joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.76
[ Theoph.19 ] Ἀλλ' ὁ φθόνος ἴσχυσε κατὰ τοῦ τοιούτου ἀνδρός , καὶ εἰς καθοσίωσιν ἐκ λοιδορίας κατεγκληθεὶς καὶ κίνδυνον οὐ μικρὸν ἑαυτῷ ἐπηρτημένον κατανοήσας καὶ διά τινος τῶν πιστοτάτων πληροφορηθείς , δούλου μὲν γεγονότος αὐτοῦ , οἰνοχοοῦντος δὲ τότε τῷ Θεοφίλῳ , ὡς μέλλοι τοῦτον ἀποτυφλοῦν , ἀποστασίαν τολμᾷ καὶ πρὸς Ἀγαρηνοὺς μετατίθεται , μέγας παρ' αὐτοῖς καὶ ὀφθεὶς καὶ μεγίσταις τιμαῖς γεραιρόμενος . στρατόν τε γὰρ ἐνεπιστεύθη πολὺν καὶ κατὰ τῶν γειτονούντων ἐχθρῶν , οἳ οὕτω δὴ Κορμάτοι καλοῦνται , ἐπέμφθη . ὃς μηδένα ἕτερον ἕπεσθαί οἱ θελήσας , ἀλλ' ἢ μόνον τοὺς ἐν φυλακαῖς καθειργμένους Ῥωμαίους αὐτῷ συστρατεύεσθαι , νίκας μεγίστας καὶ καλλίστας ἠνέγκατο , ὡς καὶ αὐτὸ τὸ λεγόμενον Χωροσᾶν ἐκπολιορκῆσαι . οὐ γὰρ μόνον τὸ κατ' ἀνδρείαν διάφορον ἐξέπληξε τοὺς ἐναντίους , ἀλλὰ καὶ ἡ τῆς διαλέκτου παραλλαγὴ καὶ ἡ τῶν σχημάτων μεταβολὴ καὶ ἡ τοῦ πολέμου παράδοξος ἐξαλλαγὴ εἰς δειλίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν συνήλασε τοὺς πολεμίους . καὶ οὐ κατὰ τῶν ἐχθρῶν οὗτος ὤφθη γενναῖος , ἀλλὰ καὶ θηρίων ἀγρίων πημαινομένων τὴν χώραν ἠνδρίσατο . καὶ μεγάλων αἴτιος αὐτοῖς καλῶν γεγονὼς αὐτῷ τε ἠγαπήθη διαφερόντως τῷ ἄρχοντι τῶν Σαρακηνῶν καὶ τῇ γερουσίᾳ αὐτοῦ . ταῦτα μανθάνων ὁ Θεόφιλος , ὡς εἰκός , ἠνιᾶτο καὶ πάντα λίθον ἐκίνει , ὡς ἂν τὸν ἄνδρα μετακαλέσοιτο . διὸ καὶ σταυρὸν καὶ χρυσοβούλλιον διά τινος ἀγύρτου μοναχοῦ ἐκπέμπει τῷ Μανουήλ , ἐκκαλούμενος ἐπαναστρέψαι καὶ πᾶσαν ἀμνηστίαν αὐτῷ κακῶν χαριζόμενος δι' αὐτῶν . ἃ διακομίσας ὁ εἰληφὼς εἰς χεῖρας λαθὼν τίθησι τῷ Μανουήλ . καὶ δεξάμενος οὗτος καὶ οἱονεὶ τὴν ψυχὴν ἐκκαυθείς , ἤδη δὲ καὶ πιστευόμενος ἐκ τῶν προτέρων ἔργων , μηνύει τῷ ἄρχοντι τῶν Σαρακηνῶν , ὡς πόθον τρέφει καὶ κατὰ τῶν Ῥωμαίων στρατεῦσαι καὶ τοὺς ἐχθρούς , οἳ κατεῖπον αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα , ἀμύνασθαι , κατὰ τὴν Καππαδοκίαν οἰκοῦντας . συνεκπεμφθῆναι δὲ αὐτῷ ἠξίου καὶ τὸν τούτου υἱὸν εἰ πλείονα τῆς ὑπονοίας ἀναίρεσιν . κατανεύει τοῖς αἰτηθεῖσιν ὁ Ἰσμαὴλ καὶ δίδωσιν αὐτῷ τοῦ ἐκστρατεύειν ἄδειαν . ὡς δ' ἤγγισε τοῖς Ῥωμαίων ὁρίοις , δῆλα ποιεῖ τὰ κατ' αὐτὸν τῷ τῆς Καππαδοκίας στρατηγῷ καὶ τὴν ἐσαῦθις ἐς Ῥωμαίους ἐπάνοδον , καὶ ἅμα ἐδίδασκεν , ὡς χρὴ κατὰ τὸν δεῖνα τόπον λόχον τινὰ καὶ ἐνέδραν γενέσθαι , ‘ἱν' ὅταν ἐκεῖσε’ , φησί , ‘γένωμαι , τοὺς μὲν τῶν Σαρακηνῶν προδρόμους ἐπ' ἄλλον τινὰ τόπον ἐξελαύνειν ποιήσω , αὐτὸς δὲ πρὸς τὰ Ῥωμαίων ἤθη ἀναδραμοῦμαι.’ ὃ καὶ γέγονεν . ὡς γὰρ κατὰ τὸ σύνθημα τῷ ὁρισθέντι ἐπλησίαζον τόπῳ , πολλὰ τὸν τοῦ Ἰσμαὴλ υἱὸν κατασπασάμενος ‘σὺ μὲν ὑγιής,’ ἔφη , ‘ἄπιθι , τέκνον , πρὸς τὸν σὸν πατέρα , ἐγὼ δὲ ἀπελεύσομαι πρὸς τὸν ἐμὸν βασιλέα καὶ κύριον.’ διασωθεὶς δ' ἐκεῖθεν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐντυγχάνει τῷ βασιλεῖ κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις τῆς θεοτόκου ναὸν καὶ μάγιστρος παρ' αὐτοῦ τιμᾶται καὶ σύντεκνος ἔκτοτε χρηματίζει αὐτοῦ . καὶ τὰ μὲν περὶ τοῦ Μανουὴλ ἔσχεν οὕτως .
Lemmas: [ Theoph.19 ] ἀλλά ὁ φθόνος ἰσχύω κατά ὁ τοιοῦτος ἀνήρ , καί εἰς καθοσίωσις ἐκ λοιδορία κατεγκληθεὶς καί κίνδυνος οὖον μικρός ἑαυτοῦ ἐπαρτάω κατανοέω καί διά τις ὁ πιστός πληροφορέω , δοῦλος μέν γίγνομαι αὐτός , οἰνοχοέω δέ τότε ὁ Θεόφιλος , ὡς μέλλω οὗτος ἀποτυφλόω , ἀποστασία τολμάω καί πρός αγαρηνός μετατίθημι , μέγας παρά αὐτός καί ὁράω καί μέγας τιμή γεραίρω . στρατός τε γάρ ἐμπιστεύω πολύς καί κατά ὁ γειτονέω ἐχθρός , ἕ οὗτος δή Κόρμα καλέω , πέμπω . ὅς μηδείς ἕτερος ἕπομαι ὁ ἐθέλω , ἀλλά ἢ μόνος ὁ ἐν φυλακή κατείργω Ῥωμαῖος αὐτός συστρατεύομαι , Νίκη μέγας καί καλός φέρω , ὡς καί αὐτός ὁ λέγω χωροσαω ἐκπολιορκέω . οὖον γάρ μόνος ὁ κατά ἀνδρεῖος διάφορος