joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.113
[ Mich3.21 ] Ταῦτ' οὖν ἅπαντα μισητὸν ἐποίει τὸν ἄνδρα , καὶ κατ' αὐτοῦ τὴν πάντων δικαίως ὑπεκίνει ὀργήν . καὶ τὸ δὴ χείριστον , ἡ φατρία τῶν παρεπομένων αὐτῷ κιναίδων καὶ πρὸς πᾶσαν αἰχρουργίαν ἐπιτηδείων , οὓς ἐκεῖνος διὰ τιμῆς ἄγων τε καὶ αἰδοῦς , τὰ θεῖα διαπαίζων τε καὶ ἐξορχούμενος , ἱερατικὰς στολὰς χρυσοϋφεῖς ἐνεδίδυσκε καὶ ἐπωμίδας , καὶ ἀσχημόνως ἠνάγκαζε καὶ ἀνάγνως τελεῖν τὰ θεῖα καὶ παναγέστατα , τὸν ἔξαρχον τούτων ( Γρύλλος αὐτῷ ὄνομα ) πατριάρχην καλῶν , τοὺς δὲ λοιποὺς ἕνδεκα μητροπολίτας . ἐτίθει δὲ καὶ ἑαυτὸν ἕνα τῶν θυηπόλων , καὶ τῆς Κολωνείας ὠνομάζετο πρόεδρος . ἐπεὶ δὲ ᾄδειν αὐτοὺς ἐχρῆν καὶ τελεῖν τὰ μυστήρια , διὰ κιθάρας τὰς ᾠδὰς ἐξεπλήρουν , νῦν μὲν ἠρέμα πως καὶ λιγυρῶς ἐπηχοῦντες , νῦν δὲ διαπρυσίως , ὥσπερ ἐν ταῖς ἱεραῖς λειτουργίαις οἱ ἱερεῖς τὰς ἐκφωνήσεις ποιοῦσι τῶν ἱερῶν . εἶχον δὲ καὶ σκεύη διάχρυσα καὶ διάλιθα . ταῦτα πληροῦντες ὄξους τε καὶ σινήπεος τοῖς μεταλαμβάνουσι μετεδίδοσαν , τῶν ἀχράντων οὕτω καταπαίζοντες μυστηρίων . τοῦτον τὸν μιαρὸν θίασον συνέβη ποτὲ Ἰγνατίῳ τῷ μακαρίτῃ συναντῆσαι κατὰ τὴν ὁδὸν πατριάρχῃ , μετὰ τοῦ ἱερατικοῦ κλήρου καὶ τῆς λιτῆς διερχομένῳ . ὃν ἰδὼν ὁ Γρύλλος ἰταμῶς ἅμα καὶ ἀνερυθριάστως μηδὲν ὑποστειλάμενος , φελόνην ἀναστείλας μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ συμμυστῶν εὐτονωτέροις ἐχρῆτο τοῖς κρούμασι , καὶ τοὺς εὐαγεῖς ἐκείνους λοιδορίαις καὶ ἀναιδέσιν ἔβαλλε ῥήμασιν . ὁ τοιοῦτος αἴσχιστος βασιλεὺς καὶ Θεοδώραν τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἔτι τοῖς ἀνακτόροις ἐνδιατρίβουσαν μετεκαλέσατό ποτε , εὐλογηθησομένην τάχα παρὰ τοῦ πατριάρχου , πλασάμενος τοῦτον εἶναι τὸν μακαρίτην Ἰγνάτιον . ὡς οὖν ἐξῄει μετ' εὐλαβείας ἡ σεμνοτάτη γυνὴ καὶ ἔρριψεν εἰς τὸ ἔδαφος ἑαυτὴν ἐξαιτουμένη εὐχήν , μηδὲν ὅλως ὑποτοπήσασα , τοῦ μιαροῦ Γρύλλου τὴν γενειάδα
Lemmas: [ Mich3.21 ] ταῦτα οὖν ἅπας μισητός ποιέω ὁ ἀνήρ , καί κατά αὐτός ὁ πᾶς δικαίως ὑποκινέω ὀργή . καί ὁ δή κακός , ὁ φρατρία ὁ παρέπομαι αὐτός κίναιδος καί πρός πᾶς αἰχρουργίαν ἐπιτήδειος , ὅς ἐκεῖνος διά τιμή ἄγω τε καί αἰδώς , ὁ θεῖον διαπαίζω τε καί ἐξορχέομαι , ἱερατικός στολή χρυσοϋφής ἐνδιδύω καί ἐπωμίς , καί ἀσχήμων ἀναγκάζω καί ἄναγνος τελέω ὁ θεῖον καί παναγής , ὁ ἔξαρχος οὗτος ( Γρύλλος αὐτός ὄνομα ) πατριάρχης καλός , ὁ δέ λοιπός ἕνδεκα μητροπολίτης . τίθημι δέ καί ἑαυτοῦ εἷς ὁ θυηπόλος , καί ὁ κολωνεία ὀνομάζω πρόεδρος . ἐπεί δέ ἀείδω αὐτός χρή καί τελέω ὁ μυστήριον , διά κιθάρα ὁ ἀοιδή ἐκπληρόω , νῦν μέν ἠρέμα πως καί λιγυρός ἐπηχέω , νῦν δέ διαπρύσιος , ὥσπερ ἐν ὁ ἱερός λειτουργία ὁ ἱερεύς ὁ ἐκφώνησις ποιέω ὁ ἱερός . ἔχω δέ καί σκεῦος διάχρυσος καί διάλιθος . οὗτος πληρόω ὄξος τε καί σίνηπι ὁ μεταλαμβάνω μεταδίδωμι , ὁ ἄχραντος οὗτος καταπαίζω μυστήριον . οὗτος ὁ μιαρός θίασος συμβαίνω ποτέ Ἰγνάτιος ὁ μακαρίτης συναντάω κατά ὁ ὁδός πατριάρχης , μετά ὁ ἱερατικός κλῆρος καί ὁ λιτός διέρχομαι . ὅς εἶδον ὁ Γρύλλος ἰταμός ἅμα καί ἀνερυθρίαστος μηδείς ὑποστέλλω , φαιλόνης ἀναστέλλω μετά ὁ σύν αὐτός συμμύστης εὔτονος χράω ὁ κροῦμα , καί ὁ εὐαγής ἐκεῖνος λοιδορία καί ἀναιδής βάλλω ῥῆμα . ὁ τοιοῦτος αἰσχρός βασιλεύς καί Θεοδώρα ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ ἔτι ὁ ἀνάκτορον ἐνδιατρίβω μετακαλέω ποτός , εὐλογέω τάχα παρά ὁ πατριάρχης , πλάσσω οὗτος εἰμί ὁ μακαρίτης Ἰγνάτιος . ὡς οὖν ἔξειμι μετά εὐλάβεια ὁ σεμνός γυνή καί ῥίπτω εἰς ὁ ἔδαφος ἑαυτοῦ ἐξαιτέω εὐχή , μηδείς ὅλως ὑποτοπέω , ὁ μιαρός Γρύλλος ὁ γενειάς