joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.20
[ Leo5.9 ] Λέγουσι δ' , ὅτι καὶ χρησμὸς ἦν ἄνωθεν αὐτῷ δεδομένος , ὡς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα γεννήσεως πέπρωται αὐτῷ τήν τε βασιλικὴν εὐδαιμονίαν ἀποβαλεῖν , προσαπολέσαι δὲ καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν . Σιβυλλιακὸς δὲ ἦν ὁ χρησμὸς ἔν τινι βιβλίῳ τῆς βασιλικῆς βιβλιοθήκης ἐγγεγραμμένος οὐ χρησμοὺς μόνον ἁπλῶς ἔχοντι , ἀλλὰ καὶ μορφὰς καὶ σχήματα τῶν γενομένων βασιλέων διὰ χρωμάτων . ἦν οὖν θηρίον λέων μεμορφωμένον ἐν τῷ βιβλίῳ , ἄνωθεν δὲ τῆς αὐτοῦ ῥάχεως ἐπεγέγραπτο τὸ χῖ στοιχεῖον μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς γαστρός , κατόπιν δέ τις ἀνὴρ ἐπιθέων δόρατι καιρίαν ἐδίδου πληγὴν τῷ θηρίῳ διὰ μέσου τοῦ χῖ . ἀσάφειαν δ' ὑποφαίνοντος τοῦ χρησμοῦ μόνος ὁ τηνικαῦτα κοιαίστωρ αὐτὸν διετράνου Λέοντα μέλλειν φήσας τινὰ βασιλέα κατ' αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς τοῦ Χριστοῦ γεννήσεως θανάτῳ ὀλεθρίῳ παραδοθῆναι . ὑπέθραττε δὲ οὐδὲν ἧττον τὸν βασιλέα καὶ ἐξεδειμάτου καὶ ἡ τῆς οἰκείας μητρὸς ὄψις . ἔδοξε γὰρ αὕτη κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον τῆς θεοτόκου ναὸν προσφοιτῶσα συνεχῶς κόρῃ τινὶ συναντᾶν λευχείμοσιν ἀνδράσι δορυφορουμένῃ , ἑώρα δὲ καὶ τὸν θεῖον ναὸν αἵματος πεπλησμένον . προστάξαι τε τὴν θεαθεῖσαν κόρην ἑνὶ τῶν λευχειμόνων ἀνδρῶν χύτραν τινὰ πλήσαντι αἵματος τῇ μητρὶ τοῦ Λέοντος ἐπιδοῦναι πιεῖν . αὐτῆς δὲ πολυετῆ χηρείαν προβαλλομένης , δι' ἧς μήτε κρεῶν , μήτε τινὸς τῶν ἐναίμων γεύσασθαι , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ ταύτης τῆς χύτρας ἅψασθαι , ’καὶ πῶς‘ , ἔφησεν ἡ κόρη μετὰ θυμοῦ , ’οὐ παύεται ὁ σὸς υἱὸς πολλῶν ἐμπιπλῶν αἱμάτων ἐμὲ καὶ τὸν ἐμὸν παροργίζων υἱὸν καὶ θεόν ; πολλά τε ἔκτοτε τὸν ἑαυτῆς ἐξελιπάρει υἱὸν τῆς τῶν εἰκονομάχων ἐκστῆναι αἱρέσεως τὴν ὄψιν ἐκτραγῳδήσασα · καὶ ἑτέρα δέ τις ὄψις οὐ μικρῶς συνετάρασσε . Ταράσιος γὰρ ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης πάλαι τὸν βίον μετηλλαχὼς Μιχαήλ τινα ἐδόκει καλεῖν ἐξ ὀνόματος ἐν ὀνείροις ἐπιπηδῆσαι προτρεπόμενος τῷ Λέοντι καὶ καιρίαν πλῆξαι αὐτόν . ἐστρόβει δὲ αὐτὸν καὶ ἡ τοῦ κατὰ τὸ Φιλομίλιον μοναχοῦ πρόρρησις καὶ ἡ τῆς ἐσθῆτος μεταμφίασις , ἣν ὁ Μιχαὴλ ἐποιήσατο , ὥς που φθάσαντες ἱστορήσαμεν . οἷς ἅπασι δειματούμενος ὁ βασιλεὺς ἐπάλλετό τε τῷ δέει καὶ τὴν ψυχὴν ἐκυμαίνετο . διὸ καὶ ἄγρυπνος διετέλει παρ' ὅλην τὴν νύκτα .
