joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen1.60
ναʹ . Ὡς δὲ ἐδόκει πρῶτον εἰς Βυζάντιον ἐλθεῖν , ἄραντες ἐκ Ρηγίου ἅμα τριακοσίοις καὶ χιλίοις λογάσιν , οὓς ἦγον , τὴν ἐς Βυζάντιον ἐπορεύοντο . μετὰ δὲ τὸ τὴν αὐτόθι γέφυραν διελθεῖν , παρὰ τῶν ἐν Βυζαντίῳ βασιλέως φίλων ἧκε γράμματα πρὸς βασιλέα , πάντα κατὰ μέρος διεξιόντα , ὅπως τε οἱ ἀφιγμένοι πρέσβεις οὐδ' ἐρωτήσεως πρὸς βασιλέως ἀξιωθεῖεν τοῦ πρεσβυτέρου , ὅσα τε δυσχεράνας ὁ πατριάρχης τούτου ἕνεκα εἴποι πρὸς βασιλέα καὶ ὧν τύχοι τῶν ἀποκρίσεων , καὶ τελευταῖον , ὡς αὐτός τε καὶ οἱ συμμετασχόντες αὐτῷ τῆς πρὸς βασιλέα ἀπολογίας εἱρχθεῖεν . τῷ μὲν οὖν πέμψαντι τὰ γράμματα βασιλεὺς διὰ τοῦ κεκομικότος τῆς εἰς αὐτὸν εὐνοίας ἀντέπεμπε χάριτας πολλὰς , τοῖς δὲ ἀμφ' αὐτὸν ἐκέλευε τὰ ὅπλα περιθέσθαι , νομίζων , οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι οὐδ' ἐμπειρίας στρατιωτικῆς διὰ πολεμίας ἰόντας ἀφράκτους χωρεῖν · καὶ ὡπλίζοντο πάντες ᾗ προσετάχθησαν . ὡς δὲ πλησίον ἐγένοντο τῶν Βυζαντίου τειχῶν , τὴν στρατιὰν μὲν ἔστησε βασιλεὺς ἀπωτέρω · αὐτὸς δ' ἅμα τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ καὶ πρωτοστράτορι καὶ στρατιώτας ἑτέρους τριάκοντα παραλαβὼν , ἦλθεν ἐγγὺς τειχῶν παρὰ τὴν τῆς Γυρολίμνης προσαγορευομένην πύλην . ἐφ' ὧν ἄλλοι τε ἦσαν ὡπλισμένοι πολλοὶ καὶ ἄρχων αὐτῶν ὁ τῆς βασιλικῆς τραπέζης δομέστικος Φωκᾶς ὁ Μαρούλης , ὃν αὐτὸς δι' ἑαυτοῦ προσηγόρευεν ὁ βασιλεύς . ὁ δ' ἀπεκρίνατο μὲν οὐδὲν , προσεκύνει δὲ μόνον σιγῇ . τό,τε γὰρ ὡς βασιλέα καὶ δεσπότην ἑαυτοῦ δέος οὐ μικρὸν ἐνεποίει προσαγορεῦσαι , τὴν ἐκ βασιλέως τοῦ πρεσβυτέρου βλάβην ὑφορωμένῳ , καὶ τὸ ὡς ἰδιώτῃ προσενεχθῆναι , οὐ μόνον ἰταμὸν δεινῶς , ἀλλὰ καὶ αὐτῷ μηδαμῶς προσῆκον , ἅτε πεπαιδευμένῳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἱκανῶς . βασιλεὺς δὲ ἐκέλευεν αὐτὸν πρὸς βασιλέα τὸν πάππον ἐλθόντα ἀπαγγεῖλαι , ὡς « δεῖταί σου βασιλεὺς ὁ σὸς ἔγγονος ἢ αὐτὸν κελεῦσαι