυρεῖτε τὸ μηδέποτε ἐψεῦσθαι . ὅτι δ' ὁ περὶ τῶν ὅρκων λόγος τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ὥσπερ εἴρηται , καὶ αὐτόθεν μὲν καταφανές · πειράσομαι δὲ καὶ ἐκ παραδείγματος μάλιστα ἀληθεστάτου καταφανέστερον ποιεῖν . εἰ γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν θεός ἐστιν ἀληθινὸς , καὶ αὐτοαλήθεια καὶ καλεῖται καί ἐστι , καὶ δίκαιός ἐστι πιστεύεσθαι καὶ ὅρκων χωρίς · ὁ δὲ οὐ τῷ Ἀβραὰμ μόνον ὤμοσε καθ' ἑαυτοῦ ἦ μὴν πληθυνεῖν αὐτοῦ τὸ σπέρμα , ἀλλὰ καὶ τῷ Δαυὶδ ὕστερον , ὤμοσε γάρ , φησι , κύριος τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσῃ αὐτὴν , δῆλον ὡς οὐχ ἑαυτοῦ , τῆς μικροψυχίας δὲ τῶν ἀκουόντων ἕνεκα καὶ τῆς περὶ τὰ ἐπαγγελλόμενα ἀμφιβολίας τοὺς ὅρκους ἐποιεῖτο . καὶ Παῦλος δὲ ὕστερον ὁ τῆς ἀληθείας μαθητὴς καὶ κήρυξ περὶ ὧν εἰς τρίτον οὐρανὸν ἁρπαγεὶς εἶδε , μέλλων διηγεῖσθαι , καίτοι γε ἑαυτῷ πολλὴν συνειδὼς ἀλήθειαν , ὅμως τῆς ὠφελείας ἕνεκα τῶν ἀκουόντων , εὐλογητὸς , εἶπεν , ὁ θεὸς , ὅτι οὐ ψεύδομαι , ὡς ἂν ὑπὸ μάρτυρι θεῷ ἰσχυριζόμενος λέγειν ἃ ἐρεῖ , καὶ διὰ τοῦτο ἀξιῶν πιστεύεσθαι . ἔθος γὰρ ἀεὶ τῇ ἀπιστίᾳ μεγάλα τοῖς πράγμασι λυμαίνεσθαι . ἔξεστιν οὖν ὑμῖν σκοπεῖν , ὡς σφίσιν αὐτοῖς μᾶλλον , ἢ ἐμοὶ τῶν ὅρκων ἕνεκα μέμφεσθαι προσῆκεν . ὑμεῖς δ' ὥσπερ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀειφυγίᾳ τὸ δίκαιον καταδικάσαντες καὶ τῆς Ρωμαίων ἀπελάσαντες ἀρχῆς , τῷ φίλῳ ψεύδει κέχρησθε ἀεὶ καὶ ταῖς συκοφαντίαις , οὐδὲ τοῦτο μεμνημένοι γοῦν , ὅτι τῶν τῇδε βεβιωμένων ἅπαντες ὑφέξομεν εὐθύνας μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀπαλλαγήν . ἐγὼ δ' ὥσπερ καὶ πρότερον , οὕτω καὶ νῦν ὑπὸ μάρτυρι τῷ θεῷ λέγω , ὡς οὐδὲν ἕτερον εὐθὺς ἐξαρχῆς μετὰ τὴν βασιλέως τελευτὴν , ἢ ὅσα βασιλίδι καὶ παισὶ συμφέρει καὶ πᾶσι κοινῇ Ρωμαίοις , διενοούμην τε καὶ πράττειν εἶχον διὰ σπουδῆς . ἐκείνων δὲ ἐξ οὐδεμιᾶς αἰτίας ἀληθοῦς , ἀλλ' ὑπὸ συκοφαντίας πρὸς τὸν κατ' ἐμοῦ κεκινημένων πόλεμον , ἀναγκαίως καὶ αὐτὸς ἐξ ὧν νομίζω ἐμαυτῷ τε καὶ τοῖς συνοῦσι τὴν σωτηρίαν ἐκπορίζειν πράττω .
