joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.1
[ pro.1 ] Τὴν ἐπιτομὴν τῆς ἱστορίας ἄριστα μετὰ τοὺς παλαιοὺς ἐπραγματεύσαντο πρῶτον μὲν ὁ μοναχὸς Γεώργιος καὶ σύγκελλος χρηματίσας Ταρασίου τοῦ ἁγιωτάτου πατριάρχου , μετ' ἐκεῖνον δὲ ὁ ὁμολογητὴς Θεοφάνης καὶ τοῦ Ἀγροῦ ἡγούμενος , ἐπιστατικώτερον τὰς ἱστορικὰς ἐπιδραμόντες βίβλους καὶ συνοψίσαντες λόγῳ μὲν ἀφελεῖ καὶ ἀπεριέργῳ , μονονουχὶ δὲ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἐφαπτομένῳ τῶν πεπραγμένων . ἀλλ' ὁ μέν , ὁ Γεώργιος , ἀπὸ καταβολῆς ἀρξάμενος κόσμου ἐς τοὺς τυράννους κατέληξε , Μαξιμιανόν φημι καὶ τὸν τούτου υἱὸν Μαξιμῖνον . ὁ δέ , ὁ Θεοφάνης , τὸ ἐκείνου τέλος οἰκείαν ἀρχὴν ποιησάμενος καὶ τὴν ἐπίλοιπον συντεμὼν χρονογραφίαν καὶ ἐς τὴν τελευτὴν τοῦ βασιλέως Νικηφόρου τοῦ ἀπὸ γενικῶν καταντήσας ἔστη τοῦ δρόμου . μετὰ δὲ τοῦτον οὐδεὶς ἄλλος ἐπέδωκεν ἑαυτὸν τῷ τοιούτῳ σπουδάσματι . ἐπεχείρησαν μὲν γάρ τινες , οἷον ὁ Σικελιώτης διδάσκαλος , καὶ ὁ καθ' ἡμᾶς ὕπατος τῶν φιλοσόφων καὶ ὑπέρτιμος ὁ Ψελλός , καὶ πρὸς τούτοις ἕτεροι . ἀλλὰ παρέργως ἁψάμενοι τοῦ ἔργου τῆς τε ἀκριβείας ἀποπεπτώκασι , τὰ πλεῖστα τῶν καιριωτέρων παρέντες , καὶ ἀνόνητοι τοῖς μετ' αὐτοὺς γεγόνασιν , ἀπαρίθμησιν μόνην ποιησάμενοι τῶν βασιλέων καὶ διδάξαντες , τίς μετὰ τίνα τῶν σκήπτρων γέγονεν ἐγκρατής , καὶ πλεῖον οὐδέν . εἰ γὰρ καί τινων δοκοῦσιν ἐπιμνησθῆναι πράξεων , ἀλλὰ καὶ ταύτας οὐκ ἐστοχασμένως συγγραψάμενοι ἔβλαψαν τοὺς ἐντυγχάνοντας , οὐκ ὠφέλησαν . ὁ γὰρ Δαφνοπάτης Θεόδωρος , Νικήτας ὁ Παφλαγών , Ἰωσὴφ Γενέσιος , καὶ Μανουὴλ οἱ Βυζάντιοι , Νικηφόρος διάκονος ὁ Φρύξ , ὁ Ἀσιανὸς Λέων , Θεόδωρος ὁ τῆς Σίδης γενόμενος πρόεδρος , καὶ ὁ τούτου ἀνεψιὸς καὶ ὁμώνυμος ὁ τῆς ἐν Σεβαστείᾳ καθηγησάμενος ἐκκλησίας , καὶ ἐπὶ τούτῳ Δημήτριος ὁ τῆς Κυζίκου , καὶ ὁ μοναχὸς Ἰωάννης ὁ Λυδὸς οἰκείαν ἕκαστος ὑπόθεσιν προστησάμενοι , ὁ μὲν ἔπαινον φέρε εἰπεῖν βασιλέως , ὁ δὲ ψόγον πατριάρχου , ἅτερος δὲ φίλου ἐγκώμιον καὶ ἐν ἱστορίας σχήματι τὸν ἑαυτοῦ ἕκαστος ἀποπληροῦντες σκοπὸν πόρρω τῆς τῶν εἰρημένων θεοφόρων ἀνδρῶν ἀποπεπτώκασι διανοίας . ἀποτάδην γὰρ τὰ κατὰ τοὺς αὐτῶν χρόνους συνενεχθέντα , καὶ μικρὸν ἄνωθεν , ἱστορικῶς συγγραψάμενοι , καὶ ὁ μὲν συμπαθῶς , ὁ δ' ἀντιπαθῶς , ὁ δὲ καὶ κατὰ χάριν , ἄλλος δὲ καὶ ὡς προσετέτακτο , τὴν ἑαυτοῦ συνθεὶς ἱστορίαν καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐν τῇ τῶν αὐτῶν ἀφηγήσει διαφερόμενοι ἰλίγγου καὶ ταραχῆς τοὺς ἀκροατὰς ἐμπεπλήκασιν . ἡμεῖς δὲ τῷ πόνῳ τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν ἐκείνων ἀρεσθέντες καὶ λυσιτελήσειν οὐ μικρὰ τὴν σύνοψιν τοῖς φιλιστοροῦσιν ἐλπίσαντες καὶ μάλιστα τοῖς τὸ ῥᾷστον τοῦ ἐπιπονωτέρου προτιθεμένοις , συντομωτάτην διδοῦσαν κατάληψιν τῶν ἐν διαφόροις συμβεβηκότων καιροῖς καὶ τοῦ βάρους τῶν ὑπομνημάτων ἐλευθεροῦσαν , τὰς τῶν ἄνωθεν λεχθέντων συγγραφέων ἐπ' ἀκριβὲς ἱστορίας ἀναλεξάμενοι καὶ τὰ ἐμπαθῶς ἢ καὶ πρὸς χάριν λεχθέντα ἀποδιοπομπήσαντες καὶ τὰς διαφορὰς καὶ διαφωνίας παρέντες , ἀποξέσαντες δὲ καὶ ὅσα ἐγγὺς ἐρχόμενα εὕρομεν τοῦ μυθώδους , τὰ δὲ εἰκότα καὶ ὁπόσα μὴ τοῦ πιθανοῦ ἀπέπιπτε συλλεξάμενοι , προσθέντες δὲ καὶ ὁπόσα ἀγράφως ἐκ παλαιῶν ἀνδρῶν ἐδιδάχθημεν , καὶ ὑφ' ἓν ἐπιδρομάδην συνθέμενοι τοῖς μεταγενεστέροις καταλελοίπαμεν τροφὴν ἁπαλὴν καὶ τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου ἀληλεσμένην , ἵν' οἱ μὲν τὰς τῶν ῥηθέντων ἱστορικῶν βίβλους ἐπελθόντες ὑπομνήματα ἔχοιεν συνέκδημον φέροντες καὶ ἐπιόντες τουτὶ τὸ βιβλίον-οἶδε γὰρ ἡ ἀνάγνωσις ἀνάμνησιν ἐμποιεῖν , ἡ δ' ἀνάμνησις τρέφειν καὶ μεγαλύνειν τὴν μνήμην , ὥσπερ τοὐναντίον ἡ ἀμέλεια καὶ ῥαστώνη ἐπιφέρειν ἀμνηστίαν , ᾗτινι πάντως ἕπεται λήθη ἀμαυροῦσα καὶ συγχέουσα τὴν μνήμην τῶν πεπραγμένων-οἱ δὲ μήπω ἐντετυχηκότες ταῖς ἱστορίαις ὁδηγὸν ἔχοιεν τήνδε τὴν ἐπιτομὴν καὶ ἀναζητοῦντες τὰ πλατικῶς γεγραμμένα ἐντελεστέραν τῶν πεπραγμένων λαμβάνοιεν εἴδησιν . ἀλλ' ἀρκτέον ἐντεῦθεν .
Lemmas: [ pro.1 ] ὁ ἐπιτομή ὁ ἱστορία ἀγαθός μετά ὁ παλαιός πραγματεύομαι πρῶτος μέν ὁ μοναχός Γεώργιος καί σύγκελλος χρηματίζω Ταρασίου ὁ ἅγιος πατριάρχης , μετά ἐκεῖνος δέ ὁ ὁμολογητής Θεοφάνης καί ὁ ἀγρός ἡγέομαι , ἐπιστατικός ὁ ἱστορικός ἐπιτρέχω Βίβλος καί συνοψίζω λόγος μέν ἀφαιρέω καί ἀπερίεργος , μονονού δέ ὁ οὐσία αὐτός ἐφάπτω ὁ πράσσω . ἀλλά ὁ μέν , ὁ Γεώργιος , ἀπό καταβολή ἄρχω κόσμος εἰς ὁ τύραννος καταλήγω , Μαξιμιανός φημί καί ὁ οὗτος υἱός Μαξιμῖνος . ὁ δέ , ὁ Θεοφάνης , ὁ ἐκεῖνος τέλος οἰκεῖος ἀρχή ποιέω καί ὁ ἐπίλοιπος συντέμνω χρονογραφία καί εἰς ὁ τελευτή ὁ βασιλεύς Νικηφόρου ὁ ἀπό γενικός καταντάω ἵστημι ὁ δρόμος . μετά δέ οὗτος οὐδείς ἄλλος ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος σπούδασμα . ἐπιχειρέω μέν γάρ τις , οἷος ὁ Σικελιώτης διδάσκαλος , καί ὁ κατά ἐγώ ὕπατος ὁ φιλόσοφος καί ὑπέρτιμος ὁ Ψελλός , καί πρός