πρός σε ἐλθεῖν , ἢ εἰ τοῦτο δυσχερὲς , ἀλλὰ , τό γε δεύτερον , ἐν εὐεργεσίας μεγάλῳ μέρει ταύτην αὐτῷ χάριν καταθεῖναι , τὸ , ἐλθόντα αὐτὸν ἐπὶ τοῦ πύργου τουτουῒ , μικρὰ ἄττα διαλεχθῆναι πρὸς σὲ , ἢ εἰ μηδὲ τοῦτο δυνατὸν , τό γε τρίτον , τὸν θεῖον αὐτῷ Μαρκέσην πρὸς αὐτὸν ἀποστεῖλαι ἀρτίως ἥκοντα ἐκ Λουμπαρδίας , ἅμα μὲν ἐπιθυμίαν ἔχοντα αὐτῷ συγγενέσθαι χρόνον ἤδη συχνὸν ἀποδημοῦντι , ἅμα δ' ἵνα χρήσηται αὐτῷ καὶ πρεσβευτῇ πρὸς αὐτόν . » ὁ μὲν οὖν Μαρούλης εἰπὼν , ὡς ποιήσει τὸ κελευσθὲν , ἀπῆλθεν . ὁ μέντοι Μαρκέσης Θεόδωρος υἱὸς βασιλέως ἦν τοῦ πρεσβυτέρου ἐκ βασιλίδος Εἰρήνης τῆς θυγατρὸς Μαρκέση Μούντης Φαράντες τοῦ Λουμπαρδίας ἄρχοντος μέρους γεγενημένος · κατὰ δὲ μητρῷον κλῆρον εἰς Λουμπαρδίαν ἀπελθὼν , ἦρχεν ἐκεῖ τὴν μητρόθεν αὐτῷ προσήκουσαν ἀρχήν . τότε δὲ εἰς Βυζάντιον ἔτυχεν ἐλθὼν , ἅμα μὲν ὀψόμενος τοὺς συγγενεῖς , ἅμα δ' , ἵνα καὶ παρὰ βασιλέως τοῦ πατρὸς εὐεργετηθῇ · τοῦτο δ' ἦν αὐτῷ ποιεῖν ἐξ ἔθους κατά τινας περιόδους ἐτῶν . ὁ δὲ Μαρούλης μετὰ μικρὸν ἐκ βασιλέως ἐλθὼν , ἀπήγγειλε τῷ νέῳ βασιλεῖ ὡς εἴη μεμηνυκὼς αὐτῷ βασιλεὺς ὁ πάππος τῶν ἐνθένδε ἀναχωρεῖν , μηδ' ἱστάμενον αὐτοῦ , τὴν αὐτοῦ πόλιν περιποιεῖν ἑαυτῷ ἐξαπατῶντα καὶ παραπείθοντα τὸν προστυχόντα . οὔτε γὰρ αὐτὸν δυνατὸν ἐπὶ τὸ τεῖχος ἐλθεῖν , οὔτ' αὐτῷ τὴν εἴσοδον συγχωρῆσαι , ἀλλ' οὐδὲ μὴν τὸν θεῖον αὐτῷ τὸν Μαρκέσην ἀποστελεῖ πρὸς αὐτόν . πλησίον δὲ αὐτοῦ Μαρούλη καὶ Μάρκος τις Καβαλλάριος ὠνομασμένος ὁ Καβαλλαρίου τοῦ Βάρδα ἑστὼς , ἐκ τῶν οἰκετῶν τοῦ πρεσβυτέρου βασιλέως ὢν , σκαιῶς καὶ ἀπαιδεύτως πρὸς βασιλέα τὸν νέον εἶπεν , ἀποχωρεῖν τῶν ἐνθένδε πρὶν κατεδηδοκέναι τὴν κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ . ἡδὺ δὲ γελάσας ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῷ λόγῳ , « ἀλλ' οὐκ ἂν εἴη δυνατὸν » εἶπεν « ὦ Μάρκε , τοῦτο . ζῶν τε γὰρ οὐκ ἂν καταφάγοιμι τὴν ἰδίαν κεφαλὴν , καὶ ἀποθανόντα ὁμοίως ἀδυνατώτερον τοῦτο πράττειν , ὥστε σε