joannes-philoponus.in-aristotelis-physicorum-libros-commentaria 9
εἰπὼν ὅτι “ οὔτε κινεῖ οὔτε κινεῖται τὸ εἶδος ἢ ὁ τόπος ἢ τὸ τοσονδί ” τοῦτο αὐτὸ διὰ τοῦτο κατασκευάζει . διάφορα γάρ ἐστι , φησί , τό τε κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον καὶ τὸ εἰς ὃ ἡ κίνησις . εἰ τοίνυν τὸ εἰς ὃ ἡ κίνησις διαφέρει τοῦ κινουμένου , οὐκ ἄρα ἐστὶ κινούμενον . εἰ δὲ τοῦτο , οὔκ ἐν αὐτῷ ἄρα ἡ κίνησις . οεοεικται ’δε ἐν τῳ τρίτῳ ὅτι ουσε ἐν τῳ κινοῦντι , μόνως ἄρα ἐν τῷ κινουμένῳ . εἶτα ἐπειδὴ τῶν τριῶν μόνων ἐμνήσθη , τοῦ κινοῦντος καὶ τοῦ κινουμένου καὶ τοῦ εἰς ὃ ἡ κίνησις , τὸ δὲ ἐξ οὗ ἡ κίνησις παρῆκεν ( πρόδηλον γὰρ τὸ κατὰ τὸν χρόνον · ἔξωθεν γὰρ τοῦ ὁ χρόνος ) , λέγει ὅτι εἰκότως παραλέλειπται τὸ ἐξ οὗ · μᾶλλον γὰρ ἄν τις ὑποπτεύσειεν εἶναι τὴν κίνησιν ἐν τῷ εἰς ὃ ἢ ἐν τῷ ἐξ οὗ . ἀμέλει καὶ αὐτοὶ ἐκ τοῦ τέλους καὶ τοῦ εἰς ὃ <μᾶλλον> ὀνομάζομεν ἢ <ἐκ> τοῦ οἳ τὴν ἐπὶ φθορὰν κίνησιν φθορὰν λέγομεν καὶ εἰς τὸ μὴ ὂν μεταβολήν , καίτοι ἐξ ὄντος ἐστί , καὶ πάλιν τὴν εἰς τὸ ὂν μεταβολὴν ἐκ τοῦ ὄντος μᾶλλον προσαγορεύομεν γένεσιν καλοῦντες καὶ εἰς ὂν μεταβολήν , καίτοι ἐκ μὴ ὄντος ἐστίν . εἰ τοίνυν μᾶλλον ἐν τῷ εἰς ὃ ὑποπτευθῇ ἡ κίνησις ἢ <ἐν> τῷ ἐξ οὗ , δέδεικται δὲ ὅτι οὐκ ἐν τούτῳ , σχολῇ γε ἐν τῷ ἐξ ἄν εἴη . εἴδη μέν , ὡς ἐπὶ γενέσεως ἀδιαφόρως γὰρ ἀντὶ τῆς μεταβολῆς τῷ τῆς γενέσεως ἐχρήσατο ὀνόματι ) , παράδειγμα δὲ τῶν εἰδῶν τὴν ἐπιστήμην εἶπεν · εἴρηται γὰρ ἐν τῷ Περὶ ψυχῆς ὅτι γενέσει μᾶλλον ἀναλογοῦσιν αἱ ἐπὶ τὴν ἐπίστη μὴν ὁδοὶ ἢ ἀλλοιώσει . λέγοι δ’ ἄν εἴδη καὶ ὡς ἐπὶ αὐξήσεως εἰς εἶδος γάρ τι τελευτᾷ ἡ αὔξησις ) , πάθη δὲ ὡς ἐπὶ ἀλλοιώσεως . ’Ev ἅπασι μέν , τουτέστι τοῖς εἴδεσι κτλ . ( p . 788,14 . 18 ) . τουτέστι κατά τι τῶν συμβεβηκότων · ἢ γὰρ κατὰ ποσὸν ἡ κατὰ ποιότητα η κάτα τόπον . Εἴρηται ἐν τῷ πρώτῳ ταύτης τῆς πραγματείας , ὅτι τῶν ὄντων τὰ μὲν καὶ καθ’ αὑτὸ ἔστι καὶ κατὰ συμβεβηκός , ὡς τὸ εἶδος μόνως γάρ ἐστι τοῦτο ὄν , οὐδαμῶς δὲ μὴ ὄν ) , τὰ δὲ καθ’ αὑτὸ μὲν ἔστι κατὰ συμβεβηκὸς δὲ οὐκ ἔστιν , ὡς ἡ ὕλη . ἔχει μὲν γὰρ ὑπόστασιν καὶ αὕτη καὶ τῶν ὄντων ἐστί ( κἂν γὰρ λέγωμεν αὐτὴν ἁπλῶς μὴ ὄν , οὐ τὸ μηδαμῶς ὂν κατηγοροῦμεν αὐτῆς ) , ἀλλ’ ἐπεὶ μηδὲν ἔχει κατ’ ἐνέργειαν εἶδος , κατὰ τοῦτο λέγεται ἁπλῶς μὴ ὄν . ἔστιν οὖν ἡ ὕλη καθ’ αὑτὸ μὲν ὄν , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ μὴ ὂν τῷ μετέχειν στερήσεως . ταύτῃ οὖν καὶ ἡ ὕλη κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὄν · συνέβη γὰρ αὐτῇ τῆς στερήσεως μετέχειν , ἥτις καθ’ αὑτὸ μὴ ὄν ἐστι κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὄν , ἥτις συνέβη τῇ ὕλῃ . ὅτι δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἔχει τὴν στέρησιν ἡ ὕλη , δῆλον · οὐ γὰρ ἄν ποτε εἶδος ἐδέξατο , εἰ καθ’ αὑτὸ ὑπῆρχεν ἡ στέρησις αὐτῇ . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων , καὶ τῆς ὕλης καθ’ αὑτὸ μὲν οὔσης ὂν κατὰ συμβεβηκὸς δὲ μὴ ὅν , ἔμελλέ τις ἀπορεῖν πρὸς αὐτόν · εἰ κατὰ κτλ . ( p . 789,11 . 19 ) γίνεσθαι . ὑπερβατῶς δὲ ἀναγνωστέον ἀλλ’ ὅμως ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ὑπάρχει τὸ μὴ ὂν ἁπλῶς κατὰ τοῦ γινομένου . Ὧι γὰρ συμβέβηκε τὸ νοσεῖν , οὗτος εἰς ὑγείαν μεταβάλλει , οὐκ αὐτὸ τὸ νοσεῖν . Καθ’ αὑτὸ μέν , φησίν , οὔτε κινήσεως εἶναι κίνησιν ἐνδέχεται , οὔτε ἅμα τὸ αὐτὸ τὰς ἐναντίας κινεῖσθαι , κατὰ συμβεβηκὸς δέ , φησίν , ἐνδέχεται . οἷον ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἀναμιμνῃσκόμενος θεωρήματός τινος κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἄλλου ἐπελάθετο · λέγεται οὖν οὗτος ἐξ ἀναμνήσεως εἰς λήθην μετα - λάθετο , οὐδὲ ἡ ἀνάμνησις αὕτη ἐπὶ λήθῃ ἐγένετο , ἀλλ’ ὅτι συμβέβηκεν τὸν αὐτὸν ἅμα κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἄλλου μὲν μιμνῄσκεσθαι ἄλλου δὲ ἐπιλαθέσθαι . Τοῦτο οὐχ ὡς ἀναγκαῖον εἰς τὴν ἀπόδοσιν προσέθηκεν , ἀλλ’ ὡς ἑπόμενον · τὸ γὰρ κινούμενον τινὶ κινήσει καὶ τὴν ἐναντίαν ποτὲ κίνησιν κινηθήσεται , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἠρεμοῦν τινὶ ἠρεμίᾳ καὶ τὴν ἐναντίαν ποτὲ ἠρεμήσει . ἐναντίαι δὲ ἠρεμίαι αἱ εἰς τοὺς ἐναντίους τόπους γινόμεναι · διὰ γὰρ τὴν τῶν τόπων ἐναντιότητα καὶ αἱ κινήσεις καὶ αἱ ἠρεμίαι ἐναντίαι . Τουτέστι δεῖ ἐν τῆ γινομένῃ γενέσει ἢ κινουμένῃ κινήσει εἶναι μέν τι τὸ ὑποκείμενον , εἶναι δέ τι καὶ τὸ ἐξ οὗ καὶ τὸ εἰς ὅ · διάφορα γὰρ τὰ τρία . γράφει δὲ καὶ οὕτως ὁ Ἀλέξανδρος · δεῖ γὰρ εἶναί τι τὴν τοῦδε ἐκ τοῦδε εἰς τόδε κίνησιν μὴ κίνησιν , ἵνα ᾖ τὸ εἰρημένον ὅτι δεῖ εἶναί τι πέρας τῆς κινήσεως τοῦ ὑποκειμένου τῆς ἀπὸ τοῦδε ἐπὶ τόδε , τοῦτο δὲ εἶναι μὴ κίνησιν · ἄλλο γὰρ δεῖ εἶναι τὸ πέρας ἐφ’ ὃ ἄγει ἡ κίνησις παρ’ αὐτὴν τὴν κίνησιν . Ἐπειδὴ πολλάκις ἡ μεταβολὴ γίνεται οὐχ ἁπλῶς ἐπὶ τὰ ἐναντία , ἀλλ’ οἷον ἐπὶ τὸ αὐτὸ εἶδος μᾶλλον ἢ ἧττον ὁ γὰρ σκιατραφούμενος λευκότερος γίνεται , καιόμενος δὲ ὑπὸ ἡλίου μελάντερος ) , ἵνα οὖν μή τις ἀπορήσῃ πρὸς αὐτόν , ὅτι ‘ ὅταν τὸ ἧττον λευκὸν εἰς τὸ μᾶλλον λευκὸν μεταβάλοι καὶ τό μᾶλλον εἰς τὸ ἧττον , ποία ἐστὶν αὕτη ἡ κίνησις;’ φησὶν ὅτι καὶ αὕτη ἀλλοίωσίς ἐστι . πᾶσα γὰρ ἀλλοίωσις ἐξ ἐναντίου εἰς τὸ ἐναντίον ὑπάρχει ἢ ἁπλῶς ἢ πῇ , ἀπλῶς μὲν ὅταν ἐκ τοῦ ἄκρου εἰς τὸ ἄκρον , πῇ δὲ ὅταν εἰς τὰ μεταξὺ καὶ τῆ ἐναντία . εἴρηται δὲ καὶ ἀνωτέρω ὡς καὶ εἰς τὰ μεταξὺ ὡς ἡ ] ἐναντία γίνεται ἡ κίνησις , τὰ δὲ μεταξὺ μᾶλλον ἢ ἧττόν εἰσι πρὸς τοῖς ἐναντίοις . ἡ οὖν εἰς τὸ μᾶλλον λευκὸν μετεβολὴ εἰς τὸ τῇ ἐναντίον μετέβαλε · μέλαν x003E ; ἐστι τὸ ἧττον λευκόν . πῇ οὖν μέλαν καὶ οὐχ ἁπλῶς · καὶ γὰρ ὡς πρὸς τὸ ἄκρον μέλαν λευκόν ἐστιν . Τὸ λευκόν , φησί , μᾶλλον λευκὸν γινόμενον ἐκ τοῦ πῇ ἐναντίου μεταβάλλει , τοῦ μέλανος · τὸ γὰρ ἧττον λευκὸν τῷ μετέχειν τοῦ ἐναντίου ἐστὶν ἧττον . ἐὰν δὲ εἰς τὸ ἧττον λευκὸν μεταβάλλῃ , εἰς τὸ ἐναντίον ποιεῖται τὴν μεταβολήν . τοῦτο δὲ εἶπον διότι τῷ πλεονάζειν τὸ λευκὸν κτλ . ( p . 791,17 . 20 ) ἐκ τοῦ ἐναντίου . οὐδὲν <γὰρ> διαφέρει , φησίν , εἰς τὸ εἶναι τὴν μεταβολήν , κἄν τε εἰς τὸ ἁπλῶς ἐναντίον μεταβάλλῃ κἄν τε εἰς τὸ πῇ ἐναντίον . τοῦτο εἶπε δεικνὺς ὅτι δυνατὸν τοῦ χρόνου μηδὲν διαλείπειν διαλεί - ποντα τοῦ πράγματος , ὡς εἴ τις κτλ . ( p . 792,3 . 9 ) . Ἀπὸ κοινοῦ τὸ διαλεῖπον . διαλείπει γὰρ ἡ τῶν μεταξὺ χορδῶν ἀπήχησις · καὶ γὰρ οἱ βαδίζοντες οὐ ........ τοῦ ἐδάφους , ἀλλ’ ὑπερβαίνουσι μετεώρους τοὺς ποοας ποιοῦντες . ἐπεὶ εἶπεν ἀνωτέρω “ ἔσχατον τῆς μεταβολῆς τὸ ἐναντίον ” ......... κτὰ τόπον ἐναντίον , ὁρίζεται τοῦτο ἐνταῦθα . Ἡτοι φύσει , ὡς τὰ στοιχεῖα ἐφεξῆς ἀλλήλων κατὰ τὴν φυσικὴν ὑπόθειν , τῷ πυρὶ μὲν ὁ ἀήρ , τούτου δὲ τὸ ὕδωρ , τούτῳ δὲ ἡ γῆ , καὶ πάλιν ἐφεξῆς τοῦ γένους τὸ εἶδος . τοῖς Πυθαγορείοις ἐγκαλεῖ λέγουσι τὴν στιγμὴν μονάδα θέσιν κτλ . ( p . 792,26 . 793,3 ) λεγομένης , εἴπερ κατὰ τὰ ἄκρα ἅπτονται τὰ ἁπτόμενα . ἄκρον δὲ στιγμῆς οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἐφαρμόζειν τῶ ἅπτεσθαι ἐχρήσατο . τῶν ἀπηριθμημένων ὀνομάτων καὶ διωρισμένων τὰ μὲν αὐτῷ συμ - βάλλεται εἰς τὸ δεῖξαι τίς ποτέ ἐστιν ἡ κυρίως μία κίνησις , τὰ δὲ εἰς τὸ δεῖξαι ὅτι τὸ συνεχὲς οὐκ ἐξ ἀρῶν σύγκειται , οἷον οὔτε γραμμὴ ἐκ τῶν σημείων οὔτε χρόνος ἐκ τῶν νῦν οὔτε ἡ ] κίνησις ἐκ κινημάτων . νῦν οὗν ζητεῖ ποία ἐστὶ μία κυρίως κίνησις , καί φησιν ὅτι πολλαχῶς ἡ μία λέ - γεται κίνησις , ἐπειδὴ καὶ τὸ ἓν πολλαχῶς [ καὶ τὸ μία ] . τὸ δὲ ἓν τριχῶς λέγεται , ἢ γένει ἢ εἴδει ἢ ἀριθμῷ · καὶ ἡ μία οὖν κίνησις τριχῶς ἂν λέγοιτο . Ὅτι τὸ μὲν ἐφεξῆς καὶ τὸ μεταξὺ ἐν τοῖς ἔχουσι θέσιν καὶ ἐν τοῖς μὴ ἔχουσι , τὰ δὲ λοιπὰ ἐν τοῖς ἔχουσι μόνον . τουτέστι κατὰ τὸ εἶδος τῆς κατηγορίας · αἱ γὰρ ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν ἀναγόμεναι ἕν εἰσι τῷ γένει . Οτι δεῖ πάντως ἓν εἶναι τὸ κινούμενον , καὶ ἓν καθ’ αὑτὸ καὶ οὐ κτὰ συμβεβηκός . ἓν δὲ τὸ κινούμενον γίνεται οὐ καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , εἰ ὁ Κορίσκος ἅμα βαδίζοι καὶ μελαίνοιτο . οὐδὲ γὰρ κτλ . ( p . 794,2 . 4 ) διότι συμβέβηκε τὸν Κορίσκον λευκὸν εἶναι . οὐ δεῖ οὖν ἓν κατὰ συμβεβηκός , ἀλλὰ καθ’ αὑτό , εἶναι τὸ ὑποκείμενον . Τουτέστιν εἰ μὲν δύο αἱ ἕξεις αἱ πάλιν καὶ πάλιν γινόμεναι , δι’ αὐτὸ τοῦτο καὶ αἱ κινήσεις αἱ ἀπὸ τῶν ἕξεων δύο εἰσὶ καὶ αὐταὶ ἐξ ἀνάγκης · τοῦτο γὰρ προσληπτέον ἔξωθεν , εἶτα ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς καὶ ἐκληπτέον ἀπὸ κοινοῦ πάλιν τὸν ‘εἰ’ σύνδεσμον , ἵν’ ᾖ ὁ λόγος ‘ὡς εἰ τῷ ἀριθμῷ μία , καὶ τὰς ἕξεις ἀνάγκη’ . δηλοῖ δὲ ὅτι ὥσπερ εἰ τῷ ἀριθμῷ μία ἡ κίνησις ἡ προτέρα τῇ ὑστέρᾳ , καὶ τὰς ἕξεις τὰς πάλιν καὶ πάλιν μίαν εἶναι ἀνάγκη , οὕτως εἰ δύο αἱ ἕξεις οὐ μία , καὶ ἡ κίνησις ἡ πάλιν καὶ πάλιν δύο καὶ οὐ μια . εἰπὼν τίς ποτέ ἐστιν ἡ τέλειος κυρίως κίνησις , ὅτι ἡ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ εἶδος καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ , ἐπειδὴ δοκεῖ αὐτῷ ἐλλιπῶς ἀποδεδόσθαι ὁ λόγος , προστίθησιν ἑτέρους προσδιορισμούς , ὅτι δεῖ τὴν ὄντως μίαν κίνησιν πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ ὁμαλὴν εἶναι καὶ τελείαν . τελεία δέ ἐστιν ἡ ἐπὶ τὸ τέλειον εἶδος ἄγουσα ἐφ’ ὃ ἐπείγεται καὶ μὴ διακοπτομένη , οἷον ἵνα τὸ λευκαινόμενον μὴ πρότερον παύσηται κινούμενον ἄχρις ἄν τὸ τέλειον εἶδος τῆς λευκότητος καταλάβῃ . ὥσπερ γὰρ ὁ ἀτελὴς ἄνθρωπος οὐδ’ ὅλως ἐστὶν ἄνθρωπος εἰ δὲ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι , πῶς ἄν εἴη ἄνθρωπος εἷς ; ) , οὕτω καὶ ἐπὶ κινήσεως ἡ μὴ τελεία οὐδ’ ἄν μία εἴη . τὸ γὰρ τέλειον καὶ ὅλον καὶ ἓν εἰώθαμεν καλεῖν , ὡς τὸν τέλειον ἄνθρωπον ἕνα ἄνθρωπον , τὸ μέντοι ἀτελὲς τοῖς μορίοις τοῦ ἑνὸς ὀνομάζομεν , οἷον τὸ ἀτελὲς ἱμάτιον ἥμισυ τυχὸν ἤ τι τοιοῦτον , ὡς τοῦ ἑνὸς τῷ τελείῳ ἁρμόττοντος · τὸ γὰρ ὅλον καὶ ἓν καὶ τέλειον τῷ εἰδοπεποιημένῳ προσῆκεν . Καὶ ἡ μὴ τελεία , φησί , κίνησις , συνεχὴς δὲ ............ λέγεται μία εἶναι , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ κυρίως μία , ἀλλὰ κατὰ τὸ συνεχὲς μόνον , οἷον ἐάν τις ἄρξηται λευκαίνεσθαι , εἶτα πρὶν λευκανθήσεται τελέως ἐὰν μεταξὺ στάσις γίνηται καὶ ἠρεμία , λέγεται μὲν ἡ μέχρι τῆς στάσεως κίνησις μία , διότι συνεχὴς μέχρι ἐκείνης , κυρίως δὲ οὐ μία , εἴ γε κατὰ σκοπὸν εἶχεν ἡ φύσις ἢ ἡ τέχνη εἰς τὸ τέλειον εἶδος ἄγειν , τὴν λευκότητα · εἰ γὰρ μέχρι τῶν ἐκεῖσε εἰδῶν ἦν βαδίσαι , τελεία δήπουθέν ἐστι καὶ αὕτη ἡ κίνησις , καὶ διὰ τοῦτο κυρίως μία , ὅταν δὲ ὁ μὲν σκοπὸς ὑπάρχῃ τὸ τέλειον εἶδος τῆς λευκότητος ἐπιθεῖν , μεταξὺ δέ τις ἐγκοπὴ γένηται , ἀτελὴς ἡ τοιαύτη κίνησις , καὶ διὰ τοῦτο οὐ κυρίως μία , εἰ μὴ μόνον ὡς συνεχής . Ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι ἡ ἀνώμαλος κίνησις ἧττον μὲν τῆς ὁμαλῆς ἐστι μία , διὰ τοῦτο δὲ οὐδὲ ὅλως μία τὸ γὰρ ἧττον ἓν οὐχ ἕν ) , διὰ τοῦτο λέγει ὅτι τὸ ἧττον μῖξιν ἐργάζεται τοῦ ἐναντίου , ἡ δὲ μῖξις μετέχει ἀμφοτέρων τῶν ἐναντίων . καθὸ οὖν μία ἐστί , κατὰ τοῦτό ἐστιν ἧττον μία . Εἰ πᾶσαν κίνησιν μίαν οὖσαν ἐνδέχεται ποιὲ μὲν ὁμαλὴν εἶναι ποτὲ δὲ ἀνώμαλον , οἷον τὴν κατὰ τόπον ἐπ’ εὐθείας μὲν γινομένην ὁμαλὴν ἐπὶ ἕλικος δὲ ἀνώμαλον , ὁμαλὴ δέ ἐστιν ἡ ὁμοιομερὴς ἧς τὸ τυχὸν μέρος τῶ τυχόντι ἐφαρμόζει , οὐκ ἄν κτλ . ( p . 795,22 . 26 ) . Ἐντεῦθεν οἱ ἔλεγχοι τῶν δ΄ τρόπων , ἤρξατο δὲ ἀπὸ τοῦ τετάρτου . οὐκ ἔστιν οὖν , φησίν , ἡ ἐκ λευκοῦ κίνησις τῇ εἰς μέλαν ἐναντία , οὐδὲ <ἠ> ἐξ ὑγείας τῇ εἰς νόσον · μία γάρ ἐστι καὶ ἡ αὐτὴ ἀφισταμένη μὲν τοῦ ἑτέρου , ὁδεύουσα δὲ ἐπὶ τὸ ἕτερον . Εἰ καὶ συμβαίνει , φησίν , ἐπὶ τῶν · κινήσεων εἰπόντα τὸ ἐξ ἐναντίου εὐθὺς καὶ τὸ εἰς ἐναντίον συνεπινοεῖν , ἀλλ’ ὅμως , ἐπειδὴ νὺν ἀποδιελόντες τὰ μόρια οὕτω σκοποῦμεν διὰ τὸ τέλειον τῆς διαιρέσεως , μᾶλλον ἂν αἱ εἰς τἀναντία μεταβολαὶ ἐναντίαι ἄν ἦσαν ἢ αἱ ἐκ τοῦ ἐναντίου , διότι καὶ τὴν κλῆσιν ἐκ τῶν τελῶν ἔχουσι , καὶ τῶν μὲν ἐξ οὗ ἀπαλλάττονται , προσλαμβάνουσι δὲ τὰ εἰς ὅ . ἄλλα περὶ τούτου μὲν ὕστερον ἐροῦμεν , φησί , τοῦ μεταξὺ δηλονότι , πῶς ἡ μεταβολὴ οὐ μόνον ἐκ τοῦ ἐναντίου εἰς τὸ ἐναντίον γίνεται , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου εἰς · τὸ μεταξύ · ἐρεῖ γὰρ ὀλίγον ὕστερον . Διὰ τούτων τοῦ πρώτου ἐλέγχει τὸν τρίτον , τὸν ὑποτιθέμενον ἐν τῷ ἑνὶ τῶν ἐναντίων ἀμφοτέρας τὰς κινήσεις , τὴν μὲν ἐξ αὐτοῦ τὴν δὲ εἰς αὐτό . φησὶν οὗν ὅτι οὐδὲ αὗται αἱ κινήσεις ἐναντίαι εἰσί . , κἂν τό ἕτερόν ἐστι τῶν ἐναντίων ἐν ᾧ θεωροῦνται · καὶ γὰρ ἐν οἷς , φησί , μὴ ἔστιν ἐναντίον ἴδοι τις ἄν μεταβολὰς μὲν ἐναντίας , κινήσεις δὲ οὔ , οἷον ἐν ἀνθρώπῳ κτλ . ( p . 796,17.19 ) . Ὅπερ ὑπέσχεν ἐρεῖν νῦν ποιεῖ . ἐπεὶ γὰρ αἱ μεταβολαὶ οὐ μόνον ἐξ ἐναντίων γίνονται εἰς ἐναντία , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ μεταξύ ( μεταβάλλει γὰρ λευκὸν οὐ μόνον εἰς τὸ μέλαν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ φαιόν ) , καθά , φησί , μετέχει τοῦ ἐναντίου τὸ μεταξύ , κατὰ τοῦτο τὴν μεταβολὴν εἰς αὐτὸ ποιεῖται . πρὸ γὰρ ἑκατέρου , φησί , τῶν ἄκρων ἐναντίον πώς ἐστι τὸ μεταξύ · εἰ γὰρ μετέχει τῶν ἄκρων τὸ μεταξύ , οἷον τὸ φαιὸν λευκοῦ καὶ μέλανος , δῆλον ὅτι μεταβάλλει εἰς αὐτὸ τὸ λευκὸν οὐ καθὸ λευκοῦ μετέχει οὐδὲν γὰρ αὐτὸ εἰς ἑαυτὸ μεταβάλλει ) , ἀλλὰ καθὸ τοῦ μέλανος . Ἐπειδὴ κατεσκεύασεν ὅτι ἡ ἠρεμία ἀντίκειται τῇ κινήσει , ἐπειδὴ στέρησις ἡ ἠρεμία , ἡ <δὲ> στέρησις καὶ ἡ ἕξις ἀντίκεινται μέν , ἀλλ’ οὐχ τὰ ἐναντία , ὁ δὲ λόγος νῦν περὶ τῶν ἐναντίων κατὰ ἠρεμίαν , διὰ τοῦτο εἶπεν ὅτι κατά τι ἐναντία . Οὐχ ἡ τυχοῦσα , φησί , στέρησις ἤιοι ἠρεμία τῇ τυχούσῃ κινήσει ἐστὶν ἐναντίον οὐδὲ γὰρ ἡ κατὰ αὔξησιν ἠρεμία τῇ κατὰ τόπον ) , ἀλλὰ δηλονότι ἡ ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀναγομένη · τὰ γὰρ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ γένει . τῇ οὖν κατὰ τόπον κίνησε ἡ κτὰ τόπον ἠρεμία ἐναντίον , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . ἀλλὰ τοῦτο μὲν λέγεται ἁπλῶς . παλιν , φησί , προσδιορισμοῦ δεῖ · τὸ γὰρ εἰπεῖν ὅτι ἡ κατὰ τόπον τῇ κατὰ τόπον , ὁλοσχερέστερόν ἐστι καὶ ἀδιόριστον . πότερον γάρ , φησίν , ἡ ἐν τῷ κάτω μονὴ τῇ ἐκ τοῦ κάτω κινήσει ἐναντία ἐστὶ καὶ ἡ ἐν τῷ ἄνω τῇ ἐκ τῶν ἄνω , ἢ τῇ ἐν τῷ κάτω μονῇ ἡ ἐπὶ τὰ κάτω κίνησις ἐναντία καὶ ἡ ἐν τῷ ἄνω τῇ ἐπὶ τὰ ἄνω ; Διὸ καὶ δοκεῖ ἡ τοιαύτη κίνησις τρόπον τινὰ γένεσις μᾶλλον καὶ ἀρχὴ τῆς τοιαύτης ἠρεμίας , τῆς ἐν ᾧ κινεῖται δηλονότι , καὶ οὐχὶ ἐναντία . Ἐπιλύεται τὴν ἀπορίαν λέγων ὅτι εἰσὶ καὶ ἐν αὐταῖς παρὰ φύσιν κινήσεις · οὐ μόνον γὰρ ἔστι κατὰ φύσιν φθορά , ἀλλὰ καὶ παρὰ φύσιν , οἷον εἴ τις ὑπὸ ξίφους τελευτήσει . καὶ εἰ φθορὰ παρὰ φύσιν , καὶ γένεσις ἐξ ἀνάγκης · οἱ γοῦν διὰ τρυφὴν παρὰ τὸν προσήκοντα καιρὸν ἡβῶντες καὶ σπερμαίνοντες τοιοῦτοι ἄν εἶεν · παρὰ φύσιν γοῦν τότε ἡ τοῦ σπέρματος γένεσις . Ἑτέραν ἀπορίαν ἐκτίθεται , καί φησιν · εἰ ἔστι φθορὰ κατὰ φύσιν , ἔστι δὲ καὶ παρὰ φύσιν , ἐναντίον δὲ τὸ παρὰ φύσιν τῷ κατὰ φύσιν , αἱ φθοραὶ ἄρα ἐναντίαι ἀλλήλαις · εἰ δὲ δὴ καὶ τῇ γενέσει ἐναντίαι , δύο ἄρα ἑνὶ ἐναντία . Ἡ λύσις τῆς ἀπορίας . τί κωλύει , φησί , δύο ἑνὶ ἀντικεῖσθαι ἔστιν ὥς , τουτέστι κατά τινα τρόπον ; κατὰ γὰρ ἄλλο καὶ ἄλλο δύο τῷ αὐτῷ ἀντικεῖσθαι οὐδὲν ἄτοπον . καὶ γὰρ <εἰ> ἡ μὲν ἡδεῖα ἡ δὲ εἰ τύχοι τὴν ἑτέραν τῶν φθορῶν τὴν κατὰ φύσιν ἡδεῖαν εἶναι , τὴν δὲ παρὰ φύσιν λυπηράν , κατὰ μὲν τὸ ἡδὺ καὶ τὸ λυπηρὸν ἀντικείσονται ἀλλήλαις , ἕξουσι δὲ καὶ τὴν γένεσιν ἀντικειμένην οὐ κατὰ τοῦτο , ἀλλὰ καθὸ γένεσις φθορᾷ · ἀλλήλαις γὰρ οὐ καθὸ φθοραὶ ἀντέκειντο , ἀλλ’ ὡς ἡ μὲν κατὰ φύσιν ἡ δὲ παρὰ φύσιν , αἷς παρακολουθεῖ τῇ μὲν τὸ ἡδὺ τῇ δὲ τὸ λυπηρόν . Ἀπορεῖ διὰ τούτων ὅτι εἰ πάσης ἠρεμίας τῆς μὴ οὔσης ἀιδίου γένεσις ἔστι τῆς γὰρ ἀκινησίας τῆς γῆς ἀιδίου οὕσης οὐκ ἔστι γένεσις ) , εἰ δὲ γένεσις τῆς μὴ ἀεὶ οὔσης ἠρεμίας τὸ ἵστασθαι , ἔτι δὲ τὸ ἵστασθαι θᾶττόν ἐστι κινεῖσθαι , ἀνάγκη ἄρα καὶ ἐπὶ τῶν παρὰ φύσιν ἠρεμιῶν , εἴπερ ἔστιν αὐτῶν γένεσις μὴ οὐσῶν ἀιδίων , τὴν γένεσιν αὐτῶν εἶναι τὸ ἵστασθαι , τουτέστι τὸ θᾶττον κινεῖσθαι . νῦν δὲ τὸ ἐναν·τίων ὁρῶμεν ἐπὶ τῶν παρὰ φύσιν ἠρεμούντων · ἐγγίζοντα γὰρ κτλ . ( p . 798,18 . 22 ) γενητόν . Ἐπιλύεται τὴν ἀπορίαν . φησὶν ὅτι οὐκ ἐπὶ πάσης ἠρεμίας θεωρεῖται τὸ ἵστασθαι , τουτέστι τὸ ταχὺ κινεῖσθαι , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς κατὰ φύσιν , διότι [ γὰρ ] ὅτε πρὸς τῷ οἰκείῳ τόπῳ γίνεται τὸ κινούμενον ῥώννυται , ὅτε δὲ ἀπὸ 5 τοῦ οἰκείου ἐξίσταται τόπου ἀσθενέστερον γίνεται κτλ . ( p . 798,26 . 799,2 ) . Ἤ , φησί , τὸ ἵστασθαι ὅλως εἶναι τὸ εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον φέρεσθαι , ἢ συμβαίνειν ἅμα τῷ εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον φερομένῳ , ὡσεὶ παρακολούθημα ἅμα ἐκείνῳ συμβαῖνον . Καὶ τοῦτο ὕστερον ἐπαπορεῖ τοῖς εἰρημένοις . εἰ ἐναντίαν , φησίν , ἐλέ - γομεν τὴν ἐν τῷδε ἠρεμίαν τῇ ἐξ αὐτοῦ κινήσει , τὸ δὲ ἔν τινι ἀρξάμενον κινεῖσθαι οὔπω πάντῃ τὸ ἐξ οὗ κινεῖται ἀπολέλοιπεν , ἀνάγκη τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι · εἰ γὰρ ἐναντία μὲν ἡ κίνησις τῇ ἐξ οὗ ἠρεμίᾳ , μετέχει δὲ ἔτι κἀκείνης , ἐν τῷ αὐτῷ ἄν εἴη τὰ ἐναντία · τὸ γὰρ ἐκ λευκότητος κινούμενον οὔπω παντελῶς ἀπολέλοιπε τὴν λευκότητα , εἰ δὲ μὴ ἀπολέλοιπε , μετέχει αὐτῆς , ἔστι δὲ αὕτη καὶ ἐναντία ἐπὶ γὰρ τὸ ἐναντίον ἡ ὁδός ) , ἅμα ἄρα τὰ ἐναντία . Ἡ λύσις τῆς ἀπορίας . τὸ κινούμενον , φησίν , ἀπὸ λευκότητος , εἰ ἔτι δοκεῖ ἠρεμεῖν ἐν αὐτῇ , διότι μὴ ἀποβέβληκε πᾶσαν τὴν λευκότητα , οὐ καθ’ ἅπαξ ἐροῦμεν ἠρεμοῦν τε ἐν τῇ λευκότητι καὶ κινούμενον ἐξ αὐτῆς , ἵν’ οὕτως δόξωσιν ἅμα τὰ ἐναντία εἶναι , ἀλλὰ πῇ ἠρεμεῖν . οὐδὲν δὲ θαυμαστὸν κατά τι τῶν ἐναντίων μετέχειν ὡς κεκραμένων , οἷον τὸ φαιόν , τὸ δὲ ἅμα τὰ ἐναντία ἄκρατα ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι ἀδύνατον . καὶ διὰ τοῦτο , φησίν , οὐ κυρίως ἐναντία ἐστὶ κινήσει ἠρεμία , ἀλλὰ πῇ ἐναντία , κυρίως δὲ κίνησις κινήσει ἐναντία . — Ὅ φησι τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι κτά τι ἔχει ἄλλο καὶ ἄλλο τἀναντία , καὶ οὐ κατὰ τὸ αὐτό . — Ἕτερον ἐπιχείρημα . ἐπὶ πᾶσι , φησί , τὸ κινούμενον πάντως καὶ μεριστόν ἐστιν , ὡς δείξει ἐν τῷ ἑβδόμῳ , ἕξει τὸ μέν τι ἐξ οὗ κινεῖται τὸ δὲ εἰς ὅ · ὥστε κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο μεθέξει τῶν ἐναντίων . Τίς μὲν οὖν μία κίνησις εἶπεν , οὐ μέντοι εἶπεν τίς ἠρεμία μία , ἀλλ’ ἐκ τῶν εἰς κίνησιν εἰρημένων δῆλόν ἐστι καὶ περὶ τῆς ἠρεμίας · ἃ γὰρ ἐπ’ ἐκείνης εἴρηται , ταῦτα καὶ ἐπὶ ταύτης ἁρμόσει .
Lemmas: εἶπον ὅτι “ οὔτε κινέω οὔτε κινέω ὁ εἶδος ἢ ὁ τόπος ἢ ὁ τοσονδί ” οὗτος αὐτός διά οὗτος κατασκευάζω . διάφορος γάρ εἰμί , φημί , ὁ τε κινέω καί ὁ κινέω καί ὁ εἰς ὅς ὁ κίνησις . εἰμί τοίνυν ὁ εἰς ὅς ὁ κίνησις διαφέρω ὁ κινέω , οὐ ἄρα εἰμί κινέω . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἐν αὐτός ἄρα ὁ κίνησις . ὁράω ἐσθίω ἐν ὁ τρίτος ὅτι οὖσος ἐν ὁ κινέω , μόνος ἄρα ἐν ὁ κινέω . εἶτα ἐπεί ὁ τρεῖς μόνος μιμνήσκω , ὁ κινέω καί ὁ κινέω καί ὁ εἰς ὅς ὁ κίνησις , ὁ δέ ἐκ ὅς ὁ κίνησις παρίημι ( πρόδηλος γάρ ὁ κατά ὁ χρόνος · ἔξωθεν γάρ ὁ ὁ χρόνος ) , λέγω ὅτι εἰκότως παραλείπω ὁ ἐκ ὅς · μᾶλλον γάρ ἄν τις ὑποπτεύω εἰμί ὁ κίνησις ἐν ὁ εἰς ὅς ἢ ἐν ὁ ἐκ ὅς . ἀμελέω καί αὐτός ἐκ ὁ τέλος καί ὁ εἰς ὅς <μᾶλλον> ὀνομάζω ἢ ἐκεί ὁ ἕ ὁ ἐπί φθορά κίνησις φθορά λέγω καί εἰς ὁ μή εἰμί μεταβολή , καίτοι ἐκ εἰμί εἰμί , καί πάλιν ὁ εἰς ὁ εἰμί μεταβολή ἐκ ὁ εἰμί μᾶλλον προσαγορεύω γένεσις καλέω καί εἰς εἰμί μεταβολή , καίτοι ἐκ μή εἰμί εἰμί . εἰμί τοίνυν μᾶλλον ἐν ὁ εἰς ὅς ὑποπτεύω ὁ κίνησις ἢ ἐά ὁ ἐκ ὅς , δείκνυμι δέ ὅτι οὐ ἐν οὗτος , σχολή γε ἐν ὁ ἐκ ἄν εἰμί . εἶδος μέν , ὡς ἐπί γένεσις ἀδιάφορος γάρ ἀντί ὁ μεταβολεύς ὁ ὁ γένεσις χράω ὄνομα ) , παράδειγμα δέ ὁ εἶδος ὁ ἐπιστήμη εἶπον · εἴρω γάρ ἐν ὁ περι Ψυχή ὅτι γένεσις μᾶλλον ἀναλογέω ὁ ἐπί ὁ ἐπίσταμαι μήv ὁδός ἢ ἀλλοιόω . λέγω δέ ἄν εἶδος καί ὡς ἐπί αὔξησις εἰς εἶδος γάρ τίς τελευτάω ὁ αὔξησις ) , πάθος δέ ὡς ἐπί ἀλλοίωσις . ’Ev ἅπας μέν , τουτέστι ὁ εἶδος κτλ . ( p . 788,14 . 18 ) . τουτέστι κατά τίς ὁ συμβεβηκός · ἢ γάρ κατά ποσός ὁ κατά ποιότης ὁ καὶ τόπος . ἔρομαι ἐν ὁ πρῶτος οὗτος ὁ πραγματεία , ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί κατά συμβεβηκός , ὡς ὁ εἶδος μόνος γάρ εἰμί οὗτος εἰμί , οὐδαμῶς δέ μή εἰμί ) , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί κατά συμβαίνω δέ οὐ εἰμί , ὡς ὁ ὕλη . ἔχω μέν γάρ ὑπόστασις καί οὗτος καί ὁ εἰμί εἰμί ( κἀν γάρ λέγω αὐτός ἁπλόος μή εἰμί , οὖον ὁ μηδαμῶς εἰμί κατηγορέω αὐτός ) , ἀλλά ἐπεί μηδείς ἔχω κατά ἐνέργεια εἶδος , κατά οὗτος λέγω ἁπλόος μή εἰμί . εἰμί οὖν ὁ ὕλη κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί , κατά συμβαίνω δέ μή εἰμί ὁ μετέχω στέρησις . οὗτος οὖν καί ὁ ὕλη κατά συμβαίνω μή εἰμί · συμβαίνω γάρ αὐτός ὁ στέρησις μετέχω , ὅστις κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί εἰμί κατά συμβαίνω δέ εἰμί , ὅστις συμβαίνω ὁ ὕλη . ὅτι δέ κατά συμβαίνω ἔχω ὁ στέρησις ὁ ὕλη , δῆλος · οὖον γάρ ἄν ποτός εἶδος δέχομαι , εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ στέρησις αὐτός . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω , καί ὁ ὕλη κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί εἰμί κατά συμβαίνω δέ μή ὅς , μέλλω τις ἀπορέω πρός αὐτός · εἰμί κατά κτλ . ( p . 789,11 . 19 ) γίγνομαι . ὑπερβατός δέ ἀναγνωστέον ἀλλά ὅμως ἀληθής εἶπον ὅτι ὑπάρχω ὁ μή εἰμί ἁπλόος κατά ὁ γίγνομαι . ὅς γάρ συμβαίνω ὁ νοσέω , οὗτος εἰς ὑγεία μεταβάλλω , οὐ αὐτός ὁ νοσέω . κατά ἑαυτοῦ μέν , φημί , οὔτε κίνησις εἰμί κίνησις ἐνδέχομαι , οὔτε ἅμα ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος κινέω , κατά συμβαίνω δέ , φημί , ἐνδέχομαι . οἷος ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἀναμιμνήσκω θεώρημα τις κατά ὁ αὐτός χρόνος ἄλλος ἐπιλανθάνομαι · λέγω οὖν οὗτος ἐκ ἀνάμνησις εἰς λήθη μετά - λανθάνω , οὐδέ ὁ ἀνάμνησις οὗτος ἐπί λήθη γίγνομαι , ἀλλά ὅτι συμβαίνω ὁ αὐτός ἅμα κατά ὁ αὐτός χρόνος ἄλλος μέν μιμνήσκω ἄλλος δέ ἐπιλανθάνομαι . οὗτος οὐ ὡς ἀναγκαῖος