ἐκπλήσσω ὁ ἐναντίος , ἀλλά καί ὁ ὁ διάλεκτος παραλλαγή καί ὁ ὁ σχῆμα μεταβολή καί ὁ ὁ πόλεμος παράδοξος ἐξαλλαγή εἰς δειλία οὖον ὁ τυγχάνω συνελαύνω ὁ πολέμιος . καί οὖον κατά ὁ ἐχθρός οὗτος ὁράω γενναῖος , ἀλλά καί θηρίον ἄγριος πημαίνω ὁ χώρα ἀνδρίζω . καί μέγας αἴτιος αὐτός καλός γίγνομαι αὐτός τε ἀγαπάω διαφερόντως ὁ ἄρχω ὁ Σαρακηνός καί ὁ γερουσία αὐτός . οὗτος μανθάνω ὁ Θεόφιλος , ὡς εἰκός , ἀνιάω καί πᾶς λίθος κινέω , ὡς εἄν ὁ ἀνήρ μετακαλέω . διό καί σταυρός καί χρυσοβούλλιος διά τις ἀγύρτης μοναχός ἐκπέμπω ὁ Μανουήλ , ἐκκαλέω ἐπαναστρέφω καί πᾶς ἀμνηστία αὐτός κακός χαρίζομαι διά αὐτός . ὁ διακομίζω ὁ λαμβάνω εἰς χείρ λανθάνω τίθημι ὁ Μανουήλ . καί δέχομαι οὗτος καί οἱονεί ὁ ψυχή ἐκκαίω , ἤδη δέ καί πιστεύω ἐκ ὁ πρότερος ἔργον , μηνύω ὁ ἄρχω ὁ Σαρακηνός , ὡς πόθος τρέφω καί κατά ὁ Ῥωμαῖος στρατεύω καί ὁ ἐχθρός , ἕ κατεῖπον αὐτός πρός ὁ βασιλεύς , ἀμύνω , κατά ὁ Καππαδοκία οἰκέω . συνεκπέμπω δέ αὐτός ἀξιόω καί ὁ οὗτος υἱός εἰμί πλείων ὁ ὑπόνοια ἀναίρεσις . κατανεύω ὁ αἰτέω ὁ Ἰσμαήλ καί δίδωμι αὐτός ὁ ἐκστρατεύω ἄδεια . ὡς δέ ἐγγίζω ὁ Ῥωμαῖος ὅριον , δῆλος ποιέω ὁ κατά αὐτός ὁ ὁ Καππαδοκία στρατηγός καί ὁ εἰσαῦθις εἰς Ῥωμαῖος ἐπάνοδος , καί ἅμα διδάσκω , ὡς χρή κατά ὁ Δεῖνα τόπος λόχος τις καί ἐνέδρα γίγνομαι , ἱ ὅταν κεῖμαι , φημί , γίγνομαι , ὁ μέν ὁ Σαρακηνός πρόδρομος ἐπί ἄλλος τις τόπος ἐξελαύνω ποιέω , αὐτός δέ πρός ὁ Ῥωμαῖος ἦθος ἀνατρέχω ὅς καί γίγνομαι . ὡς γάρ κατά ὁ σύνθημα ὁ ὁρίζω πλησιάζω τόπος , πολύς ὁ ὁ Ἰσμαήλ υἱός κατασπάω ὕς μέν ὑγιής,’ φημί , ἄπειμι , τέκνον , πρός ὁ σός πατήρ , ἐγώ δέ ἀπέρχομαι πρός ὁ ἐμός βασιλεύς καί κύριος διασῴζω δέ ἐκεῖθεν πρός ὁ βασιλεύω ἐντυγχάνω ὁ βασιλεύς κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις ὁ θεοτόκος ναός καί μάγιστρος παρά αὐτός τιμάω καί σύντεκνος ἔκτοτε χρηματίζω αὐτός . καί ὁ μέν περί ὁ Μανουήλ ἔχω οὕτως .