joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen4.20
κʹ . Μετὰ μικρὸν δὲ τήν τε ἱππικὴν καὶ τὴν πεζὴν δύναμιν ἀναλαβὼν , ἔχων καὶ βασιλέα τὸν γαμβρὸν συστρατευόμενον , ἐπεστράτευσε Γυναικοκάστρῳ , ὃ φρούριόν ἐστι καρτερώτατον ὑπὸ βασιλέως Ἀνδρονίκου τοῦ νέου οἰκοδομηθὲν αὐταῖς κρηπῖσιν , ἡμέρας ὁδοῦ μῆκος ἔλαττον ἀφεστηκὸς Θεσσαλονίκης . εἴχετο δὲ ὑπὸ Τριβαλῶν μετὰ τῶν ἄλλων αὐτὸ ἑλόντων . οὐκ ὀλίγα τε ἔβλαπτε Θεσσαλονίκην , στρατιὰν ἔκ τε Ρωμαίων τῶν προσκεχωρηκότων καὶ Τριβαλῶν ἔχον ἐγκαθιδρυμένην . Βέλκος δὲ ὁ τοῦ φρουρίου ἄρχων , ὡς ἐπύθετο βασιλέα ἐπιόντα , τοῖς ὅπλοις δείσας μὴ ἁλῷ , πέμψας ἐπηγγέλλετο προσχωρεῖν ἑκών . πίστεως δὲ ἕνεκα καὶ τὰ ἐν κόλποις ἅγια παρείχετο , ὅρκους μονονοὺ ὑπὲρ τοῦ τὸ φρούριον ἐγχειρίσειν παρεχόμενος . βασιλεῖ τε ἐδόκει βέλτιστον τὸ φρούριον ἔχειν ἄνευ φόνων καὶ κινδύνων · ἐκέλευέ τε Βέλκον ἥκειν παρ' αὐτόν . ἐπεὶ δὲ ἧκε πρὸς τὸ στρατόπεδον πρὸς βασιλέα , ὅρκους μὲν παρείχετο ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τε αὐτὸν προσχωρεῖν καὶ τὸ φρούριον παραδιδόναι · ἐδεῖτο δὲ μὴ τὸ νῦν ἔχον ἢ αὐτὸν εἰσιέναι , ἢ φρουρὰν εἰσάγειν · τήν τε γὰρ οὐσίαν αὐτῷ πλείστην οὖσαν καὶ διεσκεδασμένην ἀπολεῖσθαι ὑπὸ Τριβαλῶν διαρπασθεῖσαν , καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτῷ καὶ οἰκείους Κράλην ἄρδην διαφθερεῖν διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἀπέχθειαν · ἀλλὰ περιμείναντα ἡμέρας πεντεκαίδεκα , ἄχρις ἂν οἰκείους τε καὶ χρήματα μεταπέμψηται , οὕτω τὸ φρούριον παραλαμβάνειν . τούτοις μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς πεισθεὶς , καὶ ὅρκους ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἐκείνου παρασχομένου , ἀνέστρεφεν εἰς Θεσσαλονίκην . Βέλκος δὲ τὰ ὀμωμοσμένα δῆθεν ἐκπληρῶν , τούς τε οἰκείους ἐκ Τριβαλῶν μετεπέμπετο καὶ βοσκήματα καὶ τὴν ἄλλην περιουσίαν , ἔπεμπέ τε καὶ εἰς Θεσσαλονίκην οὐκ ὀλίγα , δεῖγμα τῆς πρὸς βασιλέα εὐνοίας καὶ τῆς φυλακῆς τῶν συνθηκῶν . Κράλης δὲ ἤδη πεπυσμένος , ὡς ἡ μὲν ἐκ τῆς ἠπείρου στρατιὰ καὶ Ρωμαίων καὶ βαρβάρων τοσαύτη οὖσα ἀναστρέψειε , βασιλεὺς δὲ ταῖς τριήρεσι μόναις καὶ βαρβάροις πεζοῖς ὀλίγοις ἀφιγμένος εἰς Θεσσαλονίκην Βέῤῥοιάν τε εἷλε καὶ Ἔδεσσαν καὶ ἄλλας πολίχνας οὐκ ὀλίγας , ἀνεθάρσησέ τε καὶ στρατιὰν ἀναλαβὼν οὐ πολλὴν μὲν , πολὺ δὲ ὅμως ὑπερέχουσαν τῆς βασιλέως , ἤλαυνε σπουδῇ ἐπὶ Θεσσαλονίκην . καὶ Βέλκος μὲν αὐτίκα ὑπ' ἐκεῖνον ἦν , καὶ συνεστρατεύετο μετὰ τῶν ὑπ' αὐτὸν , τῶν πρὸς βασιλέα συνθηκῶν καὶ ὅρκων ἀμνημονήσας . Κράλης δὲ ἐγγὺς γενόμενος Θεσσαλονίκης , πρεσβείαν ἔπεμπε πρὸς βασιλέα καὶ πρῶτα μὲν ὠνείδιζε τὴν εἰς αὐτὸν ἀγνωμοσύνην , ὅτι ἀμνημονήσας ὧν εὖ ὑπ' αὐτοῦ πρότερον πεπόνθει , καιροῦ τυχὼν αὐτοῦ ταῖς πόλεσιν ἐπιστρατεύσειε , καὶ τοὺς φρουροῦντας κατασχοίη ἐκβαλὼν , καὶ χρημάτων ἀποστερήσειεν οὐκ ὀλίγων · ἃ οὐκ ἐχρῆν ποιεῖν , ἀλλὰ τῶν εἰς αὐτὸν γεγενημένων ἀπομνημονεύοντα , τὴν φιλίαν διασώζειν πρὸς αὐτόν . ἐπεὶ δὲ ἃ μὴ ἔδει εἴργαστο , κατηγορεῖν μὲν αὐτὸν , οἴεσθαι δὲ καὶ πάντα ὁντινοῦν . ἀναλύεσθαι δὲ ὄντων ἀδυνάτων τῶν γεγενημένων , βούλεσθαι μάλιστα αὐτὸν , εἴγε καὶ αὐτῷ δοκοίη , ἀλλήλοις συνελθεῖν , καὶ διαλεχθέντας περὶ τῶν διαφορῶν , συμβάσεις θέσθαι καὶ τὸν πόλεμον καταθέσθαι , ἀνανεωσαμένους τὰς σπονδὰς καὶ τὴν εἰρήνην . τοιαῦτα μὲν ἐπρέσβευεν ὁ Κράλης , βασιλεῖ τε ἐδόκει βέλτιστα , καὶ συνέθεντο ἡμέραν ῥητὴν , ἐν ᾗ ἔδει γενομένους ἐν ταὐτῷ λύειν τὰς διαφορὰς , σπονδὰς θεμένους . ἐπιστάσης τε τῆς προθεσμίας , οἵ τε βασιλεῖς ἀμφότεροι ἐξῄεσαν ὡπλισμένοι καὶ οἱ συνόντες . Κράλης τε ὁμοίως μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὡπλισμένοι ὄντες ἧκον ἐγγὺς Θεσσαλονίκης καὶ συνεγένετο τοῖς βασιλεῦσι . μετὰ δὲ τὴν προσαγόρευσιν ὁ Κράλης πρῶτος ἥπτετο πρὸς βασιλέα λόγου , « Ἀδικεῖς , » εἰπὼν , « ὦ βασιλεῦ , πολέμου ἄρχων . ἐγὼ δὲ ᾤμην εἶναι μηδὲν τῶν ὄντων , ὅ σε πρὸς ἐμὲ πεῖσαι δυνήσεται ἀγνωμονεῖν . οἶσθα γὰρ αὐτὸς τῶν ἄλλων μᾶλλον , ὡς πολεμηθεὶς ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων καὶ τῆς Ρωμαίων γῆς ἀπελαθεὶς , ἀδίκως μὲν , οὐ γὰρ ἂν ἀρνηθείην οὐδ' αὐτὸς , ὅμως δ' οὖν ἀπελαθεὶς , ἧκες παρ' ἡμᾶς , οὔτ' ἀμοιβάς σοι προτέρων εὐεργεσιῶν ὀφείλοντας , οὔτ' ἀγανακτοῦντας ὑπὲρ σοῦ ἀδικουμένου , ἀλλ' εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν , καὶ τὴν ὑμῶν πρὸς ἀλλήλους διαφορὰν ἐν εὐτυχίας μέρει λογιζομένους τῷ τὰ ἴδια εὖ τίθεσθαι . ἐγὼ δὲ , καίτοι τῶν σοὶ πολεμούντων πολλὰς πρεσβείας πεποιημένων καὶ χρήματα παρεχομένων καὶ πόλεις πολλὰς καὶ τῆς Ρωμαίων ἡγεμονίας ἀπόμοιραν προϊεμένων οὐκ ὀλίγην , καὶ φίλον ἔχειν καὶ σύμμαχον ὑπισχνουμένων , καὶ μίαν τούτων ἁπάντων χάριν ἀπαιτούντων τὸ σὲ δεσμώτην παρασχεῖν , ἢ αὐτὸν κατέχειν συλλαβόντα , οὐκ ἠθέλησα αὐτὸς , ἀλλὰ καὶ χρημάτων πολλῶν καὶ πόλεων τοσούτων καὶ χώρας πολλῆς καὶ ἀγαθῆς τὴν σὴν φιλίαν προειλόμην , καὶ οὐ μόνον οὐ προδέδωκα τοῖς πολεμίοις , καίτοι ῥᾷστά γε δυνάμενος , οὐ γὰρ οὐδ' αὐτὸς ἀγνοεῖς , ἐν ὅτοις ἦσθα τότε , ἀλλὰ καὶ τό γε εἰς ἐμὲ ἧκον , καὶ δὶς καὶ τρὶς ἐπὶ συμμαχίᾳ παρεσχόμην στρατιάν . ὧν ἐνόμιζον ἁπάντων μεμνημένον , οὐδέποτε βουλήσεσθαι , κἂν δυνήσῃ τὰ μεγάλα , τὰς ὑπ' ἐμὲ τελούσας πόλεις κακουργεῖν . σὺ δ' , ὡς ἔοικεν , ἐκείνων ἁπάντων ἐπιλελησμένος , ἥκεις νῦν βαρβάρους ἄγων , ὡς ἐπὶ πολέμιον καὶ τὰ μέγιστα ἠδικηκότα , καὶ πόλεις τὰς μὲν τοῖς ὅπλοις εἷλες , ἑτέρας δὲ κλοπῇ , οὐκ ὀλίγας δὲ καὶ ὑπὸ δέους προσχωρησάσας . καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας στρατιώτας καὶ τῶν ἐπιφανῶν πολλοὺς τοὺς μὲν ἀπέκτεινας κατὰ τὰς μάχας , τοὺς δὲ ἄλλους ἀνδραποδίσας , ἐν εὐεργεσίας μέρει τὴν ἐλευθερίαν τῶν σωμάτων , ὅτε σοι βέλτιον ἐφαίνετο , παρείχου , οὐ μᾶλλον ἥδεσθαι ποιῶν τυγχάνοντας ἐλευθερίας , ἢ ὅσον ἐξανδραποδιζόμενος ἐλύπεις · χρημάτων τε ἀπεστέρησας καὶ βοσκημάτων , οὐδὲ ἀριθμητῶν . ἃ πάντα ἄχθεσθαι ποιεῖ καὶ πολλήν σου κατηγορεῖν ἀγνωμοσύνην . ὅμως μέντοι , καίτοι τοσαῦτα ὑπὸ σοῦ ἠδικημένος , οὐ πολέμιος , ἀλλὰ φίλος καὶ σύμμαχος , ὥσπερ καὶ πρότερον , αἱροῦμαι εἶναι σός . καὶ πᾶσαν ἀποθέμενον παραινῶ μικροψυχίαν , τὴν προτέραν φιλίαν καὶ τὰς σπονδὰς ἀνανεοῦσθαι , ἔχοντας ἃ ἔχομεν ἑκάτερον . εἰ δέ σε λυπεῖ τὸ καὶ αὐτὸν ἐκ τῆς Ρωμαίων ἡγεμονίας μοῖράν τινα παρῃρημένον ἔχειν , ἀλλ' ἐκεῖνο ἐννοεῖν χρὴ , ὡς αὐτὸς ἔχεις πολλαπλάσιον λαβὼν ἐκ τῆς αὐτῆς ἑτέρῳ προσηκούσης . οἷς προσῆκον ἀγαπᾷν ἑκάτερον , καὶ σπονδὰς θεμένους εἰρήνην ἄγειν . εἰ δὲ μὴ ταῦτα φίλα σοι δοκεῖ , ὅρα μή σοι πρὸς τῷ μηδὲν πλέον ἠνυκέναι καὶ ἀπληστίας καὶ ἀχαριστίας πρὸς τοὺς φίλους καὶ τοὺς εὖ πεποιηκότας ἔγκλημα προσέσται . » τοιαῦτα μὲν ὁ Κράλης διειλέχθη πρὸς βασιλέα , πολλῶν παρόντων . βασιλεὺς δὲ ἐπισχὼν μικρὸν , τοιαύτην πρὸς Κράλην ἐποιήσατο ἀπολογίαν · « οὐδὲν οὕτως οἴομαι λυμαίνεσθαι τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων ἐξαρχῆς , οὐδὲ μᾶλλον αἴτιον τῶν μεγάλων διαφορῶν καὶ τῶν πολέμων γεγενῆσθαι , ἢ τὸ μὴ δικαίως ἕκαστον ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς ἄλλοις διαιτᾷν , ἀλλ' ἑαυτῷ μὲν καὶ τὰ ἀτοπώτατα πολλάκις συγχωρεῖν , τοὺς δ' ἄλλους καὶ ὑπὲρ τῶν ἐλαχίστων μεγίστας ἀπαιτεῖν εὐθύνας . καὶ τοῦτό ἐστιν , ὃ πολλῆς ἐμπέπληκε τὸν βίον ταραχῆς , καὶ οὐ πόλεσι μόνον καὶ οἰκίαις μεγάλας ἐνειργάσατο συμφορὰς , ἀλλὰ καὶ ὅλας διέφθειρεν ἡγεμονίας , ἢ αὐτούς τινας ὑπ' ἀπληστίας ἑτέρους διαφθείραντας πολέμων ἄρχοντας ἀδίκων , ἢ ὑπὸ τῶν ἀδικουμένων διαφθαρέντας , δικαίως καὶ καλῶς ἀμυνομένων . ὅπερ οἴομαι καὶ σοὶ συμβεβηκέναι νῦν . εἰ γὰρ δικαίως καὶ καλῶς ἐμοί τε καὶ σαυτῷ διῄτεις , οὐκ ἂν σὺ μὲν ἐκσπόνδως καὶ παρὰ τοὺς ὅρκους τοσαύτας ἔχων Ρωμαίων πόλεις , καινὸν ᾤου μηδὲν ποιεῖν , ἐμὲ δ' ὅτι ἐκ πολλῶν ἀπέλαβον ὀλίγα , ἐδίωκες ἀγνωμοσύνης καὶ ἀχαριστίας καὶ τὸ τούτων ἔτι θαυμασιώτερον , ἀπληστίας . ὡς μὲν οὖν ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων πολεμηθεὶς ἀδίκως καὶ τῆς Ρωμαίων γῆς ἀπελαθεὶς , πρὸς σὲ ἀφῖγμαι , πολλοὺς ἄγων καὶ τῶν οἰκείων καὶ τῶν φίλων καὶ χρήματα οὐκ ὀλίγα , καὶ ὡς αὐτὸς οὔτε χρημάτων ἐπιθυμίᾳ τοσούτων ὄντων τῶν τε παρ' ἐμοὶ καὶ τῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων παρεχομένων , οὔτε πόλεων καὶ χώρας τοσαύτης προϊεμένων ἐπὶ τῷ κακῶς ποιεῖν ἐμὲ , οὐδενὸς ἡττήθης , ἀλλὰ πάντων τὴν εἰς ἐμὲ φιλίαν προὔθηκας , οὐκ ἂν ἀρνηθείην οὐδ' αὐτός . ἀδικοίην γὰρ ἂν τὰ μέγιστα σέ τε ὁμοίως καὶ τοὺς ἄλλους , οἷς ἐξῆν τοιούτοις παραδείγμασι καλοῖς χρωμένοις ἐπὶ τὸ τὰ βελτίω πράττειν προθυμεῖσθαι . τὸ γὰρ μηδὲν , ὥσπερ ἔφης καὶ αὐτὸς , πρὸς ἀντίδοσιν εὐποιίας προοφείλοντα καὶ κατὰ συμφορὰν εἰσδεδεγμένον , ἔπειτα μήτ' οἴκοθεν ὁρμηθῆναι πρὸς πλεονεξίαν , μήθ' ὑπ' ἄλλων ἐναγόμενον καὶ καταναγκαζόμενον , μήτ' ἄδικον , μήτ' ἀγεννὲς βουλεύσασθαι περὶ ἐμὲ , ἀλλὰ πάντων ἐκείνων τῶν δοκούντων πρὸς τὴν ἀρχὴν λυσιτελεῖν τὴν τοῦ καλοῦ καὶ δικαίου αἵρεσιν προῖκα προτιμῆσαι , οὐ μεγαλοψυχίαν μόνον καὶ φιλοτιμίαν , ἀλλὰ καὶ δικαιοσύνην καὶ εὐβουλίαν σοὶ συμμαρτυρεῖ , καὶ τούτων ἁπάντων ἐγώ σοι πολλὰς ὀφείλειν δίκαιος εἶναι χάριτας ὁμολογῶ , οὐ μόνον διὰ τὸ μηδὲν ἠδικηκέναι μάλιστα δυνάμενον , ἀλλ' ὅτι καὶ τὴν εἰς ἐμὲ τιμὴν μείζω ἢ πρὸς φίλον ἐπεδείξω . σχεδὸν γὰρ παρ' ὅσον χρόνον σοὶ συνῆν , τῆς ἀρχῆς ἐμοὶ τῆς σῆς ἐξέστης , οὐκ αὐτὸς μόνον τῶν πρωτείων ἀεὶ παραχωρῶν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπηκόους ἅπαντας ὡς αὐτῶν βασιλεύοντι προσέχειν κελεύων καὶ πᾶσαν αἰδῶ παρέχειν καὶ τιμήν . δι' ἅ σοι καὶ μείζους οἶδα χάριτας , ἢ τῆς σωτηρίας . τότε μὲν γὰρ σωθεὶς , πάντως ὕστερον ἀποθανοῦμαι , ἡ τιμὴ δὲ καὶ μετὰ τελευτὴν διαμενεῖ ὑπὸ πάντων ᾀδομένη καὶ τῶν εἰς ὕστερον ἐσομένων . οὐ σὲ δὲ μόνον ἐπὶ τούτοις δίκαιος ἂν εἴην ἐπαινεῖν , ἀλλὰ καὶ τὴν σὴν γυναῖκα μάλιστα αἰτιωτάτην ὀφθεῖσαν τῶν γεγενημένων εἰς ἐμέ . αὐτὴ γὰρ καὶ ἐβουλεύσατο καὶ ἔπεισέ σέ τε ὁμοίως καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐν τέλει , μὴ μικρολογεῖν , μηδ' εἶναι ἀγαθοὺς ἐπὶ μισθῷ , ἀλλὰ προῖκα καὶ κατὰ φιλοτιμίαν , μέγιστον κέρδος αὐτὸ τοῦτο ἡγουμένους τὸ τὰ καλὰ καὶ δίκαια αἱρεῖσθαι · οἵ τε ἐν τέλει πάντες καὶ ἡ ἄλλη στρατιὰ οὐ διὰ τὸ σὲ βούλεσθαι μόνον καὶ κελεύειν , ἀλλὰ καὶ οἴκοθεν ὡρμημένοι , μεγάλην ἐπεδείξαντο τὴν ἐπιείκειαν καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην εἰς ἐμέ . ὧν ἁπάντων αὐτός τε χάριτας ὀφείλω , καὶ οἱ ἄλλοι ἐπαινέσονται , ὅσοις εἰς ἀκοὰς ἀφίξεται καὶ μετὰ χρόνον τὸ διήγημα . τί οὖν ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι τῶν τοσούτων ἀγαθῶν ἀμνήμων ἐγὼ γεγενημένος , ἐξ οὐδεμιᾶς