Lemmas: λζʹ . Βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός ἐπεί Περιθεώριον αἱρέω οὐ δύναμαι , ἀναγκαῖος δή ἡγέομαι πρός Θεσσαλονίκη ὁ ταχύς ἀφικνέομαι , δήω γιγνώσκω πρότερος πρωτοστράτωρ μηνύω ὁ ἐπιδημία . εἰδοί δέ , ὡς Συργής στρατιώτης πέμπω φυλάσσω ὁ ὁδός ὁ μή λανθάνω τις ἀγγελία ἐκ τις αὐτός κομίζω , τοιοῦτος τίς πρός ὁ ἐκεῖνος πονηρία ἀντιτεχνάομαι . ὁ στρατιώτης δύο ὁ μέν κελεύω ἀποδύω καί περιαγκωνίζω ἑαυτοῦ ἄγω δεσμώτης , ὁ ἕτερος δέ ἄγω . εἰμί δέ ὁ ὁ ὁδός τηρέω περιτυγχάνω , ὁ ἄγω φάσκω , ὡς ὁ ἵππος ἀπόλλυμι , ὁ μέν οὐ εὑρίσκω , ὁ χαλινός δέ παρά ἀνήρ οὗτος · ἀπαιτέω δέ καί ὁ ἵππος , μή ἀποδίδωμι , ἀλλά ὁ χαλινός μόνος εὑρίσκω παρά ὁ ὁδός διισχυρίζομαι . ὅς δή χάρις δήω , ἄγω πρός ὁ βασιλεύς θέω , ὅπως παρά ἐκεῖνος βασανίζω ἀποδίδωμι καί ὁ ἵππος . κελεύω δέ καί ὁ δεσμώτης ὁ ἄγω ὁ ἴσος συνομολογέω . οὗτος δέ ὁ τρόπος παρέρχομαι ὁ φυλάσσω , ἔπειτα ἕκαστος οἷ προστάσσω ἀποχωρέω . ὁ μέν οὖν ποιέω κατά ὁ κελεύω καί διαλανθάνω ὁ ἐπί ὁ φυλακή τάσσω ὁ ὁδός , ἥκω πρός πρωτοστράτορας ἐν Θεσσαλονίκη . βασιλεύς δέ , ὡς μάλιστα ἐν-εἰμί , ὁ νῦν μέν πολύστυλος , ἐν ὁ Ἑλληνικός δέ χρόνος Ἄβδηρα ὀνομάζω , πολίχνιον παράλιος εἰμί , ὑπό αὐτός τε οἰκοδομέω πρότερος καί τότε διά ὁ ἀρχαῖος εὔνοια οὐ ἀφίστημι , πολύς πρόνοια ἀξιόω , σῖτος τε αὐτός ἐπιχορηγέω καί στρατιώτης πρός ἐπικουρία , αὐτός ὁ ἄλλος ἔχω στρατία , ὁ παρά ὁ Χριστόπολις τείχισμα διέρχομαι , στρατοπεδεύω ἐν Φίλιππος . ἔπειτα ὡς ἐκεῖθεν ἀνίστημι ἔχω ὁ ὁδός , συντυγχάνω ὁ τε παρά αὐτός πρός πρωτοστράτορας ἀποστέλλω πρότερος καί ἕτερος ὁ ἐκεῖνος οἰκέτης , ἕ γράμμα ἐκ πρωτοστράτωρ παρέχω , ὁ μηνύω , μή νῦν ἥκω παρά αὐτός , ὡς Θεσσαλονίκη οὖον δύναμαι παραδίδωμι · ἀλλά Χρέλην πρότερος καί ὁ ἐκεῖνος δύναμις προσεταιρίζομαι , ἔπειτα ἥκω πρός αὐτός . βασιλεύς δέ εὐθύς μέν , ὡς οὖον κατά γνώμη ὁ πρᾶγμα ἀπαντάω , δεινός εἰσέρχομαι ὑποπτεύω , ὅμως δέ ἀναγκαῖος πρόσω χωρέω κρίνω μᾶλλον δήω . καί περί ὁ Δράμα ἔρχομαι , στρατοπεδεύω