joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.47
[ Mich2.18.2 ] κηνῶν , στρατηγὸν ἐπιστήσας αὐτοῖς Κρατερὸν τὸν τῶν Κιβυρραιωτῶν διέποντα τὴν ἀρχήν . ὃς ἑβδομήκοντα διήρεις τὰς ὑφ' ἑαυτὸν λαβὼν καὶ τὰς ἐκ τῶν ἄλλων νήσων ἁπάσας , κἀν τῇ Κρήτῃ γενόμενος μετὰ μεγίστου φρυάγματος οὐδὲ τοὺς Ἀγαρηνοὺς ὑποκλινομένους εὗρεν , ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς γενναίως ὑποστάντας τὸν κίνδυνον . συμπλοκῆς δὲ γενομένης , ἤδη τοῦ ἡλίου τὰς ἀκρωρείας αὐγάζοντος , ἄχρι μεσούσης ἡμέρας οὐδέτερον μέρος ἀπέκλινεν , ἀλλὰ γενναίως ἀντέχοντες ἐκαρτέρουν . ἄρτι δὲ τῆς ἡμέρας κλινούσης πονήσαντες οἱ Κρῆτες ἐνέδωκαν εἰς φυγήν , καὶ πολλοὶ μὲν αὐτῶν ἐν τῷ πολέμῳ ἀπέθανον , πλείονες δὲ τὰ ὅπλα ῥίψαντες ᾐχμαλωτίσθησαν . τάχα δ' ἂν ἑάλω καὶ ἡ πόλις αὐθημερόν , εἰ μὴ νὺξ ἐπιγενομένη ἀνέτρεψε τελέως τὰ πράγματα . Ῥωμαῖοι μὲν γάρ , ὡς ἤδη τάχα νενικηκότες καὶ πάντας αὔριον ἐν βραχεῖ βραχεῖς ὄντας ἐλπίσαντες συλλαβεῖν , ὡς ἐν οἰκείᾳ , ἀλλ' οὐκ ἐν ἀλλοτρίᾳ διάγοντες , πρὸς πότους καὶ τρυφὰς ἐξεβάκχευον , μήτε τινὸς φυλακῆς μήτ' ἄλλης σωτηρίας φροντίσαντες , ὕπνου δὲ μόνου καὶ τῆς πάντα ῥᾳδίως ἀνατρεπούσης ἀναπαύλης τε καὶ ῥᾳστώνης . ὅθεν περὶ μέσας νύκτας οἱ Κρῆτες , ἐπεὶ διὰ τῶν ἑαυτῶν φυλάκων , ὡς ἐν ἀπορίᾳ ἀγρυπνοῦντες , ὕπνῳ καὶ οἴνῳ τοὺς τῆς Ῥωμαϊκῆς παρεμβολῆς ἐμάνθανον κατεχομένους , αὐθωρὸν ἐπιπεσόντες μετ' ἀλαλαγμοῦ καὶ μέθῃ κατισχημένους εὑρόντες ἅπαντας ἄρδην ἀπώλεσαν , ὡς μηδ' ἄγγελον , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , περιλειφθῆναι . μόνος δ' ὁ στρατηγὸς ἐμπορικοῦ τινος ἐπιβὰς πλοίου τὴν σωτηρίαν ἑαυτῷ ἐμνηστεύετο . ὡς δὲ πολλὰ ζητήσας ὁ τῶν Σαρακηνῶν ἀρχηγὸς τοῦτον οὐχ εὕρισκεν οὔτ' ἐν τοῖς πεσοῦσιν , οὔτ' ἐν τοῖς αἰχμαλώτοις , ἔμαθε δ' , ὅτι φυγὰς ᾤχετο , τοὺς καταδιώξοντας ἔπεμψεν . οἳ καὶ καταλαβόντες αὐτὸν ἐν Κῷ τῇ νήσῳ ξύλῳ κρεμάσαντες ἀπέκτειναν .
Lemmas: [ Mich2.18.2 ] κηνῶν , στρατηγός ἐφίστημι αὐτός Κρατερός ὁ ὁ κιβυρραιους διέπω ὁ ἀρχή . ὅς ἑβδομήκοντα διαιρέω ὁ ὑπό ἑαυτοῦ λαμβάνω καί ὁ ἐκ ὁ ἄλλος νῆσος ἅπας , ἐν ὁ Κρήτη γίγνομαι μετά μέγας φρύαγμα οὐδέ ὁ αγαρηνός ὑποκλίνομαι εὑρίσκω , ἀλλά καί αὐτός γενναῖος ὑφίστημι ὁ κίνδυνος . συμπλοκή δέ γίγνομαι , ἤδη ὁ ἥλιος ὁ ἀκρώρεια αὐγάζω , ἄχρι μέσος ἡμέρα οὐδέτερος μέρος ἀποκλίνω , ἀλλά γενναῖος ἀντέχω καρτερέω . ἄρτι δέ ὁ ἡμέρα κλίνω πονέω ὁ Κρής ἐνδίδωμι εἰς φυγή , καί πολύς μέν αὐτός ἐν ὁ πόλεμος ἀποθνῄσκω , πλείων δέ ὁ ὅπλον ῥίπτω αἰχμαλωτίζω . τάχα δέ εἄν ἁλίσκομαι καί ὁ πόλις αὐθήμερος , εἰμί μή νύξ ἐπιγίγνομαι ἀνατρέπω τέλειος ὁ πρᾶγμα . Ῥωμαῖος μέν γάρ , ὡς ἤδη τάχα νικάω καί πᾶς αὔριον ἐν βραχύς βραχύς εἰμί ἐλπίζω συλλαμβάνω , ὡς ἐν οἰκεῖος , ἀλλά οὐ ἐν ἀλλότριος διάγω , πρός πότος καί τρυφή ἐκβακχεύω , μήτε τις φυλακή μήτε ἄλλος σωτηρία φροντίζω , ὕπνος δέ μόνος καί ὁ πᾶς ῥᾳδίως ἀνατρέπω ἀνάπαυλα τε καί ῥᾳστώνη . ὅθεν περί μέσος νύξ ὁ Κρής , ἐπεί διά ὁ ἑαυτοῦ φύλαξ , ὡς ἐν ἀπορία ἀγρυπνέω , ὕπνος καί οἶνος ὁ ὁ Ῥωμαϊκός παρεμβολή μανθάνω κατέχω , αὐθωρός ἐπιπίπτω μετά ἀλαλαγμός καί μέθη κατισχημένους εὑρίσκω ἅπας ἄρδην ἀπόλλυμι , ὡς μηδέ ἄγγελος , οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , περιλείπομαι . μόνος δέ ὁ στρατηγός ἐμπορικός τις ἐπιβαίνω πλοῖον ὁ σωτηρία ἑαυτοῦ μνηστεύω . ὡς δέ πολύς ζητέω ὁ ὁ Σαρακηνός ἀρχηγός οὗτος οὐ εὑρίσκω οὔτε ἐν ὁ πίπτω , οὔτε ἐν ὁ αἰχμάλωτος , μανθάνω δέ , ὅτι φυγάς οἴχομαι , ὁ καταδιώκω πέμπω . ἕ καί καταλαμβάνω αὐτός ἐν Κῶς ὁ νῆσος ξύλον κρεμάννυμι ἀποκτείνω .