οὗτος ἕτερος . ἀλλά πάρεργον ἅπτω ὁ ἔργον ὁ τε ἀκρίβεια ἀποπίπτω , ὁ πλεῖστος ὁ καίριος παρίημι , καί ἀνόνητος ὁ μετά αὐτός γίγνομαι , ἀπαρίθμησις μόνος ποιέω ὁ βασιλεύς καί διδάσκω , τίς μετά τίς ὁ σκῆπτρον γίγνομαι ἐγκρατής , καί πλείων οὐδείς . εἰμί γάρ καί τίνω δοκέω ἐπιμιμνήσκομαι πρᾶξις , ἀλλά καί οὗτος οὐ ἐστοχασμένως συγγράφω βλάπτω ὁ ἐντυγχάνω , οὐ ὠφελέω . ὁ γάρ Δαφνοπάτης Θεόδωρος , Νικήτας ὁ Παφλαγών , Ἰωσήφ Γενέσιος , καί Μανουήλ ὁ Βύζαντες , Νικηφόρος διάκονος ὁ Φρύξ , ὁ Ἀσιανός Λέων , Θεόδωρος ὁ ὁ Σίδη γίγνομαι πρόεδρος , καί ὁ οὗτος ἀνεψιός καί ὁμώνυμος ὁ ὁ ἐν Σεβάστεια καθηγέομαι ἐκκλησία , καί ἐπί οὗτος Δημήτριος ὁ ὁ Κύζικος , καί ὁ μοναχός Ἰωάννης ὁ Λυδός οἰκεῖος ἕκαστος ὑπόθεσις προίστημι , ὁ μέν ἔπαινος φέρω εἶπον βασιλεύς , ὁ δέ ψόγος πατριάρχης , ἕτερος δέ φίλος ἐγκώμιον καί ἐν ἱστορία σχῆμα ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος ἀποπληρόω σκοπός πόρρω ὁ ὁ εἴρω θεόφορος ἀνήρ ἀποπίπτω διάνοια . ἀποτάδην γάρ ὁ κατά ὁ αὐτός χρόνος συμφέρω , καί μικρός ἄνωθεν , ἱστορικός συγγράφω , καί ὁ μέν συμπαθής , ὁ δέ ἀντιπαθής , ὁ δέ καί κατά χάρις , ἄλλος δέ καί ὡς προστάσσω , ὁ ἑαυτοῦ συντίθημι ἱστορία καί πρός ἀλλήλων ἐν ὁ ὁ αὐτός ἀφήγησις διαφέρω ἴλιγγος καί ταραχή ὁ ἀκροατής ἐμπίμπλημι . ἐγώ δέ ὁ πόνος ὁ εἴρω ἀνήρ ἐκεῖνος ἀρέσκω καί λυσιτελέω οὖον μικρός ὁ σύνοψις ὁ φιλιστορέω ἐλπίζω καί μάλιστα ὁ ὁ ῥᾴδιος ὁ ἐπίπονος προτίθημι , σύντομος δίδωμι κατάληψις ὁ ἐν διάφορος συμβεβηκός καιρός καί ὁ βάρος ὁ ὑπόμνημα ἐλευθερόω , ὁ ὁ ἄνωθεν λέγω συγγραφεύς ἐπί ἀκριβής ἱστορία ἀναλέγω καί ὁ ἐμπαθῶς ἢ καί πρός χάρις λέγω ἀποδιοπομπέω καί ὁ διαφορά καί διαφωνία παρίημι , ἀποξέω δέ καί ὅσος ἐγγύς ἐρχόμενος εὑρίσκω ὁ μυθώδης , ὁ δέ εἰκός καί ὁπόσος μή ὁ πιθανός ἀποπίπτω συλλέγω , προστίθημι δέ καί ὁπόσος ἄγραφος ἐκ παλαιός ἀνήρ διδάσκω , καί ὑπό εἷς ἐπιδρομάδην συντίθημι ὁ μεταγενής καταλείπω τροφή ἁπαλός καί οὗτος δή ὁ ὁ λόγος ἀλέω , ἵνα ὁ μέν ὁ ὁ εἴρω ἱστορικός Βίβλος ἐπέρχομαι ὑπόμνημα ἔχω συνέκδημος φέρω καί ἔπειμι οὗτος ὁ βιβλῖον γάρ ὁ ἀνάγνωσις ἀνάμνησις ἐμποιέω , ὁ δέ ἀνάμνησις τρέφω καί μεγαλύνω ὁ μνήμη , ὥσπερ ἐναντίος ὁ ἀμέλεια καί ῥαστῶνος ἐπιφέρω ἀμνηστία , ὅστις πάντως ἕπω λήθη ἀμαυρόω καί συγχέω ὁ μνήμη ὁ πράσσω δέ μήπω ἐντυγχάνω ὁ ἱστορία ὁδηγός ἔχω ὅδε ὁ ἐπιτομή καί ἀναζητέω ὁ πλατικός γράφω ἐντελής ὁ πράσσω λαμβάνω εἴδησις . ἀλλά ἀρκτέος ἐντεῦθεν .