joannes-stobaeus-anthologus.anthologium stobaeus_anthologium_v2_0186.1
Πάντες , ἔφη , φύσει πεφυκάμεν οὕτως , ὥστε ζῆν ἀναμαρτήτως καὶ καλῶς , οὐχ ὁ μὲν ἡμῶν ὁ δ᾽ οὐ · καὶ τούτου μέγα τεκμήριον ὅτι πᾶσιν ὁμοίως οἱ νομοθέται καὶ προστάπτουσιν ἃ χρή ποιεῖν καὶ ἀπαγορεύουσιν ἃ μὴ χρή , οὐχ ὑπεξαιρούμενοι οὐδένα τῶν ἀπειθούντων ἢ τῶν ἀμαρτανόντων , ὥστε ἀτιμώρητον εἶναι οὐ νέον , οὐ πρεσβύτην , οὐχ ἰσχυρόν , οὐχ ἀσθενῆ , οὐχ ὀντιναοῦν . Καίτοι ἔχειν , εἰ δλον ἐπείσιακτον τὸ τῆς ἀρετῆς ἦν , καὶ μηδὲν αὐτοῦ φύσει ἡμῖν μετήν , ὥσπερ οὐδ᾽ ἐν τοῖς ὑπὸ τὰς ἄλλας τέχνας οὕσιν ἔργοις οὐδεὶς ἀπαιτεῖται εἶναι ἀναμάρτητος , μὴ μεμαθηκὼς τὴν τέχνην , οὕτως μηδ᾽ ἐν τοῖς κατὰ τὸν βίον μηδένα ἀπαιτεῖσθαι εἶναι ἀναμάρτητον , ὅστις ἀρετὴν μὴ ἐξέμαθεν , ἐπεὶπερ ἀρετὴ μόνη ποιεῖ μὴ ἀμαρτάνειν ἐν βίῳ . Νῦν δὲ ἐν μὲν θεραπείᾳ καμνόντων οὐδεὶς ἀναμάρτητον ἀξιοῖ εἶναι ἄλλον ἢ τὸν ἰατρὸν καὶ ἐν χρήσει λύρας οὐδένα ἄλλον ἢ τὸν μουσικόν , ἐν χρήσει πηδαλίων οὐδένα ἄλλον ἢ τὸν κυβερνήτην · ἐν δὲ τῷ βίῳ οὐκέτι μόνον ἀναμάρτητον εἶναι τὸν φιλόσοφον ἀξιοῦσιν , ὃς δοκεῖ μόνος ἐπιμελεῖσθαι ἀρετῆς , ἀλλ᾽ ὁμοίως ἅπαντας καὶ τοὺς μηδεμιᾶν ἐπιμέλειαν ταύτης πεποιημένους . Δῆλον οὖν , ὡς οὐδὲν ἕτερον τούτου αἴτιον ἢ τὸ πρὸς ἀρετὴν γεγονέναι τὸν ἄνθρωπον . Καὶ μὴν κάκεινο μέγα τεκμήριον τοῦ μετεῖναι ἀρετῆς φύσει ἡμῖν , τὸ πάντας οὕτως διαλέγεσθαι περὶ ἑαυτῶν , ὡς ἔχοντων ἀρετὴν καὶ ὄντων ἀγαθῶν . Οὐδεὶς γάρ ἐστι τῶν πολλῶν , ὃς ἐρωτώμενος πότερον ἄφρων ἢ φρόνιμος τυγχάνει ὢν , ἄφρων ὁμολογήσει εἶναι · οὐδ᾽ αὖ ἐρωτώμενος πότερον ἄδικος ἢ δίκαιος τυγχάνει ὢν , φήσει ὅτι ἄδικος . Ὁμοίως δὲ κἂν ἐρωτᾷ τις ὧν τὴν scripsi , τὴν ὅλην Heeren , τὴν ὅλῶν Meineke | lacunam post οὐσίαν statuit Meineke , qua verbum finitum haustum sit
Lemmas: πάνετες , φημί , φύσις φύω οὕτως , ὥστε ζῶ ἀναμάρτητος καί καλῶς , οὐ ὁ μέν ἐγώ ὁ δέ οὖον · καί οὗτος μέγας τεκμήριον ὅτι πᾶς ὁμοίως ὁ νομοθέτης καί προσταπτους ὁ χρή ποιέω καί ἀπαγορεύω ὁ μή χρή , οὐ ὑπεξαιρέω οὐδείς ὁ ἀπειθέω ἢ ὁ ἁμαρτάνω , ὥστε ἀτιμώρητος εἰμί οὖον νέος , οὖον πρεσβύτης , οὐ ἰσχυρός , οὐ ἀσθενής , οὐ οντιναοω . καίτοι ἔχω , εἰμί δλον ἐπείσιακτον ὁ ὁ ἀρετή εἰμί , καί μηδείς αὐτός φύσις ἐγώ μέτειμι , ὥσπερ οὐδέ ἐν ὁ ὑπό ὁ ἄλλος τέχνη εἰμί ἔργον οὐδείς ἀπαιτέω εἰμί ἀναμάρτητος , μή μανθάνω ὁ τέχνη , οὕτως μηδέ ἐν ὁ κατά ὁ βίος μηδείς ἀπαιτέω εἰμί ἀναμάρτητος , ὅστις ἀρετή μή ἐκμανθάνω , ἐπεί ἀρετή μόνος ποιέω μή ἁμαρτάνω ἐν βίος . νῦν δέ ἐν μέν θεραπεία κάμνω οὐδείς ἀναμάρτητος ἀξιόω εἰμί ἄλλος ἢ ὁ ἰατρός καί ἐν χρῆσις λύρα οὐδείς ἄλλος ἢ ὁ μουσικός , ἐν χρῆσις πηδάλιον οὐδείς ἄλλος ἢ ὁ κυβερνήτης · ἐν δέ ὁ βίος οὐκέτι μόνος ἀναμάρτητος εἰμί ὁ φιλόσοφος ἀξιόω , ὅς δοκέω μόνος ἐπιμελέομαι ἀρετή , ἀλλά ὁμοίως ἅπας καί ὁ μηδείς ἐπιμέλεια οὗτος ποιέω . Δῆλος οὖν , ὡς οὐδείς ἕτερος οὗτος αἴτιος ἢ ὁ πρός ἀρετή γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος . καί μήv ἐκεῖνος μέγας τεκμήριον ὁ μέτειμι ἀρετή φύσις ἐγώ , ὁ πᾶς οὕτως διαλέγω περί ἑαυτοῦ , ὡς ἔχω ἀρετή καί εἰμί ἀγαθός . οὐδείς γάρ εἰμί ὁ πολύς , ὅς ἐρωτάω πότερος ἄφρων ἢ φρόνιμος τυγχάνω εἰμί , ἄφρων ὁμολογέω εἰμί · οὐδέ αὖος ἐρωτάω πότερος ἄδικος ἢ δίκαιος τυγχάνω εἰμί , φημί ὅτι ἄδικος . ὅμοιος δέ κἀν ἐρωτάω τις ὅς ὁ scripsi , ὁ ὅλος Heeren , ὁ ὅλος Meineke | lacunam post οὐσία statuit Meineke , qua verbum finitum haustum sit