joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.49
[ Mich2.20 ] Καὶ ταῦτα μὲν συνηνέχθη τῇδε . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν Εὐφήμιός τις ἀνὴρ κατὰ Σικελίαν λαοῦ τινος ἐξηγούμενος ἐρασθεὶς παρθένου τινὸς τὸ μοναχικὸν ἐκ παιδὸς ἀναλαβούσης σχῆμα περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο τὸν οἰκεῖον ἔρωτα ἐκπληρῶσαι , τῶν νόμων οὐδὲ φροντίζων ὅλως , ἀλλ' ὡς εἰς παράδειγμα μόνον ἀποβλέπων τὸν βασιλέα , τοιοῦτόν τι τολμήσαντα καὶ αὐτόν . ἁρπάζει γοῦν τὴν παρθένον τοῦ ἀσκητηρίου καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἄκουσαν ἄγει . ταύτης οὖν οἱ ἀδελφοὶ προσίασι τῷ Μιχαὴλ τὰ τοῦ δράματος διηγούμενοι . ὁ δὲ κελεύει τῷ στρατηγῷ , εἰ οὕτως καταλάβοι ἔχουσαν τὴν ἀλήθειαν , τὴν ῥῖνα τοῦ τετολμηκότος Εὐφημίου ἀποτεμεῖν . ὅπερ μαθὼν ὁ Εὐφήμιος συνωμότας λαβὼν τούτους τε τοὺς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ χεῖρα καί τινας τῶν συντουρμαρχῶν , τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τούτῳ παραγενόμενον ἀπελαύνει καὶ πρὸς τὸν τῆς Ἀφρικῆς ἀποδιδράσκει ἡγούμενον , πᾶσαν τὴν Σικελίαν ὑπ' ἐκείνῳ ποιῆσαι καθυπισχνούμενος καὶ διδόναι φόρους αὐτῷ πολλούς , εἰ μόνον ἀναγορευθείη Ῥωμαίων βασιλεύς . δεξάμενος οὖν τὸν λόγον ὁ ἀμηρᾶς ἀναγορεύει τοῦτον βασιλέα Ῥωμαίων , καὶ χεῖρα δίδωσι πολλήν , καὶ τῆς Σικελίας γίνεται ἐγκρατὴς παρ' αὐτοῦ τούτου λαβὼν αὐτήν . πλὴν ὁ μὲν Εὐφήμιος οὐ πολὺν χρόνον τοῦ βασιλικοῦ ἀπολαύσας ἀξιώματος ἀφαιρεῖται τὴν κεφαλὴν τῆς οἰκείας ἀποστασίας καὶ παρανομίας τοῦτον λαβὼν τὸν μισθόν . ἄξιον δὲ καὶ τὸν τρόπον εἰπεῖν τῆς αὐτοῦ ἀναιρέσεως . ὡς γὰρ ἐν σχήματι βασιλικῷ περιῄει τὴν Σικελίαν ἀνευφημούμενος , ἀπῄει καὶ κατὰ τὴν Συράκουσαν . ἄποθεν δὲ γενόμενος τῆς ἑαυτοῦ τάξεως καὶ τῶν δορυφόρων καὶ ὅσον ἀπὸ τόξου βολῆς τῇ πόλει προσεγγίσας ὡμίλει τοῖς πολίταις καὶ πρὸς ἑαυτὸν λόγοις τὴν ἐκείνων ἐφείλκετο εὔνοιαν . μεμονωμένον δὲ τοῦτον ἰδόντες ἀδελφοὶ δύο Συρακούσιοι πρὸς ἑαυτοὺς βουλευσάμενοι καὶ σύμπνοοι γενόμενοι καὶ τὸ ἓν φρονήσαντες προσέρχονται τούτῳ εἰρωνικῶς τε καὶ τωθαστικῶς , ὡς βασιλεῖ τάχα τὴν προσήκουσαν τιμὴν ἀπονέμοντες . ὁ δ' Εὐφήμιος μὴ συνεὶς τὸν δόλον τὴν παρ' αὐτῶν ἀναγόρευσιν καὶ τὸν ἀσπασμὸν προσδεξάμενος προσεκάλει τούτους μετὰ φιλοφροσύνης , ὡς καὶ αὐτὸς τὸν οἰκεῖον ἀσπασμὸν ἀποδώσων . καὶ δὴ κλίνας τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στόμα προσερείσας τῷ στόματι θατέρου τῶν ἀδελφῶν , θριξὶ μὲν κατέχεται ἰσχυρῶς παρὰ τούτου , πρὸς δὲ τοῦ ἑτέρου τῶν ἀδελφῶν τὴν κεφαλὴν ἀποτέμνεται . καὶ οὗτος μὲν ταύτην ἔτισε δίκην τῆς οἰκείας ἀπονοίας .