αἰτίας εἱλόμην πολεμεῖν καὶ κακοῖς ἀμείβεσθαι τοὺς εὐηργετηκότας ; πάντων μεντἂν εἴη ἀτοπώτατον , γλώττῃ μὲν οὕτως εἰδέναι χάριν τοῖς εὐπεποιηκόσι , καὶ μὴ συγκρύπτειν αἱρεῖσθαι τἀγαθὰ , ἔργοις δὲ ἀχαριστεῖν καὶ ἑαυτῷ φαίνεσθαι ἐναντιώτατον , ὃς οὐδὲ πρὸς τοὺς πολλὰ προσκεκρουκότας καὶ μεγάλων γεγενημένους αἰτίους συμφορῶν τοιαύτην οὐδέποτε γνώμην ὤφθην ἔχων . ἀλλὰ καὶ τῆς τοιαύτης διαφορᾶς καὶ τοῦ κεκινημένου πρὸς ἡμᾶς νυνὶ πολέμου αὐτοὶ τὰς αἰτίας ἐξαρχῆς καὶ ἄχρι νῦν παρέσχεσθε , καὶ τοῦτο πειράσομαι ποιεῖν ἐκ τῶν πραγμάτων ἐναργές . ὡς γὰρ διατρίβοντί μοι παρ' ὑμῖν ἐδόκει σπονδὰς καὶ ὅρκους ἐπὶ συμμαχίᾳ τίθεσθαι , καὶ οὕτω παρέχεσθαι πειρᾶσθαι τὴν ὠφέλειαν , σὺ μὲν μισθὸν τῆς συμμαχίας ᾔτεις πόλεις πολλὰς καὶ χώραν τῇ Ρωμαίων προσήκουσαν ἡγεμονίᾳ , ἐγὼ δὲ οὐδ' ἑνὸς τῶν φαυλοτάτων τινὸς φρουρίου παρεχώρουν , ἀλλ' ἠξίουν προῖκα βοηθεῖν . οὐ γὰρ ὑμῖν εἶναι μόνον ἀγεννὲς καὶ ἀνελεύθερον καὶ ἀδοξίαν προστριβόμενον πολλὴν , μὴ διὰ φιλοτιμίαν καὶ φιλίαν , ἀλλὰ μισθῷ δουλεύειν , ἀλλὰ καὶ ἐμοὶ τῶν πάντων ἀδυνατώτατον , διὰ τὴν ἐμαυτοῦ καὶ τῶν συνόντων σωτηρίαν καταπροΐεσθαι Ρωμαίους , εἰ καὶ ἀγνωμονοῦντες ἐκεῖνοι τὸν πόλεμον κεκινήκασι τὸν πρὸς ἐμέ . οὐ γὰρ καταδουλοῦν , ἀλλ' ἐλευθεροῦν ἀπὸ τῶν πολεμίων μᾶλλον ἐξαρχῆς τε εὐθὺς καὶ ἄχρι νῦν μάλιστα σπουδὴν ποιοῦμαι , εὐθύς τε ἀπεφαινόμην , ὡς , εἰ μὲν δοκοίη , διὰ φιλίαν μόνην καὶ φιλοτιμίαν βοηθεῖν · εἰ δὲ μὴ , ἀλλ' αὐτόν γε καταπράξεσθαι ἀνελεύθερον οὐδὲν , οὐδὲ προδότην φανεῖσθαι Ρωμαίων τῶν ὁμοφύλων , ἀλλ' αἱρήσεσθαι μᾶλλον αὐτὸς ἀπόλλυσθαι καὶ τέκνα καὶ οἰκείους , ἢ διὰ τὴν ἐν τῷ παρόντι χρείαν ἀδοξίας ἀείμνηστα μνημεῖα τοῖς εἰσέπειτα Ρωμαίοις καταλείπειν . ἃ ἐδόκει καὶ σοὶ μετὰ γυναικὸς βουλευομένῳ καὶ τῶν ἐν τέλει δίκαιά τε εἶναι καὶ πολλὴν οἴσοντα φιλοτιμίαν ἐμοί τε ὁμοίως καὶ ὑμῖν · καὶ συνεθέμεθα τὰς σπονδὰς καὶ τοὺς ὅρκους ἐπὶ τούτοις , ὥστε φίλους ἀλλήλοις εἶναι καὶ συμμάχους διὰ βίου , καὶ βοηθεῖν ἑκάτερον ἑτέρῳ , ὡς ἂν μάλιστα ἔχοι καλούσης χρείας · πόλεις δὲ καὶ χώραν τὴν ὑπὸ Ρωμαίοις , ὅσης μὲν αὐτὸς βασιλέως ἔτι περιόντος Ἀνδρονίκου ἢ οἱ πρόγονοι ἀφείλοντο ἐκ τῶν προτέρων βασιλέων , ταύτην ἔχειν ἀσφαλῶς , καὶ μηδένα πόλεμον ἐμὲ κινεῖν περὶ αὐτῆς , κἂν δύνωμαι ἀφαιρεῖσθαι · τὰς ἔτι δὲ ὑπολειπομένας ἄχρι τότε μηδενὶ τρόπῳ , μήτε τέχνῃ , μήτε μηχανῇ μηδεμιᾷ πειρᾶσθαι ἀφαιρεῖσθαι , ἀλλ' ἐμοὶ τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν συγκατακτᾶσθαι ἄχρι καὶ τοῦ δυνατοῦ πολεμοῦντα τοῖς ἐμοὶ ἀνθεστηκόσι , καὶ τὰς μὲν ἁλισκομένας ἢ προσχωρούσας ἐμοῦ παρόντος , ταύτας ἔχειν ἐμὲ ἀνενδοιάστως · εἰ δέ ποτε συμβαίη καὶ ἀπόντος , ἢ αὐτὸν , ἢ τῶν ὑπὸ σὲ τελούντων δυνατῶν τινα πόλιν κατασχεῖν ὑπήκοον Ρωμαίοις , ἢ προδοσίᾳ , ἢ πολιορκίᾳ , ἢ διαφθείραντα τοὺς ἔνδον χρήμασιν ἢ τρόπῳ δή τινι ἑτέρῳ , πάσας ἐμοὶ ἀποδιδόναι , καὶ μηδεμίαν πρόφασιν ἀρκεῖν ἐπὶ μηδεμιᾶς ἀποστερήσει , καὶ τούτων ἔξεστιν ἀπόδειξιν παρέχειν ἐναργῆ ἐκ τῶν ἐγγράφων ὅρκων τουτωνὶ , οὓς ἐποιήσω τότε πρὸς ἐμὲ ἐν ταῖς συνθήκαις , παρόντος ἀρχιεπισκόπου τοῦ σοῦ καὶ τῶν νυνὶ παρόντων ἐνθάδε τουτωνὶ τῶν ὑπὸ σὲ ἐπιφανῶν . σκεψώμεθα δὴ οὖν , ὁπότερος ἐνέμεινε τοῖς ὅρκοις τούτοις , ἆρ' ὁ πολλὴν ἀγνωμοσύνην καὶ ἀχαριστίαν κατηγορούμενος ἐγὼ καὶ κακὸς περὶ τοὺς φίλους καὶ ἀπληστίας δίκην φεύγων , ἢ σὺ ὁ τῶν ἀλλοτρίων μηδενὸς ἐπιθυμῶν , ἀλλὰ βέβαιος περὶ τοὺς φίλους , καὶ ὥσπερ πολιτείαν διὰ βίου μετιὼν τὸ μὴ συμμεταβάλλεσθαι ῥᾳδίως τοῖς καιροῖς , μηδὲ τὰ εἰσάπαξ ἐψηφισμένα τρόπων εὐκολίᾳ διαλύων . ἐμοὶ μὲν δοκεῖ , μήτ' εὐορκίας ἐμὲ καὶ βεβαιότητος περὶ τοὺς φίλους καὶ εὐγνωμοσύνης μηδὲν δεῖγμα παραλείπειν , μήτε σὲ ἀπληστίας καὶ ἐπιορκίας καὶ περὶ τοὺς φίλους ἀπιστίας . ὡς γὰρ ἐγενόμην ἐν Βεῤῥοίᾳ , καί τινες πολίχναι προσεχώρουν περὶ αὐτὴν καὶ Θετταλία , ἐγὼ μὲν ἐκ τῶν ἐνόντων ἐπειρώμην αὔξειν τὴν ἀρχὴν , καὶ στρατιὰν ἠθροικὼς ὅσην μάλιστα ἐξῆν , ἔχων καὶ Γερμανοὺς τοὺς παρὰ σοῦ , ἧκον εἰς Θεσσαλονίκην ὑπὸ τῶν φίλων κεκλημένος · σὺ δὲ αὐτίκα ἐπεβούλευες μηδεμίαν αἰτίαν , μηδὲ πρόφασιν πρὸς τὸν πόλεμον παρασχομένῳ , καὶ τοῖς τε Θεσσαλονικεῦσι συνεβούλευες ἐπεξιέναι , καὶ Γερμανοὺς τοὺς σοὺς ἀνεκαλοῦ ἀπ' αὐτῆς τῆς παρατάξεως σχεδόν · ἃ εἰ μὴ πολεμιωτάτου , εἰ μὴ σύ γε , ἀλλ' οἱ παρόντες ἅπαντες ἐροῦσι . ἀναστρέφοντι δὲ ἐκεῖθεν στρατιὰν ἔπεμψας ἐπὶ τὸν Ἀξειὸν κωλύουσαν πρὸς τὸν πόρον , καὶ μονονουχὶ τοῖς πολεμίοις αὐτοχειρίᾳ παρεδίδους . ἐς τοσαύτην γὰρ κατέστησας ἀνάγκην , ὥστ' εἰ μὴ θεὸς ἄνωθεν ὑπερέσχε χεῖρα πρὸς τὴν διάβασιν τοῦ ποταμοῦ , ἀπωλόμεθ' ἂν πάντες ἀκλεῶς ὑπὸ τῶν περιχυθέντων ὁμοῦ Ρωμαίων καὶ βαρβάρων . οὕτω τοὺς ὅρκους διετήρησας ἀκριβῶς , καὶ ταῦτα οὐ πρὸ πολλοῦ τοῦ χρόνου γεγραμμένους . οὐ μὴν ἠρκέσθης ἀφανῶς ἐπιβουλεύειν μόνον , ἀλλ' Ἀποκαύκου τοῖς κόμποις καὶ τοῖς πλάσμασι πεισθεὶς , χρήματά τε , ὡς ἐλέγετο , παρ' ἐκείνου εἰληφὼς , πολέμιον ἐμὲ ἐψηφίσω φανερῶς , ὃν ἐν τοῖς ὅρκοις γράφεις διὰ βίου σύμμαχον καὶ φίλον ἕξειν · οὐδ' αὐτὸς ἂν , οἶμαι , φαίης εὐορκῶν . καὶ γράμματα ἔπεμπες ἐμοὶ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν συμμαχίαν φανερῶς ἀπαγορεύοντα καὶ πόλεμον καταγγέλλοντα ἀκήρυκτον · ἃ καὶ νῦν ἔξεστιν ὁρᾷν εἰς δεῦρο διασωθέντα παρ' ἐμοί . καὶ ἐξ ἐκείνου οὐ διέλιπες φανερῶς τε