joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.16
ιϛʹ . Ὁ μέγας δὲ δομέστικος τὴν ἀγνωμοσύνην καὶ αὐτὸς οὐκ ἐνεγκὼν , « ἔδει μὲν » εἶπε « τὸν τοσοῦτον χρόνον διδάσκαλόν σοι τῶν ὑπηργμένων ἀγαθῶν γενέσθαι παρ' ἐμοῦ . ἐπεὶ δ' ἑκοντὶ κακὸς ἐθέλων εἶναι , δέον πολλὰς χάριτας ὁμολογεῖν , σὺ δὲ τἀναντία προείλου λέγειν , ἤδη σου κἀγὼ τὴν ἀρχὴν , ἣν παρεσχόμην , ἀφαιρῶ , καὶ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης μηδενός σοι μελέτω τῶν κοινῶν . » ὁ μὲν οὖν τοιαῦτα εἶπεν . Ἀπόκαυκος δὲ τῆς βασιλίδος ἐπυνθάνετο , εἰ καὶ αὐτῇ τοιαῦτα συνδοκοίη . τῆς δὲ τὰ εἰρημένα στέργειν εἰπούσης , ὁ μέγας δομέστικος αὖθις πᾶσαν ἀπαγορεύσας ἀρχὴν ἐκείνῳ , ἀνέστη καὶ διοικήσεως ἑτέρων εἴχετο πραγμάτων . ὅσοι δὲ παρῆσαν ἐν βασιλείοις , τὴν παρακοιμωμένου γνόντες πρὸς τὸν μέγαν δομέστικον ἀντιλογίαν , καὶ ὡς ὑπ' ἐκείνου πρὸς ὀργὴν πάσης ἀρχῆς ἀπελαθείη , πολλὴν μὲν ἐκείνου καὶ ἀγνωμοσύνην καὶ παράνοιαν κατέγνωσαν . ἐξιόντι δὲ τῶν βασιλείων , καίτοι πρότερον εἰωθότες ἕπεσθαι πολλοὶ καὶ θεραπεύειν διὰ τὴν ἀρχὴν , τότε προσελθεῖν οὐδεὶς ἐτόλμησεν , ἀλλ' ἑνὸς ἐξῄει τῶν οἰκετῶν αὐτῷ παρεπομένου , Σπαλοκότου προσαγορευομένου . Ἀπόκαυκος μὲν οὖν ἐκ τοιούτων αἰτιῶν τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ φανερῶς προσκεκρουκὼς καὶ πρὸς ὀργὴν ἀπελαθεὶς , ἐπὶ πολλαῖς ἡμέραις οἴκοι καθῆστο , εἴτε ἀληθῶς ὑπ' ἀθυμίας , εἴτε ὑποκρινάμενος νοσεῖν . εἶτ' αὖθις πολλοῖς τῶν μεγάλου δομεστίκου φίλων ἱκέτης γεγονὼς καὶ μάλιστα πατριάρχῃ , ἔπεισε δι' αὐτῶν ἀφεῖναι τὴν ὀργὴν , πολλὰ καὶ δι' ἑαυτοῦ ἐπαγγειλάμενος καὶ ὅρκοις μεγάλοις πείσας , ὡς οὐκέτι τοῖς ὁμοίοις ἐπιχειρήσει . καὶ μετ' οὐ πολὺ καὶ τῶν κατὰ Περσῶν παρασκευαζομένων τριηρέων παρέσχε τὴν ἀρχήν . ὧν ὀλίγῳ ὕστερον ἀμνημονήσας , Ἰωάννῃ τῷ νέῳ , ὥσπερ ἔφημεν , ἐπεβούλευσε βασιλεῖ . ὧν ἡ βασιλὶς ἀνεμίμνησκε τὸν μέγαν δομέστικον τότε , ὡς ἐν πολλοῖς ἀχαρίστου τοῦ παρακοιμωμένου πρὸς αὐτὸν ἀναφανέντος · δι' ἃ οὐδὲ παρέχειν ἐπείθετο συγγνώμην , ἀλλ' ἐᾷν ἐν Ἐπιβάταις