εἰς ὁ ἀπόδοσις προστίθημι , ἀλλά ὡς ἕπω · ὁ γάρ κινέω τις κινέω καί ὁ ἐναντίος ποτέ κίνησις κινέω , ὁμοίως δέ καί ὁ ἠρεμέω τις ἠρεμία καί ὁ ἐναντίος ποτέ ἠρεμέω . ἐναντίος δέ ἠρεμία ὁ εἰς ὁ ἐναντίος τόπος γίγνομαι · διά γάρ ὁ ὁ τόπος ἐναντιότης καί ὁ κινέω καί ὁ ἠρεμία ἐναντίος . τουτέστι δεῖ ἐν τῆ γίγνομαι γένεσις ἢ κινέω κινέω εἰμί μέν τίς ὁ ὑπόκειμαι , εἰμί δέ τίς καί ὁ ἐκ ὅς καί ὁ εἰς ὅς · διάφορος γάρ ὁ τρεῖς . γράφω δέ καί οὕτως ὁ Ἀλέξανδρος · δεῖ γάρ εἰμί τίς ὁ ὅδε ἐκ ὅδε εἰς ὅδε κίνησις μή κίνησις , ἵνα εἰμί ὁ εἴρω ὅτι δεῖ εἰμί τίς πέρας ὁ κίνησις ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἀπό ὅδε ἐπί ὅδε , οὗτος δέ εἰμί μή κίνησις · ἄλλος γάρ δεῖ εἰμί ὁ πέρας ἐπί ὅς ἄγω ὁ κίνησις παρά αὐτός ὁ κίνησις . ἐπεί πολλάκις ὁ μεταβολή γίγνομαι οὐ ἁπλόος ἐπί ὁ ἐναντίος , ἀλλά οἷος ἐπί ὁ αὐτός εἶδος μᾶλλον ἢ κακός ὁ γάρ σκιατραφέω λευκός γίγνομαι , καίω δέ ὑπό ἥλιος μέλας ) , ἵνα οὖν μή τις ἀπορέω πρός αὐτός , ὅτι ‘ ὅταν ὁ κακός λευκός εἰς ὁ μᾶλλον λευκός μεταβάλλω καί ὁ μᾶλλον εἰς ὁ κακός , ποῖος εἰμί οὗτος ὁ κίνησις φημί ὅτι καί οὗτος ἀλλοίωσις εἰμί . πᾶς γάρ ἀλλοίωσις ἐκ ἐναντίος εἰς ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ἢ ἁπλόος ἢ πῇ , ἀπλόος μέν ὅταν ἐκ ὁ ἄκρος εἰς ὁ ἄκρος , πῇ δέ ὅταν εἰς ὁ μεταξύ καί τῆ ἐναντίος . εἴρω δέ καί ἀνωτέρω ὡς καί εἰς ὁ μεταξύ ὡς ὁ ] ἐναντίος γίγνομαι ὁ κίνησις , ὁ δέ μεταξύ μᾶλλον ἢ ἥσσων εἰμί πρός ὁ ἐναντίος . ὁ οὖν εἰς ὁ μᾶλλον λευκός μεταβολή εἰς ὁ ὁ ἐναντίος μεταβάλλω · μέλας x003E ; εἰμί ὁ κακός λευκός . πῇ οὖν μέλας καί οὐ ἁπλόος · καί γάρ ὡς πρός ὁ ἄκρος μέλας λευκός εἰμί . ὁ λευκός , φημί , μᾶλλον λευκός γίγνομαι ἐκ ὁ πῇ ἐναντίος μεταβάλλω , ὁ μέλας · ὁ γάρ κακός λευκός ὁ μετέχω ὁ ἐναντίος εἰμί κακός . ἐάν δέ εἰς ὁ κακός λευκός μεταβάλλω , εἰς ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ μεταβολή . οὗτος δέ εἶπον διότι ὁ πλεονάζω ὁ λευκός κτλ . ( p . 791,17 . 20 ) ἐκ ὁ ἐναντίος . οὐδείς ἄγαρ διαφέρω , φημί , εἰς ὁ εἰμί ὁ μεταβολή , ἄν τε εἰς ὁ ἁπλόος ἐναντίος μεταβάλλω ἄν τε εἰς ὁ πῇ ἐναντίος . οὗτος εἶπον δείκνυμι ὅτι δυνατός ὁ χρόνος μηδείς διαλείπω διαλέω - πω ὁ πρᾶγμα , ὡς εἰμί τις κτλ . ( p . 792,3 . 9 ) . ἀπό κοινός ὁ διαλείπω . διαλείπω γάρ ὁ ὁ μεταξύ χορδή ἀπήχησις · καί γάρ ὁ βαδίζω οὖον ........ ὁ ἔδαφος , ἀλλά ὑπερβαίνω μετέωρος ὁ ποιος ποιέω . ἐπεί εἶπον ἀνωτέρω “ ἔσχατος ὁ μεταβολεύς ὁ ἐναντίος ” ......... κτάομαι τόπος ἐναντίος , ὁρίζω οὗτος ἐνταῦθα . ἤτοι φύσις , ὡς ὁ στοιχεῖον ἐφεξῆς ἀλλήλων κατά ὁ φυσικός ὑποθέω , ὁ πῦρ μέν ὁ ἀήρ , οὗτος δέ ὁ ὕδωρ , οὗτος δέ ὁ γῆ , καί πάλιν ἐφεξῆς ὁ γένος ὁ εἶδος . ὁ Πυθαγόρειος ἐγκαλέω λέγω ὁ στιγμή μόνος θέσις κτλ . ( p . 792,26 . 793,3 ) λέγω , εἴπερ κατά ὁ ἄκρος ἅπτω ὁ ἅπτω . ἄκρος δέ στιγμή οὐ εἰμί , ἀλλά ἀντί ὁ ἐφαρμόζω ὁ ἅπτω χράω . ὁ ἀπαριθμέω ὄνομα καί διά-ὁρίζω ὁ μέν αὐτός συμ - βάλλω εἰς ὁ δείκνυμι τίς ποτός εἰμί ὁ κύριος εἷς κίνησις , ὁ δέ εἰς ὁ δείκνυμι ὅτι ὁ συνεχής οὐ ἐκ ἀρόω σύγκειμαι , οἷος οὔτε γραμμή ἐκ ὁ σημεῖον οὔτε χρόνος ἐκ ὁ νῦν οὔτε ὁ ] κίνησις ἐκ κίνημα . νῦν ἐν ζητέω ποῖος εἰμί εἷς κύριος κίνησις , καί φημί ὅτι πολλαχῶς ὁ εἷς λεʹ - Γέτης κίνησις , ἐπεί καί ὁ εἷς πολλαχῶς [ καί ὁ εἷς ] . ὁ δέ εἷς τριχῶς λέγω , ἢ γένος ἢ εἶδος ἢ ἀριθμός · καί ὁ εἷς οὖν κίνησις τριχῶς εἄν λέγω . ὅτι2 ὁ μέν ἐφεξῆς καί ὁ μεταξύ ἐν ὁ ἔχω θέσις καί ἐν ὁ μή ἔχω , ὁ δέ λοιπάς ἐν ὁ ἔχω μόνος . τουτέστι κατά ὁ εἶδος ὁ κατηγορία · ὁ γάρ ὑπό ὁ αὐτός κατηγορία ἀνάγω εἷς εἰμί ὁ γένος . ὅτι δεῖ πάντως εἷς εἰμί ὁ κινέω , καί εἷς κατά ἑαυτοῦ καί οὖον κτάομαι συμβεβηκός . εἷς δέ ὁ κινέω γίγνομαι οὖον κατά ἑαυτοῦ ἀλλά κατά συμβεβηκός , εἰμί ὁ Κορίσκος ἅμα βαδίζω καί μελαίνω . οὐδέ γάρ κτλ . ( p . 794,2 . 