joannes-vi-cantacuzenus.historiae kantakouzen3.70
οʹ . Βασιλεὺς δὲ ἀσμένως ἀποσκευασάμενος καὶ Ἀλέξανδρον , παρεσκευάζετο ὡς τοῖς εἰς Ἡράκλειαν ἐπιστρατεύσων ἅμα τῷ νέῳ συνοῦσι βασιλεῖ . Μομιτζίλος δὲ ὑπὸ τῶν ἐν Βυζαντίῳ πεπεισμένος πόλεμον ἄρασθαι πρὸς βασιλέα , ἐπεὶ εἰς Διδυμότειχον ᾔσθετο ἀφιγμένον , Ἀβδηρίταις ἐπεστράτευσεν , ἐν οἷς ὡρμίζοντο αἱ πρότερον παρὰ Ἀμοὺρ πεντεκαίδεκα νῆες πρὸς βασιλέα κατὰ συμμαχίαν ἀφιγμέναι , ἃς ἐφύλαττον πεντήκοντα καὶ διακόσιοι Περσῶν · οἱ λοιποὶ δὲ συνῆσαν βασιλεῖ . ἐξ ὧν ὁ Μομιτζίλος κατὰ τὴν ἔφοδον ἐκείνην ἐνέπρησε τρεῖς , τῶν ἄλλων περισωθεισῶν · Περσῶν δὲ ἀπώλετο οὐδείς . πρὸς δὲ τοὺς βασιλεῖ συνόντας τις ἐλθὼν , ὡς ναῦς τε συμπάσας ἐμπρήσειε Μομιτζίλος ἐπελθὼν καὶ τοὺς φύλακας ἀποκτείνειε , διαδρᾶναι δυνηθέντος μηδενὸς , ἀπήγγελλεν . οἱ δ' ἦσαν ἐν τοῖς ὅπλοις εὐθὺς καὶ ὥρμηντο Μομιτζίλῳ ἐπιέναι . βασιλέως δὲ κωλύειν πειρωμένου , ὡς μετὰ τὴν ἐξ Ἡρακλείας ἐπάνοδον ἐπιστρατεύσοντας ἐκείνῳ μετὰ τῆς προσηκούσης ἐπιμελείας καὶ σπουδῆς , καὶ ἀναγκαιοτέραν τὴν εἰς Ἡράκλειαν στρατείαν ἐκ πολλῶν ἀποδεικνύντος , οὐδὲν ἀναγκαιότερον ἔφασαν ἐκεῖνοι τοῦ ἀμύνεσθαι ὑπὲρ τοῦ φόνου τῶν ὁμοφύλων . ὁρῶν δὲ ὁ βασιλεὺς , ὡς μὴ δύναιτο κατέχειν , καὶ τὴν Ρωμαίων συνεξέπεμπε στρατιὰν , ἅμα μὲν κακώσουσαν τὰ Μομιτζίλου ἤδη φανερῶς ἀφεστηκότος , ἅμα δὲ καὶ περὶ τῶν βαρβάρων δεδοικὼς , μὴ διαφθαρῶσιν ὑπ' ἐκείνου , ἀξιόμαχον στρατόπεδον ἤδη κεκτημένου καὶ πρὸς τόλμαν καὶ εὐψυχίαν οὐδενὸς τῶν τότε λειπομένου . Μομιτζίλος δὲ , ὅπερ ἐγένετο , ὑπωπτευκὼς , ὡς οὐκ ἂν ἀνάσχοιτο τὴν ὕβριν ὁ βασιλεὺς , ἀλλ' ἐπ' αὐτὸν πέμψοι στρατιὰν , τήν τε χώραν συνέστειλεν εἰς τὰς πόλεις καὶ τὰ φρούρια καὶ αὐτὸς παρεσκεύαστο ὡς ἐπὶ μάχην . ὁρῶν δὲ τὴν Περσῶν καὶ Ρωμαίων στρατιὰν δυνατωτέραν οὖσαν , ἢ ὥστε διακινδυνεύειν πρὸς αὐτὴν , τὸ νῦν μὲν ἔχον ἔγνω ἡσυχάζειν καὶ ἐπὶ λεηλασίαν τρέπεσθαι ἐᾷν , ἀναστρέφουσι δὲ ἐπιτίθεσθαι καὶ βλάπτειν , ἤν τι δύνηται . καὶ τὴν στρατιὰν ἔχων , κατὰ τὸ Περιθεώριον ὑπὸ βασιλίδα ἔτι τελοῦν διέτριβεν ἐλθὼν καὶ τὴν ἀνάζευξιν περιέμενε τῆς στρατιᾶς . βασιλεῖ δὲ τῷ Καντακουζηνῷ ἐν Κουμουτζηνοῖς τὴν ἐπάνοδον τῆς στρατιᾶς καὶ αὐτῷ ἐκδεχομένῳ , ἐδόκει δεῖν προελθεῖν ἐπὶ μικρὸν , εἴ πως ἐγγένοιτο παρά του τι περὶ τῆς στρατιᾶς πυθέσθαι . καὶ προῆλθεν ἄχρι πόλεως Μεσήνης παλαιᾶς , ἐκ πολλῶν ἐτῶν κατεσκαμμένης , ὅσον ἑξήκοντα ἔχων ἑπομένους στρατιώτας . ἐκεῖ δὲ τοῦ ἵππου μετὰ τῶν συνόντων ἀποβὰς , σκοποὺς μὲν ἔπεμπε πρότερον φυλάττειν πόῤῥωθεν . νυσταγμῷ δὲ ληφθεὶς , ὕπνωττεν ἐπὶ μικρόν · ὑπνώττοντι δὲ ἠκούετο λέγουσα φωνή · « ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν , καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός . » ἀνέστη μὲν οὖν αὐτίκα ὑπὸ τῆς φωνῆς θορυβηθεὶς , καὶ τοῖς παροῦσι διηγεῖτο . ἅμα δὲ καὶ οἱ σκοποὶ ἀπήγγελλον ἐλθόντες , ὡς προσελαύνει στρατιά · ἀκριβῶς δὲ οὐκ εἶχον εἰδέναι ὅθεν εἴη . βασιλεὺς δὲ καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ᾠήθησαν μὲν εἶναι τὴν οἰκείαν , ὑποστρέφουσαν ἐκ τῆς λεηλασίας , ὅμως ὑπὸ τῆς κατὰ τοὺς ὕπνους τεθορυβημένος φωνῆς , τούς τε νεμομένους ἵππους ἐκεῖ τῆς στρατιᾶς ἐκέλευε τοὺς νομέας ἀπάγειν εἰς Κουμουτζηνὰ , καὶ Μανουὴλ τὸν Ταρχανειώτην ἐκ τῶν παρόντων ὀλίγους ἐκέλευεν ἀπολεξάμενον , εὐθὺ τῆς ἐρχομένης στρατιᾶς χωρεῖν καὶ κατασκέπτεσθαι ὅθεν εἴη · αὐτὸς δὲ ἀνελάμβανε τὰ ὅπλα μετὰ τῶν συνόντων . οὔπω δὲ ὡπλισμένων παντελῶς , τεθορυβημένος ἐπανῆκεν ὁ Ταρχανειώτης , πολεμίους εἶναι φάσκων τοὺς ἐπιόντας . οὔπω δὲ πᾶν εἴρητο ἔπος , καὶ οἱ πολέμιοι παρῆσαν . ἦν δὲ ὁ Μομιτζίλος , χιλίους ἄγων ἐπιλέκτους , παρά τινων κατασκόπων , οὓς ἔπεμψεν αὐτὸς , περὶ βασιλέως πεπυσμένος , ὅτι ἐν Μεσήνῃ τὸ νῦν ἔχον διατρίβει . ἦν γὰρ ὀλίγον ἐν ᾧ διεῖχε Περιθεώριον Μεσήνης . βασιλεὺς μὲν οὖν τοὺς περὶ αὐτὸν συναγαγὼν , ἐβάδιζεν εὐτάκτως