joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.40
[ Mich2.13 ] Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐκ ποδὸς τούτοις ἑπόμενος πρῶτον ἔγνω πολιορκεῖν τὸν Θωμᾶν . ὅθεν ἐπάγει αὐτῷ πολιορκίαν , οὐ διὰ μηχανῶν καὶ ἑλεπόλεων σπουδάζων αὐτὸν καθελεῖν , ἅμα μὲν τὸν ἐμφύλιον εὐλαβούμενος πόλεμον , ἅμα δὲ καὶ τοὺς προσοικοῦντας τῇ Ἀδριανουπόλει Σκύθας μὴ ἐθέλων τῶν πολιορκητικῶν ὀργάνων πεῖραν λαβεῖν , ἀλλὰ λιμῷ καὶ ἀνάγκῃ τῶν ἐπιτηδείων ἐπειγόμενος τὸν ἀντίπαλον παραστήσασθαι . καὶ δὴ περικαθίσας τὴν Ἀδριανούπολιν καὶ χάρακι καὶ σταυρώμασι στεφανώσας ἐνεργῶς ἐπολιόρκει . ὁ δὲ Θωμᾶς πρῶτον μὲν πᾶσαν ἄχρηστον ἡλικίαν καὶ πᾶν ζῷον ἀνεπιτήδειον τῆς πόλεως ἐξωθεῖ , ἔπειτα , ὡς ἤδη ἤκμαζεν ὁ λιμὸς καὶ σωτηρίας ἐλπὶς οὐδαμοῦ , οἱ μὲν τῶν συνόντων αὐτῷ λάθρᾳ διά τινων πυλίδων κλέπτοντες τὴν ἐξέλευσιν , οἱ δὲ διὰ τῶν τειχῶν καθιμώμενοι νύκτωρ φέροντες ἑαυτοὺς τῷ βασιλεῖ παρεδίδοσαν , ἄλλοι δὲ πρὸς τὸν τοῦ ἀποστάτου νόθον υἱὸν Ἀναστάσιον εἰς τὸ Βιζύης πτολίεθρον ἀπεδίδρασκον . ἐπεὶ δὲ τοῖς πολιορκουμένοις ἤδη τὰ ἀναγκαῖα κατεδήδοτο , ἥψαντο δὴ καί τινων ἀήθων βρωμάτων , ἐχώρει δὲ ἡ ἀνάγκη καὶ μέχρι τῶν σεσημμένων σκυτῶν καὶ τῶν κασσυμάτων , καὶ τούτοις ἀναγκαζόμενοι ἐσιτοῦντο , λάθρᾳ πρὸς λόγους ἐλθόντες τῷ Μιχαήλ , καὶ τῶν ἡμαρτημένων συγχώρησιν ἐξαιτήσαντες καὶ λαβόντες , περισχόντες τὸν Θωμᾶν πεδήτην προσάγουσι τῷ ἐχθρῷ . ὁ δὲ τὸ δόξαν πάλαι τοῖς βασιλεῦσι καὶ εἰς συνήθειαν ἤδη ἐλθὸν πρῶτον τελέσας καὶ ἐπ' ἐδάφους ἁπλώσας αὐτὸν καὶ τῷ ποδὶ τὸν αὐχένα τούτου πατήσας ἀκρωτηριάζει ποδῶν αὐτὸν καὶ χειρῶν , ὄνῳ τε ἐπικαθίσας θεατρίζει διὰ τοῦ στρατοπέδου , οὐδὲν ἄλλο ἐπιβοώμενον , ἀλλ' ἢ ‘ἐλέησόν με , ἀληθῶς βασιλεῦ.’ ἐρομένου δὲ τοῦ βασιλέως , εἴ τινες τῶν αὐτῷ συνόντων φίλων καὶ ἕτεροι εἶεν τὰ αὐτοῦ φρονοῦντες , τάχα ἂν κατεῖπε πολλῶν , εἰ μὴ ὁ πατρίκιος Ἰωάννης ὁ Ἑξαβούλιος ‘οὐ δέον’ , ἔφησεν , ‘ὦ βασιλεῦ , ἀλλὰ καὶ λίαν ἀλόγιστον ἐχθροῖς πιστεύειν κατὰ τῶν φίλων’ , καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ διέλυσε τὰς κατὰ τῶν ταλαιπώρων πολιτῶν καὶ φίλων αὐτοῦ μελλούσας ἐγείρεσθαι τιμωρίας . καὶ ὁ ἀποστάτης δὲ κατέλυσε τὸν βίον ἀπορρήξας τὸ πνεῦμα ταῖς κατὰ μικρὸν ποιναῖς , μεσοῦντος Ὀκτωβρίου μηνός , κατὰ μὲν τὰς ἀρχὰς μεγαλεπήβολος δοκῶν γενέσθαι καὶ τολμηρὸς καὶ τοῦ προτεθέντος ἐξεργαστικός , προβαίνων δὲ ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν πολὺ καταδεέστερος ἑαυτοῦ φανεὶς καὶ τῆς τῶν ἐκτὸς προσδοκίας . καὶ οἱ ἐκ Βιζύης δὲ τοῦ φρουρίου ἑτέρας ταχέως ἐγένοντο γνώμης , τὸν ἐπηρτημένον ὑφορώμενοι κίνδυνον . ἅμα γὰρ τῷ πυθέσθαι τὰ κατὰ τὸν Θωμᾶν ἀτυχήματα τὰ ὅμοια πεποιηκότες καὶ τὸν Ἀναστάσιον συσχόντες δεδεμένον χεῖρας καὶ πόδας προσήγαγον τῷ βασιλεῖ . πέπονθε δὲ καὶ οὗτος τὰ παραπλήσια τῷ πατρὶ καὶ τὸν βίον βιαίως μετήλλαξε . καὶ τῶν τυράννων δὲ καθαιρεθέντων αἱ παράλιοι τῆς Θρᾴκης πόλεις , τό τε Πάνιον καὶ ἡ Ἡράκλεια , ἔτι τὰ τοῦ τυράννου φρονοῦσαι ἀντεῖχον μίσει τε τῷ πρὸς τὸν Μιχαὴλ καὶ διὰ τὸ μὴ ἐθέλειν τοῦτον τὰς θείας ἀναστηλῶσαι εἰκόνας . καὶ τὸ μὲν Πάνιον ἑάλω τοῦ τείχους καταβληθέντος ἀπό τινος ἐπιγενομένου σεισμοῦ , ἡ δ' Ἡράκλεια ἐκυριεύθη ἀπὸ τῶν ἐκ θαλάσσης μερῶν .
Lemmas: [ Mich2.13 ] ὁ δέ βασιλεύς ἐκ πούς οὗτος ἕπω πρῶτος γιγνώσκω πολιορκέω ὁ Θωμᾶς . ὅθεν ἐπάγω αὐτός πολιορκία , οὖον διά μηχανή καί ἑλέπολις σπουδάζω αὐτός καθαιρέω , ἅμα μέν ὁ ἐμφύλιος εὐλαβέομαι πόλεμος , ἅμα δέ καί ὁ προσοικέω ὁ Ἁδριανούπολις Σκύθης μή ἐθέλω ὁ πολιορκητικός ὄργανον πείρω λαμβάνω , ἀλλά λιμός καί ἀνάγκη ὁ ἐπιτήδειος ἐπείγω ὁ ἀντίπαλος παρίστημι . καί δή περικαθίζω ὁ Ἀδριανούπολις καί χάραξ καί σταύρωμα στεφανόω ἐνεργός πολιορκέω . ὁ δέ Θωμᾶς πρῶτος μέν πᾶς ἄχρηστος ἡλικία καί πᾶς ζῷον ἀνεπιτήδειος ὁ πόλις ἐξωθέω , ἔπειτα , ὡς ἤδη ἀκμάζω ὁ λιμός καί σωτηρία Ἐλπὶς οὐδαμοῦ , ὁ μέν ὁ σύνειμι αὐτός λάθρῃ διά τίνω πυλίς κλέπτω ὁ ἐξέλευσις , ὁ δέ διά ὁ τεῖχος καθίημι