joannes-stobaeus-anthologus.anthologium stobaeus_anthologium_v2_0244.1
ἀκούειν τοὺς νέους παρὰ τῶν φιλοσόφων πρὸς κατάληψιν ὧν μανθάνουσιν , ἔφη ὁ Μουσώνιος , οὐχὶ πολλάς ἐφ’ ἕκαστον πράγματος ζητεῖν ἀποδείξεις προσήκειν , ἀλλ’ ἀνυσίμους καὶ ἐνεργεῖς . Οὔτε γὰρ ἰατρὸς ἐκεῖνος , ἔφη , ἐπαινετὸς ὁ φάρμακα πολλὰ προσφέρων τοῖς νοσοῦσιν , ἀλλ’ ὁ δι’ ὀλίγων ὧν προσφέρει λόγου ἀξίως ὠφελῶν · οὔτε φιλόσοφος ὁ διὰ πολλῶν ἀποδείξεων διδάσκων τοὺς ἀκούοντας , ἀλλ’ ὁ δι’ ὀλίγων ἐπάγων αὐτοὺς ἐφ’ ὃ μέντοι βούλεται · καὶ ὁ ἀκροατὴς ὡςπερ ἂν ἡ συνετώτερος , τοσούτῳ μειόνων δεήσεται τῶν ἀποδείξεων καὶ τοσούτῳ ἧττον συναίνεισει τῷ κεφαλαίῳ τοῦ λόγου , ὅντι γε ὑγιεῖ . Ὅστις δὲ πανταχοῦ δεῖται ἀποδείξεως καὶ ὅπου σαφῆ τὰ πράγματά ἐστιν , ἢ διὰ πολλῶν ἀποδεικνύσθαι βούλεται αὐτῷ τὰ δι’ ὀλίγων δυνάμενα , παντάπασιν ἄτοπος καὶ δυσμαθής . Θεοὺς μὲν οὖν εἰκὸς οὐδεμιᾶς ἀποδείξεως δεῖσθαι πρὸς οὐδέν , ὅτι μήτε ἀσαφὲς μήτε ἄδηλόν ἐστιν αὐτοῖς μηδέν , πρὸς μόνα δεῖ τῶν ἀποδείξεων · τοὺς δὲ ἀνθρώπους ἀνάγκη τὰ μὴ φανερὰ μηδ’ αὐτόθεν γνώριμα διὰ τῶν φανερῶν καὶ προδήλων ζητεῖν ἀνευρίσκειν , ὅπερ ἔργον ἀποδείξεώς ἐστιν . Οἷον , ὅτι ἡδονὴ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν , αὐτόθεν μὲν οὐ δοκεῖ εἶναι γνώριμον , ἐπειδὴ ἔργῳ προσκαλεῖται ἡμᾶς , ὡς ἀγαθὸν οὖσα , ἡ ἡδονή · λαβόντος δέ τινος λῆμμα γνώριμον , τὸ πᾶν ἀγαθὸν αἱρετὸν εἶναι καὶ προσλαβόντος ἕτερον γνώριμον τούτῳ , τὸ τινὰς ἡδονὰς οὐχ αἱρετὰς εἶναι , ἀποδεικνύομεν τὸ μὴ ἀγαθὸν εἶναι τὴν ἡδονήν , διὰ τῶν γνωρίμων τὸ μὴ γνώριμον . Πάλιν ὡς ὁ πόνος οὐκ ἔστι κακόν , αὐτόθεν μὲν οὐ φαίνεται πιθανόν · τοῦναντίον γὰρ τούτου δοκεῖ πιθανώτερον , τὸ κακὸν εἶναι τὸν πόνον · τεθέντος δὲ φανεροῦ λήμματος , τοῦ πᾶν τὸ κακὸν φευκτὸν εἶναι καὶ προστεθέντος αὐτῷ φανερωτέρου , τοῦ πόνους πολλοὺς οὐκ εἶναι φευκτούς ,
Lemmas: ἀκούω ὁ νέος παρά ὁ φιλόσοφος πρός κατάληψις ὅς μανθάνω , φημί ὁ Μουσώνιος , οὐ πολύς ἐπί ἕκαστος πρᾶγμα ζητέω ἀποδείκνυμι προσήκω , ἀλλά ἀνύσιμος καί ἐνεργέω . οὔτε γάρ ἰατρός ἐκεῖνος , φημί , ἐπαινετός ὁ φάρμακον πολύς προσφέρω ὁ νοσέω , ἀλλά ὁ διά ὀλίγος ὅς προσφέρω λόγος ἀξίως ὠφελέω · οὔτε φιλόσοφος ὁ διά πολύς ἀπόδειξις διδάσκω ὁ ἀκούω , ἀλλά ὁ διά ὀλίγος ἐπάγω αὐτός ἐπί ὅς μέντοι βούλομαι · καί ὁ ἀκροατής ὡς εἄν ὁ συνετός , τοσοῦτος μείων δήω ὁ ἀπόδειξις καί τοσοῦτος κακός συναινώ ὁ κεφάλαιος ὁ λόγος , εἰμί γε ὑγιής . ὅστις δέ πανταχοῦ δήω ἀπόδειξις καί ὅπου σαφής ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἢ διά πολύς ἀποδείκνυμι βούλομαι αὐτός ὁ διά ὀλίγος δύναμαι , παντάπασι ἄτοπος καί δυσμαθής . θεός μέν οὖν εἰκός οὐδείς ἀπόδειξις δήω πρός οὐδείς , ὅτι μήτε ἀσαφής μήτε ἄδηλος εἰμί αὐτός μηδείς , πρός μόνος δεῖ ὁ ἀπόδειξις · ὁ δέ ἄνθρωπος ἀνάγκη ὁ μή φανερός μηδέ αὐτόθεν γνώριμος διά ὁ φανερός καί πρόδηλος ζητέω ἀνευρίσκω , ὅσπερ ἔργον ἀπόδειξις εἰμί . οἷος , ὅτι ἡδονή οὐ εἰμί ἀγαθός , αὐτόθεν μέν οὖον δοκέω εἰμί γνώριμος , ἐπεί ἔργον προσκαλέω ἐγώ , ὡς ἀγαθός εἰμί , ὁ ἡδονή · λαμβάνω δέ τις λῆμμα γνώριμος , ὁ πᾶς ἀγαθός αἱρετός εἰμί καί προσλαμβάνω ἕτερος γνώριμος οὗτος , ὁ τις ἡδονά οὐ αἱρετός εἰμί , ἀποδείκνυμι ὁ μή ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή , διά ὁ γνώριμος ὁ μή γνώριμος . πάλιν ὡς ὁ πόνος οὐ εἰμί κακός , αὐτόθεν μέν οὖον φαίνω πιθανός · τουναντίον γάρ οὗτος δοκέω πιθανός , ὁ κακός εἰμί ὁ πόνος · τίθημι δέ φανερός λῆμμα , ὁ πᾶς ὁ κακός φευκτός εἰμί καί προστίθημι αὐτός φανερός , ὁ πόνος πολύς οὐ εἰμί φευκτός ,