joannes-philoponus.in-aristotelis-physicorum-libros-commentaria 1
Δύο μερῶν ὄντων τῆς φιλοσοφίας κατὰ Ἀριστοτέλην , τοῦ τε θεωρη - τικοῦ καὶ πρακτικοῦ , πρὸς τὸ θεωρητικὸν μάλιστα τὴν πᾶσαν σπουδὴν κατεβάλετο Ἀριστοτέλης · τούτῳ γὰρ τὴν τῶν ὄντων φύσιν ᾗ ὄνια γινώσκομεν . τοῦ δὲ θεωρητικοῦ εἰς τρία μέρη διῃρημένου , τὸ φυσιολογικὸν τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ μαθηματικόν , περὶ τὸ φυσιολογικὸν μάλιστα κατεγένετο ὡς σύστοιχον μᾶλλον τῇ φύσει τῇ ἡμετέρᾳ , καὶ ὅτι τὸ μὲν θεολογικὸν καὶ μαθηματικὸν παρὰ πολλοῖς ἦν καὶ πρὸ Ἀριστοτέλους ἐξειργασμένα , τὸ δὲ φυσιολογικὸν οὐχ οὕτως . ὅθεν καὶ πλείστας ὁ Ἀριστοτέλης φυσικὰς πραγματείας συνέγραψε , καὶ συνδιεῖλε τοῖς φυσικοῖς πᾶσιν ὡς εἰπεῖν πράγμασιν τὸ τῶν ἑαυτοῦ συγγραμμάτων πλῆθος . ἵνα δὲ τοῦτο δείξωμεν , εὔλογον ἄν εἴη τῶν παρακολουθούντων τοῖς φυσικοῖς πράγμασιν αἵρεσιν ποιήσασθαι · μαθησόμεθα γὰρ οὕτως ὅτι καὶ αἱ τοῦ ’Αριστοτέλους πραγματεῖαι ἀκολούθως τοῖς φυσικοῖς συνδιῃρέθησαν πράγμασι . Τὰ μὲν κοινῶς ἅπασι παρακολουθεῖ , τὰ δὲ ἰδίᾳ τισί · καὶ τῶν ἰδίᾳ τισὶ παρακολουθούντων τὰ μὲν τοῖς ἀιδίοις ἰδίᾳ ὑπάρχει , τὰ δὲ τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ · καὶ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ ὑπαρχόντων τὰ μὲν τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν ἰδίᾳ ὑπάρχει , τὰ δὲ τοῖς ἐν τῇ γῇ · καὶ τῶν τοῖς ἐν τῇ γῇ ὑπαρχόντων τὰ μὲν ἰδίᾳ τοῖς ἀψύχοις ὑπάρχει , τὰ δὲ τοῖς ἐμψύχοις · καὶ τῶν τοῖς ἐμψύχοις ὑπαρχόντων τὰ μὲν τοῖς αἰσθητοῖς ἰδίᾳ ὑπάρχει , τὰ δὲ τοῖς ἀναισθήτοις . γέγραπται οὖν αὐτῷ περὶ τῶν κοινῶς πᾶσι τοῖς φυσικοῖς ὑπαρχόντων , ἥτις ἐστὶν ἡ προκειμένη πραγματεία , καὶ περὶ τῶν ἰδίᾳ τοῖς . ἀιδίοις ὑπαρχόντων ἐν τοῖς Περὶ οὐρανοῦ , καὶ περὶ τῶν κοινῇ πᾶσι τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ παρακολουθούντων ἐν τοῖς Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς , ἐν δὲ τοῖς Μετεώροις περὶ τῶν ἰδίᾳ τούτοις ὑπαρχόντων γέ - γραmαι αὐτῷ καὶ Περὶ μετάλλων τοιοῦτο δέ ἐστι καὶ ὁ τῶν Μετεώρων a 1r τέταρτος ) , ἐν οἷς περὶ τῶν τοῖς ἀψύχοις παρεπομένων ἐδίδαξεν . αἱ δὲ περὶ ζῴων καὶ φυτῶν πᾶσαι πραγματεῖαι αἱ μέν εἰσι περὶ τῶν ὡς ἐμψύχοις καὶ ἀναισθήτοις παρακολουθούντων , ὡς αἱ περὶ φυτῶν , αἱ δὲ περὶ τῶν ὡς ἑμψύχοις καὶ αἰσθητικοῖς , ὡς αἱ περὶ τῶν ζῴων πᾶσαι πραγματεῖαι καὶἱστορίαι . τούτοις δὲ αὐτοῖς , τοῖς ζῴοις τὰ μὲν ὡς ὅλοις παρακολουθεῖ , τὰδὲ τοῖς μέρεσιν αὐτῶν . περὶ μὲν οὖν τῶν ὡς ὅλοις ζῴοις παρακολουθούντων ἐν τῇ Περὶ ζῴων διείλεκται , περὶ δὲ τῶν τοῖς μέρεσιν αὐτῶν παρακολουθούντων ἔν τε τοῖς Περὶ μορίων ζῴων καὶ ἐν τοῖς Περὶ κινήσεως ζῴων καὶ τὰ Περὶ ὕπνου δὲ καὶ ἐγρηγόρσεως , Περὶ ζωῆς τε καὶ θανάτου καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις εἰς τὴν περὶ ζῴων συντείνει θεωρίαν , καὶ προσέτι τὰ Περὶ ψυχῆς . τοιαύτη μὲν οὖν ἡ πᾶσα περὶ φύσεως τοῦ Ἀριστοτέλους . πραγματεία . τὸ δὲ προκείμενον βιβλίον ἐστίν , ὡς εἴρηται , περὶ τῶν κοινῇ πᾶσι τοῖς φυσικοῖς πράγμασι παρακολουθούντων , διὸ καὶ ἰδίως Φυσικὴν τὴν πραγματείαν ὠνόμασε . ταῦτα δέ ἐστι πέντε · ὕλη εἶδος τόπος χρόνος κίνησις . καὶ ἐν μὲν τοῖς πρώτοις τέτρασι βιβλίοις διδάσκει περὶ τῶν τεσσάρων , ἐν δὲ τοῖς τελευταίοις τέτρασι περὶ κινήσεως · ποικίλος γάρ ἐστιν ὁ περὶ κινήσεως λόγος , καὶ πολλὰ τούτῳ ἐστὶ τὰ παρακολουθήματα . ὅθεν καὶ τὴν ὅλην πολλάκις πραγματείαν Περὶ κινήσεως ὀνομάζει , “ εἴρηται ” λέγων “ ἡμῖν ἐν τοῖς Περὶ κινήσεως ” , τουτέστιν ἐν τῇ Φυσικῇ , ἐκ τοῦ μέρους ὅλην πραγματείαν ὀνομάζων . κατά τινας δὲ τῶν φυσικῶν καὶ τὸ κενὸν καὶ τὸ ἄπειρον ρον πᾶσι παρακολουθεῖ τοῖς φυσικοῖς πράγμασι . Δημόκριτός τε γὰρ πάντα φυσικὰ πράγματα συνεστάναι ἔλεγε ἐκ τῶν ἀτόμων τε καὶ τοῦ κενοῦ , καὶ Ἀναξαγόρας πάλιν ἀπείρους ἐν ἑκάστῳ ἔλεγεν εἶναι τὰς ὁμοιομερείας . ἀλλὰ καὶ τὰς ἀτόμους ὁ Δημόκριτος ἀπείρους εἶναι ὑπετίθετο · ἀλλ’ ὅτι μὲν οὐδαμοῦ δύναται εἶναι τὸ κενὸν δείκνυσιν ἐν τῳ τεταρτῳ τῆς προκειμένης πραγματείας ὁ Ἀριστοτέλης , τὸ δὲ ἄπειρον ὅτι μὲν κατ’ ἐνέργειαν εἶναι οὐ δύναται οὐδ’ ὅλον ἅμα ὁμοίως δείκνυσι , δυνάμει δὲ μόνον καὶ κατὰ μέ|ρη συνεστάναι . εἰσὶ γὰρ τοιαῦτά τινα ἐν τῷ παντί , ἃ καθόλου μὲν συστῆναι οὐ δύναται , κατὰ μέρη δὲ ὑφέστηκεν . ὥσπερ λέγομεν ὑφεστάναι τὴν ἡμέραν οὐ τῷ ὅλην ἅμα εἶναι , ἀλλὰ τῷ κατὰ μέρη · ὁμοίως δὲ καὶ τὸν ἀγῶνα ὑφεστηκέναι λέγομεν οὐ τῷ ὅλον ἅμα συνεστάναι , ἀλλὰ τῷ κατὰ μέρος , πυγμὴν φέρε εἰπεῖν ἢ πάλην ἢ τῶν ἄλλων τι . οὕτως δὲ καὶ τὸ ἄπειρον δείκνυσι πῇ μὲν ὄν , πῇ δὲ οὐκ ὄν · καθόλου μὲν γὰρ οὐκ ἔστι δείκνυσι , κατὰ μέρη δὲ τῷ γίνεσθαι ἀεὶ τὰ πράγματα καὶ ἐπ’ ἄπειρον . ἡ δὲ στέρησις παρακολουθεῖ μὲν καὶ αὐτὴ τοῖς φυσικοῖς , οὐ πᾶσι δέ , ἀλλὰ τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ μόνοις · ταῦτα γὰρ πέφυκε παρὰ μέρος πῇ μὲν τοῦ εἴδους , τῇ δὲ τῆς στερήσεως μετέχειν . περὶ μὲν οὖν τῶν παρακολουτοιοῦτο θούντων τοῖς φυσικοῖς τοσαῦτα . ἐν δὲ τῷ πρώτῳ βιβλίῳ ἀνασκευάζει καὶ τὰς τῶν παλαιοτέρων περὶ τῶν φυσικῶν ἀρχῶν δόξας καὶ διδάσκει περὶ τοῦ εἴδους καὶ τῆς ὕλης , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ περὶ τοῦ εἰδους ( διαλέγεται δὲ καὶ περὶ τῆς ὕλης , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τοῦ εἴδους · ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τῆς ὕλης ἤπερ τοῦ εἴδους , ὡς καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ τοῦ εἴδους μᾶλλον ἤπερ τῆς ὕλης ) , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ διδάσκει περὶ κιγήσεως καὶ ἀπείρου , ἐν δὲ τῷ τετάρτῳ περὶ τόπου χρόνου κενοῦ , ἐν δὲ τοῖς λοιποῖς τέτρασι περὶ κινήσεως καὶ πάντων καὶ ] τῶν παρακολουθύντων αὐτῇ . ἀμέλει καὶ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ὁπηνίκα βούλεται ταῦτα τὰ βιβλία σημᾶναι οὕτω φησίν , ὅτι “ εἴρηται ἡμῖν ἐν τοῖς Περὶ κινήσεως ” . p . 184a10 ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περὶ πάσας τὰς μεθόδους , ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα , ἐκ του ταύτα γινώσκειν . Ἔθος τῷ ’ Αριστοτέλει ἀπό τινων κοινῶν ἀξιωμάτων ἄρχεσθαι · τῶν πραγματειῶν . οὕτω γοῦν καὶ ἐν τῇ Μεῖά τὰ φυσικὰ ἀπό τινος κοινοῦ ὁμο λογήματος ἤρξατο · “ πάντες ” γάρ φησιν “ ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει . σημεῖον δὲ ἡ τῶν αἰσθήσεων ἀγάπησις ” · καὶ ἐν τῇ ’ Αποδεικτικῇ · “ πᾶσα διδασκαλία καὶ πᾶσα μάθησις ἐκ προϋπαρχούσης γίνεται γνώσεως ” καὶ ἐν τοῖς ’Ηθικοῖς · “ πᾶσα τέχνη καὶ μέθοδος , ὁμοίως δὲ πρᾶξις καὶ προαίρεσις , ἀγαθοῦ τινος ἐφίεσθαι δοκεῖ ” · οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα ἀπὸ κοινοῦ τινος ἀξιώματος τὴν ἀρχὴν ποιεῖται . ἔστι δὲ τὸ ἀξίωμα τοιοῦτον · πάσα ἐπιστήμη ἔχουσα ἀρχὰς ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα γινώσκεται γνωσθεισῶν τῶν ἀρχῶν καὶ αἰτίων καὶ στοιχείων . ἐπεὶ οὖν , φησί , καὶ τῶν φυσικῶν πραγμάτων εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα , τότε γνωσόμεθα αὐτὰ ὅταν τἀς ἀρχὰς αὐτῶν καὶ τὰ αἴτια καὶ τὰ στοιχεῖα γνῶμεν . ἔστι δὲ ὁ ὅλος συλλογισμὸς τοιοῦτος · τῆς περὶ φύσεως ἐπιστήμης εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα · πᾶσα ἐπιστήμη ἧσπερ εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα γινώσκεται τῶν ἀρχῶν καὶ αἰτίων καὶ στοιχείων ἐγνωσμένων · καὶ ἡ περὶ φύσεως ἄρα ἐπιστήμη γνωσθήσεται ἐγνωσμένων τῶν ἀρχῶν καὶ αἰτίων καὶ στοιχείων . ὁ μὲν οὖν πᾶς συλλογισμὸς τοιοῦτος , αὐτὸς δὲ διὰ συντομίαν τὴν μείζονα μόνον θεὶς πρότασιν , τὴν λέγουσαν ὅτι πᾶσα μέθοδος ἧσπερ εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα γινώσκεται ἐγνωσμένων τῶν ἀρχῶν καὶ ἀρχαὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα . παραλιμπάνει δὲ καὶ τὸ συμπέρασμα , τίωσι δὲ μόνον τὸ ἀκόλουθον τῷ συμπεράσματι · τὸ μὲν γὰρ συμπέρασμα ἦν ἴκα · . ἡ φυσιολογία ἄρα γνωσθήσεται τῶν ἀρχῶν γνωσθειῶν’ . τὸ τούτου οὖν ἀκόλουθον τίθησι . τοῦτο δέ ἐστιν ὅτι , ἐπειδὴ ἡ φυσιολογία γινώσκεται τῶν ἀρχῶν γνωσθεισῶν , ὅπερ ἐκ τοῦ συλλογισμοῦ συνεπεράνθη , πειρατέον διορίσαι τὰς ἀρχὰς τῆς φυσιολογίας . ὁ μὲν οὖν Ἀριστοτέλης οὕτως , Θεόφραστος δὲ καὶ ὅλον τὸν συλλογισμὸν ἔθηκεν ἐν τῇ ἰδίᾳ . Περὶ φύσεως πραγματείᾳ , παραμυθίας τινὸς ἀξιώσας καὶ τὴν ἐλάττονα πρότασιν τὴν ὅτιπερ τῆς φυσιολογίας εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα . τοῦτο γὰρ οὐ πρόδηλον . κατασκευάζει οὖν αὐτὴν τοῦτον τόν τρόπον · τὰ φυσικά , φησί , πράγματα ἢ σώματά ἐστιν ἢ ἐν σώματι τὸ εἶναι ἔχει , οἷον αἱ ῥοπαὶ καὶ αἱ δυνάμεις καὶ τὰ ὅμοια · πάντα δὲ τὰ σώματα καὶ τὰ ἐν σώματι τὸ εἶναι ἔχοντα σύνθετά ἐστι καὶ ὅτι μὲν τὰ σώματα σύνθετα πρόδηλον . συνθέτους δέ φησι καὶ τὰς δυνάμεις τὰς ἐν ὑποκειμένοις τοῖς σώμασι τὸ εἶναι ἐχούσας καὶ ἁπλῶς πάντα τὰ ἐν ὑποκειμένῳ εἴδη , πρῶτον μὲν τῷ ἐκ γενῶν εἶναι καὶ διαφορῶν , ἔπειτα εἰ καὶ κατὰ τὸν ὁριστικὸν λόγον θεωρούμενα ἁπλᾶ ἐστιν , ἀλλ’ ὁ ὁριστικὸς λόγος οὐκ ἐν ὑπάρξει , ἀλλ’ ἐν μόνῃ τῇ ἐπινοίᾳ τὸ εἶναι ἔχει . ὡς μέντοι ἐνυπόστατα ὄντα μετὰ τοῦ ὑποκειμένου θεωρεῖται · ἡ γὰρ ἐνεργείᾳ οὖσα ὄψις οὐκ ἔστιν αὐτὴ ἡ δύναμις μόνον , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ὀπτικοῦ πνεύματος . ἄλλως τε οἱ φυσικοὶ ὡς φυσικὰ καὶ ἐν ὑπάρξει πράγματα αὐτὰ θεωροῦντες μετὰ τοὐ ὑποκειμένου αὐτὰ θεωροῦσιν . ὁ γὰρ ὁριστικὸς αὐτῶν , ὡς εἶπον , λόγος ἐν μόνῃ τῇ ἐπινοίᾳ τὸ εἶναι ἔχει • ταύτῃ δὲ οὐδὲ ἰδέας ’ ) αὐτῶν εἶναι βούλεται ὁ Ἀριστοτέλης τῷ τὰ φυσικὰ εἴδη μὴ ὑφίστασθαι ἐξῃρημένα σωμάτων , ἀλλ’ ἐν ψιλῇ μόνον εἶναι ἐπινοίᾳ . ἄλλως τε οὐδὲν διοίσει ταῦτα τοῦ εἴδους τοῦ σώματος . ὥσπερ οὖν καὶ τοῦτο κατὰ μὲν τὸν ἴδιον λόγον ἁπλοῦν ἐστι , τὸ τριχῇ λέγω διαστατόν , πρὸς μέντοι τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ χρεία καὶ τῆς ὕλης , καὶ οὕτω λοιπὸν τὸ ἐν ὑπάρξει σῶμα οὐκ ἔστιν ἀπλοῦν , ἀλλὰ σύνθετον ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , οὕτω κἀπὶ τούτων ἔχει · κατὰ μὲν γὰρ τὸν ἴδιον αὐτῶν λόγον θεωρούμενα ἁπλᾶ ἐστιν , ὅταν μέντοι ὡς ὑπάρχοντα καὶ ἐνεργείᾳ αὐτὰ ὄντα θεωρήσωμεν , μετὰ τοῦ ὑποκειμένου σώματος αὐτὰ θεωροῦμεν . καὶ οὕτως οὐχ . ἁπλᾶ ἐστιν , ἀλλὰ σύνθετα ) , θετὰ ) , εἰ τοίνυν τὰ φυσικὰ πράγματα ἢ σώματά ἐστιν ἢ ἐν σώματι τὸ εἶναι ἔχει , ταῦτα δὲ σύνθετα , τὰ φυσικὰ ἄρα πράγματα σύνθετά ἐστι . πάντα δὲ τὰ σύνθετα στοιχεῖα καὶ αἴτια καὶ ἀρχὰς ἔχει · τὰ γὰρ ἁπλᾶ τοῦ συνθέτου ἐστὶ στοιχεῖα · τὰ φυσικὰ ἄρα πράγματα ἀρχὰς καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα ἔχει . οὕτω μὲν οὖν τὴν ἐλάττονα κατε|σκεύασε πρότασιν · ᾗ προσθεὶς ἂν μείζονα , ὅτι πᾶν ὃ ἔχει ἀρχὰς ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα γινώσκεται τούτων ἑγνωσμένων , οὕτω συνάγει ὅτι τὰ φυσικὰ ἄρα πράγματα γινώσκεται τῶν ἀρχῶν ἐγνωσμένων . Ἀρχὰς δὲ τῶν πραγμάτων πάντων Πλατῶν μὲν ἕξ φησιν εἶναι , ὕλην , εἶδος . ποιητικὸν αἴτιον , παραδειγματικόν , ὀργανικόν , τελικόν · καὶ καλεῖ τὴν μὲν ὕλην ἐν ᾧ μητέρα γὰρ αὐτὴν καλεῖ καὶ δεξαμενὴν καὶ τιθήνην ) , τὸ δὲ εἶδος ὅ(τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἑκάστου τῶν πραγμάτων χαρακτηριστικόν , οὐχ ἡ ὕλη μία καὶ ἡ αὐτὴ οὖσα πάντων ) , τὸ δὲ ποιητικὸν ὑφ’ οὗ , τὸ ὀργανικὸν δι’ οὗ , τὸ παραδειγματικὸν πρὸς ὅ , τὸ τελικὸν δι’ ὅ . τούτων δὲ τῶν ἓξ τὰ μὲν τρία συναίτια καλεῖ , τὰ δὲ τρία αἴτια · τὸ μὲν γὰρ ποιητικὸν καὶ τὸ τελικὸν καὶ τὸ παραδειγματικὸν αἴτια καλεῖ ὡς ἐξῃρημένα καὶ κύρια ὄντα τῆς ἑαυτῶν ἐνεργείας , τὴν δὲ ὕλην καὶ τὸ εἶδος καὶ . τὸ ὄργανον συναίτια , διότι μὴ ἔστι κύρια τῆς ἑαυτῶν ἐνεργείας . ὁ μὲν . οὖν Πλατῶν , ὡς εἶπον , ἐξ φησιν εἶναι τὰς τῶν ὄντων ἀρχάς , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης τέσσαρας , ὕλην , εἶδος , ποιητικὸν αἴτιον , τελικόν · τὸ γὰρ ὀργανικὸν καὶ παραδειγματικὸν ὡς φυσιολόγος παρῆκεν οὐ γὰρ πρὸς παράδειγμα ἡ φύσις ποιεῖ · ζωὴ γάρ τις οὖσα οὕτω ποιεῖ , οὐχὶ δὲ γνῶσίς τις ὡς ὁ νοῦς ) . ὡς οὖν φυστκὸς τοῦ παραδειγματικοῦ καὶ τοὐ ὀργανικοῦ αἰτίου οὐ μεμνήσεται · ἔστι γὰρ καὶ φυσιολογεῖν θεολογικῶς , ὡς ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Τιμαίῳ περὶ τῶν ἐχῃρημένων αἰτίων τῶν φυσικῶν πραγμάτων διαλεγόμενος , καὶ θεολογεῖν φυσικῶς , ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ ἐκ τῶν φυσικῶν πραγμάτων τὴν διδασκαλίαν τῶν θείων ποιούμενος . ὁ οὖν τοιοῦτος φυσιολόγος , λέγω δὴ ὁ περὶ τῶν συντεταγμένων αἰτίων τοῖς φυσικοῖς πράγμασι διαλεγόμενος , οὔτε τοῦ παραδειγματικοῦ αἰτίου δεήσεται διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν , οὔτε τοῦ ὀργανικοῦ διὰ τὸ κοινῶς περὶ πάντων τῶν φυσικῶν αἰτίων καὶ τῶν πρωτίστων ποιεῖσθαι τὸν λόγον . εἰ μὲν γὰρ περί τινος φυσικοῦ ἦν αὐτῷ 6 λόγος , ὥσπερ τυχὸν τοῖς ἰατροῖς περὶ τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων , ἡδύνατο λέγειν ὄργανον εἶναι τῆς φύσεως τὰς κράσεις τυχὸν ἢ τὸ ἔμφυτον θερμὸν ἤ τι τοιοῦτον · δι’ αὐτῶν γὰρ ποιεῖ ἡ φύσις τὰ ἴδια ἔργα · ἐπειδὴ a 2 r δὲ καὶ αὐτῶν τῶν κράσεων καὶ τῶν πρωτίστων στοιχείων , λέγω δὴ τῶν τεσσάρων , τὰ αἴτια ζητεῖ , εἰκότως οὐ παραλήψεται ὀργανικὸν αἴτιον · οὐ γὰρ διά τινος ὀργάνου ἡ φύσις συνίστησι τὰ πρῶτα στοιχεῖα , ἀλλ’ ἀμέσως ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους αὐτὰ δημιουργεῖ . καλεῖ δὲ ὁ Ἀριστοτέλης τὴν μὲν ὕλην ἐξ οὗ , τὸ δὲ εἶδος καθ’ ὅ κατ’ αὐτὸ γὰρ καὶ χαρακτηρίζονται τὰ πράγματα καὶ λέγονται ) , τὸ δὲ ποιητικὸν ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως , τὸ δὲ τελικὸν ὁμοίως τῷ Πλάτωνι δι’ ὅ . Ἀρχὰς δὲ καὶ αἴτια ἤτοι ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτὸ λέγει , ἵνα ἀρχὰς μὲν καὶ αἴτια τὸ ποιητικὸν εἴπῃ καὶ τὸ τελικόν , στοιχεῖα δὲ τὰ λοιπὰ δύο , τὸ ὑλικὸν καὶ τὸ εἰδικόν , ἢ τὴν μὲν ἀρχὴν κοινῶς κατὰ πάντων κατηγορεῖ φαίνεται γοῦν ἕκαστον αὐτῶν ἀρχὴν καλῶν πανταχοῦ . “ ἀνάγκη δέ ” , φησίν , “ ἢτοι μίαν εἶναι τὴν ἀρχὴν ἢ πλείους ” , περὶ τῶν φυσικῶν ἀρχῶν λέγων . καὶ πάλιν “ ὅτι μὲν οὖν ἐναντίας γε δεῖ εἶναι τὰς ἀρχάς , δῆλον ” , περὶ ὕλης καὶ εἴδους λέγων . καὶ πάλιν περὶ τῶν αὐτῶν “ μία μὲν οὖν ἀρχή ” , αὐτὴν τὴν ὕλην λέγων , “ ἑτέρα δὲ ἡ ὁ λόγος ” , τὸ εἶδος ) , αἴτια δὲ ἐπὶ τοῦ ποιητικοῦ καὶ τελικοῦ , στοιχεῖα δὲ ἐπὶ τῶν λοιπῶν δύο , τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους . τὸ δὲ ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ προσέθηκε , διότι οὐ πᾶσα ἐπιστήμη ἢ μέθοδος οἰκείαις ἀρχαῖς χρῆται , ἀλλ’ εἰσί τινες ταῖς τῶν ἑτέρων ἐπιστημῶν ἀρχαῖς χρώμεναι , οἵα ἐστὶν ἡ διαλεκτική , ἥτις πάσας ὑποδύεται τὰς ἐπιστήμας · πειρᾶται γὰρ καὶ ἰατρικὰ ἀποδεικνύναι θεωρήματα ταῖς ἰατρικαῖς ἀρχαῖς χρωμένη καὶ μαθηματικὰ ταῖς μαθηματικαῖς , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως . αὕτη οὗν ἡ μέθοδος ἡ διαλεκτικὴ οὐκ οἰκείας ἀρχὰς ἔχουσα , ἀλλὰ ταῖς ἀλλοτρίαις χρωμένη , οὕτως ἐνεργεῖ περὶ τὰ ὑποκείμενα . τοιαύτη ἐστὶ ἡ ῥητορικὴ ἀεὶ ταῖς τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν ἀρχαῖς χρωμένη καὶ οὕτω κατασκευάζουσα τὸ προκείμενον · διὸ καὶ ἀντίσιροφος εἶναι λέγεται τῇ διαλεκτικῇ , διότι ὁμοίως περὶ τὰ αὐτὰ στρέφονται ἀμφότεραι . μέθοδος δέ ἐστιν ἕξις ὁδοποιητικὴ μετὰ λόγου . ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περιπάσας τὰς μεθόδους . εἴπομεν ὡς ὅτι τοῦ συλλογισμοῦ τὴν μείζονα θεὶς πρόὅτι ἤ τι ] ( ex ἔτι ) corr . L 4 πρώτιστα Mt ἀλλὰ μέσως L 5 ἐνεργεῖ L κατ’ αὑτὸ L : καθ’ αὐτὸ KMt καὶ ( post γὰρ ) om . Κ 9 ἤτοι oin . K 10 τὸ ( post καὶ ) om . L 11 ἰδικόν Κ κατηγορεῖν Κ , qui mox γοῦν om . 12 πανταχοῦ καλῶν Κ φησίν Phys . A 2 p . 15 13 ἤτοι cm . L τὴν ἀρχὴν Εἶναι Mt ὅτι μὲν οὑν κτλ . c . 5 p . 189a9 εἶναι δεῖ traicit L ἐναντίας δεῖ ( om . γε ) τὰς ἀρχὰς εἶναι , φανερόν ( sed δῆλον loco simillimo p . 188a26 ) Aristoteles 15 περὶ τὴν αὐτὴν Κ μία κτλ . c . 7 p . 191a12 μίαν ἀρχήν Κ 15 . 16 . scribe ἀρχὴ αὕτη , τὴν ex Alist . 16 λέγω L ἐτέραν μία Arist . ἡ ὁ λόγος ( cf . e 2 r 6 . Simplic . p . 233,3 ) M : ἦ ὁ λογος L : in lac . om . Κ : ἧς ὁ λόγος t 16 . 17 δὲ ἐπὶ τοῦ ποιητικοῦ καὶ τελικοῦ LK : δέ ἐστι τὸ ποιητικόν καὶ τὸ aildit t ) τελικόν Mt 18 προέθηκε L 20 οἴα Κ ὑποδεικνύναι L 24 οὕτω Mt τοιαύτη δὲ καὶ ( om . ἐστὶ ) cod . Paiisiu . 2063 ὑποκείμενον Κ λέγεται εἶναι Κ 27 ἀμφότεραι στρέφονται περὶ τὰ αὐτά Mt δέ oiu . Κ ἕξις ] ἐξῆς Κ 29 . 30 ἐπειδὴ–ὡς om . Κ 30 ὡς ὅτι ὡσότι M ) nulla interposita enuntiationc legitur etiam b 3 r 37 . cf . Bouitzii Index Ar . p . 872a5 . Vigerus ed . Herm . IV . p . 562 . 850 μείζω L τάσιν παρῆκε τὴν ἐλάττονα καὶ τὸ συμπέρασμα . κεῖται οὖν εὐθὺς ἐν προοιμίοις ἡ μείζων πρότασις . διόπερ , ἵνα σαφέστερον ἐπιστήσωμεν τῷ λεγομένῳ , δεῖ τὸν ἐπειδή σύνδεσμον ἀφελεῖν καὶ οὕτως τὸ ῥητὸν ἀναγνῶναι · τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περὶ πάσας τὰς μεθόδους , ὦν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἲτια ἢ στοιχεῖα , ἐκ τοῦ ταῦτα γνωρίζειν . οὕτω γὰρ σαφεστέρα ἡ καθόλου πρότασις . ἢ οὕτως · ‘ περὶ πάσας πάσας τὰς μεθόδους , ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα , τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει ἐκ τοῦ ταῦτα γνωρίζειν’ . εἶτα λαβόντας τὸν ἐπειδή σύνδεσμον προσθεῖναι ἔξωθεν τῇ ἐλάττονι προτάσει · ‘ἐπειδὴ οὖν καὶ τῶν φυσικῶν πραγμάτων εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα , καὶ τὰ φυσικὰ ἄρα γνωσόμεθα ἐγνωκότες τἀς ἀρχὰς αὐτῶν καὶ τὰ αἴτια καὶ τὰ στοιχεῖα’ . εἶτα λοιπὸν τὸ ἀκολουθοῦν τῷ συμπεράσματι ἀναγνῶναι , τὸ δῆλον οὖν ὅτι καὶ τῆς περὶ φύσεως ἐπιστήμης καὶ τὰ ἑξῆς . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τοῦ ῥητοῦ συντάξεως . τὸ μέντοι εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι τινὲς ἐκλαμβάνουσιν ὡς ταὐτὸν δηλοῦν , ἀλλὰ τὸ μὲν εἰδέναι ἐπὶ τῆς ἁπλῆς γνώσεως τῆς ἄνευ ἀποδείξεως , τὸ δὲ ἐπίστασθαι ἐπὶ τῆς μετὰ ἀποδείζεως . οἱ δὲ ἐκ παραλλήλου ἄμφω λαμβάνουσιν ὡς ταὐτὸν σημαίνοντα . καὶ ὁ Πλατῶν δὲ τὸ εἰδέναι κατὰ τῆς ἀκριβεστάτης καὶ ἐπιστημονικῆς γνώσεως ἄγει · ὲν γὰρ τῷ Φαίδωνί φησι · “ τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτό ἐστι λαβόντα του ἐπιστήμην ἔχειν καὶ μὴ ἀποβεβληκέναι ” . ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα · εἰ μὲν τὸν ἤ σύνδεσμον διαζευκτικὸν λάβωμεν , καθολικωτέρα καὶ ἐπὶ πλειόνων γίνεται ἡ πρότασις · τὰ γὰρ μὴ φυσικὰ ἀλλὰ λογικὰ καὶ νοερὰ ἀρχὰς μὲν ἔχει καὶ αἴτια , στοιχεῖα δὲ οὐκ ἔχει · ἐὰν δὲ παραδιαζευκτικὸν λάβωμεν τὸν ἤ ἀντὶ τοῦ καί , ἐπὶ τῶν φυσικῶν μόνων χωρήσει ὁ λόγος , ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα . στοι|χεῖα γὰρ μόνων εἰσὶ τῶν συνθέτων πραγμάτων , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τῶν φυσικῶν . στοιχεῖον γάρ ἐστι τὸ συγκατατεταγμένον τῷ πράγματι ὃ καὶ μέρος τοῦ συνθέτου γίνεται , μέρος δὲ οὐχ οἷά εἰσι τὰ κυρίως μέρη ὁμοιομερῆ τε καὶ ὀργανικά · ταῦτα μὲν γὰρ ἰδίαν ἔχει περιγραφήν τε καὶ ἐνέργειαν , καὶ ἕκαστον αὐτῶν μέρος τι τοῦ συνθέτου ἀπείληφε , τὰ δὲ στοιχεῖα ὅλα δι’ ὅλων αὐτῶν καὶ διὰ τοῦ συνθέτου κεχώρηκεν , ὡς μηδὲν αὐτοῦ εἶναι σημεῖον ὃ μὴ τῶν στοιχείων μετείληφεν . ἔστι δὲ τὸ μὲν τῆς ἀρχῆς ὄνομα καθολικώτερον ( φέρεται γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ εἴδους καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ ἐπὶ τοῦ ποιητικοῦ καὶ τελικοῦ καὶ τῶν λοιπῶν ) , τὸ δὲ αἴτιον καὶ τὸ στοιχεῖον μερικώτερά ἐστι , τὸ μὲν αἴτιον ἐπὶ τῶν κεχωρισμένων τοῦ ἀποτελέσματος ἀρχῶν τῆς τε ποιητικῆς καὶ τῆς τελικῆς καὶ ἐπὶ τῆς παραδειγματικῆς τε καὶ ὀργανικῆς , τὸ δὲ στοιχεῖον ἐπὶ τῶν συγκατατεταγμένων φέρεται ἀρχῶν , τοῦ εἴδους λέγω καὶ τῆς ὕλης , ἃ καὶ μέρος τοῦ ἀποτελέσματος γίνεται . οὐχ οὕτω δὲ μέρος ὡς τὰ ἀνομοιομερῆ λεγόμενα ἢ τὰ ὁμοιομερῆ , ἀλλ’ ὡς συμπληρωτικὸν τῆς οὐσίας τοῦ πράγματος . τίνι δὲ διαφέρει μέρος στοιχείου εἴπομεν . p . 184a12 τότε γὰρ οἰόμεθα γινώσκειν ἕκαστον , ὅταν τὰ αἴτια γνωρίσωμεν ταπρῶτα καὶ τὰς ἀρχὰς τὰς πρώτας καὶ μέχρι στοιχείων . Ἀρχὰς πρώτας φησὶ καὶ αἴτια ἤτοι ἵνα ἀπὸ τῶν πρωτίστων ἀρχῶν ἀρξώμεθα , καὶ οὕτω μέχρι τῶν προσεχεστάτων κατέλθωμεν ( τῷ γὰρ ὄντι τότε ἀκριβῶς ἕκαστον γνωσόμεθα , ὅταν καὶ τὰς πρωτίστας ἀρχὰς αὐτοῦ γνῶμεν καὶ τὰς μέσας καὶ τὰς προσεχεῖς καὶ συγκατατεταγμένας , ὅπερ ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν καὶ μέχρι τῶν στοιχείων . καὶ γὰρ τὸ προσεδὲς ποιητικὸν αἴτιον τῶν φυσικῶν πραγμάτων , αὐτὴ λέγω ἡ φύσις , συγκατατέτακται τῷ πράγματι καὶ στοιχεῖον αὐτοῦ ἐστι δι’ ὅλου αὐτοῦ διήκουσα ) , ἢ ἀρχὰς πρώτας τὰς ἑκάστου πρώτας ἀκουστέον · τοῦτο γὰρ καὶ αὐ·τὸς ἐδήλωσεν εἰπών · τότε γὰρ γνωσόμεθα ἕκαστον . γνωσόμεθα γὰρ τὰ ἐν μετεώροις συνιστάμενα , ὅταν τὰς αὐτῶν πρωτίστας ἀρχὰς ὡς μετεώρων γνῶμεν , ὅτι ὕλην μὲν ἔχει τήνδε , εἶδος δὲ τόδε , ποιητικὸν δὲ αἴτιον τόδε , καὶ τελικὸν ὁμοίως · τὸ γὰρ τὴν πρωτίστην ὕλην γνῶναι οὐκ ἔστιν ἀπλῶς ὡς μετεώρων ἀρχὰς γνῶναι , ἀλλ’ ἀπλῶς ὡς σωμάτων . ὅταν οὖν τὰς ἑκάστου ἰδιαζούσας ἀρχὰς γνῶμεν ποιητικάς τε καὶ τελικάς , ἀφικώμεθα δὲ καὶ μέχρι τῆς τῶν στοιχείων αὐτῶν γνώσεως , τῆς τε ἰδίας αὐτῶν φημι ὕλης καὶ τοῦ εἴδους , τότε τῷ ὄντι τὴν ἀκριβῆ ἑκάστου γνῶσιν ἕξομεν . p . 184a14 Δηλονότι καὶ τῆς περὶ φύσεως ἐπιστήμης πειρατέον διορίσαι . Eἴπομεν ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης τὸ συμπέρασμα τοῦ συλλογισμοῦ παρείς , ὅπερ ἦν ‘τὰ φυσικὰ ἄρα πράγματα γινώσκεται ἐγνωσμένων τῶν ἀρχῶν’ , τὸ ὰκόλουθον τῷ συμπεράσματι τίθησι . τοῦτο δέ ἐστιν ὅτι εἰ τὰ φυσικὰ γινώσκεται τῶν ἀρχῶν ἐγνωσμένων , πειρατέον δηλονότι διορίσασθαι περὶ τῶν φυσικῶν ἀρχῶν τοῖς γε ταῦτα γνῶναι βουλομένοις . p . 184a16 Πέφυκε δὲ · ἐκ τῶν γνωριμωτέρων ἡμῖν ἡ ὁδὸς καὶ σαφεστέρων ἐπὶ τὰ σαφέστερα τῇ φύσει καὶ γνωριμώτερα . Εἰρηκὼς ἐν τῷ προτέρῳ προοιμίῳ , ὅτι τὴν περὶ φύσεως ἐπιστήμην οὐκ ἄλλως ἕξομεν ἢ τὰς ἀρχὰς αὐτῆς ἐγνωκότες τὰ γὰρ φυσικά , φησί , πράγματα ἔχουσιν ἀρχὰς ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα · πᾶσα δὲ μέθοδος ἀρχὰς ἔχουσα ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα γινώσκεται τῶν ἀρχῶν ἐγνωσμένων · τὰ φυσικὰ ἄρα πράγματα γινώσκεται τῶν ἀρχῶν ἐγνωσμένων ) , νῦν βούλεται εἰπεῖν τίς ἐστιν ὁ τρόπος τῆς τῶν ἀρχῶν γνώσεως . ἰστέον οὖν ὅτι αὐτὸς εἶπεν ἐν τῇ Αποδετκτικῇ , ὅτι δύο τρόποι εἰσὶ τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσεως , πρῶτος μὲν ὁ . ἀποδεικτικός , δεύτερος δὲ ὁ διδασκαλικός , οὗτοι δὲ ἀντιπεπονθότως ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους . ὁ μὲν γὰρ ἀποδεικτικὸς ἐκ τῶν πρώτων τῇ φύσει καὶ ἀρχικωτέρων ἀποδείκνυσι τὰ δεύτερα , ὁ δὲ διδασκαλικός , ἀποδεικτικός τις ὢν καὶ αὐτός , κατὰ δεύτερα μέτρα ἀποδείξεως ἐκ τῶν ὑστέρων τῇ φύσει τά πρότερα ἀποδείκνυσιν , ὃν καὶ τεκμηριώδη καλεῖ . οἷον εἴ τις ἰδὼν καπνὸν εἴποι πῦρ εἶναι ἐνταῦθα · ἐκ γὰρ τοῦ τῇ φύσει ὑστέρου τὸ πρότερον κατεσκεύασε . κεχρήμεθα δὲ τούτῳ τῆς διδασκαλίας τῷ τρόπῳ ἐπί τινων τῷ μὴ δύνασθαι τῷ προτέρῳ τε καὶ ἀποδεικτι,κωτέρῳ χρήσασθαι διὰ τὸ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων πολλάκις οὕτως ἔχειν , ἢ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἀρχικώτερα , ἢ διὰ τὸ ἔχειν μέν , ἀσαφέστερα δὲ ἡμῖν εἶναι καὶ ἀγνωστότερα . οὕτω γοῦν καὶ αὐτὸς ἐν τῇ Περὶ οὐρανοῦ βουλόμενος ἀποδεῖξαι ὁποῖόν τί ἐστι τὸ τῆς σελήνης σχῆμα , ἐκ τῶν φωτισμῶν αὐτῆς κατεσκεύασεν ὅτι σφαιρικόν . φαίνεται γὰρ γινομένη δὶς μηνοειδής , δὶς διχότομος , δὶς ἀμφίκυρτος , ἅπαξ πανσέληνος · τούτους δὲ τοὺς φωτισμοὺς ἀδύνατον ἄλλῳ τινὶ σχήματι ἢ τῷ σφαιρικῷ ὑπάρξαι . ἐνταῦθα οὖν τεκμηριωδῶς ἐκ τῶν ὑστέρων τῇ φύσει , τῶν φωτισμῶν λέγω , τὸ τῇ φύσει πρότερον τὸ σχῆμα ἀπέδειξε , δέον ἐκ τοῦ δεῖξαι ὅτι ἐκ τῆς πέμπτης ἐστὶν οὐσίας διὰ τοῦτο ἀνάγκη σφαιρικὴν εἶναι ἀδύνατον γὰρ ἀίδιόν τι σῶμα εἶναι μὴ σφαιρικὸν ὄν ) , εἶτα ἐκ τοῦ σφαιρικὸν τὸ σῶμα εἶναι τῆς σελήνης διὰ τούτου δεῖξαι , ὅτι ἀνάγκη πᾶσα οὕτω φωτίζεσθαι . τοῦτο γὰρ ἦν ἀκολουθότερον τῷ ἐκ τῶν ἀρχικωτέρων κατασκευάζειν τὰ ὕστερα . ἀλλ’ ἐπειδὴ γνωριμώτεροι ἡμῖν εἰσιν οἱ τῆς σελήνης φωτισμοὶ τοῦ σχήματος αὐτῆς , καὶ τοῦτο τῆς οὐσίας , εἰκοτως ἐκ σαφεστέρων τὰ ἀσαφέστερα κατασκευάζει . ἀλλὰ καὶ ὅταν περὶ τῶν καθολικωτέρων γενῶν διδάσκων ἐκ τῶν ὑστέρων τῇ φύσει διδάσκῃ περὶ αὐτῶν , ὑπογραφὰς καὶ οὐχ ὁρισμοὺς αὐτῶν ἀπο|διδούς , ἢ ὅταν περὶ τῆς ὕλης κατὰ ἀφαίρεσιν διδάσκῃ , διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἀρχοειδέστερα αὐτῶν ἀνάγκη ἐκ τῶν ὑστέρων τῇ φύσει τὴν περὶ αὐτῶν ποιεῖσθαι διδασκαλίαν . ἐπεὶ οὖν καὶ νῦν πρόκειται τὰς ἀρχὰς τῶν φυσικῶν πραγμάτων γνῶναι , ἀνάγκη θατέρῳ τούτων τῶν τρόπων γνῶναι . τῷ μὲν οὗν προτέρῳ ἀδύνατον · εἰ γὰρ βουληθείημεν ἐξ ἀρχῶν ἀεὶ τὰς ἀρχὰς κατασκευάζειν , ἐπ’ ἄπειρον οὕτως ἥξομεν ἀεὶ τῶν ληφθεισῶν ἀρχῶν ἑτέρας ζητοῦντες . λείπεται οὖν τῷ δευτέρῳ τρόπῳ εἰς τὴν τῶν ἀρχῶν διδασκαλίαν χρήσασθαι , καὶ ἐκ τῶν δευτέρων τῇ φύσει ἐπὶ τὴν τούτων γνῶσιν ἀνελθεῖν . καὶ γὰρ ἀεί , φησί , τὰ ὗέν τῇ φύσει πρότερα καὶ σαφέστερα ἡμῖν ὕστερά ἐστι καὶ ἀσαφέστερα , καὶ τὰ ἡμῖν πρότερά τε καὶ σαφέστερα τῇ φύσει ὕστερά ἐστι καὶ ἀσαφέστερα . διὰ τοῦτο οὖν δεῖ ἡμᾶς ἐκ τῶν σαφεστέρων καὶ προτέρων ἡμῖν , τῇ φύσει δὲ ὑστέρων καὶ ἀσαφεστέρων , ἄρξασθαι τῆς διδασκαλίας . ταῦτα δέ ἐστι , φησί , τὰ συγκεχυμένα · ταύτα γὰρ ἡμῖν ἐστι γνωριμώτερα καὶ σαφέστερα , τῇ φύσει δὲ ἀγνωστότερα . συγκεχυμένα δέ ἐστι τὰ καθόλου · ὥστε ἐκ τῶν καθόλου ἀρκτέον τῆς διδασκαλίας . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης . Ζητοῦσι δὲ ἐνταῦθα , πῶς φησι τὰ καθόλου ὕστερα εἶναι τῇ φύσει καὶ ἀσαφέστερα , ἡμῖν δὲ πρότερα καὶ γνωριμώτερα καίτοι ἀλλαχοῦ τὸ ἐναντίον τίον δείκνυται , ὅτι τῶν καθόλου ἡ γνῶσις ἀσαφεστέρα τέ ἐστιν ἡμῖν καὶ ὑστέρα παραγίνεσθαι πέφυκεν · ἐπιστήμης γὰρ μόνης τὸ καθόλου ἑλεῖν , ἡ δὲ ἐπιστήμη ὑστέρα ἡμῖν παραγίνεται ) , καὶ τίνα λέγει καθόλου ἐνταῦθα . λέγομεν οὗν ὅτι καθόλου ἐνταῦθά φησιν ἤτοι τὸ μερικόν , ὅπερ τοῦ καθ’ ἕκαστα διενήνοχεν , ὡς αὐτὸς ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας φησί , τῷ τὸ μὲν καθ’ ἕκαστον ὡρισμένον εἶναι , αὐτὸ δὲ ἀόριστον . οὐδὲν γὰρ ἕτερόν ἐστι τὸ μερικὸν ἢ καθ’ ἕκαστα ἀόριστον δυνάμενον πλείοσιν ἐφαρμόζειν . τοῦτο οὖν , δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἀόριστον εἶναι , καὶ συγκεχυμένον εἰκότως ἐκάλεσε καὶ καθόλου . καθόλου μὲν διὰ τὸ δύνασθαι πλείοσιν ἐφαρμόζειν , τοῦ καθ’ ἕκαστα ἑνὶ μόνῳ ἐφαρμόζοντος , συγκεχυμένον δὲ διότι ἀορίστως καὶ ἀδιαρθρώτως ἐφαρμόζει οἷς ἄν ἐφαρμόζῃ . τὰ γὰρ καθ’ ἕκαστα κατὰ τὸ καθόλου μὲν γινώσκοντες σαφῆ καὶ διηρθρωμένην αὐτῶν ἔχομεν τὴν γνῶσιν · ὅταν γὰρ εἴπω , ὅτι ὁ Σωκράτης ζῷόν ἐστιν ἢ ἄνθρωπός ἐστιν , ὡρισμένην ἔχω καὶ διηρθρωμένην τὴν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν τοῦ ζῴου φύσιν · κατὰ τὸ μερικὸν δὲ γινώσκοντες τὰ καθ’ ἕκαστα , ὡς ὅταν λέγωμεν ὅτι τὶ ζῷόν ἐστι καὶ τὶς ἄνθρωπός ἐστιν , οἷον ὅτι τὸ προσιόν τι ζῷόν ἐστιν ἤ τις ἄνθρωπός ἐστιν , ἀδιαρθρώτως καὶ συγκεχυμένως αὐτὸ γινώσκομεν . τὸ γὰρ τὶ ζῷον δύναται εἶναι καὶ ἄνθρωπος καὶ ἵππος καὶ τῶν λοιπῶν ἕκαστον · ὁμοίως καὶ ὁ τὶς ἄνθρωπος Πλάτων εἶναι ἢ Ἀλκιβιάδης ἢ ἕτερός τις . πρώτη οὖν ἡ τῶν συγκεχυμένων ἡμῖν γίνεται γνῶσις . τὸν γὰρ Σωκράτην ἰδὼν πόρρωθεν , πρότερον γινώσκω ὅτι ἔστι τι ζῷον , καὶ ταύτῃ συγκεχυμένη αὐτοῦ ὡς ζῴου ἐστὶν ἡ γνῶσις · δύναται γὰρ τὸ τὶ ζῷον τῶν ἄλλων ὁτιοῦν εἶναι · εἶτα καί τις ἄνθρωπος , καὶ ταύτῃ πάλιν , εἰ καὶ τῶν ἄλλων ζῴων διακέκριται , συγκεχυμένην καὶ οὕτως οὐδὲν ἧττον ἔχομεν αὐτοῦ τὴν γνῶσιν · δύναται γὰρ εἶναι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ὁστισοῦν . τῇ δὲ συγκεχυμένῃ ταύτῃ γνώσει προσθεὶς τὰς ἰδίας τοῦ Σωκράτους ἰδιότητας , οὕτως ἀκριβεστάτην αὐτοῦ ποιοῦμαι τὴν γνῶσιν . οὕτω γοῦν , φησί , καὶ τὰ παιδία τὸ μὲν πρῶτον συγκεχυμένην τὴν τῶν πατέρων γνῶσιν ἔχοντα , οὐχ ὡς πατέρας ἀλλ’ ὡς ἀνθρώπους γινώσκουσι · διὸ καὶ πάντας ἀνθρώπους πατέρας νομίζει · ὕστερον δέ , ὅταν λοιπὸν δυνηθῶσι ταῖς ἰδιότησι τοῦ πατρὸς ἐπιστῆσαι . τότε διηρθρωμέωνην αὐτοῦ τὴν γνῶσιν ἔχοντα τῶν ἄλλων ἀφορίζει ἀνθρώπων . Καὶ ἑτέραν δὲ ἐξήγησιν τούτων τινὲς φέρουσιν . ἵνα γάρ φασί , κυρίως τὴν τοῦ καθόλου ἔννοιαν σώσωμεν , ῥητέον καθόλου λέγειν αὐτὸν τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς · τό τε γὰρ πρὸ τῶν πολλῶν σαφὲς ἡμῖν ἀλλ’ ὀψέ ποτε γινωσκόμενον , τό τε ἐπὶ τοῖς πολλοῖς καὶ ὑστέροις μετὰ τὴν τελείωσιν τοῦ λόγου παραγίνεται , ὅταν λοιπὸν οἷοί τε ὦμεν ἐκ τῶν κατὰ μέρος τὴν κοινῶς ὑπάρχουσαν αὐτοῖς φύσιν ἀπομάξασθαι . ἄλλως τε τὸ μὲν περὶ τοῦ πρὸ τῶν πολλῶν διαλέγεσθαι θεολόγου μᾶλλον , τὸ δὲ περὶ τοῦ ὑστερογενοῦς διαλεκτικοῦ · λεκτικοῦ · φυσιολόγῳ δὲ προσῆκον περὶ τοῦ ἐν τοῖς πολλοῖς διαλέγεσθαι . τοῦτο οὖν , φασί , πρότερον ἡμῖν εἶναι λέγεται καὶ σαφέστερον καὶ συγκεχυμένον . ὅταν γὰρ προσιόντα τινὰ ἴδωμεν , κατὰ τὰ καθόλου καὶ συγκεχυμένα πρῶτον αὐτὸν γινώσκομεν · πρότερον γὰρ ἀπλῶς ὅτι σῶμά ἐστι νοοῦμεν , εἶτα ὅτι ζῷον , εἶτα ὅτι ἄνθρωπος · ποῖον μέντοι σῶμα ἢ ποῖον ζῷον ἢ ποῖος ἄνθρωπος , οὐκέτι . φημὶ δὲ ἐγὼ τὴν δευτέραν ἐξήγησιν οὔτε τῇ Ἀριστοτελικῇ διδασκαλίᾳ συνᾴδειν , οὔτε τῇ φύσει αὐτῇ τῶν πραγμάτων . πρῶτον μὲν γὰρ τὰ παραδείγματα ἃ προφέρουσιν οὐ τοῦ γένους ἐστὶ τοῦ ἐν τοῖς πολλοῖς , ἀλλὰ τοῦ μερικοῦ καὶ ἀορίστου . τί γάρ ἐστιν ἄλλο τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς γένος , εἴ μὴ ἡ ἄθροισις πάντων τῶν κατὰ μέρος , ἤγουν τὸ κοινῶς πάντων τῶν κατα μέρος κατηγορούμενον ; ὅταν δὲ τὸ προσιὸν εἴπω ζῷον εἶναι ἢ ἄνθρωπον εἶναι , οὐ τοῦτο νομίζω ὅτι ὁ προσιὼν τὸ ἄθροισμά ἐστι τῶν ζῴων , ἢ τὸ ζῶόν ἐστι τὸ πάντων τῶν κατὰ μέρος κατηγορούμενον , ἀλλὰ τὸ καθ’ ἕκαστον ζῷον ὑπολαμβάνω τὸ προσεχῶς ὑπὸ τὸ εἶδος τεταγμένον . ἀόριστον δὲ τοῦ · ἐστι , διότι μὴ ἔχω ἐρεῖσαι τὴν διάνοιαν ποῖόν τί ἐστι τῶν καθ’ ἕκαστα τῶν ὑπὸ τὸ εἶδος τεταγμένων . διὰ τοῦτο καὶ μερικόν φημι τὸ τὶ ζῷον καὶ οὐ καθ’ ἕκαστα , διότι ἀόριστον ὂν δύναται ἐπὶ πλειόνων καθ’ ἕκαστα ἐφαρμόζειν καὶ ταύτῃ καθολικώτερον αὐτῶν εἶναι ] τῷ τὸ μὲν καθ’ ἕκαστα ὡρισμένον σμένον ὂν μηδαμῶς ἅλῳ τινὶ ἐφαρμόζειν δύνασθαι , τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἀόριστον δύνασθαι πλείοσιν ἐφαρμόζειν . πρῶτον μὲν οὖν , ὅπερ εἶπον , οὐδὲ τὰ παραδείγματα τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς γένος σημαίνει , ἔπειτα τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς γένος , εἰ καὶ τῷ ὄντι τῇ μερικῇ φύσει καὶ ὕστερόν ἐῷ καὶ ἀσαφέστερον τοῦτο γὰρ οἶδεν ἡ φύσις ὃ καὶ ποιεῖ , ποιεῖ δὲ τῶν καθόλου οὐδέν , ἀλλὰ μόνως τὰ καθ’ ἕκαστα , εἶτα ὕστερον ἐκ τοῦ ἀθροίσματος τούτων τὰ καθόλου συνίσταται ) , ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον καὶ ἡμῖν ὕστερόν ἐστι κατὰ τὴν γνῶσιν , διὸ καὶ ἀσαφέστερον . πρώτως γὰρ τὸ καθ’ ἕκαστα γινώσκομεν · τούτου γὰρ καὶ ἡ αἴσθησις ἀντιλαμβάνεται · πρώτως δὲ τῇ αἰσθήσει ἐνεργοῦμεν , εἶτα ὕστερον λόγῳ · <ὃς> συλλέξας τὰ 1 κατὰ μέρος τῇ αἰσθήσει ἐγνωσμένα τὸ πάντων ἄθροισμα , ἢ ἁπλῶς τὸ ἐν πᾶσι κοινόν , γένος ἐκάλεσεν . ὥστε καὶ ἡμῖν ὑστέρα ἡ τοῦ γένους τοῦ ἐν τοῖς πολλοῖς γνῶσις , καὶ διὰ τοῦτο ἀσαφεστέρα · προχειρότερον γὰρ τοῖς καθ’ ἕκαστα ἐπιβάλλομεν ἢ τοῖς καθόλου . ἄλλως τε οὐδὲ τοῖς Ἀριστοτελικοῖς ἡ ἐξήγησις αὕτη συνᾴδει παραδείγμασιν . ὁ γὰρ παῖς εἰ καὶ πάντα ἄνθρωπον ὡς πατέρα γινώσκει , ἀλλ’ οὖν τοῦ καθόλου ἔννοιαν οὐκ ἔχει , ἀλλὰ τοῦ μερικοῦ , τοῦ ἀορίστου · μὴ ἔχων γὰρ διηρθρωμένους τοῦ καθ’ ἕκαστα τοὺς τύπους , οὓς ἐξ ἀρχῆς ἔσχε τοῦ ἀνθρώπου τύπους πᾶσιν ἐφαρμόζει . καὶ ἡμεῖς δέ , ὡς ἔφθην εἰπών , ὅταν τὸ προσιὸν ὡς ζῷον γινώσκωμεν , οὐχ ὡς γένος αὐτὸ γινώσκομεν ἴσμεν γὰρ ὅτι ἕν τί ἐστιν ) , ἀλλ’ ὡς ἀόριστον καθ’ ἕκαστα · τοῦτο δέ ἐστι τὸ μερικόν . παντελῶς ἄρα ἀνάρμοστος ἡ δευτέρα ἐξήγησις . καθόλου οὖν ἀκούσομεν κατὰ τὴν προτέραν ἐξήγησιν τὸ μερικόν , ὅπερ τῷ ἀόριστον εἶναι καὶ συγκεχυμένον ἐστὶ καὶ καθόλου . τὸ γὰρ γένος οὐκ ἔστι συγκεχυμένον · ὅταν γὰρ εἴπω ζῷον , ὥρισα τὴν οὐσίαν , κἄν ἐπὶ μυρίων ἢ ἑνὸς λέγηται , οὐδὲν μᾶλλον ἢ ἧπον γνωσθήσεται ἡ τοὐ ζῴου οὐσία · ὅταν δὲ εἴπω τὶ ζῷον , ἐπειδὴ δίδωσι μὲν ἡ ἔννοια μὴ μόνον τὸ ζῷον νομίζειν ἀλλὰ καί τινα διαφορὰν ὑπάρξασαν ξασαν αὐτῷ καὶ χωρίζουσαν αὐτὸ τῶν ἄλλων , οὐκέτι μέντοι τίς ἡ διαφορὰ προστίθησι τοῦτο γὰρ τοῦ καθ’ ἕκαστα ἰήιον ) , διὰ τοῦτο συγκεχυμένον ἐστὶ καὶ ἀδιάρθρωτον . ἔστι δέ , ὡς εἶπον , καὶ ὕστερον τῇ φύσει · ἐκ τῶν γὰρ καθ’ ἕκαστα τοῦτο τὸ ἀόριστον συνῆκται · κοινὴ γάρ τίς ἐστι φωνὴ δυναμένη ἐπὶ πάντων τῶν καθ’ ἕκαστα ἰδίᾳ καθ’ ἕκαστον ἐφαρμόζειν . ἐπεὶ οὖν τὰ οὕτως καθόλου καὶ συγκεχυμένα σαφέστερα ἡμῖν καὶ πρότερα , ἀναγκαῖον δὲ * * * καὶ ἐν τῷ περὶ τῶν ἀρχῶν λόγῳ ἐκ τῶν συγκεχυμένων τε καὶ κοινοτέρων , ἡμῖν δὲ σαφεστέρων , ἄρξασθαι . εἰ δέ τις εἴποι ὅτι οὐ μόνον ἡμῖν τὰ κοινότερα καὶ συγκεχυμένα πρότερά ἐστι καὶ σαφέστερα , ἀλλὰ καὶ τῇ φύσει ἀεὶ γὰρ καὶ αὐτὴ τῆς δημιουργίας ἐκ τῶν κοινοτέρων καὶ ἀκιαρθρώτων θρώτων ἄρχεται · οἷον βουλομένη ποιῆσαι τὸν Σωκράτην πρότερον σώματος ἁπλῶς καταβάλλεται λόγους , ὅπερ ἐστὶ κοινόν τι οὐ μόνον ἐπὶ ἐμψύχων ἐφαρμόζον ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀψύχων , καὶ διὰ τοῦτο συγκεχυμένον · · ὅσον γὰρ ἐπὶ τῇ τοῦ σώματος δημιουργίᾳ ἄδηλον ποῖόν τι σῶμα τὸ προβληθέν · εἶτα προïοῦσα διαρθροῖ μᾶλλον τοῦτο καὶ ποιεῖ ζῷον , ἀλλ’ ἔτι μέντοι καὶ τοῦτο ἀόριστον καὶ κοινότερον · ὁμοίως κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐκ τούτου ἄνθρωπον · εἶτα τέλος τὰς ἰδικωτάτας ἐπιθεῖσα διαφορὰς ποιεῖ τὰ καθ’ ἕκαστα , οἷον Σωκράτην , Ἀλκιβιάδην . καὶ τῇ φύσει ἄρα πρότερά ἐστι τὰ κοινότερα καὶ συγκεχυμένα , καὶ διὰ τοῦτο σαφέστερα αὐτῇ ταῦτα ὡς προ - σεχέστερα καὶ ἐγγύτερα · καὶ οὐκ εὔλογον πρὸς τοῦτο ἀπολογουμένους λέγειν , ὅτι σκοπὸν ἔχει ἡ φύσις τὸ καθ’ ἕκαστα ποιεῖν καὶ ὡς πρὸς τοῦτο πρῶτον τοὺς τῶν κοινοτέρων προβάλλεται λόγους · καὶ γὰρ καὶ ἡ ἡμετέρα γνῶσις σκοπὸν ἔχει τὸ καθ’ ἕκαστα γνῶναι , καὶ ὡς πρὸς τοῦτο ὁδῷ τινι κέχρηται τῇ ἐκ τῶν κοινοτέρων ἀρχῇ ) , φαμὲν οὖν ἡμεῖς τὴν ἀπορίαν ταύτην ἐπιλυόμενοι , ὅτι οὐδέποτε ἡ φύσις τὰ κοινὰ καὶ συγκεχυμένα ποιεῖ , ἀλλ’ ἀεὶ τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ διηρθρωμένα . οὐ γάρ , ὥσπερ ἡμεῖς τὸ προσιὸν ἀποφαινόμενοί τι σῶμα εἶναι δυνάμεθα τὸ τὶ σῶμα τοῦτο φέρειν καὶ κατὰ ἀψύχου καὶ ἐμψύχου καὶ ἱππείου καὶ ἀνθρωπείου , τῆς φαντασίας τοῦ τοῦ τινὸς σώματος οὐδαμῶς κωλυομένης ἐπί τι τούτων φέρεσθαι , οὕτω καὶ ἡ φύσις , ὅταν ποιοῦσα τὸν Σωκράτην πρῶτον προβάλληται σῶμα , τοιοῦτον προβάλλεται , λεται , ὡς δύνασθαι τὸ αὐτὸ καὶ λίθῳ ἐφαρμόζειν ἢ ἵππῳ . οὐδαμῶς · ἀλλ’ οὐδὲ τῷ τυχόντι ἀνθρώπῳ , ἀλλὰ μόνως Σωκράτους δυνάμενον εἶναι σῶμα οὕτω προβάλλεται . ὁμοίως καὶ τὸ Σωκράτους ζῷον ποιεῖ καὶ τὸν ἄνθρωπον . ὥστε μόνως τὰ μερικὰ ἡ φύσις ποιεῖ . εἰ γὰρ καὶ πρῶτα προβάλλεται τὰ ὕλης λόγον ἐπέχοντα πρὸς τὰ μετὰ ταῦτα , καὶ κατὰ τοῦτο αὐτῇ κοινωνοῦμεν καθὸ ἀπὸ τῶν ὑλικωτέρων ἀρχόμεθα , ἀλλὰ διαφέρομεν καθὸ ἡ μὲν ἀπὸ τῶν μερικῶν ἄρχεται , εἶτα ἐκ τῆς τῶν καθ’ ἕκαστον συναγωγῆς ποιεῖ τὰ καθόλου , ἡμεῖς δὲ ἀπὸ τῶν καθολικωτέρων ἀρχόμενοι ἐπὶ τὰ μερικώτερα προβαίνομεν · καὶ ἡ μὲν ἀεὶ τὰ διηρθρωμένα ποιεῖ , ὕστερον δὲ ἐκ τούτων τὰ συγκεχυμένα γίνεται κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον , ἡμεῖς δὲ ἐκ τού · τῶν ἀρξάμενοι ἐπὶ τὰ διηρθρωμένα προβαίνομεν . ᾿Αλλὰ γὰρ ἄνωθεν τὸν σκοπὸν τῶν προκειμένων εἴπωμεν καὶ τοῦ ὅλου λόγου τὴν ἀγωγήν . πρόκειται , φησίν , ἡμῖν τὰ φυσικὰ πράγματα γνῶναι . φυσικὰ δὲ δηλονότι τὰ ἐν ὑπάρξει ὄντα καὶ ὑφεστηκότα , ταῦτα δέ ἐστι τὰ καθ’ ἕκαστα · οὐδὲν γὰρ τῶν κοινοτέρων τε καὶ καθόλου ὑφέστηκε καθ’ αὑτό . οὐδὲ γὰρ ἔστιν ἁπλῶς σῶμα ὃ μὴ πάντως ἢ ὅδε ὁ λίθος ἐστὶν ἢ τόδε τὸ ξύλον , οὐδὲ ἀπλῶς ζῷον ὃ μὴ ὅδε ὁ ἵππος ἐστίν , οἷον Ξάνθος ἢ Βαλίος , ἢ ὅδε ὁ ἄνθρωπος . οὐδὲ γὰρ γίνεται ὅλως τὸ καθόλου οὐδὲ γινώσκει αὐτὸ ἡ φύσις · ὃ γὰρ οἶδε τοῦτο καὶ δημιουργεῖ , καὶ ὃ δημιουργεῖ τοῦτο καὶ γινώσκει , δημιουργεῖ δὲ μόνον τὸ μερικόν · τοῦτο ἄρα καὶ γινώσκει μόνον · εἰ γὰρ ᾔδει τὸ καθόλου , καὶ ἐποίησεν ἄν αὐτὸ δηλονότι . ἐπεὶ οὖν πρό - κειται ἡμῖν τὰ ὑποστάσει φυσικὰ πράγματα γνῶναι , γινώσκεται δὲ πᾶν ἐγνωσμένων τῶν ἀρχῶν , καὶ τὰ ἐν ὑποστάσει ἄρα φυσικὰ πράγματα γνωσόμεθα τὰς ἰδίας ἑκάστου αὐτῶν ἀρχὰς ἐγνωκότες . ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ ἔστιν ἑκάστου τῶν πρώτων ἀρχῶν ἀρχὰς ἑτέρας εὑρεῖν , δεῖ , φησίν , ἐκ τῶν δευτέρων τέρων τῇ φύσει , ἡμῖν δὲ προτέρων καὶ σαφεστέρων , ἀναδραμεῖν ἐπὶ τὴν τῶν ἀρχῶν γνῶσιν . δεύτερα δέ ἐστι τῇ φύσει , ἡμῖν δὲ πρότερα καὶ σαφέστερα , τὰ κοινότερα μὲν καὶ πλείοσιν ἐφαρμόζοντα , συγκεχυμένα δέ , τῶν ἰδικωτέρων τε καὶ διηρθρωμένων ἑκάστου ἀρχῶν . πρῶται γὰρ ἀεὶ παραγίνονται ἡμῖν αἰ κοινότεραί τε καὶ ἀδιάρθρωτοι φαντασίαι , ὕστερον δὲ ἐκ τούτων ἐπὶ τὰς ἰδικωτέρας τε καὶ διηρθρωμένας ὁδεύομεν ὡς δηλοῖ ἥ τε κατὰ τοὺς παῖδας γνῶσις καὶ ὅταν τινὰ πόρρωθεν προσιόντα ὁρῶμεν ) , μᾶλλον δὲ παντὸς πράγματος ἡ γνῶσις κατὰ τὴν πρώτην προσβολὴν ἐκ · τῶν κοινοτέρων πέφυκε γίνεσθαι . διὰ τοῦτο οὖν καὶ ἡμᾶς , φησί , δεῖ ἐκ τῶν κοινοτέρων τε καὶ συγκεχυμένων τὴν ἀρχὴν τῆς διδασκαλίας ποιήσασθαι . ἄρχεται γοῦν ἐντεῦθεν κοινῶς περὶ | τῶν ἀρχῶν ζητεῖν πότερον μία ἢ πλείους , αὕτη δὲ ἡ διδασκαλία τῶν κοινοτέρων ἐστὶ καὶ συγκεχυμένων · τὸ γὰρ ζητεῖν εἰ μία ἢ πλείους τῶν φυσικῶν αἱ ἀρχαὶ οὐδέν ἐστι περὶ τῆς ἰδιότητος ἑκάστης φυσικῆς ἀρχῆς εἰπεῖν , ἀλλὰ κοινότερον διδάξαι πόσαι εἰσὶν αἱ φυσικαὶ ἑκάστου ἀρχαί , ὅπερ καὶ ὕστερόν ἐστι τῇ φύσει συνειλεγμένον ἐκ τῶν κατὰ μέρος καὶ συγκεχυμένον . ἐπεὶ γὰρ ἡ φύσις ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος ποιοῦσα οὐδὲν γὰρ τῶν καθόλου ποιεῖ , ὥσπερ εἴπομεν ) παρέλαβε τοσάσδε τινὰς ἀρχὰς εἰς τὴν ἑκάστου γένεσιν , καὶ ἐπὶ πάντων τὰς αὐτὰς ἀρχὰς ὁμοίως παρέλαβε , τὸ κοινὸν δηλονότι τοῦτο καὶ καθόλου ὕστερόν ἐστι καὶ ἐκ τῆς τῶν κατὰ μέρος πραγμάτων γενέσεως ὑπέστη , καὶ συγκεχυμένον κεχυμένον δὲ διὰ τὸ μὴ διαρθροῦν τίς ποιέ ἐστιν ἡ ἰδιότης ἑκάστης ἀρχῆς . εἶτα ἐφεξῆς ἐπί τι μὲν διηρθρωμένον μᾶλλον προβαίνει ὁ λόγος , ἔτι μέντοι ὡς πρὸς τὰς ἰδικὰς ἑκάστου ἀρχὰς ἀδιάρθρωτόν τε καὶ συγκεχυμένον . ὅταν γὰρ μάθωμεν ὅτι ἡ μέν τίς ἐστι τῶν ἀρχῶν ὕλη , ἡ δὲ εἶδος , ἡ δὲ στέρησις , κοινόν τινα λόγον καὶ συγκεχυμένον ἐμάθομεν . ἄλλη γὰρ ἡ τοῖς οὐρανίοις καὶ ἀιδίοις ὑποκειμένη ὕλη καὶ ἄλλη <ἡ> τοῖς ἐν γενέσει · καὶ ἐν τούτοις ἄλλη μὲν ἡ τοῖς μετεώροις , ἄλλη δὲ ἡ τοῖς ἐν γῇ · καὶ ἄλλη μὲν φυτῶν , ἄλλη δὲ ζῴων . ὥστε κὰν περὶ τῆς ὕλης διδάσκῃ ἡμάς ἐν τούτοις , ἀλλὰ περὶ τῆς κοινότερον καλουμένης ὕλης , ἥτις ἐπὶ πάσης ὕλης κατηγορεῖσθαι δύναται . οὐ μία δὲ ἡ τῆς ὕλης φύσις οὐδὲ τῆς πρώτης · ἄλλη μὲν γὰρ ἡ τῶν οὐρανίων , ἄλλη δὲ ἡ τῶν ἐν γενέσει . ῥᾴδιον δὲ ἐπιβλέψειεν ἄν τις , ὅτιπερ ἐν τοῖς πράγμασιν ἄλλο μέν τί ἐστι τὸ ὑποκείμενον καὶ ὥσπερ ( ? ) ( ? ) ὕλη ὑπεστρωμένον , ἄλλο δὲ τὸ εἶδος καὶ ἡ μορφὴ ἡ ἐγγινομένη ἐν αὐτῇ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ξυλίνων τε καὶ κηρίνων σκευῶν καὶ πάντων τῶν τοιούτων ἔχει ) , καὶ ὅτι ἡ αὐτή ἐστιν ἐπὶ πάντων ἀναλογία , εἰ τῇ ἰδίᾳ ἑκάστου ἀρχῇ τις ἐπτστήσειεν , ὅτι τοῖς μὲν μετεώροις ἡ ξηρὰ καὶ ὑγρὰ ἀναθυμίασις ὑπόκειται , τοῖς δὲ οὐρανίοις πέμπτη τις οὐσία · τῷ γὰρ ὄντι πολλῆς ἐπιβλέψεως χρεία εἰς τὸ τὰς ἰδικὰς ἑλεῖν ἀρχὰς τῶν πραγμάτων . μάτων . ἴσως δὲ ἀπορήσειέ τις ὅτι , εἰ περὶ τῆς ἀνειδέου καὶ πρώτης ὕλης ἐνταῦθά ἐστιν αὐτῷ ὁ λόγος , πῶς φαμεν ὡς ἐκ τῶν ὑστέρων τῇ φύσει ποιεῖται τὴν διδασκλίαν ; πρώτη γὰρ πάντων ἀρχὴ αὐτή . φημὶ δὲ ἐγὼ ὅτι πρῶιον μὲν ἡ πρωτίστη ὕλη ὡς μὲν σωμάτων τῷ ὄντι ἐστὶ πρώτη ἀρχή , ὡς μέντοι ζῴων ἢ φυτῶν ἢ μετάλλων ἢ τῶν ἐν τοῖς μετεώροις συνισταμένων ἢ τῶν οὐρανίων ἄλλη τίς ἐστιν ἰδικωτέρα ἀρχή . ὅταν οὖν ὡς μετεώρων πρώιην ἀρχὴν ζητῶμεν , οὐ δυνάμεθα λέγειν τὴν ἀνείδεον ὕλην · αὕτη γὰρ οὐδὲν μᾶλλόν ἐστι τῶν μετεώρων ἀρχὴ ἡ πάντων ἀπλῶς τῶν σωμάτων · ἀλλὰ δεῖ ζητεῖν τὴν ἰδίως αὐτοῖς ὑποκειμένην καὶ ὡς μετεώρων πρωτίστην ἀρχήν . ἄλλως τε κἀν διδάσκῃ περὶ τῆς ἀνειδέου ὕλης , οὐδὲν ἧττον κοινοτέρα ἐστὶ συγκεχυμένη ἡ διδασκαλία · συγκεχυμένη μέν , διότι οὐδὲν ἧττον ἡ τῶν οὐρανίων ἀνείδεος ἐστιν ἢ ἡ τῶν ἐν γενέσει , καὶ ταύτῃ οὐδὲν ἴδιον περὶ τῆς ἰδίας ἢ τούτων ἢ ἐκείνων ὕλης εἴρηκεν , ἀλλὰ κοινόν τινα λόγον ἀποδέδωκε περὶ αὐτῶν · τὸ δὲ κοινὸν τοῦτο δηλονότι ὕστερόν ἐστι τῇ φύσει , ἐπειδὴ ἡ φύσις , ὡς εἴπομεν , οὐδὲν τῶν κοινῶν ποιεῖ , ἀλλὰ τὰ καθ’ ἕκαστα ἐξ ὧν συλλέγεται τὸ κοινόν . ἀλλ’ οὐδὲ ὅλως τὴν πρώτην ὕλην ἡ φύσις ποιεῖ . γίνεται μὲν γάρ , ὡς πολλάκις εἶπον , τὰ καθ’ ἕκαστα , τούτων δὲ προσεχὴς ἑκάστου ἡ ὕλη ἣν ἡ δημιουργὸς ἑκάστου φύσις ποιεῖ . τὴν οὖν πρώτην ὕλην οὐδεμία φύσις ποιεῖ · ἐκ τοῦ πρώτου γὰρ παρῆκται , οὐχ ὑπὸ φύσεως . εἰ οὖν ἔγνωσται τῇ φύσει τὰ πρῶτα λεγόμενα γόμενα ἃ ποιεῖ , τὴν δὲ ἀνείδεον ὕλην · ἡ φύσις οὐ ποιεῖ , οὐκ ἄρα περὶ τῆς ἀνειδέου διδάσκων ὕλης περὶ τῶν τῇ φύσει πρώτων διδάσκει καὶ γνωριμωτέρων , εἰ μὴ ἁπλῶς τῇ καθόλου καὶ περιεκτικῇ τῶν ὅλων φύσει λέγοι τις γνωριμωτέραν εἶναι τὴν ἀνείδεον ὕλην . Ἐπιστάσεως δὲ ἄξιον , πῶς οὐκ ἐναντία ἐστὶ τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα τοῖς ἐν τῷ πρώτῳ τῆς ’ Αποδεικτκῆς . ἐνταῦθα μὲν γὰρ εἰπὼν ὅτι πέφυκε δὲ ἐκ τῶν γνωριμωτέρων ἡμῖν ἡ ὁδὸς καὶ σαφεστέρων ἐπὶ τὰ σαφέστερα τῇ φύσει καὶ γνωριμώτερα , τὰ καθόλου φησὶν ἡμῖν εἶναι γνωριμώτερα , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα ἀσαφέστερα μὲν ἡμῖν , τῇ δὲ φύσει γνωριμώτερα ( διό , φησίν , ἐκ τῶν καθόλου ἐπὶ τὰ καθ᾿ ἕκαστα δεῖ προϊέναι · τὸ γὰρ ὅλον , φησί , κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον , τὸ δὲ καθόλου ὅλον τί ἐστι ) · ταῦτα οὖν εἰπὼν ἐνταῦθα , τἀναντία λέγει ἐν τῷ πρώτῳ τῆς ’ Αποδεικτικῆς . τὴν γὰρ τῶν καθόλου γνῶσιν ὑστέραν ἡμῖν φησι παραγίνεσθαι · “ λέγω ” γάρ φησι “ πρὸς ἡμᾶς πρότερα καὶ γνωριμώτερα τὰ ἐγγυτέρω τῆς αἰσθήσεως · ἔστι δὲ πορρωτάτω μὲν τὰ καθόλου μάλιστα , ἐγγύτατα δὲ τὰ καθ’ ἕκαστα . ” τὰ οὖν ζητούμενά ἐστι δύο , πῶς ἐνταῦθα μὲν τὰ καθόλου φησὶ γνωριμώτερα τῇ αἰσθήσει , καὶ διὰ τοῦτο δεῖν ἐκ τῶν καθόλου ἀρξαμένους ἐπὶ τὰ καθ’ ἕκαστα προïέναι , ἐν δὲ τῇ ᾿Αποδεικτκῇ ἐγγυτέρω φησὶ τῆς αἰσθήσεως εἶναι τὰ καθ’ ἕκαστα , πορρωτέρω δὲ τὰ καθόλου · καὶ πῶς ἐν μὲν τῇ ’ Αποδεικτικῇ πρῶτά φησιν εἶναι τῇ φύσει τὰ καθόλου , ἐνταῦθα δὲ τὰ καθ’ ἕκαστα τῇ φύσει πρῶτα . εἰ γὰρ καὶ μὴ ἐπὶ λέξεως οὕτως κεῖται , ἀλλ’ οὖν ἕπεται ἐξ ἀνάγκης · εἰ γὰρ σαφέστερα τῇ φύσει τὰ καθ’ ἕκαστα , καὶ πρῶτα δηλονότι . καὶ ἡμεῖς δὲ ἁρτίως ἐλέγομεν ὅτι ὃ ποιεῖ ἡ φύσις , τοῦτο καὶ γινώσκει μάλιστα , ποιεῖ δὲ τὰ καθ’ ἕκαστα . τὸ μὲν οὖν πρῶτον τῶν ἠπορημένων ἤδη σχεδὸν διελυσάμεθα , μεθα , ὅτι καθόλου ἐνταῦθα λέγει οὐ τὸ κυρίως καθόλου , ἀλλὰ τὸ μερικὸν καὶ συγκεχυμένον διὰ τὸ πλείοσιν ἐφαρμόζειν · οὐκ ἐναντία οὖν ταῦτα ἐκείνοις . ἀληθὲς μὲν γὰρ ὅτι τὸ καθ’ ἕκαστα τῇ αἰσθήσει γνωριμώτερον ὅλως γὰρ τοῦ καθόλου ἡ αἴσθησις οὐκ ἀντιλαμράνεται ) , ἀλλ’ ἐπειδὴ πᾶσα φύσις ἐκ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον πρόεισι , διὰ τοῦτο πρότερον συγκεχυμένως καὶ ἀδιαρθρώτως ἐπιβάλλει τῷ καθ’ ἕκαστα ἡ αἴσθησις , διακρίνειν εὐθὺς τοὺς ἰδικοὺς τοῦ καθ’ ἕ|καστα χαρακτῆρας ἀπὸ τῶν λοιπῶν οὐκ ἐξισχύουσα · ὅθεν δι’ αὐτὸ τοῦτο τοῦ καθόλου τὴν τοιαύτην τῆς αἰσθήσεως γνῶσιν προσηγόρευσεν , ἐν δὲ τῇ ’ Αποδεικτικῇ τὸ κυρίως καθόλου λαμβάνει . ὥστε σύμφωνα καὶ οὐκ ἐναντία ταῦτα . Ἀλλὰ πῶς τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ διηρθρωμένα πρῶτα εἶναι τῇ φύσει ἐνταῦθα λέγεται , ἐκεῖ δὲ τὰ καθόλου ; φημὶ τοίνυν ὅτι ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ζῴων οὐ μόνον ἐν ἑκάστῳ τοῦ ζῴου μέρει φυσική τις ἔστι δύναμις ἡ τὴν τούτου διοίκησιν ἐμπιστευθεῖσα , ἀλλ’ ἔστι τις καὶ ἡ τὸ ὅλον ἐπιτροπεύουσα καὶ μίαν ζωὴν καὶ ἁρμονίαν ἐκ πάντων τῶν μερῶν ἀποτελοῦσα , λοῦσα , εἴπερ ὕλης ἔχει πρὸς τὸ ὅλον τὰ μέρη λόγον , οὕτως ἀνάγκη καὶ ἐν τῷ παντί , ὥσπερ ἐστὶν ἡ ἐν ἑκάστῳ μερικὴ φύσις ἡ δημιουργικὴ τούτου καὶ σωστική , οὕτως ἐξ ἀνάγκης καὶ τὴν εἰς μίαν ὁλότητα τὰ καθ’ ἕκαστον ἁρμόζουσαν εἶναι δεῖ . ἐπεὶ πόθεν αἱ ἐν τοῖς γένεσί τε καὶ τοῖς εἴδεσι κοινότητες , εἰ μὴ ἦν τι τὸ τῆς κοινωνίας ταύτης αἴτιον ; οὐ γὰρ ἐκ ταὐτομάτου , οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἡ κοινωνία . οὐκοῦν τὶς καὶ ἡ τούτου φυσικὴ αἰτία , εἰ καὶ μὴ καθ’ αὑτό τι τῶν τοιούτων ὑφέστηκεν , ἀλλ’ ἐν τῇ τῶν καθ’ ἕκαστα συνυφίσταται γενέσει , ὡς καὶ ἡ ἐπὶ ἑκάστου ἀτόμου ὁλότης οὐκ οὖσα τῶν μερῶν χωρὶς τῇ τούτων ἅμα πάντων συνυφίσταται γενέσει . ὥστε κἂν λέγωμεν μηδὲν τῶν ὅλων ἁπλῶς γίνεσθαι , ἀληθές · οὐδὲ γὰρ ὡς ὅλον ἁπλῶς αὐτὸ καθ’ αὑτὸ γίνεται , ἀλλὰ τῇ γενέσει τῶν μερῶν συναναφαίνεται . οὕτως οὖν οὔτε γίνεται καθ’ αὑτὸ τῶν καθόλου τι , καὶ τοῖς ὧν ἐστι καθόλου γινομένοις συναναφαίνεται . ἐπεὶ οὖν ἑκάστη φύσις τοῦτο γινώσκει πρῶτον οὗπερ καί . ἐστιν αἰτία , οὐκοῦν , ὥσπερ ἡ τὸ καθ’ ἕκαστα δημιουργοῦσα τοῦτο καὶ οἶδε πρῶτον κἀκ τοῦδε ὑστέρως ἐπὶ τὰ καθόλου πρόεισιν , οὕτως ἐκ τοῦ ἐναντίου ἡ τῶν καθόλου αἰτία ταῦτά τε γινώσκει πρῶτα καὶ σαφέστερα αὐτῇ ταῦτα τυγχάνει . ἐν μὲν οὖν τῇ Φυσικῇ πραγματείᾳ , ἐπειδὴ σκοπὸς μὴ μόνον ὡς φυσικὰ ἀπλῶς εἰδέναι , ἀλλὰ καὶ ὡς τοιάδε φυσικὰ ζῷα καὶ τοιάδε ζῷα καὶ ὡς τοιάδε μέταλλα , κἀν τοῖς Μετςώροις ὡς βροντὴν ὡς ἀστραπήν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάντων ὁμοίως , εἰκότως ὑστέραν ἡμῖν τὴν τῶν καθ’ ἕκαστα γίνεσθαί φησι γνῶσιν πρώτην δὲ τὴν τῶν καθολικωτέρων καὶ συγκεχυμένων , καθ’ ὃν ἤδη τρόπον ἔφθημεν εἰπόντες · ἐν δὲ τῇ ᾿Αποδεικτικῇ , ἐπειδὴ περὶ ἐπιστήμης ὁ λόγος ἥτις τῶν καθόλου ἐστὶ γνῶσις , πρῶτα εἶναι τῇ φύσει λέγει τὰ καθόλου καὶ γνωριμώτερα , καὶ ὕστερα ἡμῖν ταῦτα παραγίνεσθαι , τὴν αἰτίαν δηλονότι τῶν καθόλου φύσιν ἐκεῖσε λέγων . ὥστε σύμφωνα ταῦτα , οὐκ ἐναντία . Πέφυκε δὲ ἐκ τῶν γνωριμωτέρων ἡμῖν ἡ ὁδὸς καὶ σαφεστέρων ἐπὶ τὰ σαφέστερα τῇ φύσει καὶ γνωριμώτερα . ἐκ τῶν ἡμῖν <μὲν> σαφεστέρων ἀρξάμενοι , φησί , τῇ δὲ φύσει ἀσαφεστέρων , τελευτῶμεν ἐπὶ τὰ ἡμῖν μὲν ἀσαφῆ , τῇ δὲ φύσει σαφῆ . ἐπεὶ οὖν , φησίν , ἡ ὁδὸς ἡ ἐπὶ γνῶσιν τῶν πραγμάτων καθόλου οὕτως πέφυκεν , ἀνάγκη καὶ νῦν ἡμᾶς τὴν τῶν φυσικῶν γνῶσιν ἑλεῖν βουλομένους τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆς διδασκαλίας χρήσασθαι . p . 184a22 Ὕστερον δὲ ἐκ τούτων γίνεται γνώριμα τὰ στοιχεῖα καὶ αἱ ἀρχαὶ διαιροῦσι ταῦτα . Τὰ γὰρ κοινότερα καὶ συγκεχυμένα διαιροῦντες καταντῶμεν εἰς τὰ ἰδικώτερά τε διηρθρωμένα . τὸ γὰρ ὅλον κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον , τὸ δὲ καθόλου ὅλον τί ἐστι · πολλὰ γὰρ περιλαμβάνει βάωει ὡς μέρη . ὥσπερ γὰρ ἐν ἰοῖς αἰσθητοῖς , εἰ προσίοι τι ζῷον , θᾶττον ἡ ὄψις ὅλου τοῦ σώματος ἀντιλαμβάνεται ἢ κεφαλῆς τε καὶ χειρός ( ὃθεν τάχιον ἄν εἴποι . ὅτι ζῷον τὸ προσιὸν ἡ ὅτι ἄνθρωπος ) , οὕτως ἐν τοῖς ὑπὸ λόγου θεωρουμένοις τὰ καθόλου τε καὶ κοινὰ σαφέστερα ἡμῖν ἐστι τῶν προσεχῶν τε καὶ κοινῶν . καὶ γὰρ ἔχει τινὰ ἀναλογίαν τὸ καθόλου πρὸς τὸ ὅλον · ὅνπερ γὰρ τρόπον τὸ ὅλον περιεκτικὸν τῶν οἰκείων ὑπάρχει μερῶν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ καθόλου περιεκτικόν ἐστι τῶν μερικῶν . διενηνόχασι δὲ ἀλλήλων ὅτι τὸ μὲν καθόλου μεταδίδωσι τοῦ οἰκείου ὀνόματος τοῖς ὑφ’ ἑαυτὸ τεταγμένοις , τὸ μέντοι ὅλον οὐ πάντως · οὐ γὰρ ὁ δάκτυλος χεὶρ καλεῖται , οὐδὲ ὁ ὄνυξ δάκτυλος . ἐπεὶ οὖν ὡς τὸ ὅλον τῇ αἰσθήσει γνωριμώτερον ριμώτερον οὕτω τὸ καθόλου τῷ λόγῳ , ἐκ τῶν δὲ σαφεστέρων ἄρχεσθαι δεῖ καὶ γνωριμωτέρων , ἐκ τούτων κἀνταῦθα τῆς διδασκαλίας ἀρκτέον . οὕτω γοῦν οἱ ῥήτορες ποιοῦσι περὶ τῶν κοινῶν κεφαλαίων πρῶτον , εἶθ’ οὕτως περὶ τῶν ἰδίων εἴδους ἑκάστου διδάσκοντες . οὕτω καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς τὸν περὶ τοῦ ἁπλῶς συλλογισμοῦ προτάττει λόγον τοῦ διαλεκτικοῦ καὶ ἀποδεικτικοῦ καὶ σοφιστικοῦ · ῥᾷον γὰρ ἀπὸ τῶν κοινῶν τὰ ἲκια καοπτευομεν . p . 184a26 Πέπονθε δὲ ταὐτὸ τοῦτο τρόπον τινὰ καὶ τὰ πρὸς λόγον · ὅλον γάρ τι ἀδιορίστως σημαίνει . Τὸ μὲν γὰρ ὄνομα ὁλοσχερῶς καὶ συγκεχυμένως τὴν οὐσίαν σημαίνει τοῦ πράγματος , οἷον τὸ ἄνθρωπος τὸ ζῷον τὸ κύκλος · ὁ μέντοι λόγος , τουτέστιν ὁ ὁρισμός , ἀνειλιγμένως ἕκαστον τῶν ὑπαρχόντων τῷ πράγματι σημαίνει , καὶ οἷον διαιρεῖ αὐτὸ εἰς τὰ οἰκεῖα μέρη . ὅταν γὰρ εἴπω ‘ἄνθρωπος’ , ὁλικήν τινα καὶ συγκεχυμένην εἴρηκα φωlνὴν πολλὰ ἐν αὑτῇ περιλαμβάνουσαν πράγματα , ὁ μέντοι ὁρισμὸς ἐοικὼς τῇ εἰς τὰ μόρια διαιρέσει · ζῷον γάρ , φησί , λογικὸν θνητὸν τὴν ὑποκειμένην ἡμῖν οὐσίαν ἀσυγχύτως ἐσήμανε . καλῶς δὲ τὸ τρόπον τινὰ προσέθηκε , διότι οὐχ ὥσπερ τὸ ὅλον αὐτὸ διαιρεῖται εἰς τὰ μέρη , οὕτω δὴ καὶ τὸ ὄνομά ἐστι τὸ ὑπὸ τοῦ ὁρισμοῦ διαιρούμενον , ἀλλὰ τὸ ὑπὸ τοῦ ὀνόματος σημαινόμενον διαιρεῖ ὁ ὁρισμός , καὶ οὐχ οἷόν περ τρόπον τὸ καθ’ ἕκαστα μέρος τυγχάνει τοῦ καθόλου , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἕκαστον τῶν δηλουμένων ὑπὸ τοῦ ὁρισμοῦ μέρος τυγχάνει τοῦ ὀνόματος . οὐ γὰρ ἡ αݲνݲ μὲν εἰ τύχοι συλλαβὴ τοῦ ἀνθρώπου δηλοῖ τὸ ζῷον , ἄλλη δὲ τὸ λογικόν , εἰ μὴ ἄρα κατὰ τὸ σημαινόμενον · τοὐ γὰρ σημαινομένου ὑπὸ τοῦ ὀνόματος μέρη ἐστὶ τὰ μέρη τοῦ ὁρισμοῦ , νῦν δὲ περὶ τῆς φωνῆς αὐτῆς ὁ λόγος , τοῦ μέντοι καθόλου , οἷον τοῦ ζῴου , τὰ καθ’ ἕκαστον ζῷα μέρη ἐστίν . p . 184b15 Ἀνάγκη δ’ ἤτοι μίαν εἶναι τὴν ἀρχὴν ἡ πλείους . ᾿Εντεῦθεν εἰσβάλλει εἰς τὸν περὶ τῶν ἀρχῶν λόγον . ὅπερ δὲ εἴωθε ποιεῖν ἀεί , τοῦτο καὶ νῦν ποιεῖ · πρότερον τὰς τῶν παλαιοτέρων ψευδεῖς διελέγχει δόξας . λαμβάνει δὲ τὰς τῶν παλαιοτέρων δόξας ἐκ διαιρέσεως ἐπιστημονικῆς τε ἅμα καὶ ἐναργοῦς , ἐπιστημονικῆς μὲν ὅτι κατ’ ἀντίφασιν αἱ γὰρ ἐπιστημονικαὶ διαιρέσεις κατ’ ἀντίφασίν εἰσιν , ἐπιστημονικαὶ δὲ διότι ἄφυκτοι · οὐδὲν γὰρ ἐκπέφευγε τὴν ἀντίφασιν ) , ἐναργοῦς δὲ διότι ἐκ τῶν πᾶσι γνωρίμων · γνώριμον γὰρ πᾶσι τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος . ἀνάγκη γάρ , φησίν , τὰς ἀρχὰς ἢ μίαν εἶναι ἢ πλείους · εἰ δὲ καὶ μὴ αὐτόθεν ἀντί - φασίς ἐστι τὸ τοιοῦτον , ἀλλ’ οὖν ἰσοδυναμεῖ τῇ ἀντιφάσει · τὸ γὰρ οὐχ ἓν ἐξ ἀνάγκης πλείονά ἐστιν . ἀνάγκη οὖν , φησί , τὴν ἀρχὴν ἢ μίαν εἶναι ἢ πλείους · καὶ εἰ μίαν ἢ ἀκίνητον ἢ κινουμένην , εἰ δὲ πλείους ἢ πεπερασμένας ἢ ἀπείρους . καὶ αὐτὸς μὲν μέχρι τῶν ἐνταῦθα προήγαγε τὴν διαίρεσιν . ἐπειδὴ δὲ φαίνεται ἐν τοῖς ἑξῆς καὶ ἕτερα μόρια προστιθεὶς τῇ διαιρέσει , εὔλογον ἡμᾶς ἐξ ἀρχῆς τελείαν τὴν διαίρεσιν παραδοῦναι . ἀνάγκη οὖν τὰς ἀρχὰς ἢ μίαν εἶναι ἢ πλείους , καὶ εἰ μίαν ἢ ἀκίνητον ἢ κινουμένην , καὶ εἰ κινουμένην ἡ πεπερασμένην ἢ ἄπειρον , καὶ αὖ εἰ ἀκίνητον ἢ πεπερασμένην ἢ ἄπειρον , καὶ εἰ πλείους ἢ πεπερασμένας ἢ ἀπείρους , καὶ εἰ πεπερασμένας ἢ κινουμένας ἢ ἀκινήτους , καὶ εἰ ἀπείρους ἢ κινουμένας ἢ ἀκινήτους . καὶ ἡ μὲν διαίρεσις τῶν ἀρχῶν αὕτη , εἰ δέ τις ζητοίη τί δήποτε τὴν μίαν μὲν ἀρχὴν εὐθὺς εἰς τὸ ἀκίνητον καὶ κινούμενον διείλομεν , εἶτα εἰς τὸ πεπερασμένον καὶ ἄπειρον , τὰς δὲ πλείους πρῶτον εἰς τὸ ἄπειρον καὶ πεπερασμένον , εἶτα εἰς τὸ κινούμενον καὶ ἀκίνητον , ἐροῦμεν ὅτι δυνατὸν μὲν ἦν καὶ τῷ αὐτῷ τρόπῳ τῆς διαιρέσεως ἀμφότερα τὰ μόρια διελεῖν , πλὴν ἐπειδὴ τῷ μὲν ἑνὶ οἰκειοτέρα μᾶλλον ἡ κίνησις ἢ τὸ ἄπειρον , τῷ δὲ πλήθει τὸ ἄπειρον μᾶλλον ἤπερ ἡ κίνησις , διὰ τοῦτο τὴν μὲν μίαν ἀρχὴν εὐθὺς εἰς τὸ κινούμενον καὶ ἀκίνητον διείλομεν , τὰς δὲ πλείους εἰς τὸ πεπερασμένον καὶ ἄπειρον . Μίαν μὲν οὖν ἀρχὴν εἶναι καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένην ἐδόξασε Παρμενίδης καὶ Ξεωοφάνης · δῆλον δέ που πάντως ὅτι οὐ περὶ τῶν φυσικῶν πραγμάτων ἦν τούτοις ὁ λόγος · ὡς γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικὰ εἶπεν , οὐχ οὕτω καὶ τῶν μαινομένων χειρόνως διέκειντο οἱ ἄνδρες οὗτοι , ὡς νομίζειν τὸ πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ μὴ εἶναι διάφορον · καὶ ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς ’ Αρισοτελικῆς ῥήσεως πρόδηλον ὡς οὐ φυσικοὶ οἱ ἄνδρες οὖτοι . εἰπὼν καὶ εἰ μίαν , ἢ ἀκίνητον , ὥσπερ Παρμενίδης καὶ Μέλισσος , ἐπήγαγεν ἢ κινουμένην , ὥσπερ οἱ φυσικοί , ὡς δὴ μὴ φυσικῶν ὄντων τῶν περὶ Παρμενίδην . ἔτι δὲ δῆλον ὅτι οὐ περὶ τῶν φυσικῶν ἔλεγον ἐξ ὧν καὶ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ γενέσεως φησι καὶ οἱ αὐτοῦ ὑπομνημαισταί , ὅτι ὁ Παρμενίδης ἐν τοῖς πρὸς δόξαν πῦρ καὶ γῆν ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀρχὴν τῶν πάντων , ἐν δὲ τοῖς πρὸς ἀλήθειαν ἓν εἶναι τὸ πᾶν καὶ πεπερασμένον καὶ ἀκίνητον . οὐ νομιστέον δὲ ὅτι ἐν τοῖς πρὸς δόξαν οὐ τὰ αὐτῷ δοκοῦντα ἔλεγεν , ἀλλὰ τὰ τοῖς πολλοῖς , ἐν δὲ τοῖς πρὸς ἀλήθειαν τὰ αὐτῷ δοκοῦντα καὶ γὰρ καὶ ἐν τοῖς πρὸς δόξαν τὰ αὐτῷ δοκοῦντα ἔγραφεν ) , ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ τῶν νοητῶν ἦν αὐτῷ ἐν τοῖς πρὸς ἀλήθειαν ὁ λόγος , ταῦτα δὲ ὄντως ὄντα ἔλεγε καὶ ἀληθῶς ὄντα , διὰ τοῦτο οὕτως ἐπέγραψε τὸ βιβλίον . ἐν δὲ τοῖς πρὸς δόξαν περὶ τῶν αἰσθητῶν ὁ λόγος , ἅπερ καὶ ὁ Τίμαιος δοξαστὰ προσηγόρευσε · τὰ μὲν γὰρ ἀεὶ ὄντα νοήσει φησὶ μετὰ λόγου περιληπτά , τὰ δὲ αἰσθητά , ἅπερ γινόμενα καὶ ἀπολλύμενα καλεῖ , δόξῃ φησὶ μετ’ αἰσθήσεως ἀλόγου δοξαστά . ὥστε περὶ τῶ(ν νοητῶν ἔλεγε τὸ ἓν εἶναι αὐτὰ καὶ ἀκίνητα καὶ πεπερασμένα · ἐπειδὴ γὰρ τὰ νοητὰ πρὸς τῷ ἑνὶ μᾶλλόν εἰσιν ὡς ἐγγυτέρω ὄντα τῆς μιᾶς τῶν πάντων ἀρχῆς , διὰ τοῦτο ἓν ἐκείνας ἐκάλεσε . μίαν μὲν οὖν καὶ πεπερασμένην καὶ ἀκίνητον Παρμενίδης ἔλεγε καὶ Ξενοφάνης , μίαν δὲ καὶ ἀκίνητον καὶ ἄπειρον ] ὁ Μέλισσος περὶ τῶν αὐτῶν καὶ αὐτός , ὡς ἤδη εἶπον , διαλεγόμνος · πλὴν ὅτι οὗτος μὲν ἄπειρον ἔλεγε τὸ ἕν , οἱ δὲ περὶ Παρμενίδην πεπερασμένον , τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἐκείνους μὲν εἰς τὴν ὁριστικὴν καὶ εἰδοποιὸν ποιὸν τῶν νοητῶν δύναμιν ἀπιδεῖν , τοῦτον δὲ εἰς τὴν ἀπειρίαν τῆς δυνάμεως . καλῶς δὲ ὅσοι ἓν τὸ ὃν εἰρήκασιν εὐθὺς καὶ ἀκίνητον ἐδόξασαν · εἰ γὰρ ἐκινεῖτο , οὐκέτι ἓν ἂν ἦν · ἦν γὰρ καὶ αὐτὴ ἡ κίνησις καὶ τόπος τις ἢ χρόνος ἤ τι τοιοῦτον , ἐν ᾧ ἡ κίνησις . ἰστέον δὲ ὅτι ἓν τὸ πᾶν λέγοντες οὗτοι οὐ περὶ τῶν ἀρχῶν ἐποιοῦντο τὸν λόγον · εἰ γὰρ μίαν ἔλεγον εἶναι τὴν ἀρχὴν τῶν ὄντων , οὐκέτι ἠδύναντο λέγειν ἓν τὸ ὃν εἶναι · οὔσης γὰρ τῆς ἀρχῆς ἀνάγκη εἶναι καὶ τὸ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς . ταῦτα γὰρ τῶν πρός τί εἰσιν · ἡ γὰρ ἀρχὴ τινῶν ἐστιν ἀρχή . ὥστε οὐ περὶ | τῶν ἀρχῶν τούτοις ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ τῶν ὄντων ἁπλῶς . ἀλλ’ εἰ μὴ περὶ τῶν ἀρχῶν τούτοις ὁ λόγος , τί δήποτε ὁ Ἀριστοτέλης ἐλέγχει τοὺς ἄνδρας τούτους ὡς κακῶς μίαν τὴν ἀρχὴν ὑποτιθεμένους ; λέγω οὖν ὅτι , εἰ καὶ μὴ περὶ τῶν ἀρχῶν ἔλεγον , ἀλλ’ οὗν ὁ Ἀριστοτέλης ὡς εἰ καί τις ὑπετίθετο μίαν εἶναι τὴν τῶν φυσικῶν πραγμάτων ἀρχήν , οὕτως ἐλέγχει τὸν λόγον ἀνασκευάσαι τὸ τοιοῦτον δόγμα βουλόμενος . Μίαν μὲν τὴν ἀρχὴν ἔλεγον καὶ ἀκίνητον οἱ εἰρημένοι , τῶν δὲ μίαν καὶ κινουμένην λεγόντων οἱ μὲν πεπερασμένην ἔλεγον , οἱ δὲ ἄπειρον . μίαν μὲν καὶ κινουμένην καὶ . πεπερασμένην ἔλεγεν Ἵππασος Ἡράκλειτος Θαλῆς Ἵππων ὁ ἐπικληθεὶς ἄθεος . Ἡράκλειτος μὲν καὶ Ἵππασος τὸ πῦρ ἔλεγον ἀρχὴν τῶν ὄντων εἶναι διὰ τὸ λεπτομερέστερον αὐτὸ εἶναι τῶν ἄλλων καὶ εὔπλαστον οὐ γὰρ δὴ νομιστέον διὰ τὸ εἵδους λόγον αὐτὸ ἔχειν πρὸς τὰ ἄλλα ὡς περιεκτικὸν τῶν ἄλλων · νῦν γὰρ περὶ τῆς ὑλικῆς ἀρχῆς ὁ λόγος ) , Θαλῆς δὲ καὶ Ἵππων τὸ ὕδωρ διὰ τὸ γόνιμον , καὶ ὅτι τὴν γονὴν ὑγρὰν ἑώρων , καὶ τὰ σπέρματα δὲ εἰ καὶ ξηρά εἰσιν , ἀλλ’ οὖν οὐ φύει μὴ ὑγρανθέντα τε καὶ ἤδη λοιπὸν διαρρέοντα . μίαν δὲ καὶ κινουμένην καὶ ἄπειρον ὑπετίθεντο οἵ τε τὸν ἀέρα ὑποτιθέμενοι καὶ οἱ τὸ μεταξὺ ἢ ἀέρος καὶ ὕδατος , ἢ πυρὸς καὶ ἀέρος . Διογενὴς μὲν οὖν ὁ Ἀπολλωνιάτης καὶ Ἀναξιμένης τὸν ἀέρα ὑπέθεντο ἀρχὴν εἶναι διά τε τὸ εὔπλαστον καὶ ὡς ἐν σώμασιν ἀσώματον καὶ ἀνεπαίσθητον μᾶλλον . Ἀναξίμανδρος δὲ τὸ μεταξὺ ἢ ἀέρος καὶ ὕδατος , ἢ πυρὸς καὶ ἀέρος · ἐπεὶ γὰρ ἐν τῇ μεταβολῇ τῇ ἐξ ὕδατος εἰς ἀέρα οὐκ ἀμέσως γίνεται ἡ μετάβασις , ἀλλ’ οἷον ἐξατμίζεται πρότερον τὸ ὕδωρ , εἶτα ἡ ἀτμὶς ἔτι λεπτυνθεῖσα ἐξαεροῦται , ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ ἀέρος εἰς τὸ πῦρ μεταβολῆς , τὸ μεταξὺ τοῦτο ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀρχήν , ὅπερ ἀέρος μὲν εἶναι πυκνότερον , ὕδατος δὲ μανότερον , ἢ πυρὸς μὲν πυκνότερον , ἀέρος δὲ μανότερον . νότερον . οὗτος δὲ τῶν μὲν ἄλλων μᾶλλον κατώρθου , διότι μὴ ἕν τι τῶν στοιχείων τὴν ὕλην ἔλεγεν , ἀλλ’ ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα · ἔπταιε δέ , διότι εἰδοπεποιημένον ὑπετίθετο ἀέρος μὲν λέγων πυκνότερον , ὕδατος δὲ μανότερον . οὗτοι δὲ καὶ ἄπειρον ἔλεγον εἶναι τὸν ἀέρα ἢ τὸ μεταξύ , ἐπειδὴ ὑπενόησαν ὡς εἰ γίνοιτο μὲν ἀεὶ ἐξ αὐτῶν τὰ γινόμενα , μὴ εἴη δὲ ἄπειρα , ἐπιλιπεῖν τὴν γένεσιν ἀνάγκη · οὐ προσέσχον γὰρ τῇ ἀνταποδόσει καὶ τῇ εἰς ἄλληλα τῶν πραγμάτων μεταβολῇ . οἱ μὲν οὖν μίαν τὴν ἀρχὴν ὑποθέμενοι οὗτοι καὶ τοσοῦτοί εἰσιν , οὐδεὶς δὲ τῶν μίαν ὑποθεμένων μόνην τὴν γῆν ὑπέθετο εἶναι ἀρχὴν , διὰ τὸ δυσκίνητον αὐτῆς καὶ δυσμετάβλητον . Τῶν δὲ πολλὰς ὑποθεμένων τὰς ἀρχὰς οἱ μὲν ἀπείρους ὑπέθεντο , οἱ δὲ πεπερασμένας , καὶ τούτων ἀμφοτέρων οἱ μὲν ἀκινήτους , οἱ δὲ κινουμένας · πλείους μὲν καὶ πεπερασμένας καὶ ἀκινήτους ὁ Τίμαιος ὑπετίθετο , θεὸν ἰδέαν καὶ ὕλην , πλείους δὲ καὶ πεπερασμένας καὶ κινουμένας ὅ τε Ἑμπεδοκλῆς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ νεῖκος καὶ τὴν φιλίαν , καὶ ὁ Ἱπποκράτης ὁ ἰατρὸς ὁμοίως τὰ τέσσαρα στοιχεῖα . ὁ δὲ Ἐμπεδοκλῆς δύο τοὺς κόσμους εἶναι ὑπετίθετο , τόν τε ἐκ τεσσάρων στοιχείων τὸν αἰσθητὸν καὶ τὸν σφαῖρον , τουτέστι τὸν νοητόν ὃν σφαῖρον ἐκάλει διὰ τὸ πρὸς ἑαυτὸν ἐπεστράφθαι καὶ πρὸς τῷ ἑνὶ εἶναι μᾶλλον ) , οὓς καὶ μεταβάλλειν ἔλεγεν εἰς ἀλλήλους · ἐπικρατούσης μὲν γὰρ τῆς φιλίας μεταβάλλειν τὰ στοιχεῖα εἰς τὸν σφαῖρον , ἐπικρατοῦντος δὲ τοῦ νείκους τὸν σφαῖρον εἰς τὰ στοιχεῖα μεταβάλλειν · οὐ τοῦτο λέγων ὅτι οἱ κόσμοι εἰς ἀλλήλους μεταβάλλουσιν , λουσιν , ἀλλὰ τὴν τῆς ψυχῆς τῆς ἡμετέρας εἰς τοὺς κόσμους τούτους σημαὶνων μεταβολήν . ἐπειδὴ γὰρ ἔστιν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ καὶ ἑτεροποιὸς καὶ ταὐτοποιὸς δύναμις , ὅταν μὲν κατὰ τὴν ταὐτοποιὸν δύναμιν ἐνεργήσῃ , ὃν “ ταὐτοῦ κύκλον ” ὁ Πλατῶν ἐκάλεσε , πρὸς τοῖς νοητοῖς γίνεται μᾶλλον ταύτην δὲ τὴν δύναμιν φιλίαν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐκάλεσεν , ὅτι ἡ φιλία ἑνοποιός ἐστιν ) , ὅταν δὲ κατὰ τὴν ἑτεροποιὸν δύναμιν ἐνεργήσῃ , ἣν Πλατῶν μὲν “ θατέρου κύκλον ” ἐκάλεσεν , Ἐμπεδοκλῆς δὲ νεῖκος , πρὸς τοῖς αἰσθητοῖς γίνεται . τὴν οὖν μεταβολὴν τῆς ψυχῆς κατὰ τὸν αἰσθητόν τε καὶ νοητὸν κόσμον μεταβολὴν τῶν κόσμων ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐκάλεσεν , ὅθεν καὶ τὸ πολυθρύλητον ἐκεῖνο περὶ ψυχῆς ἔφη · ὡς καὶ ἐγὼ δεῦρ’ εἰμὶ φυγὰς θεόθεν καὶ ἀλήτης νείκεï μαινομένῳ πίσυνος , τουτέστι πεπεισμένος τῇ ἑτεροποιῷ τῆς ψυχῆς δυνάμει . Πλείους δὲ καὶ ἀπείρους καὶ κινουμένας ἔλεγον Ἀναξαγόρας Δημόκριτος Ἐπίκουρος Λεύκιππος . Ἀναξαγόρας · μὲν τὰς ὁμοιομερείας ἀρχὰς τῶν ὄντων ὑπετίθετο , ὁμοιομέρεια δέ ἐστιν ἧς τὸ μέρος τῷ ὅλῳ ὅμοιον . ὑπάρχειν οὖν ἐν ἀλλήλαις τὰς ὁμοιομερείας , οἷον ἐν τῷ ξύλῳ ὁμοιομερεῖ ὄντι ὑπάρχειν καὶ σάρκα καὶ ὀστοῦν καὶ ὕδωρ καὶ πῦρ καὶ χρυσὸν καὶ πάντα ἁπλῶς , καὶ ἐν ἑκάστῳ καὶ τῷ τυχόντι ἀπείρους ἐνυπάρχειν ὁμοιομερείας . τοῦτο δὲ ὑπετίθετο , διότι ἑώρα πάντα ἐξ ἀλλήλων γινόμενα , εἰ καὶ μὴ κατὰ πρώτην γένεσιν , ἀλλ’ οὖν διὰ πλειόνων μέσων . περιφαναζςομενος οὖν τὴν ὕλην τὴν εἰς πάντα ἐπιτηδείαν μεταβληθῆναι , μὴ ἐξισχύων δὲ αὐτὴν τελείως θεωρῆσαι , ὑπέθετο “ ὁμοῦ πάντα εἶναι χρήματα ” , καὶ οὕτω τὴν ἐξ ἀλλήλων γένεσιν κατ’ ἔκκρισιν γίνεσθαι καὶ οὐ κατὰ μεταβολὴν τῆς οὐσίας . καλῶς δὲ καὶ τὰς ὁμοτομερείας μὲν ἐν ἀλλήλαις εἶναι ὑπέθετο , οὐκέτι δὲ καὶ τὰς ἀνομοτομερείας . οὐδεὶς γὰρ ἄν ὑπολάβοι ἐν προσώπῳ χεῖρα εἶναι ἢ ἐν χειρὶ πόδα . Δημόκριτος δὲ καὶ Λεύκιππος καὶ Ἐπίκουρος τὰς ἀτόμους καὶ τὸ κενὸν ὑπετίθεντο , τό τε κενὸν ἄπειρον εἶναι καὶ τὰς ἀτόμους τὰς ἐν αὐτῷ . ἀτόμους δὲ ἔλεγε σώματά τινα διὰ σμικρότητα ἀφανῆ καὶ ἀδιαίρετα διὰ σκληρότητα , οἷά εἰσι τὰ διὰ τῶν θυρίδων ἐν ταῖς ἀκτῖσι κονιορτώδη φαινόμενα ψήγματα , ἅπερ ἀφανῆ γίνεται μὴ ἐπιλαμπούσης ἀκτῖνος οὐ διὰ |τὸ μὴ εἶναι , ἀλλὰ διὰ τὴν σμικρότητα . Πόλλας δὲ τὰς ἀρχὰς καὶ ἀπείρους καὶ ἀκινήτους οὐδεὶς ὑπέθετο . p . 184 b 20 Καὶ εἰ ἀπείρους , ἥ οὔτως ὤσπερ Δημόκριτος , τὸ γένος ἕν , σχήματι ἢ εἴδει διαφερούσας . Γένος φησὶ τὸ ὑποκείμενον καὶ τὴν οὐσίαν τῶν ἀτόμων · ἕλεγε γὰρ μιᾶς μὲν οὐσίας εἶναι πάσας τὰς ἀτόμους , διαφέρειν δὲ ἀλλήλων τοῖς σχή - μασι , τῷ τὰς μὲν εἶναι σφαιρικάς , τὰς δὲ κυβικάς ἢ πυραμοειδεῖς , ἢ ἕτερόν τι τῶν σχημάτων ἔχειν . οὕτω δὲ πολλάκις καὶ ἐν τοῖς Ἀποδεικτικοῖς τὸ ὑποκείμενον γένος ὠνόμασε . σχήματι δὲ ἡ εἴδει · ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό φησιν . εἴδους γὰρ λόγον ἐν ταῖς ἀτόμοις τὸ σχῆμα ἔχειν ἔλεγεν ὁ Δημόκριτος . ἢ καὶ ἐναντίας · ἤιοι τοῦτό φησιν ὅτι ὁ Δημόκριτος ἓν τὸ γένος ὑπετίθετο τῶν ἀτόμων , διαφέρειν δὲ αὐτὰς κατὰ τὰ σχήματα , οὐ μόνον δὲ διαφέρειν , ἀλλὰ καὶ ἐναντίας εἶναι ἐπειδὴ γὰρ θερμότητα καὶ ψῦξιν καὶ λευκότητα καὶ μελανίαν οὐκ ἔλεγεν εἶναι ἐν ταῖς ἀτόμοις ὁ Δημόκριτος , ἀλλ’ ἐκ τῶν σχημάτων ἀπεγέννα τὰ πάθη καὶ τῆς πρὸς ἡμᾶς τῶν ἀτόμων σχέσεως · τὰς μὲν γὰρ σφαιρικάς , ὡς εὐκινήτους , θερμότητος καὶ τοῦ πυρὸς εἶναι αἰτίας · ὡς γὰρ εὐκίνητοι , διαιροῦσι θᾶττον καὶ διεισδύνουσι , τοῦτο δὲ ἴδιον πυρὸς τὸ τμητικὸν καὶ εὐκίνητον · τὰς κυβικὰς δὲ φέρε εἰπεῖν , ὡς ὠθούσας μᾶλλον καὶ πιλούσας , ψῦξιν ἐργάζεσθαι · πιλητιὁμοῦ κὸν γὰρ τὸ ψυχρόν . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν χρωμάτων γίνεσθαι ἔλεγεν . ὅταν μὲν τῶν πυραμίδων φέρε εἰπεῖν αἱ κορυφαὶ προσβάλλωσι τῇ ὄψει , τοιάνδε ποιεῖν χρώματος φαντασίαν , οἷον λευκοῦ . διακριτικὸν γὰρ τῆς ὄψεως τὸ λευκόν , διαιρετικὸν δὲ καὶ τὸ ὀξύ , οἵ ἐστὶ καὶ ἡ κορυφὴ τῆς πυραμίδος · ὅταν δὲ αἱ βάσεις , μέλανος · συγκριτικὸν γὰρ τὸ μέλαν , τοιοῦτον δὲ τὸ ἀμβλύ · πιλεῖ γὰρ καὶ εἰς ταὐτὸν τῇ πιλήσει συνωθεῖ τὰ διεστῶτα . ἐπεὶ οὖν τοῖς διαφόροις σχήμασι τῶν ἐναντίων παθῶν ποιητικαί εἰσιν αἱ ἄτομοι . οὐ μόνον διαφέρειν αὐτὰς τοῖς σχήμασιν εἶπεν , ἀλλὰ καὶ ἐναντίας εἶναι ) , ἢ μᾶλλον πρὸς τὸν Ἀναξαγόραν αὐτῷ τείνει ὁ λόγος , ὃς καὶ ἐναντίας εἶναι όμοτομερείας μερείας ἔλεγεν , οἷον πυρὸς καὶ ὕδατος . καὶ μᾶλλον τοῦτο ἀληθές , ἵνα καὶ ἡ ἀντιδιαίρεσις σωθῇ . εἰπὼν γὰρ καὶ εἰ ἀπείρους , ἢ οὕτως ὥσπερ Δημόκριτος , τὸ γένος ἕν , σχήματι ἥ εἵδει διαφερούσας , ἀνταπλέδωνκε τὸ ἕτερον τῆς διαιρέσεως μόριον εἰπὼν ἢ ἐναντίας , ὡσανεὶ ἕλεγεν ‘ἥ ὡς Ἀναξαγόρας λέγει ἐναντίας’ . p . 184 b 22 Ὁμοίως δὲ ζητοῦσι καὶ οἱ τὰ ὄντα ζητοῦντες πόσα . Ἐκθέμενος τὴν διαίρεσιν νῦν βούλεται δεῖξαι , ὅτι οὐ περιέργως οὐδὲ καινοτέρως αὐτὸς ταύτῃ τῇ περὶ τῶν ἀρχῶν διαιρέσει ἐχρήσατο , ἀλλὰ πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ φυσικοὶ τῇ αὐτῇ διαιρέσει ἐν τῷ περὶ τῶν ἀρχῶν λόγῳ ἐχρήσαντο , ζητοῦντες πότερον ἕν τί ἐστι τὸ στοιχεῖον ἐξ οὗ τὰ πάντα ἢ πλείονα , καὶ πότερον κινούμενα ἢ ἀκίνητα . p . 184b 25 Τὸ μὲν οὖν εἰ ἓν καὶ ἀκίνητον τὸ ὂν σκοπεῖν οὐ περὶ φύσεως ἐστι σκοπεῖν . Ἐκθέμενος ἐκ διαιρέσεως τὰς περὶ τῶν ἀρχῶν τῶν φυσικῶν δόξας καὶ εἰπὼν ποίου μορίου τῆς διαιρέσεως τίς τῶν ἀρχαιοτέρων προέστη , νῦν ἐπισκέπτεται σκέπτεται πρὸς ποίας μὲν τῶν δοξῶν φυσιολόγου ἐστὶ διαλεχθῆναι , πρὸς ποίας δ’ οὔ . καὶ γὰρ ἐπιστήμονος ἔργον ἐστὶ τὴν φύσιν τῶν ὑποβεβλη - μένων αὐτῷ πραγμάτων ἐπισκέπτεσθαι καὶ διακρίνειν τίνα μὲν αὐτῷ προσή - κει , τίνα δὲ μή · ὥσπερ ἀμέλει καὶ τέκτων ξύλων πολλῶν ὑποκειμένων τὰ μὲν ἐκλέξεται ὡς ἐπιτήδεια τῇ αὑτοῦ τέχνῃ , τὰ δὲ ἀπορρίψει . διὰ τοῦτο καὶ νῦν ὁ Ἀριστοτέλης ἕν τι τῆς διαιρέσεως μόριον ἀποκρίνας , τὸ λέγον μίαν εἶναι τὴν ἀρχὴν καὶ ἀκίνητον , οὗ προίσταντο οἱ περὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον , φησὶν ὅτι οὐκ ἔστι φυσικοῦ τὸ πρὸς τούτους διαλέγεσθαι ἀναι - ροῦντας τὰς φυσικὰς ἀρχάς . οὐδεμιᾶς γάρ ἐστι τῶν κατὰ μέρος ἐπιστημῶν πρὸς τὸν ἀναιροῦντα τὰς οἰκείας ἀρχὰς αὐτῆς διαλέγεσθαι , διότι οὐδὲ τὸ ἀποδεικνύναι τὰς οἰκείας ἀρχὰς τῶν κατὰ μέρος ἐπιστημῶν , ἀλλὰ μόνης τῆς πρώτης καὶ ἀνυποθέτου φιλοσοφίας · αὕτη γὰρ τὰς πασῶν ἀρχὰς ἀποδείκνυσιν , αἱ δὲ κατὰ μέρος ἐπιστῆμαι ἐξ ὑποθέσεως τὰς οἰκείας ἀρχὰς λαμβάνουσι . διὰ τοῦτο οὖν πρὸς τὸν ἀναιροῦντα τὰς ἀρχὰς ἡστινοσοῦν ἐπιστήμης οὐκ ἔστιν αὐτῆς ἐκείνης διαλέγεσθαι , ἀλλ’ ἢ τῆς προσεχῶς ὑπὲρ αὐτὴν τεταγμένης ἐπιστήμης , ἢ τῆς πασῶν κοινῆς . κοινὴν δὲ πασῶν ἐπιστήμην λέγει ἢ τὴν πρώτην καὶ ἀνυπόθετον φιλοσοφίαν , ἢ τὴν διαλεκτικήν . καὶ γὰρ αὕτη τὰς πάντων ἀρχὰς ἀποδείκνυδιν . οὕτω γὰρ αὐτὴν ἐν τοῖς τόποις ὡρίσατο · “ ὁ μὲν σκοπός ” , φησί , ἴτης πραγματείας μέθοδον εὑρεῖν δἰ ἧς δυνησόμεθα συλλογίζεσθαι περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος ἐξ ἐνδόξων ” . ταύτῃ οὖν ἡ διαλεκτικὴ διαφέρει τῆς πρώτης φιλοσοφίας , ὅτι ἡ μὲν ἐξ ἀρχῶν αὐτοπίστων καὶ κοινῶν ἐννοιῶν ποιεῖται τὰς ἀποδείξεις , ἡ δὲ διαλεκτικὴ ἐξ ἐνδόξων . ) πρὸς γοῦν τὸν ἀναιροῦντα ὅτι τὸ σημεῖον ἀμερές ἐστιν , ἢ ἡ γραμμὴ μῆ·κος ἀπλατές , οὐ διαλέξεται ὁ γεωμέτρης , ἀλλὰ παραπέμψει τῷ πρώτῳ φιλοσόφῳ ταῦτα ἀποδεικνύναι . ὁμοίως ὁ ἰατρός , ὅτι ἐκ τῶν τεσσάρων στοιχείων τὸ σῶμα καὶ περὶ αὐτῶν τῶν στοιχείων τῷ φυσικῷ παραπέμψει ἀποδεικνύναι · προτέτακται γὰρ φυσικῶς τοῦ ἰατροῦ ὁ φυσικός . πάλιν τῆς ὀπτικῆς τὰς ἀρχὰς γεωμετρία ἀποδείξει , καὶ γραμματικῆς μὲν μουσική , ταύτης δὲ ἀριθμητική . λαμβάνει μὲν γὰρ ὁ γραμματικὸς τάδε μὲν τὰ σ·τοιχεῖα μακρά , τάδε δὲ βραχέα , καὶ τὰ αὐτὰ νῦν μὲν βραχέα , ἄλλοτε δὲ μακρά · τὴν αἰτίαν δὲ αὐτὸς μὲν ἀγνοεῖ , ὁ μουσικὸς δὲ ἀπο - δείκνυσι . πάλιν ὁ μουσικὸς λαμβάνει ὅτι ἥδε πρὸς τήνδε ἡ χορδὴ τὸν ἡμιόλιον ἢ τὸν διπλασίονα ἡ τὸν ἐπίτριτον ἔχει λόγον , τὴν ἐν χορδαῖς μόνον τῶν ἀριθμῶν σχέσιν λαμβάνων · ὁ μέντοι ἀριθμητικὸς | καθόλου τίς ἐστιν ὁ τοὐ διπλασίου λόγος ἐξετάζει καὶ τῶν λοιπῶν , εἴτε ἐν χορδαῖς εἴη , εἴτε ὁπουδήποτε . καὶ αὐτῆς δὲ τῆς γεωμετρίας , δῆλον δὲ ὅτι πάσης τῆς μαθηματικῆς ἐπιστήμης , φασὶ προηγεῖσθαι τῆν ἀριθμητικήν · λαμβάωει γὰρ καὶ ὁ γεωμέτρης πλευρὰν πλευρᾷ διπλασίονα ἢ ἐπίτριτον , καὶ τοσοῦτον μὲν τὸ ἐν μεγέθει διπλάσιον ἢ ὁπωσοῦν λαμβάνει , ὁ μέντοι ἀριθμητικὸς καθόλου ταῦτα λαμβάνει καὶ ἀποδείκνυσι τίς ἐστιν ὁ τοῦ διπλάσιου λόγος καὶ τῶν ἄλλων . τὰς δὲ πάντων ἀρχὰς ὁ πρῶτος φιλόσοφος ἀποδείκνυσι . διὰ ταῦτα οὐκ ἔστι φυσικοῦ ἀνδρὸς πρὸς Παρμενίδην καὶ Μέλισσον διαλέγρθαι ἀναιροῦντας τὰς φυσικὰς ἀρχάς . λέγοντες γὰρ ἓν τὸ ὂν εἶναι καὶ ἀκίνητον , τῷ μὲν ὑποτίθεσθαι ἓν τὸ ὂν τὰς ἀρχὰς ἀναιροῦσι , τῷ δὲ ἀκί - νῆτον καὶ ὡς φυσικὰς ἀρχάς . ἓν γὰρ λέγοντες εἶναι τὸ ὂν ἀνάγκη πᾶσα ] ἢ ἀρχὴν αὐτὸ ὑποτίθενται ἢ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς . ἀλλ’ εἰ μὲν ἀρχὴν αὐτὸ ὑπόθοιντο , ἀνάγκη πᾶσα εἶναι καὶ τὰ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς · ταῦτα γὰρ τῶν πρός τί εἰσιν · ἡ γὰρ ἀρχὴ τινὸς ἢ τινῶν ἐστιν ἀρχή , ὡς αὐτός εἶπεν . ὥστε οὐχ ἓν τὸ ὄν , ἀλλὰ πολλά , ἥ τε ἀρχὴ καὶ τὰ ἀπ’ αὐτῆς · οὐκ ἄρα ἀρχὴν δύναιντο λέγειν τὸ ἕν . πάλιν δ’ αὖ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ὑποτιθεμένοις αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη πάσα καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ ὑποτίθεσθαι · ὥστε πάλιν οὐκέτι ἓν τὸ ὄν · νῦν δὲ ἓν ὑποτίθενται . ἀναιροῦσιν ἄρα ἑκατέρωθεν τὴν ἀρχήν · ἀρχῆς γὰρ οὔσης ἀδύνατον ἓν εἶναι τὸ ὄν . ταύτῃ μὲν οὖν τὴν ἀρχὴν ἀναιροῦσιν , ὡς φυσικὴν δὲ ἀρχὴν ἀναιροῦσι τῷ ἀκίνητον αὐτὸ ὑποτίθεσθαι . κίνησις γὰρ ἐναργῶς τοῖς φυσικοῖς ὑπάρχει πράγμασι · γένεσις γὰρ καὶ φθορὰ αὔξησις μείωσις ἀλλοίωσις καὶ ἡ κατὰ τόπον μεταβολὴ τοῖς φυσικοῖς ὑπάρχει πράγμασι · καὶ αὐτὸς δὲ ὁριζόμενος τὴν φύσιν ἀρχὴν εἶναι κινήσεως φησι καὶ ἠρεμίας . ὥστε ὁ τὴν κίνησιν ἀναιρῶν τὰς φυσικὰς ἀρχὰς ἀναιρεῖ . διὰ τοῦτο οὗν φησιν οὐ φυσικοῦ τὸ πρὸς τούτους δια - λέγεσθαι , ὡς φυσικοὶ δὲ ταύτην μετερχόμεθα τὴν πραγματείαν . ὅμως δέ , φησίν , ἐπειδὴ ἔχει τινὰ φιλοσοφίαν ἡ σκέψις περὶ τῶν ὄντων γὰρ ζητοῦσιν , εἰ καὶ μὴ ὡς φυσικοί , ἀλλ’ οὗν ὡς φιλόσοφοι ) , πρὸς αὐτοὺς ἀπαντήσωμεν . ἄλλως τε , ἐπειδὴ δοκοῦσί τινας φυσικὰς ἀπορίας λέγειν , εὔλογος ἡμῖν καὶ οὕτως ἡ πρὸς αὐτοὺς ἀπάντησις . τῷ γὰρ ἀναιρεῖν τὴν φύσιν ἓν εἶναι τὸ ὂν καὶ ἀκίνητον ὑποτιθέμενοι περὶ φύσεως ἀποροῖεν ἄν · οὐ γὰρ ἀρχή ἐστιν εἰμεν μόνον καὶ οὕτως ἕν ἐστιν · ἡ γὰρ ἀρχὴ τινὸς ἢ τινῶν . ὅτι δὲ οἱ τὸ ὂν ἓν ὑποτιθέμενοι ἀναιροῦσι τὰς ἀρχάς , κατασκευάζει ἐν δευτέρῳ σχήματι οὔτως . εἰ ἓν τὸ ὅν , οὐκ ἔστι πλῆθος . εἰ ἀρχή ἐστι , πλῆθός ἐστιν · εἰ ἓν ἄρα τὸ ὄν , οὐκ ἔστιν ἀρχή . ἀρχῆς γὰρ οὔσης , ἀνάγκη καὶ τὰ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εἶναι , τούτου δὲ ὄντος πλῆθος εἶναι ἀνάγκη . τὸ δὲ εἰ οὕτως ἓν ἀντὶ τοῦ ἀκίνητον . ἀκινήτου γὰρ ὄντος οὔτε ἐξ αὐτοῦ τι ἔσται , οὔτε αὐτὸ ἐξ ἄλλου , ἀρχῆς δὲ οὔσης κίνησιν ἀνάγκη εἶναι · εἰ γὰρ πάντῃ εἴη ἀμετάβλητος καὶ ἀκίνητος , οὐδ’ ἄν τι ἐξ αὐτῆς γένοιτο . p . 185 a 5 Ὅμοιον δὴ τὸ σκοπεῖν εἰ οὕτως ἓν καὶ πρὸς θέσιν ὁποιανοῦν διαλέγεσθαι τῶν λόγου ἕνεκα λεγομένων . “ Θέσις ἐστίν , ” ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς τόποις εἴρηκε , “ παράδοξος τῶν γνωρίμων τινὸς κατὰ φιλοσοφίαν ” . οἷον ὁ Ἡράκλειτος ταὐτὸν εἶναι ἔλεγε τὰ ἐναντία , ὁμοίως δὲ οὗτοι ἓν τὸ πᾶν λέγοντες καὶ ἀκίνητον , ἢ ὡς Ζήνων ἔλεγε μὴ εἶναι κίνησιν , ἢ ὡς Ἀναξαγόρας πάντα κινεῖσθαι . τὸ οὖν σκοπεῖν , φησίν , εἰ τὸ ὂν ἕν ἐστι καὶ ἀκίνητον , ὅμοιόν ἐστι τῷ πρὸς ἄλλην ὁποιανοῦν διαλέγεσθαι θέσιν , οἷον τὴν Ἡρακλείτου , ὃς ἔλεγε ἐναντία τὰ αὐτὰ εἶναι . ὡς γὰρ πρὸς ταύτην τὴν θέσιν ἀντιλέγειν μάταιον τῆς ἐναργείας κρείττονος οὔσης πάσης ἀποδείξεως , ἢ πρὸς τὸν λέγοντα ὅτι τὸ πᾶν εἷς ἄτομός ἐστιν ἄνθρωπος , οὕτω καὶ πρὸς τὸν Παρμενίδου καὶ Μελίσσου λόγον . λόγου δὲ ἕνεκα λέγει ἀντὶ τοῦ ἕνεκα τοῦ λέγειν τι ἁπλῶς ἀποφαινομένους καὶ οὐδὲ συλλογιστικῶς , ὡς εἴ τις λέγοι ‘ ὁ ἄνθρωπος τρίπους ἐστίν᾿ . ἢ λύειν λόγον ἐριστικόν . κατὰ κοινοῦ τὸ ὅμοιον δὴ τὸ σκοπεῖν καὶ τὰ ἑξῆς , ἢ λύειν λόγον ἐριστικόν . διαφέρει δὲ ὁ ἐριστικὸς λόγος τοῦ σοφιστικοῦ ταύτῃ , ὅτι ὁ μὲν σοφιστικὸς ὕλῃ μὲν ἀληθεῖ κέχρηται , τὸ δὲ σχῆμα ἀσυλλόγιστον ἔχει , ὁ δ’ ἐριστικὸς κατ’ ἀμφότερα ἔπταισται καὶ κατὰ τὴν ὕλην καὶ κατὰ τὸ σχῆμα . ὅπερ ἀμφότεροι μὲν ἔχουσιν οἱ λόγοι καὶ ὁ Μελίσσου καὶ ὁ Παρμενίδου . καὶ ὁ Παρμενίδου , φησί , λόγος καὶ ὁ Μελίσσου ἐριστικός ἐστιν · ἑκάτερος γὰρ αὐτῶν καὶ ψευδέσι κέχρηται προτάσεσι καὶ ἀσυλλογίστως προέρχεται . τίνας δὲ προτάσεις ψευδεῖς λαμβάνουσι καὶ ὅπως ταύτας ἀσυλλογίστως συμπλέκουσιν , ἐπιόντες αὐτοὺς τοὺς λόγους δείξομεν . ἀλλ᾿ εἰ καὶ ἀμφότεροι , φησίν , ἐριστικοὶ οἱ λόγοι , ἀλλὰ μᾶλλον ὁ Μελίσσου φορτικὸς καὶ οὐκ ἔχων ἀπορίαν . ὁ μὲν γὰρ Παρμενίδου εἰ καὶ ψευδῆ λαμβάνει καὶ ἀσυλλόγιστός ἐστιν , ἀλλ’ οὖν ἔχει τι δυσφώρατον καὶ δριμύ , ὁ δὲ Μελίσσου ἐπιπόλαιος ὢν φορτικός ἐστι καὶ οὐδεμίαν κινῶν τοῖς ἀκροωμένοις ἀπορίαν . ἀλλ’ ἑνὸς ἀτόπου δοθέντος οὔτω τὰ ἐφεξῆς συμπεραίνει . τοῦτο δέ , φησίν , οὐδὲν χαλεπόν , τουτέστιν ἢ τὸ συγχωρήσαντα ἑνὶ ἀτόπῳ τὰ ἑπόμενα κατασκευάσαι δεδομένου γὰρ τοῦ ὅτι ἡ γῆ ἵπταται , συμβήσεται μετεώρους ἡμᾶς εἶναι , τὰ βάρη ἐκτὸς τοῦ μέσου ἵστασθαι καὶ ἄλλα μυρία ) , ἢ οὐδὲν χαλεπὸν ἐπιλύειν καὶ ἐλέγχειν τὰ οὕτως ἐπιπολῆς εἰρημένα . p . 185 a 12 Ἡμῖν δὲ ὑποκείσθω · τὰ φύσει ἢ πάντα ἢ ἕναι κινούμενά ἐστι . Λάβωμεν , φησί , τοῦτο ἐξ ὑποθέσεως . οὐδὲ γὰρ φυσικοῦ ἐστι τὸ περὶ τῶν ἀρχῶν ἀποδεικνύναι , ὅτι τὰ φυσικὰ πράγματα ἢ πάντα κινοῦνται ἢ ἔνια · ἄλλως τε καὶ I ἐξ αἰσθήσεως τὴν πίστιν ἔχομεν τοῦ ἢ πάντα κινεῖσθαι ἢ ἔνια . προσέθηκε δὲ τὸ ἔνια διὰ τὰς δυνάμεις τὰς ἐν ὑποκειμένω καὶ τὰς ἀλόγους ψυχάς , ἅτινα φυσικὰ μέν ἐστιν , ἀκίνητα δέ · οὔτε γὰρ ἀλλοιοῦται , οὔτε αὔξει , οὔτε κατὰ τόπον κινεῖται . p . 185 a 14 Ἄμα δὲ οὐδὲ λύειν ἅπαντα προσήκει , ἀλλ’ ἢ ὅσα ἐκ τῶν ἀρχῶν τις ἐπιδεικνὺς ψεύδεται . Ἐπειδὴ πρὶν ἐλέγξαι τὰ παρ’ ἐκείνων ὑπέθετο κινεῖσθαι τὰ φυσικὰ πράγματα , ὑπὲρ τούτου ἀπολογούμενος προσέθηκε τὸ ὅτι οὐδὲ λύειν ἅπαντα προσήκει , ἀλλ’ ἐκεῖνα ὅσα , τῶν ἀρχῶν σῳζομένων , ἐξ αὐτῶν ψευδῆ τις κατασκευάζει . πρὸς δὲ τὸν ἀναιροῦντα τὰς ἀρχὰς καὶ πρὸς αὐτὰς φέροντα ἀπορίας ἀνασκευαστικὰς αὐτῶν οὐ χρὴ διαλέγεσθαι , οὐδὲ τὰ παρὰ τούτου φερόμενα ἄπορα ἐπιλύεσθαι . τὸ δὲ ἅμα δὲ οὐδὲ λύειν ἀντὶ τοῦ οὐδὲ γὰρ λύειν . p . 185a16 οἷον τὸν τετραγωνισμὸν τοῦ κύκλου τὸν μὲν διὰ τῶν τμημάτων γεωμετρικοῦ διαλῦσαι , τὸν δὲ Ἀντιφῶντος οὔ . Ἱπποκράτης Χῖός τις ὢν ἔμπορος , λῃστρικῇ νηὶ περιπεσὼν καὶ πάντα ἀπολέσας , ἦλθεν Ἀθήναζε γραψόμενος τοὺς λῃστάς , καὶ πολὺν παραμένων . ἐν Ἀθήναις διὰ τὴν γραφὴν χρόνον , ἐφοίτησεν εἰς φιλοσόφους , καὶ εἰς τοσοῦτον ἕξεως γεωμετρικῆς ἦλθεν , ὡς ἐπιχειρῆσαι εὑρεῖν τὸν κύκλου τετραγωνισμόν . καὶ αὐτὸν μὲν οὐχ εὗρε , τετραγωνίσας δὲ τὸν μηνίσκον ᾠήθη ψευδῶς ἐκ τούτου καὶ τὸν κύκλον τετραγωνίζειν . ἐκ γὰρ τοῦ τετραγωνισμοῦ τοῦ μηνίσκου καὶ τὸν τοῦ κύκλου τετραγωνισμὸν ᾠήθη συλλογίζεσθαι . ὁ δὲ Ἀντιφῶν καὶ αὐτὸς ἐπεχείρησε τετραγωνίσαι τὸν κύκλον , ἀλλ’ οὐ σῴζων τὰς γεωμετρικὰς ἀρχάς . ἐπεχείρησε δὲ οὕτως . ἐάν , φησί , ποιήσω κύκλον καὶ γράψω ἐντὸς τετράγωνον , τέμω δὲ τὰ τμήματα τοῦ κύκλου τὰ γενόμενα ἐκ τοῦ τετραγώνου δίχα , εἶτα ἀγάγω εὐθείας ἀπὸ · τῆς τομῆς ἑκατέρωθεν ἐπὶ τὰ πέρατα τοῦ τμήματος , ποιῶ ὀκτάγωνον σχῆμα . ἐὰν δὲ πάλιν τὰ περιέχοντα τὰς γωνίας τμήματα τέμωμεν δίχα , καὶ πάλιν ἀγάγωμεν ἀπὸ τῶν τομῶν εὐθείας ἑκατέρωθεν ἐπὶ τὰ πέρατα τῶν τμημάτων , ποιοῦμεν πολύγωνον σχῆμα . ἐὰν οὖν ἐπὶ πολὺ τοῦτο ποιῶμεν , γίνεται πολυγωνότατον σχῆμα μικρὰς πάνυ ἔχον τὰς γωνίας , ἃς αἱ περιέχουσαι εὐθεῖαι διὰ τὸ σμικρὰς πάνυ εἶναι ἐφαρμόσουσι τῷ κύκλῳ . ἐπεὶ οὖν δέδοται πᾶν τὸ δοθὲν εὐθύγραμμον σχῆμα τετραγωνίσαι , ἐὰν τετραγωνίσω τὸ πολύγωνον τοῦτο , ἐπειδὴ ἐφαρμόζει τῷ κύκλῳ , τετραγωνίσας ἔσομαι καὶ τὸν κύκλον . οὗτος οὗν ἀναιρεῖ τὰς γεωμετρικὰς ἀρχάς · ἀρχὴ γάρ ἐστι γεωμετρικὴ μηδέποτε ἐφαρμόζειν εὐθεῖαν περιφερείᾳ , οὗτος δὲ δίδωσι , διὰ σμικρότητα , τινὰ εὐθεῖαν ἐφαρμόζειν τινὶ περιφερείᾳ . ὁ μὲν οὖν Ἱπποκράτης , ἐκ γεωμετρικῶν κῶν ἀρχῶν ὁρμηθεὶς καὶ τετραγωνίσας μηνοειδές τι τοῦ κύκλου τμῆμα , κακῶς τὸ ἑξῆς συνεπέρανεν , ἐκ τούτου καὶ τὸν τοῦ κύκλου τετραγωνισμὸν συλλογίσασθαι βουληθείς · ὁ μέντοι Ἀντιφῶν ἀνελὼν τὰς γεωμετρικὰς ἀρχάς , τὸ μηδέποτε περιφερείᾳ εὐθεῖαν ἐφαρμόζειν , οὕτω τὸ ἑξῆς συνεπέρανεν . φησὶν οὖν ὅτι τὸν τετραγωνισμὸν τοῦ κύκλου ἐλέγξαι ψευδῆ ὄνια τὸν μὲν Ἱπποκράτους γεωμετρικοῦ ἐστι διαλῦσαι , ὡς φυλάττοντος τοῦ Ἱπποκράτους τὰς γεωμετρικὰς ἀρχάς , τὸν δὲ Ἀντιφῶντος οὐκέτι διαλύσει ὁ γεωμέτρης , ἐπεὶ ἀνῃρημένων τῶν γεωμετρικῶν ἀρχῶν οὕτω συνῆκται . p . 185 a 17 Οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπεὶ περὶ φύσεως μὲν οὔ , φυσικὰς δὲ ἀπορίας συμβαίνει λέγειν αὐτούς . Εἰ καὶ περὶ φύσεως μὲν μηδὲν λέγουσιν οὗτοι οἱ ἄνδρες ( οὐδὲ γὰρ κεχρημένοι ταῖς φυσικαῖς ἀρχαῖς , οὕτω συνελογίσαντο τὸ ὂν ἓν εἶναι καὶ ἀκίνητον ) , ἀλλ’ οὖν ἐπεὶ συμβαίνει φυσικὰς ἀπορίας αὐτοὺς λέγειν τῷ ( τᾦ γὰρ ἓν εἶναι τὸ ὂν ὑποτίθεσθαι καὶ ἀκίνητον ἀναιροῦσι τὴν φύσιν , τῷ δὲ ὰναιρεῖν ρεῖν τὴν φύσιν συμβαίνει φυσικὰς αὐτοὺς ἀπορίας λέγειν ) , ἀναγκαῖον , φησίν , ἐπὶ μικρὸν πρὸς αὐτοὺς διαλεχθῆναι , οὐχ ὡς τοῦ δόγματος δεομένου τινὸς λόγου καὶ ἀγῶνος , ἀλλὰ διὰ τὸ τῶν προσώπων ύπειλημμένον . πολλάκις γὰρ διὰ τὴν ἀξιοπιστίαν τῶν προσώπων καὶ τὰ πάνυ σαφῆ ἀμφίβολα δοκεῖ τοῖς πολλοῖς . ἔχει δὲ καὶ ἄλλως αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἡ περὶ τούτων σκέψις τινὰ φιλοσοφίαν , τουτέστι καὶ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ ζητῆσαι περὶ τῶν ὄντων , πότερον ἕν ἐστιν ἢ πολλά , ἁρμόζοι ἄν τῇ πρώτῃ καὶ ἀνυποθέτῳ φιλοσοφίᾳ . p . 185 a 20 Ἀρχὴ δὲ οἰκειοτάτη πασῶν . Διαστειλάμενος ἐν τοῖς προλαβοῦσι πρὸς τίνας ἐστὶ τοῦ φυσικοῦ διαλεχθῆναι , πρὸς τίνας δ’ οὔ , καὶ εἰπὼν ὅτι πρὸς τοὺς περὶ Παρμενίδην καὶ Μέλισσον οὐκ ἔστι φυσικοῦ τὸ διαλέγεσθαι , διότι ἀναιροῦσιν οὗτοι τὰς φυσικὰς ἀρχὰς λέγοντες ἓν εἶναι τὸ ὂν καὶ ἀκίν·ητον · εἶτα εἰπὼν ὅτι εἰ καὶ μὴ φυσικοῦ τὸ πρὸς τούτους διαλέγεσθαι , ἀλλ’ οὖν * ἔχει τινὰ φιλοσοφίαν ἡ σκέψις , οὐ χεῖρον ἐπὶ σμικρὸν διαλεχθῆναι πρὸς αὐτούς , καὶ ἄλλως διότι κἂν μὴ περὶ φύσεως τι λέγωσιν , ἀλλ’ οὖν [ ἐπειδὴ ] φυσικὰς ἀπορίας κινοῦσι τῷ ἀναιρεῖν τὰς φυσικὰς ἀρχάς · ταῦτα οὖν καὶ ἐν ἐκείνοις εἰπών , ἐμβάλλει λοιπὸν ἐντεῦθεν εἰς τοὺς λόγους τοὺς πρὸς αὐτούς . πρὶν δὲ πρὸς τὰ παρὰ τούτων λεγόμενα ἀπαντήσει , κοινῶς αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ πρόβλημα γυμνάζει . ἴδιον μὲν γάρ ἐστι τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀντιλογίας πρὸς αὐτοὺς τοὺς παρ’ ἐκείνων λόγους ἀπαντῆσαι , δι’ ὧν ἐκεῖνοι τὸ δόγμα κατα - σκευάζειν ἐπιχειροῦσι , κοινῆς δέ ἐστι περὶ τοῦ προβλήματος σκέψεως τὸ κοινῶς αὐτὸ καθ’ αὑτὸ γυμνάσαι καὶ δεῖξαι εἴτε δυνατὸν οὕτως ἔχειν ἢ οὔ . εἶτα δείξας τοῦτο , ἰδίως καὶ πρὸς τοὺς αὐτῶν ἀπαντήσεται λόγους · δεῖ γὰρ τὰ προβλήματα καὶ αὐτὰ καθ’ αὑτὰ γυμνάζειν , καὶ τἀς ἀπορίας τὰς πρὸς αὐτὰ φερομένας ἐλέγχειν , ἵνα μὴ μένουσαι ταράττωσι τοὺς ἁπλουστέρους . διαιρέσει δὲ κέχρηται λέγων ποσαχῶς τὸ ἓν λέγεται , εἶτα δείκνυσιν ὅτι κατ’ οὐδὲν σημαινόμενον τοῦ ἑνὸς δυνατὸν λέγειν ἓν τὸ ὄν . τὸ οὖν ἕν , φησίν , ἤτοι ὀνόματί ἐστιν ἓν ἢ πράγματι . λέγω δὲ ὀνόματι ἕν , ὥσπερ ἂν εἴ τις τὸν ἀληθινὸν καὶ τὸν γεγραμμένον ἄνθρωπον ἓν λέγοι εἶναι , διότι ἓν ἔχουσι τὸ τοῦ ἀνθρώπου ὄνομα , ἢ καὶ πάσας τὰς κατηγορίας ἕν . διότι κοινὸν τὸ τοῦ ὄντος ἔχουσιν ὄνομα . τὸ οὖν ἓν ἤιοι ὀνόματί ἐστιν ἓν ἢ πράγματι · καὶ εἰ πράγ|ματι , ἢ τῷ καθόλου ἢ τῷ μερικῷ · καὶ εἰ τῷ καθόλου , a 7 v ἢ γένει ἢ εἴδει · γένει μέν , ὥσπερ ἂν <εἱ> εἴποι τις πάσας τὰς κατὰ μέρος οὐσίας ἓν διότι κοινὸν ἔχουσι γένος τὴν οὐσίαν , εἴδει δέ , ὡς εἴ τις τὴν λεύκανσιν καὶ τὴν μέλανσιν ἓν λέγοι , διότι κοινὸν ἔχουσι τὸ τῆς ἀλλοιώ - σεως ὄνομα , μᾶλλον δὲ τὴν ἐν ψιμμθίῳ λεύκανσιν καὶ τὴν ἐν ἱματίῳ , διότι κοινὸν ἔχουσιν εἶδος τὴν ἁπλῶς λεύκανσιν , ἢ τὰ λογικὰ πάντα ἓν εἶναι λέγοι , διότι εἶδος τοῦ ζῴου ἐστὶ τὸ λογικόν . εἰ δὲ τῷ μερικῷ πράγματι ἓν εἴη , ἤτοι ὡς συνεχὲς ἓν ἔσται , ὡς λέγομεν τὸ ξύλον ἓν εἶναι , ἢ ὡς ἀδιαίρετον , ὡς τὸ σημεῖον καὶ ἡ μονάς , ἡ ὡς τῷ λόγῳ ἕν , ὡς τὰ πολυώνυμα , οἷον λώπιον καὶ ἱμάτιον , καὶ ἄορ καὶ ξίφος · ταῦτα γὰρ τῷ λόγῳ ἕν ἐστι . λαμβάνει οὖν τὸ ἕτερον μόριον τῆς διαιρέσεως τὸ τῷ πράγματι ἓν καὶ τούτῳ ὡς καθόλου , καί φησιν ὅτι ταῦτα ἃ τῷ καθόλου λέγεται ἓν εἶναι ἤτοι οὐσία ἐστὶ δηλονότι ἤ τι τῶν συμβεβηκότων ἢ ποσὸν ἢ ποιὸν ἢ ἄλλο τι . εἶια τὴν μὲν οὐσίαν ὑπερτίθεται ἐν τοῖς ἑξῆς δείξει γὰρ ὅτι οὐδὲ ὡς οὐσία ἕν τί ἐστι τὸ ὄν · οὕτω γὰρ τὴν τῶν συμβεβηκότων ἀναιρήσομεν φύσιν ) , νῦν δὲ γυμνάζει μήποτε ὡς καθόλου τι τῶν συμβεβηκότων τὸ ὂν ἕν τί ἐστιν , οἷον ποσόν · τῷ γὰρ ποσὰ εἶναι πάντα , οὕτω κατὰ τὸ καθόλου ἕν τι εἶναι ποσὸν λέγεται τὸ ὄν . πρὶν δὲ τοῦτο ἐλέγξει , ἐν μέσῳ παρεμβάλλει ὅτι οὐδ’ ὀνόματι δυνατὸν ἓν εἶναι λέγειν τὸ ὄν · οἷον πολλὰ μὲν εἷναι οὐσίαν τε συμβεβηκότα , τῷ δὲ πάντα ὄντα λέγεσθαι οὕτως ἓν λέγεσθαι εἶναι τὸ ὅν . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , φησίν , ἐναργῶς πολλὰ τὰ ὄντα καὶ οὐχ ὅν · οὐδὲ γὰρ ἄν , φησίν , εἴποι τις τὰ τῷ πράγματι πολλὰ διὰ τὸ ὀνόματος κοινοῦ μετέχειν ἓν εἶναι . τοῦτο οὖν ζητεῖ , εἰ δυνατὸν ποσὰ εἶναι πάντα , καὶ οὕτω διὰ τὸ γένος ἓν λέγεσθαι πάντα . τούτῳ γάρ , φησί , τῷ ποσῷ ἤτοι συνυφέστηκεν ἡ οὐσία ἢ οὔ · καὶ εἰ μὲν οὐ συνυφέστηκεν , ἔσται αὐθυπόστατον τὸ ὅπερ ἀδύνατον ἐν γὰρ τῇ οὐσίᾳ τὰ συμβεβηκότα τὸ εἶναι ἔχουσιν ) , εἰ δὲ συνυμέστηκεν , ἤτοι τῆς αὐτῆς οὔσης ἐννοίας τοῦ ποσοῦ καὶ τῆς οὐσίας καὶ ἕν τι πρᾶγμα σημαινόντων διαφόροις ὀνόμασιν . ἢ ἑτέρας μὲν ουσης τῆς οὐσίας , ἑτέρας δὲ τοῦ ποσοῦ . εἰ μὲν οὖν ἡ αὐτὴ οὐσία ποσοῦ καὶ οὐσίας , τὰ ἀσύγκλωστα συγκλώσουσιν εἰς ταὐτὸν ἄγοντες τῷ συμβεβηκότι τὴν οὐσίαν , εἰ δὲ ἕτερον ἡ οὐσία παρὰ τὸ ποσόν , πάλιν πολλὰ τὰ ὄντα . ταῦτα εἰπών , ἐφεξῆς δείκνυσιν ὅτι οὐ μάτην ὑπέθετο αὐτοὺς ποσόν τι λέγειν τὸ ὄν . ὁ γάρ τοι Μέλισσος , φησί , τὸ ὂν τοῦτο καὶ ἄπειρον εἶναί φησι , τὸ δὲ ἄπειρον τοῦ ποσοῦ ἐστιν ἢ εἶδος ἢ μέρος , ἢ ὅπερ καὶ μᾶλλον πάθος τῶν καθ’ αὑτό . δύναται μὲν γάρ τις ὡς εἶδός τι τοῦ ποσοῦ αὐτὸ εἰπεῖν , λέγων ‘ τοῦ ποσοῦ τὸ μέν ἐστιν ἄπειρον , τὸ δὲ πεπερασμένον’ , πάθος δ’ ἄν εἴη μᾶλλον τῶν καθ’ αὑτό · οὐ γάρ ἐστιν ἅπλας τὸ ἄπειρον ποσόν , ἀλλὰ τῷ ποσῷ ὑπάρχει . τὸ δὲ καθ’ αὑτὸ διττόν , ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς Ἀποδεικτικοῖς φησιν , ἢ οὗ ἐν τῷ ὁρισμῷ τὸ ὑποκείμενον παραλαμβάνεται , ὥσπερ ἐν τῷ ὅρῳ τῆς σιμότητος ἡ ῥίς · σιμότης γάρ ἐστι κοιλότης ἐν ῥινί , καί ἐστι πάθος καθ’ αὑτὸ τῆς ῥινὸς ἡ σιμότης . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ ὅρῳ τοῦ ἀρτίου ἢ τοῦ περιττοῦ παραλαμβάνομεν τὸ ὑποκείμενον · λέγομεν γὰρ ὅτι ἄρτιόν ἐστιν ἀριθμὸς δίχα τεμνόμενος . πάλιν τὸ χρεμετιστικὸν καθ’ αὑτὸ τῷ ἵππῳ ὑπάρχει · παραλαμβάνεται γὰρ ἐν τῷ τοῦ ὑποκειμένου ὅρῳ · ἵππος γάρ ἐστι , φαμέν , ζῷον ἄλογον χρεμετιστικόν . καὶ τοῦ κύκλου πάθος τὸ ἴσας εἶναι τὰς ἀπὸ τοὐ κέντρου , εἴπερ ἐν τῷ ὅρῳ τοῦ κύκλου παραλαμβάνεται . σχῆμα γάρ ἐστιν ἐπίπεδον τὸ ὑπὸ μιᾶς γραμμῆς περιεχόμενον , πρὸς ἣν ἀφ’ ἑνὸς σημείου τῶν ἐντὸς πᾶσαι αἱ προσπίπτουσαι ἴσαι ἀλλήλαις εἰσί . καὶ τὸ ἄπειρον οὖν καθ’ αὑτὸ τῷ ποσῷ ὑπάρχει , διότι ἐν τῷ ὅρῳ αὐτοῦ τὸ · ὑποκείμενον κείμενον παραλαμβάνεται , λέγω δὴ τὸ ποσόν · φαμὲν γὰρ ἄπειρον εἶναι ποσὸν ἀδιεξίτητον . εἰ τοίνυν τὸ ὂν ἄπειρον εἶναι ἔλεγεν ὁ Μέλισσος , τὸ δὲ ἄπειρον τοῦ ποσοῦ ἐστι καθ’ αὑτό , τὸ ὃν ἄρα ποσόν τι ἔλεγε . κἄν γὰρ λέγηται ἄλλο τι εἶναι ἄπειρον , κατὰ συμβεβηκὸς λέγεται εἶναι τῷ μετέχειν τοῦ ποσοῦ · ὥσπερ κἄν τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν λέγηται πολύ , οὐ καθ’ αὑτὸ λέγεται , ἀλλὰ κτὰ συμβεβηκὸς τῷ πολλὴν εἶναι τὴν ἐπιφάνειαν ἐν ᾗ ἐστι τὸ χρῶμα ὡς αὐτὸς ἐν Κατηγορίαις εἶπεν . οὕτως οὖν κἄν οὐσία λέγηται ἄπειρος , οὐ καθ’ αὑτήν ἐστιν ἄπειρος · οὐδενὶ γὰρ τῶν τοῦ καθ’ αὑτὸ ὅρων ὑποπίπτει . οὔτε γὰρ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ἀπείρου ἡ οὐσία παραλαμβάνεται , οὔτε ἐν τῷ αὑτῆς ὁρισμῷ τὸ ἄπειρον παραλαμβάνει . ὥστε οὐ καθ’ αὑτὸ ἄπειρος ἡ οὐσία , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς τῷ μετέχειν ποσοῦ , ᾧ καθ’ αὑτὸ τὸ ἄπειρον ὑπάρχει . εἰ τοίνυν ἔλεγεν ὁ Μέλισσος τὸ ὂν ἄπειρον εἶναι , ἄπειρον δὲ καθ’ αὑτὸ καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκός οὕτω γὰρ οὐχ ἓν ἔτι τὸ ὄν , εἰ συμβέβηκέ τινι ) , δῆλον ὅτι ποσὸν αὐτὸ ὑπετίθετο εἶναι . ὥστε οὐ μάτην ὑπεθέμεθα ποσὸν αὐτοὺς λέγειν τὸ ὄν . Ἀρχὴ δὲ οἰκειοτάτη πασῶν , ἐπεὶ πολλαχῶς λέγεται τὸ ὄν , πῶς λέγουσιν οἱ ἓν εἶναι τὰ πάντα . ἐπειδὴ τὸ ὄν , φησί , πολλαχῶς λέγεται , οἰκειοτάτη ἄν εἴη ἀρχὴ ἐκθέσθαι τε τὰ σημαινόμενα νόμενα τοῦ ὄντος καὶ ἐρέσθαι αὐτούς · ποῖον τῶν σημαινομένων τοῦ ὄντος φατέ ; πάλιν δέ . ἐπεὶ τὸ ἓν πολλαχῶς λέγεται , πῶς φασι τὸ ὂν τοῦτο ἓν εἶναι . τῷ γὰρ ὄντι οἰκειοτάτη ἀρχὴ ἐπὶ παντὸς οὑτινοσοῦν προβλήματος τὰς κυρίας εὑρίσκειν τῶν λεγομένων σημασίας , καὶ διαστέλλειν τὸ προκείμενον ἀπὸ τῶν ὁμωνύμως αὐτῷ λεγομένων · αἰτία γὰρ πλείστης πλάνης τοῖς ἀνθρώποις ἡ ὁμωνυμία γίνεται . συνέπλεξε δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἀμφο - τέρας τὰς διαιρέσεις τήν τε τοῦ ἑνὸς καὶ τὴν τοῦ ὄντος · διαιρῶν γὰρ εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὰ συμβεβηκότα τὸ ὄν , εὐθὺς διαιρεῖ καὶ εἰς τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰ ἄτομα . τὸ δὲ ἐφεξῆς , τὸ “ ἕτι ἐπεὶ . καὶ αὐτὸ τὸ ἓν πολλαχῶς λέγεται ” , οὐκ ἔστιν ἁπλῶς τοῦ ἑνὸς καθόλου διαίρεσις , ἀλλὰ τοῦ μάλιστα κυρίως ἑνός τουτέστι τοῦ ἀτόμου · καὶ τοῦτο γὰρ διαιρεῖ εἰς τὸ συνεχὲς καὶ τὸ ἀδιαίρετον καὶ τὸ τῷ λόγῳ ἕν . p . 185 a 22 Πότερον ὡς οὐδίαν ἅπαντα ἢ ποσὰ ταῦτα ἢ ποιά . | Τινὲς ὑπέλαβον διὰ τούτων τὸ καθόλου μόριον τῆς διαιρέσεως αὐτὸν ἐκτίθεσθαι , καὶ διὰ μὲν τοῦ εῖπεῖν πότερον ὡς οὐσίαν ἅπαντα ἢ ποσὰ ἄττα ἢ ποιά , τὸ κατὰ γένος ἓν λέγειν , διὰ δὲ τοῦ καὶ πάλιν πότερόν οὐσίαν , μίαν δὲ πάντα , οἷον ἄνθρωπον ἕνα ἢ ἵππον ἕνα , τὸ τὸ εἶδος ἕν · τὸ γὰρ μερικὸν μετ’ ὀλίγα ἐκτίθεσθαι ἔνθα λέγει · “ λέγεται δὲ ἓν ἢ τὸ συνεχὲς ἢ τὸ ἀδιαίρετον ἢ οὗ ὁ λόγος ὁ αὐτός ” . ἡμεῖς δέ φαμεν ὅτι , ἐπειδὴ ὅταν ἀκούσωμεν ἄνθρωπον ἕνα ἢ ἵππον ἕνα εὐθὺς ἡ διάνοια ἡμῶν εἰς τὸ μερικὸν ἀναφέρεται , διὰ τοῦτό φαμεν ὅτι διὰ μὲν τοῦ πότερον ὡς οὐσίαν πάντα ἢ ποσὰ ἄττα ἢ ποιὰ τὸ καθόλου αὐτὸν ἐκτίθεσθαι κοινῶς , τό τε κατὰ τὸ γένος καὶ τὸ κατὰ τὸ εἶδος , διὰ δὲ τοῦ οἷον ἄνθρωπον ἕνα ἢ ἵππον ἕνα τὸ μερικόν . ἐφεξῆς δέ , ὥσπερ ἤδη εἶπον , αὐτὸ τὸ μερικὸν διαιρεῖ . p . 185a26 Ταῦτα γὰρ διαφέρει τε πολὺ καὶ ἀδύναιαλέγειν . Τὰ ἀπηριθμημένα , φησί , ἥ τε οὐσία , φημί , καὶ τὸ συμβεβηκός , καὶ τῆς οὐσίας ἥ τε καθόλου καὶ ἡ μερική , ὁμοίως δὲ τὸ ποσὸν καὶ ποιὸν καὶ τὰ λοιπὰ λιπὰ συμβεβηκότα , πλεῖστόν τε διαφέρουσιν ἀλλήλων καὶ ἕκαστον αὐτῶν λέγειν ὑποτιθεμένων τῶν περὶ Παρμενίδην , ἀδύνατα πάντως ἕψεται τῇ ὑποθέσει . p . 185a27 Εἰ μὲν γὰρ ἕσται οὐσία . καὶ ποτὸν καὶ ποσόν . Ἐντεῦθεν , ὅπερ ἤδη εἶπον , μεταξὺ παρεμβάλλει τὴν ὑπόθεσιν ὀνόματι ἓν εἶναι τὸ ὄν , ὥσπερ αἱ δέκα κατηγορίαι καθ’ αὑτὸ τὸ ὂν ἕν εἰσιν , ὀνόματι μόνῳ τὸ ἓν ἔχουσαι . φησὶν οὖν ὅτι εἰ τὸ ὄν , ὅπερ καὶ ἓν ὑποτίθενται , λέγουσιν αὐτὸ καὶ οὐσίαν καὶ ποσὸν εἶναι καὶ τὰς ἄλλας κατηγορίας , εἴτε ἀπολελυμένα ταῦτα καὶ χωριστὰ εἶναι ἀλλήλων ὑποτίθενται , εἵτε ἐν ἀλλήλοις εἶναι ( ὥσπερ οὖν καὶ τὸ ἀληθὲς ἔχει τὰς ἄλλας ἐν τῇ οὐσίᾳ τὸ εἶναι ἔχειν ) , ἀμφοτέρως συμβαίνει πολλὰ εἶναι φύσει τὰ ὄντα , μόνου δὲ τοῦ ὀνόματος κοινωνεῖν ἀλλήλοις καθὸ πάντα ὄντα λέγονται . ὥστε ὀνόματι μόνον τὸ ὅν , οὐ πράγματι . εἰ δὲ ἅπαντα ποιὸν ἢ ποσόν . ἀναιρέχει ἐπὶ τὸ ἕτερον τῆς διαιρέσεως μόριον τὸ ὑποτιθέμενον τῷ πράγματι ἕν , τῷ πράγματι δὲ ἢ ὡς συμβεβηκὸς ἓν ἢ ὡς οὐσίαν · ἀλλὰ νῦν , ὡς εἶπον , τὸν μὲν τῆς οὐσίας ὑπερτίθεται λόγον , τὸν δὲ τοῦ συμβεβηκότος γυμνάζει . εἰ οὖν ἕν τι εἴη τῶν συμβεβηκότων , φησί , τὸ ὂν τοῦτο , οἷον ποσόν , κἄν τε ὑποθῶνται συνυφεστάναι αὐτῷ τὴν οὐσίαν κἄν τε μή , ἄτοπος ὁ λόγος . εἰ μὲν γὰρ συνυφέστηκεν , οὐκέτι ἓν τὸ ὄν , ἀλλὰ πολλά · εἰ δὲ μὴ συνυφέστηκεν , ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχει τὸ ποσόν , ἔσται χωριστὸν τῆς οὐσίας τὸ συμβεβηκός , ὅπεο οὐ μόνον ἄτοπόν ἐστιν ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον . διὸ καὶ αὐτὸς ἄτοπον , ἐπήγαγεν εἰ δεῖ ἄτοπον λέγειν τὸ ἀδύνατον ἐπίτασίς ἐστι τοῦ ἀτόπου τὸ ἀδύνατον ] . τῷ μὲν γὰρ ἀτόπῳ τὸ εὔλογον ἀντίκειται · ἄτοπον γάρ ἐστιν ὃ μὴ ἄν τις τοπάσειε διὰ τὸ μὴ ἔχεσθαι λόγου καὶ ἀκολουθίας τινός · τῷ οὖν ἀτόπῳ τὸ εὔλογον ἀντίκειται , τῷ δὲ ἀδυνάτῳ τὸ ἀναγκαῖον . ἐπίτασις δέ ἐστι τοῦ ἀτόπου τὸ ἀδύνατον · τὸ μὲν γὰρ ἄτοπον ἴσως ἄν ποτε καὶ γένοιτο οἷον οὐδεὶς ὑπονοήσειε πάντας ἀνθρώπους λούεσθαι · τὸ οὖν τοῦτο ὑπονοεῖν ἔστι μὲν ψεῦδος , οὐκ ἀδύνατον δέ ) , τὸ δὲ καὶ ψεῦδός ἐστι καὶ ἀδύνατον , οἷον εἴ τις εἴποι τὸν ἄνθρωπον πτερωτὸν εἶναι · τοῦτο γὰρ ἐπιτεταμένον ἐστὶ ψεῦδος , διότι πρὸς τῷ ψεύδει καὶ τὸ ἀδύνατον ἔχει . p . 185 a 31 Οὐδὲν γὰρ τῶν χωριστόν ἐστι παρὰ τὴν οὐσίαν . Τοῦτο τὸ ἅτοπον ὡς τῇ ὑστέρᾳ ὑποθέσει ἀκολουθοῦν ἐπήγαγε τῇ ὑπο - τιθεμένῃ εἶναι τὸ ποσὸν μὴ οὔσης οὐσίας , τὸ δὲ τῇ ἄλλῃ ὑπο.θέσει ἀκοεἶτα λουθοῦν οὐκέτι προσέθηκε , λέγω δὴ τῇ ὑποτιθεμένηῃ συνυπάρχειν ποσῷ τὴν οὐσίαν . λέξει μὲν οὖν καὶ ἐφεξῆς , ἤδη δὲ καὶ ἔφθη αὐτὸ εἰρηκὼς προσεχῶς · “ εἰ μὲν γὰρ ἕσται ” φησί “ καὶ οὐσία καὶ π.οιὸν καὶ ποσόν , καὶ ταῦτα εἴτε ἀπολελυμένα ἀλλήλων εἵτη μή , πολλὰ τὰ ὅντα ” . κἀνταῦθα γάρ , εἰ συνυπάρχει τῷ ποσῷ ἡ οὐ·σία , πολλὰ τὰ ὄντα καὶ οὐχ ἕν , καὶ τὰς ἑαυτῶν ἀναιροῦσιν ὑποθέσεις . πάντα γὰρ καθ’ ὑποκειμένου λέγεται τῆς οὐσίας . τὸ καθ’ ὑποκειμένου ὃ νῦν ε.ἶπεν ἀντὶ ἐν ὑποκειμένῳ εἴρηκεν . p . 185 a 32 Ὁ Μέλισσος δὲ τὸ ὃν ἄπειρόν φησιν εἶναι · ποσὸν ἄρατό ὄν · τὸ γὰρ ἄπειρον ἐν τῷ ποσῷ . Ἐπειδὴ ὑπέθετο μήποτε πάντα οὐσίαν μὲν οὐ λέγουσιν εἶναι , ποιὸν δὲ ἴσως ἢ ποσόν , βούλεται δεῖξαι διὰ τούτων , ὅτι οὐ μάτην ὑπέθετο αὐτοὺς ἢ ποιὸν ἢ ποσὸν λέγοντας τὸ ὄν . ἐκ γὰρ τῶν Μελίσσου , φησί , λόγων ἔστι δεῖξαι ὅτι τὸ ὄν ὅπερ ἔλεγε ποσὸν αὐτὸ ὑπετίθετο · ἄπειρον γὰρ αὐτὸ ἔλεγε , τὸ δὲ ἄπειρον τῷ ποσῷ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχει . οὐσίαν δέ , φησίν , ἢ ποιότητα ἢ ἄλλο τι ἄπειρον εἶναι κα.θ’ αὑτὸ ἀδύνατον , εἰ μὴ κατὰ συμ - βεβηκὸς τῷ μετέχειν τοῦ ποσοῦ , ὥσπερ καὶ τὸ λευκὸν πολὺ λέγομεν οὐ καθ’ αὑτό , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς τῷ ἐν πολλῇ ἐπιφνείᾳ εἶναι . Ζητητέον δὲ πῶς φησιν μὴ ὑπάρχειν ἐν τῇ οὐσία τὸ ἄπειρον , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς τῷ μετέχειν τοὐ ποσοῦ , οὗ πάθος ἐστὶ καθ’ αὑτὸ τὸ ἄπειρον · εἰ γὰρ τὸ σῶμα οὐσία ἐστίν , ὅρος δὲ τούτου τὸ τριχῇ διαστατόν , μέγεθός τι ἄρα καὶ ποσὸν τὸ σῶμα · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὸ ἄπειρον ἄρα καὶ τὸ πεπερασμένον καθ’ αὑτὸ αὐτῷ ὑπάρξει . καὶ ἄλλως εἰ τρία εἴδη τοῦ μεγέθους τὸ μοναχῇ τὸ διχῇ τὸ τριχῇ διαστατόν , τουτέστι γραμμὴ ἐπιφάνεια σῶμα , τὸ δὲ σῶμα οὐσία ἐστίν , ἐστὶν ἄρα τὸ μέγεθος οὐσία . ὥσπερ ἐπὶ τῶν ποιοτήτων εἰσὶ μέν τινες οὐσιώδεις , ὁποῖαί εἰσιν ἐν τοῖς στοιχείοις , εἰσὶ δὲ καὶ ἐπουσιώδεις καὶ κατὰ συμβεβηκὸς ὑπάρχουσαι , οἷαί εἰσιν ἐν τοῖς ἡμετέ|ροις σώμασι λευκότητες μελανίαι θερμότητες αἱ ἐπιγινόμεναι ἔξωθεν ψύξεις , οὕτως ἔστι τι καὶ οὐσιῶδες ποσόν , ὅπερ πρώτως εἰδοποιεῖ τὴν ὕλην , ὅπερ ἐστὶ καὶ τοῦ σώματος χαρακτηριστικόν . ἰδίας μὲν οὖν ἐστι θεωρίας τὸ περὶ τούτων ἀκριβέστερον διεξιέναι , εἴτε τῷ ὄντι οὐσιῶδές ἐστι τὸ τριχῇ τοῦ σώματος διαστατὸν καὶ αὐτὸ οὐσία τίς ἐστιν ἐν διαστάσει καὶ μεγέθει χα - ρακτηριζομένη , εἴτε μή · ἐπιλυόμενοι δ’ ὅμως τὴν ἀπορίαν φαμὲν ὅτι πρῶτον μέν , εἰ . κατὰ Ἀριστοτέλην μὴ ἁπλοῦν τί ἐστι τὸ σῶμα , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐξ ὕλης τῆς πρώτης καὶ τοῦ ποσοῦ , τουτέστι τοῦ τριχῇ διαστατοῦ , συνέστηκε , δῆλον ὅτι οὐκ ἔστιν ἁπλῶς ποσὸν τὸ σῶμα . καὶ ἄλλως ἡ οὐσία οὐκ ἔστι φωνὴ ὁμώνυμος γένος γάρ ἐστιν ) , ἀλλ’ ὥσπερ τὸ ζῷον σημαίνει κοινήν τινα φύσιν ἑκάστῳ τῶν μερικῶν ὑπάρχουσαν ζῴων λέγω δὴ τὸ ἔμψυχον αἰσθητικόν ) , οὕτω καὶ ἡ οὐσία δηλοῖ τὸ αὐθυπόστατον · αὐθυπόστατοι γὰρ αἱ σωματικαὶ οὐσίαι καὶ αἱ ἀσώματοι . οὐκοῦν εἰ ἡ οὐσία ἐστὶ τὸ αὐθυ - πόστατον , τὸ δὲ αὐθυπόστατον οὐ ποσόν , τὸ δὲ ἄπειρον τοῦ ποσοῦ , τὸ ἄρα αὐθυπόστατον , τουτέστιν ἡ οὐσία , οὐκ ἄπειρον . κἂν ἐπὶ τῆς σωματικῆς δὲ μόνης οὐσίας γυμνάζηται ὁ λόγος , ᾗ τινι ὡς διαφορά τις τὸ τριχῇ διαστατὸν ἐπιγίνεται , οὐδ’ οὕτως καθ’ αὑτὸ τῇ σωματικῇ οὐσίᾳ ὑπάρξει ἢ τὸ ἄπειρόν ἢ τὸ πεπερασμένον τὸ γὰρ πεπεράνθαι ἡ ἄπειρα εἶναι τὰ συνεχῆ κατὰ τὴν ἔκτασιν λέγεται , οὐ κατὰ τὸ τριχῇ διεστάναι , τὸ δὲ κατὰ τὴν ἔκτασιν ποσὸν συμβέβηκε τοῖς σώμασι καὶ οὐ συμπληρωτικόν ἐστι τῆς τῶν σωμάτων οὐσίας . οὐδὲ γὰρ τὸ εἶναι τὸ ξύλον τρίπηχυ ἢ δακτυλιαῖον ἢ χιλίων πήχεων , τοῦτο ποιεῖ αὐτὸ εἶναι ξύλον · εἰ γὰρ ὡρισμένον οἷον φέρε τὸ πηχυαῖον εἰς τὸ εἶναι τὴν τοῦ ξύλου οὐσίαν συνετέλει , ἀδύνατον ἦν εἶναι ξύλον τὸ τὴν πηχυαίαν διάστασιν ὑπερβαῖνον ἢ ἐλλεῖπον . οὐκοῦν καὶ εἴ τις ἐπινοήσειε τὴν ἔκτασιν τοὐ ξύλου ἐπ’ ἄπειρον γινομένην , τὸ ποσὸν τοῦτο οὐ καθ’ αὑτὸ ὄν , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ὑπῆρχε τῷ ξύλῳ . ὥστε εἰ τὸ μὲν πεπερασμένον καὶ ἄπειρον ἐν τοῖς συνεχέσι τῷ ποσῷ τῷ κατὰ τὴν ὑπάρχει , τοῦτο δὲ συμβέβηκε τοῖς σώμασι , τὸ ἄρα πεπερασμένον καὶ τὸ ἄπειρον κατὰ συμβεβηκὸς ὑπάρχει τοῖς σώμασιν . p . 185 b 3 Εἰ μὲν τοίνυν καὶ οὐσία καὶ ποσόν , δύο καὶ οὐχ ἔν τὸ ὅν . Τὸ τῇ λοιπῇ ὑποθέσει ἑπόμενον νῦν ἐπήγαγε τῇ λεγούσῃ συνυπάρχειν τῷ ποσῷ τὴν οὐσίαν · οὕτω γάρ , φησί , πολλὰ καὶ οὐχ ἓν τὰ ὄντα . εἰ δὲ οὐσία μόνον , οὑκ ἄπειρον τὸ ὄν , οὐδὲ μέγεθος ἕξει οὐθέν · ποσὸν τι ἔσται . ὑποθέμενος τὸ ποσὸν τὸ καθόλου μεταβαίνει ἐπὶ τὴν οὐσίαν , καὶ κοινότερον ἀπλῶς ὡς οὐσίαν ὑποτιθέμενος , οὕτως ἐξετάζει τὸν λόγον . εἰ οὖν τὸ ἓν τοῦτο , φησίν , οὐσίαν ὑπόθοιντο , οὐκέτι δυνηθήσονται ἄπειρον αὐτὸ ἢ πεπερασμένον ὑποτίθεσθαι · ταῦτα γὰρ τοῦ ποσοῦ , οὐσίας δὲ μόνον οὔσης ποσὸν οὐκ ἔσται . ὥστε εἰ πεπερασμένον Παρμενίδης ὑπετίθετο τὸ ὂν εἷναι , Μέλισσος δὲ ἄπειρον , οὐκ ἄν οὐσίαν αὐτὸ ὑποτίθεσθαι δύνανται . p . 