διὰ Μεσήνης τὴν ἄγουσαν εἰς Κουμουτζηνά . ὁρῶν δὲ ὁ Μομιτζίλος οὐκ εὐθὺς ἐπὶ φυγὴν τραπέντας , ἀλλὰ βάδην καὶ τεταγμένως ἀπιόντας , ἔδεισε μή , τινων ἐνεδρευόντων ἐν τοῖς ἐρειπίοις τῆς πόλεως , τροπὴ γένηται περὶ αὐτὸν , ἀτάκτοις καὶ διεσκεδασμένοις ἀθρόον ἐπελθόντων , καὶ συνεῖχε καὶ αὐτὸς τὴν στρατιὰν σχολαίως πορευομένην ἐν λόχοις τρισίν . ἐπεὶ δὲ βασιλεὺς καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἔξω τῶν ἐρειπίων ἦσαν καὶ ἐνέδρας ὑποψία οὐδεμία ἦν , ἤλαυνον οἱ περὶ Μομιτζίλον ἐπ' ἐκείνους ἀκρατῶς . τραπομένων δὲ ἁπάντων εἰς φυγὴν , ἐπεὶ οἱ προδραμόντες τῶν πολεμίων ἐγγὺς ἦσαν βασιλέως , τῶν ἄλλων γὰρ αὐτὸς τελευταῖος ὑπελείπετο , συστραφεὶς ἠμύνετο τοῖς πρώτως φθάσασι , καὶ ἔπιπτεν ὁ βασιλέως ἵππος τοῖς πολεμίοις συμβαλόντος . τῶν οἰκετῶν δὲ εἷς παρὼν , Λαντζαρέτος ὄνομα , τοῦ ἵππου ἀποβὰς , παρείχετο τὸν ἵππον βασιλεῖ , ἅμα δὲ καὶ συνήρατο ἐπιβῆναι . ἐπιβαίνοντα δὲ ξίφει τις ἔπληξεν ἐπιστὰς κατὰ τῆς κεφαλῆς , ἔβλαπτε δὲ οὐδὲν , τοῦ κράνους πρὸς τὴν πληγὴν γενναίως ἀντισχόντος . ἐξ ἐκείνου δὲ διὰ πάσης ἀμυνόμενος τῆς ὁδοῦ καὶ πλήττων καὶ πληττόμενος , παρῆλθον γὰρ αὐτὸν πολλοὶ τῶν πολεμίων , ἦλθεν εἰς Κουμουτζηνὰ , παραδόξως διασωθεὶς , Λαντζαρέτον δὲ ξίφεσι καὶ δόρασι κατατραυματίσαντες καὶ νομίσαντες ἀπεκτονέναι , δεκάκις γὰρ ἐτραυμάτισαν πρὸς τοῖς ὀκτὼ , ἀπέλιπον ἐμπνέοντα . βασιλεὺς μὲν οὖν οὕτως ἐκ τοῦ τοσούτου κινδύνου , μηδενὸς ἂν προσδοκήσαντος , διεσώζετο , καὶ ὁ Μομιτζίλος οὐδὲ βραχὺ προσμείνας ἀνεχώρει . Λαντζαρέτον δὲ πέμψας ὁ βασιλεὺς ἤγαγεν εἰς Κουμουτζηνὰ ἐμπνέοντα ἔτι · καὶ πολλῆς ἀξιωθεὶς ἐπιμελείας , ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ὑγιής τε καὶ σῶος αὖθις ἦν , μηδὲν τῶν μελῶν ὑπὸ τῶν πληγῶν ἀποβαλὼν , πολλῆς τε εὐμενείας καὶ τιμῆς ἀπέλαυε παρὰ βασιλέως , καὶ μειζόνων , ἢ ἐτύγχανε , δοκῶν εἶναι ἀξιώτερος διὰ τὴν ἐπιδεδειγμένην πρὸς ἐκεῖνον εὔνοιαν . ἔπεσον δὲ καὶ τῶν ἄλλων τέτταρες , ὧν εἷς ὁ Βρυέννιος Μιχαὴλ ἦν , ᾧ πεσεῖν μαχόμενον ἔμπροσθεν βασιλέως ὁ Διδυμοτείχου ἀρχιερεὺς πολλῷ χρόνῳ πρότερον προεῖπεν · ἑάλωσαν δὲ καὶ ἕτεροι τοσοῦτοι . Μομιτζίλος δὲ μετὰ μικρὸν , τῆς αὐτῷ ἐπελθούσης στρατιᾶς ἀνακεχωρηκυίας , τῶν ἑαλωκότων δύο , τόν τε Ἀπελμενὲ καὶ Θεόδωρον τὸν Καβαλλάριον , πρὸς βασιλίδα τὴν Ἄνναν πέμψας , μισθοὺς ᾔτει τῆς συμμαχίας καὶ τῆς πρὸς τὸν πολέμιον , αὐτῷ γεγενημένης μάχης . ἡ δὲ ἀσμένως τε ἐδέχετο τὴν αἴτησιν καὶ δεσπότην ἀπεδείκνυ . πρεσβείαν δὲ καὶ πρὸς βασιλέα πέμψας ἐδεῖτο τυχεῖν συγγνώμης , ἀγνώμων οὕτω φανεὶς καὶ κακῶς ἀμειψάμενος τὸν εὐεργέτην · ἐπηγέλλετό τε μηδὲν ἀγνωμονήσειν ἔτι . βασιλεὺς δὲ τό,τε τιμωρεῖσθαι ὡς ἀμήχανον ὁρῶν καὶ τὸ πολέμιον ἔχειν Μομιτζίλον βλάπτειν δυνάμενον ὡς ἀλυσιτελὲς , διηλλάττετό τε καὶ παρείχετο συγγνώμην , προσήκοντα ὑπομένων τῷ καιρῷ . πεπυσμένος δὲ αὐτὸν καὶ παρὰ βασιλίδος δεσπότην γεγονέναι , τὴν σεβαστοκράτορος αὐτὸς παρείχετο ἀξίαν , καὶ ἔδοξε τὰ τούτου μᾶλλον ἢ τὰ βασιλίδος προελέσθαι , καὶ ἔστεργε τὸ ὑπὸ βασιλεῖ τετάχθαι δῆθεν ἐπ' ὀλίγον χρόνον . τοῦ χρόνου δὲ ἐν τούτοις παρῳχηκότος , ὃν οἱ βάρβαροι ἐπηγγείλαντο συμμαχήσειν βασιλεῖ , ἐμέμνηντο ἐπανόδου . βασιλεὺς δὲ καὶ αὖθις ἐπεχείρει συνεῖναι πείθειν · μὴ πειθομένους δὲ ἀπέλυε , καὶ ἐπεραιοῦντο εἰς Ἀσίαν δι' Ἑλλησπόντου .
Lemmas: οὐ . Βασιλεύς δέ ἄσμενος ἀποσκευάζω καί Ἀλέξανδρος , παρασκευάζω ὡς ὁ εἰς Ἡράκλεια ἐπιστρατεύω ἅμα ὁ νέος σύνειμι βασιλεύς . Μομιτζίλος δέ ὑπό ὁ ἐν Βυζάντιον πείθω πόλεμος ἀείρω πρός βασιλεύς , ἐπεί εἰς Διδυμότειχο αἰσθάνομαι ἀφικνέομαι , Ἀβδηρίτης ἐπιστρατεύω , ἐν ὅς ὁρμίζω ὁ πρότερος παρά Ἀμοὺρ πεντεκαίδεκα ναῦς πρός βασιλεύς κατά συμμαχία ἀφικνέομαι , ὅς φυλάσσω πεντήκοντα καί διακόσιοι Πέρσης · ὁ λοιπός δέ σύνειμι βασιλεύς . ἐκ ὅς ὁ Μομιτζίλος κατά ὁ ἔφοδος ἐκεῖνος ἐμπίμπρημι τρεῖς , ὁ ἄλλος περισῴζω · Πέρσης