joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.28
[ Mich2.4 ] Ἤδη δὲ τὴν αὐτοκράτορα τοῦ Μιχαὴλ ἐπανελομένου ἀρχὴν καὶ τὰ κατ' αὐτὴν ὡς ἐβούλετο διοικοῦντος ἐπιστολὴν ὁ ἀοίδιμος Νικηφόρος ὁ πατριάρχης ἐκπέμπει παρακαλῶν ἀπολαβεῖν τὸν ἀσπασμὸν τὰς θείας εἰκόνας καὶ ἀνάκλησιν γενέσθαι τῆς εὐσεβείας . ἀλλ' ὁ Μιχαὴλ ἀπεκρίνατο μήτε τι κακουργήσων ἐλθεῖν τῶν περὶ πίστεως ἐκτεθειμένων , μήτε μὴν τῶν ἤδη παραδοθέντων καὶ ἀνομολογηθέντων καταδρομήν τινα ἐργάσασθαι καὶ καθαίρεσιν . ‘ἕκαστος οὖν,’ φησί , ‘τὸ δοκοῦν αὐτῷ ποιείτω καὶ ἐφετόν , ἀπαθὴς πόνων καὶ ἄγευστος λύπης διατελῶν.’ πλὴν οὐ μέχρι τέλους ταύτην ἐτήρησε τὴν προαίρεσιν ὁ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀληθὴς Χριστιανὸς γεγονώς , ἀλλ' ὅσον τὰ τῆς βασιλείας αὐτῷ ἐκρατύνετο , τοσοῦτον κακοδαίμονι φύσει καὶ ὠμοτάτῃ τὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ τῶν ὁμοφύλων ἀνερρίπιζε πόλεμον , νῦν μὲν τοὺς μοναχοὺς διαπτύων καὶ παντοίοις περιβάλλων δεινοῖς καὶ ποιναῖς ἐξευρίσκων ποινάς , νῦν δὲ τοὺς ἄλλους πιστοὺς ἐγκλείων φρουραῖς καὶ ὑπερορίους τιθείς . ἐντεῦθεν καὶ Μεθόδιον τὸν μετὰ βραχὺ πατριαρχικοῦ θρόνου ἀξιωθέντα καὶ Εὐθύμιον τὸν τηνικαῦτα τῶν Σάρδεων προεδρεύοντα , τῷ αὐτοῦ θελήματι μὴ ὑπείκοντας , μηδὲ τὴν τῶν θείνω εἰκόνων ἐξαρνουμένους τιμήν , τῆς πόλεως ἐξωθεῖ καὶ τὸν μὲν θεῖον Μεθόδιον φυλακῇ παραδίδωσι κατὰ τὴν νῆσον τοῦ Ἀκρίτα , τὸν δὲ μακαρίτην Εὐθύμιον διὰ Θεοφίλου τοῦ οἰκείου υἱοῦ θανάτῳ παραδίδωσι , βουνεύροις τυπτόμενον ἀφειδῶς . ὅσῳ δὲ τὴν Χριστοῦ κληρονομίαν ἐπίεζε , τοσούτῳ τοὺς Ἰουδαίους ἀνέτους φόρων καὶ ἐλευθέρους ἐτίθει , ἀγαπωμένους καὶ στεργομένους αὐτῷ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διαφερόντως . προὐβάλλετο δ' ὥσπερ τι προκέντημα καὶ ἀρχέτυπον τοῦ οἰκείου βίου πρὸς μίμησιν τὸν τοῦ Κοπρωνύμου βίον , καὶ τοῦτον μιμεῖσθαι εἰς ἄκρον ἐσπούδαζε . διὸ καὶ πρὸς τὴν ἀκρόπολιν ἔφθασε