πολεμῶν καὶ ἀφανῶς ἐπιβουλεύων . ἐμοί τε γὰρ εἰς Διδυμότειχον ἐπανήκοντι μετὰ Ἀμοὺρ , ἐπεὶ ἐκεῖνος ἦν εἰς τὴν Ἀσίαν , τὴν ὑπόσχεσιν Ἀποκαύκῳ ἐκπληρῶν , τὸ κράτιστον τῆς στρατιᾶς ἔχων ἐπεστράτευες , καὶ προῆλθες ἄχρι Μυγδονίας φανερῶς ἐπιὼν ἐμοί . Περσῶν δὲ πεζῶν περιτυχόντων , ὧν τὰς ναῦς αἱ Λατινικαὶ ἐνέπρησαν τριήρεις , καὶ πολλὰ τῇ στρατιᾷ λυμηναμένων , ἣν ἔπεμπεν ἐπ' αὐτοὺς , ἀνεχώρεις καὶ αὐτὸς εἰς τὴν οἰκίαν πληγεὶς ἀπροσδοκήτως . καὶ Μανουὴλ δεσπότην τὸν υἱὸν ἐπὶ τῆς Βεῤῥοίας τὴν ἀρχὴν καὶ τῶν ἄλλων πολιχνίων καταλελειμμένον ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς τε ἐπολιόρκεις πέμπων στρατιὰν , καὶ τοὺς ἔνδον οὐκ ἠμέλεις διαφθείρων χρήμασιν , ἄχρις οὗ πείσας ἐκείνῳ δυσνοεῖν , ἐκεῖνον μὲν ἐξήλασας εἰς Θετταλίαν , αὐτὸς δὲ τὴν πόλιν εἶχες . καὶ Φερὰς ὁμοίως ἐπὶ συχνὸν πολιορκήσας χρόνον , ἐμοῦ δεομένου καὶ τῶν ὅρκων ἀναμιμνήσκοντος , ἐπεὶ μὴ ταῖς πόλεσιν εἶχον ἐπιδημεῖν ὑπὸ τοῦ ἐμφυλίου κατεχόμενος πολέμου , οὐδένα λόγον ἐποιοῦ , ἀλλ' ἐνδείᾳ πιέσας καὶ συχνῇ πολιορκίᾳ , τέλος ἔπεισας προσχωρεῖν , κἀκεῖ τοὺς δυνατωτέρους διαφθείρας χρήμασι . καὶ μετὰ τοῦτο Θετταλίᾳ καὶ Ἀκαρνανίᾳ ἐπεστράτευσας Ρωμαίοις οὔσαις ὑπηκόοις , πλῆθος πεζῶν τε καὶ ἱππέων ἄγων , καὶ τὴν μνημονευομένην ἐκείνην φθορὰν εἰργάσω , ὑφ' ἧς εἰς τοσαύτην ἀνάγκην Ἀκαρνᾶνες ἦλθον ὑπὸ τοῦ λιμοῦ , ὡς ἑκοντὶ πρὸς τὰ παράλια γινόμενοι , προκεῖσθαι τοῖς ἀνδραποδισταῖς βαρβάροις κέρδος ἄπονον , καὶ δεῖσθαι ἐφ' ἑτέραν γῆν μετενεχθέντας δουλεύειν μᾶλλον διὰ βίου , ἢ ἐν τῷ αὐτίκα διαφθείρεσθαι ὑπὸ λιμοῦ . ὕστερον δὲ Ἀγγέλου τοῦ ἐμοῦ τετελευτηκότος ἀνεψιοῦ , ὃς ἦρχεν ὑπ' ἐμοῦ πεμφθεὶς , ἁρπάσας τὰς ἐπαρχίας ἔχεις · καὶ πρὸς τούτοις ἑτέρας πόλεις τῆς Μακεδονίας οὐκ ὀλίγας , αἱ ὑπὸ τὴν Ρωμαίων ἡγεμονίαν ἦσαν , ὅτε πρὸς ἀλλήλους ἡμῖν ἐγίνοντο οἱ ὅρκοι . πότερον οὖν ταῦτα φιλοῦντος καὶ εὐορκοῦντος καὶ μισοῦντος τὴν ἀπληστίαν καὶ τὴν ἁρπαγὴν , ἢ τοὐναντίον ἅπαν ; ἀλλ' οὐ τὰ ἡμέτερα τοιαῦτα , ἀλλὰ καὶ Ἀμοὺρ ἐνταῦθα πρὸς ἐμὴν ἐπικουρίαν γενομένου , τετρακισχιλίους ἐπὶ δισμυρίοις ἄγοντος βαρβάρους , οἳ τὴν σὴν ἡγεμονίαν πᾶσαν ἀνατρέπειν ἦσαν δυνατοὶ , αὐτὸς ἐποιησάμην πᾶσαν πρόνοιαν , μηδὲν τὴν ὑπὸ σὲ ζημιωθῆναι χώραν , καίτοι πρόφασιν εὐπρόσωπον ἔχων τοῦ πολέμου τὰς προτέρας ἐπιβουλὰς καὶ τὸ φανερῶς ἐκπεπολεμῶσθαι καὶ ἔργοις καὶ τούτοις δὴ τοῖς παρὰ σοῦ πεμφθεῖσι γράμμασιν ἐπὶ ἀπαγορεύσει τῆς εἰρήνης καὶ τῶν ὅρκων , μάλιστα καὶ τῶν βαρβάρων δεομένων . ἀλλ' ἄτοπον ἐνόμισα δεινῶς καὶ οὐδὲ ἐμοὶ προσῆκον , διὰ τὴν σὴν μικροψυχίαν καὶ τὴν ἀστασίαν περὶ τὰ καλὰ ἀχάριστον καὶ ἄπιστον φανῆναι πρὸς τοὺς φίλους , εἰ τῷ τοσούτων ἀγαθῶν ὑπάρξαντι μηδεμίαν ἀποδοίην ἀμοιβὴν , ἀλλ' ἀνεκτῶν τινων χάριν αἰτιῶν οἷα πολεμίῳ χρησαίμην διὰ βίου . καὶ μετὰ ταῦτα πολλάκις δυνηθεὶς ἀμύνεσθαι , οὐκ ἠθέλησα , ἀλλὰ πρεσβείας πέμπων , καὶ πρὶν Βυζάντιον ἑλεῖν καὶ μετὰ ταῦτα , τὰ δίκαια ποιεῖν ἐδεόμην , οἷα φίλον , καὶ μὴ τοὺς ὅρκους παραβαίνειν . σὺ δὲ τῶν μὲν δικαίων καὶ προσηκόντων ἔπραττες οὐδὲν , λόγοις δὲ ἀπατηλοῖς καὶ περιέργοις παράγειν ἐπειρῶ . ἐγὼ δὲ καίτοι σαφέστατα εἰδὼς , ὡς ἀπατῶμαι , οὐκ αὐτίκα ἐπεστράτευον , ἀλλ' ἐπειρώμην ἀεὶ , μὴ αὐτὸς ὑπὸ μικροψυχίας ὡρμημένος πρὸς τὸν κατὰ σοῦ πόλεμον φανῆναι . ἐπεὶ δὲ ἑώρων ἀνήνυτα πονῶν , καὶ μὴ μεγαλοψυχίαν ἤδη καὶ εὐγνωμοσύνην , ἀλλ' ἀμέλειαν τῶν ὁμοφύλων καὶ προδοσίαν οὖσαν τὴν μέλλησιν σχεδὸν , οὐδ' οὕτως ἐπὶ τὴν σοὶ προσήκουσαν ἥκω γῆν , ἀλλὰ τὰς ἀφῃρημένας πόλεις ἀνασώζεσθαι πειρῶμαι , ἐφ' αἷς αὐτὸς ἀδικίαν καὶ πλεονεξίαν ἐγκαλεῖς , παραπλήσιον ποιῶν τῇ παροιμίᾳ , ἥ φησι προσεγκαλεῖν τοὺς φῶρας , καὶ ὥσπερ τι τῶν δικαίων προβαλλόμενος , ἀπληστίαν ὀνειδίζεις , ὅτι τὸ πλεῖστον τῆς ἀρχῆς Ρωμαίων ἔχων αὐτὸς , σοὶ τοῦ ἐλάττονος οὐ βούλομαι παραχωρεῖν . τοῦτο δὲ , ὦ βέλτιστε , οὐδὲ ὀλίγου δεῖ τοῦ λόγον ἔχειν πρὸς τὸ εἶναι εὐπρεπὲς καὶ δίκαιον . οὐ γὰρ δὴ τὴν Μυσῶν ἀρχὴν , ἢ Παιόνων , ἤ τινων ἄλλων διειλόμεθα , ἣ προσῆκεν οὐδ' ἑτέρῳ , ἀλλὰ τῆς ἐμοὶ προσηκούσης Ρωμαίων ἡγεμονίας οὐκ ὀλίγον μέρος ἀφελόμενος , καὶ χάριν ἀξιοῖς εἰδέναι περὶ τοῦ ὑπολειφθέντος . ἐγὼ δ' ὅτι μὲν καὶ πρὶν εἰς τοῦτο ἥκειν σχήματος Ρωμαίων ἦρχον , ἀποφαίνειν οὐκ ἀνάγκη , πάντων σαφέστατα εἰδότων . πλὴν ἀλλ' εἰ καὶ ἀφανείᾳ πολλῇ τὸ πρότερον συζῶν , ἀθρόον ἑωρώμην Ρωμαίων βασιλεὺς , οὕτως ἂν ἠξίουν τῶν προβεβασιλευκότων ἔχειν τὴν ἀρχὴν , ὥσπερ τινὰ πατρῷον κλῆρον , καὶ παντί τῳ δίκαιος ἂν ἦν , οὐ περὶ τοσούτων μόνον , ὅσων ἀπεστέρησας αὐτὸς , ἀλλὰ καὶ περὶ ἐλαττόνων καὶ τῶν τυχόντων ἀμφισβητεῖν καὶ πόλεμον κινεῖν , εἰ μὴ ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν . ἐμοὶ δὲ οὐ τοῦτο μόνον πρόσεστι δικαίωμα , ἀλλὰ καὶ οἱ ὅρκοι , οὓς αὐτὸς ἐποιήσω πρὸς ἐμὲ , καίτοι μηδέπω τὴν ἡγεμονίαν πᾶσαν ἔχοντα Ρωμαίων . ἄτοπον γὰρ τότε μὲν μήτε τὴν περισχοῦσαν δυσπραγίαν , μήτε τὸ Ρωμαίους ἐμοὶ τοσοῦτον ἐκπεπολεμῶσθαι , μήθ' ὅτι πρὸς τὴν σὴν ἐπικουρίαν ἀφεώρων , ὥστε δυνήσεσθαι τῶν ἄλλων εἶναι κύριος , μήτ' ἄλλο μηδὲν τῶν φαινομένων τότε δυσχερῶν , σοὶ πεῖσαι τῶν Ρωμαίοις ὑπηκόων πόλεων παρακεχωρηκέναι , ἀλλ' αἱρεῖσθαι μᾶλλον ἀποθνήσκειν , ἤ τι πράττειν ἀγεννὲς , σὲ δὲ μᾶλλον τὰς Ρωμαίοις ὑπηκόους πόλεις ἐμοὶ πεῖσαι ψηφίσασθαι προσήκειν · νυνὶ δ' ὅτε τῆς ἀρχῆς ἁπάσης κύριος αὐτὸς