δέ ἀπόλλυμι οὐδείς . πρός δέ ὁ βασιλεύς σύνειμι τις ἔρχομαι , ὡς ναῦς τε σύμπας ἐμπίμπρημι Μομιτζίλος ἐπέρχομαι καί ὁ φύλαξ ἀποκτείνω , διαδιδράσκω δύναμαι μηδείς , ἀπαγγέλλω . ὁ δέ εἰμί ἐν ὁ ὅπλον εὐθύς καί ὁρμάω μομιτζιλαω ἔπειμι . βασιλεύς δέ κωλύω πειράω , ὡς μετά ὁ ἐκ Ἡράκλεια ἐπάνοδος ἐπιστρατεύω ἐκεῖνος μετά ὁ προσήκω ἐπιμέλεια καί σπουδή , καί ἀναγκαῖος ὁ εἰς Ἡράκλεια στρατεία ἐκ πολύς ἀποδείκνυμι , οὐδείς ἀναγκαῖος φημί ἐκεῖνος ὁ ἀμύνω ὑπέρ ὁ φόνος ὁ ὁμόφυλος . ὁράω δέ ὁ βασιλεύς , ὡς μή δύναμαι καταχέω , καί ὁ Ῥωμαῖος συνεκπέμπω στρατία , ἅμα μέν κακόω ὁ Μομιτζίλου ἤδη φανερῶς ἀφίστημι , ἅμα δέ καί περί ὁ βάρβαρος δείδω , μή διαφθείρω ὑπό ἐκεῖνος , ἀξιόμαχος στρατόπεδον ἤδη κτάομαι καί πρός τόλμα καί εὐψυχία οὐδείς ὁ τότε λείπω . Μομιτζίλος δέ , ὅσπερ γίγνομαι , ὑποπτεύω , ὡς οὐ εἄν ἀνέχω ὁ ὕβρις ὁ βασιλεύς , ἀλλά ἐπί αὐτός πέμπω στρατία , ὁ τε χώρα συστέλλω εἰς ὁ πόλις καί ὁ φρούριον καί αὐτός παρασκευάζω ὡς ἐπί μάχη . ὁράω δέ ὁ Πέρσης καί Ῥωμαῖος στρατία δυνατός εἰμί , ἢ ὥστε διακινδυνεύω πρός αὐτός , ὁ νῦν μέν ἔχω γιγνώσκω ἡσυχάζω καί ἐπί λεηλασία τρέπω ἐάω , ἀναστρέφω δέ ἐπιτίθημι καί βλάπτω , ἐάν τίς δύναμαι . καί ὁ στρατία ἔχω , κατά ὁ Περιθεώριον ὑπό βασιλίς ἔτι τελέω διατρίβω ἔρχομαι καί ὁ ἀνάζευξις περιμένω ὁ στρατιά . βασιλεύς δέ ὁ Καντακουζηνός ἐν Κουμουτζηνοῖς ὁ ἐπάνοδος ὁ στρατιά καί αὐτός ἐκδέχομαι , δοκέω δήω προέρχομαι ἐπί μικρός , εἰμί πως ἐγγίγνομαι παρά ὁ τίς περί ὁ στρατιά πυνθάνομαι . καί προέρχομαι ἄχρι πόλις Μεσήνης παλαιός , ἐκ πολύς ἔτος κατασκάπτω , ὅσος ἑξήκοντα ἔχω ἕπομαι στρατιώτης . ἐκεῖ δέ ὁ ἵππος μετά ὁ σύνειμι ἀποβαίνω , σκοπός μέν πέμπω πρότερος φυλάσσω πόρρωθεν . νυσταγμός δέ λαμβάνω , ὑπνώττω ἐπί μικρός · ὑπνώσσω δέ ἀκούω λέγω φωνή · « ἐγείρω ὁ καθεύδω καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , καί ἐπιφαύσκω σύ ὁ Χριστός . » ἀνίστημι μέν οὖν αὐτίκα