συμβαίνειν καὶ ἀμφοτέρωθεν ἐψεῦσθαι . » πρὸς μὲν οὖν Μάρκον τοιαῦτα παίζων εἴρηκεν ὁ βασιλεὺς , τὸν Μαρούλην δὲ ἐκέλευεν ὡς ἐξ αὐτοῦ τοιαῦτα ἀπαγγέλλειν βασιλεῖ , ὡς « αὐτὸς ἂν εἰδείη θεὸς , οἶδα δὲ καὶ αὐτὸς , καὶ αὐτῶν ἐμοὶ συνεπιμαρτυρούντων τῶν πραγμάτων , ὡς οὐδὲν ἐνέλιπον προθυμίας οὐδὲ σπουδῆς εἰς τὸ πράττειν ἅ τε προσέταττες καὶ ἦν σοι κατὰ γνώμην · ἐλογιζόμην δ' , ὅτι καὶ σὺ μᾶλλον ἂν εἰδείης αὐτὰ τῶν ἄλλων · ἐχρῆν γάρ . ἐπεὶ δ' οὕτω τὰ πράγματα φθονερός τις συνεσκεύασε δαίμων , καὶ ὧν μὲν ἐν τοῖς παρασχοῦσι καιροῖς εὐνοίας ἅμα καὶ εὐπειθείας τῆς πρὸς σὲ ἐπιδέδειγμαι ἔργῳ ἐπελάθου , ἀνθρώποις δὲ συκοφάνταις καὶ φθόροις πεισθεὶς , κεκίνηκας αὖθις τὸν πόλεμον τὸν πρὸς ἐμὲ , πολλὰ πρότερον καὶ βουλευσάμενος καὶ συσκευάσας κατ' ἐμοῦ , ὡς ἐγένετο καταφανὲς ἐμοὶ ἐκ τῶν ἑαλωκότων γραμμάτων , ἃ καὶ μετὰ τῶν πρὸς ἐμὲ ἐλθόντων ἀρχιερέων ἔπεμψά σοι · καὶ πολλὰ πολλάκις ἐμοῦ δεηθέντος , οὐ προσεδέξω τὴν εἰρήνην , καὶ νῦν ἐλθόντος ἐνταυθοῖ καὶ ἁπτομένου σου τῶν γονάτων καὶ πάντα πράττοντος ὥστε τὴν εἰρήνην εἶναι , οὐδὲν μᾶλλον ὑφῆκας τῆς ὀργῆς , ἀλλ' ἄπρακτον ἀπεπέμψω , ὥσπερ τι σκεῦος ἄχρηστον ἀποῤῥίψας · ἤλπικας δ' ἐπὶ τὴν δεδεμένην πάρδαλιν , ἣν ἔλυσας κατ' ἐμοῦ . ἰδοὺ τὴν μὲν εἰρήνην καὶ τοὺς δι' αὐτὴν γεγενημένους ὅρκους παραδίδωμι θεῷ , ὃν αὐτὸς εὐορκῶ · πάντα δὲ τῷ πάντα δικαίως κρίνοντι ἀναθεὶς τὰ κατ' ἐμὲ , ἀναγκαίως ἤδη πρὸς τὸν πόλεμον χωρῶ . πέποιθα δὲ ὡς , ὀλίγου παρελθόντος χρόνου , οὐδ' αὐτὸς ἀγνοήσεις τὴν ἀβουλίαν τὴν νυνὶ , ἀλλ' ἐκ τῶν πραγμάτων αὐτῶν μαθήσῃ σαφῶς , ὡς ὧν μὲν ἀποσχέσθαι ἔδει , ταῦτα προείλου , ἃ δὲ ἔκρινας καταλιπεῖν , τούτων ἦν βέλτιον ἔχεσθαι παντὶ σθένει . » τοιαῦτα βασιλεὺς ὁ νέος εἰπὼν , καταβὰς τοῦ ἵππου , προσεκύνει καὶ ἀπόντα τὸν πάππον καὶ βασιλέα . καὶ ὁ Μαρούλης δὲ ὁμοίως ὥσπερ καὶ πρότερον ἀπὸ τοῦ τείχους σιγῇ τὴν προσκύνησιν παρεῖχε τῷ νέῳ βασιλεῖ . εἶτα καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους ἀσπασάμενος ὁ βασιλεὺς , ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν , καὶ ἦλθεν εἰς Σηλυβρίαν . καὶ διοικήσας τὰ ἐκεῖ ᾗ αὐτῷ ἐδόκει ἄριστα ἔχειν , καὶ ἄρχοντα ἐπιστήσας Σηλυβριανοῖς , ἦλθεν εἰς Διδυμότειχον , καταλιπὼν ἐν Σηλυβρίᾳ παρακοιμώμενον τὸν Ἀπόκαυχον , ὡς ἂν εἴ τι ἀσφαλείας ἐνέδει Σηλυβρίας ἕνεκα καταστησάμενος , ἀφίκηται πάλιν πρὸς αὐτόν · ὃ καὶ ἐποίησεν ὀλίγων ἡμερῶν εἴσω . βασιλεὺς δ' ἐν Διδυμοτείχῳ προσέταξεν ἀθροίζεσθαι τὴν στρατιάν . καὶ οὐ πολλαῖς ὕστερον ἡμέραις οἱ κατὰ Θρᾴκην συνῆλθον πάντες πλὴν τῶν Κομάνων , οὓς ὀλίγῳ ἐλάσσους ὄντας δισχιλίους τὸν ἀριθμὸν , ἦσαν δ' οὗτοι οἱ ἐκ Δαλματίας τῷ βασιλεῖ προσελθόντες Μιχαὴλ τῷ δευτέρῳ , προστάξαντος τοῦ πρεσβυτέρου βασιλέως , ὁ Τορνίκης Ἀνδρόνικος καὶ ὁ Λάσκαρις Μανουὴλ ἀνέστησάν τε ἀπὸ Θρᾴκης καὶ ταῖς νήσοις Λήμνῳ καὶ Θάσῳ ἐγκατῴκισαν καὶ τῇ Λέσβῳ . αἰτία δὲ ἦν τῆς ἀναστάσεως αὐτῶν εὔδηλος μὲν οὐδεμία , ἐλέγετο δὲ ὡς βασιλεὺς πύθοιτο περὶ αὐτῶν , ὡς κρύφα διαλεχθεῖεν πρὸς τοὺς σατράπας τῶν Σκυθῶν , ἵνα στρατιὰν πέμψαντες , ἐκεῖθεν μετὰ τῆς ἄλλης λείας ἀπαγάγωσι καὶ αὐτοὺς πρὸς τὴν Σκυθικὴν προσχωρήσαντας ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις . ἀπόδειξις δὲ ἦν τῆς αἰτίας ταύτης οὐδεμία · διὸ καὶ βασιλεὺς ὁ νέος ἐδυσχέραινεν οὐ μετρίως αὐτῶν ἀνισταμένων , ἤνεγκε δὲ σιγῇ τῷ μὴ δοκεῖν ἐναντία βούλεσθαι τῇ βασιλέως γνώμῃ .
Lemmas: ναί . ὡς δέ δοκέω πρῶτος εἰς Βυζάντιον ἔρχομαι , ἀείρω ἐκ Ῥήγιον ἅμα τριακόσιοι καί χίλιοι λογάς , ὅς ἄγω , ὁ εἰς Βυζάντιον πορεύω . μετά δέ ὁ ὁ αὐτόθι γέφυρα διέρχομαι , παρά ὁ ἐν Βυζάντιον βασιλεύς Φίλων ἵημι γράμμα πρός βασιλεύς , πᾶς κατά μέρος διέξειμι , ὅπως τε ὁ ἀφίζω πρέσβυς οὐδέ ἐρώτησις πρός βασιλεύς ἀξιόω ὁ πρέσβυς , ὅσος τε δυσχεραίνω ὁ πατριάρχης οὗτος ἕνεκα εἶπον πρός βασιλεύς καί ὅς τυγχάνω ὁ ἀπόκρισις , καί τελευταῖος , ὡς αὐτός τε καί ὁ συμμετέχω αὐτός ὁ πρός βασιλεύς ἀπολογία εἴργω . ὁ μέν οὖν πέμπω ὁ γράμμα βασιλεύς διά ὁ κομίζω ὁ εἰς αὐτός εὔνοια ἀντιπέμπω χάρις πολύς , ὁ δέ ἀμφι αὐτός κελεύω ὁ ὅπλον περιτίθημι , νομίζω , οὐ ἀσφαλής εἰμί οὐδέ ἐμπειρία στρατιωτικός διά πολέμιος εἶμι ἄφρακτος χωρέω · καί ὁπλίζω πᾶς ὅς προστάσσω . ὡς δέ πλησίος γίγνομαι ὁ Βυζάντιον τεῖχος , ὁ στρατία μέν ἵστημι βασιλεύς ἀπωτέρω · αὐτός δέ ἅμα ὁ μέγας δομέστικος καί πρωτοστράτωρ καί στρατιώτης ἕτερος τριάκοντα παραλαμβάνω , ἔρχομαι ἐγγύς τεῖχος παρά ὁ ὁ γυρολιμνη προσαγορεύω πύλη . ἐπί ὅς ἄλλος τε εἰμί ὁπλίζω πολύς καί ἄρχω αὐτός ὁ ὁ βασιλικός τράπεζα δομέστικος Φωκᾶς ὁ Μαρούλης , ὅς αὐτός διά ἑαυτοῦ προσαγορεύω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἀποκρίνω μέν οὐδείς , προσκυνέω δέ μόνος σιγή . ἔρχομαι γάρ ὡς βασιλεύς καί δεσπότης ἑαυτοῦ δέος οὖον μικρός ἐμποιέω προσαγορεύω , ὁ ἐκ βασιλεύς ὁ πρέσβυς βλάβη ὑφοράω , καί ὁ ὡς ἰδιώτης προσφέρω , οὖον μόνος ἰταμός δεινῶς , ἀλλά καί αὐτός μηδαμῶς προσήκω , ἅτε παιδεύω περί ὁ τοιοῦτος ἱκανῶς . βασιλεύς δέ κελεύω αὐτός πρός βασιλεύς ὁ πάππος ἔρχομαι ἀπαγγέλλω , ὡς « δέω σύ βασιλεύς ὁ σός ἔγγονος ἢ αὐτός κελεύω πρός σύ ἔρχομαι , ἢ εἰμί οὗτος δυσχερής , ἀλλά , ὁ γε δύο , ἐν εὐεργεσία μέγας μέρος οὗτος αὐτός χάρις κατατίθημι , ὁ , ἔρχομαι αὐτός ἐπί ὁ πύργος οὗτος , μικρός τις διαλέγω πρός σύ , ἢ εἰμί μηδέ οὗτος δυνατός , ὁ γε τρίτος , ὁ θέω αὐτός Μαρκέσης πρός αὐτός ἀποστέλλω ἄρτιος ἥκω ἐκ Λουμπαρδιάς , ἅμα μέν ἐπιθυμία ἔχω αὐτός συγγίγνομαι χρόνος ἤδη συχνός ἀποδημέω , ἅμα δέ ἵνα χράω αὐτός καί πρεσβευτής πρός αὐτός . » ὁ μέν οὖν Μαρούλης εἶπον , ὡς ποιέω ὁ κελεύω , ἀπέρχομαι . ὁ μέντοι Μαρκέσης Θεόδωρος υἱός βασιλεύς εἰμί ὁ πρέσβυς ἐκ βασιλίς Εἰρήνη ὁ θυγάτηρ Μαρκέσης Μούντης Φαράντες ὁ Λουμπαρδιάς ἄρχω μέρος γίγνομαι · κατά δέ Μητρῷον κλῆρος εἰς Λουμπαρδία ἀπέρχομαι , ἄρχω ἐκεῖ ὁ μητρόθεν αὐτός προσήκω ἀρχή . τότε δέ εἰς Βυζάντιον τυγχάνω ἔρχομαι , ἅμα μέν ὁράω ὁ συγγενής , ἅμα δέ , ἵνα καί παρά βασιλεύς