Lemmas: [ Mich2.20 ] καί οὗτος μέν συμφέρω ὅδε . κατά δέ ὁ αὐτός καιρός Εὐφήμιος τις ἀνήρ κατά Σικελία λαός τις ἐξηγέομαι ἔραμαι παρθένος τις ὁ μοναχικός ἐκ παῖς ἀναλαμβάνω σχῆμα περί πολύς ποιέω ὁ οἰκέω Ἔρως ἐκπληρόω , ὁ νόμος οὐδέ φροντίζω ὅλως , ἀλλά ὡς εἰς παράδειγμα μόνος ἀποβλέπω ὁ βασιλεύς , τοιοῦτος τίς τολμάω καί αὐτός . ἁρπάζω γοῦν ὁ παρθένος ὁ ασκητήριο καί πρός ἑαυτοῦ ἀκούω ἄγω . οὗτος οὖν ὁ ἀδελφός πρόσειμι ὁ Μιχαήλ ὁ ὁ δρᾶμα διηγέομαι . ὁ δέ κελεύω ὁ στρατηγός , εἰμί οὕτως καταλαμβάνω ἔχω ὁ ἀλήθεια , ὁ ῥίς ὁ τολμάω Εὐφήμιος ἀποτέμνω . ὅσπερ μανθάνω ὁ Εὐφήμιος συνωμότης λαμβάνω οὗτος τε ὁ ὑπό ὁ αὐτός χείρ καί τις ὁ συντουρμάρχης , ὁ στρατηγός ἐπί οὗτος παραγίγνομαι ἀπελαύνω καί πρός ὁ ὁ Ἀφρική ἀποδιδράσκω ἡγέομαι , πᾶς ὁ Σικελία ὑπό ἐκεῖνος ποιέω καθυπισχνέομαι καί δίδωμι φόρος αὐτός πολύς , εἰμί μόνος ἀναγορεύω Ῥωμαῖος βασιλεύς . δέχομαι οὖν ὁ λόγος ὁ ἀμηρᾶς ἀναγορεύω οὗτος βασιλεύς Ῥωμαῖος , καί χείρ δίδωμι πολύς , καί ὁ Σικελία γίγνομαι ἐγκρατής παρά αὐτός οὗτος λαμβάνω αὐτός . πλήν ὁ μέν Εὐφήμιος οὖον πολύς χρόνος ὁ βασιλικός ἀπολαύω ἀξίωμα ἀφαιρέω ὁ κεφαλή ὁ οἰκεῖος ἀποστασία καί παρανομία οὗτος λαμβάνω ὁ μισθός . ἄξιος δέ καί ὁ τρόπος εἶπον ὁ αὐτός ἀναίρεσις . ὡς γάρ ἐν σχῆμα βασιλικός περίειμι ὁ Σικελία ἀνευφημέω , ἄπειμι καί κατά ὁ Συράκουσαι . ἄποθεν δέ γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ τάξις καί ὁ δορυφόρος καί ὅσος ἀπό τόξον βολή ὁ πόλις προσεγγίζω ὁμιλέω ὁ πολίτης καί πρός ἑαυτοῦ λόγος ὁ ἐκεῖνος ἐφέλκω εὔνοια . μονόω δέ οὗτος ὁράω ἀδελφός δύο Συρακούσιος πρός ἑαυτοῦ βουλεύω καί συμπνοέω γίγνομαι καί ὁ εἷς φρονέω προσέρχομαι οὗτος εἰρωνικός τε καί τωθαστικός , ὡς βασιλεύς τάχα ὁ προσήκω τιμή ἀπονέμω . ὁ δέ Εὐφήμιος μή συνίημι ὁ δόλος ὁ παρά αὐτός ἀναγόρευσις καί ὁ ἀσπασμός προσδέχομαι προσκαλέω οὗτος μετά φιλοφροσύνη , ὡς καί αὐτός ὁ οἰκέω ἀσπασμός ἀποδίδωμι . καί δή κλίνη ὁ κεφαλή καί ὁ στόμα προσερείδω ὁ στόμα θατέρου ὁ ἀδελφός , θρίξ μέν κατέχω ἰσχυρῶς παρά οὗτος , πρός δέ ὁ ἕτερος ὁ ἀδελφός ὁ κεφαλή ἀποτέμνω . καί οὗτος μέν οὗτος τίνω δίκη ὁ οἰκεῖος ἀπόνοια .