joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.7
ζʹ . Τῶν Καντακουζηνῷ δὲ τῷ βασιλεῖ κατὰ τὸν πόλεμον συνόντων οἱ μάλιστα ἐπιφανέστεροι προσελθόντες , ἀδικεῖσθαι ἔφασαν καὶ βίαν ὑπομένειν παρ' αὐτοῦ ἀναγκάζοντος ὅρκους ἐπὶ δουλείᾳ παρέχεσθαι βασιλεῖ τῷ νέῳ καὶ βασιλίδι τῇ μητρὶ , οὐδέποτε δυνησομένοις καθαρῶς καὶ ἀδόλως καταλλάττεσθαι αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ καιρὸν ἐπιτηροῦσιν ἐπιτίθεσθαι καὶ διαφθείρειν . τοῦτο δὲ οὐδὲ μακρὰν ἀνοίας ἂν δόξειε παρ' εὖ φρονοῦσιν , εἰ αὐτοὶ μὲν πολλὰ κατὰ τὸν πόλεμον ὑπομεμενηκότες δυσχερῆ , καὶ νῦν μετὰ τὴν νίκην δουλεύσουσι τοῖς πολεμήσασιν , οὐδὲ ἀντιβλέπειν δυνάμενοι διὰ τοὺς ὅρκους , ἐκεῖνοι δὲ εὐορκοῦντές τε ἄρξουσιν αὐτῶν , καὶ ἐπιορκοῦντες , ὅτε βούλονται , ἀποκτενοῦσιν . ἰδοὺ γὰρ εἰ προὐχώρησεν αὐτοῖς ἡ νῦν ἐπιβουλὴ , οὐδὲν ἂν ἐκώλυεν ἢ ἀποθνήσκειν νικηθέντας , ἢ ἀντισχόντας πρὸς τὸν πόλεμον , αὖθις ἐν τοῖς προτέροις εἶναι κακοῖς στρατεύοντας κατὰ τῶν ὁμοφύλων καὶ καταστασιαζομένους , ὥσπερ καὶ πρότερον ὑπὸ τῶν δήμων , καὶ δημεύσεις ὑπομένοντας καὶ δεσμωτήρια καὶ ἄλλα ἄττα τοῖς προτέροις παραπλήσια . ἠξίουν τε καὶ αὐτοῖς τοὺς ὅρκους διαλελύσθαι καὶ πράττειν , ᾗ αὐτοῖς δοκεῖ συμφέρειν . καὶ πρότερόν τε γὰρ ἀναγκασθέντες ὑπ' ἐκείνου τοὺς ὅρκους ἀκουσίως παρασχέσθαι , καὶ νῦν , ἐπειδὴ πρῶτοι παραβεβήκασιν ἐκεῖνοι , οὐδεμίαν αὐτοῖς αἰτίαν εἶναι , εἰ πρόνοιάν τινα ποιοῖντο ἑαυτῶν . τοιαῦτα μὲν τῶν Καντακουζηνῷ τῷ βασιλεῖ προσκειμένων οἱ ἐν τέλει εἶπον . βασιλεὺς δὲ οὐκ ἔφασκεν ἐφ' οἷς ἕτεροι ἐξήμαρτον , ἑτέρους εὐθύνειν εἶναι δίκαιον . βασιλίς τε γὰρ οὐδὲν ᾔδει τῶν γεγενημένων , ἀλλὰ τὰ ὀμωμοσμένα πάντα μετὰ ἀκριβείας φαίνεται φυλάττουσα , καὶ βασιλεὺς ὁ υἱὸς οὐ δίκαιος εὐθύνεσθαι διὰ τὴν ἡλικίαν , εἰ καὶ τοῖς εἰς ἡμᾶς συνέπραττεν ἀγνωμονοῦσι . μάλιστα δὲ ἐκείνων τὴν ἀβελτηρίαν καὶ τὴν ἄνοιαν θαυμάζειν , εἰ μετὰ τοσαύτας ἀποδείξεις τῆς εἰς