joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.98
ϟηʹ.[98 ] Τούτων δὲ πραττομένων , αὐτομάτως καὶ ἡ βασιλὶς διετίθετο κακῶς πρὸς πατριάρχην , καίτοι παρὰ πάντα τὸν τοῦ πολέμου χρόνον πολλὴν τὴν εὐμένειαν παρεχομένη καὶ τὴν ῥοπὴν , ὡς ἄρχοντα ἀρχόντων εἶναι . αἰτία δὲ ἦν , ὅτι μετὰ τὸ κεκινῆσθαι τὸν πόλεμον εὐθὺς φθονερῶς ὁ πατριάρχης ἔχων πρὸς Παλαμᾶν , οἷα δὴ ὑπωπτευκὼς ἐφεδρεύειν αὐτῷ πρὸς τὴν καθέδραν τὴν ἀρχικὴν , ἐπεχείρει κακουργεῖν . καὶ πρῶτα μὲν ἐκέλευε βασιλεῖ τῷ Καντακουζηνῷ συμπολεμεῖν καὶ πρὸς τὰς ἐπιτιμήσεις καὶ τοὺς ἀφορισμοὺς συγκοινωνεῖν . ὡς δ' ἀπείπατο ἐκεῖνος φανερῶς πρὸς τὴν τῶν ἀτόπων κοινωνίαν , συνιδὼν , ὡς οὐδὲν ἂν ἐκεῖνον βλάπτειν δύναιτο δημόσια ἐγκλήματα ἐπίσημον ὄντα δι' ἀρετὴν καὶ φιλοσοφίαν , δυσσεβείας ἐδίωκε μεταβαλών . Ἀκινδύνῳ γάρ τινι μοναχῷ μετὰ τὸ Βαρλαὰμ ἁπάσαις ἁλῶναι ψήφοις , ἐναντία τοῖς ἁγίοις καὶ λέγοντα καὶ φρονοῦντα περὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ ὑγιοῦς , αὖθις τὰ ἐκείνου ἐκ δικοῦντι καὶ ἠδικῆσθαι φάσκοντι περὶ τὴν δίκην ὀρθὰ καὶ ἀληθῆ φρονοῦντα , Παλαμᾷ δὲ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν κακοδοξίαν ἐγκαλοῦντι , προσθέμενος καὶ ὁ πατριάρχης , οὐδὲ γὰρ οὐδὲ θεοῦ ἀπέσχετο διὰ τὸ πρὸς Καντακουζηνὸν τὸν βασιλέα ἔχθος , καίτοι γε αὐτὸς ὢν ὁ Βαρλαὰμ τῆς ποίμνης οἷα λύμην ἀπελάσας καὶ φθορὰν καὶ δίκην κατ' ἐκείνου πεποιημένος , ἔτι καὶ βασιλέως Ἀνδρονίκου τοῦ μακαρίου περιόντος καὶ Βαρλαὰμ οὐ μόνον καταψηφισαμένου , ἀλλὰ καὶ γραφικαῖς ἀποδείξεσι καὶ ἀνάγκαις λογικαῖς ἀπελέγξαντος κακοδοξεῖν , Παλαμᾶν τε ὁμοίως καὶ ὅσοι τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ περὶ τῆς πίστεως ἐφρόνουν , ἐν δεσμωτηρίοις εἶχε καὶ ἐκάκου ὅσα δυνατά · καὶ πόλεμον ἐκίνει κατὰ τῆς ἐκκλησίας τῷ βασιλικῷ παρόμοιον . δίκης γὰρ οὐδεμιᾶς οὐδ' ἐλέγχων , οὐδ' ἀποδείξεων δεόμενος , τῶν τε ἐπισκόπων οὐκ ὀλίγων καὶ τῶν λογάδων τῶν μοναχῶν κατεψηφίζετο ἐρήμην , καὶ πολὺς ἔπνει παρὰ πάντα τὸν τοῦ πολέμου χρόνον κατὰ τῆς εὐσεβείας , καὶ τῶν ἀρχόντων ἐν τοῖς πράγμασιν οὐκ ὀλίγα συναιρομένων . ἑώρων γὰρ οὐδὲ τοῦτο τὸ μέρος ὀλίγα συναιρόμενον πρὸς τὸν πρὸς βασιλέα πόλεμον . πᾶσι γὰρ ὁμοίως ἀδικεῖσθαι Καντακουζηνὸς ὁ βασιλεὺς ἐδόκει , καὶ διὰ σπουδῆς ἦγον τὸ καταλύεσθαι τὸν ἀναῤῥιπισθέντα πόλεμον συγγενικὸν , ὡς αἴτιον ἐσόμενον πολλῶν κακῶν · ἃ τοῖς ἄρχουσιν οὐ λυσιτελεῖν