4 ) διότι συμβαίνω ὁ Κορίσκος λευκός εἰμί . οὖον δεῖ οὖν εἷς κατά συμβεβηκός , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ὁ ὑπόκειμαι . τουτέστιν εἰμί μέν δύο ὁ ἔχω ὁ πάλιν καί πάλιν γίγνομαι , διά αὐτός οὗτος καί ὁ κινέω ὁ ἀπό ὁ ἕξις δύο εἰμί καί αὐτός ἐκ ἀνάγκη · οὗτος γάρ προσληπτέον ἔξωθεν , εἶτα ἀπό ἄλλος ἀρχή καί ἐκληπτέον ἀπό κοινός πάλιν ὁ εἰμί σύνδεσμος , ἵνα εἰμί ὁ λόγος ὡς εἰμί ὁ ἀριθμός εἷς , καί ὁ ἔχω ἀνάγκη . δηλόω δέ ὅτι ὥσπερ εἰμί ὁ ἀριθμός εἷς ὁ κίνησις ὁ πρότερος ὁ ὕστερος , καί ὁ ἔχω ὁ πάλιν καί πάλιν εἷς εἰμί ἀνάγκη , οὕτως εἰμί δύο ὁ ἔχω οὖον εἷς , καί ὁ κίνησις ὁ πάλιν καί πάλιν δύο καί οὖον εἷς . εἶπον τίς ποτός εἰμί ὁ τέλειος κύριος κίνησις , ὅτι ὁ ἀπό ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός εἶδος καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος , ἐπεί δοκέω αὐτός ἐλλιπῶς ἀποδίδωμι ὁ λόγος , προστίθημι ἕτερος προσδιορισμός , ὅτι δεῖ ὁ εἰμί εἷς κίνησις πρός ὁ εἴρω καί ὁμαλός εἰμί καί τέλειος . τέλειος δέ εἰμί ὁ ἐπί ὁ τέλειος εἶδος ἄγω ἐπί ὅς ἐπείγω καί μή διακόπτω , οἷος ἵνα ὁ λευκαίνω μή πρότερος παύω κινέω ἄχρι ἄν ὁ τέλειος εἶδος ὁ λευκότης καταλαμβάνω . ὥσπερ γάρ ὁ ἀτελής ἄνθρωπος οὐδέ ὅλως εἰμί ἄνθρωπος εἰμί δέ ἄνθρωπος οὐ εἰμί , πῶς ἄν εἰμί ἄνθρωπος εἷς ; ) , οὗτος καί ἐπί κίνησις ὁ μή τέλειος οὐδέ ἄν εἷς εἰμί . ὁ γάρ τέλειος καί ὅλος καί εἷς εἴωθα καλέω , ὡς ὁ τέλειος ἄνθρωπος εἷς ἄνθρωπος , ὁ μέντοι ἀτελής ὁ μόριον ὁ εἷς ὀνομάζω , οἷος ὁ ἀτελής ἱμάτιον ἥμισυς τυγχάνω ἤ τίς τοιοῦτος , ὡς ὁ εἷς ὁ τέλειος ἁρμόζω · ὁ γάρ ὅλος καί εἷς καί τέλειος ὁ εἰδοποιέω προσήκω . καί ὁ μή τέλειος , φημί , κίνησις , συνεχής δέ ............ λέγω εἷς εἰμί , ἀλλά οὐ ἁπλόος οὐδέ κύριος εἷς , ἀλλά κατά ὁ συνεχής μόνος , οἷος ἐάν τις ἄρχω λευκαίνω , εἶτα πρίν λευκαίνω τέλειος ἐάν μεταξύ στάσις γίγνομαι καί ἠρεμία , λέγω μέν ὁ μέχρι ὁ στάσις κίνησις εἷς , διότι συνεχής μέχρι ἐκεῖνος , κύριος δέ οὖον εἷς , εἰμί γε κατά σκοπός ἔχω ὁ φύσις ἢ ὁ τέχνη εἰς ὁ τέλειος εἶδος ἄγω , ὁ λευκότης · εἰμί γάρ μέχρι ὁ ἐκεῖσε εἶδος εἰμί βαδίζω , τέλειος δήπουθεν εἰμί καί οὗτος ὁ κίνησις , καί διά οὗτος κύριος εἷς , ὅταν δέ ὁ μέν σκοπός ὑπάρχω ὁ τέλειος εἶδος ὁ λευκότης ἐπιθέω , μεταξύ δέ τις ἐγκοπή γίγνομαι , ἀτελής ὁ τοιοῦτος κίνησις , καί διά οὗτος οὖον κύριος εἷς , εἰμί μή μόνος ὡς συνεχής . ἵνα μή τις εἶπον ὅτι ὁ ἀνώμαλος κίνησις κακός μέν ὁ ὁμαλός εἰμί εἷς , διά οὗτος δέ οὐδέ ὅλως εἷς ὁ γάρ κακός εἷς οὐ εἷς ) , διά οὗτος λέγω ὅτι ὁ κακός μῖξις ἐργάζομαι ὁ ἐναντίος , ὁ δέ μίξις μετέχω ἀμφότερος ὁ ἐναντίος . καθό οὖν εἷς εἰμί , κατά οὗτος εἰμί κακός εἷς . εἰμί πᾶς κίνησις εἷς εἰμί ἐνδέχομαι ποιός μέν ὁμαλός εἰμί ποτέ δέ ἀνώμαλος , οἷος ὁ κατά τόπος ἐπί εὐθύς μέν γίγνομαι ὁμαλός ἐπί ἕλιξ δέ ἀνώμαλος , ὁμαλός δέ εἰμί ὁ ὁμοιομερής ὅς ὁ τυγχάνω μέρος ὁ τυγχάνω ἐφαρμόζω , οὐ ἄν κτλ . ( p . 795,22 . 26 ) . ἐντεῦθεν ὁ ἔλεγχος2 ὁ Δ΄ τρόπος , ἄρχω δέ ἀπό ὁ τέταρτος . οὐ εἰμί οὖν , φημί , ὁ ἐκ λευκός κίνησις ὁ εἰς μέλας ἐναντίος , οὐδέ ἐάω ἐκ ὑγεία ὁ εἰς νόσος · εἷς γάρ εἰμί καί ὁ αὐτός ἀφίστημι μέν ὁ ἕτερος , ὁδεύω δέ ἐπί ὁ ἕτερος . εἰμί καί συμβαίνω , φημί , ἐπί ὁ · κίνησις εἶπον ὁ ἐκ ἐναντίος εὐθύς καί ὁ εἰς ἐναντίος συνεπινοέω , ἀλλά ὅμως , ἐπεί νῦν ἀποδιαιρέω ὁ μόριον οὗτος σκοπέω διά ὁ τέλειος ὁ διαίρεσις , μᾶλλον εἄν ὁ εἰς τἀναντία μεταβολή ἐναντίος ἄν εἰμί ἢ ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος , διότι καί ὁ κλῆσις ἐκ ὁ τέλος ἔχω , καί ὁ μέν ἐκ ὅς ἀπαλλάσσω , προσλαμβάνω δέ ὁ εἰς ὅς . ἄλλος περί οὗτος μέν ὕστερος εἴρω , φημί , ὁ μεταξύ δηλονότι , πῶς ὁ μεταβολή οὖον μόνος ἐκ ὁ ἐναντίος εἰς ὁ ἐναντίος γίγνομαι , ἀλλά καί ἐκ ὁ ἐναντίος εἰς · ὁ μεταξύ · εἴρω γάρ ὀλίγος ὕστερος . Ζεύς οὗτος ὁ πρῶτος ἔλεγχος ὁ τρίτος , ὁ ὑποτίθημι ἐν ὁ εἷς ὁ ἐναντίος ἀμφότερος ὁ κινέω , ὁ μέν ἐκ αὐτός ὁ δέ εἰς αὐτός . φημί ἐν ὅτι οὐδέ οὗτος ὁ κινέω ἐναντίος εἰμί . , κἀν ὁ ἕτερος εἰμί ὁ ἐναντίος ἐν ὅς θεωρέω · καί γάρ ἐν ὅς , φημί , μή εἰμί ἐναντίος ὁράω τις ἄν μεταβολή μέν ἐναντίος , κινέω δέ οὖον , οἷος ἐν ἄνθρωπος κτλ . ( p . 796,17.19 ) . ὅπερ ὑπέχω εἴρω νῦν ποιέω . ἐπεί γάρ ὁ μεταβολή οὖον μόνος ἐκ ἐναντίος γίγνομαι εἰς ἐναντίος , ἀλλά καί εἰς ὁ μεταξύ ( μεταβάλλω γάρ λευκός οὖον μόνος εἰς ὁ μέλας , ἀλλά καί εἰς ὁ φαιός ) , καθά , φημί , μετέχω ὁ ἐναντίος ὁ μεταξύ , κατά οὗτος ὁ μεταβολή εἰς αὐτός ποιέω . πρό γάρ ἑκάτερος , φημί , ὁ ἄκρος ἐναντίος πως εἰμί ὁ μεταξύ · εἰμί γάρ μετέχω ὁ ἄκρος ὁ μεταξύ , οἷος ὁ φαιός λευκός καί μέλας , δῆλος ὅτι μεταβάλλω εἰς αὐτός ὁ λευκός οὖον καθό λευκός μετέχω οὐδείς γάρ αὐτός εἰς ἑαυτοῦ μεταβάλλω ) , ἀλλά καθό ὁ μέλας . ἐπεί κατασκευάζω ὅτι ὁ ἠρεμία ἀντίκειμαι ὁ κινέω , ἐπεί στέρησις ὁ ἠρεμία , ὁ <δὲ> στέρησις καί ὁ ἕξις ἀντίκειμαι μέν , ἀλλά οὐ ὁ ἐναντίος , ὁ δέ λόγος νῦν περί ὁ ἐναντίος κατά ἠρεμία , διά οὗτος εἶπον ὅτι κατά τίς ἐναντίος . οὐχ ὁ τυγχάνω , φημί , στέρησις ἤϊος ἠρεμία ὁ τυγχάνω κινέω