joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.74
[ Theoph.17.10 ] τέροις τέρψιν παρέχοντος τῇ ὁράσει , Θεόδωρος ὁ τὴν ἐπωνυμίαν Κρατερός , ὁ καὶ μετὰ βραχὺ τῆς τῶν ἁγίων τεσσαρακονταδύο μαρτύρων φάλαγγος ἀρχηγὸς γεγονώς , πλησίον τῷ βασιλεῖ παρεστὼς ἐξεμυκτήριζε τὸν Ἀγαρηνόν , μηδὲν ἀνδρεῖον φάσκων μηδὲ καταπληκτικὸν ἐνδεικνύμενον . ᾧ καὶ χαλεπήνας ὁ βασιλεύς · ‘ἀλλὰ σύ , ὦ θηλυδρία καὶ ἄνανδρε , δύνασαί τι τοιοῦτον ἐργάσασθαι;’ ὑπολαβὼν δὲ ὁ Κρατερός · ‘δύο μέν , βασιλεῦ , μὴ μαθὼν οὐδὲ μεταχειρίσασθαι δόρατα δύναμαι . οὐδὲ γὰρ ἐν πολέμῳ τοιαύτης φλυαρίας χρεία . ἑνὶ δὲ χρησάμενος τὴν εἰς θεὸν πεποίθησιν ἔχω βεβαίαν , ὡς κρημνίσω τε τοῦτον καὶ τοῦ ἵππου καταβαλῶ.’ ἐπὶ τῷ λόγῳ θυμωθεὶς ὁ βασιλεὺς ἦ μήν , ἔφησε , κατὰ τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς τὸν ὅρκον ἐπαγαγών , θανάτῳ παραδοῦναι τὸν ἅγιον , εἰ μὴ τοὺς λόγους εἰς ἔργον ἀγάγοι . ἀναβὰς οὖν εὐθὺς τὸν ἵππον ὁ Θεόδωρος καὶ δόρυ λαβὼν συνεπλέκετο τῷ Σαρακηνῷ , καὶ ἐν οὐ μακρῷ τῷ χρόνῳ τοῦ ἵππου αὐτὸν κατεκρήμνισεν . ᾐσχύνθη μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς καταβεβλημένον ἰδὼν τὸν Σαρακηνὸν ὑπ' ἀνδρὸς εὐνούχου , ὅμως τὴν ἀρετὴν αἰδεσθεὶς τοῦ ἀνδρὸς λόγοις τε ἐφιλοφρονήσατο καὶ στολὰς καὶ περιβολάς , τὴν πολιτείαν αἰδούμενος , ἐδωρήσατο . ἤδη δὲ τοῦ ἔαρος ὑπολάμποντος , δύναμιν πάλιν ἠθροικὼς ὁ Θεόφιλος ἔξεισι κατὰ τῶν Σαρακηνῶν καὶ τὸν ὅσιον Μεθόδιον ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ , εἰθισμένον αὐτῷ ἐν τοῖς πολέμοις τοῦτο ποιεῖν , εἴτε τοῦ ἀσαφῆ ἕνεκεν καὶ πολλοῖς ἄγνωστα διαλύειν διὰ τῆς ἐνυπαρχούσης αὐτῷ σοφίας , εἴτε καὶ ἐπαναστάσεις φυλαττόμενος παρ' αὐτοῦ τινας παθεῖν διὰ τὸν κατὰ τῶν θείων καὶ σεπτῶν εἰκόνων πόλεμον . οὐ μικρῶς γὰρ ἐσέβετο τὸν ἄνδρα τὸ τῆς πολιτείας ἔκκριτον καὶ φιλόθεον . διά τοι τοῦτο κατόπιν ἐᾶν αὐτὸν οὐκ ἐφαίνετο συμφέρον τῷ βασιλεῖ .
Lemmas: [ Theoph.17.10 ] τέρος τέρψις παρέχω ὁ ὅρασις , Θεόδωρος ὁ ὁ ἐπωνυμία Κρατερός , ὁ καί μετά βραχύς ὁ ὁ ἅγιος τεσσαρακονταδύο μάρτυς φάλαγξ ἀρχηγός γίγνομαι , πλησίος ὁ βασιλεύς παρίστημι ἐκμυκτηρίζω ὁ Ἀγαρηνός , μηδείς ἀνδρεῖος φάσκω μηδέ καταπληκτικός ἐνδείκνυμι . ὅς καί χαλεπαίνω ὁ βασιλεύς · ἀλλά σῦς , εἰμί θηλυδρίας καί ἄνανδρος , δύναμαι τίς τοιοῦτος ἐργάζομαι ὑπολαμβάνω δέ ὁ Κρατερός · δύος μέν , βασιλεύς , μή μανθάνω οὐδέ μεταχειρίζω δόρυ δύναμαι . οὐδέ γάρ ἐν πόλεμος τοιοῦτος φλυαρία χρεία . εἷς δέ χράω ὁ εἰς θεός πεποίθησις ἔχω βέβαιος , ὡς γκρεμίζω τε οὗτος καί ὁ ἵππος καταβάλλω ἐπί ὁ λόγος θυμόω ὁ βασιλεύς εἰμί μείς , φημί , κατά ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὁ Ὅρκος ἐπάγω , θάνατος παραδίδωμι ὁ ἅγιος , εἰμί μή ὁ λόγος εἰς ἔργον ἄγω . ἀναβαίνω οὖν εὐθύς ὁ ἵππος ὁ Θεόδωρος καί δόρυ λαμβάνω συμπλέκω ὁ Σαρακηνός , καί ἐν οὖον μακρός ὁ χρόνος ὁ ἵππος αὐτός κατακρημνίζω . αἰσχύνω μέν οὖν ὁ βασιλεύς καταβάλλω εἶδον ὁ Σαρακηνός ὑπό ἀνήρ εὐνοῦχος , ὅμως ὁ ἀρετή αἰδέομαι ὁ ἀνήρ λόγος τε φιλοφρονέομαι καί στολή καί περιβολή , ὁ πολιτεία αἰδέομαι , δωρέω . ἤδη δέ ὁ ἔαρ ὑπολάμπω , δύναμις πάλιν ἀθροίζω ὁ Θεόφιλος ἔξειμι κατά ὁ Σαρακηνός καί ὁ ὅσιος Μεθόδιος ἔχω μετά ἑαυτοῦ , ἐθίζω αὐτός ἐν ὁ πόλεμος οὗτος ποιέω , εἴτε ὁ ἀσαφής ἕνεκα καί πολύς ἄγνωστος διαλύω διά ὁ ἐνυπάρχω αὐτός σοφία , εἴτε καί ἐπανάστασις φυλάσσω παρά αὐτός τις πάσχω διά ὁ κατά ὁ θεῖον καί σεπτός εἰκών πόλεμος . οὖον μικρός γάρ σέβομαι ὁ ἀνήρ ὁ ὁ πολιτεία ἔκκριτος καί φιλόθεος . διά ὅς οὗτος κατόπιν ἐάω αὐτός οὐ φαίνω συμφέρω ὁ βασιλεύς .