joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.57
[ Theoph.5 ] Ὥρμητο δ' ἡ βασιλὶς Θεοδώρα ἐκ τῆς χώρας τῶν Παφλαγόνων γεννήτορας αὐχοῦσα Μαρῖνον οὐκ ἄσημον ἄνδρα καὶ μητέρα Θεοκτίστην , τὴν οὕτω Φλωρῖναν κατονομαζομένην , ἀμφοτέρους εὐσεβείᾳ ἐκτεθραμμένους καὶ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων προσκύνησιν οὐκ ἐξαρνουμένους , ὡς οἱ κατ' ἐκεῖνο πάντες καιροῦ , ἀσπαζομένους δὲ καὶ ἐνστερνιζομένους ὑπερφυῶς . διαδήματι δὲ τῆς Θεοδώρας καταστεφθείσης καὶ ἡ ταύτης μήτηρ Θεοκτίστη ζωστή τε καὶ πατρικία τετίμητο . αὕτη δὴ οὖν ἡ Θεοκτίστη κατὰ τὸν ἑαυτῆς οἶκον , ἔγγιστα διακείμενον τῆς μονῆς τῶν Γαστρίων , τὰς τῆς Θεοδώρας μετακαλουμένη παῖδας ( πέντε δὲ ἦσαν τὸν ἀριθμόν , ἥ τε Θέκλα , Ἄννα , Ἀναστασία , Πουλχερία τε καὶ Μαρία ) ἄλλαις τε δωρεαῖς , αἷς ὑποσύρεσθαι τὸ θῆλυ πέφυκεν , ἐδεξιοῦτο καὶ ἰδίᾳ παραλαμβάνουσα μὴ μαλακίζεσθαι , μηδὲ μένειν θηλείας , ὅπερ ἦσαν , ἐξελιπάρει , ἀνδρίζεσθαι δὲ καὶ τῆς μητρῴας θηλῆς ἄξια διανοεῖσθαι καὶ πρέποντα , τὴν πατρῴαν μὲν αἵρεσιν μυσαττομένας , κατασπαζομένας δὲ τὰς τῶν ἁγίων εἰκόνων μορφάς . καὶ ἅμα ταύτας εἰς χεῖρας ἐμβάλλουσα ( ἐφύλαττε δὲ ἔν τινι κιβωτίῳ ) τῷ τε προσώπῳ , καὶ τοῖς χείλεσιν αὐτῶν ἐπιτιθεμένη ἡγίαζε καὶ πρὸς τὸ ἐκείνων ἀνηρέθιζε φίλτρον . τοῦτο οὖν ἐνδελεχῶς ποιοῦσα καὶ ταῖς ἐγγόνοις τὸν περὶ τὰς θείας εἰκόνας πόθον ἀνάπτουσα οὐκ ἔλαθε τὸν Θεόφιλον πυνθανόμενον , ὅ τι τε αὐταῖς παρὰ τῆς μάμμης δεδώρηται καὶ ὅ τι χάριτος ἐξείργασται ἄξιον . αἱ μὲν οὖν ἄλλαι τὰς τούτου πεύσεις , σταθηρὸν ἔχουσαι φρόνημα , ὥσπερ τινὰς λαβὰς ἐρρωμένως παρέτρεχον . ἡ δὲ Πουλχερία κατὰ τὴν ἡλικίαν νηπιάζουσα τάς τε φιλοφροσύνας κατέλεγε καὶ τὸ πλῆθος τῶν ὀπωρῶν , προσετίθει δὲ καὶ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων προσκύνησιν , οὕτω δὴ ἁπαλὰ φρονοῦσα καὶ λέγουσα , ὡς νινία πολλὰ εἴη αὐτῇ κατὰ τὸ κιβώτιον , ‘καὶ ταῦτα τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς προσώποις ἡμῶν ἐπιτίθησι μετὰ τὰ φιλήματα’ . ταῦτα τὸν βασιλέα εἰς μανίαν διήγειρε , πρᾶξαι δέ τι τῶν δραστικωτέρων εἰς αὐτὴν ἐκωλύετο τῇ τε πρὸς τὴν γυναῖκα αἰδοῖ καὶ εὐλαβείᾳ , καὶ πλέον , ᾗ ἐκέχρητο παρρησίᾳ εἰργόμενος ( καὶ γὰρ ἦν ἀριδήλως ἐπισκώπτουσα