joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen2.23
κγʹ . Τῆς ἡμέρας δὲ ἐκείνης παρελθούσης , ἐπεὶ ἐπεγένετο ἡ νὺξ περὶ μέσην , ὁ Συργιάννης εἰς τὴν οἰκίαν τὴν μεγάλου δομεστίκου ἀπελθὼν , ἐδεῖτο μὴ περιϊδεῖν ὑπὸ συκοφαντίας τὰ ἔσχατα προσδοκῶντα πείσεσθαι δεινὰ , ἀλλὰ χεῖρα σώζουσαν παρασχεῖν καὶ μὴ διὰ τὸ προσκεκρουκέναι ἀφειδῆσαι κινδυνεύοντος , ἀλλὰ πρόνοιάν τινα ποιήσασθαι αὐτοῦ . αὐτῷ μὲν γὰρ ὁμολογεῖν προσκεκρουκέναι , πεισθέντα φαύλοις ἀνθρώποις καὶ διεφθορόσι καὶ ψευδομένοις ὡς τὰ πολλὰ , καὶ διὰ τοῦτο αὐτόν τε ἑαυτοῦ κατηγορεῖν πολλὴν ἀγνωμοσύνην καὶ αὐτῷ ἐφιέναι ἣν ἂν ἐθέλοι δίκην λαμβάνειν παρ' αὐτοῦ . περὶ βασιλέα δὲ μηδὲν ἑαυτῷ κακῷ γενομένῳ συνειδέναι , ἀλλ' ἄκρατον εἶναι τὴν διαβολήν . οὗ δὴ ἕνεκα αὐτοῦ δεῖσθαι συγγνῶναί τε αὐτῷ τῆς περὶ αὐτὸν ἀδικίας καὶ ἀγνωμοσύνης καὶ τὴν προσδοκωμένην λύειν συμφοράν · αὐτὸν δὲ ὅρκοις οἷς ἂν ἐθέλοι τὸ μὴ διὰ βίου παντὸς κακὸν ὀφθῆναι περὶ αὐτὸν , ἀλλὰ πάντα αὐτῷ πιστώσασθαι ὑπείκειν . Συργιάννης μὲν οὖν τοιαῦτα ἐδεῖτο · ὁ μέγας δὲ δομέστικος αὐτῷ ὑπετίθετο θαῤῥεῖν , ὡς οὐκ ἀποστερήσοιτο τῶν δικαίων · οὐδὲ διὰ συκοφαντίαν αὐτῷ ἀπαντήσει δυσχερὲς οὐδέν . οὔτε γὰρ βασιλέα ἀνασχέσθαι ἄν ποτε καταψηφίσασθαι συκοφαντουμένου , μήτ' αὐτὸν περιϊδεῖν . τὸ δ' ὅρκους παρασχέσθαι ἐπηγγέλθαι , ἄν σοι νῦν περὶ τὰς προσδοκωμένας τύχας χρήσιμος ὀφθῶ , ὥστε διὰ βίου παντὸς ἐμοὶ ὑπείκειν καὶ μηδέποτε ἀγνωμονῆσαι , μηδὲ εἰς λήθην τῶν εὐεργεσιῶν ἐλθεῖν , ἐν ἴσῳ μοι δοκεῖς καὶ ἀδύνατα ἀξιοῦν . ὁ γὰρ μήτε πρότερον μήθ' ὕστερον ἀγαθὸς γενόμενος περὶ τοὺς φίλους , ἀλλὰ μικρᾶς καὶ φαύλης τινὸς ἕνεκα αἰτίας ἢ οὐδὲ μικρᾶς , Εὐρίπου δίκην μεταφερόμενος καὶ ἀστατῶν , πῶς ἂν εἴης δίκαιος πιστεύεσθαι περὶ τοῦ μέλλοντος παρεχόμενος τὰς πίστεις ; οἶσθα γὰρ ὡς φιλίας ἡμῖν ἄνωθεν ἐκ παίδων προσγεγενημένης , ἐγὼ μὲν ἐσπούδασα ἀεὶ μηδεμίαν πρόφασιν δικαίαν σοι διαστάσεως παρασχεῖν καὶ ταραχῆς , καὶ διετήρησά γε ἐμαυτὸν ἄχρι νῦν ἐπὶ τῆς ὁμοίας προαιρέσεως καὶ τοῦ θεοῦ συναιρομένου · σὺ δὲ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς μηδὲν ἔχων ἐγκαλεῖν , ἀντὶ φίλου καὶ συνήθους πολέμιος ἐξαίφνης ἀνεφάνης καὶ οὐδενὸς , τό γε εἰς σὲ ἧκον , τῶν λυπεῖν ἀπέσχου δυναμένων . ἃ νῦν ἔμοιγε ὀνειδίζειν οὐ κατὰ καιρὸν δοκεῖ , περὶ αὐτῶν ἅπαξ συνεγνωκότι · τὰ τελευταῖα δὲ νῦν ταῦτα ὑπὸ κλοιοῖς ἐν δεσμωτηρίῳ ὑπὸ τοῦ πρεσβυτέρου βασιλέως κατεχομένῳ καὶ μηδεμίαν ἐλπίδα ἔχοντι τῆς τῶν δεινῶν ἀπαλλαγῆς , τῆς μὲν σῆς ἀγνωμοσύνης οὐδὲ ἐπεμνήσθην , τῆς δὲ ἐμῆς πρὸς σὲ φιλίας καὶ συνηθείας ὥσπερ εἴωθα μεμνημένος , ἅπερ οὐδ' ἄν ποτε αὐτὸς ἤλπισας , οὐδ' ἂν ἑτέρου λέγοντος ἐπείθου ὡς εἴη ἀληθῆ , τοιαῦτα καὶ διενοήθην καὶ εἰργασάμην ὑπὲρ σοῦ καὶ οὐ μόνον τοῦ δεσμωτηρίου ἀπήλλαξα καὶ τῶν κλοιῶν , καίτοι γε πολλὰ καὶ βασιλίδος τῆς βασιλέως μητρὸς τῆς εἰς σὲ προνοίας ἕνεκα αἰτιωμένης , καὶ βασιλέως αὐτοῦ δι' οὐδὲν ἕτερον ἢ διὰ τὸ ἐμὲ βούλεσθαι μόνον τὴν ἄδειαν παρεσχημένου , ἀλλὰ καὶ ἔκ τε τῶν κοινῶν ὠφέλησα πολλὰ , προσόδους τε παρέχων ἐτησίους ἐκ χωρίων καὶ ἄρχοντα πόλεων καθιστὰς , καὶ ἐκ τῶν ἰδίων οὐδὲν ἔλαττον · ἃ νῦν ἕκαστα ἀπαριθμεῖν , ἀγεννὲς ἂν εἴη καὶ οὐδαμῶς ἐγγὺς τοῦ ἡμετέρου τρόπου · ἐκεῖνο ἐννοῶν , ὡς αὐτὰ τὰ πράγματα διδάξαι δυνατὰ οἷον φίλον ἰδίᾳ φαυλότητι τρόπων ἀπολωλεκότι , τῇ σφετέρ' αὐτοῦ καλοκαγαθίᾳ πάλιν ὑπῆρξεν ἀνασώσασθαι · καὶ τελευταῖον ἀπὸ μικρᾶς τινος καὶ εὐτελοῦς ἀρχῆς ἐπὶ πᾶσαν τῆς ἑσπέρας ἀνῆγον τὴν ἡγεμονίαν . σὺ δ' ἀντὶ πάντων τούτων θαυμασίαν τινὰ καὶ μάλιστα σοὶ προσήκουσαν ἀπεδίδους τὴν ἀντιμισθίαν . δέον γὰρ ἔργοις τε καὶ λόγοις εὐεργέτην ἀναγράφεσθαι καὶ σωτῆρα καὶ κηδεμόνα , πᾶν ἐποίεις τοὐναντίον , ὡς ἐπὶ πολέμιον καὶ πολλὰ δεινὰ εἰργασμένον παρασκευαζόμενος καὶ προσεταιριζόμενος πολλοὺς , ὡς ἂν εἰ βουληθείην ὥσπερ δὴ καὶ πρότερον ἀδικεῖν καὶ κακῶς ποιεῖν , αὐτὸς εἴης δυνατὸς ἀμύνεσθαι τῇ προπαρεσκευασμένῃ χρώμενος δυνάμει . ἐξ ὧν ὥσπερ αὐτοὶ λέγουσιν οἱ κατηγοροῦντες , εἰς πολλῷ χαλεπώτερον καὶ χεῖρον βάραθρον κατεκρημνίσθης · σὺ δὲ ἤδη συνορῶν οἷ κακῶν ὑπ' ἀβουλίας συνηλάθης , ἅ σοι ἔδοξε μόνα δυνατὰ πρὸς τὴν παροῦσαν ἀνάγκην ἀποχρήσειν , ταῦτα ἥκεις ἐσκεμμένος λέγειν . ἐγὼ δὲ μηδὲν ἀποκρυψάμενος , ὅπως τε διάκειμαι πρὸς σὲ , καὶ οἷα ποιήσω , ἐρῶ . οὔθ' οὕτως ἔχω ὥστε ποτὲ τοῖς φίλοις σε συντάττειν τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑπὲρ σοῦ τῶν προσηκόντων τοῖς φιλοῦσι πράττειν τι , οὔθ' ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι βλάπτων ὅσα δυνατά · ἀλλ' ἐπὶ τῆς δίκης γενομένου καὶ ὑπὲρ ὧν κατηγορῇ τὰς ἀπολογίας ποιουμένου , αὐτὸς μακρὰν ἐξασκήσω σιωπὴν , φθεγγόμενος μηδέν . κἂν μὲν τῶν κατηγόρων περιγένῃ καὶ τὴν δίκην διαφύγῃς , ἀγαπήσω καὶ αὐτὸς καὶ οὐ φθονήσω τυχόντι τῶν δικαίων · ἂν δ' ἥττων φαίνῃ παραπολὺ καὶ ἁλίσκῃ ἀδικῶν , ἂν μὲν ἀπειρίᾳ λόγων ἢ ἀδικίᾳ τῶν συκοφαντῶν , ἢ τρόπῳ δή τινι ἑτέρῳ ἀποστερεῖσθαι συμβαίη τῶν δικαίων , προστήσομαι προθύμως , καὶ οὐ περιόψομαι ἄδικον ψῆφον ἐνεχθεῖσαν κατὰ σοῦ , οὐ σοῦ γε ἕνεκα μᾶλλον , ἢ αὐτοῦ δικαίου · ἂν δὲ προσῇ τὸ δικαίως τῇ κατὰ σοῦ ἐξαγομένῃ ψήφῳ , μηδεμίαν ἐπικουρίαν προσδόκα παρ' ἐμοῦ . ἐξ ὅτου γὰρ αὐτὸς ἀπώσω τὴν φιλίαν τὴν ἐμὴν καὶ πολεμίου ἔργα εἵλου πράττειν , καὶ αὐτὸς τοῦ νομίζειν φίλον ἀπεσχόμην · ἐμαυτῷ δ' ὥσπερ πολιτείαν ἀρχαίαν τὸ μηδενὶ πολέμιος εἶναι συντηρῶν , οὔτε σοι μέχρι νῦν , οὔθ' ὕστερον γενήσομαι · ἀλλ' οὔτ' ἀδικούμενον περιόψομαι ὥσπερ ἔφην , οὔτ' ἀδικοῦντα ἐξαρπάσω τῶν κινδύνων . πρὸς δὴ ταῦτα ὅπη ἄν σοι δοκῇ τοῖς πράγμασι χρῆσθαι , συνετός τε ὢν καὶ πεῖραν ἔχων καὶ λόγων καὶ πραγμάτων . » Συργιάννην μὲν οὖν εὐθὺς οὐκ ὀλίγον ἐθορύβησαν οἱ λόγοι , νομίσαντα ἤδη ἐν χρῷ κινδύνου καθεστάναι . ὅμως δὲ ἔτι πειρώμενος αὐτοῦ εἰ δύναιτο ἀποθέμενος τὴν πρὸς αὐτὸν ὀργὴν στῆσαι τὴν προσδοκωμένην συμφορὰν « Ἐγὼ μὲν ᾤμην » εἶπε « μέχρι λόγων μοί σε τὴν τιμωρίαν τῶν ἡμαρτημένων στήσειν , καὶ μὴ διὰ μικροψυχίαν , ἐφ' ᾗ μοι καὶ πρότερον πολλὰ πολλάκις συνέγνως , προήσεσθαι τοῖς συκοφαντοῦσι νῦν . ὁρῶ δὲ ἤδη τὸν ὄλεθρον κατ' οὐδὲν ἐλλείποντα ἐμοί . ἐὰν γὰρ πεισθῶ σαφῶς , ὅτι σε οὐ πείσω δυνατὸν δεηθεὶς ὑφεῖναί μοι τὴν ὀργὴν καὶ ὁμοίας ὥσπερ πρότερον κηδεμονίας ἀξιοῦν , οὐδὲν λοιπὸν ἢ κακοῖς τοῖς ἐσχάτοις περιπεσεῖσθαι προσδοκᾷν . » ὁ δ' ἔφασκεν « οὐ χρείαν εἶναι λόγων περιττῶν · αὐτὸς δὲ πρότερόν τε λόγοις ὀλίγοις τὴν διάνοιαν δεδηλωκέναι , καὶ νῦν οὐδὲν ἧττον τὸ αὐτὸ ποιήσειν · ἀνεπίφθονον δὲ εἶναι , εἰ διὰ παραδειγμάτων τὴν ἀπόδειξιν ποιήσομαι τοῦ λόγου . ἐοικέναι γὰρ νομίζειν , ἐμὲ μὲν γαληνῷ τινι λιμένι προσερηρεισμένῃ πέτρᾳ , σὲ δὴ νηῒ κάλων ἐξ αὐτῆς ἀναψαμένῃ καὶ πολλῆς ἀπολαυούσῃ τῆς εὐδίας · νομίσαντα δὲ , ἂν αὐτῆς ἀπολυθήσῃ , πλέον τι καὶ κερδαλεώτερον εὑρήσειν , ἀφεῖναι ἐπὶ τοῦ πελάγους ἀποστάντα , κλυδωνίῳ δὲ περιπεσόντα καὶ σαφῶς τὴν ἀβουλίαν ἐγνωκότα , τῆς πέτρας δεῖσθαι τοῦ κλύδωνος ἐπὶ τοῦ πελάγους ἐλθοῦσαν ἐξαρπάσαι · τὴν δὲ ἀποκρίνασθαι , οὐ δυνατὰ αἰτεῖσθαι · ἀλλ' εἴτι δέοιτο τῆς παρ' αὐτῆς γαλήνης , αὐτὸν μᾶλλον ἐλθόντα πρὸς αὐτὴν , τὰ πρυμνήσια ἀνάψαι . τοῦτο δὲ οὐ λόγοις , ἀλλὰ μᾶλλον ἔργοις ἐπιδείκνυσθαι · οὐδεμία γὰρ ἔσται τις ὠφέλεια ἀπὸ τῶν λόγων , ἐὰν μὴ αὐτὸς ἔργῳ προσορμήσῃ τῷ λιμένι . τὸ νῦν μὲν οὖν ἔχον , μηδένα παρ' αὐτοῦ μήτε κίνδυνον ὑφορᾶσθαι , μήτ' ἐπικουρίας τυχεῖν ἐλπίζειν . ἐὰν δὲ ἔργοις εἰς τὸ ἐπιὸν ἐπιδείξηται τὴν πρὸς αὐτὸν στοργὴν , λόγοις γὰρ οὐ πιστεύειν , ἤδη δὶς καὶ τρὶς ἀποδεδειγμένοις ἔχειν ὑγιὲς οὐδὲν , τότ' ἤδη τὰ παρ' ἑαυτοῦ καὶ αὐτὸν προσθήσειν . Συργιάννης μὲν οὖν τοσαῦτα εἰπὼν καὶ ἀκούσας , ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν , οὐκ ὀλίγα ἀνιώμενος ὅτι μὴ δυνηθείη πεῖσαι τὸν μέγαν αὐτῷ δομέστικον προσέχειν .
Lemmas: κγʹ . ὁ ἡμέρα δέ ἐκεῖνος παρέρχομαι , ἐπεί ἐπιγίγνομαι ὁ νύξ περί μέσος , ὁ Συργιάννης εἰς ὁ οἰκίον ὁ μέγας δομέστικος ἀπέρχομαι , δήω μή περιοράω ὑπό συκοφαντία ὁ ἔσχατος προσδοκάω πείθω δεινός , ἀλλά χείρ σῴζω παρέχω καί μή διά ὁ προσκρούω ἀφειδέω κινδυνεύω , ἀλλά πρόνοια τις ποιέω αὐτός . αὐτός μέν γάρ ὁμολογέω προσκρούω , πείθω φαῦλος ἄνθρωπος καί διαφθείρω καί ψεύδω ὡς ὁ πολύς , καί διά οὗτος αὐτός τε ἑαυτοῦ κατηγορέω πολύς ἀγνωμοσύνη καί αὐτός ἐφίημι ὅς εἄν ἐθέλω δίκη λαμβάνω παρά αὐτός . περί βασιλεύς δέ μηδείς ἑαυτοῦ κακός γίγνομαι