joannes-scylitzes.synopsis-historiarum skylitzes.59
[ Theoph.6 ] Στρατιώτου δέ τινος χεῖρά τε νεανικὴν καὶ ἵππον ἔχοντος δεξιὸν ὁ στρατηγός , ὑφ' ὃν οὗτος ἐτέλει , ἔρωτι κατασχεθεὶς τοῦ ἵππου , ὑφ' οὗ πολλάκις ὁ ἄνθρωπος ἐκ πολέμου ἐρρύσθη , ἐζήτει τοῦτον , καθυπισχνούμενος δώσειν πολλά . ἀπαναινομένου δ' ἐκείνου καὶ βίαν προσῆγε . μηδ' οὕτω δὲ πείθων ἀποδοθῆναί οἱ τὸν ἵππον , ἀνανδρίας ἔγκλημα προσάψας εἰς βασιλέα μετεκίνησε τοῦτον ἧς μετῄει στρατείας . ἐγένετο ζήτησις παρὰ Θεοφίλου ἵππου ἀκροφυοῦς καὶ διατάγματα κατεπέμπετο πανταχοῦ , τοιόνδε ἵππον εὑρεθῆναι καὶ πεμφθῆναι αὐτῷ . δραξάμενος ἀφορμῆς ὁ στρατηγὸς ἀφαιρεῖται καὶ ἄκοντος τοῦ ἀνδρὸς τὸν ἵππον καὶ πρὸς βασιλέα ὡς οἰκεῖον ἐκπέμπει κτῆμα . χρείας γενομένης ἐν πολέμῳ πλειόνων στρατιωτῶν , καὶ τοῦ βασιλέως κελεύσαντος ἁπαξαπλῶς πάντα στρατεύεσθαι τὸν ὅπλον κινεῖν δυνάμενον , ἐστρατεύσατο καὶ ὁ ῥηθεὶς στρατιώτης , τροπῆς δὲ γενομένης ἔπεσε , μὴ ἔχων ἵππον σῶσαι τοῦτον δυνάμενον . ἔπεσε δὲ γυναῖκα καταλελοιπὼς καὶ τέκνα . ἥτις τὸ φιλοδίκαιον ἀκούουσα τοῦ βασιλέως , ἐκκαιομένη δὲ καὶ τῷ τοῦ ἀνδρὸς φίλτρῳ , καὶ τοῖς τέκνοις ἐπιχορηγεῖν ἀτονοῦσα τὰ ἀναγκαῖα , τὴν βασιλίδα καταλαμβάνει . καὶ τὸν Θεόφιλον καθ' ἣν ἡμέραν εἴθιστο ἀπιέναι πρὸς τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ναόν , ἔποχον τῷ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἵππῳ κατιδοῦσα , δρόμῳ πολλῷ τὸν χαλινὸν κατέχει τοῦ ἵππου , οἰκεῖον εἶναι τοῦτον λέγουσα , καὶ μὴ ἄλλον τινὰ αἴτιον , ἀλλ' αὐτὸν ὑπάρχειν τὸν βασιλέα τῆς τοῦ ἀνδρὸς ταύτης σφαγῆς . ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς τέως μὲν αὐτὴν προσμένειν διωρίσατο ἄχρι τῆς ἐπὶ τὰ ἀνάκτορα ἐπανόδου αὐτοῦ , ἤδη δὲ ἐπαναδραμὼν εὐθέως αὐτὴν παρεστήσατο καὶ διεπυνθάνετο σαφέστερόν τι περὶ τῶν λεγομένων μαθεῖν . ἀναλαβοῦσα δὲ ἡ γυνὴ τὰ ἀπ' ἀρχῆς ἄχρι τέλους διδάσκει τὸν βασιλέα . παρεστήσατο γοῦν εὐθέως τὸν στρατηγὸν καὶ ζήτησιν περὶ τοῦ ἵππου ποιεῖται νεανικήν , τῆς γυναικὸς τέως προστάξει κρυπτομένης βασιλικῇ . ἐνισταμένου δὲ τοῦ στρατηγοῦ οἰκεῖον εἶναι τὸν ἵππον , καὶ μὴ ἐξ ἁρπαγῆς κτηθέντα αὐτῷ , ἐξάγει παραχρῆμα τοῦ παραπετάσματος τὴν γυναῖκα , ἔλεγχον ἀψευδέστατον καὶ κατήγορον τῶν λεγομένων . ἣν ὁ στρατηγὸς θεασάμενος ἀπεπάγη καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον ἵστατο ἐνεός . μόλις δ' οὖν εἰς ἑαυτὸν γενόμενος τῶν ποδῶν ἅπτεται τοῦ βασιλέως μετὰ κλαυθμοῦ καὶ ἱκέτης ἐλεεινὸς γίνεται , τὴν ἁμαρτάδα ἐξαγορεύσας . τί οὖν ὁ βασιλεύς ; τὴν μὲν γυναῖκα μετὰ τῶν παίδων ἀδελφοὺς ἐξ ἴσου καὶ κληρονόμους τῆς ἐκείνου δείκνυσιν ὑποστάσεως , αὐτὸν δὲ τῆς ἀρχῆς παραλύει καὶ ὑπερορίᾳ διηνεκεῖ παραδίδωσιν . οὕτω φιλαπεχθήμων ἦν πρὸς τοὺς ἅρπαγας καὶ τοὺς ἐξ ἀδικίας πλουτεῖν ἐθέλοντας .
