joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.22
[ Leo5.11 ] Καὶ ταῦτα μὲν ὁ βασιλεύς . οὐκ ἔλαθε δὲ ταῦτα τοῖς περὶ τὸν παπίαν , ἀλλά τις τῶν προκοίτων τοῦ Μιχαὴλ ἐκ τῶν φοινικῶν φωρασάμενος ἐμβάδων ἀπήγγειλε πάντα σαφῶς . οἷς ἐκπαθεῖς καὶ μικροῦ δεῖν ἔκφρονες οἱ περὶ τὸν παπίαν γενόμενοι ἐσκέπτοντο , πῶς ἂν τὸν κίνδυνον διαφύγοιεν . ὑπέλαμπεν ἄρτι ἡμέρα καὶ σκήπτεται σκῆψιν τοιάνδε ὁ Μιχαήλ , ὡς ψυχικάς τινας κηλῖδας βούλεταί τινι τῶν θεοφιλῶν ἐξαγορεῦσαι διὰ Θεοκτίστου , ὃν μετὰ ταῦτα τῷ τοῦ κανικλείου τετίμηκεν ἀξιώματι . ἐπετέτραπτο γοῦν τοῦτο γενέσθαι παρὰ βασιλέως . ὁ δὲ Μιχαὴλ ἀδείας λαβόμενος λέγει πρὸς τὸν Θεόκτιστον ‘καιρός , ὦ Θεόκτιστε , τοῖς συνωμόταις ἐπαπειλῆσαι , ὡς εἰ μὴ τάχιον σπεύσουσιν ἐξελέσθαι τοῦ κινδύνου ἡμᾶς , πάντα τὰ τῆς πράξεως ἀνακαλύψαι τῷ βασιλεῖ.’ καὶ τοῦ Θεοκτίστου , ὡς ἐκελεύσθη , ποιήσαντος , εἰς ἀγωνίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἐνέπεσον οἱ συνίστορες καὶ διεσκοποῦντο , πῶς ἂν αὐτοί τε σωθεῖεν καὶ τὸν ὅσον οὐδέπω κινδυνεύοντα θανεῖν διασώσαιεν . ῥάπτουσιν οὖν βουλήν , ἥτις αὐτούς τε ἐρρύσατο καὶ τῷ Μιχαὴλ πρὸς τῇ ζωῇ καὶ τὴν βασιλείαν ἐχαρίσατο . ἔθος ἐπεκράτει τότε , μὴ ὥσπερ νῦν , ἔνδον τῶν βασιλείων , ἔκτοτε λαβὸν τὴν ἀρχὴν , μένειν τοὺς τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ παλατίου ψάλλοντας κληρικούς , ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις οἴκοις , περὶ δὲ τρίτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἀγείρεσθαι κατὰ τὴν Ἐλεφαντίνην κἀκεῖθεν ἀπιέναι πρὸς τὴν ἐκκλησίαν καὶ τῷ θεῷ τὰς ἑωθινὰς ἀποδιδόναι εὐχάς . τούτοις οἱ συνωμόται ἐγκαταμιχθέντες τότε ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδια ἔχοντες συνεισῄεσαν καὶ ἔν τινι σκοτεινῷ τῆς ἐκκλησίας λοχήσαντες τόπῳ τὸ σύνθημα ἐξεδέχοντο . ὡς δ' ὁ ὕμνος διεπεραίνετο , ἤδη δὲ παρῆν καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ τῆς ὑμνῳδίας ἐξῆρχεν , ὡς ἔθος , ‘τῷ παντάνακτος ἐξεφαύλισαν πόθῳ’ ( εἶχε γάρ , ὡς εἴπομεν , τορωτέραν φωνήν ) , τότε δὴ εἰσπηδήσαντες ἀθρόως οἱ συνωμόται ἐκ μὲν τῆς πρώτης ἡμάρτανον προσβολῆς πρὸς τὸν τοῦ κλήρου ἔξαρχον ἀποπλανηθέντες , εἴτε παρόμοιον ὄντα τῷ βασιλεῖ κατὰ τὴν σωματικὴν ἐμφέρειαν , εἴτε τῇ περὶ τὴν κεφαλὴν ὁμοίᾳ περιβολῇ . ἦν γὰρ ἡ ὥρα κρυμώδης τε καὶ χειμέριος καὶ διὰ τοῦτο ἐν περιβλήμασι πάντες διεκαρτέρουν στεγανωτέροις πίλοις τὰς κεφαλὰς ὀξυτάτοις περικαλύπτοντες . ἀλλ' ὁ μὲν τοῦ κλήρου καθηγεμὼν τὸν κίνδυνον ἀπεώσατο τὸν πῖλον τῆς κεφαλῆς ἀφελὼν καὶ τῇ φαλάκρᾳ τὴν σωτηρίαν πραγματευσάμενος . ὁ δὲ βασιλεὺς συναισθόμενος τῆς ἐπιβουλῆς εἰς τὰ ἄδυτα τοῦ θυσιαστηρίου εἰσέδυ καὶ τὴν τοῦ θυμιατηρίου σειρὰν διαρπάσας , ἢ ὥς τινες , θεῖον σταυρόν , τὰς βολὰς τῶν πληττόντων ἐδέχετο . ἀλλ' οἱ συνωμόται ἀθρόοι , καὶ οὐ καθ' ἕνα ἐπιδραμόντες , ὁ μὲν κατὰ τῆς κεφαλῆς , ἄλλος κατὰ τῶν σπλάγχνων , καὶ ἄλλος ἀλλαχόθι τοῦ σώματος κατετίτρωσκον . καὶ χρόνον μέν τινα ἀντέσχε τῷ θείῳ σταυρῷ τὰς τῶν ξιφῶν ὁρμὰς ἀπο -