ἐγκεκλεισμένον , ὡς οὐδ' αὖθις ἠρεμήσοντα , ἂν ἐξῇ περιιέναι , ἀλλά τισιν ἐπιχειρήσοντα καινοτέροις . ὁ δὲ πολλοῖς ὑπὲρ ἐκείνου χρησάμενος πρὸς βασιλίδα λόγοις , ἔπεισε τελευταῖον , τὴν μὲν συγγνώμην παρασχεῖν , μηδαμῶς δὲ ἐᾷν ἐν Βυζαντίῳ διατρίβειν , ἀλλ' ἐξ Ἐπιβατῶν ἐλθόντα καὶ προσκυνήσαντα αὐτὴν , ἔπειτα εἰς τὴν ὑστεραίαν ἐπανήκειν πρὸς αὐτόν . ἐπεὶ δὲ ἐδέδοκτο τοιαῦτα , καὶ ἀμνηστίας τῶν κακῶν ἐγίνοντο ὅρκοι πρὸς ἐκεῖνον ἰδίᾳ παρά τε βασιλίδος καὶ μεγάλου δομεστίκου καὶ πατριάρχου . τοὺς μὲν Φωκᾶς τε καὶ Δεξιὸς καὶ τρίτος Ἄμπαρ παρά τε βασιλίδος καὶ πατριάρχου ἧκον ἄγοντες ἐν Ἐπιβάταις , τοὺς μεγάλου δομεστίκου δὲ Δημήτριος ὁ Κασανδρηνός . οὓς ὁ παρακοιμώμενος ἰδὼν , τῶν τε λόγων , οὓς ἐποιήσαντο , ἀκούσας , πρὸς ἐκεῖνον ἔφασκεν , οὔθ' ὅρκοις , οὔτε λόγοις πείσεσθαί τισιν , ἀλλ' αὐτῷ μελήσειν , ὅπως ἂν ἄριστα διάθηται τὰ κατ' αὐτόν . οἱ μὲν οὖν οὕτως ἐπανῆκον ἄπρακτοι . ὁ μέγας δὲ δομέστικος , ἐπεὶ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἠπείγετο Βυζαντίου ἐξελθεῖν , τὸν πατριάρχην αὖθις μόνον παραλαβὼν , τῶν τε προτέρων αὖθις ἀνεμίμνησκε λόγων καὶ τῶν ὅρκων τῶν γεγενημένων πρὸς αὐτόν . ἐδεῖτό τε τοιοῦτον φανῆναι καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων , ὥσπερ λόγοις ἐπηγγείλατο προθύμως , καὶ μὴ περιιδεῖν αὐτὸν ὑπὸ συκοφαντῶν διαβληθέντα . πατριάρχου δὲ τοῖς ὁμοίοις αὖθις καὶ λόγοις καὶ ἐπαγγελίαις χρησαμένου καὶ θαῤῥεῖν εἰπόντος , ὡς οὐδὲν ἧττον , ἢ εἰ παρῆν αὐτὸς , τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ δικαίων ἀνθεξομένου , ἀλλήλους προσαγορεύσαντες , διελύθησαν . ὁ μέγας δὲ δομέστικος καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις , μάλιστα δὲ τοῖς πρὸς πατριάρχην ὀλίγῳ πρότερον ὑπὲρ τοῦ ἔφιππον αὐτὸν εἰς τὰ βασίλεια εἰσιέναι διενεχθεῖσι , πολλὰ περὶ εὐταξίας καὶ τῆς εἰς βασιλίδα εὐπειθείας διαλεχθεὶς καὶ τελευταῖον ἀπειλήσας , ὡς οὐκ ἀτιμώρητον ἀφήσει , εἴ τις ἐπιχειροίη νεωτέροις , ἐξῆλθε Βυζαντίου , ὀγδόῃ φθίνοντος Σεπτεμβρίου . πρὶν δὲ Βυζαντίου