οὔτε πρὸς βασιλίδα , οὔτε πρὸς ἄλλους Ρωμαίους ἀκούεσθαι ἐδόκει . πολλὴν μὲν οὖν κατὰ τὸν τοῦ πολέμου χρόνον κατὰ τῶν μὴ τὰ Ἀκινδύνου ᾑρημένων τὴν μανίαν ἐπεδείκνυτο ὁ πατριάρχης ὁμοίως κατά τε μοναχῶν καὶ ἐπισκόπων . ἡ βασιλὶς δὲ ἀνήκοος μὲν οὐ παντάπασι τῶν τολμωμένων ἦν · ᾤετο δὲ τοὺς μοναχοὺς διὰ τὸ τὰ Καντακουζηνοῦ ᾑρῆσθαι τοιαῦτα ὑπομένειν . ἐπεὶ δὲ ηὔξητο ἐπὶ μέγα τὸ κακὸν , ὅσοι τῶν ἐπισκόπων μὴ καὶ αὐτοὶ διεφθαρμένοι ἦσαν ἐν τοῖς δόγμασι , τὰ κατὰ τὸν πατριάρχην γράμμασιν ἐποίουν βασιλίδι δῆλα , καὶ πολλὴν τὴν κακοήθειαν καὶ τὴν διαστροφὴν τῶν ὀρθῶν δογμάτων ἐνεκάλουν . ἡ δὲ , ὡς ἐπύθετο μόνον , οὐ πρὸς ἀναβολὰς ἐχώρησεν , οὐδὲ ὀλίγης ἄξια φροντίδος ἡγήσατο εἶναι τὰ περὶ θεοῦ , ἀλλὰ πᾶσαν ἄλλην σπουδὴν ἐν δευτέρῳ τιθεμένη , ἑνὶ τούτῳ προσεῖχε μόνῳ , τῇ ἐκκλησίᾳ κακῶς πασχούσῃ καὶ πολεμουμένῃ στῆσαι τὸ κακόν . καὶ τοὺς ἐπιφέροντας τὴν γραφὴν μεταπεμψαμένη ἐπισκόπους , ἐπεὶ δεινὰ ἤκουε κατηγορούντων , ἐδόκει δεῖν σύνοδον ἐκ τῶν ἐνόντων συναθροίζειν καὶ τὸν πατριάρχην καλεῖν πρὸς τὴν ἀπολογίαν . ἐγένοντο μὲν οὖν ἐν βασιλείοις οἱ ἐπίσκοποι , κελευούσης βασιλίδος , πλὴν τῶν ὅσοι ἦσαν φανερῶς τὰ Καντακουζηνοῦ τοῦ βασιλέως ᾑρημένοι . ἐκεῖνοι γὰρ ἀπρόϊτοι ἐν οἰκήσεσι κατεκλείοντο · πλὴν καὶ ἀπόντες τὴν γνώμην , ἣν ἔχουσι περὶ τοῦ πράγματος , ἐδήλουν . ἡ σύνοδος δὲ , προκαθημένης βασιλίδος καὶ τοῦ υἱοῦ βασιλέως , τὴν ἐξέτασιν τῶν δογμάτων ἐποιεῖτο .
Lemmas: ϞϚʹ ] οὗτος δέ πράσσω , αὐτόματος καί ὁ βασιλίς διατίθημι κακῶς πρός πατριάρχης , καίτοι παρά πᾶς ὁ ὁ πόλεμος χρόνος πολύς ὁ εὐμένεια παρέχω καί ὁ ῥοπή , ὡς ἄρχω ἄρχω εἰμί . αἰτία δέ εἰμί , ὅτι μετά ὁ κινέω ὁ πόλεμος εὐθύς φθονερός ὁ πατριάρχης ἔχω πρός παλάμη , οἷος δή ὑποπτεύω ἐφεδρεύω αὐτός πρός ὁ καθέδρα ὁ ἀρχικός , ἐπιχειρέω κακουργέω . καί πρῶτος μέν κελεύω βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός συμπολεμέω καί πρός ὁ ἐπιτίμησις καί ὁ ἀφορισμός συγκοινωνέω . ὡς δέ ἀπεῖπον ἐκεῖνος φανερῶς πρός ὁ ὁ ἄτοπος κοινωνία , σύν-εἶδον , ὡς οὐδείς εἄν ἐκεῖνος βλάπτω δύναμαι δημόσιος ἔγκλημα ἐπίσημος εἰμί διά ἀρετή καί φιλοσοφία , δυσσέβεια διώκω μεταβάλλω . Ἀκίνδυνος γάρ τις μοναχός μετά ὁ Βαρλαάμ ἅπας ἁλίσκομαι ψῆφος , ἐναντίος ὁ ἅγιος καί λέγω καί φρονέω περί ὁ ὀρθός πίστις καί ὑγιής , αὖθις ὁ ἐκεῖνος ἐκ δικάζω καί ἀδικέω φάσκω περί ὁ δίκη ὀρθός καί ἀληθής φρονέω , Παλαμά δέ καί