joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.101
[ Mich3.12 ] Ἔκρινε γοῦν ἅμα τῷ βασιλεῖ κατὰ τῶν Ἰσμαηλιτῶν ἐκστρατεῦσαι καὶ τοῦ τῆς Μελιτηνῆς ἀμηρεύοντος Ἄμερ , ἄρτι εἰς ἄνδρας τελοῦντι ἐξ ἀγενείων . ὡς δ' οὖν τῆς τῶν ἐναντίων ἐπέβησαν γῆς καὶ κατὰ τὰ Σαμόσατα ἐγένοντο ( πόλις δὲ τὰ Σαμόσατα τῶν παρευφρατιδίων , δυνάμει τε βρίθουσα καὶ ἰσχύϊ ) , ταύτην ἐπεχείρουν πολιορκεῖν . ἐμποιησαμένων δὲ τῶν Σαρακηνῶν δειλίαν καὶ συγκεκλεικότων ἔνδον ἑαυτοὺς καὶ μηδενὸς ἐκπηδῶντος τοῦ τείχους τάχα διὰ δειλίαν τῆς βασιλικῆς δυνάμεως , ἀμελῶς καὶ ἀφυλάκτως οἱ Ῥωμαῖοι διῆγον . κατὰ δὲ τὴν τρίτην τῆς ἐφεδρείας ἡμέραν ( ἡ κυρία δὲ ἦν καὶ πρώτη τῶν ἡμερῶν ) τῆς ἀναιμάκτου θυσίας ἐπιτελουμένης , ἐν ᾗ τῶν θείων μετασχεῖν ἔμελλον μυστηρίων , τὰς πύλας οἱ Σαρακηνοὶ διαπετάσαντες καὶ μεθ' ὅπλων ἐκπεπηδηκότες πάντοθεν ἐπιτίθενται τοῖς Ῥωμαίοις . οἱ δὲ τῷ ἀδοκήτῳ καταπλαγέντες τῆς ἐπιθέσεως εὐθὺς πρὸς φυγὴν ὥρμησαν . ἔνθα καὶ Μιχαὴλ ὁ βασιλεὺς μόλις που τὸν ἵππον ἀναβὰς ἐργωδῶς διεσώθη , τῆς ἀποσκευῆς πάσης τοῦ βασιλέως καὶ τῶν στρατιωτῶν ληφθείσης παρὰ τῶν πολεμίων , τοῦ τῶν Μανιχαίων ἐξηγουμένου Καρβέα μᾶλλον τῶν ἄλλων ἀριστεύσαντος καὶ καταβαλόντος οὐ μόνον πολλοὺς τῶν ἀφανῶν τῆς στρατιᾶς , ἀλλὰ καὶ ζωγρίᾳ λαβόντος οὐκ ὀλίγους τῶν ἐπιφανῶν στρατηγῶν καὶ τουρμάρχας τῶν ἑκατὸν οὐκ ἐλάττους , ὧν οἱ μὲν ἄλλοι λύτρα δόντες ἀπελύθησαν , μόνος δὲ Σηὼν ὁ στρατηγὸς τῇ φυλακῇ ἐναπέψυξε . χρόνων δὲ δύο παραδραμόντων πάλιν ὁ Ἄμερ στρατὸν ἐπαγόμενος οὐκ ἐλάττονα τρισμυρίων ἐκστρατεύει κατὰ Ῥωμαίων . ὁ Μιχαὴλ δὲ τὴν προτέραν ἧτταν ἀνακαλέσασθαι βουλόμενος στρατὸν καὶ αὐτὸς συναγηοχὼς ἔκ τε Θρᾳκῶν καὶ Μακεδόνων περὶ τὰς τέσσαρας μυριάδας ἔξεισι κατ' αὐτοῦ . ὅπερ πυθόμενος Ἄμερ καὶ διά τινων χωρίων δυσχώρων , ἐπιτόμων δὲ τὴν πορείαν ποιησάμενος καὶ αἰφνίδιος προσπεσὼν ἐτρέψατο κατὰ κράτος τὸν βασιλέα καὶ πρὸς φυγὴν ἠνάγκασεν ἀπιδεῖν . μικροῦ δ' ἂν καὶ ἥλω αἰχμάλωτος , εἰ μὴ Μανουὴλ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν τὴν φάλαγγα διακόψας αὐτὸν διεσώσατο , τῶν ἄλλων πάντων , ὥσπερ ἔτυχεν ἕκαστος δυνηθείς , διασπαρέντων .
Lemmas: [ Mich3.12 ] κρίνω γοῦν ἅμα ὁ βασιλεύς κατά ὁ Ἰσμαηλίτης ἐκστρατεύω καί ὁ ὁ Μελιτηνή ἀμηρεύω Ἄμερ , ἄρτι εἰς ἀνήρ τελέω ἐκ ἀγένειος . ὡς δέ οὖν ὁ ὁ ἐναντίος ἐπιβαίνω γῆ καί κατά ὁ Σαμόσατα γίγνομαι ( πόλις δέ ὁ Σαμόσατα ὁ παρευφρατίδιος , δύναμις τε βρίθω καί ἰσχύς ) , οὗτος ἐπιχειρέω πολιορκέω . ἐμποιέω δέ ὁ Σαρακηνός δειλία καί συγκλείω ἔνδον ἑαυτοῦ καί μηδείς ἐκπηδάω ὁ τεῖχος τάχα διά δειλία ὁ βασιλικός δύναμις , ἀμελής καί ἀφύλακτος ὁ Ῥωμαῖος διάγω . κατά δέ ὁ τρίτος ὁ ἐφεδρεία ἡμέρα ( ὁ κύριος δέ εἰμί καί πρῶτος ὁ ἡμέρα ) ὁ αναίμακτος θυσία ἐπιτελέω , ἐν ὅς ὁ θεῖον μετέχω μέλλω μυστήριον , ὁ πύλη ὁ Σαρακηνός διαπετάννυμι καί μετά ὅπλον ἐκπηδάω πάντοθεν ἐπιτίθημι ὁ Ῥωμαῖος . ὁ δέ ὁ ἀδόκητος καταπλάσσω ὁ ἐπίθεσις εὐθύς πρός φυγή ὁρμάω . ἔνθα καί Μιχαήλ ὁ βασιλεύς μόλις ποῦ ὁ ἵππος ἀναβαίνω ἐργωδῶς διασῴζω , ὁ ἀποσκευή πᾶς ὁ βασιλεύς καί ὁ στρατιώτης λαμβάνω παρά ὁ πολέμιος , ὁ ὁ Μανιχαῖος ἐξηγέομαι Καρέβα μᾶλλον ὁ ἄλλος ἀριστεύω καί καταβάλλω οὖον μόνος πολύς ὁ ἀφανής ὁ στρατιά , ἀλλά καί ζωγρίας λαμβάνω οὐ ὀλίγος ὁ ἐπιφανής στρατηγός καί τουρμάρχης ὁ ἑκατόν οὐ μικρός , ὅς ὁ μέν ἄλλος λύτρον δίδωμι ἀπολύω , μόνος δέ Σηών ὁ στρατηγός ὁ φυλακή ἐναποψύχω . χρόνος δέ δύο παρατρέχω πάλιν ὁ Ἄμερ στρατός ἐπάγω οὐ μικρός τρισμύριοι ἐκστρατεύω κατά Ῥωμαῖος . ὁ Μιχαήλ δέ ὁ πρότερος ἧσσα ἀνακαλέω βούλομαι στρατός καί αὐτός συνάγω ἐκ τε Θρᾷξ καί Μακεδών περί ὁ τέσσαρες μυριάς ἔξειμι κατά αὐτός . ὅσπερ πυνθάνομαι Ἄμερ καί διά τίνω χωρίον δύσχωρος , ἐπιτομή δέ ὁ πορεία ποιέω καί Αἰφνίδιος προσπίτνω τρέπω κατά κράτος ὁ βασιλεύς καί πρός φυγή ἀναγκάζω ἀπό-ἰδέω . μικρός δέ εἄν καί ἁλίσκομαι αἰχμάλωτος , εἰμί μή Μανουήλ ὁ δομέστικος ὁ σχολή ὁ φάλαγξ διακόπτω αὐτός διασῴζω , ὁ ἄλλος πᾶς , ὥσπερ τυγχάνω ἕκαστος δύναμαι , διασπείρω .