Lemmas: [ Theoph.6 ] Στρατιώτης δέ τις χείρ τε νεανικός καί ἵππος ἔχω δεξιός ὁ στρατηγός , ὑπό ὅς οὗτος τελέω , Ἔρως κατέχω ὁ ἵππος , ὑπό ὅς πολλάκις ὁ ἄνθρωπος ἐκ πόλεμος ἐρύω , ζητέω οὗτος , καθυπισχνέομαι δίδωμι πολύς . ἀπαναίνομαι δέ ἐκεῖνος καί βία προσάγω . μηδέ οὗτος δέ πείθω ἀποδίδωμι ὁ ὁ ἵππος , ἀνανδρία ἔγκλημα προσάπτω εἰς βασιλεύς μετακινέω οὗτος ὅς μέτειμι στρατεία . γίγνομαι ζήτησις παρά Θεόφιλος ἵππος ἀκροφυής καί διάταγμα καταπέμπω πανταχοῦ , τοιόσδε ἵππος εὑρίσκω καί πέμπω αὐτός . δράσσομαι ἀφορμή ὁ στρατηγός ἀφαιρέω καί ἄκων ὁ ἀνήρ ὁ ἵππος καί πρός βασιλεύς ὡς οἰκέω ἐκπέμπω κτῆμα . χρεία γίγνομαι ἐν πόλεμος πλείων στρατιώτης , καί ὁ βασιλεύς κελεύω ἁπαξαπλῶς πᾶς στρατεύω ὁ ὅπλον κινέω δύναμαι , στρατεύω καί ὁ ἐρῶ στρατιώτης , τροπή δέ γίγνομαι πίπτω , μή ἔχω ἵππος σῴζω οὗτος δύναμαι . πίπτω δέ γυνή καταλείπω καί τέκνον . ὅστις ὁ φιλοδίκαιος ἀκούω ὁ βασιλεύς , ἐκκαίω δέ καί ὁ ὁ ἀνήρ φίλτρον , καί ὁ τέκνον ἐπιχορηγέω ἀτονέω ὁ ἀναγκαῖος , ὁ βασιλίς καταλαμβάνω . καί ὁ Θεόφιλος κατά ὅς ἡμέρα ἐθίζω ἀφίημι πρός ὁ ἐν Βλαχέρναις θέω ναός , ἔποχον ὁ ὁ ἀνήρ αὐτός ἵππος καθοράω , δρόμος πολύς ὁ χαλινός κατέχω ὁ ἵππος , οἰκέω εἰμί οὗτος λέγω , καί μή ἄλλος τις αἴτιος , ἀλλά αὐτός ὑπάρχω ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ἀνήρ οὗτος σφαγή . ἐκπλήσσω οὖν ὁ βασιλεύς τέως μέν αὐτός προσμένω διορίζω ἄχρι ὁ ἐπί ὁ ἀνάκτορον ἐπάνοδος αὐτός , ἤδη δέ ἐπανατρέχω εὐθύς αὐτός παρίστημι καί διαπυνθάνομαι σαφής τίς περί ὁ λέγω μανθάνω . ἀναλαμβάνω δέ ὁ γυνή ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος διδάσκω ὁ βασιλεύς . παρίστημι γοῦν εὐθύς ὁ στρατηγός καί ζήτησις περί ὁ ἵππος ποιέω νεανικός , ὁ γυνή τέως πρόσταξις κρύπτω βασιλικός . ἐνίστημι δέ ὁ στρατηγός οἰκέω εἰμί ὁ ἵππος , καί μή ἐκ ἁρπαγεύς κτάομαι αὐτός , ἐξάγω παραχρῆμα ὁ παραπέτασμα ὁ γυνή , ἔλεγχος ἀψευδής καί κατήγορος ὁ λέγω . ὅς ὁ στρατηγός θεάομαι ἀποπήγνυμι καί ἐπί πολύς χρόνος ἵστημι ἐνεός . μόλις δέ οὖν εἰς ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ πούς ἅπτω ὁ βασιλεύς μετά κλαυθμός καί ἱκέτης ἐλεεινός γίγνομαι , ὁ ἁμαρτάς ἐξαγορεύω . τίς οὖν ὁ βασιλεύς ; ὁ μέν γυνή μετά ὁ παῖς ἀδελφός ἐκ ἴσος καί κληρονόμος ὁ ἐκεῖνος δείκνυμι ὑπόστασις , αὐτός δέ ὁ ἀρχή παραλύω καί ὑπερορία διηνεκής παραδίδωμι . οὗτος φιλαπεχθήμων εἰμί πρός ὁ ἅρπαξ καί ὁ ἐκ ἀδικία πλουτέω ἐθέλω .