ὁ περί αὐτός κακοδοξία ἐγκαλέω , προστίθημι καί ὁ πατριάρχης , οὐδέ γάρ οὐδέ θεός ἀπέχω διά ὁ πρός Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς ἔχθος , καίτοι γε αὐτός εἰμί ὁ Βαρλαάμ ὁ ποίμνη οἷος λύω ἀπελαύνω καί φθορά καί δίκη κατά ἐκεῖνος ποιέω , ἔτι καί βασιλεύς Ἀνδρόνικος ὁ μακάριος περίειμι καί Βαρλαάμ οὖον μόνος καταψηφίζω , ἀλλά καί γραφικός ἀπόδειξις καί ἀνάγκη λογικός ἀπολέγω κακοδοξέω , παλάμη τε ὁμοίως καί ὅσος ὁ αὐτός ἐκεῖνος περί ὁ πίστις φρονέω , ἐν δεσμωτήριον ἔχω καί κακόω ὅσος δυνατός · καί πόλεμος κινέω κατά ὁ ἐκκλησία ὁ βασιλικός παρόμοιος . δίκη γάρ οὐδείς οὐδέ ἐλέγχω , οὐδέ ἀπόδειξις δήω , ὁ τε ἐπίσκοπος οὐ ὀλίγος καί ὁ λογάς ὁ μοναχός καταψηφίζομαι ἐρῆμος , καί πολύς πνέω παρά πᾶς ὁ ὁ πόλεμος χρόνος κατά ὁ εὐσέβεια , καί ὁ ἄρχω ἐν ὁ πρᾶγμα οὐ ὀλίγος συναίρω . ὁράω γάρ οὐδέ οὗτος ὁ μέρος ὀλίγος συναίρω πρός ὁ πρός βασιλεύς πόλεμος . πᾶς γάρ ὁμοίως ἀδικέω Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς δοκέω , καί διά σπουδή ἄγω ὁ καταλύω ὁ ἀναπείθω πόλεμος συγγενικός , ὡς αἴτιος εἰμί πολύς κακός · ὁ ὁ ἄρχω οὖον λυσιτελέω οὔτε πρός βασιλίς , οὔτε πρός ἄλλος Ῥωμαῖος ἀκούω δοκέω . πολύς μέν οὖν κατά ὁ ὁ πόλεμος χρόνος κατά ὁ μή ὁ Ἀκίνδυνος αἱρέω ὁ μανία ἐπιδείκνυμι ὁ πατριάρχης ὁμοίως κατά τε μοναχός καί ἐπίσκοπος . ὁ βασιλίς δέ ἀνήκοος μέν οὖον παντάπασι ὁ τολμάω εἰμί · οἴομαι δέ ὁ μοναχός διά ὁ ὁ Καντακουζηνός αἱρέω τοιοῦτος ὑπομένω . ἐπεί δέ αὐξάνω ἐπί μέγας ὁ κακός , ὅσος ὁ ἐπίσκοπος μή καί αὐτός διαφθείρω εἰμί ἐν ὁ δόγμα , ὁ κατά ὁ πατριάρχης γράμμα ποιέω βασιλίδι δῆλος , καί πολύς ὁ κακοήθεια καί ὁ διαστροφή ὁ ὀρθός δόγμα ἐγκαλέω . ὁ δέ , ὡς πυνθάνομαι μόνος , οὖον πρός ἀναβολή χωρέω , οὐδέ ὀλίγος ἄξιος φροντίς ἡγέομαι εἰμί ὁ περί θεός , ἀλλά πᾶς ἄλλος σπουδή ἐν δύο τίθημι , εἷς οὗτος προσέχω μόνος , ὁ ἐκκλησία κακῶς πάσχω καί πολεμέω ἵστημι ὁ κακός . καί ὁ ἐπιφέρω ὁ γραφή μεταπέμπω ἐπίσκοπος , ἐπεί δεινός ἀκούω κατηγορέω , δοκέω δήω σύνοδος ἐκ ὁ ἔνειμι συναθροίζω καί ὁ πατριάρχης καλέω πρός ὁ ἀπολογία . γίγνομαι μέν οὖν ἐν βασίλειος ὁ ἐπίσκοπος , κελεύω βασιλίς , πλήν ὁ ὅσος εἰμί φανερῶς ὁ Καντακουζηνός ὁ βασιλεύς αἱρέω . ἐκεῖνος γάρ ἀπρόϊτος ἐν οἴκησις κατακλείω · πλήν καί ἄπειμι ὁ γνώμη , ὅς ἔχω περί ὁ πρᾶγμα , δηλόω . ὁ σύνοδος δέ , προκάθημαι βασιλίς καί ὁ υἱός βασιλεύς , ὁ ἐξέτασις ὁ δόγμα ποιέω .