ὁ πατήρ εὐεργετέω · οὗτος δέ εἰμί αὐτός ποιέω ἐκ ἔθος κατά τις περίοδος ἔτος . ὁ δέ Μαρούλης μετά μικρός ἐκ βασιλεύς ἔρχομαι , ἀπαγγέλλω ὁ νέος βασιλεύς ὡς εἰμί μηνύω αὐτός βασιλεύς ὁ πάππος ὁ ἐνθένδε ἀναχωρέω , μηδέ ἵστημι αὐτός , ὁ αὐτός πόλις περιποιέω ἑαυτοῦ ἐξαπατάω καί παραπείθω ὁ προστυγχάνω . οὔτε γάρ αὐτός δυνατός ἐπί ὁ τεῖχος ἔρχομαι , οὔτε αὐτός ὁ εἴσοδος συγχωρέω , ἀλλά οὐδέ μήv ὁ θέω αὐτός ὁ Μαρκέσης ἀποστέλλω πρός αὐτός . πλησίος δέ αὐτός Μαρούλη καί Μάρκος τις Καβαλλάριος ὀνομάζω ὁ Καβαλλάριος ὁ Βάρδα ἵστημι , ἐκ ὁ οἰκέτης ὁ πρέσβυς βασιλεύς εἰμί , σκαιός καί ἀπαίδευτος πρός βασιλεύς ὁ νέος εἶπον , ἀποχωρέω ὁ ἐνθένδε πρίν κατεσθίω ὁ κεφαλή ὁ ἑαυτοῦ . ἡδύς δέ γελάω ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ λόγος , « ἀλλά οὐ εἄν εἰμί δυνατός » εἶπον « εἰμί Μᾶρκος , οὗτος . ζῶ τε γάρ οὐ εἄν κατεσθίω ὁ ἴδιος κεφαλή , καί ἀποθνῄσκω ὁμοίως ἀδύνατος οὗτος πράσσω , ὥστε σύ συμβαίνω καί ἀμφοτέρωθεν ψεύδω . » πρός μέν οὖν Μᾶρκος τοιοῦτος παίζω εἴρω ὁ βασιλεύς , ὁ Μαρούλης δέ κελεύω ὡς ἐκ αὐτός τοιοῦτος ἀπαγγέλλω βασιλεύς , ὡς « αὐτός εἄν οἶδα θεός , οἶδα δέ καί αὐτός , καί αὐτός ἐγώ συνεπιμαρτυρέω ὁ πρᾶγμα , ὡς οὐδείς ἐλλείπω προθυμία οὐδέ σπουδή εἰς ὁ πράσσω ὅς τε προστάσσω καί εἰμί σύ κατά γνώμη · λογίζομαι δέ , ὅτι καί σύ μᾶλλον εἄν οἶδα αὐτός ὁ ἄλλος · χρή γάρ . ἐπεί δέ οὗτος ὁ πρᾶγμα φθονερός τις συσκευάζω δαίμων , καί ὅς μέν ἐν ὁ παρέχω καιρός εὔνοια ἅμα καί εὐπείθεια ὁ πρός σύ ἐπιδείκνυμι ἔργον ἐπιλανθάνομαι , ἄνθρωπος δέ συκοφάντης καί φθόρος πείθω , κινέω αὖθις ὁ πόλεμος ὁ πρός ἐγώ , πολύς πρότερος καί βουλεύω καί συσκευάζω κατά ἐγώ , ὡς γίγνομαι καταφανής ἐγώ ἐκ ὁ ἁλίσκομαι γράμμα , ὁ καί μετά ὁ πρός ἐγώ ἔρχομαι ἀρχιερεύς πέμπω σύ · καί πολύς πολλάκις ἐγώ δήω , οὖον προσδέχομαι ὁ εἰρήνη , καί νῦν ἔρχομαι ἐνταυθοῖ καί ἅπτω σύ ὁ γόνυ καί πᾶς πράσσω ὥστε ὁ εἰρήνη εἰμί , οὐδείς μᾶλλον ὑφίημι ὁ ὀργή , ἀλλά ἄπρακτος ἀποπέμπω , ὥσπερ τίς σκεῦος ἄχρηστος ἀπορρίπτω · ἐλπίζω δέ ἐπί ὁ δέω1 πάρδαλις , ὅς λύω κατά ἐγώ . ἰδού ὁ μέν εἰρήνη καί ὁ διά αὐτός γίγνομαι Ὅρκος παραδίδωμι θεός , ὅς αὐτός εὐορκέω · πᾶς δέ ὁ πᾶς δικαίως κρίνω ἀνατίθημι ὁ κατά ἐγώ , ἀναγκαῖος ἤδη πρός ὁ πόλεμος χωρέω . πείθω δέ ὡς , ὀλίγος παρέρχομαι χρόνος , οὐδέ αὐτός ἀγνοέω ὁ ἀβουλία ὁ νυνί , ἀλλά ἐκ ὁ πρᾶγμα αὐτός μανθάνω σαφῶς , ὡς ὅς μέν ἀπέχω ἐσθίω , οὗτος προαιρέω , ὁ δέ κρίνω καταλείπω , οὗτος εἰμί ἀγαθός ἔχω πᾶς σθένος . » τοιοῦτος βασιλεύς ὁ νέος εἶπον , καταβαίνω ὁ ἵππος , προσκυνέω καί ἄπειμι ὁ πάππος καί βασιλεύς . καί ὁ Μαρούλης δέ ὁμοίως ὥσπερ καί πρότερος ἀπό ὁ τεῖχος σιγή ὁ προσκύνησις παρέχω ὁ νέος βασιλεύς . εἶτα καί ὁ ἄλλος ὁ ἀπό ὁ τεῖχος ἀσπάζομαι ὁ βασιλεύς , ἀναχωρέω ἐκεῖθεν , καί ἔρχομαι εἰς Σηλυβρίη . καί διοικέω ὁ ἐκεῖ ὅς αὐτός δοκέω ἀγαθός ἔχω , καί ἄρχω ἐφίστημι Σηλυβριανός , ἔρχομαι εἰς Διδυμότειχο , καταλείπω ἐν Σηλυβρία παρακοιμώμενος ὁ Ἀπόκαυχον , ὡς εἄν εἰμί τίς ἀσφάλεια ἐνδέω Σηλυβρία ἕνεκα καθίστημι , ἀφικνέομαι πάλιν πρός αὐτός · ὅς καί ποιέω ὀλίγος ἡμέρα εἴδομαι . βασιλεύς δέ ἐν διδυμοτειχεω προστάσσω ἀθροίζω ὁ στρατιά . καί οὖον πολύς ὕστερος ἡμέρα ὁ κατά Θρᾴκη συνέρχομαι πᾶς πλήν ὁ κομάς , ὅς ὀλίγος μικρός εἰμί δισχίλιοι ὁ ἀριθμός , εἰμί δέ οὗτος ὁ ἐκ Δαλματία ὁ βασιλεύς προσέρχομαι Μιχαήλ ὁ δύο , προστάσσω ὁ πρέσβυς βασιλεύς , ὁ Τορνίκης Ἀνδρόνικος καί ὁ Λάσκαρις Μανουήλ ἀνίστημι τε ἀπό Θρᾴκη καί ὁ νῆσος Λῆμνος καί Θάσος ἐγκατοικίζω καί ὁ Λέσβος . αἰτία δέ εἰμί ὁ ἀνάστασις αὐτός Εὔδηλος μέν οὐδείς , λέγω δέ ὡς βασιλεύς πυνθάνομαι περί αὐτός , ὡς κρύφα διαλέγω πρός ὁ σατράπης ὁ Σκύθης , ἵνα στρατία πέμπω , ἐκεῖθεν μετά ὁ ἄλλος λεῖος ἀπάγω καί αὐτός πρός ὁ Σκυθικός προσχωρέω ἅμα γυνή καί τέκνον . ἀπόδειξις δέ εἰμί ὁ αἴτιος οὗτος οὐδείς · διό καί βασιλεύς ὁ νέος δυσχεραίνω οὖον μέτριος αὐτός ἀνίστημι , φέρω δέ σιγή ὁ μή δοκέω ἐναντίος βούλομαι ὁ βασιλεύς γνώμη .