κατέστην καὶ δύναμιν ἀνακαλεῖσθαι τὰ ἀφῃρημένα ἔχω , ἢ φρονήσειν οὕτω δοῦλα , ὥσθ' ἑκοντὶ παραχωρεῖν τῶν πόλεων , ἢ σὲ λόγον οἴεσθαι λέγειν ἔχοντα τοιαῦτα ἀξιοῦντα . ὡς μὲν οὖν οὐκ ἀδικῶν , οὐδὲ ἐπιορκῶν αὐτὸς οὔτε πρότερον φαίνομαι , οὔτε νῦν , ἐκ τῶν εἰρημένων πᾶσιν εἶναι οἴομαι καταφανές . εἰ μὲν οὖν , εἰ καὶ μὴ πρότερον , ἀλλὰ νῦν γοῦν τὰ δίκαια ποιεῖν ἐθέλεις καὶ αὐτὸς , καὶ Ἀκαρνανίαν ἀποδιδόναι καὶ Θετταλίαν καὶ τὰς ἄλλας , ἃς ἔχεις , τῆς Μακεδονίας πόλεις , τῆς προτέρας ἀδικίας ὀλίγον ποιήσομαι τὸν λόγον , τῆς φιλίας ἀμειβόμενος καὶ τῆς φιλοτιμίας , ἧς ἡνίκα ἐδεόμην ἐπεδείξω , καὶ τὰς προτέρας ἀνανεωσάμενος σπονδὰς καὶ τοὺς ὅρκους , αὖθις σύμμαχον καὶ φίλον ἕξω , καὶ πειράσομαι ἐμαυτὸν ἀποδεικνύναι αὖθις ἐξαρχῆς ἄξιον τῆς παρὰ σοῦ φιλοτιμίας καὶ σπουδῆς . εἰ δ' αὖθις οὐδὲν δίκαιον ποιεῖν διανοῇ , ἀλλ' ἀδικεῖν εἰσάπαξ ἔγνως καὶ ἐπιορκεῖν , ἐγὼ μὲν τῶν προσηκόντων τῇ Ρωμαίων βασιλείᾳ οὐδενὸς παραχωρήσω , θεὸν δὲ μαρτυράμενος τὸν ἔφορον τῶν ὅρκων , καὶ ἀνθρώπους , οἳ τότε τε παρῆσαν ἐν τοῖς ὅρκοις καὶ νῦν πάρεισιν , ἐμοῦ τὰ δίκαια προκαλουμένου καὶ καταλύειν τὸν πόλεμον ἐθέλοντος , ἂν μὴ τυγχάνω τῶν δικαίων , πειράσομαι τοῖς ὅπλοις τήν τε οὖσαν διασώζειν , καὶ τὴν ἀφῃρημένην ἀρχὴν ἀνακαλεῖσθαι · ἢν δέ τινα συμβαίνῃ δυσχερῆ διὰ τὸν πόλεμον , μὴ ἐμοὶ τὴν αἰτίαν , ἀλλὰ σαυτῷ τῶν γινομένων μὴ εὔορκα ποιεῖν προσλογίζεσθαι ἐθέλοντι . »
Lemmas: καί . μετά μικρός δέ ὁ τε ἱππικός καί ὁ πεζός δύναμις ἀναλαμβάνω , ἔχω καί βασιλεύς ὁ γαμβρός συστρατεύω , ἐπιστρατεύω γυναικοκαστρον , ὅς φρούριον εἰμί καρτερός ὑπό βασιλεύς Ἀνδρόνικος ὁ νέος οἰκοδομέω αὐτός κρηπίς , ἡμέρα ὁδός μῆκος μικρός ἀφίστημι Θεσσαλονίκη . ἔχω δέ ὑπό Τριβαλός μετά ὁ ἄλλος αὐτός αἱρέω . οὐ ὀλίγος τε βλάπτω Θεσσαλονίκη , στρατία ἐκ τε Ῥωμαῖος ὁ προσχωρέω καί Τριβαλός ἔχω ἐγκαθιδρύω . Βέλκος δέ ὁ ὁ φρούριον ἄρχω , ὡς πυνθάνομαι βασιλεύς ἔπειμι , ὁ ὅπλον δείδω μή ἁλίσκομαι , πέμπω ἐπαγγέλλω προσχωρέω ἑκών . πίστις δέ ἕνεκα καί ὁ ἐν κόλπος ἅγιος παρέχω , Ὅρκος μονονού ὑπέρ ὁ ὁ φρούριον ἐγχειρίζω παρέχω . βασιλεύς τε δοκέω ἀγαθός ὁ φρούριον ἔχω ἄνευ φόνος καί κίνδυνος · κελεύω τε Βέλκος ἥκω παρά αὐτός . ἐπεί δέ ἵημι πρός ὁ στρατόπεδον πρός βασιλεύς , Ὅρκος μέν παρέχω ἐπί ὁ βασιλεύς τε αὐτός προσχωρέω καί ὁ φρούριον παραδίδωμι · δήω δέ μή ὁ νῦν ἔχω ἢ αὐτός εἴσειμι , ἢ φρουρά εἰσάγω · ὁ τε γάρ οὐσία αὐτός πλεῖστος εἰμί καί διασκεδάννυμι ἀπόλλυμι ὑπό Τριβαλός διαρπάζω , καί ὁ συγγενής αὐτός καί οἰκεῖος Κράλης ἄρδην διαφθείρω διά ὁ πρός αὐτός ἀπέχθεια · ἀλλά περιμένω ἡμέρα πεντεκαίδεκα , ἄχρι εἄν οἰκεῖος τε καί χρῆμα μεταπέμπω , οὗτος ὁ φρούριον παραλαμβάνω . οὗτος μέν οὖν ὁ βασιλεύς πείθω , καί Ὅρκος ἐπί ὁ εἴρω ἐκεῖνος παρέχω , ἀναστρέφω εἰς Θεσσαλονίκη . Βέλκος δέ ὁ ὄμνυμι δῆθεν ἐκπληρόω , ὁ τε οἰκεῖος ἐκ Τριβαλός μεταπέμπω καί βόσκημα καί ὁ ἄλλος περιουσία , πέμπω τε καί εἰς Θεσσαλονίκη οὐ ὀλίγος , δεῖγμα ὁ πρός βασιλεύς εὔνοια καί ὁ φυλακή ὁ συνθήκη . Κράλης δέ ἤδη πυνθάνομαι , ὡς ὁ μέν ἐκ ὁ ἤπειρος στρατία καί Ῥωμαῖος καί βάρβαρος τοσοῦτος εἰμί ἀναστρέφω , βασιλεύς δέ ὁ τριήρης μόνος καί βάρβαρος πεζός ὀλίγος ἀφικνέομαι εἰς Θεσσαλονίκη βερροεις τε αἱρέω καί Ἔδεσσα καί ἄλλος Πολίχνα οὐ ὀλίγος , ἀναθαρσέω τε καί στρατία ἀναλαμβάνω οὖον πολύς μέν , πολύς δέ ὅμως ὑπερέχω ὁ βασιλεύς , ἐλαύνω σπουδή ἐπί Θεσσαλονίκη . καί Βέλκος μέν αὐτίκα ὑπό ἐκεῖνος εἰμί , καί συστρατεύω μετά ὁ ὑπό αὐτός , ὁ πρός βασιλεύς συνθήκη καί Ὅρκος ἀμνημονέω . Κράλης δέ ἐγγύς γίγνομαι Θεσσαλονίκη , πρεσβεία πέμπω πρός βασιλεύς καί πρῶτος μέν ὀνειδίζω ὁ εἰς αὐτός ἀγνωμοσύνη , ὅτι ἀμνημονέω ὅς εὕω ὑπό αὐτός πρότερος πάσχω , καιρός τυγχάνω αὐτός ὁ πόλις ἐπιστρατεύω , καί ὁ φρουρά κατέχω ἐκβάλλω , καί χρῆμα ἀποστερέω οὐ ὀλίγος · ὁ οὐ χρή ποιέω , ἀλλά ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι ἀπομνημονεύω , ὁ φίλιος διασῴζω πρός αὐτός . ἐπεί δέ ὁ μή ἐσθίω ἐργάζομαι , κατηγορέω μέν αὐτός , οἴομαι δέ καί πᾶς ὅστις . ἀναλύω δέ εἰμί ἀδύνατος ὁ γίγνομαι , βούλομαι μάλιστα αὐτός , εἰ καί αὐτός δοκέω , ἀλλήλων συνέρχομαι , καί διαλέγω περί ὁ διαφορά , σύμβασις τίθημι καί ὁ πόλεμος κατατίθημι , ἀνανεόομαι ὁ σπονδή καί ὁ εἰρήνη . τοιοῦτος μέν πρεσβεύω ὁ Κράλης , βασιλεύς τε δοκέω ἀγαθός , καί συντίθημι ἡμέρα ῥητός , ἐν ὅς ἐσθίω γίγνομαι ἐν αὐτός λύω ὁ διαφορά , σπονδή τίθημι . ἐφίστημι τε ὁ προθεσμία , ὁ τε βασιλεύς ἀμφότερος ἔξειμι ὁπλίζω καί ὁ σύνειμι . Κράλης τε ὁμοίως μετά ὁ περί αὐτός ὁπλίζω εἰμί ἥκω ἐγγύς Θεσσαλονίκη καί συγγίγνομαι ὁ βασιλεύς . μετά δέ ὁ προσαγόρευσις ὁ Κράλης πρῶτος ἅπτω πρός βασιλεύς λόγος , « ἀδικέω , » εἶπον , « εἰμί βασιλεύς , πόλεμος ἄρχω . ἐγώ δέ οἴομαι εἰμί μηδείς ὁ εἰμί , ὅς σύ πρός ἐγώ πείθω δύναμαι ἀγνωμονέω . οἶδα γάρ αὐτός ὁ ἄλλος μᾶλλον , ὡς πολεμέω ὑπό ὁ ὁμόφυλος καί ὁ Ῥωμαῖος γῆ ἀπελαύνω , ἄδικος μέν , οὖον γάρ εἄν ἀρνέομαι οὐδέ αὐτός , ὅμως δέ οὖν ἀπελαύνω , ἥκω παρά ἐγώ , οὔτε ἀμοιβή σύ πρότερος εὐεργεσία ὀφείλω , οὔτε ἀγανακτέω ὑπέρ σύ ἀδικέω , ἀλλά εἰμί δεῖ ἀληθής εἶπον , καί ὁ σύ πρός ἀλλήλων διαφορά ἐν εὐτυχία μέρος λογίζομαι ὁ ὁ ἴδιος εὕω τίθημι . ἐγώ δέ , καίτοι ὁ σύ πολεμέω πολύς πρέσβυς ποιέω καί χρῆμα παρέχω καί πόλις πολύς καί ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ἀπόμοιρα