βασιλίδα εὐνοίας καὶ τοὺς παῖδας , ἔτι διπλᾶ περὶ αὐτοῦ λογίζονται καὶ ἀμφισβητοῦσιν , εἰ διὰ τέλους εὐμενὴς αὐτοῖς μενεῖ . τὸ μὲν γὰρ ἐν μεγάλοις αὐτὸν τὴν φιλοτιμίαν ἐπιδείκνυσθαι , καὶ οἷα οὔπω πρότερον τοῖς Ρωμαίων βεβασιλευκόσιν οὐδέσιν ἐφιλοτιμήθη , καὶ διὰ τοῦτο καὶ τοὺς βασιλίδι προσκειμένους μὴ δύνασθαι πιστὰ ἡγεῖσθαι , οὐδὲν ἀπεικός . τίνι γὰρ τῶν προτέρων τοῦτο βασιλέων ἐτολμήθη , ὥστε μετὰ τὴν τῶν ἀντιπάλων ἧτταν καὶ τὸ πᾶσαν ὑφ' ἑαυτοὺς ποιήσασθαι τὴν ἡγεμονίαν , αὖθις συνάρχοντας αἱρεῖσθαι τοὺς προτέρους βασιλεύοντας · μᾶλλον δὲ , εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν , τὸ πλέον προσνέμειν τῆς ἀρχῆς ἐκείνοις , οἷα δὴ ἐκείνου μὲν ἐπὶ χρόνον τινὰ τοῖς πράγμασι χρησομένου , ἐκείνοις δὲ καὶ πρὸς παίδων διαδοχὴν μενούσης τῆς ἀρχῆς ; πάντως οὐδενί . τὸ δὲ αἴτιον , ὅτι ἐκείνοις μὲν οὐδὲν ἕτερον ἐσπουδάζετο , ἢ ἐξ ἑτέρων εἰς ἑαυτοὺς μετάγειν τὴν ἀρχὴν , ἑτέρου δὲ ἔμελεν οὐδενὸς , ἐκείνῳ δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τὸ μὲν ἐξαρχῆς εἶναι σπουδαζόμενον , σωτῆρα καὶ κηδεμόνα φαίνεσθαι τῶν βασιλέως τοῦ φίλου παίδων καὶ μηδὲν ἀνάξιον τῆς εἰς ἐκεῖνον φιλίας ὁρᾶσθαι ποιοῦντα καὶ μετὰ τελευτὴν , τὸ δ' ὕστερον ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν βασιλείαν , οὐ προαιρέσεως ἰδίας εἶναι , οὐδ' ἐπιθυμίας τιμῆς βασιλικῆς , τὴν ἴσην γὰρ ἐξῆν καρποῦσθαι μένοντα καὶ ἐπὶ σχήματος , ἀλλὰ τῆς ἀνάγκης , ἤδη τοῦ ἐμφυλίου πολέμου κεκινημένου . σώζεσθαι γὰρ ἑτέρως οὐκ ἐνῆν , οὕτω καταψηφισθέντα τὴν ἐπὶ θάνατον ἐρήμην . οὐδὲν μὲν οὖν θαυμαστὸν ἔφασκεν , εἰ καὶ ἐκεῖνοι τοῖς οὕτω μεγάλοις ἀπιστοῦσιν , ἐκεῖνο δὲ δίκαιον αὐτῶν κατηγορεῖν , εἰ καὶ μετὰ τὴν ἐναργῆ τῶν πραγμάτων ἔκβασιν ἔτι δυσνοεῖν αὐτὸν περὶ βασιλίδα καὶ τοὺς παῖδας οἴονται . εἰ γὰρ τοιαύτην εἶχε γνώμην , οὐκ ἂν προήκατο τὸν καιρὸν , ἡνίκα Βυζαντίου μὲν ἐκράτει βίᾳ , ἑλὼν τοῖς ὅπλοις , βασιλὶς δὲ μετὰ τῶν παίδων ἐν