joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.29
κθʹ . Ὁ μέντοι ἐν Ἀδριανουπόλει δῆμος ἐπεὶ τοὺς δυνατοὺς αὐτῶν δεσμώτας εἰς Βυζάντιον παρέπεμψαν , δείσαντες , μὴ ἐγγὺς βασιλεὺς διατρίβων ὁ Καντακουζηνὸς ἀθρόον αὐτοῖς ἐπιστρατεύσῃ καὶ οὐχ οἷοίτε ἀμύνεσθαι ὦσι διὰ τὸ τοὺς στρατευομένους μικροῦ δεῖν ἅπαντας τοὺς μὲν ἑαλωκέναι , τοὺς δὲ μηδὲ τῶν οἰκιῶν προκύπτειν , ἐν αἷς κατεκρύπτοντο , τολμᾷν , ἄλλως τε μηδ' ἐκ Βυζαντίου βοήθειάν τινα σφίσι προσδοκῶντες ἥξειν · ᾔδεσαν γὰρ ἐκεῖ τὴν Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως στρατιὰν ἐστρατοπεδευμένην · πρὸς βασιλέα τῶν Μυσῶν πέμπουσι πρεσβείαν , δεόμενοι σφίσι κατὰ τάχος βοηθεῖν . Ἀλέξανδρος δὲ , ὥσπερ ἦν εἰκὸς , οὐ διὰ τὴν στάσιν μόνον , ἀλλὰ καὶ χρήμασι νομίσας , εἰ διαφθείρειε τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως , πείσειν αὐτῷ ῥᾳδίως προσχωρήσειν , ἧκεν εἰς Ἀδριανούπολιν οὐδὲν μελλήσας . τῶν μὲν οὖν μελετωμένων ἤνυσεν οὐδέν . οἱ γὰρ τὴν πόλιν ἄγοντες σύμμαχον ἔφασαν , οὐ δεσπότην κεκληκέναι . βασιλέα δὲ τὸν Καντακουζηνὸν οὐ τὰ τυχόντα ἔβλαψεν ἡ ἐκείνου ἄφιξις , νομισθεῖσα παρὰ πᾶσιν ὡς ὑπὲρ βασιλίδος ἐγεγόνει . ἥτε γὰρ πρὸς τὸν Μέλανα ποταμὸν ἀπεσταλμένη παρ' ἐκείνου στρατιὰ καὶ οἱ στρατηγοὶ , μὴ νομίσαντες λυσιτελεῖν ἐνταῦθα διακινδυνεύειν , τοῦ βασιλέως σφίσι πολιορκουμένου παρὰ τῶν Μυσῶν , ἐπανεζεύγνυον . ἐν δὲ τῇ ἀναχωρήσει τῶν τε συγκλητικῶν τινες καὶ οὐκ ὀλίγοι στρατιῶται τοὺς στρατηγοὺς καταλιπόντες , διεδίδρασκον εἰς Βυζάντιον . ὧν ἦν καὶ ὁ Βατάτζης Ἰωάννης , τάξιν ἄγων τὴν Ἀχυραϊτῶν προσαγορευομένην . καὶ αἱ τῆς Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας πόλεις , ὅσαι βασιλεῖ τῷ Καντακουζηνῷ ὑπήκοοι ἦσαν , τὴν ἐσβολὴν τῶν Μυσῶν πυθόμεναι ὡς κατὰ βασιλέως γένοιτο , πλὴν ὀλίγων λίαν πρὸς βασιλίδα συναπέστησαν καὶ τούς τε ἄρχοντας αὐτῶν καὶ τῶν πολιτῶν συλλαμβάνοντες τοὺς δυνατοὺς , ὑπὸ δεσμοῖς εἰς Βυζάντιον ἀπεκόμιζον . τὰ ἴσα δὲ καὶ αἱ κατὰ τὴν Ροδόπην πόλεις ἔδρων · καὶ κοινὸς ἦν ὁ πόλεμος πρός τε Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα καὶ τοὺς παρ' ἑκάστοις δυνατούς . σχεδὸν γάρ τοι εἰς δύο διῄρητο τὰ τῶν πολιτειῶν , καὶ οἱ μὲν ὀλίγοι τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ἔδρων , οἱ δῆμοι δὲ ὑπὸ τῶν στασιαστῶν ἀγόμενοι καὶ τῶν ἀπόρων , τὰ βασιλίδος ᾑροῦντο μᾶλλον . κρείττους δὲ οἱ πολλοὶ πανταχοῦ γινόμενοι , διέφθειρον τοὺς δυνατοὺς , καὶ σύγχυσις δεινὴ καὶ ἀταξία τὰς πόλεις κατεῖχεν . Ἀλέξανδρος δὲ ὁ Μυσῶν βασιλεὺς ἐπεὶ τὴν Ἀδριανοῦ κατασχεῖν οὐκ ἠδυνήθη , πρὸς Διδυμοτείχῳ ἐστρατοπέδευσεν ἐλθὼν , μήπω διαβὰς τὸν Ἕβρον . στρατιὰν δὲ ἀπολεξάμενος ἐκ τῆς ἰδίας οὐκ ὀλίγην , πρὸς τὰς κατὰ Θρᾴκην ἐξαπέστειλε πόλεις ληϊσομένους . οὕτω δὲ συμβὰν , ἡ ἐκ Βυζαντίου μετὰ Ἀγγέλου τοῦ πιγκέρνη ἀναστρέφουσα στρατιὰ , οὐκ ὀλίγοις αὐτῶν περιτυχοῦσα καὶ κρείττων γενομένη , ἀπέκτεινε κατὰ τὴν μάχην . ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὰ παράλια τῆς Θρᾴκης χωρία στρατιὰ Περσικὴ ἐπὶ λείαν καὶ αὐτὴ περαιωθεῖσα , τοῖς ὑπολοίποις τῶν Μυσῶν κατὰ τύχην συντυχοῦσα , ἀπέκτεινέ τε καὶ εἷλε ζῶντας ἐξ αὐτῶν πολλούς . οἱ δὲ λοιποὶ πρὸς τὸ στρατόπεδον τὸ οἰκεῖον ἐπανῆλθον , οὐ μόνον ἔχοντες μηδὲν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἰδίων πολλοὺς ἀποβαλόντες . Ἀλέξανδρος δὲ καίτοι πρότερον καταφρονητικῶς πρὸς Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα διακείμενος , οἷα δὴ οἰόμενος μηδὲ ὀλίγα δυνάμενον ἀντιτάττεσθαι πρὸς αὐτὸν , πρὸς τῷ πληγῆναι ἀμφοτέρωθεν ὑπό τε Ρωμαίων καὶ Περσῶν , ἔτι καὶ τὸν βασιλέα πυθόμενος ἐν Διδυμοτείχῳ στρατιᾶς πολλῆς καὶ ἀγαθῆς εὐπορεῖν , ἔδεισε καὶ περὶ τῶν ὑπολοίπων , μὴ οὐκ εἰς ἀγαθὸν αὐτῷ ἡ τόλμα ἀποβῇ , καὶ πέμψας πρεσβείαν , διελέγετο περὶ εἰρήνης . τῶν δὲ βασιλεῖ συνόντων οἱ ἐν ἡλικίᾳ καὶ θρασύτεροι τὰς ὁρμὰς , μὴ δέχεσθαι παρῄνουν τὴν εἰρήνην , ἀλλ' ἐξώρμων βασιλέα μᾶλλον πρὸς τὴν μάχην . ὁ δὲ οὐκ ἐπείθετο , πρὸς οὐδὲν οἰόμενος τὸν πόλεμον αὐτοῖς λυσιτελήσειν . « εἰ μὲν