προίημι οὐ ὀλίγος , καί φίλος ἔχω καί σύμμαχος ὑπισχνέομαι , καί εἷς οὗτος ἅπας χάρις ἀπαιτέω ὁ σύ δεσμώτης παρέχω , ἢ αὐτός καταχέω συλλαμβάνω , οὐ ἐθέλω αὐτός , ἀλλά καί χρῆμα πολύς καί πόλις τοσοῦτος καί χώρα πολύς καί ἀγαθός ὁ σός φίλιος προαιρέω , καί οὖον μόνος οὖον προδίδωμι ὁ πολέμιος , καίτοι ῥᾴδιος γε δύναμαι , οὖον γάρ οὐδέ αὐτός ἀγνοέω , ἐν ὅστις εἰμί τότε , ἀλλά καί ὁ γε εἰς ἐγώ ἥκω , καί δίς καί τρίς ἐπί συμμαχία παρέχω στρατιά . ὅς νομίζω ἅπας μιμνήσκω , οὐδέποτε βούλομαι , κἀν δύναμαι ὁ μέγας , ὁ ὑπό ἐγώ τελέω πόλις κακουργέω . σύ δέ , ὡς ἔοικα , ἐκεῖνος ἅπας ἐπιλανθάνομαι , ἥκω νῦν βάρβαρος ἄγω , ὡς ἐπί πολέμιος καί ὁ μέγας ἀδικέω , καί πόλις ὁ μέν ὁ ὅπλον αἱρέω , ἕτερος δέ κλοπή , οὐ ὀλίγος δέ καί ὑπό δέος προσχωρέω . καί ὁ ἐνοικέω στρατιώτης καί ὁ ἐπιφανής πολύς ὁ μέν ἀποκτείνω κατά ὁ μάχη , ὁ δέ ἄλλος ἀνδραποδίζω , ἐν εὐεργεσία μέρος ὁ ἐλευθερία ὁ σῶμα , ὅτε σύ ἀγαθός φαίνω , παρέχω , οὖον μᾶλλον ἥδομαι ποιέω τυγχάνω ἐλευθερία , ἢ ὅσος ἐξανδραποδίζομαι λυπέω · χρῆμα τε ἀποστερέω καί βόσκημα , οὐδέ ἀριθμητής . ὁ πᾶς ἄχθομαι ποιέω καί πολύς σύ κατηγορέω ἀγνωμοσύνη . ὅμως μέντοι , καίτοι τοσοῦτος ὑπό σύ ἀδικέω , οὖον πολέμιος , ἀλλά φίλος καί σύμμαχος , ὥσπερ καί πρότερος , αἱρέω εἰμί σός . καί πᾶς ἀποτίθημι παραινῶ μικροψυχία , ὁ πρότερος φίλιος καί ὁ σπονδή ἀνανεόω , ἔχω ὁ ἔχω ἑκάτερος . εἰμί δέ σύ λυπέω ὁ καί αὐτός ἐκ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία μοῖρα τις παραλέγω ἔχω , ἀλλά ἐκεῖνος ἐννοέω χρή , ὡς αὐτός ἔχω πολλαπλάσιον λαμβάνω ἐκ ὁ αὐτός ἕτερος προσήκω . ὅς προσήκω ἀγαπάω ἑκάτερος , καί σπονδή τίθημι εἰρήνη ἄγω . εἰμί δέ μή οὗτος φίλος σύ δοκέω , ὁράω μή σύ πρός ὁ μηδείς πλέω ἀνύω καί ἀπληστία καί ἀχαριστία πρός ὁ φίλος καί ὁ εὕω ποιέω ἔγκλημα πρόσειμι . » τοιοῦτος μέν ὁ Κράλης διαιλέγω πρός βασιλεύς , πολύς πάρειμι . βασιλεύς δέ ἐπέχω μικρός , τοιοῦτος πρός Κράλης ποιέω ἀπολογία · « οὐδείς οὕτως οἴομαι λυμαίνομαι ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος ἐξαρχῆς , οὐδέ μᾶλλον αἴτιος ὁ μέγας διαφορά καί ὁ Πολέμων γίγνομαι , ἢ ὁ μή δικαίως ἕκαστος ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος διαιτάω , ἀλλά ἑαυτοῦ μέν καί ὁ ἄτοπος πολλάκις συγχωρέω , ὁ δέ ἄλλος καί ὑπέρ ὁ μικρός μέγας ἀπαιτέω εὐθύνω . καί οὗτος εἰμί , ὅς πολύς ἐμπίμπλημι ὁ βίος ταραχή , καί οὖον πόλις μόνος καί οἰκίον μέγας ἐνεργάζομαι συμφορά , ἀλλά καί ὅλος διαφθείρω ἡγεμονία , ἢ αὐτός τις ὑπό ἀπληστία ἕτερος διαφθείρω Πολέμων ἄρχω ἄδικος , ἢ ὑπό ὁ ἀδικέω διαφθείρω , δικαίως καί καλῶς ἀμύνω . ὅσπερ οἴομαι καί σύ συμβαίνω νῦν . εἰμί γάρ δικαίως καί καλῶς ἐγώ τε καί σεαυτοῦ διαιτάω , οὐ εἄν σύ μέν ἔκσπονδος καί παρά ὁ Ὅρκος τοσοῦτος ἔχω Ῥωμαῖος πόλις , καινός οἴομαι μηδείς ποιέω , ἐγώ δέ ὅτι ἐκ πολύς ἀπολαμβάνω ὀλίγος , διώκω ἀγνωμοσύνη καί ἀχαριστία καί ὁ οὗτος ἔτι θαυμάσιος , ἀπληστία . ὡς μέν οὖν ὑπό ὁ ὁμόφυλος πολεμέω ἄδικος καί ὁ Ῥωμαῖος γῆ ἀπελαύνω , πρός σύ ἀφικνέομαι , πολύς ἄγω καί ὁ οἰκέω καί ὁ Φίλων καί χρῆμα οὐ ὀλίγος , καί ὡς αὐτός οὔτε χρῆμα ἐπιθυμία τοσοῦτος εἰμί ὁ τε παρά ἐγώ καί ὁ ὑπό ὁ πολέμιος παρέχω , οὔτε πόλις καί χώρα τοσοῦτος προίημι ἐπί ὁ κακῶς ποιέω ἐγώ , οὐδείς ἡσσάομαι , ἀλλά πᾶς ὁ εἰς ἐγώ φίλιος προθέω , οὐ εἄν ἀρνέομαι οὐδέ αὐτός . ἀδικέω γάρ εἄν ὁ μέγας σός τε ὁμοίως καί ὁ ἄλλος , ὅς ἔξεστι τοιοῦτος παράδειγμα καλός χράω ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός πράσσω προθυμέομαι . ὁ γάρ μηδείς , ὥσπερ φημί καί αὐτός , πρός ἀντίδοσις εὐποιία προοφείλω καί κατά συμφορά εἰσδέχομαι , ἔπειτα μήτε οἴκοθεν ὁρμάω πρός πλεονεξία , μήτε ὑπό ἄλλος ἐνάγω καί καταναγκάζω , μήτε ἄδικος , μήτε ἀγεννής βουλεύω περί ἐγώ , ἀλλά πᾶς ἐκεῖνος ὁ δοκέω πρός ὁ ἀρχή λυσιτελέω ὁ ὁ καλός καί Δίκαιος αἵρεσις προίξ προτιμάω , οὖον μεγαλοψυχία μόνος καί φιλοτιμία , ἀλλά καί δικαιοσύνη καί εὐβουλία σύ συμμαρτυρέω , καί οὗτος ἅπας ἐγώ σύ πολύς ὀφείλω δίκαιος εἰμί χάρις ὁμολογέω , οὖον μόνος διά ὁ μηδείς ἀδικέω μάλιστα δύναμαι , ἀλλά ὅτι καί ὁ εἰς ἐγώ τιμή μείζων ἢ πρός φίλος ἐπιδείκνυμι . σχεδόν γάρ παρά ὅσος χρόνος σύ σύνειμι , ὁ ἀρχή ἐγώ ὁ σός ἐξίστημι , οὐ αὐτός μόνος ὁ πρωτεῖος ἀεί παραχωρέω , ἀλλά καί ὁ ὑπήκοος ἅπας ὡς αὐτός βασιλεύω προσέχω κελεύω καί πᾶς αἰδώς παρέχω καί τιμή . διά ὅς σύ καί μείζων οἶδα χάρις , ἢ ὁ σωτηρία . τότε μέν γάρ σώζω , πάντως ὕστερος ἀποθνῄσκω , ὁ τιμή δέ καί μετά τελευτή διαμένω ὑπό πᾶς ἀείδω καί ὁ εἰς ὕστερος εἰμί . οὖον σύ δέ μόνος ἐπί οὗτος δίκαιος εἄν εἰμί ἐπαινέω , ἀλλά καί ὁ σός γυνή μάλιστα αἴτιος ὁράω ὁ γίγνομαι εἰς ἐγώ . αὐτός γάρ καί βουλεύω καί πείθω σός τε ὁμοίως καί ὁ ἄλλος ὁ ἐν τέλος , μή μικρολογέομαι , μηδέ εἰμί ἀγαθός ἐπί μισθός , ἀλλά προίξ καί κατά φιλοτιμία , μέγας κέρδος αὐτός οὗτος ἡγέομαι ὁ ὁ καλός καί Δίκαιος αἱρέω · ὁ τε ἐν τέλος πᾶς καί ὁ ἄλλος στρατία οὖον διά ὁ σύ βούλομαι μόνος καί κελεύω , ἀλλά καί οἴκοθεν ὁρμάω , μέγας ἐπιδείκνυμι ὁ ἐπιείκεια καί ὁ εὐγνωμοσύνη εἰς ἐγώ . ὅς ἅπας αὐτός τε χάρις ὀφείλω , καί ὁ ἄλλος ἐπαινέω , ὅσος εἰς ἀκοή ἀφικνέομαι καί μετά χρόνος ὁ διήγημα . τίς οὖν εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ τοσοῦτος ἀγαθός ἀμνήμων ἐγώ γίγνομαι , ἐκ οὐδείς αἴτιος αἱρέω