185b5 Ἔτι ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ ἓν πολλαχῶς λέγεται καὶ τὸ ὄν . Προθέμενος ἀντειπεῖν τοῖς περὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον , ἀναγκαῖον ἐνόμισε πρότερον πρὸς αὐτὸ τὸ πρόβλημα ἐνστῆναι , εἶτα διαιρέσει χπησάμενος τοῦ ἑνός τὸ γὰρ ἕν , φησίν , ἢ ὀνόματί ἐστιν ἢ πράγματι , καὶ εἰ τῷ πράγματι , ἡ τῷ καθόλου ἢ τῷ μερικῷ ) , πρότερον ἔδειξεν ὅτι οὐ δύναται τῷ ὀνόματι ἓν εἶναι τὸ ὄν · εἶτα μετελθὼν ἐπὶ τὸ τῷ πράγματι ἓν καὶ τοῦτο τῷ καθόλου , ἔδειξεν ὅτι οὔτε ὡς συμβεβηκὸς δύναται ἓν εἶναι τὸ ὄν . εἶτα ἐφεξῆς ἔδειξεν ὅτι , ἐξ ὧν ἔλεγον οἱ περὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον , ποσόν τι ὑπετίθεντο τὸ ὄν · ἔλεγον γὰρ αὐτὸ Παρμενίδης μὲν πεπερασμένον , Μέλισσος δὲ ἄπειρον . ὥστε οὐ μάτην ὑπεθέμεθα ποσὸν αὐτοὺς λέγειν τὸ ὄν . εἶτα τελευταῖον ὅτι οὐδὲ οὐσίαν δυνατὸν αὐτοὺς ὑποτίθεσθαι ἔδειξε . λείπεται οὖν τὸ μερικὸν ἐξετάσαι , τοῦτο δὲ τριχῇ διαιρεῖ . τὸ γὰρ μερικὸν ἢ συνεχές ἐστιν ἢ ἀδιαίρετον ἢ τῷ λόγῳ ἕν , ὡς τὰ πολυώνυμα · ταῦτα γὰρ τῷ μὲν λόγῳ τῆς οὐσίας τὰ αὐτά ἐστιν , ὀνόματι δὲ μόνον διαφέρουσιν . εἰ μὲν οὖν ὡς συνεχὲς ἓν εἴη τὸ ὄν , ἐπειδὴ σύνεχες ἐστιν , ὡς αὐτὸς ὲν τῳ πέμπτῳ τῆς προκειμένης πραγματείας οριζεται , οὗ τὰ μόρια πρός τινα κοινὸν ὅρον συνάπτει , δῆλον ὅτι πλείονα μόρια ἔχει τὸ συνεχές · ὥστε εἰ καὶ ἔν ἐστιν ἐνεργείᾳ , ἀλλὰ πολλὰ δυνάμει . εἰ τοίνυν δυνάμει πολλά ἐστι τὸ συνεχές , οὐχ ἓν τὸ ὄν , ἀλλὰ πολλά . παντελῶς δὲ ἀνῄρουν ἐκεῖνοι τὸ πλῆθος , οὐδαμῇ οὐδαμῶς πλῆθος εἶναι λέγοντες . τες εἰ δὲ τοῦτο , οὐ δύνανται λέγειν συνεχὲς τὸ ὂν εἶναι . τὸ γὰρ συνεχὲς δυνάμει πολλά ἐστιν . εἰ δὲ ἀδιαίρετον , οἷον ὡς τὸ σημεῖον ἢ ἡ μονὰς ἢ τὸ νῦν ἢ τὸ κίνημα ταῦτα γὰρ ἐν τοῖς φυσικοῖς ἀδιαίρετα ) , πῶς τοῦτο ἢ πεπερασμένον ἔσται , ὥς φησι Παρμενίδης , ἢ ἄπειρον , ὥς φησι Μέλισσος ; τὸ γὰρ αμερές πέρας μὲν εἶναι δύναται , ὡς τὸ νῦν ἢ τὸ σημεῖον , πεπερασμένον ρασμένον δὲ ἢ ἄπειρον οὐδαμῶς · ταῦτα γὰρ ποσὰ ἄττα ἐστίν . αὐτόθεν οὗν τὸ οὕτως λέγειν ἓν τὰς ὑποθέσεις ἀμφοτέρων ἀναιρήσει . ἔπειτα εἰ ἀμερὲς εἴη τὸ ὄν , ἀναιρεθήσεται καὶ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ποιόν . καὶ ὅτι μὲν τὸ ποσὸν ἀναιρεθήσεται , πρόδηλον μεριστὸν γὰρ τὸ ποσόν · δύο γὰρ εἴδη τοῦ ποσοῦ τὸ συνεχὲς καὶ τὸ διωρισμένον , ἀμφότερα δὲ μεριστά ) · ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ ποιὸν ἀναιρήσουσι , πρῶτον μὲν ὅτι ἐν μεγέθει τὸ εἶναι ἔχει τὸ ποιόν , ἔπειτα τὸ σχῆμα καὶ ἡ μορφὴ τοῦ ποιοῦ εἶδός ἐστι , τοῦτο δὲ μεριστόν · ὥστε καὶ τὸ ποιὸν ἀναιρεθήσεται , εἰ ἀμερές τὸ ὄν . εἰ δὲ τῷ λόγῳ ἕν , ὥσπερ μέροψ καὶ βροτός τῷ γὰρ τῆς οὐσίας λόγῳ ἓν ταῦτα , ὀνόματι δὲ μόνῳ ἡ διαφορὰ τοῦ ὑποκειμένου τοῦ αὐτοῦ ὄντος ) , τὸν Ἡρακλείτου , φησί , λόγον συμβαίνει λέγειν αὐτούς . ἔλεγε γὰρ ὁ Ἡράκλειτος τὰ ἐναντία τὰ αὐτὰ εἶναι , τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν , τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν . εἰ τοίνυν καὶ οὗτοι οὕτως ἔλεγον ἓν τὸ ὄν , τῷ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν λόγον ἔχειν , κἂν πλείοσιν ὀνόμασι καλεῖται , δῆλον ὅτι εἰς ταὐτὸν οἴσουσι τὰ ἐναντία , θερμὸν ἢ καὶ | ψυχρόν , ξηρὸν καὶ ὑγρόν , ἀγαθὸν καὶ κακὸν ταὐτὰ ἔσται ὀνόματι μόνον διαφέροντα . ἀπολογούμενοι δέ τινες ὑπὲρ Ἡρακλείτου φασὶν ὅτι τὰ ἐναντία λέγων ταὐτὰ εἶναι , οὐ τοῦτο ἔλεγεν ὡς οὐδὲν διαφέρει τὸ ἀγαθὸν τοῦ κακοῦ , ἢ τὸ λευκὸν τοῦ μέλανος , ἀλλὰ πρῶιον μὲν ὅτι ἕν εἰσι τῷ ὑποκειμένῳ καὶ τῷ γένει , ἔπειτα ὅτι τὰ ἐναντία ἐνταῦθα ὄντα οὐκ εἰσὶν εἰλικρινῆ , ἀλλὰ συμμέμικταί πως πρὸς τὰ ἐναντία . οἷον οὐκ ἔστιν εἰλικρινῶς ἀγαθὸν εὑρεῖν ἢ εἰλικρινῶς κακόν · αὗται μὲν γὰρ αἱ τῶν ἐναντίων ἰδέαι μὴ γενόμεναι ἐν ὕλῃ εἰλικρινεῖς νεῖς εἰσι καὶ καθαραὶ ὅπερ εἰσίν , ἐν ὕλῃ δὲ γενόμεναι , διὰ τὸ τὴν ὕλην δεκτικὴν εἶναι τῶν ἐναντίων , μίγνυνταί πως πρὸς ἀλλήλας καὶ εἰλικρινεῖς οὐκέτι μένουσιν . οὐ μόνον δὲ τὰ ἐναντία εἰς ταὐτὸν ἄξουσιν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀντίφασιν . ἐπεὶ γάρ ἐστί τι τὸ οὐ λευκόν , ὅπερ ἀναιρεῖ μὲν τὸ λευκόν , σημαίνει δέ τι ἕτερον , εἰ λέγουσι πάντα τὰ ὄντα τῇ οὐσίᾳ ἓν εἶναι , τῷ ὀνόματι δὲ μόνον διαφέρειν , ἀνάγκη καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ οὐ λευκὸν τὸ αὐτὸ εἶναι . ὥστε συναληθεύσει ἡ ἀντίφασις , καὶ τὸ αὐτὸ ἔσται λευκὸν καὶ οὐ λευκόν , καὶ ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἄνθρωπος , καὶ ὁ λόγος αὐτοῖς , φησί , γενήσεται οὐ περὶ τοῦ ἓν εἶναι τὰ πάντα , ἀλλὰ περὶ τοῦ μηδὲν εἶναι ὅλως . εἰ γὰρ τὸ λευκὸν ταὐτόν ἐστι τῷ οὐ λευκῷ , οὐ μᾶλλον ἔσται τὸ λευκὸν διὰ τὴν κατάφασιν , ἢ οὐκ ἔσται διὰ τὴν ἀπόφασιν . καὶ πρὸς τούτοις εἰς ταὐτὸν ἄξουσιν οὐσίαν ποιὸν ποσὸν καὶ τὰς δέκα κατηγορίας · ὀνόματι γὰρ μόνον διοίσουσιν αὗται , οὐ πράγματι . ταῦτα εἰπὼν ἐφεξῆς ἐπάγει · ὄτι , φησί , καλῶς ἐμεμψάμεθα αὐτοῖς εἰς ἄτοπον ἀπαγαγόντες ὡς τὰ ἐναντία εἰς ταυτον ἄγουσι , δῆλον ἐξ ὧν καὶ οἱ πρὸ ἡμῶν εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν ἀπορίαν ἐθορυβήθησαν ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς μήποτε δόξῃ τὸ αὐτὸ ἓν καὶ πολλὰ εἶναι , ὡς ἐκ κοινῆς ἐννοίας ἔχοντες ὡμολογημένον ὅτι τὰ ἐναντία ἅμα εἶναι σύ δύναται . Ζήνων γὰρ ὁ Ἐλεάτης πρὸς τοὺς διακωμῳδοῦντας τὴν Παρμενίδου τοῦ διδασκάλου αὐτοῦ δόξαν λέγουσαν ἓν τὸ ὂν εἶναι ἐνιστάμενος καὶ συνηγορῶν τῇ τοῦ διδασκάλου δόξῃ , ἐπεχείρει δεικνύναι ὅτι ἀδύνατον πλῆθος εἶναι ἐν τοῖς οὖσιν . εἰ γάρ , φησίν , ἐστὶ πλῆθος , ἐπειδὴ τὸ πλῆθος ἐκ πλειόνων ἑνάδων σύγκειται , ἀνάγκη εἶναι ἑνάδας πλείους ἐξ ὧν τὸ πλῆθος συνέστηκεν . εἰ τοίνυν δείξομεν ὅτι ἀδύνατον εἶναι πλείονας ἑνάδας , δῆλον ὅτι ἀδύνατον εἶναι πλῆθος · τὸ γὰρ πλῆθος ἐξ ἑνάδων . εἰ δὲ ἀδύνατον εἶναι πλῆθος , ἀνάγκη δὲ ἢ τὸ ἓν εἶναι ἢ τὸ πλῆθος , πλῆθος δὲ εἶναι οὐ δύναται , λείπεται τὸ ἓν εἶναι . πῶς οὖν ἐδείκνυεν ὅτι οὐ δυνατὸν εἶναι ἑνάδας πλείους ; ἐπειδὴ οἱ τὸ πλῆθος εἰσάγοντες ἐκ τῆς ἐναργείας τοῦτο ἐπιστοῦντο ἔστι γὰρ ἵππος καὶ ἄνθρωπος καὶ ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος , ὧν ἡ ἄθροισις τὸ πλῆθος ἀποτελεῖ ) , τὴν ἐνάργειαν οὖν σοφιστικῶς ἀνασκευάσαι βουλόμενος ὁ Ζήνων ἔλεγεν ὅτι , εἰ ἐκ τούτων τὸ πλῆθος , τὸ δὲ πλῆθος ἐξ ἑνάδων , ταῦτα ἄρα ἑνάδες . ἐὰν οὖν δείξωμεν ὅτι οὐ δυνατὸν εἶναι ταύτα ἑνάδας , δῆλον ὅτι οὐδὲ ἔσται τὸ ἐξ αὐτῶν πλῆθος , εἴ γε τὸ πλῆθος ἐξ ἑνάδων . δείκνυσιν οὗν τοῦτο οὕτως · ὁ · Σωκράτης , φησίν , ὃν λέγετε ἑνάδα εἶναι συντελοῦσαν εἰς τὴν τοῦ πλήθους σύστασιν , οὐ μόνον Σωκράτης ἐστίν , ἀλλὰ καὶ λευκὸς καὶ φιλόσοφος καὶ προγάστωρ καὶ σιμός · ὥστε ὁ αὐτὸς ἓν καὶ πολλὰ ἔσται . ἀλλὰ μὴν τὸν αὐτὸν ἕνα εἶναι καὶ πολλὰ ἀδύνατον , οὐκ ἄρα ἔσται ἓν ὁ Σωκράτης . ὁμοίως οὐδὲ τὰ λοιπὰ ἐξ ὧν τὸ πλῆθος εἶναί φατε . εἰ δὲ μὴ δυνατὸν εἶναι πλείους ἑνάδας , δῆλον ὅτι οὐδὲ τὸ πλῆθος ἔσται · εἰ δὲ ἀνάγκη μὲν εἷναι τὸ ὂν ἢ ἓν ἢ πολλά , δέδεικται δὲ ὅτι πολλὰ οὐκ ἔστι τῷ μὴ εἶναι πλείους ἑνάδας , ἀνάγκη ἄρα ἓν εἶναι · τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο τ καὶ ἐκ τοῦ συνεχοῦς δείκνυσι . τὸ γὰρ συνεχὲς εἴ ἐστιν ἕν , ἐπειδὴ τὸ συνεχὲς ἀεὶ διαιρετόν , ἔστιν ἀεὶ τὸ διαιρεθὲν εἰς μόρια διελεῖν πλείονα · εἰ δὴ τοῦτο , πολλὰ ἄρα τὸ συνεχές . τὸ αὐτὸ ἄρα ἓν ἔσται καὶ πολλά , ὅπερ ἀδύνατον . ὥστε οὐκ ἔσται ἕν . εἰ δὲ μηδὲν τῶν συνεχῶν ἕν , ἀνάγκη δὲ εἴπερ ἔσται τὸ πλῆθος ἐξ ἑνάδων συγκεῖσθαι , ἐπεὶ * * * οὐδ’ ἄρα τὸ πλῆθος ἔσται . λείπεται ἄρα ἓν εἶναι τὸ ὄν . πρὸς ταύτην οὖν τὴν ἀπορίαν , φησίν , οἱ παλαιοὶ ἐθορυβοῦντο , μήποτε τὸ αὐτὸ καὶ ἓν ἔσται καὶ πολλά · ἐκ κοινῆς γὰρ ἐννοίας ὁμολογούμενον ἐλάμβανον μὴ δύνασθαι ἅμα τὰ ἐναντία εἶναι ἐν ταὐτᾷ . καὶ οἱ μέν , φησί , τὸ εἶναι ἀφεῖλον ἐπιλυόμενοι τὴν ἀπορίαν , ρίαν , ὥσπερ Λυκόφρων ὁ σοφιστής ἔλεγε γὰρ οὗτος ὅτι οὐ δεῖ λέγειν ὅτι Σωκράτης λευκός ἐστιν , ἀλλ’ ὅτι Σωκράτης λευκός · τὸ γὰρ ἔστι , φησί , προστιθέμενον ὕπαρξιν δίδωσι τῷ λευκῷ ) , οἶδέ , φησί , τὴν λέξιν μετερρύθμιζον λέγοντες ὅτι οὐ δεῖ λέγειν ὅτι Σωκράτης λευκός ἐστιν , ἀλλὰ λελεύκωται , ἵνα ῥῆμα ᾖ τὸ κατηγορούμενον καὶ μὴ ὄνομα , ὅπερ ἐστὶ γελοῖον εἰ γὰρ μὴ προσκέηται τὸ ἔστιν ἐν τῷ Σωκράτης λευκός , εἰ μὲν μηδὲ προσυπα - κούεται ἔξωθεν , ἀδιανόητος γίνεται ὁ λόγος καὶ ἀτελής ἄνευ γὰρ συμπλοκῆς ὁριστικοῦ ῥήματος οὐκ ἀπαρτίζεται λόγος ἀποφαντικός · τὸ γὰρ Σωκράτης λευκὸς ἄδηλον πότερόν ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν ) , εἰ δὲ προσυπακούεται , τὴν αὐτὴν πάλιν δύναμιν σχήσει κἂν εἰ ἐξ ἀρχῆς τῇ ὅλῃ προτάσει συνεπλάκη . καὶ τὸ λέγειν δὲ Σωκράτης λελεύκωται ἢ Σωκράτης περιπατεῖ ταὐτόν ἐστι τῷ εἰπεῖν Σωκράτης λελευκωμένος ἐστὶν ἢ περιπατῶν ἐστι · πᾶν γὰρ ῥῆμα ὁριστικὸν ἀναλύεται εἰς μετοχὴν καὶ τὸ ἔστι ῥῆμα . ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τὰς ἀπορίας τοῦ Ζήνωνος οἱ ἀρχαιότεροι . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης φησὶν ὅτι ταῦτα ἔπασχον ἐκεῖνοι καὶ ἐθορυβοῦντο μήποτε τὸ αὐτὸ καὶ ἓν καὶ πολλὰ ἔσται , δι’ ἀπειρίαν λογικῆς ἐφόδου καὶ τῆς τῶν ὁμωνύμων φωνῶν σημασίας . τὸ γὰρ ἕν , φησίν , ὁμώνυμόν ἐστιν · ἢ γὰρ τῷ ὑποκειμένῳ ἐστὶν ἡ τῷ λόγῳ , καὶ πάλιν ἢ δυνάμει ἐστὶν ἢ ἐνεργείᾳ · καὶ τὰ πολλὰ ὡσαύτως . γίνονται οὖν αἱ πᾶσαι συζυγίαι ἔξ . τὸ γὰρ ἓν καὶ πολλὰ τῷ ὑποκειμένῳ καὶ τῷ λόγῳ συμπλεκόμενα ποιεῖ συζυγίας δ΄ . ἢ γὰρ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ πολλὰ καὶ τῷ λόγῳ , ἢ οὐδὲ τῷ ὑποκειμένῳ οὐδὲ τῷ λόγῳ , ἢ τῷ μὲν ὑποκειμένῳ πολλά , τῷ δὲ λόγῳ ἕν , ἢ ἔμπαλιν τῷ μὲν ὑποκειμένω ἕν , τῷ δὲ λόγῳ πολλά . οἷον τῷ μὲν ὑποκειμένῳ ἓν καὶ τῷ λόγῳ πολλὰ τὸ λευκὸν καὶ τὸ θερμόν · ταῦτα γὰρ τῷ μὲν ὑποκειμένῳ ἓν καὶ ταὐτόν εἰσιν ἐν τῷ αὐτῷ γὰρ σώματι ἄμφω , οἷον τῷ Σωκράτει ) , τῷ λόγῳ δὲ ἕτερα ἕτερος γὰρ ὁ τοῦ θερμοῦ λόγος καὶ ἕτερος ὁ τοῦ λευκοῦ ) . ἀνάπαλιν δὲ τῷ μὲν λόγῳ ἕν , τῷ δὲ ὑποκειμένῳ πολλά , ὡς τὸ λευκὸν τὸ ἐν ψιμμυθίῳ καὶ τὸ ἐν χιόνι · εἷς γὰρ ἀμφοῖν ὁ ὅρος , χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , πολλὰ δὲ τῷ ὑποκειμένῳ χιόνι καὶ ψιμμυθίῳ . τῷ λόγῳ δὲ ἅμ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ἓν τὸ λώπιον καὶ τὸ ἱμάτιον , ὁμοίως χθὼν καὶ γῆ . τῷ ὑποκειμένῳ δὲ καὶ τῷ λόγῳ πολλά , ὡς ὑγρότης καὶ ξηρότης · οὐ δύναται γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ ἅμα εἶναι ὑποκειμένῳ . καὶ ἐπιστήμη καὶ θερμότης , ἡ μὲν ἐν ψυχῇ , ἡ δὲ ἐν σώματι . τοσαύτας μὲν οὖν ποιεῖ συζυγίας τὸ ἓν καὶ τὰ πολλὰ τῷ ὑποκειμένῳ καὶ τῷ λόγῳ συμπλεκόμενα , εἰ μέντοι τῷ δυνάμει καὶ τῷ ἐνεργείᾳ συμπλακείη , δύο | μόνας ποιεῖ συμπλοκάς . ἢ γὰρ δυνάμει ἕν , ἐνεργείᾳ δὲ πολλά , ὡς τὰ πυρὰ τὰ ἐν πλείοσι λύχνοις ἢ τὰ ὑδάτια τὰ ἐν τοῖς πλείοσιν ἀμφορεῦσιν ταῦτα γὰρ δυνάμει ἐστὶν έν , διότι δύνανται συνελθόντα ἑνωθῆναι , ἐνεργείᾳ δὲ πολλά · διῄρηνται γὰρ ἀπ’ ἀλλήλων ) , ἢ ἐνεργείᾳ μὲν ἕν , δυνάμει δὲ πολλά , ὡς τὸ συνεχές . τὰ δὲ λοιπὰ πάντα μόρια ἀσύστατα . τὸ αὐτὸ γὰρ ἅμα δυνάμει ἓν εἶναι καὶ ἐνεργείᾳ ἀδύνατον , ὁμοίως καὶ πολλά . πολλῷ οὖν ἀδυνατώτερον ἅμα καὶ ἓν καὶ πολλὰ δυνάμει μει τε καὶ ἐνεργείᾳ εἷναι . φησὶν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι τὸ αὐτὸ μὲν κατὰ τὸ αὐτὸ ἓν εἶναι καὶ πολλὰ τῷ ὄντι τῶν ἀδυνάτων ἐστίν . ἅμα γὰρ καὶ τῷ αὐτῷ τὰ ἐναντία εἶναι ἀδύνατον , ἢ ἁπλῶς τὰ ἀντικείμενα , οἷον τὸ αὐτὸ τῷ ὑποκειμένῳ καὶ ἓν εἶναι καὶ πολλὰ ἀδύνατον ἢ τῷ λόγῳ , ἢ τὸ αὐτὸ δυνάμει καὶ ἓν εἶναι καὶ πολλὰ ἢ ἐνεργείᾳ καὶ ἓν καὶ πολλά · ταῦτα γὰρ ἐναντία ἐστί , διὸ οὐδὲ συνυφέστηκε . κατ’ ἄλλο μέντοι εἶναι πολλά , κατ’ ἄλλο δὲ ἕν , οὐδὲν κωλύει , οἷον κατὰ μὲν τὸ ὑποκείμενον ἕν , κατὰ δὲ τὸν λόγον πολλά , ὡς τὸ γλυκὺ καὶ τὸ ξανθὸν ἐν τῷ μέλιτι , ἢ τὸ ἐρυθρὸν καὶ ἡ στύψις ἐν τῷ οἴνῳ . πάλιν ἐνεργείᾳ μὲν εἶναι ὅν , δυνάμει δὲ πολλά , οὐδὲν ἄτοπον , ὡς τὸ συνεχές . ἢ ἔμπαλιν ἐνεργείᾳ μὲν πολλά , δυνάμει δὲ ἕν , ὡς ἐπὶ τῶν πλειόνων ὑδατίων . ἐπεὶ οὖν τὸ ἓν πολλαχῶς λέγεται , ἐπιλυσόμεθα τὴν μὲν προτέραν τοῦ Ζήνωνος ἀπορίαν διὰ TTj ? προτέρας τοῦ ἑνὸς διαιρέσεως τῆς λεγούσης ἢ τῷ ὑποκειμένῳ ἓν εἶναι ἢ τῷ λόγῳ τὸ γάρ λευκὸν τὸ ἐν Σωκράτει καὶ φαλακρὸν καὶ τὰ λοιπὰ τῷ ζήνωνος Mt μὲν ὑποκειμένῳ ἕν isti καὶ ταὐτόν , λέγω δὴ τῷ Σωκράτει , τῷ δὲ ὁριστικῷ λόγῳ πλείονα ) , τὴν δὲ δευτέραν ἀπορίαν τὴν ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς διὰ τῆς δευτέρας , λέγω δὴ τοῦ δυνάμει καὶ τοῦ ἐνεργείᾳ . τὸ γὰρ συνεχὲς ἕν ἐστι καὶ πολλά , ἀλλ’ οὐ κατὰ ταὐτόν , ἀλλὰ πολλὰ μὲν δυνάμει , ἓν δὲ ἐνεργείᾳ . ὥστε οὐχ ἅμα ἔσονται τὰ ἐναντία · οὐ γὰρ ἐναντίον τῷ δυνάμει πολλὰ τὸ ἐνεργείᾳ ἕν , ἀλλὰ τὸ δυνάμει ἓν τῷ δυνάμει πολλά , καὶ τὸ ἐνεργείᾳ δὲ ἓν τῷ ἐνεργείᾳ πολλά . ἄλλως τε καὶ αὐτὸς δι’ αὑτοῦ ὁ τοῦ Ζήνωνος ἐλεγχθήσεται λόγος . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ παντός , φησίν , ὡς εἰ μὴ πολλὰ εἴη ἓν πάντως ἐστί , διότι τὸ ὂν ἢ ἓν εἶναι ἢ πολλὰ ἀνάγκη , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Σωκράτους καὶ πάντων τῶν λοιπῶν · εἰ γὰρ φαλακρός ἐστι καὶ σιμὸς καὶ φιλόσοφος καὶ ὅσα ἄλλα , ἀνάγκη δὲ ὄντος τοῦ Σωκράτους ἢ ἓν εἶναι αὐτὸν ἢ πολλά , οὐκ ἔσται δὲ ἕν , πολλὰ ἔσται ἐξ ἀνάγκης . ὥστε φεύγων ἕνα εἶναι λέγειν τῶν κατὰ μέρος ἕκαστον , ἵνα μὴ πολλὰ εἶναι τὸ ἓν ἐκ πολλῶν ἑνάδων συγκείμενον λέγῃ , ἕκαστον τῶν ὄντων πολλὰ λέγειν ἀναγκασθήσεται . οὐκ ἄρα πολλὰ μόνον ἔσται τὸ ὄν , ἀλλὰ πολλάκις πολλά . p . 185b 7 Λέγεται δ’ ἓν ἢ τὸ συνεχὲς ἢ τὸ ἀδιαίρετον οὗ λόγος ὁ αὐτὸς καὶ εἷς ὁ τοῦ τί ἦν εἶναι . Τὸ καθ’ ἕκαστα ἕν , φησίν , τριχῶς λέγεται λέγεται ] καὶ ὡς συνεχὲς ἕν , ὡς λέγομεν ἓν τὸ ξύλον , καὶ ὡς τὸ ἀδιαίρετον , οἷον τὸ σημεῖον , καὶ ὡς τὰ πολυώνυμα , οἷον ἄορ ξίφος μάχαιρα . τὸν οὖν Σωκράτην ἓν ὄντα ἐπὶ τί ἀνοίσομεν ; λέγω οὖν ὅτι ἐπὶ τὸ συνεχές · καὶ γὰρ καὶ αἱ Σωκράτους ἰδιότητες αἱ συμπληροῦσαι αὐτὸν καὶ αἱ ζωαὶ αὐταί , εἰ καὶ μή εἰσι καθ’ αὑτὰς συνεχεῖς , ἀλλ’ οὖν ἐν συνεχεῖ τὸ εἶναι ἔχουσι . διὰ τοῦτο οὗν ἐπὶ τὸ συνεχὲς αὐτὸν ἀνοίσομεν . p . 185b11 Ἔχει δὲ ἀπορίαν περὶ τοῦ μέρους καὶ τοῦ ὅλου , ἵσως δὲ οὑ πρὸς τὸν λόγον , ἀλλ’ αὐτὴν αὑτήν . Ἐπειδὴ ἔδειξεν ὅτι , εἰ ὡς συνεχὲς ἔλεγον τὸ ὂν ἓν εἶναι , ἐπειδὴ τὸ συνεχὲς διαιρετόν ἐστιν , ἔσται τὸ ὂν οὐκέτι ἓν κυρίως ἀλλὰ πολλά , ἡπό - ρησε δὲ ἄν τις πρὸς αὐτὸν ὅτι ‘κακῶς τὸ συνεχὲς πολλὰ εἴρηκας , ἐπειδὴ δυνάμει διαιρετόν ἐστι . τὸ γὰρ συνεχὲς ταὐτόν ἐστι τῷ ὅλῳ , τὸ δὲ ὅλον ταὐτόν ἐστι τοῖς μέρεσιν · οὐδὲ γὰρ ἐστιν ετερον παρὰ τὰ μέρῃ . ὥστε καὶ τὸ συνεχὲς ταὐτόν ἐστι τοῖς μέρεσιν . εἰ δὲ τὸ συνεχές , ἐπειδὴ καὶ τὸ ὅλον , δῆλον ὅτι καὶ τὰ μέρη οὐ πλείονα ἔσται , ἀλλ’ ἕν · οὐδὲ γὰρ κατ’ ἐνέργειαν λαμβάνεται ὑπάρχοντα , ἀλλὰ δυνάμει , ἐνέργειᾳ δὲ ἕν εἰσι’ , φησὶν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἡ περὶ τοῦ μέρους ζήτησις καὶ τοῦ ὅλου , πότερον ἕτερά ἐστι ταῦτα ἀλλήλων ἢ ταὐτά , ἔχει ἀπορίαν οὐ μόνον πρὸς τὸν παρόντα νῦν λόγον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν ζητηθῆναι ἀξίαν . εἴτε γὰρ ταὐτά τις ὑπόθοιτο ταῦτα εἶναι , εἴτε ἕτερα , δόξει ἑκατέρᾳ ὑποθέσει ἄτοπόν τι ἀκολουθεῖν · εἰ μὲν γὰρ ἕτερον τὸ ὅλον τῶν μερῶν , ἐπειδὴ οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ὅλον ἢ πάντα τὰ μέρη , συμβήσεται καὶ τὸ αὐτὸ ἑαυτοῦ ἕτερον εἶναι , ὅπερ ἄτοπον . καί ἐστιν ὁ συλλογισμὸς τοτοῦτος . τὸ ὅλον οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ πάντα τὰ μέρη , τὰ μέρη τοῦ ὅλου ἕτερά ἐστι τοῦτο γὰρ ὑπόκειται ) , τὸ ὅλον ἄρα τοῦ ὅλου ἕτερόν ἐστιν · αὐτὸ ἑαυτοῦ ἄρα ἕτερον τὸ ὅλον . εἰ μὲν οὖν τῶν τῶν μερῶν ὑποτεθείη , ταῦτα . εἰ δὲ ταὐτὸν τοῖς ὅλοις μέρεσι τὸ ὅλον , καὶ ἑνὶ ἑκάστῳ ταὐτὸν ἄν εἴη · εἰ γὰρ μὴ ταὐτὸν ἑνὶ ἑκάστῳ , οὐδὲ πᾶσιν ἅμα , εἰ δὲ ἑνὶ ἑκάστῳ ταὐτόν , ἔσονται καὶ ἀλλήλοις τὰ μέρη ταὐτά , ὅπερ ἄτοπον · τὰ γὰρ τῷ αὐτῷ ταὐτὰ καὶ ἀλλήλοις ταὐτά . ὥστε ὅσον ἐκ τῶν ἀποριῶν τούτων , δόξει οὔτε ταὐτὸν οὔτε ἕτερον εἶναι τοῖς μέρεσι τὸ ὅλον . Ἰστέον οὖν ὅτι τὸ ὅλον πῇ μὲν ταὐτόν ἐστι τοῖς μέρεσι , πῇ δὲ ἕτερον . ἕτερον μὲν γάρ ἐστι τῶν μερῶν , ὡς ἐπιγινόμενον τῇ πάντων συνθέσει καὶ ἀποτέλεσμα αὐτῆς ὄν , ταὐτὸν δὲ πάλιν τοῖς μέρεσι τὸ ὅλον , ὡς μηδενὸς ἐπιγινομένου ἔξωθεν τῶν μερῶν εἰς τὴν τοῦ ὅλου ὕπαρξιν . οἷόν τι λέγω · ἐὰν τῆς κιθάρας ἑκάστην χορδὴν ἰδίᾳ ἐντείνῃ τοσοῦτον , ὅσον εἰς τὴν Λύδιον τυχὸν ἁρμονίαν συντελέσαι , εἶτα πᾶσαι κεχωρισμέναι ὧσι καὶ μὴ εἰς ἓν συνηρμοσμέναι , ἑκάστη μὲν δηλονότι καθ’ ἑαυτὴν τὸν ἴδιον ἦχον ἀποτελεῖ , ἡ μέντοι ἁρμονία ἡ μετὰ τὴν σύνοδον πασῶν τῶν χορδῶν ἐκ τοῦ ἤχου πασῶν ἀποτελουμένη ἑτέρα ἐστὶ δηλονότι τοῦ ἤχου πασῶν τοῦ πρὶν συνελθεῖν αὐτάς · ἡ γὰρ συνδρομὴ πασῶν ἀπετέλεσέ τι εἶδος , ὃ μὴ ἦν ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ μέρος μήπω συνελθοῦσιν . οὕτω μὲν οὖν ἡ ὁλότης τῆς ἁρμονίας ἑτέρα τῶν ἤχων πάντων τῶν κατὰ μέρος , κἀν ἅμα ἠχῶσι διεστηκότες ἀλλήλων , ἡ αὐτὴ δὲ τῷ μηδὲν ἕτερον παρὰ τὰς κατὰ μέρος ἀπηχήσεις συνελθεῖν εἰς τὸ ἀποτελέσαι τὸ εἶδος τῆς ἁρμονίας . οὕτως καὶ ἐπὶ ἀνθρώπου , εἰ νοήσαις τὰ μόρια αὐτοῦ διεσπασμένα , ἕκαστον μέντοι τὴν ἰδίαν ἔχον ἐνέργειαν οἷον τὸν ὀφθαλμὸν τὴν ὑφθαλμοῦ καὶ χεῖρα ὁμοίως καὶ τὰ λοιπά ) , τούτων πάντων διῃρημένων ὄντων τὸ ἐκ τῆς πάντων των συνδρομῆς ἀποτε|λεσθὲν εἶδος ἕτερόν ἐστι . λεχθείη δ’ ἄν πάλιν καὶ ταὐτόν , ἐπεὶ μηδὲν ἄλλο παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστον μέρη καὶ τὰς ἰδίας ἐνεργείας συνέρχεται εἰς τὸ ἀποτελέσαι τὴν ὁλότητα τοῦ εἴσους · ἐκ γὰρ τῆς τῶν κατὰ μέρος ἐνεργείας <ἡ> κοινὴ τοῦ ζῴου ἐνέργεια ἀποτελεῖται . Ἴσως δὲ οὐ πρὸς τὸν λόγον , ἀλλ’ αὐτὴν καθ’ αὑτήν . πῶς δοκεῖ μὴ πρὸς τὸν προκείμενον λόγον ἡ ἀπορία ἡ περὶ τοῦ ὅλου ; καὶ εἰ μηδὲν πρὸς τὸν προκείμενον , τί αὐτῆς μέμνηται ; δόξει μὲν οὖν μὴ εἶναι πρὸς τὸ προκείμενον , διότι ζητουμένου τοῦ πότερον ἓν τὸ ὂν · ἢ οὔ , καὶ εἰρημένου ‘εἰ ὡς συνεχὲς εἴη ἕν , ἐπειδὴ τὸ συνεχὲς ἐπ’ ἄπειρον διαιρετόν , πολλὰ ἔσται᾿ , οὔτε πρὸς κατασκευὴν τούτου , οὔτε πρὸς ἀνασκευὴν λυσιτελήσει ἡμῖν ἡ περὶ τοῦ ὅλου καὶ τῶν μερῶν ἀπορία . εἴτε γὰρ ταὐτὸν εἴη , οὐ παρὰ τοῦτο ἓν τὸ ὄν δύναται γὰρ καὶ οὕτως ἐπ’ ἄπειρα διαιρεθῆναι ) , εἴτε μὴ εἴη ταὐτὸν ἀλλ’ ἕτερον , ἤδη διὰ τοῦτο πολλὰ τὰ ὄντα , εἰ μὴ ὡς διαι - ρετὸν‘ αὐτὸ εἶναι λάβωμεν . καὶ ὅλως τὸ ἀπορεῖν εἴτε ταὐτὸν τοῖς μερεστιν , εἴτε ἕτερον , οὐ δοκεῖ τοῦ παρόντος λόγου οἰκεῖον εἶναι . διὰ τί δὲ αὐτῆς μέμνηται καὶ πῶς ἔχει σχέσιν τινὰ πρὸς τὴν προκειμένην θεωρίαν , εἴπομεν ἐν τῇ ἀρχῇ . καὶ ὅλως ἐπειδὴ τῆς εἰς τὰ μέρη τοῦ συνεχοῦς διαιρέσεως ἐμνήσθη , οὐκ ἀνηρτημένη τοῦ προκειμένου ἡ τοιαύτη ζήτησις · τὸν γὰρ λέγοντα διαιρεῖσθαί τι εἰς μέρη , δεῖ ἔννοιαν ἔχειν τῆς τε τοῦ ὅλου φύσεως καὶ της τῶν μερῶν . p . 185b12 Πότερον ἓν ἢ πλείω τὸ μέρος καὶ τὸ ὅλον . Τὸ μὲν ἓν ἀντὶ τοῦ ταὐτὸν ἔθηκε , τὸ δὲ πλείω ἀντὶ τοῦ ἕτερον . καὶ πῶς ἓν ἢ πλείω ἀντὶ τοῦ καὶ πῶς ταὐτὸν ( ?? ) πῶς ἕτερον . καὶ περὶ τῶν μερῶν τῶν μὴ συνεχῶν λέγει ἢ τῶν κ(??)ὰ παράθεσιν ἢ τῶν ἀφε - στηκότων . κατὰ παράθεσιν μέν , ὡς ἐπὶ τῆς οἰκίας ζητητέον γὰρ καὶ ἐπὶ ταύτης εἰ ταὐτὸν ἢ ἕτερον τὸ ὅλον τοῖς μέρεσιν · εἰ μὲν γὰρ ταὐτόν , καὶ ἑκάστῳ ταὐτόν , εἰ δὲ τοῦτο , καὶ αὐτὰ ἑαυτοῖς ταὐτά . ὥστε ὁ ὄροφος τῷ θεμελίῳ ταὐτὸν καὶ αὐτὸς τοῖς τοίχοις , ὅπερ ἄτοπον ) , ἀφεστηκότα δέ φημι , our οἷον πόδα χεῖρα καὶ τὰ λοιπά · τὸ γὰρ ὅλον εἰ ταὐτὸν ἑκάστῳ τῶν ἀνομοιομερῶν , καὶ ἀλλήλοις ταὐτὰ ἔσονται . ὥστε ἡ χεὶρ τῷ ποδὶ ταὐτον ἔσται . p . 1851b15 Καὶ εἰ τῷ ὅλῳ ἓν ἑκάτερον ὡς ἀδιαίρετον , ὄτι καὶ αὐτὰ αὑτοῖς . Εἰ ἓν ἑκάτερον , φησί , τῶν μερῶν ταὐτόν ἐστι τ·ῷ ὅλῳ , διότι ἀδιαίρετόν ἐστι , πρόδηλον ὅτι καὶ αὐτὰ ἑαυτοῖς ταὐτά εἰσι . τὸ οὖν ὡς ἀδιαίρετον αἰτίας ἐστὶν ἀπόδοσις , διὰ τί τῷ ὅλῳ τὸ μέρος ταὐτόν . τὸ δὲ ἑκάτερον ἀντὶ τοῦ ἔκαστον , τουτέστιν εἰ διὰ τὸ ἀδιαίρετα εἶναι τοῦ ὅλου τὰ μέρη ἕκαστον τῶν μερῶν τῷ ὅλῳ ἐστὶ ταὐτόν ( τὸ γὰρ ἓν πάλιν ἀντὶ τοῦ ταὐτὸν κεῖται ) , καὶ τὰ μέρη αὐτὰ ἑαυτοῖς . τουτέστιν ἀλλήλοις ταὐτὰ ἔσται · οὐκοῦν ἡ κεφαλὴ τῇ χειρὶ ἡ αὐτὴ ἔσται . εἰ μὲν οὖν τὸ ἑκάτερον ἀντὶ τοῦ ἕκαστον ἀκουσόμεθα , τοιαύτη ἐστὶν ἡ τῶν ῥητῶν διάνοια , εἰ δὲ συνήθως τὸ ἑκάτερον ἐπὶ δύο νοοῖτο , λέγοι ἂν τό τε ὅλον καὶ τὸ μέρος . καὶ ἔστιν ἡ διάνοια τοιαύτη . εἰ , ἐπειδὴ τὸ ὅλον ἀδιαίρετόν ἐστι καὶ ἐν αὐτῷ θεωρεῖται καὶ τὸ μέρος , διὰ τοῦτο ταὐτόν ἐστι τῷ ὅλῳ τὸ μέρος , καὶ αὐτὰ αὑτοῖς τὰ μέρη , τουτέστιν ἀλλήλοις , ταὐτὰ ἔσται . διὰ τί δέ , εἰ τῷ ὅλῳ τὸ μέρος ταὐτόν , καὶ ἀλλήλοις ταὐτά εἰσιν ; ὅτι εἰ τῶν μερῶν Σωκρά·τους ἕκαστον τῷ ὅλῳ Σωκράτει ταὐτόν ἐστι , τὰ δὲ τῷ αὐτῷ ταὐτὰ καὶ ἀλλήλοις ἐστὶ ταὐτά , καὶ τὰ μέρη ἄρα Σωκράτους ἀλλήλοις ἔσται ταὐτά . p . 185b16 Ἀλλὰ μὴν εἰ ὡς ἀδιαίρετον , οὐκ ἔστι ποσὸν οὐδὲ ποῖον . Ἐλέγξας τὴν ὑπόθε ιν τὴν λέγουσαν τὸ ὂν ἓν εἶναι ὡς συνεχές , μεταβαίνει ταβαίνει ἐπὶ τὴν ὡς ἀμερὲς ὑποτιθεμένην , καί φησιν , ὅπερ ἤδη εἴπομεν , ὅτι καὶ τὰ ποιὰ καὶ τὰ ποσὰ ἀναιρήσουσιν , καὶ οὐκέτι προχωρήσει αὐτοῖς τὸ λέγειν αὐτὸ ἄπειρον ἢ πεπερασμένον . p . 185bl9 Ἀλλὰ μὴν εἰ τῷ λόγῳ , ὡς λώπιον καὶ ἱμάτιον . Ἐπὶ τὴν τρίτην μετέβη ὑπόθεσιν τὴν ἓν λέγουσαν τῷ λόγῳ τῷ ὁριστικῷ οὐ τοῖς ὀνόμασιν , οἷά ἐστι τὰ πολυώνυμα . τὸ αὐτὸ γὰρ ἔσται ἀγαθῷ καὶ κακῷ . ὅτι τὰ ἐναντία εἰς ταὐτὸν ἄξουσιν , ὥσπερ ὁ Ἡράκλειτος . καὶ μήτε ἀγαθῷ μήτε κακῷ · ὅτι καὶ τὴν ἀντίφασιν εἰς ταὐτὸν ἄξουσιν . ὥστε συναληθεύει ἡ ἀντίφασις . καὶ ἄνθρωπος καὶ ἵππος · ὅτι καὶ τὰ ἀπλῶς ἕτερα . καὶ οὐ περὶ τοῦ ἓν εἶναι τὰ ὄντα ὁ λόγος ἔσται , ἀλλὰ περὶ τοῦ μηδέν · εἰ γὰρ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις , ὁ τὸ ὂν λέγων ἓν εἶναι , οὗτος λέξει τὸ ὂν οὐδὲν εἶναι . ὥστε κινδυνεύει ἐκ τούτων ὁ λόγος οὐχ ἓν μᾶλλον τὸ ὃν δεῖξαι ἣ οὐδέν . καὶ τὸ τοιῳδὶ εἶναι καὶ τὸ τοσῳδὶ ταὐτόν . εἰ γὰρ ὀνόματι μόνον διαφέρουσι τὰ πράγματα , ταὐτὸν ἔσται ποσὸν καὶ ποιὸν καὶ αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι . p . 185b25 ἐθορυβοῦντο δὲ καὶ οἱ ὕστεροι τῶν ἀρχαίων . Τοῦτο οὐ πρὸς τὸ προσεχές , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀνωτέρω , ἔνθα ἔλεγε “ τὸ αὐτὸ γὰρ ἔσται ἀγαθῷ καὶ κακῷ ” . οὕτω γὰρ ατοπον , φησί , τὰ ἐναντία τὰ αὐτὰ εἶναι , ὥστε καὶ τοὺς πρὸ ἡμῶν αὐτὸ τοῦτο φοβηθῆναι , μήποτε δόξῃ τὸ αὐτὸ ἅμα ἓν καὶ πολλὰ εἶναι , οἷον ὁ Σωκράτης καὶ λευκὸς ὢν καὶ φιλόσοφος καὶ Ἀθηναῖος . οἱ δὲ τὴν λέξιν μετερρύθμιζον . ὡς Μενέδημος ὁ Ἐρετριεύς . καὶ ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ἀνωνύμως εἶπε , τινὲς δὲ ὑπενόησαν εἰς τὸν Πλάτωνα αὐτὸν αἰνίττεσθαι , παντελῶς ἄπειροι ὄντες καὶ αὐτῆς τῆς Πλατωνικῆς λέξεως . πανταχοῦ τε γὰρ ἀεὶ ταῖς προτάσεσι τὸ ἔστι προσκατηγορεῖται , ‘ἕστι τι τὸ δίκαιον’ καὶ ‘ἔστι τι τὸ καλόν’ , καὶ ἐν τῷ Σοφιστῇ αὐτοῦ τούτου τοὺ θεωρήματος μεμνημένος μέμφεται τὼς νομίζοντας τὸ αὐτὸ ἓν καὶ πολλὰ εἶναι διὰ τὸ | πλείονα τοῦ αὐτοῦ κατηλόγῳ γορεῖσθαι , καί φησιν ὅτι διὰ πενίαν τῆς κατὰ τὴν φρόνησιν κτήσεως τοῦτο πάσχουσι , μὴ δυνάμενοι διαστείλασθαι ὅτι τῷ αὐτῷ κατ’ ἄλλο μὲν ὑπάρχει τὸ ἓν εἷναι , κατ’ ἄλλο δὲ τὸ πολλά . ὡς μοναχῶς λεγομένου τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ὄντος . τοῦτο ὡς διακωμῳδῶν αὐτοὺς ἐν μέσῳ εἶπεν . ὡς δή , φησί , τοῦ ἑνὸς μοναχῶς καὶ οὐ πολλαχῶς λεγομένου , ὥσπερ καὶ τοῦ ὄντος . τὸ γὰρ ἢ τοῦ ὄντος ἀντὶ τοῦ ὥσπερ καὶ τοῦ ὄντος . p . 185b32 Πόλλα δὲ τὰ ὄντα ἢ λόγῳ . Τὸ γὰρ μουσικὸν καὶ τὸ λευκὸν λόγῳ μὲν ἕτερα τῷ ὁριστικῷ , τὰ αὐτὰ δὲ τῷ ὑποκειμένῳ · ἐν ἑνὶ γὰρ καὶ τῷ αὐτῷ ἀνθρώπῳ . πολλὰ ἄρα τὸ ἐν · τὸ τῷ ὑποκειμένῳ ἓν πολλὰ τῷ λόγῳ ἐστί , καὶ τοῦτο οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἀδύνατον . ἢ διαιρέσει , ὥσπερ τὸ ὅλον καὶ τὰ μέρη . διαιρέσει φησὶν ἀντὶ τοῦ δυνάμει · τὸ γὰρ συνεχὲς ἐνεργείᾳ μὲν ἕν τί ἐστιν ὡς ὅλον , δύναμαι δὲ πολλά , καὶ τοῦτο οὐκ ἄτοπον . οἱ μέντοι ἀρχαιότεροι , φησίν , ἐνταῦθα ἤδη ἠπόρουν , λέγω δὲ ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς , καὶ οἷον νικώμενοι ὑπὸ τῆς ἀπορίας ὁμόσε τῷ ἀτόπῳ ἐχώρουν , καὶ ὡμολόγουν τὸ αὐτὸ ἓν εἶναι καὶ πολλά , ὡς ἄν , φησίν , οὐκ ἐνδεχόμενον τὸ αὐτὸ καὶ ἓν καὶ πολλὰ εἶναι , μὴ μέντοι τὰ ἀντικείμενα · τὸ γὰρ αὐτὸ δυνάμει ἓν καὶ πολλὰ εἶναι ἀδύνατον , ἢ ἐνεργείᾳ ἓν καὶ πολλὰ τὸ αὐτό ταῦτα γὰρ ἀντικείμενά ἐστιν , ἅμα δὲ τὰ ἀντικείμενα εἶναι ἀδύνατον ) , τὸ αὐτὸ δὲ δυνάμει μὲν πολλὰ εἶναι , ἐνεργείᾳ δὲ ἕν , οὐδὲν ἀδύνατον . τοίου · τὸν δέ ἐστι τὸ συνεχές . p . 186 a 4 Τόν τε δὴ τρόπον τοῦτον ἐπιοῦσιν ἀδύνατον φαίνεται τὰ ὄντα ἓν εἶναι , καὶ ἐξ ὦν ἐπιδεικνύουσι , λύειν οὐ χαλεπόν . Ἐνστὰς πρότερον πρὸς αὐτὸ τὸ δόγμα , νῦν μέτεισιν ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς λόγους τῶν ἀμφὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον , δι’ ὧν κατεσκεύαζον ἓν εἶναι τὸ πάν καὶ ἀκίνητον , πρότερον δὲ τὸν Μελίσσου προχειρίζεται λόγον . δεῖ οὖν ἡμᾶς τὸν ὅλον λόγον τοῦ Μελίσσου πρότερον ἐκθέσθαι , καὶ εἶθ’ οὕτως ἐξετάσαι ἑκάστην τῶν προτάσεων ὅπως κατεσκευάζετο ὑπὸ τοῦ Μελίσσου , καὶ τελευταῖον εἰπεῖν ὅπως αὐτὰς ὁ Ἀριστοτέλης ἀνασκευάζει . Ἔστιν οὗν ὁ τοῦ Μελίσσου λόγος οὗτος , μᾶλλον δὲ Μελίσσου μὲν οὐκ ἔστιν ὁ συλλογισμός , ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκεῖνος ὑπετίθετο ὅτι ‘τὸ ὂν ἄναρχόν ἐστι , τὸ ὂν ἕν ἐστι , τὸ ὃν ἄπειρόν ἐστι , τὸ ὃν ἀκίνητόν ἐστι’ . τούτων οὖν τῶν τεσσάρων ὑποτεθέντων ὑπὸ τοῦ Μελίσσου , τινὲς ᾠήθησαν αὐτὸν ἀπό τινος συλλογισμοῦ τὰ τοιαῦτα συνάγειν , ὃν ἐκτίθεται ὁ Ἀριστοτέλης . εἴτε δὲ καὶ τὸν συλλογισμὸν ὁ Μέλισσος ἐξετίθετο , εἴτε ἄλλοι ἐκ τοιούτου συλλογισμοῦ σμοῦ ᾠήθησαν αὐτὸν ταῦτα συνάγειν , οὐδὲν διαφερόμεθα . ἁπλῶς γοῦν ὁ συλλογισμὸς ἐξ οὗ τὰ εἰρημένα συνάγεται ἐστὶ τοιοῦτος · τὸ ὂν οὐ γέγονε , τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐκ ἔχει , τὸ μὴ ἔχον ἀρχὴν οὐδὲ πέρας ἔχει , τὸ μὴ ἔχον πέρας ἄπειρόν ἐστι , τὸ ὂν ἄρα ἄπειρόν ἐστιν . οὕτω μὲν οὗν ὅτι ἄπειρόν ἐστιν ἐδείκνυεν , ἔνθεν δὲ ὅτι καὶ ἓν καὶ ἀκίνητον . εἰ γὰρ ἄπειρον , δῆλον ὅτι καὶ ἓν ἂν εἵη . τὸ γὰρ ἄπειρον τὸν πάντα τόπον κατείληφεν , εἰ δὲ τοῦτο , οὐ συγχωρήσει ἄλλο εἶναι , ἐπεὶ οὕτως οὐκ ἂν εἴη ἄπειρον . διὰ δὲ τὸ ἓν εἶναι καὶ ἄπειρον , δι’ ἀμφότερα ταῦτα καὶ ἀκίνητον ἔσται · εἰ γὰρ τὸν ὅλον κατείληφε τόπον , οὐχ ἕξει ποῦ κινηθῆναι . πάλιν εἰ ἕν ἐστιν , ἀνάγκη αὐτὸ καὶ ἀκίνητον εἷναι · εἰ γὰρ κινοῖτο , ἀνάγκη εἶναι ἢ τόπον ἢ χρόνον ἐν ᾧ κινεῖται , ἢ αὐτὸ τῆς κινήσεως τὸ εἶδος καθ’ ὃ κινεῖται . ὥστε πάλιν οὐκ ἔσται ἕν , ἀλλὰ πολλά . διὰ τούτων μὲν οὖν ὅτι ἓν τὸ ὂν καὶ ἄπειρον καὶ ἀκίνητον ὁ Μέλισσος κατεσκεύαζε . Δεῖ δὲ ἐπισκέψασθαι ἑκάστην τῶν προτάσεων πόθεν αὐτῷ εἴληπται . ὅτι μὲν γὰρ τὸ ὂν οὐ γέγονε , δείκνυσιν οὕτως . εἰ γὰρ γέγονε τὸ ὄν , ἢ ἐξ ὄντος γέγονεν ἢ ἐξ οὐκ ὄντος · εἰ μὲν οὖν ἐξ ὄντος , ἔσται τὸ ὂν πρὶν γενέσθαι τὶ μὲν γὰρ ὂν ἐκ τινὸς ὄντος γίνεται , τὸ δὲ ἁπλῶς ὂν οὐκ ἄν ἐξ ὄντος αὐτὸ γὰρ ἐξ αὑτοῦ γίνοιτο ἄν . ὥστε πρὶν γενέσθαι ἦν , ὅπερ ἄτοπον ) , εἰ δὲ ἐξ οὐκ ὄντος , ἀνάγκη ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος · τὸ γὰρ ὂν εἰ γίνεται , ἐκ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος γένοιτ’ ἄν . ἀλλὰ τοῦτο κοινόν ἐστιν ὁμολόγημα πάντων τῶν φυσικῶν τὸ μηδὲν ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεσθαι δεῖ γὰρ ὑπομένειν τι ἐν τῇ γενέσει ὃ μεταβάλλει , καὶ τὸ γινόμενον δεῖ δύνασθαι γενέσθαι τοῦτο ὅπερ γενήσεται · δεῖ γὰρ τὸ παιδίον δύνασθαι γενέσθαι γραμματικόν . οὕτως οὖν καὶ τὸν γενησόμενον ἄνθρωπον δεῖ εἰς τοῦτο ἐπιτηδειότητα ἔχειν , τὸ δὲ τὴν ἐπιτηδειότητα ἔχον καὶ αὐτὴ ἡ ἐπιτηδειότης ὄν τί ἐστι · πᾶν ἄρα τὸ γινόμενον ἐξ ὄντος γίνεται ) . εἰ τοίνυν ἀνάγκη τὸ ὂν εἰ γίνοιτο , ἡ ἐξ ὄντος γίνεσθαι ἢ ἐκ μὴ ὄντος , ἑκατέρῳ δέ τι ἄτοπον ἕπεται , δῆλον ἄρα ὅτι τὸ ὂν οὐ γέγονεν . ὅτι δὲ τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐκ ἔχει , δείκνυσιν ἐκ τοῦ ἀντικειμένου ἀντιστροφῇ χρησάμενος . λαμβάνει γὰρ ὅτι τὸ γενόμενον πᾶν ἀρχὴν ἔχει . εἰ τοίνυν . τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει , τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐκ ἔχει . ὅτι δὲ τό ἀρχὴν ἔχον καὶ πέρας ἔχει , ἐκ κοινῶν πάλιν ὁμολογημάτων εἴληφε · καὶ γὰρ ἡ ἀρχὴ πέρας τί ἐστιν . ἡ μὲν οὖν ὅλη ἀγωγὴ τοῦ Μελισσείου λόγου αὕτη . Ἐγκαλεῖ δὲ αὐτῷ ὁ Ἀριστοτέλης πλείονα , καὶ πρῶτον τὴν ἀντιστροφὴν ὅτι κακῶς ἀπὸ τοῦ ἡγουμένου ἐποιήσατο . ὁ γὰρ νόμος τῆς σὺν ἀντιθέσει ἀντιστροφῆς ὀφείλει ἐκ τοῦ ἑπομένου γίνεσθαι · τότε γὰρ ἀληθὴς γίνεται , ὅταν λάβωμεν τὸ ἀντικείμενον τῷ ἑπομένῳ καὶ κατασκευάσωμεν τὸ ἀντικείμενον τῷ ἡγουμένῳ , ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἡγουμένου γένηται ἡ ἀντιστροφή , οὐ πάντως ἀληθεύει , εἰ μὴ ἐξισάζωσιν οἱ ἀντιστρέφοντες ὅροι . εἰ μὲν γὰρ ἄνθρωπος , πάντως καὶ ζῷον · οὐ μὴν εἰ μὴ εἴη τι ἄνθρωπος , διὰ τοῦτο πάντως οὐδὲ ζῷον ἔσται ὁ γὰρ ἵππος οὐκ ἄνθρωπος μέν , ζῷον δ’ ὅμως ) , ἀλλ᾿ εἴ τι μὴ ζῷον εἴη , τοῦτο οὐδὲ ἄνθρωπος . ἀληθὲς οὖν ἀεὶ τὸ ἐκ τοὐ ἑπομένου ἀντιστρέφειν , ψεῦδος δὲ τὸ ἐκ τοῦ ἡγουμένου . εἰ τοίνυν ἀντιστρέψωμεν ἐκ τοῦ ἑπομένου , ὥσπερ νόμος τῇ σὺν ἀντιθέσει ἀντιστροφῇ , ἥτις ἀεὶ τὸ ἀναγκαῖόν τε καὶ ἀληθὲς ἔχει , ποιοῦμεν συλλογισμὸν ἐν δευ - τέρῳ σχήματι ἐκ δύο ἀποφατικῶν · ‘ εἰ γὰρ τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει , τὸ μὴ ἀρχὴν ἔχον οὐδὲ γέγονε . τὸ οὖν ὂν οὐ γέγονε . τὸ μὴ ἀρχὴν ἔχον οὐ γέγονεν.’ ὥστε ἀσυλλόγιστος I ἡ συζυγία . ἔπειτα εἰ καὶ συγχωρήσωμεν τῇ ἀντιστροφῇ τοῦ Μελίσσου , καὶ οὕτως ἐλεγχθήσεται ὁ λόγος · τὸ γὰρ τῆς ἀρχῆς σημαινόμενον διττόν ἐστι . λέγεται γὰρ ἀρχὴ ἤτοι ἡ χρονική , λέγω δὲ αὐτὸ τὸ νῦν ἐν ᾧ γίνεταί τι , ἢ ἡ πραγματική , οἷον ἡ ὕλη ἢ τὸ εἶδος · ἤγουν ἐπὶ τοῦ ζῴου ὃ ποιεῖ πρῶτον ἡ φύσις φέρε εἰπεῖν τὸ σαρκίον , ἢ πάλιν ἀρχὴ ἡ καρδία ἢ ὁ ἐγκέφαλος . ποίαν οὖν ἀρχὴν ὁ Μέλισσος ἐλάμβανεν ; εἰ μὲν τὴν χρονικήν , ἴδωμεν τί ἕπεται τῷ λόγῳ . τὸ ὂν οὐ γέγονε , τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐκ ἔχει τὴν χρονικήν , τὸ μὴ ἔχον ἀρχὴν χρονικήν οὐδὲ πέρας ἔχει χρονικόν δεῖ γὰρ καὶ τὸ πέρας δηλονότι ἀναλόγως τῇ ἀρχῇ λαμβάνειν ) , τὸ μὴ ἔχον πέρας χρονικὸν ἀτελεύτητόν ἐστι , τὸ ὂν ἄρα ἀτελεύτητόν ἐστιν . ἀλλὰ μὴν καὶ ἄναρχόν ἐστι κατὰ χρόνον ἐπεὶ μὴ γέγονε , τὸ δὲ ἄναρχον κατὰ χρόνον καὶ ἀτελεύτητον ἀίδιόν ἐστι , τὸ ὂν ἄρα ἀίδιόν ἐστιν . ἀκολουθήσει οὖν τῇ ἀντιστροφῇ , ἀρχὴν λαμβανόντων ἡμῶν τὴν χρονικήν , τὸ τὸ ὂν οὐκ ἄπειρον εἶναι ἀλλ’ ἀίδιον . εἰ δὲ τὴν πραγματικὴν ἀρχὴν λάβωμεν , οὐκέτι χώραν ἕξει ἡ ἀντιστροφή · οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει πραγματικήν , τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐχ ἕξει πραγμα - τικήν . τί γὰρ ἐκώλυε , καὶ εἰ ἀγένητον ἦν τὸ ὄν , σῶμα δ’ οὖν ὅμως ὑπάρχον , ἀρχὴν ἔχειν πραγματικὴν τὴν ὕλην ἑαυτοῦ καὶ τὸ εἶδος ; καὶ τῶν σφαιρῶν δὲ ἀρχὴ πραγματικὴ ἄν εἴη τὸ κέντρον , πέρας δὲ ἡ ἐπιφάνεια , καὶ εἰ ἀγένητοι εἶεν καὶ τοῦτό τις συγχωρήσειεν . ἔπειτα , φησί , τί κωλύει καὶ ἄπειρον αὐτὸ ὂν κινεῖσθαι περὶ ἑαυτὸ δινούμενον καὶ μὴ ἐπιλαμβάνον τόπον ἕτερον , ὥσπερ τὸ ἐν τῷ κεράμῳ ὕδωρ καὶ ὥσπερ τὰ κύκλῳ κινούμενα πάντα , οἷον τὰ οὐράνια ; ἔπειτα , φησίν , εἰ καὶ κατὰ τόπον κινεῖσθαι οὐ δύναται τὸ ἄπειρον , τί κωλύει ὅσον ἐπὶ ταῖς σαῖς ὑποθέσεσι κατ’ ἀλλοίωσιν αὐτὸ κινεῖσθαι ; αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυσιν ὅτι τὸ ἄπειρον , εἴπερ γε ὅλως εἴη , πάντῃ τε καὶ πάντως καὶ δύναμιν ἄπειρον ἕξει καὶ διὰ τοῦτο ἀμετάβλητον ἔσται κατὰ πᾶσαν μεταβολήν · εἰ γὰρ μεταβάλλει , δεῖ μεταβάλλειν αὐτὸ ὑπὸ τοῦ μεταβλητικοῦ , τὸ δὲ πάσχον ὑπὸ μείζονος πάσχει δυνάμεως οὕτε γὰρ ὑπὸ τῆς ἐλάττονος , οὔτε ὑπὸ τῆς ἴσης πάθοι τι ἄν ) , τοῦ δὲ ἀπείρου οὐκ ἔστι μεῖζον . καὶ ἄλλως ὅτι οὐδὲ ἔσται τὸ δρᾶσον εἰς τὸ ἄπειρον , εἴ γε μηδὲ συνυπάρξαι τι αὐτῷ ἕτερον δύναται τοῦ ἀπείρου τὸ πᾶν κατειληφότος . οὐ γὰρ δὴ καθ’ ἑτέραν μὲν τῶν διαστάσεων ἄπειρον ἄν εἴη , καθ’ ἑτέραν δὲ οὕ μυθῶδες γὰρ τοῦτο καὶ ἀποκληρωτικόν ) , ἀλλὰ δῆλον ὅτι , εἴ γε ὅλως δύναταί τι σῶμα ἄπειρον εἶναι , κατὰ τὰς τρεῖς διαστάσεις ἄπειρον ἄν εἴη . ὁ μὲν οὖν Ἀριστοτέλης , ὡς εἶπον , δείκνυσιν ὅτι τὸ ἄπειρον πάντως καὶ ἀμετάβλητον , διότι καὶ ἀπειροδύναμον , ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ Μέλισσος διὰ τοῦτο μόνον ἔλεγε τὸ ἄπειρον μὴ κινεῖσθαι , διότι μὴ ἔχει ποῦ μεταβῇ κατειληφὸς τὸν πάντα τόπον , διὰ τοῦτο ὡς πρὸς ταύτην τὴν ὑπόθεσίν φησιν οὐδὲν κωλύει αὐτὸ καὶ κατὰ τόπον κινεῖσθαι δινούμενον καὶ κατ’ ἀλλοίωσιν . εἰ μὲν οὖν διὰ τοῦτο μόνον ὁ Μέλισσος ἀκίνητον ἔλεγε τὸ ὄν , τῷ ὄντι οὐδὲν ἐκώλυεν αὐτὸ καὶ κύκλῳ κινεῖσθαι καὶ ἀλλοιοῦσθαι , εἰ δὲ μὴ μόνον διὰ τοῦτο , ἀλλὰ διότι καὶ ἓν αὐτὸ ὑπετίθετο , τίθετο , οὐκ ἐλέγχοιτ’ ἄν ὅσον ἐκ τούτων . τὸ γὰρ τῷ ὄντι ἓν καὶ μόνως ἓν ἀμετάβλητον ἄν εἴη κατὰ πᾶσαν μεταβολήν · εἰ γὰρ μεταβάλλοι , ἔσται τι τὸ καθ’ ὃ ἡ μεταβολή , καὶ οὕτως οὐχ ἓν ἔσται πάλιν , ἀλλὰ πλείω . Αἱ μὲν οὖν πρὸς τὸν τοῦ Μελίσσου λόγον ἐνστάσεις τοῦ Ἀριστοτέλους αὗται . πρὸς δὲ τὸ μὴ γεγονέναι τὸ ὂν οὐκ ἀντιλέγει · δοκεῖ γὰρ καὶ αὐτῷ τοῦθ’ οὕτως ἔχειν , ἀγένητον τὸ πᾶν οἰομένῳ . εὔλογον δὲ οἶμαι μὴ ἀνεξέταστον καταλεῖψαι τὴν ἐπιχείρησιν , δι’ ἧς ὡς οὐχ οἷόν τέ ἐστι γεγονέναι τὸ ὂν κατεσκευάσθη . ὅτι μὲν γὰρ τὸ ἁπλῶς ὂν οὐκ ἄν γένοιτο ἐξ ὄντος , ἐναργὲς οἶμαι παντί · εἴη γὰρ ἄν πρὶν γενέσθαι . πῶς δὲ οὐδὲ ἐκ μὴ ὄντος οἷόν τε αὐτὸ γίνεσθαι ; οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ τοῖς πολλοῖς τῶν φυσικῶν οὕτως ἔδοξεν , ἤδη καὶ ἀληθὲς εἶναι τοῦτο ἀνάγκη · πολλὰ γὰρ καὶ ἄλλα οὐκ ἀληθῶς αὐτοῖς ἔδοξεν , ὧν πολλὰ καὶ Ἀριστοτέλης ἀπήλεγξεν . ἀλλ’ οὐδ᾿ εἰ πρὶν γενέσθαι τὸ ὂν δύνασθαί φαμεν αὐτὸ γενέσθαι , ἤδη διὰ τοῦτο ἐκ προϋποκειμένου τινὸς ὄντος τὴν γένεσιν αὐτοῦ ὑποτιθέμεθα ὡς ὑλικοῦ τί γὰρ κωλύει διὰ τὸ προυπάρχειν αὐτοῦ τὸ ποιητικὸν αἴτιον , καὶ οὐχὶ διὰ τὸ ὕλην τινὰ προüποκεῖσθαι τὴν εἰς τὸ γινόμενον μεταβάλλουσαν , ταύτῃ λέγειν ἡμᾶς ὡς ὅτι πρὶν γένηται ἠδύνατο γενέσθαι ; κατὰ γὰρ τὴν ὑλικὴν αἰτίαν , εἰ μὴ δειχθείη αὐτὴ καθ’ αὑτὴν οὖσα ἀγένητος , οὐκ εὔλογον κατ’ αὐτῆς φέρειν τὸ δύνασθαι · πῶς γὰρ ἡ ὕλη δύνασθαι λέγοιτ’ ἂν τόδε τι εἶναι , εἰ μὴ αὐτὸ τοῦτο πρότερον δειχθείη ὅτι ὑφέστηκεν ; ὡς οὐδὲ τὸ εἶδος λέγοιτ’ ἄν δύνασθαί τι , πρὶν ὑποστῇ . ὥστε εἰ μὲν αὐτό τις λέγει ἐξ ὄντος ἀντὶ τοῦ ἐκ ποιητικοῦ αἰτίου , ὁμολογοῦμεν πᾶν τὸ γινόμενον ἐξ ὄντος γίνεσθαι παντὶ γὰρ ἀδύνατον χωρὶς αἰτίου γένεσιν ἔχειν ) , εἰ δὲ ὡς προüποκειμένου ὑλικοῦ αἰτίου , οὐκέτι ἀνάγκη ἐκ τοῦ λέγειν ‘τὸ ὂν πρὶν γε · νἐσθαι ἠδύνατο γενέσθαι’ ἐξ ὄντος αὐτὸ γίνεσθαι , ἀλλ’ ἐκ μὴ ὄντος , εἴπερ μὴ δειχθείη πρότερον ἡ ὕλη αὐτὴ κατὰ τὸν αὑτῆς λόγον ἀγένητος οὖσα καὶ ἄφθαρτος . τέως μέντοι τὸ νῦν δὴ λεχθὲν ἐπιχείρημα οὐκ ἀναγκάζει ἐξ ὄντος γίνεσθαι τὰ γινόμενα κατὰ τὸ ὑλικὸν αἵτιον , ἀλλ’ ὅσον ἐπ’ αὐτῷ καὶ ἐκ μὴ ὄντος ἐνδέχεται , συνυφισταμένης τῆς ὕλης ἅμα τοῖς εἴδεσιν ὑπὸ τῆς δημιουργικῆς αἰτίας . ὥσπερ γὰρ τὰ εἴδη παράγει μὴ ὄντα πρότερον , τί κωλύει καὶ τὴν ὕλην μὴ οὖσαν παράγειν , ἵνα καὶ ἐξ ὁλοκλήρου δημιουργὸς ᾖ ; εἰ δὲ καὶ τὴν ὕλην παράγει , δεήσει καὶ αὐτὴν ἡ ἐξ ὄντος ἢ ἐκ μὴ ὄντος , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . μήποτε δὲ οὐδ’ ὅλως ἐπὶ τοῦ ἁπλῶς ὄντος ἔχει χώραν τὸ ζητεῖν εἴτε γέγονεν εἴτε μή , εἴπερ τὸ ὂν οὐκ ἔστι τῶν δέκα κατηγοριῶν γένος , ἀλλὰ φωνὴ ὁμώνυμος εἰς διάφορα διαιρουμένη σημαινόμενα . μένα . τὰ μὲν γὰρ γένη καὶ ὅλως τὰ καθόλου φύσεως τινός ἐστι δηλωτικά ἡ γὰρ τοῦ ζῴου φύσις ἄλλο τί ἐστι παρὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ παρ’ ἕκαστον τῶν λοιπῶν · ὅθεν εἰ καὶ πάντως ἐν τοῖς μερικοῖς θεωρεῖται ζῴοις , ἀλλ’ οὖν ἔχει τινὰ κατὰ τὸν αὑτῆς λόγον φύσιν , εἴτε γέγονεν εἴτε οὔ ) , αἱ δὲ ὁμώνυμοι φωναὶ οὐσίας ἢ ὅλως ὑποστάσεως τινος κοινῆς οὐκ οὖσαι δη - λωτικαί , πῶς ἂν λέγοιντο ἢ γίνεσθαι ἢ μὴ γίνεσθαι ; τὸ γὰρ μῦς , φέρε , οὐδεμιᾶς κοινῆς φύσεως δηλωτικόν ἐστι . μηδεμιᾶς οὖν ὑποκειμένης κοινῆς φύ|σεως ἐν τοῖς ὁμωνύμοις , πῶς ἂν λέγοιτο ἢ γίνεσθαι ἢ μή ; ὁμοίως οὖν , εἰ καὶ τὸ ὂν γένος μὲν οὐκ ἔστι , φωνὴ δὲ μόνον ὁμώνυμος , οὐδεμία δη - λονότι κοινὴ φύσις ὑπὸ τοῦ ὄντος σημαίνεται . κατὰ φωνὴν γὰρ μόνην ἡ τῶν δέκα κατηγοριῶν ἐστὶ κοινωνία · οὐκ ἔστι γὰρ ὄν τι ἁπλῶς , ἀλλ’ ἢ οὐσία ἐστὶν ἢ ποσὸν ἢ τῶν ἄλλων τι . ὥστε οὐδ’ ὅτι γέγονεν , οὐδ’ ὅτι οὐ γέγονε ζητεῖν περὶ αὐτοῦ εὔλογον , ζητοῦμεν δὲ εἰ γέγονε τὸ σῶμα ἢ οὔ , εἰ γέγονεν ὁ κόσμος ἢ οὔ , καὶ εἰ γέγονε , πότερον ἐξ ὄντων ἢ ἐξ οὐκ ὄντων · καὶ οὐκ ἀδύνατον ἐπὶ τούτων καὶ ἐξ ὄντων λέγειν , εἰ δειχθείη προυποκεῖσθαι τὴν ὕλην ἐν ᾗ ὑφίσταται τὸ γινόμενον , καὶ ἐκ μὴ ὄντων , εἰ καὶ αὐτὴ ἡ ὕλη ἅμα τῷ εἴδει εἰς τὸ εἶναι παράγοιτο . πρὸς μὲν οὖν τὸ μὴ γεγονέναι τὸ ὂν τοσαῦτα καὶ παρ’ ἡμῶν ὡς πρὸς τὸ παρὸν ἡγείσθω , ἐν ἄλλοις ἡμῖν γεγυμνασμένων ἱκανῶς τῶν τοιούτων θεωρημάτων . Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ὁμολογεῖ μὴ εἶναι φυσικοὺς τοὺς ἄνδρας τούτους , δηλοῦσι δὲ καὶ αὐτὰ τὰ συγγράμματα τῶν ἀνδρῶν ὁ γὰρ Παρμενίδης , ἐν τοῖς πρὸς ἀλήθειαν ἓν εἶναι λέγων τὸ ὄν , ἐν τοῖς πρὸς δόξαν δύο φησὶν εἶναι τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων , πῦρ καὶ ὕδωρ , διὰ τῶν ἄκρων περιλαμβάνων καὶ τὰ μέσα , ὡς δὴ ἐν τούτοις μὲν περὶ τῶν φυσικῶν διαλεγόμενος , ἃ καὶ δοξαστὰ καλοῦσιν , ἐν δὲ τοῖς πρὸς ἀλήθειαν περὶ τῶν νοητῶν ) , ἄξιον ἐπισκέψασθαι ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ ἀνδρὸς τὴν τῶν προτάσεων ἀκολουθίαν . Ἰστέον οὖν ὅτι τὸ μὲν νοητὸν πᾶν ὂν ἐκάλουν , τὸ δὲ αἰσθητὸν γινόμενον . οὕτω γοῦν καὶ ὁ Πλατῶν αὐτὰ καλεῖ , ἐξ αὐτοῦ λαβὼν “ τί τὸ ὂν ἀεί , γέ - νεσιν δὲ οὐκ ἔχον;’’ περὶ τοῦ νοητοῦ λέγων , “ τί δὲ τὸ γινόμενον μὲν ἀεί , ὂν δὲ οὐδέποτε ; ” περὶ τοῦ αἰσθητοῦ . “ τὸ μὲν δὴ νοήσει μετὰ λόγου περιληπτόν , τὸ δ’ αὖ δόξῃ μετ’ αἰσθήσεως ἀλόγου δοξαστόν . ” · ἐπεὶ οὗν ἐν τῷ νοητῷ ἑώρων ἐπικρατοῦσαν τὴν ἕνωσιν ἔστι μὲν γὰρ ἐν πᾶσι καὶ ἕνωσις καὶ διάκρισις , ἀλλ’ ἀεὶ τὸ κρεῖττον καὶ ἐγγυτέρω τῆς μιᾶς τῶν πάντων ἀρχῆς τῇ ἑνώσει μᾶλλον κεκράτηται . ἔστι γοῦν καὶ ἐν ἡμῖν καὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις καὶ ἕνωσις καὶ διάκρισις , ἀλλ’ ἐπικρατεῖ μᾶλλον ἐκείνων ἐν ἡμῖν ἡ ἕνωσις · ἥμερον γὰρ καὶ κοινωνικὸν ζῷον ὁ ἄνθρωπος · ἐν ἐκείνοις δὲ μᾶλλον ἡ διάκρισις . πάλιν καὶ ἐν ἡμῖν καὶ . ἐν τοῖς οὐρανίοις ὁρᾶται καὶ ἕνωσις καὶ διάκρισις , ἀλλ’ ἐν ἐκείνοις μᾶλλον ἡμῶν ἐπικρατεῖ ἡ ἡ ἕνωσις . ὁμοίως καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς πάντων μᾶλλον ἐπικεκράτηκεν ἡ ἕνωσις ) , ἐπεὶ οὖν ἑώρων αὐτὰ κεκρατημένα τῇ ἑνώσει , καὶ οἱονεὶ διὰ πάντων τὴν κοινὴν καὶ μίαν πάντων ἀρχὴν ὁρωμένην διὰ τὴν πρὸς αὐτὴν ἕνωσιν , ἕν τε ἔλεγον εἶναι τὸ νοητὸν πᾶν καὶ ἄναρχον , μὴ διαστέλλοντες αὐτὰ τῆς ἰδίας ἀρχῆς , μηδὲ ἄλλο μὲν εἶναι τὴν ἀρχήν , ἄλλο δὲ τὸ ἀπὸ ταύτης , διὰ τὸ αὐτὴν διὰ πάντων ὁρᾶσθαι μίαν οὖσαν καὶ ἄναρχον . διὰ τοῦτο γοῦν ἀκολούθως μηδὲ πέρας ἔχειν αὐτὸ ἔλεγον , διὰ τὸ ἀπειροδύναμον καὶ ἐπὶ πάντα διῆκον καὶ μὴ ὑπό τινος ἀποπερατούμενον . ὥστε εἰ πᾶν τὸ νοητὸν ὂν ἐκάλουν καὶ οὐ γενόμενον , πᾶν δὲ πάλιν ἄναρχον εἶναι διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν , ἐξισάζει ταῦτα ἄρα ἀλλήλοις τό τε μὴ γενόμενον καὶ τὸ μὴ ἀρχὴν ἔχον · ἐπὶ τῶν αὐτῶν γὰρ ἄμφω . ὁμοίως καὶ εἰ τὸ ] γενητὸν πᾶν τὸ αἰσθητὸν ἔλεγον , τοῦτο δὲ πᾶν ἀρχὴν ἔχει ἢ χρονικὴν ἢ πραγματικήν , καὶ ταῦτα ἄρα ἐξισάζει ἀλλήλοις τό τε γενόμενον καὶ τὸ ἀρχὴν ἔχον . ὥστε εἴ τι γενόμενόν ἐστι , τοῦτο καὶ ἀρχὴν ἔχει , καὶ εἴ τι ἀρχὴν ἔχει , τοῦτο καὶ γέγονε . καὶ πάλιν εἴ τι μὴ γενόμενον , τοῦτο ἀρχὴν οὐκ ἔχον , καὶ ἔμπαλιν εἴ τι ἀρχὴν οὐκ ἔχον , τοῦτο οὐδὲ γενόμενον . ὥστε ἐκ τοῦ ἡγουμένου ἢ ἐκ τοῦ ἑπομένου ποιήσασθαι τὴν ἀντιστροφήν , εἰκότως καὶ ὁ Μέλισσος , ὡς ἐπὶ ἐξισαζόντων πραγμάτων ποιούμενος τὴν τὴν ἀντιστροφήν , ἀδιάφορον ἡγήσατο τὸ ἐκ τοῦ ἡγουμένου ἀντιστρέψαι . οἷον ἐπὶ τοῦ γελαστικοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου οὐδὲν διαφέρει εἰπεῖν ‘εἰ ἄνθρωπος καὶ γελαστικόν , εἰ δὲ μὴ γελαστικόν , οὐδὲ ἅνθρωπος’ , ἢ ‘εἰ δὲ μὴ ἄνθρωπος , οὐδὲ γελαστικόν’ . καὶ ἀκίνητον δὲ οὕτως ἔλεγεν , ὡς ἑστῶσαν ἐχόντων ἐκείνων τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ἐνέργειν καὶ παντελῶς ἀμετάβλητον . οὕτω γοῦν καὶ Ἀριστοτέλης ἀκίνητα καλεῖ τὰ νοητὰ πάντα , οὐ μόνον τὰ θεῖα , ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχάς , ἐν οἷς δείκνυσιν ὡς ἀνάγκη τὰ πρώτως κινοῦντα αὐτὰ εἶναι ἀκίνητα . καλῶς οὖν καὶ ὁ Ἁριστοτέλης , ὡς φυσικός , φυσικώτερον τρόπον ἐπιλαμβάνεται τῶν λόγων , καὶ ὁ Μέλισσος θεολογικώτερον τοῖς τοιούτοις λόγοις ἐχρήσατο . Τόν τε δὴ τρόπον τοῦτον ἐπιοῦσιν ἀδύνατον φαίνεται τά ὅντα ἓν εἶναι , καὶ ἐξ ὧν ἐπιδεικνύουσι , λύειν οὐ χαλεπόν . ἐπειδὴ προθέμενος ἐλέγξαι τὴν δόξαν τῶν ἀμφὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον πρότερον κοινότερον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ πρόβλημα ἐγύμνασε , μέλλει δὲ νῦν τὸν Μελίσσου λόγον διελέγχειν , διὰ τοῦτό φησιν ὅτι τόν τε εἰρημένον τρόπον ἐπιών τις τὴν τοιαύτην δόξαν τὴν περὶ τοῦ ἓν εἶναι τὰ πάντα εὑρήσει ἀδύνατον οὖσαν , καὶ τοὺς λόγους ἐξ ὧν αὐτὴν οὗτοι πειρῶνται κατασκευάζειν οὐ χαλεπὸν διελέγξαι . δεῖ γὰρ τὸν ἐπιστήμονα μὴ μόνον αὐτὰ καθ’ αὑτὰ τὰ πράγματα ὅπως ἔχουσι φύσεως ἀποδεικνύναι , ἀλλὰ καὶ τὰς φερομένας ἀπορίας κατὰ τῆς περὶ αὐτῶν ἀληθοῦς δόξης ἐπιλύεσθαι . ὁπότερον γὰρ ἄν ἄτη , χωλεύει τὸ ἕτερον · εἴτε γὰρ τοὺς τῶν ἐναντίων ἐλέγξεις λόγους , οὔπω δῆλον ὡς ἔχει τὰ πράγματα φύσεως δυνατὸν γὰρ ἀληθὲς μέν τι κατασκευάσαι , μὴ ἐξ ἀναγκαίων δὲ προτάσεων · οἷον ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , ἐκ τοῦ τιμᾶν τοὺς προγονικοὺς τάφους . καὶ οὐχ ὁ ἐλέγξας τοὺς λόγους τούτους ἤδη καὶ τὸ δόγμα ἀνεῖλε · πόθεν γὰρ δῆλον , μὴ εἰσὶν ἕτεροι λόγοι ἐξ ἀνάγκης τοῦτο κατασκευάζοντες ; ) , εἴτε αὐτὰ καθ’ αὑτὰ τὰ πράγματα δείξομεν ὅπως ἔχει φύσεως , τὰς δὲ ἀπορίας μὴ ἐπιλυσόμεθα , μένουσαι so αὗται ταράττουσιν ἡμᾶς . διὰ τοῦτο οὖν ὁ Ἀριστοτέλης δείξας ὅτι οὐκ ἐντῶν δέχεται ἓν εἶναι τὸ ὄν , καὶ τοὺς λόγους τοὺς τοῦτο κατασκευάξοντας νῦν προτίθεται διελέγξαι . ἀμφότεροι | οὖν , φησί , καὶ ὁ Μέλισσος καὶ ὁ Παρμενίδης τὸν ἐριστικὸν συλλογίζονται τρόπον , προτάσεις τε ψευδεῖς λαμβάνοντες καὶ ἀσυλλογίστως συλλογιζόμενοι . τὸ μὲν οὖν ἀσυλλόγιστον αὐτοῖς ἐγκαλεῖ , διότι ἀμφότεροι κακῶς τῇ ἀντιστροφῇ ἐχρήσαντο , ἐκ τοῦ ἡγουμένου ποιησάμενοι αὐτήν . καὶ γὰρ καὶ ὁ Παρμενίδης τῷ αὐτῷ τῆς ἀντι - στροφῆς ἐχρήσατο τρόπῳ . ‘τὸ παρὰ τὸ ὄν’ γάρ φησιν ‘οὐκ ὄν , τὸ οὐκ οὐδέν , τὸ ὂν ἄρα ἕν’ . συνήγετο μὲν γὰρ ἐκ τῶν προτάσεων ‘τὸ παρὰ τὸ ὂν ἄρα οὐδέν’ , ὁ δὲ τὸ συμπέρασμα τοῦτο ἀντιστρέψας ἐκ τοῦ ἡγουμένου ἀντέστρεψε , δέον ἐκ τοῦ ἑπομένου . εἰ γὰρ τὸ παρὰ τὸ ὄν , φησίν , οὐδέν ἐστιν , τὸ ὂν ἄρα ἕν ἐστιν · ἀντίκειται γὰρ τῷ μὲν οὐκ ὄντι τὸ ὄν , τῷ δὲ οὐδὲν τὸ ἕν . ἔδει οὖν ἐκ τοῦ ἑπομένου ἀντιστρέψαι καὶ εἰπεῖν · τὸ ἓν ἄρα ὄν . οὕτω μὲν οὖν ἀσυλλόγιστοι αὐτῶν εἰσιν οἱ λόγοι , κακῶς τῇ ἀντιστροφῇ χρησάμενοι . λαμβάνουσι δὲ ψευδῆ · καὶ τέως ὁ Μέλισσος ὅτι οἴεται τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν μὴ ἔχειν . εἰ γὰρ καὶ διὰ τὴν ἀντι - στροφὴν ἐλήφθη ἡ τοιαύτη πρότασις , ἀλλ’ οὖν ἐπειδὴ δυνατὸν καὶ ἀσυλλογίστως συμπερᾶναί τι ἀληθές ὡς ὅταν εἴπω ‘ὁ ἄνθρωπος οὐ λίθος , ὁ λίθος οὐχ ἵππος , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐχ ἵπποε᾿ , ἐνταῦθα ἀληθὲς μὲν τὸ συμπέρασμα , ἀσυλλογίστως δὲ συνῆκται ἐκ δύο ἀποφατικῶν ) , ἐπεὶ οὖν οὐ πάντως τῇ ἀσυλλογίστῳ ἀγωγῇ ἕπεται τὸ ψεῦδος , διὰ τοῦτο οὐ μόνον τὸ ἀσυλλογίστως λαβεῖν τὰς προτάσεις αὐτῷ ἐγκαλεῖ , ἀλλ’ ὅτι μετὰ τοῦ ἀσυλλογίστου καὶ ψευδεῖς εἵληφε . τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ὁ Παρμενίδης πέπονθε , διὰ τῆς ἀσυλλογίστου ἀντιστροφῆς ψευδὲς συναγαγών τι , τὸ ὂν ἓν εἶναι . φορτικώτερον δέ φησιν εἶναι τὸν Μελίσσου λόγον , διότι ὁ μὲν Παρμενίδης δύο λόγους ἐκθέμενος ἐν μὲν τῷ ἑνί , οὗπερ καὶ ἀρτίως ἐμνήσθημεν , λαβὼν ἀληθεῖς προτάσεις ἐν παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν , τὸ οὐκ ὂν οὐδέν’ , κακῶς τὸ συμπέρασμα ἀντέστρεψεν , , ὁ μέντοι Μέλισσος εὐθὺς ἐν ἀρχῇ κακῶς τῇ σὺν ἀντιθέσει ἀντιστροφῇ χρησάμενος , ἐκ ταύτης ψευδεῖς εἴηγφε προτάσεις . φορτικὸς οὖν ὡς εὐθὺς ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν προτάσεων λήψεως προσιστάμενος τοῖς ἀκροωμένοις , καὶ μηδὲν δεινὸν λέγων καὶ οἷον κινοῦν ἀπορίαν . ὁ μέντοι Παρμενίδης καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ λόγῳ δριμύτερον προῆλθεν . ἔστι δὲ ὁ λόγος τοιοῦτος · ‘εἰ τὸ ὂν ἓν σημαίνει καὶ ἡ ἀντίφασις οὐ συνα - ληθεύει , τὸ ὂν ἄρα ἕν ἐστιν᾿ . οὔτε γὰρ τὰς προτάσεις πρὸς κοινὸν ὅρον συναπτούσας ἔταξεν , οὕτε τὸ συμπέρασμα ἐκ τῶν ἐκκειμένων ὅρων συνήδιελέγξαι γαγε , καὶ διὰ τοῦτο μὴ προφανῆ τὸν ἔλεγχον ἔχων ἀπορίαν κινήσειεν ἂν εἰκότως τοῖς ἀκροωμένοις , ὅπῃ ἀληθείας ἢ ψεύδους ἔχεται τὰ εἰρημένα · διὰ τοῦτο οὖν φορτικώτερον τὸν Μελίσσου λόγον εἴρηκε , διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἀπορίαν , ἀλλ’ εὐθὺς εὐφώρατον εἶναι τοῖς ἀκροωμένοις · τῷ γὰρ ὄντι φορτικοὺς τοὺς τοιούτους ἡγούμεθα λόγους καὶ ἄχθος περιττόν , ὅσοι μετὰ τοῦ ψεύδους οὐδὲ τὸ δριμὺ καὶ δυσέλεγκτον ἔχουσιν . ἀλλ’ ἑνὸς ἀτόπου δοθέντος τὰ ἄλλα συμβαίνει · λαβὼν γὰρ ὁ Μέλισσος εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ἓν ἄτοπον τὴν ἀσυλλόγιστον ἀντιστροφήν , καὶ ἐκ ταύτης ψευδῆ πρότασιν τὴν λέγουσαν ‘τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐκ ἔχει᾿ , τὴν πραγματικὴν δηλονότι , οὕτως ἐκ ταύτης τῆς ἀρχῆς τὰ ἑξῆς ἄτοπα συνήγαγε , τὸ καὶ ἓν καὶ ἄπει - ρον καὶ ἀκίνητον εἶναι τὸ ὄν . τοῦτο δέ , φησίν , οὐδὲν χαλεπὸν αἰτήσαντα ἓν ψεῦδος , ἐκ τούτου μυρία συναγαγεῖν · εἰ γὰρ δοθείη τὸν ἄνθρωπον πτηνὸν εἶναι , ἀκολουθήσει τὸ καὶ πτέρυγας αὐτὸν ἔχειν καὶ ἵπτασθαι καὶ ἄλογον εἶναι καὶ ᾠοτοκεῖν καὶ μυρία ἄλλα . p . 186a13 Εἶτα καὶ τοῦτο ἅτοπον τὸ παντὸς οἵεσθαι εἶναι ἀρχὴν τοῦ πράγματος καὶ μὴ τοῦ χρόνου . Ἐπειδὴ προδήλως ἀρχὴν τὴν πραγματικὴν ὁ Μέλισσος ἐλάμβανε , τὸ δὲ τῆς ἀρχῆς ὄνομα ὁμώνυμόν ἐστιν , αὐτὸς δὲ παραδέδωκεν ημιν ἐν τῳ περὶ τῶν ὁμωνύμων τόπῳ , ὅτι , ὅταν ὁμώνυμος ἡμῖν φωνὴ ἐν προβλήματι προτείνηται , δεῖ διαστέλλεσθαι τὰ σημαινόμενα τῆς ὁμωνύμου φωνῆς καὶ ἀφορίζειν περὶ ποίου ἐστὶν ὁ λόγος , διὰ τοῦτο ἐγκαλεῖ τῷ Μελίσσῳ , ὅτι περὶ ὁμωνύμου φωνῆς τῆς ἀρχῆς διαλεγόμενος οὐ διεστείλατο αὐτῆς τὰ σημαινόμενα , ἀλλ’ ὡς ἕν τι σημαινούσης τὴν πραγματικὴν ἀρχὴν οὕτω περὶ αὐτῆς διαλέγεται . p . 186a14 Καὶ γενέσεως μὴ τῆς ἁπλῆς , ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσεως , ὥσπερ οὐκ ἀθρόας γινομένης μεταβολῆς . Ἐπειδὴ ὑπετίθετο ὁ Μέλισσος πὰν τὸ γινόμενον εὐθὺς καὶ ἀρχὴν ἔχειν πραγματικήν , πραγματικὴν δὲ ἀρχὴν τὴν κατὰ μόριον οὐδὲ γὰρ ἁπλῶς ὢ τὴν ὡς στοιχεῖον · οὕτω γὰρ οὐ συνῆγεν ὃ ἠβούλετο . μάλιστα μὲν γὰρ καὶ εἴ τινα εἴη μὴ γενόμενα , σώματά γε ὅμως ὄντα , ἀνάγκη γε πάντως αὐτὰ ἀρχὴν τὴν κατὰ τὸ στοιχεῖον ἔχειν · πᾶν γὰρ σῶμα ἐξ ὕλης καὶ εἴδους τῶν ἁπλουστάτων . ἔπειτα οὐκ εἰ μὴ ἔχει ἀρχὴν τὴν κατὰ τὸ στοιχεῖον , ἀνάγκη τοῦτο καὶ ἄπειρον εἶναι τῷ μεγέθει · τοὐναντίον γὰρ εἴ τι μὴ ἐκ στοιχείων σύγκειται , τοῦτο οὐδ’ ὅλως μέγεθος ἕξει . ὥστε πολλῷ μᾶλλον οὐδ’ ἄπειρον ἢ πεπερασμένον ἔσται . τοιαῦτα δέ ἐστι τὰ ἀσώματα πάντα , οἷον ψυχὴ νοῦς , καὶ τὸ σημεῖον δὲ τοιοῦτόν ἐστιν . ἀρχὴν οὖν ἐλάμβανε τὴν κατὰ μόριον , οἷον ὅτι παντὸς τοῦ γινομένου γίνεται πρότερον τόδε τὸ μόριον ) , ἐγκαλεῖ οὖν αὐτῷ ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι κακῶς οὐ μόνον τῆς ἁπλῆς γενέσεως ἀρχὴν οἴεται τὴν τοιαύτην εἶναι , ἀλλὰ καὶ πάσης ἁπλῶς . ἁπλῆν δὲ δηλονότι γένεσιν τὴν τῆς οὐσίας φησίν · ἔστι γάρ , φησίν , ἀλλοίωσις ἥτις οὐ κατὰ μόριον γίνεται , ἀλλ’ ἀθρόον ἀλλοιοῖ τὸ πρᾶγμα , οἷον ἐπὶ τῆς πήξεως τοῦ γάλακτος · οὐδὲ γὰρ ἄλλο μὲν πρότερον , ἄλλο δὲ ὕστερον αὐτοῦ μόριον ἀλλοιοῦται , ἀλλ’ ὁμοτίμως διόλου γίνεται ἡ πῆξις . ὢ ὁμοίως καὶ ἐπὶ ἡλιοκαίας τὰ μόρια ὧν πρώτως ἐφάπτεται ὁ ἥλιος ὁμοτί - μως ὅλα δι’ ὅλων ἅμα μελαίνονται , καὶ οὐχὶ τοῦτο μὲν πρότερον , δεύτερον δὲ ἄλλο . κακῶς οὖν παντὸς τοῦ γινομένου ἀρχὴν τὴν αὐτὴν ὑπέθετο · ἑτέρως γάρ ἐστιν ἀρχὴ καὶ ἐπὶ τῆς ἀθρόας ἀλλοιώσεως τῷ μὴ τὸ εἶδος ἀθρόον ἅμα παραγίνεσθαι , οἷον τὴν τελείαν πῆξιν , ἀλλ’ οἷον πρόδρομά τινα τοῦ τελείου εἴδους ἴχνη παραγίνεσθαι , λέγω δὴ τὰς ὑφειμένας πήξεις . | p . 186a16 Ἔπειτα διὰ τί ἀκίνητον , εἰ ἕν ; ὥσπερ γὰρ καὶ τὸ μέρος ἐνόν , τοδὶ τὸ ὔδωρ , κινεῖται ἐν ἑαυτῷ , διὰ τὶ οὐχὶ καὶ τὸ πᾶν ; τί , φησίν , ἐκώλυεν καὶ ἑνὸς ὄντος τοῦ ὄντος κινεῖσθαι αὐτό ; ὥσπερ γάρ , φησί , καὶ τὸ μέρος τοῦ ὕδατος ἐνυπάρχον ἐν τῷ ὅλῳ , καίτοι τοῦ ὅλου ἀκινήτου μένοντος , αὐτὸ κινεῖται ὥσπερ ὅταν χαλάσαντες ἐν θαλάσσῃ 25 τὴν χεῖρα δινήσωμεν τὸ περὶ τὴν χεῖρα ὕδωρ , τοιοῦτοί εἰσι καὶ οἱ ἴλιγγοι 5 οἱ ἐν τοῖς ὕδασι γινόμενοι ) , τί κωλύει οὖν , φησί , καὶ τὸ ὂν ἄπειρον ὂν καὶ ἓν ἀκίνητον μὲν εἶναι κατὰ τὸ ὅλον , κινεῖσθαι δὲ κατὰ τὰ μέρη ; ὥσπερ 1 τῶν LK : καὶ τῶν Mt οὐκ ] οὐ γὰρ Κ τὴν om . Κ 2 καὶ ἄπειρον τοῦτο Mt 6 γενομένου L 7 τὸ om . L 8 ἀρχὴν οἴεται τὴν τοιαύτην LK : οἴεται τὴν adil . t ) ἀρχὴν τὴν τοιαύτην Mt 9 ἀπλῆν ex ἁπλῶν corr . L 10 ἀλλοιοῖ ] ἄλλοι οἱ Κ 12 αὐτοῦ post μόριον collocat Κ διόλου ] διὰ λόγου K ἡ πῆξις γίνεται Mt 13 πρώτως LK : πρότερον Mt 14 ὅλα δι’ ὅλλων Κ νοντα opcranim errore t 14 . 15 δεύτερον LK : ὕστερον Mt 15 παντὸς ex πάντως corr . Κ τὴν αὐτὴν ] τοιαύτην L 2 ὑπετίθετο L 16 ἑτέρω Κ ἀρχὴ om . L τῷ μὴ τὸ Mt : τὸ μὴ τὸ LK 19 ἔπειτα καὶ διὰ τί t et Arist . codd . FI 19 . 21 εἰ ἕν ; — τὸ πᾶν om . Κ 20 ἐνόν ] ἓν ὄν LMt et Arist . libri : ἐνόν ( sic ) super - scr . L 2 : dedi ἐνόν quia hauc scripturam primo explicat Pliilopomis , qiicra consentaneum est in suo Aristotele repporisse ENdN τοδὶ corr . L et t : τὸ τὸ M : τό διὰ primitus L κινεῖσθαι primitus L ἐν αὑτῷ t οὐχὶ LM et Ar . cod . I : οὐ t 21 τὸ om . Aristoteles ( praeter rec . E ) 22 τοῦ ὄντος om . Mt 23 γάρ om . Κ 24 θαλABBREV M 25 . 26 οἱ ἵλιγγες ἐν L 26 γινόμενοι oper . errore t ὃν καὶ ] ὅν καὶ M καὶ ὁ οὐρανὸς τῷ μὲν ὅλῳ ἐστὶν ἀκίνητος , τοῖς δὲ μέρεσι κινούμενος . εἰ μὲν οὖν τὸ ὥσπερ γὰρ καὶ τὸ μέρος ἐνὸν ὑφ’ ἕντο ἐνὸν ἀναγνῶμεν , ἀντὶ τοῦ ἐνυπάρχον , οὕτως ἡ ἑρμηνεία , εἰ δὲ κατὰ διαστολήν , ἀντὶ τοῦ ‘ὤσπερ γὰρ καὶ τὸ μέρος τοῦ ὕδατος , τοδὶ λέγω τὸ ὕδωρ , ἓν καὶ αὐτὸ ὑπάρχον , κινεῖται ἐν ἑσυτῷ’ καὶ γὰρ τὸ μέρος ἀποσπασθὲν τῆς ὁλότητος , οἷον τὸ ἐν τῷ κεράμῳ ὕδωρ , ἕν τί ἐστι καὶ αὐτό ) . ὥσπερ οὖν τοῦτο καὶ ἕν ἐστι καὶ οὐδὲν κωλύει αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ κινεῖσθαι , διὰ τί μὴ καὶ τὸ ὄν , εἰ καὶ ἕν ἐστι , κινεῖται ἐν ἑαυτῷ ; ἔπειτα , φησίν , ἔστω μὴ κινεῖσθαι αὐτὸ κατὰ τόπον . τί κωλύει αὐτὸ κατ’ ἀλλοίωσιν κινεῖσθαι ; εἴπομεν δὲ ἡμεῖς ὅτι ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἑνὸς παντελῶς τὴν κίνησιν ἀναιρεῖ . p . 186al9 Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῷ εἴδει οἷόν τε ἓν εἶναι , πλὴν τῷ εξ ου . Ὥσπερ συνηγορῶν τῇ Μελίσσου δόξῃ φησίν , ὅτι εἴ γε δεῖ τῷ ὄντι ἓν τὸ ὂν λέγειν , οὕτως ἔσται ἓν τὸ ὂν οὐ τῷ εἴδει , ἀλλὰ τῷ ὥσπερ , φησί , καὶ τῶν φυσικῶν τινες εἰρήκασιν , οἷον οἵ τε τὰ ἄτομα λέ - γοντες ἓν γὰρ εἶναι τὸ γένος , σχήματι δὲ διαφέρειν ) , καὶ ὅσοι ἓν εἶναι τὸ στοιχεῖον ὑπέθεντο , πυκνώσει δὲ καὶ μανώσει τούτου τὰ ἄλλα γεννᾶ - σθαι . ἀλλ’ εἰ καὶ τῲ ὑποκειμένω ἓν ὦσι τὰ ὄντα , ἀλλ’ οὖν τοῖς εἴδεσι διαφέρουσιν · ὥστε οὐ μᾶλλον διὰ τὸ ὑποκείμενον ἓν ἔσται τὰ ὄντα , ἢ πολλὰ διὰ τὰ εἴδη , ἐπεὶ χαρακτηρίζονται τὰ πράγματα οὐ κατὰ ὕλην , ὠὰ κατὰ τὸ εἶδος . p . 186a22 Καὶ πρὸς Παρμενίδην δὲ ὁ αὐτὸς τρόπος τῶν λόγων . ἐνστὰς καθόλου πρὸς τὸ πρόβλημα ὅτι ἀδύνατον ἓν εἶναι τὸ ὄν , εἶτα προχειρισάμενος τὸν Μελίσσου λόγον , δι’ οὗ ἐκεῖνος ἓν εἶναι τὸ ὂν κατεσκεύαζε , καὶ διελέγξας αὐτόν , ἀκολούθως καὶ τοὺς Παρμενίδου νῦν προχει - ρίζεται λόγους καὶ διελέγχει . ὥσπερ <δὲ> αἱ δόξαι ἥ τε Μελίσσου καὶ ἡ Παρμενίδου τὰ μέν τινα ἔχουσι κοινά , τὸ λέγειν ἓν εἶναι τὸ ὂν καὶ ἀκίνητον , τὰ δὲ ἑκάστη ἰδίᾳ , τὸ τὸν μὲν ἄπειρον εἶνα.ι λέγειν τὸ ὄν , τὸν δὲ πεπερασμένον , οὕτω καὶ οἱ πρὸς τούτους ἔλεγχοι οἱ μέν εἰσι κοινοί , οἱ δὲ ἴδιοι πρὸς ἕκαστον · κοινοὶ μὲν γάρ εἰσι δι’ ὧν ἐλέγχεται τὸ μὴ εἶναι ἓν καὶ ἀκίνητον τὸ ὄν , ἴδιοι δὲ δι’ ὧν ὁ μὲν ἐλέγχεται ὅτι οὐκ ἄπειρον , ὁ δὲ ὅτι οὐδὲ πεπερασμένον . δείξει γὰρ ὅτι τὸ ὂν τοῦτο , ὅπερ καὶ ἓν εἶναι ὑποτιθέντι , ὅτι οὔτε ἄπειρον αὐτὸ ἐνδέχεται εἶναι , οὔτε πεπερασμένον . εἰσὶ δὲ οἱ τοῦ Παρμενίδου λόγοι δύο , ὧν τὸν ἕτερον ἐν τούτοις ἐκτίθεται οὗπερ καὶ ὁ Θεόφραστος μέμνηται καὶ Πλάτων ) , τὸν δὲ ἕτερον ἐν τοῖς ἔμπροσθεν . ἔστι δὲ ὁ λόγος τοιοῦτος · τὸ παρὰ τὸ ὄν , φησίν , οὐκ ὅν ἔστη τὸ οὐκ ὂν οὐδέν , ἓν ἄρα τὸ ὄν , ἤτοι τὸ ὂν ἄρα ἕν . ὁ μὲν οὖν λόγος τοιοῦτος , ἡμάρτηται δὲ καὶ κατὰ τὰς προτάσεις καὶ κατὰ τὴν ἀντιστροφήν . τὸ γὰρ συμπέρασμα ἀπὸ τοῦ ἡγουμένου κακῶς ἀντιστρέφει . ἔστι δὲ τὸ συμπέρασμα τοῦτο · τὸ παρὰ τὸ ὃν ἄρα οὐδέν . τῆς οὖν σὺν ἀντιθέσει ἀντιστροφῆς καθόλου ἀληθευούσης , ὅταν λάβωμεν τὸ τῷ ἑπομένῳ ἀντικείμενον καὶ συναγάγωμεν τὸ τῷ ἡγουμένῳ ἀντικείμενον , αὐτὸς κακῶς ἐκ τοῦ ἡγουμένου ἐποιήσατο τὴν ἀντιστροφὴν λαβὼν τὸ ἀντικείμενον τῷ ἡγουμένῳ καὶ συναγαγὼν τὸ ἀντικείμενον τῷ ἑπομένῳ . ἔστι δὲ ἡγούμενον μὲν ἐν τῷ συμπεράσματι ‘τὸ παρὰ τὸ ὅν’ , ἑπόμενον δὲ τὸ ‘οὐδέν’ , ἀντίκειται δὲ τῷ μὲν παρὰ τὸ ὂν τὸ ὅν , τῷ δὲ οὐδὲν τὸ ἕν . εἰ τοίνυν ὑγιῶς ἐποιήσατο τὴν ἀντιστροφήν , ἐκ τοῦ ἑπομένου συνῆγε ‘τὸ ἓν ἄρα ὅν’ , καὶ ἀληθές ἄν ἦν τοῦτο . ἡ μὲν οὖν κατὰ τὴν ἀντιστροφὴν τοῦ συμπεράσματος ὢ ἁμαρτία τοιαύτη , ἐγκαλεῖ δὲ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ταῖς προτάσεσι , καὶ πρῶτόν γε τῇ ἐλάττονι τῇ λεγούσῃ ‘τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν’ . τῶν γὰρ ὅντων , φησίν , ἐναργῶς πολλῶν ὄντων τοῦτο γὰρ ἐκ τῆς ἐναργείας εἰλήφθω ) , οὐκ ἔδει ἑνικῶς προαγαγέσθαι τὸν λόγον , οὐδὲ φωνὴν ὁμώνυμον λαβεῖν ἐν προτάσει τὴν τοῦ ὄντος , ἀλλ’ εἰπεῖν ‘τὰ παρὰ τὰ ὄντα οὐκ ἅντα’ . εἰ δὲ τοῦτο εἶπεν , αὐτόθεν πολλὰ εἰσῆγε τὰ ὄντα . ἀλλὰ δὴ κἄν συγχωρήσωμεν αὐτῷ ἕν τι σημαίνειν τὸ ὂν καὶ ἀληθῆ εἶναι τὴν ἐλάττονα πρότασιν , ἡ μείζων ψευδὴς ἔσται . ἔστω γὰρ ἀληθὲς τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὂν εἶναι , ἕν τι σημαίνοντος τοῦ ὄντος , οἷον τὴν οὐσίαν , οὐκέτι μέντοι ἀληθὲς τὸ οὐκ ὂν οὐδὲν εἶναι · καὶ γὰρ τὰ συμβεβηκότα οὐκ ὄντα μὲν διότι οὐκ οὐσίαι , οὐ μὴν οὐδέν . ταύτης τῆς προτάσεως καὶ ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Σοφιστῇ τῷ διαλόγῳ ἐπιλαμβάνεται . πολλὰ γὰρ ἐγκώμια πρότερον κατατείνας τοῦ Παρἰδία μενίδου καὶ πατέρα αὐτὸν καλέσας , φησὶν ὅτι εἰ καὶ ἀληθὲς εἴη τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὂν εἶναι ἴσμεν γὰρ ὅτι ὂν ἐκάλει τὸ νοητόν · εἴ τι οὖν ἐστι τὸ παρὰ τὸ νοητὸν ὅπερ ὄντως ὄν ἐστι , τοῦτο οὐκ ὂν ἔσται ) , οὐκέτι μέντοι ἀληθὲς τὸ οὐκ ὂν οὐδὲν εἶναι . τὰ γὰρ αἰσθητὰ πάντα οὐκ ὄντα μέν , διότι μόνως ὄντα τὰ νοητά , οὐ μέντοι οὐδέν · εἰσὶ γάρ τι καὶ τὰ αἰσθητά . ὥστε κἀν τὴν ἐλάττονα πρότασιν ὑποθώμεθα ἀληθεύειν , ἡ μείζων ψευδὴς ἔσται · ἐκ μιᾶς δὲ προτάσεως οὐδὲν συνάγεται . ἄλλως τε πῶς λέγει ἓν τὸ ὂν εἶναι ; ἢ γὰρ |ὀνόματι ἓν ἔσται ἢ πράγματι · καὶ εἰ πράγματι , ἢ γένει ἢ τῷ εἴδει ἢ τῷ ἀριθμῷ · καὶ εἰ τῷ ἀριθμῷ , ἢ ὡς συνεχὲς ἢ ὡς τῷ λόγῳ ἕν · τὸ γὰρ ὡς ἀδιαίρετον νῦν παραλιμπάνει , διότι οὐδὲ | χώραν ἔχει ἐπὶ τῶν ἀνδρῶν τούτων ἡ ὑπόθεσις αὕτη , εἴ γε ὁ μὲν ἄπειρον ἔλεγε τὸ ὄν , ὁ δὲ πεπερασμένον , τὸ δὲ ἄπειρον καὶ τὸ πεπερασμένον τοῦ μεγέ - θους εἰσίν , τὸ δὲ ἀδιαίρετον οὔτε ἄπειρον οὔτε πεπερασμένον . εἰ μὲν οὗν ὀνόματι μόνῳ ἕν ἐστι τὸ ὂν πραγμάτων ὄντων διαφόρων , αὐτόθεν πολλὰ τὰ ὄντα . εἰ δὲ πράγματι , εἴτε γένει εἴτε εἵδει , πάλιν πολλὰ τὰ ὄντα · πολλὰ γὰρ περιέχει τὸ γένος διαφέροντα τοῖς εἴδεσι καὶ τὸ εἶδος διαφέροντα τοῖς ἀτόμοις . εἰ δὲ τῷ ἀριθμῷ ἓν εἴη τὸ ὄν , εἰ μὲν τῷ λόγῳ ταὐτόν λέγω δὲ ὡς πολυώνυμον ) , τὸν Ἠρακλείτου ἐροῦσιν λόγον , ὅνπερ ἤδη εἶπεν ὥστε τὰ ἐναντία τὰ αὐτὰ ἔσται καὶ ἡ ἀντίφασις , καὶ οὐ μᾶλλον ἔσται τὸ ὂν ἢ οὐκ ἔσται ) , εἰ δὲ ὡς συνεχὲς ἓν τὸ ὄν , ἀνάγκη τοῦτο , φησίν , οὐσίαν εἶναι μόνον ἢ συμβεβηκὸς μόνον ἢ σύνθετόν τι ἐξ οὐσίας καὶ συμβεβηκότος . εἰ μὲν οὖν σύνθετον ἐξ οὐσίας καὶ συμβεβηκότος , ἐναρ - γῶς πολλὰ τὰ ὄντα . οὐδὲ γάρ , ἐπειδὴ συνυπάρχουσιν ἀλλήλοις ἡ οὐσία καὶ τὰ συμβεβηκότα , ἤδη που ἕν τι καὶ ταὐτόν εἰσι πρᾶγμα . τοῦτο γάρ , φησίν , ἐστὶ καὶ τὸ τῆς πλάνης αἴτιον τῷ Παρμενίδῃ . οὐ συνεῖδε γὰρ ὅτι ἄλλο μέν ἐστι τὸ δεκτικὸν τῶν συμβεβηκότων , ἄλλο δὲ αὐτὰ τὰ συμβεβη - κότα , οὐ μόνον πρὸς τὸ ὑποκείμενον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄλληλα · ταύτα γὰρ πάντα , εἰ καὶ ἕν τι ἀποτελοῦσιν , ἀλλ’ οὖν ὁ τοῦ εἶναι λόγος ἑκάστου ἕτερός ἐστιν · ἄλλως γὰρ ἀποδώσεις τοῦ ὑποκειμένου , λέγω δὴ τῆς οὐσίας , τὸν ὁρισμόν , καὶ ἄλλως τοῦ ποσοῦ καὶ τοῦ ποιοῦ καὶ τῶν λοιπῶν . ὥστε εἰ οὕτως ὑπόθοιντο τὸ συνεχὲς ἓν εἶναι ὡς σύνθετον ἐξ οὐσίας καὶ συμβεβηκότων , ἐναργῶς πάλιν πολλὰ καὶ οὐχ ἓν τὸ ὄν , εἰ δὲ τὸ ὂν οὐσίαν μόνην ὑπόθοιντο , ὅπερ καὶ εὔλογον ὑπονοεῖν οὐ γὰρ δήπου τὸ ὂν τοῦτο συμβεβηκὸς ἔλεγον εἶναι ) * * * εἶτα μνησθεὶς τῆς οὐσίας , καὶ εἰπὼν ὅτι οὐκ εὔλογον τὸ ὑποτίθεσθαι αὐτοὺς συμβεβηκὸς λέγειν τὸ ὄν , πρότερον αὐτὸ τοῦτο διελέγχει τὸ τμῆμα τῆς διαιρέσεως , εἶτα ἀνατρέχει ἐπὶ τὴν ὑπόθεσιν τὴν τῆς οὐσίας . εἰ γάρ , φησίν , εἴποιμεν τὸ ὂν συμβεβηκὸς εἶναι , ἐπειδὴ τὸ συμβεβηκὸς τινὶ συμβέβηκε , λέγω δὴ τῇ οὐσίᾳ , ἀνάγκη εἶναί τι τοῦτο ᾧ συμβέβηκεν · ἔστιν ἄρα ἡ οὐσία . ἀλλ’ ἐπειδὴ μόνον τὸ συμβεβηκὸς ὄν ἐστι , δῆλον ὅτι ἡ οὐσί οὐκ ὂν ἔσται , καὶ οὐ τὶ μὲν ὅν , τὶ δὲ οὐκ ὄν οὕτω γὰρ ἄν πολλὰ ἦν τὰ ὄντα ) , ἀλλ’ ὅλως μὴ ὄν . ἀλλὰ μὴν ὑπέκειτο καὶ εἶναι , ἵνα καὶ συμβῇ αὐτῇ τὸ ὄν , τουτέστι τὸ συμβεβηκός , τὶ ἄρα οὐκ ὂν ἔσται , ὅπερ ἄτοπον . οὐκ ὂν μὲν γάρ , διότι τὸ συμβεβηκὸς μόνον ἐστὶν ὄν , εἶναι δὲ ἀνάγκη πάλιν τὴν οὐσίαν , ᾗ τινι καὶ συμβεβηκέναι λέγεται τὸ ὄν · ἔσται τι ἄρα , ἡ οὐσία λέγω , καὶ ὂν καὶ οὐκ ὄν . καὶ ἄλλως οὐκ ὂν μὲν ἔσται , ἐπειδὴ τοῦτο ὑπέκειτο , ἔσται δὲ πάλιν ὄν , ἐπειδὴ τοῦ ὄντος μετέχει , λέγω δὴ τοῦ συμβεβηκότος , τὰ δὲ μετέχοντά τινος πα - ρωνύμως ἀπ’ ἐκείνου καὶ ὀνομάζεται . τὸ γὰρ μετέχον τοῦ λευκοῦ λευκὸν λέγεται , καὶ τὸ μετέχον τῆς μουσικῆς μουσικόν · μουσικὴ γὰρ καὶ ἡ ἐπι - στήμη καὶ ἡ μουσικὴ γυνή . ὥστε εἰ τὸ μὴ ὄν , τουτεστιν ἡ οὐσία , με - τέχει τοῦ συμβεβηκότος , τουτέστι τοῦ ὄντος , ὂν ἂν εἴη καὶ αὐτή · ὥστε τὸ αὐτὸ καὶ ὂν καὶ μὴ ὂν ἔσται . πάλιν ἐπειδὴ τὸ συμβεβηκὸς ὄν ἐστι , τὸ δὲ ὂν τοῦτο ἑτέρῳ συμβέβηκε , τοῦτο δὲ οὐκ ὄν ἐστιν , ἔσται τὸ ὂν τὸ αὐτὸ καὶ οὐκ ὄν . ἔστι γὰρ ἐν τῷ οὐκ ὄντι , τὸ δὲ ἐν τῷ οὐκ ὄντι ὂν οὐκ ὂν ἔσται . ἀδύνατον ἄρα τὸ ὂν συμβεβηκὸς εἶναι . τοῦτο δείξας , ἀνατρέχει ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς προτεθέν , μήποτε οὗν τὸ ὂν οὐσίαν μόνην ὑποτίθενται εἶναι , “ οἷον ἄνθρωπον ἕνα ” ἢ ἁπλῶς σῶμά τι . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , ἐπειδή , ὑπάρχουσι ταῖς οὐσίαις τὰ συμβεβηκότα καὶ διὰ τοῦτο ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ὁ Σωκράτης λευκός ἐστιν ἢ ὁ ἄνθρωπος ἢ τὸ σῶμα , ἔσται πάλιν τὸ · αὐτὸ καὶ ὂν καὶ οὐκ ὄν · εἰ γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν τὴν οὐσίαν λευκὴν εἶναι , τὸ δὲ λευκὸν οὐκ ὄν ἐστιν , ἡ οὐσία ἄρα οὐκ ὄν ἔσται . ἀλλὰ μὴν ἔστι καὶ τὸ ὄν . τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ ὂν καὶ οὐκ ὂν ἔσται . καὶ πάλιν εἰ τὸ λευκὸν οὐκ ὄν ἔστιν , ἔστι δὲ τοῦτο ἐν τῇ οὐσίᾳ , ἡ δὲ οὐσία ὄν ἐστι , τὰ οὐκ ὄντα ἄρα ἐν τῶ ὄντι ἔσται . τὸ δὲ ἐν τῷ ὄντι ὂν ὄν ἐστι · τὸ οὐκ ὂν ἄρα ὂν ἔσται . ἀδύνατον ἄρα τὴν οὐσίαν μόνην ὑποτίθεσθαι αὐτοὺς τὸ ὄν . μήποτε οὖν ὅλως τὰ συμβεβηκότα οὐχ ὑποτίθενται εἶναι , ἀλλ’ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν μόνην , καὶ οὕτως οὐδὲν ) τῶν εἰρημένων ἀτόπων ἕψεται . ἀλλὰ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν ἐφεξῆς γυμνάσει , δεῖ δὲ εὐγνωμόνως ἡμᾶς καὶ τῶν Παρμενίδου λόγων ἀκούοντας ἐκ τῶν παρ’ αὐτοῦ τοῦ Παρμενίδου τὴν διάνοιαν αὐτοῦ ὢ ἑλεῖν . τί οὖν φησιν ἐν τοῖς ἔπεσιν αὐτὸς περὶ τοῦ ὄντος ; οὖλον μουνογενὲς καὶ ἀτρεμὲς ἠδ’ ἀγένητον . καὶ πάλιν . οὐκ ἦν οὐκ ἔσται ὁμοῦ πάν , ἔστι δὲ μοῦνον . καὶ πάλιν . ἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζει . εἰ δέ φησιν “ ὁμοῦ πᾶν ” καὶ “ ἐὸν ἐόντι πελάξει ” , ᾔδει ἄρα τὸ πλῆθος ἐν τοῖς οὖσιν ὑπάρχειν . ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ περὶ φυσικῶν ἦν αὐτοῖς ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ τῶν νοητῶν , διὰ τοῦτο τὴν ἐν ἐκείνοις ἕνωσιν θεωροῦντες καὶ τὸ ἀμετάβλητον οὕτως αὐτὰ ἐκάλουν . Καὶ πρὸς Παρμενίδην δὲ ὁ αὐτὸς λόγων , καίει τινες ἄλλοι ἴδιοι . τουτέστι τῷ αὐτῷ τῶν λόγων τρόπῳ καὶ τὸν Παρμενίδην ἐλέγξομεν ἓν λέγοντα τὸ ὂν καὶ ἀκίνητον · ὁμοίως γὰρ καὶ αὐτὸς καὶ ψευδεῖς εἵληφε τὰς προτάσεις καὶ ἀσυλλογίστως συλλοφίξεται . εἰ τοίνυν ὁ αὐτὸς τρόπος τῶν λόγων ἡμῖν καὶ πρὸς τοῦτον , δῆλον ὅτι ἐπιλυσόμεθα καὶ τοὺς τούτου λόγους πῇ μὲν ἐλέγχοντες ὅτι ψευδεῖς , πῇ δὲ ὅτι ἀσυλλόγιστοι , καὶ τοῖς αὐτοῖς οὖν τρόποις τῶν λόγων τῷ Μελίσσῳ ἐλεγχθήσεται , καὶ ἰδίοις ἑτέροις . φασὶ δὲ γεγράφθαι αὐτῷ ἰδία βιβλίον πρὸς τὴν Παρμενίδου ὢ δόξαν , ὃ νῦν αἰνίττεται διὰ τοῦ εἰπεῖν καὶ εἴ τινες ἄλλοι ἴδιοι . p . 186a23 Καὶ ἡ λύσις πῇ μὲν ὅτι ψευδής , πῇ δὲ ὅτι οὐ περαίνεται . Ἐπιλυσόμεθα , φησί , τὸν Παρμενίδου λόγον διττῶς , καὶ ὅτι ψευδεῖς εἴληφε προτάσεις καὶ ὅτι οὐδ’ οὕτως συμπεραίνει ἐξ αὐτῶν τοῦτο ὃ βούλεται . καὶ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἔλεγεν ὅτι ἀμφότεροι ὅ τε Μέλισσος καὶ ὁ λαμβάνει τὰς προτάσεις , ὅτι τὸ ὂν πολλὰ σημαῖνον ὡς ἐν τι σημαῖνον οὕτω παρείληφεν ἐν τῇ ἐλάττονι προτάσει · τὸ γὰρ ἁπλῶς ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ μοναχῶς , καὶ δῆλον ἐκ τοῦ ἀντιδιαστεῖλαι αὐτῷ τὸ πολλαχῶς · ᾗ ἁπλῶς γάρ φησι λαμβάνει τὸ ὂν λέγεσθαι , ἀντὶ τοῦ μοναχῶς , λεγόμενον πολλαχῶς . εἴπομεν δὲ ὅτι καὶ ἡ μείζων πρότασις ψευδής ἐστι . τὸ μὲν ψεῦδος ἐν ταῖς προτάσεσι τοιοῦτον , τὸ δὲ ἀσυμπέραντον οὐκ ἔοικε διὰ τὴν ἀντιστροφὴν λαμβάνειν ὁ Ἀριστοτέλης · ἔχει γὰρ ἡ λέξις οὕτως · ἀσυμπέραντος δὲ ὅτι , εἰ μόνα τἀ λευκὰ ληφθείη σημαίνοντος ἓν τοῦ λευκοῦ , οὐδὲν πολλὰ πολλὰ τὰ λευκὰ καὶ οὺκ ἕν . τουτέστι κἀν κἅν συγχωρήσωμεν αὐτῷ ἀληθῆ λαβεῖν τὴν ἐλάττονα πρότασιν καὶ τὸ ὃν ἕν τι σημαίνειν , οἷον τὸ λευκόν , ἀληθὲς μὲν τὸ εἰπεῖν ὅτι τὸ παοὰ τὸ ὃν οὐκ ὄν , τουτέστι τὸ παρὰ τὸ λευκὸν οὐ λευκόν , οὐκέτι δὲ ἕξει χώραν ἡ μείζων πρότασις ἡ λέγουσα τὸ οὐκ ὂν οὐδέν , τουτέστι τὸ οὐ λευκὸν οὐδέν ἐστιν . οὐκ ὂν μὲν γὰρ τὸ οὐ λευκόν , διότι τὸ ὂν ἓν μόνον σημαίνει τὸ λευκόν · οὐ μέντοι ἤδη καὶ οὐδὲν ἔσται , ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς τὴν ὕλην ἑτέραν τῶν ὄντων πάντων λέγοντες εἶναι τουτέστι τῶν εἰδοπεποιημένων ) διὰ τὸ πᾶσιν ὑπεστρῶσθαι , ὅμως οὔ φαμεν αὐτὴν οὐδὲν εἶναι · ὥστε ἀνῃρημένης τῆς μείζονος προτάσεως οὐδὲν συμπερανθήσεται . ἐκ μιᾶς γὰρ προτάσεως οὐδὲν συμπεραίνεται . ἄλλως τε κἄν δῶμεν τὸ ὂν ἓν εἶναι , τοῦτο δὲ τὸ ὂν λευκόν ἐστιν , οὐδὲν ἧττον καὶ οὕτω πολλὰ ἔσονται τὰ ὄντα · τὰ γὰρ λευκὰ πολλά . τὸ γὰρ λευκὸν ἓν εἶναι ἢ γένει ἢ εἴδει μόνον δυνα - τόν , εἰ δὲ οὕτως ἓν τὸ λευκόν , πολλὰ δηλονότι καὶ οὐχ ἓν τὰ λευκά · πλειόνων γὰρ περιεκτικὸν τὸ γένος καὶ τὸ εἶδος . οὐ γὰρ δὴ τὸ λευκὸν ὡς ἕν τι ἄτομον ληψόμεθα . ἀδύνατον γάρ , φησί , τοῦτο . ἀδύνατον γὰρ ] ἀνάγκη γάρ , εἰ ἓν εἴη ἄτομον , ἢ ὡς συνεχὲς εἶναι ἓν ἢ ὡς τῷ λόγῳ ταὐτόν , ἀδύνατον δὲ ἀμφοτέρως . οὔτε γὰρ ἕν τι συνεχές ἐστι τὸ λευκόν ἐναργῶς γὰρ διακεκριμένα εἰσὶν ἀπ’ ἀλλήλων ) , οὔτε τῷ λόγῳ εἰσὶ ταὐτά · ἄλλος γάρ ὁ τοῦ λευκοῦ λόγος , καὶ ἄλλος ὁ τοῦ ὑποκειμένου τοὐ δεδεγμένου αὐτό . Ἴδωμεν δὲ καὶ ἐπὶ λέξεως αὐτῆς πῶς φησιν . ἄλλο γὰρ ἔσται τὸ εἶναι λευκῷ καὶ τὸ δεδεγμένῳ . εἰπὼν ὅτι εἰ καὶ ἓν σημαίνει τὸ λευκόν , οὐδὲν ἧττον πολλὰ τὰ λευκά , διότι ἢ γένει ἓν ἔσται ἢ ειοει , επηγαγεν . οὔτε γὰρ τῇ συνεχείᾳ ἓν έσται τὸ Λεῦκον , ουτε τῷ λόγῳ . ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν ‘οὕτε γὰρ ὡς καθ’ ἕκαστον ἓν ἔσται τὸ λευκόν’ , τὸ δὲ καθ’ ἕκαστον ἢ ὡς συνεχὲς ἐλέγετο ἓν εἶναι ἢ ὡς ἀδιαίρετον ἢ ὡς τῷ λόγῳ ταὐτόν . ἐπεὶ οὖν οὐδὲν αὐτῷ συντείνει τὸ ἀδιαίρετον , παρῆκεν αὐτὸ νῦν . διχῇ οὖν διελὼν τὸ καθ’ ἕκαστον , δείκνυσιν ὅτι κατ’ οὐδέτερον δυνατὸν ἓν εἶναι λέγειν τὸ ὄν , τουτέστι τὸ λευκόν · τοῦτο γὰρ ὑπόκειται νῦν τὸ ὂν σημαίνειν . καὶ ὅτι μὲν οὐ δυνατὸν ὡς τῷ λόγῳ ταὐτὸν εἶναι , φησίν · ἅλλο γὰρ ἕσται τὸ εἶναι λευκῷ καὶ δεδεγμένῳ , τουτέστιν οὐ δυνατὸν ἕνα ὁρισμὸν τοῦ λευκοῦ ἀποδοῦναι . τὸ γὰρ λευκὸν σῶμά ἐστι τοιώσδε κεχρωσμένον , καὶ ὁρισμὸς ἄλλος μὲν ἀποδίδοται τοῦ ὑποκειμένου , ἄλλος δὲ αὐτῆς τῆς λευκότητος · οὐ γάρ ἐστι τῶν καθ’ αὑτὸ ὑφεστηκότων τὸ λευκόν , ἀλλὰ τῶν ἐν σώματι ἐχόντων τὸ εἶναι . εἰ τοίνυν μὴ δυνατὸν ἕνα ὁρισμὸν τοῦ ὑποκειμένου καὶ τῆς λευκότητος ἀποδοῦναι , οὐκ ἄρα ὡς τῷ λόγῳ ταὐτὸν ἓν ἔσται τὸ λευκόν . p . 186a29 Καὶ οὑκ ἕστι παρὰ λευκὸν οὐδὲν χωριστόν · οὐ γὰρ ᾗ χωριστόν , ἀλλὰ ἰῷ εἶναι ἕτερον τὸ λευκὸν καὶ ᾧ ὑπάρχει . Ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι ἕτερόν ἐστι τὸ λευκὸν τοῦ ὑποκειμένου , ἵνα μή τις ὑπονοήσῃ ὅτι τῷ εἶναι ἰδέαν τινὰ τοῦ λευκοῦ χωριστὴν καὶ οὐκ ἐν ὑπο - κειμένῳ τινί , ταύτῃ ἕτερός ἐστιν ὁ τοῦ λευκοῦ λόγος παρὰ τὸ ὑποκείμενον , διὰ τοῦτό φησιν ὅτι οὐκ ἕστι χωριστόν τι εἶδος ἕτερον παρὰ τὸ λευκὸν τὸ ἐν ὑποκειμένῳ τῷ σώματι τὸ εἶναι ἔχον , ὥσπερ τυχὸν ὑποτίθεται Πλάτων . οὐ γὰρ τῷ χωριστὸν εἶναί τι λευκὸν ἕτερόν ἐστι τοῦ ὑποκριμ΄ρνου , ἀλλὰ τῷ τὴν οὐσίαν ἑτέραν ἔχειν , κἂν μυριάκις χωρισθῆναι οὐ πέφυκε , ταύτῃ καὶ τὸν ὁριστικὸν λόγον ἕτερον δέχεται . ὥστε εἰ ἀδύνατον ἓν εἶναι τῷ λόγῳ τὸ λευκόν , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τὸ ὄν , οὐχ ἓν ἄρα οὐδ’ οὕτως τὸ · ὄν . κἄν τὴν οὐσίαν δέ τις ὑπόθοιτο , ἀδύνατον πάλιν μίαν εἶναι τῷ λόγῳ . δεκτικὴ γὰρ αὕτη τῶν συμβεβηκότων , ἅτινα πάλιν ἕτερον τὸν τοῦ εἶναι δέχεται λόγον . ὥστε οὐδαμῶς ἓν εἶναι τὸ ὂν δυνατὸν ὡς τῷ λόγῳ TotuTov ὅν . ἀλλὰ τοῦτο Παρμενίδης οὔπω συνεώρα , ἅτι κἄν ἅμα ὦσι καὶ ἐν τῷ αὐτῷ διάφορα πράγματα ἕτερον τὸν τοῦ εἶναι λόγον ἐπιδεχόμενα , οὐχ ἕν εἰσι διὰ τὸ ὑποκείμενον μᾶλλον ἢ πολλὰ διὰ τούς ὁριστικοὺς λόγους . καὶ τοῦτο τῆς πλάνης αὐτῷ αἴτιον γέγονε , τὸ ὁρᾶν τὰς κατηγορίας πάσας ἅμα οὔσας · ἔνόμισε γὰρ ὅτι διὰ τοῦτο καὶ τὸ ὂν ἕν ἐστιν . p . 186a32 Ἀνάγκη δὴ λαβεῖν οὐ μόνον ἓν σημαίνειν τὸ ὄν , καθ’ οὗ ἂν κατηγορηθῇ , ἀλλὰ καὶ ὅπερ ὂν καὶ ὅπερ ἕν . Δείξας ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς τῷ λόγῳ ταὐτὸν ἓν τὸ ὄν , βούλεται νῦν δεῖξαι ὅτι οὐδὲ ὡς συνεχές . εἴρηται δὲ ὅτι εἰ ὡς συνεχὲς ἕν , ἢ ὡς οὐσία μόνον ἔσται , ἢ συμβεβηκὸς μόνον , ἢ μικτὸν ἐξ ἀμφοῖν · τέως οὖν ὅτι οὐ δύναται οὐσία μόνον εἶναι δείκνυσιν . ἀνάγκη οὖν , φησίν , εὐγνωμονέστερον ἀκούοντας τῶν λόγων τὸ ὂν ὅ φασιν οὐ μόνον ἓν σημαίνειν ἐνδέχεσθαι , ὡς αὐτοί φασιν , ἀλλὰ καὶ ὅπερ ὂν καὶ ὅπερ ἐν · <ὅπερ ὄν,> τουτέστι τὸ κυρίως ὄν , τοῦτο δέ ἐστιν ἡ οὐσία , καὶ τὸ ἔμπαλιν ὅπερ ἐν , τουτέστι τὸ κυρίως ἕν , ὅπερ ἐστὶ | τὸ τῷ ἀριθμῷ ἕν . οὐ γὰρ δή , φησί , τὸ συμ - b 6 r βεβηκὸς . ἄν λέγοιεν τὸ ὄν , τοῦτο δὲ ἐσήμανεν εἰπών · τὸ γὰρ συμβε - βηκὸς καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται , τουτέστιν ἐν ἄλλῳ ἔχει τὸ εἶναι . ὥστε κυριώτερον ἂν τὴν οὐσίαν λέγοιεν τὸ ὄν . εἶτα τοῦτο εἰπὼν τρέπεται εἰς τὸ δεῖξαι ὅτι ἀδύνατον τὸ συμβεβηκὸς αὐτοὺς ὑποτίθεσθαι . εἰ γὰρ τοῦτο , φησίν , εἴη τὸ ὄν , τὸ ᾧ συμβέβηκε τὸ ὂν οὐκ ἔσται , συμβέβηκε δὲ τῇ οὐσία · ὥστε εἰ τὸ συμβεβηκὸς μόνον ὄν , ἡ οὐσία οὐκ ὂν ἔσται ἑτέρα γάρ ἐστι τοῦ ὄντος ) , εἰ δὲ οὐκ ὂν ἡ οὐσία , τὶ ὂν ἄρα οὐκ ὂν ἔσται ὑπόκειται γὰρ ἡ οὐσία τῷ συμβεβηκότι , ὥστε ἔστι τι ἡ οὐσία ) · ἀλλὰ τἁ συμβεβηκὸς μόνον ὄν , ὥστε ἡ οὐσί οὐκ ὄν · τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ ὂν καὶ ἅκ ὄν , ὅπερ ἀδύνατον . p . 186b1 οὐ δὴ ἔσται ἄλλῳ ὑπάρχο.ν τὸ ὅπερ ὄν . Εἰ ἀδύνατον , φησί ; τὸ αὐτὸ ἅμα ὂν καὶ μὴ ὂν εἶναι , τοῦτο δὲ συμβέβηκεν ἐκ τοῦ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ ὂν συμβεβηκὸς εἶναι , ἀδύνατον ἄρα ἄλλῳ συμβεβηκέναι τὸ ὄν · οὐ γὰρ ἐνδέχεται , φησίν , ὂν εἷναι τὸ συμβεβηκός , εἰ μὴ πολλὰ σημαίνει τὸ ὄν , ὥστε καὶ τὴν οὐσίαν ὄν τι εἶναι καὶ τὸ συμβεβηκός . εἰ γὰρ ἕν τι σημαίνει τὸ ὄν , συμβήσεται τὰ εἰρημένα ἄτοπα · ἀλλὰ μὴν ὑπόκειται ἓν τὸ ὂν σημαίνειν , ἀδύνατον ἄρα τὸ ὂν συμβεβηκὸς εἶναι . p . 186b4 4 Εἰ οὖν τὸ ὅπερ ὂν μηδενὶ συμβέβηκεν ἀλλὰ ἐκείνῳ τι μᾶλλον τὸ ὅπερ ὂν σημαίνει τὸ ὂν ἡ μὴ ὂν ; Δείξας ὅτι ἀδύνατον τὸ ὂν συμβεβηκὸς αὐτοὺς ὑποτίθεσθαι , ἀνατρέχει ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς , ὅτι οὐδὲ οὐσίαν μίαν αὐτὸ δυνατὸν εἶναι . διχῶς δὲ στικτέον , ἢ οὕτως · εἰ οὖν τὸ ὅπερ ὂν μηδενὶ συμβέβηκεν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐκείνῳ ἕτερόν τι συμβέβηκεν , εἶτα ὧδε ὐποστίξαντας ἐπαγαγεῖν . τὸ ὅπερ ὂν σημαίνει τὸ ὄν μὴ ὅν ; ἤ μᾶλλον εἰς τὸ ἀλλ' ἐκείνῳ στικτέον , εἶτα ἐφεξῆς · τί μᾶλλον τὸ ὅπερ ὂν καὶ τὰ τὰ ἐξῆς . ὁ δὲ νοῦς · εἰ οὖν ἀδύνατον τό ὅπερ ὂν συμβεβηκέναι τινί , ἀλλ’ ἐκείνῳ τουτέστι τῷ ὅπερ ὄντι ) συμβέβηκεν . ἕτερόν τι , τουτέστι τῇ οὐσίᾳ τὸ συμβεβηκός , τί μᾶλλον τὸ ὅπερ ὂν ( τουτέστιν ἡ οὐσία ) τὸ ὂν ἢ τὸ μὴ ὂν σημαίνει ; τουτέστιν οὐδὲν μᾶλλον ἔσται ὂν ἢ οὐκ ὂν ἡ οὐσία . πῶς δὲ τοῦτο συμβαίνει ἐπήγαγεν · εἰ γὰρ ἔσται τὸ ὅπερ ὂν τὸ αὐτὸ καὶ λευκόν , τὸ λεύκῳ δὲ εἶναι μή ἐστιν ὅπερ ὄν οὐδὲ συμβεβηκέναι αὐτῷ οἷόν ἴε τὸ ὄν · οὐδὲν γὰρ ὂν ὃ οὐχ ὅπερ ὄν ) , οὐκ ἄρα ὂν τὸ λευκόν . ὃ δὲ λέγει τοῦτό ἐστιν . ἐπειδὴ τὸ ὅπερ ὄν , τουτέστιν ἡ οὐσία , ἐστὶ καὶ λευκή λέγομεν γὰρ τὸν Σωκράτην λευκὸν εἶναι ) , τὸ δὲ λευκὸν οὐκ ἔστιν ὅπερ ὄν μόνη γάρ ἐστιν ἡ οὐσία οὐσία ὄν ) , τὸ ὅπερ ὂν ἄρα οὐχ ὅπερ ὄν . τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ ὂν καὶ οὐκ ὄν , ὅπερ ἀδύνατον . εἰ γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν τὴν οὐσίαν λευκήν , τὸ δὲ λευκὸν οὐκ ὄν , ἡ οὐσία ἄρα οὐκ ὄν · ὑπόκειται δὲ καὶ ὄν , τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ οὐκ οὐκ ὄν . οὐδὲ γὰρ συμβεβηκέναι αὐτῷ οἷόν τε τὸ ὅν . οὑδὲν γὰρ ὃν ὄ οὐχ ὅπερ ὅν . οὐκ ἅρα ὅν τὸ λευκόν . τὸ λευκόν , φησίν , οὐκ ἔστιν ὄν · οὐκ ἐνδέχεται γὰρ αὐτῷ ὑπάρξαι τὸ ὄν . πὰν γὰρ ὂν εὐθὺς καὶ ὅπερ ὄν ἐστιν , ὅπερ ὂν δὲ μόνως ἡ οὐσία , καὶ μόνως ἅρα ὃν ἡ οὐσία . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἄρα ὃν τὸ λευκόν . οὐχ οὕτως δὲ ὡς ὅπερ τὶ μὴ ὅν , ἀλλ’ ὅλως μὴ ὄν . ἐπειδὴ ἕδειξεν ὅτι τὸ λευκὸν οὐκ ἔστιν ὄν , διότι μόνως ὂν ἡ οὐσία , ἔστι δὲ μὴ ὂν καὶ τὸ ἁπλῶς μὴ ὂν καὶ τὸ τὶ μὴ ὄν ὥσπερ ὁ Σωκράτης τὶ μὴ ὄν · οὐκ ἔστι γὰρ Πλατῶν ἢ Ἀλκιβιάδης ) , διὰ τοῦτο , φησί , τὸ λευκὸν μὴ ὄν ἐστιν , οὐχ ὡς τὶ μὴ ὄν , ἀλλ’ ὅλως μὴ ὄν , διότι καὶ τὸ μόνως ὄν , ἡ οὐσία , οὐκ ἔστι τὶ ὄν , ἀλλ’ ἁπλῶς ὄν . ὥστε εἰ ἀπλῶς ὂν ἡ οὐσία καὶ μόνον ὄν , τὸ συμβεβηκὸς ἄρα ἁπλῶς μὴ ὄν . p . 186b10 Τὸ ἅρα ὅπερ ὃν οὐκ ὅν . Τοῦτο συμπέρασμά ἐστι τοῦ ὅλου λόγου · εἰ γὰρ τὸ ὅπερ ὂν ἡ οὐσί ἐστίν , ἡ οὐσία δέ ἐστι καὶ λευκόν , τὸ λευκὸν δὲ οὐκ ὄν , τὸ ὅπερ ὂν ἄρα οὐκ ὄν . πάλιν δὲ διὰ τῶν ἑξῆς αὐτὸ τοῦτο ἐπαναλαβὼν κατεσκεύασεν · ἀληθὲς γὰρ εἰπεῖν ὅτι λευκόν . ἀληθές , φησί , τὸ ὅπερ ὂν εἰπεῖν ὅτι λευκόν · εἰ γὰρ τὸ ὅπερ ὂν ἡ οὐσία , τὴν δὲ οὐσίαν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι λευκόν ὢ λέγομεν γὰρ τὸ σῶμα λευκὸν εἶναι ) , τὸ ὅπερ ὂν ἄρα ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι λευκόν . τὸ δὲ λευκὸν οὐκ ὂν ἐσήμανε μόνον γὰρ ὂν ἡ οὐσία ) · ὥστε καὶ τὸ ὅπερ ὂν οὐκ ὃν ἕσται . ὥστ’ εἰ καὶ τὸ λευκὸν σημαίνει ὅπερ ὄν , πλείω ἄρα σημαινει ὄν . εἰ ἄτοπον , φησί , τὸ ὅπερ καὶ μὴ ὂν εἶναι , διότι τὸ ὅπερ ὄν ἐστι καὶ λευκόν , τὸ δὲ λευκὸν μὴ ὄν ἐστι , ψεῦδος ἄρα τὸ λευκὸν μὴ ὂν εἶναι . ὂν ἄρα τὸ λευκόν . πᾶν δὲ ὂν εὐθὺς καὶ ὅπερ ὄν · ὥστε καὶ τὸ λευκὸν ὅπερ ὄν . εἰ δὲ τοῦτο , ἔστι δὲ καὶ ἡ οὐσία ὅπερ ὄν , πλείω ἄρα σημαίνει τὸ ὂν καὶ οὺχ ἕν . p . 186bl2 Οὐ τοίνυν οὐδὲ μέγεθος ἕξει τὸ ὄν , εἴπερ ὅπερ ὂν τὸ ὅν . ἑκατέρῳ γὰρ ἕτερον τὸ εἶναι τὦν μορίων . Εἰς ἕτερον ἐπάγει τὸν λόγον . εἰ μόνως , φησίν , ὅπερ ὂν ἡ οὐσία , ἀνάκγη μηδὲ μέγεθος ἔχειν τὸ ὅπερ ὄν τὸ γὰρ μέγεθος ποσόν , τὸ δὲ ποσὸν συμβεβηκός , τὸ δὲ συμβεβηκὸς μὴ ὄν ) , εἰ δὲ τὸ ὅπερ ὂν οὐχ ἕξει μέγεθος , οὐδὲ πεπερασμένον οὐδὲ ἄπειρον ἔσται . ὥστε καὶ τὰς ἑαυτῶν ἀναιρήσουσιν ὑποθέσεις , ἓν ὑποτιθέμενοι σημαίνειν τὸ ὄν , τὴν οὐσίαν . ἑκατέρῳ γὰρ ἕτερον τὸ εἶναι τῶν μορίων τῆς τῆς μεμεγεθυσμένης , οἷον τοῦ σώματος μόρια καλεῖ τήν τε οὐσίαν αὐτὴν καὶ τὸ ποσόν . ταῦτα οὖν , φησίν , εἰ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ἓν καὶ ταὐτόν εἰσιν , ἀλλ’ οὖν τὸ εἶναι ἕτερόν ἐστιν ἑκατέρῳ αὐτῶν · ἄλλος γὰρ ὁ τῆς οὐσίας λόγος καὶ ἄλλος ὁ τοῦ μεγέθους . ὥστε εἰ τὸ ὅπερ ὂν μόνον ἐστὶν ἡ οὐσία , τὸ μέγεθος ἄρα οὐκ ὄν . ὥστε οὐχ ἕξει μέγεθος ἡ οὐσία , ἵνα μὴ τὸ αὐτὸ καὶ ὂν καὶ οὐκ ὂν εἴη . εἰ δὲ μὴ ἕξει μέγεθος . οὔτε ἄπειρος ἔσται οὔτε πεπερασμένη . ταῦτα γὰρ τοῦ ποσοῦ.| p . 186b 14 Ὅτι δὲ διαιρεῖται τὸ ὅπερ ὃν εἰς ὅπερ ὅν τι ἅλλο καὶ τῷ λογῳ φανερόν . Διελὼν τὸ κυρίως ἕν , λέγω δὲ τὸ τῷ ἀριθμῷ , εἴς τε τὸ συνεχὲς καὶ τῷ λόγῳ ταὐτόν , καὶ εἰπὼν ὅτι εἰ ὡς συνεχὲς ἓν εἴη τὸ ὄν , ἢ οὐσία ἔσται ἡ συμβεβηκός ( εἰ γὰρ σύνθετον ἐξ ἀμφοῖν , ἐναργῶς πολλὰ τὰ ὄντα ) , εἶτα δείξας ὅτι οὐδ’ εἰ οὐσία μόνον εἴη , ἐπειδὴ ἡ οὐσία δεκτική ἐστι τῶν συμβεβηκότων καί ἐστιν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἡ οὐσία λευκόν ἐστι τὸ δὲ λευκὸν οὐκ ὄν , καὶ ἡ οὐσία οὐκ ὄν ἐστιν , ὑπέκειτο δὲ καὶ ὃν εἶναι τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ ὂν ἔσται καὶ μὴ ὄν · ἐπειδὴ ἐκ τοῦ ὑποτίθεσθαι τὴν οὐσίαν δεκτικὴν εἶναι τῶν συμβεβηκότων συνήχθη τὸ ἄτοπον , εἷπε δὲ ἄν τις ὅτι μήποτε οὐδ’ ὅλως δεῖ ὑποτίθεσθαι εἶναι τὰ συμβεβηκότα , ἀλλὰ μόνην τὴν οὐσίαν εἶναι , διὰ τοῦτο νὺν τοῦτο προτίθεται δεῖξαι δεῖξαι τὸ ὃν τὴν οὐσίαν ὑποθώμεθα εἶναι καὶ ταύτην ἀριθμῷ μίαν καὶ μηδ’ ὅλως ὑπάρχειν αὐτῇ τὰ συμβεβηκότα , καὶ οὕτως δειχθήσεται οὐδὲν ἧττον πολλὰ τὰ ὄντα καὶ οὐχ ἕν . λέγει δὲ δυνάμει ταῦτα . πότερον διδάσκετε ἡμᾶς περὶ τῆς οὐσίας ταύτης ἢ οὔ ; εἰ μὲν οὖν οὐδὲν ἡμάς διδάσκετε , ἀλλ’ ἀξιοῦτε ἡμᾶς ταῖς ἀποφάνσεσιν ὑμῶν ἕπεσθαι , οὐ πεισόμεθα ὑμῖν · εἰ δὲ διδάσκετε , ἢ ὀνόματος πάντως ἡμὰς διδάσκετε , ἢ διὰ λόγου . εἰ μὲν οὖν δι’ ὀνόματος ἡμᾶς διδάσκετε , οὐ πεφύκασι τὰ ὀνόματα τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων ἡμῖν παριστᾶν . ὁ γὰρ τὴν τοὺ ἀνθρώπου μαθεῖν θέλων φύσιν οὐδὲν πλέον εἵσεται διὰ τῆς ‘ἀνθρώπου’ φωνῆς . καὶ ἄλλως εἰ τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων των ἱκανὰ ἦν εἰς παράστασιν τῆς οὐσίας αὐτῶν , πάντες ἄνθρωποι ὁμοίως ἦμεν ἐπιστήμονες , ὁμοίως εἰδότες τί ὑφ’ ἑκάστου τῶν ὀνομάτων σημαίνεται . εἰ δὲ διὰ λόγου , ἢ δι’ ὁρισμοῦ πάντως ἢ δι’ ὑπογραφῆς . καθό λοῦ πᾶσα διδασκαλία καὶ πᾶσα μάθησις κατὰ τρεῖς γίνεται τρόπους · ἢ γὰρ κατὰ ἀπόφασιν ὥσπερ ὁ Πλάτων τὴν περὶ θεοῦ φησι γίνεσθαι καὶ τῆς ὕλης διδασκλίαν . ὅτι οὔτε τόδε ἐστὶν οὔτε τόδε θεός , ἀλλ’ ὅτι “ ὑπὲρ ταῦτα ” , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης ὅτι χείρων τούτων ) , ἢ κατὰ ἀναλογίαν ᾧ · τρόπῳ πάλιν ἐπὶ θεοῦ καὶ τῆς ὕλης κέχρηται , λέγων ὅτι ὃν λόγον ἔχει ὁ ἥλιος πρὸς τὰ ἐγκόσμια πάντα , τοῦτον ὁ θεὸς ἁπλῶς πρὸς πάντα τὰ ὄντα , καὶ ὃν λόγον ἔχει ὁ χαλκὸς πρὸς τὰ χαλκᾶ σκεύη , τοῦτον τὸν λόγον ἡ ὕλη πρὸς τὰ ἔνυλα πάντα ) , ἢ δι’ ὁρισμῶν . πᾶς δὲ ὁρισμὸς καὶ ὑπογραφὴ ἐκ πλειόνων ἐστὶν ὀνομάτων , ἢ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων . τὰ οὖν πλείονα ταῦτα ὀνόματα ἤτοι ἓν καὶ ταὐτὸν σημαίνουσιν , ἢ πλείονα καὶ διάφορα · ἀλλ’ εἰ μὲν ἓν καὶ ταὐτὸν σημαίνοιεν , πάλιν δι’ ὀνόματός ἐστιν ἡ διδασκαλία τί γὰρ διαφέρει διὰ τοὐ ξίφους ἢ μαχαίρας ἢ σπάθης διδάξαι τὸ ὑποκείμενον ; καθ’ ἕκαστον γὰρ ὄνομα τὸ αὐτὸ σημαίνομεν ὑποκείμενον ) , εἰ δὲ πλείονα καὶ διάφορα σημαίνουσιν αἱ ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβανόμεναι φωναί , ἤτοι οὐσίας πλείους σημαίνουσιν ἢ συμβεβηκότα . εἰ μὲν οὖν οὐσίας πλείους σημαίνουσιν , αὐτόθεν πολλὰ τὰ ὄντα πολλαὶ γὰρ οὐσίαι , αἱ δὲ οὐσίαι ὄντα εἰσίν ) , εἰ δὲ συμβεβηκότα , ἢ αὐτῷ τῷ ὄντι συμβεβήκασιν ἢ ἑτέρῳ , καὶ ἢ χωριστά εἰσιν ἢ ἀχώριστα . Δείκνυσιν οὖν ὅτι οὐδεμία ὑπόθεσις ἀληθὴς εἶναι δύναται , πρὸς δὲ τὴν δεῖξιν τούτων προλαμβάνει τέσσαρά τινα ἀξιώματα . ἓν μὲν ὅτι τὸ χωριστὸν συμβεβηκὸς δὐναται καὶ ἀπογίνεσθαι τοῦ δποκειμένου . δεὐτερον δὲ ὅτι τῶν ἀχωρίστων συμβεβηκότων τῶν μὲν μιᾷ τινι ὡρισμένῃ φύσει ὑπαρχόντων ὥσπερ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν ἀριθμῷ , εὐθύτης καὶ καμπυλότης γραμμῇ ) , τῶν δὲ πλείοσι τὸ γὰρ μέλαν ἐστὶν ἀχώριστον τοῦ Αἰθίοπος , ὑπάρχει δὲ καὶ κόρακι καὶ ἐβένῳ καὶ ἄλλοις πλείστοις ) , εἰς τὸν ὁρισμὸν τοῦ ἀχωρίστου συμβεβηκότος τοῦ ὡρισμένῃ φύσει μιᾷ ὑπάρχοντος τὸ ὑποκείμενον παραλαμβάνεται , ὅπερ καὶ ἕν τι ση - μαινόμενόν ἐστι τῶν καθ’ αὑτό ὥσπερ εἰς τὸν ὁρισμὸν τῆς σιμότητος ἡ ῥίς · λέγομεν γὰρ σιμότητα εἶναι κοίλανσιν ἐν ῥινί , καὶ ἄρτιον εἶναι ἀριθμὸν δίχα τεμνόμενον ) . τρίτον ὅτι εἰς μὲν τὸν τοῦ ὅλου ὁρισμὸν τὰ μέρη παρα - λαμβάνεται , εἰς δὲ τὸν τῶν μερῶν οὐκέτι τὸ ὅλον · οἷον ἄνθρωπον ὁριζόμενοι ζῷον λογικὸν θνητὸν παραλαμβάνομεν ἅτινα μέρη ἐστὶ τοῦ ἀνθρώπου , τὸ ζῷον δὲ ὁριζόμενοι ἢ τὸ λογικὸν οὐκέτι εἰς τὸν ὁρισμὸν τούτων τινὸς ὢ τὸν ἄνθρωπον παραλαμβάνομεν . τέταρτον ὅπερ νῦν μὲν οὐ τίθησιν , ἐφεξῆς δὲ αὐτοῦ μεμνήσεται , ὅτι οἷς δπάρχει τὰ μέρη , τούτοις ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ ὅλον ὑπάρξει , καὶ ἔμπαλιν οἷς τὸ ὅλον , καὶ τὰ μέρη . τὰ μὲν οὖν ἀξιώματα ταῦτα . Δείκνυσιν οὖν ὅτι ἀδύνατον τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβανόμενα αὐτῷ τῷ ὄντι συμβεβηκέναι οὕτως , ὥστε καὶ χωρίζεσθαι δύναται . ἔστω γὰρ ὡς ἐν δποδείγματι εἷς ἄνθρωπος τὸ ὄν · τούτου ὁρισμὸς τὸ ζῷον λογικὸν δίπουν · εἰ οὖν τὸ ζῷον καὶ τὸ λογικὸν καὶ τὸ δίπουν συμβεβηκότα εἰσὶ χωριστὰ τοῦ ἀνθρώπου , ἐπειδὴ συμβεβηκός ἐστι χωριστὸν ὃ δύναται τοῦ δποκιμένου χωρίζεσθαι καὶ μὴ ἀεὶ εἶναι ἐν αὐτῷ , δῆλον ὅτι ἔσται ποτὲ ὁ ἄνθρωπος οὔτε ζῷον οὔτε δίπους οὔτε λογικόν . ὥστε οὐκ ἂν εἴη ὁριστικὰ ταῦτα τοῦ ἀνθρώπου · τὰ γὰρ ὁριστικὰ αὐτοῦ χαρακτηριστικά τε αὐτοῦ εἰσι καὶ ἀεὶ αὐτῷ ὑπάρχει . ἀδύνατον ἄρα χωριστὰ εἶναι τοῦ ὄντος συμβεβηκότα τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ αὐτοῦ παραλαμβανόμενα , καὶ ἐχρησίμευσεν ἡμῖν εἰς τοῦτο τὸ πρότερον λῆμμα , τὸ λέγον τὰ χωριστὰ συμβεβηκότα μὴ ἀεὶ παρεῖναι τῷ ὑποκειμένῳ . εἰ δὲ συμβεβηκότα εἶεν ἀχώριστα τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν , ἥτοι αὐτῷ μόνῳ συμβέβηκεν ὡς τῷ ἀριθμῷ τὸ ἄρτιον ) , ἢ καὶ ἄλλοις , ὡς τὸ μέλαν οὐ τῷ Αἰθίοπι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ ἐβένῳ . εἰ μὲν οὗν αὐτῷ μόνῳ συμβέβηκε τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοὺ ὄντος παραλαμβανόμενα , ἔδει εἰς τὸν ὁρισμὸν ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν τὸ ὑποκείμενον , τουτέστι τὸν ἄνθρωπον , παραλαμβάνεσθαι · ὑποκείμενος γὰρ αὐτοῖς ὁ ἄνθρωπος διὰ τὴν ὑπόθεσιν τὴν λέ|γουσαν ἀχώριστα εἶναι αὐτοῦ ταῦτα τὰ συμβεβηκότα . ἀδύνατον δὲ εἰς τὸν ὁρισμὸν τοῦ ζῴου καὶ τοῦ δίποδος παραληφθῆναι τὸν ἄνθρωπον · οὐδέποτε γὰρ εἰς τὸν ὁρισμὸν · τοῦ μέρους τὸ ὅλον παραλαμβάνεται , μέρος δὲ τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν , ὅλον δέ τι ὁ ἄνθρωπος . τοῦτο δὲ ἐκ τῆς ἐναργείας δῆλον καὶ ἐκ τούτου · καθάπερ γὰρ ὁ ὁρισμὸς ὅλον τὸ πρᾶγμα σημαίνει , οὕτω δηλονότι καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ τὰ τοῦ πράγματος μέρη , εἰ δὲ μὴ ἐνδέχεται τὸ ὑποκείμενον εἰς τὸν ὁρισμὸν αὐτῶν παραληφθῆναι , οὐδ’ ἄρα ἐνδέχεται τῶν τοιούτων συμβεβηκότων εἶναι τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ὄντος παραλαμβνόμενα . εἰ γὰρ εἰς τὸν ἑκάστου ὁρισμὸν παραληφθείη τὸ ὑποκείμενον , ἐπειδὴ τὰ εἰς ὁρισμόν τινος παραλαμβανόμενα μέρη εἰσὶν αὐτοῦ , ἔσται καὶ τὸ ὅλον τοῦ μέρους μέρος , εἴ γε παραλαμβάνεται εἰς τὸν τοῦ μέρους ὁρισμόν . ἀδύνατον ἄρα ἀχώριστα εἶναι συμβεβηκότα τοὺ ὄντος , ὡς αὐτῷ μόνῳ ὑπάρχοντα , τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ αὐτοῦ παραλαμβανόμενα . τοῦτο δὲ ἐδείχθη διὰ τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου λήμματος , ὅτι τε ἐν τῷ ὁρισμῷ τῶν καθ’ αὑτὰ συμβεβηκότων τό ὑποκείμενον παραλαμβάνεται , καὶ ὅτι ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ μέρους οὐ παραλαμβάνεται τὸ ὅλον . διττοῦ δὲ ὄντος τοὐ καθ’ αὑτό , τοῦ τε ἐν τῷ ὁρισμῷ τὸ ὑποκείμενον παραλαμβάνοντος καὶ ὃ ἐν τῷ τοῦ ὑποκειμένου ὁρισμῷ παραλαμβάνεται τοιαῦτα δέ ἐστι τὸ λογικὸν τὸ δίπουν καὶ ἁπλῶς τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν ) , εἰκότως τοῦ προτέρου μόνον ἐμνήσθη · τοῦτο γὰρ μόνον τῶν συμβεβηκότων ἐστί , τὸ δὲ λοιπὸν ἐπὶ οὐσιῶν λέγεται μέρος γάρ ἐστι τῆς οὐσίας ) , κἂν ὑπόθοιτό τις τοῦτο ὃ βουλόμεθα , δίδωσι διαιρετὴν εἶναι τὴν οὐσίαν εἰς οὐσίας . ὅτι μὲν οὖν τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ὄντος παραλαμβανόμενα οὐ συμβέβηκεν αὐτῷ οὔτε ὡς χωριστὰ οὔτε ὡς ἀχώ · ριστα , δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων . μήποτε οὖν ἄλλῳ τινὶ συμβεβήκασιν . ’ ) ἀλλ’ εἰ τοῦτο , τῷ αὐτῷ καὶ τὸ ὅλον συμβεβηκὸς ἄν εἴη · ᾧ γὰρ τὰ μέρη ὑπάρχει , τούτῳ καὶ τὸ ὅλον , καὶ ἔμπαλιν . ἀλλ’ ἀδύνατον τὸ ὂν συμβεβη - κὸς εἶναι ἄλλῳ · ὥστε οὐδὲ ἑτέρῳ συμβεβηκέναι δυνατὸν τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβανόμενα . τοῦτο δὲ ἐδείχθη διὰ τοῦ τετάρτου λήμματος , ὅτι ᾧ τὰ μέρη ὑπάρχει , τούτῳ καὶ τὸ ὅλον . εἰ δέ τις εἴποι ὅτι εἰ μὲν πάντα τὰ μέρη ἑνὶ συμβεβηκότα εἴη , καλῶς ἄν καὶ τὸ ὅλον τῷ αὐτῷ συμβαίνοι , εἰ δὲ ἄλλῳ ἄλλο μέρος , οὐκέτι οἷον ἄλλῳ τὸ ζῷον , ἄλλῳ τὸ δίπουν · οὐ γὰρ τὸ δίπουν εὐθὺς καὶ ἄνθρωπος ) , φημὶ οὖν ὅτι ἐπειδὴ τὸν ἄτομον λαμ - βάνω ἄνθρωπον , δηλονότι καὶ τὸ ἰδικὸν τούτου ζῷον καὶ τὸ δίπουν παρα - λήψομαι · εἰ δὲ τοῦτο , μερισθήσεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος , ὥστε ᾧ τὸ δίπουν ὑπάρξει , καὶ τὸ τοὐ ὅλου μέρος ὑπάρξει , ᾧ δὲ πάντα τὰ μέρη , καὶ τὸ ὅλον . ὥστε οὐδὲ ἄλλῳ συμβεβηκέναι δυνατὸν τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβανόμενα . ὅλως ἄρα συμβεβηκότα εἶναι οὐ δύνανται . εἰ δὲ οὐσίαι , πολλὰ τὰ ὄντα καὶ οὐχ ἕν · μερίζεται γὰρ τὸ ὂν εἰς ἕτερα τῷ εἴδει ὄντα . Ὅτι δὲ διαιρεῖται τὸ ὅπερ ὂν εἰς ὅπερ ὄν τι ἄλλο καὶ τῷ λόγῳ φανερόν . εἰπὼν προσεχῶς ὅτι “ οὐ τοίνυν ούδε μέγεθος ἕξει τὸ εἰ γὰρ ἕν ἐστι τὸ ὄν , τοῦτο δέ ἐστιν ἡ οὐσία , δηλονότι οὐχ ἕξει τι μέγεθος · τοῦτο γὰρ τοῦ ποσοῦ . εἰ γὰρ ἕξει , ἐπειδὴ ἕτερος ὁ τοῦ ποσοῦ λόγος καὶ ἕτερος ὁ τῆς οὐσίας , πλείονα ἔσονται τὰ ὄντα · εἰ γάρ τις ὑπόθοιτο τὸ ποσὸν ὑπάρχειν μὲν τῇ οὐσίᾳ , μὴ ὂν δὲ εἶναι , εἵπετο τὸ αὐτὸ καὶ ὂν καὶ μὴ ὂν εἶναι . ἀνάγκη οὖν , εἴπερ ἡ οὐσία τὸ ὄν , μηδὲ μέγεθος αὐτὴν ἔχειν μηδ’ ὅλως ἕτερόν τι τῶν συμβεβηκότων . καὶ ἕπεται μὲν καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ τὸ ἐναντιοῦσθαι αὐτοὺς ταῖς ἰδίαις ὑποθέσεσιν οὕτω γὰρ οὔτε ἄπειρον ἔσται , οὔτε πεπερασμένον ) , πλὴν νῦν δείκνυσιν ὅτι κἂν τοῦτο αὐτοὺς λέγειν ὑποθώμεθα , αὐτὴν καθ’ αὑτὴν μόνην εἶναι τὴν οὐσίαν χωρὶς συμβεβηκότων , καὶ οὕτως οὐδὲν ἧττον δείκνυται πολλὰ τὰ ὄντα · διαιρεῖται γὰρ αὕτη ἡ οὐσία εἰς ἑτέρας οὐσίας τῷ ὁριστικῷ λόγῳ , εἰ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ αἱ αὐταί εἰσιν . ὁ γὰρ ἄνθρωπος , εἰ καὶ εἷς ἐστιν αὐτῷ τούτῳ τῷ ἄνθρωπος εἶναι , ἀλλ’ οὖν διαιρεῖται εἰς τὸ ζῷον καὶ τὸ λογικὸν καὶ τὸ θνητόν , ἅτινα ἕτερα καὶ ἀλλήλων εἰσὶ κατὰ τὸν ὁριστικὸν λόγον . ἢ οὖν εἰς τὸ καὶ τῷ λόγωι ὑποστικτέον , ἵνα ᾖ ῾ὅτι δὲ ἡ οὐσία διαιρεῖται εἰς ἑτέρας οὐσίας φερούσας ἀλλήλων τῷ λόγῳ τῷ ὁριστικῷ , εἰ καὶ μὴ τῷ ὑποκειμενῳ , στικτέον μετὰ τὸ εἰς ὅπερ ὄν τι ἄλλο , εἶτα ἐφεξῆς τὸ καὶ τῷ λόγῳ φανερὸν ἀντὶ τοῦ καὶ τῷ λόγῳ δεῖξαι δυνατόν · ῾ὅτι ἡ οὐσία διαιρεῖται ἑτέρας οὐσίας , ὡς δὴ τούτου μὲν ἐκ τῆς ἐναργείας φανέρου ὄντος , οεικνυμένου δὲ καὶ λόγῳ᾿ . p . 186b17 Εἰ γὰρ μὴ ὅπερ ὄν τι , συμβεβηκότα ἔσται . Εἰ γὰρ τὰ εἰς ἃ ὁ ἄνθρωπος διαιρεῖται ὑπὸ τοῦ ὁριστικοῦ λόγου μὴ εἰσὶν οὐσίαι .. ἀνάγκη συμβεβηκότα εἶναι · εἰ δὲ τοῦτο , ἀνάγκη ἢ αὐτῷ ἐκείνῳ συμβεβηκέναι ἢ ἑτέρῳ , καὶ ἢ χωριστὰ εἶναι ἢ ἀχώριστα , ἀμφότερα δὲ ἀδύνατον . p . 186b18 Συμβεβηκός τε γὰρ λέγεται τοῦτο , ἢ ὅ ἐνδέχεται b 7r ὑπάρχειν καὶ μή . Τοῦτο τὸ πρῶτον ἀξιώμα , ὅτι τὸ χωριστὸν συμβεβηκὸς οὐκ ἔστιν ὅτε καὶ οὐχ ὑπάρχει . ἢ οὗ ἐν τῷ λόγῳ ὑπάρχει τὸ ᾧ συμβέκηκεν . τὸ δεύτερον ἀξίωμα , ὅτι ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ ἀχωρίστου συμ - βεβηκότος τὸ ὑποκείμενον παραλαμβάνεται , οὐ παντὸς δὲ ἀχωρίστου , ἀλλὰ τοῦ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντος · καθ’ αὑτὸ γὰρ τῇ ῥινὶ ἡ σιμότης . οἶον τὸ μὲ·ν καθῆσθαι ὡς χωριζόμενον . παράδειγμα τοῦ προτέρου · τῷ γὰρ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει τὸ καθῆσθαι οὐκ ἀεί , ἀλλὰ ποτὲ μὲν ποτὲ δὲ οὔ . ἐν δὲ τῷ σιμῷ ὑπάρχει ὁ λόγος ὁ τῆς ῥινός . παράδειγμα τοῦ δευτέρου . p . 186b23 Ἔτι ὅσα ἐν τῷ ὁριστικῷ λόγῳ ἔνεστιν ἢ ἐξ ὧν ἐστίν , ἐν τῷ λόγῳ τῷ τούτων οὐκ ἐνυπάρχει ὁ λόγος ὁ τοῦ ὄλου . Τὸ τρίτον ἀξίωμα , ὅτι ἐν μὲν τῷ τοὺ ὅλου ὁρισμῷ τὸ μέρος παραλαμβάνεται , ἐν δὲ τῷ τοῦ μέρους οὐκέτι τὸ ὅλον . εἰπὼν δὲ ὅσα ἐν τῷ ὁριστικῷ λόγῳ ἔνεστιν , προσέθηκεν ἢ ἐξ ὧν ἐστίν · ὡς γὰρ αὐτὸς εἶπεν ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ , οὐ παντὸς ἔστιν ὁρισμὸν ἀποδοῦναι . οὔτε γὰρ τῶν γενικωτάτων γενῶν , οὔτε τῶν ἀτόμων · εἰ γὰρ ὁ ὁρισμὸς ἐκ γενῶν ἐστι καὶ τῶν συστατικῶν διαφορῶν , οὕτε δὲ τῶν γενικωτάτων γένος ἔστι λαβεῖν οὔτε τῶν ἀτόμων τὰ γὰρ γένη τῶν εἰδῶν ἐστι γένη , οὐχὶ τῶν ἀτόμων ) , δηλονότι οὐδ’ ἂν ὁρισμόν τις τούτων ἀποδοίη . Σωκράτους γὰρ καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀλκιβιάδου οὐδὲν ἂν εἴη κοινὸν γένος οὐδὲ εἶδος , εἴπερ ἑκάστου μὲν ἄθροισμά τι ἴδιον συμβεβηκότων ἐστὶ χαρακτηριστικόν , τούτων δὲ τῶν ἀθροισμάτων οὐκ ἔστι τι συνωνύμως κατηγορῆσαι . ὅταν γὰρ εἴπω Σωκράτης ζῷόν ἐστιν ἢ ἄνθρωπος , οὐ τοῦ ἀθροίσματος τῶν συμβεβηκότων χαρακτηρίζει τὸν Σωκράτην κατηγόρησα τὸ ζῷον , εἰ μὴ παρὰ φύσιν παρὰ φύσιν γὰρ λέγεται κατηγορία ὅταν τοῦ συμβεβηκότος τὴν οὐσίαν κατηγορή - σωμεν , ὡς ὅταν εἴπω τὸ λευκὸν τοῦτο ἄνθρωπός ἐστι · κατὰ φύσιν γὰρ κατηγορῶ , ὅταν τῆς οὐσίας τὸ συμβεβηκὸς κατηγορήσω ) , ἀλλὰ τῷ ἀνθρώπῳ τῶ μερικῶ φημι ὑπάρχειν τὸ ζῶον , καὶ ζῷον οὐ τὸ τυχόν . ἀλλὰ τὸ μερικὸν τὸ αὐτῷ ἐκείνῳ ὑπάρχον · οὐ γὰρ δὴ ὁ Σωκράτης τὸ ζῷόν ἐστι τὸ γενικόν , τὸ κοινῶς πάντων κατηγορούμενον . ὡσαύτως καὶ τὸν ἄνθρωπον αὐτοῦ κατηγορεῖσθαί φαμεν τὸν αὐτῷ πάλιν ὑπάρχοντα , τὸν συγκείμενον ἐκ τοῦδε τοῦ ζῴου καὶ τοῦδε τοῦ λογικοῦ . ἐπεὶ οὖν , ὡς εἶπον , οὐ πάντα ὁρισμῷ σημαίνεται , ἀλλ’ ἔστιν ἃ καὶ ὑπογραφικῷ λόγῳ , διὰ τοῦτο εἶπεν ἢ ἐξ ὧν ἐστίν · οὔτε γὰρ τὰ ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβανόμενα εἰς τὸν ἴδιον ἕκαστον ἑαυτοῦ ὁρισμὸν τὸ ὅλον παραλαμβάνει οἷον τὸ ζῷον τὸν ἄνθρωπον ἢ τὸν ἵππον , οὗ ἐν τῷ ὁρισμῷ παραλαμβάνεται ) , οὔτε τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , ἐξ ὧν τὸ σύνθετον σῶμα σύγκειται , εἰς τὸν ἴδιον ἕκαστον ἑαυτοῦ ὁρισμὸν τὸ σύνθετον σῶμα παραλαμβάνει , οὔτε μὴν εἰς τὸν ὁρισμὸν τοῦ τῆς κλίνης ποδὸς ἡ κλίνη , οὔτε εἰς τὸν τῆς χειρὸς ὁ Σωκράτης . ἐπιτήρησον . δὲ ὅτι οὐκ ἐπήγαγε τὸ τέταρτον ἀξίωμα νῦν , προσθήσει δὲ αὐτὸ ἐφεξῆς . p . 186b26 Εἰ τοίνυν ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον καὶ τῷ συμβέβηκε τὸ δίπουν , ἀνάγκη χωριστὸν εἷναι αὐτό , ὥστε ἐνδέχοιτ᾿ ἂν μὴ δίπουν εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ἢ ἐν τῷ λόγῳ τῷ τοῦ δίποδος ἐνέσται ὁ τοῦ ἀνθρώπου λόγος . Εἰ τὰ παρ’ ἡμῶν ληφθέντα , φησίν , ἀξιώματα οὕτως ἔχει ὥσπερ εἴρηται , ἔστι δὲ τὰ μέρη τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου συμβεβηκότα τῷ ἀνθρώπῳ , ἢ χωριστά εἰσιν αὐτοῦ συμβεβηκότα καὶ ἐνδέχεταί ποτε τὸν ἄνθρωπον μὴ εἶναι δίποδα ἢ ζῷον ἢ λογικόν , ἢ ἀχώριστα καὶ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ δίποδος ἢ τοῦ ζῴου ἢ τοῦ λογικοῦ τὸν ἄνθρωπον παραληψόμεθα . ἀμφότερα δὲ ἀδύνατα · ἀεί τε γὰρ δίπουν ὁ ἄνθρωπος καὶ λογικὸν καὶ οὐκ ἐν τῷ ὁρισμῷ τῶν μερῶν τὰ ὅλα παραλαμβάνεται . ἀλλ’ ἔμπαλιν εἰς τὸν τῶν ὅλων τὰ μέρη . τὸ δὲ ἑξῆς · ἀνάγκη χωριστὸν εἶναι αὐτό , ἢ ἐν τῷ λόγῳ τῷ τοῦ δίποδους ἐνέσται ὁ τοῦ ἀνθρώπου λόγος , τουτέστιν ἀνάγκη ἢ χωριστὸν συμβεβηκὸς εἶναι αὐτὸ τοῦ ἀνθρώπου . ἢ ἀχώριστον . p . 185 b31 Εἰ δὲ ἄλλῳ συμβέβηκε τὸ δίπουν καὶ τὸ ζῷον , καὶ ἐστιν ἑκάτερον ὅπερ ὄν τι , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἄν εἴη τῶν συμβεβηκότων ἑτέρῳ . Δείξας ὅτι ἀδύνατον τὰ μέρη τοῦ ὁρισμοῦ αὐτῷ ἐκείνῳ συμβεβηκέναι εἰ γάρ , φησί , τὰ μέρη τοῦ ὁρισμοῦ μὴ εἰσὶν οὐσίαι τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ καὶ μή ἐστιν ἑκάτερον ὅπερ ὅν τι ) , συμβέβηκε δ’ εἰ ἐν ἄλλῳ τινί , ἐπειδὴ ᾧ τὰ μέρη ὑπάρχει τούτῳ καὶ τὸ ὅλον , καὶ τὸ ὅλον ἄν εἴη συμβεβηκὸς ἑτέρῳ . ὥστε ὁ ἄνθρωπος καὶ ἁπλῶς ἡ οὐσία τῶν συμβεβηκότων τινὶ ἔσται , ὅπερ ἄτοπον καὶ ἀδύνατον , τὴν οὐσίαν συμβεβηκὸς εἷναι . p . 186β33 Ἀλλά τὸ ὅπερ ὂν ἔστω μηδενὶ συμβεβηκός . Ἐπειδὴ εἶπε " καἰ ὁ ἄνθρωπος ἔσται τῶν συμβεβηκότων έτέρῳ " , καὶ εἰς τοῦτο ὡς ἄτοπον ἀπήγαγε τὸν λόγον , διὰ τοῦτό φησιν ὅτι ὑποκείσθω τοῦτο ἡμῖν όμολογούμενον , ἐπειδὴ καὶ ὑπὸ τῆς ἐναργείας μαρτυρεῖται , ὅτι ἡ οὐσία οὐκ ἔστι τῶν ἑτέρῳ τινὶ συμβεβηκότων , ἀλλὰ τῶν καθ’ αὑτὸ ύφεστηκότων . p . 186β34 Καὶ καθ' οὗ ἄμφω καὶ ἑκάτερον ] , καὶ τὸ ἐκ τούτων λεγέσθω . Ἐπειδὴ ἔλαβεν ὅτι ᾧ τὰ μέρη συμβεβήκασιν ἀνάγκη καὶ τὸ ὅλον συμ βεβηκέναι μὴ προüποθέμενος αὐτό , διὰ τοῦτο νῦν αὐτὸ τίθησι , καί φησιν · καὶ τοῦτο κείσθω ἡμῖν ἀξίωμα ἐκ τῆς ἐναργείας όμολογούμενον , ὅτι καθ’ οὗ ἂν κατηγορηθῇ πάντα τὰ μέρη , καὶ τὸ ἐκ πάντων συγκείμενον κατηγορεῖται · εἰ γὰρ μὴ ἔστιν ἕτερον τῶν μερῶν τὸ ὅλον , ἀνάγκη πᾶσα ᾧ ἄν ὑπάρξῃ πάντα τὰ μέρη , τούτῳ καὶ τὸ ὅλον ὑπάρξαι . ἐὰν δὲ ἔχῃ ἡ γραφὴ τὸ καὶ ἑκάτερον , οὕτως ἐξηγητέον · καὶ καθ’ οὗ ἄμφω ἅμα τὰ μέρη κατηγορεῖται καὶ ἑκάτερον ἰδία , κατηγορηθήσεται καὶ τὸ ὅλον τὸ ἐκ τούτων συγκείμενον . ἐὰν δὲ ᾖ ἡ γραφὴ καὶ καθόλου , οὕτω νοητέον · καὶ καθο - λικῷ λόγῳ ἄμφω ἐπὶ τοὐ αὐτοῦ κατηγορητέον , ἐφ’ οὗ τὰ μέρη ἐπὶ τούτου καὶ τὸ ὅλον , καὶ ἔμπαλιν . p . 186b35 Ἐξ ὰδιαιρέτων ἄρα τὸ πᾶν . Toῦτο διττῶς ἐξηγητέον · ἢ γὰρ ἐξ ἀδιαιρέτων , τουτέστιν ἐκ ση - μείων ἐπειδὴ γὰρ τὸ κυρίως ἕν , λέγω δὴ τὸ τῷ | ἀριθμῷ ἕν , τριχῶς ἐλέγετο ἢ ὡς συνεχὲς ἢ ὡς ἀδιαίρετον ἢ ὡς τῷ λόγῳ ταὐτόν , ἀνελὼν ὅτι οὔτε ὡς τῷ λόγῳ ταὐτὸν δυνατὸν εἶναι , οὔτε ὡς συνεχὲς κατ’ οὐ - δένα τρόπον οὔτε ὡς οὐσίας ὄντος τοῦ συνεχοῦς οὔτε ὡς συμβεβηκότος οὔτε ὡς ἐξ ἀμφοῖν συγκειμένου , καὶ οὐσίας οὗτε δεκτικῆς τῶν συμβεβη - κότων οὔτε μή , εἰκότως τὸν λειπόμενον εἰσάγει τρόπον . εἰ γὰρ τὸ κυρίως ἓν μήτε ὡς συνεχὲς εἴη μήτε ὡς τῷ λόγῳ ταὐτόν , λείπεται αὐτὸ σημεῖον εἶναι καὶ ἐκ σημείων · σημεῖον μὲν γὰρ τῷ μήτε συνεχὲς εἶναι μήτε τῷ λόγῳ ταὐτόν , ἐκ σημείων δὲ τῷ τὸν ὁριστικὸν αὐτοῦ λόγον πλείονα παρα - λαμβάνειν ἐξ ἀνάγκης ὀνόματα σημαντικά τινων ἃ μέρη αὐτοῦ γίνεται ) , ἢ οὖν οὕτως τὸ ἐξ ἀδιαιρέτων , ἢ ἐξ ἀδιαιρέτων ἀντὶ τοῦ ἐξ οὐσιῶν . ἐπεὶ γὰρ ἔδειξεν ὅτι ἀδύνατον τὸν τοῦ ἀνθρώπου ἤτοι τὸν τοῦ ὄντος λόγον εἰς συμβεβηκότα διαιρεῖσθαι , ἕπεται τὸ εἰς οὐσίας εἶναι αὐτοῦ τὴν διαίρεσιν , ἐπειδὴ ἀνάγκη πάντως πολλά τινα σημαίνειν τὸν ὁρισμόν · ὥστε συγκέοιτο ἂν τὸ ὂν ἐξ ὄντων μόνον , τουτέστιν ἐξ οὐσιῶν μόνον . καὶ οὕτως οὖν πολλὰ τὰ ὄντα , κἄν μὴ διαιρῆται ἐνεργείᾳ τὸ πᾶν . εἰ δὲ ἐξ οὐσιῶν μόνον , οὐδαμῶς μεθέξει τοῦ ποσοῦ , εἰ δὲ τοῦτο , οὔτε πεπερασμένον ἔσται οὔτε ἄπειρον . καὶ ἐπίτηδες οὕτως εἶπε τὸ πᾶν καὶ οὐ τὸ ὄν , πληκτικώτερον ποιῶν τὸ πᾶν , ἐπειδὴ ἐκ διωρισμένων ἐστὶ ποσῶν • τὸ οὖν πάν , φησίν , ὅπερ ἔφης ἓν εἶναι , καὶ οὕτως ἐκ πλειόνων οὐσιῶν ἔσται , καὶ οὐκέτι ἓν ἄν εἴη , ἀλλὰ πολλά . p . 187a1 Ἔνιοι δὲ ἐνέδοσαν τοῖς λόγοις ἀμφοτέροις . Ἐλέγξας τὸν Παρμενίδειον λόγον , νῦν φησιν ὅτι οὐχ ἠμεῖς μόνοι πρὸς αὐτὸν ἀντειρήκαμεν , ἀλλὰ καὶ οἱ πρὸ ἡμῶν , εἰ καὶ · μὴ δεόντως ἐποιήσαντο τὴν · ἀπάντησιν . εἶτα βουλόμενος ἐλέγξαι αὐτοὺς οὐ καλῶς ἐπιλυσαμένους τὸν Παρμενίδου λόγον , πρότερον αὐτὸν τὸν λόγον αὐτοῦ ἐκτίθεται , οὐ τοῦτον δὲ ὃν καὶ πρότερον ἐξέθετο , ἀλλὰ τὸν δεύτερον . ἔστι δὲ ὁ δεύτερος τοῦ Παρμενίδου λόγος τοιοῦτος · εἰ τὸ ὂν ἓν σημαίνει καὶ ἡ ἀντίφασις οὐ συναληθεύει , ἓν ἄρα τὸ ὅν . εἰσὶ δὲ ἐν ὥ λόγῳ αἱ δύο ὑποθέσεις ἀντὶ μιᾶς ἐν ἡγουμένου λόγῳ παραλαμβανόμεναι ῾εἰ τὸ ὂν ἓν σημαίνει καὶ ἡ ἀντίφασις οὐ συναληθεύει᾿ , εἶτα ἑπόμενον ῾ἒν ἄρα τὸ ὄν᾿ . καὶ πολλάκις γὰρ οὐ μιᾷ μόνῃ ὑποθέσει ἀκολουθεῖ τὸ ἑπόμενον , ἀλλὰ δύο , οἷον ἐὰν εἴπω ἱεῖ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , ἔστι τὰ ὑπὸ γῆν δικαιωτήρια᾿ . οὐκ ἀναγκαίως ἕψεται τῷ ἡγουμένῳ τὸ έπόμενον · τί γὰρ εἰ καὶ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος εἴη , πρόνοια δὲ μὴ εἴη ; ἐὰν δὲ ἀμφοτέρας τἀς ὑποθέσεις συμπλέξω πλέξω ῾εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάκατος καὶ εἰ ἔστι πρόνοια᾿ , τότε ὂτι ἔστι τὰ ὑπὸ γῆν δικαιωτήρια . ἀλλ’ οὐδὲ τῇ ἑτέρᾳ μόνῃ ἕπεται · κἄν γὰρ πρόνοια μὲν ᾖ , ἡ ψυχὴ δὲ ἀθάνατος μὴ εἴη , οὐκ ἔστι τὰ ὑπὸ γῆν δικαιωτήρια , τοῦ κρινομένου μὴ ὄντος . ὥσπερ οὖν ἐνταῦθα ταῖς δύο μὲν ὑποθέσεσιν ἀκολουθεῖ τὸ ἑπόμενον , τῇ δὲ ἑτέρᾳ μόνῃ οὐκέτι , καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου τοῦ Παρμενίδου . κἄν τε γὰρ ἓν σημαίνει τὸ ὄν , συναληθεύει δὲ ἡ ἀντίφασις , οὐκέτι ἕπεται τὸ ὂν ἓν εἶναι εἰ γὰρ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις , ἔστι καὶ τὸ μὴ ὂν δηλονότι · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκέτι ἓν τὸ ὄν ) , κἄν τε πάλιν μὴ συναληθεύῃ μὲν ἡ ἀντίφασις , τὸ δὲ ὂν μὴ ἓν σημαίνοι ἀλλὰ πλείονα , δῆλον ὅτι οὐκ ἀκολουθήσει τὸ ἓν εἶναι τὸ ὄν . ἐὰν δὲ ἀμφοτέρας συμπλέξωμεν . τήν τε λέγουσαν τὸ ὄν ἓν σημαίνειν καὶ τὴν λέγουσαν μὴ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , εὐλόγως ἀκολουθήσει ἀμφοτέραις τὸ ἓν εἶναι τὸ ὄν . ὁ μὲν οὖν Παρμενίδου λόγος ἓν κατασκευάζων τὸ ὃν τοιουτος . χηνῶν δὲ ὁ τούτου μαθητὴς συνηγορῶν τῷ διδασκάλῳ κατεσκεύαζεν ὅτι καὶ ἓν τὸ ὃν καὶ ἀκίνητον ἐξ ἀνάγκης , ταῦτα δὲ κατεσκεύαζεν ἐκ τῆς ἐπ’ ἄπειρον τῶν συνεχῶν διχοτομίας . εἰ γὰρ μὴ ἓν εἴη τὸ ὂν καὶ ἀδιαίρετον , ἀλλὰ διαιροῖτο εἰς πλείονα , οὐδὲν ἔσται κυρίως ἕν εἰ γὰρ διαιροῖτο τὸ συνεχές , ἐπ’ ἄπειρον ἄν εἴη διαιρετόν ) , εἰ δὲ μηδέν ἐστι κυρίως ἕν , οὐδὲ πολλά , εἴ γε τὰ πολλὰ ἐκ πολλῶν ἑνάδων σύγκειται . ἀδύνατον ἄρα εἰς πολλὰ διαιρεῖσθαι τὸ ὄν ·· μόνως ἄρα ἕν ἐστιν . ἢ οὕτως · εἰ μὴ τὸ ὂν ἓν εἴη , φησί , καὶ ἀδιαίρετον , οὐδὲ πολλὰ ἔσται · τὰ γὰρ πολλὰ ἐκ πολλῶν ἑνάδων . ἑκάστη οὖν ἑνὰς ἤτοι μία ἐστὶ καὶ ἀδιαίρετος , ἢ καὶ αὐτὴ εἰς πολλὰ διαιρεῖται . εἰ μὲν οὖν μία ἐστὶ καὶ ἀδιαίρετος ἑκάστη μονάς , ἐξ ἀτόμων μεγεθῶν τὸ πᾶν ἔσται , εἰ δὲ καὶ αὗται διαιροῦνται , πάλιν περὶ ἑκάστης τῶν διαιρουμένων μονάδων πευσόμεθα ταὐτά · καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . ὥστε ἀπειράκις ἄπειρον ἔσται τὸ πᾶν , εἰ πολλὰ εἴη τὰ ὄντι εἰ δὲ τοῦτο ἄτοπον , μόνως ἄρα ἓν τὸ ὄν , καὶ πολλὰ εἶναι τὰ ὄντα οὐχ οἷόν τε · ἑκάστην γὰρ μονάδα ἀπειράκις τεμεῖν ἀνάγκη , ὅπερ ἄτοπον . ὅτι δὲ τὸ ἓν τοῦτο καὶ ἀκίνητόν ἐστιν , ἐκέχρητο λόγῳ τοιούτῳ . εἰ κινεῖταί τι , φησί , τήνδε τὴν πεπερασμένην γραμμήν , ἀνάγκη πᾶσα πρὶν τὴν ὅλην κινηθῆναι ’ . τὴν ἡμίσειαν κινηθῆναι , καὶ πρὶν τὸ ἥμισυ τῆς ὅλης κινηθῆναι , ἀνάγκη πρότερον τὸ τέταρτον , καὶ πρὸ τοῦ τετάρτου τὸ ὄγδοον , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπει - ρον · τὸ γὰρ συνεχὲς ἐπ’ ἄπειρόν ἐστι διαιρετόν . ἀνάγκη ἄρα , εἰ κινεῖταί τι πεπερασμέην γραμμήν , ἄπειρά τινα κινηθῆναι μεγέθη πρότερον · εἰ δὲ τοῦτο , πᾶσα δὲ κίνησις ἔν τινι χρόνῳ πεπερασμένῳ γίνεται οὐδὲν γὰρ ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ κινεῖται ) , ἔσται ἄρα τὰ ἄπειρα μεγέθη κινηθῆναι ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ , ὅπερ ἀδύνατον · ὅλως δὲ τὸ ἄπειρον ἀδιεξίτητον . Πρὸς οὖν τοὺς λόγους τούτους , φησίν , ἐνέδοσαν οἱ πρὸ ἠμῶν , τόν τε τοῦ Παρμενίδον καὶ τὸν τοῦ Ζήνωνος . ἐνδεδωκέναι δὲ αὐτούς φησι διὰ τὸ μαλακώ - τερον ἐνστῆναι αὐτοὺς πρὸς τοὺς λόγους · μαλακώτερον δὲ ἐνέστησαν , διότι ταῖς προτάσεσι συγχωρήσαντες τῷ συμπεράσματι διεμάχοντο , λῦσαι μὲν τοὺς λόγους οὐκ ἰσχύσαντες , πρὸς τὸ συμπέρασμα δὲ διατεινόμενοι . ὅτι μὲν γὰρ τὸ ὂν ἓν σημαίνει καὶ ἡ ἀντίφασις οὐ συναληθεύει ἐνεδίδοσαν , τῷ δὲ ἑπομένῳ οὐκέτι συνεχώρουν , τῷ ἓν εἶναι τὸ ὄν , τοὺς | μὲν λόγους οὐκ ἀναλύοντες , ἀντικατασκευάζοντες δὲ καὶ εἰς ἑτέραν ἀπορίαν ἄγοντες τὸν λόγον . ταῦτα δέ φασιν αὐτὸν αἰνίττεσθαι εἰς Πλάτωνα καὶ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ ὁ Θεμίστιος · ὑποτιθέμενος γὰρ ὁ Πλατῶν , φασίν , ἐν τῷ Σοφιστῇ εἶναι τὸ καθόλου μὴ ὄν , ὅπερ τὴν τοῦ ὄντος φύσιν ἐκπέφευγεν . ἀνῄρει τὸ τὰ πάντ·α ἓν εἶναι λέγων οὕτως · ἱεῖ τὸ ὂν πᾶν ἕν ἐστιν , οὐκ ἔσται τὸ μὴ ὄν · ἀλλὰ μὴν ἔστι τὸ μὴ ὄν · οὐκ ἄρα τὸ ὂν πᾶν ἕν ἐστι᾿ . πόθεν δὲ ὁ Πλατῶν συγχωρῶν ἓν σημαίνειν τὸ ὄν , οὐκέτι συνεχώρει τὸ ἓν εἶναι καὶ τὰ πάντα : διότι ᾤετο αὐτοὺς τὸ ὂν τὸ ὄντως ὂν λέγειν , λέγω δὴ τὴν ἰδέαν καὶ τὸ νοητόν , ὅπερ καὶ αὐτὸς καὶ μόνον ἔλεγεν εῖναι ἄν καὶ παρὰ τοῦτο πᾶν οὐκ ὂν καὶ ἓν εἶναι τοῦτο . ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτο , ἓν εἶναι ἔλεγε καὶ μόνον ὄν , οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦτο πᾶν μὴ εἶναι ἔλεγεν · εἶναι γὰρ καὶ τὸ μὴ ὄν , τουτέστι ἥν ἄμορφον ὕλην , ἥτις εἰ καὶ παντελῶς ἑτέρα ἐστὶ τοῦ ὄντος , ἀλλ’ οὖν ἔστι καὶ αὐτή . συγκεῖσθαι οὖν ἔλεγε τὸ πᾶν ἔκ τε τοῦ ὄντος , ὃ καὶ ἓν εἶναι ἐδίδου , καὶ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ὅπερ τὴν ὕλην εἶναι ὑπελάμβανεν . ἔνθεν τῇ προτάσει συγχωρῶν τῇ λεγούσῃ τὸ ὂν ἓν σημαίνειν , οὐκέτι συνεχώρει τῷ ἁπλῶς πᾶν ὅτιπερ ἐστὶ τοῦτο ἓν εἶναι , ὅπερ τὸ τοῦ συλλογισμοῦ συμπέρασμα ἐβούλετο . μέμφεται οὖν αὐτῷ ὁ Ἀριστοτέλης ὡς μαλακῶς πρὸς τὸν συλλογισμὸν τοῦ Παρμενίδου ἀπαντήσαντι · τοῦτο δέ , συγχωρήσας τὸ ὂν ἓν σημαίνειν , οὐκέτι συγχωρεῖ τὸ ὃν πᾶν ἓν εἶναι , διὰ τὸ εἰσάγειν ἑτέραν τινὰ φύσιν , ἣν εἰ καὶ παντελῶς ἑτέραν εἶναι λέγει τοῦ ὄντος , εἶναι μέντοι καὶ ταύτην λέγει . τοῦτο γὰρ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τῇ ἀντιφάσει περιπίπτειν · συγχωρήσας γὰρ τὸ ὂν ἓν εἶναι , λέγει πάλιν ὅτι πολλὰ τὰ ὄντα διὰ τὸ εἶναι καὶ τὸ μὴ ὄν , ὅπερ τοῦ ὄντος παντελῶς ἐστιν ἕτερον . τοῦτο δὲ τί διαφέρει τοῦ τὸ ὂν ἕν τε εἶναι λέγειν καὶ οὐχ ἕν ; οὐδὲ γὰρ διὰ τοῦ τὸ μὲν κυρίως εἶναι λέγειν , τὸ δὲ μὴ κυρίως , ἐκφεύγει τὴν ἀντίφασιν , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον αὐτῇ περιπίπτει · διαφορὰς γὰρ τῶν ὄντων ποιῶν πλείω φανερῶς ἀριθμὸν αὐτοῖς ἀποδίδωσι . διὰ τοῦτο οὖν μέμφεται αὐτῷ ὁ Ἀριστοτέλης καί φησιν ὅτι δυνατὸν ἦν καὶ συγχωρήσαντα μίαν εἶναι τὴν τοῦ ὄντος φύσιν δεῖξαι ὅτι οὕτως πολλὰ τὰ ὄντα , οὐ διὰ τὸ ὑπο - θέσθαι τὸ ἀπλῶς μὴ ὄν , ὅπερ καθόλου τοῦ ὄντος ἐστὶν ἕτερον τοῦτο γάρ , ὥσπερ εἶπον , οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ ἀντιφάσει περιπεσεῖν ) , ἀλλὰ διὰ τοῦ ὑποθέσθαι τὸ τὶ μὴ ὄν , ὅπερ οὐχ ἕτερόν ἐστι τοῦ ὄντος , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ ὄντι τὸ εἷναι ἔχει , λέγω δὴ τὸ κατὰ τὴν ἑτερόγητα μὴ ὄν , ὅπερ καὶ αὐτὸς ὁ Πλάτων φησὶν οὐ παρ’ ἔλαττον εἶναι τοῦ ὄντος . κἄν γὰρ συνάγηται ἐκ τοῦ Παρμενίδου λόγου ἓν εἶναι τὸ ὄν , οὐκ ἀνάγκη τὸ κατ’ ἀριθμὸν ἓν συνάγεσθαι . οὐδὲ γὰρ ἕπεται τοῦτο ταῖς προτάσεσι . τὸ γὰρ ἓν σημαίνειν τὸ ὂν οὐ τῷ ἀριθμῷ ἕν ἐστι σημαίνειν , οὐδὲ τοῦτο συγχωρήσομεν , ἀλλὰ τῷ γένει ἕν . ὥστε καὶ τὸ συμπέρασμα τὸ τῷ γένει ἓν συνάξει . εἰ δὲ τῷ γένει ἓν τὸ ὄν , οἷον εἰ τύχοι ζῷον ἢ οὐσία , ἐστὶν ἐν τούτῳ δηλονότι καὶ τὸ μὴ ὅν , οὐ τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , ἀλλὰ τὸ τὶ μὴ ὄν , ὅπερ καὶ τὶ ὄν ἐστιν . ὁ γὰρ ἄνθρωπος ὂν καὶ μὴ ὄν ἐστιν · οὐ γάρ ἐστιν ἵππος ἢ ὄνος . εἰ δὲ ἔστι καὶ τὸ μὴ ὄν , πολλὰ ἄρα τὸ ὄν , καὶ οὐκ ἔστι τοῦτο τῇ ἀντιφάσει περιπεσεῖν · οὐδὲ γὰρ ἓν λέγοντες εἶναι τὸ ὂν καὶ παρὰ τοῦτο ἕτερον μὴ εἶναι , τὸ μὴ ὂν εἰσάγομεν τὸ ἐκπεπτωκὸς παντελῶς τοῦ ὄντος τοῦτο γὰρ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τὸ αὐτὸ ὃν καὶ μὴ ὂν λέγειν ) , ἀλλὰ τὸ κατὰ τὴν ἑτερότητα μὴ ὄν , ὅπερ καὶ ὄν ἐστιν . ὥστε τὸ αὐτὸ ἄλλως μὲν ὂν ἔσται , ἄλλως δὲ οὐκ ὄν , καὶ οὐ τὸ αὐτὸ κατὰ τὸ αὐτὸ ὂν καὶ μὴ ὄν · οὐ γὰρ ᾗ ἄνθρωπος οὐκ ὄν , ἀλλ’ ᾗ οὐκ ἔστιν ἵππος . τὸ μέντοι λέγειν ὅτι ἔστι τι ὃ παντελῶς ἕτερόν ἐστι τοῦ ὄντος , εἶτα τοῦτο ἐγκαταριθμεῖν τοῖς οὖσι καὶ λέγειν πολλὰ τὰ ὄντα ἄντικρυς τὸ αὐτό ἐστι κατὰ τὸ αὐτὸ ὂν καὶ μὴ ὂν ποιεῖν . ἄλλως τε αὐτόθεν ἔδει τῇ προτάσει ἐνστῆναι τῇ λεγούσῃ τὸ ὂν ἓν σημαίνειν , καὶ διελεῖ τὸ ἓν ποσαχῶς λέγεται , ὅτι ἢ ὀνόματι ἢ πράγματι · καὶ εἰ πράγματι , ἢ γένει ἢ εἴδει ἢ ἀριθμῷ · καὶ εἰ τῷ ἀριθμῷ , ἢ ὡς συνεχὲς ἢ ὡς ἀδιαίρετον ἢ ὡς τῷ λόγῳ ταὐτόν · καὶ δεῖξαι ὅτι κατ’ οὐδεμίαν ὑπόθεσιν ἔρρωται ὁ τοῦ Παρμενίδου λόγος , ὥσπερ αὐτὸς ἐποίησε . Πρὸς μὲν οὖν τοὺς τοῦ Παρμενίδου λόγους οὕτως , πρὸς δὲ τὸν Ζήνωνος τὸν Ξενοκράτην φασὶν ἀπαντῆσαι ὑποθέμενον μὴ ἐπ’ ἄπειρον γίνεσθαι τὴν τῶν μεγεθῶν τομήν · καταλήγειν γὰρ εἰς ἀτόμους γραμμὰς τεμνομένην τὴν γραμμήν . ἠγνόησε δὲ καὶ οὗτος ἀντιφάσει περιπεσὼν διὰ τοῦ δοκεῖν φεύγειν τὴν ἀντίφασιν · τὸ αὐτὸ μὲν γὰρ ἓν καὶ πολλὰ εἶναι οὐκ ἀδύνατον , οὐδὲ ἀντίφασις τὸ τοιοῦτον , εἰ τὸ μὲν ᾖ δύναμει τὸ δὲ ἐνεργείᾳ , ταὐτὸν δὲ ποιεῖν γραμμήν τε καὶ ἀδιαίρετον , ἄντικρυς ποιεῖν ἐστι τὴν γραμμὴν οὐ γραμμὴν καὶ τὸ μέγεθος οὐ μέγεθος , εἴ γε ἐπ’ ἄπειρον διαι - ρετόν ἐστι τὸ μέγεθος . ἔνιοι δὲ ἐνέδοσαν τοῖς λόγοις ἀμφοτέροις . ἀμφοτέροις φησὶ τοῖς τε τοῦ Παρμενίδου καὶ τοῖς τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ Ζήνωνος · τοῖς μὲν τοῦ διδασκάλου ὁ διδάσκαλος Πλατῶν , τοῖς δὲ τοῦ μαθητοῦ Ζήνωνος ὁ μαθητὴς Πλάτωνος ὁ Ξενοκράτης . p . 187a1 Τῷ μὲν ὅτι πάντα ἕν εἰ τὸ ὂν ἓν σημαίνει , ὅτι το μη ον . Τῷ μὲν λόγῳ τοῦ Παρμενίδου , τῷ κατασκευάζοντι ὅτι πάντα ἕν ἐστιν ἐκ τοῦ λαμβάνειν πρότασιν τὴν λέγουσαν τὸ ὄν ἓν ἓν σημαίνειν , ἐνδεδώκασι , δέον εὐθὺς ἐνστῆναι τῇ προτάσει , καὶ ζητῆσαι πῶς λαμβάνουσιν ἓν σημαίνειν τὸ ὄν , καὶ διελεῖν τὸ ἓν ποσαχῶς λέγεται , καὶ δεῖξαι ὅτι κὰτ οὐδὲν τῶν σημαινομένων τοῦ ἑνὸς εὐοδεῖ αὐτοῖς ὁ λόγος , ὅπερ ἡμεῖς ἐποιήσαμεν . οἱ δὲ τούτῳ συγχωρήσαντες , τῷ συμπεράσματι ὅπερ ἀναγκαίως συνήγετο διεμάχοντο διὰ τοῦ ὑποτίθεσθαι εἶναι καὶ τὸ μὴ ὄν . εἴπομεν δὲ τὴν τοῦ Πλάτωνος ἔννοιαν , ὅτι ἐπειδὴ τὸ ὂν ὑπελάμβανεν αὐτοὺς λέγειν τὸ νοητόν , τὴν δὲ ὕλην εἶναι μὲν λέγει ὂν δὲ μὴ εἶναι , μᾶλλον δὲ καὶ τὰ αἰ - σθητὰ πάντα , διὰ τοῦτο καὶ ἓν εἶναι τὸ ὂν συνεχώρει , καὶ μὴ εἶναι I τὰ πάντα ἓν διὰ τὸ εἶναι καὶ τὸ μὴ ὂν . p . 187a2 Τῷ δὲ τῆς διχοτομίας , ἄτομα ποιήσαντες μεγέθη . Ὅτι καὶ τῇ Ζήνωνος ἀπορίᾳ , δι’ ἧς κατεσκεύαζε καὶ ἓν εἶναι τὸ ὂν καὶ ἀκίνητον ἐκ τῆς ἐπ’ ἄπειρον τομῆς τῶν μεγεθῶν , κακῶς ἐνέδοσαν ψευδῶς ὑποθέμενοι μὴ εἶναι ἐπ’ ἄπειρον τὰ μεγέθη διαιρετά . ἐνδεδώκασι γὰρ ὅτι εἰ ἐπ’ ἄπειρον τὰ μεγέθη διαιρετὰ εἴη , μήτε κίνησιν εἶναι , μήτε εἶναί τι κυρίως ἕν , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ πολλά , ἐπειδὴ τὸ πλῆθος ἐκ πολλῶν μονάδων . ἔνθεν ὁ Ξενοκράτης ἀνῄρει τὴν ἐπ’ ἄπειρον τῶν μεγεθῶν τομήν . αὐτὸς γοῦν πολλαχῶς συγχωρήσας τούτῳ ἀληθεῖ ὄντι , ὅμως ἐπελύσατο μοναχῶς τὴν ἀπορίαν ἐν οἷς καὶ τοῦτό φησιν ὅτι τῶν μεγεθῶν ἡ τομὴ δυνάμει μέν ἐστιν ἐπ’ ἄπειρον , ἐνεργείᾳ δὲ οὕ ἀδύνατον γὰρ γενέσθαι ἐνεργείᾳ τὸ ἄπειρον ) , ὥστε καὶ ἡ κίνησις δυνάμει μὲν δι’ ἀπείρων διελεύσεται , ἐνεργείᾳ δὲ διὰ πεπερασμένων · οὐδὲ γὰρ κατὰ σημεῖον γίνεται ἡ κίνησις , ἀλλά κατὰ μέγεθος ὡρισμένον . διχοτομίαν δὲ ἐκάλεσε τὴν Ζήνωνος ἐπιχείρησιν , καὶ δῆλον διὰ τί · διότι τῷ ἀεὶ τὸ ληφθὲν μέγεθος p . 187a3 Φανερὸν δὲ καὶ ὃτι οὐκ ἀληθές , ώς εἰ ἓν σημαίνει τὸ ὂν καὶ μὴ οἷόν τε εἶναι τὴν ἀντίφασιν ἅμα , οὐκ ἔσται οὐδὲν μὴ ὄν · οὐδὲν γὰρ κωλύει μὴ ἁπλῶς εἶναι , ἀλλὰ ὄντι εἶναι τὸ μὴ ὂν . Οὐκ ἀληθῆ , φησίν , ὑπονοεῖ ὁ Πλατῶν ὅτι τῷ συλλογισμῷ τοῦ Παρμενίδου ἕπεται τὸ ἀνῃρῆσθαι καθόλου τὸ μὴ ὂν καὶ κατὰ μηδένα τρόπον δύνασθαι εἶναι · ἕπεται μὲν γὰρ τῇ ὅλῃ τοῦ συλλογισμοῦ ἀγωγῇ τὸ ἓν εἶναι τὸ ὄν , οὐ μέντοι τὸ μηδαμῶς εἶναι τὸ μὴ ὄν . ἐπειδὴ γὰρ τὴν ὅλην ὁ Πλατῶν μὴ ὂν ἐκάλει καὶ ἐξῃρῆσθαι αὐτὴν τῆς τοῦ ὄντος φύσεως ἔλεγεν , εἵπετο δὲ τοῖς Παρμενίδου λόγοις τὸ μηδὲν εἶναι ὅπερ μὴ τῆς τοῦ ὄντος ἐστὶ φύσεως , ἔνθεν συνῆγεν , φησίν . ὁ Πλάτων ὅτι ἕπεται τῷ Παρμενιδείῳ λόγῳ τὸ μηδαμῶς εἶναι τὸ μὴ ὄν . τοῦτο δέ , φησίν , οὐκ ἔστιν ἀληθές · οὐδὲν γὰρ κωλύει καὶ τοῦ συλλογισμοῦ τούτου ἀληθοῦς ὄντος , λέγω δὴ τοὐ κατασκευάζοντος ὅτι ἕν ἐστι τὸ ὄν , εἶναι καὶ τὸ μὴ ὄν . ἀλλ’ οὐ τοῦτο λέγω τὸ μὴ ὂν τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , ὅπερ παντελῶς ἕτερόν ἐστι τοῦ ὄντος , ἀλλὰ τὸ τὶ μὴ ὄν , ὅπερ ἐν τῷ ὄντι ἐστί , τουτέστι τὸ κατὰ τὴν ἑτερότητα μὴ ὄν . τὸ οὖν οὐκ ἀληθές , ὡς εἰ ἓν σημαίνει τὸ ὂν καὶ μὴ οἷόν τε ἅμα εἶναι τὴν ἀντίφασιν , ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀληθὲς τὸ τῷ ὅλῳ συλλο - γισμῷ ἕπεσθαι τὸ μὴ εἶναι μηδὲν μὴ ὄν · τὰς γὰρ προτάσεις ἀντὶ τοῦ ὅλου συλλογισμοῦ ἔθηκε . τὸ δὲ ἑξῆς οὐδὲν γὰρ κωλύει εἶναι τὸ μὴ ὄν , οὐ τὸ ἁπλῶς , ἀλλὰ τὸ τὶ μὴ ὄν . p . 187a6 Tὸ δὲ δὴ φάναι παρ’ αὐ τὸ ὄν , ώς εἰ μή τι ἔσται ἄλλο , ἓν πάντα ἔσεσθαι , ἄτοπον . Οτι οὐκ ἀνάγκη τῷ συλλογισμῷ τῷ Παρμενίδου ἕπεσθαι τὸ μὴ εἶναι τὸ μὴ ὄν , διὰ τούτων κατασκευάζει . τὸν οὗν δέ σύνδεσμον ἀντὶ τοῦ γάρ ἐπακούσωμεν · τὸ γὰρ λέγειν , φησίν , ὅτι εἰ μὴ εἴη ἕτερόν τι παρὰ τὸ ὂν ὅπερ παντελῶς ἕτερόν ἐστι τῆς τοῦ ὄντος οὐσίας , ἤδη ἀνάγκη πάντα ἓν εἷναι ὡς γὰρ τούτου ἑπομένου ἠναγκάζετο ὁ Πλάτων ὑποτίθεσθαι τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , ἵν’ οὕτω πολλὰ δείξῃ τὰ ὄντα ) , ἄτοπόν ἐστι . τίς γὰρ μανθάνει , φησίν , αὐτὸ τὸ ὂν εἰ μὴ τὸ ὅπερ ὄν τι εἶναι ; τουτέστι τίς ἀκούων παρ’ αὐτῶν τὸ ὄν , οὐ τὸ ὅπερ ὂν νομίζει αὐτοὺς λέγειν , τουτέστι τὸ κυρίως ὄν , λέγω δὴ τὴν οὐσίαν ; εἰ δὲ τοῦτό ἐστι τὸ ὄν , οὐδὲν κωλύει αὐτὸ πολλὰ εἷναι , ὥσπερ εἴπομεν . τῷ γὰρ γένει ἓν εἶναι τὸ ὂν ἀκουσόμεθα καὶ οὐ τῷ ἀριθμῷ , εἰ δὲ τοῦτο , δηλονότι καὶ τὸ τὶ μὴ ὂν ἔστιν ἐν τούτῳ · ἕκαστον γὰρ τῶν ὑπὸ τὸ γένος εἰδῶν καὶ τῶν ὑπὸ τὸ εἶδος ἀτόμων οὐκ ἔστιν ὅπερ τὸ ἕτερον . οὐκ ἀληθὲς ἄρα τὸ νομίζειν ἕπεσθαι τῷ Παρμενίδου συλλογισμῷ τὸ ἀνῃρῆσθαι τὸ μὴ ὄν . δύναται δὲ καὶ ἴδιον ἐπιχείρημα εἶναι τοῦτο , ὅτι οὐδὲ ἀναγκαῖον ἦν διὰ τῆς ὑποθέσεως τοῦ μὴ ὄντος ἐλέγξαι τὸν Παρμενίδου λόγον · εἰ γὰρ δυνατὸν τὸ ἓν τῷ γένει καὶ οὐ τῷ ἀριθμῷ ἀκούειν , ὢ περιττὸν τὸ διὰ τῆς ὑποθέσεως τοῦ μὴ ὄντος δεικνύναι θέλειν πολλὰ εἶναι τὰ ὄντα , ἐξὸν αὐτόθεν δεῖξαι διὰ τῆς διαιρέσεως ὅτι πολλὰ τὰ ὄνια · τῷ γὰρ γένει τὸ ἓν καὶ οὐ τῷ ἀριθμῷ . κατὰ ταύτην δὲ τὴν ἔκδοσιν οὐ μετα - ληψόμεθα τὸν δέ εἰς τὸν γάρ · ἔστι γὰρ ἀρκτικός . p . 187a10 Ὅτι μὲν οὖν οὓτως ἓν εἶναι τὸ ὄν ἀδύνατον , δῆλον . ώς δ’ οἱ φυσικοὶ λέγουσι , δύο τρόποι εἰσίν . Ἐλέγξας τὴν δόξαν τὴν <τῶν> ἀμφὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον , τὴν λέγουσαν ἓν εἶναι τὸ ὄν , μέτεσιν ἐπὶ τὸν τῶν φυσικῶν ἔλεγχον καί φησιν · ὅτι μὲν ὡς ἐκεῖνοι ἓν τὸ ὂν λέγουσιν ἀδύνατον ὑποθέσθαι , δέδεικται , ὡς δὲ οἱ φυσικοὶ λέγουσιν ἓν τὸ ὄν · λέγουσι δὲ οὐ τῷ πάντα ἓν εἶναι , ἀλλὰ τῷ μίαν πάντων ἀρχὴν ὑποτίθεσθαι , μίαν δὲ ἀρχὴν ὑποτίθενται Ἡράκλειτος μὲν τὸ πῦρ , Ἀναξιμένης δὲ τὸν ἀέρα , Θαλῆς δὲ τὸ ὕδωρ , Ἀναξίμανδρος δὲ τὸ μεταξύ · τούτων δὲ διττοί εἰσιν οἱ τρόποι . οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν μανώσει καὶ πυκνώσει τοῦ κατ’ αὐτοὺς στοιχείου , οὕτω γεννῶσι τὰ ἄλλα οἷον Θαλῆς τὸν ἀέρα στοιχεῖον ὑποτιθέμενος , τοῦτον μανούμενον μὲν ἔλεγε ποιεῖν τὸ πῦρ , πυκνούμενον δὲ ἠρέμα ποιεῖν τὸν ἄνεμον , ἔτι δὲ μᾶλλον πυκνούμενον ποιεῖν τὰ νέφη , ἔτι δὲ μᾶλλον τὸ ὕδωρ , καὶ ἐπὶ πλέον τὰ γήινα πάντα ) , οἱ μὲν οὖν οὕτως ἔλεγον ἐκ τοῦ ἑνὸς τὴν γένεσιν γίνεἐπακούσομεν σθαι , Ἀναξίμαν|δρος δὲ τὸ μεταξὺ πυρὸς ἤ ἀέρος καὶ ὓδατος λέγων στοιχεῖον τὰ ἄλλα ἐκ τούτου ἐκκρίνεσθαι ἔλεγεν · ἐνυπάρχειν γὰρ έν τούτῳ ἀπείρῳ ὄντι τὰς ἐναντιότητας , εἶτα ἐκκρινομένας ἐξ αὐτοῦ ποιεῖν ἁ λοιπά . · οἱ μὲν οὖν πυκνώσει καὶ μανώσει λέγοντες , ἀλλοιώσει τοῦ κὰτ αὐτοῦς στοιχείου γεννῶσι τὰ ἄλλα , ὥστε συμβαίνειν αὐτοῖς τὴν ἀλλοίωσιν λέγειν ( οὓτω γοῦν καὶ λέγουσιν ὅτι τὸ γίνεσθαι τοιόνδε καθέστηκεν ἀλλοιοῦσθαι ) , Ἀναξίμανδρος δὲ οὐκ ἀλλοιώσει τοῦ μεταξὺ γεννᾷ τὰ ἄλλα , ἀλλ’ ἐκκρίσει ἐνυπαρχόντων ἐν αὐτῷ . εἶτα θέλων σαρέστερον δεῖξαι πῶς ἔλεγεν ἐκκρίσει γίνεσθαι ὁ Ἀναξίμανδρος ἐκ τοῦ ἑνὸς τὰ ἄλλα , μέμνηται τῶν περὶ Ἀναξαγόραν καὶ Ἐμπεδοκέα . Ἔστι δὲ ἡ μὲν τοῦ Ἀναξαγόρου δόξα τοιαύτη . ἀρχὰς εἶναι τῶν ὄντων ὑπετίθετο ὑλικὰς μὲν τὰς ὁμοιομερείας ταύτας δὲ ἀπείρους εἶναι τὸν ἀριθμόν ) καὶ τὴν ἐναντίωσιν , πρίν τε τὸ πᾶν γενέσθαι , πάσας ἅμα μεμῖχθαι · τὸν δὲ νοῦν , ὃν καὶ ποιητικὸν αἴτιον ὑποτίθεται , ἀπό τινος χρόνου ἀρξάμενον θελῆσαι μὲν διακρῖναι ἀπ’ ἀλλήλων πάντα , μὴ μὴν δυνηθῆναι τελείαν ποιήσασθαι τὴν διάκρισιν , ἀλλὰ τὰ μὲν ἀνομοιομερῆ διέκρινε συγκείμενα καὶ αὐτὰ ἐκ τῶν ὁμοιομερῶν , τὰ μέντοι ὁμοιομερῆ εἰλικρινῶς οὐκ ἴσχυσε διακρῖναι , ἀλλ’ οὖν ἐκεῖθεν ἀρχὴν τῇ ἐκκρίσει δόντα ἐσαεὶ τοῦτο ποιεῖν . οὕτως οὖν γίνεσθαι πάντα ἐκ πάντων τῷ πάντα ἐν ἀλλήλοις ὑπάρχειν · εἶναι γὰρ ἐν τῷ ξύλῳ καὶ σάρκα καὶ ὀστοῦν καὶ χρυσὸν καὶ πάντα ἁπλῶς , καλεῖσθαι δὲ ἕκαστον ἐκ τοῦ πλεονάζοντος τοῦ ἐν αὺτῷ · ὥσπερ ἐπὶ σωροῦ πανσπερ - μίας , εἰ ἐνυπάρχει πλέον τῶν λοιπῶν σπερμάτων ὁ σῖτος , καλεῖται ὁ σωρὸς ἐκεῖνος σῖτος ἐκ τοῦ πλεονάζοντος , οὕτως ἔνθα μέν ἐστι πλείων ἡ σὰρξ τῶν ἄλλων τοῦτο τοῦτο καλεῖσθαι , ἔνθα δ’ ὀστοῦν ὁμοίως ὀστοῦν . ώσαύτως καὶ ἐπὶ ξύλου καὶ χρυσοῦ καὶ τῶν λοιπῶν . ὥσπερ οὖν εἴ τις ἀπὸ τῆς πανσπερμίας κρυπτομένας κριθὰς δι’ ὀλιγότητα ἐξαγάγῃ καὶ ποιήσει σωρείαν κριθῶν , οὐ γένεσιν κριθῶν οὗτος ἐποίησεν , ἀλλ’ ἔμκανσιν μόνον καὶ ἔκκρισιν , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν φυσικῶν πραγμάτων · ὅταν γὰρ ἐκ σαρκὸς ὀστοῦν γίνηται ἤ τι ἕτερον , οὐκ ἔστι τοῦτο γένεσις κυρίως , ἀλλ’ ἔκφανσις μόνον καὶ ἔκκρισις τοῦ πρὶν κρυπτομένου . πλὴν ἐπὶ μὲν τοῦ σωροῦ τῆς πανσπερμίας ἔστιν ἕν τι εἶδος εἰλικρινὲς ἐκκρῖναι , οἷον κριθάς , ἐπὶ δὲ τῶν ὁμοιομερειῶν τοῦτο ἀδύνατον · οὐκ ἐνδέχεται γὰρ οὐδέποτε σάρκα εἰλικρινῆ ἐκκριθῆναι ἢ λίθον ἢ χρυσὸν ἢ ἄλλο τι , ἀλλ’ ἀεὶ ἐν παντὶ τῷ ἐκκρινο - μένω ὁπηλίκον ἄν ᾖ πάντα ἔνεστι , καλεῖται δὲ ἐκ τοῦ πλεονάζοντος . ταῦτα οὖν τὰ μικρὰ σαρκία συναγόμενα ἢ τὰ λιθάρια ποιεῖ σάρκα ἢ λίθον ἤ τι τοιοῦτον , ἡ δὲ τῶν ὁμοιομερῶν σύνθεσις ποιεῖ τὰ ἀνομοιομερῆ . Οὕτω μὲν οὖν ὁ Ἀναξαγόρας . ὁ δὲ Ἐμεδοκλῆς τέσσαρα ὑπετίθετο · τὰ ὑλικὰ αἴτια · ταῦτα δὴ τὰ πολυθρύλητα στοιχεῖα διὸ καὶ ῥιζώματα πάντων αὐτὰ ἐκάλει , " τέσσαρα " λέγων " τῶν πάντων ῥιζώματα " ) , ποιητικὰ δὲ αἴτια τὸ νεῖκος καὶ τὴν φιλίαν · ἀλλ’ οὐχ ἅμα , ἀλλ’ ἀνὰ μέρος . τῆς μὲν γὰρ φιλίας ἐπικρατούσης συνάγεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι τὰ σοιχεῖα καὶ ποιεῖν τὸν νοητὸνκόσμον , ὃν σφαῖρον ἐκάλει , ὅταν δὲ πάλιν κατά τινα περίοδον ἐπικρατήσῃ τὸ νεῖκος , διακρίνεσθαι τὸν σφαῖρον ἐκεῖνον καὶ ποιεῖν τὰ τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τοῦτον τὸν κόσμον . ἐπεὶ οὖν ἑώρα τά τε ἄλλα πάντα καὶ ἐκ τῶν τεσσάρων στοιχείων γινόμενα καὶ αὐτὰ ἐξ ἀλλήλων , τὰ μὲν σύνθετα σώματα μόνῃ τῇ συγκρίσει τῶν στοιχείων ἔλεγε γίνεσθαι ἀμετάβλητα γὰρ · ὑπετίθετο ) , ὅταν δὲ γίνηται ἐξ ὕδατος ἀὴρ ἢ ἐξ ἀέρος πῦρ ἢ καὶ ἔμπαλιν , οὐ μεταβάλλοντος τοῦ ὕδατος ἢ τοῦ ἀέρος γίνεσθαι τὰ λοιπά , ἀλλ’ ἐνυπάρχειν ἐν ἀλλήλοις κατ’ ἐνέργειαν τὰ στοιχεῖα . ἐπειδὰν οὗν μανωθῇ ὁ ἀήρ , τὸ ἐνυπάρχον πῦρ καὶ συνεχόμενον χώραν εὑρηκὸς ἐκκρίνεσθαι , πάλιν δὲ ὅταν πυκνωθῇ ὁ ἀήρ , τὰ ὑδάτια τὰ ἐνυπάρχοντα καὶ διεσπαρμένα ἐν αὐτῷ τῇ θλίψει τῇ ἐκ τῆς πυκνώσεως ἐξακοντίζεσθαι ἐκπυρηνιζόμενα , οἷόν τι πάσχουσι καὶ οἱ διὰ τῶν δακτύλων ἐκθλιβόμενοι πυρῆνες · ἐνυπάρχοντες γὰρ καὶ κεκρυμμένοι ὑπὸ τοὺς δακτύλους , ὅταν πυκνωθῶσιν οἱ δάκτυλοι , ὢ τῇ θλίψει ἐξακοντόζονται , οὐ γινόμενοι τότε , ἀλλ' ἐκκρινόμενοι μόνον καὶ ἐκφαινόμενοι · Ὅν τρόπον οὖν , φησίν , οἱ περὶ Ἀναξαγόραν καὶ Ἐμπεδοκλέα ἐκρίσει τὴν γένεσιν γίνεσθαι λέγουσιν , οὕτω καὶ ὁ Ἀναξίμανδρος ἐκ τοῦ κατ’ αὐτὸν στοιχείου ὅπερ ἐστὶ τὸ μεταξὺ πυρὸς καὶ ἀέρος ἢ ἀέρος καὶ ὕδατος ) , ἀπείρου ὄντος καὶ πάντα ἐν ἑαυτῷ περιέχοντος , τὰ ἄλλα γίνεσθαι , μᾶλλον δὲ ἐκκρίνεσθαι · τὴν γὰρ γένεσιν οὐδὲν εἶναι ἄλλο ἢ ἔκκρισιν καὶ ἔκφανσιν . καὶ δῆλον ὅτι ταῦτα λέγων ὁ Ἀναξίμανδρος αὐτὸς τὰς ἑαυτοῦ θέσεις ἀνῄρει · οὐ γὰρ ἂν ἔτι εἴη μία ἡ κοινὴ τῶν πάντων ἀρχὴ τὸ μεταξύ , εἴ γε μὴ αὐτὸ ἐκεῖνο ὑπόκειται τοῖς γινομένοις , εἰ μή τις καὶ τοὺς ἐντὸς τοῦ οἴκου πάντας ἐξ ἑνὸς στοιχείου εἶναι λέγοι τοῦ περιέχοντος οἴκου . μᾶλλον οὖν εἰς τὴν Ἀναξαγόρου δόξαν ἐκπίπτει ταυτα λεγων . Ταῦτα δὲ εἰπὼν Ἀριστοτέλης , τρέπεται ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀναξαγόρου δόξης , ἀλλὰ πρὶν εἰς τοὺς ἐλέγχους εἰσβαλεῖν , λέγει πόθεν καὶ ἐκ ποίας ἐννοίας κινηθεὶς ὁ Ἀναξαγόρας , οὕτως ἐδόξασε πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι καὶ μηδὲν εἶναι εἰλικρινὲς ὅπερ ἐστί . φησὶ·ν οὖν ὅτι διὰ δύο αἰτίας · μίαν μὲν τὸ νομίζειν τὴν κοινὴν πάντων τῶν φυσικῶν δόξαν ἀληθῆ εἶναι , ὅτι οὐδὲν ἐκ τοῦ μη - δαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεται , ἀλλὰ πάντα τὰ γινόμενα ἔκ τινος ὄντος γίνεται . ἐχρήσατο οὗν τοιούτῳ συλλογισμῷ · πάντα τὰ γινόμενα ἢ ἐξ ὄντων ἢ ἐξ οὐκ ὄντων γίνεται ( καὶ δῆ|λον ὅτι περὶ τὴν διαίρεσιν αὐτῷ γέγονεν ἡ αἰτία τῆς πλάνης , τῷ παραλιπεῖν τι μόριον τῆς διαιρέσεως · τὸ γὰρ γινομενον πᾶν ἢ ἐκ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος γενήσεται , ἢ ἐκ τοῦ ἁπλῶς ὄντος , ἢ ἐκ τοῦ πῇ μὲν ὄντος πῇ δὲ μὴ ὄντος . τὸ τρίτον οὖν τμῆμα παραλιμ - πάνων , ὅπερ καί ἐστιν ἀληθές , εἰς τὴν πλάνην ταύτην ἐξέπεσεν ) , εἰ οὖν ἢ ἐξ ὄντων μόνων ἢ ἐξ οὐκ ὄντων γίνεται τὰ γινόμενα . ἐκ μὴ ὄντων δὲ ἀδύ - νατον διὰ τὸ κοινὸν ἀξίωμα , ἐξ ὄντων ἄρα . ἀλλ’ εἰ ἐξ ὄντων , ἢ ἐξ όμοειδῶν δῶν ἢ ἐξ ἑτεροειδῶν · ἐξ ἑτεροειδῶν μὲν ἀδύνατον ἄνθρωπος γὰρ ἄνθρωπον γεννᾷ καὶ ἵππος ἵππον , ἄνθρωπος δὲ ἵππον οὐκέτι ) , εἰ δὲ ἐξ ὁμοειδῶν , ἀνάγκη πᾶσα , ὅταν ἴδωμεν ὀστοῦν ἐκ σαρκὸς γινόμενον , ἐπεὶ μὴ δυνατὸν τὰ ἑτεροειδῆ γεννᾶν ἄλληλα , ἐνυπάρχειν ἐν τῇ σαρκὶ τὸ ὀστοῦν ὅπερ ἐξ αὐτῆς γεγενῆσθαι . οὕτω καὶ ἐπὶ πάντων . ἐ·πεὶ οὖν πάν ἐκ παντὸς γίνεται ἤτοι κατὰ πρώτην γένεσιν , ἤτοι διὰ πλειόνων ἐκ τοῦ ἄρτου γὰρ αἷμα καὶ ἐξ ἐκείνου σάρξ , εἶτα πολλάκις ἐκ σαρκὸς ὀστοῦν ἢ ἕτερόν τι · σηπομένης γὰρ γένοιτο ἄν ἐξ αὐτῆς ὕδωρ ἢ πῦρ ἢ 77 ) ἢ σκώληξ ἢ ἄλλο ὁτιοῦν ) , ἀνάγκ·η πᾶσα πάντα ἐν πᾶσι μεμῖχθαι νομίζειν · οὐδὲ γὰρ ἐπέστησε τῷ κοινῷ ὑποκειμένῳ , διόπερ συμβαίνει πᾶν ἐκ παντὸς γίνεσθαι . πρῶτον μὲν οὗν τοῦτο ἔπεισε τὸν Ἀναξαγόραν ταύτῃ τῇ δόξῃ συνθέσθαι , δεύτερον δὲ τὸ ὁρᾶν ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία γινόμενα · θερμὸν γὰρ ἐκ ψυχροῦ γίνεται καὶ ξηρὸν ἐξ ὑγροῦ , λευκὸν ἐκ μέλανος καὶ τὰ λοιπά . ἐπεὶ οὖν τὰ ἐναντία οὐδέποτε γεννητικὰ τῶν ἐναντίων γένοιντο φθαρτικὸν γὰρ μᾶλλον τὸ ἐναντίον τοῦ ἐναντίου , μή τοί γε γεννητικόν ) , ἀνάγκη πᾶσα ἐν τῷ ψυχρῷ σώματι ἐνυπάρχειν θερμὰ σωμάτια , ὧν ἐκκρινομένων τὴν γένεσιν τοὺ θερμοῦ γίεἰσβαλεῖν νεσθαι . ἀνήγκη οὖν τὰς ἐναντότητας ἅμα εἶναι ἐν αὐτοῖς , λέγεσθαι δὲ ἕκαστον ἐκ τῆς ἐπικρατούσης · θερμὸν γὰρ λέγεται , ὲν ᾠ πλείονα τὰ θερμὰ σώματα . ὁμοίως ψυχρὸν λευκὸν καὶ τὰ λοιπά . ταῦτα εἰπών , τὓτω λοιπὸν εἰς τοὺς ἐλέγχους εἰσβάλλει . Ὡς δὲ οἱ φυσικοὶ λέγουσι , δύο τρόποι εἱσί . δεῖ προσυπακοῦσαι ώς οἱ φυσικοὶ λέγουσιν ἕν εἶναι τὸ ὄν · κατὰ κοινου γαρ τὸ ἔν εἰναι τὸ ὄν . ἐπισημειωτέον ὅτι ἀντιδιαστέλλει τοὺς περὶ Μέλισσον καὶ Παρμενίδην τοῖς φυσικοῖς , δηλονότι μὴ περὶ φυσικῶν πραγμάτων οἰόμενος ἐκείνοις διαλέγεσθαι , ἀλλ' θεολογεῖν ἤ περὶ ἑτέρων τινῶν διαλέγεσθαι . ἤλεγξε δὲ αὐτὸς τοὺς λόγους διὰ τὸ μή τινας ὑπολαβεῖν περὶ τῶν φυσικῶν ὑπονοίας εἶναι τῶν πραγμάτων τῇ ἀξιοπιστίᾳ τῶν προσώπων εἰς ψευδεῖς ὑπονοίας περῖ τῶν πραγμάτων παρασυρηναι . p . 187a 12Οἱ μὲν γὰρ ἕν ποιήσαντες τὸ ὄν σῶμα τὸ ὐποκείμενον , ἤ τῶν τριῶν τι ἤ ἄλλο . Οἱ μὲν τῶν φυσικῶν , φησίν , ἓν ποιήσαντες τὸ ὂν , τουτέστι μιαν τὴν ἀρχὴν πάντων καὶ τὸ ὑποκείμενον ποιήσαντες , καὶ τοῦτο ούκ άσώματόν τόν τι , ἀλλὰ σῶμα κατ’ ἐνέργειαν , καὶ σῶμα ἢ ἕν τι τῶν τριῶν στοιχείων πυρὸς ἀέρος ὔδατος , ἤ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα μεταξὺ τούτων , οἶον ύπετίθετο τὸ Ἀναξίμανδρος , τὰ ἄλλα σώματα γεννῶσιν ἐκ τοῦ κατ' αὐτοὺς στοιχείου πυκνουμένου ἢ μανουμένου . εἰπὼν δὲ ἰοὶ μὲν τῶν φυσικῶν ἓν ποιήσαντες τὸ ὄν πυκνότητι καὶ μανότητι τὰ ἄλλα γεννῶσι' , τὴν ἀνταπόδοσιν οὐκ εὐθὺς ἐπήγαγεν , ὰλλὰ μετ' ὀλίγον ἔνθα φησίν · " οἱ δὲ ὲκ τοῦ ἑνὸς ἐνούσας τὰς ἐναντιότητας ἐκκρίνουσιν " . οἱ μὲν γὰρ ἓν ποιήσαντες τὸ ὄν οὐ δοκεῖ οἰκείως τῇ ὰνταποδίσει κεχρῆσθαι · εἰπὼν γὰρ οἰ μὲν γὰρ ἔν ποιησαντες τὸ ὄν , ἀνταποδιδοὺς πρὸς τοῦτό φησιν οἱ δὲ ἐκ τοῦ ἐνὸς ἐνούσας " καὶ τὰ ἑξῆς . ἀκόλουθον δὲ ἦν τῷ τἰπόντι οι μεν γαρ εν ποιησαντες τὸ ὄν , ἀνταποδιδόντι εἰπεῖν ‘οἱ δὲ πολλὰ ποιήσαντες᾿ . δεῖ οὗν μικρὸν . μεταρρυθμίσαι τὴν λέξιν , ἳνα τὴν ἀκόλουθον ἀνταπόδοσιν ἴδωμεν . ουτως οὖν ὑπερβιβαστέον τὴν λέξιν · 'ώς δὲ οἱ φυσικοὶ λέγουσι , δύο εἰσίν . ἓν γὰρ ποιήσαντες τὸ ὂν σῶμα τὸ θποκειμενον καὶ τα ἕξης , τὰ ἄλλα γεννῶσιν , οἱ μὲν πυκνότητι καὶ μανότητι , οἱ δὲ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἐνούσας τὰς ἐναντιότητας ἐκκρίνεσθαι λέγουσι᾿ . τὸ δὲ “ ὡς οἱ φυσικοὶ λέγουσιν ” οὐκ ἔστι καθόλου κατὰ πάντων τῶν φυσικῶν · δῆλον γὰρ ὅτι ὡς οἱ φυσικοὶ οἱ ἓν εἶναι τὴν ὑποκειμένην ὕλην ὑποτιθέμενοι . καὶ πρὸς τοῦτο δὲ τὴν ἀνταπόδοσιν ἐπάγει λέγων “ ὅσοι δὲ ἓν καὶ πολλά ” Γαῦτα δέ ἐστιν ἐναντία . εἰπὼν ὅτι μίαν μὲν ὑποτίθενται τὴν ὕλην καὶ τὸ ὑποκείμενον , πυκνότητι δὲ καὶ μανότητι λεννῶσι τὰ ἄλλα , ἐπίτηδες ἐπισημειοῦται ὅτι ταῦτα δέ , ἡ πυκνότης καὶ ἡ μανότης , ἐναντία ἐστίν , ἐπειδὴ χρησιμεύει αὐτῷ τοῦτο εἰς τὴν αὑτοῦ δόξαν · μέλλει γὰρ καὶ αὐτὸς ἐφεξῆς τὰ ἐναντία μετὰ τῆς ὕλης ἀρχὰς ὑποτίθεσθαι . διὰ τοῦτο οὖν έπισημειοῦται ὅτι καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ φυσικοί , εἰ καὶ μὴ ἀκριβῶς , ὅμως περιε - φαντάζοντο τὰς τῷ ὄντι ἀρχὰς τῶν ὄντων τὰ ἐναντία · εἰ γὰρ λέγουσι πυκνότητι καὶ μανότητι · γεννᾶσθαι ἐκ τοῦ κατ’ αὐτοὺς ὑποκειμένου τὰ ἄλλα , πυκνότης δὲ καὶ μανότης ἐναντία ἐστίν , ἐκ τῶν ἐναντίων ἄρα τὴν γένεσιν εἶναι ὑπετίθεντο . p . 187a16 Καθόλου δὲ ὑπεροχὴ καὶ ἔλλειψις , ὥσπερ , τὸ μέγα φησὶ Πλάτων καὶ τὸ μικρόν . Ἐπειδὴ εἷπεν ὅτι οἱ φυσικοὶ ὡς ἀρχὰς εἰδοποιοὺς τῆς λαμβάνουσι τὰ ἐναντία , οἷον ἐπὶ μίαν ἐναντίωσιν καθολικωτέραν ἀνάγει πάντα τὰ ἐναντία περιέχουσαν ἐν ἑαυτῇ πάσας τὰς ἐναντιώσεις , τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν . καὶ ἔστιν ὅλος ὁ λόγος τοιοῦτος · οἱ ἓν ποιοῦντες τὸ ὑποκείμενον σῶμα πυκνότητι καὶ μανότητι ἐξ αὐτοῦ τὰ ἄλλα γεννῶσι , ταῦτα δὲ ἐναντία εἰσίν . ὥστε ἐναντίας ὑποτίθενται τὰς εἰδοποιοὺς τῶν ὄντων ἀρχὰς οἱ̣ φυσικοί . καὶ ἵνα κοινῶς περιλάβωμεν κατὰ ποίαν ἐναντίωσιν πάν|τες τὴν γένεσιν τῶν ὄντων ἐκ τῆς κατ’ αὐτοὺς ὕλης ἔλεγον γίνεσθαι , φαμὲν ταύτην εἶναι τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν · κοινοτέρα γὰρ αὕτη τῶν ἐναντίων ἡ ἀντίθεσις καὶ ἐν ἑαυτῇ τὰς ἄλλας περιέχουσα . τοιαύται γοῦν εἰσι καὶ αἱ Πλάτωνος ἀρχαὶ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ὧν τὸ μέν ἐστιν ὑπεροχὴ τὸ μέγα , τὸ δὲ ἔλλειψις τὸ μικρόν , εἰ καὶ διαφόρως ὑπετίθεντο τὸ ἓν καὶ τὰ ἐναντία ὅ τε Πλάτων καὶ οἱ ἄλλοι , ὡς ἐφεξῆς ἐρεῖ . ύπεροχὴν δὲ καὶ ἔλλειψίν φησι τὰ ἐναντία ἢ κατὰ τὸ κρεῖττον καὶ χεῖρον τῶν ἐναντίων ἐρεῖ γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς ὅτι τὸ μὲν χεῖρον τῶν ἐναντίων στερήσει ἀναλογεῖ , τὸ δὲ κρεῖττον εἴδει · καὶ ἐνταῦθα οὗν τὸ μὲν χεῖρον , οἷον τὸ μέλαν , ἔλλειψις ἂν εἴη , τὸ δὲ κρεῖττον , οἷον τὸ λευκόν , ὑπεροχή ) , ἤ οὗν οὕτως , ἢ ἵνα τῶν ἰσορρόπων ἐναντίων τὸ μὲν ἐν μείζονι ὄγκῳ ὑποκείμενον ὑπεροχὴν εἴποιμεν , τὸ δὲ ἐν ἐλάττονι ἔλλειψιν . οἷον ἐὰν λάβωμενἀέρα καὶ γῆν τοσοῦτον κινούμενον τὸν ἀέρα ἐπὶ τὸ ἄνω ὅσον τὴν γῆν ἐπὶ τὸ κάτω , καὶ συντόμως εἰπεῖν ἵνα λάβωμεν ἰσοταχῶς τὰς ἐναντίας κινούμενα κινήσεις , ὁ μὲν ἀὴρ ἐν μείζονι ὢν ὑποκειμένῳ ὑπεροχὴ ἄν εἴη κατὰ τὸν ὄγκον , ἡ δὲ γῆ ἐν ἐλάττονι οὖσα ὄγκῳ ἔλλειψις · διότι καὶ τὸ βαρὺ σῶμα μεταβάλλον εἰς τὸ κοῦφον μανούμενον ὄγκον πάντως μείζονα λαμβάνει , τὸ δὲ κοῦφον μεταβάλλον εἰς τὸ βαρὺ ἣττονα . ἐὰν οὖν ἰσόρροπα ὧσι κατὰ τὰς οἰκείας ῥοπάς , ἐξ ἀνάγκης τὸ κοῦφον μείζονα σχήσει ὄγκον . τὸ αὑτὸ δὲ εἴποι ἄν τις καὶ ἐπὶ λευκοῦ καὶ μέλανος καὶ τῶν λοιπῶν ἐναντίων · τὸ γὰρ ἐκ μέλανος λευκὸν γινόμενον ἴσως μὲν καὶ μανότερον γενήσεται κατὰ τὸ ὑποκείμενον , πλὴν ἐπεὶ τὸ λευκὸν διακριτικὸν τὸ δὲ μέλαν συγκιτικόν , εἴη ἂν τὸ μὲν λευκὸν ὑπεροχή , ὡς αἴτιον ταύτης , τὸ δὲ μέλαν ἔλλειψις , ὡς συγκριτικόν . καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὡσαύτως . ἴσως δὲ οὐδὲ δεῖ ἐπὶ πάντων ἀπλῶς τῶν ἐναντίων τὸν λόγον ἐκλαβεῖν , ἀλλ’ ἐπὶ τούτων ἅπερ ἐστὶν αἴτια γενέσεως καὶ φθορᾶς . p . 187a18 Πλὴν ό μὲν ταῦτα ποιεῖ ὓλην τὸ δὲ ἓν τὸ εἶδος , οἱ δὲ τὸ μὲν ἒν τὸ ὑποκείμενον ὕλην , τὰ δὲ ἐνατία διαφοράς . Ὁμοίως μὲν ὅ τε Πλάτων καὶ ὅσοι ἓν μὲν ὑπέθεντο τὸ στοιχεῖον , πυκνώσει δὲ καὶ μανώσει τά ἄλλα ἐξ αὐτοῦ ποιοῦσι , τρεῖς ἀρχὰς τίθενται τά τε ἐναντία καὶ τὸ ἕν ὥσπερ καὶ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ἐφεξῆς τίθεται ) , ἐναντίως μέντοι τοῖς ἄλλοις ὁ Πλάτων περὶ τοὺς τρόπους τῶν ἀρχῶν τούτων ἠνέχθη . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι τὴν μὲν ὕλην καὶ τὸ ὑποκείμενον τὸ ἓν λέγουσι , τὰ δὲ ἐναντία εἰδοποιοὸς διαφορὰς τοὐ ὑποκειμένου ( κρατούμενον γὰρ τὸ ὑποκείμενον ποιὲ μὲν τῇ πυκνώσει ποιὲ δὲ τῇ μανώσει , οὕτω γεννᾶν τὰ σώματα ) , Πλάτων δὲ ἔμπαλιν τὰ μὲν ἐναντία , λέγω δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ὕλην ποιεῖ , τὸ δὲ ἓν τὸ εἶδος τὸ τῇ ὕλῃ ἐπιγινόμενον καὶ ποιοῦν τὰ σώματα . ἴσμεν δὲ ὅτι Πυθαγόρειος ὁ Πλάτων , συμβολικῶς δὲ πάντα οἱ Πυθαγόρειοι ἔλεγον , ἐπεὶ κἀκεῖνοι τὴν ἀόριστον δυάδα τὴν ὕλην καλοῦσιν . ἐπειδὴ γὰρ ὁριστικὸν μὲν καὶ ἑνοποιοῦν τὸ εἶδος , ἀόριστος δὲ ἡ ὕλη καὶ σκῖασμοῦ τοῖς εἶδεσιν αἰτία ( ἀδιάστατα γὰρ ὄντα φόσει δεξαμένη διίστησι · τὸν γὰρ τοῦ ἀνθρώπου λόγον ἀμερῆ καὶ ἀδιάστατον ὄντα καθ’ αὑτὸν διίστησιν εἰς διάφορα κατατέμνουσα μόρια · τὸ τυχὸν γοῦν τοῦ σπέρματος μεῖναν τὸν ὅλον ἄνθρωπον γεννᾷ , ὡς ἅτε δὴ ἀμερίστως ἐν παντὶ τῷ σπέρματι καὶ τῷ τυχόντι αὐτοῦ μορίῳ τῶν λόγων τοῦ ζῴου ἐνόντων ) , διὰ τοῦτο διὰ τῆς δυάδος τὴν ὕλην ᾐ νίττοντο , εἶτα ἐπειδὴ τῶν ἄλλων ποιοτήτων πρῶτον ἡ ὕλη δέχεται τὸ ποσόν ( πρῶτον γὰρ ποσοῦται καὶ γίνεται τριχῇ διαστάτη ) , διὰ τοῦτο τὴν δυάδα μέγα καὶ μικρὸν ἐκάλεσεν ὁ Πλατῶν . ὥστε διὰ μὲν τὸ ἀόριστον τῆς ὕλης καὶ μηδένα οἰκεῖον ὅρον ἔχειν , δυάδα αὐτὴν ἐκάλεσε ( πρώτη γὰρ ἀπὸ τῆς μονάδος ἡ δυὰς τὴν διαίρεσιν ἐδέξατο ) , διὰ δὲ τὸ πρώτως δέχεσθαι τὸ ποσὸν καὶ προσεχέστατον εἶναι τοῦτο τῆς ὕλης εἶδος , μέγα καὶ μικρόν · ταῦτα γὰρ τοῦ ποσοῦ . p . 187 α20 Οἱ δὲ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἐνούσας τὰς ἐναντιότητας ἐκκρίνουσιν , ὣσπε Ἀναξίμανδρός φησι . Τοῦτο συνεχὲς πρὸς τὸ ἄνω · ῾ ἓν ῾ἓν γὰρ ποιήσαντες τὸ ὂν σῶμα τὸ ὑποκείμενον οἱ μὲν τὰ ἄλλα γεννῶσι πυκνότητι καὶ μανότητ᾿ , εἶτα ἡ ἐνταῦθα · οἱ δὲ ἐκτοῦ ἑνὸς ἐνούσας τὰς ἐναντιότητας ἐκκρίνουσιν , οἷος ἦν ὁ Ἀναξίμανδρος · ἐνυπάρχειν γὰρ ἔλεγεν ἐν τῷ μεταξύ , ὅπερ ἦν κατ’ αὐτὸν στοιχεῖον , τὰ ἐναντία ἐνεργείᾳ . p . 187a21 Καὶ ὃσοι δὲ ἓν καὶ πολλά φασιν εἶναι , Ἐμπεδοκλῆς καὶ Ἀναξαγόρας · ἐκ τοῦ μίγματος γὰρ ἐκκρίνουσι τὰ ἄλλα . Eἰπὼν ὅτι ὁ Ἀναξίμανδρος · ἐκ τοῦ ἑνὸς ἐκκρίνει τὰς ἐναντιότητας , ἵνα σαφέστερον παραστήσῃ ἡμῖν πῶς ἔλεγεν ἐκκρίνεσθαι ἐκ τοῦ ἑνὸς τὰ ἐναντία , διὰ τοῦτο ὡς ἐν παραδείγματι μέμνηται τῆς Ἐμπεδοκλέους καὶ Ἀναξαγόρου δόξης , καὶ ὅπως οὗτοι ἐξ ἀλλήλων ἐκκρίνεσθαι ἔλεγον τὰ κατ’ αὐτοὺς στοιχεῖα . ἐκ τοῦ μίγματος γὰρ ἐκκρίνουσι ἄλλα · ὁ μὲν Ἀναξαγόρας τὸ πρὶν ἐμμιχθείσας πάσας ἅμα τὰς ὁμοιομερείας ἐκ τοῦ μίγματος ἐκείνου ἐκκρῖναι αὐτὰς τὸν νοῦν , καὶ νὺν δὲ ἀεὶ ἐκκρίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων ἕκαστον γὰρ μῖγμά τι εἶναί φησι πολλῶν ὁμοιομερειῶν ) , ὁ δὲ Ἐμπεδοκλῆς καὶ αὐτὸς μὲν τὴν ἀρχὴν ἐκ τοῦ σφαίρου ἐκκρίνει τὰ στοιχεῖα , καὶ νῦν δὲ ἐμμεμῖχθαί φησιν ἐν ἀλλήλοις τὰ στοιχεῖα τὰ τέσσαρα οὐ μέντοι πάντα ὡς Ἀναξαγόρας ἔλεγεν , εἶτα κατ’ ἔκκρισιν γίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων ὅνπερ εἴπομεν τρόπον . διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων | ὅ τε Ἀναξαγόρας καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὅτι ὁ μὲν Ἀναξαγόρας ἅπαξ τὸν νοῦν φησιν ἐκ τοῦ μίγματος τοῦ πρώτου ἀρξάμενον διακρίνειν εἰσαεὶ τοῦτο ποιεῖν , καὶ μηκέτι ἐνδέχεσθαι πάλιν ἓν μῖγμα πάντα γενέσθαι , ὁ μέντοι Ἐμπεδοκλῆς πολλάκις τοῦτο ποτὲ ποτὲ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ σφαίρου ἐκκρίνεσθαι τὰ στοιχεῖ , ποτὲ δὲ πάλιν τὰ στοιχεῖα συγκρίνεσθαι εἰς τὸν σφαῖρον , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον ἀνακάμπτειν κατά τινα περίοδον . πρώτη μὲν οὗν διαφορὰ Ἐμπεδοκλέους καὶ Ἀναξαγόρου αὕτη , ἑτέρα δὲ ὅτι ὁ μὲν Ἀναξαγόρας τὰ κατ’ αὐτὸν στοιχεῖα , λέγω δὴ τὰς ὁμοιομερείας , ἄπειρα ἔλεγεν , ὁ δὲ Ἐμπεδοκλῆς τὰ τέσσαρα ταῦτα στοιχεῖα πῦρ ἀέρα ὕδωρ καὶ γῆν . καλούμενα δὲ αὐτὰ εἷπεν , διότι οὐκ ἔστι κυρίως στοιχεῖα ( oὐδὲ γάρ εἰσιν ἁπλᾶ , ἀλλὰ σύνθετα ) , κυρίως δὲ στοιχεῖα ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος . p . 187a26 Ἔοικε δὲ Ἀναξαγόρας ἄπειρα οὕτως οἰηθῆναι . Ἐντεῦθεν βούλεται ἐκθέσθαι ἐκ ποίας ἐννοίας ὁρμηθεὶς ὁ Ἀναξαγόρας ἄπειρά τε ὑπέθετο εἶναι τὰ ὁμοιομερῆ καὶ πάντα ἐν πάσι μεμῖχθαι . καί φησιν ὅτι διὰ τὸ νομίζειν ἀληθῆ εἶναι τὴν τῶν φυσικῶν δόξαν , ὅτι οὐδὲν ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεται , ὥστε δεῖ προüπάρχειν τὸ γινόμενον · εἰ δὲ τοῦτο , ἔκκρισις ἄρα ἐστὶν ἡ γένεσις . διὰ τοῦτο μὲν οὖν πάντα ἐν πᾶσι μεμῖχθαι ἔλεγε , διότι ἑώρα πᾶν ἐκ παντὸς γινόμενον · διότι δὲ ὑπελάμβανεν ἀίδιον εἶναι τὴν γένεσιν καὶ μὴ ὑπολείπειν , ἀπείρους ὑπετίθετο τὰς ὁμοιομερείας ἐν ἑκάστῳ , ἵνα μὴ ὑπολείπῃ ἡ γένεσις , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν ἡ ἔκκρισις . p . 187a29 Διὰ τοῦτο γὰρ οὓτω λέγουσιν , ἦν ὁμοῦ πάντα , καὶ τὸ γίνεσθαι τοιόνδε δαθέστηκεν ἀλλοιοῦσθαι . οἱ δὲ σύγκρισιν καὶ οιακρίσιν . Διὰ τὸ ὑπολαμβάνειν , φησί , τοὺς φυσικοὺς μηδὲν ἐκ τοῦ μηδαμῇ μη - δαμῶς ὄντος γίνεσθαι , λέγουσιν ὅτι ἦν ὁμοῦ πάντα . ὁμοῦ δὲ πάντα λέγει μάλιστα μὲν Ἀναξαγόρας , ἔπειτα δὲ κ̣αὶ Ἀναξίμανδρος · ἐν τῷ μεταξὺ γὰρ πάντα ὑπάρχειν φησί , γίνεσθαι δὲ ἐξ αὐτοῦ τῇ ἐκκρίσει οὐ μεταβάλλοντος τοῦ μεταξύ , ἀλλ’ ἐκκρινομένων ἐξ αὐτοῦ τῶν ἄλλων . καὶ Ἐμπεδοκλῆς δὲ ἐνυπάρχειν φησὶν ἐν ἀλλήλοις τὰ στοιχεῖα , ἅπερ καὶ ἀρχὰς καὶ “ ῥιζώματα πάντων ” ἔλεγε , καὶ ὅταν ἐξ ὕδατος δὲ γίνηταί τι τῶν ἄλλων , οὐ μεταβάλλειν τὸ ὕδωρ εἰς ἐκεῖνο , ἀλλ’ ἐκκρίνεσθαι ἐξ αὐτοῦ ἐνυπάρχον , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως . καὶ ἐν τῷ σφαίρῳ πανία , φησίν , ἐνυπῆρχεν οὐ μόνον τὰ στοιχεῖα ἅπερ καὶ νῦν ἐν ἀλλήλοις ἐνυπάρχειν , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν συνθέτων εἴδη ἐν τῷ σφαίρῳ ἐνυπῆρχε , τοῦ νείκους δὲ ἐπικρατήσαντος ἐξεκρίθησαν ἐκ τοῦ σφαίρου τά τε στοιχεῖα καὶ τὰ τῶν συνθέτων εἴδη . ὅθεν καὶ τὴν γένεσιν οἱ μὲν ἀλλοίωσιν λέγουσιν , ὅσοι τὸ ὕδωρ ἢ τὸν ἀέρα ὑποτιθέμενοι μανότητι καὶ πυκνότητι γεννῶσι τὰ ἄλλα , οἱ δὲ σύγκρισιν καὶ διάκρισιν . οἵ τε περὶ τὸν Δημόκριτον καὶ Ἐμπεδοκλέα · συγκρίσει γὰρ ὁ μὲν τῶν στοιχείων ὁ δὲ τῶν ἀτόμων τὰ ἄλλα γίνεσθαί φασι , διακρίσει δὲ φθείρεσθαι . καὶ . ὁ Ἀναξαγόρας δὲ δηλονότι ἐκκρίνεσθαι λέγων τὰ τὰ όμοιομερῆ καὶ ταύτην εἶναι τὴν γένεσιν , καὶ συγκρίνεσθαι ἔλεγε πλείους ὁμοιομερείας εἰς τὴν τοῦ συνθέτου γένεσιν , διακρίνεσθαι δὲ πάλιν αὐτὰς ἀπ’ ἀλλήλων ἐν τῇ φθορᾷ . ἁρμόσει δὲ κοινότερον κατὰ πάντων ἡ ἀλλοίωσις · καὶ γὰρ τὰ ἐκκρινόμενα ἢ συγκρινόμενα καὶ διακρινόμενα ἀλλοίωσίν τινα ὑπομένει , τά μὲν κατὰ τὴν θέσιν τὰ δὲ κατὰ τὴν ἔκφανσιν . p . 187a31 Ἔτι δὲ ἐκ τοὐ γίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία . Ὅτι καὶ ἔνθεν ὑπενόει ὁ Ἀναξαγόρας πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι διὰ τὸ μηδὲν μὲν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ὁρᾶσθαι δὲ ἐκ τῶν ἐναντίων γινόμενα , τὸ δὲ ἐναντίον φθαρτικὸν μᾶλλον ἢ γεννητικὸν εἶναι τῶν ἐναντίων . ἔνθεν οὖν συνῆγεν ὃτι πάντα ἐν ἀλλήλοις εἰσί , μὴ φαίνεσθαι δὲ διὰ σμικρότητα τῶν ὄγκων , ὀνομάζεσθαι δὲ ἕκαστον ἐκ τοῦ πλεονάζοντος , ὥσπερ ἐπὶ τῆς πανσπερμάς · λέγεται γὰρ αὕτη , εἰ πλεονάζει τὸ τοῦ σίτου εἶδος , σῖτος · οὕτως ἔνθα πλεονάζει σὰρξ ἢ ὕδωρ , οὕτω καλεῖσθαι . αἴτιον δὲ αὐτῷ γέγονε τῆς ἀπάτης τὸ λαμβάνειν ὅτι δεῖ πάντως ἢ ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεσθαι τὰ γινόμενα , ἢ ἐκ τοῦ ὄντος · γίνεται μὲν γὰρ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος , ἀλλ’ ἐκ τοῦ τοῦ p . 187b7 εἴδη τὸ μὲν ἄπειρον ᾗ ἄπειρον ἄγνωστον . | Ἐκθέμενος τὴν Ἀναξαγόρου δόξαν καὶ εἰπὼν ἐκ ποίας ἐννοίας εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην ἦλθεν , ὅτι ἔκ τε τοῦ μηδὲν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος οἴεσθαι γίνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ τὰ ἐναντία ὁρᾶν ἐξ ἀλλήλων γινόμενα , νῦν τρέπεται ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ τίθησι πλείονα ἐπιχειρήματα ἀνασκευαστικὰ τῆς Ἀναξαγορείου δόξης , ὧν τὸ μὲν πρῶτον ἐντρεπτικόν ἐστιν οὐκ ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων , ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸν Ἀναξαγόραν καὶ ἀπλῶς τὸ τοῦ ἐπιστήμονος πρόσωτον · δείκνυσι γὰρ ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὕτη πᾶσαν ἀναιρεῖ ἐπιστήμην . ἔστι δὲ τὸ ἐπιχείρημα τοιοῦτον · εἰ αἱ ἀρχαὶ τῶν πραγμάτων ὁμοιομέρειαί εἰσιν , αἱ δὲ ὁμοιομέρειαι ἄπειροι , τὸ δὲ ἄπειρον ἄγνωστον τῇ αὑτοῦ φύσει , αἱ ἀρχαὶ ἄρα τῶν ὄντων ἄγνωστοι · ὧν δὲ αἱ ἀρχαὶ ἄγνωστοι , καὶ αὐτὰ ἄγνωστα · ἄγνωστα ἄρα τὰ ὄντα . ὥστε ἀνᾐρηται ἐκ τῶν ὄντων ἡ ἐπιστήμη , εἴ γε καὶ ἡ γνῶσις . ἡ γὰρ ἐπιστήμη γνῶσίς τις · ἐπὶ πλέον γὰρ ἡ γνῶσις τῆς ἐπιστήμης . ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη περιορίζειν πέφυκε καὶ περιλαμβάνειν λόγῳ τὰ πράγματα , τὸ δὲ ἄπειρον λόγῳ περιορίσαι ἀδύνατον ( εὐθὺς γὰρ αὐτὸ πεπερασμένον ποιοῦμεν ) , εἴ γε ἄπειρόν ἐστιν , οὗ ἀεὶ ἔξω τι τοῦ ληφθέντος ἔστιν εὑρεῖν · ἀναιρήσομεν ἄρα τῶν ἐπιστημῶν τὰς ἀκριβεστάτας γεωμετρίαν ἀστρονομίαν . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Ἀναξαγόρας δῆλον ὡς ἐπιστήμην οἰόμενος ἔχειν τῶν ὄντων οὕτως ἡμᾶς περὶ αὐτῶν διδάσκει · ὥστε οὐκ εἰσὶν ἄπειροι αἱ ἀρχαὶ τῶν ὄντων , εἴπερ ἐπιστήμων ὁ Ἀναξαγόρας , ἢ εἰ ἄπειροι , οὐκ ἐπιστήμων ἐκεῖνος · εἰ δὲ μὴ ἐπιστήμων , οὐ πεισόμεθα αὐτῷ ἀποφαινομένῳ περὶ ὧν οὐκ ἔγνωκε . πρῶτον μὲν οὖν ἐπιχείρημα τοῦτο ἐντρεπτικόν , ὡς εἶπον , οὐ πραγματειῶδες . Τοῦ δὲ δευτέρου ἐπιχειρήματος πραγματειώδους ὄντος προλαμβάνει ἀξίωμά τι τοιοῦτον · τὰ εἴδη πάντα , φησίν , ἐν ὡρισμένῳ τινὶ ποσῷ πέφυκεν ὑφίστασθαι , καὶ οὔτε κατὰ μέγεθος εἰς ὁτιοῦν πέφυκεν αὔξεσθαι οὔτε ἐπὶ σμικρότητα εἰς ὁτιοῦν πέφυκε μειοῦσθαι , ἀλλ’ ἔστι τις ὅρος ἐπί τε τὸ μεῖζον καὶ ἐπὶ τὸ ἔλαττον , οὗ ἐπέκεινα ὑπάρξαι τὸ εἶδος οὐ δύναται . ἔστω δὴ πρῶτον ἡμῖν ὁ λόγος ὡς ἐπὶ τῶν τελειοτέρων εἰδῶν · ἐν τούτοις γὰρ ὡς τρανεστέροις σαφέστερος ὁ λόγος . τὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶδος δύναται μὲν # x003E ; πηχυαίῳ μεγέθει συστῆναι , δύναται δὲ καὶ ἐν τετραπήχει ἢ πενταπήχει , οὐ μέντοι ἐπ’ ἄπειρον αὔξεσθαι δύναται . οὐ γὰρ δὴ καὶ ἑκατοντάπηχθς γένοιτ’ ἄν ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἴσος τοῦ κόσμου τῷ μεγέθει · οὐ γὰρ τὸν ἐν ἐπινοίᾳ ἄνθρωπον λαμβάνομεν , ἀλλὰ τὸν ἐν ὑπάρξει . τοῦτον οὖν δῆλον ὅτι ἀδύνατον ἐπὶ πολύ τι μέγεθος καὶ ὑπὲρ τὸ πᾶν αὔξεσθαι , ἀλλ’ ἔστι τι ὡρισμένον μέγεθος , οὗ ἐπέκεινα αὐξηθῆναι οὐ δύναται · τὰ γὰρ εἴδη ἐπὶ πολύ τι ὑποκείμενον διιστάμενα ἐξίτηλα γίνεται . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τὴν αὔξησιν ἀδύνατον ἐν παντὶ μεγέθει ὑπάρξαι τὰ εἴδη , οὕτω καὶ τὴν μείωσιν . γένοιτο μὲν γὰρ πυγμαῖος ἄνθρωπος , οὐ μὴν καὶ δακτυλιαῖος ἡ κεγχραμίδι ἴσος · οὐ γὰρ δύναται τὸ σμικρὸν πάνυ μέγεθος καταδέξασθαι τὸ εἶδος , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τέκτων ἐν πηχυαίῳ μὲν ξύλῳ ποιήσει τὸ τοῦ πλοίου εἶδος , ἐν δακτυλιαίῳ δὲ οὐκέτι , καὶ κεραμεὺς τὸ τοῦ ἀμφορέως εἶδος οὐκ ἂν ποιήσειεν ἐν πηλῷ ἴσῳ κεγχραμίδι . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τούτων ὡρισμένου τινὸς ποσοῦ χρεία ἐπί τε μέγεθος καὶ σμικρότητα εἰς τὸ ὑπάρξαι τὰ εἴδη , οὕτω δηλονότι καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοιομερῶν · εἴδη γάρ τινα καὶ τὰ ὁμοιομερῆ . ὥστε δηλονότι καὶ τὸ τῆς σαρκὸς εἶδος καὶ τὸ τοῦ ὀστοῦ καὶ τὸ τοῦ ὕδατος οὔτε κατὰ μέγεθος ἐν τῷ τυχόντι συσταίη ἄν οὐ γὰρ δὴ καὶ ἐν ἴσῳ καὶ ἐν μείζονι τοῦ παντός · οὐ γὰρ ἄν ὑποσταίη τι τοιοῦτον , περὶ δὲ τῶν ἐν ὑποστάσει ὁ λόγος ) , οὔτε κατὰ σμικρότητα · ἀλλ’ ἔστι τι πάντως μέγεθος , οὗ ἐν τῷ ἐλάττονι οὐκ ἄν συσταίη τὸ εἶδος τῆς σαρκός . ἔστιν ἄρα τις ἄτομος καὶ ἐλαχίστη σάρξ . ὁμοίως καὶ ἐπὶ παντὸς ὁμοιομεροῦς . ὅτι δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , μάθοις ἂν καὶ ἐντεῦθεν . πάντα τὰ σώματα σύνθετα οὐχ ὡς ἔτυχε κεκραμένης τῆς ὕλης γίνεται , ἀλλ’ ἕκαστον εἶδος δεῖται τοιώσδε κεκραμένης ὕλης , ἵν’ οὕτως ἐπιτηδείᾳ ἐκείνῃ πρὸς ὑποδοχὴν αὐτοῦ γενο - μένῃ ἐπιγένηται · οὐ γὰρ ὡς ἔτυχε κεκραμένων τῶν στοιχείων ἐπιγένοιτ’ ἄν αὐτοῖς τὸ τῆς σαρκὸς εἶδος ἢ τὸ τοῦ ὀστοῦ , ἀλλὰ τὸ μὲν τῆς σαρκὸς εἶδος δεῖται τοιᾶσδε κράσεως ὑποκειμένης , ἑτέρας δὲ τὸ τοῦ ὀστοῦ , καὶ ὢ ἄλλο ἄλλο ἄλλης . εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει , ἔστι δὲ ὑποκείμενον τοῖς εἴδεσι τῶν συνθέτων σωμάτων οὐ μόνον ποιότης τις , λέγω δὲ ἡ τοιάδε τῶν στοι - χείων κρᾶσις , ἀλλὰ καὶ ποσότης , 'εὔλογον ὥσπερ ποιὸν οὐ τὸ τυχὸν ἐνδέχεται αὐτοῖς ὑποκεῖσθαι , οὕτω μηδὲ ποσὸν τὸ τυχὸν ὑπάρχειν . τίς γὰρ ἡ ἀποκλήρωσις , ἰσοτίμως καὶ τοῦ ποσοῦ καὶ τοῦ ποιοῦ ὑποκειμένων , ποιὸν μὲν μὴ τὸ τυχὸν παραλαμβάνεσθαι ἀλλ’ ὡρισμένον τι , ποσὸν δὲ τὸ τυχόν ; ὥρισται ἄρα καὶ τὸ ποσὸν τὸ τοῖς εἴδεσιν ὑποκείμενον . ἔστιν ἄρα τις ἐλαχίστη σὰρξ καὶ ἐλάχιστον ὕδωρ , οὗ ἐν ἐλάττονι μεγέθει οὐκ ἂν συσταίη τὰ εἴδη ταῦτα . καὶ τοῦτο εἰκότως · εἰ γὰρ τὸ γενησόμενον σὰρξ πάσχει τι ὑπὸ τοῦ ποιοῦντος , εὔλογον ὥσπερ τὸ διαιρούμενον οὐ κατὰ τὸ τυχὸν ὂν μέγεθος διαιρεθείη ἄν , ἀλλ’ ἐκφεύγει τὸ διαιροῦν διὰ σμικρότητα , κἄν τῇ δυνάμει διαιρετὸν ᾖ , οὕτω καὶ τὸ πεισόμενόν τι κατὰ ποιότητα οὐχ ὁπηλικονοῦν ὑπάρχον πάσχειν , ἀλλ’ ἐκφεύγειν διὰ σμικρότητα τὸ πάθος , μὴ πάσχον δὲ οὐ δέξεται τὸ εἶδος τοῦ ποιοῦντος δηλονότι . Πρὸς ταῦτα ἀποροῦσιν ἡμῖν οἱ ἀπὸ τῶν μαθημάτων . εἰ δέδοται , φασί , τὴν δοθεῖσαν εὐθεῖαν δίχα διελεῖν , ἐπειδὴ πᾶν μέγεθος ἐπ’ ἄπειρόν ἐστι διαιρετόν , δηλονότι καὶ ἥν φατε ἐλαχίστην σάρκα διέλοιμεν ἄν δίχα . τὰ οὖν διαι - ρεθέντα πότερον σαρκία ἐστὶν ἢ οὔ ; εἰ μὲν οὖν σαρκία , ἔστιν ἄρα λαβεῖν τῆς δοθείσης ἐλάττονα σάρκα καὶ οὐκ ἐκείνη ἦν τὸ ἐλάχιστον , εἰ δὲ τὰ διαι - ρεθέντα μή εἰσι σαρκία , πῶς συντιθέμενα πάλιν σάρκα ποιήσουσι ; καὶ εἰ ὁμοιομερὴς ἡ σάρξ , δηλονότι καὶ τὰ μέρη ταύτης σάρκες ἄν εἶεν . ἔστιν c 4r ἅρα πάσης τῆς ληφθείσης σαρκὸς ἐλάττονα λαβεῖν , ἐπειδὴ καὶ πᾶσα σὰρξ ὁμοιομερής . πρὸς ταὐτά φαμεν ὅτι τὴν σάρκα ἔστι λαβεῖν καὶ ὡς εἶδός τι ἔστι ] καὶ ὡς μέγεθος · ὡς μὲν οὖν μέγεθος οὖσα ἡ σὰρξ ἐπ’ ἄπειρόν ἐστι διαιρετή διὸ οὐδὲ ἔστι λαβεῖν ἐλάχιστον μέγεθος ) , ὡς μέντοι εἶδός τι οὖσαν οὐκέτι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον διελεῖν , ἀλλὰ πάντως καταλήξει εἴς τινα ἐλαχίστην σάρκα , ἣν ἐὰν διέλωμεν , εὐθὺς ἅμα τῇ διαιρέσει τὸ τῆς σαρκὸς ἐφθείραμεν εἶδος . ὥσπερ γὰρ τὸν ἄνθρωπον ἔστι λαβεῖν καὶ ως ἄνθρωπον καὶ ὡς μέγεθος , καὶ ὡς μὲν μέγεθος ἐπ’ ἄπειρόν ἐστι διαιρετὸν καὶ ἀεὶ εἰς ὁμοειδῆ μεγέθη λέγω ἡ τομή ] , ἐὰν μέντοι διέλω ὡς ἄνθρωπον εἰς κεφαλὴν καὶ πόδας , ἅμα τῇ διαιρέσει ἔφθαρται τὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶδος καὶ οὔτε ἐν τῷ ὅλῳ ἐστίν οὐδὲ γὰρ ἔστι τὸ ὅλον ) οὔτε ἔν τινι τῶν μερῶν ἄτομον γὰρ ὁ ἄνθρωπος ) , οὕτω λέγω καὶ ἐὰν τὴν ἐλαχίστην σάρκα διέλῃς , εὐθὺς τῇ τομῇ ἔφθειρας τὸ εἶδος · ἄτομος γὰρ ἡ ἐλαχίστη σάρξ , καὶ τὰ τμηθέντα μόρια μεγέθη μέν εἰσι σάρκες δὲ οὔ . καὶ ὥσπερ τοῦ ἀνθρώπου κἀν μυριάκις συνθῇς τὰ μόρια , οὐκέτι ποιεῖς ἄνθρωπον , διότι οὐ μόνης τῆς συνθέσεως δεῖ τῶν μερῶν , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιστατούσης φύσεως καὶ ἐπιτιθείσης τᾶι εἴδη , οὕτω λέγω καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοιομερῶν ὅτι κἂν μυριάκις συνθῇς τὰ μόρια τῆς τμηθείσης σαρκός , οὐκέτι ποιήσεις σάρκα τῆς φύσεως μὴ ἐνυπαρχούσης . ὡς γὰρ τῶν ξύλων πάντων σωρευθέντων ἐξ ὧν ἡ ναῦς οὐκ ἄν γένοιτο ναῦς , καὶ τῶν ξύλων καὶ λίθων πάντων ἐξ ὧν ἡ οἰκία # x003E ; οὐκ ἄν γένοιτο μὴ τῆς τέχνης ἐπιστατούσης , οὕτω τὰ μόρια τῆς σαρκὸς συντεθῇ , οὐκ ἄν γένοιτο σὰρξ μὴ ἐπιστατούσης τῆς φύσεως . ὁμοιομερὴς δὲ καὶ ἡ ἐλαχίστη σάρξ , ἀλλ’ ἐν ὅσῳ σῴζει τὴν ὁλότητα · τότε γὰρ καὶ τὸ τῆς σαρκὸς εἶδος σῴζει . τότε οὖν τὰ δυνάμει λαμβανόμενα μέρη σάρκες , ἐπειδὴ καὶ τὸ ὃλον , ἐπὰν δὲ διαιρεθῇ οὐκέτι . ὥστε διὰ πάντων δέδεικται ὅτι ἔστιν ἐλαχίστη σάρξ , καὶ τοῦτο ἀκολούθως τῇ προόδῳ τῶν πραγμάτων συμβέβηκε . τὰ μὲν γάρ ἐστι τῶν ὄντων γενικώτατα καὶ κοινότατα ἐπὶ πάντων τῶν ὄντων ἐκτεταμένα , οἷον τὸ ὃν καὶ τὸ ἓν ( οὐδὲν γὰρ ἔστιν ὃ μὴ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ὄντος μετέχει ) , τὰ δὲ ἄτομα καλούμενα εἴδη ἐστένωται ταῖς κατηγορίαις διὰ τὸ μερικώτατα ὡς ἐν ειδεσιν εἶναι , καὶ οὔτε ἐπὶ πλειόνων ἐστὶ κατηγορούμενα ἀλλ’ ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ μόνων ἀνθρώπων , ὁ δὲ ἵππος ἐπὶ ἵππων ) , οὔτε ἐφ’ ὦν κατγορεῖται ὡς ἔτυχεν ἐχόντων · οὔτε γὰρ ὁ νεκρὸς ἄνθρωπος ἄνθρωπος , οὔτε τὸ μόριον τοῦ ἀνθρώπου ἔτι ἄνθρωπος . σὰρξ δὲ καὶ ὀστοῦν καὶ τὰ ὁμοιομερῆ μέσην τάξιν ἔχοντα ἐπ’ ἐλαττόνων μέν ἐστιν ἢ τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν , ἐπὶ πλειόνων δὲ ἢ τὰ ἄτομα εἴδη · σὰρξ μὲν γὰρ καὶ ὀστοῦν καὶ ἐπὶ ἵππου καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων κατηγορεῖται καὶ ἐπὶ τῶν μορίων αὐτῶν , οὐκέτι μέντοι καὶ ἐπὶ τοῦ μορίου τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς ἢ τοῦ ὀστοῦ , ὅταν διαιρεθῇ . τότε γὰρ σὰρξ μὲν ἢ ὀστοῦν οὐκέτ’ ἄν αὐτῶν κατηγορηθείη , τὸ μέντοι ἓν καὶ τὸ ὃν οὐδὲν ἧττον . εἰ γὰρ καὶ μὴ σάρκες εἰσὶ τὰ μόρια τῆς ἐλαχίστης σαρκός , ἀλλ’ οὖν ὄντα ἐστί · μεγέθη γάρ εἰσι καὶ σώματα . Δεύτερον ἀξίωμα λαμβάνει ὅτι πᾶν σῶμα πεπερασμένον μετρεῖται ὑπὸ σώματος πεπερασμένου , τὸ μεῖζον ὑπὸ τοῦ ἐλάττονος · οἷον τὸ ἑκατονταπηχυαῖον μετρεῖται καὶ τῷ δεκαπηχυαίῳ δεκάκις καὶ τῷ πηχυαίῳ ἑκατοντάκις · ἀλλὰ μὴν καὶ τῷ δακτυλιαίῳ , καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν παντὶ πεπερασμένῳ ἐλάττονι τὸ μεῖζον μετρεῖται . Τούτων προειλημμένων δείκνυσιν ὅτι ἀδύνατον πάντα ἐν πᾶσιν εἷναι καὶ τὴν ἔκκρισιν ἐπ’ ἄπειρον γίνεσθαι . καὶ ἔστι πρῶτον μὲν ἐπιχείρημα πραγματειῶδες , ἀπὸ δὲ τῆς ἀρχῆς δεύτερον , τοῦτο · εἰ ἐκ τῆσδε , φησί , τῆς ὁμοιομερείας τοῦ ὕδατος ἐξάγοιτο ὁμοιομέρεια σαρκὸς καὶ πάλιν ἄλλη καὶ πάλιν ἄλλη καὶ ἄλλη , ἐπειδὴ πεπερασμένη ἐστὶν ἡ ἐν τῷ ὕδατι σὰρξ τῷ μεγέθει ( ἐπειδὴ καὶ ἡ ὁμοιομέρεια ἐκείνη τοῦ ὕδατος οεπερασμένη ἐστὶ τῷ μεγέθει ) , πᾶν δὲ πεπερασμένον πεπερασμένων ἀεί τινων ἀφαιρουμένων καταδαανᾶται , ἀνάγκη πᾶσα ἀεὶ ἀφαιρουμένων ἐκ τῆς σαρκὸς τῆς ἐν τῷ ὕδατι σαρκίων τινῶν καταδαπανηθῆναι αὐτήν . οὐ γὰρ δὴ διὰ τὸ ἐπ’ ἄπειρον εἶναι τὰ μεγέθη διαιρετά , ἀεὶ διαιρουμένη ἡ ἐν τῷ ὕδατι σὰρξ εἰς ἐλάττονα καὶ ὢ οἷον διχοτομουμένη οὐκ ἐκλείψει · κἄν γὰρ ἀεὶ διχοτομῆται , ἥξει πάντως εἰς τὸ ἐλάχιστον τῆς σαρκὸς μέγεθος ( δέδεικται γὰρ ὅτι ἔστι τις ἐλαχίστη σάρξ ) , εἰ δὲ ἥξει εἰς τὸ ἐλάχιστον τῆς σαρκὸς μέγεθος τεμνομένη ἡ ἐν τῷ ὕδατι σάρξ , δῆλον ὅτι ἀφαιρεθέντος ἐκείνου οὐκέτι ἐκκριθήσεται ἐκ τοῦ ὕδατος ἐκείνου σάρξ , εἰ δὲ τοῦτο , οὐκέτι πᾶν ἐν παντὶ ἐνέσται οὐδὲ ἐπ ἄπειρον ἡ ἔκκρισις . καὶ οὐδέν μοι διοίσει κἂν αἱ ἐκκρινόμεναι σάρκες οὐκ εἰσὶ καθαραί , ἀλλὰ μεμιγμέναι ἑτέραις ὁμοιομερείαις · κἄν γὰρ μὴ καθαραὶ ἐξίωσιν , ἐπειδὴ ἔχει ἡ ὑπόθεσις ἐπ’ ἄπειρον γίνεσθαι τὴν ἔκκρισιν , ἀνάγκη πᾶσα , κἄν τὰ ἀεὶ ἐκκρινόμενα σαρκία ἐλάχιστα ὧσι , καταδαπανηθῆναι τὴν ὅλην σάρκα τὴν · ἐν τῷ ὕδατι διὰ τὸ δεύτερον ἀξίωμα τὸ λέγον μετρεῖσθαι τὸ πεπερασμένον ὑπὸ τοῦ πεπερασμένου · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ ἔκκρισις . δυοῖν οὖν ἀνάγκη θάτερον , ἢ ἐπιλεῖψαι τὴν ἔκκρισιν τῆς σαρκός , ὡς ὁ λόγος ἀπέδειξεν , ἢ εἰ ἐπ’ ἄπειρον ἐκκρίνοιτο ἐκ τοῦ ὕδατος σαρκία , ἐπειδὴ ὣρισται τὸ ἐλάχιστον τῆς σαρκὸς μέγεθος , ἀνάγκη ἴσα ἄπειρα ἐν πεπερασμένῳ μεγέθει ὑπάρχειν , ὅπερ ἀδύνατον . ταὐτὸν γάρ ἐστιν εἰπεῖν ἐν πεπερασμένῳ τὸ ἄπειρον ὑπάρχειν · τὸ γὰρ ἐξ ἀπείρων συνεστηκὸς ἄπειρόν ἐστι . Tρίτον ἐπιχείρημα ἕτερον τίθησι τοιοῦτον . εἰ ὥρισται τὸ ποσὸν τῆς σαρκὸς ἐπί τε τὸ μεῖζον ἐπί τε τὸ ἔλαττον , ἀδύνατον ἐκ τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς ἐκκριθῆναι ἕτερόν τι · πᾶν γὰρ σῶμα πεπερασμένον ἀφαιρεθέντος τινὸς ἔλαττον γίνεται , ἐπειδὴ πᾶν πεπερασμένον ὑπὸ παντὸς ἐλάττονος πεπερασμένου καταμετρεῖται . ὥστε εἰ ἐκ τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς ἐκκριθήσεταί c 4v τι , ἔσται ἐλάττων τῆς ἐλαχίστης , ὅπερ ἀδύνατον . οὐκ ἄρα πάντα ἐν πᾶσι . Τέταρτον ἐπιχείρημα . εἰ πάντα ἐν πᾶσι , φησίν , ἐπ’ ἄπειρον δὲ καὶ ἡ ἔκκρισις , ἐν ἑκάστῃ ὁμοιομερείᾳ ἔσονται σάρκες ἄπειροι καὶ ὀστᾶ ἄπειρα καὶ πάντα ἁπλῶς , καὶ πάλιν ἐν ἑκάστῃ σαρκὶ τῇ ἐν τῇ ὁμοιομερείᾳ ἢ αἵματι ἢ ἄλλῳ τινὶ πάλιν πάντα ἄπειρα ἔσονται , καὶ πάλιν ἐν ἑκάστῳ ἐκείνων ἄπειρα · ὥστε ἐν ἑκάστῃ ὁμοιομερείᾳ ἀπειράκις ἔσται τὸ ἄπειρον · οὗ τί ἄν καταγελαστότερον , ἐν τῇ ἐλαχίστῃ σαρκὶ ἀπειράκις ἄπειρα εἶναι σώματα καὶ πλήθει καὶ μεγέθει ; πλήθει μὲν διότι διῄρηται ἀπ’ ἀλλήλων μόνον ἁπτόμενα , μεγέθει δὲ ὅτι τὸ ἐξ ἀπείρων συγκείμενον ἄπει · ρόν ἐστιν . οὐ μόνον δὲ ἑκάστη ὁμοιομέρεια ἀπειράκις ἄπειρα περιέξει , καὶ οἱ τόποι ἀπειράκις ἄπειροι ἔσονται · διῃρημέναι γάρ εἰσιν ἀπ’ ἀλλήλων ὅσαι μὴ ἐνυπάρχουσιν , ἀλλ’ ἔφθησαν διακριθῆναι , καὶ αὗται δὲ ἄπειροί ἄσιν · ὥστε καὶ οἱ περιέχοντες αὐτὰς τόποι ἄπειροι , καὶ οἱ μεταξὺ οἷς διείργονται . ἀπειράκις οὖν τὸ ἄπειρον ἀπειράκις εἰσοίσομεν , ὅπερ ἐστὶ καταγέλαστον . Πέμπτον , ὅτι ἀνόητος , φησίν , ἐστὶν ὁ Ἀναξαγόρου νοῦς · εἰ γὰρ βού - λεται μὲν πάντα διακρῖναι καὶ κατὰ τὸ ποσὸν καὶ κατὰ τὸ ποιόν , ἵνα μήτε αἱ διάφοροι ὁμοιομέρειαι ἐν ἀλλήλαις ὦσιν οἷον σαρκὸς ὀστοῦ καὶ τῶν λοιπῶν ) , μήτε αἱ τῷ εἴδει μὲν αἱ αὐταὶ ἀριθμῷ δὲ διάφοροι οἷον αἱ τῆς σαρκὸς ὁμοιομεέρειαι ) , τοῦτο δὲ οὐ δύναται διά τε τὸ ἐπ’ ἄπειρον εἶναι μέγεθος διαιρετὸν καὶ διὰ τὸ μὴ οἷόν τέ ποτε τὰς · διαφόρους ὁμοιομετὸ ρείας εἰλικρινεῖς εἶναι , ἀνόητος ἂν εἴη ὁ νοῦς τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχειρῶν . τὸ δὲ μήποτε , φησί , διακριθήσεσθαι τὰ πράγματα , ὀρθῶς μὲν λέγεται παρὰ Ἀναξαγόρου , οὐκ εἰδότως δέ · εἰσὶ γὰρ ἐν τοῖς οὖσι καὶ τὰ συμβεβη - κότα καὶ αἱ ἕξεις , ἅτινα οὐδέποτε χωρισθῆναι δύναται τῶν ὑποκειμένων . εἰ τοίνυν πάντα βούλεται χωρίσαι ὁ νοῦς , δηλονότι καὶ τὰ συμβεβηκότα καὶ τὰς ἕξεις · ταῦτα δὲ ἀδύνατον χωρίσαι · ἀνόητος ἄρα τὰ ἀνόητα ζητῶν ὁ νοῦς . κακῶς δὲ λαμβάνει , φησί , καὶ τὸ ἐκ τῶν ὁμοειδῶν γίνεσθαι τὰ γινόμενα . ἔστι μὲν γάρ , φησίν , ὡς ἐκ τῶν ὁμοειδῶν γίνεται τὰ γινόμενα · γίνεται γὰρ πηλὸς ἐκ πηλῶν ὁμοειδῶν , μείζων ἐκ τῶν μικροτέρων , γίνεται δὲ καὶ ἐξ ἀνομοειδῶν , ἐξ ὕδατος καὶ γῆς , καὶ οἰκία δὲ ἐκ πλίνθων καὶ ξύλων ἀνομοειδῶν ὄντων γίνεται . ὥστε κακῶς ἐλάμβανε τὰ γινόμενα ἐξ ὁμοειδῶν πάντως γίνεσθαι . καὶ οὐκ ἐπὶ τεχνητῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ φυσικῶν τοῦτο ὁρῶμεν · ἐκ γὰρ ξύλων πῦρ καὶ ἐξ ὕδατος ἀὴρ καὶ ἐκ τῶν σηπομένων σωμάτων διάφορα γίνεται ζῷα , οὐ μόνον ἐξ ἐμψύχων , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀψύχων . ταῦτα εἰπών , φησὶν ὅτι εἰ δυνατὸν τὰ αὐτὰ ἐξ ἀπείρων καὶ ἐκ πεπερασμένων γεννῆσαι , κάλλιον τὸ ἐκ πεπερασμένων γεννᾶν ἢ ἐξ ἀπείρων · τὸ γὰρ ἄπειρον ἄγνωστον . ὥστε κρείττων ὁ Ἐμπεδοκλῆς τοῦ Ἀναξαγόρου , ὅσον ἐπὶ τούτῳ , πεπερασμένας ὑποτιθέμενος τὰς ἀρχάς . Εἰ δὴ τὸ μὲν ἄπειρον ᾗ ἄπειρον ἄγνωστον . τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα χείρημα τὸ ἐντρεπτικόν . τὸ ἄπειρον ἢ τῷ ποσῷ ἐστιν ἄπειρον , ἢ τῷ ποιῷ . καὶ τὸ μὲν κατὰ ποιὸν ἄπειρον πάντως καὶ κατὰ ποσόν · εἰ γὰρ εἴδη εἶεν ἄπειρα , ἀνάγκη καὶ τὰ ὐποκείμενα αὐτοῖς ἄπειρα εἶναι . εἴ δὲ τῷ ἀριθμῷ εἴη τὸ ἄπειρον , οὐκέτι ἕπεται τὸ καὶ τῷ εἴδει ἄπειρον εἶναι · δυνατὸν γὰρ ὑποθέσθαι ἄπειρα μὲν τῷ ἀριθμῷ τὰ ὑποκείμενα , ὁμοειδῆ δὲ πάντα . ὡς ἄν οὖν ἔχῃ τὸ ἄπειρον , οὕτως ἔχει καὶ τὸ ἄγνωστον . εἰ μὲν οὖν ἀπείρους τῷ ἀριθμῷ τοῖς δὲ εἴθεσι πεπερασμένας ὑπετίθετο , ἐκ ποίων μὲν ἀρχῶν ἦν τὰ πράγματα δυνατὸν γνῶναι , ἐκ πόσων δ’ οὐκέτι · ἐπεὶ δὲ καὶ καἀ τὸ ποσὸν καὶ κατὰ τὸ ποιὸν ἀπείρους ὑπετίθετο τὰς ἀρχὰς ὁ Ἀναξαγόρας , δῆλον ὅτι παντελῶς ἄγνωστοι αἱ ἀρχαί . τῶν δὲ ἀρχῶν ἀγνώστων οὐσῶν καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν ἄγνωστα · τότε γὰρ γινώσκεται τὰ σύνθετα , ὅταν γνῶμεν ἐκ πόσων καὶ ποίων ἀρχῶν σύγκεινται . p . 187b13 Ἔτι δὲ ἀνάγκη , οὗ τὸ μόριον ἐνδέχεται ὁπηλικονοῦν εἶναι κατὰ μέγεθος καὶ σμικρότητα , καὶ αὐτὸ ἐνδέχεσθαι . Τὸ πρῶτον τῶν λημμάτων , ὅτι ὥρισται τῆς σαρκὸς καὶ τῶν λοιπῶν εἰδῶν τὸ μέγεθος ἐπί τε τὸ μεῖζον ἐπί τε τὸ ἔλαττον , καὶ οὔτε ἐπ’ ἄπειρον ὢ αὔξεται , οὔτε ἐπ’ ἄπειρον μειοῦται . κατασκευάζει δὲ τοῦτο ἐκ τῶν ὅλων , λέγω δὲ τῶν συνθέτων , ὧν μόριά ἐστι τὰ ὁμοιομερῆ , κατασκευάζει δὲ διὰ τοῦ δευτέρου τῶν ὑποθετικῶν . ἔστι δὲ ὁ συλλογισμὸς οὗτος · εἰ τὰ μόρια ἐνδέχεται ἐπ’ ἄπειρον αὔξεσθαι καὶ μειοῦσθαι , καὶ τὸ ὅλον ἄν ἐνδέχοιτο ἐπ’ ἄπειρον αὔξεσθαι καὶ μειοῦσθαι ἐκ τῶν μερῶν γὰρ τὸ ὅλον σύγκειται · οὐδὲ γὰρ αὔξεσθαι ἢ μειοῦσθαι δυνατὸν τὸ ὅλον , τῶν μερῶν μὴ ηὐξημένων ἢ μειωθέντων ) , ἀλλὰ μὴν τὸ ὅλον ἀδύνατον ἐπ’ ἄπειρον αὔξεσθαι καὶ μειοῦσθαι , καὶ τὰ μόρια ἄρα . ὥστε στήσεται τὸ ποσὸν τῶν μορίων ἐπί τε τὸ μεῖζον ἐπί τε τὸ ἔλαττον . ἔστιν ἄρα τις ἐλαχίστη σὰρξ καὶ ὀστοῦν , ὥσπερ οὖν καὶ μεγίστη . ἀλλ’ ἴσως ἀντιλέγει τις τῷ συνημμένῳ τὸν ὑπὲρ Ἀναξαγόρου λόγον ποιούμενος , ὅτι οὐκ ἀνάγκη , εἰ ἐπ’ ἄπειρον ἡ τῶν ὁμοιο - μερῶν γίνεται μείωσις , ἤδη καὶ τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἐπ’ ἄπειρον μειοῦ - σθαι · εἰ μὲν γὰρ μία ἦν ἐν ἑκάστῳ ζῴῳ σαρκὸς ὁμοιομέρεια ἢ ὀστοῦ ἢ αἵματος , εὔλογον ἦν , ὡς ἂν ηὖξεν ἢ ἐμειοῦτο τὸ μόριον , οὕτως αὔξειν καὶ μειοῦσθαι καὶ τὸ ὅλον , νῦν δὲ οὐχ οὕτως ἔχει , ἀλλὰ πλείους ὁμοιομέρειαι συνιοῦσαι σαρκὸς ἢ ὀστοῦ ἢ τῶν λοιπῶν , οὕτω ποιοῦσι τὴν τοῦ ζῴου σάρκα καὶ τὸ ὀστοῦν . οὐκ ἀνάγκη οὖν συμμειοῦσθαι ταῖς ὁμοιομερείαις τὸ τὸ ( ante καὶ ) om . Κ 3 . 4 ὡς δ’ ἄν ( om . οὑν ) Κ 5 τοῖς εἴδεσι δὲ Mt 6 ἐπειδὴ δὲ t 6 . 7 κατά ( om . τὸ ) ποσὸν primitus omiserat Κ qui mox κτὰ ποιὸν 8 οὐ - σῶν ἀγνώστων Μt 10 ἐκ ποίων καὶ πόσων ἀρχῶν σύγκειται Κ 11 δὲ LKM : δ’ εἰ t Aristotelcs ( at cod . E pr . δ * δὲ ? ] , rec . δ’ ἂν ) 11 . 12 ἐνδέχεται – ἐνδέχεσθαι om . Κ ζῷον . δυνατὸν γὰρ πολλὰς ὁμοιομερείας , κἂν μικραὶ ὦσι , συνθεῖναι τὸ τοῦ ζῴου σῶμα , ὥσπερ φέρε εἰπεῖν τοὺς μὲν λίθους , ἐξ ὧν ἡ οἰκία , δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον μειοῦσθαι , οὐκέτι μέντοι καὶ τὴν οἰκίαν , διότι ἐκ πλειόνων καὶ οὐκ ἐξ ἑνὸς λίθου σύγκειται · συγκέοιτο γοῦν ἡ αὐτὴ ποτὲ μὲν ἐξ ἐλαττόνων , εἰ μείζονες εἶεν , ποτὲ δὲ ἐκ πλειόνων , εἰ ἑλάτ|τονες εἶεν . ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτο οὕτως ἔχει , πάντως ὥρισται τὸ ποσὸν τῶν ὁμοιομερειῶν ἐξ ὧν ἡ τοῦ ἀνθρώπου σὰρξ σύγκειται . ἔστωσαν οὖν πέντε τινὲς ὁμοιομέρειαι σαρκός . αὗται οὖν πότερον ἐπ’ ἄπειρον μειοῦνται ἢ οὔ ; εἰ μὲν οὖν ἐπ ἄπειρον μειοῦνται , ἥξουσι πάντως εἴς τι μέγεθος , ἐν ᾧ ἀδύνατον εἶναι τὴν τοῦ ἀνθρώπου σάρκα , οἷον ἐν δακτυλιαίῳ ἢ ἐν κέγχρου μεγέθει · ὥστε εἰ ἀδύνατον τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τοσοῦτον μειωθῆναι , δῆλον ὅτι καὶ τὰς τῆς σαρκὸς ὁμοιομερείας , ὥστε πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ περιάγεται ὁ λόγος . εἰ δέ τις εἴποι ὅτι ὰλλ' αἱ μὲν ὁμοιομέρειαι πεφύκασιν ἐπ’ ἄπειρον μειοῦσθαι , τὸ δὲ σύνθετον οἷον ὁ ἄνθρωπος οὐ πέφυκε σῴζεσθαι ἐπὶ πολὺ μειουμένων τῶν ὁμοιομερειῶν · ἐπεὶ καὶ καθ’ ὑμᾶς τῆς σαρκὸς δηλονότι καὶ ἐν ἐλάττονι πολὺ μεγέθει δυναμένης συστῆναι , εἴπερ ἡ τοὐ ἀνθρώπου σάρξ ἐστιν οἵα ἐστὶν ἥ τε τῶν παιδίων καὶ τῶν ἐμβρύων , ὅμως ἐν τῷ τελείῳ ζῴῳ οὐ φθάνει πολύ τι μειωθῆναι πρὶν φθαρῇ τὸ ζῷον . οὕτως εἰ καὶ ἐπ’ ἄπειρον αἱ ὁμοιομέρειαι τέμνονται , ἀλλ’ οὐ τὸ ὅλον ζῷον πέφυκεν ἐν τῇ ὁπωσοῦν ἐχούσῃ ὁμοιομερείᾳ συνίστασθαι.’ ἀλλ’ οὗτος ὁ λόγος οὐ σῳζόντων ἐστὶ τὰς Ἀναξαγορείους ὑποθέσεις , ὃς ἔλεγεν οὐδὲν ἕτερον εἶναι τὸ σύνθετον καὶ τὸ ὅλον ἢ τὴν συνδρομὴν τῶν ὁμοιομερειῶν . ἡμῖν μὲν γὰρ τοῖς λέγουσιν ὅτι τῇ τοιᾷδε τῶν στοιχείων συνθέσει καὶ κράσει ἔξωθεν ἐπιγίνονται τὰ εἴδη ἕτερα ὄντα παρὰ τὰ ὑποκείμενα , εὐλόγως τοῦτο ἕπεται οὐ γὰρ ὁπωσοῦν ἐχουσῶν τῶν ὁμοιομερειῶν πέφυκε τὸ εἶδος ἐπιγίνεσθαι ) , Ἀναξαγόρᾳ δὲ μηδὲν ἕτερον ἐπιγίνεσθαι ἔξωθεν λέγοντι παρὰ τὰ ὁμοιομερῆ , ἀλλὰ πάντως ἐν τοῖς ἁπλοῖς εἶναι τὰς ὁμοιομερείας ( καὶ γὰρ καὶ ὀφθαλμοῦ , φέρε τῶν διαφόρων χιτώνων καὶ τριχῶν καὶ αὐτὰ τὰ χρώματα καὶ πάσας τὰς ἐν τῷ συνθέτῳ ποιότητας ὑπάρχειν ἐν τοῖς ἁπλοῖς ) , εὔλογον τὸ ἕπεσθαι πάντως τῇ τῶν ὁμοιομερειῶν μειώσει καὶ τὸ ὅλον συμμειοῦσθαι . διὰ τί γὰρ <ούχ> ὥσπερ πλείους ἢ μείζους ὁμοιομέρειαι ὀφθαλμοῦ ποιοῦσι τὸν μέγαν ὀφθαλμόν , οὕτω καὶ μικρόν ; ὥστε ἀναγκαίως ἀληθὲς ἂν εἴη τὸ συνημμένον , ὅσον ἐπὶ ταῖς Ἀναξαγόρου ὑποθέσεσι . τί ποτε δέ ἐστιν ὅλως τὸ λέγειν τὴν ἀνθρώπου σάρκα ἐκ πλειόνων συνεστάναι σαρκίων ; διὰ τί γὰρ καὶ τῶν πλειόνων τούτων σαρκίων ἕκαστον οὐκ ἐκ πλειόνων συνέστηκεν , εἴ γε ἐπ’ ἄπειρον τῶν ὁμοιομερειῶν ἡ τομή ; ὥστε ἢ οὐδὲ ἔσται ὅλως μία τις ὁμοιομέρεια ἢ καὶ ἡ τοῦ ἀνθρώπου σὰρξ μία . συμβή - σεται δὲ κἀκεῖνο γελοῖον ὄν , τὴν μὲν τοῦ ἐλέφαντος σάρκα ἐξ ἐλαττόνων σαρκίων συγκεῖσθαι , τὴν δὲ τοῦ κώνωπος ἐκ πλειόνων · οὐδὲν γὰρ ἔτι διοίσει τὸ ἐκ πλειόνων ἢ ἐλαττόνων λέγειν ἀορίστου τοῦ μεγέθους τῶν ἀρχῶν ἑ ὑπάρχοντος καὶ ἐπὶ τὸ μεῖζον καὶ ἐπὶ τὸ ἔλαττον . p . 187b15 Λέγω δὲ τῶν τοιούτων τι μορίων , εἰς ὃ ἐνυπάχον διαιρεῖται τὸ ὅλον . Διττῶς τὸ ἐνυπάρχον δυνατὸν ἐκλαβεῖν , ἢ ὡς πρὸς τὸ μέρος ἢ ὡς πρὸς τὸ ὅλον . πρὸς τὸ μέρος μὲν οὕτως · μόρια δέ , φησί , ταῦτα λέγω ἅτινα καὶ μετὰ τὴν ἐκ τοῦ ὅλου διαίρεσιν ὑφεστήκασι καὶ οὐ φθείρονται · ἀεὶ γὰρ ἀπόρροιαί τινες ἐκ τοῦ σώματος γίνονται . τὰ οὖν ἀπορρέοντα σώματα καὶ μετὰ τὴν ἐκ τοῦ ὅλου διαίρεσιν δύναται καὶ καθ’ ἑαυτὰ ὑπο - στῆναι . εἰ δὲ τὸ ἐνυπάρχον πρὸς τὸ ὅλον ἀκουσόμεθα · τούτου μόρια , φησί , λέγω ταῦτα ὧν καὶ διαιρεθέντων ἐκ τοῦ ὅλου οὐδὲν ἧττον σῴζεται τὸ ὅλον , τοιαῦτα δέ ἐστιν , ὡς εἶπον , τὰ ἀεὶ ἐξ ἡμῶν ἀπορρέοντα σώματα . ὁ μὲν οὖν νοῦς οὗτος , προσέθηκε δὲ τοῦτο , ἐπειδὴ εἶπεν " οὗ τὸ μόριον ἐν - δέχεται ὁπηλικονοῦν εἶναι " , ἵνα μή τις ὑπολάβῃ μόρια αὐτὸν λέγειν τοῦ ὅλου τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος . διὰ τοῦτό φησιν ὅτι ταῦτα λέγω τὰ μόρια ἅτινα καὶ μετὰ τὴν διαίρεσιν τὴν ἐκ τοῦ ὅλου καθ’ ἑαυτὰ ὑφέστηκεν , ἤγουν διαιρεθέντα οὐ φθείρει τὸ ὅλον , ὧν οὐδέτερον τῷ εἴδει καὶ τῇ ὕλῃ ὑπάρχει · χωρισθεῖσα γὰρ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος οὔτε τὸ ὅλον σῴζει εντι , οὔτε καθ’ ἑαυτὰ ὑποστῆναι δύναται . ταῦτα δὲ οὐδὲ μόριά ἐστι τοῦ συνθέτου , ὢ ἀλλὰ στοιχεῖα , διὸ οὐδὲ διαιρεῖσθαι ἄν λέγοιτο αὐτοῦ · διαίρεσις μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν μορίων λέγεται , ἀνάλυσις δὲ ἐπὶ τῶν στοιχείων . σὰρξ δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα μόρια ζῴου , καὶ οἱ καρποὶ τῶν φυτῶν . ὥσπερ γὰρ τὸ ζῷον ἀνομοιομερές ἐστιν , οὕτω δὴ καὶ τὰ φυτά · μόρια γὰρ τοῦ φυτοῦ πρέμνος φλοιὸς κλάδος φύλλα καρποὶ ἐντεριώνη καὶ εἴ τι τοιοῦτον , ἅπερ ἑτεροειδῆ ἐστι , πρὸς ἑαυτὸ δὲ ἕκαστον ὁμοιομερές . p . 187b22 Ἔτι εἰ πάντα μὲν ἐνυπάρχει τὰ τοιαῦτα ἐν ἀλλήλοις . Τὸ πρῶτον τῶν ἐπιχειρημάτων βούλεται ἐκθέσθαι , εἶτα εἰπὼν τὴν Ἀναξαγόρου ὑπόθεσιν , πρὶν συναγάγῃ τὸ ἑπόμενον τίθησ’ . τὸ δεύτερον ἀξίωμα , ἐπειδὴ δι’ ἀμφοτέρων τὸ πρῶτον συμπεραίνει ἐπιχείρημα . ἅπαν δὲ σῶμα , φησί , πεπερασμένον ἀναιρεῖται ὑπὸ σώματος πεπε - ρασμένου . τὸ δὲ ἀναιρεῖται ἀντὶ τοῦ καταμετρεῖται · τὸ γὰρ μετρούμενον ἴσα ἀεὶ τῷ μέτρῳ ἀφαιρούμενον ἐπείπει καὶ καταδαπανᾶται . p . 187b29 í καὶ ἀεἰ εἴη ἐλάττων ἡ ἐκκρινομένη , ἀλλ’ ὅμως οὐχ ὑπερβαλεῖ μέγεθός τι τῇ σμικρότητι . | Ἳνα μή τις εἴποι ὅτι οὐκ ἀνάγκη ἀεὶ ἀφαιρουμένων σαρκίων ἐκλείπειν τὴν ἐν τῷ ὕδατι σάρκα εἰ μὲν γὰρ ἴσα ἀεὶ ἀφῃρεῖτο , τῷ ὄντι ἀναγκαῖον ἦν ὑπολιπεῖν διὰ τὸ μετρεῖσθαι τὸ πεπερασμένον ὑπὸ τοῦ πεπερασμένου , νῦν δὲ τὰ ἀφαιρούμενα ἀεὶ ἐλάττονά ἐστιν · ὥστε οὐκ ἀνάγκη ἐπιλείπειν , διότι τὸ συνεχὲς ἐπ’ ἄπειρόν ἐστι διαιρετόν ) , διὰ τοῦτο οὖν φησιν ὁ Ἀρι - στοτέλης , ὅτι εἰ καὶ ἀεὶ ἐλάττονα ἀφαιροῖτο , ἀλλ’ οὖν πάντως τινὸς μεγέθους οὐχ ὑπερέξει τὰ ἐκκρινόμενα κατὰ σμικρότητα . ἐπεὶ οὗν ὥρισται τὸ ποσὸν τῆς σαρκός , οὐχ ὑπερέξει δηλονότι κατὰ τὸ ἔλαττον τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς τὰ ἐκκρινόμενα , ἀλλὰ στήσεται ἡ τομὴ ἐν τῇ ἐλαχίστῃ σαρκί . πᾶσα οὖν ἀνάγκη τοιούτων ἀεί , λέγω δὴ τῶν ἐλαχίστων σαρκίων , ἐκκρινομένων καταδαπανηθῆναι τὸ ὅλον , ἐπειδὴ τὸ πεπερασμένον ἀναιρεῖται ὑπὸ τοῦ πεπερασμένου , ἢ εἰ μὴ τοῦτο , ἴσα πεπερασμένα ἄπειρα τὸν ἀριθμὸν ἐνέσονται ἐν τῷ πεπερασμένῳ , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ οὖν οὐχ ὑπερέξει μέ - γεθός τι τῇ σμικρότητι ἀντὶ τοῦ οὐ παντὸς μεγέθους ἔλαττον τὸ ἐκκρινόμενον δυνατὸν ἐκκρίνεσθαι , κἂν ἀεὶ ἔλαττον ἐκκρίνηται · ἔστι γάρ τι τὸ τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς μέγεθος , οὗ ἔλαττον ἀδύνατον ἐκκριθῆναι . p . 187b35 Πρὸς δὲ τούτοις , εἰ ἅπαν σῶμα ἀφαιρεθέντος τινὸς ἔλαττον ἀνάγκη γίνεσθαι . Ἕτερον ἐπιχείρημα τὸ τρίτον ἀπὸ τῆς ἀρχῆς , ὅτι εἰ ὥρισται τῆς σαρκὸς τὸ ποσόν , ἀδύνατον ἐκ τῆς ἐλαχίστης ἐκκριθῆναί τι · εἰ γὰρ ἐκκριὑπόθεσιν θείη τι ἐξ αὐτῆς , γενήσεται ἐλάττων τῆς ἐλαχίστης σααός , ὅπερ ἀδύνατον , τοῦτο δὲ διότι ἅπαν σῶμα ἀφαιρεθέντος τινὸς ἔλαττον γίνεται , τοῦτο δὲ διότι πᾶν πεπερασμένον καταμετρεῖται ὑπὸ παντὸς πεπερασμενου . p . 188a2 Ἔτι δὲ ἐν τοῖς ἀπείροις σώμασιν ἐνυπάρχοι ἄν ἤδη σὰρξ ἄπειρος . Τέταρτον τοῦτο , ὅτι συμβήσεται ἐν ἑκάστῃ ὁμοιομερείᾳ ἀπείρων ὄντων , καὶ πάλιν ἐν ἑκάστῃ τῶν ἀπείρων ἄλλων ἀπείρων ἐνυπαρχουσῶν , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον , ἀπειράκις τὸ ἄπειρον εἶναι . p . 188a3 Κεχωρισμένα μέντοι ἀπ' ἀλλ ήλων , οὐδὲν μέντοι ἧττον ὄντα , καὶ ἄπειρον ἕκαστον . Κεχωρισμένα εἶπεν ἀντὶ τοῦ κατ’ ἐνέργειαν καὶ τοῖς τόποις δια - κεκριμένα , οὐχ ὥσπερ ἐν τῇ ὕλῃ δυνάμει λέγομεν πάντα ἐνυπάρχειν οὐ γὰρ οὕτως ἔλεγεν ὁ Ἀναξαγόρας πάντα ἐν ἀλλήλοις ὑπάρχειν , ὥσπερ λέγεται ἡ ὕλη πάντα εἶναι δυνάμει ) , ἀλλ’ ὥσπερ ἐν ἐν πανσπερμίᾳ πάντα ἐνυπάρχει κριθὴ καὶ σῖτος καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων ἐνεργείᾳ ὄντα . καὶ ἐνυπάρχουσιν οὖν , φησίν , ἐν ἑκάστῃ ὁμοιομερείᾳ ἄπειρα σώματα , καὶ οὐδὲν ἧττον ἕκαστον τῶν ἐνυπαρχόντων καὶ αὐτὸ ἄπειρόν ἐστιν · ἔστι γὰρ καὶ ἐν ἐκείνῳ ἄπειρα . p . 188a5 Τὸ δὲ μηδέποτε διακριθήσεσθαι . Ὅτι ἀνόητος ὁ κατὰ Ἀναξαγόραν νοῦς τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχειρῶν , εἴπερ θέλει μὲν αὐτὸς διακρῖναι πάντα , τοῦτο δὲ γενέσθαι ἀδύνατον . ἀλλὰ τὸ μηδέποτε διακριθήσεσθαι πάντα , εἰ καὶ ἀγνοῶν ἔλεγεν ὁ Ἀναξαγόρας , ἀλλ’ οὖν ὀρθῶς ἔλεγεν · αὐτὸς μὲν γὰρ τὰ σώματα ἔλεγε μηδέ . ποτε ἀπ’ ἀλλήλων διακριθήσεσθαι , ἤτοι καὶ τὰ πάθη καὶ τὰς ἕξεις , οὐ διὰ τὸ μὴ φύσιν ἔχειν καθ’ αὑτὰς ὑποστῆναι , ἀλλὰ διὰ τὸ τὴν μῖξιν μὴ δύνασθαι εἰλικρινῶς χωρίσαι τὰ μιχθέντα , ὥσπερ εἴ τις καὶ τοῦ οἰνομέ - λιτος εἴποι μὴ ἐνδέχεσθαι τὸν οἶνον καὶ τὸ μέλι χωρισθῆναι . εἰ οὖν εἰσὶν ἐν τοῖς πᾶσι καὶ τὰ πάθη καὶ αἱ ἕξεις ἅπερ καθ’ αὑτὰ ὑποστῆναι οὐ πέτί φυκε , ζητεῖ δὲ καὶ ταῦτα χωρίσαι ὁ νοῦς , ἐπειδὴ πάντα βούλεται διακρῖναι , ἀνόητος ἄν εἴη τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχειρῶν . p . 188 a 7 ἐὰν διακριθῶσιν , ἔσται τι λευκὸν καὶ ὑγιεινὸν οὐχ ἕτερόν τι ὂν οὐδὲ καθ’ ὑποκειμένου . ἑ οὐ γάρ ἐστιν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ λευκόν τι , ἀλλὰ δεῖ πρότερον ἕτερόν τι εἶναι , εἶτα λευκὸν εἶναι ἢ μέλαν ἤ τι τοιοῦτον · τὸ γὰρ λευκὸν ἢ ἄνθρωπός ἐστιν ἢ ἵππος ἢ ψιμμύθιον ἤ τι ἄλλο . ἐὰν οὖν χωρισθῶσι τὰ πάθη , ἔσται τι λευκὸν ὃ οὔτε ἄνθρωπός ἐστιν οὔτε ἕτερόν τι , οὐδ’ ὅλως ἐν ὑποκειμένῳ τινὶ τὸ εἶναι ἔχον , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ δὲ καθ’ ὑποκειμένου ἀντὶ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ εἶπε · τοῦτο δὲ πολλαχῶς εἶπεν . p . 188a13 ὐκ ὀρθῶς δὲ οὐδὲ τὴν γένεσιν λαμβάνει τῶν ὁμοειδῶν . Ὅτι κακῶς λαμβάνει ἐκ τῶν ὁμοίων γίνεσθαι τὰ γινόμενα . γίνεται μὲν γὰρ ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπων καὶ ἵππος ἐξ ἵππων , γίνεται δὲ καὶ ἐξ ἀνομοειδῶν · ἐξ ἵππων γὰρ σφῆκες σηπομένων , καὶ ἐκ ταύρων μέλισσαι , καὶ ἐξ ὕδατος ἀήρ , καὶ ἐκ τούτου πῦρ . κακῶς οὖν ἐλάμβανεν ὅτι ἐξ ὁμοει - δῶν πάντως ἡ γένεσις , ἐλάμβανε δὲ τοῦτο διὰ τὸ μηδὲν οἴεσθαι ἐκ του μὴ ὄντος γίνεσθαι , ἔκ τινος δὲ γινόμενα μὴ ἄνευ τοῦ | ἐναντίου γενέσθαι . οὐ καλῶς δὲ οὐδὲ τὸ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος μὴ γενέσθαι τι ἐλάμβανεν · ἐκ <γὰρ> τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς μὲν ὄντος ὡς ἐξ ὕλης οὐκ ἂν γένοιτό τι , ἐκ τοῦ τὶ δὲ μὴ ὄντος ἀνάγκη τὴν γένεσιν εἶναι . καὶ γὰρ κατὰ τὸ ὑλικὸν αἴτιον ἐκ τὶ μὴ ὄντος γίνεται τὸ γὰρ σπέρμα τὶ μὴ ὅν · οὐκ ἄνθρωπος γάρ ) , καὶ καὶ κατὰ τὸ ποιητικόν · τὸ γὰρ αἴτιον ἐξ ἀνάγκης δεῖ διαφέρειν τοῦ αἰτια - τοῦ , εἰ καὶ κατ’ οὐδὲν ἄλλο , ἀλλ’ οὖν πάντως κατ’ αὐτὸ τὸ αἴτιον καὶ αἰτιατόν . ὥστε ἔστι τὶ μὴ ὂν τὸ αἴτιον · οὐκ ἔστι γὰρ ὅπερ τὸ αἰτιατόν . p . 188a15 Καὶ οὐχ ὁ αὐτὸς τρόπος ὡς πλίνθοι ἐξ οἰκίας καὶ οἰκία ἐκ πλίνθων . οὐχ ὅνπερ τρόπον , φησίν , ἐκ πλίνθων ἡ οἰκία , τοῦτον τὸν τρόπον ἐκ τῶν πηλῶν ὁ πηλός · ἡ μὲν γὰρ οἰκία ἐξ ἀνομοειδῶν τῶν πλίνθων , ὁ δὲ πηλὸς ἐξ ὁμοειδῶν τῶν πηλῶν . εἶπον δὲ ὅτι οὐ κυρίως γίνεσθαι λέγεται τᾶι ὁ πηλὸς ἐκ πηλῶν · οὐδὲ γὰρ γένεσις τοῦτό ἐστιν ἀλλὰ πρόσθεσις , εἰ ξὴ γίνεσθαι ἁπλῶς εἴποι τις τοσόνδε πηλόν . p . 188a16 οὕτω δὲ καὶ ὕδωρ καὶ ἀὴρ ἐξ ἀλλήλων καὶ εἰσὶ καὶ γίνονται . Τουέστιν ἐξ ἀνομοειδῶν , ὥσπερ καὶ ἡ οἰκία ἐκ πλίνθων . βέλτιόν τε ἐλάττω καὶ πεπερασμένα λαβεῖν , ὅπερ ποιεῖ Ἐμπεδοκλῆς . εἰ γὰρ δυνατὸν τὰ αὐτὰ γεννᾶν ἐκ τῶν πεπερασμένων ἅπερ καὶ ἐκ τῶν ἀπείρων , κάλλιον τὸ ἐκ τῶν πεπερασμένων · τὰ γὰρ ἄπειρα ἄγνωστα . ὅθεν ταύτῃ μᾶλλον ὁ Ἐμπεδοκλῆς κατορθοῖ , τῷ πεπερασμένας ὑποτίθεσθαι τὰς ἀρχάς . p . 188a19 Πάντες δὲ τὰ ἐναντία ἀρχὰς ποιοῦσιν . Ἀντειπὼν κατ’ ἀρχὰς πρὸς τὴν Παρμενίδου καὶ Μελίσσου δόξαν , καὶ δείξας ὅτι ἀδύνατον ἓν εἶναι τὸ ὄν οὔτε γὰρ ἀρχὴ δύναται εἶναι , οὔτε ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ) , μετῆλθεν ἐπὶ τὰς τῶν φυσικῶν δόξας καὶ εἶπεν ὅτι οἱ μὲν μίαν ὑποτίθενται τὴν ἀρχὴν οἱ δὲ πλείους , καὶ οἱ μὲν ἀπείρους οἱ δὲ πεπερασμένας , εἶτα ἤλεγξε τὴν Ἀναξαγόρου δόξαν ἀπείρους τὰς ἀρχὰς ὑποτιθεμένη . ἀκόλουθον ἦν ἐφεξῆς δεῖξαι ὅτι οὐδὲ πλείους ἐνδέχεται εἶναι καὶ πεπερασμένας · τούτου γὰρ δειχθέντος , κατελιμπάνετο τὸ ἀληθὲς ὅτι ἓν εἶναι τὸ στοιχεῖον τὸ ὑλικόν . περὶ γὰρ τούτου αὐτῷ καὶ προέκειτο δεῖξαι · καὶ γὰρ ὅτε τὴν τῶν ἀρχῶν διαίρεσιν ἐποιεῖτο , ὅτι ἀνάγκη τὰς ἀρχὰς ἢ μίαν εἶναι ἢ πλείους , περὶ τῶν ὑλικῶν ἀρχῶν ἔλεγεν . ὅτι μὲν οὖν ἔστι τις ἀρχὴ τῶν φυσικῶν πραγμάτων , ἔδειξεν ἐν ἀρχῇ , μᾶλλον δὲ ἔλαβεν ὡς ὡμολογημένον ὅτι τῶν φυσικῶν πραγμάτων εἰσὶν ἀρχὶ καὶ αἴτια καὶ στοιχεῖα , παρεθέμεθα δὲ ἡμεῖς καὶ τὸν Θεοφράστου λόγον , δι’ οὗ ἐδείκνυ ἀρχὰς εἶναι τῶν φυσικῶν πραγμάτων . ἔδειξε δὲ ὁ Ἀριστοτέλης αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν τοῖς πρὸς Παρμενίδην καὶ Μέλισσον λόγοις , πρῶτον μὲν τῷ ἀνελεῖν τὴν ὑπόθεσιν τὴν μάλιστα τὸ εἶναι ἀρχὰς τῶν φυσικῶν πραγμάεἶπον τῶν ἀναιροῦσαν αὕτη δέ ἐστιν ἡ λέγουσα ἓν εἶναι τὸ ὄν · ἑνὸς γὰρ ὄντος , ὡς ἤδη εἶπον , ἀναιρεῖται καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ τὰ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ) , ἔπειτα εἰ πλείω τὰ ὄντα , αὐτόθεν εἰσάγει ὅτι καὶ ἀπό τινός εἰσιν ἀρχῆς . ἐπεὶ γὰρ ἔστι κοινωνία τις ἐν τοῖς πολλοῖς καὶ διαφορά , αὕτη δὲ μήτε ἀπὸ ταὐτομάτου αὐτοῖς ἐπεγένετο , μήτε ἐξ ἑνὸς τοῖς λοιποῖς ἐκεῖνο γὰρ ἄν εἴη ἀρχή ) , λείπεται τὸ ἔκ τινος ἄλλου ἀρχοειδεστέρου τὴν κοινωνίαν αὐτοῖς ἐφήκειν . ὅτι μὲν οὖν ἔστιν ἀρχὴ τῶν φυσικῶν , δῆλον · ταύτην δὲ ἀνάγκη ἢ μίν εἶναι ἢ πλείους · καὶ εἰ πλείους , ἢ πεπερασμένας ἢ ἀπείρους . ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἐνδέχεται ἀπείρους εἶναι τὰς ἀρχάς , ἔδειξεν ἐν τοῖς πρὸς Ἀναξαγόραν λόγοις · καὶ εἰκότως ταύτην πρώτην ἤλεγξε τὴν ὑπόθεσιν , διότι μᾶλλον αὐτὴ τῇ ἀληθείᾳ μάχεται , λέγω δὴ τῇ λεγούσῃ μίαν εἶναι τὴν ὑλικὴν ἀρχήν . εἰ οὖν μία ἐστὶν ἡ ὑλικὴ ἀρχὴ καὶ οὐκ ἐνδέχεται πλείους εἶναι , πολλῷ μᾶλλον οὐδ’ ἀπείρους . ἀκόλουθον οὖν ἦν δεύτερον ἐλέγξαι ὅτι οὐδὲ πλείους καὶ πεπερασμένας ἐνδέχεται εἶναι , ἵνα οὕτως λοιπὸν τὸ ἀληθὲς καταλείπηται ὅτι μία ἐστὶν ἡ ὑλικὴ ἀρχή , ὁ δὲ τοῦτο μὲν οὐ ποιεῖ , μεταβαίνει δὲ πρότερον ἐπὶ τὰς εἰδικὰς ἀρχάς , εἶτα ὕστερον ἀνατρέχει ὢ ἐπὶ τὸ λεῖπον καὶ δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ πλείους καὶ πεπερασμένας ἐνδέχεται τὰς ὑλικὰς ἀρχὰς εἶναι . δείξας γὰρ ὅτι τὰς εἰδικὰς ἀρχὰς δεῖ ἐναντίας εἶναι , ἵνα τῷ δρᾶν καὶ πάσχειν εἰς ἀλλήλας τὴν γένεσιν ποιῶσι καὶ τὴν φθοράν , διὰ τὸ μήτε τὸ τυχὸν εἰς τὸ τυχὸν ποιεῖν μήτε τὸ τυχὸν ὑπὸ τοῦ τυχόντος πάσχειν , ἀλλὰ τὸ ἐναντίον ἐκ τοῦ ἐναντίου , ἐπαπορεῖ τῷ λόγῳ , καὶ δείξας ὅτι οὐχ οἷόν τε μόνα εἶναι τὰ ἐναντία ἀρχάς οὐδὲ γὰρ ἐνδέχεσθαι αὐτὰ εἰς ἑαυτὰ ποιεῖν καὶ πάσχειν , εἴ γε μηδὲ συνεῖναι ὅλως αὐτὰ καθ’ αὑτὰ δύνανται , δεῖ δὲ τὸ ποιοῦν καὶ πάσχον συνελθεῖν εἰς ταὐτόν ) , ἀναγκαίως εἰσάγει τὸν περὶ τῆς ὕλης λόγον , ὅτι δεῖ ἄρα καὶ τρίτην τινὰ ἀρχὴν εἶναι ὑποκειμένην τοῖς ἐναντίοις , ἥτις ἀνὰ μέρος ὑπ’ αὐτῶν πάσχουσα ποιήσει τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθοράν . εἶτα τοῦτο λαβὼν ἐλέγχει τὸ λοιπὸν τμῆμα τῆς διαιρέσεως τῶν ὑλικῶν ἀρχῶν , ὅτι οὐκ ἐν - δέχεται πολλὰς εἶναι καὶ πεπερασμένας · εἰ γὰρ ἀρκεῖ ἡ μία τοῖς ἐναντίοις ὑποκειμένη εἰς γένεσιν τῶν ὄντων , περιττὴ ἂν εἴη ἡ ἑτέρα . Ταῦτα μὲν οὖν ἐν ἐκείνοις ἐξετάσομεν τῆς γὰρ συνεχείας ἕνεκα τοῦ λόγου καὶ τῆς οἰκονομίας ταῦτα ἡμῖν εἴρηται ) , τὸ δ’ οὖν προκείμενόν ἐστι δεῖξαι ὅτι ἀνάγκη τὰς εἰδικὰς ἀρχὰς ἐναντίας εἶναι . ὅτι οὖν ἐναντίαι εἰσί , πιστοῦται ἔκ τε τῆς τῶν παλαιῶν μαρτυρίας καὶ ἐκ τοῦ λόγου · καὶ γὰρ πάντες , φησί , τὰς ἀρχὰς ἐναντίας ὑπέθεντο καὶ οἱ ἓν καὶ οἱ πλείω λέγοντες τὰ ὄντα . καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ Παρμενίδης ἐν τοῖς πρὸς ἀλήθειαν ἓν εἶναι λέγων τὸ ὅν , ἐν τοῖς πρὸς δόξαν τὰ ἐναντία ἀρχὰς ὑπετίθετο τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν · καλεῖ δὲ τὸ μὲν ψυ|χρὸν γῆν τὸ δὲ θερμὸν πῦρ . τὸ δὲ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἐναντία . καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα λέγων ἀρχάς , τὸ μὲν πῦρ θερμὸν ἔλεγε , τὰ δὲ λοιπὰ ψυχρά . καὶ ὅσοι δὲ μανώσει ἢ πυκνώσει τοῦ κατ’ αὐτοὺς στοιχείου τὰ ἄλλα γεννῶσιν , οἷός ἐστιν ὁ Θαλῆς , τὰ ἐναντία ἀρχὰς ὑποτίθενται · μάνωσις γὰρ καὶ πύκνωσις ἐναντία . καὶ Δημόκριτος δὲ τὰς ἀτόμους καὶ τὸ κενὸν ὑποτιθέμενος , τὰς ἀτόμους πλῆρες ἐκάλει · τὸ πλῆρες γὰρ καὶ τὸ κενὸν ἀρχὰς εἶναι τῶν ὄντων ἔλεγε , τὸ δὲ πλῆρες καὶ τὸ κενὸν ἐναντία , ἅτινα ὂν καὶ οὐκ ὂν ἐκάλει , καὶ δὲν καὶ οὐδέν , δὲν μὲν τὸ πλῆρες τὸ δὲ κενὸν οὐδέν . σύγκρισίν τε καὶ διάκρισιν ὅ τε Δημόκριτος αἰτίας ἔλεγεν εἶναι γενέσεως καὶ φθορᾶς καὶ ὁ Ἀναξα - γόρας , ὁ μὲν τῶν ὁμοιομερῶν ὁ δὲ τῶν ἀτόμων . ἀλλὰ καὶ ὁ Πλατῶν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἀρχὰς ὑπετίθετο . ταῦτα δὲ πάντα ἐναντία . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις ὅτι οὐ πάντες τὰ κατ’ αὐτοὺς ἐναντία εἰδικὰς ὑπετίθεντο ἀρχάς · ὅ τε γὰρ Πλάτων τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν τὴν ὕλην ἔλεγε , καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα . ὁμοίως καὶ ὁ Παρμενίδης τὸ πῦρ καὶ τὴν γῆν · οὐ γὰρ δήπου , ὡς ἄν τις ὑπολάβοι , τὸ μὲν πῦρ ποιητικὸν ἢ εἰδικὸν ἔλεγε , τὴν δὲ γῆν ὑλικόν . εἰ γὰρ ἐναντία ἐστὶ ταῦτα , ἀδύνατον τό ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ὑποκεῖσθαι ὡς ὕλην · φθαρτικὰ γὰρ ἀλλήλων τὰ ἐναντία , ἡ δὲ ὕλη σωστικὴ τοῦ εἴδους ἐστίν . ὥστε ταύτῃ μὲν οὐκ ἄν εἴη τὸ μὲν ὕλη τὸ δὲ εἶδος , ἀλλ’ οὐδὲ ποιητικὸν τὸ πῦρ · ἐναντία γὰρ αὐτὰ ὑπετίθετο , τὰ δὲ ἐναντία ἰσοσθενῆ εἰσι , καὶ οὐδὲν μᾶλλον τὸ ἕτερον εἰς τὸ ἕτερον δρᾷ ἢ τὸ ἕτερον . ἀλλ’ εἰ καί τινες τούτων τὰ ἐναντία ὡς ὕλην ὑπετίθεντο , ἀλλ’ οὐ τοῦτο ἁπλῶς νῦν πρόκειται δεῖξαι , τίνες μὲν ὡς ὕλην αὐτὰ ἐλάμβανον τίνες δὲ ὡς εἶδος , ἀλλ’ ὅτι ἁπλῶς ὑπ’ αὐτῆς τῶν πραγμάτων τῆς φύσεως κινούμενοι ἐναντιότητα ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὑπετίθεντο . καὶ τοῦτο εἰκότως · δεῖ γὰρ ταῖς τρωτίσται ἀρχαῖς τρία ταῦτα ὑπάρχειν , τὸ μήτε ἐξ ἄλλων εἶναι οὐ γὰ ἄν ἦσαν τρῶται ἀρχαί ) , μήτε ἐξ ἀλλήλων οὐ γὰρ ἄν εἶεν κυρίως ἀρχαὶ πρῶτ ἔσται γὰρ οὕτως ἕκαστον καὶ ἀρχὴ καὶ οὐκ ἀρχή ) . καὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι τὰ ἄλλα τοῦτο γὰρ μάλιστα ἴδιον τῶν ἀρχῶν ) , ταῦτα δὲ πάντα τοῖς ἐναντίοις ὑπάρχει τοῖς πρώτοις . πρῶτα δὲ ἐναντία γάρ , διότι πρώτως ὑπάρχουσι τῇ ὕλῃ , οὐκ ἐξ ἀλλήλων δέ , διότι οὐδέτερον τοῦ ἑτέρου ποιητικόν , ἐξ αὐτῶν δὲ τὰ ἄλλα , διότι κατὰ τὴν συμπλοκὴν τούτων πρὸς τὴν ὕλην τὰ ἄλλα γίνονται πάντα , καὶ ὅτι κατὰ μεταβολὴν ἡ γένεσις , ἡ δὲ μεταβολὴ ἐξ ἐναντίων καὶ εἰς ἐναντία , ὡς δειχθήσεται . οὕτω μὲν οὖν ἐκ τῆς τῶν παλαιῶν δόξης δείκνυσιν ὅτι τὰ ἐναντία ἀρχαί , δείκνυσι δὲ καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτὸ τοῦτο . λαμβάνει δὲ πρότερον δύο τινὰ ἀξιώματα ἐκ τῶν κοινῶν ἐννοιῶν ὁμολογούμενα , ἓν μὲν ὅτι οὐ τὸ τυχὸν πέφυκεν ὑπὸ τοῦ τυχόντος πάσχειν , οὐδὲ ποιεῖν τὸ τυχὸν εἰς τὸ τυχόν · οὐ γὰρ ἄν ποιήσειε γραμμὴ εἰς γλυκὺ οὐδὲ πείσεται ὑπ’ αὐτοῦ , οὐδὲ σίδηρος εἰς ἀδάμαντα δράσ·ειεν ἄν . οὐ τοίνυν οὐδὲ γίνεται τὸ τυχὸν ὑπὸ τοῦ τυχόντος καὶ τοῦτο ἄν εἴη τῶν ἀξιωμάτων τὸ δεύτερον ) · οὐ γὰρ ἄν γένοιτό τι ἐκ μουσικοῦ γλυκὺ ἢ ἐκ μέλανος μουσικόν , ἀλλὰ λευκὸν ἐκ μέλανος γίνεται καὶ θερμὸν ἐκ ψυχροῦ καὶ ἐξ ἀγαθοῦ κακὸν καὶ ἔμπαλιν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ φθειρόμενον οὐκ εἰς τὸ τυχὸν φθείρεται · οὐ γὰρ ἄν φθαρείη μουσικὸν εἰς μέλαν ἢ μέλαν εἰς γλυκύ , ἀλλὰ τὸ μὲν μουσικὸν εἰς ἄμουσον φθείρεται καὶ τὸ μέλαν εἰς τὸ λευκὸν καὶ τὸ γλυκὺ εἰς πικρόν . ὥστε γίνεται τὸ ἐναντίον ἐκ τοῦ ἐναντίου , καὶ φθείρεται τὸ ἐναντίον εἰς τὸ ἐναντίον . καὶ οὐ δεῖ θαυμάζειν εἰ ἔναγχος μὲν ἐλέγομεν μὴ εἶναι ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία , νῦν δέ φαμεν μᾶλλον δὲ ἐκ τῆς ἐναργείας εἰλήφαμεν ) ὅτι οὔτε ἐκ τοῦ τυχόντος γίνεταί τι οὔτε εἰς τὸ τυχὸν φθείρεται , ἀλλὰ γίνεται ἐξ ἐναντίου καὶ φθείρεται εἰς ἐναντίον . ἄνω μὲν γὰρ ἐλέγομεν μὴ γίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία , μήτε ὡς ἐκ ποιητικοῦ αἰτίου μήτε ὡς ἐξ ὑλικοῦ · οὔτε γὰρ παρακτικόν ἐστι τοὺ θερμοῦ τὸ ψυχρὸν καὶ δημιουργικόν , οὔτε τὸ θερμὸν τοῦ ψυχροῦ , οὔτε ἀπλῶς τὸ ἐναντίον τοῦ ἐναντίου , τοὐναντίον δὲ καὶ φθαρτικὰ ἀλλήλων εἰσὶ τὰ ἐναντία . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς λέγομεν ἐκ χαλκοῦ γίνεσθαι τὸν ἀνδριάντα , οὕτως ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία · οὐ γὰρ ὑπομένει τὸ ἕτερον ἐπελθὸν τὸ λοιπόν , ὥσπερ ὁ χαλκὸς τὸ τοῦ ἀνδριάντος εἶδος , καὶ ἁπλῶς ἡ ὕλη τὸ εἶδος · ἅμα γὰρ ἦν οὕτω τὰ ἐναντία . οὕτω . μὲν οὖν οὐκ ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία . ἐξ ἀλλήλων δὲ πάλιν λέγεται τῷ μετ’ ἄλληλα εἶναι , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνι κυριώτερον ὠνόμασε μετ' ἄλληλα’ αὐτὰ εἰρηκώς , διότι μετὰ τὸ λευκὸν τὸ μέλαν εὐθὺς γίνεσθαι πέφυκε , καὶ πάλιν φθαρέντος τοῦ μέλανος τὸ λευκόν , καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως . οὕτως οὖν ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία , ὅτι οὐκ ἄν γένοιτό τι θερμὸν μὴ πρότερον ψυχρὸν ὄν , καὶ τὸ ὡς θερμὸν φθειρόμενον εἰς ψυχρὸν πάντως μεταβάλλει . πάντως οὖν καὶ ἡ γένεσις ἐξ ἐναντίου εἰς ἐναντίον καὶ ἡ φθορὰ ὡσαύτως , εἰ δὲ τοῦτο , ἀρχαὶ ἄν εἶεν πάντων τῶν φύσει γινομένων τὰ ἐναντία . ἐπὶ μὲν οὖν τῆς τῶν συμβεβηκότων γενέσεως καὶ φθορᾶς πρόδηλον τὸ τοιοῦτον , ἀλλ’ ἐπειδὴ κοινῶς πάντων τὰς ἀρχὰς ζητοῦμεν καὶ αὐτῶν τῶν οὐσιῶν , δεῖ δεῖξαι πῶς καὶ τῶν οὐσιῶν ἀρχαὶ ἄν εἶεν τὰ ἐναντία · δέδεικται γὰρ ὅτι τῇ οὐσίᾳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . ἡ μὲν οὖν κατὰ ἀλλοίωσιν γένεσις πρόδηλον ὅτι ἐξ ἐναντίων καὶ εἰς ἐναντία , καὶ οὐ μόνον αὐτή , ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν ἁπλῶν σωμάτων εἰς ἄλληλα μεταβολή · εἰ γὰρ καὶ μὴ ἔστιν οὐσία οὐσίᾳ ἐναντία , ἀλλ’ οὖν κατ’ ἐναντίας ποιότητας ἡ εἰς ἄλληλα τῶν στοιχείων γίνεται μεταβολή . οὐκ ἔστι μὲν γὰρ τὸ πῦρ τῷ ὕδατι ὡς οὐσία οὐσίᾳ ἐναντίον κοινὸν γὰρ ἔχουσι τὸ ὕπο · κείμενον ) , κατ’ εἴδη μέντοι ἐναντία · εἰδοπεποίηται γὰρ ἕκαστον αὐτῶν , τὸ μὲν κατὰ | τὸ θερμὸν καὶ ξηρόν , τὸ δὲ κατὰ τὸ ὑγρὸν καὶ ψυχρόν . λέγεται c 7r τᾶι δὲ οὐσία οὐσίᾳ μὴ εἶναι ἐναντία οὐχ ἀπλῶς πᾶσα , ἀλλ’ ἡ σύνθετος , τὰ μέντοι ἁπλᾶ εἴδη κατ’ ἐναντίωσιν χαρακτηρίζεται , τὸ ξηρὸν λέγω καὶ τὸ ὑγρὸν καὶ ψυχρὸν καὶ θερμόν · ἐν δὲ τοῖς συνθέτοις οὐδέν ἐστι καθάπαξ ἠναντιωμένον πρὸς τὸ ἕτερον · πάντων γὰρ τὸ ὑποκείμενον ἓν καὶ ταὐτόν . Τὰ μὲν οὖν ἁπλᾶ ὅτι ἐξ ἐναντίων γίνεται καὶ εἰς ἐναντία φθείρεται , εἴτε κατ’ οὐσίαν εἴη ἡ μεταβολή , ὡς ἐπὶ τῶν στοιχείων , εἴτε κατὰ συμβεβηκός , πρόδηλον , ἐπὶ δὲ τῶν συνθέτων οὐσιῶν οὐκέτι προφανὲς τὸ ἐξ ἐναντίων ἔχειν αὐτὰς τὴν γένεσιν καὶ εἰς ἐναντία φθείρεσθαι · τοῦτο δέ , φησί , συμ - βαίνει διὰ τὸ μὴ ὠνομάσθαι τὰς ἀντικειμένας ταῖς γενέσεσι διαθέσεις . ἵνα οὖν δείξῃ ὅτι καὶ αἱ τῶν συνθέτων γενέσεις ἐξ ἐναντίων εἰσίν , εὑρίσκει μέθοδον κατὰ τὴν ἀγχίνοιαν τὴν ἑαυτοῦ , δι’ ἧς ἔδειξεν ὅτι πάντως καὶ αἱ σύνθετοι οὐσίαι ἐξ ἐναντίων γίνονται . φησὶν οὖν ὅτι αἱ κατὰ σύνθεσιν τῶν ἁπλῶν γενόμεναι οὐσίαι ἔχουσι δηλονότι τῆς συνθέσεως τῶν ἁπλῶν τινα λόγον καὶ ἁρμονίαν , καθ’ ἣν ἐγένοντο ἡ γὰρ τοιάδε τῶν ἁπλῶν σύνθεσις καὶ κρᾶσις τὰ σύνθετα ποιεῖ ) , καὶ καθόλου τὰ σύνθετα τῶν πραγμάτων ἢ τάξιν ἔχουσι μόνην καθ’ ἣν ἐγένοντο ἢ σύνωσιν μόνην ἢ ἀμφότερα · οἷον ἀνδριὰς μὲν οὗν μόνην τάξιν ἔχει , διότι ἕκαστον τῶν μορίων τὴν οἰκείαν δεῖ · ἔχειν χώραν , ὁ σωρὸς δὲ τῶν καρπῶν μόνην σύνθεσιν οὐδὲ γὰρ τάξεως δεῖ τοῖς κόκκοις , ἀλλὰ μόνον σωρείας ) , ἡ δὲ οἰκία καὶ τάξιν καὶ σύνθεσιν . τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ ἐπὶ τῶν φυσικῶν ἔστιν ἰδεῖν · σύνθεσις μὲν γὰρ μόνη ἐπὶ τῶν ὁμοιομερῶν , οἷον λίθων ἢ σαρκῶν αἵματος καὶ τῶν τοιούτων , σύνθεσις δὲ καὶ τάξις ἐπὶ τῶν ἀνομοιομερῶν ζῴων καὶ φυτῶν καὶ τῶν τοιούτων , τάξιν δὲ μόνην ἐπὶ τῶν φυσικῶν οὐκ έστιν εὑρεῖν . δῆλον δὲ ὅτι διαφέρει ἡ τῶν φυσικῶν σύνθεσις τῶν τεχνη - τῶν , διότι ἐπὶ μὲν τῶν τεχνητῶν σωρεία μόνον ἐστὶ καὶ παράθεσις τῶν συντιθεμένων , ἐπὶ δὲ τῶν φυσικῶν καὶ συμπάθειά τις γίνεται πρὸς ἄλληλα τῶν συντιθεμένων , ἣν καλοῦμεν κρᾶσιν . εἰ τοίνυν κτὰ σύνθεσίν τινα καὶ ἁρμονίαν γίνεται λίθος καὶ ξύλον καὶ ἵππος καὶ ἄνθρωπος , δῆλον ὅτι καὶ ἐγένοντο ἐξ ἀναρμοστίας καὶ ἀσυνθεσίας . ὥσπερ ἡ οἰκία σύνθεσίς τίς ἐστι τοιάδε καὶ σχῆμα · τοιγαροῦν γίνεται ἐξ ἀσυνθεσίας καὶ ἀσχημοσύνης τῆς τοιᾶσδε . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ] ἡ ἁρμονία οἷον ἡ Λύδιος ἡ Φρύγιος ἡ Ἰάς , ἁρμονία τις οὖσα τῆς νεάτης πρὸς τὴν ὑπάτην τὸν ἡμιόλιον , φέρε εἰπεῖν , ἢ τὸν ἐπίτριτον ἡ τὸν διπλασίονα ἐχούσης λόγον · καὶ γὰρ δῆλον ὅτι ἐκ τοῦ μὴ διπλασίου ἢ μὴ ἡμιολίου ἢ μὴ ἐπιτρίτου , ὅπερ ἐστὶν ἀναρμοστία τῆς Λυδίου τυχὸν ἡ τῆς Φρυγίου ἢ τῆς Ἰάδος ἁρμονίας . καὶ φθείρεται δὲ πάλιν ἡ ἁρμονία καὶ σύνθεσις εἰς τὴν ἀσυνθεσίαν καὶ ἀναρμοστίαν . Ωσπερ οὖν ἐπὶ τούτων ἔχει , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῆς τῶν οὐσιῶν γενέσεως . ἐπεὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τοιάδε τίς ἐστι σύνθεσις καὶ ἁρμονία τῶν ἁπλῶν , ᾗ ἐπι - γίνεσθαι πέφυκε τὸ εἶδος , δῆλον ὅτι γέγονεν ἐξ ἀσυνθεσίας καὶ ἀναρμοστίας , καὶ ἀπλῶς πᾶν τὸ γινόμενον ἐξ οὐ τοιοῦδε γίνεται , ἐξ οὐ τοιοῦδε δὲ οὐ παντός , ἀλλὰ τοῦ ἀντικειμένου . ἀλλ’ αἱ μὲν ἕξεις καὶ τὰ εἴδη ἰδίῳ ἑκάστη ὀνόματι κέκληται , αἱ μέντοι ἀντικείμεναι διαθέσεις τούτων οὐκ ἔχουσιν ἴδια ὀνόματα , ἀλλὰ τῷ κοινῷ τῆς στερήσεως ὀνόματι κέκληνται · ὅθεν οὐ δοκεῖ ἐκ τῶν ἐναντίων ταῦτα γίνεσθαι , ὥσπερ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἢ τὸ τηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν , ἐξ ὧν καὶ τοῖς ἁπλοῖς σώμασιν ἡ εἰς ἄλληλα μετα - βολή . ὅθεν πρόδηλος καὶ ἐπὶ τούτων ἡ ἐναντιότης καθ’ ἣν γίνονται , ἐπὶ δὲ τῆς τῶν συνθέτων γενέσεως διὰ τὸ μὴ ὠνομάσθαι τὰς ἀντικειμένας διαθέσεις , ἄδηλον δοκεῖ εἰ ἐκ τῶν ἐναντίων αὐτοῖς ἡ γένεσις , καὶ μὴ ἁπλῶς ἐκ τῆς στερήσεως ἥτις ἄν ᾖ , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνη - τῶν ἔχει . ἡ γὰρ Λύδιος ἁρμονία γίνεται ἐκ τῆς ἀναρμοστίας τῆς Λυδίου . ἀλλ’ ἡ Λύδιος ἀναρμοστία δύναται εἶναι Φρύγιος ἁρμονία ἢ ἑτέρα τις , δύναται δὲ καὶ ἁπλῶς ἀναρμοστία εἶναι τῶν χορδῶν ὁπωσοῦν ἐχουσῶν , καὶ τοῦτο ποικίλως ἄλλοτε ἄλλως ἐπιτεταμένων μᾶλλον ἢ ἀνειμένων . καὶ ἡ τῆς οἰκίας σύνθεσις ἐξ ἀσυνθεσίας γινομένη ἐξ ἀορίστου τῆς ἀσυνθεσίας ταύτης γίνεται · δύναται γὰρ ὁ οἰκοδόμος ἄλλοτε ἐξ ἄλλης ἀναρμοστίας καὶ ἀσυνθεσίας λίθων ποιῆσαι τὴν οἰκίαν συντιθεὶς τοὺς λίθους καὶ ἁρμόζων . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν τεχνητῶν οὐχ ὥρισται τὸ ἀντικείμενον , διότι τοῖς πολλοῖς τῶν τεχνητῶν οὐδὲ ἐξ ἐναντίων ἡ γένεσις , ἀλλ’ ἐκ στερήσεων μόνον · τοῦτο δὲ διότι οὐδὲ τῷ σχήματι καὶ τῇ μορφῇ ἔστι τι ἐναντίον , εἰ μὴ οὕτως ὡς ἀσχημάτιστον ἐσχηματισμένῳ καὶ ἄμορφον μεμορφωμένῳ , τοῦτο δὲ στέρησίς ἐστι καὶ ἕξις , οὐκ ἐναντιότης . ὅσαι οὗν τῶν τεχνῶν σχῆμα μόνον ἢ μορφὴν τοῖς ἰδίοις ἔργοις ἐπιτιθέασιν , ἐπειδὴ τῇ μορφῇ καὶ τῷ σχήματι οὐδὲν εστιν ἐνάντιον , οἶά τοῦτο οὐδὲ ἐξ ἐναντίων ποιοῦσι τὰ τοια ἔργα , ἀλλ’ ἐκ στερήσεων μόνον , ὅσαι δὲ καὶ περὶ τὰ ἄλλα εἴδη τῆς ποιό - τητος ἐνεργοῦσιν , ἐν οἷς ἐστὶ τὸ ἐναντίον , αὗται πάντως ἐκ τῶν ἐναντίων ποιοῦσιν ἢ πάντως ἐκ τῶν μεταξύ · ἐκ λευκοῦ γὰρ οἱ βαφεῖς μέλαν ποιοῦσιν ἡ τῶν μεταξὺ καὶ πεπηγὸς ἐκ κεχυμένου καὶ σκληρὸν ἐκ μαλακοῦ καὶ ἔμπαλιν , καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως . αἱ μὲν οὖν τέχναι οὕτως , ἡ δὲ φύσις ἐπειδὴ μὴ σχῆμα μόνον τοῖς πράγμασιν ἐπιτίθησιν , ἀλλὰ καὶ τὰς λοιπὰς οὐσιώδεις ποιότητας , ἐν οἷς ἐστὶν ἡ ἐναντιότης , ἐξ ἀνάγκης δεῖ πάντως τὰ γινόμενα ὑπ’ αὐτῆς ἐξ ἐναντιώσεων τινων γίνεσθαι , εἰ καὶ μή εἰσιν ὠνομασμέναι αὗται αἱ ἐναντιώσεις · οὐ γὰρ ἁπλῶς ἐκ τῆς στερήσεως ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον , λέγω δὴ τοῦ οὐκ ἀνθρώπου , ἐπειδὴ καὶ ὁ ἵππος οὐκ ἄνθρωπός ἐστι , καὶ ὁ λίθος οὐκ ἄνθρωπος , καὶ πάντα τὰ μετ’ αὐτόν . διὰ τί μὴ γίνεται προσεχῶς ἐκ λίθων ὁ ἄνθρωπος ἢ ἐξ ἵππου ἢ ἐξ ἄλλου τινὸς τῶν παρ’ αὐτόν , λέγω δὴ ὡς ὑλικοῦ αἰτίου , ἵνα τὸ σπέρμα τυχὸν τὸ ἵππειον καὶ τὸ ἀνάλο|γον τῷ γυναικείῳ καταμηνίῳ τὸ ἐν τῇ ἵππῳ ἀνθρώπου ὕλη γένηται ; ὁμοίως διὰ τί μὴ προσεχῶς ὕλη ἀνθρώπου γίνεται λίθος ἤ τι τῶν λοιπῶν ἐμψύχων τε καὶ ἀψύχων ; ἐπεὶ οὐδ’ ὅσα ἐκ στερήσεων καὶ οὐκ ἐξ ἐναντίου γίνονται , οὐδὲ ταῦτα ἁπλῶς ἐκ τῆς τυχούσης στερήσεως γίνεται . λέγοιτο δ’ ἂν καὶ τὸ ὕδωρ οὐκ οἰκία καὶ ὁ ἵππος οὐκ οἰκία , ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἄν γένοιτο ἐκ τούτων οἰκία , διότι μηδὲ κυρίως ἐπὶ τούτων τῶν ἡ στέρησις , ἀλλὰ μόνον ἡ ἀπόφασις , στέρησις δὲ ἐπὶ τούτων ἐφ’ ὧν καὶ ἡ ἕξις πέφυκε γίνεσθαι . ἀλλ’ ἐφ’ ὧν μὲν ἡ γένεσις σχημάτων ἐστὶ μόνον καὶ μορφῶν , ἐπὶ τούτων οὐκ ἔστιν ἐπὶ τῆς στερήσεως εὑρεῖν ἐνανἐπιτεταμένον τίωσιν , ἐφ’ ὧν δὲ καὶ ποιότητές εἰσι παθητικαί , ἐπὶ τούτων ἐξ ἀνάγκης καὶ ἡ ἐναντιότης . ἐπὶ γοῦν τῆς προσεχοῦς ὕλης ἐξ ἧς ὁ ἄνθρωπος , λέγω δὴ τοῦ σπέρματος καὶ τοῦ καταμηνίου , εἰ καὶ καλεῖται ταῦτα οὐκ ἄνθρωπος ὡς ἔχοντα ἐν ἑαυτοῖς τὴν τοὐ ἀνθρώπου στέρησιν , ἣν ἀποβαλόντα εὐθὺς τὸ εἶδος δέχονται , ἀλλ’ οὖν ἀνάγκη εἶναί τινα ἐν τούτοις καὶ ἐναντίωσιν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἄνθρωπον δὲ λέγω τὸν σύνθετον , λέγω δὴ τὸ ἡρμο - σμένον σῶμα , ᾧ τὸ εἶδος τὸ ζωτικὸν ἐπιγίνεσθαι πέφυκεν ) · εἰ γὰρ πάσχει τι καὶ μεταβάλλει οὐσιωδῶς , οὔτε δὲ τὸ ὅμοιον εἰς τὸ ὅμοιον μεταβάλλει , οὔτε ἁπλῶς εἰς ἕτερόν τι , ἀλλ’ εἰς τὸ ἐναντίον , ἀνάγκη πᾶσα εἶναί τινα ἐναντίωσιν ἐν τῷ σπέρματι , καθ’ ἣν πάσχον ποιεῖ τὸ σῶμα ἐξ ὑγροτέρου , φέρε εἰπεῖν , ξηρότερον γινόμενον , ἐκ κεχυμένου πεπηγός , ἐκ θερμοτέρου ψυχρότερον , καὶ οὕτω πάσχον μᾶλλον ἢ ἧττον κατὰ τὰς ἐναντίας ποιότητας τὰ διάφορα τοῦ ἀνθρώπου ἐπιτελεῖ μόρια ὀστοῦν σάρκα νεῦρον καὶ τὰ λοιπά . ὅπερ δὲ ἐπὶ τούτου εἶπον , τοῦτο καὶ ἐπὶ πάντων ἐμψύχων τε καὶ ἀψύχων φημί , λέγω δὴ μετάλλων · κἀκεῖ γὰρ ἡ αὐτὴ ἀναλογία . ὥστε εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει , πρόδηλον ὅτι πᾶσα γένεσις ἐξ ἐναντίων καὶ εἰς ἐναν - τία . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ φθορά . δέδεικται ἄρα καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὡς ἀνάγκη τὰς εἰδοποιοὺς τῶν ὄντων ἀρχὰς ἐναντίας εἷναι . Μήποτε δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνητῶν πάντων ἔστι τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν φυλάξαι · οὐ γὰρ ἐκ τῆς αὐτῆς ἀναρμοστίας καὶ ἀσυνθεσίας θρόνος τε ἄν γένοιτο καὶ ἀβάκιον . νῦν γὰρ περὶ ὕλης τῆς προσεχεστάτης ἡμῖν ὁ λόγος , ἥτις μόνου ἐστὶ προσεχῶς τοῦδέ τινος · διὰ τοῦτο γὰρ καί φαμεν μὴ πᾶν ἐκ παντὸς γίνεσθαι . εἰ γὰρ περὶ τῆς ἁπλῶς ὕλης ἦν ἡμῖν ὁ λόγος , δῆλον ὅτι κατὰ ταύτην πᾶν ἐκ παντὸς γίνεται ἀναλυομένου ἑκάστου εἰς τὴν ὕλην , καὶ οὕτως τῆς ἐκείνῳ ὑποκειμένης ὕλης πᾶσι τοῖς ἄλλοις ὑποκεῖσθαι δυναμένης , καὶ ἢ εὐθὺς καὶ ἀμέσως , ἢ διά τινων μέσων , λέγω δὴ πρώτων , εἰς ἄλλα καὶ ἄλλα μεταβαλλούσης · οἷον φθαρέντος τοῦ λίθου τὰ ὑποκείμενα αὐτῷ τέσσαρα στοιχεῖα μεταβάλλει εἰς καρπούς , κἀκεῖνο εἰς αἷμα , κἀκεῖνο εἰς σπέρμα , ὅπερ ἐστὶ προσεχῶς ὕλη ἀνθρώπου , ἀλλὰ καὶ ἀμέσως ὡς ὅτε ἵππῳ σηπομένῳ σφῆκες γίνονται ἢ σκώληκες . ἐπεὶ οὖν οὐ περὶ τῆς ἁπλῶς ὕλης καὶ κοινῆς ἡμῖν ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ τῆς προσεχεστάτης , φημὶ ὅτι οὐ μόνον ἐπὶ τῶν φυσικῶν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνητῶν οὐκ ἐκ τῆς τυχούσης ἀναρμοστίας καὶ ἀσυνθεσίας τὸ τυχὸν εἶδος · ὁ γὰρ τέκτων ἄλλως μὲν κατασκευάζει τὴν τοῦ ἀβακίου ὕλην , ἄλλως δὲ τὴν τοῦ θρόνου ἢ ἑτέρου τινός . εὐτρε - πισθείσης οὖν τῆς ὕλης τοῦ τε ἀβακίου καὶ τοῦ θρόνου μήπω μέντοι συναρμοσθέντων τῶν ὑλικῶν , ἔστι τις καὶ ἐν τῇ ὕλῃ τοῦ ἀβακίου ἀναρ - μοστία καὶ ἀσυνθεσία , ἔστι δὲ καὶ ἐν τῇ τοῦ θρόνου , καὶ οὔτε τὸ ἀβάκιον γένοιτο ἂν ἐκ τῆς ἀναρμοστίας καὶ ἀσυνθεσίας τῆς ἐν τῇ ὕλῃ τοῦ θρόνου , οὔτε ὁ θρόνος ἐκ τῆς τοῦ ἀβακίου . ἰδία ἄρα ἀναρμοστία καὶ ἀσυνθεσία ἀντίκειται ἑκάστῳ , ἐν ᾗ ἴσως καὶ ἐναντιότης τις ἐνθεωρηθήσεται κατ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἀνάρμοστον καὶ ἀσύνθετον . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . καὶ γὰρ ἐπὶ τῆς Λυδίου εἰ τύχοι ἁρμονίας ἔστι τις ἑκάστης χορδῆς τάσις , ᾗτινι γενομένῃ εὐθὺς ἐπιγίνεται τὸ τῆς ἁρμονίας εἶδος . τῇ οὖν εὐθὺς πρὸ αὐτῆς ἀναρμόστῳ τάσει ὑπάρχοι ἄν ἡ ἀναρμοστία αὐτῆς , ἤγουν κἀν ἑκάστη τῶν χορδῶν τὴν προσήκουσαν τάσιν λάβοι , πρὶν οἷον συντεθῶσιν αἱ χορδαὶ καὶ ὁ ἀπ’ αὐτῶν ἦχος συγκραθῇ , ἡ προσεχέστατά ἐστιν ἀντι - κειμένη ἀναρμοστία τῇ Λυδίῳ ἁρμονίᾳ καὶ οὐδεμιᾷ ἄλλῃ . p . 188a19 οἵ τε λέγοντες ἓν τὸ πᾶν καὶ μὴ κινούμενον . Ὁ γὰρ Παρμενίδης , καίτοι ἓν λέγων τὸ πᾶν , ὅμως ἐν τοῖς δόξαν θερμὸν καὶ ψυχρὸν ἀρχὰς τίθεται τῶν ὄντων . καὶ οἱ μανὸν καὶ πυκνόν , ὧν ἐστι Θαλῆς · τὸν γὰρ ἀέρα ὡς ὕλην ὑποτιθεὶς μανότητι καὶ πυκνότητι ἐξ αὐτοῦ εἰδοποιεῖ τὰ λοιπά . καὶ Δημόκριτος πλῆρες καὶ κενόν · πλῆρες γὰρ τὰς ἀτόμους ἐκάλει , κενῷ δὲ ταύτας διείργεσθαι . ἐκ τῆς συμπλοκῆς οὖν τοῦ κενοῦ καὶ τοῦ πλήρους εἰδοποιεῖδθαι πάντα . ἀλλ’ ἐπειδὴ πολλὴ διαφορὰ ἐν τοῖς οὖσιν , ἑτέρας ὑποτιθέμενος ἐναντιώσεις , οὕτως ἀπεδίδου τῆς διαφορᾶς τῶν ὄντων τοὺς λόγους · ὅσον γὰρ ἐπὶ τῷ κενῷ καὶ τῷ πλήρει , ἐπειδὴ πάντα ἐκ τούτων , οὐδὲν ἄν ἔμελλον ἀλλήλων διοίσειν . διὰ τοῦτο οὗν ἕτερα τρία γένη ἐναντίων ὑποτίθεται , ὧν πρὸς τὰς διαφορὰς διάφορα εἶναι καὶ τὰ ἀποτελούμενα . εἶναι μὲν γὰρ ἐναντίας ἀλλήλαις τοῖς σχήμασι τὰς ἀτόμους τῷ τὰς μὲν εἶναι γεγωνιωμένας , τὰς δὲ ἀγωνίους · ἐναντίον γὰρ εἶναι τὸ γεγωνιωμένον τῷ ἀγωνίῳ . διαφέρειν οὖν τὰ σύνθετα κατά τε ταύτην τὴν ἐναντίωσιν τῷ τὰ μὲν ἐκ γεγωνιωἀσυνθεείας μένων ἐναντίων εἶναι τὰ δὲ ἐξ ἀγωνίων , ἔτι δὲ καὶ κατὰ τὴν τάξιν τῶν ἀτόμων · οἷον ἐν τούτῳ πρώτας μὲν εἶναι τὰς σφαι|ρικὰς εἰ τύχοι , τὰς δὲ πυραμοειδεῖς ὑστέρας οἷον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τυχὸν αἱ μὲν σφαιρικαὶ ἄνω , ὅθεν σφαιροειδὴς ἡ κεφαλή , αἱ δὲ πυραμοειδεῖς περὶ τὴν γένυν ) , ἐν ἑτέρῳ δὲ ἔμπαλιν , ἐναντίον δὲ τὸ πρῶτον τῷ ὑστέρῳ . ἔτι διαφέρουσι καὶ κατὰ τὴν θέσιν τῶν ἀτόμων , οἷον εἰ αἱ πυραμίδες ἐν τούτῳ μὲν τὰς κορυφὰς κάτω ἔχουσι , τὰς δὲ βάσεις ἄνω οἷον ἐν τῇ γένυί κάτω μὲν αἱ κορυφαὶ ἄνω δὲ αἱ βάσεις , ἐν ἑτέρῳ δὲ ἄνω μὲν αἱ κορυφαὶ κάτω δὲ αἱ βάσεις ) , ἐναντιότητες δὲ κατὰ τὴν θέσιν τὸ ἄνω τῷ κάτω , τὸ δεξιὸν τῷ ἀριστερῷ , τὸ ἔμπροσθεν τῷ ὄπισθεν . ὥστε καὶ οὗτος ἀρχὰς τῶν ὄντων τὰ ἐναντία ὑποτίθεται , ἐκάλει δὲ τὸ σχῆμα τὴν θέσιν τὴν τάξιν Ἀβδηρικαῖς φωναῖς ‘ῥυσμὸν τροπὴν διαθιγήν’ , ῥυσμὸν μὲν τὸ σχῆμα , τροπὴν τὴν θέσιν , διαθιγὴν τὴν τάξιν . p . 188a26 Ὅτι μὲν οὖν τὰ ἐναντία πως πάντες ποιοῦσιν ἀρχάς , <δῆλον> . Τό πως προσέθηκε διότι οὐ κυρίως ἐναντία ἐστὶ τὸ γεγωνιωμένον τῷ ἀγωνίῳ ἢ τὸ εὐθὺ τῷ περιφερεῖ , ἀλλ’ εἴ γε ἄρα ὡς ἕξις καὶ στέρησις , ἕξις μὲν τὸ εὐθύ , στέρησις δὲ τὸ καμπύλον τὸ μὲν γὰρ εὐθὺ ὥρισται , τὸ δὲ καμπύλον ἀόριστον ) , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἀγώνιον καὶ τὸ γεγωνιωμένον , τοιαῦται δὲ αἱ ἕξεις καὶ αἱ στερήσεις . ὥστε ἢ οὐδ’ ὅλως ἀντίκειται ταῦτα ἄλληλοις , ἀλλὰ μόνον ἕτερά ἐστιν , ἢ εἴ τις καὶ βούλοιτο ἀντικεῖσθαι , οὐκ ἄλλως δυνατὸν ἢ ὡς ἕξιν καὶ στέρησιν . p . 188a27 Καὶ τοῦτο εἰκότως . Εἰκότως , φησί , τὰ ἐναντία ἀρχὰς ὑπέθεντο · τρία γὰρ ταῦτα ὑπάρχει ταῖς ἀρχαῖς ταῖς πρώταις κατὰ κοινὴν ἔννοιαν , τό τε μὴ εἶναι ἐξ ἄλλων οὐκέτι γὰρ ἄν εἶεν πρῶται ἀρχαί ) , καὶ τὸ μὴ ἐξ ἀλλήλων εἶναι εἴτε γὰρ εἴη ἡ ἑτέρα ἐκ τῆς ἑτέρας , ἡ μὲν ἔσται ἀρχὴ ἡ δὲ οὐκ ἀρχή , εἴτε ἀμφότεραι ἐξ ἀλλήλων εἶεν , οὐδὲν μᾶλλον ἑκατέρα αὐτῶν ἀρχὴ ἔσται ἢ οὐκ ἀρχή ) , ὅτι δὲ καὶ ἐξ αὐτῶν τὰ ἄλλα δεῖ εἶναι , πρόδηλον . ἐπεὶ οὗν ταῦτα ὑπάρχειν δεῖ τοῖς πρώτοις ἐναντίοις · διότι μὲν γὰρ πρῶτά ἐστιν , οὐκ εἰσὶν ἐξ ἄλλων , διότι δὲ ἐναντία , ἀδύνατον ἐξ ἀλλήλων · οὔτε γὰρ ποιητικὰ ἀλλήλων τὰ ἐναντία τοὐναντίον γὰρ φθαρτικά εἰσιν ἀλλήλων ) , οὔτε τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ὑποκεῖσθαι δύναται · δεῖ γὰρ τὴν πρώτην ἀρχὴν ἀμετάβλητον εἶναι , ἀμετάβλητον δὲ ὂν εἰ ὑποκέοιτο τῷ ἐναντίῳ , τὰ ἐναντία ἔσονται ἐν τῷ αὐτῷ , ὅπερ ἀδύνατον . πῶς δὲ καὶ ἐκ τούτων τὰ ἄλλα ; διότι κατὰ μεταβολὴν πᾶσα γένεσις , ὡς δειχθήσεται , μεταβολὴ δὲ πᾶσα ἐξ ἐναντίου καὶ εἰς ἐναντίον . p . 188a31 Ληπτέον δὴ πρῶτον ὅτι πάντων τῶν ὄντων . Δείξας ἐκ τῆς τῶν παλαιῶν μαρτυρίας ὅτι τὰ ἐναντία ἀρχαί , βούλεται καὶ ἐκ τοῦ λόγου τοῦτο δεῖξαι . πρότερον δὲ τίθησι τὰ κατὰ κοινὴν ἔννοιαν ὑπάρχοντα τοῖς γινομένοις πᾶσι καὶ φθειρομένοις , ὅτι οὔτε ἐκ τοῦ τυχόντος τὸ τυχὸν γίνεται , οὔτε μὴν φθείρεται εἰς τὸ τυχόν , ἀλλ’ ἐξ ἐναντίου εἰς ἐναντίον καὶ ἡ γένεσις καὶ ἡ φθορά . καὶ τοῦτο δῆλον ἐπὶ πάσης τῆς τῶν συμβεβηκότων γενέσεως · ἐκ ψυχροῦ γὰρ τὸ θερμόν , καὶ φθείρεται πάλιν εἰς τὸ ψυχρόν , καὶ τὸ ἄνω γινόμενον ἐκ τῶν κάτω μεταβάλλει καὶ τὸ κάτω πάλιν ἐκ τῶν ἄνωθεν , καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως . εἰ μή τις λαμβάνει ὢ κατὰ συμβεβηκός . ἀδύνατον , φησί , μὴ ἐξ ἐναντίου ἅς ἐναντίον εἶναι τὴν γένεσιν , εἰ μή τι κατὰ συμβεβηκός · οἷον εἰ γίνεταί τι λευκὸν ἐκ μέλανος , συμβέβηκε δὲ τὸ μέλαν εἶναι καὶ θερμόν , λέγοιτο ἄν κατὰ συμβέβηκὸς ἐκ θερμοῦ τὸ λευκὸν γεγονέναι , διότι ἐξ οὗ γέγονε τοῦ μέλανος συνέβη θερμὸν εἶναι . ὁμοίως καὶ ὁ μουσικὸς εἰ θερμαίνοιτο , κτὰ συμβε - βηκὸς ἐκ μουσικοῦ θερμὸν λέγεται γεγονέναι , διότι τὸ ψυχρὸν ἐξ οὗ γέγονε τὸ θερμὸν συνέβη καὶ μουσικὸν εἶναι . δόξει δὲ τὰ ] ἐναντία ἑαυτῷ λέγειν , ἄνω μὲν λέγων μὴ γίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία , ἐνταῦθα δὲ μὴ ἄν ἄλλως γενέσθαι τὸ ἐναντίον ἢ ἐκ τοῦ ἐναντίου . πῶς μὲν οὖν ἐκεῖ λέγει μὴ γίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων , ἱκανῶς ἐδείξαμεν , ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐξ ἀλλήλων τὸ μετ’ ἄλληλά φησιν , ὥσπερ καὶ ὁ Πλάτων κυριώτερον αὐτὰ ἐκάλεσε · μετ’ ἄλληλα γὰρ ἄν κυριώτερον λεχθείη ἢ ἐξ ἀλλήλων , διότι ἀνάγκη πᾶσα μὴ ἄλλως γενέσθαι μέλαν τι μὴ λευκὸν πρότερον ὑπάρχον , μηδὲ θερμὸν ὃ μὴ πρότερον ψυχρὸν ἦν . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως . p . 188b1 Ἤ τῶν μεταξύ . Οἷον ἐκ τοῦ φαιοῦ γίνεταί τι λευκὸν ἢ μέλαν , μεταξὺ δὲ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ μέλανος τὸ φαιόν . κἄν γὰρ γίνηταί τι ἐκ τοῦ μεταξύ , οὐχ ᾗ μεταξύ ἐστι γίνεται ἐξ αὐτοῦ , ἀλλ’ ᾗ τοῦ ἐναντίου μετέχει · γίνεται γὰρ ἐκ τοῦ φαιοῦ τὸ μέλαν οὐχ ᾗ μῖγμά ἐστι τὸ φαιὸν τοῦ λευκοῦ καὶ τοὐ μέλανος , ἀλλ’ ᾗ μετέχει τοὐ λευκοῦ . | ὥστε καὶ ταῦτα ἐκ τῶν ἐναντίων γίνεται . p . 188b9 Ἐπεὶ καὶ τὰ μὴ ἁπλᾶ τῶν ὄντων ἀλλὰ σύνθετα κατὰ τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον . οὐχ ὡς ἐξειλήφασί τινες τὰ μὲν ἐπάνω περὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς μεταβαλλόντων εἴρηται , ταῦτα δὲ ἐπὶ τῶν κατ’ οὐσίαν , ἵνα σύνθετον τὴν οὐσίαν ἀκούσωμεν · εἰ γὰρ σύνθετον εἶπε τὴν οὐσίαν διὰ τὸ ἐξ ὑποκειμένου εἶναι καὶ εἴδους , ὥς φασιν , οὐδὲ τὰ ἐν ὑποστάσει ποιὰ ἄνευ τοῦ ὑποκειμένου θεωροῦνται . καὶ ἄλλως εἰ περὶ πάσης οὐσίας ἔλεγε τὸ ἐπεὶ καὶ τὰ μὴ ἀπλατῶν ὄντων ἀλλὰ σύνθετα , πῶς φησι μὴ ὼνομάσθαι ἀντικειμένας διαθέσεις τῶν οὐσιῶν καθ’ ἃς γίνεται ; ἐπὶ γοῦν τῶν ἁπλῶν πρόδηλοι αἱ ἀντικείμεναι διαθέσεις ἐξ ὧν μεταβάλλουσι , λέγω δὴ ἐπὶ τῶν στοιχείων · ἐκ θερμοῦ γὰρ εἰς ψυχρὸν καὶ ἐκ ξηροῦ εἰς ὑγρὸν καὶ ἔμπαλιν . τὶ οὖν ἐγώ φημι ; ὅτι προθέμενος περὶ τῆς πάντων μετα - βολῆς εἰπεῖν , καὶ εἰπὼν πῶς τε τὰ κατὰ συμβεβηκὸς μεταβάλλοντα μεταβάλλει βάλλει καὶ πῶς τὰ ἁπλᾶ σώματα ὅτι προφανῶς ἐξ ἐναντίων , ἐπεὶ δοκοῦσιν αἱ σύνθετοι οὐσίαι μὴ ἐξ ἐναντίων ἴσχειν τὰς μεταβολάς , διὰ τοῦτο καὶ ἐπὶ τούτων γυμνάζει τὸν λόγον . φησὶν οὖν ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν συνθέτων οὐ - σιῶν πάντως ἐξ ἐναντίων εἰσὶν αἱ γενέσεις , ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ τὰς ἐναντίας διαθέσεις ὠνομάσθαι , οὐκ ἔστιν οὕτω τοῦτο δῆλον · ἐπ’ ἐνίων μὲν γὰρ αἱ στερήσεις αὐτῶν κοινῶς ὀνομάζονται , ἐπ’ ἐνίων δὲ οὐδὲ αἱ στερήσεις , ἀλλ’ αἱ ἀποφάσεις μόναι · τὴν μὲν γὰρ τῶν ὑποκειμένων σύνθεσιν καὶ ἁρμονίαν , ἐξ ὧν αἱ γενέσεις , καὶ τὴν τῶν αὐτῶν πάλιν ἀναρμοστίαν καὶ ἀσυνθεσίαν κοινοῖς ὀνόμασι καλεῖν ἔχομεν , αὐτὸ τοῦτο ἁρμονίαν καὶ ἀναρμοστίαν καλοῦντες καὶ σύνθεσιν καὶ ἀσυνθεσίαν , τὴν μέντοι ἰδίαν ἑκάστου ἁρμονίαν ἢ τὴν ἀντικειμένην ταύτῃ ἀναρμοστίαν οὐκέτι ἔχομεν ἰδικοῖς καλέσαι ὀνόμασι , καὶ τὰ μὲν ὑποκείμενα οὕτως ὀνομάζομεν καὶ τὰ τούτοις ἀντικείμενα ἐξ ὧν γίνονται καὶ εἰς ἃ φθείρονται , τῶν μέντοι εἰδῶν αὐτῶν οὐκέτι δυνάμεθα τὸ ἀντικείμενον στερητικῶς ὀνομάσαι , ἀλλ’ ἀποφατικῶς αὐτὸ καλοῦμεν οὐκ ἄνθρωπος καὶ οὐχ ἵππος , καίτοι τῶν εἰδῶν ὡρισμένοις ὀνόμασιν ὠνομασμένων , οἷον ἀνθρώπου ἵππου . καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως . ἀλλ’ εἰ καὶ τὸ οὐκ ἄνθρωπός φέροιτο , φησί , καὶ ἐπὶ λίθου καὶ ἵππου καὶ πάντων τῶν μετὰ τὸν ἄνθρωπον , δῆλον δήπου ὅτι οὐκ ἐκ τοῦ τυχόντος οὐκ ἀνθρώπου γίνεται ὁ ἄνθρωπος οὐ γὰρ ἐξ ἵππου ἢ ἐκ λίθου ) , ἀλλ’ ἔστι τι ὡρισμένως τῷ ἀνθρώπῳ ἀντικείμενον , ἐξ οὗ ἢ μεθ' ὃ γίνεται · ὅπερ διὰ τὸ μὴ ὠνομάσθαι ἰδίῳ ὀνόματι πλάνην ἐμποιεῖ μήποτε οὐκ ἐξ ἐναντίου ἡ γένεσις . ὃ δὲ ἐπὶ ἀνθρώπου , τοῦτο καὶ ἐπὶ πάντων , καὶ ὅπερ ἐπὶ γενέσεως , τοῦτο καὶ ἐπὶ φθορᾶς . p . 188b15 15 Διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐπὶ ἁρμονίας εἰπεῖν ἢ τάξεως ἤ συνθέσεως . Επειδὴ ὡς ἐπὶ ἁρμονίας ἐγύμνασε τὸν λόγον , διὰ τοῦτο εἶπε μηδὲν διαφέρειν κἄν μὴ κατὰ ἁρμονίαν , ὡς ἐπὶ τῆς λύρας , κατὰ σύνθεσιν δὲ ἡ γένεσις ᾖ ἢ κατὰ τάξιν , ὡς ἐπὶ στρατοπέδου · καὶ γὰρ ἡ τῆς οἰκίας σύνθεσις ἐξ ἀσυνθεσίας γίνεται , καὶ ἡ τοῦ στρατοπέδου τάξις ἐξ ἀταξίας , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἐσχηματισμένον , ὡς ὁ ἀνδριάς , ἐξ ἀσχηματίστου γίνεται , καὶ τούτων οὐ τῶν τυχόντων οὔτε ἀναρμοστίας οὔτε ἀσυνθεσίας οὔτε ἀταξίας οὔτε τοῦ ἀσχηματίστου , ἀλλὰ τῶν προσεχῶς ἑκάστῃ συνθέσει ἢ ἁρμονίᾳ ἢ τῶν ἄλλων τινὶ ἀντικειμένων . εἴη γὰρ ἄν ἀσυνθεσία ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς οἰκίας ἡ τῆς νεὼς ἢ ἡ τοῦ ἀνδριάντος · ἀλλ’ οὐχ οἷόν τε ἐκ ταύτης γενέσθαι οἰκίαν · ὥστε ὡρισμένην τινὰ ἀνάγκη εἶναι ἀσυνθε - σίαν ἐξ ἧς ἡ οἰκία , εἰ καὶ μὴ κατὰ ἄτομόν τι , ἀλλ’ ἐν πλάτει · πλὴν ἁ · . στερήσεις αὐτῶν κοινῶς τινὸς pro κοινῶς Κ ) LK : κοινῶς αἱ στερήσεις αὐτῶν Mt στέρησις ἤτοι ἐναντίον τι , ἐξ οὗ γίνεται καὶ εἰς ὃ φθείρεται . ὃ δὲ ἐπὶ τούτου εἶπον , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . p . 188b20 Καὶ ἕκαστον τούτων τὰ μὲν τάξις , τὰ δὲ σύνθεσίς τίς ἐστιν . Ἡ μὲν οἰκία σύνθεσίς τις , ὁ δὲ ἀνδριὰς τάξις μᾶλλον τῶν μορίων · σύνθεσις γὰρ μᾶλλον ἐπὶ τῶν ἀνομογενῶν κυριώτερον λέγεται , οἷον ξύλων καὶ λίθων καὶ πλίνθων ἐξ ὧν ἡ οἰκία . μᾶλλον δὲ καὶ ἐπὶ οἰκίας ἡ τάξις καὶ ἐπὶ ἀνδριάντος ἡ σύνθεσις · ἔστι γάρ τι πρῶτον ἐν τῇ οἰκίᾳ , οἷον θεμέλιοι , εἶτα δεύτερον οἱ τοῖχοι , εἶτα ἡ ὀροφή , καὶ ἄλλως ἀδύνατον . ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνδριάντος οὐ μόνον τάξις μορίων , ἀλλὰ καὶ σύνθεσις . p . 