joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.17
[ Leo5.7 ] Μιχαὴλ δὲ ὁ ἐξ Ἀμωρίου ἀεὶ τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος καὶ ἐπὶ τὸ μεῖζον προβαίνων διαβολὴν ἔσχε καθοσιώσεως . ὃς ταύτην , εἰ καὶ δυσχερῶς , ὅμως ἀποσεισάμενος ἐκπέμπεται παρὰ βασιλέως τακτικὰ διδάσκειν τὸν ὑπὸ χεῖρα λαόν . ἦν δὲ ὁ Μιχαὴλ οὐ ταῖς ἄλλαις πάσαις κακίαις ἐπιρρεπὴς μόνον , ἐνόσει δὲ καὶ γλώσσης ἀκολασίαν , καὶ τὰ ἔνδον τῆς καρδίας ἐκφαυλίζειν δυναμένης μυστήρια . ἐλάλει γὰρ πᾶν τὸ παριστάμενον εἰς τοὐμφανές , ἀπερρίπτει δὲ καὶ κατ' αὐτοῦ τοῦ βασιλέως λόγους οὐκ εὐπρεπεῖς , ἀπειλῶν αὐτῷ τε καθαίρεσιν τῆς βασιλείας καὶ τῇ αὐτοῦ συζύγῳ γάμον ἐπισείων ἀνόσιον . ἅπερ ὁ βασιλεὺς πυνθανόμενος πρῶτον μὲν εὐμηχάνως ἐπειρᾶτο παραπροσποιούμενος τὴν γνῶσιν ἀποστῆσαι τοῦτον τῆς ἀθυρογλωσσίας καὶ τῶν κακῶν βουλευμάτων . ᾔδει γὰρ αὐτὸν αἰσχίστῃ νόσῳ τῇ ἀκολάστῳ γλώσσῃ δουλεύοντα . ὡς δὲ καὶ παραινέσεσι καὶ ἀπειλαῖς , ὅπῃ παρείκοι , χρώμενος , ὡς εὐθὺς μὲν εἰπεῖν ἐξαρνούμενον εὕρισκε τὰ λεγόμενα , ἀδείας δὲ πάλιν τετυχηκότα τῶν κατὰ σκοπὸν μὴ ἀφιστάμενον , ἐπαφίησιν αὐτῷ σκοποὺς καὶ ὠτακουστὰς λεληθότως , οἵτινες πολλάκις ἐν εὐωχίαις καὶ μέθαις μετακινούμενον τῶν φρενῶν ὑπὸ τοῦ οἴνου καταλαβόντες καὶ τοῖς προτέροις μάλα προθύμως ἐπιτιθέμενον κατάδηλον ποιοῦσι τῷ βασιλεῖ . ἐγένετο προσθήκη πίστεως καὶ ὁ Ἑξαβούλιος , ἀνὴρ φρενήρης καὶ συνήθης τῷ βασιλεῖ , οὐκ ἄγνωστος δὲ καὶ τῷ Μιχαήλ . οὗτος πολλάκις ἐπισχεῖν αὐτὸν τῆς ἀθυροστομίας ἐπιχειρήσας καὶ παραινέσας σιγᾶν , καὶ μὴ οὕτως ἀκαίρως παρρησιάζεσθαι καὶ εἰς προῦπτον ἑαυτὸν συνωθεῖν κίνδυνον παρακαλέσας , ἐπειδὴ μὴ ἔπειθε , δῆλα πάντα τὰ κατ' αὐτὸν τίθησι τῷ βασιλεῖ . καὶ δὴ πρὸ μιᾶς ἡμέρας τῆς κατὰ σάρκα Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν γεννήσεως δεξάμενος τὰς μηνύσεις ὁ βασιλεὺς ἐπὶ βήματός τε ἐν τοῖς ἀσηκρητείοις ἐκάθισε καὶ ἀκριβὴς ἐξεταστὴς τῶν
Lemmas: [ Leo5.7 ] Μιχαήλ δέ ὁ ἐκ Ἀμόριον ἀεί ὁ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω καί ἐπί ὁ μείζων προβαίνω διαβολή ἔχω καθοσίωσις . ὅς οὗτος , εἰμί καί δυσχερῶς , ὅμως ἀποσείω ἐκπέμπω παρά βασιλεύς τακτικός διδάσκω ὁ ὑπό χείρ λαός . εἰμί δέ ὁ Μιχαήλ οὖον ὁ ἄλλος πᾶς κακία ἐπιρρεπής μόνος , νοσέω δέ καί γλῶσσα ἀκολασία , καί ὁ ἔνδον ὁ Καρδία ἐκφαυλίζω δύναμαι μυστήριον . λαλέω γάρ πᾶς ὁ παρίστημι εἰς τοὐμφανές , ἀπορρίπτω δέ καί κατά αὐτός ὁ βασιλεύς λόγος οὐ εὐπρεπής , ἀπειλέω αὐτός τε καθαίρεσις ὁ βασίλεια καί ὁ αὐτός σύζυγος γάμος ἐπισείων ἀνόσιος . ὅσπερ ὁ βασιλεύς πυνθάνομαι πρῶτος μέν εὐμήχανος πειράω παραπροσποιοω ὁ γνῶσις ἀφίστημι οὗτος ὁ αθυρογλωσσία καί ὁ κακός βούλευμα . οἶδα γάρ αὐτός αἰσχρός νόσος ὁ ἀκόλαστος γλῶσσα δουλεύω . ὡς δέ καί παραίνεσις καί ἀπειλή , ὅπῃ παρίημι , χράω , ὡς εὐθύς μέν εἶπον ἐξαρνέομαι εὑρίσκω ὁ λέγω , ἄδεια δέ πάλιν τυγχάνω ὁ κατά σκοπός μή ἀφίστημι , ἐπαφίημι αὐτός σκοπός καί ὠτακουστής λεληθότως , ὅστις πολλάκις ἐν εὐωχία καί μέθη μετακινέω ὁ φρήν ὑπό ὁ οἶνος καταλαμβάνω καί ὁ πρότερος μάλα προθύμως ἐπιτίθημι κατάδηλος ποιέω ὁ βασιλεύς . γίγνομαι προσθήκη πίστις καί ὁ εξαβουλις , ἀνήρ φρενήρης καί συνήθης ὁ βασιλεύς , οὐ ἄγνωστος δέ καί ὁ Μιχαήλ . οὗτος πολλάκις ἐπέχω αὐτός ὁ ἀθυροστομία ἐπιχειρέω καί παραινέω σιγάω , καί μή οὕτως ἄκαιρος παρρησιάζομαι καί εἰς πρόοπτος ἑαυτοῦ συνωθέω κίνδυνος παρακαλέω , ἐπεί μή πείθω , δῆλος πᾶς ὁ κατά αὐτός τίθημι ὁ βασιλεύς . καί δή πρό εἷς ἡμέρα ὁ κατά σάρξ Χριστός ὁ θεός ἐγώ γέννησις δέχομαι ὁ μηνύω ὁ βασιλεύς ἐπί βῆμα τε ἐν ὁ ἀσηκρητεῖον καθίζω καί ἀκριβής ἐξεταστής ὁ