τοῦτον καὶ διελέγχουσα ἐπί τε τοῖς καθ' ἡμέραν τῶν ὁμολογητῶν διωγμοῖς καὶ τῇ δηλωθείσῃ αἱρέσει καὶ μόνη μικροῦ φανερὰν ποιοῦσα τὴν πρὸς αὐτὸν τῶν ἁπάντων ἀπέχθειαν ) , ἐκώλυε δὲ μόνον τὴν πρὸς τὴν Θεοκτίστην τῶν θυγατέρων αὐτοῦ ἄφιξιν . τούτοις παραπλήσια συμβέβηκε καὶ τῇ βασιλίδι Θεοδώρᾳ . ἐτρέφετο παρὰ τοῖς βασιλείοις ἀνδράριον παρακεκομμένον καὶ τῷ Ὁμηρικῷ Θερσίτῃ παρόμοιον , Δένδερις ὄνομα τούτῳ , ἄσημά τε φθεγγόμενον καὶ γέλωτας κινοῦν καὶ θυμηδίας ἕνεκεν τοῖς βασιλείοις ἐνδιαιτώμενον . τοῦτο γοῦν εἰσπηδῆσάν ποτε κατὰ τὸν τῆς αὐγούστης κοιτωνίσκον θείας εἰκόνας κατέλαβεν αὐτὴν περιπτυσσομένην . ταύτας ἰδὼν οὗτος ὁ παραπαίων τί τε εἰσὶν ἐπυνθάνετο καὶ πλησιαίτερον ἐλθὼν κατεμάνθανεν . ἡ δὲ βασιλίς , ‘τὰ καλά μου’ , ἔφησεν ἀγροικικῶς οὕτως , ‘νινία , καὶ ἀγαπῶ ταῦτα πολλά.’ εἱστιᾶτο τηνικαῦτα ὁ βασιλεὺς καὶ δὴ πρὸς αὐτὸν διαβάντα τὸν αἰσχρὸν τοῦτον νεανίσκον ἤρετο , ὅποι ποτὲ ἐτύγχανεν ὤν . ὁ δὲ παρὰ τὴν μάνναν ἔφησεν εἶναι , τὴν Θεοδώραν οὕτω καλῶν , καὶ θεάσασθαι ἐν αὐτῇ καλὰ νινία τοῦ προσκεφαλαίου ἐξαίρουσαν . συνῆκεν οὖν ὁ βασιλεὺς καὶ πλήρης ὀργῆς γενόμενος ἐξανέστη τε τῆς τραπέζης καὶ πρὸς αὐτὴν ἀπῆλθεν εὐθὺς ἄλλαις τε πολλαῖς ὕβρεσι πλύνων καὶ εἰδώλων λάτριν ἀκολάστῳ γλώσσῃ ἀποκαλῶν . καὶ ἅμα διεξῄει τοὺς λόγους τοῦ μυσαροῦ . ἡ δὲ
Lemmas: [ Theoph.5 ] ὁρμέω δέ ὁ βασιλίς Θεοδώρα ἐκ ὁ χώρα ὁ Παφλαγών γεννήτωρ αὐχέω Μαρῖνος οὐ ἄσημος ἀνήρ καί μήτηρ Θεοκτίστη , ὁ οὗτος Φλωρῖνα κατονομάζω , ἀμφότερος εὐσέβεια ἐκτρέφω καί ὁ ὁ σεπτός εἰκών προσκύνησις οὐ ἐξαρνέομαι , ὡς ὁ κατά ἐκεῖνος πᾶς καιρός , ἀσπάζομαι δέ καί ἐνστερνίζω ὑπερφυῶς . διάδημα δέ ὁ Θεοδώρα καταστέφω καί ὁ οὗτος μήτηρ Θεοκτίστη ζωστός τε καί πατρικία τιμάω . οὗτος δή οὖν ὁ Θεοκτίστη κατά ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , ἔγγιστος διάκειμαι ὁ μονή ὁ γαστρίον , ὁ ὁ Θεοδώρα μετακαλέω παῖς ( πέντε δέ εἰμί ὁ ἀριθμός , ὅς τε Θέκλα , Ἄννα , Ἀναστασία , Πουλχερία τε καί Μαρία ) ἄλλος τε δωρεά , ὅς ὑποσύρω ὁ θῆλυς φύω , δεξιόομαι καί ἴδιος παραλαμβάνω μή μαλακίζομαι , μηδέ μένω θῆλυς , ὅσπερ εἰμί , ἐκλιπαρέω , ἀνδρίζω δέ καί ὁ μητρώιος θηλή ἄξιος διανοέομαι καί πρέπω , ὁ πατρῷος μέν αἵρεσις μυσάττομαι , κατασπάζω δέ ὁ ὁ ἅγιος εἰκών μορφή . καί ἅμα οὗτος εἰς χείρ ἐμβάλλω ( φυλάσσω δέ ἐν τις κιβώτιον ) ὁ τε πρόσωπον , καί ὁ χεῖλος αὐτός ἐπιτίθημι ἁγίζω καί πρός ὁ ἐκεῖνος ἀνερεθίζω φίλτρον . οὗτος οὖν ἐνδελεχής ποιέω καί ὁ ἔγγονος ὁ περί ὁ θεῖος εἰκών πόθος ἀνάπτω οὐ λανθάνω ὁ Θεόφιλος πυνθάνομαι , ὅς τίς τε αὐτός παρά ὁ μάμμη δωρέω καί ὅς τίς χάρις ἐξεργάζομαι ἄξιος . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ οὗτος Πεύσεις , σταθηρός ἔχω φρόνημα , ὥσπερ τις λαβή ἐρρωμένος παρατρέχω . ὁ δέ Πουλχερία κατά ὁ ἡλικία νηπιάζω ὁ τε φιλόφρων καταλέγω καί ὁ πλῆθος ὁ ὀπώρα , προστίθημι δέ καί ὁ ὁ σεπτός εἰκών προσκύνησις , οὗτος δή ἁπαλός φρονέω καί λέγω , ὡς νινί πολύς εἰμί αὐτός κατά ὁ κιβώτιον , καί οὗτος ὁ κεφαλή καί ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπιτίθημι μετά ὁ φίλημα . οὗτος ὁ βασιλεύς εἰς μανία διεγείρω , πράσσω δέ τίς ὁ δραστικός εἰς αὐτός κωλύω ὁ τε πρός ὁ γυνή αἰδώς καί εὐλάβεια , καί πλέω , ὅς χράομαι παρρησία εἴργω ( καί γάρ εἰμί ἀρίδηλος ἐπισκώπτω οὗτος καί διελέγχω ἐπί τε ὁ κατά ἡμέρα ὁ ομολογητής διωγμός καί ὁ δηλόω αἵρεσις καί μόνος μικρός φανερός ποιέω ὁ πρός αὐτός ὁ ἅπας ἀπέχθεια ) , κωλύω δέ μόνος ὁ πρός ὁ Θεοκτίστη ὁ θυγάτηρ αὐτός ἄφιξις . οὗτος παραπλήσιος συμβαίνω καί ὁ βασιλίδι Θεοδώρα . τρέφω παρά ὁ βασίλειος ἀνδράριον παρακόπτω καί ὁ ὁμηρικός Θερσίτης παρόμοιος , Δένδερις ὄνομα οὗτος , ἄσημος τε φθέγγομαι καί γέλως κινέω καί θυμηδία ἕνεκα ὁ βασίλειος ἐνδιαιτάομαι . οὗτος γοῦν εἰσπηδάω ποτός κατά ὁ ὁ Αυγούστης κοιτωνίσκος θεῖος εἰκών καταλαμβάνω αὐτός περιπτύσσω . οὗτος εἶδον οὗτος ὁ παραπαίω τίς τε εἰμί πυνθάνομαι καί πλησίος ἔρχομαι καταμανθάνω . ὁ δέ Βασιλίς , τάτος καλός Μούι , φημί ἀγροικικός οὕτως , νινία , καί ἀγαπάω οὗτος πολά ἑστιάω τηνικαῦτα ὁ βασιλεύς καί δή πρός αὐτός διαβαίνω ὁ αἰσχρός οὗτος νεανίσκος ἔρομαι , ὅποι ποτέ τυγχάνω εἰμί . ὁ δέ παρά ὁ μάννα φημί εἰμί , ὁ Θεοδώρα οὗτος καλός , καί θεάομαι ἐν αὐτός καλός νινί ὁ προσκεφάλαιον ἐξαίρω . συνίημι οὖν ὁ βασιλεύς καί πλήρης ὀργή γίγνομαι ἐξανίστημι τε ὁ τράπεζα καί πρός αὐτός ἀπέρχομαι εὐθύς ἄλλος τε πολύς ὕβρις πλύνω καί εἴδωλον λάτρις ἀκόλαστος γλῶσσα ἀποκαλέω . καί ἅμα διέξειμι ὁ λόγος ὁ μυσαρός . ὁ δέ