πρός τις κώμη κωδωνιανειμι προσαγορεύω . πρωτοστράτωρ δέ καί ἄλλως μέν πρός ὁ ἐν Θεσσαλονίκη Ζηλωτής ὑποφρίσσω καί μαλακός ἅπτω ὁ πρᾶγμα ἀμφίβολος εἰμί καί οὐ τολμάω καθαρός πρός ὁ ἀγών ἀποδύω · τότε δέ μάλιστα ἐκ Βυζάντιον πέμπω θορυβέω ὁ γυνή , φάσκω , ὡς ὁ ἐνταῦθα ἄρχω , ὅτι Καντακουζηνός διαλέγω πυνθάνομαι , δεινός αὐτός τε καί παῖς καί οἰκέω ἀπειλέω , εἰμί μή παύω τοιοῦτος κακουργέω · ὁ φυλάσσω δήω , μή κακός αὐτός ἀνήκεστος αἴτιος καθίστημι . ὅς ἕνεκα καί αὐτός ὁ ἄφιξις ἀπαγορεύω ὁ βασιλεύς , ὁ Χρέλη προφασίζομαι ἑταιρεία , ὡς ἐν ὁ μεταξύ χρόνος ὁ μάλιστα λυσιτελέω ἑαυτοῦ σκέπτομαι . ἐν ὅς δέ ὁ βασιλεύς στρατοπεδεύω ἐν Κωδωνιανῇ , πέμπω πρός Χρέλην , κελεύω ἥκω πρός αὐτός κατά ὁ σύνθημα ἔρχομαι . ὁ δέ ὁμολογέω πρότερος τε καί νῦν οὐ ἥκιστος Εὔνους εἰμί πρός αὐτός · δείδω δέ Ῥωμαῖος ὁ αὐτός πολεμέω , μή διαρπάζω ὁ εἰμί ἐν χωρίον ἀτείχιστος διασκεδάννυμι . ὁ γάρ πόλις , ὅς ἄρχω πρότερος ὑπό ὁ Τριβαλός ἄρχω τέλος , παραδίδωμι βασιλεύς , ὡς καί αὐτός ὁ ἄλλος μᾶλλον σύνοιδα · αὐτός δέ ὁ οὐσία ἐν ὁ Μελενίκου προάστειον πᾶς ἔχω . διά ὁ οὖον δύναμαι ἥκω πρός αὐτός , εἰμί μή Μελενίκος πρότερος ὑποποιέω . οὗτος γάρ καί αὐτός , θαρσέω , ὡς οὐδείς ὁ εἰμί ἀπόλλυμι , συνάπτω προθύμως . βασιλεύς μέν οὖν εὐθύς δοκέω πᾶς ἄπορος . ἔρχομαι γάρ ἀναστρέφω ἐκ Μακεδονία οὖον πρός αὐτός εἰμί νομίζω , καί ὁ προΐημι πρός ἑσπέρα , ὁ Χρέλη καί πρωτοστράτωρ καταλείπω συμμαχία , οὐ ἀγαθός . δοκέω δέ μᾶλλον Μελενίκου ἀπόπειρα , εἰμί δύναμαι προσάγω ὁμολογία . ὅπλον γάρ βιάζομαι ἀδύνατος εἰμί ἐκ τε θέσις ὁ τόπος καί κατασκευή ὁ πόλις ὀχυρός εἰμί . καί πέμπω διαλέγω κρύφα ὁ εἰμί ἐνταῦθα φίλος περί παράδοσις . Συργής μέντοι ἐκ Φεραί ἅμα μητροπολίτης ὁ αὐτός πόλις ὁ ἴσος ἀπέχθεια πρός βασιλεύς ἐπιδείκνυμι καί Μονομάχος ὁ ἔπαρχος , ἵημι γάρ ἐκ Θεσσαλία ἐκεῖνος πρός αὐτός , πέμπω εἰς ὁ στρατόπεδον κατάσκοπος , ὁ τε βασιλεύς στρατία κατά-σκέπτομαι ὁπόσος εἰμί , καί ὅστις δράω ἐθέλω μανθάνω . ἐπεί δέ ἁλίσκομαι , ὁ τε στρατία κελεύω περιάγω