γὰρ πρὸς μόνους » ἔφασκε « Μυσοὺς ἦν ὁ ἀγὼν ἡμῖν , εἶχεν ἄν τινα ἡ τόλμα λόγον · νυνὶ δὲ οὐ μᾶλλον τούτους ἡμᾶς , ἢ ὅπως Βυζαντίους ἀμυνούμεθα χρὴ σκοπεῖν . ἄν τε γὰρ νικήσωμεν Μυσοὺς , οὐδὲν ἔσται πλέον , ἢ ὅπως ἐνθένδε ἀπελάσωμεν · ὅπερ αὐτοῖς ἀνάγκη πράττειν , ἄν τε ἡττηθῶσιν , ἄν τε μή . ἐὰν δὲ ἡττώμεθα αὐτοὶ , ὥσπερ καθ' ἡμῶν αὐτῶν ἐξεπίτηδες στρατηγήσομεν τοῖς πολεμίοις . ὥστε τί ἂν εἴη μᾶλλον ἐκείνοις ἥδιον καὶ λυσιτελέστερον , ἢ ἡμᾶς αὐτοὺς ὑπ' ἀβουλίας ἃ ἐκείνοις εὐχῆς ἄξια νομίζεται , ποιεῖν ; ἄλλως τε οὐδὲ Ἀλεξάνδρου πρόφασιν ἡμῖν δικαίαν πρὸς τὸν πόλεμον παρεσχημένου , ἀδικοίημεν ἂν , εἰ μὴ διαλύεσθαι ἐθέλοιμεν . οὐ γὰρ ἡμῖν γε ἐπεστράτευσεν , ἀλλ' ἐφ' ἑτέραν πρόφασιν ἐλθὼν , ἄκων ἔβλαψεν ἡμᾶς · ὥστε καὶ ἐκ τοῦ μὴ λυσιτελεῖν ἡμῖν τὸν πόλεμον καὶ ἐκ τοῦ μὴ πρόφασιν δικαίαν εἰληφέναι τὴν εἰρήνην μᾶλλον αἱρετέον . » τοιαῦτα εἰπὼν , τοὺς πρέσβεις προσεκαλεῖτο καὶ ἐχρημάτιζε περὶ σπονδῶν . καὶ ἐπεὶ κἀκεῖνοι διαλύεσθαι ἦσαν ἕτοιμοι , αὐτοῖς μὲν δῶρα παρασχὼν , ἀπέπεμπεν εἰς τὸ στρατόπεδον . πρεσβείαν δὲ πέμψας πρὸς Ἀλέξανδρον , καὶ αὐτὸς ἐβεβαίου τὰς σπονδάς . βουλομένων δὲ τῶν βασιλέων καὶ ἀλλήλοις συνελθεῖν ἐπὶ φιλίας μᾶλλον βεβαιώσει , διεκώλυσεν ὁ χειμὼν ἐπιγενόμενος σφοδρός · ὑφ' οὐ μὴ δυνάμενον τὸ στράτευμα Μυσῶν διακαρτερεῖν ἐπὶ σκηναῖς ἀνεζεύγνυον εἰς τὴν οἰκείαν , στρατιωτῶν τε καὶ ἵππων αὐτοῖς ὑπὸ κρύους τινῶν ἀπολομένων . μετὰ τοῦτο δὲ βασιλεὺς ὁ Καντακουζηνὸς πρὸς βασιλίδα πρεσβείαν αὖθις πέπομφε περὶ εἰρήνης . ἠξίου τε , μὴ διὰ τὴν προτέραν κακοβουλίαν τοῖς ἴσοις ἢ καὶ χείροσιν ἐπιχειρεῖν , ἀλλὰ συνιδόντας ἐκ τῶν πραττομένων , ὡς οὐκ ἂν λυσιτελήσειεν ὁ πόλεμος , ἀλλὰ τὰ Ρωμαίων ἄρδην διαφθερεῖ , αἱρεῖσθαι τὴν εἰρήνην . καὶ γὰρ καὶ αὐτὸν , καίτοι δυνάμενον ἀμύνεσθαι τοῖς ἴσοις , καταθέσθαι μάλιστα τὸν πόλεμον ἐθέλειν τοῦ κοινῇ λυσιτελοῦντος ἕνεκα . ἐπρέσβευον δὲ ὅ,τε πρότερον ἥκων εἰς πρεσβείαν Δημήτριος ὁ Σγουρόπουλος καὶ ὁ Πόθος Ἰωάννης , τοῖς Ἀγγέλῳ τῷ πιγκέρνῃ οἰκείοις συγκατειλεγμένος . πρὸς μὲν οὖν τὴν πρεσβείαν οἱ ἐν Βυζαντίῳ τὰ βασιλίδος διοικοῦντες ἀπεκρίναντο οὐδέν . τῶν πρέσβεων δὲ τὸν ἕτερον μὲν ὀλίγα λοιδορήσαντες , εἶχον ἐν φρουρᾷ · Σγουρόπουλον δὲ πολλὰς αἰκισάμενοι πληγὰς καὶ τὴν ὑπήνην περικείραντες καὶ κεφαλὴν , ἐπόμπευον ἐπὶ τῆς δημοσίας ἀγορᾶς . εἶθ' ὑπὸ κλοιοῖς κατεῖχον κατακλείσαντες δεσμωτηρίῳ . τὴν διαφορὰν δὲ τῆς τιμωρίας ἐνεποίει τὸ τὸν μὲν ἐκ τῶν οἰκείων βασιλέως εἶναι , εἰς οὓς ἔδει πᾶσαν ἐνδείκνυσθαι πικρίαν καὶ μηδημίαν ὕβρεως ἐλλείπειν ὑπερβολήν · ἅμα μὲν κἀκεῖνον δι' αὐτῶν ἡγουμένους ἀτιμοῦν , ἅμα δ' ἵνα καὶ πρὸς ἄμυναν διερεθίζωσιν , ἀποθέμενον τοὺς περὶ τῆς εἰρήνης λογισμούς . ἐδεδίεσαν γὰρ , μὴ καὶ τῆς βασιλίδος τὴν εἰρήνην ἑλομένης , ἀπόλωνται αὐτοὶ , τῶν παρόντων κακῶν αἰτιώτατοι ὀφθέντες . τὸν Πόθον δὲ ἐσκέπτοντο μετὰ μικρὸν τοῦ δεσμωτηρίου ἀπολύσαντες , Πιγκέρνῃ προσπέμψαι , πολλὰ ἐπαγγελλόμενοι καὶ θαυμαστὰ , εἰ βασιλέως ἀποστὰς ἕλοιτο μᾶλλον σὺν αὐτοῖς ἐκείνῳ πολεμεῖν . διὸ καὶ προσηνέστερόν πως προσηνέχθησαν . ὀλίγῳ δὲ ὕστερον καὶ Συραλὴν κρατήσαντες πρὸς Χίον διαπεραιούμενον ἐπὶ βασιλέως , ὅτι καὶ αὐτὸς τῶν οἰκειοτάτων ἐκείνῳ ἦν , ἀγαγόντες πρὸς Βυζάντιον καὶ τρίχας καὶ γένειον περιελόντες , ὄνῳ τε ἐπιθέντες τετραμμένον ἐπὶ τὸν πρωκτὸν , ἠνάγκαζον τὴν ὄνου κατέχειν οὐρὰν ἐφ' ὕβρει πλείονι . καὶ τοῦτον ἐθριάμβευον τὸν τρόπον .
Lemmas: τύ . ὁ μέντοι ἐν Ἁδριανούπολις δῆμος ἐπεί ὁ δυνατός αὐτός δεσμώτης εἰς Βυζάντιον παραπέμπω , δείδω , μή ἐγγύς βασιλεύς διατρίβω ὁ Καντακουζηνός ἀθρόος αὐτός ἐπιστρατεύω καί οὐ οἷος ἀμύνω εἰμί διά ὁ ὁ στρατεύω μικρός δήω ἅπας ὁ μέν ἁλίσκομαι , ὁ δέ μηδέ ὁ οἰκίον προκύπτω , ἐν ὅς κατακρύπτω , τολμάω , ἄλλως τε μηδέ ἐκ Βυζάντιον βοήθεια τις ὅς προσδοκάω ἥκω · οἶδα γάρ ἐκεῖ ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς στρατία στρατοπεδεύω · πρός βασιλεύς ὁ Μυσός πέμπω πρεσβεία , δήω ὅς κατά τάχος βοηθέω . Ἀλέξανδρος δέ , ὥσπερ εἰμί εἰκός , οὖον διά ὁ στάσις μόνος , ἀλλά καί χρῆμα νομίζω , εἰμί διαφθείρω ὁ ἄρχω ὁ πόλις , πείθω αὐτός ῥᾳδίως προσχωρέω , ἵημι εἰς Ἀδριανούπολις οὐδείς μέλλω . ὁ μέν οὖν μελετάω ἀνύω οὐδείς . ὁ γάρ ὁ πόλις ἄγω σύμμαχος φημί , οὖον δεσπότης καλέω . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός οὖον ὁ τυγχάνω βλάπτω ὁ ἐκεῖνος ἄφιξις , νομίζω παρά πᾶς ὡς ὑπέρ βασιλίς γίγνομαι . ὅστε γάρ πρός ὁ Μέλας ποταμός ἀποστέλλω παρά ἐκεῖνος στρατία καί ὁ στρατηγός , μή νομίζω λυσιτελέω ἐνταῦθα διακινδυνεύω , ὁ βασιλεύς ὅς πολιορκέω παρά ὁ Μυσός , ἐπαναζεύγνυμι . ἐν δέ ὁ ἀναχωρέω ὁ τε συγκλητικός τις καί οὐ ὀλίγος στρατιώτης ὁ στρατηγός καταλείπω , διαδιδράσκω εἰς Βυζάντιον . ὅς εἰμί καί ὁ Βατάτζης Ἰωάννης , τάξις ἄγω ὁ αχυραιος προσαγορεύω . καί ὁ ὁ Θρᾴκη καί Μακεδονία πόλις , ὅσος βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός ὑπήκοος εἰμί , ὁ εἰσβολή ὁ Μυσός πυνθάνομαι ὡς κατά βασιλεύς γίγνομαι , πλήν ὀλίγος λίαν πρός βασιλίς συναφίστημι καί ὁ τε ἄρχω αὐτός καί ὁ πολίτης συλλαμβάνω ὁ δυνατός , ὑπό δεσμός εἰς Βυζάντιον ἀποκομίζω . ὁ ἴσος δέ καί ὁ κατά ὁ Ῥοδόπη πόλις δράω · καί κοινός εἰμί ὁ πόλεμος πρός τε Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς καί ὁ παρά ἕκαστος δυνατός . σχεδόν γάρ ὅς εἰς δύο διαιρέω ὁ ὁ πολιτεία , καί ὁ μέν ὀλίγος ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς δράω , ὁ δῆμος δέ ὑπό ὁ στασιαστής ἄγω καί ὁ ἄπορος , ὁ βασιλίς αἱρέω μᾶλλον . ἀγαθός δέ ὁ πολύς πανταχοῦ γίγνομαι , διαφθείρω ὁ δυνατός , καί σύγχυσις δεινός καί ἀταξία ὁ πόλις κατέχω . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Μυσός βασιλεύς ἐπεί ὁ Ἀδριανός κατέχω οὐ δύναμαι , πρός διδυμοτειχεω στρατοπεδεύω ἔρχομαι , μήπω διαβαίνω ὁ Ἕβρος . στρατία δέ ἀπολέγω ἐκ ὁ ἴδιος οὐ ὀλίγος , πρός ὁ κατά Θρᾴκη ἐξαποστέλλω πόλις ληΐζομαι . οὗτος δέ συμβαίνω , ὁ ἐκ Βυζάντιον μετά Ἄγγελος ὁ πιγκέρνης ἀναστρέφω στρατία , οὐ ὀλίγος αὐτός περιτυγχάνω καί ἀγαθός γίγνομαι , ἀποκτείνω κατά ὁ μάχη . ὁμοίως δέ καί περί ὁ παράλιος ὁ Θρᾴκη χωρίον στρατία Περσικός ἐπί λεῖος καί αὐτός περαιόω , ὁ ὑπόλοιπος ὁ Μυσός κατά Τύχη συντυγχάνω , ἀποκτείνω τε καί αἱρέω ζῶ ἐκ αὐτός πολύς . ὁ δέ λοιπός πρός ὁ στρατόπεδον ὁ οἰκέω ἐπανέρχομαι , οὖον μόνος ἔχω μηδείς , ἀλλά καί ὁ ἴδιος πολύς ἀποβάλλω . Ἀλέξανδρος δέ καίτοι πρότερος καταφρονητικός πρός Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς διάκειμαι , οἷος δή οἴομαι μηδέ ὀλίγος δύναμαι ἀντιτάσσω πρός αὐτός , πρός ὁ πλήσσω ἀμφοτέρωθεν ὑπό τε Ῥωμαῖος καί Πέρσης , ἔτι καί ὁ βασιλεύς πυνθάνομαι ἐν διδυμοτειχεω στρατιά πολύς καί ἀγαθός εὐπορέω , δείδω καί περί ὁ ὑπόλοιπος , μή οὐ εἰς ἀγαθός αὐτός ὁ τόλμα ἀποβαίνω , καί πέμπω πρεσβεία , διαλέγω περί εἰρήνη . ὁ δέ βασιλεύς σύνειμι ὁ ἐν ἡλικία καί θρασύς ὁ ὁρμή , μή δέχομαι παραινέω ὁ εἰρήνη , ἀλλά ἐξορμάω βασιλεύς μᾶλλον πρός ὁ μάχη . ὁ δέ οὐ πείθω , πρός οὐδείς οἴομαι ὁ πόλεμος αὐτός λυσιτελέω . « εἰμί μέν γάρ πρός μόνος » φάσκω « Μυσός εἰμί ὁ ἀγών ἐγώ , ἔχω ἄν τις ὁ τόλμα λόγος · νυνί δέ οὖον μᾶλλον οὗτος ἐγώ , ἢ ὅπως Βυζάντιος ἀμύνω χρή σκοπέω . ἄν τε γάρ νικάω Μυσός , οὐδείς εἰμί πλέω , ἢ ὅπως ἐνθένδε ἀπελαύνω · ὅσπερ αὐτός ἀνάγκη πράσσω , ἄν τε ἡσσάομαι , ἄν τε μή . ἐάν δέ ἡσσάομαι αὐτός , ὥσπερ κατά ἐγώ αὐτός ἐξεπίτηδες στρατηγέω ὁ πολέμιος . ὥστε τίς εἄν εἰμί μᾶλλον ἐκεῖνος ἡδύς καί λυσιτελής , ἢ ἐγώ αὐτός ὑπό ἀβουλία ὁ ἐκεῖνος εὐχή ἄξιος νομίζω , ποιέω ; ἄλλως τε οὐδέ Ἀλέξανδρος πρόφασις ἐγώ Δίκαιος πρός ὁ πόλεμος παρέχω , ἀδικέω εἄν , εἰμί μή διαλύω ἐθέλω . οὖον γάρ ἐγώ γε ἐπιστρατεύω , ἀλλά ἐπί ἕτερος πρόφασις ἔρχομαι , ἄκων βλάπτω ἐγώ · ὥστε καί ἐκ ὁ μή λυσιτελέω ἐγώ ὁ πόλεμος καί ἐκ ὁ μή πρόφασις Δίκαιος λαμβάνω ὁ εἰρήνη μᾶλλον αἱρετέος . » τοιοῦτος εἶπον , ὁ πρέσβυς προσκαλέω καί χρηματίζω περί σπονδή . καί ἐπεί ἐκεῖνος διαλύω εἰμί ἑτοῖμος , αὐτός μέν Δῶρα παρέχω , ἀποπέμπω εἰς ὁ στρατόπεδον . πρεσβεία δέ πέμπω πρός Ἀλέξανδρος , καί αὐτός βεβαιόω ὁ σπονδή . βούλομαι δέ ὁ βασιλεύς καί ἀλλήλων συνέρχομαι