Lemmas: [ Leo5.9 ] λέγω δέ , ὅτι καί χρησμός εἰμί ἄνωθεν αὐτός δίδωμι , ὡς κατά ὁ ἡμέρα ὁ Χριστός ὁ θεός ἐγώ κατά σάρξ γέννησις ἔπορον αὐτός ὁ τε βασιλικός εὐδαιμονία ἀποβάλλω , προσαπόλλυμι δέ καί αὐτός ὁ ζωή . Σιβυλλιακός δέ εἰμί ὁ χρησμός ἐν τις βιβλίον ὁ βασιλικός βιβλιοθήκη ἐγγράφω οὖον χρησμός μόνος ἁπλόος ἔχω , ἀλλά καί μορφή καί σχῆμα ὁ γίγνομαι βασιλεύς διά χρῶμα . εἰμί οὖν θηρίον λέων μορφόω ἐν ὁ βιβλίον , ἄνωθεν δέ ὁ αὐτός ῥάχις ἐπιγράφω ὁ χέω στοιχεῖον μέχρι καί αὐτός ὁ γαστήρ , κατόπιν δέ τις ἀνήρ ἐπιθέω δόρυ καίριος δίδωμι πληγή ὁ θηρίον διά μέσος ὁ χέω . ἀσάφεια δέ ὑποφαίνω ὁ χρησμός μόνος ὁ τηνικαῦτα κοιαίστωρ αὐτός διατρέω Λέων μέλλω φημί τις βασιλεύς κατά αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ὁ Χριστός γέννησις θάνατος ὀλέθριος παραδίδωμι . ὑποθράττω δέ οὐδείς κακός ὁ βασιλεύς καί ἐκδειματόω καί ὁ ὁ οἰκεῖος μήτηρ ὄψις . δοκέω γάρ οὗτος κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις θέω ὁ θεοτόκος ναός προσφοιτάω συνεχῶς κόρη τις συναντάω λευχείμων ἀνήρ δορυφορέω , ὁράω δέ καί ὁ θέω ναός αἷμα πίμπλημι . προστάσσω τε ὁ θεάομαι κόρη εἷς ὁ λευχειμονέω ἀνήρ χύτρα τις πίμπλημι αἷμα ὁ μήτηρ ὁ Λέων ἐπιδίδωμι πίνω . αὐτός δέ πολυετής χηρεία προβάλλω , διά ὅς μήτε κρέας , μήτε τις ὁ ἔναιμος γεύω , καί διά οὗτος μηδέ οὗτος ὁ χύτρα ἅπτω , ἀκή πῶς , φημί ὁ κόρη μετά θυμός , ἔοὐ παύω ὁ σός υἱός πολύς ἐμπίμπλημι αἷμα ἐγώ καί ὁ ἐμός παροργίζω υἱός καί θεός ; πολύς τε ἔκτοτε ὁ ἑαυτοῦ ἐκλιπαρέω υἱός ὁ ὁ εικονομάχος ἐξίστημι αἵρεσις ὁ ὄψις ἐκτραγῳδέω · καί ἕτερος δέ τις ὄψις οὖον μικρός συνταράσσω . Ταράσιος γάρ ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης πάλαι ὁ βίος μεταλλάσσω Μιχαήλ τις δοκέω καλέω ἐκ ὄνομα ἐν ὄνειρος ἐπιπηδάω προτρέπω ὁ Λέων καί καίριος πλήσσω αὐτός . στροβέω δέ αὐτός καί ὁ ὁ κατά ὁ Φιλόμιλος μοναχός πρόρρησις καί ὁ ὁ ἐσθής μεταμφίεσις , ὅς ὁ Μιχαήλ ποιέω , ὅς ποῦ φθάνω ἱστορέω . ὅς ἅπας δειματόω ὁ βασιλεύς πάλλω τε ὁ δήω καί ὁ ψυχή κυμαίνω . διό καί ἄγρυπνος διατελέω παρά ὅλος ὁ νύξ .