ἐξελθεῖν γενόμενος ἐν βασιλείοις αὖθις , ὡς συνταξόμενος τῇ βασιλίδι , τὴν θυγατέρα κελευούσης βασιλεῖ τῷ νέῳ Ἰωάννῃ τὸν μέγαν δομέστικον κατεγγυᾷν , ἀνεβάλλετο εἰς τὴν ἐπάνοδον ἐκεῖνος τὴν ἐκ τῆς ἑσπέρας , τὸ δοκεῖν μὲν , ὡς τῶν πραγμάτων ἐπειγόντων καὶ οὐκ ἐώντων περὶ τοιαῦτα διατρίβειν , τῇ δ' ἀληθείᾳ , τῶν παρὰ τῶν φίλων μεμνημένος λόγων , οἳ μηδὲν ὑπὲρ ἑαυτοῦ μήτ' ἀγαθῶν , μήτε φαύλων πράττειν τὸ δοκεῖν πρὶν ἂν αὐτοῖς συγγένηται μόνον πέμψαντες ἐκώλυον . οἷς φυλάττων τὴν φιλίαν καὶ μηδὲν πρὶν ἐπιψηφίσασθαι τοὺς φίλους πράττειν βεβουλευμένος , ἀνεβάλλετο τῆς θυγατρὸς περὶ τῶν γάμων τότε τὰς συμβάσεις . ὁδοῦ δὲ πάρεργον ἐν Ἐπιβάταις γενομένῳ καὶ ἡ παρακοιμωμένου πρὸς βασιλίδα διάλυσις ἐπράττετο αὐτῷ . ἐπεὶ γὰρ τοῦ φρουρίου ἐγένετο ἐγγὺς , ὁ παρακοιμώμενος ἐξελθὼν , ἠσπάζετό τε αὐτὸν καὶ περὶ τῶν ὅρκων ἀπελογεῖτο τῆς ἀποστροφῆς , ὡς οὐ διὰ κακίαν αὐτῷ πραχθείη , ἀλλ' ἵν' ἔργοις αὐτοῖς γένοιτο καταφανὲς , ὡς οὐ δέοιτο ὅρκων παρ' αὐτοῦ , ἀλλὰ λόγοις αὐτοῦ ψιλοῖς μᾶλλον θαῤῥοίη , ἢ ἑτέρων ἐγγράφοις ὅρκοις . διὸ καὶ νῦν ἰδὼν , προθυμότατα ἐγκεχειρικέναι ἑαυτὸν , οὔθ' ὅρκων , οὔτε τινὸς ἑτέρου δεηθείς . εὐχαριστήσας δὲ ὁ μέγας δομέστικος ἐπὶ τούτοις αὐτῷ καὶ ἱκανῶς προσομιλήσας , αὐτὸν μὲν οἴκοι κατελίμπανεν , ὡς ἐς τὴν ὑστεραίαν ἥξοντα πρὸς αὐτόν . ἐκεῖνος δὲ εἰς Σηλυβρίαν ἦλθεν . ἐς τὴν ὑστεραίαν δὲ ἐπεὶ καὶ ὁ παρακοιμώμενος ἧκε , πέμψας πρὸς Βυζάντιον , ὡς τῇ βασιλίδι προσκυνήσαντα αὖθις ἐπανήκειν πρὸς αὐτὸν , αὐτὸς εἰς Διδυμότειχον ἐλθὼν , πρὸς τὴν εἰς τὴν ἑσπέραν παρεσκευάζετο στρατείαν . ὁ παρακοιμώμενος δὲ γενόμενος ἐν Βυζαντίῳ , πρῶτα μὲν προσεκύνει βασιλίδα καὶ συγγνώμης ἠξιοῦτο , ἐφ' οἷς ἐδόκει προσκεκρουκέναι . ἔπειτα τῇ μεγάλου δομεστίκου προσελθὼν μητρὶ , ἐν Βυζαντίῳ τότε παραμυθίας ἕνεκα τῆς βασιλίδος οὔσῃ , πρῶτα μὲν πολλὰς ὡμολόγει χάριτας τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ , οὐ μόνων τῶν εὐεργεσιῶν , ὧν ἐξαρχῆς ἄχρι τότε παρέσχετο πρὸς αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ τῆς μεγαλοψυχίας καὶ συμπαθείας , ἣν οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ πολλάκις καὶ τὰ τελευταῖα νῦν ἐξ ἀνοίας προσκεκρουκότος ἐνδείξαιτο πρὸς αὐτόν . ἔπειτα ἐπηγγέλλετο , ὡς οὐδὲν ἔσται τὸ πεῖσον ἢ βιασόμενον ἀχάριστον καὶ κακὸν ὀφθῆναι περὶ ἐκεῖνον , ἀλλ' οὕτω πεπεικέναι ἑαυτὸν , ὡς οὐκ αὐτὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ γένος ὅλον εὔνουν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν εἶναι διὰ πάντων καὶ τὴν δουλείαν ἀκριβῆ τηρῆσον οἷα δὴ δεσπότῃ . πίστεως δὲ καὶ τῶν λεγομένων ἕνεκα νυνὶ ἕτοιμος εἶναι ὅρκους παρασχέσθαι , τοὺς μάλιστα δοκοῦντας βεβαιοτάτους καὶ φρικώδεις εἶναι . ἡ δ' ἔφασκεν αὐτῷ « τὸ μὲν τὰς εὐεργεσίας καταλέγειν , αἳ παρὰ μεγάλου δομεστίκου ἐξαρχῆς ἄχρι νῦν γεγένηνται σοὶ , προσθήσω δ' ὅτι καὶ τὰς ἐξ ἀχαρίστου γνώμης παρὰ σοῦ γεγενημένας πρὸς ἐκεῖνον ἀμοιβὰς , καὶ τὴν ἐκείνου περὶ τὸ συγγνώμην τοῖς εἰς αὐτὸν ἁμαρτάνουσι παρέχειν φιλοτιμίαν , οὐκ ἀναγκαῖον νῦν , σοῦ προτέρου μαρτυροῦντος . ὅρκων δὲ οὐ χρεία νῦν , ἀλλ' ἔργων μᾶλλον τοὺς ὅρκους βεβαιούντων . οὐ γὰρ τοῖς λόγοις ἡ πίστις , τοῖς ἔργοις δὲ μᾶλλον ἐπακολουθεῖ . διὸ καὶ σὲ προσῆκον ἔργοις ἐπιδείκνυσθαι τὴν εὔνοιαν τὴν πρὸς ἐκεῖνον , καὶ μὴ λόγοις ἐπιδεικνύμενον , τοῖς ἔργοις ὑστερεῖν . » ὁ δὲ οὐ λόγοις μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔργοις ἐπαγγειλάμενυς τὴν πρὸς ἐκεῖνον εὔνοιαν ποιήσειν πᾶσι φανερὰν , ἐκεῖθεν ἐξελθὼν ἧκεν ὡς πατριάρχην .
Lemmas: ιϛʹ . ὁ μέγας δέ δομέστικος ὁ ἀγνωμοσύνη καί αὐτός οὐ φέρω , « ἐσθίω μέν » εἶπον « ὁ τοσοῦτος χρόνος διδάσκαλος σύ ὁ ὑπάρχω ἀγαθός γίγνομαι παρά ἐγώ . ἐπεί δέ ἑκοντί κακός ἐθέλω εἰμί , δήω πολύς χάρις ὁμολογέω , σύ δέ τἀναντία προαιρέω λέγω , ἤδη σύ ἐγώ ὁ ἀρχή , ὅς παρέχω , ἀφαιρέω , καί ἀπό ὁ ἡμέρα οὗτος μηδείς σύ μέλω ὁ κοινός . » ὁ μέν οὖν τοιοῦτος εἶπον . Απόκαυκος δέ ὁ βασιλίς πυνθάνομαι , εἰμί καί αὐτός τοιοῦτος συνδοκέω . ὁ δέ ὁ εἴρω στέργω εἶπον , ὁ μέγας δομέστικος αὖθις πᾶς ἀπαγορεύω ἀρχή ἐκεῖνος , ἀνίστημι καί διοίκησις ἕτερος ἔχω πρᾶγμα . ὅσος δέ πάρειμι ἐν βασίλειος , ὁ παρακοιμώμενος γιγνώσκω πρός ὁ μέγας δομέστικος ἀντιλογία , καί ὡς ὑπό ἐκεῖνος πρός ὀργή πᾶς ἀρχή ἀπελαύνω , πολύς μέν ἐκεῖνος καί ἀγνωμοσύνη καί παράνοια καταγιγνώσκω . ἔξειμι δέ ὁ βασίλειος , καίτοι πρότερος εἴωθα ἕπω πολύς καί θεραπεύω διά ὁ ἀρχή , τότε προσέρχομαι οὐδείς τολμάω , ἀλλά εἷς ἔξειμι ὁ οἰκέτης αὐτός παρέπομαι , σπαλοκοτος προσαγορεύω . Απόκαυκος μέν οὖν ἐκ τοιοῦτος αἰτία ὁ μέγας Δομέστικος φανερῶς προσκρούω καί πρός ὀργή ἀπελαύνω , ἐπί πολύς ἡμέρα οἴκοι κάθημαι , εἴτε ἀληθής ὑπό ἀθυμία , εἴτε ὑποκρίνομαι νοσέω . εἶτα αὖθις πολύς ὁ μέγας δομέστικος Φίλων ἱκέτης γίγνομαι καί μάλιστα πατριάρχης , πείθω διά αὐτός ἀφίημι ὁ ὀργή , πολύς καί διά ἑαυτοῦ ἐπαγγέλλω καί Ὅρκος μέγας πείθω , ὡς οὐκέτι ὁ ὅμοιος ἐπιχείρησις . καί μετά οὖον πολύς καί ὁ κατά Πέρσης παρασκευάζω τριήρης παρέχω ὁ ἀρχή . ὅς ὀλίγος ὕστερος ἀμνημονέω , Ἰωάννης ὁ νέος , ὥσπερ φημί , ἐπιβουλεύω βασιλεύς . ὅς ὁ βασιλίς ἀναμιμνήσκω ὁ μέγας δομέστικος τότε , ὡς ἐν πολύς ἀχάριστος ὁ παρακοιμώμενος πρός αὐτός ἀναφαίνω · διά ὁ οὐδέ παρέχω πείθω συγγνώμη , ἀλλά ἐάω ἐν Ἐπιβάτης ἐγκλείω , ὡς οὐδέ αὖθις ἠρεμέω , εἄν ἔξεστι περίειμι , ἀλλά τις ἐπιχειρέω καινός . ὁ δέ πολύς ὑπέρ ἐκεῖνος χράω πρός βασιλίς λόγος , πείθω τελευταῖος , ὁ μέν συγγνώμη παρέχω , μηδαμῶς δέ ἐάω ἐν Βυζάντιον διατρίβω , ἀλλά ἐκ Ἐπιβάτης ἔρχομαι καί προσκυνέω αὐτός , ἔπειτα εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐπανήκω πρός αὐτός . ἐπεί δέ δοκέω τοιοῦτος , καί ἀμνηστία ὁ κακός γίγνομαι Ὅρκος πρός ἐκεῖνος ἴδιος παρά τε βασιλίς καί μέγας δομέστικος καί πατριάρχης . ὁ μέν Φωκᾶς τε καί Δεξιός καί τρίτος ἄμπαρ παρά τε βασιλίς καί πατριάρχης ἥκω ἄγω ἐν Ἐπιβάτης , ὁ μέγας δομέστικος δέ Δημήτριος ὁ Κασανδρηνός . ὅς ὁ παρακοιμώμενος εἶδον , ὁ τε λόγος , ὅς ποιέω , ἀκούω , πρός ἐκεῖνος φάσκω , οὔτε Ὅρκος , οὔτε λόγος πάσχω τις , ἀλλά αὐτός μέλω , ὅπως εἄν ἀγαθός διατίθημι ὁ κατά αὐτός . ὁ μέν