ἐπί φίλιος μᾶλλον βεβαιόω , διακωλύω ὁ χειμών ἐπιγίγνομαι σφοδρός · ὑπό οὖον μή δύναμαι ὁ στράτευμα Μυσός διακαρτερέω ἐπί σκηνή ἀναζεύγνυμι εἰς ὁ οἰκεῖος , στρατιώτης τε καί ἵππος αὐτός ὑπό κρύος τις ἀπόλλυμι . μετά οὗτος δέ βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός πρός βασιλίς πρεσβεία αὖθις πέμπω περί εἰρήνη . ἀξιόω τε , μή διά ὁ πρότερος κακοβουλία ὁ ἴσος ἢ καί χείρων ἐπιχειρέω , ἀλλά συνοράω ἐκ ὁ πράσσω , ὡς οὐ εἄν λυσιτελέω ὁ πόλεμος , ἀλλά ὁ Ῥωμαῖος ἄρδην διαφθείρω , αἱρέω ὁ εἰρήνη . καί γάρ καί αὐτός , καίτοι δύναμαι ἀμύνω ὁ ἴσος , κατατίθημι μάλιστα ὁ πόλεμος ἐθέλω ὁ κοινός λυσιτελέω ἕνεκα . πρεσβεύω δέ ὁράω πρότερος ἥκω εἰς πρεσβεία Δημήτριος ὁ Σγουρόπουλος καί ὁ Πόθος Ἰωάννης , ὁ Ἄγγελος ὁ πιγκέρνης οἰκέω συγκαταλέγω . πρός μέν οὖν ὁ πρεσβεία ὁ ἐν Βυζάντιον ὁ βασιλίς διοικέω ἀποκρίνω οὐδείς . ὁ πρέσβυς δέ ὁ ἕτερος μέν ὀλίγος λοιδορέω , ἔχω ἐν φρουρά · Σγουρόπουλος δέ πολύς αἰκίζω πληγάς καί ὁ ὑπήνη περικείρω καί κεφαλή , πομπεύω ἐπί ὁ δημόσιος ἀγορά . εἶτα ὑπό κλοιός κατέχω κατακλείω δεσμωτήριον . ὁ διαφορά δέ ὁ τιμωρία ἐμποιέω ὁ ὁ μέν ἐκ ὁ οἰκέω βασιλεύς εἰμί , εἰς ὅς ἐσθίω πᾶς ἐνδείκνυμι πικρία καί μηδημίαν ὕβρις ἐλλείπω ὑπερβολή · ἅμα μέν ἐκεῖνος διά αὐτός ἡγέομαι ἀτιμόω , ἅμα δέ ἵνα καί πρός ἄμυνα διερεθίζω , ἀποτίθημι ὁ περί ὁ εἰρήνη λογισμός . δείδω γάρ , μή καί ὁ βασιλίς ὁ εἰρήνη αἱρέω , ἀπόλλυμι αὐτός , ὁ πάρειμι κακός αἴτιος ὁράω . ὁ Πόθος δέ σκέπτομαι μετά μικρός ὁ δεσμωτήριον ἀπολύω , Πιγκέρνης προσπέμπω , πολύς ἐπαγγέλλω καί θαυμαστός , εἰμί βασιλεύς ἀφίστημι αἱρέω μᾶλλον σύν αὐτός ἐκεῖνος πολεμέω . διό καί προσηνής πως προσφέρω . ὀλίγος δέ ὕστερος καί Συραλὴν κρατέω πρός Χίος διαπεραιόω ἐπί βασιλεύς , ὅτι καί αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος εἰμί , ἄγω πρός Βυζάντιον καί θρίξ καί γένειον περιαιρέω , ὄνος τε ἐπιτίθημι τρέπω ἐπί ὁ πρωκτός , ἀναγκάζω ὁ ὄνος καταχέω οὐρά ἐπί ὕβρις πλείων . καί οὗτος θριαμβεύω ὁ τρόπος .