joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.32
[ Mich2.7 ] Ἐκεῖθεν ὁρμηθεὶς ἅπασαν ἐδῄου καὶ ἐπόρθει τὴν ἀνατολήν . ἃ δὴ ὁ βασιλεύων ἀκηκοὼς καὶ αὐτὸς πρὸς ἀντιπαράταξιν ηὐτρεπίσθη . καὶ στρατιὰν καὶ στρατηγὸν οὐκ ἀξιόμαχον πρὸς αὐτὸν ἀποστέλλει , ᾗ τινι συρραγεὶς ὁ Θωμᾶς ἄρδην ἠφάνισε , μέρος μὲν τῆς δυνάμεως ἀνελών , τὸ δ' ἄλλο τρεψάμενος εἰς φυγήν . καὶ λοιπὸν ἀδείας τυχὼν διέθετο τὰ καθ' ἑαυτὸν κραταιότερον , ναῦς ἐξαρτύων πολεμικὰς καὶ ἑτέρας σιταγωγοὺς καὶ ἱππαγωγούς . γίνεται δὲ καὶ τοῦ βασιλικοῦ στόλου κύριος καὶ πρὸς τὴν Λέσβον ἅπαν ἀθροίζει τὸ ναυτικόν . αὐτὸς δὲ ὀκτὼ μυριάδων κατάρχων στρατοῦ ἐπὶ Ἄβυδον ᾔει , ὡς ἐκεῖθεν εἰς τὴν περαίαν διαβησόμενος , καὶ πάντα τὰ ἐν παρόδῳ καταδραμὼν καὶ σποδὸν ποιήσας οὐ τὰ ταπεινὰ καὶ εὐχείρωτα , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπικαιρότατα καὶ δυσάλωτα . ἦν δέ τι χωρίον ἐρυμνὸν τὴν ἐς τὸν βασιλέα πίστιν τηροῦν · ἐπ' αὐτὸ τὸν εἰσποιητὸν ἐκπέμπει υἱόν . ὁ δὲ θρασέως ἱππαζόμενος καὶ ἀτάκτως , τῷ οἴεσθαι γυμνὸν ἀντιπάλων εἶναι τὸ χωρίον , λόχῳ δή τινι περιπίπτει τοῦ Ὀλβιανοῦ καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθεὶς ἔμαθε μὴ θρασύνεσθαι . τὴν μὲν οὖν κεφαλὴν τοῦ δειλαίου ἐκείνου ἔπεμψε τῷ βασιλεῖ ὁ Ὀλβιανός , οὗτος δὲ πάλιν Θωμᾷ τῷ ἐκείνου πατρὶ μετὰ φρυάγματος βαίνοντι καὶ μεγαλαυχουμένῳ . ἥνπερ οὗτος δεξάμενος καὶ κατὰ μηδὲν τοῦ φρονήματος ὑπενδοὺς πρὸς τὴν Θρᾴκην ἀπὸ τοῦ χωρίου , ὃ καλοῦσιν Ὁρκώσιον , περαιοῦται νύκτα κατατηρήσας συνοδικήν . ἔμελε δὲ περὶ τούτου καὶ πρὸ τούτου τῷ Μιχαὴλ καὶ τὴν ἐκείνου προλαβὼν περαίωσιν αὐτὸς τάς τε πόλεις ἀνελάμβανε καὶ τοὺς στρατιώτας ἐστήριζε καὶ τὰ ἀσθενῆ τῶν χωρίων ὠχύρου , κἂν μηδὲν ἐκ τῆς τοιαύτης σπουδῆς ἀπώνατο , ἅμα τῇ ἐκείνου πρὸς τὴν πόλιν ὑποστροφῇ καὶ τῇ τοῦ Θωμᾶ περαιώσει πάντων τὴν ἐκείνου πίστιν ἀπαρνησαμένων καὶ προσκεχωρηκότων τῷ ἀποστάτῃ καὶ μετ' αὐτοῦ στρατεύεσθαι κατὰ τῆς βασιλίδος προθυμουμένων .
Lemmas: [ Mich2.7 ] ἐκεῖθεν ὁρμάω ἅπας δῃόω καί πορθέω ὁ ἀνατολή . ὁ δή ὁ βασιλεύω ἀκούω καί αὐτός πρός ἀντιπαράταξις εὐτρεπίζω . καί στρατία καί στρατηγός οὐ ἀξιόμαχος πρός αὐτός ἀποστέλλω , ὅς τις συρρήγνυμι ὁ Θωμᾶς ἄρδην ἀφανίζω , μέρος μέν ὁ δύναμις ἀναιρέω , ὁ δέ ἄλλος τρέπω εἰς φυγή . καί λοιπός ἄδεια τυγχάνω διατίθημι ὁ κατά ἑαυτοῦ κραταιός , ναῦς ἐξαρτύω πολεμικός καί ἕτερος σιταγωγός καί ἱππαγωγός . γίγνομαι δέ καί ὁ βασιλικός στόλος κύριος καί πρός ὁ Λέσβος ἅπας ἀθροίζω ὁ ναυτικός . αὐτός δέ ὀκτώ μυριάς κατάρχω στρατός ἐπί Ἄβυδος ἔρχομαι , ὡς ἐκεῖθεν εἰς ὁ περαίας διαβαίνω , καί πᾶς ὁ ἐν πάροδος κατατρέχω καί σποδός ποιέω οὖον ὁ ταπεινός καί εὐχείρωτος , ἀλλά καί ὁ ἐπίκαιρος καί δυσάλωτος . εἰμί δέ τίς χωρίον ἐρυμνός ὁ εἰς ὁ βασιλεύς πίστις τηρέω · ἐπί αὐτός ὁ εἰσποιητός ἐκπέμπω υἱός . ὁ δέ θρασύς ἱππάζομαι καί ἄτακτος , ὁ οἴομαι γυμνός ἀντίπαλος εἰμί ὁ χωρίον , λόχος δή τις περιπίπτω ὁ Ὀλβιανός καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω μανθάνω μή θρασύνω . ὁ μέν οὖν κεφαλή ὁ δείλαιος ἐκεῖνος πέμπω ὁ βασιλεύς ὁ Ὀλβιανός , οὗτος δέ πάλιν Θωμᾶς ὁ ἐκεῖνος πατήρ μετά φρύαγμα βαίνω καί μεγαλαυχέω . ὅσπερ οὗτος δέχομαι καί κατά μηδείς ὁ φρόνημα ὑπενδίδωμι πρός ὁ Θρᾴκη ἀπό ὁ χωρίον , ὅς καλέω Ὁρκώσιον , περαιόω νύξ κατατηρέω συνοδικός . μέλω δέ περί οὗτος καί πρό οὗτος ὁ Μιχαήλ καί ὁ ἐκεῖνος προλαμβάνω περαίωσις αὐτός ὁ τε πόλις ἀναλαμβάνω καί ὁ στρατιώτης στηρίζω καί ὁ ἀσθενής ὁ χωρίον ὀχυρόω , κἀν μηδείς ἐκ ὁ τοιοῦτος σπουδή ἀπονίναμαι , ἅμα ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ πόλις ὑποστροφή καί ὁ ὁ Θωμᾶς περαιόω πᾶς ὁ ἐκεῖνος πίστις ἀπαρνέομαι καί προσχωρέω ὁ ἀποστάτης καί μετά αὐτός στρατεύω κατά ὁ βασιλίς προθυμέομαι .