βασιλείοις ἐπολιορκεῖτο , ἐπικουρία δὲ οὐδαμόθεν ἦν , ἀπορία δὲ τῶν ἀναγκαίων παντελὴς , καὶ οἱ συνόντες ἐπεβούλευον , καὶ κομιδῇ πάντα ἦσαν ἐν στενῷ · νεῦσαι δὲ ἐξήρκει μόνον καὶ πάντας ἄρδην ἀπολέσθαι . εἰ δὲ τότε πάντα πράττειν ἔχων εὐχερῶς , οὐ τὰ ἥδιστα μᾶλλον ἢ τὰ βέλτιστα ἠθέλησε , καὶ ὅρκους παρέσχετο ἐπ' ἀμνηστίᾳ τῶν κακῶν , ἀνάγκης οὐδεμιᾶς ὑπούσης , καὶ τὴν θυγατέρα ἐξέδωκε τῷ νέῳ βασιλεῖ καὶ πάντα ἔπραξεν , ὅσα οὐδ' ἂν εἷς τῶν ἄκραν εὐγνωμοσύνης ἐννοούντων ἤλπισεν ὑπερβολὴν , τίν' ἔχει λόγον ὑποπτεύειν νῦν καὶ νομίζειν , ὀφθήσεσθαί ποτε κακὸν περὶ βασιλέα τὸν γαμβρὸν , ἀλλ' οὐδεμίαν ἀπολείπειν ἀνοίας ὑπερβολήν ; « ταῦτα μὲν οὖν » ἔφασκεν « ἐκείνοις τε ἔλεγχος πρὸς τὴν ἀγνωμοσύνην καὶ ὑμῖν πρὸς τὴν ἀξίωσιν ἀπολογία . οὐ γὰρ δίκαια οὐδὲ ἄλλως ἐννοεῖσθε δυνατά . βασιλέα γὰρ τὸν ἐμὸν γαμβρὸν οὔτε ἀποκτείνειν δυνατὸν , οὔτ' ἀποστερεῖν τῆς βασιλείας μετὰ τῆς θυγατρὸς τὸν γάμον . οὔτε μὴν βασιλίδι τῇ μητρὶ δίκαιον ἐγκαλεῖν ἐφ' οἷς οὐδὲν συνῄδει , ἀλλὰ πᾶσαν αὐτοῖς προσάγειν βούλομαι πάντας , καὶ τὴν εὔνοιαν καὶ τὴν αἰδῶ , καθὼς προσήκει βασιλεῦσι . τοὺς δ' ἀγνωμονήσαντας ἐκείνους καὶ ῥάψαντας τὴν ἐπιβουλὴν ἐγὼ τὰς ἀξίας τῆς ἐπιορκίας ἀπαιτήσω δίκας . » ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς τοιαῦτα τοῖς ἐν τέλει διειλέχθη , ἐφ' οἷς ἤλπιζον αὐτὸν ἐξορμήσειν ἐπὶ τὸ κακῶς περὶ βασιλίδα διατίθεσθαι καὶ βασιλέα τὸν γαμβρόν . ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνοι ἔγνωσαν ἀνηνύτοις ἐπιχειροῦντες καὶ , τὸ λεγόμενον , τοξεύοντες εἰς οὐρανὸν , ἀπογνόντες τὸ ἐκεῖνον μεταπείθειν , ἐπὶ βασιλίδα ἐχώρουν τὴν Εἰρήνην , οἰόμενοι περιγενήσεσθαι ἐκείνης καὶ πείσειν αὐτοῖς προσέχειν , ὡς λυσιτελῆ βουλευομένοις . ὡς δὲ καὶ αὐτὴ ταῖς ἴσαις ἢ καὶ αὐστηροτέραις ἠμείβετο ἀπολογίαις , καὶ παύεσθαι ἐκέλευε μεγάλαις αὖθις συμφοραῖς τοὺς Ρωμαίους ἐπιχειροῦντας περιβάλλειν , ὥσπερ τοὺς ἐλέγχους αἰσχυνθέντες , οἱ μὲν καὶ παντελῶς ἡσύχασαν , ἔνιοι δὲ αὐτῶν , ὅσοις ὁ βίος ταραχῆς ἀνάπλεως καὶ θορυβώδης ἦν , ἡσυχάσαντες ἐπὶ μικρὸν , ἔπειτα Ματθαῖον ἔπεισαν τὸν βασιλέως υἱὸν , Διδυμότειχον καὶ τὴν Ἀδριανοῦ καὶ τὰς περὶ αὐτὰ πολίχνας κατασχεῖν , ἰδίαν συστησάμενον ἡγεμονίαν μετ' αὐτῶν . πρόφασις δὲ ἦν καὶ πρὸς ἐκεῖνον τῆς ἀποστασίας τοῖς στασιασταῖς , ὅτι βασιλεὺς ὁ πατὴρ μετὰ τοὺς μυρίους πόνους καὶ κινδύνους καὶ τὴν πολλὴν ἀπόδειξιν τῆς εἰς αὐτὸν εὐνοίας , ἐπεὶ περιεγένοντο τῶν πολεμίων , τῇ περὶ βασιλέα Ἰωάννην τὸν γαμβρὸν εὐνοίᾳ οὐ μόνον ἐκεῖνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἅπαντας προτιμήσαι , καὶ τά τε ὄντα αὐτοῖς ὑπ' ἐκείνων πρότερον ἡρπασμένα , οὐκ ἐάσειεν ἀπολαμβάνειν , ἀλλ' ἔχοντας περιορᾷν , ἵν' ἀλγῶσι μᾶλλον , καὶ πᾶσαν πρόνοιαν ποιοῖτο τὴν δυναστείαν τῷ νέῳ βασιλεῖ περιποιεῖν · ὃς καὶ νῦν μετὰ τῶν προσκειμένων ἀθετήσας τοὺς ὅρκους , βουλεύσειε δρασμόν . ἃ εἰ προὐχώρει κατὰ γνώμην , οὐδὲν ἂν ἐκώλυεν αὖθις εἶναι ἐν πολέμοις καὶ κινδυνεύειν καὶ περὶ τῆς σωτηρίας αὐτόν τε καὶ πάντας αὐτοὺς ὁμοίως . ἃ ἐκέλευον αὐτὸν ἐν φροντίδι τίθεσθαι καὶ μὴ οὕτως ἀπερισκέπτως τῶν κινδύνων περιμένειν τὸν καιρὸν , πράττοντα μηδὲν ὑπ' ἀβουλίας , ἀλλὰ πρόνοιάν τινα αὐτοῦ ποιεῖσθαι καὶ αὐτῶν , ἵν' , εἰ βασιλεὺς ὁ γαμβρὸς γένοιτο τῆς ἀρχῆς ἁπάσης ἐγκρατὴς , ἢ τοῦ πατρὸς βασιλέως τελευτήσαντος , ἢ τρόπῳ δή τινι ἑτέρῳ , ἔξω κινδύνων αὐτὸς μετὰ τῶν φίλων εἴη . μηδὲ γὰρ οἴεσθαί ποτε εὐνοήσειν αὐτῷ βασιλέα τὸν γαμβρὸν , ἀλλ' ἀμυνεῖσθαι πάντα τρόπον καὶ σπουδάσειν ποιεῖν ἐκ μέσου , οἰόμενον ἀμφισβητήσειν αὐτῷ περὶ τῆς βασιλείας , οἷα δὴ καὶ αὐτὸν βασιλέως ὄντα παῖδα καὶ δίκαιον ὄντα τὴν πατρῴαν ἀρχὴν κληρονομεῖν · συνεβούλευόν τε τὰς εἰρημένας πόλεις ὑποποιεῖσθαι καὶ τῆς ἄλλης ἡγεμονίας Ρωμαίων ἀποτέμνειν οὐ παντάπασιν , ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀποστασίαν δεήσεσθαι αὖθις βασιλέως τοῦ πατρὸς , ὥστε ὅρκους