κατά σχολή παρέχω κατασκέπτομαι , καί γράμμα πρός ὁ πέμπω παρέχω , κελεύω ἀναστρέφω · ἐν ὅς περί ὁ ἐν Βυζάντιον γίγνομαι ὡς ἄδικος καί συκοφαντικός γνώμη πράσσω κατά αὐτός διέξειμι , ἀπολογία ποιέω καί περί ἑαυτοῦ , ὡς οὖον βασιλεύς ὁ παῖς ἐπιβουλεύω , οὐδέ βασίλεια ἐράω τοιοῦτος ἐπιχειρέω , ἀλλά ἀνάγκη συνελαύνω ἐλπίς ὁ καταλύω μᾶλλον ὁ πόλεμος καί ὁ λυσιτελέω πᾶς κοινός ποιέω . προστίθημι τε καί Ὅρκος ὁ λέγω , ὡς οὐδείς εἰμί πρός ἀπάτη εἴρω . ὁ δέ , ἐπεί ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω , ἀντιγράφω καί αὐτός , ὡς οὐ ἄλλοθεν πόθεν μᾶλλον , ἢ ἐκ ὅς αὐτός οἴομαι εἰμί δίκαιος πιστεύω , ὁ Ὅρκος δῆθεν , αὐτός καταστοχάζομαι , ὡς οὐ εἄν εἰμί ὁ εἴρω ἀληθής . εἰμί γάρ ὥσπερ καί πρότερος , ἡνίκα ἰδιωτικός ἐσθής ἔχω , ὁ πρᾶγμα Ῥωμαῖος διοικέω , Ὅρκος οὐ δήω , ἐν ὅς ἰσχυρίζομαι χρή , ἀλλά ἀρκέω μόνος εἶπον , καί πᾶς ἀπόδειξις ἰσχυρός ὁ εἴρω εἰμί , ὥσπερ οὖον μόνος αὐτός σύνοιδα , ἀλλά καί ὁ πόρρω ὁ Ῥωμαῖος γῆ κατοικίζω · οὗτος καί νῦν , εἰμί ἀξιοπιστία αὐτός σύνοιδα , οὐ εἄν Ὅρκος δήω πρός ὁ πιστεύω συναίρω . ὅθεν καί χρή συνοράω , ἐκ οἷος δόξα εἰς οἷος ἐκ ὁ βασιλεύς ἀγνώμων φαίνω ἀδοξία καταφέρω . καί ὁ αὐτός κατάσκοπος παρέχω , ἄγω αὖθις πρός αὐτός κελεύω . πρός ὁ , θαυμάζω αὐτός , ἀντιγράφω ὁ βασιλεύς , εἰμί δήω πρότερος ὁ εἴρω , εἰμί οὐ ἀληθής ἀποδείκνυμι , ἔπειτα καί περί ὁ Ὅρκος διαλέγω · ὁ δέ ἐκεῖνος ἀπέχω καί ἀντιλέγω πρός μηδείς , ἐπί ὁ Ὅρκος καταφεύγω , ὥσπερ τίς προὔργου νομίζω ποιέω . ὅτι δέ αὐτός περί ὁ ἄλλος διαλέγω καταλείπω , καί ἢ πείθω ὡς ἀληθής ἢ ὡς ἐναντίος ἔχω ἐλέγχω , περί ὁ Ὅρκος μόνος εἶπον τίς ἀγαθός νομίζω , περί αὐτός ἀποκρίνω καί αὐτός , ἄλλος ὑπερβαίνω . ἐγώ τοίνυν , γράφω , νομίζω ὁ Ὅρκος ἢ διά ὁ μή ὁ ὄμνυμι ἀξιόχρεως πρός πίστις εἰμί γίγνομαι , ἢ διά ὁ ὁ δέχομαι ἢ φαῦλος ὁ τρόπος εἰμί , ἢ διά μέγεθος ὁ ἐπαγγέλλω ἀδύνατος ἔχω πείθω Ὅρκος χωρίς . ὅτε τοίνυν ἐγώ ὁ ἀξιοπιστία οὖον μόνος ὁ παρέρχομαι χρόνος τοσοῦτος εἰμί , ἐν ὅς ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα διοικέω , οὐδέ γάρ οὐδέ διά οὗτος Ὅρκος δήω ποτέ , συμμαρτυρέω , ἀλλά καί αὐτός ὁ μάλιστα πειράω διαβάλλω , οὖον δύναμαι συγκρύπτω οὕτως εἰμί καταφανής , οὐδείς ἄλλος λείπω , ἢ διά σύ ὁ χαίρω ἐν ὁ συκοφαντία γίγνομαι , καί διά οὗτος μηδέ αὐτός πιστεύω δύναμαι , ὅς αὐτός συμμαρτυρέω ὁ μηδέποτε ψεύδω . ὅτι δέ ὁ περί ὁ Ὅρκος λόγος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὥσπερ εἴρω , καί αὐτόθεν μέν καταφανής · πειράζω δέ καί ἐκ παράδειγμα μάλιστα ἀληθής καταφανής ποιέω . εἰμί γάρ ὁ θεός ἐγώ θεός εἰμί ἀληθινός , καί αὐτοαλήθεια καί καλέω καί εἰμί , καί δίκαιος εἰμί πιστεύω καί Ὅρκος χωρίς · ὁ δέ οὖον ὁ Ἀβραάμ μόνος ὄμνυμι κατά ἑαυτοῦ εἰμί μήv πληθύνω αὐτός ὁ σπέρμα , ἀλλά καί ὁ Δαυίδ ὕστερος , ὄμνυμι γάρ , φημί , κύριος ὁ Δαυίδ ἀλήθεια καί οὖον μή ἀθετέω αὐτός , δῆλος ὡς οὐ ἑαυτοῦ , ὁ μικροψυχία δέ ὁ ἀκούω ἕνεκα καί ὁ περί ὁ ἐπαγγέλλω ἀμφιβολία ὁ Ὅρκος ποιέω . καί Παῦλος δέ ὕστερος ὁ ὁ ἀλήθεια μαθητής καί κῆρυξ περί ὅς εἰς τρίτος οὐρανός ἁρπάζω ὁράω , μέλλω διηγέομαι , καίτοι γε ἑαυτοῦ πολύς σύνοιδα ἀλήθεια , ὅμως ὁ ὠφέλεια ἕνεκα ὁ ἀκούω , εὐλογητός , εἶπον , ὁ θεός , ὅτι οὖον ψεύδω , ὡς εἄν ὑπό μάρτυς θεός ἰσχυρίζομαι λέγω ὁ εἴρω , καί διά οὗτος ἄξιος πιστεύω . ἔθος γάρ ἀεί ὁ ἀπιστία μέγας ὁ πρᾶγμα λυμαίνομαι . ἔξεστι οὖν σύ σκοπέω , ὡς σφεῖς αὐτός μᾶλλον , ἢ ἐγώ ὁ Ὅρκος ἕνεκα μέμφομαι προσήκω . σύ δέ ὥσπερ ἐν ὁ ἄλλος ἀειφυγία ὁ Δίκαιος καταδικάζω καί ὁ Ῥωμαῖος ἀπελαύνω ἀρχή , ὁ φίλος ψεύδω χράομαι ἀεί καί ὁ συκοφαντία , οὐδέ οὗτος μιμνήσκω γοῦν , ὅτι ὁ ὅδε βιόω ἅπας ὑπέχω εὐθύνω μετά ὁ ἐνθένδε ἀπαλλαγή . ἐγώ δέ ὥσπερ καί πρότερος , οὗτος καί νῦν ὑπό μάρτυς ὁ θεός λέγω , ὡς οὐδείς ἕτερος εὐθύς ἐξαρχῆς μετά ὁ βασιλεύς τελευτή , ἢ ὅσος βασιλίδι καί παῖς συμφέρω καί πᾶς κοινός Ῥωμαῖος , διανοέομαι τε καί πράσσω ἔχω διά σπουδή . ἐκεῖνος δέ ἐκ οὐδείς αἴτιος ἀληθής , ἀλλά ὑπό συκοφαντία πρός ὁ κατά ἐγώ κινέω πόλεμος , ἀναγκαῖος καί αὐτός ἐκ ὅς νομίζω ἐμαυτοῦ τε καί ὁ σύνειμι ὁ σωτηρία ἐκπορίζω πράσσω .