σύνοιδα , ἀλλά ἄκρατος εἰμί ὁ διαβολή . ὅς δή ἕνεκα αὐτός δήω συγγιγνώσκω τε αὐτός ὁ περί αὐτός ἀδικία καί ἀγνωμοσύνη καί ὁ προσδοκάω λύω συμφορά · αὐτός δέ Ὅρκος ὅς εἄν ἐθέλω ὁ μή διά βίος πᾶς κακός ὁράω περί αὐτός , ἀλλά πᾶς αὐτός πιστόω ὑπείκω . Συργιάννης μέν οὖν τοιοῦτος δήω · ὁ μέγας δέ δομέστικος αὐτός ὑποτίθημι θαρσέω , ὡς οὐ ἀποστερέω ὁ Δίκαιος · οὐδέ διά συκοφαντία αὐτός ἀπαντάω δυσχερής οὐδείς . οὔτε γάρ βασιλεύς ἀνέχω ἄν ποτός καταψηφίζομαι συκοφαντέω , μήτε αὐτός περιοράω . ὁ δέ Ὅρκος παρέχω ἐπαγγέλλω , ἄν σύ νῦν περί ὁ προσδοκάω Τύχη χρήσιμος ὁράω , ὥστε διά βίος πᾶς ἐγώ ὑπείκω καί μηδέποτε ἀγνωμονέω , μηδέ εἰς λήθη ὁ εὐεργεσία ἔρχομαι , ἐν ἴσος ἐγώ δοκέω καί ἀδύνατος ἀξιόω . ὁ γάρ μήτε πρότερος μήτε ὕστερος ἀγαθός γίγνομαι περί ὁ φίλος , ἀλλά μικρός καί φαῦλος τις ἕνεκα αἴτιος ἢ οὐδέ μικρός , Εὔριπος δίκη μεταφέρω καί ἄστατος , πῶς εἄν εἰμί δίκαιος πιστεύω περί ὁ μέλλω παρέχω ὁ πίστις ; οἶδα γάρ ὡς φίλιος ἐγώ ἄνωθεν ἐκ παῖς προσγίγνομαι , ἐγώ μέν σπουδάζω ἀεί μηδείς πρόφασις Δίκαιος σύ διάστασις παρέχω καί ταραχή , καί διατηρέω γε ἐμαυτοῦ ἄχρι νῦν ἐπί ὁ ὅμοιος προαίρεσις καί ὁ θεός συναίρω · σύ δέ καί ἅπαξ καί δίς μηδείς ἔχω ἐγκαλέω , ἀντί φίλος καί συνήθης πολέμιος ἐξαπίνης ἀναφαίνω καί οὐδείς , ὁ γε εἰς σύ ἥκω , ὁ λυπέω ἀπέχω δύναμαι . ὁ νῦν ἐγώ ὀνειδίζω οὖον κατά καιρός δοκέω , περί αὐτός ἅπαξ συγγιγνώσκω · ὁ τελευταῖος δέ νῦν οὗτος ὑπό κλοιός ἐν δεσμωτήριον ὑπό ὁ πρέσβυς βασιλεύς κατέχω καί μηδείς ἐλπίς ἔχω ὁ ὁ δεινός ἀπαλλαγή , ὁ μέν σός ἀγνωμοσύνη οὐδέ ἐπιμιμνήσκομαι , ὁ δέ ἐμός πρός σύ φίλιος καί συνήθεια ὥσπερ εἴωθα μιμνήσκω , ὅσπερ οὐδέ ἄν ποτός αὐτός ἐλπίζω , οὐδέ εἄν ἕτερος λέγω πείθω ὡς εἰμί ἀληθής , τοιοῦτος καί διανοέομαι καί ἐργάζομαι ὑπέρ σύ καί οὖον μόνος ὁ δεσμωτήριον ἀπαλλάσσω καί ὁ κλοιός , καίτοι γε πολύς καί βασιλίς ὁ βασιλεύς μήτηρ ὁ εἰς σύ πρόνοια ἕνεκα αἰτιάομαι , καί βασιλεύς αὐτός διά οὐδείς ἕτερος ἢ διά ὁ ἐγώ βούλομαι μόνος ὁ ἄδεια παρέχω , ἀλλά καί ἐκ τε ὁ κοινός ὠφελέω πολύς , πρόσοδος τε παρέχω ἐτήσιος