παρασχέσθαι συστρατεύεσθαι μὲν ἐκείνῳ μετὰ τῆς ἐγκαθιδρυμένης στρατιᾶς αὐτοὺς , ὅποι ἂν κελεύοι , τὴν δ' ἄλλην ἅπασαν ἀρχὴν τῶν πόλεων εἶναι πρὸς αὐτὸν , καὶ ζῶντος τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τελευτήν . οὕτω γὰρ ἐν ἀσφαλείᾳ ἔσεσθαι αὐτόν τε καὶ φίλους , καὶ βασιλέα τὸν γαμβρὸν , κἂν βούλοιτο , μηδὲν δυνήσεσθαι δεινὸν ἐπάγειν . οἱ μὲν οὖν τοιαῦτα παρῄνουν , ἠρέμα τὸν νέον εἰς ἀποστασίαν ἄγοντες καὶ σπέρματα καταβάλλοντες πονηρὰ τῆς μετὰ ταῦτα πονηροτέρας ἐσομένης βλάστης .
Lemmas: γῆ . ὁ Καντακουζηνός δέ ὁ βασιλεύς κατά ὁ πόλεμος σύνειμι ὁ μάλιστα ἐπιφανής προσέρχομαι , ἀδικέω φημί καί βία ὑπομένω παρά αὐτός ἀναγκάζω Ὅρκος ἐπί δουλεία παρέχω βασιλεύς ὁ νέος καί βασιλίδι ὁ μήτηρ , οὐδέποτε δύναμαι καθαρός καί ἄδολος καταλλάσσω αὐτός , ἀλλά καί καιρός ἐπιτηρέω ἐπιτίθημι καί διαφθείρω . οὗτος δέ οὐδέ μακράν ἄνοια εἄν δοκέω παρά εὕω φρονέω , εἰμί αὐτός μέν πολύς κατά ὁ πόλεμος ὑπομένω δυσχερής , καί νῦν μετά ὁ Νίκη δουλεύω ὁ πολεμέω , οὐδέ ἀντιβλέπω δύναμαι διά ὁ Ὅρκος , ἐκεῖνος δέ εὐορκέω τε ἄρχω αὐτός , καί ἐπιορκέω , ὅτε βούλομαι , ἀποκτείνω . ἰδού γάρ εἰμί προχωρέω αὐτός ὁ νῦν ἐπιβουλή , οὐδείς εἄν κωλύω ἢ ἀποθνήσκω νικάω , ἢ ἀντέχω πρός ὁ πόλεμος , αὖθις ἐν ὁ πρότερος εἰμί κακός στρατεύω κατά ὁ ὁμόφυλος καί καταστασιάζω , ὥσπερ καί πρότερος ὑπό ὁ δῆμος , καί δήμευσις ὑπομένω καί δεσμωτήριον καί ἄλλος τις ὁ πρότερος παραπλήσιος . ἀξιόω τε καί αὐτός ὁ Ὅρκος διαλύω καί πράσσω , ὅς αὐτός δοκέω συμφέρω . καί πρότερος τε γάρ ἀναγκάζω ὑπό ἐκεῖνος ὁ Ὅρκος ἀεκούσιος παρέχω , καί νῦν , ἐπεί πρῶτος παραβαίνω ἐκεῖνος , οὐδείς αὐτός αἴτιος εἰμί , εἰμί πρόνοια τις ποιέω ἑαυτοῦ . τοιοῦτος μέν ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς πρόσκειμαι ὁ ἐν τέλος εἶπον . βασιλεύς δέ οὐ φάσκω ἐπί ὅς ἕτερος ἐξαμαρτάνω , ἕτερος εὐθύνω εἰμί Δίκαιος . Βασιλίς τε γάρ οὐδείς οἶδα ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ ὄμνυμι πᾶς μετά ἀκρίβεια φαίνω φυλάσσω , καί βασιλεύς ὁ υἱός οὖον δίκαιος εὐθύνω διά ὁ ἡλικία , εἰμί καί ὁ εἰς ἐγώ συμπράσσω ἀγνωμονέω . μάλιστα δέ ἐκεῖνος ὁ ἀβελτηρία καί ὁ ἄνοια θαυμάζω , εἰμί μετά τοσοῦτος ἀποδείκνυμι ὁ εἰς βασιλίς εὔνοια καί ὁ παῖς , ἔτι διπλόος περί αὐτός λογίζομαι καί ἀμφισβητέω , εἰμί διά τέλος εὐμενής αὐτός μένω . ὁ μέν γάρ ἐν μέγας αὐτός ὁ φιλοτιμία ἐπιδείκνυμι , καί οἷος οὔπω πρότερος ὁ Ῥωμαῖος βασιλεύω οὐδείς φιλοτιμέομαι , καί διά οὗτος καί ὁ βασιλίδι πρόσκειμαι μή δύναμαι πιστόν ἡγέομαι , οὐδείς ἀφίημι . τίς γάρ ὁ πρότερος οὗτος βασιλεύς τολμάω , ὥστε μετά ὁ ὁ ἀντίπαλος ἧσσα καί ὁ πᾶς ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἡγεμονία , αὖθις συνάρχω αἱρέω ὁ πρότερος βασιλεύω · μᾶλλον δέ , εἰμί δεῖ ἀληθής εἶπον , ὁ πλέω προσνέμω ὁ ἀρχή ἐκεῖνος , οἷος δή ἐκεῖνος μέν ἐπί χρόνος τις ὁ πρᾶγμα χράω , ἐκεῖνος δέ καί πρός παῖς διαδοχή Μένων ὁ ἀρχή ; πάντως οὐδείς . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι ἐκεῖνος μέν οὐδείς ἕτερος σπουδάζω , ἢ ἐκ ἕτερος εἰς ἑαυτοῦ μετάγω ὁ ἀρχή , ἕτερος δέ μέλω οὐδείς , ἐκεῖνος δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ μέν ἐξαρχῆς εἰμί σπουδάζω , σωτήρ καί κηδεμών φαίνω ὁ βασιλεύς ὁ φίλος παῖς καί μηδείς ἀνάξιος ὁ εἰς ἐκεῖνος φίλιος ὁράω ποιέω καί μετά τελευτή , ὁ δέ ὕστερος ἔρχομαι ἐπί ὁ βασίλειος , οὖον προαίρεσις ἴδιος εἰμί , οὐδέ ἐπιθυμία τιμή βασιλικός , ὁ ἴσος γάρ ἔξεστι καρπόω Μένων καί ἐπί σχῆμα , ἀλλά ὁ ἀνάγκη , ἤδη ὁ ἐμφύλιος πόλεμος κινέω . σῴζω γάρ ἑτέρως οὐ ἐν-εἰμί , οὗτος καταψηφίζομαι ὁ ἐπί θάνατος ἐρῆμος . οὐδείς μέν οὖν θαυμαστός φάσκω , εἰμί καί ἐκεῖνος ὁ οὗτος μέγας ἀπιστέω , ἐκεῖνος δέ Δίκαιος αὐτός κατηγορέω , εἰμί καί μετά ὁ ἐναργής ὁ πρᾶγμα ἔκβασις ἔτι δυσνοέω αὐτός περί βασιλίς καί ὁ παῖς οἴομαι . εἰμί γάρ τοιοῦτος ἔχω γνώμη , οὐ εἄν προΐημι ὁ καιρός , ἡνίκα Βυζάντιον μέν κρατέω