Lemmas: [ Leo5.11 ] καί οὗτος μέν ὁ βασιλεύς . οὐ λανθάνω δέ οὗτος ὁ περί ὁ παπίας , ἀλλά τις ὁ πρόκοιτος ὁ Μιχαήλ ἐκ ὁ φοινίκη φωράω ἐμβάς ἀπαγγέλλω πᾶς σαφῶς . ὅς ἐκπαθής καί μικρός δήω ἔκφρων ὁ περί ὁ παπίας γίγνομαι σκέπτομαι , πῶς εἄν ὁ κίνδυνος διαφεύγω . ὑπολάμπω ἄρτι ἡμέρα καί σκήπτω σκῆψις τοιόσδε ὁ Μιχαήλ , ὡς ψυχικός τις κηλίς βούλομαι τις ὁ θεοφιλής ἐξαγορεύω διά θεόκτιστος , ὅς μετά οὗτος ὁ ὁ κανίκλειον τιμάω ἀξίωμα . ἐπιτρέπω γοῦν οὗτος γίγνομαι παρά βασιλεύς . ὁ δέ Μιχαήλ ἄδεια λαμβάνω λέγω πρός ὁ Θεόκτιστος καιρός , εἰμί Θεόκτιστος , ὁ συνωμότης ἐπαπειλέω , ὡς εἰμί μή τάχα σπεύδω ἐξαιρέω ὁ κίνδυνος ἐγώ , πᾶς ὁ ὁ πρᾶξις ἀνακαλύπτω ὁ βασιλεύς καί ὁ θεόκτιστος , ὡς κελεύω , ποιέω , εἰς ἀγωνία οὖον ὁ τυγχάνω ἐμπίπτω ὁ συνίστωρ καί διασκοπέω , πῶς εἄν αὐτός τε σῴζω καί ὁ ὅσος οὐδέπω κινδυνεύω θνῄσκω διασῴζω . ῥάπτω οὖν βουλή , ὅστις αὐτός τε ῥύομαι καί ὁ Μιχαήλ πρός ὁ ζωή καί ὁ βασίλειος χαρίζομαι . ἔθος ἐπικρατέω τότε , μή ὥσπερ νῦν , ἔνδον ὁ βασίλειος , ἔκτοτε λαμβάνω ὁ ἀρχή , μένω ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ Παλάτιον ψέλνω κληρικός , ἀλλά ὁ ἴδιος οἶκος , περί δέ τρίτος φυλακή ὁ νύξ ἀγείρω κατά ὁ Ἐλεφαντίνη ἐκεῖθεν ἀφίημι πρός ὁ ἐκκλησία καί ὁ θεός ὁ ἑωθινός ἀποδίδωμι εὐχή . οὗτος ὁ συνωμότης ἐγκαταμίγνυμι τότε ὑπό μάλη ἐγχειρίδιον ἔχω συνείσειμι καί ἐν τις σκοτεινός ὁ ἐκκλησία λοχάω τόπος ὁ σύνθημα ἐκδέχομαι . ὡς δέ ὁ ὕμνος διαπεραίνω , ἤδη δέ πάρειμι καί ὁ βασιλεύς καί ὁ ὑμνῳδία ἐξάρχω , ὡς ἔθος , ‘τῷ παντάναξ ἐκφαυλίζω πόθος ( ἔχω γάρ , ὡς εἶπον , τόρος φωνή ) , τότε δή εἰσπηδάω ἀθρόος ὁ συνωμότης ἐκ μέν ὁ πρῶτος ἁμαρτάνω προσβολή πρός ὁ ὁ κλῆρος ἔξαρχος ἀποπλανάω , εἴτε παρόμοιος εἰμί ὁ βασιλεύς κατά ὁ σωματικός ἐμφέρεια , εἴτε ὁ περί ὁ κεφαλή ὅμοιος περιβολή . εἰμί γάρ ὁ ὥρα κρυμώδης τε καί χειμέριος καί διά οὗτος ἐν περίβλημα πᾶς διακαρτερέω στεγανός πῖλος ὁ κεφαλή ὀξύς περικαλύπτω . ἀλλά ὁ μέν ὁ κλῆρος καθηγεμών ὁ κίνδυνος ἀπωθέω ὁ πῖλος ὁ κεφαλή ἀφαιρέω καί ὁ Φαλάκρα ὁ σωτηρία πραγματεύομαι . ὁ δέ βασιλεύς συναισθάνομαι ὁ ἐπιβουλή εἰς ὁ ἄδυτος ὁ θυσιαστήριον εἰσδύνω καί ὁ ὁ θυμιατήριον σειρά διαρπάζω , ἢ ὅς τις , θέω σταυρός , ὁ βολή ὁ πλήσσω δέχομαι . ἀλλά ὁ συνωμότης ἀθρόος , καί οὖον κατά εἷς ἐπιτρέχω , ὁ μέν κατά ὁ κεφαλή , ἄλλος κατά ὁ σπλάγχνον , καί ἄλλος ἀλλαχόθι ὁ σῶμα κατατιτρώσκω . καί χρόνος μέν τις ἀντέχω ὁ θεῖον σταυρός ὁ ὁ ξίφος ὁρμή ἀπος -