188b23 δὲ δὲ μεταξὺ ἐκ τῶν ἐναντίων ἐστίν , οἷον χρώματα ἐκ λευκοῦ καὶ μέλανος . Μεταξὺ γὰρ τὸ φαιὸν τὸ ὠχρὸν τὸ ἐρυθρὸν καὶ πάντα τὰ παρὰ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , ἅπερ ἐκ τῆς μίξεως ἐστι τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ μέ - λανος . ὥστε εἴ τι γίνεται ἐκ τῶν μεταξύ , πάλιν ἐξ ἐναντίου γίνεται · καθὸ γὰρ μετέχει τοῦ ἐναντίου τὸ μεταξύ , οὕτως ἐξ αὐτοῦ γίνεται τὰ γινόμενα . ὥστε εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει , ἀνάγκη | πᾶσαν γένεσιν καὶ φθορὰν ἐξ ἐναντίων d 1r εἶναι καὶ εἰς ἐναντία , εἰ δὲ τοῦτο , ἀρχαὶ ἂν εἶεν εἰδοποιοὶ τῶν ὄντων τὰ ἐναντία . τὸ δὲ “ ἢ ἐξ ἐναντίων ἢ εἰς ἐναντία’’ ἐξ ἐναντίων μὲν ἡ εἰς ἐναντία δὲ ἡ φθορά . δῆλον δὲ ὅτι καὶ τὸ λοιπὸν ἐπὶ ἑκατέρου · καὶ γὰρ ἐπὶ τῆς γενέσεως τὸ εἰς ἐναντία καὶ ἐπὶ τῆς φθορᾶς τὸ ἐξ ἐναντίων , ἀλλὰ κυριώτερον ἐπὶ μὲν τῆς γενέσεως τὸ ἐξ , ἐπὶ δὲ τῆς φθορὰς τὸ εἰς , ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς τελευταίοις δείκνυσι . p . 188b26 Μέχρι μενοῦν ἐπὶ τοσοῦτον σχεδὸν συνηκολουθήκασι καὶ τῶν ἄλλων οἱ πλεῖστοι . Δείξας ὅτι ἀνάγκη τὰς εἰδικὰς ἀρχὰς ἐναντίας εἶναι ἔκ τε τῆς τῶν παλαιῶν μαρτυρίας καὶ ἐκ τοῦ λόγου , ὅτι τοῖς μεταβάλλουσι πᾶσι κατὰ τὰ ἐναντία ἡ μεταβολή , ἐπειδὴ βούλεται ἀρχὰς κοινοτάτας λαβεῖν τῶν ὁπωσοῦν μεταβαλλόντων , οὐ πάντα δὲ τὰ μεταβάλλοντα κατὰ τὰ ἐναντία μεταβάλλει καὶ γὰρ ἀπὸ κακίας εἰς ἀρετήν , ἀπὸ ἀνεπιστημοσύνης εἰς ἐπιστήμην , ταῦτα δὲ ἐναντία οὐκ ἔστιν · οὔτε γὰρ ἡ ἀρετὴ τῇ κακίᾳ ἐναντία , οὔτε ἡ ἀνεπιστημοσύνη τῇ ἐπιστήμῃ , ἀλλὰ στερήσεις καὶ ἕξεις · αἱ γὰρ κακίαι ἀόριστοι ὥσπερ καὶ αἱ στερήσεις , τὰ δὲ ἐναντία ὥρισται διότι καὶ εἰδοπεποίηται , ἥ τε ἀνεπιστημοσύνη σαφῶς στέρησις μόνον τῆς ἐπιστήμης . εἰλή - φθωσαν γὰρ μὴ ἁπλῶς οἱ διαστρόφους δόξας ἔχοντες , εἶτα εἰς ἐπιστήμην ἀγόμενοι · μάλιστα μὲν γὰρ καὶ οὗτοι κατὰ στέρησιν ἀντίκεινται τοῖς ἐπιστήμοσιν , εἴ γε καὶ ἡ κακία καθόλου στέρησις ἀρετῆς , ἀλλὰ διὰ τὸ τῆς στερήσεως ἀόριστον οὐκ ἔστι μοναχῶς ἡ τῆς κακίας πρὸς τὴν ἀρετὴν ἀντίθεσις . θέσις . ὥσπερ γὰρ ἡ καμπυλότης στέρησις οὖσα τῆς εὐθύτητος οὐκ ἔστιν ἐν ὅρῳ τινί , ἀλλ’ ἐστὶ πᾶσα ἁπλῶς ἡ τῆς εὐθύτητος ἔκστασις , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν κακιῶν ἔχει . ὅμως ἐὰν τὸν μήπω διαστρόφους ἐννοίας ἔχοντα λάβωμεν , ἀλλ’ ἐκ παίδων εἰς ἐπιστήμην ἀγόμενον , πρόδηλον ὡς οὗτος ἐκ στερήσεως , τῆς ἀνεπιστημοσύνης λέγω , εἰς εἶδος ἄγεται τὴν ἐπιστήμην · οὐδεμία γὰρ προυπόκειται διάστροφος δόξα , ἀλλὰ μόνον ἄγνοια τοῦ ἀληθοῦς ) , ἐπεὶ οὖν τὰς κοινοτάτας ἀρχὰς πάντων τῶν ὁπωσοῦν μεταβαλλόντων βού - λεται λαβεῖν , οὐ πάντα δέ , ὡς εἶπον . τὰ μεταβάλλοντα κατὰ τὰ ἐναντία μεταβάλλει , βούλεται ἐπὶ τὰς καθολικωτάτας πάντων τῶν ὄντων ἀρχὰς ἀναγαγεῖν τὰ ἐναντία , τὸ εἶδος λέγω καὶ τὴν στέρησιν , καθ’ ἃ οὐ μόνον τὰ φυσικὰ ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπερφυῆ μεταβάλλει , καὶ δεῖξαι ὅτι αὗται αἱ δύο ἀρχαὶ πάσης μεταβολῆς εἰσιν αἴτιαι τῇ ἑαυτῶν ἀνὰ μέρος παρουσίᾳ καὶ ἀπουσίᾳ τὰς μεταβολὰς ποιοῦσαι . βούλεται μὲν οὖν εἰς ταῦτα ὡς εἰς κα · θολικώτατα ἀναγαγεῖν τὰς ἀρχάς , ἀλλὰ πρὶν τοῦτο ποιήσει πρότερον ἀντι - λέγει ταῖς δόξαις ταῖς περὶ τῶν ἀρχῶν τῶν πρὸ αὐτοῦ , καὶ διδάσκει τί μὲν ἔχουσι κοινόν , τί δὲ διάφορον . φησὶν οὖν ὅτι πάντες οἱ περὶ τῶν ἀρχῶν τῶν ὄντων δοξάσαντες , εἰ καὶ δοκοῦσι μὴ τὰς αὐτὰς ἐναντιώσεις πάντες ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἀποτίθεσθαι , ἀλλὰ ἄλλος ἄλλην , ἀλλ’ οὖν σύμφωνα πάντες εἰρήκασιν ἑαυτοῖς , καὶ κατά τι δοκοῦντες διαφέρειν κατά τι κοινω - νοῦσι πάντες · διαφέρουσι μὲν γὰρ ἀλλήλων τῷ τοὺς μὲν μερικώτερα λαβεῖν ἐναντία , τοὺς καθολικώτερα , καὶ τοὺς μὲν γνώριμα μᾶλλον τῇ αἰσθήσει τῆ ἤπερ τῷ λόγῳ , τοὺς δὲ τῷ λόγῳ μᾶλλον ἢ τῇ αἰσθήσει . τῶν γὰρ ἐναντίων τίων τὰ μὲν τῇ αἰσθήσει μᾶλλόν εἰσι γνώριμα ἢ τῷ λόγῳ , τὰ δὲ τῷ λόγῳ μᾶλλον ἢ τῇ αἰσθήσει , ἐν ἀμφοτέροις δὲ τούτοις τὰ μέν εἰσι καθολικώτερα , τὰ δὲ μερικώτερα · οἷον γνώριμα τῇ αἰσθήσει μᾶλλον ἢ τῷ λόγῳ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ξηρὸν καὶ ὑγρόν , μανὸν καὶ πυκνόν , τῷ δὲ λόγῳ μᾶλλον γνώριμα ἢ τῇ αἰσθήσει νεῖκος καὶ φιλία , περιττὸν καὶ ἄρτιον , μονὰς καὶ δυάς . ἔστιν οὖν ἐν ἑκατέρῳ καὶ τὸ καθολικώτερον καὶ τὸ μερικώτερον · οἷον ἐν τοῖς κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωρίμοις ἔστι μερικὸν μέν , φέρε εἰπεῖν , τὸ λευκὸν καὶ μέλαν , ὑπὲρ τοῦτο δὲ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ὑπὲρ τοῦτο δὲ τὸ μανὸν καὶ πυκνόν , ὑπὲρ τοῦτο δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ὑπὲρ τοῦτο δὲ ὑπεροχὴ καὶ ἔλλειψις · ἐν δὲ τοῖς κατὰ τὸν λόγον γνωρίμοις ὑποκείσθω μερικώτερον μὲν σύγκρισις καὶ διάκρισις , τούτου δὲ ἐπὶ πλέον νεῖκος καὶ φιλία , ὑπὲρ τοῦτο δὲ τὸ περιττὸν καὶ τὸ ἄρτιον ὑπὲρ δὲ τοῦτο μονὰς καὶ δυάς . ὅσοι μὲν οὖν ἀρχὰς εἰλήφασιν ἢ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ὡς Παρμενίδης , ἢ τὸ μανὸν καὶ πυκνόν , ὡς Θαλῆς , ἢ τὸ μέγα καὶ μικρόν , ὡς Πλατῶν , οὗτοι τῇ αἰσθήσει γνωριμωτέρας λαμβάνουσι τὰς ἀρχάς , ἀλλ’ οἱ μὲν καθολικωτέρας οἱ δὲ μερικωτέρας . ὅσοι δὲ νεῖκος καὶ φιλίαν , ὡς Ἐμπεδοκλῆς , ἢ περιττὸν καὶ ἄρτιον ἢ μονάδα καὶ δυάδα , ὡς οἱ Πυθαγόρειοι , οὗτοι τῷ λόγῳ μᾶλλον γνωριμώτερα ἐλάμβανον , καὶ τούτων πάλιν Ἐμπεδοκλῆς μὲν μερικωτέρας ἐλάμβανεν ἀρχάς , οἱ δὲ Πυθαγόρειοι καθολικωτέρασ . ταύτῃ μὲν οὖν ἑτέρας ἀρχὰς ἐλάμβανον , λέγω δὴ κατά τε τὸ ὑποκείμενον ἕτερον γὰρ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν τοῦ μανοῦ καὶ πυκνοῦ ) καὶ κατὰ τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικόν , τὰς αὐτὰς δὲ πάντες ἐλάμβανον τῷ πάντας , φησί , τὰ ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας λαμβάνειν , τουτέστι κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν . ὥσπερ γὰρ τὸ ταὐτὸν οὐ μόνον τῷ ὑποκειμένῳ ἢ τῷ λόγῳ , ἀλλὰ καὶ τῇ ἀναλογίᾳ λέγομεν γὰρ ὡς τόδε θερμόν , οὕτω τόδε ψυχρόν · ἐνταῦθα γὰρ ἡ ταὐτότης , ἤγουν ἡ ὁμοιότης , οὔτε τῷ ὑποκειμένῳ ἐστὶν οὔτε τῷ λόγῳ · ἕτερος γὰρ ὁ ἑκατέρου ὁρισμός · ἀλλὰ τῇ ἀναλογίᾳ . λέγομεν γὰρ ὡς ἔχει τὰ β' πρὸς τὰ ὅ , οὕτω τὰ φ́ πρὸς τὰ ία · πάλιν οὖν ἐνταῦθα ἡ ταυτότης κατὰ τὴν ἀναλογίαν ) , τῷ οὖν λαμβάνειν πάντας καὶ ἐναντία καὶ τὰ ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας ἐναντία , ταύτῃ τὰ αὐτὰ πάν - τες ἔλεγον . Ἰστέον γὰρ ὅτι οἱ Πυθαγόρειοι πάντα τὰ ὄντα καὶ πάσας τὰς ἐναντιώσεις εἰς δύο συστοιχίας ἀνῆγον , τήν τε τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τὴν τοῦ κακοῦ · ταύταις γὰρ πᾶσαν ἐναντίωσιν ἐμέριζον . τῇ μὲν γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ συστοιχίᾳ τὸ κρεῖττον τῶν ἐναντίων ἀπένεμον , τῇ δὲ τοῦ κακοῦ τὸ χεῖρον · οἷον λευκὸν καὶ μέλαν , λογικὸν καὶ ἄλογον , ψυχρὸν καὶ θερμόν , νεῖ - κος καὶ φιλίαν , τὸ μὲν λευκὸν καὶ τὸ λο - γικὸν καὶ τὸ θερμὸν καὶ τὴν φιλίαν τῆς τοῦ ἀγαθοῦ συστοιχίας εἶναι ἔλεγον , τὰ δὲ τούμέγα τοῖς ἀντικείμενα τῆς τοῦ κακοῦ . καὶ τῶν παραληφθεισῶν οὖν ἐναντιώσεων ὑπὸ τῶν πα - λαιοτέρων ἐν ταῖς τῶν ὄντων ἀρχαῖς τὰ μὲν ἕτερα μόρια ὑπὸ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ συστοιχίαν ἀγαθόν κακόν μονάς δυάς περιττόν ἄρτιον φιλία νεῖκος ὑπεροχή ἕλλειφις μέγα μικρόν διάκρισις θερμόν φυχρόν ἀνάγεται , τὰ δὲ ἕτερα ὑπὸ τὴν τοῦ κακοῦ · οἷον τῶν κατὰ τὸν λόγον γνωρίμων ἐναντιώσεων ἡ μὲν μονὰς καὶ τὸ περιττὸν καὶ ἡ φιλία ὑπὸ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ , τὰ δὲ ἀντικείμενα ὑπὸ τὴν τοῦ κακοῦ . πάλιν τῶν κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωρίμων ἐναντιώσεων τὸ μὲν θερμὸν καὶ ἡ διάκρισις καὶ τὸ μέγα ὑπὸ τὴν ὑπεροχήν , αὕτη δὲ ὑπὸ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ συστοιχίαν , τὰ δὲ ἀντικείμενα ὑπὸ τὴν τοῦ κακοῦ . πάντες οὖν τὰ κατὰ τὴν αὐτὴν συστοιχίαν εἰλήφασιν · ἢ γὰρ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ἢ σύγκρισιν καὶ διάκρισιν , ἢ νεῖκος καὶ φιλίαν . ὡς γὰρ ἔχει τὸ θερ|μὸν καὶ τὸ ψυχρόν , οὕτως ἔχει σύγκρισις καὶ διάκρισις , καὶ μέγα καὶ μικρόν , καὶ νεῖκος καὶ φιλία · ὁμοίως γὰρ ἀντίκειται . οὐκοῦν καὶ ἐναλλὰξ ὡς ἔχει τὸ μέγα πρὸς τὴν διάκρισιν καὶ αὕτη πρὸς τὸ θερμόν , οὕτω τὸ μικρὸν πρὸς τὴν σύγκρισιν καὶ αὕτη πρὸς τὸ ψυχρόν · ὁμοίως γὰρ περιεκτικὸν τὸ μέγα τῆς διακρίσεως καὶ αὕτη τοῦ θερμοῦ , ὡς τὸ μικρὸν τῆς συγκρίσεως καὶ αὕτη τοῦ ψυχροῦ . τῷ οὖν ἐξ ἑκατέρας συστοιχίας ὁμοίως ἢ τὰ μερικώτερα λαμβάνειν ἡ τὰ ὁμοίως καθολικώτερα , ταύτῃ λέγονται τὰ αὐτὰ λαμβάνειν · οὐδεὶς γὰρ ἔλαβε , φέρε εἰπεῖν , τὸ μέγα καὶ τὴν σύγκρισιν , ἢ τὴν διάκρισιν καὶ τὸ ψυχρόν ( ταῦτα γὰρ οὐχ ὁμοίως τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ ἀφεστήκασιν , ἀλλὰ τὸ μὲν μᾶλλον τὸ δὲ ἧττον ) , ἀλλὰ πάντες τὰ τὴν αὐτὴν ἀπόστασιν ἀφεστηκότα τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ ταῦτα λαμβάνουσι . τῷ οὖν πάντας ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας λαμβάνειν τὴν καθ’ αὑτοὺς ἐναντίωσιν , ταύτῃ πάντης τὰ αὐτὰ λέγουσιν , ἕτερα δὲ τῷ τοὺς μὲν τῷ λόγῳ γνώριμα μᾶλλον τοὺς δὲ τῇ αἰσθήσει , καὶ τοὺς μὲν καθολικώτερα τοὺς δὲ μερικώτερα . ἐπεὶ οὖν κοινὰς πάντων ἀρχὰς ζητοῦμεν , δῆλον ὅτι κατορθοῦσι μᾶλλον οἱ τὰς καθολικωτέρας ἐναντιώσεις λαμβάνοντες · ὥστε εἰ συνῄσθοντο οἱ τὰ μερικώτερα λαμβάνοντες , ἠγάπησαν ἄν δηλονότι καθολικωτέρας λαβεῖν , ἵνα ἐπὶ πλειόνων ἐκτείνωσι τὰς ἀρχάς . διὰ τοῦτο οὖν δεῖ ἡμᾶς ζητήσαντας τίνες ἄν εἶεν κοινόταται πάντων ἀπλῶς ἀρχαί , ταύτας ὑποθέσθαι . Μέχρι μὲν οὖν ἐπὶ τοσοῦτον σχεδὸν συνηκολουθήκασι καὶ τῶν ἄλλων οἱ πλεῖστοι . εἰς τοῦτο , φησί , συμφώνως πάντες ἠνέχθησαν , ὥστε τὰς ὑπ’ αὐτῶν ἀρχὰς τῶν ὄντων καλουμένας ἐναντίας τίθεσθαι . p . 288b28 Καίπερ ἄνευ λόγου τιθέντες . οὐχ ὅτι οὐδενὶ λόγῳ ἐχρῶντο εἰς τὸ κατασκευάσαι ἃς ὑπετίθεντο ἀρχάς , ἀλλ’ ὅτι οὐδενὶ πιθανῷ , ὥστε καὶ πείθειν δύνασθαι . ἀλλ’ εἰ καὶ ἀπαραμυθήτως ἐτίθεσαν τὰ οἰκεῖα δόγματα , ἀλλ’ οὖν συμφώνως πάντες τὰς ἀρχὰς ἐναντίας εἶναι ὑπέθεντο . ἡ μὲν οὖν κοινωνία “ ἐπὶ τοσοῦτον ” ἡ δὲ διαφορὰ ὅτι οἱ μὲν καθολικώτερα καὶ περιεκτικώτερα ἐλάμβανον , οἱ δὲ μερικώτερα , καὶ οἱ μὲν γνωριμώτερα τῇ αἰσθήσει μᾶλλον ἢ τῷ λόγῳ , οἱ δὲ τῷ λόγῳ μᾶλλον ἢ τῇ αἰσθήσει . οἰ μὲν γὰρ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ὁ Παρμενίδης , ὧν τὸ μὲν θερμὸν πῦρ ἐκάλει , τὸ δὲ ψυχρὸν γῆν . οἱ δὲ ὑγρὸν καὶ ξηρόν . ὁ Πορφύριός φησι τὸν Ξενοφάνην τὸ ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρὸν δοξάσαι ἀρχάς , τὴν γῆν λέγω καὶ τὸ ὕδωρ , καὶ χρῆσιν αὐτοῦ παρατίθεται τοῦτο δηλοῦσαν · γῆ καὶ ὕδωρ πάντ’ ἔσθ’ ὅσα φύοντ’ ἠδὲ γίνονται . ταύτης δὲ τῆς δόξης δοκεῖ καὶ Ὅμηρος εἶναι ἐν οἷς φησιν ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε . καὶ οὁδέν γε θαυμαστὸν καὶ ὥσπερ Παρμενἱὅην , ἑν τοῖς πρὸς δόξαν δύο λέγειν τὰς ἀρχὰς ἐν τοῖς πρὸς ἀλήθειαν ἕν εῖναι λέγοντα . p . 188b34 οἱ δὲ περιττὸν καὶ ἄρτιον ἢ νεῖκος καὶ φιλίαν αἰτίας τίθενται . Νεῖκος μὲν καὶ φιλίαν Ἐμπεδοκλῆς , περιττὸν δὲ καὶ ἄρτιον οἱ Πυθαγόρειοι · μονάδα γὰρ καὶ δυάδα . οὗτοι δὲ γνωριμώτερα τῷ λόγῳ μᾶλλον ἢ τῇ αἰσθήσει ἔλεγον · οὐ γὰρ γνώριμον τῇ αἰσθήσει τὸ νεῖκος καὶ ἡ φιλία , ἢ τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον . ἕτερα μὲν ὥσπερ καὶ δοκεῖ τοῖς πλείστοις , τουτέστι προφανὲς πᾶσιν ὅπως ἕτερα λέγουσιν · ἕτερον γὰρ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρὸν νείκους καὶ φιλίας , καὶ τὰ λοιπὰ ὁμοίως . p . 188b37 ταὐτὰ δὲ ᾗ ἀνάλογον · λαμβάνουσι γὰρ ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας . Πῶς κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν λαμβάνουσιν ἑρμηνεύων , ἐπήγαγε τὸ λαμβάνουσι γὰρ ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας , εἴπομεν δὲ πῶς ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας λαμβάνουσι . τὰ μὲν γὰρ περιέχει , τὰ δὲ περιέχεται τῶν ἐναντίων . πῶς ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας λαμβάνουσι , σημαίνει διὰ τούτων · ἐπεὶ γὰρ τῶν ἐναντίων τὰ μέν ἐστι καθολικώτερα τὰ δὲ μερικώτερα , ἐκ τῆς αὐτῆς συστοιχίας λαμβάνειν φημὶ αὐτοὺς τὰς ἐναντιώσεις , διότι τὰ σύστοιχα ἐναντία λαμβάνουσι τὰ ὁμοίως ἢ περιέχοντα ἢ περιεχόμενα . οὐ λαμβάνουσι γάρ , φέρε εἰπεῖν , θερμὸν καὶ μέλαν ( τὸ γὰρ θερμὸν περιέχει , τὸ δὲ μέλαν τῶν περιεχομένων ) , ἀλλὰ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ἅπερ ὁμοίως περιεκτικά εἰσι . καὶ χεῖρον καὶ βέλτιον · οἱ μὲν γὰρ τὰς περιεκτικωτέρας τῶν ἐναντίων λαμβάνοντες βέλτιον λαμβάνουσιν , ἐπεὶ καὶ κοινοτάτας ἀρχὰς δεῖ λαβεῖν τὰς ἐπὶ πάντα τὰ ὄντα διηκούσας , οἱ δὲ μερικωτέρας χεῖρον , διότι ἐπ’ ἐλαττόνων ἁρμοζούσας καὶ οὐκ ἐπὶ πλειόνων ἢ ἐπὶ πάντων ἐλάμβανον . p . 189a5 To μὲν καθόλου κατὰ τὸν λόγον γνώριμον , τὸ δὲ καθ' ἕκαστον κατὰ τὴν αἴσθησιν . οὐ τὸ αὐτὸ λαμβάνει γνώριμον νῦν καὶ ἀνωτέρω · ἄνω μὲν γὰρ διῄρει τὰς ἐναντιώσεις εἴς τε τὰς τῷ λόγῳ γνωρίμους καὶ εἰς τὰς τῇ αἰσθήσει , καὶ ἐν ἑκάστῳ τούτων διαίρεσιν ἐποιεῖτο τοῦ τε καθολικωτέρου καὶ τοῦ μερικωτέρου · ἦν γὰρ καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωρίμοις τά τε καθολικώτερα καὶ τὰ μερικώτερα , ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν λόγον . οὐχ ὅπερ οὖν ἔλεγεν ἐκεῖ τῇ αἰσθήσει γνώριμον ἢ τῷ λόγῳ , τοῦτο καὶ ἐνταῦθά φησιν , ἀλλ’ ἐν ἑκάστῃ σειρᾷ τὰ μὲν καθολικώτερα γνωριμώτερα τῷ λόγῳ , τὰ δὲ μερικώτερα μᾶλλον τῇ αἰσθήσει . καὶ γὰρ ἐν τοῖς κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωρίμοις τὰ μὲν καθολικώτερα οἷον μανότης καὶ πυκνότης , τῷ λόγῳ μᾶλλον γνώριμα τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , ταῦτα δὲ μᾶλλον τῇ αἰσθήσει γνώριμα ἤπερ τῷ λόγῳ · ὁμοίως δὲ καὶ ὑπεροχὴ καὶ ἔλλειψις μᾶλλον τῷ λόγῳ γνώριμος ἢ τῇ αἰσθήσει , καὶ μᾶλλον μα|νότητος καὶ πυκνότητος . ὁμοίως καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν λόγον τὰ μὲν καθολικώτερα τῷ λόγῳ μᾶλλόν ἐστι γνώριμα ἢ τὰ μερικώτερα , τὰ δὲ μερικώτερα τῇ αἰσθήσει μᾶλλον ἡ τὰ καθολικώτερα . p . 189a11 ἐχόμενον δ’ ἄν εἴη λέγειν πότερον δύο ἢ τρεῖς ἢ πλείους εἰσίν . Ὅτι μὲν τὰ ἐναντία παραληπτέον ἀρχὰς τῶν φυσικῶν πραγμάτων φθάσας ἤδη ἀπέδειξεν , ἐντεῦθεν δὲ τὸ προκείμενον δεῖξαι ὅτι τὴν πρωτίστην καὶ κοινοτάτην ἐναντίωσιν ἀνάγκη πᾶσα μίαν εἶναι . τοῦτο οὗν βουλόμενος δεῖξαι ἀναλαμβάνει τὸν περὶ τῶν ἀρχῶν λόγον καὶ δείκνυσιν ὅτι οὔτε μίαν ἐνδέχεται εἶναι τὴν ἀρχήν , οὔτε ἀπείρους , ἀλλὰ πλείους μὲν μιᾶς , πεπερασμένας δὲ ταύτας . αὕτη δὲ ἡ διαίρεσις οὐχ ἁπλῶς εἰδικῶν ἐστιν ἀρχῶν ἢ ὑλικῶν , ἀλλὰ κοινῶς τῶν ἀρχῶν · ὥσπερ γὰρ καὶ τὴν ὑλικὴν ἀρχὴν ἢ μίαν εἶναι ἀνάγκη ἢ πλείους , καὶ εἰ πλείους , ἢ πεπερασμένας ἢ ἀπείρους , οὕτω δὴ καὶ καθόλου τὰς ἀρχὰς τῇ αὐτῇ ὑποπεσεῖν διαιρέσει ἀνάγκη · ἀνάγκη γὰρ ἢ μίαν εἶναι ἢ πολλάς , καὶ πεπερασμένας ἢ ἀπείρους . ἀνελὼν οὖν τὰ ἄκρα καταλιμπάνει τὸ μέσον καὶ ἀληθές . μίαν μὲν οὖν ἀδύνατον εἶναι τὴν ἀρχήν , διότι ἐδείχθη τὰ ἐναντία δεῖν εἶναι ἀρχάς , τὸ δὲ ἐναντίον τινὶ ἐναντίον οὐδὲν γὰρ αὐτὸ ἑαυτῷ ἐστιν ἐναντίον ) · τῶν πρός τι γάρ . ὥστε ἀδύνατον μίαν εἶναι τὴν τῶν φυσικῶν πραγμάτων ἀρχήν . ἀπείρους δὲ τὰς ἀρχὰς ἀδύνατον εἶναι , πρῶτον μὲν διὰ τὸ ἀναιρεῖσθαι τὴν ἐπιστήμην , ὡς καὶ ἔμπροσθεν ἐλέγετο , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὴν τὴν ψιλὴν γνῶσιν τῶν ὄντων ( τῶν γὰρ ἀπείρων γνῶσις οὐκ ἔστι , τῶν δὲ γινωσκομένων , οὐδὲ τὰ ἐξ αὐτῶν γνωσθείη ἄν · ὥστε καθόλου πάντων ἄγνοιαν εἰσάγουσιν οἱ ἀπείρους εἶναι τὰς ἀρχὰς ὑποτιθέμενοι ) , ἔπειτα δέ , ὅπερ ἐν τῷ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς εἴρηκε , συμβήσεται οὕτω διπλασιασθῆναι τὸ ἄπειρον · ἡ γὰρ ἐναντίωσις δύο περιέχει ἐναντία , ὥστε εἰ ἄπειροι αἱ ἐναντιότητες , διπλάσια ἔσονται τὰ ἐναντία · ἔσται οὖν τοῦ ἀπείρου διπλάσιον . ἔπειτα καθ’ ἕκαστον , φησί , γένος μία τις ἡ καθολικωτάτη ἐναντίωσις , καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς . ἐν γὰρ τῇ ἐπιφανείᾳ πρωτίσιη ἐναντίωσις ἡ κατὰ τὸ πλατὺ καὶ τὸ στενόν · τὸ γὰρ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον , εἰ καὶ ὑπάρχει πρώτως τῇ ἐπιφανεία , ἀλλ’ οὐχ ᾗ ποσόν τί ἐστι συνεχές , ἀλλὰ καθὸ μετέχει τῆς τοῦ κεῖσθαι κατηγορίας κατὰ γὰρ τοιάνδε θέσιν τῶν μορίων ὑπάρχει αὐτῇ τὸ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον ) , τὸ μέντοι πλατὺ καὶ στενὸν ὡς ἐπιφανείᾳ πρώτως ὑπάρχει , τουτέστιν ὡς ἑνὶ τῶν τοῦ μεγέθους εἰδῶν . ὁμοίως ἐν τῷ γένει τοῦ ἀριθμοῦ πρωτίστη ἐναντίωσις τὸ περιττὸν καὶ τὸ ἄρτιον , ἐν τῷ τοῦ χρώματος γένει τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκόν . ὑπὸ ταῦτα γὰρ τὰ λοιπά . εἰ τοίνυν καὶ ἡ οὐσία ἕν τι γένος ἐστὶν ἧς τὰς ἀρχὰς ζητοῦμεν , ἀνάγκη πᾶσα καὶ ἐν ταύτῃ τὴν πρωτίστην ἐναντίωσιν μίαν εἶναι . ἔστι δὲ ἐν τῇ οὐσίᾳ καθολικωτάτη ἐναντίωσις κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν στέρησιν , ὑφ’ ἣν πᾶσαι αἱ ἄλλαι ἀνάγονται , καὶ οὐ μόνον ἐπὶ τῆς γενητῆς καὶ φθαρτῆς οὐσίας θεωρεῖται αὕτη ἡ ἀντίθεσις , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς τῶν οὐρανίων καὶ ἐπὶ τῆς ὑπερφυοῦς . ἥ τε γὰρ ψυχὴ ἐξ ἀγνοίας εἰς γνῶσιν μεταβάλλουσα κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν μεταβάλλει καὶ ἀπὸ κακίας εἰς ἀρετήν , εἴ γε τελειωτικὸν τῆς οὐσίας τῆς ψυχῆς ἐστιν ἡ ἀρετή , τὸ δὲ τὴν τελειότητα τὴν ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνον τὸ εἶδος τὸ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνει , τὸ δὲ ἀπειληφὸς τὸ εἶδος τὸ ἑαυτοῦ , πρὶν ἀπολάβῃ ἐν στερήσει τούτου ἧν · διὸ καλῶς ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς γενέσει μᾶλλον ἀπεικάζει τὴν τοιαύτην τῆς ψυχῆς μεταβολήν , ἤπερ ἀλλοιώσει . καὶ ἐν τοῖς οὐρανίοις δὲ ἡ τοιαύτη ἀντίθεσις θεωρεῖται · εἰ γὰρ καὶ μὴ ἀνὰ μέρος ποτὲ μὲν τὸ εἶδος , ποτὲ δὲ τὴν στέρησιν δέχονται , ὥσπερ τὰ ἐν γενέσει , ἀλλ’ οὖν τὴν ἑτέραν ἔχει ἐπικρατήσασαν τοῦ ὑποκειμένου , λέγω δὴ τὴν κατὰ τὸ εἶδος . ἄλλως τε ἐπὶ τῆς κατὰ τόπον τῶν οὐρανίων μεταβολῆς εὕροις <ἂν> ἀνὰ μέρος ἑκάτερον τούτων ἐπικρατοῦν · τὸ γὰρ ἐν τῷ ὑπὲρ γῆν τόπῳ ἡμισφαίριον ἐστέρηται δηλονότι τοῦ ὑπὸ γῆν , καὶ καθ’ ἕκαστον τῶν μορίων ὡσαύτως . ὥστε εἰ μία ἐστὶν ἐν τῇ οὐσίᾳ πάσῃ ἡ πρωτίστη ἐναντίωσις , ὑπὸ δὲ ταύτην αἱ ἄλλαι πᾶσαι ἀνάγονται , δῆλον δήπου ὅτι οὐδὲ ἄπειροι αἱ ἀντιθέσεις , οὐδὲ πεπερασμέναι μὲν πλείους δὲ δύο . Ζητοῦσι δὲ ἐνταῦθα πρῶτον μὲν τί φησι γένος ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης , ἔπειτα πῶς ἐν παντὶ γένει μία ἐστὶν ἐναντίωσις , καὶ τρίτον ὅτι εἰ περὶ πάσης μεταβολῆς ἐνταῦθα ὁ λόγος , μᾶλλον δὲ εἰ περὶ τῶν κοινοτάτων ἀρχῶν πάντων ὁμοῦ τῶν φυσικῶν πραγμάτων , εἰσὶ δὲ φυσικὰ πράγματα οὐ μόνον ἡ οὐσία ἀλλὰ καὶ αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι , πῶς εὑρηκὼς τὰς τῆς οὐσίας ἀρχὰς οἴεται πάντων τῶν ὄντων τὰς ἀρχὰς εὑρηκέναι · εὗρε γὰρ τοσοῦτον , ὅτι ἐν τῇ οὐσίᾳ ἑνὶ ὄντι γένει μία ἐστὶν ἡ πρωτίστη ἐναντίωσις , ἣν ἔφαμεν εἶναι τὴν κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν στέρησιν . γένος μὲν οὗν ἐνθαῦτά φασιν αὐτὸν οἱ ἐξηγηταὶ λέγειν οὐ “ τὸ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον ” ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον , ἓν δέ ἐστι καὶ τοῦτο τῶν τοῦ γένους σημαινομένων τῷ Ἀριστοτέλει . πολλαχοῦ γὰρ τὸ ὑποκείμενον γένος ἐκάλεσε καὶ ἐν τοῖς προλαβοῦσιν · ἓν γὰρ εἶναι τῷ γένει τὰς ἀτόμους ἔλεγεν ὑποτίθεσθαι τὸν Δημόκριτον , τουτέστι τῷ ὑποκειμένῳ . λαμβάνει οὖν τὴν οὐσίαν πᾶσαν ἐνταῦθα οὐχ ὡς διαιρουμένην εἰς εἶδος καὶ στέρησιν , ἀλλ’ ὡς τὴν αὐτὴν αὐτὴν ὑποκειμένην εἴδει καὶ στερήσει ἀνὰ μέρος , ὥσπερ ἄν εἴποιμεν ὑποκεῖσθαι πάντα τὰ ἀνθρώπεια σώματα τῷ λευκῷ καὶ τῷ μέλανι . οὕτως οὖν φαμεν καὶ τὴν οὐσίαν πᾶσαν ὑποκεῖσθαι καὶ δοχεῖον εἶναι πρωτίστης ἐναντιώσεως τῆς κατὰ τὸ εἶδρς καὶ τὴν στέρησιν · ὅσας γὰρ ἄλλας δέχεται ἀντιθέσεις , ὑπὸ ταύτην ἀνάγονται , κἄν τε τὴν τοὐ ἐμψύχου καὶ ἀψύχου εἴποις , κἄν τε τὴν τοῦ λογικοῦ καὶ ἀλόγου , κἄν ἡντιναοῦν ἄλλην . ὅταν γὰρ γίνηται λογικόν τι , δηλονότι τὸ γινόμενον λογικὸν στέρησιν εἶχε πρὸ τούτου τοῦ εἴδους τοῦ λογικοῦ ( οἷον τὸ ἄρτι διαπλασθὲν ἔμβρυον ) , εἶτα τοῦ εἴδους τούτου ἐπιγινομένου ἐν τῷ ὑποκειμένῳ ἡ στέρησις ὑπεχώρησε , καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις πρὸς ταῦτα , ὅτι ‘καὶ τί ἄλλο ταῦτα λέγοντες ἢ τὸ γένος τὸ κατὰ πλειόνων κατηγορούμενον λέγομεν ; λέγων γὰρ ἐν τῷ παντὶ γένει τῆς οὐἀλλ' σίας καὶ περιλ·αμβάνων πᾶσαν οὐσίαν , τί ἄλλο ἢ τὸ κοινότατον λέγω γένος ; πάλιν δ’ αὖ τὴν τοῦ λογικοῦ καὶ ἀλόγου ἀντίθεσιν ἢ ἐμψύχου καὶ ἀψύχου ὑπὸ τὴν στέρησιν καὶ τὴν ἕξιν ἀνάγων , ἥν φημι τῆς οὐσίας πρωτίστην εἶναι ἐναντίωσιν , τί ἄλλο ἢ τὸ γένος τῆς οὐσίας τὸ εἰς ταῦτα διαιρούμενον λαμβάνω;’ φημὶ οὖν πρὸς ταῦτα , ὅτι εἰ καὶ τὴν αὐτὴν οὐσίαν λαμβάνω , λέγω δὴ τὴν κοινοτάτην , ἀλλ’ οὖν ἑτέραν καὶ ἑτέραν σχέσιν ἔχουσι πρὸς τὰς διαφοράς · εἴρηται γάρ , καὶ καλῶς εἴρηται , ὅτι τὰ γένη καὶ προηγεῖται τῶν διαφορῶν ἐν τῇ γενέσει καὶ σύνεισιν αὐταῖς μετὰ τὴν γένεσιν · ἐν γὰρ τῇ τοῦ ἀνθρώπου γενέσει πρῶτον ἐν τῇ ὕλῃ γίνεται τὸ σῶμα , εἶτα τούτῳ ὑποκειμένῳ ὡς ἐν ὕλῃ δευτέρᾳ ἐπιγίνεται τὸ ζῷον , καὶ τούτῳ πάλιν ὡς προσεχεστέρᾳ ὕλῃ τὸ ἀνθρώπειον εἶδος , ὅθεν καὶ ὕλης λόγον ἐπέχειν τὰ γένη πρὸς τὰς διαφορὰς ὁ Πορφύριος ἔλεγεν . οὕτω μὲν οὖν προηγεῖται , σύνεισι δὲ ταῖς διαφοραῖς ἐν τοῖς ἤδη γεγονόσι πράγμασιν . ὅταν μὲν οὖν ὡς ὕλης λόγον ἐπέχοντα τὰ καθολικώτατα λάβωμεν , τότε οὔ φαμεν ταῦτα διαιρεῖσθαι κατὰ τὰς διαφορὰς εἰς τὰ εἴδη , ἀλλ’ ὑποκεῖσθαι αὐταῖς , ὅταν δὲ ὡς συνόντα ταῖς διαφοραῖς , οἷον ἐν τοῖς ἤδη γενομένοις πράγμασι , τότε οὐκέτι ὑποκεῖσθαι , ἀλλὰ διαιρεῖσθαι κατ’ αὐτάς . ὅταν οὖν διαιρῶμεν τὸ γένος , τὸ κατὰ πλειόνων δηλονότι κατηγορούμενον διαιροῦμεν καὶ τὸ ἤδη ὑφεστηκὸς καὶ συνὸν ταῖς διαφοραῖς , μόνον οὐχὶ λέγοντες ὅτι ἡ κοινὴ αὕτη φύσις καὶ τῷδε καὶ τῷδε τῷ εἴδει ὑπάρχει , νῦν δὲ ἐπεὶ μὴ ὡς ὄντα διαιρεῖν ἡμῖν πρόκειται τὰ πράγματα , ἀλλ’ ὡς γινόμενα θεωρεῖν , τὸ κοινὸν τῆς οὐσίας γένος ὑποκεῖσθαί φαμεν ταῖς ἐναντιώσεσι , καθ’ ἃς ἕκαστον τῶν ὄντων γίνεται , τὴν πρωτίστην # 003E ; κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν στέρησιν · διό φαμεν πρωτίστας ἀρχὰς εἶναι τῶν ὄντων , ἐξ ὦν τὸ εἶναι ἔχουσι , τὸ εἶδος καὶ τὴν στέρησιν . δῆλον δὲ καὶ ἐντεῦθεν , ὅτι οὐ τὸ γένος τὸ κατὰ πλειόνων κατηγορούμενον λέγομεν , ὅτι καὶ τὸ εἰδικώτατον εἶδος εἴποιμ’ ἂν οὕτω γένος · φήσαιμι γὰρ ἂν ἐν ἑνὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει εἶναι τὴν κατά τὴν ἐπιστήμην καὶ τὴν ἀνεπιστημοσύνην ἐναντίωσιν , ἢ τὴν κατὰ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἄγνοιαν , οὐδὲν ἄλλο λέγων ἢ ὑποκεῖσθαι τὸν ἄνθρωπον γνώσει καὶ ἀγνωσίᾳ , ἣν καὶ πρώτην ἐναντίωσιν εἴποιμ’ ἄν ὡς ἀνθρώπῳ λογικῷ ὑπάρχειν . τὸ μὲν οὖν τῶν ἀπόρων πρῶτον οὕτως ἡμῖν διῃτήσθω . Δεύτερον δὲ ἦν , πῶς ἐν παντὶ γένει μία ἐστὶν ἐναντίωσις . φημὶ οὖν ὅτι ἐν μὲν τῷ ποσῷ ἤτοι τὸ διωρισμένον καὶ τὸ συνεχές εἰλήφθω δὲ πάλιν μὴ ὡς εἰς ταῦτα διαιρούμενον τὸ ποσόν , ἀλλ’ ὡς ὑποκείμενον αὐτοῖς ἐν ὕλης λόγῳ ) , ἤγουν ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἡ ἔλλειψις δύναται γὰρ ὑπὸ μὲν τὴν ὑπεροχὴν τὸ διωρισμένον ἀνάγεσθαι ποσόν , ὑπὸ δὲ τὴν ἔλλειψιν τὸ συνεχές · τὸ γὰρ αὐτὸ μέγεθος ἐὰν διωρισμένον γένηται , ὑπὸ μείζονος ὅλον ὡς ὅλον περιλαμβάνεται τόπου ) , τοῦ δὲ ποιοῦ εἴη ἄν πρωτίστη ἐναντίωσις ἡ κατὰ τὸ μανὸν καὶ πυκνόν . ὅτι μὲν γὰρ αἱ παθητικαὶ ποιότητες καὶ τὰ πάθη ὑπὸ τὴν μανότητα καὶ τὴν πυκνότητα ἀναχθήσονται , πρόδηλον · ὑπὸ γὰρ τὴν τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ ξηροῦ τε καὶ ὑγροῦ ἀντίθεσιν πᾶσαι αἱ ἄλλαι τελοῦσιν . ἐκ γὰρ τῆς τούτων κράσεως πᾶσαι αἱ ἄλλαι ποιότητες γίνονται , αὗται δὲ προφανῶς ὑπὸ τὴν μανότητα καὶ πυκνότητα τελοῦσιν , ὥστε καὶ αἱ ὑπὸ ταύτας · τὰ γὰρ τέσσαρα στοιχεῖα , ἅτινα ἐκ τῆς συμπλοκῆς τῶν δύο τούτων ἐναντιώσεων γίνονται , προφανῶς πυκνότητι καὶ μανότητι μεταβάλλουσιν εἰς ἄλληλα . δύναμις δὲ καὶ ἀδυναμία , εἰ μὲν ἐπὶ τῶν παθητικῶν ποιοτήτων λέγοιντο , οἷον τὸ δύναμιν ἔχον τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ ψύχεσθαι ἢ ξηραίνεσθαι ἢ ὑγραίνεσθαι ἡ κατὰ ἄλλην ποιότητα μεταβάλλειν ἢ ἀδυναμίαν τούτου ἔχειν , πρόδηλον ὅτι καὶ αὗται ὑπὸ μανότητα καὶ πυκνότητα ἀναχθήσονται , ἐπειδὴ καὶ αἷς ὑπάρχουσι ποιότησιν ὑπὸ ταύτας ἀνάγονται · εἰ δὲ ἐπὶ τῶν λογικῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων , οἷον δύναμιν μουσικῆς ἢ ἄλλης τινὸς ἐπιστήμης ἢ ἀδυναμίαν τούτου φημί , ἐπειδὴ ἐν σώματι γενομένη ἡ ψυχὴ ἐκ τῆς πρὸς τὸ σῶμα συμπλοκῆς διαφόρους ἐπιτηδειότητας ἀναδέχεται , τὸ δὲ σῶμα ἐκ τῆς κράσεως τῶν παθητικῶν ποιοτήτων συνέστηκεν , οὕτως ἄν καὶ ἡ κατὰ τὴν δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν ποιότης ὑπὸ τὰς παθητικὰς ἀνάγοιτο ποιότητας , αὗται δὲ ἐδείχθησαν χθησαν ὑπὸ μανότητα καὶ πυκνότητα ἀναγόμεναι . εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀλόγων λαμβάνομεν τὴν ἀδυναμίαν ( λέγομεν γὰρ τὸν ἵππον ἀδυναμίαν ἔχειν γραμματικῆς ) , δῆλον ὅτι καὶ ἐνταῦθα οὐκ ἄνευ τῆς τοιᾶσδε κράσεως τῶν παθητικῶν ποιοτήτων ἡ τοιαύτη ἀδυναμία γίνεται · οὐ γὰρ ἡ τυχοῦσα ψυχὴ εἰς τὴν τυχοῦσαν ἐπιλάμπει κρᾶσιν τῶν σωμάτων . διὰ οὖν τὸ μὴ πεφυκέναι εἰς τὴν τοιαύτην κρᾶσιν τῶν σωμάτων τῶν ἀλόγων ἐπιλάμπειν τὴν λογικὴν ψυχήν , ἀδυναμίαν λέγονται ἔχειν τῶν λογικῶν ἐπιστημῶν . ἕξις δὲ καὶ διάθεσις ὁμοίως τῇ δυνάμει καὶ ἀδυναμίᾳ ἀναχθήσονται · καὶ ἡ μὲν ἐπὶ τῶν παθητικῶν ποιοτήτων λεγομένη πρόδηλος , ἡ δὲ ἐπὶ τῆς ψυχικῆς ἕξεως καὶ διαθέσεως τῆς κατὰ τὰς ἐπιστήμας διὰ τὴν ἐκ τῆς δυνάμεως τῆς ψυχῆς ἐπιτηδειότητα * * * μᾶλλον ἢ ἧττον ἡ ἕξις γίνεται καὶ ἡ διάθεσις . εἴπομεν δὲ ὅτι τὴν ἐπιτηδειότητα καὶ ἀνεπιτηδειότητα ἐκ τῆς συμπλοκῆς τῆς πρὸς τὸ σῶμα ἔσχεν ἡ ψυχή . τὸ δὲ τέταρτον εἶδος τῆς ποιότητος , τὸ σχῆμα Λέω καὶ ἡ μορφή , οὕτως ἀναχθήσονται ὑπὸ μανότητα καὶ πυκνότητα , τὸ μὲν σχῆμα ὅτι δέδεικται ὅτι τῶν ἰσοπεριμέτρων σχημάτων τὰ πολυγωνότερα πολυχωρητότερα , καὶ διὰ τοῦτο τοῦ γεγωνιωμένου τὸ ἰσοπερίμετρον σφαιρικὸν πολυχωρητότερον ( ἀνάξεις οὖν τὰ σφαιρικὰ σχήματα , ὑπὸ δὲ τὴν πυκνότητα τὸ γεγωνιωμένον , διότι καὶ τὸ αὐτὸ σῶμα μανούμενον μὲν μεῖζον ἔσται , πυκνούμενον δὲ ἔλαττον ) , ἡ δὲ μορφὴ θέσις τις οὖσα τῶν μορίων καὶ οἱονεὶ διάστασις μάνωσις ἄν εἴη ἐοικυῖα τῇ τεχνητῇ μανώσει τῇ κατὰ διάστασιν τῶν μορίων γινομένῃ , ὡς ἐπὶ τοῦ ἐκτεινομένου ἱμάντος ἔχει ἢ ἐπὶ τοῦ ξαινομένου ἐρίου . οὕτω μὲν οὖν καὶ τὴν μανότητα ὑπὸ μίαν ἐναντίωσιν ἀνάξομεν . ἐπεὶ οὖν αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι ἰδίαν ὕπαρξιν οὐκ ἔχουσιν , ἀλλ’ ἐν ταύταις ἔχουσι τὸ εἶναι , δηλονότι τούτων ὑπὸ καθολικωτάτας ἐναντιώσεις ἀναγομένων διὰ τούτων κἀκεῖναι ἀνηγμέναι ἄν εἶεν . ταῦτα μὲν οὖν τοῦ πιθανοῦ μᾶλλον ἢ τοῦ ἀληθοῦς ἕνεκα λελέχθω , δεῖ δὲ προσεχέστερον μίαν ἐναντίωσιν ἀκούειν καθ’ ἕκαστον γένος , τουτέστι καθ’ ἑκάστην κατηγορίαν , τὴν καθ’ ἣν ἡ ἀποβολὴ καὶ ἡ πρόσληψις τοῦ εἴδους γίνεται , αὕτη δέ ἐστι τὸ εἶδος καὶ ἡ στέρησις , αὕτη δὲ ἄν εἴη ἐν τῇ κατηγορίᾳ τῆς οὐσίας ἡ ἐναντίωσις . τοῦτο δὲ πάλιν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τὸ αὐτὸ διὰ τοῦ αὐτοῦ δεικνύειν , καὶ ζητεῖν μὲν δεῖξαι ὅτι ἡ ἐν τῇ οὐσίᾳ πρώτη ἐναντίωσις τὸ εἶδός ἐστι καὶ ἡ στερησις , λαμβάνειν δὲ πάλιν ὁμολογούμενον ὅτι ἐν παντὶ γένει μία ἐστὶν ἐναντίωσις ἡ κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν στέρησιν , καὶ διὰ τοῦ|το καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἡ αὐτὴ ἄν εἴη . δεικνύει δὲ τὸ μίαν εἶναι ἐναντίωσιν ἐν ἑκάστῳ γένει καὶ οὕτως . εἰ ἑκάστου , φησί , τῶν ὄντων εἴτε καθόλου εἴη εἴτε μερικὸν εἷς ἔστιν ὁρισμὸς καὶ οὐκ ἐνδέχεται τοῦ αὐτοῦ δύο εἶναι ὁρισμούς , δῆλον ὅτι ὁ μὲν ὁρισμὸς ποιήσει τὴν γένεσιν ἐκείνου , τὸ δὲ τῷ ὁρισμῷ ἀντικείμενον τὴν φθοράν · ὥστε εἰ ἑνὶ ὄντι τῷ ὁρισμῷ ἕν ἐστι καὶ τὸ ἀντικείμενον , ἀνάγκη μίαν εἶναι ἐναντίωσιν περὶ ἕκαστον τῶν πραγμάτων περὶ ἣν ἡ γένεσις γίνεται καὶ ἡ φθορά . οὐ πάντως δὲ ἑκάστην τῶν ἐναντιώσεων δυνατὸν ὀνόματι σημᾶναι , ἀλλ’ ἀρκεῖ τῷ κοινῷ τοῦ εἴδους καὶ [ τῷ ] τῆς στερήσεως ὀνόματι πάσας καλεῖσθαι . ἀλλὰ καὶ τοῦτο , ὅτι ἕκαστον μὲν τῶν πραγμάτων κατὰ μίαν ἐναντίωσιν τὴν γένεσιν ἔχοι καὶ τὴν φθορὰν δείκνυσιν , οὐκέτι μέντοι ὅτι τὰ ὑπὸ τὸ γένος πάντα εἴδη , οἶον τὰ τέσσαρα εἴδη τῆς ποιότητος , ὑπό τινα κοινοτάτην ἐναντίωσιν ἀνάγονται προσεχῶς ὑπὸ τὴν ποιότητα οὖσαν , ὅπερ βούλεται τὸ ἐν ἑκάστῳ γένει μίαν εἶναι ἐναντίωσιν · τὸ γὰρ εἶδος καὶ ἡ στέρησις ὁμωνύμως πάσης ἐναντιώσεως κατηγοροῦνται . τρίτον ἦν τῶν ζητουμένων , πῶς εὑρηκὼς τὰς τῆς οὐσίας ἀρχὰς ἔχειν οἴεται πάντων τὰς ἀρχὰς καὶ τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν . φασὶν οὖν οἱ ἐξηγηταὶ ὅτι ὥσπερ τὸ ὃν πρώτως μὲν ἐφήκει τῇ οὐσίᾳ , διὰ δὲ τὴν οὐσίαν καὶ ταῖς λοιπαῖς κατηγορίαις ( ἐν αὐτῇ γὰρ τὸ εἶναι ἔχουσιν ) , οὕτως καὶ τὸ εἶδος καὶ ἡ στέρησις κυρίως μὲν ἐν τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει , δι’ αὐτὴν δὲ καὶ ἐν τῖς λοιπαῖς κατηγορίαις . ὥστε εἰ ἐφήκει ἀπὸ τῆς οὐσίας ἐπὶ τὰ λοιπὰ γένη τὸ εἶδος καὶ ἡ στέρησις κατὰ τὸ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , εἰκότως εὑρηκὼς τὰς τῆς οὐσίας ἀρχὰς τὰς πάντων ἂν ἔχοι . ταῦτα δὲ σύμφωνα ἂν εἴη τοῖς ἐν προοιμίοις εἰρημένοις , ὅτι δεῖ ἀπὸ τῶν κοινοτέρων καὶ συγκεχυμένων ἄρξασθαι · τὸ γὰρ δεῖξαι ὅτι τὸ εἶδος καὶ ἡ στέρησις ἤδη καὶ πάντων εἰσὶν ἀρχαί , τὰ κοινά ἐστι καὶ συγκεχυμένα δεῖξαι , κοινὰ μὲν ὡς πᾶσιν ἐφαρμόζοντα , συγκεχυμένα δὲ ὡς μηδὲν ἴδιον περὶ τῆς ἰδικῆς ἑκάστου ἀρχῆς σημαίνοντα . ἐστι δὲ καὶ τῇ φύσει ὕστερον ὡς κοινότερον καὶ ἐκ τῶν καθ’ ἕκαστα συνειλεγμένον . Ἐπὶ τούτοις τρίτον τίθησιν ἐπιχείρημα ὁ Ἀριστοτέλης δεικνὺς ὅτι οὐκ εἰσὶν ἄπειροι αἱ ἀρχαί , ἔστι δὲ τοῦτο . εἰ ἐστί , φησίν , ἄλλα ἄλλων πρότερα ἐναντία , καὶ τὰς ἀρχὰς ἀεὶ δεῖ μένειν , ἀνάγκη πᾶσα μὴ μόνον πεπερασμένας εἶναι τὰς ἀρχάς , ἀλλὰ μηδὲ πλείους δυοῖν · ἀλλὰ μὴν τὸ πρῶτον , καὶ τὸ δεύτερον ἄρα . ζητοῦμεν δὲ ἐν τῷ συλλογισμῷ τούτῳ πρῶτον μὲν τί ποτέ ἐστι τὸ ἀεὶ μένειν τὰς ἀρχάς , ἔπειτα πῶς ἀληθεύσει τὸ συνημμένον . οἱ μὲν οὖν ἐνόμισαν ἀρχὰς αὐτὸν λέγειν τὰ οὐράνια , ταῦτα δὲ ἀίδια εἶναι · ἀλλ’ οὐ περὶ τοῦ ποιητικοῦ αἰτίου ἐστὶν ὁ λόγος ἐνταῦθα , ἀλλὰ περὶ τοῦ εἰδικοῦ , ὥστε οὐ περὶ τῶν οὐρανίων φησίν . ἕτεροι δέ φασιν ἀρχὰς αὐτὸν λέγειν τὰ πρὸ τῶν πολλῶν εἴδη · τούτων γάρ , φασίν , ἀεὶ μενόντων , οὕτως τὰ ἐνταῦθα γίνονται . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἀληθές · πρῶτον μὲν γὰρ οὐδὲ βούλεται εἶναι τὰ πρὸ τῶν πολλῶν εἴδη ὁ Ἀριστοτέλης , ἔπειτα περὶ ἀρχῶν φησιν ἐναντίων καὶ ποιητικῶν καὶ παθητικῶν εἰς ἀλλήλας , καὶ τῇ ἑαυτῶν παρουσίᾳ καὶ ἀπουσίᾳ ποιούντων τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθοράν , οὐ τοιαῦτα δ’ ἐστὶ τὰ πρὸ τῶν πολλῶν . ἄλλοι φασὶ τὸ τριχῆ διαστατὸν λέγειν αὐτόν · τοῦτο γὰρ ἀεὶ μένειν διὰ τὸ ἀμετάβλητον εἶναι . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἀληθές · περὶ τῶν εἰδικῶν γὰρ ἀρχῶν ὁ λόγος , τοῦτο δὲ ὕλης λόγον ἐπέχει μᾶλλον , οὐκ εἴδους . φαμὲν οὖν ἡμεῖς τὸ ἀεὶ μένειν τοῦτο σημαίνειν αὐτῷ τὸ ἐπὶ πάσης μεταβολῆς εὑρίσκεσθαι , καὶ πᾶσαν μεταβολὴν κατὰ ταύτας γίνεσθαι · ὥσπερ εἰ περὶ τοῦ ὑλικοῦ αἰτίου ζητῶν τις ἔλεγεν ὅτι τὰ ξύλα ὕλη τῶν πραγμάτων οὐκ ἔστι , διότι μὴ ἀεὶ εὐρίσκεται σκεται ( οὐδὲ γὰρ ἐν τοῖς χαλκοῖς σκεύεσιν ὕλη τὰ ξύλα ὑπόκειται οὐδ᾿ ἐν τοῖς χρυσοῖς , δεῖ δὲ τὴν ὕλην τὴν κοινὴν πάντων ἀεὶ εὑρίσκεσθαι , τουτέστιν ἐπὶ πάσης μεταβολῆς καὶ πάντων τῶν πραγμάτων ) , οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα τὰς κοινοτάτας εἰδικὰς ἀρχὰς πάντων τῶν ὄντων ζητῶ·ν , φησὶ δεῖν ἀεὶ αὐτὰς εὑρίσκεσθαι , τουτέστιν ἐπὶ πάντων τῶν φυσικῶν πραγμάτων τὰς αὐτὰς εἶναι , καὶ πᾶσαν μεταβολὴν κατ’ αὐτὰς γίνεσθαι . Πῶς δὲ τὸ συνημμένον ἀληθὲς ἄν εἴη , λοιπὸν δεῖ δεῖξαι , ὅτι εἰ ἐστὶν ἄλλα ἄλλων πρότερα ἐναντία , καὶ “ τὰ μὲν περιέχει τὰ δὲ περιέχεται ” , ἐπειδὴ τἀς κοινὰς πάντων τῶν ὄντων ἀρχὰς ζητοῦμεν , δῆλον ὅτι τὰ καθολικώτατα ἐναντία παραληψόμεθα εἰς τὸν τῶν ἀρχῶν λόγον , διότι δὲ τὰς ἀρχὰς ἀεὶ δεῖ μένειν , τὰ αὐτὰ ἀεὶ ἀρχαὶ ἔσονται καὶ οὐκ ἄλλοτε ἄλλα , ἐκ τούτων δ’ ἀνάγκη πᾶσα πεπερασμένα αὐτὰ εἶναι . διὰ μὲν γὰρ τὸ πρώτιστα λαμβάνειν ἐναντία , πεπερασμένα ἀνάγκη αὐτὰ εἶναι · εἰ γὰρ ἄπειρα εἶεν , πολλαπλασίονα τοῦ ἀπείρου ἔσται τὰ περιεχόμενα ὑπ’ αὐτῶν · πλείονα γὰρ τὰ περιεχόμενα τῶν περιεχόντων . ἀλλ’ εἰ καὶ πεπερασμένα ἀνάγκη εἶναι τὰ καθολικώτατα , εἰ μὴ ἀνάγκη ἦν τὰ αὐτὰ ἀεὶ εἶναι ἐπὶ πάσης μεταβολῆς * * * καὶ οὕτως πάλιν , εἰ καὶ μὴ ὡς ὑφεστηκότα ἄπειρα ἦν , ἀλλ’ οὖν ὡς γινόμενα · ἀεὶ γὰρ ἄλλοτε ἄλλων παραλαμβανομένων ἐναντίων συνέβαινεν ἐπ’ ἄπειρον αὔξεσθαι τῶν ἀρχῶν τὸν ἀριθμόν . ὥστε δι’ ἀμφοτέρας τὰς ὑποθέσεις πεπερασμέωας ἀνάγκη εἶναι τὰς ἀρχάς , δι’ αὐτὰς δὲ πάλιν ταύτας καὶ δύο μόνας . εἰ γὰρ μὴ ἦσαν δύο , οὐκέτι κοινοτάτην τινὰ ἐναντίωσιν ἐλάβομεν καὶ τὴν αὐτὴν ἐπὶ πάντων εὑρισκομένην · ἀνάγκη γὰρ καὶ ταύτας ἢ ὑπ ἄλλην τινὰ ἀνάγεσθαι , ἢ μὴ πάσης μεταβολῆς αἰτίας εἶναι τὰς αὐτάς , ἀλλὰ ἄλλης μὲν ταύτην ἄλλης δ’ ἐκείνην . ἀμέλει γοῦν δύο ἐναντιώσεων οὐσῶν καθ’ ἃς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα τὴν γένεσιν ἔχει , τῆς τοῦ θερμοῦ καὶ τοῦ ψυχροῦ καὶ τῆς τοῦ ὑγροῦ καὶ ξηροῦ , οὐ κατ’ ἄμφω τὰς ἐναντιώσεις γίνονται ἐπὶ πάντων τῶν στοιχείων αἱ μεταβολαί . τὸ πῦρ γοῦν εἰς ἀέρα καὶ ψυχράν · ἄμφω γὰρ θερμά . πάλιν ὁ ἀὴρ εἰς ὕδωρ κατὰ τὴν θερμὴν καὶ ψυχράν , οὐκέτι δὲ κατὰ τὴν ξηρὰν καὶ ὑγράν · ἄμφω γὰρ ὑγρά . πάλιν ὕδωρ εἰς γῆν κτὰ ξηρὰν καὶ ὑγρὰν μόνην · ἄμφω γὰρ ψυχρά . ἐπὶ μόνων δὲ τῶν ἐναντίων κατ’ ἀμφοτέρας γίνεται ἡ μεταβολή , πυρὸς καὶ ὕδατος , ἀέρος καὶ γῆς . οὐκ | ἐπὶ πάντων ἄρα κατ’ ἀμφοτέρας τὰς ἐναντιώσεις ἡ μεταβολὴ γίνεται · ὥστε εἰ δεῖ κοινοτάτην τῶν στοιχείων ἀντίθεσιν εὑρεῖν καθ’ ἣν πάντα μεταβάλλει , αὕτη δ’ ἂν εἴη τυχὸν πυκνότης καὶ μανότης κατὰ ταύτην γὰρ πάντων γίνεται ἡ μεταβολή ) * * * εἰ δὲ τοῦτο , δῆλον ὅτι ἀδύνατον δύο ἐναντιώσεις πάσης μεταβολῆς αἰτίας εἶναι · ὥστε ἀνάγκη τὴν πρωτίστην ἐναντίωσιν καὶ κοινοτάτην καθ’ ἣν πᾶσα γίνεται μεταβολὴ μίαν εἶναι . αὐτὸς μὲν οὖν τοσοῦτον διὰ τούτων δείκνυσιν , ὅτι πεπερασμεναι εἰσὶν αἱ ἀρχαὶ αἱ εἰδικαί , ἔκ τε τούτων καὶ ὅτι εἰ δυνατὸν τὰ αὐτὰ γεννᾶν ἐκ πεπερασμένων ἀρχῶν ἅπερ καὶ ἐξ ἀπείρων , βέλτιον τὸ ἐκ πεπερασμένων · ρασμένων · κάλλιον γὰρ τοῦ ἀορίστου τὸ ὡρισμένον , ἀεὶ δὲ ἡ φύσις τὸ κάλλιον ἐπιλέγεται ἂν ᾖ δυνατόν , δυνατὸν δὲ ἐκ πεπερασμένων ἀρχῶν τὰς αἰτίας πάντων ἀποδοῦναι , ὥσπερ ποιεῖ Ἐμπεδοκλῆς . τοσοῦτον μὲν οὖν , ὅπερ εἶπον , νῦν δείκνυσιν ὅτι πεπερασμένα δεῖ εἶναι τὰ ἐναντία τὰ τῶν φυσικῶν πραγμάτων εἰδικὰ αἴτια , εἰ καὶ συναναφαίνεται ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι δεῖ μίαν μόνην εἶναι ἐναντίωσιν τὴν πρωτίστην καὶ κοινοτάτην , ὥσπερ ἐδείξαμεν . διαλεχθεὶς δὲ ἐφεξῆς περὶ τοῦ ὑλικοῦ αἰτίου , αὐτὸ τοῦτο προχειρίσεται καὶ δείξει ἀκριβῶς ὅτι καὶ μίαν μόνην ἐναντίωσιν ἀνάγκη εἶναι τὴν πρωτίστην καὶ ἓν τὸ ὑποκείμενον καὶ πλέον μιᾶς ἀδύνατον . p . 189a13 Μία δὲ ἐναντίωσις ἐν παντὶ γένει ἑνί . Γένος λέγειν αὐτὸν ὁ Θεμίστιος ἐξέλαβεν , οὗ τὴν διαίρεσιν ἐπὶ εἴδη μόνον καὶ οὐκ εἰς γένη ποιούμεθα · περὶ γοῦν χρῶμα , φησί , μία ἡ ἐναντίωσις τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκόν , περὶ χυμὸν τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν . τοῦτο δ’ οὐκ ἔστι σύμφωνον τῇ Ἀριστοτελικῇ ἐννοίᾳ · περὶ πᾶν γὰρ τὸ γένος τῆς οὐσίας τὴν μίαν ἐναντίωσίν φησιν εἶναι , οὐκ ἔστι δὲ τῆς κοινοτάτης οὐσίας ἡ διαίρεσις προσεχῶς εἰς εἴδη , ἀλλ’ εἰς ὑπάλληλα γένη · ἐναντίωσις δέ ἐστιν ἡ σχέσις τῶν δύο ἐναντίων . p . 189a21 Ἐπεὶ δὲ πεπερασμέναι , τὸ μὴ ποιεῖν δύο μόνον ἔχει τινὰ λόγον . Ἀποδείξας διὰ πολλῶν ὅτι τὰ ἐναντία ἀρχαὶ καὶ ἐναντία τὰ πρώτιστα , καὶ ὅτι οὐκ ἐνδέχεται ἀπείρους εἶναι τὰς ἀρχάς , διότι τὴν πρωτίστην ἐναντίωσιν καὶ κοινοτάτην δεῖ ἐν τῷ τῶν ἀρχῶν λόγῳ παραλαμβάνειν ἐξ οὗ ἐδείκνυτο δύο εἶναι τὰς ἀρχάς , ἐπειδὴ μία ἡ πρωτίστη ἐναντίωσις ) , βουλόμενος οὖν καὶ τὴν τρίτην ἀρχὴν εἰσαγαγεῖν , λέγω δὴ τὴν ὕλην τὸ ὑποκείμενον τοῖς ἐναντίοις , ἀπορητικῶς προάγει τὸν λόγον καὶ εἰς τοὐναντίον ἐπιχειρεῖ δεικνὺς ὅτι οὐχ ἱκανὰ τὰ ἐναντία ἐν ἀρχῆς λόγῳ παραλαμβάνεσθαι , ἀλλὰ δεῖ τὴν ἀρχὴν μήτε ἐναντίον τι ἔχειν καὶ εἶναι αὐθυπόστατον , ἵνα ἔκ τε τῶν προτέρων ἐξ ὧν ἐδείκνυτο ὅτι δεῖ τὰς ἀρχὰς ἐναντίας εἶναι διὰ τὸ δεῖν μεταβάλλειν τὰ πράγματα μεταβάλλουσι δὲ εἰς ἄλληλα τῷ δρᾶν καὶ πάσχειν εἰς ἄλληλα , δρῶσι δὲ καὶ πάσχουσιν οὐ τὰ τυχόντα , ἀλλὰ τὰ ἐναντία ) , καὶ ἐκ τῶν νῦν ὅτι οὐχ οἷά τέ εἰσι τὰ ἐναντία τὸν τῶν ἀρχῶν ἀποληροῦν λόγον , ἀλλὰ δεῖ τι εἶναι τὸ τοῖς ἐναντίοις εἴδεσιν ὑποκείμενον , ἀμφότερα συναχθῇ ὅτι καὶ τὸ ὑποκείμενον καὶ τὰ ἐναντία ἀρχαί . ἐπιχειρεῖ οὖν πολλαχῶς ὅτι οὐκ ἀρχαὶ τὰ ἐναντία , καὶ πρῶτον μὲν οὕτως . οὐδέν , φησί , τῶν ἐναντίων αὐτὸ καθ’ αὑτὸ εἰς τὸ ἐναντίον πέφυκε δρᾶν · οὔτε γὰρ μανότης εἰς πυκνότητα δρᾷ ἄνευ τινὸς ὑποκειμένου περὶ τὸ ὑποκείμενον γὰρ ἡ μάχη αὐτῶν ἑκατέρου καταλαβεῖν αὐτὸ βουλομένου ) , οὔτε τὸ θερμὸν εἰς τὸ ψυχρόν . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ φιλία εἰς τὸ νεῖκος ποιεῖ · οὐ γὰρ τὸ νεῖκος συνάγει ἡ φιλία , ἀλλ’ οὐδὲ τὴν φιλίαν διακρίνει τὸ νεῖκος , ἀλλ’ ἕτερόν τί ἐστιν αὐτοῖς ὑποκείμενον εἰς ὃ ἀνὰ μέρος ἥ τε φιλία καὶ τὸ νεῖκος δρᾷ . οὐκ ἄρα αὐτὰ καθ’ αὑτὰ ἀρχαὶ τὰ ἐναντία , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ὑποκείμενον · αὐτὸ γάρ ἐστι τὸ μεταβάλλον καὶ τὸ αἴτιον τοῖς ἐναντίοις τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ὥστε τοῦτο ἄν εἴη ἀρχή . καὶ ἄλλως τὰ ἐναντία , φησίν , ἐν ὑποκειμένῳ , τὰς ἀρχὰς δὲ τῆς οὐσίας οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ δεῖ εἶναι , τὰ ἐναντία ἄρα οὐκ ἀρχαί . πόθεν δ’ ὅτι τὰς ἀρχὰς τῆς οὐσίας οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ δεῖ εἶναι ; ὅτι τὸ ὑποκείμενον τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ πρότερον τῇ φύσει καὶ ἀρχή . οὕτω γοῦν καὶ ἡ οὐσία ὑποκείμενον οὖσα ταῖς λοιπαῖς κατηγορίαις προτέρα τῇ φύσει ἐστὶν αὐτῶν καὶ ἀρχοειδεστέρα . ὥστε εἰ ἀρχαὶ τὰ ἐναντία , τὰ δ’ ἐναντία ἐν ὑποκειμένῳ , τὸ δ’ ὑποκείμενον ἀρχὴ τῶν ὄντων ἐν ὑποκειμένῳ , ἔσται ἄρ τῆς ἀρχῆς ἀρχή · τῆς γὰρ ἐναντιώσεως ἀρχῆς οὔσης ἀρχὴ ἔσται τὸ ὑποκείμενον αὐτῇ . ἔσται ἄρα τῆς ἀρχῆς ἀρχή . ] πάλιν τὰ ἐναντία οὐδέν ἐστιν ὑποκείμενον , τὰς ἀρχὰς ὑποκεῖσθαι δεῖ , τὰ ἐναντία ἄρα οὐκ εἰσὶν ἀρχαί . πάλιν τὰ ἐναντία οὐκ οὐσίαι , αἱ ἀρχαὶ τῆς οὐσίας οὐσίαι , τὰ ἐναντία ἄρα οὐκ ἀρχαί . ὅτι δὲ τὰς ἀρχὰς τῆς οὐσίας οὐσίας δεῖ εἶναι δείκνυσιν οὕτως . εἰ ἐξ οὐκ οὐσιῶν , φησίν , ἡ οὐσία , ἔσται πρὸ τῆς οὐσίας ἡ οὐκ οὐσία , ἡ δ’ οὐκ οὐσία τὰ συμβεβηκότα ἐστί , τὰ συμβεβηκότα ἄρα πρὸ τῆς οὐσίας ἔσονται , ὅπερ ἀδύνατον · τοὐναντίον γὰρ ἡ οὐσία τῶν συμβεβηκότων προτέρα συνανιρεῖ γὰρ καὶ οὐ συναναιρεῖται ) . ὥστε εἰ τὰς ἀρχὰς τῆς οὐσίας οὐσίας δεῖ εἶναι , οὐσία δὲ τὸ ὑποκείμενον αὐθυπόστατον γάρ ) , τὰ δὲ ἐναντία οὐκ οὐσίαι , τὸ ὑποκείμενον ἄρα καὶ οὐ τὰ ἐναντία ἀρχαὶ τῆς οὐσίας . Απορήσειε δ’ ἄν τις , πῶς φησι τἀς ἀρχὰς τῆς οὐσίας οὐσίας δεῖν εἶναι · δεῖ γὰρ τὴν ἀρχὴν ἕτερον εἶναι τοῦ οὗ ἐστιν ἀρχή . καὶ εἰ κατὰ ἄλλο σημαινόμενον ἡ ἀρχὴ οὐσία εἴη καὶ κατὰ ἄλλο τὸ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς , διὰ τί μὴ καὶ τὸ εἶδος οὐσία , οὐ κατὰ τὸ αὐτὸ σημαινόμενον καθ’ ὃ καὶ τὸ ὑποκείμενον , ἀλλὰ καθ’ ἕτερον ; πῶς δ’ ὅλως τὸ ὑποκείμενον καὶ τὴν ὕλην οὐσίαν φησί , τὸ δ’ εἶδος οὐκέτι ; καίτοι γε αὐτὸς ἐν τῷ δευτέρῳ λόγῳ τὸ εἶδός φησι μᾶλλον εἶναι οὐσίαν · | κατ’ αὐτὸ γὰρ χαρακτηρίζονται d 4r τὰ πράγματα , κατὰ δὲ τὴν ὕλην οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρουσιν . ὅτι μὲν οὖν διάφορον τὸ τῆς οὐσίας παρ’ αὐτῷ σημαινόμενον , δῆλον · καὶ τὴν ὕλην γὰρ καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ συναμφότερον οὐσίαν καλεῖ , πολλάκις δὲ καὶ ἀπλῶς πὰν τὸ ὂν οὐσίαν καλεῖ , τὴν ὕπαρξιν μόνην τῶν πραγμάτων τῆς οὐσίας σημαινούσης . ἐνταῦθα οὖν τὴν οὐσίαν τὸ αὐθυπόστατόν φησι καὶ μὴ δεόμενον ὑποκειμένου πρὸς τὸ εἶναι , ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς Κατηγορίαις . ἐπεὶ οὖν ἀπορητικῶς ἐνταῦθα προάγει τὸν λόγον , ἔτι δὲ ἡ σύνθετος οὐσία αὐθυπόστατος καὶ μὴ ἐν ἑτέρῳ ἔχουσα τὸ εἶναι , διὰ τοῦτο ἐπειδὴ τὸ αὐθυπόστατον αὐτῇ ἐκ τῆς ὕλης μᾶλλον ἐφήκει ἢ ἐκ τοῦ εἴδους ( τὸ γὰρ εἶδος δέεται ὑποκειμένου εἰς ὕπαρξιν , ἡ δ’ ὕλη ὑποκειμένου τινὸς οὐ δεῖται ) , διὰ τοῦτο μᾶλλον ἀρχὴν καὶ αἰτίαν τῆς συνθέτου οὐσίας τὴν ὕλην φησίν · εἰ γὰρ καὶ ἐφίεται ἡ ὕλη τοὐ εἴδους , ἀλλ’ οὐχ ἵνα ὑπάρξῃ , ὥσπερ τὸ εἶδος τῆς ὕλης εἰς ὕπαρξιν χρῄζει , ἀλλ’ ἵνα ὁρισθῇ καὶ κοσμηθῇ . ταύτῃ μὲν οὖν τὴν ὕλην οὐσίαν ἐκάλεσε διὰ τὸ αὐθυπόστατον , καὶ δεῖν φησι τὰς ἀρχὰς τῆς συνθέτου οὐσίας αὐθυποστάτου οὔσης καὶ αὐτὰς αὐθυποστάτους εἶναι . εἰ γὰρ μὴ εἶεν αὐθυπόστατοι αἱ ἀρχαὶ τῆς οὐσίας , τὸ μὴ αὐθυπόστατον τοῦ αὐθυποστάτου αἴτιον ἄν εἴη καὶ πρότερον , ὅπερ ἀδύνατον · τοὐναντίον γὰρ τοῦ μὴ αὐθυποστάτου τὸ αὐθυπόστατον αἴτιον καὶ πρότερόν ἐστι τῇ φύσει , ὡς τῶν συμβεβηκότων ἡ οὐσία · συναναιρεῖ γὰρ καὶ οὐ συναναιρεῖται . κατὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον οὐσία τοῦ εἴδους ἡ ὕλη , κατ’ ἄλλον δὲ τρόπον μᾶλλον τὸ εἶδος τῆς ὕλης οὐσία , διότι τοῦτο χαρακτηριστικόν ἐστι τῆς ἑκάστου οὐσίας · ἡ γὰρ ὕλη κοινή . Ἔτι ἀπορίας ἄξιον , πῶς φησι μὴ εἶναι τὰς ἀρχὰς τῆς οὐσίας ἐν ὕπο · κειμένῳ , καὶ πῶς πρότερον εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ τὸ ὑποκείμενον · οὔτε γὰρ τῷ προτέρῳ συγχωρήσει τις εἶναι γάρ τινας τῶν ἀρχῶν ἐν ὑποκειμένῳ ) , καὶ τὸ δεύτερον ἐλέγξει οὐδέποτε γάρ ἐστιν ἡ ὕλη ἄνευ εἴδους ) . φημὶ οὖν ὅτι κἄν μηδέποτέ ἐστιν ἡ ὕλη ἄνευ εἴδους , ἀλλ’ οὖν φύσει ἐστὶ προτέρα · συναναιρεῖ γὰρ καὶ οὐ συναναιρεῖται . ἐὰν γὰρ τῇ ἐπινοίᾳ διέλωμεν ἐξ αὐτῆς τὰ εἴδη , αὐτὴν μὲν δυνάμεθα κατ’ ἐπίνοιαν ὑποστῆσαι οὐ δεῖται γὰρ ἑτέρου ὑποκειμένου πρὸς τὸ εἶναι ) , τὸ μέντοι εἶδος οὐδὲ κατ’ ἐπίνοιαν ὑπάρξαι δύναται χωρὶς τῆς ὕλης . καὶ εἰ κατὰ μέρος παρῆγεν ὁ θεὸς τὰ πράγματα , τί ἄν προυπέστησε ; δῆλον ὅτι τὸ ὑποκείμενον καὶ δεξόμενον τὰ εἴδη , εἶτα τὸ ἐν ἐκείνῳ ὑπάρξαι ὀφεῖλον . πρότερον ἄρα τῇ φύσει τὸ ὑποκείμενον , καὶ ταύτῃ μᾶλλον ἀρχὴ τῆς συνθέτου οὐσίας , οὐχ ὡς οὐκ ὄντος τοῦ εἴδους ἀρχῆς , ἀλλ’ , ὡς εἶπον , ἀπορητικῶς προάγει τὸν λόγον , ἵνα δείξῃ ὅτι ἀναγκαίως εἰς τὸν τῶν ἀρχῶν λόγον δεῖ τοῦ ὑποκειμένου . οὕτως μὲν οὖν ἐκ τοῦ λόγου κατεσκεύασεν , ὅτι ἐστὶν ἀρχὴ τὸ ὑποκείμενον ἡ ὕλη . εἰ οὖν , φησί , καὶ ὁ πρῶτος δόξει λόγος ἀληθὴς εἶναι , ὅτι τὰς ἀρχὰς ἐναν - τίς δεῖ εἶναι , καὶ ὁ δεύτερος ὁμοίως , δεῖ συνθέντας ἀμφοτέρους εἰπεῖν , ὅτι καὶ τὰ ἐναντία ἀρχαὶ διὰ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , καὶ τρίτον ἡ ὕλη , ἐπεὶ μὴ αὐτὰ εἰς ἑαυτὰ ποιεῖν πεφύκασι τὰ ἐναντία , ἀλλ’ ἐν ἑτέρῳ τινὶ ὑπάρχοντα . οὐδ’ αὖ πάλιν μόνην τὴν ὕλην δυνατὸν εἶναι ἀρχήν · οὐδενὸς γὰρ αὕτη ποιητική . δείξας οὖν ἐκ τοῦ λόγου ὅτι καὶ τρίτην δεῖ εἶναι ἀρχὴν τὴν ὕλην , πιστοῦται αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐκ τῆς τῶν παλαιῶν μαρτυρίας · οὕτως γάρ , φησί , δεῖται τοῦ ὑποκειμένου ὁ τῶν ἀρχῶν κατάλογος , ὥστε τῶν ἀρχαιοτέρων τινὲς οὐδὲ ἓν τοῦτο πεποιήκασιν , ἀλλὰ πολλά , Ἐμπεδοκλῆς μὲν τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , Παρμενίδης δὲ δύο , ἄλλοι δὲ τρία , ἕτεροι ἕν · καὶ τῶν ἓν εἰρηκότων οἱ μὲν ἕν τι τῶν τεσσάρων , οἱ δ’ ἕτερον παρὰ ταῦτα μεταξὺ τούτων . ἀποδέχεται δὲ τοὺς ἓν τὸ ὑποκείμενον ὑποθεμένους <μᾶλλον> τῶν πλείονα δείξει γὰρ ἐφεξῆς ὅτι ἀδύνατον δύο εἶναι ὕλας , ὥσπερ καὶ δύο ἐναντιώσεις ) , τῶν δὲ τὸ ἓν τὸ ὑποκείμενον εἰρηκότων μᾶλλον τῶν ἄλλων ἀποδέχεται τὸν Ἀναξίμανδρον τὸ μεταξὺ εἰρηκότα , ὡς ἐγγυτέρω πως ὄντος τούτου τῆς ὅλης διὰ τὸ μηδὲν εἶδος ἔχειν τῶν ἐξ αὐτοῦ γινομένων . μετὰ δὲ τοῦτον μᾶλλον κατορθοῖ ὁ Ἀναξιμένης τὸν ἀέρα ὕλην ὑποτιθέμενος · ἥκιστα γὰρ αἰσθητὰς διαφορὰς τῶν ἄλλων ἔχει ὁ ἀήρ . μετὰ τοῦτον Θαλῆς τὸ ὕδωρ ὕλην ὑποτιθέμενος · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο πρὸς τῷ ἄποιον εἶναι καὶ τἀναντία ὑπομένει πάθη . θερμαίνεται γὰρ καὶ ψυχεται τὸ αὐτό , καὶ χεῖται καὶ πήγνυται ὑπομένον τὸ αὐτό ὑγρὸν γὰρ ὂν καὶ “ δυσόριστον τῷ οἰκείῳ ὅρῳ , εὐόριστον δὲ ἀλλοτρίῳ ” . οὕτως γὰρ ὁ ὑγροῦ λόγος ἐν τῷ Περὶ γενέσεως ἀποδέδοται ) , καὶ ξηραίνεται τὸ αὐτὸ κρυσταλλούμενον · ξηρὸν γάρ ἐστι τὸ δυσόριστον ἀλλοτρίῳ ὅρῳ , εὐόριστον δὲ οἰκείῳ . ἥκιστα δὲ οἰκείως τοὺς περὶ ὕλης λόγους ἀποδεδώκασιν οἱ πῦρ εἰρηκότες · ἐναργεστέρα γὰρ ἡ συμπλοκὴ τοῦ πυρὸς πρὸς τὰ ἕτερα μόρια τῶν ἐναντίων , ξηρότητά καὶ θερμότητα , διόπερ καὶ ἀμετάβλητον εἰς τἀναντία μένον πῦρ . πάντες ὅ οὗτοι ἢ μίαν ἢ πλείους ὑποθέμενοι ὕλην , τοῖς ἐναντίοις ταύτην εἰδοποιοῦσιν , οἱ μὲν μανότητι καὶ πυκνότητι , οἱ δὲ νείκει καὶ φιλίᾳ , οἱ δ’ ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ ἐναντιώσει , ὥσπερ εἴρηται . p . 189a25 Ἀλλ᾿ ἄμφω ἔτερόν τι τρίτον . Κτὰ κοινοῦ τὸ “ συνάγει ” · οὔτε γάρ , φησίν , ἡ φιλία τὸ συνάγει , οὔτε τὸ νεῖκος τὴν φιλίαν , ἀλλ’ · ἄμφω τό τε νεῖκος καὶ ἡ φιλία ἕτερόν τι τρίτον συνάγουσιν ἢ διακρίνουσιν . p . 189a26 Ἔνιοι δὲ καὶ πλείω λαμβάνουσιν ἐξ ὧν κατασκευάζουσι τὴν τῶν ὄντων φύσιν . Τοσοῦτον χρεία τοῦ ὑποκειμένω εἰς τὸν τῶν ἀρχῶν λόγον , ὥστε καί τινες τῶν πρὸ ἡμῶν καὶ πλείονα τὰ ὑποκείμενα τοῖς ἐναντίοις ὑποτιθέασιν . οὐδενὸς γὰρ ὁρῶμεν τῶν ὄντων οὐσίαν τὰ ἐναντία , τὴν δὲ ἀρχὴν οὐ καθ’ ὑποκειμένου δεῖ λέγεσθαί τινος · ἔσται γὰρ ἀρχὴ τῆς ἀρχῆς . τοῦτο δυνατὸν καὶ συνημμένως ὡς ἕνα συλλογισμὸν τὸ ὅλον λαβεῖν , καὶ διῃρημένως ἀκοῦσαι ὡς δύο συλλογισμούς , ἵν ᾖ τὸ οὐδενὸς γὰρ ὁρῶμεν τῶν ὄντων οὐσίαν τὰ ἐναντία ἓν ἐπιχείρημα , καὶ τὸ λοιπὸν ἕτερον . εἰ μὲν οὖν ὡς ἓν ἐπιχείρημα τὸ ὅλον λάβωμεν , οὕτως · πρὸς δὲ τούτοις , φησίν , ἄπορόν τι ἡμῖν ἐπακολουθήσει , εἰ μὴ ὑποθώμεθα τοῖς ἐναντίοις ὕλην τινά · οὐδενὸς γὰρ ὁρῶμεν οὐσίαν τὰ ἐναντία , τουτέστιν οὐδὲν οὐσίωται ἐν τῷ ἐναντίον εἶναι , ἐπειδὴ τὰ ἐναντία συμβεβηκότα ἐστί , τὴν δ’ ἀρχὴν τῶν ὄντων οὐ καθ’ ὑποκειμένου δεῖ λέγεσθαι , τουτέστιν οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , ἀντὶ τοῦ συμβεβηκότος . ἔστιν οὖν ὁ ὅλος συλλογισμὸς τοιοῦτος · τὰ ἐναντία συμβεβηκότα , αἱ ἀρχὶ τῶν πραγμάτων οὐ συμβεβηκότα , τὰ ἐναντία οὐκ ἀρχαὶ τῶν πραγμάτων . διὰ τί δ’ οὐκ εἰσὶ συμβεβηκότα αἱ ἀρχαὶ τῶν πραγμάτων , τὴν αἰτίαν προσέθηκεν · ἔσται γὰρ ἀρχὴ τῆς ἀρχῆς · τὸ γὰρ ὑποκείμενον τοῖς συμβεβηκόσιν ἀρχὴ ἂν αὐτῶν εἴη · προϋποκεῖσθαι γὰρ δεῖ κατὰ φύσιν τὸ δεξόμενον . τοῦ κατηγορουμένου δὲ εἶπε , διότι τὸ συμβεβηκὸς τῆς οὐσίας κατηγορεῖται · λέγομεν γὰρ τὸν ἄνθρωπον λευκὸν εἶναι . καὶ ἄλλως εἰ μηδὲν οὐσίωται ἐν τῷ ἐναντίον εἶναι , διότι τὰ ἐναντία συμβεβηκότα , δῆλον ἄρα ὅτι οὐδὲ ἀρχὰς τῶν οὐσιῶν δυνατὸν εἶναι τὰ ἐναντία · ἔσονται γὰρ αἱ ἀρχαὶ τῶν οὐσιῶν συμβεβηκότα · εἰ δὲ τοῦτο , ἀρχὴ δὲ τῶν συμβεβηκότων τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς , ἔσται τῆς ἀρχῆς ἀρχή , ὅπερ ἀδύνατον . εἰ μὲν οὖν συνεχὲς εἴη τὸ ῥητόν , οὕτως αὐτὸ νοητέον , εἰ δὲ διῃρημένον , οὕτως · πρὸς δὲ τούτοις ἀπορήσειεν ἄν τις , εἰ μὴ τρίτην τινὰ ἀρχὴν τοῖς ἐναντίοις ὑποθήσεται . τίς δ’ ἡ ἀπορία ἐπήγαγεν · οὐδενὸς γὰρ ὁρῶμεν οὐσίαν τὰ ἐναντία . οὐδὲν γὰρ ἐν τούτῳ οὐσίωται , ἐν τῷ ἐναντίον τι εἶναι πρὸς ἄλλο · οὐδὲ γὰρ ἐν τούτῳ οὐσίωται τὸ πῦρ , ἐν τῷ ἐναντιον εἶναι τῷ ὕδατι , ἐπεὶ οὐδέποτ’ ἄν μετέβαλλεν εἰς τὸ ὕδωρ , ἀλλ’ ἔστι τι τὸ ὑπομένον ἐν τῇ εἰς ὕδωρ μεταβολῇ , ὅπερ οὐκ ἔστι τῷ ὕδατι ἐναντίον . εἰ δὲ μὴ ὑποκέοιτο τοῖς ἐναντίοις τρίτη τις ἀρχή , τοῦτο ἄν συμβαίνοι , τὸ ἐν τῇ ἐναντιότητι οὐσιῶσθαι τὰ πράγματα . εἶτα τὸ ἐφεξῆς ἀπ’ ἄλλης ἀρχῆς · τὴν δ’ ἀρχὴν οὐ καθ’ ὑποκειμένου δεῖ λέγεσθαί τινος καὶ τὰ ἑξῆς . ἡ ἀρχὴ οὐ καθ’ ὑποκειμένου , τὰ ἐναντία καθ’ ὑποκειμένου , τὰ ἐναντία ἄρα οὐκ ἀρχαί . εἰ γὰρ ἡ ἀρχὴ καθ’ ὑποκειμένου , ἔσται τῆς ἀρχῆς ἀρχή · τὸ γὰρ ὑποκείμενον ἀρχὴ τοὐ ἐν ὑποκειμένῳ . p . 189a32 Ἔτι οὐκ εἶναί φαμεν οὐσίαν ἐναντίαν οὐσίᾳ · πῶς ἂν οὖν ἐκ μὴ οὐσιῶν οὐσία εἴη ; Τὰ ἐναντία , φησίν , οὐκ οὐσίαι , αἱ ἀρχαὶ τῶν οὐσιῶν οὐσίαι , τὰ ἐναντία ἄρα οὐκ ἀρχαὶ τῶν οὐσιῶν . πόθεν δ’ ὅτι αἱ ἀρχαὶ τῶν οὐσιῶν οὐκ ] οὐσίαι , ἔδειξε διὰ τοῦ εἰπεῖν · ἢ πῶς ἂν πρότερον μὴ οὐσία οὐσίας εἴη ; δυνάμει λέγων ὅτι αἱ ἀρχαὶ τῶν οὐσιῶν οὐκ οὐσίαι , αἱ δ’ οὐκ οὐσίαι τὰ συμβεβηκότα ἐστίν , ἔσονται ἄρα αἱ ἀρχαὶ οὐσιῶν τὰ συμβεβηκότα . εἰ δὲ ταῦτα ἀρχή , ἔσται πρότερα τῇ φύσει τὰ συμβεβηκότα τῆς οὐσίας , ὅπερ ἀδύνατον · τοὐναντίον γὰρ προτέρα τῇ φύσει ἡ οὐσία . p . 189b3 Δοκεῖ δὲ τὸ μεταξὺ μᾶλλον . Μαλλὸν , φησί , κατορθοῦσιν οἱ τὸ μεταξὺ ὡς ὕλην ὑποτιθέντες τῶν ἐν τι τῶν τεσσάρων στοιχείων ὑποτιθεμένων , διότι <μετ᾿> ἐναντιώσεών τινων τὰ τέσσαρα στοιχεῖα τὰ ἕτερα μόρια ] , δεῖ δὲ τὴν ὕλην , ὥσπερ ἐδείχθη , μὴ ἔχειν τινὰ ἐναντίωσιν . p . 189b8 Ἀλλὰ πάντες τὸ ἓν τοῦτο τοῖς ἐναντίοις σχηματί - ζουσιν . Ὅτι οὐ μόνον τῆς ὕλης ἔσχον ἔννοιαν οἱ παλαιοί , εἰ καὶ μὴ κατωρθωμένως , ἀλλὰ καὶ τῶν εἰδοποιῶν ἀρχῶν ἐναντίων οὐσῶν , ἅσπερ καὶ ἀνάγει πάσας εἰς τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν · ὥστε αἱ ἀρχαὶ τῶν ὄντων , φησί , τρεῖς ἡ ὕλη καὶ ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἡ ἔλλειψις . καὶ ταύτας πάντες ἀρχὰς ἔλεγον εἶναι , διεφώνουν δὲ περὶ τὴν τάξιν αὐτῶν καὶ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν · οἱ μὲν γὰρ Πυθαγόρειοι , οἷς καὶ ὁ Πλατῶν ἠκολούθησε , τὰ δύο ὡς ὕλην ὑποτιθέντες πάσχειν ἔλεγον ταύτην ὑπὸ τοῦ ἑνὸς τοῦ εἴδους , καὶ οὕτως ποιεῖν τὴν γένεσιν , οἱ δὲ τοῦ Πλάτωνος παλαιότεροι φυσικοὶ τὸ ἓν ὕλην ποιοῦντες ἢ τὸ μεταξὺ ἢ ἕν τι τῶν τεσσάρων , πάσχειν τοῦτο ἔλεγον ὑπὸ τῆς δυάδος καὶ οὕτως ποιεῖν τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθοράν , οἷς καὶ ὁ Ἀριστοτέλης κατὰ τοῦτο ἠκολούθηκε . p . 189b16 Τὸ μὲν οὖν τρία φάναι τὰ στοιχεῖα εἶναι ἔκ τε τούτων καὶ ἐκ τοιούτων ἄλλων ἐπισκοποῦ | σι δόξειεν ἂν ἔχειν λόγον . Ὅτι μὲν οὖν καὶ ἐναντίας δεῖ εἶναι τὰς ἀρχὰς καὶ πρὸς ταύταις ὑποκείμενόν τι τρίτον , ἱκανῶς διὰ τῶν προλαβόντων ἔδειξε , περὶ δὲ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀρχῶν οὐκ αὐτάρκη τὰ εἰρημένα · ἠπόρησε γὰρ ἄν τις ὅτι δίδωμι δεῖν ἐναντίας εἶναι τὰς ἀρχὰς καὶ πρὸς τούτοις εἶναι καὶ τὸ ὑποκείμενον , μή - ποτε δὲ δύο ἢ πλείους εἰσὶν ἐναντιώσεις , ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ὑποκείμενα δύο ἢ πλείονα.᾿ καὶ διὰ τῶν προλαβόντων μὲν οὖν δέδεικται ὅτι τὴν πρωτίστην ἐναντίωσιν μίν δεῖ εἶναι οὐκ αὐταρκῶς , διὰ δὲ τῶν παρόντων δείκνυται ὅτι ἀδύνατον πλεῖον μιᾶς ἐναντιώσεως εἶναι καὶ ὑποκειμένου ἑνός . λαμβάνει οὑν ἐκ διαιρέσεως τὰς ἀρχὰς τάς τε εἰδικὰς καὶ τὰς ὑλικὰς λέγων οὕτως · ἀνάγκη πᾶσα ἢ μίαν εἶναι ἐναντίωσιν ἐν ταῖς ἀρχαῖς , ἢ οὐ ἀλλὰ πλείους , ὁμοίως δὲ καὶ ὑποκείμενον ἢ ἓν εἶναι , ἢ οὐχ ἓν ἀλλὰ πλείονα . τεσσάρων οὖν ὄντων τμημάτων τούτων γίνονται ἓξ συζυγίαι , ὧν αἱ μὲν δύο αἱ ἐναντίαι ἀσύστατοι , συνίστανται δὲ αἱ λοιπαὶ τέσσαρες αἵ τε δύο ὑπάλληλοι καὶ δύο αἱ λοιπαὶ διαγώνιοι · ἢ γὰρ καὶ αἱ ἐναντιώσεις πλείους καὶ τὰ ὑποκείμενα , ἢ πλείους μὲν αἱ ἐναντιώσεις ἓν δὲ τὸ ὑποκείμενον , ἢ ἔμπαλιν πλείω μὲν τὰ ὑποκείμενα μία δὲ ἡ ἐναντίωσις , ἢ ἓν τὸ ὑποκείμενον καὶ ἡ ἐναντίωσις μία . ἐὰν οὖν δειχθῇ ὅτι ἀδύνατον τὰς τρεῖς τὰς ἄλλας συστῆναι , ὑπολιμπάνεται ἡ λοιπὴ ἡ λέγουσα ἓν εἶναι τὸ ὑποκείμενον καὶ μίαν τὴν ἐναντίωσιν . προχειρίζεται οὖν τὴν μίαν συζυγίαν πρότερον τὴν λέγουσαν ἓν εἶναι τὸ ὑποκείμενον καὶ πλείους τὰς ἐναντιώσεις , λαμβάνει δὲ διὰ τὸ σαφὲς τοῦ λόγου ἀντὶ τῶν πλειόνων ἐναντιώσεων δύο · ἃ γὰρ ἄν δειχθῇ ἐπὶ τῶν δύο ἐναντιώσεων , ταῦτα καὶ ἐπὶ πλειόνων δειχθείη ἄν . εἰ οὖν ἓν μὲν τὸ ὑποκείμενον δύο δὲ αἱ ἐναντιώσεις , ἐρησόμεθα τοὺς τοῦτο ὑποτιθεμένους , πότερον ἑκατέρα τῶν ἐναντιώσεων πάντα δύναται γεννᾶν , ἢ ἡ μὲν ἄλλα ἡ δὲ ἄλλα . εἰ μὲν οὖν ἑκατέρα πάντα γεννᾶν δύναται , περιττὴ ἡ μία ἅπαξ τῆς μιᾶς πάντα γεννῆσαι δυναμένης οὐδὲν δὲ οὐδὲ μάτην οὔτε περιττὸν ποιεῖ οὔτε ὁ θεός οὔτε ἡ φύσις ) , εἰ δὲ οὐχ ἑκάστη πάντα ποιεῖ , ἀλλ’ ἡ μὲν ταῦτα ἡ δὲ ἐκεῖνα , ἀναιρήσομεν τὴν εἰς ἄλληλα τῶν πραγμάτων μεταβολήν οὐ γὰρ μεταβάλλει τὸ τυχὸν εἰς τὸ τυχόν , ἀλλὰ τὸ ἐναντίον εἰς τὸ ἐναντίον ) , δέδεικται δὲ ὅτι πάντων ἐστὶν εἰς ἄλληλα ἡ μεταβολή . οὕτως μὲν οὖν ἀδύνατον δύο εἶναι τὰς ἐναντιώσεις ἓν δὲ τὸ ὑποκείμενον , εἰ δὲ δύο μὲν εἴη τὰ ὑποκείμενα μία δὲ ἡ ἐναντίωσις , ταὐτὰ πάλιν ἀπορήσομεν . εἰ μὲν γὰρ ἐξ ἑκατέρου ὑποκειμένου πάντα δυνατὸν γενέσθαι , περιττὸν τὸ ἕν , εἰ δ’ ἐκ θατέρου μέν τινα γίνεται ἐκ τοῦ λοιποῦ δὲ τὰ λοιπά , ἀναιρεθήσεται πάλιν ἡ εἰς ἄλληλα τῶν πραγμάτων μεταβολή · ὥσπερ γὰρ οὐ μεταβάλλει εἰς ἄλληλα τὰ μὴ ἐναντία , οὕτως πάλιν τὰ μὴ τὸ αὐτὸ ἔχοντα ὑποκείμενον οὐκ ἄν ποτε μεταβάλλοι εἰς ἄλληλα . διὰ τοῦτο κήρινος μὲν ἵππος μεταβάλλει εἰς κήρινον ἀνδριάντα , χαλκοῦς δὲ ἵππος οὐκ ἄν ποτε μεταβάλλοι εἰς κήρινον ἀνδριάντα . ὥστε οὐδὲ δύο ὑποκείμενα δυνατὸν εἶναι καὶ μίαν ἐναντίωσιν , διὰ τοὺς αὐτοὺς δὲ λόγους οὔτε δύο ὑποκείμενα καὶ δύο ἐναντιώσεις . ὥστε εἰ ἀνάγκη μίαν τῶν τεσσάρων ὑποθέσεων εἶναι ἀληθῆ , ἐληλεγμένων τῶν τριῶν ἡ τετάρτη ὑπολείπεται ἡ ἓν λέγουσα τὸ ὑποκείμενον καὶ μίαν τὴν ἐναντίωσιν . κέχρηνται δὲ πολλαχοῦ τῇ τοιαύτῃ δείξει καὶ οἱ γεωμέτραι , ὁπηνίκα τῇ κατ εὐθεῖαν δείξει μὴ δύνανται χρήσασθαι · ἀναιροῦντες γὰρ τὰ ἀντιδιῃρημένα τῷ ἀληθεῖ , τὸ καταλιμπανόμενον ἔχουσιν ἀληθές . οἷον ὅτι ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἢ σύμμετρος ἡ ἀσύμμετρος · ἀνελὼν οὖν τὸ σύμμετρον , τὸ καταλιμπανόμενον ἀληθὲς ἔχει , ὅτι ἀσύμμετρος . προστίθησι δὲ κἀκεῖνο , ὅπερ ἤδη ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἶπεν , ὅτι εἰ ἐν παντὶ γένει μία ἐστὶν ἐναντίωσις , καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ δηλονότι ἑνὶ ὄντι γένει μία ἔσται ἡ πρωτίστη ἐναντίωσις . Ταῦτα εἰπὼν ζητεῖ ἐφεξῆς πόσας δεῖ καλεῖν τῷ ἀριθμῷ τὰς ἀρχὰς ταύτας , πότερον δύο ἡ τρεῖς · δόξει γὰρ κατὰ ἄλλην καὶ ἄλλην ἔννοιαν ποτὲ μὲν τρεῖς , ποτὲ δὲ δύο δέον αὐτὰς καλεῖν . δυνατὸν μὲν γὰρ τρεῖς αὐτὰς καλεῖν , δύο μὲν τὰ ἐναντία τὸ εἶδος καὶ τὴν στέρησιν , ἓν δὲ τὸ ὑποκείμενον τὴν ὕλην , δυνατὸν δὲ μὴ τρεῖς ἀλλὰ δύο λέγειν τὰς ἀρχὰς συναιροῦντας τὰς τρεῖς εἰς τὰς δύο · τὴν γὰρ ὕλην καὶ τὴν στέρησίν τινες εἰς ταὐτὸν ἄγουσι , καὶ ἕν τι καὶ ταὐτὸν νομίζουσιν εἶναι τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν . ἐπεὶ οὖν συμβάλλεται πρὸς τὸ δεῖξαι πότερον δεῖ δύο λέγειν τὰς ἀρχὰς ἢ τρεῖς , καὶ εἰ ἄμφω καὶ δύο καὶ τρεῖς , πῶς δεῖ λέγειν δύο καὶ πῶς τρεῖς , τὸ διαστείλασθαι πρότερον ὅτι ἕτερόν ἐστιν ἡ ὕλη τῆς στερήσεως , εἰ καὶ μὴ τῷ ὑποκειμένω , ἀλλ’ οὖν τῷ λόγῳ , πρῶτον τοῦτο ποιεῖ καὶ δείκνυσι κατὰ δύο τρόπους ὅτι ἑτέρα ἐστὶ τῆς ὕλης ἡ στέρησις , καὶ ἐκ τῆς χρήσεως τῆς κοινῆς καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως . ἐκ μὲν τῆς κοινῆς κρήσεως , ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς στερήσεως φέρομεν καὶ τὸ ἐκ τοῦδε πρόσρημα καὶ τὸ τόδε λέγομεν γὰρ καὶ ἐξ ἀμούσου μουσικὸν γενέσθαι καὶ τὸν ἄμουσον γενέσθαι μουσικόν , καὶ ὅτι ὁ ἀφιλόσοφος γέγονε φιλόσοφος καὶ ἐξ ἀφιλοσόφου γέγονε φιλόσοφος ) , ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης φέρομεν μὲν ἀμφότερα τὰ προσρήματα , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀλλ’ ἀνὰ μέρος , ἐπ’ ἄλλου μὲν τὸ ἐξ οὗ ἐπ’ ἄλλου δὲ τὸ τόδε . λέγομεν γὰρ ἐκ χαλκοῦ γενέσθαι ἀνδριάντα οὐ τὸν χαλκὸν γενέσθαι ἀνδριάντα , καὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκ σπέρματος καὶ ἐκ τοῦ καταμηνίου λέγομεν γενέσθαι , οὐ τὸ σπέρμα καὶ τὸ καταμήνιον ἄνθρωπον . ἀλλ’ εἰ καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων ἀμφότερα λέγεται , ἀλλ’ ἔστι τῇ μὲν ὕλῃ οἰκειότερον καὶ προσφυὲς τὸ τόδε , τῇ δὲ στερήσει τὸ ἐκ τοῦδε , διότι ἡ μὲν ὕλη ὑπομένει τὸ εἶδος ἐπιόν , ἡ δὲ στέρησις οὐχ ὑπομένει . τῷ οὖν ὑπομένοντι οἰκεῖον τὸ τόδε , τῷ δὲ μὴ ὑπομένοντι τὸ ἐκ τοῦδε . ἀλλ’ εἰ οἰκεῖον τῇ ὕλῃ τὸ τόδε διὰ τὸ ὑπομένειν , τί δήποτε ἐπὶ μὲν τῆς στερή|σεως ἀμφοτέροις ἔστιν ὅτε κεχρήμεθα τοῖς προσρήμασι καὶ τῷ ἐκ d 5v τοῦδε καὶ τῷ τόδε , ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης θατέρῳ μόνον ; φημὶ οὖν ὅτι ἡνίκα μὲν ἀπὸ τῆς στερήσεως ὀνομάζομεν τὸ ὑποκείμενον , ἐπειδὴ τῇ στερήσει συναναλαμβάνομεν διὰ τῆς φωνῆς καὶ τὴν ὕλην ὄταν γὰρ εἴπω τὸ ἄμουσον , οὐ τὴν ἀμουσίαν ἁπλῶς φημι , ἀλλὰ τὸ μετέχον τῆς ἀμουσίας ) , ἐπεὶ οὖν ἡ φωνὴ καὶ τὸ μετέχον καὶ τὸ μετεχόμενον σημαίνει , εἰκότως καὶ τὸ τῇ ὕλῃ προσῆκον πρόσρημα φέρομεν ἐπ’ αὐτῆς τὸ τόδε καὶ τὸ τῇ στερήσει τὸ ἐκ τοῦδε . ἐπὶ μὲν οὖν τῆς στερήσεως οὕτως · ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης , ἐπειδὴ ἡ φωνὴ οὐκ ἔχει συναναλαμβανομένην τὴν στέρησιν ὅταν γὰρ εἴπω τὸν ἄνθρωπον γίνεσθαι μουσικόν , ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔχει ἀμφαινομένην ἐν τῇ φωνῇ τὴν στέρησιν , λέγω δὴ τὸ ἄμουσον . καὶ ὅταν εἴπω ὅτι Σωκράτης λευκὸς γέγονεν , οὐκ ἔστιν ἐν τῷ Σωκράτει ἐμφαινομένη ἡ τοῦ λευκοῦ στέρησις , τουτέστι τὸ μὴ λευκόν ) , διὰ τοῦτο τῷ ἑνὶ μόνῳ προσρήματι τὰ τοιαῦτα καλοῦμεν , ὅτι ὁ ἄνθρωπος μουσικὸς γέγονε καὶ ὅτι Σωκράτης λευκὸς ἢ φιλόσοφος . οὐκέτι δὲ καὶ ἐξ ἀνθρώπου μουσικὸς ἢ ἐκ Σωκράτους φιλόσοφος . Ἀλλ᾿ εἰ διὰ τὸ μὴ συναναλαμβάνεσθαι τῇ ὅλῃ κατὰ τὴν φωνὴν στέρησιν , διὰ τοῦτο τῷ ἑνὶ μόνῳ προσρήματι προσαγορεύομεν τὴν ὕλην , διὰ τί μὴ ἐπὶ πάσης ὕλης τῷ αὐτῷ κεχρήμεθα προσρήματι , λέγω δὴ τῷ τόδε , ὅπερ καὶ οἰκεῖον εἶναι αὐτῇ μᾶλλον εἰρήκαμεν , ἀλλ’ ἐπί τινος ὕλης μόνον τὸ ἐκ τοῦδε λέγομεν , ὅπερ τῇ στερήσει μᾶλλον προσήκει ; καίτοι εἰ μὴ συνεμφαίνεται κατὰ τὴν φωνὴν ἐπὶ τῆς ὅλης ἡ στέρησις , διὰ τί μὴ μᾶλλον ἐκ τοῦ οἰκείου τῇ ὕλῃ προσρήματος ἀεὶ καλοῦμεν τὴν ὅλην καί φαμεν τὸ σπέρμα ἄνθρωπον γενέσθαι καὶ τοὺς λίθους οἰκίαν , ἀλλ’ ἐκ σπέρματος ἄνθρωπον καὶ ἐκ λίθων οἰκίαν ; φημὶ οὖν πρὸς τοῦτο , ὅτι ὅταν ἐξ ὕλης λέγωμεν γίνεσθαί τι , ἐπειδὴ οὐκ ἐκ τῆς πρώτης ἀλλ’ ἐκ τῆς προσεχοῦς ὕλης λέγομεν γίνεσθαι , ἡ δὲ προσεχὴς ὕλη ἐπὶ τῶν κατ’ . οὐσίαν γινομένων οὐχ ὑπομένει ἀλλ’ ὅλη μεταβάλλει οὐδὲν γὰρ τοῦ σπέρματος καὶ του καταμηνίου ὑπομένει ) , τὸ δὲ τόδε πρόσρημα τὸ ὑπομένον ἐμφαί - νεῖ , διὰ τοῦτο ἐπὶ τῶν τοιούτων οὐ τὸ τόδε , ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦδε λέγομεν · ἐπὶ γὰρ τῶν κατ’ οὐσίαν γενέσεων οὐδὲν τῆς προσεχοῦς ὕλης , τοῦ σπέρματος λέγω καὶ τοῦ καταμηνίου , ὑπομένει πλὴν τῆς ὑποκειμένης πρώτης ὕλης καὶ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ . διὰ τοῦτο ἐπὶ πάσης οὐσιώδους γενέσεως οὐ τὸ τόδε . ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦδε λέγομεν · οὐ γὰρ τὸν σῖτον λέγομεν γίνεσθαι σῖτον , ἀλλ’ ἐκ σίτου σῖτον καὶ ἐκ κριθῆς κριθήν , διότι ὁ σπέρματος καὶ ὕλης λόγον ἐπέχων σῖτος οὐχ ὑπομένει , ὅταν ἐξ αὐτοῦ ἕτερος γίνηται σῖτος , ἀλλὰ καθ’ ὅλην τὴν οὐσίαν μεταβάλλει οὐδενὸς ὑπομένοντος τοῦ αὐτοῦ , πλήν , ὡς εἶπον , τῆς πρώτης ὕλης καὶ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ . ἐπί τε οὖν τῶν κατ’ οὐσίαν γενέσεων διὰ τοῦτο μόνως τὸ ἐκ τοῦδέ φαμεν οὐ τὸ τόδε , καὶ ἐπὶ τούτων ὅσαι κατ’ οὐσίαν μὲν οὐκ εἰσί , μιμοῦνται δὲ τὰς κατ’ οὐσίαν γενέσεις · ἡ γὰρ ἐκ χαλκοῦ τοῦ ἀνδριάντος γένεσις κατ’ οὐσίαν μὲν γένεσις οὐκ ἔστι , μιμεῖται δέ πως τὴν κατ’ οὐσίαν γένεσιν . διὰ τοῦτο οὖν , ὅταν μὲν θερμανθῇ ὁ χαλκὸς ἢ ἐρυθρὸς γένηται ἢ κτά τινα τοιαύτην μεταβολὴν μεταβάλῃ , ἥτις ἔοικε τῇ κατὰ συμβεβηκὸς μεταβολῇ , οὕ φαμεν ἐκ χαλκοῦ ἐρυθρὸν γενέσθαι , ἀλλὰ τὸν χαλκὸν ἐρυθρὸν καὶ τὸν χαλκὸν θερμὸν γενέσθαι , διότι κατὰ συμβεβηκὸς μεταβολὴ τὸ τοιοῦτον · ὅταν δὲ ἀνδριὰς γένηται ἢ τρίπους ἢ λέβης ἤ τι τοιοῦτον , οὐκέτι τὸν χαλκὸν ἀνδριάντα φαμὲν γενέσθαι ἢ λέβητα ἢ τρίποδα , ἀλλ’ ἐκ χαλκοῦ ἀνδριάντα καὶ λέβητα καὶ τρίποδα , ἐπειδὴ ἀπομιμήματά ἐστι ταῦτα τῆς κατ’ οὐσίαν γενέσεως . ὁμοίως καὶ ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων , ὅτι ἐκ λίθων καὶ ξύλων οἰκία καὶ τὸ ἀβάκιον ἐκ ξύλων · οἷον γὰρ εἶδος φυσικὸν δοκεῖ ἐν τοῖς τοιούτοις ἐπιγίνεσθαι . ὅταν μὲν οὖν ἐρυθρὸν ἢ θερμὸν εἴπω , οὐ συνεμφαίνεται ἡ δεκτικὴ τοῦ τοιούτου ὕλη . ὥσπερ δ’ ὅταν εἴπω ἄνθρωπον ἢ ἵππον , εὐθὺς συνεπινοοῦμεν τὴν ὕλην ἐξ ἧς μετέβαλλεν , οἷον τὸ τοιόνδε σπέρμα ἐξ οὗ τὴν γένεσιν ἔσχεν , οὕτως καὶ ὅταν ἀνδριάντα εἴπω ἢ οἰκίαν , εὐθὺς χαλκὸν ἐπινοῶ ἢ τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους · καὶ ὥσπερ ἐκεῖ οὐδὲν τοῦ σπέρματος ὑπομένει πλὴν τοῦ τριχῇ διαστατοῦ , οὕτως δοκεῖ καὶ ἐν τῇ τῆς οἰκίας γενέσει μεταβεβλῆσθαι πάντως τῶν κατὰ μέρος λίθων τὸ εἶδος καὶ ἄλλο τι ἐκ πάντων γενέσθαι . καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως . ἐπεὶ οὖν πολλὴ τῶν τοιούτων πρὸς τὰς κατ’ οὐσίαν γενέσεις ἡ ὁμοιότης , διὰ τοῦτο καὶ ἡ κοινὴ χρῆσις ὁμοίως τὸ ἐκ τοῦδε ἐπὶ αὐτῶν , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν κατ’ οὐσίαν γενέσεων , ἤνεγκε · καὶ ὥσπερ φαμὲν ἐξ ὕδατος ἀέρα γεγονέναι οὐ τὸ ὕδωρ ἀέρα , οὕτως καὶ ἐκ χαλκοῦ ἀνδριάντα οὐ τὸν χαλκὸν ἀνδριάντα μιμεῖται γὰρ ἡ τέχνη τὴν φύσιν ) , καὶ πάλιν ὥσπερ τὸ ὕδωρ φαμὲν θερμὸν γενέσθαι οὐκ ἐξ ὕδατος θερμὸν γενέσθαι , οὕτως καὶ τὸν χαλκὸν θερμὸν γενέσθαι · κατὰ ποιότητα γὰρ ἡ μεταβολή , καὶ τὸ ὑποκείμενον ὑπομένει . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάντων τὸν αὐτὸν τρόπον . Ἰστέον δ’ ὅτι οὐδ’ ἐπὶ πάσης στερήσεως ἁπλῶς ἀμφοτέροις κεχρήμεθα τοῖς προσρήμασι καὶ τῷ ἐκ τοῦδε καὶ τῷ τόδε · οὐ γὰρ ἄν εἴποιμεν , ὥσπερ ἐξ οὐκ ἀνθρώπου ἄνθρωπον γενέσθαι , οὕτω δὲ καὶ τὸν οὐκ ἄνθρωπον γενέσθαι ἄνθρωπον , ἀλλὰ μόνως τὸ ἐξ οὐκ ἀνθρώπου · καὶ ἐξ οὐκ οἰκίας οἰκίαν λέγοντες γενέσθαι καὶ ἐξ οὐκ ἀνδριάντος ἀνδριάντα οὐκ ἄν εἴποιμεν τὸν οὐκ ἀνδριάντα γενέσθαι ἀνδριάντα καὶ τὴν οὐκ οἰκίαν οἰκίαν . τούτου δ’ ἡ αἰτία ἐκ τῶν προειρημένων δήλη . ἐπεὶ γάρ , ὡς εἴπομεν , τὸ τόδε τῇ ὕλῃ μέν ἐστιν οἰκεῖον , οὐ πάντως δ’ ἐπ’ αὐτῆς λέγεται ἔνθα μὴ ὑπομένει , οὕτως κἄν συναναλαμβάνηται ἀεὶ τῇ στερήσει ἡ ὕλη , ἐπειδὴ ἡ ὑποκειμένη τῇ στερήσει ὕλη μὴ ἀεὶ ὑπομένει , ἐπὶ τούτων τὸ ἐκ τοῦδε μόνον ἐπὶ τῆς στερήσεως λέγομεν ἐφ’ ὧν ἡ ὕλη οὐχ ὑπομένει , οὐκέτι δὲ καὶ τὸ τόδε · λέγομεν γὰρ ἐξ οὐκ ἀνθρώπου ἄνθρωπον γενέσθαι , οὐκέτι δὲ καὶ τὸν οὐκ ἄνθρωπον γενέσθαι ἄνθρωπον , ἐκ τῆς στερήσεως ἐπὶ τούτων τὴν γένεσιν καὶ οὐκ ἐκ τῆς ὕλης ὀνομάζοντες . ἐφ’ ὧν δ’ ὑπομένει ἡ ὕλη , τότε καὶ ἐκ τῆς ὕλης καὶ ἐκ τῆς στερήσεως τὴν γένεσιν ὀνομάζομεν · λέγομεν γὰρ καὶ ἐξ ἀμούσου μουσικὸν γενέσθαι καὶ τὸν ἄμουσον d 6r γενέσθαι μουσικόν . κἄν ἐπὶ τοῦ ἀνδριάντος δ’ ὑπομένῃ μὲν ἡ ὕλη , μὴ λέγηται δὲ ὁ οὐκ ἀνδριὰς γίνεσθαι ἀνδριάς , ἀλλὰ μόνον ἐξ οὐκ ἀνδριάντος γίνεσθαι ἀνδριάς , σύμφωνον καὶ τοῦτο τοῖς προειρημένοις λόγοις · διὰ γὰρ τὸ μιμεῖσθαι ταύτας τὰς γενέσεις τἀς κατ’ οὐσίαν γενέσεις , ἐν αἷς μηδὲν τῆς προσεχοῦς ὕλης ὑπομένει , διὰ τοῦτο , ὥσπερ οὐ λέγεται ὁ οὐκ ἄνθρωπος γίνεσθαι ἄνθρωπος , οὕτως οὐδ’ ὁ οὐκ ἀνδριὰς ἀνδριάς . συνελὼν οὖν τὰ εἰρημένα φημί , ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς στερήσεως λέγεται ἀμφότερα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τὰ προσρήματα καὶ τὸ ἐκ τοῦδε καὶ τὸ τόδε εἰ γὰρ καὶ μὴ ἐπὶ πάσης στερήσεως , ἐπί τινων γάρ ) , ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης οὐδέποτε ἀμφότερα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λέγεται , ἀλλὰ ποτὲ μὲν τὸ ἐκ τοῦδε , ποτὲ δὲ τὸ τόδε . εἰ τοίνυν ἐπὶ τῆς στερήσεως ποιὲ μὲν ἀμφότερα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λέγεται , ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης οὐδέποτε ἀμφότερα ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀλλὰ θάτερον , ἔοικεν ἑτέρα εἶναι τῆς ὕλης ἡ στέρησις . Ἡ μὲν οὖν ἐκ τῆς χρήσεως τῆς κοινῆς διάκρισις τῆς ὕλης ἀπὸ τῆς στερήσεως τοιαύτη , διακρίνεται δὲ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων , ὅτι ἡ μὲν ὕλη ἐν ταῖς μεταβολαῖς ὑπομένει τὸ ἐπιὸν εἶδος , ἡ δὲ στέρησις ἐναντία οὖσα τῷ εἴδει οὐχ ὑπομένει ἀλλ’ ὑπεξίσταται αὐτῷ · ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος ὑπομένει τὸ μουσικὸν καὶ τὸ λευκὸν καὶ οὐχ ὑπεξίσταται , τὸ δ’ ἄμουσον οὐχ ὑπομένει τὸ μουσικὸν ἐπιόν , οὐδὲ τὸ μὴ λευκὸν λευκόν . καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως . ὥστε εἰ ἡ μὲν ὕλη ὑπομένει τὸ εἶδος ἡ δὲ στέρησις οὐχ ὑπομένει , ἕτερα ἄν εἶεν ταῦτα ἀλλήλων . εἰ δὲ μὴ πᾶσα ὕλη ὑπομένει οὐχ ὑπομένει γὰρ τὸ σπέρμα καὶ τὸ καταμήνιον ἐπιὸν τὸ ἀνθρώπειον εἶδος ) , οὐ θαυμαστόν . πρῶτον μὲν γὰρ εἰ καὶ μὴ πᾶσα ὕλη ὑπομένει ἀλλ’ ἔστι τις ὑπομένουσα , μηδεμία δὲ στέρησις ὑπομένει , ἱκανὸν καὶ τοῦτο τὴν διάκρισιν αὐτῶν ἐνδείξασθαι · ἔπειτα καὶ εἰ μὴ ἡ προσεχὴς ὕλη ἐπὶ πάντων ὑπομένει , ἡ γοῦν πρώτη ὕλη καὶ τὸ τριχῇ διαστατὸν ἐπὶ πάντων τῶν μεταβαλλόντων ἀμετάβλητον ὑπομένει , ἡ δὲ στέρησις οὐδέποτε ὑπομένει . ἄλλως τε ἀδύνατόν ἐστι μὴ πάντως τὴν ὕλην τήν τε πρώτην καὶ τὴν προσεχῆ ὑπομένειν . ἐφ’ ᾗ τὸ εἶδος εὐθὺς ἐπιγίνεται · μέρος γάρ ἐστι τοῦ συνθέτου . πρόδηλος ἄρα καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ἡ διάκρισις τῆς ὕλης ἀπὸ τῆς στερήσεως . Τὸ μὲν οὗν τρία φάναι τὰ στοιχεῖα . σημειωτέον ὅτι οὐκ εἶπε ῾τὸ μὲν οὖν τρεῖς φάναι τὰς ἀλλὰ τὸ μὲν οὖν τρία φάναι σημαίνων σημαίνων ὅπερ κατ’ ἀρχὰς ἡμῖν εἴρηται , ὅτι τὰ μὲν στοιχεῖα καὶ ἀρχαί , αἱ δ’ ἀρχαὶ οὐκέτι στοιχεῖα . ὅτι μὲν οὗν ἀρχὰς καλεῖ τὰ στοιχεῖα τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος , καὶ ἤδη ἐδείξαμεν καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς αὐτὸς σαφῶς τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος ἀρχὰς καλέσει , ὅτι δ’ οὐ πᾶσα ἀρχὴ στοιχεῖον , σαφὼς ἐδήλωσεν εἰπὼν τὸ μὲν οὗν τρία φάναι τὰ στοιχεῖα . ἀρχαὶ γὰρ πλείους τριῶν · ἔστι γὰρ καὶ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ τελικόν . p . 189b18 Πρὸς μὲν γὰρ τὸ πάσχειν ἱκανὸν τὸ ἕν . ὅτι οὐ δυνατὸν δύο μὲν εἶναι ὑποκείμενα , μίαν δ’ ἐναντίωσιν · ἱκανὸν γὰρ τὸ ἓν ὑποκείμενον πάσχον ἀνὰ μέρος ὑφ’ ἑκατέρου μορίου τῆς ἐναντιώσεως πάντα γεννῆσαι . p . 189b19 Εἰ δὲ τεττάρων ὄντων δύο ἔσονται ἐναντιώσεις , δεήσει χωρὶς ἑκατέρᾳ ὑπάρχειν ἑτέραν τινὰ μεταξὺ φύσιν . Ὑποθέμενος δύο ὑποκείμενα μίαν δ’ ἐναντίωσιν , νῦν ὑποτίθεται τὰ λοιπὰ δύο τμήματα τό τε λέγον δύο μὲν ἐναντιώσεις ἓν δὲ τὸ ὑποκείμενον , καὶ τὸ λέγον δύο τὰς ἐναντιώσεις καὶ τὰ ὑποκείμενα · ἀλλιπέστερον δ’ εἴρηται κατὰ τὴν λέξιν . δεῖ οὖν ἔξωθέν τι προσυπακούσαντα τὸ ἐντελὲς δεῖξαι · ‘εἰ δὲ τεσσάρων ὄντων δύο ἔσονται ἐναντιώσεις , δεήσει ἢ χωρὶς ἑκατέρᾳ ὑπάρχειν ἑτέραν τινὰ μεταξὺ φύσιν , ἢ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἀμφοτέραις ταῖς ἐναντιώσεσιν᾿ . εἰ γὰρ μὴ τοῦτο οὐδὲ τὸ ἀναγκαῖον ἔχει ὁ λόγος · οὐ γὰρ ἀνάγκη πλειόνων οὐσῶν ἐναντιώσεων τὰ ὑποκείμενα αὐταῖς πλείονα εἶναι . ἓν γὰρ καὶ ταὐτὸν ὑποκείμενον πολλῶν ἐναντιώσεων δύναται εἶναι δεκτικόν · τὸ αὐτὸ γὰρ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ , καὶ πυκνοῦ καὶ μανοῦ , καὶ μυρίων ἄλλων δεκτικόν . τὸ δὲ εἰ δὲ τεττάρων ὄντων ἀντὶ τοῦ τῶν μορίων τῶν ἐναντιώσεων · δύο γὰρ οὐσῶν ἐναντιώσεων τέσσαρά ἐστι τὰ μόρια αὐτῶν . μεταξὺ δ’ εἶπε τὴν ὑποκειμένην φύσιν , λέγω δὴ τὴν ὕλην · ἔστι γὰρ οἷον κοινόν τι χωρίον τοῦ πολέμου τῶν ἐναντίων καὶ οἷον μεταίχμιον . p . 189b21 Εἰ δὲ ἐξ ἀλλήλων δύνανται γεννᾶν δύο οὖσαι , περίεργος ἡ ἑτέρα τῶν ἐναντιώσεων . Τὸ ἐξ ἀλλήλων οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι ἥδε μὲν τάδε ἥδε δὲ τάδε , ἀλλ’ οὐδ’ ὅτι συμπλεκόμεναι δύνανται ἐξ αὑτῶν πάντα γεννᾶν ( ὥσπερ ἡ τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ ἐναντίωσις πάντα τὰ στοιχεῖα ) , ἀλλ’ ὅτι ῾εἰ καὶ ἑκατέρα αὐτῶν δύναται καθ’ ἑαυτὴν πάντα γεννῆσαι᾿ . καὶ ὅτι τοῦτό φησιν , ἐδήλωσεν εἰπὼν περίεργος ἡ ἑτέρα τῶν ἐναντιώ - σεων · εἰ γὰρ δονατὸν μίαν ἐναντίωσιν πάντα γεννῆσαι , περιττὴ ἐξ ἀνάγκης ἡ ετερα . p . 189b22 Ἅμα δὲ καὶ ἀδύνατον πλείους εἶναι ἐναντιώσεις τὰς πρώτας · ἡ γὰρ οὐσία ἕν τι γένος . Ἕτερον ἐπιχείρημα , ὅπερ καὶ φθάσας ἤδη εἶπεν , ὅτι ἐν · παντὶ γένει μία ἐστὶν ἐναντίωσις , ἓν δὲ γένος καὶ | ἡ οὐσία , καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἄρα μία ἂν εἴη ἐναντίωσις ἡ καθολικωτάτη . εἰ γὰρ καὶ πλείους εὑρεθήσονται αἱ ἐναντιώσεις , πᾶσαι ὑπὸ μίαν γενικωτάτην ἀναχθήσονται , ὥσπερ καὶ ἐπὶ ποιότητος τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκὸν χρώματός ἐστι προσεχὴς ἐναντίωσις · ὥστε κἂν πλείους ἔσονται αἱ ἐναντιώσεις , καὶ αἱ ἀρχαὶ αἱ προσεχεῖς τῶν ὄντων εἴδει διοίσουσιν , οὐ γένει , καὶ τῷ πρότερον καὶ ὕστερον · πᾶσαι γὰρ ὑπὸ μίαν τὴν κοινοτάτην ἀναχθήσονται κοινὸν γένος οὖσαν τῶν μετ’ αὐτὴν πασῶν . p . 189b27 Ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἓν τὸ στοιχεῖον οὔτε πλείω δυοῖν ἢ τρίων · Δύο μέν , ἤτοι ἵνα λάβωμεν ἓν τὸ ὑποκείμενον καὶ μίαν τὴν ἐναντίωσιν περιεκτικὴν τοῦ εἴδους καὶ τῆς στερήσεως , ἢ ὅπερ κάλλιον ) τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος , διὰ τὸ τὴν στέρησιν μὴ κυρίως μηδὲ καθ’ αὑτὸ εἶναι ἀρχήν , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ὡς καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσει . τῷ γὰρ ἐν ὑποκειμένῃ τῇ ὕλῃ ὑπάρχειν καὶ ἡ στέρησις ἐν τῇ γενέσει οὐδὲν συμβάλλεται τὸ καθ’ αὑτήν · οὐ γὰρ αὐτῆς , ἀλλὰ τῆς ἀπουσίας αὐτῆς δεῖται τὰ γινόμενα . τούτων δὲ πότερον , καθάπερ εἴπομεν , ἀπορίαν ἔχει πολλήν . ἄπορον , φησί , πότερον δύο δεῖ λέγειν τὰς ἀρχὰς ἢ τρεῖς · καὶ δῆλον ὅτι οὐ περὶ τῶν ἀρχῶν ἁπλῶς ἀπορεῖ πόσαι τε καὶ ποῖαί εἰσι τοῦτο γὰρ ἤδη ἔδειξεν ὅτι τρεῖς , δύο μὲν τὰ ἐναντία ἓν δὲ τὸ ὑποκείμενον ) , ἀλλὰ πότερον ταύτας τὰς εὑρεθείσας ἀρχὰς τρεῖς δεῖ καλεῖν συναριρθμοῦντας καὶ τὴν στέρησιν , ἢ δύο τῆς στερήσεως μὴ κυρίως οὔσης ἀρχῆς διὰ τὰ εἰρημένα . τὸ δὲ καθάπερ εἴπομεν , προσεχῶς δηλονότι · εἶπε γὰρ ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἓν τὸ στοιχεῖον οὔτε πλείω δυοῖν ἢ τρίων . p . 189b30 Ὧδε οὗν λέγομεν περὶ πάσης γενέσεως ἐπελθόντες . Ἐπεὶ βούλεται δεῖξαι πότερον δύο δεῖ λέγειν εἶναι τὰς ἀρχὰς τὰς στοιχειώδεις ἢ τρεῖς , δεῖ , φησί , πρότερον εἰπεῖν πῶς γίνονται τὰ γινόμενα · ἐφόδιον γὰρ τοῦτο πρὸς τὴν προκειμένην εὑρήσομεν ζήτησιν . ἔστι γὰρ κατάφυσιν τὰ κοινὰ πρῶτον εἰπόντας οὕτως τὰ περὶ ἕκαστον οἰκεῖα ἰδίως θεωρεῖν · ἀεὶ γὰρ τῆς γνώσεως τῶν μερικωτέρων προηγεῖται ἡ τῶν καθόλου γνῶσις . οὕτω βουλόμενος τἀς διαφορὰς τῶν συλλογισμπῶν διδάξαι , πρότερον ἐδίδαξε τί ποτε ὅλως ἐστὶ συλλογισμός · ὁ γὰρ τί ἐστι συλλογισμὸς ἀγνοῶν οὐδέποτε εἴσεται τί ποτέ ἀποδεικτικός . ἐξ ἀρχῆς δὲ τοῦτο προτίθεται ποιῆσαι , ἐκ τῶν κοινοτέρων ἄρξασθαι τῆς διδασκαλίας . ἔχεις οὖν καὶ ἐντεῦθεν τὸν σκοπὸν τῆς προκειμένης πραγματείας , ὅτι ἐστὶ περὶ τῶν κοινῶς παρακολουθούντων πᾶσι τοῖς γινομένοις καὶ φθειρομένοις . πάσης δὲ γενέσεως φησιν οὐ μόνον τῆς κατ’ οὐσίαν , ἀλλὰ καὶ τῆς κατὰ συμβεβηκός . καὶ δῆλον ὅτι καὶ ἐντεῦθεν σαφές ἐστιν , ὅπως ἔλεγεν ἐν ἀρχῇ ἐκ τῶν καθόλου δεῖν ἄρξασθαι ὡς σαφεστέρων καὶ τῇ αἰσθήσει γνωριμωτέρων , “ καθόλου ” λέγων οὐ τὰ κοινὰ γένη καὶ ἀξῃρημένα τῶν μερικῶν , ἀλλὰ τὰ μερικὰ μὲν πλείοσι δ’ ἐφαρμόττοντα · οὕτως γὰρ καὶ ἐνταῦθά φησι δεῖν ἀπλῶς περὶ γενέσεως εἰπεῖν διὰ τὸ κατὰ φύσιν εἶναι τὸ ἐκ τῶν κοινοτέρων ἄρχεσθαι . καὶ ἐπέρχεται τῷ λόγῳ τὰς κατὰ μέρος γενέσεις · οὐδὲ γὰρ ἔστι τις ἁπλῶς γένεσις , ἐπεὶ μηδὲν ἔστι τι κοινὸν γένος τοῦ ὄντος , ἀλλ’ ὥσπερ τὸ ὂν ὁμώνυμός ἐστι φωνή , οὕτω δὴ καὶ ἡ γένεσις . ἀπορήσειε δ’ ἄν τις , εἰ περὶ τῶν παρακολουθούντων πᾶσιν ἁπλῶς τοῖς φυσικοῖς ἐνταῦθα διαλέγεται καὶ ζητεῖ νῦν πόσαι τούτων αἱ ἀρχαὶ πότερον δύο ἢ τρεῖς , πῶς πρὸς εὕρεσιν τούτου ζητεῖ πῶς γίνονται τὰ γινόμενα πάντα , ἵνα ἐκ τούτων καὶ τὸν τῶν ἀρχῶν ἀριθμὸν εὕρῃ · οὐδὲ γὰρ μόνα τὰ γινόμενα φυσικά , ἀλλ’ ἔστι τινὰ τῶν φυσικῶν καὶ ἀγένητα , λέγω δὴ τὰ οὐράνια . φημὶ οὖν ὡς ἐπὶ σαφεστέρων τῶν γινομένων καὶ φθειρομένων ποιεῖται τὸν λόγον , ἐκ τούτων δὲ μετάγει τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τὰ μὴ γινόμενα . ἀμέλει γοῦν καὶ συμπεραινόμενος τὸν λόγον τοῦτον , ἐπὶ πάντων ἁπλῶς συμπεραίνεται λέγων · “ φανερόν ” γὰρ τοίνυν φησὶν “ ὡς , εἴπερ εἰσὶν αἰτίαι καὶ ἀρχαὶ τῶν φύσει ὄντων , ἐξ ὧν πρώτων εἰσὶν ἢ γεγόνασιν , ὅτι γίνεται πάντα ἔκ τε τοῦ ὑποκειμένου καὶ τῆς μορφῆς ” ὥστε εἰ καὶ εἰς θεωρίαν τῶν ἀρχῶν διὰ τὸ σαφὲς προεχειρίσατο τὰ γινόμενα καὶ φθειρόμενα ; ἀλλ’ οὖν τὰς αὐτὰς ἀρχὰς δείκνυσιν εἷναι καὶ ἐπὶ τῶν ἀιδίων · ὥσπερ γὰρ τῶν γενητῶν εἰσιν τῆς γενέσεως ἀρχαί , οὕτως τῶν ἀιδίων τοῦ εἶναι . p . 189b32 Φαμὲν δὴ γίνεσθαι ἐξ ἄλλου ἄλλο καὶ ἕτερον ἑτέρου ἢ τὰ ἁπλᾶ λέγοντες ἢ τὰ συγκείμενα . Ὅταν , φησίν , ἔκ τινος λέγωμεν γίνεσθαι , ἢ ἐξ ἁπλοῦ φαμεν ἢ ἐκ συνθέτου · καὶ πάλιν τὸ γινόμενον ἢ ἁπλοῦν λέγομεν γίνεσθαι ἢ σύνθετον . οἷον ὅταν εἴπω ὅτι ὁ ἄνθρωπος μουσικὸς γέγονεν , ἢ ὅτι τὸ ἄμουσον μουσικὸν γέγονεν , ἐξ ἁπλοῦ λέγω τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ μουσικοῦ ἁπλοῦν τι γενέσθαι τὸ μουσικόν . ὅταν δ’ εἴπω ὅτι ἐξ ἀνθρώπου ἀμούσου ἄνθρωπος γέγονε μουσικός , ἐκ συνθέτου λέγω σύνθετον γεγονέναι · σύνθετον γὰρ καὶ ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος , συγκείμενος ἐκ τοῦ ἀμούσου καὶ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ τὸ γενόμενον ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος . ἔστι δὲ καὶ τὸ μὲν ἁπλοῦν λαβεῖν , d 7r τὸ δὲ σύνθετον , ὡς ὅταν εἴπω ‘ ἐξ ἀμούσου ἀνθρώπου γέγονε μουσικός’ , ἢ ὅταν ‘ ἐξ ἀμούσου μουσικὸς ἄνθρωπος γέγονεν’ . ἔλαβον γὰρ ποτὲ μὲν τὸ ἐξ οὗ γίνεται σύνθετον , ποτὲ δὲ τὸ γινόμενον , θάτερον δ’ ἁπλοῦν . ἁπλοῦν μὲν οὑν λέγω τὸ γινόμενον ἄνθρωπον καὶ τὸν μὴ μουσικόν . γινόμενον νῦν λέγει τὸ ὑποκείμενον , ἐφεξῆς δὲ “ γινόμενον ” λέγει τὸ εἰς ὃ γίνεται ἡ μεταβολή · ὃ δὲ γίνεται τὸ εἶδος , ὡς δηλοῖ καὶ τὰ παραδείγματα . ὃ δέ φησι τοῦτό ἐστιν · ἁπλῆν λέγω γένεσιν , ὅταν καὶ τὸ γινόμενον ἀπλοῦν ᾖ καὶ ὃ γίνεται , σύνθετον δέ , ὅταν ἀμφότερα σύνθετα ᾖ . τούτων δὲ τὸ μὲν οὐ μόνον λέγεται τόδε γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐκ τούτου . εἰπὼν πῶς γίνεται τὰ γινόμενα , ὅτι ἢ ὡς ἁπλᾶ ἐξ ἁπλῶν ἢ ὡς σύνθετα ἐκ συνθέτων , βούλεται νῦν τὰ ἁπλᾶ ταῦτα ἐξ ὧν γίνεται τὰ γινόμενα , ἤτοι τὰ γινόμενα , ὡς αὐτὸς εἶπεν , εἰπεῖν τίνα διαφορὰν ἔχουσι πρὸς ἄλληλα , λέγω δὴ ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ ἄμουσον · μήποτε γὰρ ὀνόματα μόνον ἐστὶ δύο ἓν καὶ ταὐτὸν πρᾶγμα σημαίνοντα . καὶ ἐντεῦθεν ἡ διάκρισις γίνεται τῆς ὕλης καὶ τῆς στερήσεως · διακρίνει οὖν ταῦτα πρῶτον ἀπὸ τῆς κοινῆς χρήσεως , ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς στερήσεως οὐ μόνον λέγομεν τὸ τόδε ὅτι ὁ ἄμουσος γίνεται μουσικός ) , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦδε ὅτι ἐξ ἀμούσου γέγονε μουσικός ) , ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης ἀνὰ μέρος ἢ τὸ τόδε ἢ τὸ ἐκ τοῦδε . p . 190a9 Τῶν δὲ γινομένων ὡς τὰ ἁπλὰ λέγομεν γίνεσθαι , τὸ μὲν υπομενον γινεται . Διακρίνας ἀπὸ τῆς κοινῆς χρήσεως τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν , διακρίνει νῦν αὐτὰ καὶ ἀπ’ αὐτῆς αὐτῶν τῆς φύσεως , ἥπερ ἐστὶ πραγματικὴ διάκρισις , ὅτι ἡ μὲν ὕλη ἐν τῇ γενέσει ὑπομένει καὶ οὐκ ἐξίσταται τῷ εἴδει , ἡ δὲ στέρησις οὐχ ὑπομένει ἀλλ’ ὑπεξίσταται τοῦ εἴδους ἐπιγινομένου . τὸ δὲ ὡς τὰ ἁπλᾶ λέγομεν γίνεσθαι προσέθηκεν , ἐπειδὴ ἡ σύνθετος γένεσις οὐδὲν συμβάλλεται αὐτῷ πρὸς τὸ διακρῖναι τὴν ὕλην τῆς στερήσεως · ὅταν γὰρ συνέλωμεν τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν , λέγοντες τὸν ἄμουσον ἄνθρωπον , πῶς ἄν διακρίνοιμεν ἐπὶ τούτου τὴν ὕλην τῆς στερήσεως ; ἑνὶ γὰρ ὀνόματι τὸ γινόμενον προσαγορεύομεν τῷ ῾ἄμουσος ἄνθρωπος’ , καὶ τὸ ὃ γίνεται τῷ ‘μουσικὸς ἄνθρωπος’ . πρόδηλον δὲ ὅτι οὐδὲν ἐνταῦθα τὸ συμπεπλεγμένον ἐν τῇ γενέσει ὑπομένει · οὐχ ὑπομένει γὰρ ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος , ὡς καὶ αὐτός φησι . p . 190a13 Διωρισμένων δὲ τούτων , ἐξ ἀπάντων τῶν γινομενων ἀεὶ ὑποκεῖσθαι τὸ γινόμενον . Δείξας πῶς γίνονται τὰ γινόμενα καὶ διακρίνας τῆς στερήσεως τὴν ὕλην , δείκνυσι λοιπόν , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς προέθετο , πότερον δεῖ τρία λέγειν εἶναι τὰ στοιχεῖα ἢ δύο , καί φησιν ὅτι διωρισμένου τοὐ περὶ τῶν γινομένων λόγου ἔστιν ἐκ πάντων τούτων τῶν γινομένων τοῦτο συλλογίσασθαι εἴ τις εἰς πάντα τὰ γινόμενα ἐπεκτείνει τὴν ἑαυτοῦ διάνοιαν , ὅτι ἀνάγκη εἶναί τι ὃ μέλλει τὴν γένεσιν ἀναδέξασθαι · τοῦτο δ’ ἡ ὕλη . τοῦτο δέ , φησίν , ἀριθμῶ μέν ἐστιν ἕν , τῷ δὲ λόγῳ οὐχ ἓν ἀλλὰ δύο · ἄλλο γάρ ἐστι τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ ἄλλο ἀμούσῳ . ὅθεν ἐν τῇ γενέσει ὁ μὲν ἄνθρωπος ὑπομένει , τὸ δ’ ἄμουσον οὐχ ὑπομένει . ὥστε , εἰ ἀνάγκη ἐπὶ πάσης γενέσεως ὑποκεῖσθαί τι τὸ γινόμενον , ἔστι δέ τι καὶ ὃ γίνεται τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ εἶδος ) , τὸ δὲ ὑποκείμενον ἀριθμῷ μὲν ἕν ἐστι τῷ δὲ λόγῳ δύο , ἄλλως μὲν δύο ἔσονται τὰ στοιχεῖα ἄλλως δὲ τρία , ἀριθμῷ μὲν δύο τῷ δὲ λόγῳ τρία . καὶ εἰ τὸ ἓν ἐξ αὐτῶν , τουτέστιν ἡ στέρησις , μὴ ὑπομένει , κυρίως δὲ στοιχεῖα ταὐτά ἐστιν ἃ μέρος γίνεται τοῦ πράγματος , δῆλον δήπου ὅτι τὰ κυρίως καὶ καθ’ αὑτὸ στοιχεῖα δύο ἂν εἶεν · τὸ γὰρ ἕτερον οὐ καθ αὑτό , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς στοιχεῖον . p . 190a16 Τὸ γὰρ εἴδει λέγω λόγῳ ταὐτόν . Ἐπειδὴ τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν ἀριθμῷ ἓν εἶπεν , εἴδει δ’ οὐχ ἕν , ἵνα μή τις ὑπονοήσῃ τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν εἴδει ταὐτὸν λέγειν , διὰ τοῦτό φησιν ὅτι εἴδει λέγω ἀντὶ τοῦ ὁριστικῷ λόγῳ . ὅτι δὲ οὐχ ἓν τῷ λόγῳ ἡ ὕλη καὶ ἡ στέρησις , πάλιν ἀναλαβὼν τὰς εἰρημένας διακρίσεις ἐκτίθεται . p . 190a21 Τὸ δ’ ἔκ τινος γίνεσθαί τι καὶ μὴ τόδε γίνεσθαι μᾶλλον μὲν λέγεται ἐπὶ τῶν μὴ ὑπομενόντων . Οτι εἰ καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ ἐπὶ τῆς στερήσεως λέγεται καὶ τὸ ἐκ τοῦδε καὶ τὸ τόδε , ἀλλὰ μᾶλλον μὲν τὸ τόδε ἐπὶ τῆς ὕλης , τὸ δ’ ἐκ τοῦδε ἐπὶ τῆς στερήσεως · καὶ ἐπὶ μὲν τῆς ὕλης ἀνὰ μέρος θάτερον , ἐπὶ δὲ τῆς στερήσεως ἀμφότερα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ καὶ τὸ ἐκ τοῦδε καὶ τὸ τόδε . οὐ δεῖ δὲ νομίζειν ὅτι , ὅταν λέγῃ ὅτι ἀμφότερα λέγεται ἐπὶ τῆς στερήσεως , ὅτι ἐπὶ πάσης στερήσεως λέγει ἀμφότερα λέγεσθαι , ἀλλ’ ὅτι ἐπί τινος | στερήσεως ἀμφότερα λέγεται · ἐπὶ γὰρ τῆς στερήσεως τῶν κατ’ οὐσίαν εἰδῶν ἐδείξαμεν ὅτι οὐ λέγεται τὸ τόδε , ἀλλὰ μόνον τὸ ἐκ τοῦδε . p . 190a31 Πολλαχῶς δὲ λεγομένου τοῦ γίνεσθαι , καὶ τῶν μὲν οὐ γίνεσθαι ἀλλὰ τόδε τι γένεσθαι , ἁπλῶς δὲ γίνεσθαι τῶν οὐσιων μονων . Ἐπειδὴ ἔδειξεν ὅτι οὐ μόνον ἐναντιώσεως χρεία ἐν ταῖς ἀρχαῖς τῶν φυσικῶν πραγμάτων , διὰ τὸ μὴ τὸ τυχὸν εἰς τὸ τυχὸν ποιεῖν καὶ πάσχειν μόνως δὲ τὸ ἐναντίον εἰς τὸ ἐναντίον , ἀλλὰ δεῖ καὶ ὑποκειμένου εἰς ὃ δράσουσιν ἀνὰ μέρος τὰ ἐναντία , τὰ δὲ παραδείγματα τοῦ δεῖν πάντως εἶναι τὸ ὑποκείμενον οὐκ ἐπὶ τῶν κατ’ οὐσίαν μεταβαλλόντων ἐλάμβανεν , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν κατὰ ἀλλοίωσιν μεταβαλλόντων ἐξ ἀμούσου γὰρ ἀνθρώπου γένεσθαι τὸν μουσικὸν ἄνθρωπον ὑποκειμένου τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῷ ἀμούσῳ καὶ τῷ μουσικῷ , καὶ τὸν χαλκὸν δ’ ἀνδριάντα γίνεσθαι ) , ἐπεὶ οὖν αὗται αἱ μεταβολαὶ οὐ κατ’ οὐσίαν εἰσὶν ἀλλὰ κατὰ ποιότητα , βούλεται νῦν δεῖξαι ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν κατ’ οὐσίαν μεταβαλλόντων ἀνάγκη τι εἷναι ὑποκείμενον , περὶ ὃ δρῶντα εἰς ἄλληλα τὰ ἐναντία ποιεῖ τῶν οὐσιῶν τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθοράν . ὅτι μὲν γὰρ τὰ κατὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας μεταβάλλοντα περί τι μένον ὑποκείμενον μεταβάλλει , προφανές · εὐθὺς γοῦν τὰ κατὰ ποσὸν μεταβάλλοντα , οἶον τὰ αὐξόμενα , ὄντα τινὰ πρότερον οὕτως αὔξεται · ἄνθρωπος γάρ ἐστιν ὁ αὐξόμενος ἢ φυτὸν ἢ ἕτερόν τι , καὶ τὸ μειούμενον ὁμοίως . ὁμοίως δὲ καὶ τὰ κατὰ · ποιὸν μεταβάλλοντα · τὸ γὰρ λευκαινόμενον ἢ θερμαινόμενον σῶμά τί ἐστι . πάλιν τὸ κατὰ τόπον μεταβάλλον ὁμοίως · ἔστι γάρ τι πρότερον τὸ ἄνω ἢ κάτω γινόμενον . ὁμοίως καὶ τὸ γινόμενον · πατὴρ ἢ δεξιὸν ἢ ἀριστερὸν εἶναί τι δεῖ πρότερον ἢ ἄνθρωπον ἢ ζῷον ἢ σῶμα . ὅτι μὲν οὖν τὰ μεταβάλλοντα κατὰ τὰς κατηγορίας ταύτας ὑποκεῖσθαι δεῖ πρὸ τῆς μεταβολῆς , πρόδηλον · ἐπὶ δὲ τῶν κατ’ οὐσίαν μεταβαλλόντων δοκεῖ τοῦτο μὴ εὐσύνοπτον εἶναι , διότι ἡ ουσία κατ’ οὐδενὸς ὑποκειμένου λέγεται , ὥσπερ αἱ ἄλλαι κατηγορίαι . ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ ταύτης οὐδὲν ἧττον τὸ τῇ μεταβολῇ ὑποκείμενον · τὰ γὰρ φυτὰ καὶ ζῷα ἐναργῶς ἐκ τῶν σπερμάτων ἔχει τὴν γένεσιν , καὶ τὰ μέταλλα δὲ χυτὰ ὄντα ἐναργῶς ὑποκείμενον ἔχει τὸ ὑγρόν . κοινῶς δὲ πάντων τῶν φυσικῶν ὑποκείμενον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , λέγω δὲ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , περὶ ἃ κιρνάμενα τοίως ἢ τοίως τὰ φυσικὰ εἴδη ἐγγίνεται · καὶ αὐτῶν δὲ τῶν στοιχείων καὶ ἁπλῶς πάντων ὑποκείμενον τὸ τριχῇ διαστατόν , τουτέστι τὸ ἄποιον σῶμα , περὶ ὃ ἀμετάβλητον μένον ὡς σῶμα αἱ μεταβολαὶ γίνονται , ποιουσῶν καὶ πασχουσῶν περὶ αὐτὸ τῶν οὐσιωδῶν ποιοτήτων . ὅτι δ’ ὡς σῶμα ἀμετάβλητόν ἐστι τὸ δεύτερον ὑποκείμενον , δέδεικται ἡμῖν ἐν τοῖς Συμμίκτοις θεωρήμασι . Διαιρεῖ δ’ ὁ Ἀριστοτέλης πάντα τὰ γινόμενα εἰς πέντε , ἵνα δείξῃ ὅτι ἐπὶ πάντων τῶν τρόπων τῆς γενέσεως ἔστι πάντως · ὑποκείμενόν τι . τὰ οὖν γινόμενα , φησί , τὰ μὲν μετασχηματίσει γίνεται , τὰ δὲ προσθέσει , τὰ δὲ ἀφαιρέσει , τὰ δὲ συνθέσει , τὰ δὲ ἀλλοιώσει . μετασχηματίσει μὲν οὖν φησὶ γίνεσθαι ἤτοι τὰ κατὰ ἀλλοίωσιν μεταβάλλοντα τουτέστι τὰ κατὰ ποιότητα ) , ἢ τὰ κατὰ τὸ τέταρτον εἶδος τῆς ποιότητος μεταβάλλοντα τὸ σχῆμα καὶ τὴν μορφήν , ὡς ὁ ἀνδριάς · οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἐξαλλάττεται ἐν τῷ χαλκῷ πλὴν τοῦ σχήματος καὶ τῆς θέσεως τῶν μορίων . κατὰ πρόσθεσιν δὲ γινόμενά φησι τὰ κατὰ ποσὸν μεταβάλλοντα · τὸ γὰρ αὐξόμενον προσθέσει αὔξεται τῇ τροφῇ γάρ ) , προσθέσει δὲ οὐ τοῦ ὁμοουσίου οὐ γὰρ κατὰ πρόσθεσιν σαρκὸς ἡ σὰρξ αὔξεται ) , ἀλλ’ , ὡς ἐν τῷ Περὶ γενέσεως εἴρηται , περιχεομένης τῆς ὑγρότητος τῆς ἐκ τῆς τροφῆς τοῖς μορίοις οὕτως ἡ μεταβολὴ εἰς τὰ μόρια γίνεται , διὸ καὶ τὰ αὐξανόμενα πλείονι τροφῇ χρῆται . ἀφαιρέσει δὲ γίνεται ἤ , ὥσπερ αὐτός φησιν , ὁ Ἑρμῆς ἐκ τοῦ λίθου τινῶν γὰρ ἀποξε - σθέντων τοῦ λίθου μορίων , οὕτως γίνεται ) , ἢ καὶ ἐπὶ τῶν φύσει , ὡς ἐπὶ τῶν φθινόντων καὶ μειουμένων διὰ τὴν ἐκδιαφόρησιν . συνθέσει δὲ γίνεται ἐπὶ τῶν τεχνητῶν , ὥσπερ ἡ οἰκία καὶ ἡ κλίνη · ἥ τε γὰρ οἰκία κατὰ μόνην τὴν τῶν λίθων καὶ ξύλων σύνθεσιν ἀπετελέσθη , καὶ ἡ κλίνη κατὰ τὴν σύνθεσιν τῶν μορίων · οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἐπὶ τούτων ὁ τεχνίτης ἢ τὰς ὕλας εὐεργοὺς ποιήσας συνέθηκεν . ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ φυσικῶν τὰ κατὰ σύνθεσιν γινόμενα · συντίθησι γὰρ ἡ φύσις καὶ τὰ στοιχεῖα εἰς γένεσιν τῶν ὁμοιομερῶν , καὶ τὰ ὁμοιομερῆ εἰς γένεσιν τῶν ὀργανικῶν , καὶ ταῦτα εἰς τὴν τοῦ ὅλου ζῴου γένεσιν , εἰ καὶ ἐπακολουθεῖ ἔξωθεν τῇ τοιᾷδε συνθέσει τὸ τοιόνδε εἶδος , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνητῶν . συντίθεσθαι δὲ λέγεται τὰ ὅμ.οια , οὐ τὰ ἀνόμοια . οὐκ ἄν οὖν εἴποις συγκεῖσθαι ἐν τῷ σώματι τὴν ἐπιφάνειαν · οὐ γὰρ σύγκειται τὸ σῶμα ἐκ σώματος καὶ ἐπιφανείας , οὐδ’ ἡ ἐπιφάνεια ἐξ ἐπιφανείας καὶ γραμμῶν , ἀλλὰ γραμμὴ γραμμῇ λέγεται συντίθεσθαι , καὶ ἐπιφάνεια ἐπιφανείᾳ , καὶ σῶμα σώματι . οὕτως οὖν οὐκ ἄν κυρίως εἴποις συντίθεσθαι τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος , ἀλλὰ γίνεσθαι ἐν τῇ ὕλῃ τὸ εἶδος · ταύτῃ οὖν καὶ ἁπλᾶ λέγομεν τὰ στοιχεῖα , ἐπειδὴ οὐ σύνθεσις ὁμοίων ὁρᾶται ἐν αὐτοῖς , ἀλλὰ σύνοδος ἀνομοίων εἴδους καὶ ὕλη κατ’ ἀλλοίωσιν δὲ γίνεσθαί φησι τὰ κατ’ οὐσίαν μεταβάλλοντα , διότι ὅλον τὸ ὑποκείμενον ἀλλοιοῦται καὶ μεταβάλλει , καὶ οὐδὲν αὐτοῦ μένει εἰδοπεποιημενον · τοῦ γὰρ σπέρματος καὶ τοῦ καταμηνίου οὐδὲν εἶδος ὑπομένει ἐν τῇ γενέσει τοῦ ζῴου , ἀλλ’ ὅλον τρέπεται καὶ μεταβάλλει . Κατὰ πέντε οὖν τρόπους γινομένης τῆς γενέσεως , ἐν πᾶσι τούτοις | εὐρίσκεται τὸ ὑποκείμενον , περὶ ὃ ἡ μεταβολὴ γίνεται σῳζόμενον · ἐπὶ μὲν τῶν μετασχηματιζομένων ὁ χαλκὸς καὶ τὰ ὅμοια , ἐπὶ δὲ τῶν αὐξομένων τὸ ζῶον τὸ φυτόν , ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ ἀφαίρεσιν ὁ λίθος , ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ σύνθεσιν , ὡς ἐπὶ οἰκίας , οἱ λίθοι καὶ τὰ ξύλα , ἐπὶ δὲ τῶν μεταβαλλόντων καὶ τρεπομένων κατὰ τὴν οὐσίαν αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ τὸ τριχῇ διαστατόν . ὥστε ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλον ἂν εἴη ὅτι ἐν παντὶ γινομένῳ , ὥσπερ ἐναντίωσις ἔστι καθ’ ἣν γίνεται τὰ γινόμενα , οὕτως ἔστι τι πάντως καὶ ὑποκείμενον περὶ ὃ ποιοῦντα καὶ πάσχοντα τὰ ἐναντία τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθορὰν ποιεῖ . τοὺς πέντε δὲ τρόπους τούτους τῆς γενέσεως δυνατὸν καὶ ἐπὶ τῶν κατ’ οὐσίαν μεταβαλλόντων θεωρῆσαι · ἡ γὰρ φύσις οὐ μόνον συντίθησιν ἀλλήλοις τὰ στοιχεῖα , ἀλλὰ καὶ ἀλλοιοῖ καὶ τρέπει , καὶ οὕτως ἐξ αὐτῶν ποιεῖ τὸ σπέρμα , καὶ ἐκ τούτου πάλιν ἀλλοιωθέντος τὸ σαρκίον , εἶτα ἐκεῖ αὔξει καὶ τέλος σχηματίζει . εἴποις δ’ ἄν καὶ ἀφαίρεσιν ἐν τούτοις κατεργάζεσθαι τὴν φύσιν · ἀφαιρεῖται γὰρ πᾶν εἴ τι ἔστιν ἐν τῷ σπέρματι καὶ τῷ καταμηνίῳ περιττωματικὸν καὶ μὴ συμβαλλόμενον εἰς τὴν τοῦ ζῴου γένεσιν . ἐκ πάντων οὖν τῶν εἰρημένων δῆλον , φησίν , ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον σύνθετόν ἐστιν ἐξ ὑποκειμένου καὶ εἴδους . τὸ δ’ ὑποκείμενον διττόν ἐστι · τὸ μὲν τῷ εἴδει ἀντικείμενον , ὃ καὶ ὑπεξίσταται τῷ εἴδει τοῦτο δέ ἐστιν ἡ στέρησις ) , τὸ δὲ ὃ ὑπομένει τὸ εἶδος καὶ δέχεται ἐπιόν τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ ὕλη ) . καὶ ἔστι μὲν τὸ γινόμενον ἡ ὕλη , ὃ δὲ γίνεται τὸ εἶδος . Πολλαχῶς δὲ δὲ λεγομένου τοῦ γίνεσθαι καὶ τῶν μὲν οὐ γίνεσθαι ἀλλὰ τόδε τι γίνεσθαι , ἀπλῶς δὲ γίνεσθαι τῶν οὐσιῶν μόνον . εἴρηται πολλάκις ὅτι ἁπλῆν μὲν γένεσιν τὴν τῶν οὐσιῶ.ν καλεῖ , τινὰ δὲ τὴν τῶν συμβεβηκότων , διότι ἐπὶ μὲν τῶν κατ’ οὐσίαν γινομένων ἁπλῶς φαμεν ὅτι γέγονεν ἄνθρωπος , ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ συμβεβηκὸς γενέσεως οὐχ ἀπλῶς γεγονέναι φαμέν , ἀλλὰ τὶ γεγονέναι · λευκὸς γὰρ γέγονεν ἢ μουσικὸς ἄνθρωπος . ὅτι μὲν οὖν ἐπὶ τῆς τινὸς γενέσεως πάντως ἔστι τι τὸ ὑποκείμενον , προφανές · ζητητέον δὲ εἰ καὶ ἐπὶ τῆς κατ’ οὐσίαν γενέσεως τοῦτο ἔστι . καὶ πρός τι ἕτερον . τὰ πρός τι ἐν τῷ εἶναί τε καὶ λέγεσθαι ἑτέρων τὸ εἶναι ἔχει · διὰ τοῦτο οὖν τὰ πρός τι θέλων εἰπεῖν , οὕτως εἶπε πρός τι ἕτερον . διὰ τὸ μόνην τὴν οὐσίαν μηθενὸς κατ᾿ ἄλλου λέγεσθαι ὑποκειμένου , τὰ δ’ οὐσίας . ὅτι πρόδηλον τὸ ἐπὶ τῆς τῶν συμβεβηκότων γενέσεως εἶναί τι ὑποκείμενον , πιστοῦται ἐκ τοῦ μηδὲ εἶναι ὅλως αὐτὰ δύνασθαι δίχα ὑποκειμένου τινός , τοῦτο δ’ ἡ οὐσία · ἐπειδὴ δὲ ἡ οὐσία κατ’ οὐδενὸς λέγεται ὑποκειμένου , δόξειεν ἂν ἡ τῆς οὐσίας γένεσις μὴ ἐξ ὑποκειμένου εἶναι . p . 190b1 Ὅτι δὲ καὶ ἡ οὐσία καὶ ἅσα ἄλλα ἁπλῶς ὄντα ἐξ ὑποκειμένου τινὸς γίνεται . Εἰπὼν ἡ οὐσία ἐπὶ τὸ κοινότερον ἀνῆλθεν , ὅτι καὶ ἁπλῶς πάντα τὰ γινόμενα · κοινῶς γὰρ δείξει ἐπὶ πάντων τῶν γινομένων , ὅτι πάντως χρεία ὑποκειμένου τινός . διαιρεῖ δέ , ὡς ἔφθην εἰπών , πάντα τὰ γινόμενα εἰς πέντε τρόπους , ἐφ’ ὧν πάντων τὸ δεῖσθαι ὑποκειμένου δείκνυσιν · ἐπήλθομεν δὲ πᾶσι κατὰ μέρος . p 190b11 Ὅτι τὸ γινόμενον ἅπαν ἀεὶ σύνθετόν ἐστι . Σύνθετον ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τοῦ εἴδους , ὧν τὸ μέν ἐστι γινόμενον τὸ εἶδος , τὸ δὲ ὃ γίνεται ἡ ὕλη · γίνεσθαι γὰρ ἡ ὕλη λέγεται ὅπερ τὸ εἶδος τῷ δέχεσθαι αὐτό . ἀνωτέρω δὲ εἰπὼν “ τὸ γινόμενον ” εἶναι τὸ ἐνταῦθα τὸ γινόμενον τὸ εἶδός φησιν · ἔστι γάρ τι , φησί , τὸ γινόμενον . νόμενον , τουτέστι εἶδος , ἔστι δὲ ὃ τοῦτο γίνεται , τουτέστιν ἡ ὕλη · αὐτὴ γὰρ γίνεται ὅπερ τὸ εἶδος . καὶ τοῦτο διττόν , ἢ τὸ ὑποκείμενον ἢ τὸ ἀντικείμενον . καὶ αὐτό , φησί , τὸ ὑποκείμενον σύνθετόν ἐστι τῷ λόγῳ · τὸ μὲν γὰρ αὐτῷ τῷ εἴδει ἀντίκειται τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ στέρησις ) , τὸ δ’ ὑπόκειται καὶ ὑπομένει αὐτὸ ἐπιόν , καὶ σὺν αὐτῷ τὸ σύνθετον ἀποτελεῖ . p . 190b17 Φανερὸν οὖν ὡς , εἴπερ εἰσὶν αἰτίαι καὶ ἀρχαὶ τῶν φύσει ὄντων , ἐξ ὧν πρώτων εἰσὶν ἢ γεγόνασι μὴ κατὰ συμβεβηκός , ἀλλ’ ἕκαστον ὃ λέγεται κατὰ τὴν οὐσίαν . Δῆλον , φησίν , ὅτι , εἴπερ ἀρχαί εἰσι τῶν φύσει ὄντων ταῦτα ἐξ πρώτων ἐνυπαρχόντων ἕκαστον γίνεται καὶ συμπληροῖ ἑκάστου τὸ εἶναι , ὅτι ταῦτά ἐστιν ἐξ ὧν σύγκειται ἕκαστον ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τοῦ εἴδους · ταῦτα γάρ ἐστι τὰ πρώτως συντιθέντα τῶν φυσικῶν ἕκαστον . εἰ οὖν ἀρχαὶ τὰ πρώτως συντιθέντα , συντίθησι δὲ τὸ εἶδος καὶ τὸ ὑποκείμενον , αὗται δήπου ἂν εἶεν ἀρχαὶ πάντων τῶν φυσικῶν . ἐξ ὧν πρώτων εἰσὶν ἢ γεγόνασι . καλῶς εἰσὶν ἢ γεγόνασι · τὸ μὲν γὰρ εἰσὶν ἐπὶ τῶν οὐρανίων καὶ τῶν ὁλοτήτων στοιχείων , τὸ δὲ γεγόνασιν ἐπὶ τῶν κατὰ μέρος πάντων τῶν γινομένων καὶ φθειρομένων . μὴ κατὰ | συμβεβηκός , ἀλλ’ ἕκαστον ὃ λέγεται κατὰ τὴν οὐσίαν · συγκεῖσθαι λέγοιτ’ ἂν ὁ ἀνδριὰς καὶ ἐκ τοῦ ἐρυθροῦ χαλκοῦ , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἐκ τοῦ ἐρυθροῦ . καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῆς ὕλης ἐστὶ τὸ κατὰ συμβεβηκός , οὕτως καὶ ἑπὶ τοῦ εἰδος · λέγεται γὰρ τοῦ τριπήχτοε ἀνδριάντος κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον εἶναι τὸ τρίπηχυ · ἀνδριάντα γὰρ καθ’ αὑτὸ ποιεῖ , τρίπηχυ δὲ κατὰ συμβεβηκός . σύγκειται γὰρ ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου καὶ μουσικοῦ τρόπον τινά · διαλύσεις γὰρ τὸν λόγον εἰς τοὺς λόγους ἐκείνων . ὅτι σύνθετός ἐστιν ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος , πιστοῦται ἐκ τῆς ἀναλύσεως · ἐξ ὧν γὰρ ἕκαστον σύγκειται , εἰς ταῦτα καὶ διαλύεται . τὸν γὰρ λόγον τοῦ μουσικοῦ ἀνθρώπου ἀναλύσεις εἰς τοὺς λόγους ἐξ ὧν συνέστηκε , τοῦ ἀνθρώπου φημὶ καὶ τοῦ μουσικοῦ · ὁ γὰρ ὁρισμὸς τοῦ μουσικοῦ ἀνθρώπου ἀναλύεται εἰς τὸν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸν τοῦ μουσικοῦ . γράφεται δὲ καὶ εἰς τοὺς ὅρους · ἀναλύεται . γὰρ ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ εἰς τὸν μουσικόν . τὸ δὲ τρόπον τινὰ προσέθηκεν οὐ μάτην , ἀλλὰ διότι τὰ συντιθέμενα ἡ σώματά ἐστιν ἢ γοῦν αὐθυπόστατα πράγματα , τὸ δὲ μουσικὸν οὔτε σῶμα οὔτ’ αὐθυπόστατον , ἀλλ’ ἐν ὑποκειμένω . p . 190b23 Ἔστι δὲ τὸ μὲν ὑποκείμενον ἀριθμῷ μὲν ἕν , εἴδει οε ουο . Δείξας ὅτι ἑτέρα ἐστὶ τῆς ὕλης ἡ στέρησις διχόθεν ἔκ τε τῆ·ς τῶν ὀνομάτων προφορᾶς καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως , νῦν προτίθεται δεῖξαι πῶς ἔχουσι πρὸς τὸ ἀρχαὶ εἶναι , πότερον ὁμοίως εἰσὶν ἀρχαὶ ἥ τε ὕλη καὶ ἡ στέρησις ἢ οὔ , καὶ πῶς ἑκατέρα . ἵνα οὖν τοῦτο εὕρῃ , ζητεῖ πρότερον πῶς ἔχουσι πρὸς τὸ εἶναι · ὡς γὰρ ἄν ἔχωσι πρὸς τὸ εἶ · νᾶι , οὕτως ἕξουσι δηλονότι καὶ πρὸς τὸ ἀρχαὶ εἶναι . ἔστιν οὖν κυρίως ὂν τὸ τόδε τι καὶ ἀριθμητόν ὁ δὲ λόγος μοι δῆλος ἐπὶ τῶν φυσικῶν ) , ἀριθμητὸν δὲ καὶ τόδε τι κυρίως τὸ σύνθετον · δεικτικὸν γὰρ τοῦτο . πόθεν οὖν ἐφήκει τῷ συνθέτῳ τὸ τόδε τι εἷναι ; φησὶν ὅτι ἀπὸ τῆς ὕλης μᾶλλον ἢ ἀπὸ τοῦ εἴδους , διότι τὸ μὲν εἶδος μετὰ τὸ χωρισθῆναι τῆς ὕλης εὐθὺς ἔφθαρται ἡ δ’ ὕλη μένει . καὶ τὸ μὲν ἄνευ ὅλης οὐκ ἄν ὑποσταίη ἡ δ᾿ ὕλη , εἰ καὶ μὴ ἔστι ποτὲ ἄνευ εἴδους , ἀλλ’ οὖν ὅσον ἐπὶ ἰδίῳ λόγῳ ὑπάρχοι ἄν καὶ δίχα εἴδους . ὥστε τῷ συνθέτῳ τὸ αὐθυπόστατον ἐφήκοι ἄν ἐκ τῆς ὕλης μᾶλλον ἢ ἐκ τοῦ εἴδους , τοῦτο δέ φαμεν τὸ τόδε τι καὶ ἀριθμητόν , τὸ δὲ τόδε τι καὶ ἀριθμητὸν τοῦτο εἶναι τὸ ὄν · ἡ ὕλη ἄρα ὂν καὶ κυρίως ὄν , ἡ δὲ στέρησις οὐκ ἀριθμητὴ οὐδὲ τόδε τι ἀόριστος γάρ ) , ὥστε οὐδὲ κυρίως ὄν , ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ μὲν οὐκ ὄν , εἴ γε τὸ ὂν τόδε τι , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὄν , διότι ἐν τῷ ὄντι , τοῦτο δ’ ἐστὶ τῇ ὕλῃ . ὥστε εἰ καθ’ αὑτὸ μὲν ὂν ἡ ὕλη καὶ κυρίως ὄν , ἡ δὲ στέρησις καθ’ αὑτὸ μὲν μὴ ὂν κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὄν , ὡς δ’ ἄν ἔχωσι ταῦτα πρὸς τὸ ὄν , οὕτως ἔχουσι καὶ πρὸς τὸ ἀρχαὶ εἶναι , δῆλον ὅτι ἡ μὲν ὕλη κυρίως ἄν εἴη καὶ καθ’ αὑτὸ ἀρχή , ἡ δὲ στέρησις κατὰ συμβεβηκός . καὶ καθόλου δὲ τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστι μόνως μὴ ὄντα , τὰ δὲ μόνως ὄντα , τὰ δὲ πῇ μὲν ὄντα πῇ δὲ μὴ ὄντα · μόνως μὲν οὖν μὴ ὄντα τὰ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄνια , μόνως δὲ ὄντα τὰ εἴδη , διότι οὐ πεφύκασι ταῖς στερήσεσι συμπλέκεσθαι οὐ συμπλέκονται γὰρ τὰ ἀντικείμενα ) , πῇ δὲ ὄντα πῇ δὲ μὴ ὄντα ἡ ὕλη καὶ ἡ στέρησιν ἀλλ’ ἡ μὲν ὕλη καθ’ αὑτὸ μὲν ὄν , κατὰ συμβεβηκος δὲ μὴ ὄν , διότι ἔστιν ἐν αὐτῇ τὸ μὴ ὄν , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ στέρησις ᾧ καὶ δῆλον πῶς μόνως ὂν τὸ εἶδος ) , ἡ δὲ στέρησις καθ’ αὑτὸ μὲν μὴ ὄν , κατὰ συμβεβηκὸς δ’ ὄν . ὡς ἄν οὖν ἔχωσι πρὸς τὸ ὄν , οὕτως σχήσουσι δήπου καὶ πρὸς τὸ ἀρχαὶ εἶναι · οὐκοῦν ἡ μὲν ὕλη καθ’ αὑτὸ ὂν οὖσα καθ’ αὑτὸ ἄν εἴη καὶ ἀρχὴ καὶ κυρίως ἀρχή , ἡ δὲ στέρησις , ἐπειδὴ κατὰ συμβεβηκὸς ὄν ἐστι , κατὰ συμβεβηκὸς ἄν εἴη ἀρχή · οὐδὲν γὰρ συνεισφέρει τι ἡ στέρησις εἰς τὸ εἶναι καὶ τὴν ὕπαρξιν τοῦ πράγματος , ἀλλὰ μόνον τῇ ἀπουσίᾳ ἑαυτῆς εἰς τὴν τοῦ πράγματος συμβάλλεται γένεσιν . Ταῦτα εἰπὼν συγκεφαλαιοῦται τὰ εἰρημένα , ὅτι δῆλον ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων πόσαι τε ἀρχαὶ καὶ τίνες , ὅτι κατά τινα μὲν τρόπον τρεῖς , κατά τινα δὲ τρόπον δύο · κυρίως μὲν γὰρ αἱ ἀρχαὶ δύο ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος αὗται γάρ εἰσιν αἱ συμπληρωτικαὶ τῶν πραγμάτων καὶ εἰς τὸ εἶναι αὐτῶν συμβαλλόμεναι ) εἴποις δ’ ἄν κατά τινα τρόπον τρεῖς τὰς ἀρχάς , διότι συμβάλλεταί πως εἰς τὴν γένεσιν τοῦ πράγματος καὶ ἡ στέρησις · δεῖ γὰρ τὸ ληψόμενον εἶδός τι πρότερον ἐστερῆσθαι τούτου , εἶτα τὴν στέρησιν ἀποβάλλον οὕτω τὸ εἶδος δέχεσθαι . πῶς μὲν οὖν τρεῖς καὶ πῶς δύο ἀρχαὶ δῆλον , τῷ αὐτῷ δὲ τρόπῳ εἴποις ἄν πῇ μὲν ἐναντίας εἶναι τἀς ἀρχάς , πῇ δ’ οὐκ ἐναντίας · διότι μὲν γὰρ οὐ πάσχει τὸ τυχὸν ὑπὸ τοῦ τυχόντος ἀλλὰ τὸ ἐναντίον ὑπὸ τοῦ ἐναντίου , οὕτως ἄν εὔλογον τὸ ἐναντίας λέγειν τὰς ἀρχάς , ἀλλ’ ἐπεὶ αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ τὰ ἐναντία οὐ πέφυκε ποιεῖν καὶ πάσχειν ὑπ’ ἀλλήλων , δόξειεν ἂν μὴ δεῖν μὲν ἐναντίας εἶναι τὰς ἀρχάς , ἀλλ’ ἀρκεῖν θάτερον τῶν ἐναντίων τῇ ἀπουσίᾳ καὶ παρουσίᾳ γεννᾶν τὰ πράγματα . ἐπελύσατο δὲ τὴν δοκοῦσαν ἐναντίωσιν εἰπὼν ὅτι καὶ τῶν ἐναντίων δεῖ καὶ τοῦ ὑποκειμένου , ἀλλὰ θατέρου μὲν τῶν ἐναντίων μετὰ τοῦ ὑποκειμένου , ὡς συμπληροῦντος τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος , θατέρου δέ , λέγω δὴ τῆς στερήσεως , κατὰ συμβεβηκός . ταῦτα εἰπών , ἐφεξῆς τὸν τρόπον καθ᾿ ὃν ἐπιβάλλειν δυνατὸν τῇ γνώσει τῆς ὕλης ὑποτίθεται . δ’ ὅτι πρὸ αὐτοῦ ὁ Πλάτων δύο τρόπους φησὶν εἶναι , καθ’ οὓς δυνατὸν εἰς τὴν τῆς ὕλης γνῶσιν λθεῖν · ἕνα μὲν τὸν ἐξ ἀφαιρέσεως , λεγόντων ἡμῶν ὅτι ὕλη ἐστὶν ὃ μήτε ἵππος ἐστὶ μήτε ἄνθρωπος καὶ καθόλου μήτε σῶμα μηδέν , ἀλλ’ ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα , ὃ πᾶσι τούτοις ὑπόκειται . τούτῳ τῷ τρόπῳ φησὶ καὶ τὸ πρῶτον γινώσκεσθαι | αἴτιον · οὐδὲ γὰρ ἐπ’ αὐτοῦ ἔστι τι καταφῆσαι , ἀλλ’ ἐξ ἀφαιρέσεως τῇ γνώσει αὐτοῦ ἐπιβάλλομεν , λέγοντες ὃ μήτε σῶμά ἐστι μήτε ψυχὴ μήτε νοῦς μήτε ἄλλο τι , ἀλλ’ ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα πάντων ὑπεραναβεβηκός . διὸ καὶ ἀνωμοιῶσθαί φησι τῷ πρώτῳ τὴν ὕλην καὶ ὡμοιῶσθαι , ὡμοιῶσθαι μὲν διότι ἀμφότερα ἐξ ἀφαιρέσεως πάντων τῶν ὄντων νοοῦνται , ἀνωμοιῶσθαι δὲ διότι ἐπὶ μὲν τῆς ὕλης λέγοντες μηδὲν εἶναι αὐτὴν τῶν ὄντων φαμέν τι , ἀλλ’ ἕτερόν τι χεῖρον πάντων τούτων ὃ καὶ ὑποκείμενον πᾶσι , τὸ δὲ πρῶτον μηδὲν ὂν τῶν ὄντων κρεῖττόν ἐστι πάντων καὶ πάντων ὑπεραναβεβηκός . ἀνόμοιος οὖν ἡ ὁμοιότης · τοῦ μὲν γὰρ ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἡ ἀφαίρεσις τοῦ δ’ ἐπὶ τὸ χεῖρον , ἡ ὁμοιότης μὲν κατὰ τὸ ἀνείδεον , ἀνομοίως δ’ ὅτι τὸ μὲν ὑπὲρ τὸ εἶδος , ἡ δὲ χείρων ἢ κατὰ τὸ εἶδος . εἷς μὲν οὖν τρόπος τῆς γνώσεως τῆς ὕλης οὗτος , δεύτερος δ’ ὁ κατὰ ἀναλογίαν , ᾧ καὶ Ἀριστοτέλης νῦν ἐχρή - σατο , ὅτι ὃν λόγον ἔχει ὁ χαλκὸς πρὸς πάντα τὰ χαλκᾶ σκεύη καὶ τὰ ξύλα πρὸς πάντα τὰ ξύλινα σκεύη , τὸν αὐτὸν λόγον ἔχει καὶ ἡ ὕλη πρὸς πάντα τὰ ὄντα · ὅνπερ γὰρ τρόπον τυφλῷ εἰ βουληθείημεν ὑπογράψαι τίς ἡ τοῦ ξύλου φύσι ἤγομεν ἄν αὐτόν εἰς τὴν τοῦ ξύλου ἔννοιαν φάσκοντες ὅτι ἐκεῖνό ἐστι ξύλον , ὃ οὔτε κλίνη ἐστὶν οὔτε θύρα οὔτε ἀβάκιον οὔτε ἕτερόν τι τῶν ξυλίνων σκευῶν , ἀλλ’ ὃ πᾶσι τούτοις ὑποβέβληται καὶ αὐτὸ μηδὲν ἔχον ἐν τῇ οὐσίᾳ τῶν τοιούτων εἶδός τι πέφυκε πάντα δέχεσθαι , τὸν αὐτὸν τρόπον ἀναχθησόμεθα καὶ εἰς τὴν τῆς ὕλης ἔννοιαν λέγοντες μηδεμίαν εἶναι αὐτὴν τῶν φυσικῶν εἰδῶν , ὃ πᾶσι δὲ τούτοις ὑποβέβληται καὶ ὑπέστρωται , τοῦτο εἶναι τὴν ὕλην . ὅθεν ὁ Πλατῶν καὶ “ νόθῳ ληπτὴν αὐτὴν εἶπε , διότι ἐπιβαλεῖν μὲν τῇ οὐσίᾳ αὐτῆς καὶ γνῶναι τί ποτέ ἐστιν ἀδύνατον , ἐκ τῆς τῶν ἄλλων δ’ ἀφαιρέσεως καὶ ἐξ ἀναλογίας ἔννοιαν αὐτῆς ἴσχομεν · τῷ αὐτῷ δὲ πάλιν τρόπῳ καὶ εἰς ἔννοιαν τοῦ πρώτου ἔρχεσθαι , ἐφ’ οὗ εἰκόνα μίαν καὶ μόνην φασὶν εἶναι τὸν ἥλιον . τῶν μὲν γὰρ ἄλλων δυνάμεων , ἅτε μερικωτέρας ἐχόντων τὰς ἐνεργείας , καὶ εἰκόνας ἐποίησαν πρὸς ἀναλογίαν τῆς ἑκάστου ἐνεργείας , ἐπὶ μέντοι τοῦ πρώτου καὶ πάντων αἰτιωτάτου μίαν καὶ μόνην εἰκόνα εὑρήκασι φυσικὴν τὸν ἥλιον · ὃν τρόπον γὰρ ὁ ἥλιος πάντων ὑπερέχει τῶν ἐγκοσμίων , τὸν αὐτὸν τρόπον πάντων τῶν ὄντων ἀσυγκρίτῳ ὑπεροχῇ ὑπερέχει τὸ πρῶτον , καὶ ὡς ὁ ἥλιος πάντα φωτίζει , οὕτω κἀκεῖνο πάντα ἀγαθύνει μιᾷ ἐπιβολῇ ἑκάστου πρὸς τὰ ἑαυτοῦ μέτρα μεταλαμβάνοντος τῆς ἀγαθουργοῦ αὐτοῦ ἐνεργείας , ὥσπερ καὶ τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς τὰ δεκτικὰ κατὰ δύναμιν μεταλαμβάνει ἐκείνου μιᾷ ἐνεργείᾳ πάντα φωτίζοντος . Ἔστι δὲ τὸ μὲν ὑποκείμενον ἀριθμῷ μὲν ἕν , εἴδει δὲ δύο . ἐπειδὴ προσεχῶς εἶπεν ὅτι “ γίνεται πάντα ἔκ τε τοῦ ὑποκειμένου καὶ μορφῆς ” , καὶ ἀνήγαγεν ὑπὸ τὰς δύο ταύτας ἀρχὰς πάντα τὰ γινόμενα , τοῦτο , φησί , τὸ ὑποκείμενον οὐχ ἀπλῶς ἕν ἐστιν , ἀλλ’ ἀριθμῷ μὲν ἕν , τῷ δὲ λόγῳ δύο · ἔχει γὰρ ἐν αὑτῷ τὴν στέρησιν , ἥτις ἑτέρα ἐστὶ κατὰ τὸν λόγον τῆς ὕλης · ἄλλον γὰρ ὁρισμὸν ἀποδώσεις τῆς ὕλης καὶ ἄλλον τῆς στερήσεως , οἷον τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἀμούσου . πότερον οὖν ὁμοίως ἑκάτερον τῶν συμπληρούντων τὸ ἓν τοῦτο ὑποκείμενον ἀρχή ἐστι τοῦ συνθέτου ἢ οὐκ ὁμοίως , διὰ τῶν ἑξῆς δείκνυσιν . p . 