βία , αἱρέω ὁ ὅπλον , βασιλίς δέ μετά ὁ παῖς ἐν βασίλειος πολιορκέω , ἐπικουρία δέ οὐδαμόθεν εἰμί , ἀπορία δέ ὁ ἀναγκαῖος παντελής , καί ὁ σύνειμι ἐπιβουλεύω , καί κομιδή πᾶς εἰμί ἐν στενός · νέος δέ ἐξαρκέω μόνος καί πᾶς ἄρδην ἀπόλλυμι . εἰμί δέ τότε πᾶς πράσσω ἔχω εὐχερής , οὖον ὁ ἡδύς μᾶλλον ἢ ὁ ἀγαθός ἐθέλω , καί Ὅρκος παρέχω ἐπί ἀμνηστία ὁ κακός , ἀνάγκη οὐδείς ὕπειμι1 , καί ὁ θυγάτηρ ἐκδίδωμι ὁ νέος βασιλεύς καί πᾶς πράσσω , ὅσος οὐδέ εἄν εἷς ὁ ἄκρος εὐγνωμοσύνη ἐννοέω ἐλπίζω ὑπερβολή , τίς ἔχω λόγος ὑποπτεύω νῦν καί νομίζω , ὁράω ποτός κακός περί βασιλεύς ὁ γαμβρός , ἀλλά οὐδείς ἀπολείπω ἄνοια ὑπερβολή ; « οὗτος μέν οὖν » φάσκω « ἐκεῖνος τε ἔλεγχος πρός ὁ ἀγνωμοσύνη καί σύ πρός ὁ ἀξίωσις ἀπολογία . οὖον γάρ Δίκαιος οὐδέ ἄλλως ἐννοέω δυνατός . βασιλεύς γάρ ὁ ἐμός γαμβρός οὔτε ἀποκτείνω δυνατός , οὔτε ἀποστερέω ὁ βασίλεια μετά ὁ θυγάτηρ ὁ γάμος . οὔτε μήv βασιλίδι ὁ μήτηρ Δίκαιος ἐγκαλέω ἐπί ὅς οὐδείς σύνοιδα , ἀλλά πᾶς αὐτός προσάγω βούλομαι πᾶς , καί ὁ εὔνοια καί ὁ αἰδώς , καθώς προσήκω βασιλεύς . ὁ δέ ἀγνωμονέω ἐκεῖνος καί ῥάπτω ὁ ἐπιβουλή ἐγώ ὁ ἄξιος ὁ ἐπιορκία ἀπαιτέω δίκη . » ὁ μέν οὖν βασιλεύς τοιοῦτος ὁ ἐν τέλος διαιλέγω , ἐπί ὅς ἐλπίζω αὐτός ἐξορμάω ἐπί ὁ κακῶς περί βασιλίς διατίθημι καί βασιλεύς ὁ γαμβρός . ἐπεί δέ ἐκεῖνος γιγνώσκω ἀνήνυτος ἐπιχειρέω καί , ὁ λέγω , τοξεύω εἰς οὐρανός , ἀπογιγνώσκω ὁ ἐκεῖνος μεταπείθω , ἐπί βασιλίς χωρέω ὁ Εἰρήνη , οἴομαι περιγίγνομαι ἐκεῖνος καί πείθω αὐτός προσέχω , ὡς λυσιτελής βουλεύω . ὡς δέ καί αὐτός ὁ ἴσος ἢ καί αὐστηρός ἀμείβω ἀπολογία , καί παύω κελεύω μέγας αὖθις συμφορά ὁ Ῥωμαῖος ἐπιχειρέω περιβάλλω , ὥσπερ ὁ ἔλεγχος αἰσχύνω , ὁ μέν καί παντελῶς ἡσυχάζω , ἔνιοι δέ αὐτός , ὅσος ὁ βίος ταραχή ἀνάπλεως καί θορυβώδης εἰμί , ἡσυχάζω ἐπί μικρός , ἔπειτα Ματθαῖος πείθω ὁ βασιλεύς υἱός , Διδυμότειχο καί ὁ Ἀδριανός καί ὁ περί αὐτός Πολίχνα κατέχω , ἴδιος συνίστημι