ἐκ χωρίον καί ἄρχω πόλις καθίστημι , καί ἐκ ὁ ἴδιος οὐδείς μικρός · ὁ νῦν ἕκαστος ἀπαριθμέω , ἀγεννής εἄν εἰμί καί οὐδαμῶς ἐγγύς ὁ ἡμέτερος τρόπος · ἐκεῖνος ἐννοέω , ὡς αὐτός ὁ πρᾶγμα διδάσκω δυνατός οἷος φίλος ἴδιος φαυλότης τρόπος ἀπόλλυμι , ὁ σφέτερος αὐτός καλοκαγαθία πάλιν ὑπάρχω ἀνασῴζω · καί τελευταῖος ἀπό μικρός τις καί εὐτελής ἀρχή ἐπί πᾶς ὁ ἑσπέρα ἀνάγω ὁ ἡγεμονία . σύ δέ ἀντί πᾶς οὗτος θαυμάσιος τις καί μάλιστα σύ προσήκω ἀποδίδωμι ὁ ἀντιμισθία . δήω γάρ ἔργον τε καί λόγος εὐεργέτης ἀναγράφω καί σωτήρ καί κηδεμών , πᾶς ποιέω ἐναντίος , ὡς ἐπί πολέμιος καί πολύς δεινός ἐργάζομαι παρασκευάζω καί προσεταιρίζομαι πολύς , ὡς εἄν εἰμί βούλομαι ὥσπερ δή καί πρότερος ἀδικέω καί κακῶς ποιέω , αὐτός εἰμί δυνατός ἀμύνω ὁ προπαρασκευάζω χράω δύναμις . ἐκ ὅς ὥσπερ αὐτός λέγω ὁ κατηγορέω , εἰς πολύς χαλεπός καί χείρων βάραθρον κατακρημνίζω · σύ δέ ἤδη σύνορος οἷ κακός ὑπό ἀβουλία συναιρέω , ὅς σύ δοκέω μόνος δυνατός πρός ὁ πάρειμι ἀνάγκη ἀποχράω , οὗτος ἥκω σκέπτομαι λέγω . ἐγώ δέ μηδείς ἀποκρύπτω , ὅπως τε διάκειμαι πρός σύ , καί οἷος ποιέω , εἴρω . οὔτε οὕτως ἔχω ὥστε ποτέ ὁ φίλος σύ συντάσσω ὁ ἐμέω καί ὑπέρ σύ ὁ προσήκω ὁ φιλέω πράσσω τίς , οὔτε ὡς πολέμιος χράω βλάπτω ὅσος δυνατός · ἀλλά ἐπί ὁ δίκη γίγνομαι καί ὑπέρ ὅς κατηγορέω ὁ ἀπολογία ποιέω , αὐτός μακράν εξασκώ σιωπή , φθέγγομαι μηδείς . κἀν μέν ὁ κατήγορος περιγίγνομαι καί ὁ δίκη διαφεύγω , ἀγαπάω καί αὐτός καί οὖον φθονέω τυγχάνω ὁ Δίκαιος · εἄν δέ κακός φαίνω παραπολύ καί ἁλίσκομαι ἀδικέω , εἄν μέν ἀπειρία λόγος ἢ ἀδικία ὁ συκοφάντης , ἢ τρόπος δή τις ἕτερος ἀποστερέω συμβαίνω ὁ Δίκαιος , προΐστημι προθύμως , καί οὖον περιοράω ἄδικος ψῆφος φέρω κατά σύ , οὖον σύ γε ἕνεκα μᾶλλον , ἢ αὐτός Δίκαιος · εἄν δέ πρόσειμι ὁ δικαίως ὁ κατά σύ ἐξάγω ψῆφος , μηδείς ἐπικουρία προσδοκάω παρά ἐγώ . ἐκ ὅστις γάρ αὐτός ἀπωθέω ὁ φίλιος ὁ ἐμός καί πολέμιος ἔργον αἱρέω πράσσω , καί αὐτός ὁ νομίζω φίλος ἀπέχω · ἐμαυτοῦ δέ ὥσπερ πολιτεία ἀρχαῖος ὁ μηδείς πολέμιος εἰμί συντηρέω , οὔτε σύ μέχρι νῦν , οὔτε