ὑπό ὁ φωνή θορυβέω , καί ὁ πάρειμι διηγέομαι . ἅμα δέ καί ὁ σκοπός ἀπαγγέλλω ἔρχομαι , ὡς προσελαύνω στρατιά · ἀκριβῶς δέ οὐ ἔχω οἶδα ὅθεν εἰμί . βασιλεύς δέ καί ὁ περί αὐτός οἴομαι μέν εἰμί ὁ οἰκεῖος , ὑποστρέφω ἐκ ὁ λεηλασία , ὅμως ὑπό ὁ κατά ὁ ὕπνος θορυβέω φωνή , ὁ τε νέμω ἵππος ἐκεῖ ὁ στρατιά κελεύω ὁ νομεύς ἀπάγω εἰς Κουμουτζηνὰ , καί Μανουήλ ὁ Ταρχανειώτης ἐκ ὁ πάρειμι ὀλίγος κελεύω ἀπολέγω , εὐθύς2 ὁ ἐρχόμενος στρατιά χωρέω καί κατασκέπτομαι ὅθεν εἰμί · αὐτός δέ ἀναλαμβάνω ὁ ὅπλον μετά ὁ σύνειμι . οὔπω δέ ὁπλίζω παντελῶς , θορυβέω ἐπανίημι ὁ Ταρχανειώτης , πολέμιος εἰμί φάσκω ὁ ἔπειμι . οὔπω δέ πᾶς εἴρω ἔπος , καί ὁ πολέμιος πάρειμι . εἰμί δέ ὁ Μομιτζίλος , χίλιοι ἄγω ἐπίλεκτος , παρά τίνω κατάσκοπος , ὅς πέμπω αὐτός , περί βασιλεύς πυνθάνομαι , ὅτι ἐν Μεσσήνη ὁ νῦν ἔχω διατρίβω . εἰμί γάρ ὀλίγος ἐν ὅς διέχω Περιθεώριον Μεσήνης . βασιλεύς μέν οὖν ὁ περί αὐτός συνάγω , βαδίζω εὔτακτος διά Μεσήνης ὁ ἄγω εἰς Κουμουτζηνά . ὁράω δέ ὁ Μομιτζίλος οὐ εὐθύς ἐπί φυγή τέρπω , ἀλλά βάδην καί τεταγμένως ἄπειμι , δείδω μή , τίνω ἐνεδρεύω ἐν ὁ ἐρείπιον ὁ πόλις , τροπή γίγνομαι περί αὐτός , ἄτακτος καί διασκεδάννυμι ἀθρόος ἐπέρχομαι , καί συνόχωκα καί αὐτός ὁ στρατία σχολαῖος πορεύω ἐν λόχος τρεῖς . ἐπεί δέ βασιλεύς καί ὁ περί αὐτός ἔξω ὁ ἐρείπιον εἰμί καί ἐνέδρα ὑποψία οὐδείς εἰμί , ἐλαύνω ὁ περί Μομιτζίλον ἐπί ἐκεῖνος ἀκρατής . τρέπω δέ ἅπας εἰς φυγή , ἐπεί ὁ προτρέχω ὁ πολέμιος ἐγγύς εἰμί βασιλεύς , ὁ ἄλλος γάρ αὐτός τελευταῖος ὑπολείπω , συστρέφω ἀμύνω ὁ πρῶτος φθάνω , καί πίπτω ὁ βασιλεύς ἵππος ὁ πολέμιος συμβάλλω . ὁ οἰκέτης δέ εἷς πάρειμι , Λαντζαρέτος ὄνομα , ὁ ἵππος ἀποβαίνω , παρέχω ὁ ἵππος βασιλεύς , ἅμα δέ καί συναίρω ἐπιβαίνω . ἐπιβαίνω δέ ξίφος τις πλήσσω ἐφίστημι κατά ὁ κεφαλή , βλάπτω δέ οὐδείς , ὁ κράνος πρός ὁ πληγή γενναῖος ἀντέχω . ἐκ ἐκεῖνος δέ διά πᾶς ἀμύνω ὁ ὁδός καί πλήσσω καί πλήσσω , παρέρχομαι γάρ αὐτός πολύς ὁ πολέμιος , ἔρχομαι εἰς Κουμουτζηνὰ , παράδοξος διασῴζω , Λαντζαρέτον δέ ξίφος καί δόρυ κατατραυματίζω καί νομίζω ἀποκτείνω , δέκα γάρ τραυματίζω πρός ὁ ὀκτώ , ἀπολείπω ἐμπνέω . βασιλεύς μέν οὖν οὕτως ἐκ ὁ τοσοῦτος κίνδυνος , μηδείς εἄν προσδοκέω , διασῴζω , καί ὁ Μομιτζίλος οὐδέ βραχύς προσμένω ἀναχωρέω . Λαντζαρέτον δέ πέμπω ὁ βασιλεύς ἄγω εἰς Κουμουτζηνὰ ἐμπνέω ἔτι · καί πολύς ἀξιόω ἐπιμέλεια , ἐν ὀλίγος χρόνος ὑγιής τε καί σῶς αὖθις εἰμί , μηδείς ὁ μέλος ὑπό ὁ πληγή ἀποβάλλω , πολύς τε εὐμένεια καί τιμή ἀπολαύω παρά βασιλεύς , καί μείζων , ἢ τυγχάνω , δοκέω εἰμί ἄξιος διά ὁ ἐπιδείκνυμι πρός ἐκεῖνος εὔνοια . πίπτω δέ καί ὁ ἄλλος τέσσαρες , ὅς εἷς ὁ Βρυέννιος Μιχαήλ εἰμί , ὅς πίπτω μάχομαι ἔμπροσθεν βασιλεύς ὁ Διδυμότειχο ἀρχιερεύς πολύς χρόνος πρότερος προεῖπον · ἁλίσκομαι δέ καί ἕτερος τοσοῦτος . Μομιτζίλος δέ μετά μικρός , ὁ αὐτός ἐπέρχομαι στρατιά ἀναχωρέω , ὁ ἁλίσκομαι δύο , ὁ τε Ἀπελμενὲ καί Θεόδωρος ὁ Καβαλλάριος , πρός βασιλίς ὁ Ἄννα πέμπω , μισθός αἰτέω ὁ συμμαχία καί ὁ πρός ὁ πολέμιος , αὐτός γίγνομαι μάχη . ὁ δέ ἄσμενος τε δέχομαι ὁ αἴτησις καί δεσπότης ἀποδείκνυμι . πρεσβεία δέ καί πρός βασιλεύς πέμπω δήω τυγχάνω συγγνώμη , ἀγνώμων οὗτος φαίνω καί κακῶς ἀμείβω ὁ εὐεργέτης · ἐπαγγέλλω τε μηδείς ἀγνωμονέω ἔτι . βασιλεύς δέ ἔρχομαι τιμωρέω ὡς ἀμήχανος ὁράω καί ὁ πολέμιος ἔχω Μομιτζίλον βλάπτω δύναμαι ὡς ἀλυσιτελής , διαλλάσσω τε καί παρέχω συγγνώμη , προσήκω ὑπομένω ὁ καιρός . πυνθάνομαι δέ αὐτός καί παρά βασιλίς δεσπότης γίγνομαι , ὁ σεβαστοκράτωρ αὐτός παρέχω ἄξιος , καί δοκέω ὁ οὗτος μᾶλλον ἢ ὁ βασιλίς προαιρέω , καί στέργω ὁ ὑπό βασιλεύς τάσσω δῆθεν ἐπί ὀλίγος χρόνος . ὁ χρόνος δέ ἐν οὗτος παρῳνχόνω , ὅς ὁ βάρβαρος ἐπαγγέλλω συμμαχέω βασιλεύς , μιμνήσκω ἐπάνοδος . βασιλεύς δέ καί αὖθις ἐπιχειρέω συνίημι πείθω · μή πείθω δέ ἀπολύω , καί περαιόω εἰς Ἀσία διά Ἑλλήσποντος .