εἰμί ἐναντίος οὐδέ γάρ ὁ κατά αὔξησις ἠρεμία ὁ κατά τόπος ) , ἀλλά δηλονότι ὁ ὑπό ὁ αὐτός γένος ἀνάγω · ὁ γάρ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός γένος . ὁ οὖν κατά τόπος κινέω ὁ κτάομαι τόπος ἠρεμία ἐναντίος , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ἀλλά οὗτος μέν λέγω ἁπλόος . πάλιν , φημί , προσδιορισμός δεῖ · ὁ γάρ εἶπον ὅτι ὁ κατά τόπος ὁ κατά τόπος , ὁλοσχερής εἰμί καί ἀδιόριστος . πότερος γάρ , φημί , ὁ ἐν ὁ κάτω μονή ὁ ἐκ ὁ κάτω κινέω ἐναντίος εἰμί καί ὁ ἐν ὁ ἄνω ὁ ἐκ ὁ ἄνω , ἢ ὁ ἐν ὁ κάτω μονή ὁ ἐπί ὁ κάτω κίνησις ἐναντίος καί ὁ ἐν ὁ ἄνω ὁ ἐπί ὁ ἄνω ; Διὸ καί δοκέω ὁ τοιοῦτος κίνησις τρόπος τις γένεσις μᾶλλον καί ἀρχή ὁ τοιοῦτος ἠρεμία , ὁ ἐν ὅς κινέω δηλονότι , καί οὐ ἐναντίος . ἐπιλύω ὁ ἀπορία λέγω ὅτι εἰμί καί ἐν αὐτός παρά φύσις κινέω · οὖον μόνος γάρ εἰμί κατά φύσις φθορά , ἀλλά καί παρά φύσις , οἷος εἰμί τις ὑπό ξίφος τελευτάω . καί εἰμί φθορά παρά φύσις , καί γένεσις ἐκ ἀνάγκη · ὁ γοῦν διά τρυφή παρά ὁ προσήκω καιρός ἡβάω καί σπερμαίνω τοιοῦτος ἄν ἄγω · παρά φύσις γοῦν τότε ὁ ὁ σπέρμα γένεσις . ἕτερος ἀπορία ἐκτίθημι , καί φημί · εἰμί εἰμί φθορά κατά φύσις , εἰμί δέ καί παρά φύσις , ἐναντίος δέ ὁ παρά φύσις ὁ κατά φύσις , ὁ φθορά ἄρα ἐναντίος ἀλλήλων · εἰμί δέ δή καί ὁ γένεσις ἐναντίος , δύο ἄρα εἷς ἐναντίος . ὁ λύσις ὁ ἀπορία . τίς κωλύω , φημί , δύο εἷς ἀντίκειμαι εἰμί ὅς , τουτέστι κατά τις τρόπος ; κατά γάρ ἄλλος καί ἄλλος δύο ὁ αὐτός ἀντίκειμαι οὐδείς ἄτοπος . καί γάρ εἰμί ὁ μέν ἡδύς ὁ δέ εἰμί τυγχάνω ὁ ἕτερος ὁ φθορά ὁ κατά φύσις ἡδύς εἰμί , ὁ δέ παρά φύσις λυπηρός , κατά μέν ὁ ἡδύς καί ὁ λυπηρός ἀντίκειμαι ἀλλήλων , ἔχω δέ καί ὁ γένεσις ἀντίκειμαι οὖον κατά οὗτος , ἀλλά καθό γένεσις φθορά · ἀλλήλων γάρ οὖον καθό φθορά ἀντίκειμαι , ἀλλά ὡς ὁ μέν κατά φύσις ὁ δέ παρά φύσις , ὅς παρακολουθέω ὁ μέν ὁ ἡδύς ὁ δέ ὁ λυπηρός . ἀπορέω διά οὗτος ὅτι εἰμί πᾶς ἠρεμία ὁ μή εἰμί ἀίδιος γένεσις εἰμί ὁ γάρ ἀκινησία ὁ γῆ ἀίδιος ὗσις οὐ εἰμί γένεσις ) , εἰμί δέ γένεσις ὁ μή ἀεί εἰμί ἠρεμία ὁ ἵστημι , ἔτι δέ ὁ ἵστημι ταχύς εἰμί κινέω , ἀνάγκη ἄρα καί ἐπί ὁ παρά φύσις ἠρεμία , εἴπερ εἰμί αὐτός γένεσις μή εἰμί ἀίδιος , ὁ γένεσις αὐτός εἰμί ὁ ἵστημι , τουτέστι ὁ ταχύς κινέω . νῦν δέ ὁ ἐναντίος ὁράω ἐπί ὁ παρά φύσις ἠρεμέω · ἐγγίζω γάρ κτλ . ( p . 798,18 . 22 ) γενητός . ἐπιλύω ὁ ἀπορία . φημί ὅτι οὐ ἐπί πᾶς ἠρεμία θεωρέω ὁ ἵστημι , τουτέστι ὁ ταχύς κινέω , ἀλλά ἐπί ὁ κατά φύσις , διότι [ γάρ ] ὅτε πρός ὁ οἰκεῖος τόπος γίγνομαι ὁ κινέω ῥώννυμι , ὅτε δέ ἀπό 5 ὁ οἰκεῖος ἐξίστημι τόπος ἀσθενής γίγνομαι κτλ . ( p . 798,26 . 799,2 ) . ἤ , φημί , ὁ ἵστημι ὅλως εἰμί ὁ εἰς ὁ ἑαυτοῦ τόπος φέρω , ἢ συμβαίνω ἅμα ὁ εἰς ὁ ἑαυτοῦ τόπος φέρω , ὡσεί παρακολούθημα ἅμα ἐκεῖνος συμβαίνω . καί οὗτος ὕστερος ἐπαπορέω ὁ εἴρω . εἰμί ἐναντίος , φημί , ἐλὲ - γόμος ὁ ἐν ὅδε ἠρεμία ὁ ἐκ αὐτός κινέω , ὁ δέ ἐν τις ἄρχω κινέω οὔπω πάντῃ ὁ ἐκ ὅς κινέω ἀπολείπω , ἀνάγκη ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ ἐναντίος μέν ὁ κίνησις ὁ ἐκ ὅς ἠρεμία , μετέχω δέ ἔτι κά̓κες , ἐν ὁ αὐτός ἄν εἰμί ὁ ἐναντίος · ὁ γάρ ἐκ λευκότης κινέω οὔπω παντελῶς ἀπολείπω ὁ λευκότης , εἰμί δέ μή ἀπολείπω , μετέχω αὐτός , εἰμί δέ οὗτος καί ἐναντίος ἐπί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ ὁδός ) , ἅμα ἄρα ὁ ἐναντίος . ὁ λύσις ὁ ἀπορία . ὁ κινέω , φημί , ἀπό λευκότης , εἰμί ἔτι δοκέω ἠρεμέω ἐν αὐτός , διότι μή ἀποβάλλω πᾶς ὁ λευκότης , οὖον κατά ἅπαξ εἴρω ἠρεμέω τε ἐν ὁ λευκότης καί κινέω ἐκ αὐτός , ἵνα οὕτως δοκέω ἅμα ὁ ἐναντίος εἰμί , ἀλλά πῇ ἠρεμέω . οὐδείς δέ θαυμαστός κατά τίς ὁ ἐναντίος μετέχω ὡς κεράννυμι , οἷος ὁ φαιός , ὁ δέ ἅμα ὁ ἐναντίος ἄκρατος ἐν ὁ αὐτός εἰμί ἀδύνατος . καί διά οὗτος , φημί , οὖον κύριος ἐναντίος εἰμί κινέω ἠρεμία , ἀλλά πῇ ἐναντίος , κύριος δέ κίνησις κινέω ἐναντίος . — ὅς φημί τοιοῦτος εἰμί , ὅτι κτάομαι τίς ἔχω ἄλλος καί ἄλλος τἀναντία , καί οὖον κατά ὁ αὐτός . — ἕτερος ἐπιχείρημα . ἐπί πᾶς , φημί , ὁ κινέω πάντως καί μεριστός εἰμί , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ἕβδομος , ἔχω ὁ μέν τίς ἐκ ὅς κινέω ὁ δέ εἰς ὅς · ὥστε κατά ἄλλος καί ἄλλος μετέχω ὁ ἐναντίος . Τῖς μέν οὖν εἷς κίνησις εἶπον , οὖον μέντοι εἶπον τίς ἠρεμία εἷς , ἀλλά ἐκ ὁ εἰς κίνησις εἴρω δῆλος εἰμί καί περί ὁ ἠρεμία · ὁ γάρ ἐπί ἐκεῖνος εἴρω , οὗτος καί ἐπί οὗτος ἁρμόζω .