ὕστερος γίγνομαι · ἀλλά οὔτε ἀδικέω περιοράω ὥσπερ φημί , οὔτε ἀδικέω ἐξαρπάζω ὁ κίνδυνος . πρός δή οὗτος ὅπῃ ἄν σύ δοκέω ὁ πρᾶγμα χράω , συνετός τε εἰμί καί πείρω ἔχω καί λόγος καί πρᾶγμα . » Συργιάννης μέν οὖν εὐθύς οὐ ὀλίγος θορυβέω ὁ λόγος , νομίζω ἤδη ἐν χράω κίνδυνος καθίστημι . ὅμως δέ ἔτι πειράω αὐτός εἰμί δύναμαι ἀποτίθημι ὁ πρός αὐτός ὀργή ἵστημι ὁ προσδοκάω συμφορά « ἐγώ μέν οἴομαι » εἶπον « μέχρι λόγος ἐγώ σύ ὁ τιμωρία ὁ ἁμαρτάνω ἵστημι , καί μή διά μικροψυχία , ἐπί ὅς ἐγώ καί πρότερος πολύς πολλάκις συγγιγνώσκω , προΐημι ὁ συκοφαντέω νῦν . ὁράω δέ ἤδη ὁ ὄλεθρος κατά οὐδείς ἐλλείπω ἐγώ . ἐάν γάρ πείθω σαφῶς , ὅτι σύ οὖον πείθω δυνατός δέω ὑφίημι ἐγώ ὁ ὀργή καί ὅμοιος ὥσπερ πρότερος κηδεμονία ἀξιόω , οὐδείς λοιπός ἢ κακός ὁ ἔσχατος περιπίπτω προσδοκάω . » ὁ δέ φάσκω « οὖον χρεία εἰμί λόγος περισσός · αὐτός δέ πρότερος τε λόγος ὀλίγος ὁ διάνοια δηλόω , καί νῦν οὐδείς κακός ὁ αὐτός ποιέω · ἀνεπίφθονος δέ εἰμί , εἰμί διά παράδειγμα ὁ ἀπόδειξις ποιέω ὁ λόγος . ἔοικα γάρ νομίζω , ἐγώ μέν γαληνός τις λιμήν προσλέγω πέτρα , σύ δή ναῦς καλός ἐκ αὐτός ἀνάπτω καί πολύς ἀπολαύω ὁ εὐδία · νομίζω δέ , εἄν αὐτός ἀπολύω , πλέω τίς καί κερδαλέος εὑρίσκω , ἀφίημι ἐπί ὁ πέλαγος ἀφίστημι , κλυδώνιον δέ περιπίπτω καί σαφῶς ὁ ἀβουλία γιγνώσκω , ὁ πέτρα δήω ὁ κλύδων ἐπί ὁ πέλαγος ἔρχομαι ἐξαρπάζω · ὁ δέ ἀποκρίνω , οὖον δυνατός αἰτέω · ἀλλά ἔτι δήω ὁ παρά αὐτός γαλήνη , αὐτός μᾶλλον ἔρχομαι πρός αὐτός , ὁ πρυμνήσιος ἀνάπτω . οὗτος δέ οὖον λόγος , ἀλλά μᾶλλον ἔργον ἐπιδείκνυμι · οὐδείς γάρ εἰμί τις ὠφέλεια ἀπό ὁ λόγος , ἐάν μή αὐτός ἔργον προσορμέω ὁ λιμήν . ὁ νῦν μέν οὖν ἔχω , μηδείς παρά αὐτός μήτε κίνδυνος ὑφοράω , μήτε ἐπικουρία τυγχάνω ἐλπίζω . ἐάν δέ ἔργον εἰς ὁ ἔπειμι2 ἐπιδείκνυμι ὁ πρός αὐτός στοργή , λόγος γάρ οὖον πιστεύω , ἤδη δίς καί τρίς ἀποδείκνυμι ἔχω ὑγιής οὐδείς , τότε ἤδη ὁ παρά ἑαυτοῦ καί αὐτός προστίθημι . Συργιάννης μέν οὖν τοσοῦτος εἶπον καί ἀκούω , ἀναχωρέω ἐκεῖθεν , οὐ ὀλίγος ἀνιάω ὅτι μή δύναμαι πείθω ὁ μέγας αὐτός δομέστικος προσέχω .