ἡγεμονία μετά αὐτός . πρόφασις δέ εἰμί καί πρός ἐκεῖνος ὁ ἀποστασία ὁ στασιαστής , ὅτι βασιλεύς ὁ πατήρ μετά ὁ μυρίος πόνος καί κίνδυνος καί ὁ πολύς ἀπόδειξις ὁ εἰς αὐτός εὔνοια , ἐπεί περιγίγνομαι ὁ πολέμιος , ὁ περί βασιλεύς Ἰωάννης ὁ γαμβρός εὔνοια οὖον μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ περί αὐτός ἅπας προτιμάω , καί ὁ τε εἰμί αὐτός ὑπό ἐκεῖνος πρότερος ἁρπάζω , οὐ ἐάω ἀπολαμβάνω , ἀλλά ἔχω περιοράω , ἵνα ἀλγέω μᾶλλον , καί πᾶς πρόνοια ποιέω ὁ δυναστεία ὁ νέος βασιλεύς περιποιέω · ὅς καί νῦν μετά ὁ πρόσκειμαι ἀθετέω ὁ Ὅρκος , βουλεύω δρασμός . ὁ εἰμί προχωρέω κατά γνώμη , οὐδείς εἄν κωλύω αὖθις εἰμί ἐν πόλεμος καί κινδυνεύω καί περί ὁ σωτηρία αὐτός τε καί πᾶς αὐτός ὁμοίως . ὁ κελεύω αὐτός ἐν φροντίς τίθημι καί μή οὕτως ἀπερισκέπτως ὁ κίνδυνος περιμένω ὁ καιρός , πράσσω μηδείς ὑπό ἀβουλία , ἀλλά πρόνοια τις αὐτός ποιέω καί αὐτός , ἵνα , εἰμί βασιλεύς ὁ γαμβρός γίγνομαι ὁ ἀρχή ἅπας ἐγκρατής , ἢ ὁ πατήρ βασιλεύς τελευτάω , ἢ τρόπος δή τις ἕτερος , ἔξω κίνδυνος αὐτός μετά ὁ Φίλων εἰμί . μηδέ γάρ οἴομαι ποτός εὐνοέω αὐτός βασιλεύς ὁ γαμβρός , ἀλλά ἀμύνω πᾶς τρόπος καί σπουδάζω ποιέω ἐκ μέσος , οἴομαι ἀμφισβητέω αὐτός περί ὁ βασίλεια , οἷος δή καί αὐτός βασιλεύς εἰμί παῖς καί Δίκαιος εἰμί ὁ πατρῷος ἀρχή κληρονομέω · συμβουλεύω τε ὁ εἴρω πόλις ὑποποιέω καί ὁ ἄλλος ἡγεμονία Ῥωμαῖος ἀποτέμνω οὖον παντάπασι , ἀλλά μετά ὁ ἀποστασία δήω αὖθις βασιλεύς ὁ πατήρ , ὥστε Ὅρκος παρέχω συστρατεύομαι μέν ἐκεῖνος μετά ὁ εγκαθιδρύω στρατιά αὐτός , ὅποι εἄν κελεύω , ὁ δέ ἄλλος ἅπας ἀρχή ὁ πόλις εἰμί πρός αὐτός , καί ζῶ ὁ πατήρ καί μετά τελευτή . οὗτος γάρ ἐν ἀσφάλεια εἰμί αὐτός τε καί φίλος , καί βασιλεύς ὁ γαμβρός , κἀν βούλομαι , μηδείς δύναμαι δεινός ἐπάγω . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος παραινέω , ἠρέμα ὁ νέος εἰς ἀποστασία ἄγω καί σπέρμα καταβάλλω πονηρός ὁ μετά οὗτος πονηρός εἰμί βλαστάνω .