τῆς ἀσεβείας ἄρτι μὲν σάββατον νηστεύειν νομοθετῶν , ἄρτι δὲ κατὰ τῶν θείων προφητῶν τὴν γλῶσσαν ἐξακονῶν , ἄρτι δὲ τὴν μέλλουσαν ἀνάστασιν ἀθετῶν καὶ τὰ ἐκεῖθεν ἐπηγγελμένα ἀγαθὰ διασύρων διάβολόν τε ὅλως μὴ εἶναι ἰσχυριζόμενος , ἅτε μηδ' ὑπὸ Μωσέως τούτου παραδεδομένου . πορνείαν δὲ κατησπάζετο , καὶ τὸν ἐπὶ πᾶσι δεῖν ὀμνύναι θεὸν ἐνομοθέτει , καὶ τὸν Ἰούδαν ἀκολάστῳ γλώσσῃ τάττων μετὰ τῶν σῳζομένων . τὴν ἑορτὴν τοῦ σωτηρίου πάσχα κακῶς καὶ παρὰ καιρὸν χλευάζων τιμᾶσθαι , καὶ ὡς Ἑλληνικὴν τάχα παίδευσιν διαπτύων , τὴν ἡμετέραν καὶ θείαν παίδευσιν τοσοῦτον ἀποστρεφόμενος , ὡς μηδὲ τοὺς νέους παιδοτριβεῖσθαί που συγχωρεῖν , ἵνα μήτε τῇ αὐτοῦ ἀλογίᾳ ἀντιστῆναί τις ἔχοι ποτὲ καὶ διελέγξαι , μήτε πάλιν τῷ τάχει τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τῇ τῆς γλώττης ῥύμῃ φερόμενος διὰ τῆς παιδεύσεως τὰ δευτεραῖα τοῦτον φέρειν καταναγκάσειε . τοσοῦτον γὰρ ἤργει πρὸς τὴν μίξιν τῶν γραμμάτων ἐκεῖνος καὶ τὴν τῶν συλλαβῶν ἀνάγνωσιν , ὡς ῥᾷον ἄν τις διῆλθε βιβλίον ἢ αὐτὸς τῇ βραδυτῆτι τοῦ νοῦ τὰ τοῦ οἰκείου στοιχεῖα ὀνόματος . ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρείσθω , ὡς καὶ ἄλλοις ἱκανῶς ἐστηλιτευμένα , ἡ δ' ἱστορία ἐχέσθω τῶν ἐφεξῆς .
Lemmas: [ Mich2.4 ] ἤδη δέ ὁ αὐτοκράτωρ ὁ Μιχαήλ ἐπαναιρέω ἀρχή καί ὁ κατά αὐτός ὡς βούλομαι διοικέω ἐπιστολή ὁ ἀοίδιμος Νικηφόρος ὁ πατριάρχης ἐκπέμπω παρακαλέω ἀπολαμβάνω ὁ ἀσπασμός ὁ θεῖος εἰκών καί ἀνάκλησις γίγνομαι ὁ εὐσέβεια . ἀλλά ὁ Μιχαήλ ἀποκρίνω μήτε τίς κακουργέω ἔρχομαι ὁ περί πίστις εκτεθειμένος , μήτε μήv ὁ ἤδη παραδίδωμι καί ἀνομολογέομαι καταδρομή τις ἐργάζομαι καί καθαίρεσις . ἕκαστος οὖν φημί , τότος δοκέω αὐτός ποιέω καί ἐφετός , ἀπαθής πόνος καί ἄγευστος λύπη διατελέω πλήν οὖον μέχρι τέλος οὗτος τηρέω ὁ προαίρεσις ὁ μηδέ ὁ ἀρχή ἀληθής χριστιανός γίγνομαι , ἀλλά ὅσος ὁ ὁ βασίλεια αὐτός κρατύνω , τοσοῦτος κακοδαίμων φύσις καί ωμός ὁ κατά ὁ Χριστιανός καί ὁ ὁμόφυλος ἀναρριπίζω πόλεμος , νῦν μέν ὁ μοναχός διαπτύω καί παντοῖος περιβάλλω δεινός καί ποινή ἐξευρίσκω ποινή , νῦν δέ ὁ ἄλλος πιστός ἐγκλείω φρουρά καί ὑπερόριος τίθημι . ἐντεῦθεν καί Μεθόδιος ὁ μετά βραχύς πατριαρχικός θρόνος ἀξιόω καί Εὐθύμιος ὁ τηνικαῦτα ὁ Σάρδεις προεδρεύων , ὁ αὐτός θέλημα μή ὑπείκω , μηδέ ὁ ὁ θείνω εἰκών ἐξαρνέομαι τιμή , ὁ πόλις ἐξωθέω καί ὁ μέν θέω Μεθόδιος φυλακή παραδίδωμι κατά ὁ νῆσος ὁ ἀκρίτης , ὁ δέ μακαρίτης Εὐθύμιος διά Θεόφιλος ὁ οἰκεῖος υἱός θάνατος παραδίδωμι , βούνευρον τύπτω ἀφειδής . ὅσος δέ ὁ Χριστός κληρονομία πιέζω , τοσοῦτος ὁ Ἰουδαῖος ἄνετος φόρος καί ἐλεύθερος τίθημι , ἀγαπάω καί στέργω αὐτός ὁ ἄλλος ἄνθρωπος διαφερόντως . προβάλλω δέ ὥσπερ τίς προκέντημα καί ἀρχέτυπος ὁ οἰκεῖος βίος πρός μίμησις ὁ ὁ κοπρωνυμέω βίος , καί οὗτος μιμέομαι εἰς ἄκρος σπουδάζω . διό καί πρός ὁ ἀκρόπολις φθάνω ὁ ἀσέβεια ἄρτι μέν σάββατον νηστεύω νομοθέτης , ἄρτι δέ κατά ὁ θεῖον προφήτης ὁ γλῶσσα ἐξακονάω , ἄρτι δέ ὁ μέλλω ἀνάστασις ἀθετέω καί ὁ ἐκεῖθεν ἐπαγγέλλω ἀγαθός διασύρω διάβολος τε ὅλως μή εἰμί ἰσχυρίζομαι , ἅτε μηδέ ὑπό Μωσῆς οὗτος παραδίδωμι . πορνεία δέ κατασπάζομαι , καί ὁ ἐπί πᾶς δήω ὄμνυμι θεός νομοθετέω , καί ὁ Ἰούδας ἀκόλαστος γλῶσσα τάσσω μετά ὁ σῴζω . ὁ ἑορτή ὁ σωτήριος πάσχα κακῶς καί παρά καιρός χλευάζω τιμάω , καί ὡς Ἑλληνικός τάχα παίδευσις διαπτύω , ὁ ἡμέτερος καί θεῖος παίδευσις τοσοῦτος ἀποστρέφω , ὡς μηδέ ὁ νέος παιδοτριβέω ποῦ συγχωρέω , ἵνα μήτε ὁ αὐτός ἀλογία ἀνθίστημι τις ἔχω ποτέ καί διελέγχω , μήτε πάλιν ὁ τάχος ὁ ὀφθαλμός καί ὁ ὁ γλῶσσα ῥύμη φέρω διά ὁ παίδευσις ὁ δευτεραῖος οὗτος φέρω καταναγκάζω . τοσοῦτος γάρ ἀργέω πρός ὁ μίξις ὁ γράμμα ἐκεῖνος καί ὁ ὁ συλλαβή ἀνάγνωσις , ὡς ῥᾳδίως ἄν τις διέρχομαι βιβλίον ἢ αὐτός ὁ βραδυτής ὁ νόος ὁ ὁ οἰκεῖος στοιχεῖον ὄνομα . ἀλλά οὗτος μέν παρίημι , ὡς καί ἄλλος ἱκανῶς στηλιτεύω , ὁ δέ ἱστορία ἔχω ὁ ἐφεξῆς .