οὖν οὕτως ἐπανήκω ἄπρακτος . ὁ μέγας δέ δομέστικος , ἐπεί ὑπό ὁ πρᾶγμα ἐπείγω Βυζάντιον ἐξέρχομαι , ὁ πατριάρχης αὖθις μόνος παραλαμβάνω , ὁ τε πρότερος αὖθις ἀναμιμνήσκω λόγος καί ὁ Ὅρκος ὁ γίγνομαι πρός αὐτός . δέομαι τε τοιοῦτος φαίνω καί ἐπί ὁ ἔργον , ὥσπερ λόγος ἐπαγγέλλω προθύμως , καί μή περιοράω αὐτός ὑπό συκοφάντης διαβάλλω . πατριάρχης δέ ὁ ὅμοιος αὖθις καί λόγος καί ἐπαγγελία χράω καί θαρσέω εἶπον , ὡς οὐδείς κακός , ἢ εἰμί πάρειμι αὐτός , ὁ ὑπέρ αὐτός Δίκαιος ἀντέχω , ἀλλήλων προσαγορεύω , διαλύω . ὁ μέγας δέ δομέστικος καί πᾶς ὁ ἄλλος , μάλιστα δέ ὁ πρός πατριάρχης ὀλίγος πρότερος ὑπέρ ὁ Ἔφιππος αὐτός εἰς ὁ βασίλεια εἴσειμι διαφέρω , πολύς περί εὐταξία καί ὁ εἰς βασιλίς εὐπείθεια διαλέγω καί τελευταῖος ἀπειλέω , ὡς οὐ ἀτιμώρητος ἀφίημι , εἰμί τις ἐπιχειρέω νέος , ἐξέρχομαι Βυζάντιον , ὄγδοος φθίω Σεπτέμβριος . πρίν δέ Βυζάντιον ἐξέρχομαι γίγνομαι ἐν βασίλειος αὖθις , ὡς συντάσσω ὁ βασιλίδι , ὁ θυγάτηρ κελεύω βασιλεύς ὁ νέος Ἰωάννης ὁ μέγας δομέστικος κατεγγυάω , ἀναβάλλω εἰς ὁ ἐπάνοδος ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ ἑσπέρα , ὁ δοκέω μέν , ὡς ὁ πρᾶγμα ἐπείγω καί οὐ ἐάω περί τοιοῦτος διατρίβω , ὁ δέ ἀλήθεια , ὁ παρά ὁ Φίλων μιμνήσκω λόγος , ἕ μηδείς ὑπέρ ἑαυτοῦ μήτε ἀγαθός , μήτε φαῦλος πράσσω ὁ δοκέω πρίν εἄν αὐτός συγγίγνομαι μόνος πέμπω κωλύω . ὅς φυλάσσω ὁ φίλιος καί μηδείς πρίν ἐπιψηφίζω ὁ φίλος πράσσω βουλεύω , ἀναβάλλω ὁ θυγάτηρ περί ὁ γάμος τότε ὁ σύμβασις . ὁδός δέ πάρεργον ἐν Ἐπιβάτης γίγνομαι καί ὁ παρακοιμώμενος πρός βασιλίς διάλυσις πράσσω αὐτός . ἐπεί γάρ ὁ φρούριον γίγνομαι ἐγγύς , ὁ παρακοιμώμενος ἐξέρχομαι , ἀσπάζομαι τε αὐτός καί περί ὁ Ὅρκος ἀπολογέομαι ὁ ἀποστροφή , ὡς οὖον διά κακία αὐτός πράσσω , ἀλλά ἵνα ἔργον αὐτός γίγνομαι καταφανής , ὡς οὖον δήω Ὅρκος παρά αὐτός , ἀλλά λόγος αὐτός ψιλός μᾶλλον θαρσέω , ἢ ἕτερος ἐγγράφω Ὅρκος . διό καί νῦν εἶδον , πρόθυμος ἐγχειρίζω ἑαυτοῦ , οὔτε Ὅρκος , οὔτε τις ἕτερος δήω . εὐχαριστέω δέ ὁ μέγας δομέστικος ἐπί οὗτος