νύκτωρ φέρω ἑαυτοῦ ὁ βασιλεύς παραδίδωμι , ἄλλος δέ πρός ὁ ὁ ἀποστάτης νόθος υἱός Ἀναστάσιος εἰς ὁ Βιζύη πτολίεθρον ἀποδιδράσκω . ἐπεί δέ ὁ πολιορκέω ἤδη ὁ ἀναγκαῖος καταδέω , ἅπτω δή καί τίνω ἀήθης βρῶμα , χωρέω δέ ὁ ἀνάγκη καί μέχρι ὁ σήπω σκῦτος καί ὁ κάσσυμα , καί οὗτος ἀναγκάζω σιτέω , λάθρῃ πρός λόγος ἔρχομαι ὁ Μιχαήλ , καί ὁ ἁμαρτάνω συγχώρησις ἐξαιτέω καί λαμβάνω , περιέχω ὁ Θωμᾶς πεδήτης προσάγω ὁ ἐχθρός . ὁ δέ ὁ δόξα πάλαι ὁ βασιλεύς καί εἰς συνήθεια ἤδη ἔρχομαι πρῶτος τελέω καί ἐπί ἔδαφος ἁπλόω αὐτός καί ὁ πούς ὁ αὐχήν οὗτος πατέω ἀκρωτηριάζω πούς αὐτός καί χείρ , ὄνος τε ἐπικαθίζω θεατρίζω διά ὁ στρατόπεδον , οὐδείς ἄλλος ἐπιβοάω , ἀλλά ἢ ἐλεέω ἐγώ , ἀληθής βασιλεύς ἔρομαι δέ ὁ βασιλεύς , εἰμί τις ὁ αὐτός σύνειμι Φίλων καί ἕτερος ἄγω ὁ αὐτός φρονέω , τάχα εἄν κατεῖπον πολύς , εἰμί μή ὁ πατρίκιος Ἰωάννης ὁ εξαβουλις οὐ Δεονά , φημί , οὖ βασιλεύς , ἀλλά καί λίαν ἀλόγιστος ἐχθρός πιστεύω κατά ὁ Φίλων , καί οὗτος ὁ λόγος διαλύω ὁ κατά ὁ ταλαίπωρος πολίτης καί Φίλων αὐτός μέλλω ἐγείρω τιμωρία . καί ὁ ἀποστάτης δέ καταλύω ὁ βίος ἀπορρήγνυμι ὁ πνεῦμα ὁ κατά μικρός ποινή , μέσος Ὀκτώβριος μείς , κατά μέν ὁ ἀρχή μεγαλεπήβολος δοκέω γίγνομαι καί τολμηρός καί ὁ προτίθημι ἐξεργαστικός , προβαίνω δέ ἐπί ὁ ἔμπροσθεν πολύς καταδεής ἑαυτοῦ φαίνω καί ὁ ὁ ἐκτός προσδοκία . καί ὁ ἐκ Βιζύη δέ ὁ φρούριον ἕτερος ταχέως γίγνομαι γνώμη , ὁ ἐπαρτάω ὑφοράω κίνδυνος . ἅμα γάρ ὁ πυνθάνομαι ὁ κατά ὁ Θωμᾶς ἀτύχημα ὁ ὅμοιος ποιέω καί ὁ Ἀναστάσιος συνέχω δήω χείρ καί πούς προσάγω ὁ βασιλεύς . πάσχω δέ καί οὗτος ὁ παραπλήσιος ὁ πατήρ καί ὁ βίος βίαιος μεταλλάσσω . καί ὁ τύραννος δέ καθαιρέω ὁ παράλιος ὁ Θρᾴκη πόλις , ὁ τε Πάνιον καί ὁ Ἡράκλεια , ἔτι ὁ ὁ τύραννος φρονέω ἀντέχω μισέω τε ὁ πρός ὁ Μιχαήλ καί διά ὁ μή ἐθέλω οὗτος ὁ θεῖος ἀναστηλόω εἰκών . καί ὁ μέν Πάνιον ἁλίσκομαι ὁ τεῖχος καταβάλλω ἀπό τις ἐπιγίγνομαι σεισμός , ὁ δέ Ἡράκλεια κυριεύω ἀπό ὁ ἐκ θάλασσα μέρος .