joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.111
[ Mich3.19 ] Ἄξιον δὲ καὶ τόδε μὴ παραλιπεῖν τὸ λόγιον παραστατικὸν τυγχάνον τῆς τε τουτουῒ τοῦ βασιλέως ἀβελτηρίας καὶ τῆς τῶν προηγησαμένων ἐπιμελείας . τὰς τῶν Σαρακηνῶν κατὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων χώρας ἐπιδρομὰς οἱ πάλαι βασιλεῖς διαδήλους ποιεῖν ἐθέλοντες , ἵνα μὴ αἰφνίδιοι εἰσπίπτοντες ἐκπορθῶσι τὰς χώρας , ἐν ταῖς κώμαις καὶ τοῖς ἀγροῖς τοὺς ἐνοικοῦντας καταλαμβάνοντες , φρούριόν τι τῇ Ταρσῷ ἀγχίθυρον ἐπί τινος ὑψηλοτάτου λόφου καὶ ἐρυμνοῦ ἐδομήσαντο . Λοῦλον τῷ φρουρίῳ τὸ ὄνομα . οἱ ἐν τούτῳ τοίνυν φρουροὶ τῆς ἐκδρομῆς λαμβάνοντες αἴσθησιν πυρσὸν ἀνῆπτον , ὃν βλέποντες οἱ ἐν τῷ Ἀργαίῳ κατοικοῦντες βουνῷ ἄλλον ἀνῆπτον , καὶ αὖ οἱ κατὰ τὸν Ἴσαμον βουνόν . τοῦτόν τε πάλιν ὁρῶντες οἱ κατὰ τὸν Αἴγιλον ἔκαιον ἕτερον , καὶ αὖθις οἱ κατὰ τὸν λεγόμενον Μάμαντα . εἶτα τοῦτον ὁ Κύριζος διαδεχόμενος , καὶ τοῦτον πάλιν ὁ Μώκιλος , ἐκεῖνον δ' αὖθις ὁ τοῦ ἁγίου Αὐξεντίου βουνὸς τοῖς ἐν τῷ μεγάλῳ παλατίῳ ἐπὶ τούτῳ ἀφωρισμένοις διαιταρίοις δήλην ἐτίθει τὴν προνομήν . καὶ οὕτως κατὰ διαδοχὴν πυρσεύοντες γνῶσιν ἐν ἀκαρεῖ παρεῖχον τῷ βασιλεῖ , καὶ οἱ τῶν χωρῶν κάτοικοι πυνθανόμενοι τειχήρεις ἐγίνοντο καὶ τὰς ἐκδρομὰς διεδίδρασκον . τοιαύτης δὲ συνηθείας κρατούσης , συνέβη ποτὲ τοῦ Μιχαὴλ κατὰ τὸν τοῦ μάρτυρος Μάμαντος ναὸν ἡνιοχῆσαι μέλλοντος τὸν ἐκ τοῦ Φάρου ἀναφθῆναι πυρσόν . ὃν οὗτος θεασάμενος εἰς τοσοῦτον ἐνέπεσε φόβον , δέει τοῦ μὴ παροφθῆναι τὴν αὐτοῦ ἡνιοχείαν ὑπὸ τῶν θεατῶν διὰ τὴν ἀπαίσιον ἀγγελίαν , εἰς ὅσον ἄλλος τις ἦλθε κινδυνεύων ὑπὲρ ψυχῆς . οὕτως ἐκεῖνος θεατριζόμενος οὐκ ᾐσχύνετο . ἵνα δὲ μή τι τῶν προσπιπτόντων ἀνιαρῶν δηλούμενον μαλακωτέρους ποιήσῃ τοὺς θεατάς , προσέταξε μηκέτ' ἐνεργεῖν τοὺς τῇ βασιλίδι γειτονοῦντας φρυκτούς . ἄλλοτε πάλιν ( δεῖ γὰρ ἐκφαντικωτέραν θέσθαι τὴν τοῦ ἀνδρὸς παράνοιαν ) ἐφ' ἅρματος αὐτοῦ ἱσταμένου καὶ τῆς ὕσπληγος μελλούσης αἴρεσθαι ( ἐνεδέδυτο δὲ τὸ βένετον , καὶ πράσινος ἦν ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου Κωνσταντῖνος , λευκὸς δὲ ὁ Χειλᾶς καὶ ῥούσιος ὁ Κρασᾶς ) ἀγγελία πεφοίτηκεν , ὡς Ἄμερ ὁ τῆς Μελιτηνῆς ἀμηρᾶς δεινῶς λεηλατεῖ τὴν Ἀσίαν καὶ ἤδη πρὸς τοῖς Μαλαγίνοις ἐστὶ καὶ προσδοκῶνται ὅσον οὔπω δεινά . ἣν πυθόμενος ὁ πρωτονοτάριος ἀπελθὼν μετὰ κατηφείας ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ , καὶ ἅμα ἐπὶ χεῖρας ἔχων τὰ τοῦ δομεστίκου τῶν σχολῶν γράμματα ἐπεδίδου . ὁ δὲ βλοσυρὸν εἰς αὐτὸν ἐνιδὼν καὶ τιτανῶδες · ‘καὶ πῶς ἐτόλμησας , ὦ κακὴ κεφαλή,’ ἔφη , ‘κατὰ τὸν ἀναγκαῖον ἀγῶνα τουτονὶ περὶ τοιούτων μοι διαλέγεσθαι , οὐδὲν ἄλλο σπουδάζοντι , ἢ μὴ τὸν μέσον εὐώνυμον ἰδεῖν παρατετραμμένον , ὑπὲρ οὗ μοι πᾶς ὁ ἀγών.’ τοιοῦτος ἦν ἔκφορος καὶ τὸν λογισμὸν παρακεκινημένος . καὶ οὐχὶ τούτῳ μὲν τῷ πόθῳ ἢ πάθει ἡλίσκετο , τῶν δ' ἄλλων τῶν ἀπρεπεστέρων ἀπείχετο , ἀλλὰ τὸ μέτριον τάχα ἀμέτρως ἦθος μεταδιώκων ἐξέπιπτε τοῦ προσήκοντος καὶ τῆς βασιλικῆς ἀξίας ἀξίου .
Lemmas: [ Mich3.19 ] ἄξιος δέ καί ὅδε μή παραλείπω ὁ λόγιος παραστατικός τυγχάνω ὁ τε οὗτος ὁ βασιλεύς ἀβελτηρία καί ὁ ὁ προηγέομαι ἐπιμέλεια . ὁ ὁ Σαρακηνός κατά ὁ ὁ Ῥωμαῖος χώρα ἐπιδρομή ὁ πάλαι βασιλεύς διάδηλος ποιέω ἐθέλω , ἵνα μή αἰφνίδιος εἰσπίπτω ἐκπορθέω ὁ χώρα , ἐν ὁ κώμη καί ὁ ἀγρός ὁ ἐνοικέω καταλαμβάνω , φρούριον τίς ὁ Ταρσός ἀγχίθυρος ἐπί τις ὑψηλός λόφος καί ἐρυμνός δομέω . Λοῦλος ὁ φρούριον ὁ ὄνομα . ὁ ἐν οὗτος τοίνυν φρουρός ὁ ἐκδρομή λαμβάνω αἴσθησις πυρσός ἀνάπτω , ὅς βλέπω ὁ ἐν ὁ Ἀργαῖος κατοικέω βουνός ἄλλος ἀνάπτω , καί αὖος ὁ κατά ὁ Ἴσαμος βουνός . οὗτος τε πάλιν ὁράω ὁ κατά ὁ αἰγίλωψ καίω ἕτερος , καί αὖθις ὁ κατά ὁ λέγω Μάμαντας . εἶτα οὗτος ὁ Κύριζος διαδέχομαι , καί οὗτος πάλιν ὁ Μώκιλος , ἐκεῖνος δέ αὖθις ὁ ὁ ἅγιος Αυξεντίου βουνός ὁ ἐν ὁ μέγας Παλάτιον ἐπί οὗτος ἀφορίζω διαιτάριος δῆλος τίθημι ὁ προνομή . καί οὕτως κατά διαδοχή πυρσεύω γνῶσις ἐν ἀκαρής παρέχω ὁ βασιλεύς , καί ὁ ὁ χώρα κάτοικος πυνθάνομαι τειχήρης γίγνομαι καί ὁ ἐκδρομή διαδιδράσκω . τοιοῦτος δέ συνήθεια κράτος , συμβαίνω ποτέ ὁ Μιχαήλ κατά ὁ ὁ μάρτυς Μάμαντος ναός ἡνιοχέω μέλλω ὁ ἐκ ὁ Φάρος ἀνάπτω πυρρός . ὅς οὗτος θεάομαι εἰς τοσοῦτος ἐμπίπτω φόβος , δήω ὁ μή παροράω ὁ αὐτός ἡνιοχεία ὑπό ὁ θεατής διά ὁ ἀπαίσιος ἀγγελία , εἰς ὅσος ἄλλος τις ἔρχομαι κινδυνεύω ὑπέρ Ψυχή . οὕτως ἐκεῖνος θεατρίζω οὐ αἰσχύνω . ἵνα δέ μή τίς ὁ προσπίπτω ἀνιαρός δηλέομαι μαλακός ποιέω ὁ θεατής , προστάσσω μηκέτι ἐνεργέω ὁ ὁ βασιλίδι γειτονοῦντας φρυκτός . ἄλλοτε πάλιν ( δεῖ γάρ ἐκφαντικός τίθημι ὁ ὁ ἀνήρ παράνοια ) ἐπί ἅρμα αὐτός ἵστημι καί ὁ ὕσπληξ μέλλω ἀείρω ( ἐνδύω δέ ὁ βαίνω , καί πράσινος εἰμί ὁ λογοθέτης ὁ δρόμος Κωνσταντῖνος , λευκός δέ ὁ Χειλᾶς καί ῥούσιος ὁ Κρασάς ) ἀγγελία φοιτάω , ὡς Ἄμερ ὁ ὁ Μελιτηνή ἀμηρᾶς δεινῶς λεηλατέω ὁ Ἀσία καί ἤδη πρός ὁ μαλαγινοος εἰμί καί προσδοκάω ὅσος οὔπω δεινός . ὅς πυνθάνομαι ὁ πρωτονοτάριος ἀπέρχομαι μετά κατήφεια ἀπαγγέλλω ὁ βασιλεύς , καί ἅμα ἐπί χείρ ἔχω ὁ ὁ δομέστικος ὁ σχολή γράμμα ἐπιδίδωμι . ὁ δέ βλοσυρός εἰς αὐτός ἐνοράω καί τιτανώδης · καί πῶς τολμάω , εἰμί κακός κεφαλή φημί , κατά ὁ ἀναγκαῖος ἀγών οὗτος περί τοιοῦτος ἐγώ διαλέγω , οὐδείς ἄλλος σπουδάζω , ἢ μή ὁ μέσος εὐώνυμος ὁράω παρατρέπω , ὑπέρ ὅς ἐγώ πᾶς ὁ ἀγών τοιοῦτος εἰμί ἔκφορος καί ὁ λογισμός παρακινέω . καί οὐ οὗτος μέν ὁ πόθος ἢ πάθος ἁλίσκομαι , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἀπρεπής ἀπέχω , ἀλλά ὁ μέτριος τάχα ἄμετρος ἦθος μεταδιώκω ἐκπίπτω ὁ προσήκω καί ὁ βασιλικός ἄξιος ἄξιος .