αὐτός καί ἱκανῶς προσομιλέω , αὐτός μέν οἴκοι καταλείπω , ὡς εἰς ὁ ὑστεραῖος ἥκω πρός αὐτός . ἐκεῖνος δέ εἰς Σηλυβρίη ἔρχομαι . εἰς ὁ ὑστεραῖος δέ ἐπεί καί ὁ παρακοιμώμενος ἵημι , πέμπω πρός Βυζάντιον , ὡς ὁ βασιλίδι προσκυνέω αὖθις ἐπανήκω πρός αὐτός , αὐτός εἰς Διδυμότειχο ἔρχομαι , πρός ὁ εἰς ὁ ἑσπέρα παρασκευάζω στρατεία . ὁ παρακοιμώμενος δέ γίγνομαι ἐν Βυζάντιον , πρῶτος μέν προσκυνέω βασιλίς καί συγγνώμη ἀξιόω , ἐπί ὅς δοκέω προσκρούω . ἔπειτα ὁ μέγας δομέστικος προσέρχομαι μήτηρ , ἐν Βυζάντιον τότε παραμυθία ἕνεκα ὁ βασιλίς εἰμί , πρῶτος μέν πολύς ὁμολογέω χάρις ὁ μέγας δομέστικος , οὖον μόνος ὁ εὐεργεσία , ὅς ἐξαρχῆς ἄχρι τότε παρέχω πρός αὐτός , ἀλλά καί ὁ μεγαλοψυχία καί συμπάθεια , ὅς οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί πολλάκις καί ὁ τελευταῖος νῦν ἐκ ἄνοια προσκρούω ἐνδείκνυμι πρός αὐτός . ἔπειτα ἐπαγγέλλω , ὡς οὐδείς εἰμί ὁ πείθω ἢ βιάζομαι ἀχάριστος καί κακός ὁράω περί ἐκεῖνος , ἀλλά οὗτος πείθω ἑαυτοῦ , ὡς οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί γένος ὅλος εὔνους ἐκεῖνος καί πιστόν εἰμί διά πᾶς καί ὁ δουλεία ἀκριβής τηρέω οἷος δή δεσπότης . πίστις δέ καί ὁ λέγω ἕνεκα νυνί ἑτοῖμος εἰμί Ὅρκος παρέχω , ὁ μάλιστα δοκέω βέβαιος καί φρικώδης εἰμί . ὁ δέ φάσκω αὐτός « ὁ μέν ὁ εὐεργεσία καταλέγω , ὅς παρά μέγας δομέστικος ἐξαρχῆς ἄχρι νῦν γίγνομαι σύ , προστίθημι δέ ὅτι καί ὁ ἐκ ἀχάριστος γνώμη παρά σύ γίγνομαι πρός ἐκεῖνος ἀμοιβή , καί ὁ ἐκεῖνος περί ὁ συγγνώμη ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτάνω παρέχω φιλοτιμία , οὐ ἀναγκαῖος νῦν , σύ πρότερος μαρτυρέω . Ὅρκος δέ οὖον χρεία νῦν , ἀλλά ἔργον μᾶλλον ὁ Ὅρκος βεβαιόω . οὖον γάρ ὁ λόγος ὁ πίστις , ὁ ἔργον δέ μᾶλλον ἐπακολουθέω . διό καί σύ προσήκω ἔργον ἐπιδείκνυμι ὁ εὔνοια ὁ πρός ἐκεῖνος , καί μή λόγος ἐπιδείκνυμι , ὁ ἔργον ὑστερέω . » ὁ δέ οὖον λόγος μόνος , ἀλλά καί ἔργον ἐπαγγέλλω ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνοια ποιέω πᾶς φανερός , ἐκεῖθεν ἐξέρχομαι ἵημι ὡς πατριάρχης .