πολεμέω καί κακός ἀμείβω ὁ εὐεργετέω ; πᾶς μέντοι εἰμί ἄτοπος , γλῶσσα μέν οὕτως οἶδα χάρις ὁ εὐποιέω , καί μή συγκρύπτω αἱρέω ἀγαθός , ἔργον δέ ἀχαριστέω καί ἑαυτοῦ φαίνω ἐναντίος , ὅς οὐδέ πρός ὁ πολύς προσκρούω καί μέγας γίγνομαι αἴτιος συμφορά τοιοῦτος οὐδέποτε γνώμη ὁράω ἔχω . ἀλλά καί ὁ τοιοῦτος διαφορά καί ὁ κινέω πρός ἐγώ νυνί πόλεμος αὐτός ὁ αἴτιος ἐξαρχῆς καί ἄχρι νῦν παρέχω , καί οὗτος πειράζω ποιέω ἐκ ὁ πρᾶγμα ἐναργής . ὡς γάρ διατρίβω ἐγώ παρά σύ δοκέω σπονδή καί Ὅρκος ἐπί συμμαχία τίθημι , καί οὗτος παρέχω πειράω ὁ ὠφέλεια , σύ μέν μισθός ὁ συμμαχία αἰτέω πόλις πολύς καί χώρα ὁ Ῥωμαῖος προσήκω ἡγεμονία , ἐγώ δέ οὐδέ εἷς ὁ φαῦλος τις φρούριον παραχωρέω , ἀλλά ἀξιόω προίξ βοηθέω . οὖον γάρ σύ εἰμί μόνος ἀγεννής καί ἀνελεύθερος καί ἀδοξία προστρίβω πολύς , μή διά φιλοτιμία καί φίλιος , ἀλλά μισθός δουλεύω , ἀλλά καί ἐγώ ὁ πᾶς ἀδύνατος , διά ὁ ἐμαυτοῦ καί ὁ σύνειμι σωτηρία κατά-προίημι Ῥωμαῖος , εἰμί καί ἀγνωμονέω ἐκεῖνος ὁ πόλεμος κινέω ὁ πρός ἐγώ . οὖον γάρ καταδουλόω , ἀλλά ἐλευθερόω ἀπό ὁ πολέμιος μᾶλλον ἐξαρχῆς τε εὐθύς καί ἄχρι νῦν μάλιστα σπουδή ποιέω , εὐθύς τε ἀποφαίνω , ὡς , εἰμί μέν δοκέω , διά φίλιος μόνος καί φιλοτιμία βοηθέω · εἰμί δέ μή , ἀλλά αὐτός γε καταπράσσω ἀνελεύθερος οὐδείς , οὐδέ προδότης φαίνω Ῥωμαῖος ὁ ὁμόφυλος , ἀλλά αἱρέω μᾶλλον αὐτός ἀπόλλυμι καί τέκνον καί οἰκεῖος , ἢ διά ὁ ἐν ὁ πάρειμι χρεία ἀδοξία ἀείμνηστος μνημεῖον ὁ εἰσέπειτα Ῥωμαῖος καταλείπω . ὁ δοκέω καί σύ μετά γυνή βουλεύω καί ὁ ἐν τέλος δίκαιος τε εἰμί καί πολύς φέρω φιλοτιμία ἐγώ τε ὁμοίως καί σύ · καί συντίθημι ὁ σπονδή καί ὁ Ὅρκος ἐπί οὗτος , ὥστε φίλος ἀλλήλων εἰμί καί σύμμαχος διά βίος , καί βοηθέω ἑκάτερος ἕτερος , ὡς εἄν μάλιστα ἔχω καλέω χρεία · πόλις δέ καί χώρα ὁ ὑπό Ῥωμαῖος , ὅσος μέν αὐτός βασιλεύς ἔτι περίειμι Ἀνδρόνικος ἢ ὁ πρόγονος ἀφαιρέω ἐκ ὁ πρότερος βασιλεύς , οὗτος ἔχω ἀσφαλῶς , καί μηδείς πόλεμος ἐγώ κινέω περί αὐτός , κἀν δύναμαι ἀφαιρέω · ὁ ἔτι δέ ὑπολείπω ἄχρι τότε μηδείς τρόπος , μήτε τέχνη , μήτε μηχανή μηδείς πειράω ἀφαιρέω , ἀλλά ἐγώ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία συγκατακτάομαι ἄχρι καί ὁ δυνατός πολεμέω ὁ ἐγώ ἀνθίστημι , καί ὁ μέν ἁλίσκομαι ἢ προσχωρέω ἐγώ πάρειμι , οὗτος ἔχω ἐγώ ἀνενδοίαστος · εἰμί δέ ποτός συμβαίνω καί ἄπειμι , ἢ αὐτός , ἢ ὁ ὑπό σύ τελέω δυνατός τις πόλις κατέχω ὑπήκοος Ῥωμαῖος , ἢ προδοσία , ἢ πολιορκία , ἢ διαφθείρω ὁ ἔνδον χρῆμα ἢ τρόπος δή τις ἕτερος , πᾶς ἐγώ ἀποδίδωμι , καί μηδείς πρόφασις ἀρκέω ἐπί μηδείς ἀποστερέω , καί οὗτος ἔξεστι ἀπόδειξις παρέχω ἐναργής ἐκ ὁ ἐγγράφω Ὅρκος οὗτος , ὅς ποιέω τότε πρός ἐγώ ἐν ὁ συνθήκη , πάρειμι ἀρχιεπίσκοπος ὁ σύ καί ὁ νυνί πάρειμι ἐνθάδε οὗτος ὁ ὑπό σύ ἐπιφανής . σκέπτομαι δή οὖν , ὁπότερος ἐμμένω ὁ Ὅρκος οὗτος , ἆρα ὁ πολύς ἀγνωμοσύνη καί ἀχαριστία κατηγορέω ἐγώ καί κακός περί ὁ φίλος καί ἀπληστία δίκη φεύγω , ἢ σύ ὁ ὁ ἀλλότριος μηδείς ἐπιθυμέω , ἀλλά βέβαιος περί ὁ φίλος , καί ὥσπερ πολιτεία διά βίος μέτειμι1 ὁ μή συμμεταβάλλω ῥᾳδίως ὁ καιρός , μηδέ ὁ εἰσάπαξ ψηφίζω τρόπος εὐκολία διαλύω . ἐγώ μέν δοκέω , μήτε εὐορκία ἐγώ καί βεβαιότης περί ὁ φίλος καί εὐγνωμοσύνη μηδείς δεῖγμα παραλείπω , μήτε σύ ἀπληστία καί ἐπιορκία καί περί ὁ φίλος ἀπιστία . ὡς γάρ γίγνομαι ἐν Βέροια , καί τις πολίχνη προσχωρέω περί αὐτός καί Θετταλία , ἐγώ μέν ἐκ ὁ ἔνειμι πειράω αὐξάνω ὁ ἀρχή , καί στρατία ἀθροίζω ὅσος μάλιστα ἔξεστι , ἔχω καί Γερμανός ὁ παρά σύ , ἥκω εἰς Θεσσαλονίκη ὑπό ὁ Φίλων καλέω · σύ δέ αὐτίκα ἐπιβουλεύω μηδείς αἴτιος , μηδέ πρόφασις πρός ὁ πόλεμος παρέχω , καί ὁ τε Θεσσαλονικεύς συμβουλεύω ἐπέξειμι , καί Γερμανός ὁ σός ἀνακαλέω ἀπό αὐτός ὁ παράταξις σχεδόν · ὁ εἰμί μή πολέμιος , εἰμί μή σῦς γε , ἀλλά ὁ πάρειμι ἅπας εἴρω . ἀναστρέφω δέ ἐκεῖθεν στρατία πέμπω ἐπί ὁ Ἀξειός κωλύω πρός ὁ πόρος , καί μονονού ὁ πολέμιος αὐτοχειρία παραδίδωμι . εἰς τοσοῦτος γάρ καθίστημι ἀνάγκη , ὥστε εἰμί μή θεός ἄνωθεν ὑπερέχω χείρ πρός ὁ διάβασις ὁ ποταμός , ἀπόλλυμι εἄν πᾶς ἀκλεής ὑπό ὁ περιχέω ὁμοῦ Ῥωμαῖος καί βάρβαρος . οὗτος ὁ Ὅρκος διατηρέω ἀκριβῶς , καί οὗτος οὖον πρό πολύς ὁ χρόνος γράφω . οὖον μήv ἀρκέω ἀφανής ἐπιβουλεύω μόνος , ἀλλά Ἀπόκαυκος ὁ κόμπος καί ὁ πλάσμα πείθω , χρῆμα τε , ὡς λέγω , παρά ἐκεῖνος λαμβάνω , πολέμιος ἐγώ ψηφίζω φανερῶς , ὅς ἐν ὁ Ὅρκος γράφω διά βίος σύμμαχος καί φίλος ἔχω · οὐδέ αὐτός εἄν , οἴομαι , φημί εὐορκέω . καί γράμμα πέμπω ἐγώ ὁ εἰρήνη καί ὁ συμμαχία φανερῶς ἀπαγορεύω καί πόλεμος καταγγέλλω ἀκήρυκτος · ὁ καί νῦν ἔξεστι ὁράω εἰς δεῦρο διασῴζω παρά ἐγώ . καί ἐκ ἐκεῖνος οὖον διαλείπω φανερῶς τε πολεμέω καί ἀφανής ἐπιβουλεύω . ἐγώ τε γάρ εἰς Διδυμότειχο ἐπανήκω μετά Ἀμοὺρ , ἐπεί ἐκεῖνος εἰμί εἰς ὁ Ἀσία , ὁ ὑπόσχεσις Ἀπόκαυκος ἐκπληρόω , ὁ ἀγαθός ὁ στρατιά ἔχω ἐπιστρατεύω , καί προέρχομαι ἄχρι Μυγδονία φανερῶς ἐπέρχομαι ἐγώ . Πέρσης δέ πεζός περιτυγχάνω , ὅς ὁ ναῦς ὁ Λατινικός ἐμπίμπρημι τριήρης , καί πολύς ὁ στρατιά λυμαίνομαι , ὅς πέμπω ἐπί αὐτός , ἀναχωρέω καί αὐτός εἰς ὁ οἰκίον πλήσσω ἀπροσδόκητος . καί Μανουήλ δεσπότης ὁ υἱός ἐπί ὁ Βερροίας ὁ ἀρχή καί ὁ ἄλλος πολίχνιον καταλείπω ὑπό ἐγώ φανερῶς τε πολιορκέω πέμπω στρατία , καί ὁ ἔνδον οὐ ἀμελέω διαφθείρω χρῆμα , ἄχρι ὅς πείθω ἐκεῖνος δυσνοέω , ἐκεῖνος μέν ἐξελαύνω εἰς Θεσσαλία , αὐτός δέ ὁ πόλις ἔχω . καί Φεραί ὁμοίως ἐπί συχνός πολιορκέω χρόνος , ἐγώ δήω καί ὁ Ὅρκος ἀναμιμνῄσκω , ἐπεί μή ὁ πόλις ἔχω ἐπιδημέω ὑπό ὁ ἐμφύλιος κατέχω πόλεμος , οὐδείς λόγος ποιέω , ἀλλά ἔνδεια πιέζω καί συχνός πολιορκία , τέλος πείθω προσχωρέω , ἐκεῖ ὁ δυνατός διαφθείρω χρῆμα . καί μετά οὗτος Θεσσαλία καί Ἀκαρνανία ἐπιστρατεύω Ῥωμαῖος εἰμί ὑπήκοος , πλῆθος πεζός τε καί ἱππεύς ἄγω , καί ὁ μνημονεύω ἐκεῖνος φθορά ἐργάζομαι , ὑπό ὅς εἰς τοσοῦτος ἀνάγκη Ἀκαρνάν ἔρχομαι ὑπό ὁ λιμός , ὡς ἑκοντί πρός ὁ παράλιος γίγνομαι , πρόκειμαι ὁ ἀνδραποδιστής βάρβαρος κέρδος ἄπονος , καί δήω ἐπί ἕτερος γῆ μεταφέρω δουλεύω μᾶλλον διά βίος , ἢ ἐν ὁ αὐτίκα διαφθείρω ὑπό λιμός . ὕστερος δέ Ἄγγελος ὁ ἐγώ τελευτάω ἀνεψιός , ὅς ἄρχω ὑπό ἐγώ πέμπω , ἁρπάζω ὁ ἐπαρχία ἔχω · καί πρός οὗτος ἕτερος πόλις ὁ Μακεδονία οὐ ὀλίγος , ὁ ὑπό ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία εἰμί , ὅτε πρός ἀλλήλων ἐγώ γίγνομαι ὁ Ὅρκος . πότερος οὖν οὗτος φιλέω καί εὐορκέω καί μισέω ὁ ἀπληστία καί ὁ ἁρπαγή , ἢ ἐναντίος ἅπας ; ἀλλά οὖον ὁ ἡμέτερος τοιοῦτος , ἀλλά καί Ἀμοὺρ ἐνταῦθα πρός ἐμός ἐπικουρία γίγνομαι , τετρακισχίλιοι ἐπί δισμύριοι ἄγω βάρβαρος , ἕ ὁ σός ἡγεμονία πᾶς ἀνατρέπω εἰμί δυνατός , αὐτός ποιέω πᾶς πρόνοια , μηδείς ὁ ὑπό σύ ζημιόω χώρα , καίτοι πρόφασις εὐπρόσωπος ἔχω ὁ πόλεμος ὁ πρότερος ἐπιβουλή καί ὁ φανερῶς ἐκπολεμόω καί ἔργον καί οὗτος δή ὁ παρά σύ πέμπω γράμμα ἐπί ἀπαγόρευσις ὁ εἰρήνη καί ὁ Ὅρκος , μάλιστα καί ὁ βάρβαρος δήω . ἀλλά ἄτοπος νομίζω δεινῶς καί οὐδέ ἐγώ προσήκω , διά ὁ σός μικροψυχία καί ὁ ἀστασία περί ὁ καλός ἀχάριστος καί ἄπιστος φαίνω πρός ὁ φίλος , εἰμί ὁ τοσοῦτος ἀγαθός ὑπάρχω μηδείς ἀποδίδωμι ἀμοιβή , ἀλλά ανεκτός τίνω χάρις αἰτία οἷος πολέμιος χράω διά βίος . καί μετά οὗτος πολλάκις δύναμαι ἀμύνω , οὐ ἐθέλω , ἀλλά πρέσβυς πέμπω , καί πρίν Βυζάντιον αἱρέω καί μετά οὗτος , ὁ Δίκαιος ποιέω δήω , οἷος φίλος , καί μή ὁ Ὅρκος παραβαίνω . σύ δέ ὁ μέν Δίκαιος καί προσήκω πράσσω οὐδείς , λόγος δέ ἀπατηλός καί περίεργος παράγω πειράω . ἐγώ δέ καίτοι σαφής εἰδοί , ὡς ἀπατάω , οὐ αὐτίκα ἐπιστρατεύω , ἀλλά πειράω ἀεί , μή αὐτός ὑπό μικροψυχία ὁρμάω πρός ὁ κατά σύ πόλεμος φαίνω . ἐπεί δέ ὁράω ἀνήνυτος πονέω , καί μή μεγαλοψυχία ἤδη καί εὐγνωμοσύνη , ἀλλά ἀμέλεια ὁ ὁμόφυλος καί προδοσία εἰμί ὁ μέλλησις σχεδόν , οὐδέ οὕτως ἐπί ὁ σύ προσήκω ἥκω γῆ , ἀλλά ὁ ἀφαιρέω πόλις ἀνασῴζω πειράω , ἐπί ὅς αὐτός ἀδικία καί πλεονεξία ἐγκαλέω , παραπλήσιος ποιέω ὁ παροιμία , ὅς φημί προσεγκαλέω ὁ φώρ , καί ὥσπερ τίς ὁ Δίκαιος προβάλλω , ἀπληστία ὀνειδίζω , ὅτι ὁ πλεῖστος ὁ ἀρχή Ῥωμαῖος ἔχω αὐτός , σύ ὁ μικρός οὖον βούλομαι παραχωρέω . οὗτος δέ , εἰμί ἀγαθός , οὐδέ ὀλίγος δεῖ ὁ λόγος ἔχω πρός ὁ εἰμί εὐπρεπής καί Δίκαιος . οὖον γάρ δή ὁ Μυσός ἀρχή , ἢ Παίων , ἤ τίνω ἄλλος διαιρέω , ὅς προσήκω οὐδέ ἕτερος , ἀλλά ὁ ἐγώ προσήκω Ῥωμαῖος ἡγεμονία οὐ ὀλίγος μέρος ἀφαιρέω , καί χάρις ἀξιόω οἶδα περί ὁ ὑπολείπω . ἐγώ δέ ὅτι μέν καί πρίν εἰς οὗτος ἥκω σχῆμα Ῥωμαῖος ἄρχω , ἀποφαίνω οὐ ἀνάγκη , πᾶς σαφής οἶδα . πλήν ἀλλά εἰμί καί ἀφάνεια πολύς ὁ πρότερος συζάω , ἀθρόος ὁράω Ῥωμαῖος βασιλεύς , οὕτως εἄν ἀξιόω ὁ προβασιλεύω ἔχω ὁ ἀρχή , ὥσπερ τις πατρῷος κλῆρος , καί πᾶς ὁ δίκαιος εἄν εἰμί , οὖον περί τοσοῦτος μόνος , ὅσος ἀποστερέω αὐτός , ἀλλά καί περί μικρός καί ὁ τυγχάνω ἀμφισβητέω καί πόλεμος κινέω , εἰμί μή βούλομαι ὁ Δίκαιος ποιέω . ἐγώ δέ οὖον οὗτος μόνος πρόσειμι δικαίωμα , ἀλλά καί ὁ Ὅρκος , ὅς αὐτός ποιέω πρός ἐγώ , καίτοι μηδέπω ὁ ἡγεμονία πᾶς ἔχω Ῥωμαῖος . ἄτοπος γάρ τότε μέν μήτε ὁ περιέχω δυσπραγία , μήτε ὁ Ῥωμαῖος ἐγώ τοσοῦτος ἐκπολεμόω , μήτε ὅτι πρός ὁ σός ἐπικουρία ἀφοράω , ὥστε δύναμαι ὁ ἄλλος εἰμί κύριος , μήτε ἄλλος μηδείς ὁ φαίνω τότε δυσχερής , σύ πείθω ὁ Ῥωμαῖος ὑπήκοος πόλις παραχωρέω , ἀλλά αἱρέω μᾶλλον ἀποθνήσκω , ἤ τίς πράσσω ἀγεννής , σύ δέ μᾶλλον ὁ Ῥωμαῖος ὑπήκοος πόλις ἐγώ πείθω ψηφίζω προσήκω · νυνί δέ ὅτε ὁ ἀρχή ἅπας κύριος αὐτός καθίστημι καί δύναμις ἀνακαλέω ὁ ἀφαιρέω ἔχω , ἢ φρονέω οὗτος δοῦλος , ὥστε ἑκοντί παραχωρέω ὁ πόλις , ἢ σύ λόγος οἴομαι λέγω ἔχω τοιοῦτος ἄξιος . ὡς μέν οὖν οὐ ἀδικέω , οὐδέ ἐπιορκέω αὐτός οὔτε πρότερος φαίνω , οὔτε νῦν , ἐκ ὁ εἴρω πᾶς εἰμί οἴομαι καταφανής . εἰμί μέν οὖν , εἰμί καί μή πρότερος , ἀλλά νῦν γοῦν ὁ Δίκαιος ποιέω ἐθέλω καί αὐτός , καί Ἀκαρνανία ἀποδίδωμι καί Θεσσαλία καί ὁ ἄλλος , ὅς ἔχω , ὁ Μακεδονία πόλις , ὁ πρότερος ἀδικία ὀλίγος ποιέω ὁ λόγος , ὁ φίλιος ἀμείβω καί ὁ φιλοτιμία , ὅς ἡνίκα δήω ἐπιδείκνυμι , καί ὁ πρότερος ἀνανεόομαι σπονδή καί ὁ Ὅρκος , αὖθις σύμμαχος καί φίλος ἔχω , καί πειράζω ἐμαυτοῦ ἀποδείκνυμι αὖθις ἐξαρχῆς ἄξιος ὁ παρά σύ φιλοτιμία καί σπουδή . εἰμί δέ αὖθις οὐδείς Δίκαιος ποιέω διανοέομαι , ἀλλά ἀδικέω εἰσάπαξ γιγνώσκω καί ἐπιορκέω , ἐγώ μέν ὁ προσήκω ὁ Ῥωμαῖος βασίλεια οὐδείς παραχωρέω , θεός δέ μαρτύρομαι ὁ ἔφορος ὁ Ὅρκος , καί ἄνθρωπος , ἕ τότε τε πάρειμι ἐν ὁ Ὅρκος καί νῦν πάρειμι , ἐγώ ὁ Δίκαιος προκαλέω καί καταλύω ὁ πόλεμος ἐθέλω , εἄν μή τυγχάνω ὁ Δίκαιος , πειράζω ὁ ὅπλον ὁ τε εἰμί διασῴζω , καί ὁ ἀφαιρέω ἀρχή ἀνακαλέω · εἄν δέ τις συμβαίνω δυσχερής διά ὁ πόλεμος , μή ἐγώ ὁ αἴτιος , ἀλλά σεαυτοῦ ὁ γίγνομαι μή εὔορκος ποιέω προσλογίζομαι ἐθέλω . »