190b24 Ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος καὶ ὁ χρυσὸς καὶ ὅλως ἡ ὕλη ἀριθμητή · τόδε γάρ τι μᾶλλον καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκὸς ἐξ αὐτοῦ γίνεται τὸ γινόμενον . Ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι τὸ ὑποκείμενον τῷ μὲν ἀριθμῷ ἕν ἐστι , τῷ δὲ εἴδει δύο , βούλεται τοῦτο αὐτὸ δεῖξαι καὶ ἐξ αὐτοῦ συναγαγεῖν ὅπως ἐκάτερον ἔχει πρὸς τὸ ἀρχὴ εἶναι . φησὶν οὖν ὅτι ἡ ὕλη ἀριθμητή ἐστι · τόδε γάρ τι . καὶ γὰρ τῆς μουσικῆς ὕλη ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ τόδε τί ἐστι καὶ ἀριθμητός , καὶ τῆς κλίνης τὸ ξύλον , τὴν μέντοι ἀμουσίαν ἢ τὴν ἀσχημοσύνην οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τόδε τι , διότι μηδ’ ὅρον ἔχει μηδὲ ὑφίσταται · τὸ μὲν γὰρ τόδε τι ὅν τί ἐστιν , ὃ δὲ μὴ ἔστι τόδε τι , οὐκ ἄν εἴη κυρίως ὄν . ἡ μὲν οὖν διάκρισις αὐτῶν αὕτη , ἔχεις δ’ ἐντεῦθεν καὶ ὅπως ἑκάτερον ἀρχή · ἡ μὲν γὰρ ὕλη τόδε τι οὖσα καὶ συμπληροῦσα τὸ σύνθετον καθ’ αὑτὸ ἄν εἴη ἀρχή , ἡ δὲ στέρησις οὐ καθ’ αὑτὸ μέν οὐ γὰρ ὁρᾶται ἐν τῷ συνθέτῳ , οὐδ’ ἔστι τόδε τι τοῦ συνθέτου ὥσπερ ἡ ὕλη ) , διότι δὲ τῇ καθ’ αὑτὸ ἀρχῇ συμβέβηκε , λέγω δὴ τῇ ὕλῃ , κατὰ συμβεβηκὸς ἄν εἴη ἀρχή . εἰπὼν δὲ ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ χρυσός , ἀνῆλθεν ἐπὶ τὸ καθόλου προσθεὶς καὶ ὅλως ἡ ὕλη . τὸ δὲ εἰπεῖν τόδε γάρ τι μᾶλλον ῾μᾶλλον τόδε τι τοῦ εἴδους ἡ ὕλη᾿ φησίν , <ἢ> , ὡς ἤδη εἴπομεν , πρὸς τὴν στέρησιν , ὅτι μᾶλλον τῆς στερήσεως ἡ ὕλη τόδε τι . τοῦτο δέ φημι διὰ τὴν πρώτην · ἐκείνη γὰρ οὐκ οὖσα καθ’ αὑτὴν ἀριθμητή , ὅμως μᾶλλόν ἐστιν ἀριθμητὴ τῆς στερήσεως · διότι γὰρ τῷ συνθέτῳ , ὅπερ ἐστὶ κυρίως τόδε τι , μᾶλλον ἡ ὕλη συνεργεῖ ὑπομένουσα καὶ θεωρουμένη πως ἐν αὐτῷ , τῆς στερήσεως τῇ παρουσίᾳ τοῦ εἴδους ἀφανιζομένης , μᾶλλον ἡ ὕλη τῆς στερήσεως ἀριθμητή . ἡ δὲ στέρησις καὶ ἡ ἐναντίωσις συμβέβηκεν . οὐχ ὡς ἕτερόν τι σημαίνων παρὰ τὴν στέρησιν ἐπήγαγε τὸ καὶ ἡ ἐναντίωσις , ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄμφω ἰὴ στέρησις ἥτις ἐστὶ καὶ ἐναντίωσις’ . p . 190b28 Ἓν δὲ τὸ εἶδος , οἷον ἡ τάξις ἢ ἡ μουσική . Συνεχὲς τοῦτο τῷ ἀνωτέρω “ ἔστι δὲ τὸ μὲν ὑποκείμενον ἀριθμῷ μὲν ἕν . εἴδει δὲ δύο ” , εἶτα ἐφεξῆς ἓν δὲ τὸ εἶδος , τὰ δὲ μέσα κατασκευαστικά ἐστι τοῦ προτέρου . φησὶν οὖν ὅτι οὐχ ὥσπερ τὸ ὑποκείμενον δύο ἐστὶ τῷ λόγω , οὕτως καὶ τὸ εἶδος , ἀλλὰ τοῦτο καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ἀριθμῷ ἕν ἐστιν . ἀλλ’ εἰ ἓν τὸ εἶδος , δῆλον ὅτι καὶ ἀριθμητὸν καὶ τόδε τι , καὶ κατὰ ἄλλο μὲν μᾶλλον τόδε τι τῆς ὕλης τὸ εἶδος κατὰ αὐτὸ γὰρ ἕκαστον λέγεται τόδε τι , οἷον ἄνθρωπος ἵππος ) , κατὰ ἄλλο δὲ μᾶλλον ἡ ὕλη τοῦ εἴδους , εἴ γε πᾶν τὸ τόδε τι αὐθυπόστατόν ἐστι καὶ οὐκ ἐν ἄλλῳ ὑφεστηκός , τὸ δὲ αὐθυπόστατον τὸ σύνθετον ἐκ τῆς ὕλης μᾶλλον ἢ ἐκ τοῦ εἴδους , εἴπερ τὸ μὲν εἶδος ἄνευ ὕλης εἶναι οὐ δύναται , τὴν δ’ ὕλην ἄνευ εἴδους ἐπινοῆσαι δυ|νατόν , ὥσπερ τὸν χαλκὸν ἅνευ τῶν τεχνητῶν εἴδους οὐκ εἰς τὸ εἶναι δεῖται , ἀλλ’ εἰς τὸ κοσμηθῆναι . p . 190b29 Διὸ ἔστι μὲν λεκτέον ὡς δύο εἶναι τὰς ἀρχάς , ἔστι δὲ ὡς τρεῖς . Δύο μέν , ἤτοι τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος , ὡς εἴρηται , ἢ τὰ ἐναντία . καὶ εἰ τὰ ἐναντία , δόξειεν ἄν σύμφωνον εἶναι τὸ ἐπαγόμενον καὶ ἔστι μὲν ὡς τὰ ἐναντία , ἔστι δὲ ὡς οὔ · διότι μὲν γὰρ ἡ γένεσις καὶ ἡ φθορὰ τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν γίνεται , δόξει τὰ ἐναντία ἀρχαὶ εἶναι τὰ γὰρ τὰ γὰρ ἐναντια τὰ ποιοῦντα καὶ πάσχοντα ) , ὥστε δύο ἀρχαὶ τὰ ἐναντία . δόξει δὲ πάλιν μὴ εἶναι τὰ ἐναντία ἀρχαί , διότι αὐταὶ καθ’ ἑαυτὰς αἱ ἐναντιότητες οὐ πεφύκασι ποιεῖν εἰς ἀλλήλας . ἀλλὰ καὶ ταύτην , φησί , τὴν ἀπορίαν ἐλύσαμεν ὑποθέντες τρίτην τινὰ φύσιν τοῖς ἐναντίοις , περὶ ἣν τά πάθη καὶ αἱ γενέσεις καὶ αἱ φθοραὶ μὴ οὖσαν αὐτὴν ἐναντίαν · ὥστε δῆλον ἐκ τούτων ὅτι κατά τι μὲν τρεῖς ἀρχαὶ τὰ ἐναντία καὶ τὸ ὐποκείμενον , κατά τι δὲ δύο τὸ εἶδος καὶ ἡ ὕλη , ὅπερ εἶδος τῇ ἀπουσίᾳ καὶ τῇ παρουσίᾳ ποιήσει τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθοράν . p . 190b35 Ὥστε οὔτε πλείους τῶν ἐναντίων αἱ ἀρχαὶ τρόπον τινά . Οὐ τοῦτό φησιν ὅτι τὰ ἐναντία μόνον ἀρχαί , ἀλλ’ ὅτι κατὰ τὸν ἀριθμὸν πλείους τῶν ἐναντίων οὐκ ἔσονται αἱ ἀρχαὶ κατά τινα τρόπον , τουτέστι κατὰ τὸ ποσόν . πλείους ἀντὶ τοὐ πλείω δύο κατά τινα τρόπον οὐκ εἰσί . καὶ ὅτι τοῦτό φησι , δῆλον ἐξ ὧν ἐπήγαγεν ἀλλὰ δύο μόνον ὡς εἰπεῖν τῷ ἀριθμῷ , οὔτε παντελῶς δύο διὰ τὸ ἕτερον ὁπάρχειν τὸ εἶναι αὐτοῖς · εἰ γὰρ καὶ δύο ἀρχαὶ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος , ἀλλ’ οὖν , ἐπειδὴ τὸ εἶναι τῇ ὕλῃ οὐ ταὐτόν κατὰ ἄλλο γὰρ ἔχει τὸ ὕλη εἶναι , καὶ κατὰ ἄλλο τὸ ἐστερῆσθαι τοὐ εἴδους ) * * * καὶ πείθει τοῖς παραδείγμασιν · ἄλλο γάρ ἐστι , φησί , τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ ἄλλο τὸ ἀμούσῳ . διὸ καὶ μετὰ τὸ δέξασθαι τὴν μουσικὴν ἄνθρωπος μὲν ἔτι ἐστίν , ἄμουσος δ’ οὐκέτι · ὑπεξίσταται γὰρ τῷ εἴδει ἡ στέρησις . p . 191a3 Πόσαι μὲν οὖν ἀρχαὶ τῶν περὶ γένεσιν φυσικῶν , εἴρηται . οὐκ εἶπε φυσικῶν μόνον , ἵνα μὴ καὶ τὰ οὐράνια περιλάβῃ , ἀλλὰ τῶν περὶ γένεσιν φυσικῶν · ἐν γὰρ τοῖς οὐρανίοις οὐκ ἔστιν ἐν ἀρχῆς λόγῳ ἡ στέρησις . ἀλλὰ μόνον τὸ εἶδος καὶ τὸ ὑποκείμενον . τὸ μὲν οὖν περὶ γένεσιν διὰ τοῦτο εἶπε , τῶν φυσικῶν δὲ διὰ τὰ προαιρετά · οὐ θεωρεῖται γὰρ ἐπ’ αὐτῶν οὔτε ὕλη οὔτε εἶδος , εἰ μὴ κατὰ ἀναλογίαν , οἷον τοῦ συλλογισμοῦ ὕλη μὲν αἱ προτάσεις εἶδος δὲ τὸ συμπέρασμα . καὶ τὰ ἐναντία δύο εἶναι . εἰκότως · τὸ γὰρ ἐναντίον τινὶ ἐναντίον , οὐδὲν δ’ ἐστὶν αὐτὸ ἑαυτῷ ἐναντίον . τρόπον δέ τινα ἄλλον οὐκ ἀναγκαῖον · τὸ γὰρ εἶδος ἀποπληροῦν τὴν χώραν τῆς στερήσεως ἀπὸν μὲν ποιήσει τὴν φθοράν , παρὸν δὲ τὴν γένεσιν . ἱκανὸν ἄρα καὶ τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων μετὰ τῆς ὅλης εἰς τὸν τῆς ἀρχῆς λόγον παραλαμβανόμενον . p . 191a7 Ἡ δ’ ὑποκειμένη φύσις ἐπιστητὴ κατὰ ἀναλογίαν . ἐντεῦθεν τίς ὁ τρόπος τῆς γνώσεως τῆς ὕλης ὑποτίθεται , ὅτι κατὰ ἀναλογίαν , εἴπομεν δ’ ὅτι ὁ Πλατῶν καὶ τῷ ἐξ ἀφαιρέσεως τρόπῳ κέχρηται . οὕτως αὕτη πρὸς οὐσίαν ἔχει καὶ τόδε τι καὶ τὸ ὄν . εἰπὼν πρὸς οὐσίαν καὶ τόδε τι , ἀνῆλθεν ἐπὶ τὸ καθολικώτερον εἰπὼν καὶ τὸ ὄν · ὑποκειμένη γὰρ ἡ ὕλη τῇ οὐσίᾳ , δι’ αὐτῆς δηλονότι καὶ τοῖς συμβεβηκόσιν ὑπόκειται . καὶ συλλογίσῃ αὐτὸ οὕτως · ἡ ὕλη τῇ οὐσία ὑπόκειται , ἡ οὐσία τοῖς συμβεβηκόσιν ὑπόκειται , καὶ ἡ ὕλη ἄρα τοῖς συμβεβηκόσιν ὑπόκειται . p . 191a12 Μία μὲν οὖν ἀρχὴ αὕτη , οὐχ οὕτως μία οὖσα οὐδὲ ἓν ως το τοοε τι . Ἀπαρίθμησιν πάλιν τῶν ἀρχῶν ποιεῖται . ἔστιν οὖν τέως ἡ ὕλη ἀρχὴ μία , ἀλλ’ εἰ καὶ λέγεται μία , οὐχ οὕτως ἔχει τὸ εἶναι ἕν τι καὶ ἀριθμητὴ ὥσπερ τὸ τόδε τι , τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ σύνθετον τοῦτο γάρ ἐστι καὶ τὸ μερικὸν καὶ τὸ κυρίως ἀριθμητόν ) · εἰ γὰρ καὶ τῷ συνθέτῳ ὑπάρχειν ἐλέγομεν τὸ τόδε τι ἐκ τῆς ὕλης , ἀλλ’ οὖν μᾶλλον τόδε τι καὶ ἀριθμητὸν τὸ σύνθετον . καὶ θαυμαστόν γε οὐδέν , ἐπεὶ <εἰ> καὶ τὸ παθητικὰ εἶναι τὰ ἐκ τῆς ὕλης ἔχει διὰ γὰρ τὴν τῆς ὕλης ἐπιτηδειότητα τοιαῦτά ἐστι τὰ σώματα ) , ἀλλ’ οὖν αὐτὴ καθ’ αὑτὴν θεωρουμένη ἡ ὕλη πάντῃ ἐστὶν ἀπαθής . δυνατὸν δὲ δαὶ τὸ οὐχ οὕτως μία οὖσα οὐδὲ ἕν ὡς τὸ τόδε τι ἐπὶ τοῦ εἴδους λαμβάνειν , ἵνα τόδε τι λέγῃ τὸ εἶδος ἑκάστου γὰρ τὸ εἷναι κατὰ τὸ εἶδος ) , ἵνα τὸ ἕν καὶ τὸ τόδε τι ἐπὶ τοῦ εἴδους μᾶλλον φέρῃ . τοῦτο δὲ διότι τὸ μὲν εἶδος ἔν ἐστιν ἀεὶ καὶ τὸ αὐτὸ οὐδεμίαν ἀλλοίωσιν ἐπιδεχόμενον , ἡ δ’ ὕλη ποικίλως ἀλλοιοῦται καὶ μεταβάλλεται κατὰ τὴν διάφορον ὑποδοχὴν τῶν εἰδῶν . τῷ οὖν τὸ μὲν εἶδος τὸ αὐτὸ μένειν , τὴν δ’ ὕλην ποικίλως ἀλλοιοῦσθαι , ταύτῃ μᾶλλον τῆς ὕλης ἓν τὸ εἶδος εἶπεν · ἀνωτέρω δ’ ἡμεῖς κατὰ ἄλλον τρόπον μᾶλλον εἶναι τόδε τι τὴν ὕλην τοὐ εἴδους , καθὸ οὐ δεῖται ἡ ὕλη ἑτέρου ὑποκειμένου πρὸς τὸ εἶναι , ὥσπερ τὸ εἶδος τῆς ὕλης , ἀλλ’ αὐτάρκης ἐστὶ καθ’ ἑαυτὴν ὑποστῆναι . εἴρηται δὲ καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν κατὰ τίνα μὲν τρόπον ἡ ὕλη μᾶλλον τόδε τι , κατὰ τίνα δὲ πάλιν τὸ εἶδος . μία δὲ ἡ ὁ λόγος . τὸ ηݲ καὶ τὸ οݲ ἀμφότερα ἄρθρα ἅμα ἐστί , λόγον δ’ , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὸ εἶδός φησιν . εἰπὼν οὖν τὴν ἀρχὴν τὴν ὑλικήν , λέγει καὶ τὴν εἰδικήν , καί φησιν ὅτι ἐστὶ καὶ τὸ εἶδος μία ἀρχή . ἔταξε δὲ τὰ δύο ἄρθρα κατὰ τοῦ αὐτοῦ , καθότι ὁ λόγος ὡς μὲν ἀρχὴ θηλυκόν ἐστιν , ὡς δὲ λόγος ἀρσενικόν . διὰ τοῦτο οὖν τὰ δύο ἄρθρα κατὰ τοῦ αὐτοῦ ἔταξε τό τε θηλυκὸν καὶ τὸ ἀρσε - νικόν , τὸ μὲν θηλυκὸν πρὸς τὴν ἀρχὴν τὸ δὲ ἀρσενικὸν πρὸς τὸν λόγον , ὡς ἄν εἰ ἔλεγεν ῾ἡ δ’ ἑτέρα ἀρχὴ ὁ λόγος ἐστί , τουτέστι τὸ εἱδος’ . p . 191a15 Πρῶτον μὲν οὖν ἐλέχθη ὅτι ἀρχὴ τὰ ἐναντία . Ἑντεῦθεν ἀνακεφαλαιοῦται πάντα τὰ εἰρημένα . καὶ πῶς ἔχουσιν αἱ ἀρχαὶ πρὸς ἀλλήλας . ὅτι αἱ μὲν αὐτῶν εἰσι καθ’ αὑτὸ ἀρχαί , αἱ δὲ κατὰ συμβεβηκός · καὶ ἡ μὲν ὕλη καὶ ἡ στέρησις ἀριθμῷ μὲν ἓν λόγῳ δὲ δύο , τὸ δὲ εἶδος καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ἀριθμῷ ἐν · καὶ ἡ μὲν θηλείᾳ ἀναλογεῖ τὸ δὲ ἄρρενι , καὶ ὅσα ἄλλα περὶ αὐτῶν εἶπε . p . 191a19 Πότερον δ’ οὐσία τὸ εἶδος ἢ τὸ ὑποκείμενον , οὔπω δῆλον . Τὴν περὶ τούτων θεωρίαν ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ ὑπερτίθεται , ἔνθα ζητεῖ εἴτε οὐσία ἐστὶ τὸ εἶδος εἴτε μή , καὶ ὅπως τὸ εἶδος ἀρχή , καὶ εἴτε πᾶν ἄφθαρτον εἴτε ἔστι τι καὶ φθαρτόν , καὶ εἰ μὴ ἅπαν εἶδος ἄφθαρτον , πῶς ἅπαν ἀρχή . καὶ ἵνα συντόμως εἴπωμεν τὰ ἐκεῖσε αὐτῷ περὶ τούτου εἰρημένα , φησὶν ὅτι ἑκάτερον ἔχει τι πλεονέκτημα κατὰ τοῦ λοιποῦ εἰς τὸ εἶναι μᾶλλον οὐσία · μᾶλλον μὲν γὰρ οὐσία τοῦ εἴδους ἡ ὕλη , διότι ἡ μὲν ὕλη αὐθυπόστατόν τι πρᾶγμά ἐστι , τὸ δ’ εἶδος ἄνευ ὕλης εἶναι οὐ δύναται , τῆς ὕλης μηδὲν δεομένης τοῦ εἴδους εἰς τὸ εἶναι · μᾶλλον δὲ πάλιν τὸ εἶδος οὐσία ἤπερ ἡ ὕλη , διότι ἡ μὲν κοσμεῖται καὶ τάττεται καὶ ὁρίζεται τῇ παρουσίᾳ τοὐ εἴδος , τὸ δ’ ὁρίζει καὶ κοσμεῖ , καὶ ὅτι ἕκαστον τῶν ὄντων οὐ κατὰ τὴν ὕλην ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶδος χαρακτηρίζεται . ὥστε κατά τι μὲν μᾶλλον οὐσία ἡ ὕλη ἤπερ τὸ εἶδος , κατά τι δὲ πάλιν μᾶλλον οὐσία τὸ εἶδος ἤπερ ἡ ὕλη . p . 191a20 Ἀλλ᾿ ὅτι αἱ ἀρχαὶ τρεῖς καὶ πῶς τρεῖς . Τὸ πῶς τρεῖς ἀντὶ τοῦ ποῖαι τρεῖς , ὅτι ἡ ] ὕλη εἶδος στέρησις . καὶ τίς ὁ τρόπος αὐτῶν . εἴπομεν ὅτι αἱ μὲν καθ’ αὑτὸ ἀρχαὶ αἱ δὲ κατὰ συμβεβηκός , καὶ ὅτι ἡ μὲν ὕλη τὸ ὑποκείμενον τὸ δὲ εἶδος τὸ κοσμοῦν καὶ ὁρίζον αὐτήν , ὥσπερ τὸ τοῦ ἀνδριάντος εἶδος τὸν χαλκόν . p . 191a23 Ὅτι δὲ μοναχῶς οὕτως λύεται καὶ ἡ τῶν ἀρχαίων ἀπορία , λέγομεν μετὰ ταῦτα . Τεκμήριόν ἐστι τῶν καλῶς καὶ ἐπιστημονικῶς ἀποδεδομένων λόγων , ὅταν τοιοῦτοι ὦσιν οἱ ἀποδοθέντες περὶ τοῦ πράγματος λόγοι , ὡς καὶ τὴν αὐτοῦ τοῦ πράγματος φύσιν ἱκανῶς παραστῆσαι καὶ τὰς φερομένας πρὸς αὐτὸ ἀπορίας ἐπιλύσασθαι . τοιοῦτοί εἰσι καὶ οἱ ἀποδοθέντες λόγοι περὶ τῶν ἀρχῶν τῶν φυσικῶν πραγμάτων ὑπὸ Ἀριστοτέλους · τάς τε γὰρ ἀρχὰς τὰς κοινοτάτας τῶν φυσικῶν πραγμάτων ἱκανῶς ἡμῖν παρέστησε , καὶ τὰς φερομένας ἀπορίας πρὸς αὐτὰ δι’ αὐτῶν ἐπιλυσόμεθα , ὅπερ καὶ νῦν ὁ Ἀριστοτέλης ποιεῖ . φέρονται δὲ ἀπορίαι περὶ τῶν φυσικῶν πραγμάτων , ὧν ἤδη ἐμνήσθημεν ἐν τοῖς πρὸς Ἀναξαγόραν λόγοις , εἰσὶ δ’ αὗται αἱ τὴν γέ - νεσιν αναιρουσαι . Ζητοῦντες γάρ , φησίν , οἱ πάλαι τὴν τῶν πραγμάτων ἀλήθειαν , ὑπὸ ἀπειρίας διαλεκτικῆς ἐξετράπησαν τῆς ἀληθείας καὶ ἐνόμισαν μηδ’ ὅλως εἶναι γένεσιν . εἰ γὰρ γίνοιτό τι , φασίν , ἢ ἐξ ὄντος γίνεται ἢ ἐκ μὴ ὄντος . ἀλλ’ οὔτε ἐξ ὄντος δυνατὸν γενέσθαι πῶς γὰρ ἂν τὸ ὂν γένοιτο ; ἔσται γὰρ πρὶν γενέσθαι ) , οὔτε ἐκ μὴ ὄντος ἀδύνατον γὰρ ἐκ μὴ προυποκειμένου τινὸς γενέσθαι τι ) . καὶ κοινὴ δόξα ἐστὶν αὕτη πάντων τῶν φυσικῶν τὸ μηδὲν ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεσθαι · δεῖ γὰρ τὸ γενησόμενόν τι πρὶν γενέσθαι δύναμίν τινα καὶ ἐπιτηδειότητα ἔχειν εἰς τὸ γενέσθαι . εἰ γὰρ πρὶν γένοιτό τι μὴ δύναιτο γενέσθαι , οὐδ’ ἄν γένοιτο . ἀνάγκη οὖν πρὶν γενέσθαι ἔχειν δύναμιν τοῦ γενέσθαι · τὸ δὲ δυνάμενον γενέσθαι ὄν τί ἐστι , καὶ αὐτὴ ἡ δύναμις · οὐδὲν ἄρα ἐκ τοῦ μηδαμὴ μηδαμῶς ὄντος γίνεται . ἔοικεν οὖν μηδ’ ὅλως εἶναι ἡ γένεσις . διὰ τοῦτο οὖν τὴν γένεσιν ἀναιροῦντες , ἐκκρίσει καὶ συγκρίσει καὶ θέσει τοῖς τοιούτοις τὰ πράγματα ἐποίουν . ἐκ δὲ ταύτης , φησί , τῆς ἀρχῆς ὁρμώμενοι , καὶ τὸ πλῆθος ἀνῄρουν ἐκ τῶν ὄντων · “ ἑνὸς γὰρ ἀτόπου δοθέντος ” , ὡς αὐτός φησι , μυρία ἕψεται . ἐξ οὗ γὰρ ἀνῄρουν τὴν γένεσιν τῷ μὴ δύνασθαι τὸ μὴ ὂν ὑποκεῖσθαι τοῖς γινομένοις ἐξ οὗ γίνονται εἰ γὰρ ὑποκέοιτο αὐτοῖς τὸ μὴ ὄν , συμβήσεται τὸ μὴ ὂν εἶναι ) , ἐκ τούτου καὶ τὸ πλῆθος ἀνῄρουν . | εἰ γὰρ ἔστι πλῆθος , ἔστι καὶ ἑτερότης , εἰ δὲ τοῦτο , ἔστι καὶ τὸ μὴ ὄν · οὐκ ἔστι γὰρ Σωκράτης ὅπερ Πλατῶν . ὥστε ἐστὶ Σωκράτης μὴ ὄν · οὐ γάρ ἐστι Πλατῶν . ἔστι δὲ καὶ ὄν · Σωκράτης γάρ ἐστι . τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ ὂν καὶ μὴ , ὂν ἔσται , ὅπερ ἀδύνατον . εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον , καὶ πλῆθος εἶναι ἐν τοῖς οὖσιν ἀδύνατον . ἓν ἄρα τὸ ὃν καὶ ἀκίνητον . ἐκεῖνοι μὲν οὗν ἐκ τούτων ἀνῄρουν τὴν γένεσιν δι’ ἀπειρίαν τῆς διαλεκτικῆς μεθόδου · καλῶς μὲν γὰρ περὶ γενέσεως ζητοῦντες ἐκ διαιρέσεως προήγαγον τὸν λόγον καὶ διαιρέσεως τῆς κατ’ ἀντίφασιν , λέγοντες ὅτι εἰ γίνεταί τι ἢ ἐξ ὄντος γίνεται ἢ ἐκ μὴ ὄντος ἀντίφασις γὰρ τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὄν ) , κακῶς δ’ ὅτι ἀτελῶς ἐχρήσαντο τῇ διαιρέσει · οὐδὲ γὰρ τὸ ὂν ἑνός τινος πράγματός ἐστι σημαντικόν , ὁμοίως δὲ οὐδὲ τὸ μὴ ὄν . ἔδει οὖν καὶ τούτων ἐπιδιαίρεσιν ποιήσασθαι , καὶ οὕτως πάντα τὰ μόρια τῆς διαιρέσεως ἐπισκοπῆσαι , εἰ ἐνδέχεται κατά τι αὐτῶν γενέσθαι τὴν γένεσιν · ὁμώνυμος γὰρ φωνὴ καὶ τὸ ὄν , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ μὴ ὄν . ἀπλῶς μὲν γὰρ ὂν οὐδέν ἐστιν · οὐδὲ γὰρ ἔστι κοινή τις φύσις τοῦ ὄντος , ἀλλ’ ἔστιν ὁμώνυμος φωνὴ κατὰ πλειόνων γενῶν κατηγορουμένη · ἢ γὰρ οὐσία ἐστὶ τὸ ὂν ἢ ποσὸν ἢ ποιὸν ἤ τι τῶν ἄλλων . ὁμοίως οὐδὲ τὸ μὴ ὂν ἕν τι καὶ ἁπλοῦν σημαίνει , ἀλλ’ ἤτοι τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , ὅπερ μηδὲν τῶν ὄντων ἐστίν , ἢ τὸ τὶ μὴ ὄν · ἡ γὰρ οὐσία τὶ μὴ ὄν · οὐδὲ γάρ ἐστιν ὅπερ τὸ ποσὸν ἢ τὸ ποιόν . ὁμοίως καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον καὶ ὄν ἐστι καὶ μὴ ὂν κατὰ ἄλλο καὶ ἄλλο , ἄλλο μὲν ὄν τι ἄλλο δὲ μὴ ὄι . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν διὰ τὴν ἀπειρίαν τῆς διαιρετικῆς μεθόδου εἰς ταύτην τὴν ἀτοπίαν ἐξέκλιναν , ὥστε τὰ ἐναργῆ οὕτως ἀνελεῖν βιαζόμενοι ὑπὸ τοῦ λόγου , τήν τε γένεσίν φημι καὶ τὸ πλῆθος . ἐπιλύεται δὲ ὁ Ἀριστοτέλης τὰς ἀπορίας ἐκ τῶν ἀποδεδομένων λόγων περὶ τῶν ἀρχῶν · εἴρηται γὰρ ὅτι τῶν ἀρχῶν αἱ μέν εἰσι καθ’ αὑτὸ ἀρχαὶ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος , ἡ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἡ στέρησις . καὶ ἐκ τοῦ καθ’ αὑτὸ οὖν καὶ ἐκ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ἐπιλύεται τὴν ἀπορίαν , καὶ ἐκ τοὺ δυνάμει καὶ ἐκ τοῦ ἐνεργείᾳ . εἰ μὲν γὰρ ἀπλῶς ἐγίνετό τι , δῆλον ὅτι καὶ ἐκ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος ἐγίνετο ἄν · νῦν δὲ τὸ γινόμενον τὶ ἐστίν οὐδὲν γὰρ ἁπλῶς γίνεται ) · εἰ δὲ δῆλον ὅτι καὶ ἐκ τινὸς μὴ ὄντος γίνεται · ὡς γὰρ τὸ ἀπλῶς ὂν ἐξ ἀπλῶς μὴ ὄντος γίνεται , οὕτω καὶ τὸ τὶ ὂν ἐκ τινὸς μὴ ὄντος γίνεται . τὸ μὲν οὖν ἁπλῶς ὃν ἀδύνατον γενέσθαι · γένοιτο γὰρ ἂν ἐκ τοῦ πάντῃ μὴ ὄντος , καὶ ἐνταῦθα ὑγιὴς ὁ παρ’ αὐτῶν λεγόμενος λόγος . ἐπειδὴ δὲ τὸ γινόμενον οὐχ ἀπλῶς γίνεται ἀλλὰ τὶ , καὶ τὸ ἐξ οὗ γίνεται τὶ μὴ ὂν έσται · τὸ δὲ τὶ μὴ ὂν καὶ τὶ ὄν ἐστι , τοῦτο δὲ σύνθετόν ἐστιν ἐξ ὕλης καὶ εἴδους · πᾶν γὰρ τὸ ἐνεργείᾳ ὂν τοιοῦτον . ὅταν οὖν λέγωμεν ὅτι γίνεται τὸ γινόμενον ἐξ ὄντος , οἷον τὸ πῦρ ἐξ ἀέρος , ἐκ καθ’ αὑτὸ μὲν ὄντος τοῦ ἀέρος δηλονότι λέγομεν γίνεσθαι τὸ πῦρ καθ’ αὑτὸ γὰρ ὃν ὁ ἀήρ ) , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὸ ὡς ἐξ ὄντος , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · καθ᾿ αὑτὸ γὰρ ἔμπροσθεν ἐλέγομεν εἶναι ἀρχὴν τοῦτο ὃ μέρος γίνεται γινομένου , ὡς ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος . εἰ οὖν ὁ ἀὴρ οὐ γίνεται μέρος τοῦ πυρός , δῆλον ὅτι οὐ καθ’ αὑτὸ ἐξ ὄντος τοῦ ἀέρος γίνεται τὸ πῦρ , ἀλλ’ ὅτι συνέβη τὸ ἐξ οὗ καθ’ αὑτὸ γίνεται , λέγω δὴ τὴν ὕλην , τὸ τοῦ ἀέρος εἶδος ἔχειν . οὐδὲν γὰρ συμβάλλεται εἰς τὴν τοῦ πυρὸς γένεσιν τὸ ἀέριον εἶδος · γίνεται γοῦν οὐδὲν ἧττον καὶ ἐξ ὕδατος καὶ γῆς καὶ ἐκ πάντων τῶν συνθέτων πῦρ . εἰ μὲν οὖν ἐκ τῆς ὕλης θεωροῦμεν γινόμενον , ἐκ ταύτης ὡς ἐκ καθ’ αὑτὸ ὄντος γίνεται καθ’ αὑτὸ γὰρ ὂν ἡ ὕλη καὶ καθ’ αὑτὸ ὡς ἐξ ὄντος · μέρος γὰρ αὐτοῦ γίνεται ἡ ὕλη . καὶ οὐδέν γε ἄτοπον · οὐ γὰρ ὅπερ ἐστὶν ἡ ὕλη τοῦτο γίνεται , ἀλλὰ ἄλλο μέν ἐστιν , ἄλλο δὲ γίνεται ) , ἀλλ’ ἐκεῖνοι τὴν ἐκ τῆς ὕλης γένεσιν οὐδ’ ἐνενόουν , ἀλλ’ ἐκ τῶν μερικῶν γενέσεων τὰς ἀπορίας ἔφερον , ὅτι φαίνεται ὁ ἀὴρ γινόμενος πῦρ · εἰ οὖν ἐστιν ὁ ἀήρ , οὗτος δὲ γίνεται πῦρ , τὸ ὂν ἄρα γίνεται . φαμὲν οὖν ἡμεῖς πρὸς τὴν αὐτῶν ἀπορίαν ἀπαντῶντες , ὅτι εἰ καὶ ἐξ ἀέρος γίνεται , ἀλλ’ οὐχ ᾗ ἀὴρ οὕτως ἐξ αὐτοῦ γίνεται ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ἐπειδὴ συνέβη τὸ ὑποκείμενον τὸ ἀέριον εἶδος ἔχειν · ὥστε εἰ καὶ ἐξ ὄντος γίνεται τὸ γινόμενον , ἀλλ’ οὐχ ᾗ ὄν ἐστιν , ἀλλ’ ᾗ συμβέβηκε τὸ ἐξ οὗ καθ’ αὑτὸ γίνεται τουτέστιν ἡ ὕλη ] ὂν εἶναι , τουτέστιν εἰδοπεποιῆσθαι . πάλιν καὶ ὅταν ἐκ μὴ ὄντος λέγωμεν γίνεσθαι , οὐχ ᾗ μὴ ὄν ἐστιν οὕτως γίνεται ἐξ αὐτοῦ γινόμενον · οὐ γὰρ ἡ στέρησις τοῦ πυρὸς μέρος αὐτοῦ γίνεται . λέγομεν οὖν τὸ πῦρ ἐκ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλ’ ἐκ τινὸς μὴ ὄντος γίνεται γὰρ ἐξ οὐ πυρός ) , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὸ ἐκ τοῦ οὐ πυρὸς γίνεται , ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ μὲν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου , ἐπειδὴ δὲ τοῦτο ἔχει τὴν στέρησιν τοῦ πυρός , ὅπερ ἐστὶ καθ’ αὑτὸ μὴ ὄν , λέγομεν τὸ πῦρ ἐκ μὴ ὄντος γίνεσθαι , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος . κἀν τὴν προσεχῆ δὲ γένεσιν σκοπήσωμεν , ἔστι δηλονότι ἐν τῷ ἀέρι ἡ τοῦ πυρὸς στέρησις · ἔστι γὰρ ὁ ἀὴρ οὐ πῦρ , τουτέστι τὶ μὴ ὄν . γίνεται οὖν ἐκ τοῦ τὶ μὴ ὄντος οὐ καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , μόνως δὲ καθ’ αὑτὸ ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τῆς ὕλης γίνεται . ἀλλ’ εἰ καὶ ἐκ καθ’ αὑτὸ ὄντος τῆς ὕλης γίνεται καὶ καθ’ αὑτὸ ὡς ἐξ ὄντος , <οὐ> συνάγεται ἄτοπον τὸ τὸ ἤδη εἶναι πρὶν γενέσθαι · οὐδὲ γὰρ τοῦτο γίνεται ὅπερ ἤδη ἐστίν , ἀλλὰ ἄλλο μέν ἐστιν ἄλλο δὲ γίνεται . ὥσπερ ὁ χαλκὸς γινόμενος ἀνδριὰς οὐ τοῦτο γίνεται ὅπερ ἦν , ἀλλὰ ἄλλο μέν ἐστιν ἄλλο δὲ γίνεται , οὕτως καὶ ἐπὶ πάντων τῶν φύσει γινομένων , ὅταν τὴν ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ γένεσιν αὐτῶν θεωρήσωμεν , τοῦτο συμβαίνει . ἔστιν οὖν ἐπὶ πάσης γενέσεως καὶ ἐκ τῆς πρώτης καὶ ἐκ τῆς προσεχοῦς καὶ τὸ ἐξ ὄντος καὶ τὸ ἐκ μὴ ὄντος , καὶ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀντίφασις · οὐ γὰρ κατὰ τὸ αὐτὸ ἐξ ὄντος καὶ ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλ’ ἐξ ὄντος μέν , | ἐπειδὴ ἕτερόν τί ἐστιν , ἐκ μὴ ὄντος δέ , ἐπειδὴ τοῦτο οὐκ ἔστιν ὃ γίνεται . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῆς ἐκ τῆς ὕλης γενέσεως ἐκ καθ’ αὑτὸ μὲν ὄντος γίνεται , οὐχὶ δὲ ἐκ καθ’ αὑτὸ μὴ ὄντος οὐ γὰρ μέρος γίνεται ἡ στέρησις τοῦ γινομένου , ὥσπερ ἡ ὕλη ) , ἐπὶ δὲ τῆς προσεχοῦς γενέσεως , οἷον ὅταν γίνηται ἐξ ἀέρος πῦρ , οὔτε ὡς ἐκ καθ’ αὑτὸ ὄντος γίνεται , οὔτε ὡς ἐκ καθ’ αὑτὸ μὴ ὄντος οὔτε γὰρ ὁ ἀὴρ οὔτε ἡ στέρησις τοῦ πυρὸς μέρος γίνεται τοῦ πυρός ) , ἀλλὰ καὶ ἐξ ὄντος καὶ ἐκ μὴ ὄντος καὶ κατὰ συμβεβηκὸς γίνεται ἐκ τοὐ ἀέρος τὸ πῦρ , ἐξ ἄλλου δέ τινος ὄντος γίνεται καθ’ αὑτὸ τῆς ὕλης κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον . Καθ’ ἕνα μὲν οὖν τρόπον οὕτως ἐπιλύεται τὰς ἀπορίας , ἐκ τοῦ καθ’ αὑτὸ καὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκός , ἅπερ ἐν τῷ τῶν ἀρχῶν λόγῳ παρείληφεν · εἶπε γὰρ τῶν ἀρχῶν τὰς μὲν εἶναι καθ’ αὑτὸ τὴν ὕλην καὶ τὸ εἶδος , τὴν δὲ κατὰ συμβεβηκὸς τὴν στέρησιν . ὥστε ἐξ οὗ γίνεται οὐ πάντως ἐκ καθ’ αὑτὸ ὄντος γίνεται , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος . ἐλύθησαν οὖν αἱ ἀπορίαι ἐκ τοῦ περὶ τῶν ἀρχῶν ἀποδεδομένου λόγου , ἐπιλύεται δ’ αὐτὰς καὶ ἐκ τοῦ δυνάμει καὶ ἐκ τοῦ ἐνεργεία . ἐπεὶ γάρ ἐστι τῶν πραγμάτων τὰ μὲν δυνάμει τὰ δὲ ἐνεργείᾳ , ὅταν λέγωμεν ἐξ ὄντος γίνεσθαι , ἐκ δυνάμει μὲν ὄντος λέγομεν ἐνεργείᾳ δὲ μὴ ὄντος . ὁμοίως καὶ ὅταν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , οὐκ ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐνεργείᾳ μὲν μὴ ὄντος δυνάμει δ’ δυνάμει γάρ ἐστιν ἡ ὕλη πάντα τὰ φυσικὰ εἴδη , ἐνεργείᾳ δ’ οὐδέν , διότι οὐδὲ χωρὶς τῶν εἰδῶν ὑπάρξειέν ποτε . οὐκ ἔστι δὲ ταὐτὸν τὸ δυνάμει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ , καὶ τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκός · ἔστι γὰρ καὶ δυνάμει εἶναι καὶ καθ’ αὑτό , καὶ δυνάμει καὶ κατὰ συμβεβηκός , ὁμοίως δὲ καὶ ἐνεργείᾳ καὶ καθ’ αὑτό , καὶ ἐνεργείᾳ καὶ κατὰ συμβεβηκός . ὅταν γὰρ εἴπω ὅτι ὁ ἰατρὸς ἰατρεύει , ἐνεργείᾳ εἶπον καὶ καθ’ αὑτό , ὅταν δὲ ὁ ἰατρὸς ἰατρεύσει , δυνάμει εἶπον καὶ καθ’ αὑτό · καὶ πάλιν ὅταν μὲν εἴπω ὅτι ὁ ἰατρὸς οἰκοδομεῖ , ἐνεργείᾳ εἶπον καὶ κατὰ συμβεβηκός οὐ γὰρ ᾗ ἰατρὸς οἰκοδομεῖ , ἀλλ’ ᾗ συνέβη οἰκοδόμον ὄνια αὐτὸν καὶ ἰατρὸν εἶναι · τοὐ οἰκοδόμου οὖν καθ’ αὑτὸ οἰκοδομοῦντος λέγεται κατὰ συμβεβηκὸς ὁ ἰατρὸς οἰκοδομεῖν , διότι ἕν εἰσι τῷ ὑποκειμένῳ ὁ ἰατρὸς καὶ ὁ οἰκοδόμος ) , ὅταν δὲ εἴπω ὅτι ὁ ἰατρὸς οἰκοδομήσει , δυνάμει εἶπον καὶ κατὰ συμβεβηκός . ὥστε ἐκ μὲν τῆς ὕλης καθ’ αὑτὸ μὲν ὄντος γίνεται τὰ γινόμενα , δυνάμει δ’ ὄντος καὶ οὐκ ἐνεργείᾳ , διότι καθ’ ἑαυτὴν οὐχ ὑφέστηκεν ἡ ὕλη ἐνεργείᾳ ἐκτὸς εἰδῶν , ἀλλὰ κατὰ τὸν ἴδιον λόγον δυνάμει ἐστὶ πάντα ἐνεργείᾳ δὲ οὐδέν , ἐπειδὴ ἐνεργείᾳ ὑπάρχειν λέγεται τὸ εἰδοπεποιημένον . πάλιν καὶ ἐκ τῆς στερήσεως ἐξ ἐνεργείᾳ μὲν μὴ ὄντος γίνεται , δυνάμει δ’ ὄντος . τίς οὖν ἡ διαφορὰ τῆς ὕλης πρὸς τὴν στέρησιν , εἴ γε ἐξ ἀμφοῖν ἐκ δυνάμει μὲν ὄντων γίνεται , ἐνεργείᾳ δὲ μὴ ὄντων ; ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς ὕλης τὸ μὲν ὂν καθ’ αὑτό ἐστι καθ’ αὑτὸ γὰρ ὂν ἡ ὕλη , τὸ δὲ μὴ ὂν κατὰ συμβεβηκός , διότι συνέβη τὴν στέρησιν αὐτὴν ἔχειν ) , ἐπὶ δὲ τῆς στερήσεως ἔμπαλιν ἐπὶ μὲν τοῦ μὴ ὄντος τὸ καθ’ αὐτό , ἐπὶ δὲ τοῦ ὄντος τὸ κατὰ συμβεβηκός · καθ’ αὑτὸ γάρ μὴ ὂν ἡ στέρησις , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ὄν , διότι συνέβη αὐτὴν ἐν τῇ ὕλῃ εἶναι . ὥστε εἰ τὸ γινόμενον γίνεται ἐκ τοῦ δυνάμει μὲν ὄντος ἐνεργείᾳ δὲ μὴ ὄντος , οὐκ ἄρα τὸ τινόμενον ἦν πρὶν γενέσθαι · οὐ γὰρ ἦν ἐνεργείᾳ . καὶ πάλιν ὅταν ἐκ μὴ ὄντος λέγωμεν γίνεσθαι τὸ ὄν , οὐκ ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος λέγομεν , ἀλλ’ ἐκ τοὐ ἐνεργείᾳ <μὲν> μὴ ὄντος δυνάμει δὲ ὄντος . ὥστε καὶ διὰ τοῦ καὶ τοῦ ἐνεργείᾳ ἐπιλέλυνται αἱ ἀπορίαι , καὶ τούτου δὲ τοῦ τρόπου τῆς ἐπιλύσεως οἱ ἀποδεδομένοι περὶ τῶν ἀρχῶν λόγοι αἴτιοι · ἡ γὰρ στέρησις ἐνυ - πάρχουσα τῇ ὕλῃ δυνάμει αὐτὴν εἶναι ποιεῖ καὶ οὐκ ἐνεργείᾳ . ἐπειδὴ γὰρ τὸ δεχόμενον τὸ εἶδος τοῦτο καὶ τὴν στέρησιν πέφυκε δέχεσθαι , καὶ οὐκ ἂν δέξαιτο τὴν στέρησιν τὸ μηδὲ τὸ εἶδος πεφυκὸς δέχεσθαι , ὡς εἴρηται ἐν Κατηγορίαις , διὰ τοῦτο ἐπειδὴ ἔστιν ἐν τῇ ὕλῃ ἡ στέρησις , πέφυκε δήπου καὶ τὸ εἶδος εἶναι ἐν αὐτῇ . ἐπειδὴ οὖν πέφυκε μὲν ἐν αὐτῇ εἶναι , οὔπω δὲ ἔστιν ἀδύνατον γὰρ ἅμα εἶναι τὴν στέρησιν καὶ τὸ εἶδος ) , διὰ τοῦτο δυνάμει λέγεται εἶναι καὶ οὐκ ἐνεργείᾳ . πρόδηλον δὲ δήπου ἐκεῖνο , ὅτι καὶ τὴν στέρησιν ἐνταῦθα λαμβάνομεν μεταβάλλουσαν εἰς τὸ εἶδος ; καὶ οὐχ ὡς ἐν Κατηγορίαις τὴν ἕξιν μόνην εἰς τὴν στέρησιν , οὐκέτι δὲ καὶ ἔμπαλιν · τοῦτο δὲ διότι ἐκεῖ μὲν ἕξιν καὶ στέρησιν ἐν εἰδοπεποιημένῳ πράγματι ἐλαμβάνομεν γινόμενα , ἐνταῦθα δὲ περὶ τὸ ἀνείδεον καὶ πρῶτον ὑποκείμενον τὸ εἶδος γινόμενον καὶ τὴν στέρησιν θεωροῦμεν . p . 191a24 Ζητοῦντες γὰρ κατὰ φιλοσοφίαν πρῶτοι τὴν ἀλήθειαν . Πρώτους φησὶ κατὰ φιλοσοφίαν οὐ τῷ ἀξιώματι πρώτους , ἀλλὰ τῷ χρόνῳ , τὴν δὲ ἀλήθειάν φησι καὶ τὴν . φύσιν ἀντὶ τοῦ τὴν ἐν τῇ φύσει ἀλήθειαν . ἐξετράπησαν οἷον ὁδόν τινα ἄλλην ἀπωσθέντες ὑπὸ ἀπειρίας . ὑπὸ ἀπειρίας , φησί , διαλεκτικῆς ἐκ τῆς ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν ὁδοῦ ἐξετράπησαν · εἰ γὰρ ᾔδεισαν διαστείλασθαι τὸ ὂν ποσαχῶς λέγεται καὶ τὸ μὴ ὄν , καὶ ἔτι τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκός , καὶ τὸ δυνάμει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ , οὐκ ἂν ἐνόμισαν ἀδύνατον εἶναι γενέσθαι τι καὶ ἐξ ὄντος καὶ ἐκ μὴ ὄντος . ἔκ τε μὴ ὄντος οὐδὲν ἂν γενέσθαι · ὑποκεὶσθαι γάρ τι δεῖ . δεῖ ἀεὶ τῷ γινομένῳ ὑποκεῖσθαί τι ἐξ οὗ γίνεται , τὸ δὲ μὴ ὂν οὐ δυνατὸν ὑποκεῖσθαι τῷ ὄντι · ἐν ταὐτῷ γὰρ ἄν εἴη τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὄν . καὶ οὕτω δὴ τὸ ἐφεξῆς συμβαῖνον αὔξοντες · τῷ δοθέντι , φησίν , ἀτόπῳ ἀεὶ τὰ ἐπισυμβαίνοντα αὔξοντες ἑνὶ γὰρ δοθέντι ἀτόπῳ μυρία ἀκολουθεῖ ) , καὶ τὸ πλῆθος ἐκ τῶν ὄντων ἀναιροῦσιν ἓν εἶναι μόνον λέγοντες τὸ ὄν , οἵτινες ἦσαν οἱ περὶ τὸν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον · ἐκεῖνοι μὲν οὗν ταύτην'ἔλαβον τὴν δὀξαν διὰ τὰ εἰρημένα . τὴν δόξαν τήν τε λέγουσαν μὴ εἶναι γένεσιν καὶ τὴν τὸ πλῆθος ἀναιροῦσαν ἐκ τῶν ὄντων , διὰ τὸ νομίσαι τὸ μὴ ὂν μηδαμῇ μηδαμῶς δύνασθαι ὕπαρξιν ἔχειν · διὰ γὰρ τοῦτο οὔτ’ ἂν γενέσθαι τι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , μήτε πλῆθος εἶναι ἐν τοῖς οὖσι διὰ τὸ τὸ αὐτὸ συμβαίνειν καὶ ὂν εἶναι καὶ μὴ ὄν . p . 191a34 Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι ἐξ ὄντος ἢ ἐκ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ἢ τὸ μὴ ὂν ἧτό ὂν ποιεῖν ἢ πάσχειν . Ἡμεῖς , φησίν , ἐπιλυόμενοι τὴν ἀπορίαν φαμὲν ὅτι τὸ ὂν καὶ μὴ ὂν διττῶς λέγεται , ἢ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός , ἢ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ . καὶ τίθησι τοῦ πρώτου τρόπου παράδειγμα τοιοῦτον . λέγομεν , φησί , τὸν ἰατρὸν ἰατρεύειν , λέγομεν δὲ πάλιν τὸν ἰατρὸν οἰκοδομεῖν , ἀλλὰ τὸ μὲν ἰατρεύειν τὸν ἰατρὸν καθ’ αὑτό φαμεν ( καθὸ γὰρ ἰατρὸς ἰατρεύει ) , τὸ δὲ τὸν ἰατρὸν οἰκοδομεῖν κατὰ συμβεβηκός , διότι συνέβη τῷ ἰατρῷ οἰκοδόμῳ εἶναι · οὐ γὰρ ᾗ ἰατρὸς οἰκοδομεῖ , ἀλλ’ ᾗ οἰκοδόμος . ὥσπερ δὲ ἐπὶ τοῦ ποιεῖν τι τὸν ἰατρὸν τὸ μέν ἐστι καθ’ αὑτὸ τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ πάσχειν · λέγομεν γὰρ τὸν ἰατρὸν ἀνίατρον γενέσθαι , λέγομεν δὲ πάλιν λευκαίνεσθαι τὸν ἰατρόν , ἀλλ’ ἀνίατρος μὲν γίνεται καθ’ αὑτό καθὸ γὰρ ἰατρός ἐστιν ἀνίατρος γίνεται ) , λευκαίνεται δὲ οὐ καθὸ ἰστρός ἀλλὰ καθὸ μέλας , διότι συνέβη τῷ ἰατρῷ μέλανι εἶναι · διὰ τοῦτο τοῦ μέλανος λευκαινομένου ὁ ἰατρὸς κατὰ συμβεβηκὸς λέγεται λευκαίνεσθαι . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τοῦ ἰατροῦ ἔχει , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος · λέγομεν γὰρ ἐξ ὄντος γίνεσθαι καὶ ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὸ οὔτε ἐξ ὄντος οὔτε ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · οὐδὲν ἄτοπον τὸ γίνεσθαι τὸ ὂν ἐξ ὄντος ἐξ ἄλλου ὄντος ἄλλο ὄν πολλαχῶς γὰρ τὸ ὄν ) , ἀλλ’ οὐ καθὸ ὄν ἐστιν , ἀλλὰ καθὸ κατὰ συμβεβηκὸς ὄν . ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ μὴ ὄντος οὐχ ᾗ μὴ ὄν , ἀλλ’ ᾗ κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὄν . τὸ αὐτὸ μὲν γὰρ ὂν ἐκ τοῦ αὐτοῦ ὄντος οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς γένοιτ’ ἄν , οἶον ὕδωρ ἐξ ὕδατος , ἐξ ἄλλου μέντοι ὄντος ἄλλο ὂν γένοιτο ἄν κατὰ συμβεβηκός . εἴρηται δὲ ἡμῖν περὶ τούτου ἀκριβέστερον ἤδη . ἡ μὲν οὖν διάνοια τῶν ῥητῶν αὕτη , τὰ δὲ κατὰ τὴν λέξιν , ἐπειδὴ εἴρηται ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς στερήσεως φέρομεν ἀμφότερα τὰ προσρήματα καὶ τὸ ἐκ τοῦδε καὶ τὸ τόδε , ἐπὶ δὲ ἦς ὕλης ἀμφότερα μέν , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . ἀλλ’ ἐπ’ ἄλλου μὲν τὸ ἐκ τοῦδε ἐκ γὰρ τοῦ σπέρματος καὶ τοῦ καταμηνίου φαμὲν τὸν ἄνθρωπον γενέσθαι , οὐ τὸ σπέρμα καὶ τὸ καταμήνιον ἄνθρωπον γενέσθαι , τὸν δὲ χαλκόν φαμεν ἀνδριάντα γενέσθαι οὐκ ἐκ τοῦ χαλκοῦ τὸν ἀνδριάντα ) * * * ἐπεὶ οὖν καὶ τὸ ἐκ τοῦδε καὶ τὸ τόδε φέρομεν ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ ἰπὶ τῆς στερήσεως , διὰ τοῦτο νῦν αὐτὸς καὶ ἐπὶ τοῦ ὄντος καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος ἀμφοτέροις ἐχρήσατο τοῖς προσρήμασιν . νῦν γὰρ λέγομεν , φησίν , ὅτι τὸ ἐξ ὄντος ἢ ἐκ μὴ ὄντος · ἰδοὺ ἐπὶ του ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος τὸ ἐκ τοῦδε . πάλιν δὲ καὶ τὸ τόδε ἐπήγαγεν ἐπὶ τῶν αὐτῶν · ἢ τὸ μὴ ὂν γάρ φησιν ἢ τὸ ὃν ποιεῖν τι ἢ πάσχειν . εἰπὼν ὅτι τὸ ἐξ ὄντος ἢ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ἐπῖ τὸ καθολικώτερον προάγει τὸν λόγον · ἢ τὸ μὴ ὂν γάρ φησιν ἢ τὸ ὂν ποιεῖν τι ἢ πάσχειν . ἐπὶ πλέον γὰρ τοῦ γίνεσθαι τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν . καὶ γὰρ τὸ γίνεσθαι πάσχειν τί ἐστιν , αἱ δὲ κατὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας μεταβολαὶ γενέσεις μὲν οὐκ εἰσί , ποιήσεις δέ τινες καὶ παθήσεις μόνον · μόνη γὰρ ἡ κατὰ τὴν οὐσίαν μεταβολὴ γένεσις . ἀλλ’ ἐπειδὴ λέγεται καὶ κοινότερον ἡ ὢ γένεσις ἐπὶ πάσης μεταβολῆς λέγομεν γὰρ καὶ λευκὸν γίνεσθαι , ἢ ἄνω ἢ κάτω γίνεσθαι ) , διὰ τοῦτο πάλιν προϊὼν ἐπὶ τὸ καθολικώτερον προῆλθεν · εἰπὼν γὰρ ἢ τὸ ὂν ἢ τὸ μὴ ὂν ποιεῖν τι ἢ πάσχειν ἐπήγαγεν ἢ ὁτιοῦν τόδε γίνεσθαι , ἵνα μὴ μόνον ἐπὶ τῆς κατ’ οὐσίαν γενέσεως , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ ποσὸν καὶ ποιὸν καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τόπον ἀκούσωμεν τῶν εἰρημένων . p . 191b 112 Ὥστε ἐπειδὴ τοῦτο διχῶς λέγεται . To τὸν ἰατρὸν ποιεῖν τι ἢ πάσχειν · λέγεται γὰρ ἢ καθ’ αὑτὸ ποιεῖν ἢ κατὰ συμβεβηκός , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πάσχειν ἢ καθ’ αὑτὸ ἢ κατὰ συμβεβηκός · ἀμφότερα γὰρ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν τοῦ αὐτοῦ ἐστι παραδείγματα , τοῦ καθ’ αὑτὸ λέγω καὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκός . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τοῦ ἰατροῦ τὸ ποιεῖν ἢ τὸ πάσχειν διχῶς λέγεται ἢ καθ’ αὑτὸ ἢ κατὰ συμβεβηκός , οὕτως καὶ τὸ ἐξ ὄντος γίνεσθαι ἢ ἐκ τοὐ μὴ ὄντος , καὶ τὸ τὸ μὴ ὂν γίνεσθαι ἢ τὸ ὂν διχῶς ἂν λέγοιτο ἢ καθ’ αὑτὸ ἢ κατὰ συμβεβηκός . p . 191b6 Ἐπεὶ δὲ μάιστα λέγομεν κυρίως τὸν ἰατρὸν ποιεῖν τι e 3v ἢ πάσχειν . Εἰπὼν ὅτι διχῶς λέγεται τὸ ἐξ ὄντος ἢ ἐκ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ὥσπερ καὶ τὸ ἐξ ἰατροῦ γίνεσθαί τι , διαστέλλεται νῦν ποῖον μάλιστα τῶν δύο σημαινομένων κυριώτατον λέγεται ἐπὶ τοῦ προκειμένου . καί φησιν · ὥσπερ κυρίως μάλιστα λέγεται ὁ ἰατρὸς ποιεῖν τι ἢ πάσχειν , ὅταν ᾗ ἰατρὸς ποιῇ τι ἢ πάσχῃ οἷον ἰατρεύει ἢ ἀνίατρος γίνεται ) , οὕτως , φησί , καὶ τὸ ἐξ ὄντος ἢ μὴ ὄντος γίνεσθαί τι ἢ τὸ ὂν ἢ τὸ μὴ ὂν γίνεσθαι κυρίως ἄν λέγοιτο , ὅταν μὴ ὂν ᾗ μὴ ὃν γίνηταί τι , τουτέστιν ὅταν ὑπομένον | καὶ μένον ἕτερόν τι γίνηται . τότε οὖν κυρίως ἐκ μὴ ὄντος γίνοιτο ἄν τι , ὅταν ὑπομένον τὸ μὴ ὂν οὕτως δέχοιτο τὸ ὄν , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · οὐκέτι δὲ κυρίως ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ὅταν ὑποχωρῇ τὸ μὴ ὂν τῷ ὄντι . οἱ οὖν πρότεροι τὰ διττὰ ταῦτα σημαινόμενα μὴ διελόντες ἐνόμισαν , φησίν , ὅταν λέγηταί τι ἐκ μὴ ὄντος γίνεσθαι , κυρίως ἐκ μὴ ὄντος γενέσθαι · οὐδὲν γὰρ ἄλλο τί ἐστι σημαινόμενον τοῦ ἐκ μὴ ὄντος ἢ τὸ κυρίως . διὰ τοῦτο καί , φησίν , ἀπέστησαν τοῦ ὅλως γένεσιν εἷναι ὑποτίθεσθαι , καὶ ἀπεφήναντο μηδὲν γίνεσθαι . δῆλον ὅτι καὶ τὸ μὴ ἐξ ὄντος γίνεσθαι τοῦτο σημαίνει . ἢ τὸ ὂν ἢ τὸ μὴ ὂν γίνεσθαι κυρίως ἄν λέγοιτο , ὅταν μὴ ὃν γίνηταί τι ᾗ μὴ ὄν . ] οὐ μόνον τὸ κυρίως μὴ ὂν τοῦτο σημαίνει τὸ ῄ μὴ ὄν , ἀλλὰ καὶ τὸ κυρίως ὂν τὸ ᾖόν . ὅπερ ἐκεῖνοι μὲν οὐ διελόντες ἀπέστησαν . μὴ διελόντες τὸ ὂν εἰς τὸ κατὰ συμβεβηκὸς καὶ τὸ καθ’ αὑτό . μηδὲν τῶν ἄλλων , τουτέστι μὴ εἶναι πλῆθός τι , ἀλλ’ ἓν εἶναι μόνον τὸ ὂν καὶ μηδὲν εἶναι τῶν ἄλλων τι τῶν παρὰ τὸ ὄν . ταῦτα δὲ εἶεν ἄν τὰ τινὰ μὴ ὄντα , ἅπερ οὐκ εἶναί φασιν . p . 191b15 Ἐκ γὰρ τῆς στερήσεως , ὅ ἐστι καθ’ αὑτὸ μὴ ὄν , οὐκ ἐνυπάρχοντος γίνεταί τι . Λέγομεν , φησί , καὶ ἡμεῖς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὸ ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · γίνεται γὰρ ἐκ τῆς στερήσεως , ἥτις ἐστὶ καθ’ αὑτὸ μὴ ὄν , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὸ ἐκ τῆς στερήσεως γίνεται οὐκ ἐνυπάρχει γὰρ ἐν τῷ γινομένῳ ἡ στέρησις ) , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · καθ’ αὑτὸ γὰρ μόνως ἐκ τῆς ὕλης . δύναται δὲ καὶ ἐκ μὴ ὄντος ἐκ τῆς ὕλης γίνεσθαι λέγεσθαι , διότι κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὃν ἡ ὕλη διὰ τὸ ἐνυπάρχειν αὐτῇ τὴν στέρησιν . οὕτως δὲ δύναται καὶ ἐνυπάρχειν τὸ μὴ ὂν τοῖς γινομένοις , ἀλλ’ οὐ τὸ καθ’ αὑτὸ μὴ ὂν ἀλλὰ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὄν , ἡ ὅλη , ᾧ συμβέβηκε τὸ μὴ ὄν . θαυμάζεται δὲ τοῦτο καὶ ἀδύνατον οὕτως δοκεῖ , γίνεσθαι ἐκ μὴ ὄντος . ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι ‘λέγομεν ἐκ μὴ ὄντος καὶ ἡμεῖς γίνεσθαι , ἐκ μὴ ὄντος δ’ οὐ καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός’ τοῦτο , φησίν , αὐτὸ θαυμαστὸν δοκεῖ εἶναι καὶ ἀδύνατον , τὸ γίνεσθαί τι ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλ’ οὐκέτι ἀδύνατον δόξειεν εἶναι κατὰ τὰς ἡμετέρας ὑποθέσεις . ὡσαύτως δὲ οὐδὲ ἐξ ὄντος οὐδὲ τὸ ὂν γίνεσθαι , πλὴν κατὰ συμβεβηκός . τοῦτο συνεχὲς πρὸς τὸ ἄνω “ ἡμεῖς δέ φαμεν γίνεσθαι μὲν οὐδὲν ἁπλῶς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ὅμως μέντοι γίνεσθαι καὶ ἐκ μὴ ὄντος κατὰ συμβεβηκός ” , εἶτα ἐφεξῆς ὡσαύτως δὲ οὐδ’ ἐξ ὄντος οὐδὲ τὸ ὂν γίνεσθαι , πλὴν κατὰ συμβεβηκός . ὥσπερ , φησίν , ἐκ τοῦ μὴ ὄντος λέγομεν γίνεσθαι , ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὸ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , οὕτως καὶ ἐκ τοῦ ὄντος κατὰ συμβεβηκὸς γίνεται τὰ γινόμενα . τοῦτο δ’ ἐπὶ τῆς προσεχοῦς γενέσεως · γίνεται γὰρ ἐξ ὄντος τοῦ ἀέρος τὸ πῦρ , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ἐξ ὄντος δέ , διότι συνέβη ἀέρα εἶναι τὸν εἰς πῦρ μεταβάλλοντα . πῶς δὲ κατὰ συμβεβηκὸς εἴπομεν , διὰ τὸ μηδὲν συντελεῖν τὸ ἀέριον εἶδος εἰς τὴν τοῦ πυρὸς γένεσιν γίνεται γοῦν καὶ ἐκ τῶν ἄλλων πάντων ) , καὶ ὅτι οὐ γίνεται μέρος τοῦ πυρὸς ὁ ἀὴρ ἀλλ᾿ ὑπεξίσταται . οἷον εἰ ἐκ τοῦ ζῴου ζῷον γίγνοιτο καὶ τινὸς ζῴου τὶ ζῷον . ὅτι τὸ ὂν ὅταν λέγωμεν ἐξ ὄντος γίνεσθαι , οὐ καθὸ ὄν ἐστιν ἐξ οὗ γίνεται οὕτως λέγομεν ἐξ αὐτοῦ γίνεσθαι αὐτό , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἐξ ὄντος , πιστοῦται νῦν διὰ τῶν παραδειγμάτων . λέγομεν γάρ , φησί , ζῷον ἐκ ζῴου γίνεσθαι , ἐκ ζῴου δὲ νῦν λέγομεν , ὡς ἐξ ὑλικοῦ αἰτίου · περὶ τούτου γὰρ νῦν ὁ λόγος . οὐδὲ γὰρ ὡς ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπον , ὡς ἐκ ποιητικοῦ αἰτίου , ἀλλ’ ὡς ἐξ ἵππου μὲν σφῆκας , ἐκ ταύρου δὲ μελίσσας · ἵπποι μὲν σφηκῶν γενέσεις , ταῦροι δὲ μελισσῶν . ὅταν οὖν λέγωμεν ζῷον ἐκ ζῴου γίνεσθαι , οἷον ἐξ ἵππων σφῆκες , οὐ δήπου τοῦτο λέγομεν , ὅτι ᾗ ζῷον ὁ ἵππος μεταβάλλει εἰς ζῷα τοὺς σφῆκας οὐδὲ γὰρ ὑπόκειται τοῖς σφηξὶν ὡς ὕλη ὁ ἵππος ) , ἀλλὰ τοῦτο λέγομεν , ὅτι ἔκ τινος ᾧ συμβέβηκε ζῴῳ εἶναι ἄλλο τι γίνεται ᾧ καὶ αὐτῷ ζῴῳ εἶναι ὑπάρχει . οὕτως οὖν καὶ εἰ γίνοιτο ὕδωρ ἐξ ἀέρος , τὸ ὂν ἐξ ὄντος γίνεσθαι λέγομεν , οὐχ ὅτι τὸ ἤδη ὂν γίνεται οὐδ’ ὅτι τὸ γινόμενον ἔστι πρὶν γενέσθαι , ἀλλ’ ὅτι ἔκ τινος οὗ τὸ ὂν κατηγορεῖται , κατὰ συμβεβηκὸς γίνεται ἕτερόν τι ὃ καὶ αὐτὸ ὂν ὑπάρχει . εἰπὼν δὲ εἰ ἐκ ζῴου ζῷον γίνοιτο , ἐπειδὴ οὐδὲν ἁπλῶς ὡς ζῷον γίνεται , ἀλλὰ τὸ γινόμενον πάντως τὶ ζῷόν ἐστιν , ἐπήγαγε καὶ ζῴου τὶ ζῷον . γίνοιτο γὰρ ἄν οὐ μόνον ἐκ τινὸς ζῴου κύων , ἀλλὰ καὶ ἐκ ζῴου · οὐχ ᾗ γὰρ ζῷον · ὑπάρχον γὰρ ἤδη τοῦτο . ὥσπερ γὰρ ἀληθές ἐστι τὸ εἰπεῖν ὅτι γίνεται ἐξ ἵππου κύων τυχὸν ἢ σφῆκες ἢ ἕτερόν τι , οὕτως ἐστὶν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι καὶ ἐκ ζῴου γέγονε κύων . ἀλλ’ εἰ καὶ λέγομεν ἐκ ζῴου ζῷον γεγονέναι , οὐχ ᾗ ζῷον λέγομεν τὸ ἐξ οὗ γίνεται , οὕτως γεγονέναι ἐξ αὐτοῦ τὸ ζῷον . εἰ γὰρ ᾗ ζῷον τὸ ἐξ οὗ οὕτως γίνεται , οὐδ’ ἄν ἐγένετο · ἤδη γὰρ ὑπάρχον ἐν τῷ ἐξ οὗ τὸ ζῷον . δῆλον ἄρα ὅτι οὐχ ᾗ ζῷον τὸ ἐξ οὗ , οὕτως ἐξ αὐτοῦ ζῷον , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἐκ ζῴου , ὥσπερ εἴπομεν . p . 191b23 Εἰ δὲ τι μέλλει γίνεσθαι ζῷον μὴ κατὰ συμβεβηκός , οὐκ ζώου ἔσται . Εἰ γίνεται , φησίν , ἐκ τινὸς ζῴου μὴ κατὰ συμβεβηκὸς ἐξ ἐκείνου ἀλλὰ καθ’ αὑτό , οὐκ ἐκ ζῴου ἔσται γινόμενον ἀλλ’ ἐκ μὴ ζῴου , οἷον ἐκ τοῦ σπέρματος ἢ ἐκ τῆς ὕλης . ὥσπερ οὖν , φησίν , ἐπὶ τούτων ἔχει , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ ὄντος εἰ γίνοιτό τι ἁπλῶς ὄν , οὐκ ἐξ ὄντος γενήσεται ἤδη γὰρ ἔστιν ) , ἀλλ’ ἐκ τοῦ πάντῃ μὴ ὄντος . ἀλλ’ οὐδὲ ἐκ μὴ ὄντος ἁπλῶς δυνατὸν γενέσθαι · τὸ γὰρ κυρίως ἐκ μὴ ὄντος εἴπομεν σημαίνειν τὸ ᾗ μὴ ὅν , τὸ δὲ καθ’ αὑτὸ εἴρηται τὸ μέρος γινόμενον τοῦ ὑποκειμένου · ἀδύνατον ἄρα γενέσθαι τὸ ἁπλῶς ὄν , ἀλλὰ τὸ τὶ ὂν γίνεται ἐκ τινὸς μὴ ὄντος οὐ καθὸ μὴ ὂν οὐδὲ γὰρ ὑπομένει τὸ ὂν τὸ μὴ ὄν ) , ἀλλ’ ᾗ κατὰ συμβεβηκὸς μόνον . ζητήσεις δ’ εἰ καλῶς εἴρηται τὸ ἐκ τοῦ ζῴου ζῷον γίνεσθαι , οἷον εἰ ἐξ ἵππου κύων γίνοιτο ἢ σφῆκες ἢ ἐκ ταύρων μέλισσαι · οὐδὲ γὰρ ἐκ ζῴων ὄντων ταῦτα γίνεται , ἀλλ’ ὥσπερ καὶ ἐξ ἄλλης τινὸς ὕλης φθαρέντος τοῦ ζῴου καὶ τῆς ὕλης αὐτοῦ ἀναλυθείσης καὶ οὕτως ἄλλο εἶδος προσλαβούσης ζῴου . ὥστε ἐπὶ τούτων πάντων οὐχ ὡς ἐκ ζῴου ζῷον γέγονεν , ἀλλ’ ἐκ μὴ ζῴου ζῷον . ὥστ’ ἐπὶ τούτων περιττὴ ἡ ] ἐπεξεργασία τὸ λέγειν ὅτι οὐχ ᾗ ζῷον γέγονεν ἐνυπῆρχε γάρ ) , ἀλλ’ ᾗ τὶ ζῷον , οἷον ἵππος . καὶ γὰρ ἀληθῶς καὶ ᾗ ζῷον ἐκ τούτων γέγονεν · οὐ γὰρ ἐκ ζῴου γέγονεν . εἰ δὲ λέγοι τις ὅτι ποτὲ γέγονε ζῷον , τί μᾶλλον ἐπὶ τούτου ἐρεῖς ἢ ἐφ’ ἡστινοσοῦν ἄλλης ὕλης ; ἕκαστον γὰρ δύναταί ποτε ὕλη γεγενῆσθαι ζῴου . εἰ οὖν δεῖ πρὸς τὰ νῦν λεγόμενα οἰκειοτέροις χρήσασθαι παραδείγμασι , χρησόμεθα τοῖς ἐκ σκωλήκων καὶ καμπῶν γινομένοις πτηνοῖς · κάμπαι γάρ τινες πρότερον οὖσαι καὶ σκώληκες μὴ φθαρεῖσαι ἐξ εἴδους εἰς εἶδος μεταβάλλουσι . καὶ ἔστιν ἐνταῦθα γένεσις ἐκ ζῴου εἰς ζῷον · μεῖναν γὰρ ζῷον γέγονεν ἕτερον ζῷον . καὶ δῆλον ὅτι ἐνταῦθα οὐχ ᾗ ζῷον ἡ γένεσις . ἦν γὰρ ζῷον μηδὲν παρατρέψαν τῆς τοῦ ζῴου οὐσίας · τὸν γὰρ αὐτὸν ὁρισμὸν τοὐ ζῴου καὶ ὅτε ἦν κάμπη ἢ σκώληξ ἐπεδέχετο , καὶ μετὰ ταῦτα ὅτε γέγονε πτηνόν . γέγονεν οὖν οὐκ ἐκ ζῴου ζῷον οὐδ’ ᾗ ζῷον , ἀλλ’ ἐκ τινὸς ζῴου τὶ ζῷον . τινὸς δὲ ὅταν εἴπω , τὸ εἶδος λέγω · οἷον ἐκ τοιοῦδε εἴδους ζῴου τοιόνδε εἶδος ζῴου . εἰ δὲ ᾗ ζῷόν ἐστιν ἐγένετο , ἐξ οὐ ζῴου ἄν ἐγένετο οὐδὲ γὰρ ἔστι πρὶν γενέσθαι ) , οἷον ὡς οἱ ἐκ τῶν σπερμάτων γινόμενοι σκώληκες · γίνονται γὰρ ἡ ζῷα , ἀλλ’ οὐκ ἐκ ζῴων . p . 191b26 Ἕτι δὲ τὸ εἶναι ἅπαν μὴ εἶναι οὐκ ἀναιροῦμεν . ἐπειδὴ εἶπεν ‘οὔτε ἐξ ὄντος γίνεται οὔτε ἐκ μὴ ὄντος’ , δοκεῖ δὲ τοῦτο τὸ ἀξίωμα τῆς ἀντιφάσεως ἀναιρεῖν , οὐκ ἀναιροῦμεν , φησί , τοῦτο · λέγομεν γὰρ καὶ ἐξ ὄντος καὶ ἐκ μὴ ὄντος , καὶ οὐκ ἀντιφάσει περίπιπτομεν . οὐ γὰρ κατὰ ταὐτὰ ἢ ἐξ ὄντος καὶ μὴ ὄντος λέγομεν , ἢ μήτε ἐξ ὄντος μήτε ἐκ μὴ ὄντος · ἐξ ὄντος μὲν γάρ , ἐπειδὴ ἕτερόν τί ἐστιν ἐξ οὗ γίνεται , ἐκ μὴ ὄντος δέ , ἐπειδὴ μὴ ἔστι τοῦτο ὃ γίνεται . καὶ συντόμως εἰπεῖν , διὰ τὴν στέρησιν οὔτε ἐξ ὄντος ᾗ ὂν γίνεται , διότι συνυπάρχει τῇ ὕλῃ ἡ στέρησις καὶ ταύτῃ ἐκ μὴ ὄντος καθ’ αὑτὸ γὰρ μὴ ὂν ἡ στέρησις ) , οὔτε ἐκ μὴ ὄντος ᾗ μὴ ὄν , διότι οὐκ ἔστι συνουσιωμένη ἡ στέρησις τῇ ὕλῃ , ἀλλ’ ὑποχωρεῖ τὸ εἶδος ἐπιόν . p . 191b27 Εἷς μὲν δὴ τρόπος οὗτος , ἄλλος δὲ ὅτι ἐνδέχεται τὰ αὐτὰ λέγειν κατὰ τὴν δύναμιν καὶ ἐνέργειαν . Ἐλέγξας ἐκ τοῦ καθ’ αὑτὸ καὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς τὰς περὶ τῆς γενέσεως φερομένας ἀπορίας , νῦν ἐλέγχει καὶ ἐκ τοῦ δυνάμει καὶ ἐκ τοῦ ἐνεργείᾳ . λέγομεν γὰρ ἐξ ὄντος γίνεσθαι τὰ γινόμενά ἐκ τοῦ δυνάμει μὲν ὄντος ἐνεργείᾳ δὲ μὴ ὄντος , τοιοῦτον δ’ ἡ ὕλη , ὥστε εἰ λέγομεν ἐξ ὄντος γίνεσθαι , οὔ φαμεν εἶναι τὸ γινόμενον πρὶν γενέσθαι · οὐ γὰρ ἐκ τοῦ ἐνεργείᾳ ὄντος φαμὲν τὸ ἐνεργείᾳ ὃν γίνεσθαι , ἀλλ’ ἐκ τοῦ δυνάμει μὲν ὄντος ἐνεργείᾳ , δὲ μὴ ὄντος . οὕτως κἂν ἐκ μὴ ὄντος λέγωμεν , οὐκ ἐκ τοὐ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος φαμέν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐνεργείᾳ μὲν μὴ ὄντος δυνάμει δὲ ὄντος . ὥστε διὰ τούτων οὔτε τὴν γένεσιν ἀναιροῦμεν , καὶ τὰς ἀπορίας δι’ ὧν ἀναιρεῖσθαι ἐδόκει ἡ γένεσις ἐπιλυόμεθα . p . 191b29 Τοῦτο δ’ ἐν ἄλλοις διώρισται δι’ ἀκριβείας . Ἐv τῷ Θ τῆς Μετὰ τὰ φυσικά · ὅλον γὰρ τὸ βιβλίον ἐκεῖνο εἰς τοῦτο ἀνάλωσε , λέγων τί ποτέ ἐστι τὸ δυνάμει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ . ὥ στε ( ὅπερ ἐλέγομεν ) λύονται δι’ ἃς ἀναγκαζόμενοι ἀναιροῦσι τῶν εἰρημένων ἔνι . τῶν εἰρημένων , τῶν φυσικῶν πραγμάτων , ἔνια ἀναιροῦσι , τὰ γενητὰ καὶ τὰ φθαρτά . αὕτη γὰρ ἂν ὀφθεῖσα ἡ φύσις πᾶσαν ἔλυσεν αὐτῶν τὴν ἀπορίαν . αὐτὴ ἡ φύσις ἡ τοῦ καθ’ αὑτὸ καὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς καὶ τοῦ δυνάμει καὶ τοῦ ἐνεργεία ἀναφανεῖσα · εἰ γὰρ ἐπέστησαν τῇ διαιρέσει ταύτῃ τῶν πραγμάτων , λελυκότης ἦσαν ἄν τὰς ἀπορίας δι’ ἃς τὴν γένεσιν ἀνῄρουν . p . 191b35 Ἡμμένοιμὲν οὖν καὶ ἕτεροί εἰσιν αὐτῆς , ἀλλ’ ουχ ικανως . Ἀποδεδωκὼς τὸν περὶ τῆς ὕλης λόγον καὶ δείξας ὅτι ταύτῃ μόνον λύοιντο ἄν αἱ τῶν παλαιῶν περὶ τῆς τῶν φυσικῶν πραγμάτων γενέσεως ἀπορίαι , νῦν βούλεται δεῖξαι ὅτι τῶν πρὸ αὐτοῦ οὐδεὶς διηρθρωμένως οὕτως τὸν περὶ αὐτῆς ἀποδέδωκε λόγον . φησὶν οὖν ὅτι ταύτης τῆς ὕλης , ἧς ἡμεῖς τὸν λόγον ἀποδεδώ|καμεν , ἥψαντο μὲν καὶ ἔνιοι τῶν πρὸ ἡμῶν , οὐχ ἱκανῶς δέ . ὅσοι μὲν γὰρ ἓν τὸ στοιχεῖον ὑποτιθέμενοι εἰδοπεποιημένον τοῦτο ἔλεγον ἢ τῶν τεσσάρων ἓν ἡ ἕτερόν τι μεταξὺ τούτων , οὐδ’ ὅλως εἰς ἔννοιαν ἦλθον τῆς ὕλης , Πλατῶν δ’ ἦλθεν εἰς τὴν ἔννοιαν τὴν περὶ τῆς ὕλης . εἰ γάρ , φησί , τιθήνην αὐτὴν καὶ δεξαμενὴν τῶν εἰδῶν ἑτέραν αὐτὴν πάντων τῶν εἰδῶν εἶναί φησι , σαφῶς οὖν λέγει αὐτὸ τοῦτο · ‘δέχεται γάρ’ , φησί , ‘ πάντα καὶ μορφὴν οὐδενί ποτε τῶν εἰσιόντων τὴν αὐτὴν εἴληχχεν οὐδαμῇ οὐδαμῶς’ . ὥστε ἥψατο τῆς φύσεως τῆς ὕλης , ὅτι τὸ ἀνείδεον ἐστι καὶ πᾶσιν ὑποκείμενον , οὐχ ἱκανῶς δὲ τὸν περὶ αὐτῆς ἀποδέδωκε λό - γον . οὐ γὰρ διέκρινεν αὐτὴν τῆς στερήσεως , ὥσπερ ἡμεῖς . ἡμεῖς μὲν γάρ φαμεν , ὅτι εἰ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ταὐτόν ἐστι τῇ στερήσει , ἀλλ’ οὖν τῷ λόγῳ διακρίνεται , καὶ διεκρίναμεν αὐτὴν καὶ ἐκ τῆς ἡμετέρας χρήσεως , καὶ ὅτι ἡ μὲν ὕλη ὑπομένει τὸ εἶδος ἐπιὸν ἡ δὲ στέρησις οὐχ υπομενει , ὁ δὲ Πλατῶν εἰ καὶ φαίνεται λέγων καὶ αὐτὸς τρεῖς ἀρχὰς τό τε μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ ἔτι τὸ ἐν , ὅπερ τὸ εἶδος ἔλεγεν , ἀλλ’ οὖν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἐπὶ τῆς ὕλης ἄμφω ἔφερεν ὀνόματα γὰρ δύο καθ’ ἑνὸς πράγματος κατηγορεῖ · τὴν γὰρ ὕλην μέγα καὶ μικρὸν ἐκάλει ) . ὥστε οὐχ ὁμοίως ἡμῖν τὴν τριάδα τῶν ἀρχῶν εἰσέφερεν · ἡμεῖς μὲν γὰρ τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν εἰ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ τὸ αὐτὸ λέγομεν , ἀλλ’ οὖν τῷ λόγῳ διάφορα εἶναί φαμεν , αὐτὸς δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν οὐ μόνον τῷ ὑποκειμένῳ ἔλεγεν , ἀλλὰ καὶ τῷ λόγῳ , ὀνόματι δὲ μόνον τὴν διαφορὰν εἶναι , ὡς ἔχει ἐπὶ τῶν πολυωνύμων πραγμάτων . εἰ δέ τις εἴποι μὴ ταὐτὸν σημαίνειν τῷ Πλάτωνι τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ἀλλ’ ἐπὶ διαφόρων κατηγορεῖσθαι , οὐ δήπου δείξει ὅτι τὸ μὲν ἕτερον ἐπὶ τῆς ὕλης ἔφερε τὸ δὲ λοιπὸν ἐπὶ τῆς στερήσεως , ἀλλ’ εἰ καὶ συγχωρήσομεν ἕτερον σημαίνειν τῷ Πλάτωνι τὸ μέγα καὶ ἕτερον τὸ μικρόν , ἀλλ’ οὖν πάντως δύο ὑλῶν ἄν εἶεν σημαντικά , ὥστε οὐδὲν ἧττον οὐ διακέκριται τῆς ὕλης ἡ στέρησις . τὸ μὲν γὰρ νομίζειν , ὅτι οὐδ’ ὅλως εἶναι ἐνόμιζεν ὁ Πλάτων τὴν στέρησιν , εὔηθες · οὗτος γοῦν ἐστιν ὁ λέγων εἶναί τι μὴ ὄν , ὃ μὴ παρ’ ἔλαττόν ἐστι τοῦ ὄντος , καὶ εἰ μηδὲν εἶδός φησιν ἔχειν τὴν ὕλην , ᾔδει δήπου τὴν στέρησιν τῶν εἰδῶν ἐνοῦσαν αὐτῇ , ὥστε οὐκ ἠγνόει ὅτι ἔστιν ἡ στέρησις . πάλιν γοῦν φησιν αὐτὸς εἶναι μὲν πάντα κατὰ τὸ εἶδος , γίνεσθαι δὲ κατὰ τὴν μετάληψιν , φθείρεσθαι δὲ κατὰ ἀποβολήν , ὥστε τὸ ἀποβάλλον τὸ εἶδος στέρησιν ἔχει τοῦ εἴδους . εἰ οὖν ἔστι μὲν ἡ στέρησις , μηδὲν δέ φησι περὶ αὐτῆς , ἤτοι διὰ τὸ τὴν αὐτὴν εἶναι νομίζειν τῷ εἴδει ἢ τὴν αὐτὴν τῇ ὕλῃ · ἀλλὰ τῷ μὲν εἴδει οὐκ ἄν εἶναι τὴν αὐτὴν ἐνόμισεν ἦν γὰρ ἄν ἅμα τὰ ἐναντία ) , ὥστε εὔλογον τῇ ὕλῃ τὴν αὐτὴν εἶναι νομίζειν . εἰ δὲ τὴν αὐτὴν τῇ ὕλῃ , ἢ καὶ τῷ ὑποκειμένῳ καὶ τῷ λόγῳ τὴν αὐτήν , ἢ λόγῳ μὲν ἑτέραν ὑποκειμένῳ δὲ μόνῳ τὴν αὐτήν . εἰ μὲν οὖν ἑτέραν τῷ λόγῳ αὐτὴν ὑπελάμβανεν , ὥσπερ καὶ ἡμεῖς , ἔδει αὐτὸ τοῦτο διορίσαι καὶ διαστείλασθαι , εἰ δὲ μὴ φαίνεται τοῦτο ποιῶν , δῆλον δήπου ὅτι καὶ τῷ ὑποκειμένῳ καὶ τῷ λόγῳ τὴν αὐτὴν ὑπελάμβανεν εἶναι αὐτὴν τῇ στερήσει . Ὁ μὲν οὖν Ἀριστοτέλης ταῦτα . ὁ δὲ Πλατῶν ὅτι μὲν τὴν ὕλην οὐ ταὐτὸν εἶναι τῇ στερήσει ὑπετίθετο , σαφῶς οὕτως οὐκ ἔστιν αὐτὸν εὑρεῖν λέγοντα , ὅτι δὲ ἑτέραν ἥδει οὖσαν τῆς ὕλης τὴν στέρησιν , σαφὲς ἐκ τῶν εἰρημένων · εἰ γὰρ λέγει τὴν ὕλην μητέρα καὶ τιθήνην καὶ δεξαμενὴν τῶν εἰδῶν καὶ μηδὲν εἶδος ἔχειν τῶν εἰσιόντων , δῆλον ὅτι στέρησιν εἶχε τῶν εἰδῶν . ὅταν οὖν δέχηται τὰ εἴδη , οὐ δήπου ἅμα καὶ τὴν στέρησιν αὐτῶν ὧν δέχεται ἔχειν δύναιτ’ ἄν . συμβήσεται γὰρ τὸ αὐτὸ ἅμα καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι · ὥστε ἐν τῷ δέχεσθαι τὰ εἴδη ἀποβάλλει τὴν τούτων στέρησιν , εἰ δὲ τοῦτο , ἑτέρα ἄν εἴη παρὰ τὴν στέρησιν . καὶ εἴ φησιν εἶναι πάντα κατὰ τὸ εἶδος , γίνεσθαι μὲν κατὰ τὴν μετάληψιν τοῦ εἴδους , φθείρεσθαι δὲ κατὰ τὴν τούτου ἀποβολήν , τὸ δ’ ἀποβάλλον τὸ εἶδος ἡ ὕλη , καὶ ἡ ἀποβολὴ τοῦ εἴδους οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ στέρησις εἴδους , πρὶν ἄρα ἀποβάλῃ τὸ εἶδος ἐκεχώριστο αὐτῆς ἡ στέρησις · ὥστε ἕτερον εἶναι τὴν ὕλην τῆς στερήσεως ἐνόμιζεν . εἰ δὲ μὴ σαφῶς οὕτως ἐπὶ λέξεως λέγει ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι ἕτερόν ἐστι τῷ λόγῳ ἡ στέρησις τῆς ὕλης , οὐδὲν θαυμαστόν · αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ Ἀριστοτέλης ὁ εἰπών , ὅτι οὐκ ἄν ἡμεῖς οὕτως διηρθρωμένην περὶ τῶν πραγμάτων ἔχειν τὴν γνῶσιν ἠδυνήθημεν , μὴ παρὰ τῶν παλαιοτέρων τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ σπέρματα τῆς ζητήσεως εἰληφότες · καὶ οὐδέν γε θαυμαστὸν τῶν ἄλλων ἡμῖν τὰς ἀφορμὰς τῆς τῶν πραγμάτων γνώσεως δεδωκότων αὐτοὺς ἡμᾶς τὰ παρ’ ἐκείνων πλατύνειν καὶ διαρθροῦν . p . 191b36 Πρῶτον μὲν γὰρ ὁμολογοῦσιν ἁπλῶς γίνεσθαί τι ἐκ μὴ ὄντος , ᾗ Παρμενίδην ὀρθῶς λέγειν . Ὅτι ἥψαντο μὲν τοῦ περὶ τῆς ὕλης λόγου οὐχ ἱκανῶς δέ , πρῶτον μὲν οὖν δείκνυσιν ἐκ τοῦ ἀποδέχεσθαι τοὺς Παρμενίδου λόγους . εἰ γὰρ συνεχώρουν τὸ ὂν ἓν σημαίνειν , τοῦτο δὲ ἀγένητον εἶναι , ἔλεγον δὲ καὶ γίνεσθαί τινα , ἀνάγκη πᾶσα ἐκ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος γίνεσθαι • τὸ γὰρ ὁπωσοῦν ὂν ἓν εἶναι καὶ ἀγένητον . καὶ πάλιν , εἰ συνεχώρουν τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὂν εἶναι , τὸ ὂν δὲ ἀγένητον εἶναι , τὸ γινόμενον ἄρα ἐκ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος ἔλεγον γίνεσθαι . ὥστε διὰ μὲν τοῦ τὸ γινόμενον ἐκ μὴ ὄντος λέγειν γίνεσθαι , ἐπειδὴ τὸ μὴ ὂν τὴν ὕλην ἐκάλουν ἐκ γὰρ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος κοινὴ δόξα τῶν φυσικῶν μηδὲν ἄν γίνεσθαι ) , εἰς ἔννοιαν τῆς ὕλης ἦλθον ἥτις οὐδέν ἐστι τοιοῦτον οἷον τὰ γινόμενα , διὰ δὲ τὸ ἁπλῶς μὴ ὂν καλεῖν τὴν ὕλην οὐ κατωρθωμένην ἔσχον αὐτῆς τὴν ἔννοιαν · οὐ γάρ ἐστιν ἁπλῶς μὴ ὄν , ἀλλὰ πῇ μὴ ὄν ( κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ μὴ ὂν διὰ τὸ τὴν ἔχειν ) , καὶ ἐνεργείᾳ μὲν μὴ ὂν δυνάμει δ’ ὄν . ἁπλῶς δὲ μὴ ὂν ἔλεγον τὴν ὕλην , ᾗ συνεχώρουν ταῖς Παρμενίδου προτάσεσι τῇ τε λεγούσῃ τὸ ὂν ἓν σημαίνειν καὶ τῇ λεγούσῃ τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν · εἰ γὰρ ἓν τὸ ὂν ἔλεγεν ὁ Παρμενίδης , πᾶν δ’ εἴ τι παρὰ τοῦτο μὴ ὂν εἶναι οὐ τὶ μὴ ὂν ἀλλ’ ἀπλῶς μὴ ὄν , ἀνάγκη πᾶσα τὸν ἀποδεχόμενον τὴν δόξαν ταύτην τὴν λέγουσαν τὸ ὂν ἓν εἶναι καὶ ἀγένητον , λέγοντα δὲ γένεσιν εἶναι , ἐπειδὴ ἐκ τοῦ ὄντος οὐδὲν δύναται γενέσθαι ἀμετάβλητον γὰρ τοῦτο ) , ἐκ τοῦ ἀντικειμένου αὐτῷ λέγειν γίνεσθαι , τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , κἂν μὴ διαρρήδην τοῦτο λέγῃ . ὥστε οὐ σῴζει Πλατῶν τὴν τῆς ὕλης φύσιν ἁπλῶς μὴ ὂν αὐτὴν λέγων ἐξ ἧς γίνεται τὰ γινόμενα , ἥτις πῇ μὲν ἔστι πῇ δ’ οὔ · δυνάμει μὲν γὰρ ἔστιν ἐνεργείᾳ δ’ οὔ , καὶ καθ’ αὑτὸ μὲν ὂν κατὰ συμβεβηκὸς δὲ οὐκ ὂν διὰ τὸ ἔχειν τὴν στέρησιν , ἥτις ἐστὶ καθ’ αὑτὸ οὐκ ὄν . εἴρηται δὲ καὶ περὶ τούτων ἱκανῶς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ὅτι τὸ ὂν ὁ Πλατῶν τὸ νοητὸν ἔλεγεν , καὶ ὅτι οὐ τὸ μηδαμῇ μηδαμῶς ὂν εἰσῆγεν , ἀλλὰ τὸ κατὰ τὴν ἑτερότητα μὴ ὄν . p . 29a1 Εἶτα φαίνεται εἴπερ ἐστὶν ἀριθμῷ , καὶ δυνάμει μόνον μίαν εἶναι . οὐ γὰρ φαίνονται διαστελλόμενοι ταῦτα , ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης . καὶ ἄλλως εἰ ἔλεγον ἐκ τοῦ ἀπλῶς μὴ ὄντος γενέσθαι τὰ γινόμενα ἐκ τῆς ὕλης λέγοντες κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον , δῆλον ὅτι διὰ τὸ ἕν τι λαμβάνειν τὴν ὕλην μετὰ τῆς στερήσεως , ἥτις ἡ στέρησις ἀπλῶς μὴ ὄν ἐστι . p . 192a2 Τοῦτο δὲ διαφέρει πλεῖστον . οὐ τὸ τυχὸν διαφέρει τὸ λέγειν καὶ ἀριθμῷ καὶ λόγῳ μίαν εἶναι τοῦ λέγειν ἀριθμῷ μὲν μίαν εἶναι λόγῳ δὲ δύο διὰ τὴν στέρησιν , ἀλλὰ πολλὴ τούτων ἐστὶν ἡ διαφορά . πόση δ’ ἡ διαφορὰ ἐπιφέρει · καὶ τὴν μὲν ἐγγὺς πως , τὴν ὕλην , τὴν δὲ στέρησιν οὐδαμῶς . ἐγγὺς οὐσίαν τὴν ὕλην φησίν , ὅτι τε μέρος γίνεται τῆς οὐσίας καὶ ὅτι , ὥσπερ ἡ οὐσία ὑπόκειται ταῖς λοιπαῖς κατηγορίαις οὕτως καὶ ἡ ὕλη ταῖς οὐσίαις . διὰ τοῦτο οὐσία πως ἡ ὕλη , ἡ δὲ στέρησις οὐδαμῶς , ἐξισταμένη καὶ ὑποχωροῦσα τοῖς ειοεσιν . p . 192a6 οἱ δὲ τὸ μὴ ὂν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ὁμοίως , ἢ τὸ e 5v συναμφότερον ἡ τὸ χωρὶς ἑκάτερον . Ἡμεῖς μέν , φησίν , οὕτως χωρίζομεν τῆς ὕλης τὴν στέρησιν , ἐκεῖνοι δὲ τὴν ὕλην τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν λέγουσιν , εἴτε δ’ ὅν τι σημαίνει αὐτοῖς ἀμφότερα τὰ ὀνόματα εἴτε διάφορα , ὅμως γοῦν ὕλης σημαντικὰ αὐτοῖς ἐστι τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν . ὥστε , φησίν , ἑτέρως ἡμεῖς τρεῖς ἀρχὰς ὑποτιθέμεθα καὶ ἑτέρως ἐκεῖνοι · ἡμεῖς μὲν γὰρ τρία πράγματά φαμεν ὕλην εἶδος στέρησιν , ἐκεῖνοι δ’ ὀνόματα μὲν τρία , πράγματα δὲ δύο · τὸ γὰρ μέγα καὶ τὸ μικρὸν τῆς ὕλης αὐτοῖς ἐστι σημαντικόν , εἴτε μία αὐτοῖς εἴη ἡ ὕλη εἴτε δύο . μέχρι μὲν γὰρ δεῦρο προῆλθον , ὅτι δεῖ τινα ὑποκεῖσθαι φύσιν . μέχρι μέν , φησί , τοῦ ὑποθέσθαι φύσιν τινὰ ὑποκειμένην τοῖς εἴδεσι πᾶσι καλῶς αὐτοῖς προῆλθεν ὁ λόγος , τὸ δ’ ἑξῆς οὐκέτι · ταύτην γὰρ τὴν φύσιν οὐ μίαν ἀριθμῷ μόνον φασίν , ἀλλὰ καὶ λόγῳ , καὶ οὐχ ὡς ἡμεῖς δύο τῷ λόγῳ . ἀναλαμβάνει δὲ τὰς δείξεις ἐφεξῆς , ὅτι ἑτέρα τῆς ὕλης ἡ στέρησις . p . 192a13 Ἡ μὲν γὰρ ὑπομένουσα συναιτία τῆς τῶν γινομενων ἐστιν , ὥσπερ μήτηρ . Καλῶς καὶ Πλατωνικῶς τὸ συναιτία · τὸ γὰρ κυρίως αἴτιον ἐξῃρῆσθαι δεῖ τοὐ ἀποτελέσματος , ὥσπερ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παραδειγματικόν , συναίτιον δ’ ἡ ὕλη , ὡς συντελοῦσα εἰς τὴν γένεσιν καὶ μέρος γινομένη τοῦ πράγματος . μήτηρ δέ , διότι ὥσπερ ἡ μήτηρ δέχεται τὸ σπέρμα καὶ φυλάττει καὶ τελεσφορεῖ , οὕτω καὶ ἡ ὕλη δέχεται τὰ εἴδη καὶ φυλάττει καὶ ὢ εἰς τὸ τέλειον ἄγει τῇ ἑαυτῆς χορηγίᾳ , ἀεὶ τῇ παρ’ ἑαυτῆς προσθήκῃ ὑποβάθραν τῷ εἴδει ποιοῦσα τῆς τελείας παρουσίας . p . 192a14 Ἡ δὲ ἑτέρα μοίρα τῆς ἐναντιώσεως πολλάκις ἄν φαντασθείη τῷ πρὸς τὸ κακοποιὸν αὐτῆς ἀτενίζοντι τὴν διάνοιαν οὐδ’ εἶναι τὸ παράπαν . Ὥσπερ ἀπολογίαν ὑπὲρ Πλάτωνος ταύτην προσέθηκεν , ἀποδιδοὺς τὴν αἰτίαν διὰ τί μὴ διέκρινε τὴν ὕλην τῆς στερήσεως . εἰ γὰρ ἀποβλέψειέ τις , φησίν , εἰς τὸ κακοποιὸν τῆς στερήσεως , δόξειεν ἄν μηδ’ εἶναι τὸ παράπαν · ἣν δὲ δοκεῖ τις μηδ’ εἶναι , πῶς ἄν διακρίνειε τοῦ ὄντος ; διακρίσεως γὰρ δεῖ καὶ διαστολῆς ἐν τοῖς οὖσιν , οὐκ ἐν τοῖς μὴ οὖσι . κακοποιὸν δέ φησι τὴν στέρησιν , διότι τῆς φθορᾶς αὕτη ἐστὶν αἰτία , ὥσπερ τὸ εἶδος τῆς γενέσεως καὶ τοῦ εἶναι , ἑκάστῳ δὲ τὸ εὖ καὶ τὸ ἀγαθὸν κατὰ τὸ εἶναι . ἐπεὶ οὖν ἡ κοινὴ πάντων ἀρχὴ τἀγαθόν ἐστι , δῆλον ὅτι πᾶν ὅπερ ἔστιν ἀγαθόν ἐστιν · οὐδὲν γὰρ δύναται εἶναι μὴ μετέχον τοῦ ἀγαθοῦ . τὸ εἶναι ἄρα ἑκάστῳ ἀγαθόν , ἐπειδὴ τὸ εἶναι ἐκ τῆς πρώτης ἀρχῆς , αὕτη δὲ τἀγαθόν . εἰ δὲ τὸ εἶναι ἀγαθόν , τὸ μὴ εἶναι κακόν · εἰ δὲ τὸ μὴ εἶναι κακόν , τὸ τοῦ μὴ εἶναι αἴτιον κακοποιὸν ἄν εἴη . ἐπεὶ οὖν οὐδὲ εἶναι δύναται τὸ μὴ μετέχον τοῦ ἀγαθοῦ , κακοποιὸς ἄρα οὖσα ἡ στέρησις οὐδ’ ἂν εἴη ὅλως , εἴ γε τὸ ὂν πάντως καὶ ἀγαθόν . διὰ τοῦτο οὖν , φησί , δόξει μηδὲ εἶναι ὅλως ἡ στέρησις , πάλιν δ’ αὖ εἶναι καὶ αὐτὴν ἀνάγκη , ἐπειδὴ οὐκ ἄνευ ταύτης ἡ γένεσις · τῷ γὰρ ὄντι , ὡς ὁ Θεμίστιός φησι , “ θαυμαστὸν μὲν εἰ ἔστι φθείρουσα | τὸ εἶναι , θαυμαστὸν δὲ εἰ μὴ ἔστι ποιοῦσα τὸ γίνεσθαι · οὐ γὰρ ἄν γίνοιτό τι μὴ φθειρομένου τινός , ἀλλ’ ἦν ἅπαντα ἀίδια . ” p . 192a16 Ὄντος τινος θείου καὶ ἀγαθοῦ καὶ ἐφετοῦ . Πῶς κακοποιὸς ἡ στέρησις διὰ τούτων κατασκευάζει . ὄντος γάρ , φησί , θείου τινός , λέγει δὲ τοῦ εἴδους τοῦ ἐνύλου · οὐχ ὡς ἄν τις γὰρ ὑπολάβοι περὶ τοῦ πρώτου φησὶ τοῦ θείου καὶ ἀγαθοῦ καὶ ἐφετοῦ · τούτῳ γάρ φησιν ἐναντίον εἷναι , τῷ πρώτῳ δὲ οὐδὲν ἐναντίον . θεῖον οὗν φησι τὸ ἔνυλον εἶδος , θεῖον δ’ ὡς παρὰ θεοῦ προιόν , ἀγαθοῦ δέ , διότι τὸ εἶναι ἑκάστῳ ἀγαθόν . τὴν μὲν στέρησιν ἐναντίον φαμὲν τῷ εἴδει , διότι τοῦ μὴ εἶν.αι αἰτία ἡ στέρησις , εἰ δὲ τῷ ἀγαθῷ ἐναντίον ἡ στέρησις , κακον ἡ στέρησις . ἡ δὲ ὕλη οὐκ ἐναντία τῷ εἴδει · ἐφίεται γὰρ αὐτοῦ , φησίν , ὡς αἰσχρὸν καλοῦ καὶ θῆλυ ἄρρενος . ὡς γὰρ μετέχουσα τῆς αἰ - σχρότητος , λέγω δὴ τῆς στερήσεως , οὕτως ἐφίεται τοῦ καλοῦ · κοσμεῖται γὰρ ὑπ’ αὐτοῦ . εἰ τοίνυν ἐφίεται τοῦ εἴδους ἡ ὕλη , οἱ ἄρα ἓν τὴν ὕλην καὶ τὴν στέρησιν νομίζοντες τὴν στέρησιν λέγουσι τοῦ εἴδους ἐφίεσθαι , εἴ γε ταὐτὸν ἡ ὕλη καὶ ἡ στέρησις · τὸ ἐναντίον ἄρα τοὐ ἐναντίου ἐφίεται . τὸ δ’ ἐφιέμενον τοῦ ἐναντίου τῆς αὑτοῦ φθορᾶς ἐφίεται · φθαρτικὰ γὰρ ἀλλήλων τὰ ἐναντία · αὐτό τι ἄρα τῆς ἑαυτοῦ φθορᾶς ἐφίεται , ὅπερ ἀδύνατον · οὐδὲν γὰρ τῆς ἑαυτοῦ φθορᾶς ἐφίεται . καίτοι εἰ ἐφετὸν τὸ εἶδος διότι καὶ τοῦ εἶναι αἴτιον , τὸ δ’ εἶναι ἀγαθόν , ἀνάγκη πᾶσα ἢ αὐτὸ ἑαυτοῦ ἐφίεσθαι ἢ τὸ ἐναντίον αὐτοῦ ἐφίεσθαι , τὴν στέρησιν λέγω ἢ τὴν ὕλην · ἀλλ᾿ οὔτε αὐτὸ ἑαυτοῦ ἐφίεται ἀνενδεὲς γὰρ ἑαυτοῦ , ἐφίεται δέ τις τοῦ ἀπόντος καὶ ὃ μὴ ἔχει ) οὔτε ἡ στέρησις τῆς ἑαυτῆς γὰρ ἄν φθορᾶς ἐφίοιτο ) · λείπεται ἄρα τὴν ὕλην ἐφίεσθαι τοῦ εἴδους · εἰ δὲ ἡ ὕλη τοῦ εἴδους ἐφίεται , ταὐτὸν δὲ τῇ στερήσει ἡ ὕλη , τῆς ἑαυτῆς φθορᾶς ἐφίοιτο ἄν . καὶ ἄλλως εἰ ταὐτὸν ἡ ὕλη τῇ στερήσει , πῶς σῴζοιτο ἄν τὸ τινὸς εἴδους αὐτὴν μεταλαμβάνειν ; εἰ μὲν γὰρ ἡ τοῦ ἀνθρώπου ὕλη ταὐτὸν τῇ ἀνθρωπείᾳ στερήσει , καὶ ἁπλῶς εἰ ἡ τὶς ὕλη τῇ τινὶ στερήσει ταὐτόν , φθειρομένης τῆς στερήσεως τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ γενέσει τοῦ ἀνθρώπου φθαρείη ἄν καὶ ἡ τοῦ ἀνθρώπου ὕλη · τὸ δὲ φθαρὲν πῶς ἄν δέξαιτο τὸ εἶδος ; οὐκ ἐν ὕλῃ ἄρα τὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶδος . καὶ εἰ ἡ τὶς ὕλη τινὶ στερήσει καὶ ἡ ἁπλῶς ὕλη τῇ ἁπλῶς στερήσει ταὐτόν · καὶ ἔμπαλιν εἰ ἡ ἀπλῶς τῇ ἀπλῶς , καὶ ἡ τὶς τῇ τινὶ . εἰ τοίνυν ἡ ἁπλῶς ὕλη ταὐτὸν τῇ ἀπλῶς στερήσει , δῆλον ὅτι κἄν τινὸς μὲν εἴδους μεταλάβοι , τινὸς δὲ μή , φθείροιτ’ ἄν καὶ οὐκ ἄν εἴη ἄφθαρτος . ὥστε εἰ ταὐτὸν τῇ ὕλη ἡ στέρησις , οὔτε ἄφθαρτος ἄν εἴη , οὔτε τὰ εἴδη ἐν ὕλῃ σχήσουσι τὸ εἶναι διὰ τὸ φθαρτὴν αὐτὴν εἶναι · ὡς γὰρ ἡ στέρησις ὑπεξίσταται τῷ εἴδει , οὕτως καὶ ἡ ὕλη ταὐτὸν οὖσα τῇ στερήσει . θεῖον μὲν οὖν τὸ εἶδος , ὡς παρὰ θεοῦ προΪόν , ἀγαθὸν δέ , ἐπειδὴ τὸ εἶναι ἑκάστῳ ἀγαθόν , δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἐφετόν · καὶ πᾶσι γὰρ ἐφετὸν τὸ ἀγαθόν . πῶς δέ φησι τὸ εἶδος μὴ εἶναι ἐνδεές , τὸ δὲ ἐνδεὲς τῆς ὕλης ὑπάρχει ; οὐχ ὅτι οὐ δεῖται τῆς ὕλης πρὸς τὸ εἶναι , ἀλλ’ ὅτι ἡ μὲν ὕλη αἰσχρὰ οὖσα καὶ ἀόριστος δεῖται τοῦ ὁρίζοντος καὶ εἰδοποιοῦντος , τὸ δὲ εἶδος αὐτὸ κάλλος ὂν καὶ ὅρος οὐ δεῖταί τινος εἰς τοῦτο · τὸ γὰρ ἐνδεὲς δεῖ πρῶτον εἶναι , εἶτα ἐνδεὲς ἢ ἀνενδεὲς εἶναι . ἡ μὲν οὖν ὕλη κἄν μὴ δεῖται τοῦ εἴδους εἰς τὸ εἶναι ὅσον ἐπὶ τῷ αὑτῆς λόγῳ , ἀλλ’ οὖν οὖσα ἐνδεής ἐστι καὶ δεῖται τοῦ ὁρισθῆναι καὶ κοσμηθῆναι , τὸ δ’ εἶδος ἔστι καὶ οὐκέτι δεῖταί τινος τοῦ εἰς τάξιν ἢ εἰς ὅρον ἄγοντος . οὐ καθ᾿ αὑτὸ δέ φησι τὴν ὕλην αἰσχράν , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · αἰσχρότης μὲν γὰρ ἡ στέρησις , αἰσχρὸν δ’ ἡ ὕλη διὰ τὸ μετέχειν τῆς στερήσεως . αἰσχρὸν δὲ κατὰ συμβεβηκός · οὐ γὰρ τῷ ἑαυτῆς λόγῳ ἡ γὰρ στέρησις τῷ ἑαυτῆς λόγῳ αἰσχρόν ) , ἀλλ’ ὅτι συνέβη ἐν στερήσει τῶν εἰδῶν αὐτὴν εἶναι . καὶ εἰ πέφυκε τὰ εἴδη ἐπιδέχεσθαι , οὐκ ἂν εἴη καθ᾿ αὑτὴν αἰσχρά · οὐ γὰρ ἄν ποτ·ε τὸ ἐναντίον ἐδέξατο . ὡσαύτως δὲ καὶ θῆλυ κατὰ συμβεβηκός , ἐπειδὴ παθητικὸν μὲν τὸ θῆλυ , ποιητικὸν δὲ τὸ ἄρρεν καὶ εἰδοποιόν · καὶ ἡ ὕλη δὲ παθητικόν , ποιεῖ δ’ εἰς αὐτὴν τὸ εἶδος . p . 192a25 Φθείρεται δὲ καὶ γίνεται ἔστι μὲν ὥς , ἔστι δ’ ὡς οὔ . Δείκνυσι δὲ ἐντεῦθεν ὅτι καὶ ἀγένητος καὶ ἄφθαρτος ἡ ὕλη , ἀγένητος δὲ οὐ κατ’ αἰτίαν , ἀλλὰ κατὰ χρόνον · καὶ τοῦτο δῆλον μὲν καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ἐπιχειρημάτων ἐξ ὧν δείκνυσιν αὐτὴν καὶ ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον , δῆλον δὲ καὶ ἐκ τῶν ἀλλαχοῦ αὐτῷ εἰρημένων περὶ γὰρ τοῦ πρώτου λέγωε φησὶν “ ἐκεὶθεν γὰρ τοῖς πᾶσι τὸ εἶναί τε καὶ ζῆν , τοῖς μὲν τρανέστερον ρον τοῖς δὲ ἀμυδρότερον ” , ὥστε καὶ τῇ ὕλη . καὶ πάλιν “ ἐκ τοιαύτης ἄρα ἀρχῆς ἐξήρτηται ὅ τε οὐρανὸς καὶ ὁ κόσμος ” , ὥστε καὶ τὸ τοῦ κόσμου ὑποκείμενον ) * * * ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν , ὅτι τὴν κατὰ χρόνον γένεσιν ἀναιρεῖ τῆς ὕλης . τί γάρ φησιν ; ὅτι εἰ μὴ εἴη ἀγένητος ἀλλὰ γίνοιτο , ὑποκεῖσθαί δεῖ πρῶτον ἐξ οὗ γίνεται καθ’ αὑτὸ μὴ κατὰ συμβεβηκός , καὶ ταύτῃ τῇ ὑποθέσει δείξας ἄτοπόν τι ἑπόμενον , ἀναιρεῖ μὲν ταύτην , εἰσάγει δὲ τὴν ἐναντίαν . εἰ δὲ λέγει ὅτι εἰ γενητὴ εἴη ἡ ὕλη , δεῖ τι αὐτῆς πρότερον ὑποκεῖσθαι , δῆλον ὅτι κατὰ χρόνον γενητὴν ὑποτίθεται , εἴ γε καὶ | προυποκεῖσθαί τι αὐτῆς ἀνάγκη · ταύτην δὲ τὴν ὑπόθεσιν ἀναιρεῖ · τὸ ἄρα κατὰ χρόνον γενητὸν εἶναι τὴν ὕλην ἀναιρεῖ , οὐ τὸ κατ’ αἰτίαν · τὸ δὲ τῷ κατὰ χρόνον γενητῷ ἀντικείμενον τὸ κατὰ χρόνον ἐστὶν ἀγένητον · κατὰ χρόνον ἄρα ἀγένητον εἶναι βούλεται τὴν ὕλην οὐ κατ’ αἰτίαν . ἔστιν οὖν , φησί , καὶ ἀγένητος καὶ ἄφθαρτος , φθείρεσθαι δὲ καὶ γίνεσθαι λέγοιτο ἄν κατὰ συμβεβηκός · ἐπεὶ γὰρ ἡ στέρησις ἐν τῇ ὕλῃ οὖσα τῇ πααἰσχρόν ρουσίᾳ τοῦ εἴδους φθείρεται καθ’ αὑτό , λέγοιτο ἄν καὶ αὐτὴ κατὰ συμβεβηκὸς φθείρεσθαι · εἰ γὰρ ἀνείδεος ἡ ὕλη , τὸ δ’ ἀνείδεον τοῦτο στερητικόν ἐστι τῶν εἰδῶν , ἐπειδὴ τῶν εἰδῶν παραγινομένων φθείρεται τὸ ἀνείδεον τῆς ὕλης εἰδοποιεῖται γάρ ) , διὰ τοῦτο καὶ αὐτὴ κατὰ συμβεβηκὸς λέγεται φθείρεσθαι · οὐ γὰρ αὐτὸ τὸ εἶναι αὐτῆς καί , ἵνα οὕτως εἴπω , οὐχ ἡ φύσις καὶ ἡ οὐσία αὐτῆς φθείρεται , ἀλλὰ μόνον τὸ ἀνείδεον . ὥσπερ καὶ τοῦ κηροῦ καθ’ αὑτὸ ἀσχηματίστου ὄντος , ὅταν σχηματισθῇ , τὸ μὲν ἀσχημάτιστον αὐτοῦ ἔφθαρται καὶ ταύτῃ λέγοιτο ἄν καὶ ὁ κηρὸς ἐφθάρθαι κατὰ συμβεβηκός ) , οὐ μέντοι αὐτὴ ἡ τοῦ κηροῦ οὐσία ἔφθαρται , οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης ἔστιν εἰπεῖν · ὅτι γὰρ ἡ στέρησις ἐν αὐτῇ οὖσα καθ’ αὑτὸ φθείρεται , λέγοιτο ἂν καὶ αὐτὴ κατὰ συμβεβηκὸς φθείρεσθαι , γίνεσθαι δὲ πάλιν , ὅταν ἀποβαλοῦσα τὸ εἶδος προσλάβῃ τὴν στέρησιν . τῷ γὰρ τὴν στέρησιν ἐν αὐτῇ γενέσθαι καὶ αὐτὴ ἄν γίνεσθαι λέγοιτο κατὰ συμβεβηκός , ἐπεὶ καὶ τῷ ἑαυτῆς λόγῳ ἀνείδεος ἐστιν · ὥσπερ ἄν εἰ τὸν ἀμφορέα φθείρεσθαι λέγοι τις φθαρέντος τοῦ ἐν αὐτῷ οἴνου , ἢ τὸν λευκὸν ἵππον φθαρέντος τοῦ λευκοῦ , γίνεσθαι δὲ πάλιν ἐγγινομένου . Οὕτω μὲν οὖν φθείρεσθαι καὶ γίνεσθαι λέγοιτο ἄν ἡ ὕλη οὐ καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , καθ’ αὑτὸ δέ , φησί , καὶ ἀγένητόν ἐστι καὶ ἄφθαρτον . καὶ ἵνα τοῦτο δείξῃ , ἀποδίδωσι τὸν τῆς ὕλης ὁρισμὸν ἐξ οὗ δείκνυσιν ἀδύνατον αὐτὴν ἢ γενέσθαι ἢ φθαρῆναι · ὕλην γάρ , φησί , λέγω τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ἑκάστῳ , ἐξ οὗ γίνεταί τι ἐνυπάρχοντος μὴ κατὰ συμβεβηκός . τὸ πρῶτον μὲν εἶπε διὰ τὸ τριχῇ διαστατόν · ἔστι γὰρ καὶ τοῦτο ὑποκείμενον πᾶσι τοῖς λοιποῖς ἀλλ’ οὐ πρῶτον , καὶ ἕτερον ἑτέρῳ μερικώτερόν ἐστιν ὑποκείμενον ἀλλ’ οὐ πρῶτον , πρῶτον δ’ ὑποκείμενον πᾶσιν ἡ ὕλη . τὸ δὲ ἐξ οὗ ἐνυπάρχοντος , ὅτι γίνεται καὶ ἐκ τῆς στερήσεως τὰ γινόμενα , ἀλλ’ οὐκ ἐνυπάρχοντος , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ἐκ τῆς ὕλης δὲ καθ’ αὑτό · ἐνυπάρχον γάρ . καὶ ἔχεις ἐντεῦθεν ἐκ τίνος καθ’ αὑτὸ γίνεται τὰ γινόμενα . τοῦ ὅρου οὖν τῆς ὕλης οὕτως ἔχοντος , δείκνυσι τέως ὅτι ἀγένητος οὕτως · εἰ γὰρ γίνεται , ἐκ τινος ὑποκειμένου γενήσεται οὐδὲν γὰρ ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεται ) , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ τῆς ὕλης φύσις , ὃ πρῶτόν ἐστιν ὑποκείμενον · ὥστε ἔσται ὕλη πρὶν γενέσθαι ὕλην . καὶ πάλιν εἰ φθείρεται , εἴς τι φθαρήσεται , εἰς ὃ δὲ ἔσχατον φθείρονται τὰ φθειρόμενα ἡ ὕλη ἐστίν · ὥστε ἐφθαρμένη ἔσται πρὶν φθαρῆναι . εἰ γὰρ εἰς ὃ φθείρεται τοῦτο ὕλη ἐστί , πρὶν δὲ φθαρῆναι ὕλη ἦν , πρὶν φθαρῆναι ἄρα ἐφθαρμένη ἔσται καὶ μετὰ τὸ φθαρῆναι πάλιν ἔσται . καὶ πάλιν περὶ ἐκείνης τῆς ὕλης ἐξ ἧς γίνεται καὶ εἰς ἣν φθείρεται ἐρωτητέον εἰ ἀγένητος εἴη καὶ ἄφθαρτος ἢ οὔ · εἰ μὲν γὰρ καὶ αὐτὴ γίνοιτο καὶ φθείροιτο , καὶ αὐτῆς δηλονότι δεῖ προϋκοκεῖσθαι ἑτέραν , καὶ ἢ ἐπ’ ἄπειρον οὕτως δεῖ προϊέναι , ὅπερ ἄτοπον , ἢ στῆναι εἴς τι ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον . ἐκεῖνο οὖν ἔσται ἡ πρώτη ὕλη . καὶ διὰ τί ἐπὶ τῆς πρώτης τοῦτο ἐλέγομεν ; περὶ γὰρ τῆς πρώτης ἡμῖν ὁ λόγος . Οὕτως οὖν δείκνυται ἡ ὕλη καὶ ἀγένητος οὖσα καὶ ἄφθαρτος ἀξιώματος τούτου κειμένου , ὅτι οὐδὲν γίνεται ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος . εἰ δέ τις μὴ συγχωρήσειε τῷ ἀξιώματι ; καὶ γὰρ κατ’ αὐτὸν τὸν Ἀριστοτέλην τὰ εἴδη οὐκ ἐκ τῶν κράσεων ὄντα ἔξωθεν ἐπιγίνεται ταῖς κράσεσιν · οὐ γὰρ ἡ τῶν στοιχείων κρᾶσις ποιεῖ τὴν ἄλογον ψυχὴν ἢ ὅλως τὰς ζωάς , ὁπότε οὐδὲ τὰ λοιπὰ εἴδη , τὸ τῆς σαρκὸς λέγω καὶ τὸ τοῦ ὀστοῦ καὶ τὰ τοιαῦτα , ἀλλ᾿ ἔξωθεν ἐκ τῆς ὅλης δημιουργίας ἐπιγίνεται ταῖς κράσεσιν οὐκ ὄντα πρότερον . δῆλον δήπου ὅτι καὶ ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος ἐπιγίνεται , οὐχ ὡς ἐξ ὑλικοῦ λέγω αἰτίου · οὐ γὰρ προυποκείμενόν τι ὑλικὸν αἴτιον οὕτω τραπὲν ἐποίησε τὴν ἄλογον ψυχήν . ἡ δὲ κράσις ἐπιτήδειον μόνον ποιεῖ τὸ σῶμα εἰς τὸ δέξασθαι αὐτήν , οὐ μέντοι ἡ κράσις ψυχή ἐστιν . ὥσπερ γὰρ ὁ τὰς χορδὰς τῆς λύρας κατασκευάζων ἐπιτηδείας αὐτὰς ποιεῖ εἰς τὸ κατοδέξασθαι τὸ εἶδος τῆς ἁρμονίας , καὶ οὐχ αἱ χορδαὶ ἁρμονίαι εἰσίν , ἀλλ’ ἔξωθεν ὑπὸ τοῦ τεχνίτου ἡ ἁρμονία ταῖς χορδαῖς ἐπιτίθεται , οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς τῶν σωμάτων τῶν ζῴων κράσεως ἔχει · τῇ γὰρ ἐπιτηδειότητι τῆς κράσεως ἔξωθεν αἱ ζωαὶ ἐπιτίθενται ὑπὸ τῆς δημιουργίας · οὐ γὰρ δὴ τὸ χεῖρον τοῦ κρείττονος εἴη ἄν αἴτιον καὶ τῆς ψυχῆς τὸ ἄψυχον καὶ τῆς ζωῆς τὸ ἄζωον . ὥστε εἰ τὰ τοιαῦτα μὴ ἀίδια ὄντα , ἀλλὰ γινόμενα καὶ ἀπογινόμενα , μὴ ἔκ τινος ποῦποκειμένης ὕλης τὴν οὐσίαν καὶ τὴν εἰς τὸ εἶναι ὕπαρξιν δέχεται , πῶς ἄν τις παραδέξαιτο τὸ μηδὲν ἐκ τοὐ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεσθαι , ἀλλ’ ὡς ἐκ προϋποκειμένου ὑλικοῦ αἰτίου ; ταῦτα δέ φημι ὡς πρὸς τὴν πρώτην τῆς ὕλης ὑπόστασιν , ὅτι οὐδὲν κωλύει ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος αὐτὴν ὑποστῆναι , εἴ γε καὶ νῦν τὰ εἴδη πάντα αὐτὴν τὴν οὐσίαν αὑτῶν οὐκ ἔκ τινος προυποκειμένου ἔχουσι · τὸ γὰρ σύνθετόν ἐστι τὸ γινόμενον ἐκ τῆς ὕλης . νῦν μέντοι ἐπὶ τῶν κατὰ μέρος γινομένων , ὅτι ἡ ὕλη ἑκάστου οὔτε γίνεται οὔτε φθείρεται , σαφές . ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ τοσοῦτοῦτο τον ὡς πρὸς τὸν παρόντα λόγον , πλειόνων εἰς τὸν τόπον ὄντων ἐπιχειρηματων . Ζητήσειε δ᾿ ἄν τις ἐν τούτοις εἰκότως , πῶς τῆς ὕλης ὁρισμὸς ἀποδέδοται · εἰ γὰρ μὴ ἔστιν ἑλεῖν ἐπιβλητικῶς τὴν τῆς ὕλης οὐσίαν , καὶ διὰ τοῦτο τὴν γνῶσιν αὐτῆς κατ’ ἀναλογίαν ἢ ἐξ ἀπο|φάσεως ἴσχομεν , πῶς νῦν ὁρισμὸν τῆς ὕλης ἀποδίδωσιν ; οἱ γὰρ ὁρισμοὶ καταφατικοί , τῆς δὲ ὕλης οὐκ ἔστι τι καταφῆσαι . φαμὲν οὖν ὅτι ὁ νῦν ἀποδεδομένος τῆς ὕλης ὁρισμὸς οὐ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἐστι δηλωτικός οὐ γὰρ καταφάσκει τι αὐτῆς ) , ἀλλὰ τῆς σχέσεως αὐτῆς ἣν ἔχει πρὸς τὰ εἴδη · καὶ ὥσπερ τῶν γενῶν οἱ ὁρισμοὶ οὐκ ἄλλο τι αὐτῶν καταφάσκουσιν , ἀλλὰ μόνον τὴν σχέσιν λέγουσιν ἣν ἔχουσι πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτά ὅταν γὰρ εἴπω “ γένος ἐστὶ τὸ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον ” , οὐ τίς ἡ οὐσί τοῦ γένους εἶπον , ἀλλὰ τίνα σχέσιν ἔχει πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτό · καὶ ἔστιν οὐ κυρίως οὗτος ὁρισμός , ὑπογραφὴ δὲ μᾶλλον ) , οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης φαμὲν ὅτι οὐχ ὁρισμός ἐστιν ὁ νῦν αὐτῆς ἀποδεδομένος , ἀλλὰ μᾶλλον ὑπογραφή , δηλῶν ποίαν σχέσιν ἔχει πρὸς τὰ ὑλικὰ πράγματα . Ὡς δὲ κατὰ δύναμιν οὐ καθ’ αὑτό . τουτέστιν ὡς κατὰ τὴν οἰκείαν δύναμιν καθ’ αὑτὴν ἄφθαρτός ἐστιν · ἀεὶ γάρ ἐστι δυνάμει πάντα . τὴν μὲν γὰρ στέρησιν οὐκ ἀεὶ ἔχει , τὸ μέντοι δυνάμει πάντα εἶναι ἀεὶ ἔχει , τοῦτο δέ έστιν αὐτης η φυσις . p . 192a34 Περὶ δὲ τῆς κατὰ τὸ εἶδος ἀρχῆς , πότερον μία ἢ πολλαὶ καὶ τίς ἢ τίνες εἰσί , δι’ ἀκριβείας τῆς πρώτης φιλοσοφίας ἔργον ἐστὶ διορίσασθαι . Περὶ τῆς ἀρχῆς , φησί , τῆς κατὰ τὸ εἶδος , λέγει δὲ τοῦ χωριστοῦ εἴδους καὶ αἰτίου τοῖς ἐνταῦθα εἴδεσι τοῦ εἶναι , οὐ περὶ τοῦ ἐν τοῖς πολλοῖς . περὶ τούτου γὰρ τοῦ φυσικοῦ διαλαβεῖν ἐστι . πότερον δὲ ἕν ἐστι τοῦτο ἢ πλείονα , καὶ εἰ ἓν τί ποτε τοῦτό ἐστι , καὶ εἰ πλείονα τίνα ταῦτα καὶ πόσα , τῆς πρώτης φιλοσοφίας ἔργον ἐστὶ διορίσασθαι , διὸ ὑπερτίθεται ἐν ἐκείνοις τὸν περὶ τούτων λόγον . διαλέγεται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τῷ Λ τῆς Μετὰ τὰ φυσικά , πότερον ἕν ἐστι τοῦτο ἢ πολλά , καὶ εἰ πολλὰ πόσα ταῦτα , καὶ ὅπως τὰ πολλὰ πρὸς τὸ ἓν ἔχουσιν , ὅτι πάντα ἐκεῖθεν ἤρτηται · “ οὐκ ἀγαθόν ” γάρ φησι “ πολοκοιρανίη ” . ὥστε οἶδε καὶ αὐτὸς κατὰ Πλάτωνα καὶ τὰ χωριστὰ καὶ ἐξῃρημένα εἴδη καὶ αἴτια τῶν ἐνταῦθα , καὶ οὐ μάτην ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐλέγομεν , ὅτι τὸ “ τὰς ἀρχὰς ἀεὶ δεῖ μένειν ” περὶ τούτων ἔλεγε τῶν εἰδῶν . περὶ δὲ τοῦ φυσικοῦ εἴδους , ὅπερ ἐστὶ γενητὸν καὶ φθαρτόν , ἐν τῷ ἐφεξῆς λόγῳ διαλέξεται καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις πάσαις φυσικαῖς πραγματείαις , οἷον περὶ τῶν εἰδῶν τῶν ζῴων ἢ τῶν μετεώρων καὶ τῶν ἄλλων ἁπλῶς φυσικῶν . ὅτι μὲν οὖν εἰσὶν ἀρχαί . ἐδείξαμεν ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου , ὅτι εἰ τὰ φυσικὰ πράγματα σύνθετα , τῶν δὲ συνθέτων τὰ ἁπλὰ ἀρχαί , τὰ φυσικὰ ἄρα πράγματα ἀρχὰς ἔχει . καὶ τίνες νες καὶ πόσαι τὸν ἀριθμόν . ὅτι ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος καὶ ἡ στέρησις , καὶ ὅτι πῇ μὲν τρεῖς αἱ ‘ἀρχαὶ αἱ ἀπηριθμημέναι , πῇ δὲ δύο αἱ κυρίως καθ’ αὑτὸ ἀρχαί , ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος · ἡ γὰρ στέρησις οὐ καθ’ αὑτὸ ἀρχή , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός .
Lemmas: δύο μέρος εἰμί ὁ φιλοσοφία κατά Ἀριστοτέλης , ὁ τε θεωρέω - Τίκου καί πρακτικός , πρός ὁ θεωρητικός μάλιστα ὁ πᾶς σπουδή καταβάλλω Ἀριστοτέλης · οὗτος γάρ ὁ ὁ εἰμί φύσις ὅς ὄνιον γιγνώσκω . ὁ δέ θεωρητικός εἰς τρεῖς μέρος διαιρέω , ὁ φυσιολογικός ὁ θεολογικός καί ὁ μαθηματικός , περί ὁ φυσιολογικός μάλιστα καταγίγνομαι ὡς σύστοιχος μᾶλλον ὁ φύσις ὁ ἡμέτερος , καί ὅτι ὁ μέν θεολογικός καί μαθηματικός παρά πολύς εἰμί καί πρό Ἀριστοτέλης ἐξεργάζομαι , ὁ δέ φυσιολογικός οὐ οὕτως . ὅθεν καί πλεῖστος ὁ Ἀριστοτέλης φυσικός πραγματεία συγγράφω , καί συνδιαιρέω ὁ φυσικός πᾶς ὡς εἶπον πρᾶγμα ὁ ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα πλῆθος . ἵνα δέ οὗτος δείκνυμι , εὔλογος ἄν εἰμί ὁ παρακολουθέω ὁ φυσικός πρᾶγμα αἵρεσις ποιέω · μανθάνω γάρ οὕτως ὅτι καί ὁ ὁ ’αριστοτελος πραγματεία ἀκόλουθος ὁ φυσικός συνδιαιρέω πρᾶγμα . ὁ μέν κοινῶς ἅπας παρακολουθέω , ὁ δέ ἴδιος τις · καί ὁ ἴδιος τις παρακολουθέω ὁ μέν ὁ ἀίδιος ἴδιος ὑπάρχω , ὁ δέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά · καί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά ὑπάρχω ὁ μέν ὁ ὑπέρ ὁ γῆ ἴδιος ὑπάρχω , ὁ δέ ὁ ἐν ὁ γῆ · καί ὁ ὁ ἐν ὁ γῆ ὑπάρχω ὁ μέν ἴδιος ὁ ἄψυχος ὑπάρχω , ὁ δέ ὁ ἔμψυχος · καί ὁ ὁ ἔμψυχος ὑπάρχω ὁ μέν ὁ αἰσθητός ἴδιος ὑπάρχω , ὁ δέ ὁ ἀναίσθητος . γράφω οὖν αὐτός περί ὁ κοινῶς πᾶς ὁ φυσικός ὑπάρχω , ὅστις εἰμί ὁ πρόκειμαι πραγματεία , καί περί ὁ ἴδιος ὁ . ἀίδιος ὑπάρχω ἐν ὁ περι οὐρανός , καί περί ὁ κοινός πᾶς ὁ ἐν γένεσις καί φθορά παρακολουθέω ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά , ἐν δέ ὁ μετέωρος περί ὁ ἴδιος οὗτος ὑπάρχω γε - γραῖος αὐτός καί περι μέταλλον τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ ὁ μετέωρος a 1r τέταρτος ) , ἐν ὅς περί ὁ ὁ ἄψυχος παρέπομαι διδάσκω . ὁ δέ περί ζῷον καί φυτός πᾶς πραγματεία ὁ μέν εἰμί περί ὁ ὡς ἔμψυχος καί ἀναίσθητος παρακολουθέω , ὡς ὁ περί φυτός , ὁ δέ περί ὁ ὡς ἐμψυχόω καί αἰσθητικός , ὡς ὁ περί ὁ ζῷον πᾶς πραγματεία καιιστορια . οὗτος δέ αὐτός , ὁ ζῷον ὁ μέν ὡς ὅλος παρακολουθέω , ὅδε ὁ μέρος αὐτός . περί μέν οὖν ὁ ὡς ὅλος ζῷον παρακολουθέω ἐν ὁ περι ζῷον διαλέγω , περί δέ ὁ ὁ μέρος αὐτός παρακολουθέω ἐν τε ὁ περι μόριον ζῷον καί ἐν ὁ περι κίνησις ζῷον καί ὁ περι ὕπνος δέ καί ἐγρήγορσις , περι ζωή τε καί θάνατος καί ὁ παραπλήσιος οὗτος εἰς ὁ περί ζῷον συντείνω θεωρία , καί προσέτι ὁ περι Ψυχή . τοιοῦτος μέν οὖν ὁ πᾶς περί φύσις ὁ Ἀριστοτέλης . πραγματεία . ὁ δέ πρόκειμαι βιβλίον εἰμί , ὡς εἴρω , περί ὁ κοινός πᾶς ὁ φυσικός πρᾶγμα παρακολουθέω , διό καί ἰδίως φυσικός ὁ πραγματεία ὀνομάζω . οὗτος δέ εἰμί πέντε · ὕλη εἶδος τόπος χρόνος κίνησις . καί ἐν μέν ὁ πρῶτος τέσσαρες βιβλίον διδάσκω περί ὁ τέσσαρες , ἐν δέ ὁ τελευταῖος τέσσαρες περί κίνησις · ποικίλος γάρ εἰμί ὁ περί κίνησις λόγος , καί πολύς οὗτος εἰμί ὁ παρακολούθημα . ὅθεν καί ὁ ὅλος πολλάκις πραγματεία περι κίνησις ὀνομάζω , “ εἴρω ” λέγω “ ἐγώ ἐν ὁ περι κίνησις ” , τουτέστιν ἐν ὁ φυσικός , ἐκ ὁ μέρος ὅλος πραγματεία ὀνομάζω . κατά τις δέ ὁ φυσικός καί ὁ κενός καί ὁ ἤπειρος ἀντίμοιρος πᾶς παρακολουθέω ὁ φυσικός πρᾶγμα . Δημόκριτος τε γάρ πᾶς φυσικός πρᾶγμα συνίστημι λέγω ἐκ ὁ ἄτομος τε καί ὁ κενός , καί Ἀναξαγόρας πάλιν ἤπειρος ἐν ἕκαστος λέγω εἰμί ὁ ὁμοιομέρεια . ἀλλά καί ὁ ἄτομος ὁ Δημόκριτος ἤπειρος εἰμί ὑποτίθημι · ἀλλά ὅτι μέν οὐδαμοῦ δύναμαι εἰμί ὁ κενός δείκνυμι ἐν ὁ τέταρτος ὁ πρόκειμαι πραγματεία ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ δέ ἤπειρος ὅτι μέν κατά ἐνέργεια εἰμί οὖον δύναμαι οὐδέ ὅλος ἅμα ὁμοίως δείκνυμι , δύναμις δέ μόνος καί κατά μέρα συνίστημι . εἰμί γάρ τοιοῦτος τις ἐν ὁ πᾶς , ὁ καθόλου μέν συνίστημι οὖον δύναμαι , κατά μέρος δέ ὑφίστημι . ὥσπερ λέγω ὑφίστημι ὁ ἡμέρα οὖον ὁ ὅλος ἅμα εἰμί , ἀλλά ὁ κατά μέρος · ὁμοίως δέ καί ὁ ἀγών ὑφίστημι λέγω οὖον ὁ ὅλος ἅμα συνίστημι , ἀλλά ὁ κατά μέρος , πυγμή φέρω εἶπον ἢ πάλη ἢ ὁ ἄλλος τίς . οὕτως δέ καί ὁ ἤπειρος δείκνυμι πῇ μέν εἰμί , πῇ δέ οὐ εἰμί · καθόλου μέν γάρ οὐ εἰμί δείκνυμι , κατά μέρος δέ ὁ γίγνομαι ἀεί ὁ πρᾶγμα καί ἐπί ἤπειρος . ὁ δέ στέρησις παρακολουθέω μέν καί αὐτός ὁ φυσικός , οὖον πᾶς δέ , ἀλλά ὁ ἐν γένεσις καί φθορά μόνος · οὗτος γάρ φύω παρά μέρος πῇ μέν ὁ εἶδος , ὁ δέ ὁ στέρησις μετέχω . περί μέν οὖν ὁ παρακολουτοιουτος θέω ὁ φυσικός τοσοῦτος . ἐν δέ ὁ πρῶτος βιβλίον ἀνασκευάζω καί ὁ ὁ παλαιός περί ὁ φυσικός ἀρχή δόξα καί διδάσκω περί ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη , ἐν δέ ὁ δύο περί ὁ εἶδος ( διαλέγω δέ καί περί ὁ ὕλη , ὥσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ εἶδος · ἀλλά μᾶλλον ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ ὕλη ἤ2 ὁ εἶδος , ὡς καί ἐν ὁ δύο περί ὁ εἶδος μᾶλλον ἤ2 ὁ ὕλη ) , ἐν δέ ὁ τρίτος διδάσκω περί κιγήσεως καί ἤπειρος , ἐν δέ ὁ τέταρτος περί τόπος χρόνος κενός , ἐν δέ ὁ λοιπός τέσσαρες περί κίνησις καί πᾶς καί ] ὁ παρακολουθέω αὐτός . ἀμελέω καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ὁπηνίκα βούλομαι οὗτος ὁ βιβλίον σημαίνω οὗτος φημί , ὅτι “ εἴρω ἐγώ ἐν ὁ περι κίνησις ” . p . 184a10 ἐπεί ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι συμβαίνω περί πᾶς ὁ μέθοδος , ὅς εἰμί ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον , ἐκ ὁ οὗτος γιγνώσκω . ἔθος ὁ ’ Ἀριστοτέλης ἀπό τίνω κοινός ἀξίωμα ἄρχω · ὁ πραγματεία . οὗτος γοῦν καί ἐν ὁ μείης ὁ φυσικός ἀπό τις κοινός ὁμος λογήματος ἄρχω · “ πᾶς ” γάρ φημί “ ἄνθρωπος ὁ οἶδα ὀρέγω φύσις . σημεῖον δέ ὁ ὁ αἴσθησις ἀγάπησις ” · καί ἐν ὁ ’ ἀποδεικτικός · “ πᾶς διδασκαλία καί πᾶς μάθησις ἐκ προυπάρχω γίγνομαι γνῶσις ” καί ἐν ὁ Ἡθικός · “ πᾶς τέχνη καί μέθοδος , ὁμοίως δέ πρᾶξις καί προαίρεσις , ἀγαθός τις ἐφίημι δοκέω ” · οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα ἀπό κοινός τις ἀξίωμα ὁ ἀρχή ποιέω . εἰμί δέ ὁ ἀξίωμα τοιοῦτος · πᾶς ἐπιστήμη ἔχω ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον γιγνώσκω γιγνώσκω ὁ ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον . ἐπεί οὖν , φημί , καί ὁ φυσικός πρᾶγμα εἰμί ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον , τότε γιγνώσκω αὐτός ὅταν εἰς ἀρχή αὐτός καί ὁ αἴτιος καί ὁ στοιχεῖον γιγνώσκω . εἰμί δέ ὁ ὅλος συλλογισμός τοιοῦτος · ὁ περί φύσις ἐπιστήμη εἰμί ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον · πᾶς ἐπιστήμη ὅσπερ εἰμί ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον γιγνώσκω ὁ ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον γιγνώσκω · καί ὁ περί φύσις ἄρα ἐπιστήμη γιγνώσκω γιγνώσκω ὁ ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον . ὁ μέν οὖν πᾶς συλλογισμός τοιοῦτος , αὐτός δέ διά συντομία ὁ μείζων μόνος τίθημι πρότασις , ὁ λέγω ὅτι πᾶς μέθοδος ὅσπερ εἰμί ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον γιγνώσκω γιγνώσκω ὁ ἀρχή καί ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον . παραλιμπάνω δέ καί ὁ συμπέρασμα , τίω δέ μόνος ὁ ἀκόλουθος ὁ συμπέρασμα · ὁ μέν γάρ συμπέρασμα εἰμί ἴξ · . ὁ φυσιολογία ἄρα γιγνώσκω ὁ ἀρχή γιγνώσκω . ὁ οὗτος οὖν ἀκόλουθος τίθημι . οὗτος δέ εἰμί ὅτι , ἐπεί ὁ φυσιολογία γιγνώσκω ὁ ἀρχή γιγνώσκω , ὅσπερ ἐκ ὁ συλλογισμός συμπεραίνω , πειρατέον διορίζω ὁ ἀρχή ὁ φυσιολογία . ὁ μέν οὖν Ἀριστοτέλης οὕτως , Θεόφραστος δέ καί ὅλος ὁ συλλογισμός τίθημι ἐν ὁ ἴδιος . περι φύσις πραγματεία , παραμυθία τις ἀξιόω καί ὁ μικρός πρότασις ὁ ὅτιπερ ὁ φυσιολογία εἰμί ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον . οὗτος γάρ οὖον πρόδηλος . κατασκευάζω οὖν αὐτός οὗτος ὁ τρόπος · ὁ φυσικός , φημί , πρᾶγμα ἢ σῶμα εἰμί ἢ ἐν σῶμα ὁ εἰμί ἔχω , οἷος ὁ ῥοπή καί ὁ δύναμις καί ὁ ὅμοιος · πᾶς δέ ὁ σῶμα καί ὁ ἐν σῶμα ὁ εἰμί ἔχω σύνθετος εἰμί καί ὅτι μέν ὁ σῶμα σύνθετος πρόδηλος . σύνθετος δέ φημί καί ὁ δύναμις ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ σῶμα ὁ εἰμί ἔχω καί ἁπλόος πᾶς ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἶδος , πρῶτος μέν ὁ ἐκ γένος εἰμί καί διαφορά , ἔπειτα εἰμί καί κατά ὁ ὁριστικός λόγος θεωρέω ἁπλόος εἰμί , ἀλλά ὁ ὁριστικός λόγος οὐ ἐν ὑπάρχω , ἀλλά ἐν μόνος ὁ ἐπίνοια ὁ εἰμί ἔχω . ὡς μέντοι ενυπόστατος εἰμί μετά ὁ ὑπόκειμαι θεωρέω · ὁ γάρ ἐνέργεια εἰμί ὄψις οὐ εἰμί αὐτός ὁ δύναμις μόνος , ἀλλά μετά ὁ ὀπτικός πνεῦμα . ἄλλως τε ὁ φυσικός ὡς φυσικός καί ἐν ὑπάρχω πρᾶγμα αὐτός θεωρέω μετά ὁ ὑπόκειμαι αὐτός θεωρέω . ὁ γάρ ὁριστικός αὐτός , ὡς εἶπον , λόγος ἐν μόνος ὁ ἐπίνοια ὁ εἰμί ἔχω • οὗτος δέ οὐδέ ἰδέα ’ ) αὐτός εἰμί βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ὁ φυσικός εἶδος μή ὑφίστημι ἐξαιρέω σῶμα , ἀλλά ἐν ψιλός μόνος εἰμί ἐπίνοια . ἄλλως τε οὐδείς διαφέρω οὗτος ὁ εἶδος ὁ σῶμα . ὥσπερ οὖν καί οὗτος κατά μέν ὁ ἴδιος λόγος ἁπλόος εἰμί , ὁ τριχῆ λέγω διαστατός , πρός μέντοι ὁ ὕπαρξις αὐτός χρεία καί ὁ ὕλη , καί οὗτος λοιπός ὁ ἐν ὑπάρχω σῶμα οὐ εἰμί ἀπολόω , ἀλλά συντίθημι ἐκ ὕλη καί εἶδος , οὗτος ἐπί οὗτος ἔχω · κατά μέν γάρ ὁ ἴδιος αὐτός λόγος θεωρέω ἁπλόος εἰμί , ὅταν μέντοι ὡς ὑπάρχω καί ἐνέργεια αὐτός εἰμί θεωρέω , μετά ὁ ὑπόκειμαι σῶμα αὐτός θεωρέω . καί οὕτως οὐ . ἁπλόος εἰμί , ἀλλά σύνθετος ) , θετός ) , εἰμί τοίνυν ὁ φυσικός πρᾶγμα ἢ σῶμα εἰμί ἢ ἐν σῶμα ὁ εἰμί ἔχω , οὗτος δέ σύνθετος , ὁ φυσικός ἄρα πρᾶγμα σύνθετος εἰμί . πᾶς δέ ὁ σύνθετος στοιχεῖον καί αἴτιος καί ἀρχή ἔχω · ὁ γάρ ἁπλόος ὁ σύνθετος εἰμί στοιχεῖον · ὁ φυσικός ἄρα πρᾶγμα ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον ἔχω . οὗτος μέν οὖν ὁ μικρός κατασκευάζω πρότασις · ὅς προστίθημι εἄν μείζων , ὅτι πᾶς ὅς ἔχω ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον γιγνώσκω οὗτος εγνωσμένος , οὗτος συνάγω ὅτι ὁ φυσικός ἄρα πρᾶγμα γιγνώσκω ὁ ἀρχή γιγνώσκω . Ἀρχή δέ ὁ πρᾶγμα πᾶς Πλάτος μέν ἕξ φημί εἰμί , ὕλη , εἶδος . ποιητικός αἴτιος , παραδειγματικός , ὀργανικός , τελικός · καί καλέω ὁ μέν ὕλη ἐν ὅς μήτηρ γάρ αὐτός καλέω καί δεξαμενή καί τιθήνη ) , ὁ δέ εἶδος ὁράω γάρ εἰμί ὁ ἕκαστος ὁ πρᾶγμα χαρακτηριστικός , οὐ ὁ ὕλη εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί πᾶς ) , ὁ δέ ποιητικός ὑπό ὅς , ὁ ὀργανικός διά ὅς , ὁ παραδειγματικός πρός ὅς , ὁ τελικός διά ὅς . οὗτος δέ ὁ ἓξ ὁ μέν τρεῖς συναίτιος καλέω , ὁ δέ τρεῖς αἴτιος · ὁ μέν γάρ ποιητικός καί ὁ τελικός καί ὁ παραδειγματικός αἴτιος καλέω ὡς ἐξαιρέω καί κύριος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια , ὁ δέ ὕλη καί ὁ εἶδος καί . ὁ ὄργανον συναίτιος , διότι μή εἰμί κύριος ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια . ὁ μέν . οὖν Πλάτος , ὡς εἶπον , ἐκ φημί εἰμί ὁ ὁ εἰμί ἀρχή , ὁ δέ Ἀριστοτέλης τέσσαρες , ὕλη , εἶδος , ποιητικός αἴτιος , τελικός · ὁ γάρ ὀργανικός καί παραδειγματικός ὡς φυσιολόγος παρίημι οὖον γάρ πρός παράδειγμα ὁ φύσις ποιέω · ζωή γάρ τις εἰμί οὗτος ποιέω , οὐ δέ γνῶσις τις ὡς ὁ νόος ) . ὡς οὖν φυστκὸς ὁ παραδειγματικός καί ὁ ὀργανικός αἴτιος οὖον μιμνήσκω · εἰμί γάρ καί φυσιολογέω θεολογικός , ὡς ὁ Πλάτος ἐν ὁ Τίμαιος περί ὁ χαιρέω αἴτιος ὁ φυσικός πρᾶγμα διαλέγω , καί θεολογέω φυσικός , ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ἐκ ὁ φυσικός πρᾶγμα ὁ διδασκαλία ὁ θεῖον ποιέω . ὁ οὖν τοιοῦτος φυσιολόγος , λέγω δή ὁ περί ὁ συντάσσω αἴτιος ὁ φυσικός πρᾶγμα διαλέγω , οὔτε ὁ παραδειγματικός αἴτιος δήω διά ὁ εἴρω αἴτιος , οὔτε ὁ ὀργανικός διά ὁ κοινῶς περί πᾶς ὁ φυσικός αἴτιος καί ὁ πρῶτος ποιέω ὁ λόγος . εἰμί μέν γάρ περί τις φυσικός εἰμί αὐτός 6 λόγος , ὥσπερ τυγχάνω ὁ ἰατρός περί ὁ ἀνθρώπινος σῶμα , ἡδύνω λέγω ὄργανον εἰμί ὁ φύσις ὁ κρᾶσις τυγχάνω ἢ ὁ ἔμφυτος θερμός ἤ τίς τοιοῦτος · διά αὐτός γάρ ποιέω ὁ φύσις ὁ ἴδιος ἔργον · ἐπεί a 2 r δέ καί αὐτός ὁ κρᾶσις καί ὁ πρῶτος στοιχεῖον , λέγω δή ὁ τέσσαρες , ὁ αἴτιος ζητέω , εἰκότως οὖον παραλαμβάνω ὀργανικός αἴτιος · οὖον γάρ διά τις ὄργανον ὁ φύσις συνίστημι ὁ πρῶτος στοιχεῖον , ἀλλά ἀμέσως ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος αὐτός δημιουργέω . καλέω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέν ὕλη ἐκ ὅς , ὁ δέ εἶδος κατά ὅς κατά αὐτός γάρ καί χαρακτηρίζω ὁ πρᾶγμα καί λέγω ) , ὁ δέ ποιητικός ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , ὁ δέ τελικός ὁμοίως ὁ Πλάτων διά ὅς . Ἀρχή δέ καί αἴτιος ἤτοι ἐκ παράλληλος ὁ αὐτός λέγω , ἵνα ἀρχή μέν καί αἴτιος ὁ ποιητικός εἶπον καί ὁ τελικός , στοιχεῖον δέ ὁ λοιπάς δύο , ὁ ὑλικός καί ὁ εἰδικός , ἢ ὁ μέν ἀρχή κοινῶς κατά πᾶς κατηγορέω φαίνω γοῦν ἕκαστος αὐτός ἀρχή καλός πανταχοῦ . “ ἀνάγκη δέ ” , φημί , “ ἤτοι εἷς εἰμί ὁ ἀρχή ἢ πλείων ” , περί ὁ φυσικός ἀρχή λέγω . καί πάλιν “ ὅτι μέν οὖν ἐναντίος γε δεῖ εἰμί ὁ ἀρχή , δῆλος ” , περί ὕλη καί εἶδος λέγω . καί πάλιν περί ὁ αὐτός “ εἷς μέν οὖν ἀρχή ” , αὐτός ὁ ὕλη λέγω , “ ἕτερος δέ ὁ ὁ λόγος ” , ὁ εἶδος ) , αἴτιος δέ ἐπί ὁ ποιητικός καί τελικός , στοιχεῖον δέ ἐπί ὁ λοιπός δύο , ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος . ὁ δέ ὅς εἰμί ἀρχή προστίθημι , διότι οὖον πᾶς ἐπιστήμη ἢ μέθοδος οἰκεῖος ἀρχή χράω , ἀλλά εἰμί τις ὁ ὁ ἕτερος ἐπιστήμη ἀρχή χράω , οἷος εἰμί ὁ διαλεκτική , ὅστις πᾶς ὑποδύομαι ὁ ἐπιστήμη · πειράω γάρ καί ἰατρικός ἀποδείκνυμι θεώρημα ὁ ἰατρικός ἀρχή χράω καί μαθηματικός ὁ μαθηματικός , καί ἐπί ὁ λοιπός ὁμοίως . οὗτος ἐν ὁ μέθοδος ὁ διαλεκτικός οὐ οἰκεῖος ἀρχή ἔχω , ἀλλά ὁ ἀλλότριος χράω , οὕτως ἐνεργέω περί ὁ ὑπόκειμαι . τοιοῦτος εἰμί ὁ ῥητορικός ἀεί ὁ ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ἀρχή χράω καί οὗτος κατασκευάζω ὁ πρόκειμαι · διό καί ἀντίσιροφος εἰμί λέγω ὁ διαλεκτική , διότι ὁμοίως περί ὁ αὐτός στρέφω ἀμφότερος . μέθοδος δέ εἰμί ἕξις οδοποιητικός μετά λόγος . ἐπεί ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι συμβαίνω περιπάσσω ὁ μέθοδος . εἶπον ὡς ὅτι ὁ συλλογισμός ὁ μείζων τίθημι πρόειμι ἤ τίς ] ( ex ἔτι ) corr . L 4 πρῶτος Mt ἀλλά μέσος L 5 ἐνεργέω L κατά ἑαυτοῦ L : κατά αὐτός KMt καί ( post γάρ ) om . Κ 9 ἤτοι oin . K 10 ὁ ( post καί ) om . L 11 ἰδικός Κ κατηγορέω Κ , qui mox γοῦν om . 12 πανταχοῦ καλός Κ φημί Phys . A 2 p . 15 13 ἤτοι cm . L ὁ ἀρχή εἰμί Mt ὅτι μέν ἐν κτλ . c . 5 p . 189a9 εἰμί δεῖ traicit L ἐναντίος δεῖ ( om . γε ) ὁ ἀρχή εἰμί , φανερός ( sed δῆλος loco simillimo p . 188a26 ) Aristoteles 15 περί ὁ αὐτός Κ εἷς κτλ . c . 7 p . 191a12 εἷς ἀρχή Κ 15 . 16 . scribe ἀρχή οὗτος , ὁ ex Alist . 16 λέγω L ἕτερος εἷς Arist . ὁ ὁ λόγος ( cf . e 2 r 6 . Simplic . p . 233,3 ) M : εἰμί ὁ λόγος L : in lac . om . Κ : ὅς ὁ λόγος t 16 . 17 δέ ἐπί ὁ ποιητικός καί τελικός LK : δέ εἰμί ὁ ποιητικός καί ὁ aildit t ) τελικός Mt 18 προτίθημι L 20 οἶος Κ ὑποδείκνυμι L 24 οὗτος Mt τοιοῦτος δέ καί ( om . εἰμί ) cod . Paiisiu . 2063 ὑπόκειμαι Κ λέγω εἰμί Κ 27 ἀμφότερος στρέφω περί ὁ αὐτός Mt δέ oiu . Κ ἕξις ] ἑξῆς Κ 29 . 30 ἐπειδὴ–ὡς om . Κ 30 ὡς ὅτι ὁσότις M ) nulla interposita enuntiationc legitur etiam b 3 r 37 . cf . Bouitzii Index Ar . p . 872a5 . Vigerus ed . Herm . IV . p . 562 . 850 μείζων L τάσις παρίημι ὁ μικρός καί ὁ συμπέρασμα . κεῖμαι οὖν εὐθύς ἐν προοίμιον ὁ μείζων πρότασις . διόπερ , ἵνα σαφής ἐφίστημι ὁ λέγω , δεῖ ὁ ἐπειδή σύνδεσμος ἀφαιρέω καί οὕτως ὁ ῥητός ἀναγιγνώσκω · ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι συμβαίνω περί πᾶς ὁ μέθοδος , οὖν εἰμί ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον , ἐκ ὁ οὗτος γνωρίζω . οὗτος γάρ σαφής ὁ καθόλου πρότασις . ἢ οὕτως · ‘ περί πᾶς πᾶς ὁ μέθοδος , ὅς εἰμί ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον , ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι συμβαίνω ἐκ ὁ οὗτος γνωρίζω . εἶτα λαμβάνω ὁ ἐπειδή σύνδεσμος προστίθημι ἔξωθεν ὁ μικρός πρότασις · ἐπειδή οὖν καί ὁ φυσικός πρᾶγμα εἰμί ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον , καί ὁ φυσικός ἄρα γιγνώσκω γιγνώσκω εἰς ἀρχή αὐτός καί ὁ αἴτιος καί ὁ Στοιχεία . εἶτα λοιπός ὁ ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα ἀναγιγνώσκω , ὁ δῆλος οὖν ὅτι καί ὁ περί φύσις ἐπιστήμη καί ὁ ἑξῆς . οὗτος μέν οὖν περί ὁ ὁ ῥητός σύνταξις . ὁ μέντοι οἶδα καί ὁ ἐφίστημι τις ἐκλαμβάνω ὡς αὐτός δηλόω , ἀλλά ὁ μέν οἶδα ἐπί ὁ ἁπλόος γνῶσις ὁ ἄνευ ἀπόδειξις , ὁ δέ ἐφίστημι ἐπί ὁ μετά αποδειζευς . ὁ δέ ἐκ παράλληλος ἄμφω λαμβάνω ὡς αὐτός σημαίνω . καί ὁ Πλάτος δέ ὁ οἶδα κατά ὁ ἀκριβής καί ἐπιστημονικός γνῶσις ἄγω · εἰμί γάρ ὁ Φαίδων φημί · “ ὁ γάρ οἶδα οὗτος εἰμί λαμβάνω ὁ ἐπιστήμη ἔχω καί μή ἀποβάλλω ” . ὅς εἰμί ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον · εἰμί μέν ὁ ἤ σύνδεσμος διαζευκτικός λαμβάνω , καθολικός καί ἐπί πλείων γίγνομαι ὁ πρότασις · ὁ γάρ μή φυσικός ἀλλά λογικός καί νοερός ἀρχή μέν ἔχω καί αἴτιος , στοιχεῖον δέ οὐ ἔχω · ἐάν δέ παραδιαζευκτικός λαμβάνω ὁ ἤ ἀντί ὁ καί , ἐπί ὁ φυσικός μόνος χωρέω ὁ λόγος , ὅς εἰμί ἀρχή καί αἴτιος καί στοιχεῖον . στοιχεῖον γάρ μόνος εἰμί ὁ συντίθημι πρᾶγμα , αὐτός δέ εἶπον ὁ φυσικός . στοιχεῖον γάρ εἰμί ὁ συγκατατάσσω ὁ πρᾶγμα ὅς καί μέρος ὁ σύνθετος γίγνομαι , μέρος δέ οὐ οἷος εἰμί ὁ κύριος μέρος ὁμοιομερής τε καί ὀργανικός · οὗτος μέν γάρ ἴδιος ἔχω περιγραφή τε καί ἐνέργεια , καί ἕκαστος αὐτός μέρος τίς ὁ σύνθετος ἀπολαμβάνω , ὁ δέ στοιχεῖον ὅλος διά ὅλος αὐτός καί διά ὁ σύνθετος χωρέω , ὡς μηδείς αὐτός εἰμί σημεῖον ὅς μή ὁ στοιχεῖον μεταλαμβάνω . εἰμί δέ ὁ μέν ὁ ἀρχή ὄνομα καθολικός ( φέρω γάρ καί ἐπί ὁ εἶδος καί ἐπί ὁ ὕλη καί ἐπί ὁ ποιητικός καί τελικός καί ὁ λοιπός ) , ὁ δέ αἴτιος καί ὁ στοιχεῖον μερικός εἰμί , ὁ μέν αἴτιος ἐπί ὁ χωρίζω ὁ ἀποτέλεσμα ἀρχή ὁ τε ποιητικός καί ὁ τελικός καί ἐπί ὁ παραδειγματικός τε καί ὀργανικός , ὁ δέ στοιχεῖον ἐπί ὁ συγκατατάσσω φέρω ἀρχή , ὁ εἶδος λέγω καί ὁ ὕλη , ὁ καί μέρος ὁ ἀποτέλεσμα γίγνομαι . οὐ οὗτος δέ μέρος ὡς ὁ ἀνομοιομερής λέγω ἢ ὁ ὁμοιομερής , ἀλλά ὡς συμπληρωτικός ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα . τίς δέ διαφέρω μέρος στοιχεῖον εἶπον . p . 184a12 τότε γάρ οἴομαι γιγνώσκω ἕκαστος , ὅταν ὁ αἴτιος γνωρίζω ταπρῶτα καί ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος καί μέχρι στοιχεῖον . Ἀρχή πρῶτος φημί καί αἴτιος ἤτοι ἵνα ἀπό ὁ πρῶτος ἀρχή ἄρχω , καί οὗτος μέχρι ὁ προσέχω κατέρχομαι ( ὁ γάρ εἰμί τότε ἀκριβῶς ἕκαστος γιγνώσκω , ὅταν καί ὁ πρῶτος ἀρχή αὐτός γιγνώσκω καί ὁ μέσος καί ὁ προσεχής καί συγκατατάσσω , ὅσπερ δηλόω διά ὁ εἶπον καί μέχρι ὁ στοιχεῖον . καί γάρ ὁ προσδέω ποιητικός αἴτιος ὁ φυσικός πρᾶγμα , αὐτός λέγω ὁ φύσις , συγκατατάσσω ὁ πρᾶγμα καί στοιχεῖον αὐτός εἰμί διά ὅλος αὐτός διακούω ) , ἢ ἀρχή πρῶτος ὁ ἕκαστος πρῶτος ἀκούω · οὗτος γάρ καί αὐτός δηλόω εἶπον · τότε γάρ γιγνώσκω ἕκαστος . γιγνώσκω γάρ ὁ ἐν μετέωρος συνιστάω , ὅταν ὁ αὐτός πρῶτος ἀρχή ὡς μετέωρος γιγνώσκω , ὅτι ὕλη μέν ἔχω ὅδε , εἶδος δέ ὅδε , ποιητικός δέ αἴτιος ὅδε , καί τελικός ὁμοίως · ὁ γάρ ὁ πρῶτος ὕλη γιγνώσκω οὐ εἰμί ἀπλόος ὡς μετέωρος ἀρχή γιγνώσκω , ἀλλά ἀπλόος ὡς σῶμα . ὅταν οὖν ὁ ἕκαστος ἰδιάζω ἀρχή γιγνώσκω ποιητικός τε καί τελικός , ἀφικνέομαι δέ καί μέχρι ὁ ὁ στοιχεῖον αὐτός γνῶσις , ὁ τε ἴδιος αὐτός φημί ὕλη καί ὁ εἶδος , τότε ὁ εἰμί ὁ ἀκριβής ἕκαστος γνῶσις ἔχω . p . 184a14 δηλονότι καί ὁ περί φύσις ἐπιστήμη πειρατέον διορίζω . ὁράω ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ συμπέρασμα ὁ συλλογισμός πείρω , ὅσπερ εἰμί τάτος φυσικός ἄρα πρᾶγμα γιγνώσκω γιγνώσκω ὁ ἀρχώνης , ὁ ἀκόλουθος ὁ συμπέρασμα τίθημι . οὗτος δέ εἰμί ὅτι εἰμί ὁ φυσικός γιγνώσκω ὁ ἀρχή γιγνώσκω , πειρατέον δηλονότι διορίζω περί ὁ φυσικός ἀρχή ὁ γε οὗτος γιγνώσκω βούλομαι . p . 184a16 φύω δέ · ἐκ ὁ γνώριμος ἐγώ ὁ ὁδός καί σαφής ἐπί ὁ σαφής ὁ φύσις καί γνώριμος . ἐρῶ ἐν ὁ πρότερος προοίμιον , ὅτι ὁ περί φύσις ἐπιστήμη οὐ ἄλλως ἔχω ἢ ὁ ἀρχή αὐτός γιγνώσκω ὁ γάρ φυσικός , φημί , πρᾶγμα ἔχω ἀρχή ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον · πᾶς δέ μέθοδος ἀρχή ἔχω ἢ αἴτιος ἢ στοιχεῖον γιγνώσκω ὁ ἀρχή γιγνώσκω · ὁ φυσικός ἄρα πρᾶγμα γιγνώσκω ὁ ἀρχή γιγνώσκω ) , νῦν βούλομαι εἶπον τίς εἰμί ὁ τρόπος ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις . ἰστέον οὖν ὅτι αὐτός εἶπον ἐν ὁ Αποδεκτικός , ὅτι δύο τρόπος εἰμί ὁ ἐπιστημονικός γνῶσις , πρῶτος μέν ὁ . ἀποδεικτικός , δύο δέ ὁ διδασκαλικός , οὗτος δέ ἀντιπεπονθότως ἔχω πρός ἀλλήλων . ὁ μέν γάρ ἀποδεικτικός ἐκ ὁ πρῶτος ὁ φύσις καί ἀρχικός ἀποδείκνυμι ὁ δύο , ὁ δέ διδασκαλικός , ἀποδεικτικός τις εἰμί καί αὐτός , κατά δύο μέτρον ἀπόδειξις ἐκ ὁ ὕστερος ὁ φύσις ὁ πρότερος ἀποδείκνυμι , ὅς καί τεκμηριώδης καλέω . οἷος εἰμί τις εἶδον καπνός εἶπον πῦρ εἰμί ἐνταῦθα · ἐκ γάρ ὁ ὁ φύσις ὕστερος ὁ πρότερος κατασκευάζω . χράομαι δέ οὗτος ὁ διδασκαλία ὁ τρόπος ἐπί τίνω ὁ μή δύναμαι ὁ πρότερος τε καί ἀποδεικτικός χράω διά ὁ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα πολλάκις οὕτως ἔχω , ἢ διά ὁ μή ἔχω ἀρχικός , ἢ διά ὁ ἔχω μέν , ἀσαφής δέ ἐγώ εἰμί καί ἄγνωστος . οὗτος γοῦν καί αὐτός ἐν ὁ περι οὐρανός βούλομαι ἀποδείκνυμι ὁποῖος τίς εἰμί ὁ ὁ σελήνη σχῆμα , ἐκ ὁ φωτισμός αὐτός κατασκευάζω ὅτι σφαιρικός . φαίνω γάρ γίγνομαι δίς μηνοειδής , δίς διχότομος , δίς ἀμφίκυρτος , ἅπαξ πανσέληνος · οὗτος δέ ὁ φωτισμός ἀδύνατος ἄλλος τις σχῆμα ἢ ὁ σφαιρικός ὑπάρχω . ἐνταῦθα οὖν τεκμηριωδῶς ἐκ ὁ ὕστερος ὁ φύσις , ὁ φωτισμός λέγω , ὁ ὁ φύσις πρότερος ὁ σχῆμα ἀποδείκνυμι , δήω ἐκ ὁ δείκνυμι ὅτι ἐκ ὁ πέμπτος εἰμί οὐσία διά οὗτος ἀνάγκη σφαιρικός εἰμί ἀδύνατος γάρ ἀίδιος τίς σῶμα εἰμί μή σφαιρικός εἰμί ) , εἶτα ἐκ ὁ σφαιρικός ὁ σῶμα εἰμί ὁ σελήνη διά οὗτος δείκνυμι , ὅτι ἀνάγκη πᾶς οὗτος φωτίζω . οὗτος γάρ εἰμί ἀκόλουθος ὁ ἐκ ὁ ἀρχικός κατασκευάζω ὁ ὕστερος . ἀλλά ἐπεί γνώριμος ἐγώ εἰμί ὁ ὁ σελήνη φωτισμός ὁ σχῆμα αὐτός , καί οὗτος ὁ οὐσία , εἰκότως ἐκ σαφής ὁ ἀσαφής κατασκευάζω . ἀλλά καί ὅταν περί ὁ καθολικός γένος διδάσκω ἐκ ὁ ὕστερος ὁ φύσις διδάσκω περί αὐτός , ὑπογραφή καί οὐ ὁρισμός αὐτός ἀποδίδωμι , ἢ ὅταν περί ὁ ὕλη κατά ἀφαίρεσις διδάσκω , διά ὁ μή ἔχω ἀρχοειδής αὐτός ἀνάγκη ἐκ ὁ ὕστερος ὁ φύσις ὁ περί αὐτός ποιέω διδασκαλία . ἐπεί οὖν καί νῦν πρόκειμαι ὁ ἀρχή ὁ φυσικός πρᾶγμα γιγνώσκω , ἀνάγκη ἕτερος οὗτος ὁ τρόπος γιγνώσκω . ὁ μέν ἐν πρότερος ἀδύνατος · εἰμί γάρ βούλομαι ἐκ ἀρχή ἀεί ὁ ἀρχή κατασκευάζω , ἐπί ἤπειρος οὕτως ἥκω ἀεί ὁ λαμβάνω ἀρχή ἕτερος ζητέω . λείπω οὖν ὁ δύο τρόπος εἰς ὁ ὁ ἀρχή διδασκαλία χράω , καί ἐκ ὁ δύο ὁ φύσις ἐπί ὁ οὗτος γνῶσις ἀνέρχομαι . καί γάρ ἀεί , φημί , ὁ ὕω ὁ φύσις πρότερος καί σαφής ἐγώ ὕστερος εἰμί καί ἀσαφής , καί ὁ ἐγώ πρότερος τε καί σαφής ὁ φύσις ὕστερος εἰμί καί ἀσαφής . διά οὗτος οὖν δεῖ ἐγώ ἐκ ὁ σαφής καί πρότερος ἐγώ , ὁ φύσις δέ ὕστερος καί ἀσαφής , ἄρχω ὁ διδασκαλία . οὗτος δέ εἰμί , φημί , ὁ συγχέω · οὗτος γάρ ἐγώ εἰμί γνώριμος καί σαφής , ὁ φύσις δέ ἄγνωστος . συγχέω δέ εἰμί ὁ καθόλου · ὥστε ἐκ ὁ καθόλου ἀρκτέος ὁ διδασκαλία . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης . ζητέω δέ ἐνταῦθα , πῶς φημί ὁ καθόλου ὕστερος εἰμί ὁ φύσις καί ἀσαφής , ἐγώ δέ πρότερος καί γνώριμος καίτοι ἀλλαχοῦ ὁ ἐναντίος Τῖον δείκνυμι , ὅτι ὁ καθόλου ὁ γνῶσις ἀσαφής τε εἰμί ἐγώ καί ὕστερος παραγίγνομαι φύω · ἐπιστήμη γάρ μόνος ὁ καθόλου αἱρέω , ὁ δέ ἐπιστήμη ὕστερος ἐγώ παραγίγνομαι ) , καί τίς λέγω καθόλου ἐνταῦθα . λέγω ἐν ὅτι καθόλου ἐνταῦθα φημί ἤτοι ὁ μερικός , ὅσπερ ὁ κατά ἕκαστος διαφέρω , ὡς αὐτός ἐν ὁ περι ἑρμηνεία φημί , ὁ ὁ μέν κατά ἕκαστος ὁρίζω εἰμί , αὐτός δέ ἀόριστος . οὐδείς γάρ ἕτερος εἰμί ὁ μερικός ἢ κατά ἕκαστος ἀόριστος δύναμαι πλείων ἐφαρμόζω . οὗτος οὖν , διά αὐτός οὗτος ὁ ἀόριστος εἰμί , καί συγχέω εἰκότως καλέω καί καθόλου . καθόλου μέν διά ὁ δύναμαι πλείων ἐφαρμόζω , ὁ κατά ἕκαστος εἷς μόνος ἐφαρμόζω , συγχέω δέ διότι ἀόριστος καί ἀδιάρθρωτος ἐφαρμόζω ὅς ἄν ἐφαρμόζω . ὁ γάρ κατά ἕκαστος κατά ὁ καθόλου μέν γιγνώσκω σαφής καί διαρθρόω αὐτός ἔχω ὁ γνῶσις · ὅταν γάρ εἶπον , ὅτι ὁ Σωκράτης ζώιον εἰμί ἢ ἄνθρωπος εἰμί , ὁρίζω ἔχω καί διαρθρόω ὁ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ζῷον φύσις · κατά ὁ μερικός δέ γιγνώσκω ὁ κατά ἕκαστος , ὡς ὅταν λέγω ὅτι τίς ζώιον εἰμί καί τις ἄνθρωπος εἰμί , οἷος ὅτι ὁ πρόσειμι τίς ζώιον εἰμί ἤ τις ἄνθρωπος εἰμί , ἀδιάρθρωτος καί συγκεχυμένως αὐτός γιγνώσκω . ὁ γάρ τίς ζῷον δύναμαι εἰμί καί ἄνθρωπος καί ἵππος καί ὁ λοιπός ἕκαστος · ὁμοίως καί ὁ τις ἄνθρωπος Πλάτων εἰμί ἢ Ἀλκιβιάδης ἢ ἕτερος τις . πρῶτος οὖν ὁ ὁ συγχέω ἐγώ γίγνομαι γνῶσις . ὁ γάρ Σωκράτης εἶδον πόρρωθεν , πρότερος γιγνώσκω ὅτι εἰμί τίς ζῷον , καί οὗτος συγχέω αὐτός ὡς ζῷον εἰμί ὁ γνῶσις · δύναμαι γάρ ὁ τίς ζῷον ὁ ἄλλος ὁστισοῦν εἰμί · εἶτα καί τις ἄνθρωπος , καί οὗτος πάλιν , εἰμί καί ὁ ἄλλος ζῷον διακρίνω , συγχέω καί οὕτως οὐδείς κακός ἔχω αὐτός ὁ γνῶσις · δύναμαι γάρ εἰμί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὅστις . ὁ δέ συγχέω οὗτος γνῶσις προστίθημι ὁ ἴδιος ὁ Σωκράτης ἰδιότης , οὕτως ἀκριβής αὐτός ποιέω ὁ γνῶσις . οὗτος γοῦν , φημί , καί ὁ παιδίον ὁ μέν πρῶτος συγχέω ὁ ὁ πατήρ γνῶσις ἔχω , οὐ ὡς πατήρ ἀλλά ὡς ἄνθρωπος γιγνώσκω · διό καί πᾶς ἄνθρωπος πατήρ νομίζω · ὕστερος δέ , ὅταν λοιπός δύναμαι ὁ ἰδιότης ὁ πατήρ ἐφίστημι . τότε διαρθρόω αὐτός ὁ γνῶσις ἔχω ὁ ἄλλος ἀφορίζω ἄνθρωπος . καί ἕτερος δέ ἐξήγησις οὗτος τις φέρω . ἵνα γάρ φημί , κύριος ὁ ὁ καθόλου ἔννοια σῴζω , ῥητέος καθόλου λέγω αὐτός ὁ ἐν ὁ πολύς · ὁ τε γάρ πρό ὁ πολύς σαφής ἐγώ ἀλλά ὀψέ ποτός γιγνώσκω , ὁ τε ἐπί ὁ πολύς καί ὕστερος μετά ὁ τελέω ὁ λόγος παραγίγνομαι , ὅταν λοιπός οἷος τε εἰμί ἐκ ὁ κατά μέρος ὁ κοινῶς ὑπάρχω αὐτός φύσις ἀπομάσσω . ἄλλως τε ὁ μέν περί ὁ πρό ὁ πολύς διαλέγω θεολόγος μᾶλλον , ὁ δέ περί ὁ υστερογενής διαλεκτικός · λεκτικός · φυσιόλογος δέ προσήκω περί ὁ ἐν ὁ πολύς διαλέγω . οὗτος οὖν , φημί , πρότερος ἐγώ εἰμί λέγω καί σαφής καί συγχέω . ὅταν γάρ πρόσειμι τις ὁράω , κατά ὁ καθόλου καί συγχέω πρῶτος αὐτός γιγνώσκω · πρότερος γάρ ἀπλόος ὅτι σῶμα εἰμί νοέω , εἶτα ὅτι ζῷον , εἶτα ὅτι ἄνθρωπος · ποῖος μέντοι σῶμα ἢ ποῖος ζῷον ἢ ποῖος ἄνθρωπος , οὐκέτι . φημί δέ ἐγώ ὁ δύο ἐξήγησις οὔτε ὁ αριστοτελικός διδασκαλία συνᾴδω , οὔτε ὁ φύσις αὐτός ὁ πρᾶγμα . πρῶτος μέν γάρ ὁ παράδειγμα ὁ προφέρω οὖον ὁ γένος εἰμί ὁ ἐν ὁ πολύς , ἀλλά ὁ μερικός καί ἀόριστος . τίς γάρ εἰμί ἄλλος ὁ ἐν ὁ πολύς γένος , εἰμί μή ὁ ἄθροισις πᾶς ὁ κατά μέρος , ἤγουν ὁ κοινῶς πᾶς ὁ κατά μέρος κατηγορέω ; ὅταν δέ ὁ προσέρχομαι εἶπον ζῷον εἰμί ἢ ἄνθρωπος εἰμί , οὖον οὗτος νομίζω ὅτι ὁ προσέρχομαι ὁ ἄθροισμα εἰμί ὁ ζῷον , ἢ ὁ ζῷον εἰμί ὁ πᾶς ὁ κατά μέρος κατηγορέω , ἀλλά ὁ κατά ἕκαστος ζῷον ὑπολαμβάνω ὁ προσεχῶς ὑπό ὁ εἶδος τάσσω . ἀόριστος δέ ὁ · εἰμί , διότι μή ἔχω ἐρείδω ὁ διάνοια ποῖος τίς εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ὁ ὑπό ὁ εἶδος τάσσω . διά οὗτος καί μερικός φημί ὁ τίς ζῷον καί οὖον κατά ἕκαστος , διότι ἀόριστος εἰμί δύναμαι ἐπί πλείων κατά ἕκαστος ἐφαρμόζω καί οὗτος καθολικός αὐτός εἰμί ] ὁ ὁ μέν κατά ἕκαστος ὁρίζω σ́ω εἰμί μηδαμῶς ἅλως τις ἐφαρμόζω δύναμαι , οὗτος δέ διά ὁ ἀόριστος δύναμαι πλείων ἐφαρμόζω . πρῶτος μέν οὖν , ὅσπερ εἶπον , οὐδέ ὁ παράδειγμα ὁ ἐν ὁ πολύς γένος σημαίνω , ἔπειτα ὁ ἐν ὁ πολύς γένος , εἰμί καί ὁ εἰμί ὁ μερικός φύσις καί ὕστερον ἐάω καί ἀσαφής οὗτος γάρ οἶδα ὁ φύσις ὅς καί ποιέω , ποιέω δέ ὁ καθόλου οὐδείς , ἀλλά μόνος ὁ κατά ἕκαστος , εἶτα ὕστερος ἐκ ὁ ἄθροισμα οὗτος ὁ καθόλου συνίστημι ) , ἀλλά οὐδείς κακός καί ἐγώ ὕστερον εἰμί κατά ὁ γνῶσις , διό καί ἀσαφής . πρῶτος γάρ ὁ κατά ἕκαστος γιγνώσκω · οὗτος γάρ καί ὁ αἴσθησις ἀντιλαμβάνω · πρῶτος δέ ὁ αἴσθησις ἐνεργέω , εἶτα ὕστερος λόγος · ὅς συλλέγω ὁ 1 κατά μέρος ὁ αἴσθησις γιγνώσκω ὁ πᾶς ἄθροισμα , ἢ ἁπλόος ὁ ἐν πᾶς κοινός , γένος καλέω . ὥστε καί ἐγώ ὕστερος ὁ ὁ γένος ὁ ἐν ὁ πολύς γνῶσις , καί διά οὗτος ἀσαφής · πρόχειρος γάρ ὁ κατά ἕκαστος ἐπιβάλλω ἢ ὁ καθόλου . ἄλλως τε οὐδέ ὁ Ἀριστοτελικός ὁ ἐξήγησις οὗτος συνᾴδω παράδειγμα . ὁ γάρ παῖς εἰμί καί πᾶς ἄνθρωπος ὡς πατήρ γιγνώσκω , ἀλλά οὖν ὁ καθόλου ἔννοια οὐ ἔχω , ἀλλά ὁ μερικός , ὁ ἀόριστος · μή ἔχω γάρ διαρθρόω ὁ κατά ἕκαστος ὁ τύπος , ὅς ἐκ ἀρχή ἔχω ὁ ἄνθρωπος τύπος πᾶς ἐφαρμόζω . καί ἐγώ δέ , ὡς φθάνω εἶπον , ὅταν ὁ προσέρχομαι ὡς ζῷον γιγνώσκω , οὐ ὡς γένος αὐτός γιγνώσκω οἶδα γάρ ὅτι εἷς τίς εἰμί ) , ἀλλά ὡς ἀόριστος κατά ἕκαστος · οὗτος δέ εἰμί ὁ μερικός . παντελῶς ἄρα ἀνάρμοστος ὁ δύο ἐξήγησις . καθόλου οὖν ἀκούω κατά ὁ πρότερος ἐξήγησις ὁ μερικός , ὅσπερ ὁ ἀόριστος εἰμί καί συγχέω εἰμί καί καθόλου . ὁ γάρ γένος οὐ εἰμί συγχέω · ὅταν γάρ εἶπον ζῷον , ὁρίζω ὁ οὐσία , ἄν ἐπί μυρίος ἢ εἷς λέγω , οὐδείς μᾶλλον ἢ εἶπον γιγνώσκω ὁ ὁ ζῷον οὐσία · ὅταν δέ εἶπον τίς ζῷον , ἐπεί δίδωμι μέν ὁ ἔννοια μή μόνος ὁ ζῷον νομίζω ἀλλά καί τις διαφορά ὑπάρχω ξαίνω αὐτός καί χωρίζω αὐτός ὁ ἄλλος , οὐκέτι μέντοι τίς ὁ διαφορά προστίθημι οὗτος γάρ ὁ κατά ἕκαστος ἰήιος ) , διά οὗτος συγχέω εἰμί καί ἀδιάρθρωτος . εἰμί δέ , ὡς εἶπον , καί ὕστερος ὁ φύσις · ἐκ ὁ γάρ κατά ἕκαστος οὗτος ὁ ἀόριστος συνάγω · κοινός γάρ τίς εἰμί φωνή δύναμαι ἐπί πᾶς ὁ κατά ἕκαστος ἴδιος κατά ἕκαστος ἐφαρμόζω . ἐπεί οὖν ὁ οὕτως καθόλου καί συγχέω σαφής ἐγώ καί πρότερος , ἀναγκαῖος δέ * * * καί ἐν ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος ἐκ ὁ συγχέω τε καί κοινός , ἐγώ δέ σαφής , ἄρχω . εἰμί δέ τις εἶπον ὅτι οὖον μόνος ἐγώ ὁ κοινός καί συγχέω πρότερος εἰμί καί σαφής , ἀλλά καί ὁ φύσις ἀεί γάρ καί αὐτός ὁ δημιουργία ἐκ ὁ κοινός καί ακιαρθρωτος θρῴσκω ἄρχω · οἷος βούλομαι ποιέω ὁ Σωκράτης πρότερος σῶμα ἁπλόος καταβάλλω λόγος , ὅσπερ εἰμί κοινός τίς οὖον μόνος ἐπί ἔμψυχος ἐφαρμόζω ἀλλά καί ἐπί ἄψυχος , καί διά οὗτος συγχέω · · ὅσος γάρ ἐπί ὁ ὁ σῶμα δημιουργία ἄδηλος ποῖος τίς σῶμα ὁ προβάλλω · εἶτα προΐημι διαρθρόω μᾶλλον οὗτος καί ποιέω ζῷον , ἀλλά ἔτι μέντοι καί οὗτος ἀόριστος καί κοινός · ὁμοίως κατά ὁ αὐτός λόγος ἐκ οὗτος ἄνθρωπος · εἶτα τέλος ὁ ἰδικός ἐπιτίθημι διαφορά ποιέω ὁ κατά ἕκαστος , οἷος Σωκράτης , Ἀλκιβιάδης . καί ὁ φύσις ἄρα πρότερος εἰμί ὁ κοινός καί συγχέω , καί διά οὗτος σαφής αὐτός οὗτος ὡς προ - σεχέστερα καί ἐγγύτερος · καί οὐ εὔλογος πρός οὗτος ἀπολογέομαι λέγω , ὅτι σκοπός ἔχω ὁ φύσις ὁ κατά ἕκαστος ποιέω καί ὡς πρός οὗτος πρῶτος ὁ ὁ κοινός προβάλλω λόγος · καί γάρ καί ὁ ἡμέτερος γνῶσις σκοπός ἔχω ὁ κατά ἕκαστος γιγνώσκω , καί ὡς πρός οὗτος ὁδός τις χράομαι ὁ ἐκ ὁ κοινός ἀρχή ) , φημί οὖν ἐγώ ὁ ἀπορία οὗτος ἐπιλύω , ὅτι οὐδέποτε ὁ φύσις ὁ κοινός καί συγχέω ποιέω , ἀλλά ἀεί ὁ κατά ἕκαστος καί διαρθρόω . οὖον γάρ , ὥσπερ ἐγώ ὁ προσέρχομαι ἀποφαίνω τίς σῶμα εἰμί δύναμαι ὁ τίς σῶμα οὗτος φέρω καί κατά ἄψυχος καί ἐμψυχόω καί ἵππειος καί ἀνθρώπειος , ὁ φαντασία ὁ ὁ τις σῶμα οὐδαμῶς κωλύω ἐπί τίς οὗτος φέρω , οὗτος καί ὁ φύσις , ὅταν ποιέω ὁ Σωκράτης πρῶτος προβάλλω σῶμα , τοιοῦτος προβάλλω , λεται , ὡς δύναμαι ὁ αὐτός καί λίθος ἐφαρμόζω ἢ ἵππος . οὐδαμῶς · ἀλλά οὐδέ ὁ τυγχάνω ἄνθρωπος , ἀλλά μόνος Σωκράτης δύναμαι εἰμί σῶμα οὗτος προβάλλω . ὁμοίως καί ὁ Σωκράτης ζῷον ποιέω καί ὁ ἄνθρωπος . ὥστε μόνος ὁ μερικός ὁ φύσις ποιέω . εἰμί γάρ καί πρῶτος προβάλλω ὁ ὕλη λόγος ἐπέχω πρός ὁ μετά οὗτος , καί κατά οὗτος αὐτός κοινωνέω καθό ἀπό ὁ ὑλικός ἄρχω , ἀλλά διαφέρω καθό ὁ μέν ἀπό ὁ μερικός ἄρχω , εἶτα ἐκ ὁ ὁ κατά ἕκαστος συναγωγή ποιέω ὁ καθόλου , ἐγώ δέ ἀπό ὁ καθολικός ἄρχω ἐπί ὁ μερικός προβαίνω · καί ὁ μέν ἀεί ὁ διαρθρόω ποιέω , ὕστερος δέ ἐκ οὗτος ὁ συγχέω γίγνομαι κατά ὁ εἴρω τρόπος , ἐγώ δέ ἐκ ὅς · ὁ ἄρχω ἐπί ὁ διαρθρόω προβαίνω . Αλλά γάρ ἄνωθεν ὁ σκοπός ὁ πρόκειμαι εἶπον καί ὁ ὅλος λόγος ὁ ἀγωγή . πρόκειμαι , φημί , ἐγώ ὁ φυσικός πρᾶγμα γιγνώσκω . φυσικός δέ δηλονότι ὁ ἐν ὑπάρχω εἰμί καί ὑφίστημι , οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ἕκαστος · οὐδείς γάρ ὁ κοινός τε καί καθόλου ὑφίστημι κατά ἑαυτοῦ . οὐδέ γάρ εἰμί ἁπλόος σῶμα ὅς μή πάντως ἢ ὅδε ὁ λίθος εἰμί ἢ ὅδε ὁ ξύλον , οὐδέ ἀπλόος ζῷον ὅς μή ὅδε ὁ ἵππος εἰμί , οἷος Ξάνθος ἢ Βαλίος , ἢ ὅδε ὁ ἄνθρωπος . οὐδέ γάρ γίγνομαι ὅλως ὁ καθόλου οὐδέ γιγνώσκω αὐτός ὁ φύσις · ὅς γάρ οἶδα οὗτος καί δημιουργέω , καί ὅς δημιουργέω οὗτος καί γιγνώσκω , δημιουργέω δέ μόνος ὁ μερικός · οὗτος ἄρα καί γιγνώσκω μόνος · εἰμί γάρ οἶδα ὁ καθόλου , καί ποιέω ἄν αὐτός δηλονότι . ἐπεί οὖν πρό - κεῖμαι ἐγώ ὁ ὑπόστασις φυσικός πρᾶγμα γιγνώσκω , γιγνώσκω δέ πᾶς γιγνώσκω ὁ ἀρχή , καί ὁ ἐν ὑπόστασις ἄρα φυσικός πρᾶγμα γιγνώσκω ὁ ἴδιος ἕκαστος αὐτός ἀρχή γιγνώσκω . ἀλλά ἐπεί μή εἰμί ἕκαστος ὁ πρῶτος ἀρχή ἀρχή ἕτερος εὑρίσκω , δεῖ , φημί , ἐκ ὁ δύο τέρος ὁ φύσις , ἐγώ δέ πρότερος καί σαφής , ἀνατρέχω ἐπί ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις . δύο δέ εἰμί ὁ φύσις , ἐγώ δέ πρότερος καί σαφής , ὁ κοινός μέν καί πλείων ἐφαρμόζω , συγχέω δέ , ὁ ἰδικός τε καί διαρθρόω ἕκαστος ἀρχή . πρῶτος γάρ ἀεί παραγίγνομαι ἐγώ ὁ κοινός τε καί ἀδιάρθρωτος φαντασία , ὕστερος δέ ἐκ οὗτος ἐπί ὁ ἰδικός τε καί διαρθρόω ὁδεύω ὡς δηλόω ὅς τε κατά ὁ παῖς γνῶσις καί ὅταν τις πόρρωθεν πρόσειμι ὁράω ) , μᾶλλον δέ πᾶς πρᾶγμα ὁ γνῶσις κατά ὁ πρῶτος προσβολή ἐκ · ὁ κοινός φύω γίγνομαι . διά οὗτος οὖν καί ἐγώ , φημί , δεῖ ἐκ ὁ κοινός τε καί συγχέω ὁ ἀρχή ὁ διδασκαλία ποιέω . ἄρχω γοῦν ἐντεῦθεν κοινῶς περί | ὁ ἀρχή ζητέω πότερος εἷς ἢ πλείων , οὗτος δέ ὁ διδασκαλία ὁ κοινός εἰμί καί συγχέω · ὁ γάρ ζητέω εἰμί εἷς ἢ πλείων ὁ φυσικός ὁ ἀρχή οὐδείς εἰμί περί ὁ ἰδιότης ἕκαστος φυσικός ἀρχή εἶπον , ἀλλά κοινός διδάσκω πόσος εἰμί ὁ φυσικός ἕκαστος ἀρχή , ὅσπερ καί ὕστερον εἰμί ὁ φύσις συλλέγω ἐκ ὁ κατά μέρος καί συγχέω . ἐπεί γάρ ὁ φύσις ἕκαστος ὁ κατά μέρος ποιέω οὐδείς γάρ ὁ καθόλου ποιέω , ὥσπερ εἶπον ) παραλαμβάνω τοσόσδε τις ἀρχή εἰς ὁ ἕκαστος γένεσις , καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός ἀρχή ὁμοίως παραλαμβάνω , ὁ κοινός δηλονότι οὗτος καί καθόλου ὕστερον εἰμί καί ἐκ ὁ ὁ κατά μέρος πρᾶγμα γένεσις ὑφίστημι , καί συγχέω χέω δέ διά ὁ μή διαρθρόω τίς ποιός εἰμί ὁ ἰδιότης ἕκαστος ἀρχή . εἶτα ἐφεξῆς ἐπί τίς μέν διαρθρόω μᾶλλον προβαίνω ὁ λόγος , ἔτι μέντοι ὡς πρός ὁ ἰδικός ἕκαστος ἀρχή ἀδιάρθρωτος τε καί συγχέω . ὅταν γάρ μανθάνω ὅτι ὁ μέν τίς εἰμί ὁ ἀρχή ὕλη , ὁ δέ εἶδος , ὁ δέ στέρησις , κοινός τις λόγος καί συγχέω μανθάνω . ἄλλος γάρ ὁ ὁ οὐράνιος καί ἀίδιος ὑπόκειμαι ὕλη καί ἄλλος <ἡ> ὁ ἐν γένεσις · καί ἐν οὗτος ἄλλος μέν ὁ ὁ μετέωρος , ἄλλος δέ ὁ ὁ ἐν γῆ · καί ἄλλος μέν φυτός , ἄλλος δέ ζῷον . ὥστε κάν περί ὁ ὕλη διδάσκω ἡμέτερος ἐν οὗτος , ἀλλά περί ὁ κοινός καλέω ὕλη , ὅστις ἐπί πᾶς ὕλη κατηγορέω δύναμαι . οὖον εἷς δέ ὁ ὁ ὕλη φύσις οὐδέ ὁ πρῶτος · ἄλλος μέν γάρ ὁ ὁ οὐράνιος , ἄλλος δέ ὁ ὁ ἐν γένεσις . ῥᾴδιος δέ ἐπιβλέπω ἄν τις , ὅτιπερ ἐν ὁ πρᾶγμα ἄλλος μέν τίς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι καί ὥσπερ ( ? ) ( ? ) ὕλη ὑποστόρεννυμι , ἄλλος δέ ὁ εἶδος καί ὁ μορφή ὁ ἐγγίγνομαι ἐν αὐτός ὥσπερ ἐπί ὁ ξύλινος τε καί κήρινος σκεῦος καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἔχω ) , καί ὅτι ὁ αὐτός εἰμί ἐπί πᾶς ἀναλογία , εἰμί ὁ ἴδιος ἕκαστος ἀρχή τις πτήσσω , ὅτι ὁ μέν μετέωρος ὁ ξηρός καί ὑγρός ἀναθυμίασις ὑπόκειμαι , ὁ δέ οὐράνιος πέμπτος τις οὐσία · ὁ γάρ εἰμί πολύς ἐπίβλεψις χρεία εἰς ὁ ὁ ἰδικός αἱρέω ἀρχή ὁ πρᾶγμα . Μάτων . ἴσως δέ ἀπορέω τις ὅτι , εἰμί περί ὁ ἀναιδέω καί πρῶτος ὕλη ἐνταῦθα εἰμί αὐτός ὁ λόγος , πῶς φημί ὡς ἐκ ὁ ὕστερος ὁ φύσις ποιέω ὁ διδασκλίαν ; πρῶτος γάρ πᾶς ἀρχή αὐτός . φημί δέ ἐγώ ὅτι πρώϊος μέν ὁ πρῶτος ὕλη ὡς μέν σῶμα ὁ εἰμί εἰμί πρῶτος ἀρχή , ὡς μέντοι ζῷον ἢ φυτός ἢ μέταλλον ἢ ὁ ἐν ὁ μετέωρος συνίστημι ἢ ὁ οὐράνιος ἄλλος τίς εἰμί ἰδικός ἀρχή . ὅταν οὖν ὡς μετέωρος πρώϊος ἀρχή ζητέω , οὖον δύναμαι λέγω ὁ ἀνείδεος ὕλη · οὗτος γάρ οὐδείς μάλα εἰμί ὁ μετέωρος ἀρχή ὁ πᾶς ἀπλόος ὁ σῶμα · ἀλλά δεῖ ζητέω ὁ ἰδίως αὐτός ὑπόκειμαι καί ὡς μετέωρος πρῶτος ἀρχή . ἄλλως τε ἐν διδάσκω περί ὁ ἀναιδέω ὕλη , οὐδείς κακός κοινός εἰμί συγχέω ὁ διδασκαλία · συγχέω μέν , διότι οὐδείς κακός ὁ ὁ οὐράνιος ἀνείδεος εἰμί ἢ ὁ ὁ ἐν γένεσις , καί οὗτος οὐδείς ἴδιος περί ὁ ἴδιος ἢ οὗτος ἢ ἐκεῖνος ὕλη εἴρω , ἀλλά κοινός τις λόγος ἀποδίδωμι περί αὐτός · ὁ δέ κοινός οὗτος δηλονότι ὕστερον εἰμί ὁ φύσις , ἐπεί ὁ φύσις , ὡς εἶπον , οὐδείς ὁ κοινός ποιέω , ἀλλά ὁ κατά ἕκαστος ἐκ ὅς συλλέγω ὁ κοινός . ἀλλά οὐδέ ὅλως ὁ πρῶτος ὕλη ὁ φύσις ποιέω . γίγνομαι μέν γάρ , ὡς πολλάκις εἶπον , ὁ κατά ἕκαστος , οὗτος δέ προσεχής ἕκαστος ὁ ὕλη ὅς ὁ δημιουργός ἕκαστος φύσις ποιέω . ὁ οὖν πρῶτος ὕλη οὐδείς φύσις ποιέω · ἐκ ὁ πρῶτος γάρ παράγω , οὐ ὑπό φύσις . εἰμί οὖν γιγνώσκω ὁ φύσις ὁ πρῶτος λέγω γόμενα ὁ ποιέω , ὁ δέ ἀνείδεος ὕλη · ὁ φύσις οὖον ποιέω , οὐ ἄρα περί ὁ ἀναιδέω διδάσκω ὕλη περί ὁ ὁ φύσις πρῶτος διδάσκω καί γνώριμος , εἰμί μή ἁπλόος ὁ καθόλου καί περιεκτικός ὁ ὅλος φύσις λέγω τις γνώριμος εἰμί ὁ ἀνείδεος ὕλη . Ἐπίστασις δέ ἄξιος , πῶς οὐ ἐναντίος εἰμί ὁ ἐνταῦθα λέγω ὁ ἐν ὁ πρῶτος ὁ ’ Αποδεικτικός . ἐνταῦθα μέν γάρ εἶπον ὅτι φύω δέ ἐκ ὁ γνώριμος ἐγώ ὁ ὁδός καί σαφής ἐπί ὁ σαφής ὁ φύσις καί γνώριμος , ὁ καθόλου φημί ἐγώ εἰμί γνώριμος , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἀσαφής μέν ἐγώ , ὁ δέ φύσις γνώριμος ( διό , φημί , ἐκ ὁ καθόλου ἐπί ὁ κατά ἕκαστος δεῖ προΐημι · ὁ γάρ ὅλος , φημί , κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος , ὁ δέ καθόλου ὅλος τίς εἰμί ) · οὗτος οὖν εἶπον ἐνταῦθα , τἀναντία λέγω ἐν ὁ πρῶτος ὁ ’ ἀποδεικτικός . ὁ γάρ ὁ καθόλου γνῶσις ὕστερος ἐγώ φημί παραγίγνομαι · “ λέγω ” γάρ φημί “ πρός ἐγώ πρότερος καί γνώριμος ὁ ἐγγυτέρω ὁ αἴσθησις · εἰμί δέ προσωτέρω μέν ὁ καθόλου μάλιστα , ἐγγύς δέ ὁ κατά ἕκαστος . ” ὁ οὖν ζητέω εἰμί δύο , πῶς ἐνταῦθα μέν ὁ καθόλου φημί γνώριμος ὁ αἴσθησις , καί διά οὗτος δήω ἐκ ὁ καθόλου ἄρχω ἐπί ὁ κατά ἕκαστος προφέρω , ἐν δέ ὁ Αποδεικτός ἐγγυτέρω φημί ὁ αἴσθησις εἰμί ὁ κατά ἕκαστος , πρόσω δέ ὁ καθόλου · καί πῶς ἐν μέν ὁ ’ ἀποδεικτικός πρῶτος φημί εἰμί ὁ φύσις ὁ καθόλου , ἐνταῦθα δέ ὁ κατά ἕκαστος ὁ φύσις πρῶτος . εἰμί γάρ καί μή ἐπί λέξις οὕτως κεῖμαι , ἀλλά οὖν ἕπω ἐκ ἀνάγκη · εἰμί γάρ σαφής ὁ φύσις ὁ κατά ἕκαστος , καί πρῶτος δηλονότι . καί ἐγώ δέ ἄρτιος λέγω ὅτι ὅς ποιέω ὁ φύσις , οὗτος καί γιγνώσκω μάλιστα , ποιέω δέ ὁ κατά ἕκαστος . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁ ἀπορέω ἤδη σχεδόν διαλύω , μέθη , ὅτι καθόλου ἐνταῦθα λέγω οὖον ὁ κύριος καθόλου , ἀλλά ὁ μερικός καί συγχέω διά ὁ πλείων ἐφαρμόζω · οὐ ἐναντίος οὖν οὗτος ἐκεῖνος . ἀληθής μέν γάρ ὅτι ὁ κατά ἕκαστος ὁ αἴσθησις γνώριμος ὅλως γάρ ὁ καθόλου ὁ αἴσθησις οὐ ἀντιλαμράνεται ) , ἀλλά ἐπεί πᾶς φύσις ἐκ ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος πρόειμι , διά οὗτος πρότερος συγκεχυμένως καί ἀδιάρθρωτος ἐπιβάλλω ὁ κατά ἕκαστος ὁ αἴσθησις , διακρίνω εὐθύς ὁ ιδικός ὁ κατά ἕκαστος χαρακτήρ ἀπό ὁ λοιπός οὐ ἐξισχύω · ὅθεν διά αὐτός οὗτος ὁ καθόλου ὁ τοιοῦτος ὁ αἴσθησις γνῶσις προσαγορεύω , ἐν δέ ὁ ’ ἀποδεικτικός ὁ κύριος καθόλου λαμβάνω . ὥστε σύμφωνος καί οὐ ἐναντίος οὗτος . ἀλλά πῶς ὁ κατά ἕκαστος καί διαρθρόω πρῶτος εἰμί ὁ φύσις ἐνταῦθα λέγω , ἐκεῖ δέ ὁ καθόλου ; φημί τοίνυν ὅτι ὥσπερ ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ζῷον οὖον μόνος ἐν ἕκαστος ὁ ζῷον μέρος φυσικός τις εἰμί δύναμις ὁ ὁ οὗτος διοίκησις ἐμπιστεύω , ἀλλά εἰμί τις καί ὁ ὁ ὅλος ἐπιτροπεύω καί εἷς ζωή καί ἁρμονία ἐκ πᾶς ὁ μέρος ἀποτελέω , λούω , εἴπερ ὕλη ἔχω πρός ὁ ὅλος ὁ μέρος λόγος , οὕτως ἀνάγκη καί ἐν ὁ πᾶς , ὥσπερ εἰμί ὁ ἐν ἕκαστος μερικός φύσις ὁ δημιουργικός οὗτος καί σωστικός , οὕτως ἐκ ἀνάγκη καί ὁ εἰς εἷς ὁλότης ὁ κατά ἕκαστος ἁρμόζω εἰμί δεῖ . ἐπεί πόθεν ὁ ἐν ὁ γένος τε καί ὁ εἶδος κοινότης , εἰμί μή εἰμί τίς ὁ ὁ κοινωνία οὗτος αἴτιος ; οὖον γάρ ἐκ αὐτόματος , οὐδέ κατά συμβαίνω ὁ κοινωνία . οὐκοῦν τις καί ὁ οὗτος φυσικός αἰτία , εἰμί καί μή κατά ἑαυτοῦ τίς ὁ τοιοῦτος ὑφίστημι , ἀλλά ἐν ὁ ὁ κατά ἕκαστος συνυφίστημι γένεσις , ὡς καί ὁ ἐπί ἕκαστος ἄτομος ὁλότης οὐ εἰμί ὁ μέρος Χωρὶς ὁ οὗτος ἅμα πᾶς συνυφίστημι γένεσις . ὥστε κἀν λέγω μηδείς ὁ ὅλος ἁπλόος γίγνομαι , ἀληθής · οὐδέ γάρ ὡς ὅλος ἁπλόος αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἀλλά ὁ γένεσις ὁ μέρος συναναφαίνω . οὕτως οὖν οὔτε γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ ὁ καθόλου τίς , καί ὁ ὅς εἰμί καθόλου γίγνομαι συναναφαίνω . ἐπεί οὖν ἕκαστος φύσις οὗτος γιγνώσκω πρῶτος ὅσπερ καί . εἰμί αἰτία , οὐκοῦν , ὥσπερ ὁ ὁ κατά ἕκαστος δημιουργέω οὗτος καί οἶδα πρῶτος ἐκ ὅδε ὕστερος ἐπί ὁ καθόλου πρόειμι , οὕτως ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ὁ καθόλου αἰτία οὗτος τε γιγνώσκω πρῶτος καί σαφής αὐτός οὗτος τυγχάνω . ἐν μέν οὖν ὁ φυσικός πραγματεία , ἐπεί σκοπός μή μόνος ὡς φυσικός ἀπλόος οἶδα , ἀλλά καί ὡς τοιόσδε φυσικός ζῷον καί τοιόσδε ζῷον καί ὡς τοιόσδε μέταλλον , ἐν ὁ Μετςώροις ὡς βροντή ὡς ἀστραπή , καί ἐπί ὁ ἄλλος πᾶς ὁμοίως , εἰκότως ὕστερος ἐγώ ὁ ὁ κατά ἕκαστος γίγνομαι φημί γνῶσις πρῶτος δέ ὁ ὁ καθολικός καί συγχέω , κατά ὅς ἤδη τρόπος φθάνω εἶπον · ἐν δέ ὁ Αποδεικτικός , ἐπεί περί ἐπιστήμη ὁ λόγος ὅστις ὁ καθόλου εἰμί γνῶσις , πρῶτος εἰμί ὁ φύσις λέγω ὁ καθόλου καί γνώριμος , καί ὕστερος ἐγώ οὗτος παραγίγνομαι , ὁ αἴτιος δηλονότι ὁ καθόλου φύσις ἐκεῖσε λέγω . ὥστε σύμφωνος οὗτος , οὐ ἐναντίος . φύω δέ ἐκ ὁ γνώριμος ἐγώ ὁ ὁδός καί σαφής ἐπί ὁ σαφής ὁ φύσις καί γνώριμος . ἐκ ὁ ἐγώ ὅς σαφής ἄρχω , φημί , ὁ δέ φύσις ἀσαφής , τελευτάω ἐπί ὁ ἐγώ μέν ἀσαφής , ὁ δέ φύσις σαφής . ἐπεί οὖν , φημί , ὁ ὁδός ὁ ἐπί γνῶσις ὁ πρᾶγμα καθόλου οὕτως φύω , ἀνάγκη καί νῦν ἐγώ ὁ ὁ φυσικός γνῶσις αἱρέω βούλομαι οὗτος ὁ τρόπος ὁ διδασκαλία χράω . p . 184a22 ὕστερος δέ ἐκ οὗτος γίγνομαι γνώριμος ὁ στοιχεῖον καί ὁ ἀρχή διαιρέω οὗτος . ὁ γάρ κοινός καί συγχέω διαιρέω κατανθίημι εἰς ὁ ἰδικός τε διαρθρόω . ὁ γάρ ὅλος κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος , ὁ δέ καθόλου ὅλος τίς εἰμί · πολύς γάρ περιλαμβάνω βάω ὡς μέρος . ὥσπερ γάρ ἐν ἰός αἰσθητός , εἰμί πρόσειμι τίς ζῷον , ταχύς ὁ ὄψις ὅλος ὁ σῶμα ἀντιλαμβάνω ἢ κεφαλή τε καί χείρ ( ὅθεν τάχα ἄν εἶπον . ὅτι ζῷον ὁ προσέρχομαι ὁ ὅτι ἄνθρωπος ) , οὕτως ἐν ὁ ὑπό λόγος θεωρέω ὁ καθόλου τε καί κοινός σαφής ἐγώ εἰμί ὁ προσεχής τε καί κοινός . καί γάρ ἔχω τις ἀναλογία ὁ καθόλου πρός ὁ ὅλος · ὅσπερ γάρ τρόπος ὁ ὅλος περιεκτικός ὁ οἰκέω ὑπάρχω μέρος , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ καθόλου περιεκτικός εἰμί ὁ μερικός . διαφέρω δέ ἀλλήλων ὅτι ὁ μέν καθόλου μεταδίδωμι ὁ οἰκεῖος ὄνομα ὁ ὑπό ἑαυτοῦ τάσσω , ὁ μέντοι ὅλος οὖον πάντως · οὖον γάρ ὁ δάκτυλος χείρ καλέω , οὐδέ ὁ ὄνυξ δάκτυλος . ἐπεί οὖν ὡς ὁ ὅλος ὁ αἴσθησις γνώριμος ριμώτερον οὗτος ὁ καθόλου ὁ λόγος , ἐκ ὁ δέ σαφής ἄρχω δεῖ καί γνώριμος , ἐκ οὗτος ἐνταῦθα ὁ διδασκαλία ἀρκτέος . οὗτος γοῦν ὁ ῥήτωρ ποιέω περί ὁ κοινός κεφάλαιος πρῶτος , εἶτα οὕτως περί ὁ ἴδιος εἶδος ἕκαστος διδάσκω . οὗτος καί αὐτός ἐν ὁ ἀναλυτικός ὁ περί ὁ ἁπλόος συλλογισμός προτάσσω λόγος ὁ διαλεκτικός καί ἀποδεικτικός καί σοφιστικός · ῥᾳδίως γάρ ἀπό ὁ κοινός ὁ ἴκιος κατοπτεύω . p . 184a26 πάσχω δέ αὐτός οὗτος τρόπος τις καί ὁ πρός λόγος · ὅλος γάρ τίς ἀδιορίστως σημαίνω . ὁ μέν γάρ ὄνομα ὁλοσχερῶς καί συγκεχυμένως ὁ οὐσία σημαίνω ὁ πρᾶγμα , οἷος ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον ὁ κύκλος · ὁ μέντοι λόγος , τουτέστιν ὁ ὁρισμός , ἀνειλιγμένως ἕκαστος ὁ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα σημαίνω , καί οἷος διαιρέω αὐτός εἰς ὁ οἰκεῖος μέρος . ὅταν γάρ εἶπον ἄνθρωπος , ὁλικός τις καί συγχέω εἴρω φωνή πολύς ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω πρᾶγμα , ὁ μέντοι ὁρισμός ἔοικα ὁ εἰς ὁ μόριον διαίρεσις · ζῷον γάρ , φημί , λογικός θνητός ὁ ὑπόκειμαι ἐγώ οὐσία ἀσύγχυτος σημαίνω . καλῶς δέ ὁ τρόπος τις προστίθημι , διότι οὐ ὥσπερ ὁ ὅλος αὐτός διαιρέω εἰς ὁ μέρος , οὗτος δή καί ὁ ὄνομα εἰμί ὁ ὑπό ὁ ὁρισμός διαιρέω , ἀλλά ὁ ὑπό ὁ ὄνομα σημαίνω διαιρέω ὁ ὁρισμός , καί οὐ οἷος περ τρόπος ὁ κατά ἕκαστος μέρος τυγχάνω ὁ καθόλου , ὁ αὐτός τρόπος καί ἕκαστος ὁ δηλέομαι ὑπό ὁ ὁρισμός μέρος τυγχάνω ὁ ὄνομα . οὖον γάρ ὁ αν μέν εἰμί τυγχάνω συλλαβή ὁ ἄνθρωπος δηλόω ὁ ζῷον , ἄλλος δέ ὁ λογικός , εἰμί μή ἄρα κατά ὁ σημαίνω · ὁ γάρ σημαίνω ὑπό ὁ ὄνομα μέρος εἰμί ὁ μέρος ὁ ὁρισμός , νῦν δέ περί ὁ φωνή αὐτός ὁ λόγος , ὁ μέντοι καθόλου , οἷος ὁ ζῷον , ὁ κατά ἕκαστος ζῷον μέρος εἰμί . p . 184b15 Ἀνάγκη δέ ἤτοι εἷς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ πλείων . Εντεῦθεν εἰσβάλλω εἰς ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος . ὅσπερ δέ εἴωθα ποιέω ἀεί , οὗτος καί νῦν ποιέω · πρότερος ὁ ὁ παλαιός ψευδής διελέγχω δόξα . λαμβάνω δέ ὁ ὁ παλαιός δόξα ἐκ διαίρεσις ἐπιστημονικός τε ἅμα καί ἐναργής , ἐπιστημονικός μέν ὅτι κατά ἀντίφασις ὁ γάρ ἐπιστημονικός διαίρεσις κατά ἀντίφασις εἰμί , ἐπιστημονικός δέ διότι ἄφυκτος · οὐδείς γάρ ἐκφεύγω ὁ ἀντίφασις ) , ἐναργής δέ διότι ἐκ ὁ πᾶς γνώριμος · γνώριμος γάρ πᾶς ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος . ἀνάγκη γάρ , φημί , ὁ ἀρχή ἢ εἷς εἰμί ἢ πλείων · εἰμί δέ καί μή αὐτόθεν ἀντί - φάσις εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά οὖν ἰσοδυναμέω ὁ ἀντίφασις · ὁ γάρ οὐ εἷς ἐκ ἀνάγκη πολύς εἰμί . ἀνάγκη οὖν , φημί , ὁ ἀρχή ἢ εἷς εἰμί ἢ πλείων · καί εἰμί εἷς ἢ ἀκίνητος ἢ κινέω , εἰμί δέ πλείων ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος . καί αὐτός μέν μέχρι ὁ ἐνταῦθα προάγω ὁ διαίρεσις . ἐπεί δέ φαίνω ἐν ὁ ἑξῆς καί ἕτερος μόριον προστίθημι ὁ διαίρεσις , εὔλογος ἐγώ ἐκ ἀρχή τέλειος ὁ διαίρεσις παραδίδωμι . ἀνάγκη οὖν ὁ ἀρχή ἢ εἷς εἰμί ἢ πλείων , καί εἰμί εἷς ἢ ἀκίνητος ἢ κινέω , καί εἰμί κινέω ὁ περαίνω ἢ ἤπειρος , καί αὖος εἰμί ἀκίνητος ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος , καί εἰμί πλείων ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος , καί εἰμί περαίνω ἢ κινέω ἢ ἀκίνητος , καί εἰμί ἤπειρος ἢ κινέω ἢ ἀκίνητος . καί ὁ μέν διαίρεσις ὁ ἀρχή οὗτος , εἰμί δέ τις ζητέω τίς δήποτε ὁ εἷς μέν ἀρχή εὐθύς εἰς ὁ ἀκίνητος καί κινέω διαιρέω , εἶτα εἰς ὁ περαίνω καί ἤπειρος , ὁ δέ πλείων πρῶτος εἰς ὁ ἤπειρος καί περαίνω , εἶτα εἰς ὁ κινέω καί ἀκίνητος , εἴρω ὅτι δυνατός μέν εἰμί καί ὁ αὐτός τρόπος ὁ διαίρεσις ἀμφότερος ὁ μόριον διαιρέω , πλήν ἐπεί ὁ μέν εἷς οἰκεῖος μᾶλλον ὁ κίνησις ἢ ὁ ἤπειρος , ὁ δέ πλῆθος ὁ ἤπειρος μᾶλλον ἤ2 ὁ κίνησις , διά οὗτος ὁ μέν εἷς ἀρχή εὐθύς εἰς ὁ κινέω καί ἀκίνητος διαιρέω , ὁ δέ πλείων εἰς ὁ περαίνω καί ἤπειρος . μία μέν οὖν ἀρχή εἰμί καί ἀκίνητος καί περαίνω δοξάζω Παρμενίδης καί ξεωοφαινω · δῆλος δέ ποῦ πάντως ὅτι οὖον περί ὁ φυσικός πρᾶγμα εἰμί οὗτος ὁ λόγος · ὡς γάρ καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός εἶπον , οὐ οὗτος καί ὁ μαίνομαι χειρόνως διάκειμαι ὁ ἀνήρ οὗτος , ὡς νομίζω ὁ πῦρ καί ὁ ὕδωρ μή εἰμί διάφορος · καί ἐκ αὐτός δέ ὁ ’ αρισοτελικος ῥῆσις πρόδηλος ὡς οὖον φυσικός ὁ ἀνήρ οὗτος . εἶπον καί εἰμί εἷς , ἢ ἀκίνητος , ὥσπερ Παρμενίδης καί Μέλισσος , ἐπάγω ἢ κινέω , ὥσπερ ὁ φυσικός , ὡς δή μή φυσικός εἰμί ὁ περί Παρμενίδης . ἔτι δέ δῆλος ὅτι οὖον περί ὁ φυσικός λέγω ἐκ ὅς καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι γένεσις φημί καί ὁ αὐτός υπομνημαιειμι , ὅτι ὁ Παρμενίδης ἐν ὁ πρός δόξα πῦρ καί γῆ λέγω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ πᾶς , ἐν δέ ὁ πρός ἀλήθεια εἷς εἰμί ὁ πᾶς καί περαίνω καί ἀκίνητος . οὖον νομιστέος δέ ὅτι ἐν ὁ πρός δόξα οὖον ὁ αὐτός δοκέω λέγω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ἐν δέ ὁ πρός ἀλήθεια ὁ αὐτός δοκέω καί γάρ καί ἐν ὁ πρός δόξα ὁ αὐτός δοκέω γράφω ) , ἀλλά ἐπεί περί ὁ νοητός εἰμί αὐτός ἐν ὁ πρός ἀλήθεια ὁ λόγος , οὗτος δέ εἰμί εἰμί λέγω καί ἀληθής εἰμί , διά οὗτος οὕτως ἐπιγράφω ὁ βιβλίον . ἐν δέ ὁ πρός δόξα περί ὁ αἰσθητής ὁ λόγος , ὅσπερ καί ὁ Τίμαιος δοξαστός προσαγορεύω · ὁ μέν γάρ ἀεί εἰμί νοέω φημί μετά λόγος περιληπτός , ὁ δέ αἰσθητής , ὅσπερ γίγνομαι καί ἀπόλλυμι καλέω , δόξα φημί μετά αἴσθησις ἄλογος δοξαστής . ὥστε περί τῆ νοητός λέγω ὁ εἷς εἰμί αὐτός καί ἀκίνητος καί περαίνω · ἐπεί γάρ ὁ νοητός πρός ὁ εἷς μάλα εἰμί ὡς ἐγγυτέρω εἰμί ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή , διά οὗτος εἷς ἐκεῖνος καλέω . εἷς μέν οὖν καί περαίνω καί ἀκίνητος Παρμενίδης λέγω καί Ξενοφάνης , εἷς δέ καί ἀκίνητος καί ἤπειρος ] ὁ Μέλισσος περί ὁ αὐτός καί αὐτός , ὡς ἤδη εἶπον , διαλεγόμνος · πλήν ὅτι οὗτος μέν ἤπειρος λέγω ὁ εἷς , ὁ δέ περί Παρμενίδης περαίνω , οὗτος δέ διά ὁ ἐκεῖνος μέν εἰς ὁ ὁριστικός καί εἰδοποιός ποιός ὁ νοητός δύναμις ἀπό-ἰδέω , οὗτος δέ εἰς ὁ ἀπειρία ὁ δύναμις . καλῶς δέ ὅσος εἷς ὁ ὅς εἴρω εὐθύς καί ἀκίνητος δοξάζω · εἰμί γάρ κινέω , οὐκέτι εἷς εἄν εἰμί · εἰμί γάρ καί αὐτός ὁ κίνησις καί τόπος τις ἢ χρόνος ἤ τίς τοιοῦτος , ἐν ὅς ὁ κίνησις . ἰστέον δέ ὅτι εἷς ὁ πᾶς λέγω οὗτος οὖον περί ὁ ἀρχή ποιέω ὁ λόγος · εἰμί γάρ εἷς λέγω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , οὐκέτι δύναμαι λέγω εἷς ὁ ὅς εἰμί · εἰμί γάρ ὁ ἀρχή ἀνάγκη εἰμί καί ὁ ἀπό ὁ ἀρχή . οὗτος γάρ ὁ πρός τίς εἰμί · ὁ γάρ ἀρχή τις εἰμί ἀρχή . ὥστε οὖον περί | ὁ ἀρχή οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά περί ὁ εἰμί ἁπλόος . ἀλλά εἰμί μή περί ὁ ἀρχή οὗτος ὁ λόγος , τίς δήποτε ὁ Ἀριστοτέλης ἔλεγχος ὁ ἀνήρ οὗτος ὡς κακῶς εἷς ὁ ἀρχή ὑποτίθημι ; λέγω οὖν ὅτι , εἰμί καί μή περί ὁ ἀρχή λέγω , ἀλλά ἐν ὁ Ἀριστοτέλης ὡς εἰμί καί τις ὑποτίθημι εἷς εἰμί ὁ ὁ φυσικός πρᾶγμα ἀρχή , οὕτως ἔλεγχος ὁ λόγος ἀνασκευάζω ὁ τοιοῦτος δόγμα βούλομαι . μία μέν ὁ ἀρχή λέγω καί ἀκίνητος ὁ εἴρω , ὁ δέ εἷς καί κινέω λέγω ὁ μέν περαίνω λέγω , ὁ δέ ἤπειρος . εἷς μέν καί κινέω καί . περαίνω λέγω Ἵππασος Ἡράκλειτος Θαλῆς Ἵππων ὁ ἐπικαλέω ἄθεος . Ἡράκλειτος μέν καί Ἵππασος ὁ πῦρ λέγω ἀρχή ὁ εἰμί εἰμί διά ὁ λεπτομερής αὐτός εἰμί ὁ ἄλλος καί εὔπλαστος οὖον γάρ δή νομιστέος διά ὁ εἶδος λόγος αὐτός ἔχω πρός ὁ ἄλλος ὡς περιεκτικός ὁ ἄλλος · νῦν γάρ περί ὁ ὑλικός ἀρχή ὁ λόγος ) , Θαλῆς δέ καί Ἵππων ὁ ὕδωρ διά ὁ γόνιμος , καί ὅτι ὁ γονή ὑγρός ὁράω , καί ὁ σπέρμα δέ εἰμί καί ξηρός εἰμί , ἀλλά οὖν οὖον φύω μή ὑγραίνω τε καί ἤδη λοιπός διαρρέω . εἷς δέ καί κινέω καί ἤπειρος ὑποτίθημι ὁ τε ὁ ἀήρ ὑποτίθημι καί ὁ ὁ μεταξύ ἢ ἀήρ καί ὕδωρ , ἢ πυρός καί ἀήρ . Διογενής μέν οὖν ὁ Ἀπολλωνιάτης καί Ἀναξιμένης ὁ ἀήρ ὑποτίθημι ἀρχή εἰμί διά τε ὁ εὔπλαστος καί ὡς ἐν σῶμα ἀσώματος καί ἀνεπαίσθητος μᾶλλον . Ἀναξίμανδρος δέ ὁ μεταξύ ἢ ἀήρ καί ὕδωρ , ἢ πυρός καί ἀήρ · ἐπεί γάρ ἐν ὁ μεταβολή ὁ ἐκ ὕδωρ εἰς ἀήρ οὐ ἀμέσως γίγνομαι ὁ μετάβασις , ἀλλά οἷος ἐξατμίζω πρότερος ὁ ὕδωρ , εἶτα ὁ ἀτμίς ἔτι λεπτύνω ἐξαερόω , ὁμοίως καί ἐπί ὁ ὁ ἀήρ εἰς ὁ πῦρ μεταβολεύς , ὁ μεταξύ οὗτος λέγω εἰμί ὁ ἀρχή , ὅσπερ ἀήρ μέν εἰμί πυκνός , ὕδωρ δέ μανός , ἢ πυρός μέν πυκνός , ἀήρ δέ μανός . νοτερός . οὗτος δέ ὁ μέν ἄλλος μᾶλλον κατορθόω , διότι μή εἷς τίς ὁ στοιχεῖον ὁ ὕλη λέγω , ἀλλά ἕτερος τίς παρά οὗτος · πταίω δέ , διότι εἰδοποιέω ὑποτίθημι ἀήρ μέν λέγω πυκνός , ὕδωρ δέ μανός . οὗτος δέ καί ἤπειρος λέγω εἰμί ὁ ἀήρ ἢ ὁ μεταξύ , ἐπεί ὑπονοέω ὡς εἰμί γίγνομαι μέν ἀεί ἐκ αὐτός ὁ γίγνομαι , μή εἰμί δέ ἤπειρος , ἐπιλείπω ὁ γένεσις ἀνάγκη · οὖον προσέχω γάρ ὁ ἀνταπόδοσις καί ὁ εἰς ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα μεταβολή . ὁ μέν οὖν εἷς ὁ ἀρχή ὑποτίθημι οὗτος καί τοσοῦτος εἰμί , οὐδείς δέ ὁ εἷς ὑποτίθημι μόνος ὁ γῆ ὑποτίθημι εἰμί ἀρχή , διά ὁ δυσκίνητος αὐτός καί δυσμετάβλητος . ὁ δέ πολύς ὑποτίθημι ὁ ἀρχή ὁ μέν ἤπειρος ὑποτίθημι , ὁ δέ περαίνω , καί οὗτος ἀμφότερος ὁ μέν ἀκίνητος , ὁ δέ κινέω · πλείων μέν καί περαίνω καί ἀκίνητος ὁ Τίμαιος ὑποτίθημι , θεός ἰδέα καί ὕλη , πλείων δέ καί περαίνω καί κινέω ὅς τε Ἐμπεδοκλῆς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον καί ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος , καί ὁ Ἱπποκράτης ὁ ἰατρός ὁμοίως ὁ τέσσαρες στοιχεῖον . ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς δύο ὁ κόσμος εἰμί ὑποτίθημι , ὁ τε ἐκ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ αἰσθητός καί ὁ σφαῖρος , τουτέστι ὁ νοητός ὅς σφαῖρος καλέω διά ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί πρός ὁ εἷς εἰμί μᾶλλον ) , ὅς καί μεταβάλλω λέγω εἰς ἀλλήλων · ἐπικρατέω μέν γάρ ὁ φίλιος μεταβάλλω ὁ στοιχεῖον εἰς ὁ σφαῖρος , ἐπικρατέω δέ ὁ νεῖκος ὁ σφαῖρος εἰς ὁ στοιχεῖον μεταβάλλω · οὖον οὗτος λέγω ὅτι ὁ κόσμος εἰς ἀλλήλων μεταβάλλω , λοῦσις , ἀλλά ὁ ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος εἰς ὁ κόσμος οὗτος σημαίνω μεταβολή . ἐπεί γάρ εἰμί ἐν ὁ ἡμέτερος Ψυχή καί ἑτεροποιός καί ταὐτοποιός δύναμις , ὅταν μέν κατά ὁ ταὐτοποιός δύναμις ἐνεργέω , ὅς “ αὐτός κύκλος ” ὁ Πλάτος καλέω , πρός ὁ νοητός γίγνομαι μᾶλλον οὗτος δέ ὁ δύναμις φίλιος ὁ Ἐμπεδοκλῆς καλέω , ὅτι ὁ φίλιος ἑνοποιός εἰμί ) , ὅταν δέ κατά ὁ ἑτεροποιός δύναμις ἐνεργέω , ὅς Πλάτος μέν “ θατέρου κύκλος ” καλέω , Ἐμπεδοκλῆς δέ νεῖκος , πρός ὁ αἰσθητός γίγνομαι . ὁ οὖν μεταβολή ὁ Ψυχή κατά ὁ αἰσθητός τε καί νοητός κόσμος μεταβολή ὁ κόσμος ὁ Ἐμπεδοκλῆς καλέω , ὅθεν καί ὁ πολυθρύλητος ἐκεῖνος περί Ψυχή φημί · ὡς καί ἐγώ δεῦρο εἰμί φυγάς θεόθεν καί ἀλήτης νείκος μαίνομαι πίσυνος , τουτέστι πείθω ὁ ἑτεροποιέω ὁ Ψυχή δύναμις . πλέως δέ καί ἤπειρος καί κινέω λέγω Ἀναξαγόρας Δημόκριτος Ἐπίκουρος Λεύκιππος . Ἀναξαγόρας · μέν ὁ ὁμοιομέρεια ἀρχή ὁ εἰμί ὑποτίθημι , ὁμοιομέρεια δέ εἰμί ὅς ὁ μέρος ὁ ὅλος ὅμοιος . ὑπάρχω οὖν ἐν ἀλλήλων ὁ ὁμοιομέρεια , οἷος ἐν ὁ ξύλον ὁμοιομερής εἰμί ὑπάρχω καί σάρξ καί ὀστέον καί ὕδωρ καί πῦρ καί χρυσός καί πᾶς ἁπλόος , καί ἐν ἕκαστος καί ὁ τυγχάνω ἤπειρος ἐν-ὑπάρχω ὁμοιομέρεια . οὗτος δέ ὑποτίθημι , διότι ὁράω πᾶς ἐκ ἀλλήλων γίγνομαι , εἰμί καί μή κατά πρῶτος γένεσις , ἀλλά οὖν διά πλείων μέσος . περιφαναζςομενος οὖν ὁ ὕλη ὁ εἰς πᾶς ἐπιτήδειος μεταβάλλω , μή ἐξισχύω δέ αὐτός τέλειος θεωρέω , ὑποτίθημι “ ὁμοῦ πᾶς εἰμί χρῆμα ” , καί οὗτος ὁ ἐκ ἀλλήλων γένεσις κατά ἔκκρισις γίγνομαι καί οὖον κατά μεταβολή ὁ οὐσία . καλῶς δέ καί ὁ ομοτομερεια μέν ἐν ἀλλήλων εἰμί ὑποτίθημι , οὐκέτι δέ καί ὁ ανομοτομερεια . οὐδείς γάρ ἄν ὑπολαμβάνω ἐν πρόσωπον χείρ εἰμί ἢ ἐν χείρ πούς . Δημόκριτος δέ καί Λεύκιππος καί Ἐπίκουρος ὁ ἄτομος καί ὁ κενός ὑποτίθημι , ὁ τε κενός ἤπειρος εἰμί καί ὁ ἄτομος ὁ ἐν αὐτός . ἄτομος δέ λέγω σῶμα τις διά μικρότης ἀφανής καί ἀδιαίρετος διά σκληρότης , οἷος εἰμί ὁ διά ὁ θυρίς ἐν ὁ ἀκτίς κονιορτώδης φαίνω ψῆγμα , ὅσπερ ἀφανής γίγνομαι μή ἐπιλάμπω ἀκτίς οὖον διά τότος μή εἰμί , ἀλλά διά ὁ μικρότης . Πόλλας δέ ὁ ἀρχή καί ἤπειρος καί ἀκίνητος οὐδείς ὑποτίθημι . p . 184 b 20 καί εἰμί ἤπειρος , ὅς οὔτως ὤσπερ Δημόκριτος , ὁ γένος εἷς , σχῆμα ἢ εἶδος διαφέρω . Γένος φημί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ οὐσία ὁ ἄτομος · λέγω γάρ εἷς μέν οὐσία εἰμί πᾶς ὁ ἄτομος , διαφέρω δέ ἀλλήλων ὁ ἔχω - πῆμα , ὁ ὁ μέν εἰμί σφαιρικός , ὁ δέ κυβικός ἢ πυραμοειδής , ἢ ἕτερος τίς ὁ σχῆμα ἔχω . οὗτος δέ πολλάκις καί ἐν ὁ ἀποδεικτικός ὁ ὑπόκειμαι γένος ὀνομάζω . σχῆμα δέ ὁ εἶδος · ἐκ παράλληλος ὁ αὐτός φημί . εἶδος γάρ λόγος ἐν ὁ ἄτομος ὁ σχῆμα ἔχω λέγω ὁ Δημόκριτος . ἢ καί ἐναντίος · ἤϊος οὗτος φημί ὅτι ὁ Δημόκριτος εἷς ὁ γένος ὑποτίθημι ὁ ἄτομος , διαφέρω δέ αὐτός κατά ὁ σχῆμα , οὖον μόνος δέ διαφέρω , ἀλλά καί ἐναντίος εἰμί ἐπεί γάρ θερμότης καί ψῦξις καί λευκότης καί μελανία οὐ λέγω εἰμί ἐν ὁ ἄτομος ὁ Δημόκριτος , ἀλλά ἐκ ὁ σχῆμα ἀπογίγνομαι ὁ πάθος καί ὁ πρός ἐγώ ὁ ἄτομος σχέσις · ὁ μέν γάρ σφαιρικός , ὡς εὐκίνητος , θερμότης καί ὁ πυρός εἰμί αἴτιος · ὡς γάρ εὐκίνητος , διαιρέω ταχύς καί διεισδύνω , οὗτος δέ ἴδιος πυρός ὁ τμητικός καί εὐκίνητος · ὁ κυβικός δέ φέρω εἶπον , ὡς ὠθέω μᾶλλον καί πιλέω , ψῦξις ἐργάζομαι · πιλητιὁμοῦ κόος γάρ ὁ ψυχρός . ὁμοίως καί ἐπί ὁ χρῶμα γίγνομαι λέγω . ὅταν μέν ὁ πυραμίς φέρω εἶπον ὁ κορυφή προσβάλλω ὁ ὁράω , τοιόσδε ποιέω χρῶμα φαντασία , οἷος λευκός . διακριτικός γάρ ὁ ὄψις ὁ λευκός , διαιρετικός δέ καί ὁ ὀξύς , ὁ εἰμί καί ὁ κορυφή ὁ πυραμίς · ὅταν δέ ὁ βάσις , μέλας · συγκριτικός γάρ ὁ μέλας , τοιοῦτος δέ ὁ ἀμβλύς · πιλέω γάρ καί εἰς αὐτός ὁ πίλησις συνωθέω ὁ διίστημι . ἐπεί οὖν ὁ διάφορος σχῆμα ὁ ἐναντίος πάθος ποιητικός εἰμί ὁ ἄτομος . οὖον μόνος διαφέρω αὐτός ὁ σχῆμα εἶπον , ἀλλά καί ἐναντίος εἰμί ) , ἢ μᾶλλον πρός ὁ Ἀναξαγόρας αὐτός τείνω ὁ λόγος , ὅς καί ἐναντίος εἰμί ομοτομερεια μέρεια λέγω , οἷος πυρός καί ὕδωρ . καί μᾶλλον οὗτος ἀληθής , ἵνα καί ὁ ἀντιδιαίρεσις σῴζω . εἶπον γάρ καί εἰμί ἤπειρος , ἢ οὕτως ὥσπερ Δημόκριτος , ὁ γένος εἷς , σχῆμα ὅς εἶδος διαφέρω , ἀνταπλέδωνκε ὁ ἕτερος ὁ διαίρεσις μόριον εἶπον ἢ ἐναντίος , ὡσανεί λέγω ἥδομαι ὡς Ἀναξαγόρας λέγω ἐναντίος . p . 184 b 22 ὅμοιος δέ ζητέω καί ὁ ὁ εἰμί ζητέω πόσος . ἐκτίθημι ὁ διαίρεσις νῦν βούλομαι δείκνυμι , ὅτι οὖον περιέργως οὐδέ καινός αὐτός οὗτος ὁ περί ὁ ἀρχή διαίρεσις χράω , ἀλλά πᾶς ὁ πρό αὐτός φυσικός ὁ αὐτός διαίρεσις ἐν ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος χράω , ζητέω πότερος εἷς τίς εἰμί ὁ στοιχεῖον ἐκ ὅς ὁ πᾶς ἢ πλείων , καί πότερος κινέω ἢ ἀκίνητος . p . 184b 25 ὁ μέν οὖν εἰμί εἷς καί ἀκίνητος ὁ εἰμί σκοπέω οὖον περί φύσις εἰμί σκοπέω . ἐκτίθημι ἐκ διαίρεσις ὁ περί ὁ ἀρχή ὁ φυσικός δόξα καί εἶπον ποῖος μόριον ὁ διαίρεσις τίς ὁ ἀρχαῖος προίστημι , νῦν ἐπισκέπτομαι σκέπτομαι πρός Ποίας μέν ὁ δόξα φυσιόλογος εἰμί διαλέγω , πρός Ποίας δέ οὖον . καί γάρ ἐπιστήμων ἔργον εἰμί ὁ φύσις ὁ ὑποβάλλω - Μένων αὐτός πρᾶγμα ἐπισκέπτομαι καί διακρίνω τίς μέν αὐτός πρόσειμι - κέω , τίς δέ μή · ὥσπερ ἀμελέω καί τέκτων ξύλον πολύς ὑπόκειμαι ὁ μέν ἐκλέγω ὡς ἐπιτήδειος ὁ αὐτός τέχνη , ὁ δέ ἀπορρίπτω . διά οὗτος καί νῦν ὁ Ἀριστοτέλης εἷς τίς ὁ διαίρεσις μόριον ἀποκρίνω , ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ ἀρχή καί ἀκίνητος , ὅς προΐστημι ὁ περί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος , φημί ὅτι οὐ εἰμί φυσικός ὁ πρός οὗτος διαλέγω ἀνης - Ρούντας ὁ φυσικός ἀρχή . οὐδείς γάρ εἰμί ὁ κατά μέρος ἐπιστήμη πρός ὁ ἀναιρέω ὁ οἰκεῖος ἀρχή αὐτός διαλέγω , διότι οὐδέ ὁ ἀποδείκνυμι ὁ οἰκεῖος ἀρχή ὁ κατά μέρος ἐπιστήμη , ἀλλά μόνος ὁ πρῶτος καί ἀνυπόθετος φιλοσοφία · οὗτος γάρ ὁ πᾶς ἀρχή ἀποδείκνυμι , ὁ δέ κατά μέρος ἐπιστήμη ἐκ ὑπόθεσις ὁ οἰκεῖος ἀρχή λαμβάνω . διά οὗτος οὖν πρός ὁ ἀναιρέω ὁ ἀρχή ὅστις ἐπιστήμη οὐ εἰμί αὐτός ἐκεῖνος διαλέγω , ἀλλά ἢ ὁ προσεχῶς ὑπέρ αὐτός τάσσω ἐπιστήμη , ἢ ὁ πᾶς κοινός . κοινός δέ πᾶς ἐπιστήμη λέγω ἢ ὁ πρῶτος καί ἀνυπόθετος φιλοσοφία , ἢ ὁ διαλεκτική . καί γάρ οὗτος ὁ πᾶς ἀρχή ἀποδείκνυμι . οὗτος γάρ αὐτός ἐν ὁ τόπος ὁρίζω · “ ὁ μέν σκοπός ” , φημί , ἰταμός πραγματεία μέθοδος εὑρίσκω διά ὅς δύναμαι συλλογίζομαι περί πᾶς ὁ προτίθημι ἐκ ἔνδοξος ” . οὗτος οὖν ὁ διαλεκτικός διαφέρω ὁ πρῶτος φιλοσοφία , ὅτι ὁ μέν ἐκ ἀρχή αὐτόπιστος καί κοινός ἔννοια ποιέω ὁ ἀποδείκνυμι , ὁ δέ διαλεκτικός ἐκ ἔνδοξος . ) πρός γοῦν ὁ ἀναιρέω ὅτι ὁ σημεῖον ἀμερής εἰμί , ἢ ὁ γραμμή μῆκος ἀπλατής , οὖον διαλέγω ὁ γεωμέτρης , ἀλλά παραπέμπω ὁ πρῶτος φιλόσοφος οὗτος ἀποδείκνυμι . ὁμοίως ὁ ἰατρός , ὅτι ἐκ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ σῶμα καί περί αὐτός ὁ στοιχεῖον ὁ φυσικός παραπέμπω ἀποδείκνυμι · προτάσσω γάρ φυσικός ὁ ἰατρός ὁ φυσικός . πάλιν ὁ ὀπτικός ὁ ἀρχή γεωμετρία ἀποδείκνυμι , καί γραμματικός μέν μουσικός , οὗτος δέ ἀριθμητικός . λαμβάνω μέν γάρ ὁ γραμματικός ὅδε μέν ὁ σ·τοιχεῖα μακρός , ὅδε δέ βραχύς , καί ὁ αὐτός νῦν μέν βραχύς , ἄλλοτε δέ μακρός · ὁ αἴτιος δέ αὐτός μέν ἀγνοέω , ὁ μουσικός δέ ἀπος - δείκνυμι . πάλιν ὁ μουσικός λαμβάνω ὅτι ὅδε πρός ὅδε ὁ χορδή ὁ ἡμιόλιος ἢ ὁ διπλασίων ὁ ὁ ἐπίτριτος ἔχω λόγος , ὁ ἐν χορδή μόνος ὁ ἀριθμός σχέσις λαμβάνω · ὁ μέντοι ἀριθμητικός | καθόλου τίς εἰμί ὁ ὁ διπλάσιος λόγος ἐξετάζω καί ὁ λοιπός , εἴτε ἐν χορδή εἰμί , εἴτε ὁπουδήποτε . καί αὐτός δέ ὁ γεωμετρία , δῆλος δέ ὅτι πᾶς ὁ μαθηματικός ἐπιστήμη , φημί προηγέομαι ὁ ἀριθμητικός · λαμβάνω γάρ καί ὁ γεωμέτρης πλευρά πλευρά διπλασίων ἢ ἐπίτριτος , καί τοσοῦτος μέν ὁ ἐν μέγεθος διπλάσιος ἢ ὁπωσοῦν λαμβάνω , ὁ μέντοι ἀριθμητικός καθόλου οὗτος λαμβάνω καί ἀποδείκνυμι τίς εἰμί ὁ ὁ διπλάσιος λόγος καί ὁ ἄλλος . ὁ δέ πᾶς ἀρχή ὁ πρῶτος φιλόσοφος ἀποδείκνυμι . διά οὗτος οὐ εἰμί φυσικός ἀνήρ πρός Παρμενίδης καί Μέλισσος διαλέγρθαι ἀναιρέω ὁ φυσικός ἀρχή . λέγω γάρ εἷς ὁ εἰμί εἰμί καί ἀκίνητος , ὁ μέν ὑποτίθημι εἷς ὁ εἰμί ὁ ἀρχή ἀναιρέω , ὁ δέ ἀκίς - νέος καί ὡς φυσικός ἀρχή . εἷς γάρ λέγω εἰμί ὁ εἰμί ἀνάγκη πᾶς ] ἢ ἀρχή αὐτός ὑποτίθημι ἢ ἀπό ὁ ἀρχή . ἀλλά εἰμί μέν ἀρχή αὐτός ὑποθέω , ἀνάγκη πᾶς εἰμί καί ὁ ἀπό ὁ ἀρχή · οὗτος γάρ ὁ πρός τίς εἰμί · ὁ γάρ ἀρχή τις ἢ τις εἰμί ἀρχή , ὡς αὐτός εἶπον . ὥστε οὐ εἷς ὁ εἰμί , ἀλλά πολύς , ὅς τε ἀρχή καί ὁ ἀπό αὐτός · οὐ ἄρα ἀρχή δύναμαι λέγω ὁ εἷς . πάλιν δέ αὖος ἀπό ὁ ἀρχή ὑποτίθημι αὐτός εἰμί ἀνάγκη πᾶς καί ὁ ἀρχή αὐτός ὑποτίθημι · ὥστε πάλιν οὐκέτι εἷς ὁ εἰμί · νῦν δέ εἷς ὑποτίθημι . ἀναιρέω ἄρα ἑκατέρωθεν ὁ ἀρχή · ἀρχή γάρ εἰμί ἀδύνατος εἷς εἰμί ὁ εἰμί . οὗτος μέν οὖν ὁ ἀρχή ἀναιρέω , ὡς φυσικός δέ ἀρχή ἀναιρέω ὁ ἀκίνητος αὐτός ὑποτίθημι . κίνησις γάρ ἐναργής ὁ φυσικός ὑπάρχω πρᾶγμα · γένεσις γάρ καί φθορά αὔξησις μείωσις ἀλλοίωσις καί ὁ κατά τόπος μεταβολή ὁ φυσικός ὑπάρχω πρᾶγμα · καί αὐτός δέ ὁρίζω ὁ φύσις ἀρχή εἰμί κίνησις φημί καί ἠρεμία . ὥστε ὁ ὁ κίνησις ἀναιρέω ὁ φυσικός ἀρχή ἀναιρέω . διά οὗτος ἐν φημί οὖον φυσικός ὁ πρός οὗτος διά - λέγω , ὡς φυσικός δέ οὗτος μετέρχομαι ὁ πραγματεία . ὅμως δέ , φημί , ἐπεί ἔχω τις φιλοσοφία ὁ σκέψις περί ὁ εἰμί γάρ ζητέω , εἰμί καί μή ὡς φυσικός , ἀλλά ἐν ὡς φιλόσοφος ) , πρός αὐτός ἀπαντάω . ἄλλως τε , ἐπεί δοκέω τις φυσικός ἀπορία λέγω , Εὔλογος ἐγώ καί οὕτως ὁ πρός αὐτός ἀπάντησις . ὁ γάρ ἀναιρέω ὁ φύσις εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ἀκίνητος ὑποτίθημι περί φύσις ἀπορέω ἄν · οὖον γάρ ἀρχή εἰμί εἰμί μόνος καί οὕτως εἷς εἰμί · ὁ γάρ ἀρχή τις ἢ τις . ὅτι δέ ὁ ὁ εἰμί εἷς ὑποτίθημι ἀναιρέω ὁ ἀρχή , κατασκευάζω ἐν δύο σχῆμα οὔτως . εἰμί εἷς ὁ ὅς , οὐ εἰμί πλῆθος . εἰμί ἀρχή εἰμί , πλῆθος εἰμί · εἰμί εἷς ἄρα ὁ εἰμί , οὐ εἰμί ἀρχή . ἀρχή γάρ εἰμί , ἀνάγκη καί ὁ ἀπό ὁ ἀρχή εἰμί , οὗτος δέ εἰμί πλῆθος εἰμί ἀνάγκη . ὁ δέ εἰμί οὕτως εἷς ἀντί ὁ ἀκίνητος . ἀκίνητος γάρ εἰμί οὔτε ἐκ αὐτός τίς εἰμί , οὔτε αὐτός ἐκ ἄλλος , ἀρχή δέ εἰμί κίνησις ἀνάγκη εἰμί · εἰμί γάρ πάντῃ εἰμί ἀμετάβλητος καί ἀκίνητος , οὐδέ ἄν τίς ἐκ αὐτός γίγνομαι . p . 185 a 5 ὅμοιος δή ὁ σκοπέω εἰμί οὕτως εἷς καί πρός θέσις ὁποῖος διαλέγω ὁ λόγος ἕνεκα λέγω . “ Θέσις εἰμί , ” ὡς αὐτός ἐν ὁ τόπος εἴρω , “ παράδοξος ὁ γνώριμος τις κατά φιλοσοφία ” . οἷος ὁ Ἡράκλειτος αὐτός εἰμί λέγω ὁ ἐναντίος , ὁμοίως δέ οὗτος εἷς ὁ πᾶς λέγω καί ἀκίνητος , ἢ ὡς Ζήνων λέγω μή εἰμί κίνησις , ἢ ὡς Ἀναξαγόρας πᾶς κινέω . ὁ οὖν σκοπέω , φημί , εἰμί ὁ εἰμί εἷς εἰμί καί ἀκίνητος , ὁμοῖος εἰμί ὁ πρός ἄλλος ὁποῖος διαλέγω θέσις , οἷος ὁ Ἡράκλειτος , ὅς λέγω ἐναντίος ὁ αὐτός εἰμί . ὡς γάρ πρός οὗτος ὁ θέσις ἀντιλέγω μάταιος ὁ ἐνάργεια ἀγαθός εἰμί πᾶς ἀπόδειξις , ἢ πρός ὁ λέγω ὅτι ὁ πᾶς εἷς ἄτομος εἰμί ἄνθρωπος , οὗτος καί πρός ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος λόγος . λόγος δέ ἕνεκα λέγω ἀντί ὁ ἕνεκα ὁ λέγω τίς ἁπλόος ἀποφαίνω καί οὐδέ συλλογιστικός , ὡς εἰμί τις λέγω ‘ ὁ ἄνθρωπος τρίπους εἰμί . ἢ λύω λόγος ἐριστικός . κατά κοινός ὁ ὅμοιος δή ὁ σκοπέω καί ὁ ἑξῆς , ἢ λύω λόγος ἐριστικός . διαφέρω δέ ὁ ἐριστικός λόγος ὁ σοφιστικός οὗτος , ὅτι ὁ μέν σοφιστικός ὕλη μέν ἀληθής χράομαι , ὁ δέ σχῆμα ἀσυλλόγιστος ἔχω , ὁ δέ ἐριστικός κατά ἀμφότερος πταίστης καί κατά ὁ ὕλη καί κατά ὁ σχῆμα . ὅσπερ ἀμφότερος μέν ἔχω ὁ λόγος καί ὁ Μέλισσος καί ὁ Παρμενίδης . καί ὁ Παρμενίδης , φημί , λόγος καί ὁ Μέλισσος ἐριστικός εἰμί · ἑκάτερος γάρ αὐτός καί ψευδής χράομαι πρότασις καί ἀσυλλόγιστος προέρχομαι . τίς δέ πρότασις ψευδής λαμβάνω καί ὅπως οὗτος ἀσυλλόγιστος συμπλέκω , ἔπειμι αὐτός ὁ λόγος δείκνυμι . ἀλλά εἰμί καί ἀμφότερος , φημί , ἐριστικός ὁ λόγος , ἀλλά μᾶλλον ὁ Μέλισσος φορτικός καί οὐ ἔχω ἀπορία . ὁ μέν γάρ Παρμενίδης εἰμί καί ψευδής λαμβάνω καί ασυλλόγιστος εἰμί , ἀλλά οὖν ἔχω τίς δυσφώρατος καί δριμύς , ὁ δέ Μέλισσος ἐπιπόλαιος εἰμί φορτικός εἰμί καί οὐδείς κινέω ὁ ἀκροάομαι ἀπορία . ἀλλά εἷς ἄτοπος δίδωμι οὐτάω ὁ ἐφεξῆς συμπεραίνω . οὗτος δέ , φημί , οὐδείς χαλεπός , τουτέστιν ἢ ὁ συγχωρέω εἷς ἄτοπος ὁ ἕπομαι κατασκευάζω δίδωμι γάρ ὁ ὅτι ὁ γῆ πέτομαι , συμβαίνω μετέωρος ἐγώ εἰμί , ὁ βάρος ἐκτός ὁ μέσος ἵστημι καί ἄλλος μυρίος ) , ἢ οὐδείς χαλεπός ἐπιλύω καί ἐλέγχω ὁ οὕτως ἐπιπολή εἴρω . p . 185 a 12 ἡμῖν δέ ὑπόκειμαι · ὁ φύσις ἢ πᾶς ἢ ἕνος κινέω εἰμί . λαμβάνω , φημί , οὗτος ἐκ ὑπόθεσις . οὐδέ γάρ φυσικός εἰμί ὁ περί ὁ ἀρχή ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ φυσικός πρᾶγμα ἢ πᾶς κινέω ἢ ἔνιοι · ἄλλως τε καί I ἐκ αἴσθησις ὁ πίστις ἔχω ὁ ἢ πᾶς κινέω ἢ ἔνιοι . προστίθημι δέ ὁ ἔνιοι διά ὁ δύναμις ὁ ἐν ὑπόκειμαι καί ὁ ἄλογος Ψυχή , ὅστις φυσικός μέν εἰμί , ἀκίνητος δέ · οὔτε γάρ ἀλλοιόω , οὔτε αὐξάνω , οὔτε κατά τόπος κινέω . p . 185 a 14 ἄμη δέ οὐδέ λύω ἅπας προσήκω , ἀλλά ἢ ὅσος ἐκ ὁ ἀρχή τις ἐπιδείκνυμι ψεύδω . ἐπεί πρίν ἐλέγχω ὁ παρά ἐκεῖνος ὑποτίθημι κινέω ὁ φυσικός πρᾶγμα , ὑπέρ οὗτος ἀπολογέομαι προστίθημι ὁ ὅτι οὐδέ λύω ἅπας προσήκω , ἀλλά ἐκεῖνος ὅσος , ὁ ἀρχή σῴζω , ἐκ αὐτός ψευδής τις κατασκευάζω . πρός δέ ὁ ἀναιρέω ὁ ἀρχή καί πρός αὐτός φέρω ἀπορία ἀνασκευαστικός αὐτός οὖον χρή διαλέγω , οὐδέ ὁ παρά οὗτος φέρω ἄπορος ἐπιλύω . ὁ δέ ἅμα δέ οὐδέ λύω ἀντί ὁ οὐδέ γάρ λύω . p . 185a16 οἷος ὁ τετραγωνισμός ὁ κύκλος ὁ μέν διά ὁ τμῆμα γεωμετρικός διαλύω , ὁ δέ Ἀντιφῶν οὖον . Ἱπποκράτης χῖος τις εἰμί ἔμπορος , λῃστρικός ναῦς περιπίπτω καί πᾶς ἀπόλλυμι , ἔρχομαι Ἀθήναζε γράφω ὁ λῃστής , καί πολύς παραμένω . ἐν Ἀθῆναι διά ὁ γραφή χρόνος , φοιτάω εἰς φιλόσοφος , καί εἰς τοσοῦτος ἕξις γεωμετρικός ἔρχομαι , ὡς ἐπιχειρέω εὑρίσκω ὁ κύκλος τετραγωνισμός . καί αὐτός μέν οὐ εὑρίσκω , τετραγωνίζω δέ ὁ μηνίσκος οἴομαι ψευδής ἐκ οὗτος καί ὁ κύκλος τετραγωνίζω . ἐκ γάρ ὁ τετραγωνισμός ὁ μηνίσκος καί ὁ ὁ κύκλος τετραγωνισμός οἴομαι συλλογίζομαι . ὁ δέ Ἀντιφῶν καί αὐτός ἐπιχειρέω τετραγωνίζω ὁ κύκλος , ἀλλά οὖον σῴζω ὁ γεωμετρικός ἀρχή . ἐπιχειρέω δέ οὕτως . ἐάν , φημί , ποιέω κύκλος καί γράφω ἐντός τετράγωνος , τέμνω δέ ὁ τμῆμα ὁ κύκλος ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ τετράγωνος δίχα , εἶτα ἄγω εὐθύς ἀπό · ὁ τομή ἑκατέρωθεν ἐπί ὁ πέρας ὁ τμῆμα , ποιέω ὀκτάγωνον σχῆμα . ἐάν δέ πάλιν ὁ περιέχω ὁ γωνία τμῆμα τέμνω δίχα , καί πάλιν ἄγω ἀπό ὁ τομή εὐθύς ἑκατέρωθεν ἐπί ὁ πέρας ὁ τμῆμα , ποιέω πολύγωνος σχῆμα . ἐάν οὖν ἐπί πολύς οὗτος ποιέω , γίγνομαι πολύγωνος σχῆμα μικρός πάνυ ἔχω ὁ γωνία , ὅς ὁ περιέχω εὐθύς διά ὁ μικρός πάνυ εἰμί ἐφαρμόζω ὁ κύκλος . ἐπεί οὖν δίδωμι πᾶς ὁ δίδωμι εὐθύγραμμος σχῆμα τετραγωνίζω , ἐάν τετραγωνίζω ὁ πολύγωνος οὗτος , ἐπεί ἐφαρμόζω ὁ κύκλος , τετραγωνίζω εἰμί καί ὁ κύκλος . οὗτος ἐν ἀναιρέω ὁ γεωμετρικός ἀρχή · ἀρχή γάρ εἰμί γεωμετρικός μηδέποτε ἐφαρμόζω εὐθύς περιφέρεια , οὗτος δέ δίδωμι , διά μικρότης , τις εὐθύς ἐφαρμόζω τις περιφέρεια . ὁ μέν οὖν Ἱπποκράτης , ἐκ γεωμετρικός Κῶς ἀρχή ὁρμάω καί τετραγωνίζω μηνοειδής τίς ὁ κύκλος τμῆμα , κακῶς ὁ ἑξῆς συμπεραίνω , ἐκ οὗτος καί ὁ ὁ κύκλος τετραγωνισμός συλλογίζομαι βούλομαι · ὁ μέντοι Ἀντιφῶν ἀναιρέω ὁ γεωμετρικός ἀρχή , ὁ μηδέποτε περιφέρεια εὐθύς ἐφαρμόζω , οὗτος ὁ ἑξῆς συμπεραίνω . φημί οὖν ὅτι ὁ τετραγωνισμός ὁ κύκλος ἐλέγχω ψευδής ὄνιον ὁ μέν Ἱπποκράτης γεωμετρικός εἰμί διαλύω , ὡς φυλάσσω ὁ Ἱπποκράτης ὁ γεωμετρικός ἀρχή , ὁ δέ Ἀντιφῶν οὐκέτι διαλύω ὁ γεωμέτρης , ἐπεί ἀναιρέω ὁ γεωμετρικός ἀρχή οὗτος συνάγω . p . 185 a 17 οὖον μήv ἀλλά ἐπεί περί φύσις μέν οὖον , φυσικός δέ ἀπορία συμβαίνω λέγω αὐτός . εἰμί καί περί φύσις μέν μηδείς λέγω οὗτος ὁ ἀνήρ ( οὐδέ γάρ χράομαι ὁ φυσικός ἀρχή , οὗτος συλλογίζομαι ὁ εἰμί εἷς εἰμί καί ἀκίνητος ) , ἀλλά οὖν ἐπεί συμβαίνω φυσικός ἀπορία αὐτός λέγω ὁ ( ὁ γάρ εἷς εἰμί ὁ εἰμί ὑποτίθημι καί ἀκίνητος ἀναιρέω ὁ φύσις , ὁ δέ ἀναιρέω ῥέω ὁ φύσις συμβαίνω φυσικός αὐτός ἀπορία λέγω ) , ἀναγκαῖος , φημί , ἐπί μικρός πρός αὐτός διαλέγω , οὐ ὡς ὁ δόγμα δήω τις λόγος καί ἀγών , ἀλλά διά ὁ ὁ πρόσωπον ὑπολαμβάνω . πολλάκις γάρ διά ὁ ἀξιοπιστία ὁ πρόσωπον καί ὁ πάνυ σαφής ἀμφίβολος δοκέω ὁ πολύς . ἔχω δέ καί ἄλλως αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ περί οὗτος σκέψις τις φιλοσοφία , τουτέστι καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ζητέω περί ὁ εἰμί , πότερος εἷς εἰμί ἢ πολύς , ἁρμόζω ἄν ὁ πρῶτος καί ἀνυπόθετος φιλοσοφία . p . 185 a 20 Ἀρχή δέ οἰκεῖος πᾶς . διαστέλλω ἐν ὁ προλαμβάνω πρός τίς εἰμί ὁ φυσικός διαλέγω , πρός τίς δέ οὖον , καί εἶπον ὅτι πρός ὁ περί Παρμενίδης καί Μέλισσος οὐ εἰμί φυσικός ὁ διαλέγω , διότι ἀναιρέω οὗτος ὁ φυσικός ἀρχή λέγω εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ἀκίνητος · εἶτα εἶπον ὅτι εἰμί καί μή φυσικός ὁ πρός οὗτος διαλέγω , ἀλλά οὖν * ἔχω τις φιλοσοφία ὁ σκέψις , οὖον χείρων ἐπί μικρός διαλέγω πρός αὐτός , καί ἄλλως διότι κἀν μή περί φύσις τίς λέγω , ἀλλά οὖν [ ἐπεί ] φυσικός ἀπορία κινέω ὁ ἀναιρέω ὁ φυσικός ἀρχή · οὗτος οὖν καί ἐν ἐκεῖνος εἶπον , ἐμβάλλω λοιπός ἐντεῦθεν εἰς ὁ λόγος ὁ πρός αὐτός . πρίν δέ πρός ὁ παρά οὗτος λέγω ἀπαντάω , κοινῶς αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ πρόβλημα γυμνάζω . ἴδιος μέν γάρ εἰμί ὁ πρός αὐτός ἀντιλογία πρός αὐτός ὁ παρά ἐκεῖνος λόγος ἀπαντάω , διά ὅς ἐκεῖνος ὁ δόγμα κατά - σκευάζω ἐπιχειρέω , κοινός δέ εἰμί περί ὁ πρόβλημα σκέψις ὁ κοινῶς αὐτός κατά ἑαυτοῦ γυμνάζω καί δείκνυμι εἴτε δυνατός οὕτως ἔχω ἢ οὖον . εἶτα δείκνυμι οὗτος , ἰδίως καί πρός ὁ αὐτός ἀπαντάω λόγος · δεῖ γάρ ὁ πρόβλημα καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ γυμνάζω , καί εἰς ἀπορία ὁ πρός αὐτός φέρω ἐλέγχω , ἵνα μή Μένων ταράσσω ὁ ἁπλόος . διαίρεσις δέ χράομαι λέγω ποσαχῶς ὁ εἷς λέγω , εἶτα δείκνυμι ὅτι κατά οὐδείς σημαίνω ὁ εἷς δυνατός λέγω εἷς ὁ εἰμί . ὁ οὖν εἷς , φημί , ἤτοι ὄνομα εἰμί εἷς ἢ πρᾶγμα . λέγω δέ ὄνομα εἷς , ὥσπερ εἄν εἰμί τις ὁ ἀληθινός καί ὁ γράφω ἄνθρωπος εἷς λέγω εἰμί , διότι εἷς ἔχω ὁ ὁ ἄνθρωπος ὄνομα , ἢ καί πᾶς ὁ κατηγορία εἷς . διότι κοινός ὁ ὁ εἰμί ἔχω ὄνομα . ὁ οὖν εἷς ἤϊος ὄνομα εἰμί εἷς ἢ πρᾶγμα · καί εἰμί πράγμα , ἢ ὁ καθόλου ἢ ὁ μερικός · καί εἰμί ὁ καθόλου , a 7 v ἢ γένος ἢ εἶδος · γένος μέν , ὥσπερ εἄν εἰμί εἶπον τις πᾶς ὁ κατά μέρος οὐσία εἷς διότι κοινός ἔχω γένος ὁ οὐσία , εἶδος δέ , ὡς εἰμί τις ὁ λεύκανσις καί ὁ μέλανσις εἷς λέγω , διότι κοινός ἔχω ὁ ὁ ἀλλοιόω - σέως ὄνομα , μᾶλλον δέ ὁ ἐν ψιμμθίῳ λεύκανσις καί ὁ ἐν ἱμάτιον , διότι κοινός ἔχω εἶδος ὁ ἁπλόος λεύκανσις , ἢ ὁ λογικός πᾶς εἷς εἰμί λέγω , διότι εἶδος ὁ ζῷον εἰμί ὁ λογικός . εἰμί δέ ὁ μερικός πρᾶγμα εἷς εἰμί , ἤτοι ὡς συνεχής εἷς εἰμί , ὡς λέγω ὁ ξύλον εἷς εἰμί , ἢ ὡς ἀδιαίρετος , ὡς ὁ σημεῖον καί ὁ μόνος , ὁ ὡς ὁ λόγος εἷς , ὡς ὁ πολυώνυμος , οἷος λώπιον καί ἱμάτιον , καί ἄορ καί ξίφος · οὗτος γάρ ὁ λόγος εἷς εἰμί . λαμβάνω οὖν ὁ ἕτερος μόριον ὁ διαίρεσις ὁ ὁ πρᾶγμα εἷς καί οὗτος ὡς καθόλου , καί φημί ὅτι οὗτος ὁ ὁ καθόλου λέγω εἷς εἰμί ἤτοι οὐσία εἰμί δηλονότι ἤ τίς ὁ συμβεβηκός ἢ ποσός ἢ ποιός ἢ ἄλλος τίς . εἶμαι ὁ μέν οὐσία ὑπερτίθημι ἐν ὁ ἑξῆς δείκνυμι γάρ ὅτι οὐδέ ὡς οὐσία εἷς τίς εἰμί ὁ εἰμί · οὗτος γάρ ὁ ὁ συμβεβηκός ἀναιρέω φύσις ) , νῦν δέ γυμνάζω μήποτε ὡς καθόλου τίς ὁ συμβεβηκός ὁ εἰμί εἷς τίς εἰμί , οἷος ποσός · ὁ γάρ ποσός εἰμί πᾶς , οὗτος κατά ὁ καθόλου εἷς τίς εἰμί ποσός λέγω ὁ εἰμί . πρίν δέ οὗτος ἐλέγχω , ἐν μέσος παρεμβάλλω ὅτι οὐδέ ὄνομα δυνατός εἷς εἰμί λέγω ὁ εἰμί · οἷος πολύς μέν ἵημι οὐσία τε συμβεβηκός , ὁ δέ πᾶς εἰμί λέγω οὕτως εἷς λέγω εἰμί ὁ ὅς . ἀλλά εἰμί οὗτος , φημί , ἐναργής πολύς ὁ εἰμί καί οὐ ὅς · οὐδέ γάρ ἄν , φημί , εἶπον τις ὁ ὁ πρᾶγμα πολύς διά ὁ ὄνομα κοινός μετέχω εἷς εἰμί . οὗτος οὖν ζητέω , εἰμί δυνατός ποσός εἰμί πᾶς , καί οὗτος διά ὁ γένος εἷς λέγω πᾶς . οὗτος γάρ , φημί , ὁ ποσός ἤτοι συνυφίστημι ὁ οὐσία ἢ οὖον · καί εἰμί μέν οὖον συνυφίστημι , εἰμί αὐθυπόστατος ὁ ὅσπερ ἀδύνατος ἐν γάρ ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός ὁ εἰμί ἔχω ) , εἰμί δέ συνυμέστηκεν , ἤτοι ὁ αὐτός εἰμί ἔννοια ὁ ποσός καί ὁ οὐσία καί εἷς τίς πρᾶγμα σημαίνω διάφορος ὄνομα . ἢ ἕτερος μέν εἰμί ὁ οὐσία , ἕτερος δέ ὁ ποσός . εἰμί μέν οὖν ὁ αὐτός οὐσία ποσός καί οὐσία , ὁ ἀσύγκλωστος συγκλώθω εἰς αὐτός ἄγω ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία , εἰμί δέ ἕτερος ὁ οὐσία παρά ὁ ποσός , πάλιν πολύς ὁ εἰμί . οὗτος εἶπον , ἐφεξῆς δείκνυμι ὅτι οὖον μάτην ὑποτίθημι αὐτός ποσός τίς λέγω ὁ εἰμί . ὁ γάρ ὅς Μέλισσος , φημί , ὁ εἰμί οὗτος καί ἤπειρος εἰμί φημί , ὁ δέ ἤπειρος ὁ ποσός εἰμί ἢ εἶδος ἢ μέρος , ἢ ὅσπερ καί μᾶλλον πάθος ὁ κατά ἑαυτοῦ . δύναμαι μέν γάρ τις ὡς εἶδος τίς ὁ ποσός αὐτός εἶπον , λέγω ‘ ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί ἤπειρος , ὁ δέ περαίνω , πάθος δέ ἄν εἰμί μᾶλλον ὁ κατά ἑαυτοῦ · οὖον γάρ εἰμί άπλα ὁ ἤπειρος ποσός , ἀλλά ὁ ποσός ὑπάρχω . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ διττός , ὡς αὐτός ἐν ὁ ἀποδεικτικός φημί , ἢ ὅς ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ὑπόκειμαι παραλαμβάνω , ὥσπερ ἐν ὁ ὅρος ὁ σιμότης ὁ ῥίς · σιμότης γάρ εἰμί κοιλότης ἐν ῥίς , καί εἰμί πάθος κατά ἑαυτοῦ ὁ ῥίς ὁ σιμότης . ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ ὅρος ὁ ἄρτιος ἢ ὁ περισσός παραλαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι · λέγω γάρ ὅτι ἄρτιος εἰμί ἀριθμός δίχα τέμνω . πάλιν ὁ χρεμετιστικός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἵππος ὑπάρχω · παραλαμβάνω γάρ ἐν ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὅρος · ἵππος γάρ εἰμί , φημί , ζῷον ἄλογος χρεμετιστικός . καί ὁ κύκλος πάθος ὁ ἴσος εἰμί ὁ ἀπό ὁ κέντρον , εἴπερ ἐν ὁ ὅρος ὁ κύκλος παραλαμβάνω . σχῆμα γάρ εἰμί ἐπίπεδος ὁ ὑπό εἷς γραμμή περιέχω , πρός ὅς ἀπό εἷς σημεῖον ὁ ἐντός πᾶς ὁ προσπίπτω Ἴσαι ἀλλήλων εἰμί . καί ὁ ἤπειρος οὖν κατά ἑαυτοῦ ὁ ποσός ὑπάρχω , διότι ἐν ὁ ὅρος αὐτός ὁ · ὑπόκειμαι κεῖμαι παραλαμβάνω , λέγω δή ὁ ποσός · φημί γάρ ἤπειρος εἰμί ποσός ἀδιεξίτητος . εἰμί τοίνυν ὁ εἰμί ἤπειρος εἰμί λέγω ὁ Μέλισσος , ὁ δέ ἤπειρος ὁ ποσός εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὁ ὅς ἄρα ποσός τίς λέγω . ἄν γάρ λέγω ἄλλος τίς εἰμί ἤπειρος , κατά συμβαίνω λέγω εἰμί ὁ μετέχω ὁ ποσός · ὥσπερ ἄν ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας λέγω πολύς , οὖον κατά ἑαυτοῦ λέγω , ἀλλά κτάομαι συμβαίνω ὁ πολύς εἰμί ὁ ἐπιφάνεια ἐν ὅς εἰμί ὁ χρῶμα ὡς αὐτός ἐν κατηγορία εἶπον . οὕτως οὖν ἄν οὐσία λέγω ἤπειρος , οὖον κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἤπειρος · οὐδείς γάρ ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁράω ὑποπίπτω . οὔτε γάρ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ἤπειρος ὁ οὐσία παραλαμβάνω , οὔτε ἐν ὁ ἑαυτοῦ ὁρισμός ὁ ἤπειρος παραλαμβάνω . ὥστε οὖον κατά ἑαυτοῦ ἤπειρος ὁ οὐσία , ἀλλά κατά συμβαίνω ὁ μετέχω ποσός , ὅς κατά ἑαυτοῦ ὁ ἤπειρος ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν λέγω ὁ Μέλισσος ὁ εἰμί ἤπειρος εἰμί , ἤπειρος δέ κατά ἑαυτοῦ καί οὖον κατά συμβεβηκός οὗτος γάρ οὐ εἷς ἔτι ὁ εἰμί , εἰμί συμβαίνω τις ) , δῆλος ὅτι ποσός αὐτός ὑποτίθημι εἰμί . ὥστε οὖον μάτην ὑποτίθημι ποσός αὐτός λέγω ὁ εἰμί . Ἀρχή δέ οἰκεῖος πᾶς , ἐπεί πολλαχῶς λέγω ὁ εἰμί , πῶς λέγω ὁ εἷς εἰμί ὁ πᾶς . ἐπεί ὁ εἰμί , φημί , πολλαχῶς λέγω , οἰκεῖος ἄν εἰμί ἀρχή ἐκτίθημι τε ὁ σημαίνω νόμενα ὁ εἰμί καί ἔρομαι αὐτός · ποῖος ὁ σημαίνω ὁ εἰμί φημί ; πάλιν δέ . ἐπεί ὁ εἷς πολλαχῶς λέγω , πῶς φημί ὁ εἰμί οὗτος εἷς εἰμί . ὁ γάρ εἰμί οἰκεῖος ἀρχή ἐπί πᾶς ὅστις πρόβλημα ὁ κύριος εὑρίσκω ὁ λέγω σημασία , καί διαστέλλω ὁ πρόκειμαι ἀπό ὁ ὁμώνυμος αὐτός λέγω · αἰτία γάρ πλεῖστος πλάνης ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁμωνυμία γίγνομαι . συμπλέκω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἀμφο - τέρας ὁ διαίρεσις ὁ τε ὁ εἷς καί ὁ ὁ εἰμί · διαιρέω γάρ εἰς ὁ οὐσία καί ὁ συμβεβηκός ὁ εἰμί , εὐθύς διαιρέω καί εἰς ὁ γένος καί ὁ εἶδος καί ὁ ἄτομος . ὁ δέ ἐφεξῆς , ὁ “ ἔτι ἐπεί . καί αὐτός ὁ εἷς πολλαχῶς λέγω ” , οὐ εἰμί ἁπλόος ὁ εἷς καθόλου διαίρεσις , ἀλλά ὁ μάλιστα κύριος εἷς τουτέστι ὁ ἄτομος · καί οὗτος γάρ διαιρέω εἰς ὁ συνεχής καί ὁ ἀδιαίρετος καί ὁ ὁ λόγος εἷς . p . 185 a 22 πότερος ὡς ουδιος ἅπας ἢ ποσός οὗτος ἢ ποιός . | Τινές ὑπολαμβάνω διά οὗτος ὁ καθόλου μόριον ὁ διαίρεσις αὐτός ἐκτίθημι , καί διά μέν ὁ εἶπον πότερος ὡς οὐσία ἅπας ἢ ποσός τις ἢ ποιός , ὁ κατά γένος εἷς λέγω , διά δέ ὁ καί πάλιν πότερον οὐσία , εἷς δέ πᾶς , οἷος ἄνθρωπος εἷς ἢ ἵππος εἷς , ὁ ὁ εἶδος εἷς · ὁ γάρ μερικός μετά ὀλίγος ἐκτίθημι ἔνθα λέγω · “ λέγω δέ εἷς ἢ ὁ συνεχής ἢ ὁ ἀδιαίρετος ἢ ὅς ὁ λόγος ὁ αὐτός ” . ἐγώ δέ φημί ὅτι , ἐπεί ὅταν ἀκούω ἄνθρωπος εἷς ἢ ἵππος εἷς εὐθύς ὁ διάνοια ἐγώ εἰς ὁ μερικός ἀναφέρω , διά οὗτος φημί ὅτι διά μέν ὁ πότερος ὡς οὐσία πᾶς ἢ ποσός τις ἢ ποιός ὁ καθόλου αὐτός ἐκτίθημι κοινῶς , ὁ τε κατά ὁ γένος καί ὁ κατά ὁ εἶδος , διά δέ ὁ οἷος ἄνθρωπος εἷς ἢ ἵππος εἷς ὁ μερικός . ἐφεξῆς δέ , ὥσπερ ἤδη εἶπον , αὐτός ὁ μερικός διαιρέω . p . 185a26 οὗτος γάρ διαφέρω τε πολύς καί αδυναιαλεγω . ὁ ἀπαριθμέω , φημί , ὅς τε οὐσία , φημί , καί ὁ συμβεβηκός , καί ὁ οὐσία ὅς τε καθόλου καί ὁ μερικός , ὁμοίως δέ ὁ ποσός καί ποιός καί ὁ λοιπάς λίπα συμβεβηκός , πλεῖστος τε διαφέρω ἀλλήλων καί ἕκαστος αὐτός λέγω ὑποτίθημι ὁ περί Παρμενίδης , ἀδύνατος πάντως ἕπω ὁ ὑπόθεσις . p . 185a27 εἰμί μέν γάρ ἕννυμι οὐσία . καί ποτόν καί ποσός . ἐντεῦθεν , ὅσπερ ἤδη εἶπον , μεταξύ παρεμβάλλω ὁ ὑπόθεσις ὄνομα εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ὥσπερ ὁ δέκα κατηγορία κατά ἑαυτοῦ ὁ εἰμί εἷς εἰμί , ὄνομα μόνος ὁ εἷς ἔχω . φημί οὖν ὅτι εἰμί ὁ εἰμί , ὅσπερ καί εἷς ὑποτίθημι , λέγω αὐτός καί οὐσία καί ποσός εἰμί καί ὁ ἄλλος κατηγορία , εἴτε ἀπολύω οὗτος καί χωριστός εἰμί ἀλλήλων ὑποτίθημι , εἴτε ἐν ἀλλήλων εἰμί ( ὥσπερ οὖν καί ὁ ἀληθής ἔχω ὁ ἄλλος ἐν ὁ οὐσία ὁ εἰμί ἔχω ) , ἀμφοτέρως συμβαίνω πολύς εἰμί φύσις ὁ εἰμί , μόνος δέ ὁ ὄνομα κοινωνέω ἀλλήλων καθό πᾶς εἰμί λέγω . ὥστε ὄνομα μόνος ὁ ὅς , οὖον πρᾶγμα . εἰμί δέ ἅπας ποιός ἢ ποσός . ἀναιρέω ἐπί ὁ ἕτερος ὁ διαίρεσις μόριον ὁ ὑποτίθημι ὁ πρᾶγμα εἷς , ὁ πρᾶγμα δέ ἢ ὡς συμβαίνω εἷς ἢ ὡς οὐσία · ἀλλά νῦν , ὡς εἶπον , ὁ μέν ὁ οὐσία ὑπερτίθημι λόγος , ὁ δέ ὁ συμβεβηκός γυμνάζω . εἰμί οὖν εἷς τίς εἰμί ὁ συμβεβηκός , φημί , ὁ εἰμί οὗτος , οἷος ποσός , ἄν τε ὑποτίθημι συνυφίστημι αὐτός ὁ οὐσία ἄν τε μή , ἄτοπος ὁ λόγος . εἰμί μέν γάρ συνυφίστημι , οὐκέτι εἷς ὁ εἰμί , ἀλλά πολύς · εἰμί δέ μή συνυφίστημι , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ ποσός , εἰμί χωριστός ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός , ὁράω οὖον μόνος ἄτοπος εἰμί ἀλλά καί ἀδύνατος . διό καί αὐτός ἄτοπος , ἐπάγω εἰμί δεῖ ἄτοπος λέγω ὁ ἀδύνατος ἐπίτασις εἰμί ὁ ἄτοπος ὁ ἀδύνατος ] . ὁ μέν γάρ ἄτοπος ὁ εὔλογος ἀντίκειμαι · ἄτοπος γάρ εἰμί ὅς μή ἄν τις τοπασσω διά ὁ μή ἔχω λόγος καί ἀκολουθία τις · ὁ οὖν ἄτοπος ὁ εὔλογος ἀντίκειμαι , ὁ δέ ἀδύνατος ὁ ἀναγκαῖος . ἐπίτασις δέ εἰμί ὁ ἄτοπος ὁ ἀδύνατος · ὁ μέν γάρ ἄτοπος ἴσως ἄν ποτός καί γίγνομαι οἷος οὐδείς ὑπονοέω πᾶς ἄνθρωπος λούω · ὁ οὖν οὗτος ὑπονοέω εἰμί μέν ψεῦδος , οὐ ἀδύνατος δέ ) , ὁ δέ καί ψεῦδος εἰμί καί ἀδύνατος , οἷος εἰμί τις εἶπον ὁ ἄνθρωπος πτερωτός εἰμί · οὗτος γάρ ἐπιτείνω εἰμί ψεῦδος , διότι πρός ὁ ψεύδω καί ὁ ἀδύνατος ἔχω . p . 185 a 31 οὐδείς γάρ ὁ χωριστός εἰμί παρά ὁ οὐσία . οὗτος ὁ ἄτοπος ὡς ὁ ὕστερος ὑπόθεσις ἀκολουθέω ἐπάγω ὁ ὑπο - τίθημι εἰμί ὁ ποσός μή εἰμί οὐσία , ὁ δέ ὁ ἄλλος ὑποτίθημι ἀκούω λούω οὐκέτι προστίθημι , λέγω δή ὁ ὑποτίθημι συνυπάρχω ποσός ὁ οὐσία . λέγω μέν οὖν καί ἐφεξῆς , ἤδη δέ καί φθάνω αὐτός ἐρῶ προσεχῶς · “ εἰμί μέν γάρ ἕννυμι ” φημί “ καί οὐσία καί ποιός καί ποσός , καί οὗτος εἴτε ἀπολύω ἀλλήλων ἵημι μή , πολύς ὁ ὅντα ” . ἐνταῦθα γάρ , εἰμί συνυπάρχω ὁ ποσός ὁ οὐσία , πολύς ὁ εἰμί καί οὐ εἷς , καί ὁ ἑαυτοῦ ἀναιρέω ὑπόθεσις . πᾶς γάρ κατά ὑπόκειμαι λέγω ὁ οὐσία . ὁ κατά ὑπόκειμαι ὅς νῦν εἶπον ἀντί ἐν ὑπόκειμαι εἴρω . p . 185 a 32 ὁ Μέλισσος δέ ὁ ὅς ἄπειρος2 φημί εἰμί · ποσός ἀράομαι εἰμί · ὁ γάρ ἤπειρος ἐν ὁ ποσός . ἐπεί ὑποτίθημι μήποτε πᾶς οὐσία μέν οὖον λέγω εἰμί , ποιός δέ ἴσως ἢ ποσός , βούλομαι δείκνυμι διά οὗτος , ὅτι οὖον μάτην ὑποτίθημι αὐτός ἢ ποιός ἢ ποσός λέγω ὁ εἰμί . ἐκ γάρ ὁ Μέλισσος , φημί , λόγος εἰμί δείκνυμι ὅτι ὁ εἰμί ὅσπερ λέγω ποσός αὐτός ὑποτίθημι · ἤπειρος γάρ αὐτός λέγω , ὁ δέ ἤπειρος ὁ ποσός κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω . οὐσία δέ , φημί , ἢ ποιότης ἢ ἄλλος τίς ἤπειρος εἰμί καθίημι ἑαυτοῦ ἀδύνατος , εἰμί μή κατά συμ - βαίνω ὁ μετέχω ὁ ποσός , ὥσπερ καί ὁ λευκός πολύς λέγω οὖον κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά κατά συμβαίνω ὁ ἐν πολύς ἐπιφνείᾳ εἰμί . ζητητέος δέ πῶς φημί μή ὑπάρχω ἐν ὁ οὐσία ὁ ἤπειρος , εἰμί μή κατά συμβαίνω ὁ μετέχω ὁ ποσός , ὅς πάθος εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ ἤπειρος · εἰμί γάρ ὁ σῶμα οὐσία εἰμί , ὅρος δέ οὗτος ὁ τριχῆ διαστατός , μέγεθος τίς ἄρα καί ποσός ὁ σῶμα · εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ ἤπειρος ἄρα καί ὁ περαίνω κατά ἑαυτοῦ αὐτός ὑπάρχω . καί ἄλλως εἰμί τρεῖς εἶδος ὁ μέγεθος ὁ μοναχός ὁ διχή ὁ τριχῆ διαστατός , τουτέστι γραμμή ἐπιφάνεια σῶμα , ὁ δέ σῶμα οὐσία εἰμί , εἰμί ἄρα ὁ μέγεθος οὐσία . ὥσπερ ἐπί ὁ ποιότης εἰμί μέν τις οὐσιώδης , ὁποῖος εἰμί ἐν ὁ στοιχεῖον , εἰμί δέ καί επουσιώδης καί κατά συμβαίνω ὑπάρχω , οἷος εἰμί ἐν ὁ ἡμέτερος σῶμα λευκότητα μελανία θερμότης ὁ ἐπιγίγνομαι ἔξωθεν ψύχω , οὕτως εἰμί τίς καί οὐσιώδης ποσός , ὅσπερ πρῶτος εἰδοποιέω ὁ ὕλη , ὅσπερ εἰμί καί ὁ σῶμα χαρακτηριστικός . ἴδιος μέν οὖν εἰμί θεωρία ὁ περί οὗτος ἀκριβής διεξιέναι , εἴτε ὁ εἰμί οὐσιώδης εἰμί ὁ τριχῆ ὁ σῶμα διαστατός καί αὐτός οὐσία τίς εἰμί ἐν διάστασις καί μέγεθος χάω - ρακτηριζομενω , εἴτε μή · ἐπιλύω δέ ὅμως ὁ ἀπορία φημί ὅτι πρῶτος μέν , εἰμί . κατά Ἀριστοτέλης μή ἁπλόος τίς εἰμί ὁ σῶμα , ἀλλά καί αὐτός ἐκ ὕλη ὁ πρῶτος καί ὁ ποσός , τουτέστι ὁ τριχῆ διαστατός , συνίστημι , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἁπλόος ποσός ὁ σῶμα . καί ἄλλως ὁ οὐσία οὐ εἰμί φωνή ὁμώνυμος γένος γάρ εἰμί ) , ἀλλά ὥσπερ ὁ ζῷον σημαίνω κοινός τις φύσις ἕκαστος ὁ μερικός ὑπάρχω ζῷον λέγω δή ὁ ἔμψυχος αἰσθητικός ) , οὗτος καί ὁ οὐσία δηλόω ὁ αὐθυπόστατος · αυθυπόστατος γάρ ὁ σωματικός οὐσία καί ὁ ἀσώματος . οὐκοῦν εἰμί ὁ οὐσία εἰμί ὁ αὐθυ - ποστατος , ὁ δέ αὐθυπόστατος οὖον ποσός , ὁ δέ ἤπειρος ὁ ποσός , ὁ ἄρα αὐθυπόστατος , τουτέστιν ὁ οὐσία , οὐ ἤπειρος . κἀν ἐπί ὁ σωματικός δέ μόνος οὐσία γυμνάζω ὁ λόγος , ὅς τις ὡς διαφορά τις ὁ τριχῆ διαστατός ἐπιγίγνομαι , οὐδέ οὕτως κατά ἑαυτοῦ ὁ σωματικός οὐσία ὑπάρχω ἢ ὁ ἄπειρος2 ἢ ὁ περαίνω ὁ γάρ περαίνω ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ συνεχής κατά ὁ ἔκτασις λέγω , οὖον κατά ὁ τριχῆ διίστημι , ὁ δέ κατά ὁ ἔκτασις ποσός συμβαίνω ὁ σῶμα καί οὖον συμπληρωτικός εἰμί ὁ ὁ σῶμα οὐσία . οὐδέ γάρ ὁ εἰμί ὁ ξύλον τρίπηχυς ἢ δακτυλιαῖος ἢ χίλιοι πῆχυς , οὗτος ποιέω αὐτός εἰμί ξύλον · εἰμί γάρ ὁρίζω οἷος φέρω ὁ πηχυαῖος εἰς ὁ εἰμί ὁ ὁ ξύλον οὐσία συντελέω , ἀδύνατος εἰμί εἰμί ξύλον ὁ ὁ πηχυαῖος διάστασις ὑπερβαίνω ἢ ἐλλείπω . οὐκοῦν καί εἰμί τις ἐπινοέω ὁ ἔκτασις ὁ ξύλον ἐπί ἤπειρος γίγνομαι , ὁ ποσός οὗτος οὖον κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ἀλλά κατά συμβαίνω ὑπάρχω ὁ ξύλον . ὥστε εἰμί ὁ μέν περαίνω καί ἤπειρος ἐν ὁ συνεχής ὁ ποσός ὁ κατά ὁ ὑπάρχω , οὗτος δέ συμβαίνω ὁ σῶμα , ὁ ἄρα περαίνω καί ὁ ἤπειρος κατά συμβαίνω ὑπάρχω ὁ σῶμα . p . 185 b 3 εἰμί μέν τοίνυν καί οὐσία καί ποσός , δύο καί οὐ ἐν ὁ ὅς . ὁ ὁ λοιπός ὑπόθεσις ἕπω νῦν ἐπάγω ὁ λέγω συνυπάρχω ὁ ποσός ὁ οὐσία · οὗτος γάρ , φημί , πολύς καί οὐ εἷς ὁ εἰμί . εἰμί δέ οὐσία μόνος , ἐκ ἤπειρος ὁ εἰμί , οὐδέ μέγεθος ἔχω οὐδείς · ποσός τίς εἰμί . ὑποτίθημι ὁ ποσός ὁ καθόλου μεταβαίνω ἐπί ὁ οὐσία , καί κοινός ἀπλόος ὡς οὐσία ὑποτίθημι , οὕτως ἐξετάζω ὁ λόγος . εἰμί οὖν ὁ εἷς οὗτος , φημί , οὐσία ὑποθέω , οὐκέτι δύναμαι ἤπειρος αὐτός ἢ περαίνω ὑποτίθημι · οὗτος γάρ ὁ ποσός , οὐσία δέ μόνος εἰμί ποσός οὐ εἰμί . ὥστε εἰμί περαίνω Παρμενίδης ὑποτίθημι ὁ εἰμί ἵημι , Μέλισσος δέ ἤπειρος , οὐ ἄν οὐσία αὐτός ὑποτίθημι δύναμαι . p . 185b5 ἔτι ἐπεί καί αὐτός ὁ εἷς πολλαχῶς λέγω καί ὁ εἰμί . προτίθημι ἀντιλέγω ὁ περί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος , ἀναγκαῖος νομίζω πρότερος πρός αὐτός ὁ πρόβλημα ἐνίστημι , εἶτα διαίρεσις ἐπέχω ὁ εἷς ὁ γάρ εἷς , φημί , ἢ ὄνομα εἰμί ἢ πρᾶγμα , καί εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὁ ὁ καθόλου ἢ ὁ μερικός ) , πρότερος δείκνυμι ὅτι οὖον δύναμαι ὁ ὄνομα εἷς εἰμί ὁ εἰμί · εἶτα μετέρχομαι ἐπί ὁ ὁ πρᾶγμα εἷς καί οὗτος ὁ καθόλου , δείκνυμι ὅτι οὔτε ὡς συμβαίνω δύναμαι εἷς εἰμί ὁ εἰμί . εἶτα ἐφεξῆς δείκνυμι ὅτι , ἐκ ὅς λέγω ὁ περί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος , ποσός τίς ὑποτίθημι ὁ εἰμί · λέγω γάρ αὐτός Παρμενίδης μέν περαίνω , Μέλισσος δέ ἤπειρος . ὥστε οὖον μάτην ὑποτίθημι ποσός αὐτός λέγω ὁ εἰμί . εἶτα τελευταῖος ὅτι οὐδέ οὐσία δυνατός αὐτός ὑποτίθημι δείκνυμι . λείπω οὖν ὁ μερικός ἐξετάζω , οὗτος δέ τριχῆ διαιρέω . ὁ γάρ μερικός ἢ συνεχής εἰμί ἢ ἀδιαίρετος ἢ ὁ λόγος εἷς , ὡς ὁ πολυώνυμος · οὗτος γάρ ὁ μέν λόγος ὁ οὐσία ὁ αὐτός εἰμί , ὄνομα δέ μόνος διαφέρω . εἰμί μέν οὖν ὡς συνεχής εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ἐπεί συνεχής εἰμί , ὡς αὐτός εἰμί ὁ πέμπτος ὁ πρόκειμαι πραγματεία ὁρίζω , ὅς ὁ μόριον πρός τις κοινός ὅρος συνάπτω , δῆλος ὅτι πλείων μόριον ἔχω ὁ συνεχής · ὥστε εἰμί καί ἐν εἰμί ἐνέργεια , ἀλλά πολύς δύναμις . εἰμί τοίνυν δύναμις πολύς εἰμί ὁ συνεχής , οὐ εἷς ὁ εἰμί , ἀλλά πολύς . παντελῶς δέ ἀναιρέω ἐκεῖνος ὁ πλῆθος , οὐδαμῇ οὐδαμῶς πλῆθος εἰμί λέγω . αἱρέω εἰμί δέ οὗτος , οὖον δύναμαι λέγω συνεχής ὁ εἰμί εἰμί . ὁ γάρ συνεχής δύναμις πολύς εἰμί . εἰμί δέ ἀδιαίρετος , οἷος ὡς ὁ σημεῖον ἢ ὁ μονή ἢ ὁ νῦν ἢ ὁ κίνημα οὗτος γάρ ἐν ὁ φυσικός ἀδιαίρετος ) , πῶς οὗτος ἢ περαίνω εἰμί , ὅς φημί Παρμενίδης , ἢ ἤπειρος , ὅς φημί Μέλισσος ; ὁ γάρ ἀμερής πέρας μέν εἰμί δύναμαι , ὡς ὁ νῦν ἢ ὁ σημεῖον , περαίνω ῥαίνω δέ ἢ ἤπειρος οὐδαμῶς · οὗτος γάρ ποσός τις εἰμί . αὐτόθεν ἐν ὁ οὕτως λέγω εἷς ὁ ὑπόθεσις ἀμφότερος ἀναιρέω . ἔπειτα εἰμί ἀμερής εἰμί ὁ εἰμί , ἀναιρέω καί ὁ ποσός καί ὁ ποιός . καί ὅτι μέν ὁ ποσός ἀναιρέω , πρόδηλος μεριστός γάρ ὁ ποσός · δύο γάρ εἶδος ὁ ποσός ὁ συνεχής καί ὁ διορίζω , ἀμφότερος δέ μεριστός ) · ἀλλά δή καί ὁ ποιός ἀναιρέω , πρῶτος μέν ὅτι ἐν μέγεθος ὁ εἰμί ἔχω ὁ ποιός , ἔπειτα ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή ὁ ποιέω εἶδος εἰμί , οὗτος δέ μεριστός · ὥστε καί ὁ ποιός ἀναιρέω , εἰμί ἀμερής ὁ εἰμί . εἰμί δέ ὁ λόγος εἷς , ὥσπερ Μέροψ καί βροτός ὁ γάρ ὁ οὐσία λόγος εἷς οὗτος , ὄνομα δέ μόνος ὁ διαφορά ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐτός εἰμί ) , ὁ Ἡράκλειτος , φημί , λόγος συμβαίνω λέγω αὐτός . λέγω γάρ ὁ Ἡράκλειτος ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός εἰμί , ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός , ὁ γλυκύς καί ὁ πικρός . εἰμί τοίνυν καί οὗτος οὕτως λέγω εἷς ὁ εἰμί , ὁ εἷς καί ὁ αὐτός λόγος ἔχω , κἀν πλείων ὄνομα καλέω , δῆλος ὅτι εἰς αὐτός φέρω ὁ ἐναντίος , θερμός ἢ καί | ψυχρός , ξηρός καί ὑγρός , ἀγαθός καί κακός αὐτός εἰμί ὄνομα μόνος διαφέρω . ἀπολογέομαι δέ τις ὑπέρ Ἡράκλειτος φημί ὅτι ὁ ἐναντίος λέγω αὐτός εἰμί , οὖον οὗτος λέγω ὡς οὐδείς διαφέρω ὁ ἀγαθός ὁ κακός , ἢ ὁ λευκός ὁ μέλας , ἀλλά πρώϊος μέν ὅτι εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ γένος , ἔπειτα ὅτι ὁ ἐναντίος ἐνταῦθα εἰμί οὐ εἰμί εἰλικρινής , ἀλλά συμμείγνυμι πως πρός ὁ ἐναντίος . οἷος οὐ εἰμί εἰλικρινής ἀγαθός εὑρίσκω ἢ εἰλικρινής κακός · οὗτος μέν γάρ ὁ ὁ ἐναντίος ἰδέα μή γίγνομαι ἐν ὕλη εἰλικρινής νέος εἰμί καί καθαρός ὅσπερ εἰμί , ἐν ὕλη δέ γίγνομαι , διά ὁ ὁ ὕλη δεκτικός εἰμί ὁ ἐναντίος , μείγνυμι πως πρός ἀλλήλων καί εἰλικρινής οὐκέτι μένω . οὖον μόνος δέ ὁ ἐναντίος εἰς αὐτός ἄγω , ἀλλά καί ὁ ἀντίφασις . ἐπεί γάρ εἰμί τίς ὁ οὖον λευκός , ὅσπερ ἀναιρέω μέν ὁ λευκός , σημαίνω δέ τίς ἕτερος , εἰμί λέγω πᾶς ὁ εἰμί ὁ οὐσία εἷς εἰμί , ὁ ὄνομα δέ μόνος διαφέρω , ἀνάγκη καί ὁ λευκός καί ὁ οὖον λευκός ὁ αὐτός εἰμί . ὥστε συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , καί ὁ αὐτός εἰμί λευκός καί οὖον λευκός , καί ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος , καί ὁ λόγος αὐτός , φημί , γίγνομαι οὖον περί ὁ εἷς εἰμί ὁ πᾶς , ἀλλά περί ὁ μηδείς εἰμί ὅλως . εἰμί γάρ ὁ λευκός αὐτός εἰμί ὁ οὖον λευκός , οὖον μᾶλλον εἰμί ὁ λευκός διά ὁ κατάφασις , ἢ οὐ εἰμί διά ὁ ἀπόφασις . καί πρός οὗτος εἰς αὐτός ἄγω οὐσία ποιός ποσός καί ὁ δέκα κατηγορία · ὄνομα γάρ μόνος διαφέρω οὗτος , οὖον πρᾶγμα . οὗτος εἶπον ἐφεξῆς ἐπάγω · ὅστις , φημί , καλῶς μέμφομαι αὐτός εἰς ἄτοπος ἀπάγω ὡς ὁ ἐναντίος εἰς αὐτός ἄγω , δῆλος ἐκ ὅς καί ὁ πρό ἐγώ εἰς αὐτός οὗτος ὁ ἀπορία θορυβέω ἐπί ὁ συνεχής μήποτε δόξα ὁ αὐτός εἷς καί πολύς εἰμί , ὡς ἐκ κοινός ἔννοια ἔχω ὁμολογέω ὅτι ὁ ἐναντίος ἅμα εἰμί σῦς δύναμαι . Ζήνων γάρ ὁ Ἐλεάτης πρός ὁ διακωμῳδέω ὁ Παρμενίδης ὁ διδάσκαλος αὐτός δόξα λέγω εἷς ὁ εἰμί εἰμί ἐνίστημι καί συνηγορέω ὁ ὁ διδάσκαλος δόξα , ἐπιχειρέω δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος πλῆθος εἰμί ἐν ὁ εἰμί . εἰμί γάρ , φημί , εἰμί πλῆθος , ἐπεί ὁ πλῆθος ἐκ πλείων ἑνάς σύγκειμαι , ἀνάγκη εἰμί ἑνάς πλείων ἐκ ὅς ὁ πλῆθος συνίστημι . εἰμί τοίνυν δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος εἰμί πλείων ἑνάς , δῆλος ὅτι ἀδύνατος εἰμί πλῆθος · ὁ γάρ πλῆθος ἐκ ἑνάς . εἰμί δέ ἀδύνατος εἰμί πλῆθος , ἀνάγκη δέ ἢ ὁ εἷς εἰμί ἢ ὁ πλῆθος , πλῆθος δέ εἰμί οὖον δύναμαι , λείπω ὁ εἷς εἰμί . πῶς οὖν δείκνυμι ὅτι οὖον δυνατός εἰμί ἑνάς πλείων ; ἐπεί ὁ ὁ πλῆθος εἰσάγω ἐκ ὁ ἐνάργεια οὗτος πιστόω εἰμί γάρ ἵππος καί ἄνθρωπος καί ἕκαστος ὁ κατά μέρος , ὅς ὁ ἄθροισις ὁ πλῆθος ἀποτελέω ) , ὁ ἐνάργεια οὖν σοφιστικός ἀνασκευάζω βούλομαι ὁ Ζήνων λέγω ὅτι , εἰμί ἐκ οὗτος ὁ πλῆθος , ὁ δέ πλῆθος ἐκ ἑνάς , οὗτος ἄρα ἑνάς . ἐάν οὖν δείκνυμι ὅτι οὖον δυνατός εἰμί οὗτος ἑνάς , δῆλος ὅτι οὐδέ εἰμί ὁ ἐκ αὐτός πλῆθος , εἰμί γε ὁ πλῆθος ἐκ ἑνάς . δείκνυμι ἐν οὗτος οὕτως · ὁ · Σωκράτης , φημί , ὅς λέγω ἑνάς εἰμί συντελέω εἰς ὁ ὁ πλῆθος σύστασις , οὖον μόνος Σωκράτης εἰμί , ἀλλά καί λευκός καί φιλόσοφος καί προγάστωρ καί σιμός · ὥστε ὁ αὐτός εἷς καί πολύς εἰμί . ἀλλά μήv ὁ αὐτός εἷς εἰμί καί πολύς ἀδύνατος , οὐ ἄρα εἰμί εἷς ὁ Σωκράτης . ὁμοίως οὐδέ ὁ λοιπάς ἐκ ὅς ὁ πλῆθος εἰμί φημί . εἰμί δέ μή δυνατός εἰμί πλείων ἑνάς , δῆλος ὅτι οὐδέ ὁ πλῆθος εἰμί · εἰμί δέ ἀνάγκη μέν ἵημι ὁ εἰμί ἢ εἷς ἢ πολύς , δείκνυμι δέ ὅτι πολύς οὐ εἰμί ὁ μή εἰμί πλείων ἑνάς , ἀνάγκη ἄρα εἷς εἰμί · ὁ αὐτός δέ οὗτος τ καί ἐκ ὁ συνεχής δείκνυμι . ὁ γάρ συνεχής εἰμί εἰμί εἷς , ἐπεί ὁ συνεχής ἀεί διαιρετός , εἰμί ἀεί ὁ διαιρέω εἰς μόριον διαιρέω πλείων · εἰμί δή οὗτος , πολύς ἄρα ὁ συνεχής . ὁ αὐτός ἄρα εἷς εἰμί καί πολύς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὥστε οὐ εἰμί εἷς . εἰμί δέ μηδείς ὁ συνεχής εἷς , ἀνάγκη δέ εἴπερ εἰμί ὁ πλῆθος ἐκ ἑνάς σύγκειμαι , ἐπεί * * * οὐδέ ἄρα ὁ πλῆθος εἰμί . λείπω ἄρα εἷς εἰμί ὁ εἰμί . πρός οὗτος οὖν ὁ ἀπορία , φημί , ὁ παλαιός θορυβέω , μήποτε ὁ αὐτός καί εἷς εἰμί καί πολύς · ἐκ κοινός γάρ ἔννοια ὁμολογέω λαμβάνω μή δύναμαι ἅμα ὁ ἐναντίος εἰμί ἐν ταὐτός . καί ὁ μέν , φημί , ὁ εἰμί ἀφαιρέω ἐπιλύω ὁ ἀπορία , Ριάν , ὥσπερ Λυκόφρων ὁ σοφιστής λέγω γάρ οὗτος ὅτι οὖον δεῖ λέγω ὅτι Σωκράτης λευκός εἰμί , ἀλλά ὅτι Σωκράτης λευκός · ὁ γάρ εἰμί , φημί , προστίθημι ὕπαρξις δίδωμι ὁ λευκός ) , οἶδα , φημί , ὁ λέξις μεταρρυθμίζω λέγω ὅτι οὖον δεῖ λέγω ὅτι Σωκράτης λευκός εἰμί , ἀλλά λευκόω , ἵνα ῥῆμα εἰμί ὁ κατηγορέω καί μή ὄνομα , ὅσπερ εἰμί γελοῖος εἰμί γάρ μή πρόσκειμαι ὁ εἰμί ἐν ὁ Σωκράτης λευκός , εἰμί μέν μηδέ προσυπα - κουω ἔξωθεν , ἀδιανόητος γίγνομαι ὁ λόγος καί ἀτελής ἄνευ γάρ συμπλοκή ὁριστικός ῥῆμα οὐ ἀπαρτίζω λόγος ἀποφαντικός · ὁ γάρ Σωκράτης λευκός ἄδηλος πότερον εἰμί ἢ οὐ εἰμί ) , εἰμί δέ προσυπακούω , ὁ αὐτός πάλιν δύναμις ἔχω κἀν εἰμί ἐκ ἀρχή ὁ ὅλος πρότασις συμπλέκω . καί ὁ λέγω δέ Σωκράτης λευκόω ἢ Σωκράτης περιπατέω αὐτός εἰμί ὁ εἶπον Σωκράτης λευκόω εἰμί ἢ περιπατέω εἰμί · πᾶς γάρ ῥῆμα ὁριστικός ἀναλύω εἰς μετοχή καί ὁ εἰμί ῥῆμα . οὗτος μέν οὖν πρός ὁ ἀπορία ὁ Ζήνων ὁ ἀρχαῖος . ὁ δέ Ἀριστοτέλης φημί ὅτι οὗτος πάσχω ἐκεῖνος καί θορυβέω μήποτε ὁ αὐτός καί εἷς καί πολύς εἰμί , διά ἀπειρία λογικός ἔφοδος καί ὁ ὁ ὁμώνυμος φωνή σημασία . ὁ γάρ εἷς , φημί , ὁμώνυμος εἰμί · ἢ γάρ ὁ ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ὁ λόγος , καί πάλιν ἢ δύναμις εἰμί ἢ ἐνέργεια · καί ὁ πολύς ὡσαύτως . γίγνομαι οὖν ὁ πᾶς συζυγία ἐκ . ὁ γάρ εἷς καί πολύς ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ λόγος συμπλέκω ποιέω συζυγία Δ΄ . ἢ γάρ καί ὁ ὑπόκειμαι πολύς καί ὁ λόγος , ἢ οὐδέ ὁ ὑπόκειμαι οὐδέ ὁ λόγος , ἢ ὁ μέν ὑπόκειμαι πολύς , ὁ δέ λόγος εἷς , ἢ ἔμπαλιν ὁ μέν ὑπόκειμαι εἷς , ὁ δέ λόγος πολύς . οἷος ὁ μέν ὑπόκειμαι εἷς καί ὁ λόγος πολύς ὁ λευκός καί ὁ θερμός · οὗτος γάρ ὁ μέν ὑπόκειμαι εἷς καί αὐτός εἰμί ἐν ὁ αὐτός γάρ σῶμα ἄμφω , οἷος ὁ Σωκράτης ) , ὁ λόγος δέ ἕτερος ἕτερος γάρ ὁ ὁ θερμός λόγος καί ἕτερος ὁ ὁ λευκός ) . ἀνάπαλιν δέ ὁ μέν λόγος εἷς , ὁ δέ ὑπόκειμαι πολύς , ὡς ὁ λευκός ὁ ἐν ψιμύθιον καί ὁ ἐν χιών · εἷς γάρ ἄμφω ὁ ὅρος , χρῶμα διακριτικός ὄψις , πολύς δέ ὁ ὑπόκειμαι χιών καί ψιμύθιον . ὁ λόγος δέ ἅμα καί ὁ ὑπόκειμαι εἷς ὁ λώπιον καί ὁ ἱμάτιον , ὁμοίως χθών καί γῆ . ὁ ὑπόκειμαι δέ καί ὁ λόγος πολύς , ὡς ὑγρότης καί ξηρότης · οὖον δύναμαι γάρ ἐν ὁ αὐτός ἅμα εἰμί ὑπόκειμαι . καί ἐπιστήμη καί θερμότης , ὁ μέν ἐν Ψυχή , ὁ δέ ἐν σῶμα . τοσοῦτος μέν οὖν ποιέω συζυγία ὁ εἷς καί ὁ πολύς ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ λόγος συμπλέκω , εἰμί μέντοι ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια συμπλέκω , δύο | μόνος ποιέω συμπλοκή . ἢ γάρ δύναμις εἷς , ἐνέργεια δέ πολύς , ὡς ὁ πυρά ὁ ἐν πλείων λύχνος ἢ ὁ ὑδάτιον ὁ ἐν ὁ πλείων ἀμφορεύς οὗτος γάρ δύναμις εἰμί ἐν , διότι δύναμαι συνέρχομαι ἑνόω , ἐνέργεια δέ πολύς · διαιρέω γάρ ἀπό ἀλλήλων ) , ἢ ἐνέργεια μέν εἷς , δύναμις δέ πολύς , ὡς ὁ συνεχής . ὁ δέ λοιπάς πᾶς μόριον ἀσύστατος . ὁ αὐτός γάρ ἅμα δύναμις εἷς εἰμί καί ἐνέργεια ἀδύνατος , ὁμοίως καί πολύς . πολύς οὖν ἀδύνατος ἅμα καί εἷς καί πολύς δύναμις Μέι τε καί ἐνέργεια ἵημι . φημί οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ αὐτός μέν κατά ὁ αὐτός εἷς εἰμί καί πολύς ὁ εἰμί ὁ ἀδύνατος εἰμί . ἅμα γάρ καί ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος εἰμί ἀδύνατος , ἢ ἁπλόος ὁ ἀντίκειμαι , οἷος ὁ αὐτός ὁ ὑπόκειμαι καί εἷς εἰμί καί πολύς ἀδύνατος ἢ ὁ λόγος , ἢ ὁ αὐτός δύναμις καί εἷς εἰμί καί πολύς ἢ ἐνέργεια καί εἷς καί πολύς · οὗτος γάρ ἐναντίος εἰμί , διό οὐδέ συνυφίστημι . κατά ἄλλος μέντοι εἰμί πολύς , κατά ἄλλος δέ εἷς , οὐδείς κωλύω , οἷος κατά μέν ὁ ὑπόκειμαι εἷς , κατά δέ ὁ λόγος πολύς , ὡς ὁ γλυκύς καί ὁ ξανθός ἐν ὁ μέλι , ἢ ὁ ἐρυθρός καί ὁ στῦψις ἐν ὁ οἶνος . πάλιν ἐνέργεια μέν εἰμί ὅς , δύναμις δέ πολύς , οὐδείς ἄτοπος , ὡς ὁ συνεχής . ἢ ἔμπαλιν ἐνέργεια μέν πολύς , δύναμις δέ εἷς , ὡς ἐπί ὁ πλείων ὑδάτιον . ἐπεί οὖν ὁ εἷς πολλαχῶς λέγω , ἐπιλύω ὁ μέν πρότερος ὁ Ζήνων ἀπορία διά TTj ? πρότερος ὁ εἷς διαίρεσις ὁ λέγω ἢ ὁ ὑπόκειμαι εἷς εἰμί ἢ ὁ λόγος ὁ γάρ λευκός ὁ ἐν Σωκράτης καί φαλακρός καί ὁ λοιπάς ὁ Ζήνων Mt μέν ὑπόκειμαι εἷς isti καί αὐτός , λέγω δή ὁ Σωκράτης , ὁ δέ ὁριστικός λόγος πλείων ) , ὁ δέ δύο ἀπορία ὁ ἐπί ὁ συνεχής διά ὁ δύο , λέγω δή ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια . ὁ γάρ συνεχής εἷς εἰμί καί πολύς , ἀλλά οὖον κατά αὐτός , ἀλλά πολύς μέν δύναμις , εἷς δέ ἐνέργεια . ὥστε οὐ ἅμα εἰμί ὁ ἐναντίος · οὖον γάρ ἐναντίος ὁ δύναμις πολύς ὁ ἐνέργεια εἷς , ἀλλά ὁ δύναμις εἷς ὁ δύναμις πολύς , καί ὁ ἐνέργεια δέ εἷς ὁ ἐνέργεια πολύς . ἄλλως τε καί αὐτός διά αὐτός ὁ ὁ Ζήνων ἐλέγχω λόγος . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ πᾶς , φημί , ὡς εἰμί μή πολύς εἰμί εἷς πάντως εἰμί , διότι ὁ εἰμί ἢ εἷς εἰμί ἢ πολύς ἀνάγκη , οὗτος καί ἐπί ὁ Σωκράτης καί πᾶς ὁ λοιπός · εἰμί γάρ φαλακρός εἰμί καί σιμός καί φιλόσοφος καί ὅσος ἄλλος , ἀνάγκη δέ εἰμί ὁ Σωκράτης ἢ εἷς εἰμί αὐτός ἢ πολύς , οὐ εἰμί δέ εἷς , πολύς εἰμί ἐκ ἀνάγκη . ὥστε φεύγω εἷς εἰμί λέγω ὁ κατά μέρος ἕκαστος , ἵνα μή πολύς εἰμί ὁ εἷς ἐκ πολύς ἑνάς σύγκειμαι λέγω , ἕκαστος ὁ εἰμί πολύς λέγω ἀναγκάζω . οὐ ἄρα πολύς μόνος εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά πολλάκις πολύς . p . 185b 7 λέγω δέ εἷς ἢ ὁ συνεχής ἢ ὁ ἀδιαίρετος ὅς λόγος ὁ αὐτός καί εἷς ὁ ὁ τίς εἰμί εἰμί . ὁ κατά ἕκαστος εἷς , φημί , τριχῶς λέγω λέγω ] καί ὡς συνεχής εἷς , ὡς λέγω εἷς ὁ ξύλον , καί ὡς ὁ ἀδιαίρετος , οἷος ὁ σημεῖον , καί ὡς ὁ πολυώνυμος , οἷος ἄορ ξίφος μάχαιρα . ὁ οὖν Σωκράτης εἷς εἰμί ἐπί τίς ἀναφέρω ; λέγω οὖν ὅτι ἐπί ὁ συνεχής · καί γάρ καί ὁ Σωκράτης ἰδιότης ὁ συμπληρόω αὐτός καί ὁ ζωός αὐτός , εἰμί καί μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ συνεχής , ἀλλά οὖν ἐν συνεχής ὁ εἰμί ἔχω . διά οὗτος ἐν ἐπί ὁ συνεχής αὐτός ἀναφέρω . p . 185b11 ἔχις δέ ἀπορία περί ὁ μέρος καί ὁ ὅλος , ἴσως δέ ὅς πρός ὁ λόγος , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ . ἐπεί δείκνυμι ὅτι , εἰμί ὡς συνεχής λέγω ὁ εἰμί εἷς εἰμί , ἐπεί ὁ συνεχής διαιρετός εἰμί , εἰμί ὁ εἰμί οὐκέτι εἷς κύριος ἀλλά πολύς , ἡπό - Ῥῆσος δέ ἄν τις πρός αὐτός ὅτι κακός ὁ συνεχής πολύς εἴρω , ἐπεί δύναμις διαιρετός εἰμί . ὁ γάρ συνεχής αὐτός εἰμί ὁ ὅλος , ὁ δέ ὅλος αὐτός εἰμί ὁ μέρος · οὐδέ γάρ εἰμί ἕτερος παρά ὁ μέρα . ὥστε καί ὁ συνεχής αὐτός εἰμί ὁ μέρος . εἰμί δέ ὁ συνεχής , ἐπεί καί ὁ ὅλος , δῆλος ὅτι καί ὁ μέρος οὖον πλείων εἰμί , ἀλλά εἷς · οὐδέ γάρ κατά ἐνέργεια λαμβάνω ὑπάρχω , ἀλλά δύναμις , ἐνέργεια δέ εἷς εἰσέρχομαι , φημί οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ περί ὁ μέρος ζήτησις καί ὁ ὅλος , πότερος ἕτερος εἰμί οὗτος ἀλλήλων ἢ αὐτός , ἔχω ἀπορία οὖον μόνος πρός ὁ πάρειμι νῦν λόγος , ἀλλά καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ζητέω ἄξιος . εἴτε γάρ αὐτός τις ὑποτίθημι οὗτος εἰμί , εἴτε ἕτερος , δοκέω ἑκάτερος ὑπόθεσις ἄτοπος τίς ἀκολουθέω · εἰμί μέν γάρ ἕτερος ὁ ὅλος ὁ μέρος , ἐπεί οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ ὅλος ἢ πᾶς ὁ μέρος , συμβαίνω καί ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ἕτερος εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος . καί εἰμί ὁ συλλογισμός τοτός . ὁ ὅλος οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ πᾶς ὁ μέρος , ὁ μέρος ὁ ὅλος ἕτερος εἰμί οὗτος γάρ ὑπόκειμαι ) , ὁ ὅλος ἄρα ὁ ὅλος ἕτερος εἰμί · αὐτός ἑαυτοῦ ἄρα ἕτερος ὁ ὅλος . εἰμί μέν οὖν ὁ ὁ μέρος ὑποτίθημι , οὗτος . εἰμί δέ αὐτός ὁ ὅλος μέρος ὁ ὅλος , καί εἷς ἕκαστος αὐτός ἄν εἰμί · εἰμί γάρ μή αὐτός εἷς ἕκαστος , οὐδέ πᾶς ἅμα , εἰμί δέ εἷς ἕκαστος αὐτός , εἰμί καί ἀλλήλων ὁ μέρος αὐτός , ὅσπερ ἄτοπος · ὁ γάρ ὁ αὐτός αὐτός καί ἀλλήλων αὐτός . ὥστε ὅσος ἐκ ὁ ἀπορία οὗτος , δοκέω οὔτε αὐτός οὔτε ἕτερος εἰμί ὁ μέρος ὁ ὅλος . ἰστέον οὖν ὅτι ὁ ὅλος πῇ μέν αὐτός εἰμί ὁ μέρος , πῇ δέ ἕτερος . ἕτερος μέν γάρ εἰμί ὁ μέρος , ὡς ἐπιγίγνομαι ὁ πᾶς σύνθεσις καί ἀποτέλεσμα αὐτός εἰμί , αὐτός δέ πάλιν ὁ μέρος ὁ ὅλος , ὡς μηδείς ἐπιγίγνομαι ἔξωθεν ὁ μέρος εἰς ὁ ὁ ὅλος ὕπαρξις . οἷος τίς λέγω · ἐάν ὁ κιθάρα ἕκαστος χορδή ἴδιος ἐντείνω τοσοῦτος , ὅσος εἰς ὁ Λύδιον τυγχάνω ἁρμονία συντελέω , εἶτα πᾶς χωρίζω ἵημι καί μή εἰς εἷς συναρμόζω , ἕκαστος μέν δηλονότι κατά ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος ἦχος ἀποτελέω , ὁ μέντοι ἁρμονία ὁ μετά ὁ σύνοδος πᾶς ὁ χορδή ἐκ ὁ ἦχος πᾶς ἀποτελέω ἕτερος εἰμί δηλονότι ὁ ἦχος πᾶς ὁ πρίν συνέρχομαι αὐτός · ὁ γάρ συνδρομή πᾶς ἀποτελέω τίς εἶδος , ὅς μή εἰμί ἐν πᾶς ὁ κατά μέρος μήπω συνέρχομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ ὁλότης ὁ ἁρμονία ἕτερος ὁ ἦχος πᾶς ὁ κατά μέρος , ἐν ἅμα ἠχέω διΐστημι ἀλλήλων , ὁ αὐτός δέ ὁ μηδείς ἕτερος παρά ὁ κατά μέρος ἀπήχησις συνέρχομαι εἰς ὁ ἀποτελέω ὁ εἶδος ὁ ἁρμονία . οὕτως καί ἐπί ἄνθρωπος , εἰμί νοέω ὁ μόριον αὐτός διασπάω , ἕκαστος μέντοι ὁ ἴδιος ἔχω ἐνέργεια οἷος ὁ ὀφθαλμός ὁ ὑφθαλμοῦ καί χείρ ὁμοίως καί ὁ λοιπός ) , οὗτος πᾶς διαιρέω εἰμί ὁ ἐκ ὁ πᾶς ὁ συνδρομή ἀποτελέω εἶδος ἕτερος εἰμί . λέγω δέ ἄν πάλιν καί αὐτός , ἐπεί μηδείς ἄλλος παρά ὁ κατά ἕκαστος μέρος καί ὁ ἴδιος ἐνέργεια συνέρχομαι εἰς ὁ ἀποτελέω ὁ ὁλότης ὁ ἴσος · ἐκ γάρ ὁ ὁ κατά μέρος ἐνέργεια <ἡ> κοινός ὁ ζῷον ἐνέργεια ἀποτελέω . ἴσος δέ οὖον πρός ὁ λόγος , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ . πῶς δοκέω μή πρός ὁ πρόκειμαι λόγος ὁ ἀπορία ὁ περί ὁ ὅλος ; καί εἰμί μηδείς πρός ὁ πρόκειμαι , τίς αὐτός μιμνήσκω ; δοκέω μέν οὖν μή εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι , διότι ζητέω ὁ πότερος εἷς ὁ εἰμί · ἢ οὖον , καί εἴρω ἰάομαι ὡς συνεχής εἰμί εἷς , ἐπεί ὁ συνεχής ἐπί ἤπειρος διαιρετός , πολύς ἵστημι , οὔτε πρός κατασκευή οὗτος , οὔτε πρός ἀνασκευή λυσιτελέω ἐγώ ὁ περί ὁ ὅλος καί ὁ μέρος ἀπορία . εἴτε γάρ αὐτός εἰμί , οὖον παρά οὗτος εἷς ὁ εἰμί δύναμαι γάρ καί οὕτως ἐπί ἤπειρος διαιρέω ) , εἴτε μή εἰμί αὐτός ἀλλά ἕτερος , ἤδη διά οὗτος πολύς ὁ εἰμί , εἰμί μή ὡς διά - ρετὸν‘ αὐτός εἰμί λαμβάνω . καί ὅλως ὁ ἀπορέω εἴτε αὐτός ὁ μερεστιν , εἴτε ἕτερος , οὖον δοκέω ὁ πάρειμι λόγος οἰκέω εἰμί . διά τίς δέ αὐτός μιμνήσκω καί πῶς ἔχω σχέσις τις πρός ὁ πρόκειμαι θεωρία , εἶπον ἐν ὁ ἀρχή . καί ὅλως ἐπεί ὁ εἰς ὁ μέρος ὁ συνεχής διαίρεσις μιμνήσκω , οὐ ἀναρτάω ὁ πρόκειμαι ὁ τοιοῦτος ζήτησις · ὁ γάρ λέγω διαιρέω τίς εἰς μέρος , δεῖ ἔννοια ἔχω ὁ τε ὁ ὅλος φύσις καί ὁ ὁ μέρος . p . 185b12 πότερος εἷς ἢ πλείων ὁ μέρος καί ὁ ὅλος . ὁ μέν εἷς ἀντί ὁ αὐτός τίθημι , ὁ δέ πλείων ἀντί ὁ ἕτερος . καί πῶς εἷς ἢ πλείων ἀντί ὁ καί πῶς αὐτός ( ?? ) πῶς ἕτερος . καί περί ὁ μέρος ὁ μή συνεχής λέγω ἢ ὁ Ἵ παράθεσις ἢ ὁ ΑΦΕ - στήκω . κατά παράθεσις μέν , ὡς ἐπί ὁ οἰκίον ζητητέος γάρ καί ἐπί οὗτος εἰμί αὐτός ἢ ἕτερος ὁ ὅλος ὁ μέρος · εἰμί μέν γάρ αὐτός , καί ἕκαστος αὐτός , εἰμί δέ οὗτος , καί αὐτός ἑαυτοῦ αὐτός . ὥστε ὁ ὄροφος ὁ θεμέλιος αὐτός καί αὐτός ὁ τοῖχος , ὅσπερ ἄτοπος ) , ἀφίστημι δέ φημί , our οἷος πούς χείρ καί ὁ λοιπός · ὁ γάρ ὅλος εἰμί αὐτός ἕκαστος ὁ ἀνομοιομερής , καί ἀλλήλων αὐτός εἰμί . ὥστε ὁ χείρ ὁ πούς αὐτός εἰμί . p . 1851b15 καί εἰμί ὁ ὅλος εἷς ἑκάτερος ὡς ἀδιαίρετος , ὅστις καί αὐτός ἑαυτοῦ . εἰμί εἷς ἑκάτερος , φημί , ὁ μέρος αὐτός εἰμί τ·ῷ ὅλος , διότι ἀδιαίρετος εἰμί , πρόδηλος ὅτι καί αὐτός ἑαυτοῦ αὐτός εἰμί . ὁ οὖν ὡς ἀδιαίρετος αἴτιος εἰμί ἀπόδοσις , διά τίς ὁ ὅλος ὁ μέρος αὐτός . ὁ δέ ἑκάτερος ἀντί ὁ ἕκαστος , τουτέστιν εἰμί διά ὁ ἀδιαίρετος εἰμί ὁ ὅλος ὁ μέρος ἕκαστος ὁ μέρος ὁ ὅλος εἰμί αὐτός ( ὁ γάρ εἷς πάλιν ἀντί ὁ αὐτός κεῖμαι ) , καί ὁ μέρος αὐτός ἑαυτοῦ . τουτέστιν ἀλλήλων αὐτός εἰμί · οὐκοῦν ὁ κεφαλή ὁ χείρ ὁ αὐτός εἰμί . εἰμί μέν οὖν ὁ ἑκάτερος ἀντί ὁ ἕκαστος ἀκούω , τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ ῥητός διάνοια , εἰμί δέ συνήθης ὁ ἑκάτερος ἐπί δύο νοέω , λέγω εἄν ὁ τε ὅλος καί ὁ μέρος . καί εἰμί ὁ διάνοια τοιοῦτος . εἰμί , ἐπεί ὁ ὅλος ἀδιαίρετος εἰμί καί ἐν αὐτός θεωρέω καί ὁ μέρος , διά οὗτος αὐτός εἰμί ὁ ὅλος ὁ μέρος , καί αὐτός ἑαυτοῦ ὁ μέρος , τουτέστιν ἀλλήλων , αὐτός εἰμί . διά τίς δέ , εἰμί ὁ ὅλος ὁ μέρος αὐτός , καί ἀλλήλων αὐτός εἰμί ; ὅτι εἰμί ὁ μέρος Σωκράτης ἕκαστος ὁ ὅλος Σωκράτης αὐτός εἰμί , ὁ δέ ὁ αὐτός αὐτός καί ἀλλήλων εἰμί αὐτός , καί ὁ μέρος ἄρα Σωκράτης ἀλλήλων εἰμί αὐτός . p . 185b16 ἀλλά μήv εἰμί ὡς ἀδιαίρετος , οὐ εἰμί ποσός οὐδέ ποῖος . ἐλέγχω ὁ ὑπόθε ἐν ὁ λέγω ὁ εἰμί εἷς εἰμί ὡς συνεχής , μεταβαίνω ταβαίνω ἐπί ὁ ὡς ἀμερής ὑποτίθημι , καί φημί , ὅσπερ ἤδη εἶπον , ὅτι καί ὁ ποιός καί ὁ ποσός ἀναιρέω , καί οὐκέτι προχωρέω αὐτός ὁ λέγω αὐτός ἤπειρος ἢ περαίνω . p . 185bl9 ἀλλά μήv εἰμί ὁ λόγος , ὡς λώπιον καί ἱμάτιον . ἐπί ὁ τρίτος μεταβαίνω ὑπόθεσις ὁ εἷς λέγω ὁ λόγος ὁ ὁριστικός οὖον ὁ ὄνομα , οἷος εἰμί ὁ πολυώνυμος . ὁ αὐτός γάρ εἰμί ἀγαθός καί κακός . ὅτι ὁ ἐναντίος εἰς αὐτός ἄγω , ὥσπερ ὁ Ἡράκλειτος . καί μήτε ἀγαθός μήτε κακός · ὅτι καί ὁ ἀντίφασις εἰς αὐτός ἄγω . ὥστε συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . καί ἄνθρωπος καί ἵππος · ὅτι καί ὁ ἀπλόος ἕτερος . καί οὖον περί ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί ὁ λόγος εἰμί , ἀλλά περί ὁ μηδείς · εἰμί γάρ συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , ὁ ὁ εἰμί λέγω εἷς εἰμί , οὗτος λέγω ὁ εἰμί οὐδείς εἰμί . ὥστε κινδυνεύω ἐκ οὗτος ὁ λόγος οὐ εἷς μᾶλλον ὁ ὅς δείκνυμι ὅς οὐδείς . καί ὁ τοῳδ́ς εἰμί καί ὁ τοσῳδί αὐτός . εἰμί γάρ ὄνομα μόνος διαφέρω ὁ πρᾶγμα , αὐτός εἰμί ποσός καί ποιός καί ὁ λοιπός κατηγορία . p . 185b25 θορυβέω δέ καί ὁ ὕστερος ὁ ἀρχαῖος . οὗτος οὖον πρός ὁ προσεχής , ἀλλά πρός ὁ ἀνωτέρω , ἔνθα λέγω “ ὁ αὐτός γάρ εἰμί ἀγαθός καί κακός ” . οὗτος γάρ ἄτοπος , φημί , ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός εἰμί , ὥστε καί ὁ πρό ἐγώ αὐτός οὗτος φοβέω , μήποτε δόξα ὁ αὐτός ἅμα εἷς καί πολύς εἰμί , οἷος ὁ Σωκράτης καί λευκός εἰμί καί φιλόσοφος καί Ἀθηναῖος . ὁ δέ ὁ λέξις μεταρρυθμίζω . ὡς Μενέδημος ὁ Ἐρετριεύς . καί ὁ μέν Ἀριστοτέλης ἀνώνυμος εἶπον , τις δέ ὑπονοέω εἰς ὁ Πλάτων αὐτός αἰνίσσομαι , παντελῶς ἤπειρος εἰμί καί αὐτός ὁ πλατωνικός λέξις . πανταχοῦ τε γάρ ἀεί ὁ πρότασις ὁ εἰμί προσκατηγορέω , ἵστημι τίς ὁ δίκαιος καί εἰμί τίς ὁ Καλονάς , καί ἐν ὁ σοφιστής αὐτός οὗτος ὅς θεώρημα μιμνήσκω μέμφομαι ὁ νομίζω ὁ αὐτός εἷς καί πολύς εἰμί διά ὁ | πλείων ὁ αὐτός κατηλογέω γορεω , καί φημί ὅτι διά πενία ὁ κατά ὁ φρόνησις κτῆσις οὗτος πάσχω , μή δύναμαι διαστέλλω ὅτι ὁ αὐτός κατά ἄλλος μέν ὑπάρχω ὁ εἷς ἵημι , κατά ἄλλος δέ ὁ πολύς . ὡς μοναχός λέγω ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί . οὗτος ὡς διακωμῳδέω αὐτός ἐν μέσος εἶπον . ὡς δή , φημί , ὁ εἷς μοναχός καί οὖον πολλαχῶς λέγω , ὥσπερ καί ὁ εἰμί . ὁ γάρ ἢ ὁ εἰμί ἀντί ὁ ὥσπερ καί ὁ εἰμί . p . 185b32 Πόλλα δέ ὁ εἰμί ἢ λόγος . ὁ γάρ μουσικός καί ὁ λευκός λόγος μέν ἕτερος ὁ ὁριστικός , ὁ αὐτός δέ ὁ ὑπόκειμαι · ἐν εἷς γάρ καί ὁ αὐτός ἄνθρωπος . πολύς ἄρα ὁ ἐν · ὁ ὁ ὑπόκειμαι εἷς πολύς ὁ λόγος εἰμί , καί οὗτος οὐ ἄτοπος οὐδέ ἀδύνατος . ἢ διαίρεσις , ὥσπερ ὁ ὅλος καί ὁ μέρος . διαίρεσις φημί ἀντί ὁ δύναμις · ὁ γάρ συνεχής ἐνέργεια μέν εἷς τίς εἰμί ὡς ὅλος , δύναμαι δέ πολύς , καί οὗτος οὐ ἄτοπος . ὁ μέντοι ἀρχαῖος , φημί , ἐνταῦθα ἤδη ἀπορέω , λέγω δέ ἐπί ὁ συνεχής , καί οἷος νικάω ὑπό ὁ ἀπορία ὁμόσε ὁ ἄτοπος χωρέω , καί ὁμολογέω ὁ αὐτός εἷς εἰμί καί πολύς , ὡς ἄν , φημί , οὐ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός καί εἷς καί πολύς εἰμί , μή μέντοι ὁ ἀντίκειμαι · ὁ γάρ αὐτός δύναμις εἷς καί πολύς εἰμί ἀδύνατος , ἢ ἐνέργεια εἷς καί πολύς ὁ αὐτός οὗτος γάρ ἀντίκειμαι εἰμί , ἅμα δέ ὁ ἀντίκειμαι εἰμί ἀδύνατος ) , ὁ αὐτός δέ δύναμις μέν πολύς εἰμί , ἐνέργεια δέ εἷς , οὐδείς ἀδύνατος . τοῖος · ὁ δέ εἰμί ὁ συνεχής . p . 186 a 4 ὁ τε δή τρόπος οὗτος ἔπειμι ἀδύνατος φαίνω ὁ εἰμί εἷς εἰμί , καί ἐκ οὖν ἐπιδείκνυμι , λύω οὖον χαλεπός . ἐνίστημι πρότερος πρός αὐτός ὁ δόγμα , νῦν μέτειμι ἐπί αὐτός ὁ λόγος ὁ ἀμφί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος , διά ὅς κατασκευάζω εἷς εἰμί ὁ πᾶς καί ἀκίνητος , πρότερος δέ ὁ Μέλισσος προχειρίζω λόγος . δεῖ οὖν ἐγώ ὁ ὅλος λόγος ὁ Μέλισσος πρότερος ἐκτίθημι , καί εἶτα οὕτως ἐξετάζω ἕκαστος ὁ πρότασις ὅπως κατασκευάζω ὑπό ὁ Μέλισσος , καί τελευταῖος εἶπον ὅπως αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἀνασκευάζω . ἔρτις ἐν ὁ ὁ Μέλισσος λόγος οὗτος , μᾶλλον δέ Μέλισσος μέν οὐ εἰμί ὁ συλλογισμός , ἀλλά τοσοῦτος ἐκεῖνος ὑποτίθημι ὅτι τότος εἰμί ἄναρχος εἰμί , ὁ εἰμί εἷς εἰμί , ὁ ὅς ἄπειρος2 εἰμί , ὁ ὅς ἀκίνητος ἑστία . οὗτος οὖν ὁ τέσσαρες ὑποτίθημι ὑπό ὁ Μέλισσος , τις οἴομαι αὐτός ἀπό τις συλλογισμός ὁ τοιοῦτος συνάγω , ὅς ἐκτίθημι ὁ Ἀριστοτέλης . εἴτε δέ καί ὁ συλλογισμός ὁ Μέλισσος ἐκτίθημι , εἴτε ἄλλος ἐκ τοιοῦτος συλλογισμός σμόω οἴομαι αὐτός οὗτος συνάγω , οὐδείς διαφέρω . ἁπλόος γοῦν ὁ συλλογισμός ἐκ ὅς ὁ εἴρω συνάγω εἰμί τοιοῦτος · ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι , ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω , ὁ μή ἔχω ἀρχή οὐδέ πέρας ἔχω , ὁ μή ἔχω πέρας ἄπειρος2 εἰμί , ὁ εἰμί ἄρα ἄπειρος2 εἰμί . οὗτος μέν ἐν ὅτι ἄπειρος2 εἰμί δείκνυμι , ἔνθεν δέ ὅτι καί εἷς καί ἀκίνητος . εἰμί γάρ ἤπειρος , δῆλος ὅτι καί εἷς εἄν ἵημι . ὁ γάρ ἤπειρος ὁ πᾶς τόπος καταλαμβάνω , εἰμί δέ οὗτος , οὖον συγχωρέω ἄλλος εἰμί , ἐπεί οὕτως οὐ εἄν εἰμί ἤπειρος . διά δέ ὁ εἷς εἰμί καί ἤπειρος , διά ἀμφότερος οὗτος καί ἀκίνητος εἰμί · εἰμί γάρ ὁ ὅλος καταλαμβάνω τόπος , οὐ ἔχω ποῦ κινέω . πάλιν εἰμί εἷς εἰμί , ἀνάγκη αὐτός καί ἀκίνητος ἵημι · εἰμί γάρ κινέω , ἀνάγκη εἰμί ἢ τόπος ἢ χρόνος ἐν ὅς κινέω , ἢ αὐτός ὁ κίνησις ὁ εἶδος κατά ὅς κινέω . ὥστε πάλιν οὐ εἰμί εἷς , ἀλλά πολύς . διά οὗτος μέν οὖν ὅτι εἷς ὁ εἰμί καί ἤπειρος καί ἀκίνητος ὁ Μέλισσος κατασκευάζω . Δεύς δέ ἐπισκοπέω ἕκαστος ὁ πρότασις πόθεν αὐτός λαμβάνω . ὅτι μέν γάρ ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι , δείκνυμι οὕτως . εἰμί γάρ γίγνομαι ὁ εἰμί , ἢ ἐκ εἰμί γίγνομαι ἢ ἐκ οὐ εἰμί · εἰμί μέν οὖν ἐκ εἰμί , εἰμί ὁ εἰμί πρίν γίγνομαι τίς μέν γάρ εἰμί ἐκ τις εἰμί γίγνομαι , ὁ δέ ἁπλόος εἰμί οὐ ἄν ἐκ εἰμί αὐτός γάρ ἐκ αὐτός γίγνομαι ἄν . ὥστε πρίν γίγνομαι εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος ) , εἰμί δέ ἐκ οὐ εἰμί , ἀνάγκη ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί · ὁ γάρ εἰμί εἰμί γίγνομαι , ἐκ ὁ ἁπλόος μή εἰμί γίγνομαι ἄν . ἀλλά οὗτος κοινός εἰμί ὁμολόγημα πᾶς ὁ φυσικός ὁ μηδείς ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι δεῖ γάρ ὑπομένω τίς ἐν ὁ γένεσις ὅς μεταβάλλω , καί ὁ γίγνομαι δεῖ δύναμαι γίγνομαι οὗτος ὅσπερ γίγνομαι · δεῖ γάρ ὁ παιδίον δύναμαι γίγνομαι γραμματικός . οὕτως οὖν καί ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος δεῖ εἰς οὗτος ἐπιτηδειότης ἔχω , ὁ δέ ὁ ἐπιτηδειότης ἔχω καί αὐτός ὁ ἐπιτηδειότης εἰμί τίς εἰμί · πᾶς ἄρα ὁ γίγνομαι ἐκ εἰμί γίγνομαι ) . εἰμί τοίνυν ἀνάγκη ὁ εἰμί εἰμί γίγνομαι , ὁ ἐκ εἰμί γίγνομαι ἢ ἐκ μή εἰμί , ἑκάτερος δέ τίς ἄτοπος ἕπω , δῆλος ἄρα ὅτι ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι . ὅτι δέ ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω , δείκνυμι ἐκ ὁ ἀντίκειμαι ἀντιστροφή χράω . λαμβάνω γάρ ὅτι ὁ γίγνομαι πᾶς ἀρχή ἔχω . εἰμί τοίνυν . ὁ γίγνομαι ἀρχή ἔχω , ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω . ὅτι δέ ὁ ἀρχή ἔχω καί πέρας ἔχω , ἐκ κοινός πάλιν ομολογία λαμβάνω · καί γάρ ὁ ἀρχή πέρας τίς εἰμί . ὁ μέν οὖν ὅλος ἀγωγή ὁ Μελίσσειος λόγος οὗτος . ἐγκαλέω δέ αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης πλείων , καί πρῶτος ὁ ἀντιστροφή ὅτι κακῶς ἀπό ὁ ἡγέομαι ποιέω . ὁ γάρ νόμος ὁ σύν ἀντίθεσις ἀντιστροφή ὀφείλω ἐκ ὁ ἕπομαι γίγνομαι · τότε γάρ ἀληθής γίγνομαι , ὅταν λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἕπομαι καί κατασκευάζω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἡγέομαι , ἐάν δέ ἀπό ὁ ἡγέομαι γίγνομαι ὁ ἀντιστροφή , οὖον πάντως ἀληθεύω , εἰμί μή ἐξισάζω ὁ ἀντιστρέφω ὅρος . εἰμί μέν γάρ ἄνθρωπος , πάντως καί ζῷον · οὖον μήv εἰμί μή εἰμί τίς ἄνθρωπος , διά οὗτος πάντως οὐδέ ζῷον εἰμί ὁ γάρ ἵππος οὐ ἄνθρωπος μέν , ζῷον δέ ὅμως ) , ἀλλά εἰμί τίς μή ζῷον εἰμί , οὗτος οὐδέ ἄνθρωπος . ἀληθής οὖν ἀεί ὁ ἐκ ὁ ἕπομαι ἀντιστρέφω , ψεῦδος δέ ὁ ἐκ ὁ ἡγέομαι . εἰμί τοίνυν ἀντιστρέφω ἐκ ὁ ἕπομαι , ὥσπερ νόμος ὁ σύν ἀντίθεσις ἀντιστροφή , ὅστις ἀεί ὁ ἀναγκαῖον τε καί ἀληθής ἔχω , ποιέω συλλογισμός ἐν δήω - τέρας σχῆμα ἐκ δύο ἀποφατικός · ‘ εἰμί γάρ ὁ γίγνομαι ἀρχή ἔχω , ὁ μή ἀρχή ἔχω οὐδέ γίγνομαι . ὁ οὖν εἰμί οὖον γίγνομαι . ὁ μή ἀρχή ἔχω οὖον γίγνομαι ὥστε ἀσυλλόγιστος I ὁ συζυγία . ἔπειτα εἰμί καί συγχωρέω ὁ ἀντιστροφή ὁ Μέλισσος , καί οὕτως ἐλέγχω ὁ λόγος · ὁ γάρ ὁ ἀρχή σημαίνω διττός εἰμί . λέγω γάρ ἀρχή ἤτοι ὁ χρονικός , λέγω δέ αὐτός ὁ νῦν ἐν ὅς γίγνομαι τίς , ἢ ὁ πραγματικός , οἷος ὁ ὕλη ἢ ὁ εἶδος · ἤγουν ἐπί ὁ ζῷον ὅς ποιέω πρῶτος ὁ φύσις φέρω εἶπον ὁ σαρκίον , ἢ πάλιν ἀρχή ὁ καρδία ἢ ὁ ἐγκέφαλος . ποῖος οὖν ἀρχή ὁ Μέλισσος λαμβάνω ; εἰμί μέν ὁ χρονικός , ὁράω τίς ἕπω ὁ λόγος . ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι , ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω ὁ χρονικός , ὁ μή ἔχω ἀρχή χρονικός οὐδέ πέρας ἔχω χρονικός δεῖ γάρ καί ὁ πέρας δηλονότι ἀνάλογος ὁ ἀρχή λαμβάνω ) , ὁ μή ἔχω πέρας χρονικός ἀτελεύτητος εἰμί , ὁ εἰμί ἄρα ἀτελεύτητος εἰμί . ἀλλά μήv καί ἄναρχος εἰμί κατά χρόνος ἐπεί μή γίγνομαι , ὁ δέ ἄναρχος κατά χρόνος καί ἀτελεύτητος ἀίδιος εἰμί , ὁ εἰμί ἄρα ἀίδιος εἰμί . ἀκολουθέω οὖν ὁ ἀντιστροφή , ἀρχή λαμβάνω ἐγώ ὁ χρονικός , ὁ ὁ εἰμί οὐ ἤπειρος εἰμί ἀλλά ἀίδιος . εἰμί δέ ὁ πραγματικός ἀρχή λαμβάνω , οὐκέτι χώρα ἔχω ὁ ἀντιστροφή · οὐδέ γάρ ἐπεί ὁ γίγνομαι ἀρχή ἔχω πραγματικός , ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω πρᾶγμα - τίκη . τίς γάρ κωλύω , καί εἰμί ἀγένητος εἰμί ὁ εἰμί , σῶμα δέ οὖν ὅμως ὑπάρχω , ἀρχή ἔχω πραγματικός ὁ ὕλη ἑαυτοῦ καί ὁ εἶδος ; καί ὁ σφαῖρα δέ ἀρχή πραγματικός ἄν εἰμί ὁ κέντρον , πέρας δέ ὁ ἐπιφάνεια , καί εἰμί ἀγένητος ἄγω καί οὗτος τις συγχωρέω . ἔπειτα , φημί , τίς κωλύω καί ἤπειρος αὐτός εἰμί κινέω περί ἑαυτοῦ δινέω καί μή ἐπιλαμβάνω τόπος ἕτερος , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ κέραμος ὕδωρ καί ὥσπερ ὁ κύκλος κινέω πᾶς , οἷος ὁ οὐράνιος ; ἔπειτα , φημί , εἰμί καί κατά τόπος κινέω οὖον δύναμαι ὁ ἤπειρος , τίς κωλύω ὅσος ἐπί ὁ σός ὑπόθεσις κατά ἀλλοίωσις αὐτός κινέω ; αὐτός μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι ὅτι ὁ ἤπειρος , εἴπερ γε ὅλως εἰμί , πάντῃ τε καί πάντως καί δύναμις ἤπειρος ἔχω καί διά οὗτος ἀμετάβλητος εἰμί κατά πᾶς μεταβολή · εἰμί γάρ μεταβάλλω , δεῖ μεταβάλλω αὐτός ὑπό ὁ μεταβλητικός , ὁ δέ πάσχω ὑπό μείζων πάσχω δύναμις ἵημι γάρ ὑπό ὁ μικρός , οὔτε ὑπό ὁ ἴσος πάσχω τίς ἄν ) , ὁ δέ ἤπειρος οὐ εἰμί μείζων . καί ἄλλως ὅτι οὐδέ εἰμί ὁ δράω εἰς ὁ ἤπειρος , εἰμί γε μηδέ συνυπάρχω τίς αὐτός ἕτερος δύναμαι ὁ ἤπειρος ὁ πᾶς καταλαμβάνω . οὖον γάρ δή κατά ἕτερος μέν ὁ διάστασις ἤπειρος ἄν εἰμί , κατά ἕτερος δέ ἕ μυθώδης γάρ οὗτος καί ἀποκληρωτικός ) , ἀλλά δῆλος ὅτι , εἰμί γε ὅλως δύναμαι τίς σῶμα ἤπειρος εἰμί , κατά ὁ τρεῖς διάστασις ἤπειρος ἄν εἰμί . ὁ μέν οὖν Ἀριστοτέλης , ὡς εἶπον , δείκνυμι ὅτι ὁ ἤπειρος πάντως καί ἀμετάβλητος , διότι καί ἀπειροδύναμος , ἀλλά ἐπεί ὁ Μέλισσος διά οὗτος μόνος λέγω ὁ ἤπειρος μή κινέω , διότι μή ἔχω ποῦ μεταβαίνω καταλαμβάνω ὁ πᾶς τόπος , διά οὗτος ὡς πρός οὗτος ὁ ὑπόθεσις φημί οὐδείς κωλύω αὐτός καί κατά τόπος κινέω δινέω καί κατά ἀλλοίωσις . εἰμί μέν οὖν διά οὗτος μόνος ὁ Μέλισσος ἀκίνητος λέγω ὁ εἰμί , ὁ εἰμί οὐδείς κωλύω αὐτός καί κύκλος κινέω καί ἀλλοιόω , εἰμί δέ μή μόνος διά οὗτος , ἀλλά διότι καί εἷς αὐτός ὑποτίθημι , τίθημι , οὐ ἐλέγχω ἄν ὅσος ἐκ οὗτος . ὁ γάρ ὁ εἰμί εἷς καί μόνος εἷς ἀμετάβλητος ἄν εἰμί κατά πᾶς μεταβολή · εἰμί γάρ μεταβάλλω , εἰμί τίς ὁ κατά ὅς ὁ μεταβολή , καί οὕτως οὐ εἷς εἰμί πάλιν , ἀλλά πλείων . ὁ μέν οὖν πρός ὁ ὁ Μέλισσος λόγος ἔνστασις ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος . πρός δέ ὁ μή γίγνομαι ὁ εἰμί οὐ ἀντιλέγω · δοκέω γάρ καί αὐτός οὗτος οὕτως ἔχω , ἀγένητος ὁ πᾶς οἴομαι . εὔλογος δέ οἴομαι μή ἀνεξέταστος καταλείβω ὁ ἐπιχείρησις , διά ὅς ὡς οὐ οἷος τε εἰμί γίγνομαι ὁ εἰμί κατασκευάζω . ὅτι μέν γάρ ὁ ἁπλόος εἰμί οὐ ἄν γίγνομαι ἐκ εἰμί , ἐναργής οἴομαι πᾶς · εἰμί γάρ ἄν πρίν γίγνομαι . πῶς δέ οὐδέ ἐκ μή εἰμί οἷος τε αὐτός γίγνομαι ; οὐδέ γάρ ἐπεί ὁ πολύς ὁ φυσικός οὕτως δοκέω , ἤδη καί ἀληθής εἰμί οὗτος ἀνάγκη · πολύς γάρ καί ἄλλος οὐ ἀληθής αὐτός δοκέω , ὅς πολύς καί Ἀριστοτέλης ἀπολέγω . ἀλλά οὐδέ εἰμί πρίν γίγνομαι ὁ εἰμί δύναμαι φημί αὐτός γίγνομαι , ἤδη διά οὗτος ἐκ προυπόκειμαι τις εἰμί ὁ γένεσις αὐτός ὑποτίθημι ὡς ὑλικός τίς γάρ κωλύω διά ὁ προυπάρχω αὐτός ὁ ποιητικός αἴτιος , καί οὐ διά ὁ ὕλη τις προuποκειμαι ὁ εἰς ὁ γίγνομαι μεταβάλλω , οὗτος λέγω ἐγώ ὡς ὅτι πρίν γίγνομαι δύναμαι γίγνομαι ; κατά γάρ ὁ ὑλικός αἴτιος , εἰμί μή δείκνυμι αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀγένητος , οὐ εὔλογος κατά αὐτός φέρω ὁ δύναμαι · πῶς γάρ ὁ ὕλη δύναμαι λέγω εἄν ὅδε τίς εἰμί , εἰμί μή αὐτός οὗτος πρότερος δείκνυμι ὅτι ὑφίστημι ; ὡς οὐδέ ὁ εἶδος λέγω ἄν δύναμαι τίς , πρίν ὑφίστημι . ὥστε εἰμί μέν αὐτός τις λέγω ἐκ εἰμί ἀντί ὁ ἐκ ποιητικός αἴτιος , ὁμολογέω πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ εἰμί γίγνομαι πᾶς γάρ ἀδύνατος Χωρὶς αἴτιος γένεσις ἔχω ) , εἰμί δέ ὡς προuποκειμαι ὑλικός αἴτιος , οὐκέτι ἀνάγκη ἐκ ὁ λέγω τότος εἰμί πρίν γε · νω δύναμαι γίγνομαι ἐκ εἰμί αὐτός γίγνομαι , ἀλλά ἐκ μή εἰμί , εἴπερ μή δείκνυμι πρότερος ὁ ὕλη αὐτός κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἀγένητος εἰμί καί ἄφθαρτος . τέως μέντοι ὁ νῦν δή λέγω3 ἐπιχείρημα οὐ ἀναγκάζω ἐκ εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι κατά ὁ ὑλικός αἴτιος , ἀλλά ὅσος ἐπί αὐτός καί ἐκ μή εἰμί ἐνδέχομαι , συνυφίστημι ὁ ὕλη ἅμα ὁ εἶδος ὑπό ὁ δημιουργικός αἴτιος . ὥσπερ γάρ ὁ εἶδος παράγω μή εἰμί πρότερος , τίς κωλύω καί ὁ ὕλη μή εἰμί παράγω , ἵνα καί ἐκ ὁλόκληρος δημιουργός εἰμί ; εἰμί δέ καί ὁ ὕλη παράγω , δήω καί αὐτός ὁ ἐκ εἰμί ἢ ἐκ μή εἰμί , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . μήποτε δέ οὐδέ ὅλως ἐπί ὁ ἁπλόος εἰμί ἔχω χώρα ὁ ζητέω εἴτε γίγνομαι εἴτε μή , εἴπερ ὁ εἰμί οὐ εἰμί ὁ δέκα κατηγορία γένος , ἀλλά φωνή ὁμώνυμος εἰς διάφορος διαιρέω σημαίνω . Μένα . ὁ μέν γάρ γένος καί ὅλως ὁ καθόλου φύσις τις εἰμί δηλωτικός ὁ γάρ ὁ ζῷον φύσις ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ ἄνθρωπος καί παρά ἕκαστος ὁ λοιπός · ὅθεν εἰμί καί πάντως ἐν ὁ μερικός θεωρέω ζῷον , ἀλλά οὖν ἔχω τις κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος φύσις , εἴτε γίγνομαι εἴτε οὖον ) , ὁ δέ ὁμώνυμος φωνή οὐσία ἢ ὅλως ὑπόστασις τις κοινός οὐ εἰμί δη - λωτικαί , πῶς εἄν λέγω ἢ γίγνομαι ἢ μή γίγνομαι ; ὁ γάρ μῦς , φέρω , οὐδείς κοινός φύσις δηλωτικός εἰμί . μηδείς οὖν ὑπόκειμαι κοινός φύσις ἐν ὁ ὁμώνυμος , πῶς εἄν λέγω ἢ γίγνομαι ἢ μή ; ὁμοίως οὖν , εἰμί καί ὁ εἰμί γένος μέν οὐ εἰμί , φωνή δέ μόνος ὁμώνυμος , οὐδείς δη - λονότι κοινός φύσις ὑπό ὁ εἰμί σημαίνω . κατά φωνή γάρ μόνος ὁ ὁ δέκα κατηγορία εἰμί κοινωνία · οὐ εἰμί γάρ εἰμί τίς ἁπλόος , ἀλλά ἢ οὐσία εἰμί ἢ ποσός ἢ ὁ ἄλλος τίς . ὥστε οὐδέ ὅτι γίγνομαι , οὐδέ ὅτι οὖον γίγνομαι ζητέω περί αὐτός εὔλογος , ζητέω δέ εἰμί γίγνομαι ὁ σῶμα ἢ οὖον , εἰμί γίγνομαι ὁ κόσμος ἢ οὖον , καί εἰμί γίγνομαι , πότερος ἐκ εἰμί ἢ ἐκ οὐ εἰμί · καί οὐ ἀδύνατος ἐπί οὗτος καί ἐκ εἰμί λέγω , εἰμί δείκνυμι προυποκέω ὁ ὕλη ἐν ὅς ὑφίστημι ὁ γίγνομαι , καί ἐκ μή εἰμί , εἰμί καί αὐτός ὁ ὕλη ἅμα ὁ εἶδος εἰς ὁ εἰμί παράγω . πρός μέν οὖν ὁ μή γίγνομαι ὁ εἰμί τοσοῦτος καί παρά ἐγώ ὡς πρός ὁ πάρειμι ἡγέομαι , ἐν ἄλλος ἐγώ γυμνάζω ἱκανῶς ὁ τοιοῦτος θεώρημα . ἀλλά ἐπεί καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ὁμολογέω μή εἰμί φυσικός ὁ ἀνήρ οὗτος , δηλόω δέ καί αὐτός ὁ σύγγραμμα ὁ ἀνήρ ὁ γάρ Παρμενίδης , ἐν ὁ πρός ἀλήθεια εἷς εἰμί λέγω ὁ εἰμί , ἐν ὁ πρός δόξα δύο φημί εἰμί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , πῦρ καί ὕδωρ , διά ὁ ἄκρος περιλαμβάνω καί ὁ μέσος , ὡς δή ἐν οὗτος μέν περί ὁ φυσικός διαλέγω , ὁ καί δοξαστός καλέω , ἐν δέ ὁ πρός ἀλήθεια περί ὁ νοητός ) , ἄξιος ἐπισκοπέω ὡς πρός ὁ σκοπός ὁ ἀνήρ ὁ ὁ πρότασις ἀκολουθία . ἰστέον οὖν ὅτι ὁ μέν νοητός πᾶς εἰμί καλέω , ὁ δέ αἰσθητός γίγνομαι . οὗτος γοῦν καί ὁ Πλάτος αὐτός καλέω , ἐκ αὐτός λαμβάνω “ τίς ὁ εἰμί ἀεί , γε - Νεσίν δέ οὐ ἔχω περί ὁ νοητός λέγω , “ τίς δέ ὁ γίγνομαι μέν ἀεί , εἰμί δέ οὐδέποτε ; ” περί ὁ αἰσθητής . “ ὁ μέν δή νοέω μετά λόγος περιληπτός , ὁ δέ αὖος δόξα μετά αἴσθησις ἄλογος δοξαστός . ” · ἐπεί ἐν ἐν ὁ νοητός ὁράω ἐπικρατέω ὁ ἕνωσις εἰμί μέν γάρ ἐν πᾶς καί ἕνωσις καί διάκρισις , ἀλλά ἀεί ὁ ἀγαθός καί ἐγγυτέρω ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή ὁ ἕνωσις μᾶλλον κρατέω . εἰμί γοῦν καί ἐν ἐγώ καί ἐν ὁ ἄλογος καί ἕνωσις καί διάκρισις , ἀλλά ἐπικρατέω μᾶλλον ἐκεῖνος ἐν ἐγώ ὁ ἕνωσις · ἥμερος γάρ καί κοινωνικός ζῷον ὁ ἄνθρωπος · ἐν ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ὁ διάκρισις . πάλιν καί ἐν ἐγώ καί . ἐν ὁ οὐράνιος ὁράω καί ἕνωσις καί διάκρισις , ἀλλά ἐν ἐκεῖνος μᾶλλον ἐγώ ἐπικρατέω ὁ ὁ ἕνωσις . ὁμοίως καί ἐν ὁ νοητός πᾶς μᾶλλον ἐπικρατέω ὁ ἕνωσις ) , ἐπεί οὖν ὁράω αὐτός κρατέω ὁ ἕνωσις , καί οἱονεί διά πᾶς ὁ κοινός καί εἷς πᾶς ἀρχή ὁράω διά ὁ πρός αὐτός ἕνωσις , εἷς τε λέγω εἰμί ὁ νοητός πᾶς καί ἄναρχος , μή διαστέλλω αὐτός ὁ ἴδιος ἀρχή , μηδέ ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἀρχή , ἄλλος δέ ὁ ἀπό οὗτος , διά ὁ αὐτός διά πᾶς ὁράω εἷς εἰμί καί ἄναρχος . διά οὗτος γοῦν ἀκόλουθος μηδέ πέρας ἔχω αὐτός λέγω , διά ὁ ἀπειροδύναμος καί ἐπί πᾶς διήκω καί μή ὑπό τις ἀποπερατόω . ὥστε εἰμί πᾶς ὁ νοητός εἰμί καλέω καί οὖον γίγνομαι , πᾶς δέ πάλιν ἄναρχος εἰμί διά ὁ εἴρω αἴτιος , ἐξισάζω οὗτος ἄρα ἀλλήλων ὁ τε μή γίγνομαι καί ὁ μή ἀρχή ἔχω · ἐπί ὁ αὐτός γάρ ἄμφω . ὁμοίως καί εἰμί ὁ ] γενητός πᾶς ὁ αἰσθητός λέγω , οὗτος δέ πᾶς ἀρχή ἔχω ἢ χρονικός ἢ πραγματικός , καί οὗτος ἄρα ἐξισάζω ἀλλήλων ὁ τε γίγνομαι καί ὁ ἀρχή ἔχω . ὥστε εἰμί τίς γίγνομαι εἰμί , οὗτος καί ἀρχή ἔχω , καί εἰμί τίς ἀρχή ἔχω , οὗτος καί γίγνομαι . καί πάλιν εἰμί τίς μή γίγνομαι , οὗτος ἀρχή οὐ ἔχω , καί ἔμπαλιν εἰμί τίς ἀρχή οὐ ἔχω , οὗτος οὐδέ γίγνομαι . ὥστε ἐκ ὁ ἡγέομαι ἢ ἐκ ὁ ἕπομαι ποιέω ὁ ἀντιστροφή , εἰκότως καί ὁ Μέλισσος , ὡς ἐπί ἐξισάζω πρᾶγμα ποιέω ὁ ὁ ἀντιστροφή , ἀδιάφορος ἡγέομαι ὁ ἐκ ὁ ἡγέομαι ἀντιστρέφω . οἷος ἐπί ὁ γελαστικός καί ὁ ἄνθρωπος οὐδείς διαφέρω εἶπον ἰάομαι ἄνθρωπος καί γελαστικός , εἰμί δέ μή γελαστικός , οὐδέ ἄνθρωπος , ἢ ἰάομαι δέ μή ἄνθρωπος , οὐδέ γελαστικός . καί ἀκίνητος δέ οὕτως λέγω , ὡς ἵστημι ἔχω ἐκεῖνος ὁ οὐσία καί ὁ ἐνεργέω καί παντελῶς ἀμετάβλητος . οὗτος γοῦν καί Ἀριστοτέλης ἀκίνητος καλέω ὁ νοητός πᾶς , οὖον μόνος ὁ θεῖον , ἀλλά καί ὁ Ψυχή , ἐν ὅς δείκνυμι ὡς ἀνάγκη ὁ πρῶτος κινέω αὐτός εἰμί ἀκίνητος . καλῶς οὖν καί ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς φυσικός , φυσικός τρόπος ἐπιλαμβάνω ὁ λόγος , καί ὁ Μέλισσος θεολογικός ὁ τοιοῦτος λόγος χράω . ὁ τε δή τρόπος οὗτος ἔπειμι ἀδύνατος φαίνω ὁ ὅντα εἷς εἰμί , καί ἐκ ὅς ἐπιδείκνυμι , λύω οὖον χαλεπός . ἐπεί προτίθημι ἐλέγχω ὁ δόξα ὁ ἀμφί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος πρότερος κοινός αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ πρόβλημα γυμνάζω , μέλλω δέ νῦν ὁ Μέλισσος λόγος διελέγχω , διά οὗτος φημί ὅτι ὁ τε εἴρω τρόπος ἔπειμι τις ὁ τοιοῦτος δόξα ὁ περί ὁ εἷς εἰμί ὁ πᾶς εὑρίσκω ἀδύνατος εἰμί , καί ὁ λόγος ἐκ ὅς αὐτός οὗτος πειράω κατασκευάζω οὖον χαλεπός διελέγχω . δεῖ γάρ ὁ ἐπιστήμων μή μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ πρᾶγμα ὅπως ἔχω φύσις ἀποδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ φέρω ἀπορία κατά ὁ περί αὐτός ἀληθής δόξα ἐπιλύω . ὁπότερος γάρ ἄν ἄτη , χωλεύω ὁ ἕτερος · εἴτε γάρ ὁ ὁ ἐναντίος ἐλέγχω λόγος , οὔπω δῆλος ὡς ἔχω ὁ πρᾶγμα φύσις δυνατός γάρ ἀληθής μέν τίς κατασκευάζω , μή ἐκ ἀναγκαῖος δέ πρότασις · οἷος ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος , ἐκ ὁ τιμάω ὁ προγονικός τάφος . καί οὐ ὁ ἐλέγχω ὁ λόγος οὗτος ἤδη καί ὁ δόγμα ἀναιρέω · πόθεν γάρ δῆλος , μή εἰμί ἕτερος λόγος ἐκ ἀνάγκη οὗτος κατασκευάζω ; ) , εἴτε αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ πρᾶγμα δείκνυμι ὅπως ἔχω φύσις , ὁ δέ ἀπορία μή ἐπιλύω , Μένων so οὗτος ταράσσω ἐγώ . διά οὗτος οὖν ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι ὅτι οὐ ἵημι δέχομαι εἷς εἰμί ὁ εἰμί , καί ὁ λόγος ὁ οὗτος κατασκευάζω νῦν προτίθημι διελέγχω . ἀμφότερος | οὖν , φημί , καί ὁ Μέλισσος καί ὁ Παρμενίδης ὁ ἐριστικός συλλογίζομαι τρόπος , πρότασις τε ψευδής λαμβάνω καί ἀσυλλόγιστος συλλογίζομαι . ὁ μέν οὖν ἀσυλλόγιστος αὐτός ἐγκαλέω , διότι ἀμφότερος κακῶς ὁ ἀντιστροφή χράω , ἐκ ὁ ἡγέομαι ποιέω αὐτός . καί γάρ καί ὁ Παρμενίδης ὁ αὐτός ὁ ἀντι - στροφή χράω τρόπος . τότος παρά ὁ ὄνος γάρ φημί οὐ εἰμί , ὁ οὐ οὐδείς , ὁ εἰμί ἄρα ἐν . συνάγω μέν γάρ ἐκ ὁ πρότασις τότος παρά ὁ εἰμί ἄρα οὐδείς , ὁ δέ ὁ συμπέρασμα οὗτος ἀντιστρέφω ἐκ ὁ ἡγέομαι αντιστρέφω , δήω ἐκ ὁ ἕπομαι . εἰμί γάρ ὁ παρά ὁ εἰμί , φημί , οὐδείς εἰμί , ὁ εἰμί ἄρα εἷς εἰμί · ἀντίκειμαι γάρ ὁ μέν οὐ εἰμί ὁ εἰμί , ὁ δέ οὐδείς ὁ εἷς . ἐσθίω οὖν ἐκ ὁ ἕπομαι ἀντιστρέφω καί εἶπον · ὁ εἷς ἄρα εἰμί . οὗτος μέν οὖν ἀσυλλόγιστος αὐτός εἰμί ὁ λόγος , κακῶς ὁ ἀντιστροφή χράω . λαμβάνω δέ ψευδής · καί τέως ὁ Μέλισσος ὅτι οἴομαι ὁ μή γίγνομαι ἀρχή μή ἔχω . εἰμί γάρ καί διά ὁ ἀντι - στροφή λαμβάνω ὁ τοιοῦτος πρότασις , ἀλλά οὖν ἐπεί δυνατός καί ἀσυλλόγιστος συμπεραίνω τίς ἀληθής ὡς ὅταν εἶπον ὅς ἄνθρωπος οὖον λίθος , ὁ λίθος οὐ ἵππος , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐ ἵππος , ἐνταῦθα ἀληθής μέν ὁ συμπέρασμα , ἀσυλλόγιστος δέ συνάγω ἐκ δύο ἀποφατικός ) , ἐπεί οὖν οὖον πάντως ὁ ἀσυλλόγιστος ἀγωγή ἕπω ὁ ψεῦδος , διά οὗτος οὖον μόνος ὁ ἀσυλλόγιστος λαμβάνω ὁ πρότασις αὐτός ἐγκαλέω , ἀλλά ὅτι μετά ὁ Ασυλλογίστου καί ψευδής λαμβάνω . ὁ αὐτός δέ καί ὁ Παρμενίδης πάσχω , διά ὁ Ασυλλογίστου ἀντιστροφή ψευδής συνάγω τίς , ὁ εἰμί εἷς εἰμί . φορτικός δέ φημί εἰμί ὁ Μέλισσος λόγος , διότι ὁ μέν Παρμενίδης δύο λόγος ἐκτίθημι ἐν μέν ὁ εἷς , ὅσπερ καί ἄρτιος μιμνήσκω , λαμβάνω ἀληθής πρότασις ἐν παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί , ὁ οὐ εἰμί οὐδείς , κακῶς ὁ συμπέρασμα αντιστρέφω , , ὁ μέντοι Μέλισσος εὐθύς ἐν ἀρχή κακῶς ὁ σύν ἀντίθεσις ἀντιστροφή χράω , ἐκ οὗτος ψευδής λαμβάνω πρότασις . φορτικός οὖν ὡς εὐθύς ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρότασις λῆψις προσίστημι ὁ ἀκροάομαι , καί μηδείς δεινός λέγω καί οἷος κινέω ἀπορία . ὁ μέντοι Παρμενίδης καί ἐν ὁ δύο λόγος δριμύς προέρχομαι . εἰμί δέ ὁ λόγος τοιοῦτος · ἰάομαι ὁ εἰμί εἷς σημαίνω καί ὁ ἀντίφασις οὖον Σύνα - λανθάνω , ὁ εἰμί ἄρα εἷς εἰμί . οὔτε γάρ ὁ πρότασις πρός κοινός ὅρος συνάπτω τάσσω , ἵημι ὁ συμπέρασμα ἐκ ὁ ἔκκειμαι ὁράω συνδιαλέγομαι γῆ , καί διά οὗτος μή προφανής ὁ ἔλεγχος ἔχω ἀπορία κινέω εἄν εἰκότως ὁ ἀκροάομαι , ὅπῃ ἀλήθεια ἢ ψεῦδος ἔχω ὁ εἴρω · διά οὗτος οὖν φορτικός ὁ Μέλισσος λόγος εἴρω , διά ὁ μηδείς ἔχω ἀπορία , ἀλλά εὐθύς εὐφώρατος εἰμί ὁ ἀκροάομαι · ὁ γάρ εἰμί φορτικός ὁ τοιοῦτος ἡγέομαι λόγος καί ἄχθος περισσός , ὅσος μετά ὁ ψεῦδος οὐδέ ὁ δριμύς καί δυσέλεγκτος ἔχω . ἀλλά εἷς ἄτοπος δίδωμι ὁ ἄλλος συμβαίνω · λαμβάνω γάρ ὁ Μέλισσος εὐθύς ἐν ἀρχή εἷς ἄτοπος ὁ ἀσυλλόγιστος ἀντιστροφή , καί ἐκ οὗτος ψευδής πρότασις ὁ λέγω τότος μή γίγνομαι ἀρχή οὐ χέω , ὁ πραγματικός δηλονότι , οὕτως ἐκ οὗτος ὁ ἀρχή ὁ ἑξῆς ἄτοπος συνάγω , ὁ καί εἷς καί ἄπειμι - ἀντίμοιρος καί ἀκίνητος εἰμί ὁ εἰμί . οὗτος δέ , φημί , οὐδείς χαλεπός αἰτέω εἷς ψεῦδος , ἐκ οὗτος μυρίος συνάγω · εἰμί γάρ δίδωμι ὁ ἄνθρωπος πτηνός εἰμί , ἀκολουθέω ὁ καί πτέρυξ αὐτός ἔχω καί πέτομαι καί ἄλογος εἰμί καί ᾠοτοκέω καί μυρίος ἄλλος . p . 186a13 εἶτα καί οὗτος ἄτοπος ὁ πᾶς οἴομαι εἰμί ἀρχή ὁ πρᾶγμα καί μή ὁ χρόνος . ἐπεί πρόδηλος ἀρχή ὁ πραγματικός ὁ Μέλισσος λαμβάνω , ὁ δέ ὁ ἀρχή ὄνομα ὁμώνυμος εἰμί , αὐτός δέ παραδίδωμι ἡμεῖς ἐν ὁ περί ὁ ὁμώνυμος τόπος , ὅτι , ὅταν ὁμώνυμος ἐγώ φωνή ἐν πρόβλημα προτείνω , δεῖ διαστέλλω ὁ σημαίνω ὁ ὁμώνυμος φωνή καί ἀφορίζω περί ποῖος εἰμί ὁ λόγος , διά οὗτος ἐγκαλέω ὁ Μέλισσος , ὅτι περί ὁμώνυμος φωνή ὁ ἀρχή διαλέγω οὖον διαστέλλω αὐτός ὁ σημαίνω , ἀλλά ὡς εἷς τίς σημαίνω ὁ πραγματικός ἀρχή οὗτος περί αὐτός διαλέγω . p . 186a14 καί γένεσις μή ὁ ἁπλόος , ἀλλά καί ἀλλοίωσις , ὥσπερ οὐ ἀθρόος γίγνομαι μεταβολεύς . ἐπεί ὑποτίθημι ὁ Μέλισσος πούς ὁ γίγνομαι εὐθύς καί ἀρχή ἔχω πραγματικός , πραγματικός δέ ἀρχή ὁ κατά μόριον οὐδέ γάρ ἁπλόος ὦ ὁ ὡς στοιχεῖον · οὗτος γάρ οὖον συνάγω ὅς βούλομαι . μάλιστα μέν γάρ καί εἰμί τις εἰμί μή γίγνομαι , σῶμα γε ὅμως εἰμί , ἀνάγκη γε πάντως αὐτός ἀρχή ὁ κατά ὁ στοιχεῖον ἔχω · πᾶς γάρ σῶμα ἐκ ὕλη καί εἶδος ὁ ἁπλόος . ἔπειτα οὐ εἰμί μή ἔχω ἀρχή ὁ κατά ὁ στοιχεῖον , ἀνάγκη οὗτος καί ἤπειρος εἰμί ὁ μέγεθος · ἐναντίος γάρ εἰμί τίς μή ἐκ στοιχεῖον σύγκειμαι , οὗτος οὐδέ ὅλως μέγεθος ἔχω . ὥστε πολύς μᾶλλον οὐδέ ἤπειρος ἢ περαίνω εἰμί . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἀσώματος πᾶς , οἷος ψυχή νόος , καί ὁ σημεῖον δέ τοιοῦτος εἰμί . ἀρχή οὖν λαμβάνω ὁ κατά μόριον , οἷος ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι γίγνομαι πρότερος ὅδε ὁ μόριον ) , ἐγκαλέω οὖν αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι κακῶς οὖον μόνος ὁ ἁπλόος γένεσις ἀρχή οἴομαι ὁ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά καί πᾶς ἁπλόος . ἁπλόος δέ δηλονότι γένεσις ὁ ὁ οὐσία φημί · εἰμί γάρ , φημί , ἀλλοίωσις ὅστις οὖον κατά μόριον γίγνομαι , ἀλλά ἀθρόος ἀλλοιόω ὁ πρᾶγμα , οἷος ἐπί ὁ πῆξις ὁ γάλα · οὐδέ γάρ ἄλλος μέν πρότερος , ἄλλος δέ ὕστερος αὐτός μόριον ἀλλοιόω , ἀλλά ὁμότιμος διόλου γίγνομαι ὁ πῆξις . ὦ ὁμοίως καί ἐπί ἡλιοκαΐα ὁ μόριον ὅς πρῶτος ἐφάπτω ὁ ἥλιος ὁμός - μάω ὅλος διά ὅλος ἅμα μελαίνω , καί οὐ οὗτος μέν πρότερος , δύο δέ ἄλλος . κακῶς οὖν πᾶς ὁ γίγνομαι ἀρχή ὁ αὐτός ὑποτίθημι · ἑτέρως γάρ εἰμί ἀρχή καί ἐπί ὁ ἀθρόος ἀλλοίωσις ὁ μή ὁ εἶδος ἀθρόος ἅμα παραγίγνομαι , οἷος ὁ τέλειος πῆξις , ἀλλά οἷος προδρομή τις ὁ τέλειος εἶδος ἴχνος παραγίγνομαι , λέγω δή ὁ ὑφίημι πήγνυμι . | p . 186a16 ἔπειτα διά τίς ἀκίνητος , εἰμί εἷς ; ὥσπερ γάρ καί ὁ μέρος ἔνειμι , ὅδε ὁ ὕδωρ , κινέω ἐν ἑαυτοῦ , διά τίς οὐ καί ὁ πᾶς ; τίς , φημί , κωλύω καί εἷς εἰμί ὁ εἰμί κινέω αὐτός ; ὥσπερ γάρ , φημί , καί ὁ μέρος ὁ ὕδωρ ἐνυπάρχω ἐν ὁ ὅλος , καίτοι ὁ ὅλος ἀκίνητος Μένων , αὐτός κινέω ὥσπερ ὅταν χαλάω ἐν θάλασσα 25 ὁ χείρ δινέω ὁ περί ὁ χείρ ὕδωρ , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἴλιγγος 5 ὁ ἐν ὁ ὕδωρ γίγνομαι ) , τίς κωλύω οὖν , φημί , καί ὁ εἰμί ἤπειρος εἰμί καί εἷς ἀκίνητος μέν εἰμί κατά ὁ ὅλος , κινέω δέ κατά ὁ μέρος ; ὥσπερ 1 ὁ LK : καί ὁ Mt οὐ ] οὖον γάρ Κ ὁ om . Κ 2 καί ἤπειρος οὗτος Mt 6 γίγνομαι L 7 ὁ om . L 8 ἀρχή οἴομαι ὁ τοιοῦτος LK : οἴομαι ὁ adil . t ) ἀρχή ὁ τοιοῦτος Mt 9 ἀπολάω ex ἁπλόος corr . L 10 ἀλλοιόω ] ἄλλος ὁ Κ 12 αὐτός post μόριον collocat Κ διόλου ] διά λόγος K ὁ πῆξις γίγνομαι Mt 13 πρῶτος LK : πρότερος Mt 14 ὅλος διά ὄλλω Κ μιαίνω opcranim errore t 14 . 15 δύο LK : ὕστερος Mt 15 πᾶς ex πάντως corr . Κ ὁ αὐτός ] τοιοῦτος L 2 ὑποτίθημι L 16 ἕτερος Κ ἀρχή om . L ὁ μή ὁ Mt : ὁ μή ὁ LK 19 ἔπειτα καί διά τίς t et Arist . codd . FI 19 . 21 εἰμί εἷς ; — ὁ πᾶς om . Κ 20 ἔνειμι ] εἷς εἰμί LMt et Arist . libri : ἔνειμι ( sic ) super - scr . L 2 : dedi ἔνειμι quia hauc scripturam primo explicat Pliilopomis , qiicra consentaneum est in suo Aristotele repporisse ENdN ὅδε corr . L et t : ὁ ὁ M : ὁ διά primitus L κινέω primitus L ἐν ἑαυτοῦ t οὐ LM et Ar . cod . I : οὖον t 21 ὁ om . Aristoteles ( praeter rec . E ) 22 ὁ εἰμί om . Mt 23 γάρ om . Κ 24 θαλABBREV M 25 . 26 ὁ ἶλιγξ ἐν L 26 γίγνομαι oper . errore t ὅς καί ] ὅς καί M καί ὁ οὐρανός ὁ μέν ὅλος εἰμί ἀκίνητος , ὁ δέ μέρος κινέω . εἰμί μέν οὖν ὁ ὥσπερ γάρ καί ὁ μέρος ἐν-εἰμί ὑπό ἵημι ἐν-εἰμί ἀναγιγνώσκω , ἀντί ὁ ἐνυπάρχω , οὕτως ὁ ἑρμηνεία , εἰμί δέ κατά διαστολή , ἀντί ὁ ὤσπερ γάρ καί ὁ μέρος ὁ ὕδωρ , ὅδε λέγω ὁ ὕδωρ , εἷς καί αὐτός ὑπάρχω , κινέω ἐν ἵστημι καί γάρ ὁ μέρος ἀποσπάω ὁ ὁλότης , οἷος ὁ ἐν ὁ κέραμος ὕδωρ , εἷς τίς εἰμί καί αὐτός ) . ὥσπερ οὖν οὗτος καί εἷς εἰμί καί οὐδείς κωλύω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ κινέω , διά τίς μή καί ὁ εἰμί , εἰμί καί εἷς εἰμί , κινέω ἐν ἑαυτοῦ ; ἔπειτα , φημί , ἵστημι μή κινέω αὐτός κατά τόπος . τίς κωλύω αὐτός κατά ἀλλοίωσις κινέω ; εἶπον δέ ἐγώ ὅτι ὁ ὑπόθεσις ὁ εἷς παντελῶς ὁ κίνησις ἀναιρέω . p . 186al9 ἀλλά μήv οὐδέ ὁ εἶδος οἷος τε εἷς εἰμί , πλήν ὁ ἕξ ου . ὥσπερ συνηγορέω ὁ Μέλισσος δόξα φημί , ὅτι εἰμί γε δεῖ ὁ εἰμί εἷς ὁ εἰμί λέγω , οὕτως εἰμί εἷς ὁ εἰμί οὖον ὁ εἶδος , ἀλλά ὁ ὥσπερ , φημί , καί ὁ φυσικός τις εἴρω , οἷος ὁ τε ὁ ἄτομος λεʹ - γοντες εἷς γάρ εἰμί ὁ γένος , σχῆμα δέ διαφέρω ) , καί ὅσος εἷς εἰμί ὁ στοιχεῖον ὑποτίθημι , πύκνωσις δέ καί μάνωσις οὗτος ὁ ἄλλος γεννάω - ἕπομαι . ἀλλά εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά οὖν ὁ εἶδος διαφέρω · ὥστε οὖον μᾶλλον διά ὁ ὑπόκειμαι εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ἢ πολύς διά ὁ εἶδος , ἐπεί χαρακτηρίζω ὁ πρᾶγμα οὖον κατά ὕλη , ᾠόν κατά ὁ εἶδος . p . 186a22 καί πρός Παρμενίδης δέ ὁ αὐτός τρόπος ὁ λόγος . ἐνίστημι καθόλου πρός ὁ πρόβλημα ὅτι ἀδύνατος εἷς εἰμί ὁ εἰμί , εἶτα προχειρίζω ὁ Μέλισσος λόγος , διά ὅς ἐκεῖνος εἷς εἰμί ὁ εἰμί κατασκευάζω , καί διελέγχω αὐτός , ἀκόλουθος καί ὁ Παρμενίδης νῦν προχέω - ριζω λόγος καί διελέγχω . ὥσπερ <δὲ> ὁ δόξα ὅς τε Μέλισσος καί ὁ Παρμενίδης ὁ μέν τις ἔχω κοινός , ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ἀκίνητος , ὁ δέ ἕκαστος ἴδιος , ὁ ὁ μέν ἤπειρος εἶμαι λέγω ὁ εἰμί , ὁ δέ περαίνω , οὗτος καί ὁ πρός οὗτος ἔλεγχος2 ὁ μέν εἰμί κοινός , ὁ δέ ἴδιος πρός ἕκαστος · κοινός μέν γάρ εἰμί διά ὅς ἐλέγχω ὁ μή εἰμί εἷς καί ἀκίνητος ὁ εἰμί , ἴδιος δέ διά ὅς ὁ μέν ἐλέγχω ὅτι οὐ ἤπειρος , ὁ δέ ὅτι οὐδέ περαίνω . δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ εἰμί οὗτος , ὅσπερ καί εἷς εἰμί ὑποτίθημι , ὅτι οὔτε ἤπειρος αὐτός ἐνδέχομαι εἰμί , οὔτε περαίνω . εἰμί δέ ὁ ὁ Παρμενίδης λόγος δύο , ὅς ὁ ἕτερος ἐν οὗτος ἐκτίθημι ὅσπερ καί ὁ Θεόφραστος μιμνήσκω καί Πλάτων ) , ὁ δέ ἕτερος ἐν ὁ ἔμπροσθεν . εἰμί δέ ὁ λόγος τοιοῦτος · ὁ παρά ὁ εἰμί , φημί , οὐ ὅς ἵστημι ὁ οὐ εἰμί οὐδείς , εἷς ἄρα ὁ εἰμί , ἤτοι ὁ εἰμί ἄρα εἷς . ὁ μέν οὖν λόγος τοιοῦτος , ἁμαρτάνω δέ καί κατά ὁ πρότασις καί κατά ὁ ἀντιστροφή . ὁ γάρ συμπέρασμα ἀπό ὁ ἡγέομαι κακῶς ἀντιστρέφω . εἰμί δέ ὁ συμπέρασμα οὗτος · ὁ παρά ὁ ὅς ἄρα οὐδείς . ὁ οὖν σύν ἀντίθεσις ἀντιστροφή καθόλου ἀληθεύω , ὅταν λαμβάνω ὁ ὁ ἕπομαι ἀντίκειμαι καί συνάγω ὁ ὁ ἡγέομαι ἀντίκειμαι , αὐτός κακῶς ἐκ ὁ ἡγέομαι ποιέω ὁ ἀντιστροφή λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἡγέομαι καί συνάγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἕπομαι . εἰμί δέ ἡγέομαι μέν ἐν ὁ συμπέρασμα τότος παρά ὁ ὄνος , ἕπω δέ ὁ ‘οὐδέν’ , ἀντίκειμαι δέ ὁ μέν παρά ὁ εἰμί ὁ ὅς , ὁ δέ οὐδείς ὁ εἷς . εἰμί τοίνυν ὑγιής ποιέω ὁ ἀντιστροφή , ἐκ ὁ ἕπομαι συνάγω τότος εἷς ἄρα ὄνος , καί ἀληθής ἄν εἰμί οὗτος . ὁ μέν οὖν κατά ὁ ἀντιστροφή ὁ συμπέρασμα ὦ ἁμαρτία τοιοῦτος , ἐγκαλέω δέ ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ πρότασις , καί πρότερος γε ὁ μικρός ὁ λέγω τότος παρά ὁ εἰμί οὐ ὄνος . ὁ γάρ εἰμί , φημί , ἐναργής πολύς εἰμί οὗτος γάρ ἐκ ὁ ἐνάργεια λαμβάνω ) , οὐ ἐσθίω ἑνικός προάγω ὁ λόγος , οὐδέ φωνή ὁμώνυμος λαμβάνω ἐν πρότασις ὁ ὁ εἰμί , ἀλλά εἶπον τάτος παρά ὁ εἰμί οὐ ἄμι . εἰμί δέ οὗτος εἶπον , αὐτόθεν πολύς εἰσάγω ὁ εἰμί . ἀλλά δή ἄν συγχωρέω αὐτός εἷς τίς σημαίνω ὁ εἰμί καί ἀληθής εἰμί ὁ μικρός πρότασις , ὁ μείζων ψευδής εἰμί . ἵστημι γάρ ἀληθής ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί εἰμί , εἷς τίς σημαίνω ὁ εἰμί , οἷος ὁ οὐσία , οὐκέτι μέντοι ἀληθής ὁ οὐ εἰμί οὐδείς εἰμί · καί γάρ ὁ συμβεβηκός οὐ εἰμί μέν διότι οὐ οὐσία , οὖον μήv οὐδείς . οὗτος ὁ πρότασις καί ὁ Πλάτος ἐν ὁ σοφιστής ὁ διάλογος ἐπιλαμβάνω . πολύς γάρ ἐγκώμιον πρότερος κατατείνω ὁ Παρδίας Μενίδου καί πατήρ αὐτός καλέω , φημί ὅτι εἰμί καί ἀληθής εἰμί ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί εἰμί οἶδα γάρ ὅτι εἰμί καλέω ὁ νοητός · εἰμί τίς οὖν εἰμί ὁ παρά ὁ νοητός ὅσπερ εἰμί εἰμί εἰμί , οὗτος οὐ εἰμί εἰμί ) , οὐκέτι μέντοι ἀληθής ὁ οὐ εἰμί οὐδείς εἰμί . ὁ γάρ αἰσθητός πᾶς οὐ εἰμί μέν , διότι μόνος εἰμί ὁ νοητός , οὖον μέντοι οὐδείς · εἰμί γάρ τίς καί ὁ αἰσθητής . ὥστε ἐν ὁ μικρός πρότασις ὑποτίθημι ἀληθεύω , ὁ μείζων ψευδής εἰμί · ἐκ εἷς δέ πρότασις οὐδείς συνάγω . ἄλλως τε πῶς λέγω εἷς ὁ εἰμί εἰμί ; ἢ γάρ ὄνομα εἷς εἰμί ἢ πρᾶγμα · καί εἰμί πρᾶγμα , ἢ γένος ἢ ὁ εἶδος ἢ ὁ ἀριθμός · καί εἰμί ὁ ἀριθμός , ἢ ὡς συνεχής ἢ ὡς ὁ λόγος εἷς · ὁ γάρ ὡς ἀδιαίρετος νῦν παραλιμπάνω , διότι οὐδέ | χώρα ἔχω ἐπί ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ ὑπόθεσις οὗτος , εἰμί γε ὁ μέν ἤπειρος λέγω ὁ εἰμί , ὁ δέ περαίνω , ὁ δέ ἤπειρος καί ὁ περαίνω ὁ ἐγώ - Θοῦς εἰμί , ὁ δέ ἀδιαίρετος οὔτε ἤπειρος οὔτε περαίνω . εἰμί μέν ἐν ὄνομα μόνος εἷς εἰμί ὁ εἰμί πρᾶγμα εἰμί διάφορος , αὐτόθεν πολύς ὁ εἰμί . εἰμί δέ πρᾶγμα , εἴτε γένος εἴτε εἶδος , πάλιν πολύς ὁ εἰμί · πολύς γάρ περιέχω ὁ γένος διαφέρω ὁ εἶδος καί ὁ εἶδος διαφέρω ὁ ἄτομος . εἰμί δέ ὁ ἀριθμός εἷς εἰμί ὁ εἰμί , εἰμί μέν ὁ λόγος αὐτός λέγω δέ ὡς πολυώνυμος ) , ὁ Ἡράκλειτος εἴρω λόγος , ὅσπερ ἤδη εἶπον ὥστε ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ ἀντίφασις , καί οὖον μᾶλλον εἰμί ὁ εἰμί ἢ οὐ εἰμί ) , εἰμί δέ ὡς συνεχής εἷς ὁ εἰμί , ἀνάγκη οὗτος , φημί , οὐσία εἰμί μόνος ἢ συμβαίνω μόνος ἢ σύνθετος τίς ἐκ οὐσία καί συμβεβηκός . εἰμί μέν οὖν συντίθημι ἐκ οὐσία καί συμβεβηκός , ἐναρ - γόος πολύς ὁ εἰμί . οὐδέ γάρ , ἐπεί συνυπάρχω ἀλλήλων ὁ οὐσία καί ὁ συμβεβηκός , ἤδη ποῦ εἷς τίς καί αὐτός εἰμί πρᾶγμα . οὗτος γάρ , φημί , εἰμί καί ὁ ὁ πλάνης αἴτιος ὁ Παρμενίδης . οὖον σύν-εἶδον γάρ ὅτι ἄλλος μέν εἰμί ὁ δεκτικός ὁ συμβεβηκός , ἄλλος δέ αὐτός ὁ συμβαίνω - κότα , οὖον μόνος πρός ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά καί πρός ἀλλήλων · οὗτος γάρ πᾶς , εἰμί καί εἷς τίς ἀποτελέω , ἀλλά οὖν ὁ ὁ εἰμί λόγος ἕκαστος ἕτερος εἰμί · ἄλλως γάρ ἀποδίδωμι ὁ ὑπόκειμαι , λέγω δή ὁ οὐσία , ὁ ὁρισμός , καί ἄλλως ὁ ποσός καί ὁ ποιέω καί ὁ λοιπός . ὥστε εἰμί οὕτως ὑποθέω ὁ συνεχής εἷς εἰμί ὡς συντίθημι ἐκ οὐσία καί συμβεβηκός , ἐναργής πάλιν πολύς καί οὐ εἷς ὁ εἰμί , εἰμί δέ ὁ εἰμί οὐσία μόνος ὑποθέω , ὅσπερ καί εὔλογος ὑπονοέω οὖον γάρ δήπου ὁ εἰμί οὗτος συμβαίνω λέγω εἰμί ) * * * εἶτα μιμνήσκω ὁ οὐσία , καί εἶπον ὅτι οὐ εὔλογος ὁ ὑποτίθημι αὐτός συμβαίνω λέγω ὁ εἰμί , πρότερος αὐτός οὗτος διελέγχω ὁ τμῆμα ὁ διαίρεσις , εἶτα ἀνατρέχω ἐπί ὁ ὑπόθεσις ὁ ὁ οὐσία . εἰμί γάρ , φημί , εἶπον ὁ εἰμί συμβαίνω εἰμί , ἐπεί ὁ συμβαίνω τις συμβαίνω , λέγω δή ὁ οὐσία , ἀνάγκη εἰμί τίς οὗτος ὅς συμβαίνω · εἰμί ἄρα ὁ οὐσία . ἀλλά ἐπεί μόνος ὁ συμβαίνω εἰμί εἰμί , δῆλος ὅτι ὁ ὄντα οὐ εἰμί εἰμί , καί οὖον τίς μέν ὅς , τίς δέ οὐ εἰμί οὗτος γάρ ἄν πολύς εἰμί ὁ εἰμί ) , ἀλλά ὅλως μή εἰμί . ἀλλά μήv ὑπόκειμαι καί εἰμί , ἵνα καί συμβαίνω αὐτός ὁ εἰμί , τουτέστι ὁ συμβεβηκός , τίς ἄρα οὐ εἰμί εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος . οὐ εἰμί μέν γάρ , διότι ὁ συμβαίνω μόνος εἰμί εἰμί , εἰμί δέ ἀνάγκη πάλιν ὁ οὐσία , ὅς τις καί συμβαίνω λέγω ὁ εἰμί · εἰμί τίς ἄρα , ὁ οὐσία λέγω , καί εἰμί καί οὐ εἰμί . καί ἄλλως οὐ εἰμί μέν εἰμί , ἐπεί οὗτος ὑπόκειμαι , εἰμί δέ πάλιν εἰμί , ἐπεί ὁ εἰμί μετέχω , λέγω δή ὁ συμβεβηκός , ὁ δέ μετέχω τις πῃ - ρωνυμαω ἀπό ἐκεῖνος καί ὀνομάζω . ὁ γάρ μετέχω ὁ λευκός λευκός λέγω , καί ὁ μετέχω ὁ μουσικός μουσικός · μουσική γάρ καί ὁ ἐπι - στήμη καί ὁ μουσική γυνή . ὥστε εἰμί ὁ μή εἰμί , τουτέστιν ὁ οὐσία , ἐγώ - τίκτω ὁ συμβεβηκός , τουτέστι ὁ εἰμί , εἰμί εἄν εἰμί καί αὐτός · ὥστε ὁ αὐτός καί εἰμί καί μή εἰμί εἰμί . πάλιν ἐπεί ὁ συμβαίνω εἰμί εἰμί , ὁ δέ εἰμί οὗτος ἕτερος συμβαίνω , οὗτος δέ οὐ εἰμί εἰμί , εἰμί ὁ εἰμί ὁ αὐτός καί οὐ εἰμί . εἰμί γάρ ἐν ὁ οὐ εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ οὐ εἰμί εἰμί οὐ εἰμί εἰμί . ἀδύνατος ἄρα ὁ εἰμί συμβαίνω εἰμί . οὗτος δείκνυμι , ἀνατρέχω ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή προτίθημι , μήποτε ἐν ὁ εἰμί οὐσία μόνος ὑποτίθημι εἰμί , “ οἷος ἄνθρωπος εἷς ” ἢ ἁπλόος σῶμα τίς . ἀλλά εἰμί οὗτος , ἐπειδή , ὑπάρχω ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός καί διά οὗτος ἀληθής εἶπον ὅτι ὁ Σωκράτης λευκός εἰμί ἢ ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ σῶμα , εἰμί πάλιν ὁ · αὐτός καί εἰμί καί οὐ εἰμί · εἰμί γάρ ἀληθής εἶπον ὁ οὐσία λευκός εἰμί , ὁ δέ λευκός οὐ εἰμί εἰμί , ὁ οὐσία ἄρα οὐ εἰμί εἰμί . ἀλλά μήv εἰμί καί ὁ εἰμί . ὁ αὐτός ἄρα καί εἰμί καί οὐ εἰμί εἰμί . καί πάλιν εἰμί ὁ λευκός οὐ εἰμί εἰμί , εἰμί δέ οὗτος ἐν ὁ οὐσία , ὁ δέ οὐσία εἰμί εἰμί , ὁ οὐ εἰμί ἄρα ἐν ὁ εἰμί εἰμί . ὁ δέ ἐν ὁ εἰμί εἰμί εἰμί εἰμί · ὁ οὐ εἰμί ἄρα εἰμί εἰμί . ἀδύνατος ἄρα ὁ οὐσία μόνος ὑποτίθημι αὐτός ὁ εἰμί . μήποτε οὖν ὅλως ὁ συμβεβηκός οὐ ὑποτίθημι εἰμί , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ μόνος , καί οὕτως οὐδείς ) ὁ εἴρω ἄτοπος ἕπω . ἀλλά οὗτος ὁ ὑπόθεσις ἐφεξῆς γυμνάζω , δεῖ δέ εὐγνωμόνως ἐγώ καί ὁ Παρμενίδης λόγος ἀκούω ἐκ ὁ παρά αὐτός ὁ Παρμενίδης ὁ διάνοια αὐτός ὦ αἱρέω . τίς οὖν φημί ἐν ὁ ἔπος αὐτός περί ὁ εἰμί ; ὅλος μονογενής καί ἀτρεμής ἤδη ἀγένητος . καί πάλιν . οὐ εἰμί οὐ εἰμί ὁμοῦ πᾶς , εἰμί δέ μόνος . καί πάλιν . εἰμί γάρ εἰμί πελάζω . εἰμί δέ φημί “ ὁμοῦ πᾶς ” καί “ εἰμί εἰμί πελάζω ” , οἶδα ἄρα ὁ πλῆθος ἐν ὁ εἰμί ὑπάρχω . ἀλλά ἐπεί μή περί φυσικός εἰμί αὐτός ὁ λόγος , ἀλλά περί ὁ νοητός , διά οὗτος ὁ ἐν ἐκεῖνος ἕνωσις θεωρέω καί ὁ ἀμετάβλητος οὕτως αὐτός καλέω . καί πρός Παρμενίδης δέ ὁ αὐτός λόγος , καίω τις ἄλλος ἴδιος . τουτέστι ὁ αὐτός ὁ λόγος τρόπος καί ὁ Παρμενίδης ἐλέγχω εἷς λέγω ὁ εἰμί καί ἀκίνητος · ὁμοίως γάρ καί αὐτός καί ψευδής λαμβάνω ὁ πρότασις καί ἀσυλλόγιστος συλλοφισεμαι . εἰμί τοίνυν ὁ αὐτός τρόπος ὁ λόγος ἐγώ καί πρός οὗτος , δῆλος ὅτι ἐπιλύω καί ὁ οὗτος λόγος πῇ μέν ἐλέγχω ὅτι ψευδής , πῇ δέ ὅτι ἀσυλλόγιστος , καί ὁ αὐτός οὖν τρόπος ὁ λόγος ὁ Μέλισσος ἐλέγχω , καί ἴδιος ἕτερος . φημί δέ γράφω αὐτός ἴδιος βιβλίον πρός ὁ Παρμενίδης ὦ δόξα , ὅς νῦν αἰνίσσομαι διά ὁ εἶπον καί εἰμί τις ἄλλος ἴδιος . p . 186a23 καί ὁ λύσις πῇ μέν ὅτι ψευδής , πῇ δέ ὅτι οὖον περαίνω . ἐπιλύω , φημί , ὁ Παρμενίδης λόγος διττός , καί ὅτι ψευδής λαμβάνω πρότασις καί ὅτι οὐδέ οὕτως συμπεραίνω ἐκ αὐτός οὗτος ὅς βούλομαι . καί γάρ ἐκ ἀρχή λέγω ὅτι ἀμφότερος ὅς τε Μέλισσος καί ὁ λαμβάνω ὁ πρότασις , ὅτι ὁ εἰμί πολύς σημαίνω ὡς ἐν τίς σημαίνω οὗτος παραλαμβάνω ἐν ὁ μικρός πρότασις · ὁ γάρ ἁπλόος ἐνταῦθα ἀντί ὁ μοναχός , καί δῆλος ἐκ ὁ ἀντιδιαστέλλω αὐτός ὁ πολλαχῶς · ὅς ἁπλόος γάρ φημί λαμβάνω ὁ εἰμί λέγω , ἀντί ὁ μοναχός , λέγω πολλαχῶς . εἶπον δέ ὅτι καί ὁ μείζων πρότασις ψευδής εἰμί . ὁ μέν ψεῦδος ἐν ὁ πρότασις τοιοῦτος , ὁ δέ ἀσυμπέραντος οὐ ἔοικα διά ὁ ἀντιστροφή λαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης · ἔχω γάρ ὁ λέξις οὕτως · ἀσυμπέραντος δέ ὅτι , εἰμί μόνος ὁ λευκόν λαμβάνω σημαίνω εἷς ὁ λευκός , οὐδείς πολύς πολύς ὁ λευκόν καί οὐ εἷς . τουτέστι ἐν κἄν συγχωρέω αὐτός ἀληθής λαμβάνω ὁ μικρός πρότασις καί ὁ ὅς εἷς τίς σημαίνω , οἷος ὁ λευκός , ἀληθής μέν ὁ εἶπον ὅτι ὁ πηοός ὁ ὅς οὐ εἰμί , τουτέστι ὁ παρά ὁ λευκός οὖον λευκός , οὐκέτι δέ ἔχω χώρα ὁ μείζων πρότασις ὁ λέγω ὁ οὐ εἰμί οὐδείς , τουτέστι ὁ οὖον λευκός οὐδείς εἰμί . οὐ εἰμί μέν γάρ ὁ οὖον λευκός , διότι ὁ εἰμί εἷς μόνος σημαίνω ὁ λευκός · οὖον μέντοι ἤδη καί οὐδείς εἰμί , ἐπεί καί ἐγώ ὁ ὕλη ἕτερος ὁ εἰμί πᾶς λέγω εἰμί τουτέστι ὁ εἰδοποιέω ) διά ὁ πᾶς ὑποστόρεννυμι , ὅμως οὖον φημί αὐτός οὐδείς εἰμί · ὥστε ἀναιρέω ὁ μείζων πρότασις οὐδείς συμπεραίνω . ἐκ εἷς γάρ πρότασις οὐδείς συμπεραίνω . ἄλλως τε ἄν δήω ὁ εἰμί εἷς εἰμί , οὗτος δέ ὁ εἰμί λευκός εἰμί , οὐδείς κακός καί οὗτος πολύς εἰμί ὁ εἰμί · ὁ γάρ λευκόν πολύς . ὁ γάρ λευκός εἷς εἰμί ἢ γένος ἢ εἶδος μόνος δυνα - ὁ , εἰμί δέ οὕτως εἷς ὁ λευκός , πολύς δηλονότι καί οὐ εἷς ὁ λευκός · πλείων γάρ περιεκτικός ὁ γένος καί ὁ εἶδος . οὖον γάρ δή ὁ λευκός ὡς εἷς τίς ἄτομος λαμβάνω . ἀδύνατος γάρ , φημί , οὗτος . ἀδύνατος γάρ ] ἀνάγκη γάρ , εἰμί εἷς εἰμί ἄτομος , ἢ ὡς συνεχής εἰμί εἷς ἢ ὡς ὁ λόγος αὐτός , ἀδύνατος δέ ἀμφοτέρως . οὔτε γάρ εἷς τίς συνεχής εἰμί ὁ λευκός ἐναργής γάρ διακρίνω εἰμί ἀπό ἀλλήλων ) , οὔτε ὁ λόγος εἰμί αὐτός · ἄλλος γάρ ὁ ὁ λευκός λόγος , καί ἄλλος ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὁ δέχομαι αὐτός . εἶδον δέ καί ἐπί λέξις αὐτός πῶς φημί . ἄλλος γάρ εἰμί ὁ εἰμί λευκός καί ὁ δέχομαι . εἶπον ὅτι εἰμί καί εἷς σημαίνω ὁ λευκός , οὐδείς κακός πολύς ὁ λευκός , διότι ἢ γένος εἷς εἰμί ἢ ἰόω , ἐπάγω . οὔτε γάρ ὁ συνέχεια εἷς εἰμί ὁ Λεῦκος , οὔτε ὁ λόγος . αὐτός δέ εἶπον ὕω γάρ ὡς κατά ἕκαστος εἷς εἰμί ὁ λευκών , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἢ ὡς συνεχής λέγω εἷς εἰμί ἢ ὡς ἀδιαίρετος ἢ ὡς ὁ λόγος αὐτός . ἐπεί οὖν οὐδείς αὐτός συντείνω ὁ ἀδιαίρετος , παρίημι αὐτός νῦν . διχή οὖν διαιρέω ὁ κατά ἕκαστος , δείκνυμι ὅτι κατά οὐδέτερος δυνατός εἷς εἰμί λέγω ὁ εἰμί , τουτέστι ὁ λευκός · οὗτος γάρ ὑπόκειμαι νῦν ὁ εἰμί σημαίνω . καί ὅτι μέν οὖον δυνατός ὡς ὁ λόγος αὐτός εἰμί , φημί · ἄλλος γάρ ἕννυμι ὁ εἰμί λευκός καί δέχομαι , τουτέστιν οὖον δυνατός εἷς ὁρισμός ὁ λευκός ἀποδίδωμι . ὁ γάρ λευκός σῶμα εἰμί τοῖος χρῴζω , καί ὁρισμός ἄλλος μέν ἀποδίδωμι ὁ ὑπόκειμαι , ἄλλος δέ αὐτός ὁ λευκότης · οὖον γάρ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ὁ λευκός , ἀλλά ὁ ἐν σῶμα ἔχω ὁ εἰμί . εἰμί τοίνυν μή δυνατός εἷς ὁρισμός ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ λευκότης ἀποδίδωμι , οὐ ἄρα ὡς ὁ λόγος αὐτός εἷς εἰμί ὁ λευκός . p . 186a29 καί ἐκ εἰμί παρά λευκός οὐδείς χωριστός · οὖον γάρ ὅς χωριστός , ἀλλά ἰός εἰμί ἕτερος ὁ λευκός καί ὅς ὑπάρχω . ἐπεί εἶπον ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ λευκός ὁ ὑπόκειμαι , ἵνα μή τις ὑπονοέω ὅτι ὁ εἰμί ἰδέα τις ὁ λευκός χωριστός καί οὐ ἐν ὑπο - κεῖμαι τις , οὗτος ἕτερος εἰμί ὁ ὁ λευκός λόγος παρά ὁ ὑπόκειμαι , διά οὗτος φημί ὅτι οὐ εἰμί χωριστός τίς εἶδος ἕτερος παρά ὁ λευκός ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ σῶμα ὁ εἰμί ἔχω , ὥσπερ τυγχάνω ὑποτίθημι Πλάτων . οὖον γάρ ὁ χωριστός εἰμί τίς λευκός ἕτερος εἰμί ὁ ὑποκριμ΄ρνου , ἀλλά ὁ ὁ οὐσία ἕτερος ἔχω , κἀν μυριάκις χωρίζω οὖον φύω , οὗτος καί ὁ ὁριστικός λόγος ἕτερος δέχομαι . ὥστε εἰμί ἀδύνατος εἷς εἰμί ὁ λόγος ὁ λευκός , αὐτός δέ εἶπον ὁ εἰμί , οὐ εἷς ἄρα οὐδέ οὕτως ὁ · εἰμί . ἄν ὁ οὐσία δέ τις ὑποτίθημι , ἀδύνατος πάλιν εἷς εἰμί ὁ λόγος . δεκτικός γάρ οὗτος ὁ συμβεβηκός , ὅστις πάλιν ἕτερος ὁ ὁ εἰμί δέχομαι λόγος . ὥστε οὐδαμῶς εἷς εἰμί ὁ εἰμί δυνατός ὡς ὁ λόγος TotuTov ὅς . ἀλλά οὗτος Παρμενίδης οὔπω συνοράω , ἵσμα ἄν ἅμα εἰμί καί ἐν ὁ αὐτός διάφορος πρᾶγμα ἕτερος ὁ ὁ εἰμί λόγος ἐπιδέχομαι , οὐ εἷς εἰμί διά ὁ ὑπόκειμαι μᾶλλον ἢ πολύς διά ὁ οριστικός λόγος . καί οὗτος ὁ πλάνης αὐτός αἴτιος γίγνομαι , ὁ ὁράω ὁ κατηγορία πᾶς ἅμα εἰμί · νομίζω γάρ ὅτι διά οὗτος καί ὁ εἰμί εἷς εἰμί . p . 186a32 Ἀνάγκη δή λαμβάνω οὖον μόνος εἷς σημαίνω ὁ εἰμί , κατά ὅς εἄν κατηγορέω , ἀλλά καί ὅσπερ εἰμί καί ὅσπερ εἷς . δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ὡς ὁ λόγος αὐτός εἷς ὁ εἰμί , βούλομαι νῦν δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὡς συνεχής . εἴρω δέ ὅτι εἰμί ὡς συνεχής εἷς , ἢ ὡς οὐσία μόνος εἰμί , ἢ συμβαίνω μόνος , ἢ μικτός ἐκ ἄμφω · τέως οὖν ὅτι οὖον δύναμαι οὐσία μόνος εἰμί δείκνυμι . ἀνάγκη οὖν , φημί , εὐγνώμων ἀκούω ὁ λόγος ὁ εἰμί ὅς φημί οὖον μόνος εἷς σημαίνω ἐνδέχομαι , ὡς αὐτός φημί , ἀλλά καί ὅσπερ εἰμί καί ὅσπερ ἐν · ὅπερα ὄνος τουτέστι ὁ κύριος εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ὁ οὐσία , καί ὁ ἔμπαλιν ὅσπερ ἐν , τουτέστι ὁ κύριος εἷς , ὅσπερ εἰμί | ὁ ὁ ἀριθμός εἷς . οὖον γάρ δή , φημί , ὁ συμ - b 6 r βαίνω . ἄν λέγω ὁ εἰμί , οὗτος δέ σημαίνω εἶπον · ὁ γάρ συμβαίνω - βήξ κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , τουτέστιν ἐν ἄλλος ἔχω ὁ εἰμί . ὥστε κύριος εἄν ὁ οὐσία λέγω ὁ εἰμί . εἶτα οὗτος εἶπον τρέπω εἰς ὁ δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος ὁ συμβαίνω αὐτός ὑποτίθημι . εἰμί γάρ οὗτος , φημί , εἰμί ὁ εἰμί , ὁ ὅς συμβαίνω ὁ εἰμί οὐ εἰμί , συμβαίνω δέ ὁ οὐσία · ὥστε εἰμί ὁ συμβαίνω μόνος εἰμί , ὁ οὐσία οὐ εἰμί εἰμί ἕτερος γάρ εἰμί ὁ εἰμί ) , εἰμί δέ οὐ εἰμί ὁ οὐσία , τίς εἰμί ἄρα οὐ εἰμί εἰμί ὑπόκειμαι γάρ ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός , ὥστε εἰμί τίς ὁ οὐσία ) · ἀλλά ὁ συμβαίνω μόνος εἰμί , ὥστε ὁ ὄντα οὐ εἰμί · ὁ αὐτός ἄρα καί εἰμί καί ΑΚ εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος . p . 186b1 οὖον δή εἰμί ἄλλος ὑπάρχω ὁ ὅσπερ εἰμί . εἰμί ἀδύνατος , φημί ; ὁ αὐτός ἅμα εἰμί καί μή εἰμί εἰμί , οὗτος δέ συμβαίνω ἐκ ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ εἰμί συμβαίνω εἰμί , ἀδύνατος ἄρα ἄλλος συμβαίνω ὁ εἰμί · οὖον γάρ ἐνδέχομαι , φημί , εἰμί ἵημι ὁ συμβεβηκός , εἰμί μή πολύς σημαίνω ὁ εἰμί , ὥστε καί ὁ οὐσία εἰμί τίς εἰμί καί ὁ συμβεβηκός . εἰμί γάρ εἷς τίς σημαίνω ὁ εἰμί , συμβαίνω ὁ εἴρω ἄτοπος · ἀλλά μήv ὑπόκειμαι εἷς ὁ εἰμί σημαίνω , ἀδύνατος ἄρα ὁ εἰμί συμβαίνω εἰμί . p . 186b4 4 εἰμί οὖν ὁ ὅσπερ εἰμί μηδείς συμβαίνω ἀλλά ἐκεῖνος τίς μᾶλλον ὁ ὅσπερ εἰμί σημαίνω ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί ; δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος ὁ εἰμί συμβαίνω αὐτός ὑποτίθημι , ἀνατρέχω ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή , ὅτι οὐδέ οὐσία εἷς αὐτός δυνατός εἰμί . διχῶς δέ στικτέον , ἢ οὕτως · εἰμί οὖν ὁ ὅσπερ εἰμί μηδείς συμβαίνω , ἀλλά μᾶλλον ἐκεῖνος ἕτερος τίς συμβαίνω , εἶτα ὧδε ὑποστίζω ἐπάγω . ὁ ὅσπερ εἰμί σημαίνω ὁ εἰμί μή ὅς ; ἤ μᾶλλον εἰς ὁ ἀλλά ἐκεῖνος στικτέον , εἶτα ἐφεξῆς · τίς μᾶλλον ὁ ὅσπερ εἰμί καί ὁ ὁ ἑξῆς . ὁ δέ νόος · εἰμί οὖν ἀδύνατος ὁ ὅσπερ εἰμί συμβαίνω τις , ἀλλά ἐκεῖνος τουτέστι ὁ ὅσπερ εἰμί ) συμβαίνω . ἕτερος τίς , τουτέστι ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός , τίς μᾶλλον ὁ ὅσπερ εἰμί ( τουτέστιν ὁ οὐσία ) ὁ εἰμί ἢ ὁ μή εἰμί σημαίνω ; τουτέστιν οὐδείς μᾶλλον εἰμί εἰμί ἢ οὐ εἰμί ὁ οὐσία . πῶς δέ οὗτος συμβαίνω ἐπάγω · εἰμί γάρ εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί ὁ αὐτός καί λευκός , ὁ Λεύκω δέ εἰμί μή εἰμί ὅσπερ εἰμί οὐδέ συμβαίνω αὐτός οἷος εἶμι ὁ εἰμί · οὐδείς γάρ εἰμί ὅς οὐ ὅσπερ εἰμί ) , οὐ ἄρα εἰμί ὁ λευκός . ὅς δέ λέγω οὗτος εἰμί . ἐπεί ὁ ὅσπερ εἰμί , τουτέστιν ὁ οὐσία , εἰμί καί λευκός λέγω γάρ ὁ Σωκράτης λευκός εἰμί ) , ὁ δέ λευκός οὐ εἰμί ὅσπερ εἰμί μόνος γάρ εἰμί ὁ οὐσία οὐσία εἰμί ) , ὁ ὅσπερ εἰμί ἄρα οὐ ὅσπερ εἰμί . ὁ αὐτός ἄρα καί εἰμί καί οὐ εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος . εἰμί γάρ ἀληθής εἶπον ὁ οὐσία λευκός , ὁ δέ λευκός οὐ εἰμί , ὁ οὐσία ἄρα οὐ εἰμί · ὑπόκειμαι δέ καί εἰμί , ὁ αὐτός ἄρα καί οὐ οὐ εἰμί . οὐδέ γάρ συμβαίνω αὐτός οἷος τε ὁ ὅς . οὐδείς γάρ ὅς ὅς οὐ ὅσπερ ὅς . οὐ ἄρα ὅς ὁ λευκός . ὁ λευκός , φημί , οὐ εἰμί εἰμί · οὐ ἐνδέχομαι γάρ αὐτός ὑπάρχω ὁ εἰμί . πούς γάρ εἰμί εὐθύς καί ὅσπερ εἰμί εἰμί , ὅσπερ εἰμί δέ μόνος ὁ οὐσία , καί μόνος ἄρα ὅς ὁ οὐσία . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἄρα ὅς ὁ λευκός . οὐ οὕτως δέ ὡς ὅσπερ τίς μή ὅς , ἀλλά ὅλως μή εἰμί . ἐπεί δείκνυμι ὅτι ὁ λευκός οὐ εἰμί εἰμί , διότι μόνος εἰμί ὁ οὐσία , εἰμί δέ μή εἰμί καί ὁ ἁπλόος μή εἰμί καί ὁ τίς μή εἰμί ὥσπερ ὁ Σωκράτης τίς μή εἰμί · οὐ εἰμί γάρ Πλάτος ἢ Ἀλκιβιάδης ) , διά οὗτος , φημί , ὁ λευκός μή εἰμί εἰμί , οὐ ὡς τίς μή εἰμί , ἀλλά ὅλως μή εἰμί , διότι καί ὁ μόνος εἰμί , ὁ οὐσία , οὐ εἰμί τίς εἰμί , ἀλλά ἁπλόος εἰμί . ὥστε εἰμί ἀπλόος εἰμί ὁ οὐσία καί μόνος εἰμί , ὁ συμβαίνω ἄρα ἁπλόος μή εἰμί . p . 186b10 ὁ ἄρα ὅσπερ ὅς οὐ ὅς . οὗτος συμπέρασμα εἰμί ὁ ὅλος λόγος · εἰμί γάρ ὁ ὅσπερ εἰμί ὁ ὄντα εἰμί , ὁ οὐσία δέ εἰμί καί λευκός , ὁ λευκός δέ οὐ εἰμί , ὁ ὅσπερ εἰμί ἄρα οὐ εἰμί . πάλιν δέ διά ὁ ἑξῆς αὐτός οὗτος ἐπαναλαμβάνω κατασκευάζω · ἀληθής γάρ εἶπον ὅτι λευκός . ἀληθής , φημί , ὁ ὅσπερ εἰμί εἶπον ὅτι λευκός · εἰμί γάρ ὁ ὅσπερ εἰμί ὁ οὐσία , ὁ δέ οὐσία ἀληθής εἶπον ὅτι λευκός ὦ λέγω γάρ ὁ σῶμα λευκός εἰμί ) , ὁ ὅσπερ εἰμί ἄρα ἀληθής εἶπον ὅτι λευκός . ὁ δέ λευκός οὐ εἰμί σημαίνω μόνος γάρ εἰμί ὁ οὐσία ) · ὥστε καί ὁ ὅσπερ εἰμί οὐ ὅς ἕννυμι . ὥστε εἰμί καί ὁ λευκός σημαίνω ὅσπερ εἰμί , πλείων ἄρα σημαίνω εἰμί . εἰμί ἄτοπος , φημί , ὁ ὅσπερ καί μή εἰμί εἰμί , διότι ὁ ὅσπερ εἰμί εἰμί καί λευκός , ὁ δέ λευκός μή εἰμί εἰμί , ψεῦδος ἄρα ὁ λευκός μή εἰμί εἰμί . εἰμί ἄρα ὁ λευκός . πᾶς δέ εἰμί εὐθύς καί ὅσπερ εἰμί · ὥστε καί ὁ λευκός ὅσπερ εἰμί . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί δέ καί ὁ οὐσία ὅσπερ εἰμί , πλείων ἄρα σημαίνω ὁ εἰμί καί οὐ εἷς . p . 186bl2 οὖον τοίνυν οὐδέ μέγεθος ἔχω ὁ εἰμί , εἴπερ ὅσπερ εἰμί ὁ ὅς . ἑκάτερος γάρ ἕτερος ὁ εἰμί ὅς μόριον . εἰς ἕτερος ἐπάγω ὁ λόγος . εἰμί μόνος , φημί , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐσία , ἀνάγκη μηδέ μέγεθος ἔχω ὁ ὅσπερ εἰμί ὁ γάρ μέγεθος ποσός , ὁ δέ ποσός συμβεβηκός , ὁ δέ συμβαίνω μή εἰμί ) , εἰμί δέ ὁ ὅσπερ εἰμί οὐ ἔχω μέγεθος , οὐδέ περαίνω οὐδέ ἤπειρος εἰμί . ὥστε καί ὁ ἑαυτοῦ ἀναιρέω ὑπόθεσις , εἷς ὑποτίθημι σημαίνω ὁ εἰμί , ὁ οὐσία . ἑκάτερος γάρ ἕτερος ὁ εἰμί ὁ μόριον ὁ ὁ μεμεγεθυσμένης , οἷος ὁ σῶμα μόριον καλέω ὁ τε οὐσία αὐτός καί ὁ ποσός . οὗτος οὖν , φημί , εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι εἷς καί αὐτός εἰμί , ἀλλά οὖν ὁ εἰμί ἕτερος εἰμί ἑκάτερος αὐτός · ἄλλος γάρ ὁ ὁ οὐσία λόγος καί ἄλλος ὁ ὁ μέγεθος . ὥστε εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί μόνος εἰμί ὁ οὐσία , ὁ μέγεθος ἄρα οὐ εἰμί . ὥστε οὐ ἔχω μέγεθος ὁ οὐσία , ἵνα μή ὁ αὐτός καί εἰμί καί οὐ εἰμί εἰμί . εἰμί δέ μή ἔχω μέγεθος . οὔτε ἤπειρος εἰμί οὔτε περαίνω . οὗτος γάρ ὁ ποσός p . 186b 14 ὅτι2 δέ διαιρέω ὁ ὅσπερ ὅς εἰς ὅσπερ ὅς τίς ἄλλος καί ὁ λόγος φανερός . διαιρέω ὁ κύριος εἷς , λέγω δέ ὁ ὁ ἀριθμός , εἰς τε ὁ συνεχής καί ὁ λόγος αὐτός , καί εἶπον ὅτι εἰμί ὡς συνεχής εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ἢ οὐσία εἰμί ὁ συμβεβηκός ( εἰμί γάρ συντίθημι ἐκ ἄμφω , ἐναργής πολύς ὁ εἰμί ) , εἶτα δείκνυμι ὅτι οὐδέ εἰμί οὐσία μόνος εἰμί , ἐπεί ὁ οὐσία δεκτικός εἰμί ὁ συμβεβηκός καί εἰμί ἀληθής εἶπον ὅτι ὁ οὐσία λευκός εἰμί ὁ δέ λευκός οὐ εἰμί , καί ὁ οὐσία οὐ εἰμί εἰμί , ὑπόκειμαι δέ καί ὅς εἰμί ὁ αὐτός ἄρα καί εἰμί εἰμί καί μή εἰμί · ἐπεί ἐκ ὁ ὑποτίθημι ὁ οὐσία δεκτικός εἰμί ὁ συμβεβηκός συνάγω ὁ ἄτοπος , ἕπω δέ ἄν τις ὅτι μήποτε οὐδέ ὅλως δεῖ ὑποτίθημι εἰμί ὁ συμβεβηκός , ἀλλά μόνος ὁ οὐσία εἰμί , διά οὗτος νῦν οὗτος προτίθημι δείκνυμι δείκνυμι ὁ ὅς ὁ οὐσία ὑποτίθημι εἰμί καί οὗτος ἀριθμός εἷς καί μηδέ ὅλως ὑπάρχω αὐτός ὁ συμβεβηκός , καί οὕτως δείκνυμι οὐδείς κακός πολύς ὁ εἰμί καί οὐ εἷς . λέγω δέ δύναμις οὗτος . πότερος διδάσκω ἐγώ περί ὁ οὐσία οὗτος ἢ οὖον ; εἰμί μέν οὖν οὐδείς ἡμέτερος διδάσκω , ἀλλά ἀξιόω ἐγώ ὁ αποφανσις σύ ἕπω , οὖον πείθω σύ · εἰμί δέ διδάσκω , ἢ ὄνομα πάντως ἡμός διδάσκω , ἢ διά λόγος . εἰμί μέν οὖν διά ὄνομα ἐγώ διδάσκω , οὖον φύω ὁ ὄνομα ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ἐγώ παρίστημι . ὁ γάρ ὁ ὅς ἄνθρωπος μανθάνω ἐθέλω φύσις οὐδείς πλέω ἕζομαι διά ὁ ἀνθρωπέω φωνή . καί ἄλλως εἰμί ὁ ὄνομα ὁ πρᾶγμα ὁ ἱκανός εἰμί εἰς παράστασις ὁ οὐσία αὐτός , πᾶς ἄνθρωπος ὁμοίως εἰμί ἐπιστήμων , ὁμοίως οἶδα τίς ὑπό ἕκαστος ὁ ὄνομα σημαίνω . εἰμί δέ διά λόγος , ἢ διά ὁρισμός πάντως ἢ διά ὑπογραφή . καθό Λοῦ πᾶς διδασκαλία καί πᾶς μάθησις κατά τρεῖς γίγνομαι τρόπος · ἢ γάρ κατά ἀπόφασις ὥσπερ ὁ Πλάτων ὁ περί θεός φημί γίγνομαι καί ὁ ὕλη διδασκλίαν . ὅτι οὔτε ὅδε εἰμί οὔτε ὅδε θεός , ἀλλά ὅτι “ ὑπέρ οὗτος ” , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ὕλη ὅτι χείρων οὗτος ) , ἢ κατά ἀναλογία ὅς · τρόπος πάλιν ἐπί θεός καί ὁ ὕλη χράομαι , λέγω ὅτι ὅς λόγος ἔχω ὁ ἥλιος πρός ὁ εγκόσμια πᾶς , οὗτος ὁ θεός ἁπλόος πρός πᾶς ὁ εἰμί , καί ὅς λόγος ἔχω ὁ χαλκός πρός ὁ χάλκεος σκεῦος , οὗτος ὁ λόγος ὁ ὕλη πρός ὁ ἔνυλος πᾶς ) , ἢ διά ὁρισμός . πᾶς δέ ὁρισμός καί ὑπογραφή ἐκ πλείων εἰμί ὄνομα , ἢ ὄνομα καί ῥῆμα . ὁ οὖν πλείων οὗτος ὄνομα ἤτοι εἷς καί αὐτός σημαίνω , ἢ πλείων καί διάφορος · ἀλλά εἰμί μέν εἷς καί αὐτός σημαίνω , πάλιν διά ὄνομα εἰμί ὁ διδασκαλία τίς γάρ διαφέρω διά ὁ ξίφος ἢ μάχαιρα ἢ σπάθη διδάσκω ὁ ὑπόκειμαι ; κατά ἕκαστος γάρ ὄνομα ὁ αὐτός σημαίνω ὑπόκειμαι ) , εἰμί δέ πλείων καί διάφορος σημαίνω ὁ ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω φωνή , ἤτοι οὐσία πλείων σημαίνω ἢ συμβεβηκός . εἰμί μέν οὖν οὐσία πλείων σημαίνω , αὐτόθεν πολύς ὁ εἰμί πολύς γάρ οὐσία , ὁ δέ οὐσία εἰμί εἰμί ) , εἰμί δέ συμβεβηκός , ἢ αὐτός ὁ εἰμί συμβαίνω ἢ ἕτερος , καί ἢ χωριστής εἰμί ἢ ἀχώριστος . δείκνυμι οὖν ὅτι οὐδείς ὑπόθεσις ἀληθής εἰμί δύναμαι , πρός δέ ὁ δεῖξις οὗτος προλαμβάνω τέσσαρες τις ἀξίωμα . εἷς μέν ὅτι ὁ χωριστός συμβαίνω δυνατός καί ἀπογίγνομαι ὁ δοκέω . δύο δέ ὅτι ὁ ἀχώριστος συμβεβηκός ὁ μέν εἷς τις ὁρίζω φύσις ὑπάρχω ὥσπερ ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός ἀριθμός , Εὐθύτης καί καμπυλότης γραμμή ) , ὁ δέ πλείων ὁ γάρ μέλας εἰμί ἀχώριστος ὁ Αἰθίοψ , ὑπάρχω δέ καί κόραξ καί ἔβενος καί ἄλλος πλεῖστος ) , εἰς ὁ ὁρισμός ὁ ἀχώριστος συμβεβηκός ὁ ὁρίζω φύσις εἷς ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι παραλαμβάνω , ὅσπερ καί εἷς τίς σός - μαίνομαι εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὥσπερ εἰς ὁ ὁρισμός ὁ σιμότης ὁ ῥίς · λέγω γάρ σιμότης εἰμί κοίλανσις ἐν ῥίς , καί ἄρτιος εἰμί ἀριθμός δίχα τέμνω ) . τρίτος ὅτι εἰς μέν ὁ ὁ ὅλος ὁρισμός ὁ μέρος παρά - λαμβάνω , εἰς δέ ὁ ὁ μέρος οὐκέτι ὁ ὅλος · οἷος ἄνθρωπος ὁρίζω ζῷον λογικός θνητός παραλαμβάνω ὅστις μέρος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὁ ζῷον δέ ὁρίζω ἢ ὁ λογικός οὐκέτι εἰς ὁ ὁρισμός οὗτος τις ὦ ὁ ἄνθρωπος παραλαμβάνω . τέταρτος ὅσπερ νῦν μέν οὖον τίθημι , ἐφεξῆς δέ αὐτός μιμνήσκω , ὅτι ὅς δπάρχει ὁ μέρος , οὗτος ἐκ ἀνάγκη καί ὁ ὅλος ὑπάρχω , καί ἔμπαλιν ὅς ὁ ὅλος , καί ὁ μέρος . ὁ μέν οὖν ἀξίωμα οὗτος . δείκνυμι οὖν ὅτι ἀδύνατος ὁ ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω αὐτός ὁ εἰμί συμβαίνω οὕτως , ὥστε καί χωρίζω δύναμαι . ἵστημι γάρ ὡς ἐν δποδειγμα εἷς ἄνθρωπος ὁ εἰμί · οὗτος ὁρισμός ὁ ζῷον λογικός δίπους · εἰμί οὖν ὁ ζῷον καί ὁ λογικός καί ὁ δίπους συμβεβηκός εἰμί χωριστός ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί συμβεβηκός εἰμί χωριστός ὅς δύναμαι ὁ δποκιμενω χωρίζω καί μή ἀεί εἰμί ἐν αὐτός , δῆλος ὅτι εἰμί ποτέ ὁ ἄνθρωπος οὔτε ζῷον οὔτε δίπους οὔτε λογικός . ὥστε οὐ εἄν εἰμί ὁριστικός οὗτος ὁ ἄνθρωπος · ὁ γάρ ὁριστικός αὐτός χαρακτηριστικός τε αὐτός εἰμί καί ἀεί αὐτός ὑπάρχω . ἀδύνατος ἄρα χωριστός εἰμί ὁ εἰμί συμβεβηκός ὁ ἐν ὁ ὁρισμός αὐτός παραλαμβάνω , καί χρησιμεύω ἐγώ εἰς οὗτος ὁ πρότερος λῆμμα , ὁ λέγω ὁ χωριστός συμβεβηκός μή ἀεί πάρειμι ὁ ὑπόκειμαι . εἰμί δέ συμβεβηκός ἄγω ἀχώριστος ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον καί ὁ δίπους , ἤτοι αὐτός μόνος συμβαίνω ὡς ὁ ἀριθμός ὁ ἄρτιος ) , ἢ καί ἄλλος , ὡς ὁ μέλας οὖον ὁ Αἰθίοψ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἔβενος . εἰμί μέν ἐν αὐτός μόνος συμβαίνω ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὅς εἰμί παραλαμβάνω , ἐσθίω εἰς ὁ ὁρισμός εἷς ἕκαστος αὐτός ὁ ὑπόκειμαι , τουτέστι ὁ ἄνθρωπος , παραλαμβάνω · ὑπόκειμαι γάρ αὐτός ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ἀχώριστος εἰμί αὐτός οὗτος ὁ συμβεβηκός . ἀδύνατος δέ εἰς ὁ ὁρισμός ὁ ζῷον καί ὁ δίπους παραλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος · οὐδέποτε γάρ εἰς ὁ ὁρισμός · ὁ μέρος ὁ ὅλος παραλαμβάνω , μέρος δέ ὁ ζῷον καί ὁ δίπους , ὅλος δέ τίς ὁ ἄνθρωπος . οὗτος δέ ἐκ ὁ ἐνάργεια δῆλος καί ἐκ οὗτος · καθάπερ γάρ ὁ ὁρισμός ὅλος ὁ πρᾶγμα σημαίνω , οὗτος δηλονότι καί ὁ μέρος αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα μέρος , εἰμί δέ μή ἐνδέχομαι ὁ ὑπόκειμαι εἰς ὁ ὁρισμός αὐτός παραλαμβάνω , οὐδέ ἄρα ἐνδέχομαι ὁ τοιοῦτος συμβεβηκός εἰμί ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ εἰμί παραλαμβάνω . εἰμί γάρ εἰς ὁ ἕκαστος ὁρισμός παραλαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , ἐπεί ὁ εἰς ὁρισμός τις παραλαμβάνω μέρος εἰμί αὐτός , εἰμί καί ὁ ὅλος ὁ μέρος μέρος , εἰμί γε παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ μέρος ὁρισμός . ἀδύνατος ἄρα ἀχώριστος εἰμί συμβεβηκός ὅς εἰμί , ὡς αὐτός μόνος ὑπάρχω , ὁ ἐν ὁ ὁρισμός αὐτός παραλαμβάνω . οὗτος δέ δείκνυμι διά ὁ δύο καί τρίτος λῆμμα , ὅτι τε ἐν ὁ ὁρισμός ὁ κατά ἑαυτοῦ συμβεβηκός ὁ ὑπόκειμαι παραλαμβάνω , καί ὅτι ἐν ὁ ὁρισμός ὁ μέρος οὖον παραλαμβάνω ὁ ὅλος . διττός δέ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὁ τε ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ὑπόκειμαι παραλαμβάνω καί ὅς ἐν ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὁρισμός παραλαμβάνω τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ λογικός ὁ δίπους καί ἁπλόος ὁ μέρος ὁ οὐσία ) , εἰκότως ὁ πρότερος μόνος μιμνήσκω · οὗτος γάρ μόνος ὁ συμβεβηκός εἰμί , ὁ δέ λοιπός ἐπί οὐσία λέγω μέρος γάρ εἰμί ὁ οὐσία ) , κἀν ὑποτίθημι τις οὗτος ὅς βούλομαι , δίδωμι διαιρετός εἰμί ὁ οὐσία εἰς οὐσία . ὅτι μέν οὖν ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ εἰμί παραλαμβάνω οὖον συμβαίνω αὐτός οὔτε ὡς χωριστός οὔτε ὡς ἠχώ · Ρίστα , δῆλος ἐκ ὁ εἴρω . μήποτε οὖν ἄλλος τις συμβαίνω . ’ ) ἀλλά εἰμί οὗτος , ὁ αὐτός καί ὁ ὅλος συμβαίνω ἄν εἰμί · ὅς γάρ ὁ μέρος ὑπάρχω , οὗτος καί ὁ ὅλος , καί ἔμπαλιν . ἀλλά ἀδύνατος ὁ εἰμί συμβαίνω - γυνή εἰμί ἄλλος · ὥστε οὐδέ ἕτερος συμβαίνω δυνατός ὁ ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω . οὗτος δέ δείκνυμι διά ὁ τέταρτος λῆμμα , ὅτι ὅς ὁ μέρος ὑπάρχω , οὗτος καί ὁ ὅλος . εἰμί δέ τις εἶπον ὅτι εἰμί μέν πᾶς ὁ μέρος εἷς συμβεβηκός εἰμί , καλῶς ἄν καί ὁ ὅλος ὁ αὐτός συμβαίνω , εἰμί δέ ἄλλος ἄλλος μέρος , οὐκέτι οἷος ἄλλος ὁ ζῷον , ἄλλος ὁ δίπους · οὖον γάρ ὁ δίπους εὐθύς καί ἄνθρωπος ) , φημί οὖν ὅτι ἐπεί ὁ ἄτομος Λαμ - βάνω ἄνθρωπος , δηλονότι καί ὁ ἰδικός οὗτος ζῷον καί ὁ δίπους παρά - λαμβάνω · εἰμί δέ οὗτος , μερίζω ὁ ὅλος ἄνθρωπος , ὥστε ὅς ὁ δίπους ὑπάρχω , καί ὁ ὁ ὅλος μέρος ὑπάρχω , ὅς δέ πᾶς ὁ μέρος , καί ὁ ὅλος . ὥστε οὐδέ ἄλλος συμβαίνω δυνατός ὁ ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω . ὅλως ἄρα συμβεβηκός εἰμί οὖον δύναμαι . εἰμί δέ οὐσία , πολύς ὁ εἰμί καί οὐ εἷς · μερίζω γάρ ὁ εἰμί εἰς ἕτερος ὁ εἶδος εἰμί . ὅτι2 δέ διαιρέω ὁ ὅσπερ εἰμί εἰς ὅσπερ εἰμί τίς ἄλλος καί ὁ λόγος φανερός . εἶπον προσεχῶς ὅτι “ οὖον τοίνυν οὐδέ μέγεθος ἔχω ὁ εἰμί γάρ εἷς εἰμί ὁ εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ὁ οὐσία , δηλονότι οὐ ἔχω τίς μέγεθος · οὗτος γάρ ὁ ποσός . εἰμί γάρ ἔχω , ἐπεί ἕτερος ὁ ὁ ποσός λόγος καί ἕτερος ὁ ὁ οὐσία , πλείων εἰμί ὁ εἰμί · εἰμί γάρ τις ὑποτίθημι ὁ ποσός ὑπάρχω μέν ὁ οὐσία , μή εἰμί δέ εἰμί , ἕπω ὁ αὐτός καί εἰμί καί μή εἰμί εἰμί . ἀνάγκη οὖν , εἴπερ ὁ οὐσία ὁ εἰμί , μηδέ μέγεθος αὐτός ἔχω μηδέ ὅλως ἕτερος τίς ὁ συμβεβηκός . καί ἕπω μέν καί οὗτος ὁ λόγος ὁ ἐναντιόομαι αὐτός ὁ ἴδιος ὑπόθεσις οὗτος γάρ οὔτε ἤπειρος εἰμί , οὔτε περαίνω ) , πλήν νῦν δείκνυμι ὅτι κἀν οὗτος αὐτός λέγω ὑποτίθημι , αὐτός κατά ἑαυτοῦ μόνος εἰμί ὁ οὐσία Χωρὶς συμβεβηκός , καί οὕτως οὐδείς κακός δείκνυμι πολύς ὁ εἰμί · διαιρέω γάρ οὗτος ὁ οὐσία εἰς ἕτερος οὐσία ὁ ὁριστικός λόγος , εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐτός εἰμί . ὁ γάρ ἄνθρωπος , εἰμί καί εἷς εἰμί αὐτός οὗτος ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά οὖν διαιρέω εἰς ὁ ζῷον καί ὁ λογικός καί ὁ θνητός , ὅστις ἕτερος καί ἀλλήλων εἰμί κατά ὁ ὁριστικός λόγος . ἢ οὖν εἰς ὁ καί ὁ λόγος ὑποστικτέον , ἵνα εἰμί ὅστις δέ ὁ οὐσία διαιρέω εἰς ἕτερος οὐσία φέρω ἀλλήλων ὁ λόγος ὁ ὁριστικός , εἰμί καί μή ὁ ὑπόκειμαι , στικτέον μετά ὁ εἰς ὅσπερ εἰμί τίς ἄλλος , εἶτα ἐφεξῆς ὁ καί ὁ λόγος φανερός ἀντί ὁ καί ὁ λόγος δείκνυμι δυνατός · ὅστις ὁ οὐσία διαιρέω ἕτερος οὐσία , ὡς δή οὗτος μέν ἐκ ὁ ἐνάργεια φανερόω εἰμί , οἰκέω δέ καί λόγος . p . 186b17 εἰμί γάρ μή ὅσπερ εἰμί τίς , συμβεβηκός εἰμί . εἰμί γάρ ὁ εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος διαιρέω ὑπό ὁ ὁριστικός λόγος μή εἰμί οὐσία .. ἀνάγκη συμβεβηκός εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , ἀνάγκη ἢ αὐτός ἐκεῖνος συμβαίνω ἢ ἕτερος , καί ἢ χωριστός εἰμί ἢ ἀχώριστος , ἀμφότερος δέ ἀδύνατος . p . 186b18 συμβεβηκός τε γάρ λέγω οὗτος , ἢ ὅς ἐνδέχομαι b 7r ὑπάρχω καί μή . οὗτος ὁ πρῶτος ἀξίωμα , ὅτι ὁ χωριστός συμβαίνω οὐ εἰμί ὅτε καί οὐ ὑπάρχω . ἢ ὅς ἐν ὁ λόγος ὑπάρχω ὁ ὅς συμβοκαίκω . ὁ δύο ἀξίωμα , ὅτι ἐν ὁ ὁρισμός ὁ ἀχώριστος συμ - βαίνω ὁ ὑπόκειμαι παραλαμβάνω , οὖον πᾶς δέ ἀχώριστος , ἀλλά ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω · κατά ἑαυτοῦ γάρ ὁ ῥίς ὁ σιμότης . οἶος ὁ μὲ·ν κάθημαι ὡς χωρίζω . παράδειγμα ὁ πρότερος · ὁ γάρ ἄνθρωπος ὑπάρχω ὁ κάθημαι οὐ ἀεί , ἀλλά ποτέ μέν ποτέ δέ οὖον . ἐν δέ ὁ σιμός ὑπάρχω ὁ λόγος ὁ ὁ ῥίς . παράδειγμα ὁ δύο . p . 186b23 ἔτι ὅσος ἐν ὁ ὁριστικός λόγος ἔνειμι ἢ ἐκ ὅς εἰμί , ἐν ὁ λόγος ὁ οὗτος οὐ ἐν-ὑπάρχω ὁ λόγος ὁ ὁ ὄλλυμι . ὁ τρίτος ἀξίωμα , ὅτι ἐν μέν ὁ ὅς ὅλος ὁρισμός ὁ μέρος παραλαμβάνω , ἐν δέ ὁ ὁ μέρος οὐκέτι ὁ ὅλος . εἶπον δέ ὅσος ἐν ὁ ὁριστικός λόγος ἔνειμι , προστίθημι ἢ ἐκ ὅς εἰμί · ὡς γάρ αὐτός εἶπον ἐν ὁ ἀποδεικτικός , οὖον πᾶς εἰμί ὁρισμός ἀποδίδωμι . οὔτε γάρ ὁ γενικός γένος , οὔτε ὁ ἄτομος · εἰμί γάρ ὁ ὁρισμός ἐκ γένος εἰμί καί ὁ συστατικός διαφορά , ἵημι δέ ὁ γενικός γένος εἰμί λαμβάνω οὔτε ὁ ἄτομος ὁ γάρ γένος ὁ εἶδος εἰμί γένος , οὐ ὁ ἄτομος ) , δηλονότι οὐδέ εἄν ὁρισμός τις οὗτος ἀποδίδωμι . Σωκράτης γάρ καί Πλάτων καί Ἀλκιβιάδης οὐδείς εἄν εἰμί κοινός γένος οὐδέ εἶδος , εἴπερ ἕκαστος μέν ἄθροισμα τίς ἴδιος συμβεβηκός εἰμί χαρακτηριστικός , οὗτος δέ ὁ ἄθροισμα οὐ εἰμί τίς συνώνυμος κατηγορέω . ὅταν γάρ εἶπον Σωκράτης ζώιον εἰμί ἢ ἄνθρωπος , οὖον ὁ ἄθροισμα ὁ συμβεβηκός χαρακτηρίζω ὁ Σωκράτης κατηγορέω ὁ ζῷον , εἰμί μή παρά φύσις παρά φύσις γάρ λέγω κατηγορία ὅταν ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία κατηγορέω - σάω , ὡς ὅταν εἶπον ὁ λευκός οὗτος ἄνθρωπος εἰμί · κατά φύσις γάρ κατηγορέω , ὅταν ὁ οὐσία ὁ συμβαίνω κατηγορέω ) , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ὁ μερικός φημί ὑπάρχω ὁ ζῷον , καί ζῷον οὖον ὁ τυγχάνω . ἀλλά ὁ μερικός ὁ αὐτός ἐκεῖνος ὑπάρχω · οὖον γάρ δή ὁ Σωκράτης ὁ ζώιον εἰμί ὁ γενικός , ὁ κοινῶς πᾶς κατηγορέω . ὡσαύτως καί ὁ ἄνθρωπος αὐτός κατηγορέω φημί ὁ αὐτός πάλιν ὑπάρχω , ὁ σύγκειμαι ἐκ ὅδε ὁ ζῷον καί ὅδε ὁ λογικός . ἐπεί οὖν , ὡς εἶπον , οὖον πᾶς ὁρισμός σημαίνω , ἀλλά εἰμί ὁ καί ὑπογραφικός λόγος , διά οὗτος εἶπον ἢ ἐκ ὅς εἰμί · οὔτε γάρ ὁ ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω εἰς ὁ ἴδιος ἕκαστος ἑαυτοῦ ὁρισμός ὁ ὅλος παραλαμβάνω οἷος ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ἵππος , ὅς ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω ) , οὔτε ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ἐκ ὅς ὁ συντίθημι σῶμα σύγκειμαι , εἰς ὁ ἴδιος ἕκαστος ἑαυτοῦ ὁρισμός ὁ συντίθημι σῶμα παραλαμβάνω , οὔτε μήv εἰς ὁ ὁρισμός ὁ ὁ κλίνη πούς ὁ κλίνη , οὔτε εἰς ὁ ὁ χείρ ὁ Σωκράτης . ἐπιτηρέω . δέ ὅτι οὐ ἐπάγω ὁ τέταρτος ἀξίωμα νῦν , προστίθημι δέ αὐτός ἐφεξῆς . p . 186b26 εἰμί τοίνυν οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος καί ὁ συμβαίνω ὁ δίπους , ἀνάγκη χωριστός ἵημι αὐτός , ὥστε ἐνδέχομαι εἄν μή δίπους εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἢ ἐν ὁ λόγος ὁ ὁ δίπους ἔνειμι ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος . εἰμί ὁ παρά ἐγώ λαμβάνω , φημί , ἀξίωμα οὕτως ἔχω ὥσπερ εἴρω , εἰμί δέ ὁ μέρος ὁ ὁρισμός ὁ ἄνθρωπος συμβεβηκός ὁ ἄνθρωπος , ἢ χωριστής εἰμί αὐτός συμβεβηκός καί ἐνδέχομαι ποτός ὁ ἄνθρωπος μή εἰμί δίπους ἢ ζῷον ἢ λογικός , ἢ ἀχώριστος καί ἐν ὁ ὁρισμός ὁ δίπους ἢ ὁ ζῷον ἢ ὁ λογικός ὁ ἄνθρωπος παραλαμβάνω . ἀμφότερος δέ ἀδύνατος · ἀεί τε γάρ δίπους ὁ ἄνθρωπος καί λογικός καί οὐ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ μέρος ὁ ὅλος παραλαμβάνω . ἀλλά ἔμπαλιν εἰς ὁ ὁ ὅλος ὁ μέρος . ὁ δέ ἑξῆς · ἀνάγκη χωριστός εἰμί αὐτός , ἢ ἐν ὁ λόγος ὁ ὁ δίποδος ἔνειμι ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος , τουτέστιν ἀνάγκη ἢ χωριστός συμβαίνω εἰμί αὐτός ὁ ἄνθρωπος . ἢ ἀχώριστος . p . 185 b31 εἰμί δέ ἄλλος συμβαίνω ὁ δίπους καί ὁ ζῷον , καί εἰμί ἑκάτερος ὅσπερ εἰμί τίς , καί ὁ ἄνθρωπος ἄν εἰμί ὁ συμβεβηκός ἕτερος . δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος ὁ μέρος ὁ ὁρισμός αὐτός ἐκεῖνος συμβαίνω εἰμί γάρ , φημί , ὁ μέρος ὁ ὁρισμός μή εἰμί οὐσία οὗτος γάρ σημαίνω ὁ καί μή εἰμί ἑκάτερος ὅσπερ ὅς τίς ) , συμβαίνω δέ εἰμί ἐν ἄλλος τις , ἐπεί ὅς ὁ μέρος ὑπάρχω οὗτος καί ὁ ὅλος , καί ὁ ὅλος ἄν εἰμί συμβαίνω ἕτερος . ὥστε ὁ ἄνθρωπος καί ἁπλόος ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός τις εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος καί ἀδύνατος , ὁ οὐσία συμβαίνω ἵημι . p . 186β33 ἀλλά ὁ ὅσπερ εἰμί ἵστημι μηδείς συμβεβηκός . ἐπεί εἶπον " καίω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ συμβεβηκός ἕτερος " , καί εἰς οὗτος ὡς ἄτοπος ἀπάγω ὁ λόγος , διά οὗτος φημί ὅτι ὑπόκειμαι οὗτος ἐγώ ὁμολογέω , ἐπεί καί ὑπό ὁ ἐνάργεια μαρτυρέω , ὅτι ὁ οὐσία οὐ εἰμί ὁ ἕτερος τις συμβεβηκός , ἀλλά ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι . p . 186β34 καί κατά ὅς ἄμφω καί ἑκάτερος ] , καί ὁ ἐκ οὗτος λέγω . ἐπεί λαμβάνω ὅτι ὅς ὁ μέρος συμβαίνω ἀνάγκη καί ὁ ὅλος συμ βαίνω μή προπίνω αὐτός , διά οὗτος νῦν αὐτός τίθημι , καί φημί · καί οὗτος κεῖμαι ἐγώ ἀξίωμα ἐκ ὁ ἐνάργεια ὁμολογέω , ὅτι κατά ὅς εἄν κατηγορέω πᾶς ὁ μέρος , καί ὁ ἐκ πᾶς σύγκειμαι κατηγορέω · εἰμί γάρ μή εἰμί ἕτερος ὁ μέρος ὁ ὅλος , ἀνάγκη πᾶς ὅς ἄν ὑπάρχω πᾶς ὁ μέρος , οὗτος καί ὁ ὅλος ὑπάρχω . ἐάν δέ ἔχω ὁ γραφή ὁ καί ἑκάτερος , οὕτως ἐξηγητέον · καί κατά ὅς ἄμφω ἅμα ὁ μέρος κατηγορέω καί ἑκάτερος ἴδιος , κατηγορέω καί ὁ ὅλος ὁ ἐκ οὗτος σύγκειμαι . ἐάν δέ εἰμί ὁ γραφή καί καθόλου , οὗτος νοητέον · καί καθό - λικῷ λόγος ἄμφω ἐπί ὁ αὐτός κατηγορητέον , ἐπί ὅς ὁ μέρος ἐπί οὗτος καί ὁ ὅλος , καί ἔμπαλιν . p . 186b35 ἐς αδιαίρετος ἄρα ὁ πᾶς . ἀείδω διττός ἐξηγητέον · ἢ γάρ ἐκ ἀδιαίρετος , τουτέστιν ἐκ σός - μείων ἐπεί γάρ ὁ κύριος εἷς , λέγω δή ὁ ὁ | ἀριθμός εἷς , τριχῶς λέγω ἢ ὡς συνεχής ἢ ὡς ἀδιαίρετος ἢ ὡς ὁ λόγος αὐτός , ἀναιρέω ὅτι οὔτε ὡς ὁ λόγος αὐτός δυνατός εἰμί , οὔτε ὡς συνεχής κατά οὖον - Δένα τρόπος οὔτε ὡς οὐσία εἰμί ὁ συνεχής οὔτε ὡς συμβεβηκός οὔτε ὡς ἐκ ἄμφω σύγκειμαι , καί οὐσία ὅστε δεκτικός ὁ συμβαίνω - κότος οὔτε μή , εἰκότως ὁ λείπω εἰσάγω τρόπος . εἰμί γάρ ὁ κύριος εἷς μήτε ὡς συνεχής εἰμί μήτε ὡς ὁ λόγος αὐτός , λείπω αὐτός σημεῖον εἰμί καί ἐκ σημεῖον · σημεῖον μέν γάρ ὁ μήτε συνεχής εἰμί μήτε ὁ λόγος αὐτός , ἐκ σημεῖον δέ ὁ ὁ ὁριστικός αὐτός λόγος πλείων παρά - λαμβάνω ἐκ ἀνάγκη ὄνομα σημαντικός τίνω ὁ μέρος αὐτός γίγνομαι ) , ἢ οὖν οὕτως ὁ ἐκ ἀδιαίρετος , ἢ ἐκ ἀδιαίρετος ἀντί ὁ ἐκ οὐσία . ἐπεί γάρ δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος ὁ ὁ ἄνθρωπος ἤτοι ὁ ὁ εἰμί λόγος εἰς συμβεβηκός διαιρέω , ἕπω ὁ εἰς οὐσία εἰμί αὐτός ὁ διαίρεσις , ἐπεί ἀνάγκη πάντως πολύς τις σημαίνω ὁ ὁρισμός · ὥστε σύγκειμαι εἄν ὁ εἰμί ἐκ εἰμί μόνος , τουτέστιν ἐκ οὐσία μόνος . καί οὕτως οὖν πολύς ὁ εἰμί , ἄν μή διαιρέω ἐνέργεια ὁ πᾶς . εἰμί δέ ἐκ οὐσία μόνος , οὐδαμῶς μετέχω ὁ ποσός , εἰμί δέ οὗτος , οὔτε περαίνω εἰμί οὔτε ἤπειρος . καί ἐπίτηδες οὕτως εἶπον ὁ πᾶς καί οὖον ὁ εἰμί , πληκτικός ποιέω ὁ πᾶς , ἐπεί ἐκ διά-ὁρίζω εἰμί ποσός • ὁ οὖν πᾶς , φημί , ὅσπερ φημί εἷς εἰμί , καί οὕτως ἐκ πλείων οὐσία εἰμί , καί οὐκέτι εἷς ἄν εἰμί , ἀλλά πολύς . p . 187a1 ἔνιοι δέ ἐνδίδωμι ὁ λόγος ἀμφότερος . ἐλέγχω ὁ Παρμενίδειος λόγος , νῦν φημί ὅτι οὐ ἠμής μόνος πρός αὐτός ἀντιλέγω , ἀλλά καί ὁ πρό ἐγώ , εἰμί καί · μή δήω ποιέω ὁ · ἀπάντησις . εἶτα βούλομαι ἐλέγχω αὐτός οὖον καλῶς ἐπιλύω ὁ Παρμενίδης λόγος , πρότερος αὐτός ὁ λόγος αὐτός ἐκτίθημι , οὖον οὗτος δέ ὅς καί πρότερος ἐκτίθημι , ἀλλά ὁ δύο . εἰμί δέ ὁ δύο ὁ Παρμενίδης λόγος τοιοῦτος · εἰμί ὁ εἰμί εἷς σημαίνω καί ὁ ἀντίφασις οὖον συναληθεύω , εἷς ἄρα ὁ ὅς . εἰμί δέ ἐν ὅς λόγος ὁ δύο ὑπόθεσις ἀντί εἷς ἐν ἡγέομαι λόγος παραλαμβάνω εἰ ὁ εἰμί εἷς σημαίνω καί ὁ ἀντίφασις οὖον συναληθεύω , εἶτα ἕπω ὅς ἄρα ὁ ὄνος . καί πολλάκις γάρ οὖον εἷς μόνος ὑπόθεσις ἀκολουθέω ὁ ἕπω , ἀλλά δύο , οἷος ἐάν εἶπον ἵημι ὁ ψυχή ἀθάνατος , εἰμί ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριος . οὐ ἀναγκαῖος ἕπω ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπω · τίς γάρ εἰμί καί ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί , πρόνοια δέ μή εἰμί ; ἐάν δέ ἀμφότερος εἰς ὑπόθεσις συμπλέκω πλέκω εἰ ὁ ψυχή ἀθάκατος καί εἰμί εἰμί πρόνοια , τότε ὅστις εἰμί ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον . ἀλλά οὐδέ ὁ ἕτερος μόνος ἕπω · ἄν γάρ πρόνοια μέν εἰμί , ὁ ψυχή δέ ἀθάνατος μή εἰμί , οὐ εἰμί ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον , ὁ κρίνω μή εἰμί . ὥσπερ οὖν ἐνταῦθα ὁ δύο μέν ὑπόθεσις ἀκολουθέω ὁ ἕπω , ὁ δέ ἕτερος μόνος οὐκέτι , καί ἐπί ὁ λόγος ὁ Παρμενίδης . ἄν τε γάρ εἷς σημαίνω ὁ εἰμί , συναληθεύω δέ ὁ ἀντίφασις , οὐκέτι ἕπω ὁ εἰμί εἷς εἰμί εἰμί γάρ συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , εἰμί καί ὁ μή εἰμί δηλονότι · εἰμί δέ οὗτος , οὐκέτι εἷς ὁ εἰμί ) , ἄν τε πάλιν μή συναληθεύω μέν ὁ ἀντίφασις , ὁ δέ εἰμί μή εἷς σημαίνω ἀλλά πλείων , δῆλος ὅτι οὐ ἀκολουθέω ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί . ἐάν δέ ἀμφότερος συμπλέκω . ὁ τε λέγω ὁ εἰμί εἷς σημαίνω καί ὁ λέγω μή συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , εὔλογος ἀκολουθέω ἀμφότερος ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί . ὁ μέν οὖν Παρμενίδης λόγος εἷς κατασκευάζω ὁ ὅς τοιοῦτος . χήν δέ ὁ οὗτος μαθητής συνηγορέω ὁ διδάσκαλος κατασκευάζω ὅτι καί εἷς ὁ ὅς καί ἀκίνητος ἐκ ἀνάγκη , οὗτος δέ κατασκευάζω ἐκ ὁ ἐπί ἤπειρος ὁ συνεχής διχοτομία . εἰμί γάρ μή εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ἀδιαίρετος , ἀλλά διαιρέω εἰς πλείων , οὐδείς εἰμί κύριος εἷς εἰμί γάρ διαιρέω ὁ συνεχής , ἐπί ἤπειρος ἄν εἰμί διαιρετός ) , εἰμί δέ μηδείς εἰμί κύριος εἷς , οὐδέ πολύς , εἰμί γε ὁ πολύς ἐκ πολύς ἑνάς σύγκειμαι . ἀδύνατος ἄρα εἰς πολύς διαιρέω ὁ εἰμί ·· μόνος ἄρα εἷς εἰμί . ἢ οὕτως · εἰμί μή ὁ εἰμί εἷς εἰμί , φημί , καί ἀδιαίρετος , οὐδέ πολύς εἰμί · ὁ γάρ πολύς ἐκ πολύς ἑνάς . ἕκαστος οὖν ἑνάς ἤτοι εἷς εἰμί καί ἀδιαίρετος , ἢ καί αὐτός εἰς πολύς διαιρέω . εἰμί μέν οὖν εἷς εἰμί καί ἀδιαίρετος ἕκαστος μόνος , ἐκ ἄτομος μέγεθος ὁ πᾶς εἰμί , εἰμί δέ καί οὗτος διαιρέω , πάλιν περί ἕκαστος ὁ διαιρέω μόνος πυνθάνομαι αὐτός · καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . ὥστε ἀπειράκις ἤπειρος εἰμί ὁ πᾶς , εἰμί πολύς εἰμί ὁ εἰμί εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος , μόνος ἄρα εἷς ὁ εἰμί , καί πολύς εἰμί ὁ εἰμί οὐ οἷος τε · ἕκαστος γάρ μόνος ἀπειράκις τέμνω ἀνάγκη , ὅσπερ ἄτοπος . ὅτι δέ ὁ εἷς οὗτος καί ἀκίνητος εἰμί , χράομαι λόγος τοιοῦτος . εἰμί κινέω τίς , φημί , ὅδε ὁ περαίνω γραμμή , ἀνάγκη πᾶς πρίν ὁ ὅλος κινέω ’ . ὁ ἥμισυς κινέω , καί πρίν ὁ ἥμισυς ὁ ὅλος κινέω , ἀνάγκη πρότερος ὁ τέταρτος , καί πρό ὁ τέταρτος ὁ ὄγδοος , καί οὗτος ἐπί ἄπειμι - ἀντίμοιρος · ὁ γάρ συνεχής ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός . ἀνάγκη ἄρα , εἰμί κινέω τίς περαίνω γραμμή , ἄπειρος τις κινέω μέγεθος πρότερος · εἰμί δέ οὗτος , πᾶς δέ κίνησις ἐν τις χρόνος περαίνω γίγνομαι οὐδείς γάρ ἐν ὁ ἤπειρος χρόνος κινέω ) , εἰμί ἄρα ὁ ἤπειρος μέγεθος κινέω ἐν περαίνω χρόνος , ὅσπερ ἀδύνατος · ὅλως δέ ὁ ἤπειρος ἀδιεξίτητος . πρός οὖν ὁ λόγος οὗτος , φημί , ἐνδίδωμι ὁ πρό ἡμεῖς , ὁ τε ὁ Παρμενίδης καί ὁ ὁ Ζήνων . ἐνδίδωμι δέ αὐτός φημί διά ὁ μαλακός - τέρος ἐνίστημι αὐτός πρός ὁ λόγος · μαλακός δέ ἐνίστημι , διότι ὁ πρότασις συγχωρέω ὁ συμπέρασμα διαμάχομαι , λύω μέν ὁ λόγος οὐ ἰσχύω , πρός ὁ συμπέρασμα δέ διατείνω . ὅτι μέν γάρ ὁ εἰμί εἷς σημαίνω καί ὁ ἀντίφασις οὖον συναληθεύω ἐνδίδωμι , ὁ δέ ἕπομαι οὐκέτι συγχωρέω , ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ὁ | μέν λόγος οὐ ἀναλύω , ἀντικατασκευάζω δέ καί εἰς ἕτερος ἀπορία ἄγω ὁ λόγος . οὗτος δέ φημί αὐτός αἰνίσσομαι εἰς Πλάτων καί ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ Θεμίστιος · ὑποτίθημι γάρ ὁ Πλάτος , φημί , ἐν ὁ σοφιστής εἰμί ὁ καθόλου μή εἰμί , ὅσπερ ὁ ὁ εἰμί φύσις ἐκφεύγω . ἀναιρέω ὁ ὁ πάντης εἷς εἰμί λέγω οὕτως · ἵημι ὁ εἰμί πᾶς εἷς εἰμί , οὐ εἰμί ὁ μή εἰμί · ἀλλά μήv εἰμί ὁ μή εἰμί · οὐ ἄρα ὁ εἰμί πᾶς εἷς ἑστία . πόθεν δέ ὁ Πλάτος συγχωρέω εἷς σημαίνω ὁ εἰμί , οὐκέτι συγχωρέω ὁ εἷς εἰμί καί ὁ πᾶς : διότι οἴομαι αὐτός ὁ εἰμί ὁ εἰμί εἰμί λέγω , λέγω δή ὁ ἰδέα καί ὁ νοητός , ὅσπερ καί αὐτός καί μόνος λέγω εἰμί ἄν καί παρά οὗτος πᾶς οὐ εἰμί καί εἷς εἰμί οὗτος . ἀλλά εἰμί καί οὗτος , εἷς εἰμί λέγω καί μόνος εἰμί , οὐκέτι ὁ παρά οὗτος πᾶς μή εἰμί λέγω · εἰμί γάρ καί ὁ μή εἰμί , τουτέστι ὅς ἄμορφος ὕλη , ὅστις εἰμί καί παντελῶς ἕτερος εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά οὖν εἰμί καί αὐτός . σύγκειμαι οὖν λέγω ὁ πᾶς ἐκ τε ὁ εἰμί , ὅς καί εἷς εἰμί δίδωμι , καί ἐκ ὁ μή εἰμί , ὅσπερ ὁ ὕλη εἰμί ὑπολαμβάνω . ἔνθεν ὁ πρότασις συγχωρέω ὁ λέγω ὁ εἰμί εἷς σημαίνω , οὐκέτι συγχωρέω ὁ ἁπλόος πᾶς ὅτιπερ εἰμί οὗτος εἷς εἰμί , ὅσπερ ὁ ὁ συλλογισμός συμπέρασμα βούλομαι . μέμφομαι οὖν αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ὡς μαλακός πρός ὁ συλλογισμός ὁ Παρμενίδης ἀπαντάω · οὗτος δέ , συγχωρέω ὁ εἰμί εἷς σημαίνω , οὐκέτι συγχωρέω ὁ ὅς πᾶς εἷς εἰμί , διά ὁ εἰσάγω ἕτερος τις φύσις , ὅς εἰμί καί παντελῶς ἕτερος εἰμί λέγω ὁ εἰμί , εἰμί μέντοι καί οὗτος λέγω . οὗτος γάρ οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ ἀντίφασις περιπίπτω · συγχωρέω γάρ ὁ εἰμί εἷς εἰμί , λέγω πάλιν ὅτι πολύς ὁ εἰμί διά ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί , ὅσπερ ὁ εἰμί παντελῶς εἰμί ἕτερος . οὗτος δέ τίς διαφέρω ὁ ὁ εἰμί εἷς τε εἰμί λέγω καί οὐ εἷς ; οὐδέ γάρ διά ὁ ὁ μέν κύριος εἰμί λέγω , ὁ δέ μή κύριος , ἐκφεύγω ὁ ἀντίφασις , εἰμί μή καί μᾶλλον αὐτός περιπίπτω · διαφορά γάρ ὁ εἰμί ποιέω πλείων φανερῶς ἀριθμός αὐτός ἀποδίδωμι . διά οὗτος οὖν μέμφομαι αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης καί φημί ὅτι δυνατός εἰμί καί συγχωρέω εἷς εἰμί ὁ ὁ εἰμί φύσις δείκνυμι ὅτι οὕτως πολύς ὁ εἰμί , οὖον διά ὁ ὑπο - τίθημι ὁ ἀπλόος μή εἰμί , ὅσπερ καθόλου ὁ εἰμί εἰμί ἕτερος οὗτος γάρ , ὥσπερ εἶπον , οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ἀντίφασις περιπίπτω ) , ἀλλά διά ὁ ὑποτίθημι ὁ τίς μή εἰμί , ὅσπερ οὐ ἕτερος εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ εἰμί ὁ ἵημι ἔχω , λέγω δή ὁ κατά ὁ ετερογητης μή εἰμί , ὅσπερ καί αὐτός ὁ Πλάτων φημί οὖον παρά μικρός εἰμί ὁ εἰμί . ἄν γάρ συνάγω ἐκ ὁ Παρμενίδης λόγος εἷς εἰμί ὁ εἰμί , οὐ ἀνάγκη ὁ κατά ἀριθμός εἷς συνάγω . οὐδέ γάρ ἕπω οὗτος ὁ πρότασις . ὁ γάρ εἷς σημαίνω ὁ εἰμί οὖον ὁ ἀριθμός εἷς εἰμί σημαίνω , οὐδέ οὗτος συγχωρέω , ἀλλά ὁ γένος εἷς . ὥστε καί ὁ συμπέρασμα ὁ ὁ γένος εἷς συνάγω . εἰμί δέ ὁ γένος εἷς ὁ εἰμί , οἷος εἰμί τυγχάνω ζῷον ἢ οὐσία , εἰμί ἐν οὗτος δηλονότι καί ὁ μή ὅς , οὖον ὁ ἁπλόος μή εἰμί , ἀλλά ὁ τίς μή εἰμί , ὅσπερ καί τίς εἰμί εἰμί . ὁ γάρ ἄνθρωπος εἰμί καί μή εἰμί εἰμί · οὖον γάρ εἰμί ἵππος ἢ ὄνος . εἰμί δέ εἰμί καί ὁ μή εἰμί , πολύς ἄρα ὁ εἰμί , καί οὐ εἰμί οὗτος ὁ ἀντίφασις περιπίπτω · οὐδέ γάρ εἷς λέγω εἰμί ὁ εἰμί καί παρά οὗτος ἕτερος μή εἰμί , ὁ μή εἰμί εἰσάγω ὁ ἐκπίπτω παντελῶς ὁ εἰμί οὗτος γάρ οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ αὐτός ὅς καί μή εἰμί λέγω ) , ἀλλά ὁ κατά ὁ ἑτερότης μή εἰμί , ὅσπερ καί εἰμί εἰμί . ὥστε ὁ αὐτός ἄλλως μέν εἰμί εἰμί , ἄλλως δέ οὐ εἰμί , καί οὖον ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί · οὖον γάρ ὅς ἄνθρωπος οὐ εἰμί , ἀλλά ὅς οὐ εἰμί ἵππος . ὁ μέντοι λέγω ὅτι εἰμί τίς ὅς παντελῶς ἕτερος εἰμί ὁ εἰμί , εἶτα οὗτος ἐγκαταριθμέω ὁ εἰμί καί λέγω πολύς ὁ εἰμί ἄντικρυς ὁ αὐτός εἰμί κατά ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί ποιέω . ἄλλως τε αὐτόθεν ἐσθίω ὁ πρότασις ἐνίστημι ὁ λέγω ὁ εἰμί εἷς σημαίνω , καί διαιρέω ὁ εἷς ποσαχῶς λέγω , ὅτι ἢ ὄνομα ἢ πρᾶγμα · καί εἰμί πρᾶγμα , ἢ γένος ἢ εἶδος ἢ ἀριθμός · καί εἰμί ὁ ἀριθμός , ἢ ὡς συνεχής ἢ ὡς ἀδιαίρετος ἢ ὡς ὁ λόγος αὐτός · καί δείκνυμι ὅτι κατά οὐδείς ὑπόθεσις ῥώννυμι ὁ ὁ Παρμενίδης λόγος , ὥσπερ αὐτός ποιέω . πρός μέν οὖν ὁ ὁ Παρμενίδης λόγος οὕτως , πρός δέ ὁ Ζήνων ὁ Ξενοκράτης φημί ἀπαντάω ὑποτίθημι μή ἐπί ἤπειρος γίγνομαι ὁ ὁ μέγεθος τομή · καταλήγω γάρ εἰς ἄτομος γραμμή τέμνω ὁ γραμμή . ἀγνοέω δέ καί οὗτος ἀντίφασις περιπίπτω διά ὁ δοκέω φεύγω ὁ ἀντίφασις · ὁ αὐτός μέν γάρ εἷς καί πολύς εἰμί οὐ ἀδύνατος , οὐδέ ἀντίφασις ὁ τοιοῦτος , εἰμί ὁ μέν εἰμί δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια , αὐτός δέ ποιέω γραμμή τε καί ἀδιαίρετος , ἄντικρυς ποιέω εἰμί ὁ γραμμή οὖον γραμμή καί ὁ μέγεθος οὖον μέγεθος , εἰμί γε ἐπί ἤπειρος διά - ρετόν εἰμί ὁ μέγεθος . ἔνιοι δέ ἐνδίδωμι ὁ λόγος ἀμφότερος . ἀμφότερος φημί ὁ τε ὁ Παρμενίδης καί ὁ ὁ μαθητής αὐτός Ζήνων · ὁ μέν ὁ διδάσκαλος ὁ διδάσκαλος Πλάτος , ὁ δέ ὁ μαθητής Ζήνων ὁ μαθητής Πλάτων ὁ Ξενοκράτης . p . 187a1 ὁ μέν ὅτι πᾶς εἷς εἰμί ὁ εἰμί εἷς σημαίνω , ὅτι ὁ μη εἰμί . ὁ μέν λόγος ὁ Παρμενίδης , ὁ κατασκευάζω ὅτι πᾶς εἷς εἰμί ἐκ ὁ λαμβάνω πρότασις ὁ λέγω ὁ εἰμί εἷς εἷς σημαίνω , ἐνδίδωμι , δήω εὐθύς ἐνίστημι ὁ πρότασις , καί ζητέω πῶς λαμβάνω εἷς σημαίνω ὁ εἰμί , καί διαιρέω ὁ εἷς ποσαχῶς λέγω , καί δείκνυμι ὅτι κατά οὐδείς ὁ σημαίνω ὁ εἷς εὐοδέω αὐτός ὁ λόγος , ὅσπερ ἐγώ ποιέω . ὁ δέ οὗτος συγχωρέω , ὁ συμπέρασμα ὅσπερ ἀναγκαῖος συνάγω διαμάχομαι διά ὁ ὑποτίθημι εἰμί καί ὁ μή εἰμί . εἶπον δέ ὁ ὁ Πλάτων ἔννοια , ὅτι ἐπεί ὁ εἰμί ὑπολαμβάνω αὐτός λέγω ὁ νοητός , ὁ δέ ὕλη εἰμί μέν λέγω εἰμί δέ μή εἰμί , μᾶλλον δέ καί ὁ ὁ - σθητὰ πᾶς , διά οὗτος καί εἷς εἰμί ὁ εἰμί συγχωρέω , καί μή εἰμί I ὁ πᾶς εἷς διά ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί . p . 187a2 ὁ δέ ὁ διχοτομία , ἄτομος ποιέω μέγεθος . ὅτι2 καί ὁ Ζήνων ἀπορία , διά ὅς κατασκευάζω καί εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ἀκίνητος ἐκ ὁ ἐπί ἤπειρος τομή ὁ μέγεθος , κακῶς ἐνδίδωμι ψευδής ὑποτίθημι μή εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ μέγεθος διαιρετός . ἐνδίδωμι γάρ ὅτι εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ μέγεθος διαιρετός εἰμί , μήτε κίνησις εἰμί , μήτε εἰμί τίς κύριος εἷς , καί διά οὗτος μηδέ πολύς , ἐπεί ὁ πλῆθος ἐκ πολύς μόνος . ἔνθεν ὁ Ξενοκράτης ἀναιρέω ὁ ἐπί ἤπειρος ὁ μέγεθος τομή . αὐτός γοῦν πολλαχῶς συγχωρέω οὗτος ἀληθής εἰμί , ὅμως ἐπιλύω μοναχός ὁ ἀπορία ἐν ὅς καί οὗτος φημί ὅτι ὁ μέγεθος ὁ τομή δύναμις μέν εἰμί ἐπί ἤπειρος , ἐνέργεια δέ ἕ ἀδύνατος γάρ γίγνομαι ἐνέργεια ὁ ἤπειρος ) , ὥστε καί ὁ κίνησις δύναμις μέν διά ἤπειρος διέρχομαι , ἐνέργεια δέ διά περαίνω · οὐδέ γάρ κατά σημεῖον γίγνομαι ὁ κίνησις , ἀλλά κατά μέγεθος ὁρίζω . διχοτομία δέ καλέω ὁ Ζήνων ἐπιχείρησις , καί δῆλος διά τίς · διότι ὁ ἀεί ὁ λαμβάνω μέγεθος p . 187a3 Φανερός δέ καί ὅτι οὐ ἀληθής , οὖς εἰμί εἷς σημαίνω ὁ εἰμί καί μή οἷος τε εἰμί ὁ ἀντίφασις ἅμα , οὐ εἰμί οὐδείς μή εἰμί · οὐδείς γάρ κωλύω μή ἁπλόος εἰμί , ἀλλά εἰμί εἰμί ὁ μή εἰμί . οὐ ἀληθής , φημί , ὑπονοέω ὁ Πλάτος ὅτι ὁ συλλογισμός ὁ Παρμενίδης ἕπω ὁ ἀναιρέω καθόλου ὁ μή εἰμί καί κατά μηδείς τρόπος δύναμαι εἰμί · ἕπω μέν γάρ ὁ ὅλος ὁ συλλογισμός ἀγωγή ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί , οὖον μέντοι ὁ μηδαμῶς εἰμί ὁ μή εἰμί . ἐπεί γάρ ὁ ὅλος ὁ Πλάτος μή εἰμί καλέω καί ἐξαιρέω αὐτός ὁ ὁ εἰμί φύσις λέγω , ἕπω δέ ὁ Παρμενίδης λόγος ὁ μηδείς εἰμί ὅσπερ μή ὁ ὁ εἰμί εἰμί φύσις , ἔνθεν συνάγω , φημί . ὁ Πλάτων ὅτι ἕπω ὁ Παρμενίδειος λόγος ὁ μηδαμῶς εἰμί ὁ μή εἰμί . οὗτος δέ , φημί , οὐ εἰμί ἀληθής · οὐδείς γάρ κωλύω καί ὁ συλλογισμός οὗτος ἀληθής εἰμί , λέγω δή ὁ κατασκευάζω ὅτι εἷς εἰμί ὁ εἰμί , εἰμί καί ὁ μή εἰμί . ἀλλά οὖον οὗτος λέγω ὁ μή εἰμί ὁ ἁπλόος μή εἰμί , ὅσπερ παντελῶς ἕτερος εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ τίς μή εἰμί , ὅσπερ ἐν ὁ εἰμί εἰμί , τουτέστι ὁ κατά ὁ ἑτερότης μή εἰμί . ὁ οὖν οὐ ἀληθής , ὡς εἰμί εἷς σημαίνω ὁ εἰμί καί μή οἷος τε ἅμα εἰμί ὁ ἀντίφασις , ἀντί ὁ οὐ ἀληθής ὁ ὁ ὅλος Συλλός - γισμῷ ἕπω ὁ μή εἰμί μηδείς μή εἰμί · ὁ γάρ πρότασις ἀντί ὁ ὅλος συλλογισμός τίθημι . ὁ δέ ἑξῆς οὐδείς γάρ κωλύω εἰμί ὁ μή εἰμί , οὖον ὁ ἁπλόος , ἀλλά ὁ τίς μή εἰμί . p . 187a6 ο δέ δή φαίνω παρά αὖος ὁ εἰμί , οὖς εἰμί μή τίς εἰμί ἄλλος , εἷς πᾶς εἰμί , ἄτοπος . ὅτι οὐ ἀνάγκη ὁ συλλογισμός ὁ Παρμενίδης ἕπω ὁ μή εἰμί ὁ μή εἰμί , διά οὗτος κατασκευάζω . ὁ ἐν δέ σύνδεσμος ἀντί ὁ γάρ ἐπακούω · ὁ γάρ λέγω , φημί , ὅτι εἰμί μή εἰμί ἕτερος τίς παρά ὁ εἰμί ὅσπερ παντελῶς ἕτερος εἰμί ὁ ὁ εἰμί οὐσία , ἤδη ἀνάγκη πᾶς εἷς ἵημι ὡς γάρ οὗτος ἕπομαι ἀναγκάζω ὁ Πλάτων ὑποτίθημι ὁ ἁπλόος μή εἰμί , ἵνα οὗτος πολύς δείκνυμι ὁ εἰμί ) , ἄτοπος εἰμί . τίς γάρ μανθάνω , φημί , αὐτός ὁ εἰμί εἰμί μή ὁ ὅσπερ εἰμί τίς εἰμί ; τουτέστι τίς ἀκούω παρά αὐτός ὁ εἰμί , οὖον ὁ ὅσπερ εἰμί νομίζω αὐτός λέγω , τουτέστι ὁ κύριος εἰμί , λέγω δή ὁ οὐσία ; εἰμί δέ οὗτος εἰμί ὁ εἰμί , οὐδείς κωλύω αὐτός πολύς ἵημι , ὥσπερ εἶπον . ὁ γάρ γένος εἷς εἰμί ὁ εἰμί ἀκούω καί οὖον ὁ ἀριθμός , εἰμί δέ οὗτος , δηλονότι καί ὁ τίς μή εἰμί εἰμί ἐν οὗτος · ἕκαστος γάρ ὁ ὑπό ὁ γένος εἶδος καί ὁ ὑπό ὁ εἶδος ἄτομος οὐ εἰμί ὅσπερ ὁ ἕτερος . οὐ ἀληθής ἄρα ὁ νομίζω ἕπω ὁ Παρμενίδης συλλογισμός ὁ ἀναιρέω ὁ μή εἰμί . δύναμαι δέ καί ἴδιος ἐπιχείρημα εἰμί οὗτος , ὅτι οὐδέ ἀναγκαῖος εἰμί διά ὁ ὑπόθεσις ὁ μή εἰμί ἐλέγχω ὁ Παρμενίδης λόγος · εἰμί γάρ δυνατός ὁ εἷς ὁ γένος καί οὖον ὁ ἀριθμός ἀκούω , ὦ περισσός ὁ διά ὁ ὑπόθεσις ὁ μή εἰμί δείκνυμι ἐθέλω πολύς εἰμί ὁ εἰμί , ἔξεστι αὐτόθεν δείκνυμι διά ὁ διαίρεσις ὅτι πολύς ὁ ὄνιον · ὁ γάρ γένος ὁ εἷς καί οὖον ὁ ἀριθμός . κατά οὗτος δέ ὁ ἔκδοσις οὖον μετά - λαμβάνω ὁ δέ εἰς ὁ γάρ · εἰμί γάρ ἀρκτικός . p . 187a10 ὅτι2 μέν οὖν οὕτως εἷς εἰμί ὁ εἰμί ἀδύνατος , δῆλος . οὖς δέ ὁ φυσικός λέγω , δύο τρόπος εἰμί . ἐλέγχω ὁ δόξα ὁ ὅς ἀμφί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος , ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ εἰμί , μέτος ἐπί ὁ ὁ φυσικός ἔλεγχος καί φημί · ὅτι μέν ὡς ἐκεῖνος εἷς ὁ εἰμί λέγω ἀδύνατος ὑποτίθημι , δείκνυμι , ὡς δέ ὁ φυσικός λέγω εἷς ὁ εἰμί · λέγω δέ οὖον ὁ πᾶς εἷς εἰμί , ἀλλά ὁ εἷς πᾶς ἀρχή ὑποτίθημι , εἷς δέ ἀρχή ὑποτίθημι Ἡράκλειτος μέν ὁ πῦρ , Ἀναξιμένης δέ ὁ ἀήρ , Θαλῆς δέ ὁ ὕδωρ , Ἀναξίμανδρος δέ ὁ μεταξύ · οὗτος δέ διττός εἰμί ὁ τρόπος . ὁ μέν γάρ αὐτός μάνωσις καί πύκνωσις ὁ κατά αὐτός στοιχεῖον , οὗτος γεννάω ὁ ἄλλος οἷος Θαλῆς ὁ ἀήρ στοιχεῖον ὑποτίθημι , οὗτος μαίνομαι μέν λέγω ποιέω ὁ πῦρ , πυκνόω δέ ἠρέμα ποιέω ὁ ἄνεμος , ἔτι δέ μᾶλλον πυκνόω ποιέω ὁ νέφος , ἔτι δέ μᾶλλον ὁ ὕδωρ , καί ἐπί πλέω ὁ γήϊνος πᾶς ) , ὁ μέν οὖν οὕτως λέγω ἐκ ὁ εἷς ὁ γένεσις γινεεπακουω ἕπομαι , Ἀναξίμανδρος δέ ὁ μεταξύ πυρός ἤ ἀήρ καί ὕδωρ λέγω στοιχεῖον ὁ ἄλλος ἐκ οὗτος ἐκκρίνω λέγω · ἐν-ὑπάρχω γάρ ἐν οὗτος ἤπειρος εἰμί ὁ ἐναντιότης , εἶτα ἐκκρίνω ἐκ αὐτός ποιέω ὅς λοιπός . · ὁ μέν οὖν πύκνωσις καί μάνωσις λέγω , ἀλλοιόω ὁ κατά αὔτεος στοιχεῖον γεννάω ὁ ἄλλος , ὥστε συμβαίνω αὐτός ὁ ἀλλοίωσις λέγω ( οὕτως γοῦν καί λέγω ὅτι ὁ γίγνομαι τοιόσδε καθίστημι ἀλλοιόω ) , Ἀναξίμανδρος δέ οὐ ἀλλοιόω ὁ μεταξύ γεννάω ὁ ἄλλος , ἀλλά ἔκκρισις ἐνυπάρχω ἐν αὐτός . εἶτα ἐθέλω σαρής δείκνυμι πῶς λέγω ἔκκρισις γίγνομαι ὁ Ἀναξίμανδρος ἐκ ὁ εἷς ὁ ἄλλος , μιμνήσκω ὁ περί Ἀναξαγόρας καί Ἐμπεδοκέα . εἰμί δέ ὁ μέν ὁ Ἀναξαγόρας δόξα τοιοῦτος . ἀρχή εἰμί ὁ εἰμί ὑποτίθημι ὑλικός μέν ὁ ὁμοιομέρεια οὗτος δέ ἤπειρος εἰμί ὁ ἀριθμός ) καί ὁ ἐναντίωσις , πρίν τε ὁ πᾶς γίγνομαι , πᾶς ἅμα μείγνυμι · ὁ δέ νόος , ὅς καί ποιητικός αἴτιος ὑποτίθημι , ἀπό τις χρόνος ἄρχω ἐθέλω μέν διακρίνω ἀπό ἀλλήλων πᾶς , μή μήv δύναμαι τέλειος ποιέω ὁ διάκρισις , ἀλλά ὁ μέν ἀνομοιομερής διακρίνω σύγκειμαι καί αὐτός ἐκ ὁ ὁμοιομερής , ὁ μέντοι ὁμοιομερής εἰλικρινής οὐ ἰσχύω διακρίνω , ἀλλά οὖν ἐκεῖθεν ἀρχή ὁ ἔκκρισις δίδωμι ἐσαεί οὗτος ποιέω . οὕτως οὖν γίγνομαι πᾶς ἐκ πᾶς ὁ πᾶς ἐν ἀλλήλων ὑπάρχω · εἰμί γάρ ἐν ὁ ξύλον καί σάρξ καί ὀστέον καί χρυσός καί πᾶς ἁπλόος , καλέω δέ ἕκαστος ἐκ ὁ πλεονάζω ὁ ἐν αὐτός · ὥσπερ ἐπί σωρός πανσπερ - μίας , εἰμί ἐν-ὑπάρχω πλέω ὁ λοιπός σπέρμα ὁ σῖτος , καλέω ὁ σωρός ἐκεῖνος σῖτος ἐκ ὁ πλεονάζω , οὕτως ἔνθα μέν εἰμί πλείων ὁ σάρξ ὁ ἄλλος οὗτος οὗτος καλέω , ἔνθα δέ ὀστέον ὁμοίως ὀστέον . ὡσαύτως καί ἐπί ξύλον καί χρυσός καί ὁ λοιπός . ὥσπερ οὖν εἰμί τις ἀπό ὁ πανσπερμία κρύπτω κριθή διά ὀλιγότης ἐξάγω καί ποιέω σωρεία κριθή , οὖον γένεσις κριθή οὗτος ποιέω , ἀλλά ἔμκανσιν μόνος καί ἔκκρισις , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ φυσικός πρᾶγμα · ὅταν γάρ ἐκ σάρξ ὀστέον γίγνομαι ἤ τίς ἕτερος , οὐ εἰμί οὗτος γένεσις κύριος , ἀλλά ἔκφανσις μόνος καί ἔκκρισις ὁ πρίν κρύπτω . πλήν ἐπί μέν ὁ σωρός ὁ πανσπερμία εἰμί εἷς τίς εἶδος εἰλικρινής ἐκκρίνω , οἷος κριθή , ἐπί δέ ὁ ὁμοιομέρεια οὗτος ἀδύνατος · οὐ ἐνδέχομαι γάρ οὐδέποτε σάρξ εἰλικρινής ἐκκρίνω ἢ λίθος ἢ χρυσός ἢ ἄλλος τίς , ἀλλά ἀεί ἐν πᾶς ὁ ἐκκρίνω - μένω ὁπηλίκος ἄν εἰμί πᾶς ἔνειμι , καλέω δέ ἐκ ὁ πλεονάζω . οὗτος οὖν ὁ μικρός σαρκίον συνάγω ἢ ὁ λιθάριον ποιέω σάρξ ἢ λίθος ἤ τίς τοιοῦτος , ὁ δέ ὁ ὁμοιομερής σύνθεσις ποιέω ὁ ἀνομοιομερής . οὕτως μέν οὖν ὁ Ἀναξαγόρας . ὁ δέ εμεδοκλεις τέσσαρες ὑποτίθημι · ὁ ὑλικός αἴτιος · οὗτος δή ὁ πολυθρύλητος στοιχεῖον διό καί ῥίζωμα πᾶς αὐτός καλέω , " τέσσαρες " λέγω " ὁ πᾶς ῥίζωμα " ) , ποιητικός δέ αἴτιος ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος · ἀλλά οὐ ἅμα , ἀλλά ἀνά μέρος . ὁ μέν γάρ φίλιος ἐπικρατέω συνάγω καί συγκρίνω ὁ σοιχεῖα καί ποιέω ὁ νοητὸνκόσμον , ὅς σφαῖρος καλέω , ὅταν δέ πάλιν κατά τις περίοδος ἐπικρατέω ὁ νεῖκος , διακρίνω ὁ σφαῖρος ἐκεῖνος καί ποιέω ὁ τέσσαρες στοιχεῖον καί οὗτος ὁ κόσμος . ἐπεί οὖν ὁράω ὁ τε ἄλλος πᾶς καί ἐκ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον γίγνομαι καί αὐτός ἐκ ἀλλήλων , ὁ μέν σύνθετος σῶμα μόνος ὁ σύγκρισις ὁ στοιχεῖον λέγω γίγνομαι ἀμετάβλητος γάρ · ὑποτίθημι ) , ὅταν δέ γίγνομαι ἐκ ὕδωρ ἀήρ ἢ ἐκ ἀήρ πῦρ ἢ καί ἔμπαλιν , οὖον μεταβάλλω ὁ ὕδωρ ἢ ὁ ἀήρ γίγνομαι ὁ λοιπός , ἀλλά ἐν-ὑπάρχω ἐν ἀλλήλων κατά ἐνέργεια ὁ στοιχεῖον . ἐπειδάν ἐν μανόω ὁ ἀήρ , ὁ ἐνυπάρχω πῦρ καί συνέχω χώρα εὑρίσκω ἐκκρίνω , πάλιν δέ ὅταν πυκνόω ὁ ἀήρ , ὁ ὑδάτιον ὁ ἐνυπάρχω καί διασπείρω ἐν αὐτός ὁ θλῖψις ὁ ἐκ ὁ πύκνωσις ἐξακοντίζω ἐκπυρηνίζω , οἷος τίς πάσχω καί ὁ διά ὁ δάκτυλος ἐκθλίβω πυρήν · ἐνυπάρχω γάρ καί κρύπτω ὑπό ὁ δάκτυλος , ὅταν πυκνόω ὁ δάκτυλος , ὦ ὁ θλῖψις ἐξακοντίζω , οὖον γίγνομαι τότε , ἀλλά ἐκκρίνω μόνος καί ἐκφαίνω · ὅς τρόπος οὖν , φημί , ὁ περί Ἀναξαγόρας καί Ἐμπεδοκλῆς κρίσις ὁ γένεσις γίγνομαι λέγω , οὗτος καί ὁ Ἀναξίμανδρος ἐκ ὁ κατά αὐτός στοιχεῖον ὅσπερ εἰμί ὁ μεταξύ πυρός καί ἀήρ ἢ ἀήρ καί ὕδωρ ) , ἤπειρος εἰμί καί πᾶς ἐν ἑαυτοῦ περιέχω , ὁ ἄλλος γίγνομαι , μᾶλλον δέ ἐκκρίνω · ὁ γάρ γένεσις οὐδείς εἰμί ἄλλος ἢ ἔκκρισις καί ἔκφανσις . καί δῆλος ὅτι οὗτος λέγω ὁ Ἀναξίμανδρος αὐτός ὁ ἑαυτοῦ θέσις ἀναιρέω · οὖον γάρ εἄν ἔτι εἰμί εἷς ὁ κοινός ὁ πᾶς ἀρχή ὁ μεταξύ , εἰμί γε μή αὐτός ἐκεῖνος ὑπόκειμαι ὁ γίγνομαι , εἰμί μή τις καί ὁ ἐντός ὁ οἶκος πᾶς ἐκ εἷς στοιχεῖον εἰμί λέγω ὁ περιέχω οἶκος . μᾶλλον οὖν εἰς ὁ Ἀναξαγόρας δόξα ἐκπίπτω Ούτος λέγω . οὗτος δέ εἶπον Ἀριστοτέλης , τρέπω ἐπί ὁ ἔλεγχος ὁ Ἀναξαγόρας δόξα , ἀλλά πρίν εἰς ὁ ἔλεγχος εἰσβάλλω , λέγω πόθεν καί ἐκ Ποίας ἔννοια κινέω ὁ Ἀναξαγόρας , οὕτως δοξάζω πᾶς ἐν πᾶς εἰμί καί μηδείς εἰμί εἰλικρινής ὅσπερ εἰμί . φησὶ·ν οὖν ὅτι διά δύο αἴτιος · εἷς μέν ὁ νομίζω ὁ κοινός πᾶς ὁ φυσικός δόξα ἀληθής εἰμί , ὅτι οὐδείς ἐκ ὁ μη - δαμάζω μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι , ἀλλά πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ τις εἰμί γίγνομαι . χράω ἐν τοιοῦτος συλλογισμός · πᾶς ὁ γίγνομαι ἢ ἐκ εἰμί ἢ ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι ( καί δῆλος ὅτι περί ὁ διαίρεσις αὐτός γίγνομαι ὁ αἰτία ὁ πλάνης , ὁ παραλείπω τίς μόριον ὁ διαίρεσις · ὁ γάρ γίγνομαι πᾶς ἢ ἐκ ὁ ἁπλόος μή εἰμί γίγνομαι , ἢ ἐκ ὁ ἁπλόος εἰμί , ἢ ἐκ ὁ πῇ μέν εἰμί πῇ δέ μή εἰμί . ὁ τρίτος οὖν τμῆμα παραλιμ - Πάνων , ὅσπερ καί εἰμί ἀληθής , εἰς ὁ πλάνη οὗτος ἐκπίπτω ) , εἰμί οὖν ἢ ἐκ εἰμί μόνος ἢ ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι . ἐκ μή εἰμί δέ ἀδύ - νάω διά ὁ κοινός ἀξίωμα , ἐκ εἰμί ἄρα . ἀλλά εἰμί ἐκ εἰμί , ἢ ἐκ ομοειδής δήω ἢ ἐκ ετεροειδής · ἐκ ετεροειδής μέν ἀδύνατος ἄνθρωπος γάρ ἄνθρωπος γεννάω καί ἵππος ἵππος , ἄνθρωπος δέ ἵππος οὐκέτι ) , εἰμί δέ ἐκ ὁμοειδής , ἀνάγκη πᾶς , ὅταν ὁράω ὀστέον ἐκ σάρξ γίγνομαι , ἐπεί μή δυνατός ὁ ἑτεροειδής γεννάω ἀλλήλων , ἐν-ὑπάρχω ἐν ὁ σάρξ ὁ ὀστέον ὅσπερ ἐκ αὐτός γίγνομαι . οὗτος καί ἐπί πᾶς . ἐπεί οὖν πᾶς ἐκ πᾶς γίγνομαι ἤτοι κατά πρῶτος γένεσις , ἤτοι διά πλείων ἐκ ὁ ἄρτος γάρ αἷμα καί ἐκ ἐκεῖνος σάρξ , εἶτα πολλάκις ἐκ σάρξ ὀστέον ἢ ἕτερος τίς · σήπω γάρ γίγνομαι ἄν ἐκ αὐτός ὕδωρ ἢ πῦρ ἢ 77 ) ἢ σκώληξ ἢ ἄλλος ὁστισοῦν ) , ἀνάγκη πᾶς πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι νομίζω · οὐδέ γάρ ἐφίστημι ὁ κοινός ὑπόκειμαι , διόπερ συμβαίνω πᾶς ἐκ πᾶς γίγνομαι . πρῶτος μέν ἐν οὗτος πείθω ὁ Ἀναξαγόρας οὗτος ὁ δόξα συντίθημι , δύο δέ ὁ ὁράω ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος γίγνομαι · θερμός γάρ ἐκ ψυχρός γίγνομαι καί ξηρός ἐκ ὑγρός , λευκός ἐκ μέλας καί ὁ λοιπός . ἐπεί οὖν ὁ ἐναντίος οὐδέποτε γεννητικός ὁ ἐναντίος γίγνομαι φθαρτικός γάρ μᾶλλον ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , μή ὅς γε γεννητικός ) , ἀνάγκη πᾶς ἐν ὁ ψυχρός σῶμα ἐν-ὑπάρχω θερμός σωμάτιον , ὅς ἐκκρίνω ὁ γένεσις ὅς θερμός γιεισβαλλω νω . ἀνάγω οὖν ὁ εναντοτηταω ἅμα εἰμί ἐν αὐτός , λέγω δέ ἕκαστος ἐκ ὁ ἐπικρατέω · θερμός γάρ λέγω , εἰμί ὀͅς πλείων ὁ θερμός σῶμα . ὁμοίως ψυχρός λευκός καί ὁ λοιπός . οὗτος εἶπον , τυτώ λοιπός εἰς ὁ ἔλεγχος εἰσβάλλω . ὡς δέ ὁ φυσικός λέγω , δύο τρόπος εἰμί . δεῖ προσυπακούω οὖς ὁ φυσικός λέγω εἷς εἰμί ὁ εἰμί · κατά κοινός γαρ ὁ ἐν εἰναι ὁ εἰμί . ἐπισημειωτέον ὅτι ἀντιδιαστέλλω ὁ περί Μέλισσος καί Παρμενίδης ὁ φυσικός , δηλονότι μή περί φυσικός πρᾶγμα οἴομαι ἐκεῖνος διαλέγω , ἀλλά θεολογέω ἤ περί ἕτερος τις διαλέγω . ἐλέγχω δέ αὐτός ὁ λόγος διά ὁ μή τις ὑπολαμβάνω περί ὁ φυσικός ὑπόνοια εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ ἀξιοπιστία ὁ πρόσωπον εἰς ψευδής ὑπόνοια περί ὁ πρᾶγμα παρασύρω . p . 187a 12Οἱ μέν γάρ εἷς ποιέω ὁ εἰμί σῶμα ὁ ὑπόκειμαι , ἤ ὁ τρεῖς τίς ἤ ἄλλος . ὁ μέν ὁ φυσικός , φημί , εἷς ποιέω ὁ εἰμί , τουτέστι εἷς ὁ ἀρχή πᾶς καί ὁ ὑπόκειμαι ποιέω , καί οὗτος οὐ ασώματος ὁ τίς , ἀλλά σῶμα κατά ἐνέργεια , καί σῶμα ἢ εἷς τίς ὁ τρεῖς στοιχεῖον πυρός ἀήρ ὕδωρ , ἤ ἄλλος τίς παρά οὗτος μεταξύ οὗτος , οἶος ὑποτίθημι ὁ Ἀναξίμανδρος , ὁ ἄλλος σῶμα γεννάω ἐκ ὁ κατά αὐτός στοιχεῖον πυκνόω ἢ μαίνομαι . εἶπον δέ ἰός μέν ὁ φυσικός εἷς ποιέω ὁ εἰμί πυκνότης καί μανότης ὁ ἄλλος γεννάω , ὁ ἀνταπόδοσις οὐ εὐθύς ἐπάγω , ἀλλά μετά ὀλίγος ἔνθα φημί · " ὁ δέ ἐκ ὁ εἷς ἔνειμι ὁ ἐναντιότης ἐκκρίνω " . ὁ μέν γάρ εἷς ποιέω ὁ εἰμί οὖον δοκέω οἰκεῖος ὁ ἀνταποδίδωμι χράομαι · εἶπον γάρ ὁ μέν γάρ ἐν ποιέω ὁ εἰμί , ἀνταποδίδωμι πρός οὗτος φημί ὁ δέ ἐκ ὁ εἷς ἔνειμι " καί ὁ ἑξῆς . ἀκόλουθος δέ εἰμί ὁ ἔπειμι ὁ μέν γαρ εν ποιέω ὁ εἰμί , ἀνταποδίδωμι εἶπον ἵημι δέ πολύς ποιέω . δεῖ ἐν μικρός . μεταρρυθμίζω ὁ λέξις , ἵνα ὁ ἀκόλουθος ἀνταπόδοσις ὁράω . οὕτως οὖν ὑπερβιβαστέον ὁ λέξις · ὅς δέ ὁ φυσικός λέγω , δύο εἰμί . εἷς γάρ ποιέω ὁ εἰμί σῶμα ὁ θποκειμαι καί ὁ έξειμι , ὁ ἄλλος γεννάω , ὁ μέν πυκνότης καί μανότης , ὁ δέ ἐκ ὁ εἷς ἔνειμι ὁ ἐναντιότης ἐκκρίνω λέγω . ὁ δέ “ ὡς ὁ φυσικός λέγω ” οὐ εἰμί καθόλου κατά πᾶς ὁ φυσικός · δῆλος γάρ ὅτι ὡς ὁ φυσικός ὁ εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ὕλη ὑποτίθημι . καί πρός οὗτος δέ ὁ ἀνταπόδοσις ἐπάγω λέγω “ ὅσος δέ εἷς καί πολύς ” Γαῦτα δέ εἰμί ἐναντίος . εἶπον ὅτι εἷς μέν ὑποτίθημι ὁ ὕλη καί ὁ ὑπόκειμαι , πυκνότης δέ καί μανότης λεννῶσι ὁ ἄλλος , ἐπίτηδες ἐπισημειόομαι ὅτι οὗτος δέ , ὁ πυκνότης καί ὁ μανότης , ἐναντίος εἰμί , ἐπεί χρησιμεύω αὐτός οὗτος εἰς ὁ αὐτός δόξα · μέλλω γάρ καί αὐτός ἐφεξῆς ὁ ἐναντίος μετά ὁ ὕλη ἀρχή ὑποτίθημι . διά οὗτος οὖν ἔπειμι ὅτι καί ὁ πρό αὐτός φυσικός , εἰμί καί μή ἀκριβῶς , ὅμως Περιέ - φαντάζω ὁ ὁ εἰμί ἀρχή ὁ εἰμί ὁ ἐναντίος · εἰμί γάρ λέγω πυκνότης καί μανότης · γεννάω ἐκ ὁ κατά αὐτός ὑπόκειμαι ὁ ἄλλος , πυκνότης δέ καί μανότης ἐναντίος εἰμί , ἐκ ὁ ἐναντίος ἄρα ὁ γένεσις εἰμί ὑποτίθημι . p . 187a16 Κάθολος δέ ὑπεροχή καί ἔλλειψις , ὥσπερ , ὁ μέγας φημί Πλάτων καί ὁ μικρός . ἐπεί ἕπω ὅτι ὁ φυσικός ὡς ἀρχή εἰδοποιός ὁ λαμβάνω ὁ ἐναντίος , οἷος ἐπί εἷς ἐναντίωσις καθολικός ἀνάγω πᾶς ὁ ἐναντίος περιέχω ἐν ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ἐναντίωσις , ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις . καί εἰμί ὅλος ὁ λόγος τοιοῦτος · ὁ εἷς ποιέω ὁ ὑπόκειμαι σῶμα πυκνότης καί μανότης ἐκ αὐτός ὁ ἄλλος γεννάω , οὗτος δέ ἐναντίος εἰμί . ὥστε ἐναντίος ὑποτίθημι ὁ εἰδοποιός ὁ εἰμί ἀρχή ὅς φυσικός . καί ἵνα κοινῶς περιλαμβάνω κατά ποῖος ἐναντίωσις πάντης ὁ γένεσις ὁ εἰμί ἐκ ὁ κατά αὐτός ὕλη λέγω γίγνομαι , φημί οὗτος εἰμί ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις · κοινός γάρ οὗτος ὁ ἐναντίος ὁ ἀντίθεσις καί ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος περιέχω . τοιοῦτος γοῦν εἰμί καί ὁ Πλάτων ἀρχή ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ὅς ὁ μέν εἰμί ὑπεροχή ὁ μέγας , ὁ δέ ἔλλειψις ὁ μικρός , εἰμί καί διάφορος ὑποτίθημι ὁ εἷς καί ὁ ἐναντίος ὅς τε Πλάτων καί ὁ ἄλλος , ὡς ἐφεξῆς εἴρω . ὑπεροχή δέ καί ἔλλειψις φημί ὁ ἐναντίος ἢ κατά ὁ ἀγαθός καί χείρων ὁ ἐναντίος εἴρω γάρ καί ἐν ὁ ἑξῆς ὅτι ὁ μέν χείρων ὁ ἐναντίος στερέω ἀναλογέω , ὁ δέ ἀγαθός εἶδος · καί ἐνταῦθα ἐν ὁ μέν χείρων , οἷος ὁ μέλας , ἔλλειψις εἄν εἰμί , ὁ δέ ἀγαθός , οἷος ὁ λευκός , ὑπεροχή ) , ἤ ἐν οὕτως , ἢ ἵνα ὁ ἰσόρροπος ἐναντίος ὁ μέν ἐν μείζων ὄγκος ὑπόκειμαι ὑπεροχή εἶπον , ὁ δέ ἐν μικρός ἔλλειψις . οἷος ἐάν λάβωμενἀέρα καί γῆ τοσοῦτος κινέω ὁ ἀήρ ἐπί ὁ ἄνω ὅσος ὁ γῆ ἐπί ὁ κάτω , καί σύντομος εἶπον ἵνα λαμβάνω ἰσοταχής ὁ ἐναντίος κινέω κινέω , ὁ μέν ἀήρ ἐν μείζων εἰμί ὑπόκειμαι ὑπεροχή ἄν εἰμί κατά ὁ ὄγκος , ὁ δέ γῆ ἐν μικρός εἰμί ὄγκος ἔλλειψις · διότι καί ὁ βαρύς σῶμα μεταβάλλω εἰς ὁ κοῦφος μαίνομαι ὄγκος πάντως μείζων λαμβάνω , ὁ δέ κοῦφος μεταβάλλω εἰς ὁ βαρύς κακός . ἐάν οὖν ἰσόρροπος ἵημι κατά ὁ οἰκεῖος ῥοπή , ἐκ ἀνάγκη ὁ κοῦφος μείζων ἔχω ὄγκος . ὁ ἑαυτοῦ δέ εἶπον ἄν τις καί ἐπί λευκός καί μέλας καί ὁ λοιπός ἐναντίος · ὁ γάρ ἐκ μέλας λευκός γίγνομαι ἴσως μέν καί μανός γίγνομαι κατά ὁ ὑπόκειμαι , πλήν ἐπεί ὁ λευκός διακριτικός ὁ δέ μέλας συγκιτικόν , εἰμί εἄν ὁ μέν λευκός ὑπεροχή , ὡς αἴτιος οὗτος , ὁ δέ μέλας ἔλλειψις , ὡς συγκριτικόν . καί ἐπί ὁ λοιπός ὡσαύτως . ἴσως δέ οὐδέ δεῖ ἐπί πᾶς ἀπλόος ὁ ἐναντίος ὁ λόγος ἐκλαμβάνω , ἀλλά ἐπί οὗτος ὅσπερ εἰμί αἴτιος γένεσις καί φθορά . p . 187a18 πλήν ὅς μέν οὗτος ποιέω ὕλη ὁ δέ εἷς ὁ εἶδος , ὁ δέ ὁ μέν ἐν ὁ ὑπόκειμαι ὕλη , ὁ δέ ἐνάτεος διαφορά . ὅμοιος μέν ὅς τε Πλάτων καί ὅσος εἷς μέν ὑποτίθημι ὁ στοιχεῖον , πύκνωσις δέ καί μάνωσις ὁ ἄλλος ἐκ αὐτός ποιέω , τρεῖς ἀρχή τίθημι ὁ τε ἐναντίος καί ὁ εἷς ὥσπερ καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἐφεξῆς τίθημι ) , ἐναντίος μέντοι ὁ ἄλλος ὁ Πλάτων περί ὁ τρόπος ὁ ἀρχή οὗτος φέρω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ μέν ὕλη καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ εἷς λέγω , ὁ δέ ἐναντίος εἰδοποιός διαφορά ὁ ὑπόκειμαι ( κρατέω γάρ ὁ ὑπόκειμαι ποιός μέν ὁ πύκνωσις ποιός δέ ὁ μάνωσις , οὗτος γεννάω ὁ σῶμα ) , Πλάτων δέ ἔμπαλιν ὁ μέν ἐναντίος , λέγω δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ὕλη ποιέω , ὁ δέ εἷς ὁ εἶδος ὁ ὁ ὕλη ἐπιγίγνομαι καί ποιέω ὁ σῶμα . οἶδα δέ ὅτι Πυθαγόρειος ὁ Πλάτων , συμβολικός δέ πᾶς ὁ Πυθαγόρειος λέγω , ἐπεί ἐκεῖνος ὁ ἀόριστος δυάς ὁ ὕλη καλέω . ἐπεί γάρ ὁριστικός μέν καί ἑνοποιέω ὁ εἶδος , ἀόριστος δέ ὁ ὕλη καί σκιασμός ὁ εἶδος αἰτία ( ἀδιάστατος γάρ εἰμί Φόσεϊ δέχομαι διίστημι · ὁ γάρ ὁ ἄνθρωπος λόγος ἀμερής καί ἀδιάστατος εἰμί κατά ἑαυτοῦ διίστημι εἰς διάφορος κατατέμνω μόριον · ὁ τυγχάνω γοῦν ὁ σπέρμα μένω ὁ ὅλος ἄνθρωπος γεννάω , ὡς ἅτε δή ἀμέριστος ἐν πᾶς ὁ σπέρμα καί ὁ τυγχάνω αὐτός μόριον ὁ λόγος ὁ ζῷον ἔνειμι ) , διά οὗτος διά ὁ δυάς ὁ ὕλη ὁ νίζω , εἶτα ἐπεί ὁ ἄλλος ποιότης πρῶτος ὁ ὕλη δέχομαι ὁ ποσός ( πρῶτος γάρ ποσόω καί γίγνομαι τριχῆ διαστατός ) , διά οὗτος ὁ δυάς μέγας καί μικρός καλέω ὁ Πλάτος . ὥστε διά μέν ὁ ἀόριστος ὁ ὕλη καί μηδείς οἰκέω ὅρος ἔχω , δυάς αὐτός καλέω ( πρῶτος γάρ ἀπό ὁ μόνος ὁ δυάς ὁ διαίρεσις δέχομαι ) , διά δέ ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ ποσός καί προσεχής εἰμί οὗτος ὁ ὕλη εἶδος , μέγας καί μικρός · οὗτος γάρ ὁ ποσός . p . 187 αἶς ὁ δέ ἐκ ὁ εἷς ἔνειμι ὁ ἐναντιότης ἐκκρίνω , ὄσπος Ἀναξίμανδρος φημί . οὗτος συνεχής πρός ὁ ἄνω · ῾ εἷς ὕω γάρ ποιέω ὁ εἰμί σῶμα ὁ ὑπόκειμαι ὁ μέν ὁ ἄλλος γεννάω πυκνότης καί μανότης , εἶτα ὁ ἐνταῦθα · ὁ δέ κτάομαι εἷς ἔνειμι ὁ ἐναντιότης ἐκκρίνω , οἷος εἰμί ὁ Ἀναξίμανδρος · ἐν-ὑπάρχω γάρ λέγω ἐν ὁ μεταξύ , ὅσπερ εἰμί κατά αὐτός στοιχεῖον , ὁ ἐναντίος ἐνέργεια . p . 187a21 καί ὅσος δέ εἷς καί πολύς φημί εἰμί , Ἐμπεδοκλῆς καί Ἀναξαγόρας · ἐκ ὁ μίγμα γάρ ἐκκρίνω ὁ ἄλλος . ὁράω ὅτι ὁ Ἀναξίμανδρος · ἐκ ὁ εἷς ἐκκρίνω ὁ ἐναντιότης , ἵνα σαφής παρίστημι ἐγώ πῶς λέγω ἐκκρίνω ἐκ ὁ εἷς ὁ ἐναντίος , διά οὗτος ὡς ἐν παράδειγμα μιμνήσκω ὁ Ἐμπεδοκλῆς καί Ἀναξαγόρας δόξα , καί ὅπως οὗτος ἐκ ἀλλήλων ἐκκρίνω λέγω ὁ κατά αὐτός στοιχεῖον . ἐκ ὁ μίγμα γάρ ἐκκρίνω ἄλλος · ὁ μέν Ἀναξαγόρας ὁ πρίν ἐμμίγνυμι πᾶς ἅμα ὁ ὁμοιομέρεια ἐκ ὁ μίγμα ἐκεῖνος ἐκκρίνω αὐτός ὁ νόος , καί νῦν δέ ἀεί ἐκκρίνω ἐκ ἀλλήλων ἕκαστος γάρ μίγμα τίς εἰμί φημί πολύς ὁμοιομέρεια ) , ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς καί αὐτός μέν ὁ ἀρχή ἐκ ὁ σφαῖρος ἐκκρίνω ὁ στοιχεῖον , καί νῦν δέ ἐμμείγνυμι φημί ἐν ἀλλήλων ὁ στοιχεῖον ὁ τέσσαρες οὖον μέντοι πᾶς ὡς Ἀναξαγόρας λέγω , εἶτα κατά ἔκκρισις γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων ὅσπερ εἶπον τρόπος . διαφέρω δέ ἀλλήλων | ὅς τε Ἀναξαγόρας καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὅτι ὁ μέν Ἀναξαγόρας ἅπαξ ὁ νόος φημί ἐκ ὁ μίγμα ὁ πρῶτος ἄρχω διακρίνω εἰσαεί οὗτος ποιέω , καί μηκέτι ἐνδέχομαι πάλιν εἷς μίγμα πᾶς γίγνομαι , ὁ μέντοι Ἐμπεδοκλῆς πολλάκις οὗτος ποτέ ποτέ μέν γάρ ἐκ ὁ σφαῖρος ἐκκρίνω ὁ στοιχέω , ποτέ δέ πάλιν ὁ στοιχεῖον συγκρίνω εἰς ὁ σφαῖρος , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος ἀνακάμπτω κατά τις περίοδος . πρῶτος μέν ἐν διαφορά Ἐμπεδοκλῆς καί Ἀναξαγόρας οὗτος , ἕτερος δέ ὅτι ὁ μέν Ἀναξαγόρας ὁ κατά αὐτός στοιχεῖον , λέγω δή ὁ ὁμοιομέρεια , ἤπειρος λέγω , ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς ὁ τέσσαρες οὗτος στοιχεῖον πῦρ ἀήρ ὕδωρ καί γῆ . καλέω δέ αὐτός ἕπω , διότι οὐ εἰμί κύριος στοιχεῖον ( oὐδὲ γάρ εἰμί ἁπλόος , ἀλλά σύνθετος ) , κύριος δέ στοιχεῖον ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος . p . 187a26 ἔοικα δέ Ἀναξαγόρας ἤπειρος οὕτως οἴομαι . ἐντεῦθεν βούλομαι ἐκτίθημι ἐκ Ποίας ἔννοια ὁρμάω ὁ Ἀναξαγόρας ἄπειρος τε ὑποτίθημι εἰμί ὁ ὁμοιομερής καί πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι . καί φημί ὅτι διά ὁ νομίζω ἀληθής εἰμί ὁ ὁ φυσικός δόξα , ὅτι οὐδείς ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι , ὥστε δεῖ προπαρέχω ὁ γίγνομαι · εἰμί δέ οὗτος , ἔκκρισις ἄρα εἰμί ὁ γένεσις . διά οὗτος μέν οὖν πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι λέγω , διότι ὁράω πᾶς ἐκ πᾶς γίγνομαι · διότι δέ ὑπολαμβάνω ἀίδιος εἰμί ὁ γένεσις καί μή ὑπολείπω , ἤπειρος ὑποτίθημι ὁ ὁμοιομέρεια ἐν ἕκαστος , ἵνα μή ὑπολείπω ὁ γένεσις , αὐτός δέ εἶπον ὁ ἔκκρισις . p . 187a29 Ζεύς οὗτος γάρ οὕτως λέγω , εἰμί ὁμοῦ πᾶς , καί ὁ γίγνομαι τοιόσδε δαθέστηκεν ἀλλοιόω . ὁ δέ σύγκρισις καί οιακρις . Ζεύς ὁ ὑπολαμβάνω , φημί , ὁ φυσικός μηδείς ἐκ ὁ μηδαμός μη - δαμόος εἰμί γίγνομαι , λέγω ὅτι εἰμί ὁμοῦ πᾶς . ὁμοῦ δέ πᾶς λέγω μάλιστα μέν Ἀναξαγόρας , ἔπειτα δέ καί Ἀναξίμανδρος · ἐν ὁ μεταξύ γάρ πᾶς ὑπάρχω φημί , γίγνομαι δέ ἐκ αὐτός ὁ ἔκκρισις οὖον μεταβάλλω ὁ μεταξύ , ἀλλά ἐκκρίνω ἐκ αὐτός ὁ ἄλλος . καί Ἐμπεδοκλῆς δέ ἐν-ὑπάρχω φημί ἐν ἀλλήλων ὁ στοιχεῖον , ὅσπερ καί ἀρχή καί “ ῥίζωμα πᾶς ” λέγω , καί ὅταν ἐκ ὕδωρ δέ γίγνομαι τίς ὁ ἄλλος , οὖον μεταβάλλω ὁ ὕδωρ εἰς ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκκρίνω ἐκ αὐτός ἐνυπάρχω , καί ἐπί ὁ λοιπός ὁμοίως . καί ἐν ὁ σφαῖρος πανία , φημί , ἐνυπάρχω οὖον μόνος ὁ στοιχεῖον ὅσπερ καί νῦν ἐν ἀλλήλων ἐν-ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ ὁ συντίθημι εἶδος ἐν ὁ σφαῖρος ἐνυπάρχω , ὁ νεῖκος δέ ἐπικρατέω ἐκκρίνω ἐκ ὁ σφαῖρος ὁ τε στοιχεῖον καί ὁ ὁ συντίθημι εἶδος . ὅθεν καί ὁ γένεσις ὁ μέν ἀλλοίωσις λέγω , ὅσος ὁ ὕδωρ ἢ ὁ ἀήρ ὑποτίθημι μανότης καί πυκνότης γεννάω ὁ ἄλλος , ὁ δέ σύγκρισις καί διάκρισις . ὁ τε περί ὁ Δημόκριτος καί Ἐμπεδοκλῆς · σύγκρισις γάρ ὁ μέν ὁ στοιχεῖον ὁ δέ ὁ ἄτομος ὁ ἄλλος γίγνομαι φημί , διάκρισις δέ φθείρω . καί . ὁ Ἀναξαγόρας δέ δηλονότι ἐκκρίνω λέγω ὁ ὁ ομοιομερής καί οὗτος εἰμί ὁ γένεσις , καί συγκρίνω λέγω πλείων ὁμοιομέρεια εἰς ὁ ὁ σύνθετος γένεσις , διακρίνω δέ πάλιν αὐτός ἀπό ἀλλήλων ἐν ὁ φθορά . ἁρμόζω δέ κοινός κατά πᾶς ὁ ἀλλοίωσις · καί γάρ ὁ ἐκκρίνω ἢ συγκρίνω καί διακρίνω ἀλλοίωσις τις ὑπομένω , ὁ μέν κατά ὁ θέσις ὁ δέ κατά ὁ ἔκφανσις . p . 187a31 ἔτι δέ ἐκ ὁ γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος . ὅτι2 καί ἔνθεν ὑπονοέω ὁ Ἀναξαγόρας πᾶς ἐν πᾶς εἰμί διά ὁ μηδείς μέν ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ὁράω δέ ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι , ὁ δέ ἐναντίος φθαρτικός μᾶλλον ἢ γεννητικός εἰμί ὁ ἐναντίος . ἔνθεν οὖν συνάγω ὅτι πᾶς ἐν ἀλλήλων εἰμί , μή φαίνω δέ διά μικρότης ὁ ὄγκος , ὀνομάζω δέ ἕκαστος ἐκ ὁ πλεονάζω , ὥσπερ ἐπί ὁ πανσπερμάς · λέγω γάρ οὗτος , εἰμί πλεονάζω ὁ ὁ σῖτος εἶδος , σῖτος · οὕτως ἔνθα πλεονάζω σάρξ ἢ ὕδωρ , οὗτος καλέω . αἴτιος δέ αὐτός γίγνομαι ὁ ἀπάτη ὁ λαμβάνω ὅτι δεῖ πάντως ἢ ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἢ ἐκ ὁ εἰμί · γίγνομαι μέν γάρ ἐκ ὁ μή εἰμί , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ ἁπλόος μή εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ p . 187b7 εἶδος ὁ μέν ἤπειρος ὅς ἤπειρος ἄγνωστος . | ἐκτίθημι ὁ Ἀναξαγόρας δόξα καί εἶπον ἐκ Ποίας ἔννοια εἰς ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἔρχομαι , ὅτι ἐκ τε ὁ μηδείς ἐκ ὁ μή εἰμί οἴομαι γίγνομαι καί ἐκ ὁ ὁ ἐναντίος ὁράω ἐκ ἀλλήλων γίγνομαι , νῦν τρέπω ἐπί ὁ ἔλεγχος ὁ δόξα αὐτός καί τίθημι πλείων ἐπιχείρημα ἀνασκευαστικός ὁ Ἀναξαγόρειος δόξα , ὅς ὁ μέν πρῶτος ἐντρεπτικός εἰμί οὐ ἐκ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὡς πρός ὁ Ἀναξαγόρας καί ἀπλόος ὁ ὁ ἐπιστήμων προσαω · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ὑπόθεσις οὗτος πᾶς ἀναιρέω ἐπιστήμη . εἰμί δέ ὁ ἐπιχείρημα τοιοῦτος · εἰμί ὁ ἀρχή ὁ πρᾶγμα ὁμοιομέρεια εἰμί , ὁ δέ ὁμοιομέρεια ἤπειρος , ὁ δέ ἤπειρος ἄγνωστος ὁ αὐτός φύσις , ὁ ἀρχή ἄρα ὁ εἰμί ἄγνωστος · ὅς δέ ὁ ἀρχή ἄγνωστος , καί αὐτός ἄγνωστος · ἄγνωστος ἄρα ὁ εἰμί . ὥστε ἀναιρέω ἐκ ὁ εἰμί ὁ ἐπιστήμη , εἰμί γε καί ὁ γνῶσις . ὁ γάρ ἐπιστήμη γνῶσις τις · ἐπί πλέω γάρ ὁ γνῶσις ὁ ἐπιστήμη . ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη περιορίζω φύω καί περιλαμβάνω λόγος ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ἤπειρος λόγος περιορίζω ἀδύνατος ( εὐθύς γάρ αὐτός περαίνω ποιέω ) , εἰμί γε ἄπειρος2 εἰμί , ὅς ἀεί ἔξω τίς ὁ λαμβάνω εἰμί εὑρίσκω · ἀναιρέω ἄρα ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀκριβής γεωμετρία ἀστρονομία . καί αὐτός δέ ὁ Ἀναξαγόρας δῆλος ὡς ἐπιστήμη οἴομαι ἔχω ὁ εἰμί οὕτως ἐγώ περί αὐτός διδάσκω · ὥστε οὐ εἰμί ἤπειρος ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , εἴπερ Ἐπιστήμων ὁ Ἀναξαγόρας , ἢ εἰμί ἤπειρος , οὐ Ἐπιστήμων ἐκεῖνος · εἰμί δέ μή Ἐπιστήμων , οὖον πείθω αὐτός ἀποφαίνω περί ὅς οὐ γιγνώσκω . πρῶτος μέν οὖν ἐπιχείρημα οὗτος ἐντρεπτικός , ὡς εἶπον , οὖον πραγματειώδης . ὁ δέ δύο ἐπιχείρημα πραγματειώδης εἰμί προλαμβάνω ἀξίωμα τίς τοιοῦτος · ὁ εἶδος πᾶς , φημί , ἐν ὁρίζω τις ποσός φύω ὑφίστημι , καί οὔτε κατά μέγεθος εἰς ὁστισοῦν φύω αὐξάνω οὔτε ἐπί μικρότης εἰς ὁστισοῦν φύω μειόω , ἀλλά εἰμί τις ὅρος ἐπί τε ὁ μείζων καί ἐπί ὁ μικρός , ὅς ἐπέκεινα ὑπάρχω ὁ εἶδος οὖον δύναμαι . ἵστημι δή πρῶτος ἐγώ ὁ λόγος ὡς ἐπί ὁ τέλειος εἶδος · ἐν οὗτος γάρ ὡς τρανής σαφής ὁ λόγος . ὁ ὁ ἄνθρωπος εἶδος δύναμαι μέν # x003E ; πηχυαῖος μέγεθος συνίστημι , δύναμαι δέ καί ἐν τρέπω ἢ πεντάπηχυς , οὖον μέντοι ἐπί ἤπειρος αὐξάνω δύναμαι . οὖον γάρ δή καί ἑκατοντάπηχθς γίγνομαι ἄν ὁ ἄνθρωπος , καί ἴσος ὁ κόσμος ὁ μέγεθος · οὖον γάρ ὁ ἐν ἐπίνοια ἄνθρωπος λαμβάνω , ἀλλά ὁ ἐν ὑπάρχω . οὗτος οὖν δῆλος ὅτι ἀδύνατος ἐπί πολύς τίς μέγεθος καί ὑπέρ ὁ πᾶς αὐξάνω , ἀλλά εἰμί τίς ὁρίζω μέγεθος , ὅς ἐπέκεινα αὐξάνω οὖον δύναμαι · ὁ γάρ εἶδος ἐπί πολύς τίς ὑπόκειμαι διιστάω ἐξίτηλος γίγνομαι . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ αὔξησις ἀδύνατος ἐν πᾶς μέγεθος ὑπάρχω ὁ εἶδος , οὗτος καί ὁ μείωσις . γίγνομαι μέν γάρ πυγμαῖος ἄνθρωπος , οὖον μήv καί δακτυλιαῖος ὁ κεγχραμίς ἴσος · οὖον γάρ δύναμαι ὁ μικρός πάνυ μέγεθος καταδέχομαι ὁ εἶδος , ὥσπερ ἀμελέω καί τέκτων ἐν πηχυαῖος μέν ξύλον ποιέω ὁ ὁ πλοῖον εἶδος , ἐν δακτυλιαῖος δέ οὐκέτι , καί κεραμεύς ὁ ὁ ἀμφορεύς εἶδος οὐ εἄν ποιέω ἐν πηλός ἴσος κεγχραμίς . ὥσπερ οὖν ἐπί οὗτος ὁρίζω τις ποσός χρεία ἐπί τε μέγεθος καί μικρότης εἰς ὁ ὑπάρχω ὁ εἶδος , οὗτος δηλονότι καί ἐπί ὁ ὁμοιομερής · εἶδος γάρ τις καί ὁ ὁμοιομερής . ὥστε δηλονότι καί ὁ ὁ σάρξ εἶδος καί ὁ ὁ ὀστέον καί ὁ ὁ ὕδωρ οὔτε κατά μέγεθος ἐν ὁ τυγχάνω συνίστημι ἄν οὖον γάρ δή καί ἐν ἴσος καί ἐν μείζων ὁ πᾶς · οὖον γάρ ἄν ὑφίστημι τίς τοιοῦτος , περί δέ ὁ ἐν ὑπόστασις ὁ λόγος ) , οὔτε κατά μικρότης · ἀλλά εἰμί τίς πάντως μέγεθος , ὅς ἐν ὁ μικρός οὐ ἄν συνίστημι ὁ εἶδος ὁ σάρξ . εἰμί ἄρα τις ἄτομος καί μικρός σάρξ . ὁμοίως καί ἐπί πᾶς ὁμοιομερής . ὅτι δέ οὗτος οὕτως ἔχω , μανθάνω εἄν καί ἐντεῦθεν . πᾶς ὁ σῶμα σύνθετος οὐ ὡς τυγχάνω κεράννυμι ὁ ὕλη γίγνομαι , ἀλλά ἕκαστος εἶδος δήω τοῖος κεράννυμι ὕλη , ἵνα οὕτως ἐπιτήδειος ἐκεῖνος πρός ὑποδοχή αὐτός γενο - μένω ἐπιγίγνομαι · οὖον γάρ ὡς τυγχάνω κεράννυμι ὁ στοιχεῖον ἐπιγίγνομαι ἄν αὐτός ὁ ὁ σάρξ εἶδος ἢ ὁ ὁ ὀστέον , ἀλλά ὁ μέν ὁ σάρξ εἶδος δήω τοιόσδε κρᾶσις ὑπόκειμαι , ἕτερος δέ ὁ ὁ ὀστέον , καί ὦ ἄλλος ἄλλος ἄλλος . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω , εἰμί δέ ὑπόκειμαι ὁ εἶδος ὁ συντίθημι σῶμα οὖον μόνος ποιότης τις , λέγω δέ ὁ τοιόσδε ὁ στος - χέω κρᾶσις , ἀλλά καί ποσότης , εὔλογος ὥσπερ ποιός οὖον ὁ τυγχάνω ἐνδέχομαι αὐτός ὑπόκειμαι , οὗτος μηδέ ποσός ὁ τυγχάνω ὑπάρχω . τίς γάρ ὁ ἀποκλήρωσις , ἰσότιμος καί ὁ ποσός καί ὁ ποιέω ὑπόκειμαι , ποιός μέν μή ὁ τυγχάνω παραλαμβάνω ἀλλά ὁρίζω τίς , ποσός δέ ὁ τυγχάνω ; ὁρίζω ἄρα καί ὁ ποσός ὁ ὁ εἶδος ὑπόκειμαι . εἰμί ἄρα τις μικρός σάρξ καί μικρός ὕδωρ , ὅς ἐν μικρός μέγεθος οὐ εἄν συνίστημι ὁ εἶδος οὗτος . καί οὗτος εἰκότως · εἰμί γάρ ὁ γίγνομαι σάρξ πάσχω τίς ὑπό ὁ ποιέω , εὔλογος ὥσπερ ὁ διαιρέω οὖον κατά ὁ τυγχάνω εἰμί μέγεθος διαιρέω ἄν , ἀλλά ἐκφεύγω ὁ διαιρέω διά μικρότης , ἄν ὁ δύναμις διαιρετός εἰμί , οὗτος καί ὁ πείθω τίς κατά ποιότης οὐ ὁπηλίκος ὑπάρχω πάσχω , ἀλλά ἐκφεύγω διά μικρότης ὁ πάθος , μή πάσχω δέ οὖον δέχομαι ὁ εἶδος ὁ ποιέω δηλονότι . πρός οὗτος ἀπορέω ἐγώ ὁ ἀπό ὁ μάθημα . εἰμί δίδωμι , φημί , ὁ δίδωμι εὐθύς δίχα διαιρέω , ἐπεί πᾶς μέγεθος ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός , δηλονότι καί ὅς φημί μικρός σάρξ διαιρέω ἄν δίχα . ὁ οὖν διά - ῥέω πότερος σαρκίον εἰμί ἢ οὖον ; εἰμί μέν οὖν σαρκίον , εἰμί ἄρα λαμβάνω ὁ δίδωμι μικρός σάρξ καί οὐ ἐκεῖνος εἰμί ὁ μικρός , εἰμί δέ ὁ διά - ῥέω μή εἰμί σαρκίον , πῶς συντίθημι πάλιν σάρξ ποιέω ; καί εἰμί ὁμοιομερής ὁ σάρξ , δηλονότι καί ὁ μέρος οὗτος σάρξ ἄν ἄγω . εἰμί c 4r ἄρα πᾶς ὁ λαμβάνω σάρξ μικρός λαμβάνω , ἐπεί καί πᾶς σάρξ ὁμοιομερής . πρός αὐτός φημί ὅτι ὁ σάρξ εἰμί λαμβάνω καί ὡς εἶδος τίς εἰμί ] καί ὡς μέγεθος · ὡς μέν οὖν μέγεθος εἰμί ὁ σάρξ ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός διό οὐδέ εἰμί λαμβάνω μικρός μέγεθος ) , ὡς μέντοι εἶδος τίς εἰμί οὐκέτι δυνατός ἐπί ἤπειρος διαιρέω , ἀλλά πάντως κατάληξις εἰς τις μικρός σάρξ , ὅς ἐάν διαιρέω , εὐθύς ἅμα ὁ διαίρεσις ὁ ὁ σάρξ φθείρω εἶδος . ὥσπερ γάρ ὁ ἄνθρωπος εἰμί λαμβάνω καί ως ἄνθρωπος καί ὡς μέγεθος , καί ὡς μέν μέγεθος ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός καί ἀεί εἰς ὁμοειδής μέγεθος λέγω ὁ τομή ] , ἐάν μέντοι διαιρέω ὡς ἄνθρωπος εἰς κεφαλή καί πούς , ἅμα ὁ διαίρεσις φθείρω ὁ ὁ ἄνθρωπος εἶδος καί οὔτε ἐν ὁ ὅλος εἰμί οὐδέ γάρ εἰμί ὁ ὅλος ) οὔτε ἐν τις ὁ μέρος ἄτομος γάρ ὁ ἄνθρωπος ) , οὗτος λέγω καί ἐάν ὁ μικρός σάρξ διαιρέω , εὐθύς ὁ τομή φθείρω ὁ εἶδος · ἄτομος γάρ ὁ μικρός σάρξ , καί ὁ τέμνω μόριον μέγεθος μέν εἰμί σάρξ δέ οὖον . καί ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ἐν μυριάκις συντίθημι ὁ μόριον , οὐκέτι ποιέω ἄνθρωπος , διότι οὖον μόνος ὁ σύνθεσις δεῖ ὁ μέρος , ἀλλά καί ὁ ἐπιστατέω φύσις καί ἐπιτίθημι ὁ εἶδος , οὗτος λέγω καί ἐπί ὁ ὁμοιομερής ὅτι κἀν μυριάκις συντίθημι ὁ μόριον ὁ τέμνω σάρξ , οὐκέτι ποιέω σάρξ ὁ φύσις μή ἐνυπάρχω . ὡς γάρ ὁ ξύλον πᾶς σωρεύω ἐκ ὅς ὁ ναῦς οὐ ἄν γίγνομαι ναῦς , καί ὁ ξύλον καί λίθος πᾶς ἐκ ὅς ὁ οἰκίον # x003E ; οὐ ἄν γίγνομαι μή ὁ τέχνη ἐπιστατέω , οὗτος ὁ μόριον ὁ σάρξ συντίθημι , οὐ ἄν γίγνομαι σάρξ μή ἐπιστατέω ὁ φύσις . ὁμοιομερής δέ καί ὁ μικρός σάρξ , ἀλλά ἐν ὅσος σῴζω ὁ ὁλότης · τότε γάρ καί ὁ ὁ σάρξ εἶδος σῴζω . τότε οὖν ὁ δύναμις λαμβάνω μέρος σάρξ , ἐπεί καί ὁ ὅλος , ἐπάν δέ διαιρέω οὐκέτι . ὥστε διά πᾶς δείκνυμι ὅτι εἰμί μικρός σάρξ , καί οὗτος ἀκόλουθος ὁ πρόοδος ὁ πρᾶγμα συμβαίνω . ὁ μέν γάρ εἰμί ὁ εἰμί γενικός καί κοινός ἐπί πᾶς ὁ εἰμί ἐκτείνω , οἷος ὁ ὅς καί ὁ εἷς ( οὐδείς γάρ εἰμί ὅς μή ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί μετέχω ) , ὁ δέ ἄτομος καλέω εἶδος στενόω ὁ κατηγορία διά ὁ μερικός ὡς ἐν εἶδος εἰμί , καί οὔτε ἐπί πλείων εἰμί κατηγορέω ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ἐπί μόνος ἄνθρωπος , ὁ δέ ἵππος ἐπί ἵππος ) , οὔτε ἐπί οὖν κατγορεω ὡς τυγχάνω ἔχω · οὔτε γάρ ὁ νεκρός ἄνθρωπος ἄνθρωπος , οὔτε ὁ μόριον ὁ ἄνθρωπος ἔτι ἄνθρωπος . σάρξ δέ καί ὀστέον καί ὁ ὁμοιομερής μέσος τάξις ἔχω ἐπί μικρός μέν εἰμί ἢ ὁ εἰμί καί ὁ εἷς , ἐπί πλείων δέ ἢ ὁ ἄτομος εἶδος · σάρξ μέν γάρ καί ὀστέον καί ἐπί ἵππος καί ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον κατηγορέω καί ἐπί ὁ μόριον αὐτός , οὐκέτι μέντοι καί ἐπί ὁ μόριον ὁ μικρός σάρξ ἢ ὁ ὀστέον , ὅταν διαιρέω . τότε γάρ σάρξ μέν ἢ ὀστέον οὐκέτι ἄν αὐτός κατηγορέω , ὁ μέντοι εἷς καί ὁ ὅς οὐδείς κακός . εἰμί γάρ καί μή σάρξ εἰμί ὁ μόριον ὁ μικρός σάρξ , ἀλλά οὖν εἰμί εἰμί · μέγεθος γάρ εἰμί καί σῶμα . Δεύτερος ἀξίωμα λαμβάνω ὅτι πᾶς σῶμα περαίνω μετρέω ὑπό σῶμα περαίνω , ὁ μείζων ὑπό ὁ μικρός · οἷος ὁ εκατονταπηχυαιω μετρέω καί ὁ δεκαπηχυαῖος δέκα καί ὁ πηχυαῖος ἑκατοντάκις · ἀλλά μήv καί ὁ δακτυλιαῖος , καί ἀπλόος εἶπον πᾶς περαίνω μικρός ὁ μείζων μετρέω . οὗτος προλαμβάνω δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος πᾶς ἐν πᾶς ἵημι καί ὁ ἔκκρισις ἐπί ἤπειρος γίγνομαι . καί εἰμί πρῶτος μέν ἐπιχείρημα πραγματειώδης , ἀπό δέ ὁ ἀρχή δύο , οὗτος · εἰμί ἐκ ὅδε , φημί , ὁ ὁμοιομέρεια ὁ ὕδωρ ἐξάγω ὁμοιομέρεια σάρξ καί πάλιν ἄλλος καί πάλιν ἄλλος καί ἄλλος , ἐπεί περαίνω εἰμί ὁ ἐν ὁ ὕδωρ σάρξ ὁ μέγεθος ( ἐπεί καί ὁ ὁμοιομέρεια ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ οεπερασμένη εἰμί ὁ μέγεθος ) , πᾶς δέ περαίνω περαίνω ἀεί τίνω ἀφαιρέω καταδαανᾶται , ἀνάγκη πᾶς ἀεί ἀφαιρέω ἐκ ὁ σάρξ ὁ ἐν ὁ ὕδωρ σαρκίον τις καταδαπανάω αὐτός . οὖον γάρ δή διά ὁ ἐπί ἤπειρος εἰμί ὁ μέγεθος διαιρετός , ἀεί διαιρέω ὁ ἐν ὁ ὕδωρ σάρξ εἰς μικρός καί ὦ οἷος διχοτομέω οὐ ἔκλειψις · ἄν γάρ ἀεί διχοτομέω , ἥκω πάντως εἰς ὁ μικρός ὁ σάρξ μέγεθος ( δείκνυμι γάρ ὅτι εἰμί τις μικρός σάρξ ) , εἰμί δέ ἥκω εἰς ὁ μικρός ὁ σάρξ μέγεθος τέμνω ὁ ἐν ὁ ὕδωρ σάρξ , δῆλος ὅτι ἀφαιρέω ἐκεῖνος οὐκέτι ἐκκρίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος σάρξ , εἰμί δέ οὗτος , οὐκέτι πᾶς ἐν πᾶς ἔνειμι οὐδέ ἔπος ἤπειρος ὁ ἔκκρισις . καί οὐδείς ἐγώ διαφέρω κἀν ὁ ἐκκρίνω σάρξ οὐ εἰμί καθαρός , ἀλλά μείγνυμι ἕτερος ὁμοιομέρεια · ἄν γάρ μή καθαρός ἔξειμι , ἐπεί ἔχω ὁ ὑπόθεσις ἐπί ἤπειρος γίγνομαι ὁ ἔκκρισις , ἀνάγκη πᾶς , ἄν ὁ ἀεί ἐκκρίνω σαρκίον μικρός ἵημι , καταδαπανάω ὁ ὅλος σάρξ ὁ · ἐν ὁ ὕδωρ διά ὁ δύο ἀξίωμα ὁ λέγω μετρέω ὁ περαίνω ὑπό ὁ περαίνω · εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἐπί ἤπειρος ὁ ἔκκρισις . δύο οὖν ἀνάγκη ἕτερος , ἢ ἐπιλείπω ὁ ἔκκρισις ὁ σάρξ , ὡς ὁ λόγος ἀποδείκνυμι , ἢ εἰμί ἐπί ἤπειρος ἐκκρίνω ἐκ ὁ ὕδωρ σαρκίον , ἐπεί ὁρίζω ὁ μικρός ὁ σάρξ μέγεθος , ἀνάγκη ἴσος ἤπειρος ἐν περαίνω μέγεθος ὑπάρχω , ὅσπερ ἀδύνατος . αὐτός γάρ εἰμί εἶπον ἐν περαίνω ὁ ἤπειρος ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐκ ἤπειρος συνίστημι ἄπειρος2 εἰμί . tριος ἐπιχείρημα ἕτερος τίθημι τοιοῦτος . εἰμί ὁρίζω ὁ ποσός ὁ σάρξ ἐπί τε ὁ μείζων ἐπί τε ὁ μικρός , ἀδύνατος ἐκ ὁ μικρός σάρξ ἐκκρίνω ἕτερος τίς · πᾶς γάρ σῶμα περαίνω ἀφαιρέω τις μικρός γίγνομαι , ἐπεί πᾶς περαίνω ὑπό πᾶς μικρός περαίνω καταμετρέω . ὥστε εἰμί ἐκ ὁ μικρός σάρξ ἐκκρίνω c 4v τίς , εἰμί μικρός ὁ μικρός , ὅσπερ ἀδύνατος . οὐ ἄρα πᾶς ἐν πᾶς . Τέταρτος ἐπιχείρημα . εἰμί πᾶς ἐν πᾶς , φημί , ἐπί ἤπειρος δέ καί ὁ ἔκκρισις , ἐν ἕκαστος ὁμοιομέρεια εἰμί σάρξ ἤπειρος καί ὀστέον ἤπειρος καί πᾶς ἁπλόος , καί πάλιν ἐν ἕκαστος σάρξ ὁ ἐν ὁ ὁμοιομέρεια ἢ αἷμα ἢ ἄλλος τις πάλιν πᾶς ἤπειρος εἰμί , καί πάλιν ἐν ἕκαστος ἐκεῖνος ἤπειρος · ὥστε ἐν ἕκαστος ὁμοιομέρεια ἀπειράκις εἰμί ὁ ἤπειρος · ὅς τίς ἄν καταγέλαστος , ἐν ὁ μικρός σάρξ ἀπειράκις ἤπειρος εἰμί σῶμα καί πλῆθος καί μέγεθος ; πλῆθος μέν διότι διαιρέω ἀπό ἀλλήλων μόνος ἅπτω , μέγεθος δέ ὅτι ὁ ἐκ ἤπειρος σύγκειμαι ἄπειμι · ἀντίμοιρος εἰμί . οὖον μόνος δέ ἕκαστος ὁμοιομέρεια ἀπειράκις ἤπειρος περιέχω , καί ὁ τόπος ἀπειράκις ἤπειρος εἰμί · διαιρέω γάρ εἰμί ἀπό ἀλλήλων ὅσος μή ἐνυπάρχω , ἀλλά φθάνω διακρίνω , καί οὗτος δέ ἄπειρος ἄσις · ὥστε καί ὁ περιέχω αὐτός τόπος ἤπειρος , καί ὁ μεταξύ ὅς διείργω . ἀπειράκις οὖν ὁ ἤπειρος ἀπειράκις εἰσφέρω , ὅσπερ εἰμί καταγέλαστος . Πέμπτος , ὅτι ἀνόητος , φημί , εἰμί ὁ Ἀναξαγόρας νόος · εἰμί γάρ βοῦς - λεται μέν πᾶς διακρίνω καί κατά ὁ ποσός καί κατά ὁ ποιός , ἵνα μήτε ὁ διάφορος ὁμοιομέρεια ἐν ἀλλήλων εἰμί οἷος σάρξ ὀστέον καί ὁ λοιπός ) , μήτε ὁ ὁ εἶδος μέν ὁ αὐτός ἀριθμός δέ διάφορος οἷος ὁ ὁ σάρξ ὁμοιομέρεια ) , οὗτος δέ οὖον δύναμαι διά τε ὁ ἐπί ἤπειρος εἰμί μέγεθος διαιρετός καί διά ὁ μή οἷος τε ποτός ὁ · διάφορος ὁμοιόω Ῥείη εἰλικρινής εἰμί , ἀνόητος εἄν εἰμί ὁ νόος ὁ ἀδύνατος ἐπιχειρέω . ὁ δέ μήποτε , φημί , διακρίνω ὁ πρᾶγμα , ὀρθῶς μέν λέγω παρά Ἀναξαγόρας , οὐ οἶδα δέ · εἰμί γάρ ἐν ὁ εἰμί καί ὁ συμβαίνω - κότα καί ὁ ἔχω , ὅστις οὐδέποτε χωρίζω δύναμαι ὁ ὑπόκειμαι . εἰμί τοίνυν πᾶς βούλομαι χωρίζω ὁ νόος , δηλονότι καί ὁ συμβεβηκός καί ὁ ἔχω · οὗτος δέ ἀδύνατος χωρίζω · ἀνόητος ἄρα ὁ ἀνόητος ζητέω ὁ νόος . κακῶς δέ λαμβάνω , φημί , καί ὁ ἐκ ὁ ὁμοειδής γίγνομαι ὁ γίγνομαι . εἰμί μέν γάρ , φημί , ὡς ἐκ ὁ ὁμοειδής γίγνομαι ὁ γίγνομαι · γίγνομαι γάρ πηλός ἐκ πηλός ὁμοειδής , μείζων ἐκ ὁ σμικρός , γίγνομαι δέ καί ἐκ ἀνομοειδής , ἐκ ὕδωρ καί γῆ , καί οἰκίον δέ ἐκ πλίνθος καί ξύλον ἀνομοειδής εἰμί γίγνομαι . ὥστε κακῶς λαμβάνω ὁ γίγνομαι ἐκ ὁμοειδής πάντως γίγνομαι . καί οὐ ἐπί τεχνητός μόνος , ἀλλά καί ἐπί φυσικός οὗτος ὁράω · ἐκ γάρ ξύλον πῦρ καί ἐκ ὕδωρ ἀήρ καί ἐκ ὁ σήπω σῶμα διάφορος γίγνομαι ζῷον , οὖον μόνος ἐκ ἔμψυχος , ἀλλά καί ἐκ ἄψυχος . οὗτος εἶπον , φημί ὅτι εἰμί δυνατός ὁ αὐτός ἐκ ἤπειρος καί ἐκ περαίνω γεννάω , καλός ὁ ἐκ περαίνω γεννάω ἢ ἐκ ἤπειρος · ὁ γάρ ἤπειρος ἄγνωστος . ὥστε ἀγαθός ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀναξαγόρας , ὅσος ἐπί οὗτος , περαίνω ὑποτίθημι ὁ ἀρχή . εἰμί δή ὁ μέν ἤπειρος ὅς ἤπειρος ἄγνωστος . ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα χείρημα ὁ ἐντρεπτικός . ὁ ἤπειρος ἢ ὁ ποσός εἰμί ἤπειρος , ἢ ὁ ποιός . καί ὁ μέν κατά ποιός ἤπειρος πάντως καί κατά ποσός · εἰμί γάρ εἶδος ἄγω ἤπειρος , ἀνάγκη καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ἤπειρος εἰμί . εἰμί δέ ὁ ἀριθμός εἰμί ὁ ἤπειρος , οὐκέτι ἕπω ὁ καί ὁ εἶδος ἤπειρος εἰμί · δυνατός γάρ ὑποτίθημι ἤπειρος μέν ὁ ἀριθμός ὁ ὑπόκειμαι , ὁμοειδής δέ πᾶς . ὡς ἄν οὖν ἔχω ὁ ἤπειρος , οὕτως ἔχω καί ὁ ἄγνωστος . εἰμί μέν οὖν ἤπειρος ὁ ἀριθμός ὁ δέ εὐθύς περαίνω ὑποτίθημι , ἐκ ποῖος μέν ἀρχή εἰμί ὁ πρᾶγμα δυνατός γιγνώσκω , ἐκ πόσος δέ οὐκέτι · ἐπεί δέ καί ἀκή ὁ ποσός καί κατά ὁ ποιός ἤπειρος ὑποτίθημι ὁ ἀρχή ὁ Ἀναξαγόρας , δῆλος ὅτι παντελῶς ἄγνωστος ὁ ἀρχή . ὁ δέ ἀρχή ἄγνωστος εἰμί καί ὁ ἐκ αὐτός ἄγνωστος · τότε γάρ γιγνώσκω ὁ σύνθετος , ὅταν γιγνώσκω ἐκ πόσος καί ποῖος ἀρχή σύγκειμαι . p . 187b13 ἔτι δέ ἀνάγκη , ὅς ὁ μόριον ἐνδέχομαι ὁπηλίκος εἰμί κατά μέγεθος καί μικρότης , καί αὐτός ἐνδέχομαι . ὁ πρῶτος ὁ λῆμμα , ὅτι ὁρίζω ὁ σάρξ καί ὁ λοιπός εἶδος ὁ μέγεθος ἐπί τε ὁ μείζων ἐπί τε ὁ μικρός , καί οὔτε ἐπί ἤπειρος ὦ αὐξάνω , οὔτε ἐπί ἤπειρος μειόω . κατασκευάζω δέ οὗτος ἐκ ὁ ὅλος , λέγω δέ ὁ συντίθημι , ὅς μόριον εἰμί ὁ ὁμοιομερής , κατασκευάζω δέ διά ὁ δύο ὁ ὑποθετικός . εἰμί δέ ὁ συλλογισμός οὗτος · εἰμί ὁ μόριον ἐνδέχομαι ἐπί ἤπειρος αὐξάνω καί μειόω , καί ὁ ὅλος ἄν ἐνδέχομαι ἐπί ἤπειρος αὐξάνω καί μειόω ἐκ ὁ μέρος γάρ ὁ ὅλος σύγκειμαι · οὐδέ γάρ αὐξάνω ἢ μειόω δυνατός ὁ ὅλος , ὁ μέρος μή αὐξάνω ἢ μειόω ) , ἀλλά μήv ὁ ὅλος ἀδύνατος ἐπί ἤπειρος αὐξάνω καί μειόω , καί ὁ μόριον ἄρα . ὥστε ἵστημι ὁ ποσός ὁ μόριον ἐπί τε ὁ μείζων ἐπί τε ὁ μικρός . εἰμί ἄρα τις μικρός σάρξ καί ὀστέον , ὥσπερ οὖν καί μέγας . ἀλλά ἴσως ἀντιλέγω τις ὁ συνάπτω ὁ ὑπέρ Ἀναξαγόρας λόγος ποιέω , ὅτι οὐ ἀνάγκη , εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ ὁ ὄμνυμι - μέρος γίγνομαι μείωσις , ἤδη καί ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν ἐπί ἤπειρος μειόω - ἕπομαι · εἰμί μέν γάρ εἷς εἰμί ἐν ἕκαστος ζῷον σάρξ ὁμοιομέρεια ἢ ὀστέον ἢ αἷμα , εὔλογος εἰμί , ὡς εἄν αὐξάνω ἢ μειόω ὁ μόριον , οὕτως αὐξάνω καί μειόω καί ὁ ὅλος , νῦν δέ οὐ οὕτως ἔχω , ἀλλά πλείων ὁμοιομέρεια συνέρχομαι σάρξ ἢ ὀστέον ἢ ὁ λοιπός , οὗτος ποιέω ὁ ὁ ζῷον σάρξ καί ὁ ὀστέον . οὐ ἀνάγκη οὖν συμμειόομαι ὁ ὁμοιομέρεια ὁ ὁ ( ante καί ) om . Κ 3 . 4 ὡς δέ ἄν ( om . ἐν ) Κ 5 ὁ εἶδος δέ Mt 6 ἐπεί δέ t 6 . 7 κατά ( om . ὁ ) ποσός primitus omiserat Κ qui mox κτάομαι ποιός 8 οὖον - σός ἄγνωστος Μt 10 ἐκ ποῖος καί πόσος ἀρχή σύγκειμαι Κ 11 δέ LKM : δέ εἰμί t Aristotelcs ( at cod . E pr . δ * δέ ? ] , rec . δέ εἄν ) 11 . 12 ἐνδέχομαι – ἐνδέχομαι om . Κ ζῷον . δυνατός γάρ πολύς ὁμοιομέρεια , κἀν μικρός εἰμί , συντίθημι ὁ ὁ ζῷον σῶμα , ὥσπερ φέρω εἶπον ὁ μέν λίθος , ἐκ ὅς ὁ οἰκίον , δυνατός ἐπί ἤπειρος μειόω , οὐκέτι μέντοι καί ὁ οἰκίον , διότι ἐκ πλείων καί οὐ ἐκ εἷς λίθος σύγκειμαι · σύγκειμαι γοῦν ὁ αὐτός ποτέ μέν ἐκ μικρός , εἰμί μείζων ἄγω , ποτέ δέ ἐκ πλείων , εἰμί ἑλάτ|τονες ἄγω . ἀλλά εἰμί καί οὗτος οὕτως ἔχω , πάντως ὁρίζω ὁ ποσός ὁ ὁμοιομέρεια ἐκ ὅς ὁ ὁ ἄνθρωπος σάρξ σύγκειμαι . εἰμί οὖν πέντε τις ὁμοιομέρεια σάρξ . οὗτος οὖν πότερος ἐπί ἤπειρος μειόω ἢ οὖον ; εἰμί μέν οὖν ἔπος ἤπειρος μειόω , ἥκω πάντως εἰς τίς μέγεθος , ἐν ὅς ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος σάρξ , οἷος ἐν δακτυλιαῖος ἢ ἐν κέγχρος μέγεθος · ὥστε εἰμί ἀδύνατος ὁ ἄνθρωπος ἐπί τοσοῦτος μειόω , δῆλος ὅτι καί ὁ ὁ σάρξ ὁμοιομέρεια , ὥστε πάλιν εἰς ὁ αὐτός περιάγω ὁ λόγος . εἰμί δέ τις εἶπον ὅτι ἀλλά ὁ μέν ὁμοιομέρεια φύω ἐπί ἤπειρος μειόω , ὁ δέ συντίθημι οἷος ὁ ἄνθρωπος οὖον φύω σῴζω ἐπί πολύς μειόω ὁ ὁμοιομέρεια · ἐπεί καί κατά σύ ὁ σάρξ δηλονότι καί ἐν μικρός πολύς μέγεθος δύναμαι συνίστημι , εἴπερ ὁ ὁ ἄνθρωπος σάρξ εἰμί οἷος εἰμί ὅς τε ὁ παιδίον καί ὁ ἔμβρυον , ὅμως ἐν ὁ τέλειος ζῷον οὖον φθάνω πολύς τίς μειόω πρίν φθείρω ὁ ζῷον . οὕτως εἰμί καί ἐπί ἤπειρος ὁ ὁμοιομέρεια τέμνω , ἀλλά οὖον ὁ ὅλος ζῷον φύω ἐν ὁ ὁπωσοῦν ἔχω ὁμοιομέρεια συνίστημι ἀλλά οὗτος ὁ λόγος οὖον σῴζω εἰμί ὁ Ἀναξαγόρειος ὑπόθεσις , ὅς λέγω οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ συντίθημι καί ὁ ὅλος ἢ ὁ συνδρομή ὁ ὁμοιομέρεια . ἐγώ μέν γάρ ὁ λέγω ὅτι ὁ τοιόσδε ὁ στοιχεῖον σύνθεσις καί κρᾶσις ἔξωθεν ἐπιγίγνομαι ὁ εἶδος ἕτερος εἰμί παρά ὁ ὑπόκειμαι , εὔλογος οὗτος ἕπω οὖον γάρ ὁπωσοῦν ἔχω ὁ ὁμοιομέρεια φύω ὁ εἶδος ἐπιγίγνομαι ) , Ἀναξαγόρας δέ μηδείς ἕτερος ἐπιγίγνομαι ἔξωθεν λέγω παρά ὁ ὁμοιομερής , ἀλλά πάντως ἐν ὁ ἁπλόος εἰμί ὁ ὁμοιομέρεια ( καί γάρ καί ὀφθαλμός , φέρω ὁ διάφορος χιτών καί θρίξ καί αὐτός ὁ χρῶμα καί πᾶς ὁ ἐν ὁ σύνθετος ποιότης ὑπάρχω ἐν ὁ ἁπλόος ) , εὔλογος ὁ ἕπω πάντως ὁ ὁ ὁμοιομέρεια μειόω καί ὁ ὅλος συμμειόομαι . διά τίς γάρ <ούχ> ὥσπερ πλείων ἢ μείζων ὁμοιομέρεια ὀφθαλμός ποιέω ὁ μέγας ὀφθαλμός , οὗτος καί μικρός ; ὥστε ἀναγκαῖος ἀληθής εἄν εἰμί ὁ συνάπτω , ὅσος ἐπί ὁ Ἀναξαγόρας ὑπόθεσις . τίς ποτός δέ εἰμί ὅλως ὁ λέγω ὁ ἄνθρωπος σάρξ ἐκ πλείων συνίστημι σαρκίον ; διά τίς γάρ καί ὁ πλείων οὗτος σαρκίον ἕκαστος οὐ ἐκ πλείων συνίστημι , εἰμί γε ἐπί ἤπειρος ὁ ὁμοιομέρεια ὁ τομή ; ὥστε ἢ οὐδέ εἰμί ὅλως εἷς τις ὁμοιομέρεια ἢ καί ὁ ὁ ἄνθρωπος σάρξ εἷς . συμβαίνω - σέτα δέ ἐκεῖνος γελοῖος εἰμί , ὁ μέν ὁ ἐλέφας σάρξ ἐκ μικρός σαρκίον σύγκειμαι , ὁ δέ ὁ κώνωψ ἐκ πλείων · οὐδείς γάρ ἔτι διαφέρω ὁ ἐκ πλείων ἢ μικρός λέγω ἀόριστος ὁ μέγεθος ὁ ἀρχή ὅς ὑπάρχω καί ἐπί ὁ μείζων καί ἐπί ὁ μικρός . p . 187b15 λέγω δέ ὁ τοιοῦτος τίς μόριον , εἰς ὅς ενυπαχω διαιρέω ὁ ὅλος . διττός ὁ ἐνυπάρχω δυνατός ἐκλαμβάνω , ἢ ὡς πρός ὁ μέρος ἢ ὡς πρός ὁ ὅλος . πρός ὁ μέρος μέν οὕτως · μόριον δέ , φημί , οὗτος λέγω ὅστις καί μετά ὁ ἐκ ὁ ὅλος διαίρεσις ὑφίστημι καί οὖον φθείρω · ἀεί γάρ ἀπόρροια τις ἐκ ὁ σῶμα γίγνομαι . ὁ οὖν ἀπορρέω σῶμα καί μετά ὁ ἐκ ὁ ὅλος διαίρεσις δύναμαι καί κατά ἑαυτοῦ ὑπο - ἵστημι . εἰμί δέ ὁ ἐνυπάρχω πρός ὁ ὅλος ἀκούω · οὗτος μόριον , φημί , λέγω οὗτος ὅς καί διαιρέω ἐκ ὁ ὅλος οὐδείς κακός σῴζω ὁ ὅλος , τοιοῦτος δέ εἰμί , ὡς εἶπον , ὁ ἀεί ἐκ ἐγώ ἀπορρέω σῶμα . ὁ μέν οὖν νόος οὗτος , προστίθημι δέ οὗτος , ἐπεί εἶπον " ὅς ὁ μόριον ἐν - δέχομαι ὁπηλίκος εἰμί " , ἵνα μή τις ὑπολαμβάνω μόριον αὐτός λέγω ὁ ὅλος ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος . διά οὗτος φημί ὅτι οὗτος λέγω ὁ μόριον ὅστις καί μετά ὁ διαίρεσις ὁ ἐκ ὁ ὅλος κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι , ἤγουν διαιρέω οὖον φθείρω ὁ ὅλος , ὅς οὐδέτερος ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη ὑπάρχω · χωρίζω γάρ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος οὔτε ὁ ὅλος σῴζω εἰμί , οὔτε κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι δύναμαι . οὗτος δέ οὐδέ μόριον εἰμί ὁ σύνθετος , ὦ ἀλλά στοιχεῖον , διό οὐδέ διαιρέω ἄν λέγω αὐτός · διαίρεσις μέν γάρ ἐπί ὁ μόριον λέγω , ἀνάλυσις δέ ἐπί ὁ στοιχεῖον . σάρξ δέ καί ὁ τοιοῦτος μόριον ζῷον , καί ὁ καρπός ὁ φυτός . ὥσπερ γάρ ὁ ζῷον ἀνομοιομερής εἰμί , οὗτος δή καί ὁ φυτός · μόριον γάρ ὁ φυτός πρέμνος φλοιός κλάδος φύλλον καρπός ἐντεριώνη καί εἰμί τίς τοιοῦτος , ὅσπερ ἑτεροειδής εἰμί , πρός ἑαυτοῦ δέ ἕκαστος ὁμοιομερής . p . 187b22 ἔτι εἰμί πᾶς μέν ἐν-ὑπάρχω ὁ τοιοῦτος ἐν ἀλλήλων . ὁ πρῶτος ὁ ἐπιχείρημα βούλομαι ἐκτίθημι , εἶτα εἶπον ὁ Ἀναξαγόρας ὑπόθεσις , πρίν συνάγω ὁ ἕπω τίθημι . ὁ δύο ἀξίωμα , ἐπεί διά ἀμφότερος ὁ πρῶτος συμπεραίνω ἐπιχείρημα . ἅπας δέ σῶμα , φημί , περαίνω ἀναιρέω ὑπό σῶμα Πέπε - ῥαίνω . ὁ δέ ἀναιρέω ἀντί ὁ καταμετρέω · ὁ γάρ μετρέω ἴσος ἀεί ὁ μέτρον ἀφαιρέω ἐπεῖπον καί καταδαπανάω . p . 187b29 í καί ἄημι εἰμί μικρός ὁ ἐκκρίνω , ἀλλά ὅμως οὐ ὑπερβάλλω μέγεθος τίς ὁ μικρότης . | ἵνα μή τις εἶπον ὅτι οὐ ἀνάγκη ἀεί ἀφαιρέω σαρκίον ἐκλείπω ὁ ἐν ὁ ὕδωρ σάρξ εἰμί μέν γάρ ἴσος ἀεί ἀφαιρέω , ὁ εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί ὑπολείπω διά ὁ μετρέω ὁ περαίνω ὑπό ὁ περαίνω , νῦν δέ ὁ ἀφαιρέω ἀεί ἐλαχύς εἰμί · ὥστε οὐ ἀνάγκη ἐπιλείπω , διότι ὁ συνεχής ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός ) , διά οὗτος οὖν φημί ὁ ἀρι - στοτελεω , ὅτι εἰμί καί ἀεί μικρός ἀφαιρέω , ἀλλά οὖν πάντως τις μέγεθος οὐ ὑπερέχω ὁ ἐκκρίνω κατά μικρότης . ἐπεί ἐν ὁρίζω ὁ ποσός ὁ σάρξ , οὐ ὑπερέχω δηλονότι κατά ὁ μικρός ὁ μικρός σάρξ ὁ ἐκκρίνω , ἀλλά ἵστημι ὁ τομή ἐν ὁ μικρός σάρξ . πᾶς οὖν ἀνάγκη τοιοῦτος ἀεί , λέγω δή ὁ μικρός σαρκίον , ἐκκρίνω καταδαπανάω ὁ ὅλος , ἐπεί ὁ περαίνω ἀναιρέω ὑπό ὁ περαίνω , ἢ εἰμί μή οὗτος , ἴσος περαίνω ἤπειρος ὁ ἀριθμός ἔνειμι ἐν ὁ περαίνω , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ οὖν οὐ ὑπερέχω ἐγώ - γίγνομαι τίς ὁ μικρότης ἀντί ὁ οὖον πᾶς μέγεθος μικρός ὁ ἐκκρίνω δυνατός ἐκκρίνω , κἀν ἀεί μικρός ἐκκρίνω · εἰμί γάρ τίς ὁ ὁ μικρός σάρξ μέγεθος , ὅς μικρός ἀδύνατος ἐκκρίνω . p . 187b35 πρός δέ οὗτος , εἰμί ἅπας σῶμα ἀφαιρέω τις μικρός ἀνάγκη γίγνομαι . ἕτερος ἐπιχείρημα ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἀρχή , ὅτι εἰμί ὁρίζω ὁ σάρξ ὁ ποσός , ἀδύνατος ἐκ ὁ μικρός ἐκκρίνω τίς · εἰμί γάρ εκκριυποθεσις τίθημι τίς ἐκ αὐτός , γίγνομαι μικρός ὁ μικρός σααός , ὅσπερ ἀδύνατος , οὗτος δέ διότι ἅπας σῶμα ἀφαιρέω τις μικρός γίγνομαι , οὗτος δέ διότι πᾶς περαίνω καταμετρέω ὑπό πᾶς πεπερασμένος . p . 188a2 ἔτι δέ ἐν ὁ ἤπειρος σῶμα ἐνυπάρχω ἄν ἤδη σάρξ ἤπειρος . Τέταρτος οὗτος , ὅτι συμβαίνω ἐν ἕκαστος ὁμοιομέρεια ἤπειρος εἰμί , καί πάλιν ἐν ἕκαστος ὁ ἤπειρος ἄλλος ἤπειρος ἐνυπάρχω , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος , ἀπειράκις ὁ ἤπειρος εἰμί . p . 188a3 χωρίζω μέντοι ἀπό ἀλλ' ἁλίσκομαι , οὐδείς μέντοι κακός εἰμί , καί ἤπειρος ἕκαστος . χωρίζω εἶπον ἀντί ὁ κατά ἐνέργεια καί ὁ τόπος διά - κρίνω , οὐ ὥσπερ ἐν ὁ ὕλη δύναμις λέγω πᾶς ἐν-ὑπάρχω οὖον γάρ οὕτως λέγω ὁ Ἀναξαγόρας πᾶς ἐν ἀλλήλων ὑπάρχω , ὥσπερ λέγω ὁ ὕλη πᾶς εἰμί δύναμις ) , ἀλλά ὥσπερ ἐν ἐν πανσπερμία πᾶς ἐν-ὑπάρχω κριθή καί σῖτος καί ὁ λοιπάς ὁ σπέρμα ἐνέργεια εἰμί . καί ἐνυπάρχω οὖν , φημί , ἐν ἕκαστος ὁμοιομέρεια ἤπειρος σῶμα , καί οὐδείς κακός ἕκαστος ὁ ἐνυπάρχω καί αὐτός ἄπειρος2 εἰμί · εἰμί γάρ καί ἐν ἐκεῖνος ἤπειρος . p . 188a5 ὁ δέ μηδέποτε διακρίνω . ὅτι2 ἀνόητος ὁ κατά Ἀναξαγόρας νόος ὁ ἀδύνατος ἐπιχειρέω , εἴπερ ἐθέλω μέν αὐτός διακρίνω πᾶς , οὗτος δέ γίγνομαι ἀδύνατος . ἀλλά ὁ μηδέποτε διακρίνω πᾶς , εἰμί καί ἀγνοέω λέγω ὁ Ἀναξαγόρας , ἀλλά οὖν ὀρθῶς λέγω · αὐτός μέν γάρ ὁ σῶμα λέγω μηδέ . ποτός ἀπό ἀλλήλων διακρίνω , ἤτοι καί ὁ πάθος καί ὁ ἔχω , οὖον διά ὁ μή φύσις ἔχω κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι , ἀλλά διά ὁ ὁ μῖξις μή δύναμαι εἰλικρινής χωρίζω ὁ μείγνυμι , ὥσπερ εἰμί τις καί ὁ οινομος - λιτός εἶπον μή ἐνδέχομαι ὁ οἶνος καί ὁ μέλι χωρίζω . εἰμί οὖν εἰμί ἐν ὁ πᾶς καί ὁ πάθος καί ὁ ἔχω ὅσπερ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι οὖον Πέτι φυκε , ζητέω δέ καί οὗτος χωρίζω ὁ νόος , ἐπεί πᾶς βούλομαι διακρίνω , ἀνόητος ἄν εἰμί ὁ ἀδύνατος ἐπιχειρέω . p . 188 a 7 ἐάν διακρίνω , εἰμί τίς λευκός καί ὑγιεινός οὐ ἕτερος τίς εἰμί οὐδέ κατά ὑπόκειμαι . ὅς οὖον γάρ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ λευκός τίς , ἀλλά δεῖ πρότερος ἕτερος τίς εἰμί , εἶτα λευκός εἰμί ἢ μέλας ἤ τίς τοιοῦτος · ὁ γάρ λευκός ἢ ἄνθρωπος εἰμί ἢ ἵππος ἢ ψίμυθος ἤ τίς ἄλλος . ἐάν οὖν χωρίζω ὁ πάθος , εἰμί τίς λευκός ὅς οὔτε ἄνθρωπος εἰμί οὔτε ἕτερος τίς , οὐδέ ὅλως ἐν ὑπόκειμαι τις ὁ εἰμί ἔχω , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι ἀντί ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἶπον · οὗτος δέ πολλαχῶς εἶπον . p . 188a13 υκʹ ὀρθῶς δέ οὐδέ ὁ γένεσις λαμβάνω ὁ ὁμοειδής . ὅτι2 κακῶς λαμβάνω ἐκ ὁ ὅμοιος γίγνομαι ὁ γίγνομαι . γίγνομαι μέν γάρ ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος καί ἵππος ἐκ ἵππος , γίγνομαι δέ καί ἐκ ἀνομοειδής · ἐκ ἵππος γάρ σφήξ σήπω , καί ἐκ ταῦρος μέλισσα , καί ἐκ ὕδωρ ἀήρ , καί ἐκ οὗτος πῦρ . κακῶς οὖν λαμβάνω ὅτι ἐκ ὁμόω - δήω πάντως ὁ γένεσις , λαμβάνω δέ οὗτος διά ὁ μηδείς οἴομαι ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ἐκ τις δέ γίγνομαι μή ἄνευ ὁ | ἐναντίος γίγνομαι . οὖον καλῶς δέ οὐδέ ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί μή γίγνομαι τίς λαμβάνω · ἐκ ἄγαρ ὁ μηδαμός μηδαμῶς μέν εἰμί ὡς ἐκ ὕλη οὐ εἄν γίγνομαι τίς , ἐκ ὁ τίς δέ μή εἰμί ἀνάγκη ὁ γένεσις εἰμί . καί γάρ κατά ὁ ὑλικός αἴτιος ἐκ τίς μή εἰμί γίγνομαι ὁ γάρ σπέρμα τίς μή ὅς · οὐ ἄνθρωπος γάρ ) , καί καί κατά ὁ ποιητικός · ὁ γάρ αἴτιος ἐκ ἀνάγκη δεῖ διαφέρω ὁ αἰτία - ὁ , εἰμί καί κατά οὐδείς ἄλλος , ἀλλά οὖν πάντως κατά αὐτός ὁ αἴτιος καί αἰτιατός . ὥστε εἰμί τίς μή εἰμί ὁ αἴτιος · οὐ εἰμί γάρ ὅσπερ ὁ αἰτιατός . p . 188a15 καί οὐ ὁ αὐτός τρόπος ὡς πλίνθος ἐκ οἰκίον καί οἰκίον ἐκ πλίνθος . οὐ ὅσπερ τρόπος , φημί , ἐκ πλίνθος ὁ οἰκίον , οὗτος ὁ τρόπος ἐκ ὁ πηλός ὁ πηλός · ὁ μέν γάρ οἰκίον ἐκ ἀνομοειδής ὁ πλίνθος , ὁ δέ πηλός ἐκ ὁμοειδής ὁ πηλός . εἶπον δέ ὅτι οὖον κύριος γίγνομαι λέγω ὁ ὁ πηλός ἐκ πηλός · οὐδέ γάρ γένεσις οὗτος εἰμί ἀλλά πρόσθεσις , εἰμί διαειδικός γίγνομαι ἁπλόος εἶπον τις τοσόσδε πηλός . p . 188a16 οὗτος δέ καί ὕδωρ καί ἀήρ ἐκ ἀλλήλων καί εἰμί καί γίγνομαι . τουειμι ἐκ ἀνομοειδής , ὥσπερ καί ὁ οἰκίον ἐκ πλίνθος . βελτίων τε μικρός καί περαίνω λαμβάνω , ὅσπερ ποιέω Ἐμπεδοκλῆς . εἰμί γάρ δυνατός ὁ αὐτός γεννάω ἐκ ὁ περαίνω ὅσπερ καί ἐκ ὁ ἤπειρος , καλός ὁ ἐκ ὁ περαίνω · ὁ γάρ ἤπειρος ἄγνωστος . ὅθεν οὗτος μᾶλλον ὁ Ἐμπεδοκλῆς κατορθόω , ὁ περαίνω ὑποτίθημι ὁ ἀρχή . p . 188a19 πάνετες δέ ὁ ἐναντίος ἀρχή ποιέω . ἀντεῖπον κατά ἀρχή πρός ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος δόξα , καί δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος εἷς εἰμί ὁ εἰμί οὔτε γάρ ἀρχή δύναμαι εἰμί , οὔτε ἀπό ὁ ἀρχή ) , μετέρχομαι ἐπί ὁ ὁ φυσικός δόξα καί εἶπον ὅτι ὁ μέν εἷς ὑποτίθημι ὁ ἀρχή ὁ δέ πλείων , καί ὁ μέν ἤπειρος ὁ δέ περαίνω , εἶτα ἐλέγχω ὁ Ἀναξαγόρας δόξα ἤπειρος ὁ ἀρχή ὑποτίθημι . ἀκόλουθος εἰμί ἐφεξῆς δείκνυμι ὅτι οὐδέ πλείων ἐνδέχομαι εἰμί καί περαίνω · οὗτος γάρ δείκνυμι , καταλείπω ὁ ἀληθής ὅτι εἷς εἰμί ὁ στοιχεῖον ὁ ὑλικός . περί γάρ οὗτος αὐτός καί πρόκειμαι δείκνυμι · καί γάρ ὅτε ὁ ὁ ἀρχή διαίρεσις ποιέω , ὅτι ἀνάγκη ὁ ἀρχή ἢ εἷς εἰμί ἢ πλείων , περί ὁ ὑλικός ἀρχή λέγω . ὅτι μέν οὖν εἰμί τις ἀρχή ὁ φυσικός πρᾶγμα , δείκνυμι ἐν ἀρχή , μᾶλλον δέ λαμβάνω ὡς ὁμολογέω ὅτι ὁ φυσικός πρᾶγμα εἰμί ἀρχίς καί αἴτιος καί στοιχεῖον , παρατίθημι δέ ἐγώ καί ὁ Θεόφραστος λόγος , διά ὅς δείκνυμι ἀρχή εἰμί ὁ φυσικός πρᾶγμα . δείκνυμι δέ ὁ Ἀριστοτέλης αὐτός οὗτος καί ἐν ὁ πρός Παρμενίδης καί Μέλισσος λόγος , πρῶτος μέν ὁ ἀναιρέω ὁ ὑπόθεσις ὁ μάλιστα ὁ εἰμί ἀρχή ὁ φυσικός πραγμαειπως ὁ ἀναιρέω οὗτος δέ εἰμί ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ εἰμί · εἷς γάρ εἰμί , ὡς ἤδη εἶπον , ἀναιρέω καί ὁ ἀρχή καί ὁ ἀπό ὁ ἀρχή ) , ἔπειτα εἰμί πλείων ὁ εἰμί , αὐτόθεν εἰσάγω ὅτι καί ἀπό τις εἰμί ἀρχή . ἐπεί γάρ εἰμί κοινωνία τις ἐν ὁ πολύς καί διαφορά , οὗτος δέ μήτε ἀπό αὐτόματος αὐτός ἐπιγίγνομαι , μήτε ἐκ εἷς ὁ λοιπός ἐκεῖνος γάρ ἄν εἰμί ἀρχή ) , λείπω ὁ ἐκ τις ἄλλος ἀρχοειδής ὁ κοινωνία αὐτός ἐφήκω . ὅτι μέν οὖν εἰμί ἀρχή ὁ φυσικός , δῆλος · οὗτος δέ ἀνάγκη ἢ ὅς εἰμί ἢ πλείων · καί εἰμί πλείων , ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος . ὅτι μέν οὖν οὐ ἐνδέχομαι ἤπειρος εἰμί ὁ ἀρχή , δείκνυμι ἐν ὁ πρός Ἀναξαγόρας λόγος · καί εἰκότως οὗτος πρῶτος ἐλέγχω ὁ ὑπόθεσις , διότι μᾶλλον αὐτός ὁ ἀλήθεια μάχομαι , λέγω δή ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ ὑλικός ἀρχή . εἰμί οὖν εἷς εἰμί ὁ ὑλικός ἀρχή καί οὐ ἐνδέχομαι πλείων εἰμί , πολύς μᾶλλον οὐδέ ἤπειρος . ἀκόλουθος οὖν εἰμί δύο ἐλέγχω ὅτι οὐδέ πλείων καί περαίνω ἐνδέχομαι εἰμί , ἵνα οὕτως λοιπός ὁ ἀληθής καταλείπω ὅτι εἷς εἰμί ὁ ὑλικός ἀρχή , ὁ δέ οὗτος μέν οὖον ποιέω , μεταβαίνω δέ πρότερος ἐπί ὁ εἰδικός ἀρχή , εἶτα ὕστερος ἀνατρέχω ὦ ἐπί ὁ λείπω καί δείκνυμι ὅτι οὐδέ πλείων καί περαίνω ἐνδέχομαι ὁ ὑλικός ἀρχή εἰμί . δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ εἰδικός ἀρχή δεῖ ἐναντίος εἰμί , ἵνα ὁ δράω καί πάσχω εἰς ἀλλήλων ὁ γένεσις ποιέω καί ὁ φθορά , διά ὁ μήτε ὁ τυγχάνω εἰς ὁ τυγχάνω ποιέω μήτε ὁ τυγχάνω ὑπό ὁ τυγχάνω πάσχω , ἀλλά ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος , ἐπαπορέω ὁ λόγος , καί δείκνυμι ὅτι οὐ οἷος τε μόνος εἰμί ὁ ἐναντίος ἀρχή οὐδέ γάρ ἐνδέχομαι αὐτός εἰς ἑαυτοῦ ποιέω καί πάσχω , εἰμί γε μηδέ συνίημι ὅλως αὐτός κατά ἑαυτοῦ δύναμαι , δεῖ δέ ὁ ποιέω καί πάσχω συνέρχομαι εἰς αὐτός ) , ἀναγκαῖος εἰσάγω ὁ περί ὁ ὕλη λόγος , ὅτι δεῖ ἄρα καί τρίτος τις ἀρχή εἰμί ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος , ὅστις ἀνά μέρος ὑπό αὐτός πάσχω ποιέω ὁ γένεσις καί ὁ φθορά . εἶτα οὗτος λαμβάνω ἔλεγχος ὁ λοιπός τμῆμα ὁ διαίρεσις ὁ ὑλικός ἀρχή , ὅτι οὐ ἐν - δέχομαι πολύς εἰμί καί περαίνω · εἰμί γάρ ἀρκέω ὁ εἷς ὁ ἐναντίος ὑπόκειμαι εἰς γένεσις ὁ εἰμί , περισσός εἄν εἰμί ὁ ἕτερος . οὗτος μέν οὖν ἐν ἐκεῖνος ἐξετάζω ὁ γάρ συνέχεια ἕνεκα ὁ λόγος καί ὁ οἰκονομία οὗτος ἐγώ εἴρω ) , ὁ δέ οὖν πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὅτι ἀνάγκη ὁ εἰδικός ἀρχή ἐναντίος εἰμί . ὅτι οὖν ἐναντίος εἰμί , πιστόω ἐκ τε ὁ ὁ παλαιός μαρτυρία καί ἐκ ὁ λόγος · καί γάρ πᾶς , φημί , ὁ ἀρχή ἐναντίος ὑποτίθημι καί ὁ εἷς καί ὁ πλείων λέγω ὁ εἰμί . καί γάρ αὐτός ὁ Παρμενίδης ἐν ὁ πρός ἀλήθεια εἷς εἰμί λέγω ὁ ὅς , ἐν ὁ πρός δόξα ὁ ἐναντίος ἀρχή ὑποτίθημι ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός · καλέω δέ ὁ μέν ψυχρός γῆ ὁ δέ θερμός πῦρ . ὁ δέ θερμός καί ὁ ψυχρός ἐναντίος . καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον λέγω ἀρχή , ὁ μέν πῦρ θερμός λέγω , ὁ δέ λοιπάς ψυχρός . καί ὅσος δέ μάνωσις ἢ πύκνωσις ὁ κατά αὐτός στοιχεῖον ὁ ἄλλος γεννάω , οἷος εἰμί ὁ Θαλῆς , ὁ ἐναντίος ἀρχή ὑποτίθημι · μάνωσις γάρ καί πύκνωσις ἐναντίος . καί Δημόκριτος δέ ὁ ἄτομος καί ὁ κενός ὑποτίθημι , ὁ ἄτομος πλήρης καλέω · ὁ πλήρης γάρ καί ὁ κενός ἀρχή εἰμί ὁ εἰμί λέγω , ὁ δέ πλήρης καί ὁ κενός ἐναντίος , ὅστις εἰμί καί οὐ εἰμί καλέω , καί δέν καί οὐδείς , δέν μέν ὁ πλήρης ὁ δέ κενός οὐδείς . σύγκρισις τε καί διάκρισις ὅς τε Δημόκριτος αἴτιος λέγω εἰμί γένεσις καί φθορά καί ὁ ἀνάσσω - γόρα , ὁ μέν ὁ ὁμοιομερής ὁ δέ ὁ ἄτομος . ἀλλά καί ὁ Πλάτος ὁ μέγας καί ὁ μικρός ἀρχή ὑποτίθημι . οὗτος δέ πᾶς ἐναντίος . ἀλλά ἴσως εἴρω τις ὅτι οὖον πᾶς ὁ κατά αὐτός ἐναντίος εἰδικός ὑποτίθημι ἀρχή · ὅς τε γάρ Πλάτων ὁ μέγας καί ὁ μικρός ὁ ὕλη λέγω , καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον . ὁμοίως καί ὁ Παρμενίδης ὁ πῦρ καί ὁ γῆ · οὖον γάρ δήπου , ὡς ἄν τις ὑπολαμβάνω , ὁ μέν πῦρ ποιητικός ἢ εἰδικός λέγω , ὁ δέ γῆ ὑλικός . εἰμί γάρ ἐναντίος εἰμί οὗτος , ἀδύνατος ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ὑπόκειμαι ὡς ὕλη · φθαρτικός γάρ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ὕλη σωστικός ὁ εἶδος εἰμί . ὥστε οὗτος μέν οὐ ἄν εἰμί ὁ μέν ὕλη ὁ δέ εἶδος , ἀλλά οὐδέ ποιητικός ὁ πῦρ · ἐναντίος γάρ αὐτός ὑποτίθημι , ὁ δέ ἐναντίος ἰσοσθενής εἰμί , καί οὐδείς μᾶλλον ὁ ἕτερος εἰς ὁ ἕτερος δράω ἢ ὁ ἕτερος . ἀλλά εἰμί καί τις οὗτος ὁ ἐναντίος ὡς ὕλη ὑποτίθημι , ἀλλά οὖον οὗτος ἁπλόος νῦν πρόκειμαι δείκνυμι , τίς μέν ὡς ὕλη αὐτός λαμβάνω τίς δέ ὡς εἶδος , ἀλλά ὅτι ἁπλόος ὑπό αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις κινέω ἐναντιότης ἐν ὁ ἀρχή ὑποτίθημι . καί οὗτος εἰκότως · δεῖ γάρ ὁ τρωτιειμι ἀρχή τρεῖς οὗτος ὑπάρχω , ὁ μήτε ἐκ ἄλλος εἰμί οὖον γε ἄν εἰμί τιτρώσκω ἀρχή ) , μήτε ἐκ ἀλλήλων οὖον γάρ ἄν ἄγω κύριος ἀρχή πρῶτος εἰμί γάρ οὕτως ἕκαστος καί ἀρχή καί οὐ ἀρχή ) . καί ἐκ αὐτός εἰμί ὁ ἄλλος οὗτος γάρ μάλιστα ἴδιος ὁ ἀρχή ) , οὗτος δέ πᾶς ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ὁ πρῶτος . πρῶτος δέ ἐναντίος γάρ , διότι πρῶτος ὑπάρχω ὁ ὕλη , οὐ ἐκ ἀλλήλων δέ , διότι οὐδέτερος ὁ ἕτερος ποιητικός , ἐκ αὐτός δέ ὁ ἄλλος , διότι κατά ὁ συμπλοκή οὗτος πρός ὁ ὕλη ὁ ἄλλος γίγνομαι πᾶς , καί ὅτι κατά μεταβολή ὁ γένεσις , ὁ δέ μεταβολή ἐκ ἐναντίος καί εἰς ἐναντίος , ὡς δείκνυμι . οὗτος μέν οὖν ἐκ ὁ ὁ παλαιός δόξα δείκνυμι ὅτι ὁ ἐναντίος ἀρχή , δείκνυμι δέ καί ἐκ ὁ λόγος αὐτός οὗτος . λαμβάνω δέ πρότερος δύο τις ἀξίωμα ἐκ ὁ κοινός ἔννοια ὁμολογέω , εἷς μέν ὅτι οὖον ὁ τυγχάνω φύω ὑπό ὁ τυγχάνω πάσχω , οὐδέ ποιέω ὁ τυγχάνω εἰς ὁ τυγχάνω · οὖον γάρ ἄν ποιέω γραμμή εἰς γλυκύς οὐδέ πείθω ὑπό αὐτός , οὐδέ σίδηρος εἰς ἀδάμας δράσ·ειεν ἄν . οὖον τοίνυν οὐδέ γίγνομαι ὁ τυγχάνω ὑπό ὁ τυγχάνω καί οὗτος ἄν εἰμί ὁ ἀξίωμα ὁ δύο ) · οὖον γάρ ἄν γίγνομαι τίς ἐκ μουσικός γλυκύς ἢ ἐκ μέλας μουσικός , ἀλλά λευκός ἐκ μέλας γίγνομαι καί θερμός ἐκ ψυχρός καί ἐκ ἀγαθός κακός καί ἔμπαλιν . ὁμοίως δέ καί ὁ φθείρω οὐ εἰς ὁ τυγχάνω φθείρω · οὖον γάρ ἄν φθείρω μουσικός εἰς μέλας ἢ μέλας εἰς γλυκύς , ἀλλά ὁ μέν μουσικός εἰς ἄμουσος φθείρω καί ὁ μέλας εἰς ὁ λευκός καί ὁ γλυκύς εἰς πικρός . ὥστε γίγνομαι ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος , καί φθείρω ὁ ἐναντίος εἰς ὁ ἐναντίος . καί οὖον δεῖ θαυμάζω εἰμί ἔναγχος μέν λέγω μή εἰμί ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , νῦν δέ φημί μᾶλλον δέ ἐκ ὁ ἐνάργεια λαμβάνω ) ὅτι οὔτε ἐκ ὁ τυγχάνω γίγνομαι τίς οὔτε εἰς ὁ τυγχάνω φθείρω , ἀλλά γίγνομαι ἐκ ἐναντίος καί φθείρω εἰς ἐναντίος . ἄνω μέν γάρ λέγω μή γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , μήτε ὡς ἐκ ποιητικός αἴτιος μήτε ὡς ἐκ ὑλικός · οὔτε γάρ παρακτικός εἰμί ὅς θερμός ὁ ψυχρός καί δημιουργικός , οὔτε ὁ θερμός ὁ ψυχρός , οὔτε ἀπλόος ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , ἐναντίος δέ καί φθαρτικός ἀλλήλων εἰμί ὁ ἐναντίος . ἀλλά οὐδέ ὡς λέγω ἐκ χαλκός γίγνομαι ὁ ἀνδριάς , οὕτως ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος · οὖον γάρ ὑπομένω ὁ ἕτερος ἐπέρχομαι ὁ λοιπός , ὥσπερ ὁ χαλκός ὁ ὁ ἀνδριάς εἶδος , καί ἁπλόος ὁ ὕλη ὁ εἶδος · ἅμα γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἐναντίος . οὗτος . μέν οὖν οὐ ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος . ἐκ ἀλλήλων δέ πάλιν λέγω ὁ μετά ἀλλήλων εἰμί , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐν ὁ Φαίδων κύριος ὀνομάζω μετά ἄλληλα’ αὐτός εἴρω , διότι μετά ὁ λευκός ὁ μέλας εὐθύς γίγνομαι φύω , καί πάλιν φθείρω ὁ μέλας ὁ λευκός , καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . οὕτως οὖν ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , ὅτι οὐ ἄν γίγνομαι τίς θερμός μή πρότερος ψυχρός εἰμί , καί ὁ ὡς θερμός φθείρω εἰς ψυχρός πάντως μεταβάλλω . πάντως οὖν καί ὁ γένεσις ἐκ ἐναντίος εἰς ἐναντίος καί ὁ φθορά ὡσαύτως , εἰμί δέ οὗτος , ἀρχή ἄν ἄγω πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι ὁ ἐναντίος . ἐπί μέν οὖν ὁ ὁ συμβεβηκός γένεσις καί φθορά πρόδηλος ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἐπεί κοινῶς πᾶς ὁ ἀρχή ζητέω καί αὐτός ὁ οὐσία , δεῖ δείκνυμι πῶς καί ὁ οὐσία ἀρχή ἄν ἄγω ὁ ἐναντίος · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος . ὁ μέν οὖν κατά ἀλλοίωσις γένεσις πρόδηλος ὅτι ἐκ ἐναντίος καί εἰς ἐναντίος , καί οὖον μόνος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ὁ ἁπλόος σῶμα εἰς ἀλλήλων μεταβολή · εἰμί γάρ καί μή εἰμί οὐσία οὐσία ἐναντίος , ἀλλά οὖν κατά ἐναντίος ποιότης ὁ εἰς ἀλλήλων ὁ στοιχεῖον γίγνομαι μεταβολή . οὐ εἰμί μέν γάρ ὁ πῦρ ὁ ὕδωρ ὡς οὐσία οὐσία ἐναντίος κοινός γάρ ἔχω ὁ ὑπό · κεῖμαι ) , κατά εἶδος μέντοι ἐναντίος · εἰδοποιέω γάρ ἕκαστος αὐτός , ὁ μέν κατά | ὁ θερμός καί ξηρός , ὁ δέ κατά ὁ ὑγρός καί ψυχρός . λέγω c 7r ὁ δέ οὐσία οὐσία μή εἰμί ἐναντίος οὐ ἀπλόος πᾶς , ἀλλά ὁ σύνθετος , ὁ μέντοι ἁπλόος εἶδος κατά ἐναντίωσις χαρακτηρίζω , ὁ ξηρός λέγω καί ὁ ὑγρός καί ψυχρός καί θερμός · ἐν δέ ὁ σύνθετος οὐδείς εἰμί καθάπαξ ἐναντιόομαι πρός ὁ ἕτερος · πᾶς γάρ ὁ ὑπόκειμαι εἷς καί αὐτός . ὁ μέν οὖν ἁπλόος ὅτι ἐκ ἐναντίος γίγνομαι καί εἰς ἐναντίος φθείρω , εἴτε κατά οὐσία εἰμί ὁ μεταβολή , ὡς ἐπί ὁ στοιχεῖον , εἴτε κατά συμβεβηκός , πρόδηλος , ἐπί δέ ὁ συντίθημι οὐσία οὐκέτι προφανής ὁ ἐκ ἐναντίος ἔχω αὐτός ὁ γένεσις καί εἰς ἐναντίος φθείρω · οὗτος δέ , φημί , συμ - βαίνω διά ὁ μή ὀνομάζω ὁ ἀντίκειμαι ὁ γένεσις διάθεσις . ἵνα οὖν δείκνυμι ὅτι καί ὁ ὁ συντίθημι γένεσις ἐκ ἐναντίος εἰμί , εὑρίσκω μέθοδος κατά ὁ ἀγχίνοια ὁ ἑαυτοῦ , διά ὅς δείκνυμι ὅτι πάντως καί ὁ σύνθετος οὐσία ἐκ ἐναντίος γίγνομαι . φημί οὖν ὅτι ὁ κατά σύνθεσις ὁ ἁπλόος γίγνομαι οὐσία ἔχω δηλονότι ὁ σύνθεσις ὁ ἁπλόος τις λόγος καί ἁρμονία , κατά ὅς γίγνομαι ὁ γάρ τοιόσδε ὁ ἁπλόος σύνθεσις καί κρᾶσις ὁ σύνθετος ποιέω ) , καί καθόλου ὁ σύνθετος ὁ πρᾶγμα ἢ τάξις ἔχω μόνος κατά ὅς γίγνομαι ἢ σύνειμι μόνος ἢ ἀμφότερος · οἷος ἀνδριάς μέν ἐν μόνος τάξις ἔχω , διότι ἕκαστος ὁ μόριον ὁ οἰκεῖος δεῖ · ἔχω χώρα , ὁ σωρός δέ ὁ καρπός μόνος σύνθεσις οὐδέ γάρ τάξις δεῖ ὁ κόκκος , ἀλλά μόνος σωρεία ) , ὁ δέ οἰκίον καί τάξις καί σύνθεσις . ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ἐπί ὁ φυσικός εἰμί ὁράω · σύνθεσις μέν γάρ μόνος ἐπί ὁ ὁμοιομερής , οἷος λίθος ἢ σάρξ αἷμα καί ὁ τοιοῦτος , σύνθεσις δέ καί τάξις ἐπί ὁ ἀνομοιομερής ζῷον καί φυτός καί ὁ τοιοῦτος , τάξις δέ μόνος ἐπί ὁ φυσικός οὐ εἰμί εὑρίσκω . δῆλος δέ ὅτι διαφέρω ὁ ὁ φυσικός σύνθεσις ὁ τέχνη - ὁ , διότι ἐπί μέν ὁ τεχνητός σωρεία μόνος εἰμί καί παράθεσις ὁ συντίθημι , ἐπί δέ ὁ φυσικός καί συμπάθεια τις γίγνομαι πρός ἀλλήλων ὁ συντίθημι , ὅς καλέω κρᾶσις . εἰμί τοίνυν κτάομαι σύνθεσις τις καί ἁρμονία γίγνομαι λίθος καί ξύλον καί ἵππος καί ἄνθρωπος , δῆλος ὅτι καί γίγνομαι ἐκ ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία . ὥσπερ ὁ οἰκίον σύνθεσις τίς εἰμί τοιόσδε καί σχῆμα · τοιγάρ γίγνομαι ἐκ ἀσυνθεσία καί ἀσχημοσύνη ὁ τοιόσδε . ὁμοίως δέ καί εἰμί ] ὁ ἁρμονία οἷος ὁ Λύδιος ὁ Φρύγιος ὁ Ἰάς , ἁρμονία τις εἰμί ὁ νέατος πρός ὁ ὕπατος ὁ ἡμιόλιος , φέρω εἶπον , ἢ ὁ ἐπίτριτος ὁ ὁ διπλασίων ἔχω λόγος · καί γάρ δῆλος ὅτι ἐκ ὁ μή διπλάσιος ἢ μή ἡμιόλιος ἢ μή ἐπίτριτος , ὅσπερ εἰμί ἀναρμοστία ὁ Λυδίας τυγχάνω ὁ ὁ Φρύγιος ἢ ὁ Ἰάς ἁρμονία . καί φθείρω δέ πάλιν ὁ ἁρμονία καί σύνθεσις εἰς ὁ ἀσυνθεσία καί ἀναρμοστία . ὥσπερ οὖν ἐπί οὗτος ἔχω , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ὁ οὐσία γένεσις . ἐπεί γάρ ὁ ἄνθρωπος τοιόσδε τίς εἰμί σύνθεσις καί ἁρμονία ὁ ἁπλόος , ὅς ἐπι - γίγνομαι φύω ὁ εἶδος , δῆλος ὅτι γίγνομαι ἐκ ἀσυνθεσία καί ἀναρμοστία , καί ἀπλόος πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ οὖον τοιόσδε γίγνομαι , ἐκ οὖον τοιόσδε δέ οὖον πᾶς , ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι . ἀλλά ὁ μέν ἔχω καί ὁ εἶδος ἴδιος ἕκαστος ὄνομα καλέω , ὁ μέντοι ἀντίκειμαι διάθεσις οὗτος οὐ ἔχω ἴδιος ὄνομα , ἀλλά ὁ κοινός ὁ στέρησις ὄνομα καλέω · ὅθεν οὖον δοκέω ἐκ ὁ ἐναντίος οὗτος γίγνομαι , ὥσπερ ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός ἢ ὁ τηρός καί ὁ ὑγρός , ἐκ ὅς καί ὁ ἁπλόος σῶμα ὁ εἰς ἀλλήλων μετά - βολή . ὅθεν πρόδηλος καί ἐπί οὗτος ὁ ἐναντιότης κατά ὅς γίγνομαι , ἐπί δέ ὁ ὁ συντίθημι γένεσις διά ὁ μή ὀνομάζω ὁ ἀντίκειμαι διάθεσις , ἄδηλος δοκέω εἰμί ἐκ ὁ ἐναντίος αὐτός ὁ γένεσις , καί μή ἁπλόος ἐκ ὁ στέρησις ὅστις ἄν εἰμί , ὥσπερ καί ἐπί ὁ τέχνη - ὁ ἔχω . ὁ γάρ Λύδιος ἁρμονία γίγνομαι ἐκ ὁ ἀναρμοστία ὁ Λυδίας . ἀλλά ὁ Λύδιος ἀναρμοστία δύναμαι εἰμί Φρύγιος ἁρμονία ἢ ἕτερος τις , δύναμαι δέ καί ἁπλόος ἀναρμοστία εἰμί ὁ χορδή ὁπωσοῦν ἔχω , καί οὗτος ποικίλως ἄλλοτε ἄλλως ἐπιτείνω μᾶλλον ἢ ἀνίημι . καί ὁ ὁ οἰκίον σύνθεσις ἐκ ἀσυνθεσία γίγνομαι ἐκ ἀόριστος ὁ ἀσυνθεσία οὗτος γίγνομαι · δύναμαι γάρ ὁ οἰκοδόμος ἄλλοτε ἐκ ἄλλος ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία λίθος ποιέω ὁ οἰκίον συντίθημι ὁ λίθος καί ἁρμόζω . ἐπί μέν οὖν ὁ τεχνητός οὐ ὁρίζω ὁ ἀντίκειμαι , διότι ὁ πολύς ὁ τεχνητός οὐδέ ἐκ ἐναντίος ὁ γένεσις , ἀλλά ἐκ στέρησις μόνος · οὗτος δέ διότι οὐδέ ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή εἰμί τίς ἐναντίος , εἰμί μή οὕτως ὡς ἀσχημάτιστος σχηματίζω καί ἄμορφος μορφόω , οὗτος δέ στέρησις εἰμί καί ἕξις , οὐ ἐναντιότης . ὅσος ἐν ὁ τέχνη σχῆμα μόνος ἢ μορφή ὁ ἴδιος ἔργον ἐπιτίθημι , ἐπεί ὁ μορφή καί ὁ σχῆμα οὐδείς εἰμί ἐναντάω , οἷος οὗτος οὐδέ ἐκ ἐναντίος ποιέω ὁ τοῖος ἔργον , ἀλλά ἐκ στέρησις μόνος , ὅσος δέ καί περί ὁ ἄλλος εἶδος ὁ ποιός - τήτη ἐνεργέω , ἐν ὅς εἰμί ὁ ἐναντίος , οὗτος πάντως ἐκ ὁ ἐναντίος ποιέω ἢ πάντως ἐκ ὁ μεταξύ · ἐκ λευκός γάρ ὁ βαφεύς μέλας ποιέω ὁ ὁ μεταξύ καί πήγνυμι ἐκ χέω καί σκληρός ἐκ μαλακός καί ἔμπαλιν , καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . ὁ μέν οὖν τέχνη οὕτως , ὁ δέ φύσις ἐπεί μή σχῆμα μόνος ὁ πρᾶγμα ἐπιτίθημι , ἀλλά καί ὁ λοιπάς οὐσιώδης ποιότης , ἐν ὅς εἰμί ὁ ἐναντιότης , ἐκ ἀνάγκη δεῖ πάντως ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός ἐκ ἐναντίωσις τίνω γίγνομαι , εἰμί καί μή εἰμί ὀνομάζω οὗτος ὁ ἐναντίωσις · οὖον γάρ ἁπλόος ἐκ ὁ στέρησις ποιέω ὁ ἄνθρωπος , λέγω δή ὁ οὐ ἄνθρωπος , ἐπεί καί ὁ ἵππος οὐ ἄνθρωπος εἰμί , καί ὁ λίθος οὐ ἄνθρωπος , καί πᾶς ὁ μετά αὐτός . διά τίς μή γίγνομαι προσεχῶς ἐκ λίθος ὁ ἄνθρωπος ἢ ἐκ ἵππος ἢ ἐκ ἄλλος τις ὁ παρά αὐτός , λέγω δή ὡς ὑλικός αἴτιος , ἵνα ὁ σπέρμα τυγχάνω ὁ ἵππειος καί ὁ ἀνάλογος ὁ γυναικεῖος καταμήνιος ὁ ἐν ὁ ἵππος ἄνθρωπος ὕλη γίγνομαι ; ὁμοίως διά τίς μή προσεχῶς ὕλη ἄνθρωπος γίγνομαι λίθος ἤ τίς ὁ λοιπός ἔμψυχος τε καί ἄψυχος ; ἐπεί οὐδέ ὅσος ἐκ στέρησις καί οὐ ἐκ ἐναντίος γίγνομαι , οὐδέ οὗτος ἁπλόος ἐκ ὁ τυγχάνω στέρησις γίγνομαι . λέγω δέ εἄν καί ὁ ὕδωρ οὐ οἰκίον καί ὁ ἵππος οὐ οἰκίον , ἀλλά ὅμως οὐ ἄν γίγνομαι ἐκ οὗτος οἰκίον , διότι μηδέ κύριος ἐπί οὗτος ὁ ὁ στέρησις , ἀλλά μόνος ὁ ἀπόφασις , στέρησις δέ ἐπί οὗτος ἐπί ὅς καί ὁ ἕξις φύω γίγνομαι . ἀλλά ἐπί ὅς μέν ὁ γένεσις σχῆμα εἰμί μόνος καί μορφόω , ἐπί οὗτος οὐ εἰμί ἐπί ὁ στέρησις εὑρίσκω ενανεπιτεινω τίω , ἐπί ὅς δέ καί ποιότης εἰμί παθητικός , ἐπί οὗτος ἐκ ἀνάγκη καί ὁ ἐναντιότης . ἐπί γοῦν ὁ προσεχής ὕλη ἐκ ὅς ὁ ἄνθρωπος , λέγω δή ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος , εἰμί καί καλέω οὗτος οὐ ἄνθρωπος ὡς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἄνθρωπος στέρησις , ὅς ἀποβάλλω εὐθύς ὁ εἶδος δέχομαι , ἀλλά οὖν ἀνάγκη εἰμί τις ἐν οὗτος καί ἐναντίωσις πρός ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος δέ λέγω ὁ συντίθημι , λέγω δή ὁ έρμος - σ́ω σῶμα , ὅς ὁ εἶδος ὁ ζωτικός ἐπιγίγνομαι φύω ) · εἰμί γάρ πάσχω τίς καί μεταβάλλω οὐσιωδῶς , οὔτε δέ ὁ ὅμοιος εἰς ὁ ὅμοιος μεταβάλλω , οὔτε ἁπλόος εἰς ἕτερος τίς , ἀλλά εἰς ὁ ἐναντίος , ἀνάγκη πᾶς εἰμί τις ἐναντίωσις ἐν ὁ σπέρμα , κατά ὅς πάσχω ποιέω ὁ σῶμα ἐκ ὑγρός , φέρω εἶπον , ξηρός γίγνομαι , ἐκ χέω πήγνυμι , ἐκ θερμός ψυχρός , καί οὗτος πάσχω μᾶλλον ἢ κακός κατά ὁ ἐναντίος ποιότης ὁ διάφορος ὁ ἄνθρωπος ἐπιτελέω μόριον ὀστέον σάρξ νεῦρον καί ὁ λοιπός . ὅσπερ δέ ἐπί οὗτος εἶπον , οὗτος καί ἐπί πᾶς ἔμψυχος τε καί ἄψυχος φημί , λέγω δή μέταλλον · ἐκεῖ γάρ ὁ αὐτός ἀναλογία . ὥστε εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , πρόδηλος ὅτι πᾶς γένεσις ἐκ ἐναντίος καί εἰς ἐναν - Τία . ὁμοίως δέ καί ὁ φθορά . δείκνυμι ἄρα καί ἐκ ὁ λόγος ὡς ἀνάγκη ὁ εἰδοποιός ὁ εἰμί ἀρχή ἐναντίος ἵημι . μήποτε δέ καί ἐπί ὁ τεχνητός πᾶς εἰμί ὁ αὐτός ἀναλογία φυλάσσω · οὖον γάρ ἐκ ὁ αὐτός ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία θρόνος τε ἄν γίγνομαι καί ἀβάκιον . νῦν γάρ περί ὕλη ὁ προσεχής ἐγώ ὁ λόγος , ὅστις μόνος εἰμί προσεχῶς ὅδε τις · διά οὗτος γάρ καί φημί μή πᾶς ἐκ πᾶς γίγνομαι . εἰμί γάρ περί ὁ ἁπλόος ὕλη εἰμί ἐγώ ὁ λόγος , δῆλος ὅτι κατά οὗτος πᾶς ἐκ πᾶς γίγνομαι ἀναλύω ἕκαστος εἰς ὁ ὕλη , καί οὕτως ὁ ἐκεῖνος ὑπόκειμαι ὕλη πᾶς ὁ ἄλλος ὑπόκειμαι δύναμαι , καί ἢ εὐθύς καί ἀμέσως , ἢ διά τίνω μέσος , λέγω δή πρῶτος , εἰς ἄλλος καί ἄλλος μεταβάλλω · οἷος φθείρω ὁ λίθος ὁ ὑπόκειμαι αὐτός τέσσαρες στοιχεῖον μεταβάλλω εἰς καρπός , ἐκεῖνος εἰς αἷμα , ἐκεῖνος εἰς σπέρμα , ὅσπερ εἰμί προσεχῶς ὕλη ἄνθρωπος , ἀλλά καί ἀμέσως ὡς ὅτε ἵππος σήπω σφήξ γίγνομαι ἢ σκώληξ . ἐπεί οὖν οὖον περί ὁ ἁπλόος ὕλη καί κοινός ἐγώ ὁ λόγος , ἀλλά περί ὁ προσεχής , φημί ὅτι οὖον μόνος ἐπί ὁ φυσικός , ἀλλά καί ἐπί ὁ τεχνητός οὐ ἐκ ὁ τυγχάνω ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία ὁ τυγχάνω εἶδος · ὁ γάρ τέκτων ἄλλως μέν κατασκευάζω ὁ ὁ ἀβάκιον ὕλη , ἄλλως δέ ὁ ὁ θρόνος ἢ ἕτερος τις . εὐτρε - πείθω οὖν ὁ ὕλη ὁ τε ἀβάκιον καί ὁ θρόνος μήπω μέντοι συναρμόζω ὁ ὑλικός , εἰμί τις καί ἐν ὁ ὕλη ὁ ἀβάκιον ἀναρ - μώστιον καί ἀσυνθεσία , εἰμί δέ καί ἐν ὁ ὁ θρόνος , καί οὔτε ὁ ἀβάκιον γίγνομαι εἄν ἐκ ὁ ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία ὁ ἐν ὁ ὕλη ὁ θρόνος , οὔτε ὁ θρόνος ἐκ ὁ ὁ ἀβάκιον . ἴδιος ἄρα ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία ἀντίκειμαι ἕκαστος , ἐν ὅς ἴσως καί ἐναντιότης τις ἐνθεωρέω κατά αὐτός οὗτος ὁ ἀνάρμοστος καί ἀσύνθετος . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ λοιπός . καί γάρ ἐπί ὁ Λυδίας εἰμί τυγχάνω ἁρμονία εἰμί τις ἕκαστος χορδή τάσις , ὅστις γίγνομαι εὐθύς ἐπιγίγνομαι ὁ ὁ ἁρμονία εἶδος . ὁ οὖν εὐθύς πρό αὐτός ἀνάρμοστος τάσις ὑπάρχω ἄν ὁ ἀναρμοστία αὐτός , ἤγουν ἐν ἕκαστος ὁ χορδή ὁ προσήκω τάσις λαμβάνω , πρίν οἷος συντίθημι ὁ χορδή καί ὁ ἀπό αὐτός ἦχος συγκεράννυμι , ὁ προσεχής εἰμί ἀντι - κεῖμαι ἀναρμοστία ὁ λύδιος ἁρμονία καί οὐδείς ἄλλος . p . 188a19 ὁ τε λέγω εἷς ὁ πᾶς καί μή κινέω . ὁ γάρ Παρμενίδης , καίτοι εἷς λέγω ὁ πᾶς , ὅμως ἐν ὁ δόξα θερμός καί ψυχρός ἀρχή τίθημι ὁ εἰμί . καί ὁ μανός καί πυκνός , ὅς εἰμί Θαλῆς · ὁ γάρ ἀήρ ὡς ὕλη ὑποτίθημι μανότης καί πυκνότης ἐκ αὐτός εἰδοποιέω ὁ λοιπός . καί Δημόκριτος πλήρης καί κενός · πλήρης γάρ ὁ ἄτομος καλέω , κενός δέ οὗτος διείργω . ἐκ ὁ συμπλοκή οὖν ὁ κενός καί ὁ πλήρης εἰδοποιέω πᾶς . ἀλλά ἐπεί πολύς διαφορά ἐν ὁ εἰμί , ἕτερος ὑποτίθημι ἐναντίωσις , οὕτως ἀποδίδωμι ὁ διαφορά ὁ εἰμί ὁ λόγος · ὅσος γάρ ἐπί ὁ κενός καί ὁ πλήρης , ἐπεί πᾶς ἐκ οὗτος , οὐδείς ἄν μέλλω ἀλλήλων διαφέρω . διά οὗτος ἐν ἕτερος τρεῖς γένος ἐναντίος ὑποτίθημι , ὅς πρός ὁ διαφορά διάφορος εἰμί καί ὁ ἀποτελέω . εἰμί μέν γάρ ἐναντίος ἀλλήλων ὁ σχῆμα ὁ ἄτομος ὁ ὁ μέν εἰμί γωνιόομαι , ὁ δέ ἀγώνιος · ἐναντίος γάρ εἰμί ὁ γωνιόομαι ὁ ἀγώνιος . διαφέρω οὖν ὁ σύνθετος κατά τε οὗτος ὁ ἐναντίωσις ὁ ὁ μέν ἐκ ἀγωνίζομαι Μένων ἐναντίος εἰμί ὁ δέ ἐκ ἀγώνιος , ἔτι δέ καί κατά ὁ τάξις ὁ ἄτομος · οἷος ἐν οὗτος πρῶτος μέν εἰμί ὁ σφαιρικός εἰμί τυγχάνω , ὁ δέ πυραμοειδής ὕστερος οἷος ἐν ὁ ἄνθρωπος τυγχάνω ὁ μέν σφαιρικός ἄνω , ὅθεν σφαιροειδής ὁ κεφαλή , ὁ δέ πυραμοειδής περί ὁ γένυς ) , ἐν ἕτερος δέ ἔμπαλιν , ἐναντίος δέ ὁ πρῶτος ὁ ὕστερος . ἔτι διαφέρω καί κατά ὁ θέσις ὁ ἄτομος , οἷος εἰμί ὁ πυραμίς ἐν οὗτος μέν ὁ κορυφή κάτω ἔχω , ὁ δέ βάσις ἄνω οἷος ἐν ὁ γένυς κάτω μέν ὁ κορυφή ἄνω δέ ὁ βάσις , ἐν ἕτερος δέ ἄνω μέν ὁ κορυφή κάτω δέ ὁ βάσις ) , ἐναντιότης δέ κατά ὁ θέσις ὁ ἄνω ὁ κάτω , ὁ δεξιός ὁ ἀριστερός , ὁ ἔμπροσθεν ὁ ὄπισθεν . ὥστε καί οὗτος ἀρχή ὁ εἰμί ὁ ἐναντίος ὑποτίθημι , καλέω δέ ὁ σχῆμα ὁ θέσις ὁ τάξις Ἀβδηρικός φωνή ‘ῥυσμὸν τροπή διαθιγήν’ , ῥοϊσμός μέν ὁ σχῆμα , τροπή ὁ θέσις , διαθιγή ὁ τάξις . p . 188a26 ὅτι2 μέν οὖν ὁ ἐναντίος πως πᾶς ποιέω ἀρχή , δῆλος . ὁ πως προστίθημι διότι οὖον κύριος ἐναντίος εἰμί ὁ γωνιόομαι ὁ ἀγώνιος ἢ ὁ εὐθύς2 ὁ περιφερής , ἀλλά εἰμί γε ἄρα ὡς ἕξις καί στέρησις , ἕξις μέν ὁ εὐθύς , στέρησις δέ ὁ καμπύλος ὁ μέν γάρ εὐθύς2 ὁρίζω , ὁ δέ καμπύλος ἀόριστος ) , ὁμοίως δέ καί ὁ ἀγώνιος καί ὁ γωνιόομαι , τοιοῦτος δέ ὁ ἔχω καί ὁ στερέω . ὥστε ἢ οὐδέ ὅλως ἀντίκειμαι οὗτος ἀλλήλων , ἀλλά μόνος ἕτερος εἰμί , ἢ εἰμί τις καί βούλομαι ἀντίκειμαι , οὐ ἄλλως δυνατός ἢ ὡς ἕξις καί στέρησις . p . 188a27 καί οὗτος εἰκότως . εἰκότως , φημί , ὁ ἐναντίος ἀρχή ὑποτίθημι · τρεῖς γάρ οὗτος ὑπάρχω ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος κατά κοινός ἔννοια , ὁ τε μή εἰμί ἐκ ἄλλος οὐκέτι γάρ ἄν ἄγω πρῶτος ἀρχή ) , καί ὁ μή ἐκ ἀλλήλων εἰμί εἴτε γάρ εἰμί ὁ ἕτερος ἐκ ὁ ἕτερος , ὁ μέν εἰμί ἀρχή ὁ δέ οὐ ἀρχή , εἴτε ἀμφότερος ἐκ ἀλλήλων ἄγω , οὐδείς μᾶλλον ἑκάτερος αὐτός ἀρχή εἰμί ἢ οὐ ἀρχή ) , ὅτι δέ καί ἐκ αὐτός ὁ ἄλλος δεῖ εἰμί , πρόδηλος . ἐπεί ἐν οὗτος ὑπάρχω δεῖ ὁ πρῶτος ἐναντίος · διότι μέν γάρ πρῶτος εἰμί , οὐ εἰμί ἐκ ἄλλος , διότι δέ ἐναντίος , ἀδύνατος ἐκ ἀλλήλων · οὔτε γάρ ποιητικός ἀλλήλων ὁ ἐναντίος ἐναντίος γάρ φθαρτικός εἰμί ἀλλήλων ) , οὔτε ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ὑπόκειμαι δύναμαι · δεῖ γάρ ὁ πρῶτος ἀρχή ἀμετάβλητος εἰμί , ἀμετάβλητος δέ εἰμί εἰμί ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος , ὁ ἐναντίος εἰμί ἐν ὁ αὐτός , ὅσπερ ἀδύνατος . πῶς δέ καί ἐκ οὗτος ὁ ἄλλος ; διότι κατά μεταβολή πᾶς γένεσις , ὡς δείκνυμι , μεταβολή δέ πᾶς ἐκ ἐναντίος καί εἰς ἐναντίος . p . 188a31 ληπτέος δή πρῶτος ὅτι πᾶς ὁ εἰμί . δείκνυμι ἐκ ὁ ὁ παλαιός μαρτυρία ὅτι ὁ ἐναντίος ἀρχή , βούλομαι καί ἐκ ὁ λόγος οὗτος δείκνυμι . πρότερος δέ τίθημι ὁ κατά κοινός ἔννοια ὑπάρχω ὁ γίγνομαι πᾶς καί φθείρω , ὅτι οὔτε ἐκ ὁ τυγχάνω ὁ τυγχάνω γίγνομαι , οὔτε μήv φθείρω εἰς ὁ τυγχάνω , ἀλλά ἐκ ἐναντίος εἰς ἐναντίος καί ὁ γένεσις καί ὁ φθορά . καί οὗτος δῆλος ἐπί πᾶς ὁ ὁ συμβεβηκός γένεσις · ἐκ ψυχρός γάρ ὁ θερμός , καί φθείρω πάλιν εἰς ὁ ψυχρός , καί ὁ ἄνω γίγνομαι ἐκ ὁ κάτω μεταβάλλω καί ὁ κάτω πάλιν ἐκ ὁ ἄνωθεν , καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . εἰμί μή τις λαμβάνω ὦ κατά συμβεβηκός . ἀδύνατος , φημί , μή ἐκ ἐναντίος ὅς ἐναντίος εἰμί ὁ γένεσις , εἰμί μή τίς κατά συμβεβηκός · οἷος εἰμί γίγνομαι τίς λευκός ἐκ μέλας , συμβαίνω δέ ὁ μέλας εἰμί καί θερμός , λέγω ἄν κατά συμβεβηκός ἐκ θερμός ὁ λευκός γίγνομαι , διότι ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ μέλας συμβαίνω θερμός εἰμί . ὁμοίως καί ὁ μουσικός εἰμί θερμαίνω , κτάομαι συμβαίνω - βήξ ἐκ μουσικός θερμός λέγω γίγνομαι , διότι ὁ ψυχρός ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ θερμός συμβαίνω καί μουσικός εἰμί . δοκέω δέ ὁ ] ἐναντίος ἑαυτοῦ λέγω , ἄνω μέν λέγω μή γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , ἐνταῦθα δέ μή ἄν ἄλλως γίγνομαι ὁ ἐναντίος ἢ ἐκ ὁ ἐναντίος . πῶς μέν οὖν ἐκεῖ λέγω μή γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων , ἱκανῶς δείκνυμι , ἐνταῦθα δέ ὁ ἐκ ἀλλήλων ὁ μετά ἀλλήλων φημί , ὥσπερ καί ὁ Πλάτων κύριος αὐτός καλέω · μετά ἀλλήλων γάρ ἄν κύριος λέγω ἢ ἐκ ἀλλήλων , διότι ἀνάγκη πᾶς μή ἄλλως γίγνομαι μέλας τίς μή λευκός πρότερος ὑπάρχω , μηδέ θερμός ὅς μή πρότερος ψυχρός εἰμί . καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . p . 188b1 ἤ ὁ μεταξύ . οἷος ἐκ ὁ φαιός γίγνομαι τίς λευκός ἢ μέλας , μεταξύ δέ ὁ λευκός καί ὁ μέλας ὁ φαιός . ἄν γάρ γίγνομαι τίς ἐκ ὁ μεταξύ , οὐ ὅς μεταξύ εἰμί γίγνομαι ἐκ αὐτός , ἀλλά ὅς ὁ ἐναντίος μετέχω · γίγνομαι γάρ ἐκ ὁ φαιός ὁ μέλας οὐ ὅς μίγμα εἰμί ὁ φαιός ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ἀλλά ὅς μετέχω ὁ λευκός . | ὥστε καί οὗτος ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι . p . 188b9 ἐπεί καί ὁ μή ἁπλόος ὁ εἰμί ἀλλά σύνθετος κατά ὁ αὐτός ἔχω λόγος . οὐ ὡς ἐκλαμβάνω τις ὁ μέν ἐπάνω περί ὁ κατά συμβαίνω μεταβάλλω εἴρω , οὗτος δέ ἐπί ὁ κατά οὐσία , ἵνα συντίθημι ὁ οὐσία ἀκούω · εἰμί γάρ συντίθημι εἶπον ὁ οὐσία διά ὁ ἐκ ὑπόκειμαι εἰμί καί εἶδος , ὅς φημί , οὐδέ ὁ ἐν ὑπόστασις ποιός ἄνευ ὁ ὑπόκειμαι θεωρέω . καί ἄλλως εἰμί περί πᾶς οὐσία λέγω ὁ ἐπεί καί ὁ μή ἀπλατής εἰμί ἀλλά σύνθετος , πῶς φημί μή ὀνομάζω ἀντίκειμαι διάθεσις ὁ οὐσία κατά ὅς γίγνομαι ; ἐπί γοῦν ὁ ἁπλόος πρόδηλος ὁ ἀντίκειμαι διάθεσις ἐκ ὅς μεταβάλλω , λέγω δή ἐπί ὁ στοιχεῖον · ἐκ θερμός γάρ εἰς ψυχρός καί ἐκ ξηρός εἰς ὑγρός καί ἔμπαλιν . τίς οὖν ἐγώ φημί ; ὅτι προτίθημι περί ὁ πᾶς μετά - βολή εἶπον , καί εἶπον πῶς τε ὁ κατά συμβαίνω μεταβάλλω μεταβάλλω βάλλω καί πῶς ὁ ἁπλόος σῶμα ὅτι προφανῶς ἐκ ἐναντίος , ἐπεί δοκέω ὁ σύνθετος οὐσία μή ἐκ ἐναντίος ἴσχω ὁ μεταβολή , διά οὗτος καί ἐπί οὗτος γυμνάζω ὁ λόγος . φημί οὖν ὅτι καί ἐπί ὁ συντίθημι οὖον - θεός πάντως ἐκ ἐναντίος εἰμί ὁ γένεσις , ἀλλά διά ὁ μή ὁ ἐναντίος διάθεσις ὀνομάζω , οὐ εἰμί οὗτος οὗτος δῆλος · ἐπί ἔνιοι μέν γάρ ὁ στερέω αὐτός κοινῶς ὀνομάζω , ἐπί ἔνιοι δέ οὐδέ ὁ στερέω , ἀλλά ὁ ἀπόφασις μόνος · ὁ μέν γάρ ὁ ὑπόκειμαι σύνθεσις καί ἁρμονία , ἐκ ὅς ὁ γένεσις , καί ὁ ὁ αὐτός πάλιν ἀναρμοστία καί ἀσυνθεσία κοινός ὄνομα καλέω ἔχω , αὐτός οὗτος ἁρμονία καί ἀναρμοστία καλέω καί σύνθεσις καί ἀσυνθεσία , ὁ μέντοι ἴδιος ἕκαστος ἁρμονία ἢ ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ἀναρμοστία οὐκέτι ἔχω ἰδικός καλέω ὄνομα , καί ὁ μέν ὑπόκειμαι οὕτως ὀνομάζω καί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι ἐκ ὅς γίγνομαι καί εἰς ὁ φθείρω , ὁ μέντοι εἶδος αὐτός οὐκέτι δύναμαι ὁ ἀντίκειμαι στερητικός ὀνομάζω , ἀλλά ἀποφατικός αὐτός καλέω οὐ ἄνθρωπος καί οὐ ἵππος , καίτοι ὁ εἶδος ὁρίζω ὄνομα ὀνομάζω , οἷος ἄνθρωπος ἵππος . καί ἐπί ὁ λοιπός ὁμοίως . ἀλλά εἰμί καί ὁ οὐ ἄνθρωπος φέρω , φημί , καί ἐπί λίθος καί ἵππος καί πᾶς ὁ μετά ὁ ἄνθρωπος , δῆλος δήπου ὅτι οὐ ἐκ ὁ τυγχάνω οὐ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος οὖον γάρ ἐκ ἵππος ἢ ἐκ λίθος ) , ἀλλά εἰμί τίς ὡρισμένως ὁ ἄνθρωπος ἀντίκειμαι , ἐκ ὅς ἢ μετά ὅς γίγνομαι · ὅσπερ διά ὁ μή ὀνομάζω ἴδιος ὄνομα πλάνη ἐμποιέω μήποτε οὐ ἐκ ἐναντίος ὁ γένεσις . ὅς δέ ἐπί ἄνθρωπος , οὗτος καί ἐπί πᾶς , καί ὅσπερ ἐπί γένεσις , οὗτος καί ἐπί φθορά . p . 188b15 15 διαφέρω δέ οὐδείς ἐπί ἁρμονία εἶπον ἢ τάξις ἤ σύνθεσις . ἐπειδή ὡς ἐπί ἁρμονία γυμνάζω ὁ λόγος , διά οὗτος εἶπον μηδείς διαφέρω ἄν μή κατά ἁρμονία , ὡς ἐπί ὁ λύρα , κατά σύνθεσις δέ ὁ γένεσις εἰμί ἢ κατά τάξις , ὡς ἐπί στρατόπεδον · καί γάρ ὁ ὁ οἰκίον σύνθεσις ἐκ ἀσυνθεσία γίγνομαι , καί ὁ ὁ στρατόπεδον τάξις ἐκ ἀταξία , ὁμοίως δέ καί ὁ σχηματίζω , ὡς ὁ ἀνδριάς , ἐκ ἀσχημάτιστος γίγνομαι , καί οὗτος οὖον ὁ τυγχάνω οὔτε ἀναρμοστία οὔτε ἀσυνθεσία οὔτε ἀταξία οὔτε ὁ ἀσχημάτιστος , ἀλλά ὁ προσεχῶς ἕκαστος σύνθεσις ἢ ἁρμονία ἢ ὁ ἄλλος τις ἀντίκειμαι . εἰμί γάρ ἄν ἀσυνθεσία ὡς πρός ὁ σύνθεσις ὁ οἰκίον ὁ ὁ ναός ἢ ὁ ὁ ἀνδριάς · ἀλλά οὐ οἷος τε ἐκ οὗτος γίγνομαι οἰκίον · ὥστε ὁρίζω τις ἀνάγκη εἰμί ἀσυνθε - Σιάν ἐκ ὅς ὁ οἰκίον , εἰμί καί μή κατά ἄτομος τίς , ἀλλά ἐν πλάτος · πλήν ὅς · . στερέω αὐτός κοινῶς τις pro κοινῶς Κ ) LK : κοινῶς ὁ στερέω αὐτός Mt στέρησις ἤτοι ἐναντίος τίς , ἐκ ὅς γίγνομαι καί εἰς ὅς φθείρω . ὅς δέ ἐπί οὗτος εἶπον , οὗτος καί ἐπί ὁ λοιπός . p . 188b20 καί ἕκαστος οὗτος ὁ μέν τάξις , ὁ δέ σύνθεσις τίς εἰμί . ὁ μέν οἰκίον σύνθεσις τις , ὁ δέ ἀνδριάς τάξις μᾶλλον ὁ μόριον · σύνθεσις γάρ μᾶλλον ἐπί ὁ ἀνομογενής κύριος λέγω , οἷος ξύλον καί λίθος καί πλίνθος ἐκ ὅς ὁ οἰκίον . μᾶλλον δέ καί ἐπί οἰκίον ὁ τάξις καί ἐπί ἀνδριάς ὁ σύνθεσις · εἰμί γάρ τίς πρῶτος ἐν ὁ οἰκίον , οἷος θεμέλιος , εἶτα δύο ὁ τοῖχος , εἶτα ὁ ὀροφή , καί ἄλλως ἀδύνατος . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ἀνδριάς οὖον μόνος τάξις μόριον , ἀλλά καί σύνθεσις . p . 188b23 δέ δέ μεταξύ ἐκ ὁ ἐναντίος εἰμί , οἷος χρῶμα ἐκ λευκός καί μέλας . μεταξύ γάρ ὁ φαιός ὁ ὠχρός ὁ ἐρυθρός καί πᾶς ὁ παρά ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ὅσπερ ἐκ ὁ μίξις εἰμί ὁ λευκός καί ὁ ἐγώ - λῆνος . ὥστε εἰμί τίς γίγνομαι ἐκ ὁ μεταξύ , πάλιν ἐκ ἐναντίος γίγνομαι · καθό γάρ μετέχω ὁ ἐναντίος ὁ μεταξύ , οὕτως ἐκ αὐτός γίγνομαι ὁ γίγνομαι . ὥστε εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , ἀνάγκη | πᾶς γένεσις καί φθορά ἐκ ἐναντίος d 1r εἰμί καί εἰς ἐναντίος , εἰμί δέ οὗτος , ἀρχή εἄν ἄγω εἰδοποιός ὁ εἰμί ὁ ἐναντίος . ὁ δέ “ ἢ ἐκ ἐναντίος ἢ εἰς ἐναντίος ἐκ ἐναντίος μέν ὁ εἰς ἐναντίος δέ ὁ φθορά . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ λοιπός ἐπί ἑκάτερος · καί γάρ ἐπί ὁ γένεσις ὁ εἰς ἐναντίος καί ἐπί ὁ φθορά ὁ ἐκ ἐναντίος , ἀλλά κύριος ἐπί μέν ὁ γένεσις ὁ ἐκ , ἐπί δέ ὁ φθορά ὁ εἰς , ὡς αὐτός ἐν ὁ τελευταῖος δείκνυμι . p . 188b26 μέχρι μένω ἐπί τοσοῦτος σχεδόν συνακολουθέω καί ὁ ἄλλος ὁ πλεῖστος . δείκνυμι ὅτι ἀνάγκη ὁ εἰδικός ἀρχή ἐναντίος εἰμί ἐκ τε ὁ ὁ παλαιός μαρτυρία καί ἐκ ὁ λόγος , ὅτι ὁ μεταβάλλω πᾶς κατά ὁ ἐναντίος ὁ μεταβολή , ἐπεί βούλομαι ἀρχή κοινός λαμβάνω ὁ ὁπωσοῦν μεταβάλλω , οὖον πᾶς δέ ὁ μεταβάλλω κατά ὁ ἐναντίος μεταβάλλω καί γάρ ἀπό κακία εἰς ἀρετή , ἀπό ἀνεπιστημοσύνη εἰς ἐπιστήμη , οὗτος δέ ἐναντίος οὐ εἰμί · οὔτε γάρ ὁ ἀρετή ὁ κακία ἐναντίος , οὔτε ὁ ἀνεπιστημοσύνη ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά στερέω καί ἔχω · ὁ γάρ κακία ἀόριστος ὥσπερ καί ὁ στερέω , ὁ δέ ἐναντίος ὁρίζω διότι καί εἰδοποιέω , ὅς τε ἀνεπιστημοσύνη σαφῶς στέρησις μόνος ὁ ἐπιστήμη . εἴλω - φθάνω γάρ μή ἁπλόος ὁ διάστροφος δόξα ἔχω , εἶτα εἰς ἐπιστήμη ἄγω · μάλιστα μέν γάρ καί οὗτος κατά στέρησις ἀντίκειμαι ὁ ἐπιστήμων , εἰμί γε καί ὁ κακία καθόλου στέρησις ἀρετή , ἀλλά διά ὁ ὁ στέρησις ἀόριστος οὐ εἰμί μοναχός ὁ ὁ κακία πρός ὁ ἀρετή ἀντίθεσις . θέσις . ὥσπερ γάρ ὁ καμπυλότης στέρησις εἰμί ὁ εὐθύτης οὐ εἰμί ἐν ὅρος τις , ἀλλά εἰμί πᾶς ἁπλόος ὁ ὁ εὐθύτης ἔκστασις , οὗτος καί ἐπί ὁ κακία ἔχω . ὅμως ἐάν ὁ μήπω διάστροφος ἔννοια ἔχω λαμβάνω , ἀλλά ἐκ παῖς εἰς ἐπιστήμη ἄγω , πρόδηλος ὡς οὗτος ἐκ στέρησις , ὁ ἀνεπιστημοσύνη λέγω , εἰς εἶδος ἄγω ὁ ἐπιστήμη · οὐδείς γάρ προυπόκειμαι διάστροφος δόξα , ἀλλά μόνος ἄγνοια ὁ ἀληθής ) , ἐπεί οὖν ὁ κοινός ἀρχή πᾶς ὁ ὁπωσοῦν μεταβάλλω βοῦς - λεται λαμβάνω , οὖον πᾶς δέ , ὡς εἶπον . ὁ μεταβάλλω κατά ὁ ἐναντίος μεταβάλλω , βούλομαι ἐπί ὁ καθολικός πᾶς ὁ εἰμί ἀρχή ἀνάγω ὁ ἐναντίος , ὁ εἶδος λέγω καί ὁ στέρησις , κατά ὁ οὖον μόνος ὁ φυσικός ἀλλά καί ὁ ὑπερφυής μεταβάλλω , καί δείκνυμι ὅτι οὗτος ὁ δύο ἀρχή πᾶς μεταβολεύς εἰμί αἴτιος ὁ ἑαυτοῦ ἀνά μέρος παρουσία καί ἀπουσία ὁ μεταβολή ποιέω . βούλομαι μέν οὖν εἰς οὗτος ὡς εἰς ἄν · θολικός ἀνάγω ὁ ἀρχή , ἀλλά πρίν οὗτος ποιέω πρότερος ἀντι - λέγω ὁ δόξα ὁ περί ὁ ἀρχή ὁ πρό αὐτός , καί διδάσκω τίς μέν ἔχω κοινός , τίς δέ διάφορος . φημί οὖν ὅτι πᾶς ὁ περί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί δοξάζω , εἰμί καί δοκέω μή ὁ αὐτός ἐναντίωσις πᾶς ἐν ὁ ἀρχή ἀποτίθημι , ἀλλά ἄλλος ἄλλος , ἀλλά οὖν σύμφωνος πᾶς εἴρω ἑαυτοῦ , καί κατά τίς δοκέω διαφέρω κατά τίς κοινός - Νούσι πᾶς · διαφέρω μέν γάρ ἀλλήλων ὁ ὁ μέν μερικός λαμβάνω ἐναντίος , ὁ καθολικός , καί ὁ μέν γνώριμος μᾶλλον ὁ αἴσθησις τῆ ἤ2 ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ λόγος μᾶλλον ἢ ὁ αἴσθησις . ὁ γάρ ἐναντίος τίω ὁ μέν ὁ αἴσθησις μάλα εἰμί γνώριμος ἢ ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ λόγος μᾶλλον ἢ ὁ αἴσθησις , ἐν ἀμφότερος δέ οὗτος ὁ μέν εἰμί καθολικός , ὁ δέ μερικός · οἷος γνώριμος ὁ αἴσθησις μᾶλλον ἢ ὁ λόγος θερμός καί ψυχρός , ξηρός καί ὑγρός , μανός καί πυκνός , ὁ δέ λόγος μᾶλλον γνώριμος ἢ ὁ αἴσθησις νεῖκος καί φίλιος , περισσός καί ἄρτιος , μονή καί δυάς . εἰμί οὖν ἐν ἑκάτερος καί ὁ καθολικός καί ὁ μερικός · οἷος ἐν ὁ κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος εἰμί μερικός μέν , φέρω εἶπον , ὁ λευκός καί μέλας , ὑπέρ οὗτος δέ ὁ θερμός καί ψυχρός , ὑπέρ οὗτος δέ ὁ μανός καί πυκνός , ὑπέρ οὗτος δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ὑπέρ οὗτος δέ ὑπεροχή καί ἔλλειψις · ἐν δέ ὁ κατά ὁ λόγος γνώριμος ὑπόκειμαι μερικός μέν σύγκρισις καί διάκρισις , οὗτος δέ ἐπί πλέω νεῖκος καί φίλιος , ὑπέρ οὗτος δέ ὁ περισσός καί ὁ ἄρτιος ὑπέρ δέ οὗτος μονή καί δυάς . ὅσος μέν οὖν ἀρχή λαμβάνω ἢ ὁ θερμός καί ψυχρός , ὡς Παρμενίδης , ἢ ὁ μανός καί πυκνός , ὡς Θαλῆς , ἢ ὁ μέγας καί μικρός , ὡς Πλάτος , οὗτος ὁ αἴσθησις γνώριμος λαμβάνω ὁ ἀρχή , ἀλλά ὁ μέν καθολικός ὁ δέ μερικός . ὅσος δέ νεῖκος καί φίλιος , ὡς Ἐμπεδοκλῆς , ἢ περισσός καί ἄρτιος ἢ μόνος καί δυάς , ὡς ὁ Πυθαγόρειος , οὗτος ὁ λόγος μᾶλλον γνώριμος λαμβάνω , καί οὗτος πάλιν Ἐμπεδοκλῆς μέν μερικός λαμβάνω ἀρχή , ὁ δέ Πυθαγόρειος καθολικός . οὗτος μέν οὖν ἕτερος ἀρχή λαμβάνω , λέγω δή κατά τε ὁ ὑπόκειμαι ἕτερος γάρ ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός ὁ μανός καί πυκνός ) καί κατά ὁ καθόλου καί ὁ μερικός , ὁ αὐτός δέ πᾶς λαμβάνω ὁ πᾶς , φημί , ὁ ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία λαμβάνω , τουτέστι κατά ὁ αὐτός ἀναλογία . ὥσπερ γάρ ὁ αὐτός οὖον μόνος ὁ ὑπόκειμαι ἢ ὁ λόγος , ἀλλά καί ὁ ἀναλογία λέγω γάρ ὡς ὅδε θερμός , οὗτος ὅδε ψυχρός · ἐνταῦθα γάρ ὁ ταὐτότης , ἤγουν ὁ ὁμοιότης , οὔτε ὁ ὑπόκειμαι εἰμί οὔτε ὁ λόγος · ἕτερος γάρ ὁ ἑκάτερος ὁρισμός · ἀλλά ὁ ἀναλογία . λέγω γάρ ὡς ἔχω ὁ βε πρός ὁ ὅς , οὗτος ὁ φ́ πρός ὁ εἷς · πάλιν οὖν ἐνταῦθα ὁ ταυτότης κατά ὁ ἀναλογία ) , ὁ οὖν λαμβάνω πᾶς καί ἐναντίος καί ὁ ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία ἐναντίος , οὗτος ὁ αὐτός πᾶς - αἱρέω λέγω . ἰστέον γάρ ὅτι ὁ Πυθαγόρειος πᾶς ὁ εἰμί καί πᾶς ὁ ἐναντίωσις εἰς δύο συστοιχία ἀνάγω , ὁ τε ὁ ἀγαθός καί ὁ ὁ κακός · οὗτος γάρ πᾶς ἐναντίωσις μερίζω . ὁ μέν γάρ ὁ ἀγαθός συστοιχία ὁ ἀγαθός ὁ ἐναντίος ἀπονέμω , ὁ δέ ὁ κακός ὁ χείρων · οἷος λευκός καί μέλας , λογικός καί ἄλογος , ψυχρός καί θερμός , νέομαι - κος καί φίλιος , ὁ μέν λευκός καί ὁ Λο - γικὸν καί ὁ θερμός καί ὁ φίλιος ὁ ὁ ἀγαθός συστοιχία εἰμί λέγω , ὁ δέ τουμεγας ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὁ κακός . καί ὁ παραλαμβάνω οὖν ἐναντίωσις ὑπό ὁ πῃ - λαιός ἐν ὁ ὁ εἰμί ἀρχή ὁ μέν ἕτερος μόριον ὑπό ὁ ὁ ἀγαθός συστοιχία ἀγαθός κακός μόνος δυάς περισσός ἄρτιος φίλιος νεῖκος ὑπεροχή ἕλλειφις μέγας μικρός διάκρισις θερμός φυχρω ἀνάγω , ὁ δέ ἕτερος ὑπό ὁ ὁ κακός · οἷος ὁ κατά ὁ λόγος γνώριμος ἐναντίωσις ὁ μέν μονή καί ὁ περισσός καί ὁ φίλιος ὑπό ὁ ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἀντίκειμαι ὑπό ὁ ὁ κακός . πάλιν ὁ κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος ἐναντίωσις ὁ μέν θερμός καί ὁ διάκρισις καί ὁ μέγας ὑπό ὁ ὑπεροχή , οὗτος δέ ὑπό ὁ ὁ ἀγαθός συστοιχία , ὁ δέ ἀντίκειμαι ὑπό ὁ ὁ κακός . πᾶς οὖν ὁ κατά ὁ αὐτός συστοιχία λαμβάνω · ἢ γάρ θερμός καί ψυχρός , ἢ σύγκρισις καί διάκρισις , ἢ νεῖκος καί φίλιος . ὡς γάρ ἔχω ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός , οὕτως ἔχω σύγκρισις καί διάκρισις , καί μέγας καί μικρός , καί νεῖκος καί φίλιος · ὁμοίως γάρ ἀντίκειμαι . οὐκοῦν καί ἐναλλάξ ὡς ἔχω ὁ μέγας πρός ὁ διάκρισις καί οὗτος πρός ὁ θερμός , οὗτος ὁ μικρός πρός ὁ σύγκρισις καί οὗτος πρός ὁ ψυχρός · ὁμοίως γάρ περιεκτικός ὁ μέγας ὁ διάκρισις καί οὗτος ὁ θερμός , ὡς ὁ μικρός ὁ σύγκρισις καί οὗτος ὁ ψυχρός . ὁ οὖν ἐκ ἑκάτερος συστοιχία ὁμοίως ἢ ὁ μερικός λαμβάνω ὁ ὁ ὁμοίως καθολικός , οὗτος λέγω ὁ αὐτός λαμβάνω · οὐδείς γάρ λαμβάνω , φέρω εἶπον , ὁ μέγας καί ὁ σύγκρισις , ἢ ὁ διάκρισις καί ὁ ψυχρός ( οὗτος γάρ οὐ ὁμοίως ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός ἀφίστημι , ἀλλά ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός ) , ἀλλά πᾶς ὁ ὁ αὐτός ἀπόστασις ἀφίστημι ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός οὗτος λαμβάνω . ὁ οὖν πᾶς ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία λαμβάνω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐναντίωσις , οὗτος Πάντης ὁ αὐτός λέγω , ἕτερος δέ ὁ ὁ μέν ὁ λόγος γνώριμος μᾶλλον ὁ δέ ὁ αἴσθησις , καί ὁ μέν καθολικός ὁ δέ μερικός . ἐπεί οὖν κοινός πᾶς ἀρχή ζητέω , δῆλος ὅτι κατορθόω μᾶλλον ὁ ὁ καθολικός ἐναντίωσις λαμβάνω · ὥστε εἰμί συναισθάνομαι ὁ ὁ μερικός λαμβάνω , ἀγαπάω ἄν δηλονότι καθολικός λαμβάνω , ἵνα ἐπί πλείων ἐκτείνω ὁ ἀρχή . διά οὗτος οὖν δεῖ ἐγώ ζητέω τίς ἄν ἄγω κοινός πᾶς ἀπλόος ἀρχή , οὗτος ὑποτίθημι . μέχρι μέν οὖν ἐπί τοσοῦτος σχεδόν συνακολουθέω καί ὁ ἄλλος ὁ πλεῖστος . εἰς οὗτος , φημί , σύμφωνος πᾶς φέρω , ὥστε ὁ ὑπό αὐτός ἀρχή ὁ εἰμί καλέω ἐναντίος τίθημι . p . 288b28 καίπερ ἄνευ λόγος τίθημι . οὐ ὅτι οὐδείς λόγος χράω εἰς ὁ κατασκευάζω ὅς ὑποτίθημι ἀρχή , ἀλλά ὅτι οὐδείς πιθανός , ὥστε καί πείθω δύναμαι . ἀλλά εἰμί καί ἀπαραμύθητος τίθημι ὁ οἰκεῖος δόγμα , ἀλλά οὖν σύμφωνος πᾶς ὁ ἀρχή ἐναντίος εἰμί ὑποτίθημι . ὁ μέν οὖν κοινωνία “ ἐπί τοσοῦτος ” ὁ δέ διαφορά ὅτι ὁ μέν καθολικός καί περιεκτικός λαμβάνω , ὁ δέ μερικός , καί ὁ μέν γνώριμος ὁ αἴσθησις μᾶλλον ἢ ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ λόγος μᾶλλον ἢ ὁ αἴσθησις . ὁ μέν γάρ θερμός καί ψυχρός , ὁ Παρμενίδης , ὅς ὁ μέν θερμός πῦρ καλέω , ὁ δέ ψυχρός γῆ . ὁ δέ ὑγρός καί ξηρός . ὁ πορφύρεος φημί ὁ Ξενοφάνης ὁ ξηρός καί ὁ ὑγρός δοξάζω ἀρχή , ὁ γῆ λέγω καί ὁ ὕδωρ , καί χρῆσις αὐτός παρατίθημι οὗτος δηλόω · γῆ καί ὕδωρ πᾶς ἔστω ὅσος φύω ἠδέ γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ δόξα δοκέω καί Ὅμηρος εἰμί ἐν ὅς φημί ἀλλά σύ μέν πᾶς ὕδωρ καί γαῖα γίγνομαι . καί ὁδέω γε θαυμαστός καί ὥσπερ Παρμενἱὅην , ἑν ὁ πρός δόξα δύο λέγω ὁ ἀρχή ἐν ὁ πρός ἀλήθεια εἷς εἰμί λέγω . p . 188b34 ὁ δέ περισσός καί ἄρτιος ἢ νεῖκος καί φίλιος αἴτιος τίθημι . νεῖκος μέν καί φίλιος Ἐμπεδοκλῆς , περισσός δέ καί ἄρτιος ὁ Πυθαγόρειος · μόνος γάρ καί δυάς . οὗτος δέ γνώριμος ὁ λόγος μᾶλλον ἢ ὁ αἴσθησις λέγω · οὖον γάρ γνώριμος ὁ αἴσθησις ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος , ἢ ὁ περισσός καί ἄρτιος . ἕτερος μέν ὥσπερ καί δοκέω ὁ πλεῖστος , τουτέστι προφανής πᾶς ὅπως ἕτερος λέγω · ἕτερος γάρ ὁ θερμός καί ψυχρός νεῖκος καί φίλιος , καί ὁ λοιπάς ὁμοίως . p . 188b37 αὐτός δέ ὅς ἀνάλογος · λαμβάνω γάρ ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία . Πῶς κατά ὁ αὐτός ἀναλογία λαμβάνω ἑρμηνεύω , ἐπάγω ὁ λαμβάνω γάρ ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία , εἶπον δέ πῶς ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία λαμβάνω . ὁ μέν γάρ περιέχω , ὁ δέ περιέχω ὁ ἐναντίος . πῶς ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία λαμβάνω , σημαίνω διά οὗτος · ἐπεί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ μέν εἰμί καθολικός ὁ δέ μερικός , ἐκ ὁ αὐτός συστοιχία λαμβάνω φημί αὐτός ὁ ἐναντίωσις , διότι ὁ σύστοιχος ἐναντίος λαμβάνω ὁ ὁμοίως ἢ περιέχω ἢ περιέχω . οὖον λαμβάνω γάρ , φέρω εἶπον , θερμός καί μέλας ( ὁ γάρ θερμός περιέχω , ὁ δέ μέλας ὁ περιέχω ) , ἀλλά θερμός καί ψυχρός , ὅσπερ ὁμοίως περιεκτικός εἰμί . καί χείρων καί ἀγαθός · ὁ μέν γάρ ὁ περιεκτικός ὁ ἐναντίος λαμβάνω ἀγαθός λαμβάνω , ἐπεί καί κοινός ἀρχή δεῖ λαμβάνω ὁ ἐπί πᾶς ὁ εἰμί διήκω , ὁ δέ μερικός χείρων , διότι ἐπί μικρός ἁρμόζω καί οὐ ἐπί πλείων ἢ ἐπί πᾶς λαμβάνω . p . 189a5 To μέν καθόλου κατά ὁ λόγος γνώριμος , ὁ δέ κατά ἕκαστος κατά ὁ αἴσθησις . οὖον ὁ αὐτός λαμβάνω γνώριμος νῦν καί ἀνωτέρω · ἄνω μέν γάρ διαιρέω ὁ ἐναντίωσις εἰς τε ὁ ὁ λόγος γνώριμος καί εἰς ὁ ὁ αἴσθησις , καί ἐν ἕκαστος οὗτος διαίρεσις ποιέω ὁ τε καθολικός καί ὁ μερικός · εἰμί γάρ καί ἐν ὁ κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος ὁ τε καθολικός καί ὁ μερικός , ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ κατά ὁ λόγος . οὐ ὅσπερ οὖν λέγω ἐκεῖ ὁ αἴσθησις γνώριμος ἢ ὁ λόγος , οὗτος καί ἐνταῦθα φημί , ἀλλά ἐν ἕκαστος σειρά ὁ μέν καθολικός γνώριμος ὁ λόγος , ὁ δέ μερικός μᾶλλον ὁ αἴσθησις . καί γάρ ἐν ὁ κατά ὁ αἴσθησις γνώριμος ὁ μέν καθολικός οἷος μανότης καί πυκνότης , ὁ λόγος μᾶλλον γνώριμος ὁ θερμός καί ψυχρός , οὗτος δέ μᾶλλον ὁ αἴσθησις γνώριμος ἤ2 ὁ λόγος · ὁμοίως δέ καί ὑπεροχή καί ἔλλειψις μᾶλλον ὁ λόγος γνώριμος ἢ ὁ αἴσθησις , καί μᾶλλον μανότης καί πυκνότης . ὁμοίως καί ἐν ὁ κατά ὁ λόγος ὁ μέν καθολικός ὁ λόγος μάλα εἰμί γνώριμος ἢ ὁ μερικός , ὁ δέ μερικός ὁ αἴσθησις μᾶλλον ὁ ὁ καθολικός . p . 189a11 ἔχω δέ ἄν εἰμί λέγω πότερος δύο ἢ τρεῖς ἢ πλείων εἰμί . ὅτι2 μέν ὁ ἐναντίος παραληπτέον ἀρχή ὁ φυσικός πρᾶγμα φθάνω ἤδη ἀποδείκνυμι , ἐντεῦθεν δέ ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος καί κοινός ἐναντίωσις ἀνάγκη πᾶς εἷς εἰμί . οὗτος ἐν βούλομαι δείκνυμι ἀναλαμβάνω ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος καί δείκνυμι ὅτι οὔτε εἷς ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ἀρχή , οὔτε ἤπειρος , ἀλλά πλείων μέν εἷς , περαίνω δέ οὗτος . οὗτος δέ ὁ διαίρεσις οὐ ἁπλόος εἰδικός εἰμί ἀρχή ἢ ὑλικός , ἀλλά κοινῶς ὁ ἀρχή · ὥσπερ γάρ καί ὁ ὑλικός ἀρχή ἢ εἷς εἰμί ἀνάγκη ἢ πλείων , καί εἰμί πλείων , ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος , οὗτος δή καί καθόλου ὁ ἀρχή ὁ αὐτός ὑποπίπτω διαίρεσις ἀνάγκη · ἀνάγκη γάρ ἢ εἷς εἰμί ἢ πολύς , καί περαίνω ἢ ἤπειρος . ἀναιρέω οὖν ὁ ἄκρος καταλείπω ὁ μέσος καί ἀληθής . εἷς μέν οὖν ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀρχή , διότι δείκνυμι ὁ ἐναντίος δήω εἰμί ἀρχή , ὁ δέ ἐναντίος τις ἐναντίος οὐδείς γάρ αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί ἐναντίος ) · ὁ πρός τίς γάρ . ὥστε ἀδύνατος εἷς εἰμί ὁ ὁ φυσικός πρᾶγμα ἀρχή . ἤπειρος δέ ὁ ἀρχή ἀδύνατος εἰμί , πρῶτος μέν διά ὁ ἀναιρέω ὁ ἐπιστήμη , ὡς καί ἔμπροσθεν λέγω , μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ ψιλός γνῶσις ὁ εἰμί ( ὁ γάρ ἤπειρος γνῶσις οὐ εἰμί , ὁ δέ γιγνώσκω , οὐδέ ὁ ἐκ αὐτός γιγνώσκω ἄν · ὥστε καθόλου πᾶς ἄγνοια εἰσάγω ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ ἀρχή ὑποτίθημι ) , ἔπειτα δέ , ὅσπερ ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά εἴρω , συμβαίνω οὗτος διπλασιάζω ὁ ἤπειρος · ὁ γάρ ἐναντίωσις δύο περιέχω ἐναντίος , ὥστε εἰμί ἤπειρος ὁ ἐναντιότης , διπλάσιος εἰμί ὁ ἐναντίος · εἰμί οὖν ὁ ἤπειρος διπλάσιος . ἔπειτα κατά ἕκαστος , φημί , γένος εἷς τις ὁ καθολικός ἐναντίωσις , καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ ἐπαγωγή . ἐν γάρ ὁ ἐπιφάνεια πρωτισιμαι ἐναντίωσις ὁ κατά ὁ πλατύς καί ὁ στενός · ὁ γάρ τραχύς καί ὁ λεῖος , εἰμί καί ὑπάρχω πρῶτος ὁ ἐπιφάνεια , ἀλλά οὐ ὅς ποσός τίς εἰμί συνεχής , ἀλλά καθό μετέχω ὁ ὁ κεῖμαι κατηγορία κατά γάρ τοιόσδε θέσις ὁ μόριον ὑπάρχω αὐτός ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος ) , ὁ μέντοι πλατύς καί στενός ὡς ἐπιφάνεια πρῶτος ὑπάρχω , τουτέστιν ὡς εἷς ὁ ὁ μέγεθος εἶδος . ὁμοίως ἐν ὁ γένος ὁ ἀριθμός πρῶτος ἐναντίωσις ὁ περισσός καί ὁ ἄρτιος , ἐν ὁ ὁ χρῶμα γένος ὁ μέλας καί ὁ λευκός . ὑπό οὗτος γάρ ὁ λοιπός . εἰμί τοίνυν καί ὁ οὐσία εἷς τίς γένος εἰμί ὅς ὁ ἀρχή ζητέω , ἀνάγκη πᾶς καί ἐν οὗτος ὁ πρῶτος ἐναντίωσις εἷς εἰμί . εἰμί δέ ἐν ὁ οὐσία καθολικός ἐναντίωσις κατά ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις , ὑπό ὅς πᾶς ὁ ἄλλος ἀνάγω , καί οὖον μόνος ἐπί ὁ γενητός καί φθαρτός οὐσία θεωρέω οὗτος ὁ ἀντίθεσις , ἀλλά καί ἐπί ὁ ὁ οὐράνιος καί ἐπί ὁ ὑπερφυής . ὅς τε γάρ ψυχή ἐκ ἄγνοια εἰς γνῶσις μεταβάλλω κατά στέρησις καί ἕξις μεταβάλλω καί ἀπό κακία εἰς ἀρετή , εἰμί γε τελειωτικός ὁ οὐσία ὁ Ψυχή εἰμί ὁ ἀρετή , ὁ δέ ὁ τελειότης ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω ὁ εἶδος ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω , ὁ δέ ἀπολαμβάνω ὁ εἶδος ὁ ἑαυτοῦ , πρίν ἀπολαμβάνω ἐν στερέω οὗτος ἧμαι · διό καλῶς ἐν ὁ περι Ψυχή γένεσις μᾶλλον ἀπεικάζω ὁ τοιοῦτος ὁ Ψυχή μεταβολή , ἤ2 ἀλλοιόω . καί ἐν ὁ οὐράνιος δέ ὁ τοιοῦτος ἀντίθεσις θεωρέω · εἰμί γάρ καί μή ἀνά μέρος ποτέ μέν ὁ εἶδος , ποτέ δέ ὁ στέρησις δέχομαι , ὥσπερ ὁ ἐν γένεσις , ἀλλά οὖν ὁ ἕτερος ἔχω ἐπικρατέω ὁ ὑπόκειμαι , λέγω δή ὁ κατά ὁ εἶδος . ἄλλως τε ἐπί ὁ κατά τόπος ὁ οὐράνιος μεταβολεύς εὑρίσκω ὅς ἀνά μέρος ἑκάτερος οὗτος ἐπικρατέω · ὁ γάρ ἐν ὁ ὑπέρ γῆ τόπος ἡμισφαίριον στερέω δηλονότι ὁ ὑπό γῆ , καί κατά ἕκαστος ὁ μόριον ὡσαύτως . ὥστε εἰμί εἷς εἰμί ἐν ὁ οὐσία πᾶς ὁ πρῶτος ἐναντίωσις , ὑπό δέ οὗτος ὁ ἄλλος πᾶς ἀνάγω , δῆλος δήπου ὅτι οὐδέ ἤπειρος ὁ ἀντίθεσις , οὐδέ περαίνω μέν πλείων δέ δύο . ζητέω δέ ἐνταῦθα πρῶτος μέν τίς φημί γένος ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης , ἔπειτα πῶς ἐν πᾶς γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις , καί τρίτος ὅτι εἰμί περί πᾶς μεταβολεύς ἐνταῦθα ὁ λόγος , μᾶλλον δέ εἰμί περί ὁ κοινός ἀρχή πᾶς ὁμοῦ ὁ φυσικός πρᾶγμα , εἰμί δέ φυσικός πρᾶγμα οὖον μόνος ὁ οὐσία ἀλλά καί ὁ λοιπός κατηγορία , πῶς εὑρίσκω ὁ ὁ οὐσία ἀρχή οἴομαι πᾶς ὁ εἰμί ὁ ἀρχή εὑρίσκω · εὑρίσκω γάρ τοσοῦτος , ὅτι ἐν ὁ οὐσία εἷς εἰμί γένος εἷς εἰμί ὁ πρῶτος ἐναντίωσις , ὅς φημί εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις . γένος μέν ἐν ἐνταῦθα φημί αὐτός ὁ ἐξηγητής λέγω οὖον “ ὁ κατά πλείων καί διαφέρω ὁ εἶδος ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ” ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι , εἷς δέ εἰμί καί οὗτος ὁ ὁ γένος σημαίνω ὁ Ἀριστοτέλης . πολλαχοῦ γάρ ὁ ὑπόκειμαι γένος καλέω καί ἐν ὁ προλαμβάνω · εἷς γάρ εἰμί ὁ γένος ὁ ἄτομος λέγω ὑποτίθημι ὁ Δημόκριτος , τουτέστι ὁ ὑπόκειμαι . λαμβάνω οὖν ὁ οὐσία πᾶς ἐνταῦθα οὐ ὡς διαιρέω εἰς εἶδος καί στέρησις , ἀλλά ὡς ὁ αὐτός αὐτός ὑπόκειμαι εἶδος καί στερέω ἀνά μέρος , ὥσπερ ἄν εἶπον ὑπόκειμαι πᾶς ὁ ἀνθρώπειος σῶμα ὁ λευκός καί ὁ μέλας . οὕτως οὖν φημί καί ὁ οὐσία πᾶς ὑπόκειμαι καί δοχεῖον εἰμί πρῶτος ἐναντίωσις ὁ κατά ὁ εἶδρς καί ὁ στέρησις · ὅσος γάρ ἄλλος δέχομαι ἀντίθεσις , ὑπό οὗτος ἀνάγω , ἄν τε ὁ ὁ ἐμψυχόω καί ἄψυχος εἶπον , ἄν τε ὁ ὁ λογικός καί ἄλογος , ἄν ὁστισοῦν ἄλλος . ὅταν γάρ γίγνομαι λογικός τίς , δηλονότι ὁ γίγνομαι λογικός στέρησις ἔχω πρό οὗτος ὁ εἶδος ὁ λογικός ( οἷος ὁ ἄρτι διαπλάσσω ἔμβρυον ) , εἶτα ὁ εἶδος οὗτος ἐπιγίγνομαι ἐν ὁ ὑπόκειμαι ὁ στέρησις ὑποχωρέω , καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . ἀλλά ἴσως εἴρω τις πρός οὗτος , ὅτι καί τίς ἄλλος οὗτος λέγω ἢ ὁ γένος ὁ κατά πλείων κατηγορέω λέγω ; λέγω γάρ ἐν ὁ πᾶς γένος ὁ Ουάλλα σία καί περιλαμβάνω πᾶς οὐσία , τίς ἄλλος ἢ ὁ κοινός λέγω γένος ; πάλιν δέ αὖος ὁ ὁ λογικός καί ἄλογος ἀντίθεσις ἢ ἐμψυχόω καί ἄψυχος ὑπό ὁ στέρησις καί ὁ ἕξις ἀνάγω , ὅς φημί ὁ οὐσία πρῶτος εἰμί ἐναντίωσις , τίς ἄλλος ἢ ὁ γένος ὁ οὐσία ὁ εἰς οὗτος διαιρέω λαμβάνω φημί οὖν πρός οὗτος , ὅτι εἰμί καί ὁ αὐτός οὐσία λαμβάνω , λέγω δή ὁ κοινός , ἀλλά οὖν ἕτερος καί ἕτερος σχέσις ἔχω πρός ὁ διαφορά · εἴρω γάρ , καί καλῶς εἴρω , ὅτι ὁ γένος καί προηγέομαι ὁ διαφορά ἐν ὁ γένεσις καί συνέρχομαι αὐτός μετά ὁ γένεσις · ἐν γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένεσις πρῶτος ἐν ὁ ὕλη γίγνομαι ὁ σῶμα , εἶτα οὗτος ὑπόκειμαι ὡς ἐν ὕλη δύο ἐπιγίγνομαι ὁ ζῷον , καί οὗτος πάλιν ὡς προσεχής ὕλη ὁ ἀνθρώπειος εἶδος , ὅθεν καί ὕλη λόγος ἐπέχω ὁ γένος πρός ὁ διαφορά ὁ Πορφύριος λέγω . οὗτος μέν οὖν προηγέομαι , συνέρχομαι δέ ὁ διαφορά ἐν ὁ ἤδη γίγνομαι πρᾶγμα . ὅταν μέν οὖν ὡς ὕλη λόγος ἐπέχω ὁ καθολικός λαμβάνω , τότε οὖον φημί οὗτος διαιρέω κατά ὁ διαφορά εἰς ὁ εἶδος , ἀλλά ὑπόκειμαι αὐτός , ὅταν δέ ὡς σύνειμι ὁ διαφορά , οἷος ἐν ὁ ἤδη γίγνομαι πρᾶγμα , τότε οὐκέτι ὑπόκειμαι , ἀλλά διαιρέω κατά αὐτός . ὅταν οὖν διαιρέω ὁ γένος , ὁ κατά πλείων δηλονότι κατηγορέω διαιρέω καί ὁ ἤδη ὑφίστημι καί σύνειμι ὁ διαφορά , μόνος οὐ λέγω ὅτι ὁ κοινός οὗτος φύσις καί ὅδε καί ὅδε ὁ εἶδος ὑπάρχω , νῦν δέ ἐπεί μή ὡς εἰμί διαιρέω ἐγώ πρόκειμαι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὡς γίγνομαι θεωρέω , ὁ κοινός ὁ οὐσία γένος ὑπόκειμαι φημί ὁ ἐναντίωσις , κατά ὅς ἕκαστος ὁ εἰμί γίγνομαι , ὁ πρῶτος # 003E ; κατά ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις · διό φημί πρῶτος ἀρχή εἰμί ὁ εἰμί , ἐκ οὖν ὁ εἰμί ἔχω , ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις . δῆλος δέ καί ἐντεῦθεν , ὅτι οὖον ὁ γένος ὁ κατά πλείων κατηγορέω λέγω , ὅτι καί ὁ εἰδικός εἶδος λέγω εἄν οὗτος γένος · φημί γάρ εἄν ἐν εἷς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος εἰμί ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη καί ὁ ἀνεπιστημοσύνη ἐναντίωσις , ἢ ὁ κατά ὁ γνῶσις καί ὁ ἄγνοια , οὐδείς ἄλλος λέγω ἢ ὑπόκειμαι ὁ ἄνθρωπος γνῶσις καί ἀγνωσία , ὅς καί πρῶτος ἐναντίωσις λέγω ἄν ὡς ἄνθρωπος λογικός ὑπάρχω . ὁ μέν οὖν ὁ ἄπορος πρῶτος οὕτως ἐγώ διαιτάω . Δεύτερος δέ εἰμί , πῶς ἐν πᾶς γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις . φημί οὖν ὅτι ἐν μέν ὁ ποσός ἤτοι ὁ διορίζω καί ὁ συνεχής λαμβάνω δέ πάλιν μή ὡς εἰς οὗτος διαιρέω ὁ ποσός , ἀλλά ὡς ὑπόκειμαι αὐτός ἐν ὕλη λόγος ) , ἤγουν ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις δύναμαι γάρ ὑπό μέν ὁ ὑπεροχή ὁ διορίζω ἀνάγω ποσός , ὑπό δέ ὁ ἔλλειψις ὁ συνεχής · ὁ γάρ αὐτός μέγεθος ἐάν διορίζω γίγνομαι , ὑπό μείζων ὅλος ὡς ὅλος περιλαμβάνω τόπος ) , ὁ δέ ποιέω εἰμί ἄν πρῶτος ἐναντίωσις ὁ κατά ὁ μανός καί πυκνός . ὅτι μέν γάρ ὁ παθητικός ποιότης καί ὁ πάθος ὑπό ὁ μανότης καί ὁ πυκνότης ἀνάγω , πρόδηλος · ὑπό γάρ ὁ ὁ θερμός καί ψυχρός ξηρός τε καί ὑγρός ἀντίθεσις πᾶς ὁ ἄλλος τελέω . ἐκ γάρ ὁ οὗτος κρᾶσις πᾶς ὁ ἄλλος ποιότης γίγνομαι , οὗτος δέ προφανῶς ὑπό ὁ μανότης καί πυκνότης τελέω , ὥστε καί ὁ ὑπό οὗτος · ὁ γάρ τέσσαρες στοιχεῖον , ὅστις ἐκ ὁ συμπλοκή ὁ δύο οὗτος ἐναντίωσις γίγνομαι , προφανῶς πυκνότης καί μανότης μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων . δύναμις δέ καί ἀδυναμία , εἰμί μέν ἐπί ὁ παθητικός ποιότης λέγω , οἷος ὁ δύναμις ἔχω ὁ θερμαίνω ἢ ψύχω ἢ ξηραίνω ἢ ὑγραίνω ὁ κατά ἄλλος ποιότης μεταβάλλω ἢ ἀδυναμία οὗτος ἔχω , πρόδηλος ὅτι καί οὗτος ὑπό μανότης καί πυκνότης ἀνάγω , ἐπεί καί ὅς ὑπάρχω ποιότης ὑπό οὗτος ἀνάγω · εἰμί δέ ἐπί ὁ λογικός ὁ Ψυχή δύναμις , οἷος δύναμις μουσικός ἢ ἄλλος τις ἐπιστήμη ἢ ἀδυναμία οὗτος φημί , ἐπεί ἐν σῶμα γίγνομαι ὁ ψυχή ἐκ ὁ πρός ὁ σῶμα συμπλοκή διάφορος ἐπιτηδειότης ἀναδέχομαι , ὁ δέ σῶμα ἐκ ὁ κρᾶσις ὁ παθητικός ποιότης συνίστημι , οὕτως ἄν καί ὁ κατά ὁ δύναμις καί ἀδυναμία ποιότης ὑπό ὁ παθητικός ἀνάγω ποιότης , οὗτος δέ δείκνυμι χθησαν ὑπό μανότης καί πυκνότης ἀνάγω . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ἄλογος λαμβάνω ὁ ἀδυναμία ( λέγω γάρ ὁ ἵππος ἀδυναμία ἔχω γραμματικός ) , δῆλος ὅτι καί ἐνταῦθα οὐ ἄνευ ὁ τοιόσδε κρᾶσις ὁ παθητικός ποιότης ὁ τοιοῦτος ἀδυναμία γίγνομαι · οὖον γάρ ὁ τυγχάνω ψυχή εἰς ὁ τυγχάνω ἐπιλάμπω κρᾶσις ὁ σῶμα . διά οὖν ὁ μή φύω εἰς ὁ τοιοῦτος κρᾶσις ὁ σῶμα ὁ ἄλογος ἐπιλάμπω ὁ λογικός Ψυχή , ἀδυναμία λέγω ἔχω ὁ λογικός ἐπιστήμη . ἕξις δέ καί διάθεσις ὁμοίως ὁ δύναμις καί ἀδυναμία ἀνάγω · καί ὁ μέν ἐπί ὁ παθητικός ποιότης λέγω πρόδηλος , ὁ δέ ἐπί ὁ ψυχικός ἕξις καί διάθεσις ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη διά ὁ ἐκ ὁ δύναμις ὁ Ψυχή ἐπιτηδειότης * * * μᾶλλον ἢ κακός ὁ ἕξις γίγνομαι καί ὁ διάθεσις . εἶπον δέ ὅτι ὁ ἐπιτηδειότης καί ἀνεπιτηδειότης ἐκ ὁ συμπλοκή ὁ πρός ὁ σῶμα ἔχω ὁ ψυχή . ὁ δέ τέταρτος εἶδος ὁ ποιότης , ὁ σχῆμα Λέως καί ὁ μορφή , οὕτως ἀνάγω ὑπό μανότης καί πυκνότης , ὁ μέν σχῆμα ὅτι δείκνυμι ὅτι ὁ ἰσοπερίμετρος σχῆμα ὁ πολύγωνος πολυχώρητος , καί διά οὗτος ὁ γεγωνιωμένου ὁ ἰσοπερίμετρος σφαιρικός πολυχώρητος ( ἀνάγω οὖν ὁ σφαιρικός σχῆμα , ὑπό δέ ὁ πυκνότης ὁ γωνιόομαι , διότι καί ὁ αὐτός σῶμα μαίνομαι μέν μείζων εἰμί , πυκνόω δέ μικρός ) , ὁ δέ μορφή θέσις τις εἰμί ὁ μόριον καί οἱονεί διάστασις μάνωσις ἄν εἰμί ἔοικα ὁ τεχνητός μάνωσις ὁ κατά διάστασις ὁ μόριον γίγνομαι , ὡς ἐπί ὁ ἐκτείνω ἱμάς ἔχω ἢ ἐπί ὁ ξαίνω ἔριον . οὗτος μέν οὖν καί ὁ μανότης ὑπό εἷς ἐναντίωσις ἀνάγω . ἐπεί οὖν ὁ λοιπός κατηγορία ἴδιος ὕπαρξις οὐ ἔχω , ἀλλά ἐν οὗτος ἔχω ὁ εἰμί , δηλονότι οὗτος ὑπό καθολικός ἐναντίωσις ἀνάγω διά οὗτος κἀκείνης ἀνάγω ἄν ἄγω . οὗτος μέν οὖν ὁ πιθανός μᾶλλον ἢ ὁ ἀληθής ἕνεκα λέγω , δεῖ δέ προσεχής εἷς ἐναντίωσις ἀκούω κατά ἕκαστος γένος , τουτέστι κατά ἕκαστος κατηγορία , ὁ κατά ὅς ὁ ἀποβολή καί ὁ πρόσληψις ὁ εἶδος γίγνομαι , οὗτος δέ εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις , οὗτος δέ ἄν εἰμί ἐν ὁ κατηγορία ὁ οὐσία ὁ ἐναντίωσις . οὗτος δέ πάλιν οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ αὐτός διά ὁ αὐτός δείκνυμι , καί ζητέω μέν δείκνυμι ὅτι ὁ ἐν ὁ οὐσία πρῶτος ἐναντίωσις ὁ εἶδος εἰμί καί ὁ στέρησις , λαμβάνω δέ πάλιν ὁμολογέω ὅτι ἐν πᾶς γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις ὁ κατά ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις , καί διά τοῦτος καί ἐν ὁ οὐσία ὁ αὐτός ἄν εἰμί . δείκνυμι δέ ὁ εἷς εἰμί ἐναντίωσις ἐν ἕκαστος γένος καί οὕτως . εἰμί ἕκαστος , φημί , ὁ εἰμί εἴτε καθόλου εἰμί εἴτε μερικός εἷς εἰμί ὁρισμός καί οὐ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός δύο εἰμί ὁρισμός , δῆλος ὅτι ὁ μέν ὁρισμός ποιέω ὁ γένεσις ἐκεῖνος , ὁ δέ ὁ ὁρισμός ἀντίκειμαι ὁ φθορά · ὥστε εἰμί εἷς εἰμί ὁ ὁρισμός εἷς εἰμί καί ὁ ἀντίκειμαι , ἀνάγκη εἷς εἰμί ἐναντίωσις περί ἕκαστος ὁ πρᾶγμα περί ὅς ὁ γένεσις γίγνομαι καί ὁ φθορά . οὖον πάντως δέ ἕκαστος ὁ ἐναντίωσις δυνατός ὄνομα σημαίνω , ἀλλά ἀρκέω ὁ κοινός ὁ εἶδος καί [ ὁ ] ὁ στέρησις ὄνομα πᾶς καλέω . ἀλλά καί οὗτος , ὅτι ἕκαστος μέν ὁ πρᾶγμα κατά εἷς ἐναντίωσις ὁ γένεσις ἔχω καί ὁ φθορά δείκνυμι , οὐκέτι μέντοι ὅτι ὁ ὑπό ὁ γένος πᾶς εἶδος , οἶος ὁ τέσσαρες εἶδος ὁ ποιότης , ὑπό τις κοινός ἐναντίωσις ἀνάγω προσεχῶς ὑπό ὁ ποιότης εἰμί , ὅσπερ βούλομαι ὁ ἐν ἕκαστος γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις · ὁ γάρ εἶδος καί ὁ στέρησις ὁμώνυμος πᾶς ἐναντίωσις κατηγορέω . τρίτος εἰμί ὁ ζητέω , πῶς εὑρίσκω ὁ ὁ οὐσία ἀρχή ἔχω οἴομαι πᾶς ὁ ἀρχή καί ὁ λοιπός κατηγορία . φημί οὖν ὁ ἐξηγητής ὅτι ὥσπερ ὁ ὅς πρῶτος μέν ἐφήκω ὁ οὐσία , διά δέ ὁ οὐσία καί ὁ λοιπός κατηγορία ( ἐν αὐτός γάρ ὁ εἰμί ἔχω ) , οὕτως καί ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις κύριος μέν ἐν ὁ οὐσία ὑπάρχω , διά αὐτός δέ καί ἐν Τῖς λοιπός κατηγορία . ὥστε εἰμί ἐφήκω ἀπό ὁ οὐσία ἐπί ὁ λοιπάς γένος ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις κατά ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , εἰκότως εὑρίσκω ὁ ὁ οὐσία ἀρχή ὁ πᾶς εἄν ἔχω . οὗτος δέ σύμφωνος εἄν εἰμί ὁ ἐν προοίμιον εἴρω , ὅτι δεῖ ἀπό ὁ κοινός καί συγχέω ἄρχω · ὁ γάρ δείκνυμι ὅτι ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις ἤδη καί πᾶς εἰμί ἀρχή , ὁ κοινός εἰμί καί συγχέω δείκνυμι , κοινός μέν ὡς πᾶς ἐφαρμόζω , συγχέω δέ ὡς μηδείς ἴδιος περί ὁ ἰδικός ἕκαστος ἀρχή σημαίνω . εἰμί δέ καί ὁ φύσις ὕστερος ὡς κοινός καί ἐκ ὁ κατά ἕκαστος συλλέγω . ἐπί οὗτος τρίτος τίθημι ἐπιχείρημα ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ἤπειρος ὁ ἀρχή , εἰμί δέ οὗτος . εἰμί εἰμί , φημί , ἄλλος ἄλλος πρότερος ἐναντίος , καί ὁ ἀρχή ἀεί δεῖ μένω , ἀνάγκη πᾶς μή μόνος περαίνω εἰμί ὁ ἀρχή , ἀλλά μηδέ πλείων δύο · ἀλλά μήv ὁ πρῶτος , καί ὁ δύο ἄρα . ζητέω δέ ἐν ὁ συλλογισμός οὗτος πρῶτος μέν τίς ποτός εἰμί ὁ ἀεί μένω ὁ ἀρχή , ἔπειτα πῶς ἀλήθευσις ὁ συνάπτω . ὁ μέν οὖν νομίζω ἀρχή αὐτός λέγω ὁ οὐράνιος , οὗτος δέ ἀίδιος εἰμί · ἀλλά οὖον περί ὁ ποιητικός αἴτιος εἰμί ὁ λόγος ἐνταῦθα , ἀλλά περί ὁ εἰδικός , ὥστε οὖον περί ὁ οὐράνιος φημί . ἕτερος δέ φημί ἀρχή αὐτός λέγω ὁ πρό ὁ πολύς εἶδος · οὗτος γάρ , φημί , ἀεί μένω , οὕτως ὁ ἐνταῦθα γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ οὗτος ἀληθής · πρῶτος μέν γάρ οὐδέ βούλομαι εἰμί ὁ πρό ὁ πολύς εἶδος ὁ Ἀριστοτέλης , ἔπειτα περί ἀρχή φημί ἐναντίος καί ποιητικός καί παθητικός εἰς ἀλλήλων , καί ὁ ἑαυτοῦ παρουσία καί ἀπουσία ποιέω ὁ γένεσις καί ὁ φθορά , οὖον τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ πρό ὁ πολύς . ἄλλος φημί ὁ τριχῆ διαστατός λέγω αὐτός · οὗτος γάρ ἀεί μένω διά ὁ ἀμετάβλητος εἰμί . ἀλλά οὐδέ οὗτος ἀληθής · περί ὁ εἰδικός γάρ ἀρχή ὁ λόγος , οὗτος δέ ὕλη λόγος ἐπέχω μᾶλλον , οὐ εἶδος . φημί οὖν ἐγώ ὁ ἀεί μένω οὗτος σημαίνω αὐτός ὁ ἐπί πᾶς μεταβολεύς εὑρίσκω , καί πᾶς μεταβολή κατά οὗτος γίγνομαι · ὥσπερ εἰμί περί ὁ ὑλικός αἴτιος ζητέω τις λέγω ὅτι ὁ ξύλον ὕλη ὁ πρᾶγμα οὐ εἰμί , διότι μή ἀεί εὐρίͅσκω σκῶ ( οὐδέ γάρ ἐν ὁ χαλκός σκεῦος ὕλη ὁ ξύλον ὑπόκειμαι οὐδέ ἐν ὁ χρυσός , δεῖ δέ ὁ ὕλη ὁ κοινός πᾶς ἀεί εὑρίσκω , τουτέστιν ἐπί πᾶς μεταβολεύς καί πᾶς ὁ πρᾶγμα ) , οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα ὁ κοινός εἰδικός ἀρχή πᾶς ὁ εἰμί ζητῶ·ν , φημί δήω ἀεί αὐτός εὑρίσκω , τουτέστιν ἐπί πᾶς ὁ φυσικός πρᾶγμα ὁ αὐτός εἰμί , καί πᾶς μεταβολή κατά αὐτός γίγνομαι . Πῶς δέ ὁ συνάπτω ἀληθής ἄν εἰμί , λοιπός δεῖ δείκνυμι , ὅτι εἰμί εἰμί ἄλλος ἄλλος πρότερος ἐναντίος , καί “ ὁ μέν περιέχω ὁ δέ περιέχω ” , ἐπεί εἰς κοινός πᾶς ὁ εἰμί ἀρχή ζητέω , δῆλος ὅτι ὁ καθολικός ἐναντίος παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ ἀρχή λόγος , διότι δέ ὁ ἀρχή ἀεί δεῖ μένω , ὁ αὐτός ἀεί ἀρχή εἰμί καί οὐ ἄλλοτε ἄλλος , ἐκ οὗτος δέ ἀνάγκη πᾶς περαίνω αὐτός εἰμί . διά μέν γάρ ὁ πρῶτος λαμβάνω ἐναντίος , περαίνω ἀνάγκη αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ ἤπειρος ἄγω , πολλαπλασίων ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ περιέχω ὑπό αὐτός · πλείων γάρ ὁ περιέχω ὁ περιέχω . ἀλλά εἰμί καί περαίνω ἀνάγκη εἰμί ὁ καθολικός , εἰμί μή ἀνάγκη εἰμί ὁ αὐτός ἀεί εἰμί ἐπί πᾶς μεταβολεύς * * * καί οὕτως πάλιν , εἰμί καί μή ὡς ὑφίστημι ἤπειρος εἰμί , ἀλλά οὖν ὡς γίγνομαι · ἀεί γάρ ἄλλοτε ἄλλος παραλαμβάνω ἐναντίος συμβαίνω ἐπί ἤπειρος αὐξάνω ὁ ἀρχή ὁ ἀριθμός . ὥστε διά ἀμφότερος ὁ ὑπόθεσις πεπερασμέωας ἀνάγκη εἰμί ὁ ἀρχή , διά αὐτός δέ πάλιν οὗτος καί δύο μόνος . εἰμί γάρ μή εἰμί δύο , οὐκέτι κοινός τις ἐναντίωσις λαμβάνω καί ὁ αὐτός ἐπί πᾶς εὑρίσκω · ἀνάγκη γάρ καί οὗτος ἢ ὑπό ἄλλος τις ἀνάγω , ἢ μή πᾶς μεταβολεύς αἴτιος εἰμί ὁ αὐτός , ἀλλά ἄλλος μέν οὗτος ἄλλος δέ ἐκεῖνος . ἀμελέω γοῦν δύο ἐναντίωσις εἰμί κατά ὅς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ γένεσις ἔχω , ὁ ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός καί ὁ ὁ ὑγρός καί ξηρός , οὖον κατά ἄμφω ὁ ἐναντίωσις γίγνομαι ἐπί πᾶς ὁ στοιχεῖον ὁ μεταβολή . ὁ πῦρ γοῦν εἰς ἀήρ καί ψυχρός · ἄμφω γάρ θερμός . πάλιν ὁ ἀήρ εἰς ὕδωρ κατά ὁ θερμός καί ψυχρός , οὐκέτι δέ κατά ὁ ξηρός καί ὑγρός · ἄμφω γάρ ὑγρός . πάλιν ὕδωρ εἰς γῆ κτάομαι ξηρός καί ὑγρός μόνος · ἄμφω γάρ ψυχρός . ἐπί μόνος δέ ὁ ἐναντίος κατά ἀμφότερος γίγνομαι ὁ μεταβολή , πυρός καί ὕδωρ , ἀήρ καί γῆ . οὐ | ἐπί πᾶς ἄρα κατά ἀμφότερος ὁ ἐναντίωσις ὁ μεταβολή γίγνομαι · ὥστε εἰμί δεῖ κοινός ὁ στοιχεῖον ἀντίθεσις εὑρίσκω κατά ὅς πᾶς μεταβάλλω , οὗτος δέ εἄν εἰμί τυγχάνω πυκνότης καί μανότης κατά οὗτος γάρ πᾶς γίγνομαι ὁ μεταβολή ) * * * εἰμί δέ οὗτος , δῆλος ὅτι ἀδύνατος δύο ἐναντίωσις πᾶς μεταβολεύς αἴτιος εἰμί · ὥστε ἀνάγκη ὁ πρῶτος ἐναντίωσις καί κοινός κατά ὅς πᾶς γίγνομαι μεταβολή εἷς εἰμί . αὐτός μέν οὖν τοσοῦτος διά οὗτος δείκνυμι , ὅτι περάω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ εἰδικός , ἐκ τε οὗτος καί ὅτι εἰμί δυνατός ὁ αὐτός γεννάω ἐκ περαίνω ἀρχή ὅσπερ καί ἐκ ἤπειρος , ἀγαθός ὁ ἐκ περαίνω · ῥαίνω · καλός γάρ ὁ ἀόριστος ὁ ὁρίζω , ἀεί δέ ὁ φύσις ὁ καλός ἐπιλέγω εἄν εἰμί δυνατός , δυνατός δέ ἐκ περαίνω ἀρχή ὁ αἴτιος πᾶς ἀποδίδωμι , ὥσπερ ποιέω Ἐμπεδοκλῆς . τοσοῦτος μέν οὖν , ὅσπερ εἶπον , νῦν δείκνυμι ὅτι περαίνω δεῖ εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ὁ φυσικός πρᾶγμα εἰδικός αἴτιος , εἰμί καί συναναφαίνω ἐκ ὁ εἴρω ὅτι δεῖ εἷς μόνος εἰμί ἐναντίωσις ὁ πρῶτος καί κοινός , ὥσπερ δείκνυμι . διαλέγω δέ ἐφεξῆς περί ὁ ὑλικός αἴτιος , αὐτός οὗτος προχειρίζω καί δείκνυμι ἀκριβῶς ὅτι καί εἷς μόνος ἐναντίωσις ἀνάγκη εἰμί ὁ πρῶτος καί εἷς ὁ ὑπόκειμαι καί πλέω εἷς ἀδύνατος . p . 189a13 Μία δέ ἐναντίωσις ἐν πᾶς γένος εἷς . Γένος λέγω αὐτός ὁ Θεμίστιος ἐκλαμβάνω , ὅς ὁ διαίρεσις ἐπί εἶδος μόνος καί οὐ εἰς γένος ποιέω · περί γοῦν χρῶμα , φημί , εἷς ὁ ἐναντίωσις ὁ μέλας καί ὁ λευκός , περί χυμός ὁ γλυκύς καί ὁ πικρός . οὗτος δέ οὐ εἰμί σύμφωνος ὁ αριστοτελικός ἔννοια · περί πᾶς γάρ ὁ γένος ὁ οὐσία ὁ εἷς ἐναντίωσις φημί εἰμί , οὐ εἰμί δέ ὁ κοινός οὐσία ὁ διαίρεσις προσεχῶς εἰς εἶδος , ἀλλά εἰς ὑπάλληλος γένος · ἐναντίωσις δέ εἰμί ὁ σχέσις ὁ δύο ἐναντίος . p . 189a21 ἐπεί δέ περαίνω , ὁ μή ποιέω δύο μόνος ἔχω τις λόγος . ἀποδείκνυμι διά πολύς ὅτι ὁ ἐναντίος ἀρχή καί ἐναντίος ὁ πρῶτος , καί ὅτι οὐ ἐνδέχομαι ἤπειρος εἰμί ὁ ἀρχή , διότι ὁ πρῶτος ἐναντίωσις καί κοινός δεῖ ἐν ὁ ὁ ἀρχή λόγος παραλαμβάνω ἐκ ὅς δείκνυμι δύο εἰμί ὁ ἀρχή , ἐπεί εἷς ὁ πρῶτος ἐναντίωσις ) , βούλομαι οὖν καί ὁ τρίτος ἀρχή εἰσάγω , λέγω δή ὁ ὕλη ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος , ἀπορητικός προάγω ὁ λόγος καί εἰς ἐναντίος ἐπιχειρέω δείκνυμι ὅτι οὐ ἱκανός ὁ ἐναντίος ἐν ἀρχή λόγος παραλαμβάνω , ἀλλά δεῖ ὁ ἀρχή μήτε ἐναντίος τίς ἔχω καί εἰμί αὐθυπόστατος , ἵνα ἐκ τε ὁ πρότερος ἐκ ὅς δείκνυμι ὅτι δεῖ ὁ ἀρχή ἐναντίος εἰμί διά ὁ δήω μεταβάλλω ὁ πρᾶγμα μεταβάλλω δέ εἰς ἀλλήλων ὁ δράω καί πάσχω εἰς ἀλλήλων , δράω δέ καί πάσχω οὖον ὁ τυγχάνω , ἀλλά ὁ ἐναντίος ) , καί ἐκ ὁ νῦν ὅτι οὐ οἷος τε εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ὁ ἀρχή ἀποληρέω λόγος , ἀλλά δεῖ τίς εἰμί ὁ ὁ ἐναντίος εἶδος ὑπόκειμαι , ἀμφότερος συνάγω ὅτι καί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ἐναντίος ἀρχή . ἐπιχειρέω οὖν πολλαχῶς ὅτι οὐ ἀρχή ὁ ἐναντίος , καί πρῶτος μέν οὕτως . οὐδείς , φημί , ὁ ἐναντίος αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἐναντίος φύω δράω · οὔτε γάρ μανότης εἰς πυκνότης δράω ἄνευ τις ὑπόκειμαι περί ὁ ὑπόκειμαι γάρ ὁ μάχη αὐτός ἑκάτερος καταλαμβάνω αὐτός βούλομαι ) , οὔτε ὁ θερμός εἰς ὁ ψυχρός . ἀλλά οὐδέ ὁ φίλιος εἰς ὁ νεῖκος ποιέω · οὖον γάρ ὁ νεῖκος συνάγω ὁ φίλιος , ἀλλά οὐδέ ὁ φίλιος διακρίνω ὁ νεῖκος , ἀλλά ἕτερος τίς εἰμί αὐτός ὑπόκειμαι εἰς ὅς ἀνά μέρος ὅς τε φίλιος καί ὁ νεῖκος δράω . οὐ ἄρα αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀρχή ὁ ἐναντίος , ἀλλά μᾶλλον ὁ ὑπόκειμαι · αὐτός γάρ εἰμί ὁ μεταβάλλω καί ὁ αἴτιος ὁ ἐναντίος ὁ ποιέω καί πάσχω , ὥστε οὗτος ἄν εἰμί ἀρχή . καί ἄλλως ὁ ἐναντίος , φημί , ἐν ὑπόκειμαι , ὁ ἀρχή δέ ὁ οὐσία οὐ ἐν ὑπόκειμαι δεῖ εἰμί , ὁ ἐναντίος ἄρα οὐ ἀρχή . πόθεν δέ ὅτι ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐ ἐν ὑπόκειμαι δεῖ εἰμί ; ὅτι ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἐν ὑπόκειμαι πρότερος ὁ φύσις καί ἀρχή . οὗτος γοῦν καί ὁ οὐσία ὑπόκειμαι εἰμί ὁ λοιπός κατηγορία πρότερος ὁ φύσις εἰμί αὐτός καί ἀρχοειδής . ὥστε εἰμί ἀρχή ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ἐναντίος ἐν ὑπόκειμαι , ὁ δέ ὑπόκειμαι ἀρχή ὁ εἰμί ἐν ὑπόκειμαι , εἰμί ἄρα ὁ ἀρχή ἀρχή · ὁ γάρ ἐναντίωσις ἀρχή εἰμί ἀρχή εἰμί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός . εἰμί ἄρα ὁ ἀρχή ἀρχή . ] πάλιν ὁ ἐναντίος οὐδείς εἰμί ὑπόκειμαι , ὁ ἀρχή ὑπόκειμαι δεῖ , ὁ ἐναντίος ἄρα οὐ εἰμί ἀρχή . πάλιν ὁ ἐναντίος οὐ οὐσία , ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐσία , ὁ ἐναντίος ἄρα οὐ ἀρχή . ὅτι δέ ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐσία δεῖ εἰμί δείκνυμι οὕτως . εἰμί ἐκ οὐ οὐσία , φημί , ὁ οὐσία , εἰμί πρό ὁ οὐσία ὁ οὐ οὐσία , ὁ δέ οὐ οὐσία ὁ συμβεβηκός εἰμί , ὁ συμβεβηκός ἄρα πρό ὁ οὐσία εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος · ἐναντίος γάρ ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός πρότερος συναναιρέω γάρ καί οὖον συναναιρέω ) . ὥστε εἰμί ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐσία δεῖ εἰμί , οὐσία δέ ὁ ὑπόκειμαι αὐθυπόστατος γάρ ) , ὁ δέ ἐναντίος οὐ οὐσία , ὁ ὑπόκειμαι ἄρα καί οὖον ὁ ἐναντίος ἀρχή ὁ οὐσία . ἀπορέω δέ ἄν τις , πῶς φημί εἰς ἀρχή ὁ οὐσία οὐσία δήω εἰμί · δεῖ γάρ ὁ ἀρχή ἕτερος εἰμί ὁ ὅς εἰμί ἀρχή . καί εἰμί κατά ἄλλος σημαίνω ὁ ἀρχή οὐσία εἰμί καί κατά ἄλλος ὁ ἀπό ὁ ἀρχή , διά τίς μή καί ὁ εἶδος οὐσία , οὖον κατά ὁ αὐτός σημαίνω κατά ὅς καί ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά κατά ἕτερος ; πῶς δέ ὅλως ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὕλη οὐσία φημί , ὁ δέ εἶδος οὐκέτι ; καίτοι γε αὐτός ἐν ὁ δύο λόγος ὁ εἶδος φημί μᾶλλον εἰμί οὐσία · | κατά αὐτός γάρ χαρακτηρίζω d 4r ὁ πρᾶγμα , κατά δέ ὁ ὕλη οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω . ὅτι μέν οὖν διάφορος ὁ ὁ οὐσία παρά αὐτός σημαίνω , δῆλος · καί ὁ ὕλη γάρ καί ὁ εἶδος καί ὁ συναμφότεροι οὐσία καλέω , πολλάκις δέ καί ἀπλόος πούς ὁ εἰμί οὐσία καλέω , ὁ ὕπαρξις μόνος ὁ πρᾶγμα ὁ οὐσία σημαίνω . ἐνταῦθα οὖν ὁ οὐσία ὁ αὐθυπόστατος φημί καί μή δήω ὑπόκειμαι πρός ὁ εἰμί , ὥσπερ καί ἐν ὁ κατηγορία . ἐπεί οὖν ἀπορητικός ἐνταῦθα προάγω ὁ λόγος , ἔτι δέ ὁ σύνθετος οὐσία αὐθυπόστατος καί μή ἐν ἕτερος ἔχω ὁ εἰμί , διά οὗτος ἐπεί ὁ αὐθυπόστατος αὐτός ἐκ ὁ ὕλη μᾶλλον ἐφήκω ἢ ἐκ ὁ εἶδος ( ὁ γάρ εἶδος δήω ὑπόκειμαι εἰς ὕπαρξις , ὁ δέ ὕλη ὑπόκειμαι τις οὖον δήω ) , διά οὗτος μᾶλλον ἀρχή καί αἴτιος ὁ σύνθετος οὐσία ὁ ὕλη φημί · εἰμί γάρ καί ἐφίημι ὁ ὕλη ὁ εἶδος , ἀλλά οὐ ἵνα ὑπάρχω , ὥσπερ ὁ εἶδος ὁ ὕλη εἰς ὕπαρξις χρῄζω , ἀλλά ἵνα ὁρίζω καί κοσμέω . οὗτος μέν οὖν ὁ ὕλη οὐσία καλέω διά ὁ αὐθυπόστατος , καί δήω φημί ὁ ἀρχή ὁ σύνθετος οὐσία αυθυπόστατος εἰμί καί αὐτός αυθυπόστατος εἰμί . εἰμί γάρ μή ἄγω αυθυπόστατος ὁ ἀρχή ὁ οὐσία , ὁ μή αὐθυπόστατος ὁ αυθυπόστατος αἴτιος ἄν εἰμί καί πρότερος , ὅσπερ ἀδύνατος · ἐναντίος γάρ ὁ μή αυθυπόστατος ὁ αὐθυπόστατος αἴτιος καί πρότερος εἰμί ὁ φύσις , ὡς ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία · συναναιρέω γάρ καί οὖον συναναιρέω . κατά οὗτος οὖν μᾶλλον οὐσία ὁ εἶδος ὁ ὕλη , κατά ἄλλος δέ τρόπος μᾶλλον ὁ εἶδος ὁ ὕλη οὐσία , διότι οὗτος χαρακτηριστικός εἰμί ὁ ἕκαστος οὐσία · ὁ γάρ ὕλη κοινός . ἔτι ἀπορία ἄξιος , πῶς φημί μή εἰμί ὁ ἀρχή ὁ οὐσία ἐν ὑπό · κεῖμαι , καί πῶς πρότερος εἰμί ἐν ὁ οὐσία ὁ ὑπόκειμαι · οὔτε γάρ ὁ πρότερος συγχωρέω τις εἰμί γάρ τις ὁ ἀρχή ἐν ὑπόκειμαι ) , καί ὁ δύο ἐλέγχω οὐδέποτε γάρ εἰμί ὁ ὕλη ἄνευ εἶδος ) . φημί οὖν ὅτι ἄν μηδέποτε εἰμί ὁ ὕλη ἄνευ εἶδος , ἀλλά οὖν φύσις εἰμί πρότερος · συναναιρέω γάρ καί οὖον συναναιρέω . ἐάν γάρ ὁ ἐπίνοια διαιρέω ἐκ αὐτός ὁ εἶδος , αὐτός μέν δύναμαι κατά ἐπίνοια ὑφίστημι οὖον δήω γάρ ἕτερος ὑπόκειμαι πρός ὁ εἰμί ) , ὁ μέντοι εἶδος οὐδέ κατά ἐπίνοια ὑπάρχω δύναμαι Χωρὶς ὁ ὕλη . καί εἰμί κατά μέρος παράγω ὁ θεός ὁ πρᾶγμα , τίς ἄν προπίπτω ; δῆλος ὅτι ὁ ὑπόκειμαι καί δέχομαι ὁ εἶδος , εἶτα ὁ ἐν ἐκεῖνος ὑπάρχω ὀφείλω . πρότερος ἄρα ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι , καί οὗτος μᾶλλον ἀρχή ὁ σύνθετος οὐσία , οὐ ὡς οὐ εἰμί ὁ εἶδος ἀρχή , ἀλλά , ὡς εἶπον , ἀπορητικός προάγω ὁ λόγος , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἀναγκαῖος εἰς ὁ ὁ ἀρχή λόγος δεῖ ὁ ὑπόκειμαι . οὕτως μέν οὖν ἐκ ὁ λόγος κατασκευάζω , ὅτι εἰμί ἀρχή ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὕλη . εἰμί οὖν , φημί , καί ὁ πρῶτος δοκέω λόγος ἀληθής εἰμί , ὅτι ὁ ἀρχή ἐναν - τίς δεῖ εἰμί , καί ὁ δύο ὁμοίως , δεῖ συντίθημι ἀμφότερος εἶπον , ὅτι καί ὁ ἐναντίος ἀρχή διά ὁ ποιέω καί πάσχω , καί τρίτος ὁ ὕλη , ἐπεί μή αὐτός εἰς ἑαυτοῦ ποιέω φύω ὁ ἐναντίος , ἀλλά ἐν ἕτερος τις ὑπάρχω . οὐδέ αὖος πάλιν μόνος ὁ ὕλη δυνατός εἰμί ἀρχή · οὐδείς γάρ οὗτος ποιητικός . δείκνυμι οὖν ἐκ ὁ λόγος ὅτι καί τρίτος δεῖ εἰμί ἀρχή ὁ ὕλη , πιστόω αὐτός οὗτος καί ἐκ ὁ ὁ παλαιός μαρτυρία · οὕτως γάρ , φημί , δήω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὁ ἀρχή κατάλογος , ὥστε ὁ ἀρχαῖος τις οὐδέ εἷς οὗτος ποιέω , ἀλλά πολύς , Ἐμπεδοκλῆς μέν ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , Παρμενίδης δέ δύο , ἄλλος δέ τρεῖς , ἕτερος εἷς · καί ὁ εἷς λέγω ὁ μέν εἷς τίς ὁ τέσσαρες , ὁ δέ ἕτερος παρά οὗτος μεταξύ οὗτος . ἀποδέχομαι δέ ὁ εἷς ὁ ὑπόκειμαι ὑποτίθημι <μᾶλλον> ὁ πλείων δείκνυμι γάρ ἐφεξῆς ὅτι ἀδύνατος δύο εἰμί Ὕλας , ὥσπερ καί δύο ἐναντίωσις ) , ὁ δέ ὁ εἷς ὁ ὑπόκειμαι λέγω μᾶλλον ὁ ἄλλος ἀποδέχομαι ὁ Ἀναξίμανδρος ὁ μεταξύ ἐρῶ , ὡς ἐγγυτέρω πως εἰμί οὗτος ὁ ὅλος διά ὁ μηδείς εἶδος ἔχω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι . μετά δέ οὗτος μᾶλλον κατορθόω ὁ Ἀναξιμένης ὁ ἀήρ ὕλη ὑποτίθημι · ἥκιστος γάρ αἰσθητός διαφορά ὁ ἄλλος ἔχω ὁ ἀήρ . μετά οὗτος Θαλῆς ὁ ὕδωρ ὕλη ὑποτίθημι · καί γάρ καί οὗτος πρός ὁ ἄποιος εἰμί καί τἀναντία ὑπομένω πάθος . θερμαίνω γάρ καί ψύχω ὁ αὐτός , καί χέω καί πήγνυμι ὑπομένω ὁ αὐτός ὑγρός γάρ εἰμί καί “ δυσόριστος ὁ οἰκεῖος ὅρος , εὐόριστος δέ ἀλλότριος ” . οὕτως γάρ ὁ ὑγρός λόγος ἐν ὁ περι γένεσις ἀποδίδωμι ) , καί ξηραίνω ὁ αὐτός κρυσταλλόω · ξηρός γάρ εἰμί ὁ δυσόριστος ἀλλότριος ὅρος , εὐόριστος δέ οἰκεῖος . ἥκιστος δέ οἰκεῖος ὁ περί ὕλη λόγος ἀποδίδωμι ὁ πῦρ ἐρῶ · ἐναργής γάρ ὁ συμπλοκή ὁ πυρός πρός ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἐναντίος , ξηρότης καί θερμότης , διόπερ καί ἀμετάβλητος εἰς τἀναντία μένω πῦρ . πᾶς ὅς οὗτος ἢ εἷς ἢ πλείων ὑποτίθημι ὕλη , ὁ ἐναντίος οὗτος εἰδοποιέω , ὁ μέν μανότης καί πυκνότης , ὁ δέ νεῖκος καί φίλιος , ὁ δέ ἄλλος καί ἄλλος ἐναντιόομαι , ὥσπερ εἴρω . p . 189a25 ἀλλά ἄμφω ἕτερος τίς τρίτος . κτάομαι κοινός ὁ “ συνάγω ” · οὔτε γάρ , φημί , ὁ φίλιος ὁ συνάγω , οὔτε ὁ νεῖκος ὁ φίλιος , ἀλλά · ἄμφω ὁ τε νεῖκος καί ὁ φίλιος ἕτερος τίς τρίτος συνάγω ἢ διακρίνω . p . 189a26 ἔνιοι δέ καί πλείων λαμβάνω ἐκ ὅς κατασκευάζω ὁ ὁ εἰμί φύσις . τοσοῦτος χρεία ὁ ὑπόκειμαι εἰς ὁ ὁ ἀρχή λόγος , ὥστε καί τις ὁ πρό ἐγώ καί πλείων ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος ὑποτίθημι . οὐδείς γάρ ὁράω ὁ εἰμί οὐσία ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ἀρχή οὖον κατά ὑπόκειμαι δεῖ λέγω3 τις · εἰμί γάρ ἀρχή ὁ ἀρχή . οὗτος δυνατός καί συνημμένως ὡς εἷς συλλογισμός ὁ ὅλος λαμβάνω , καί διῃρημένως ἀκούω ὡς δύο συλλογισμός , ἵνα εἰμί ὁ οὐδείς γάρ ὁράω ὁ εἰμί οὐσία ὁ ἐναντίος εἷς ἐπιχείρημα , καί ὁ λοιπός ἕτερος . εἰμί μέν οὖν ὡς εἷς ἐπιχείρημα ὁ ὅλος λαμβάνω , οὕτως · πρός δέ οὗτος , φημί , ἄπορος τίς ἐγώ ἐπακολούθησις , εἰμί μή ὑποτίθημι ὁ ἐναντίος ὕλη τις · οὐδείς γάρ ὁράω οὐσία ὁ ἐναντίος , τουτέστιν οὐδείς οὐσιόω ἐν ὁ ἐναντίος εἰμί , ἐπεί ὁ ἐναντίος συμβεβηκός εἰμί , ὁ δέ ἀρχή ὁ εἰμί οὖον κατά ὑπόκειμαι δεῖ λέγω , τουτέστιν οὐ ἐν ὑπόκειμαι , ἀντί ὁ συμβεβηκός . εἰμί οὖν ὁ ὅλος συλλογισμός τοιοῦτος · ὁ ἐναντίος συμβεβηκός , ὁ ἀρχίς ὁ πρᾶγμα οὖον συμβεβηκός , ὁ ἐναντίος οὐ ἀρχή ὁ πρᾶγμα . διά τίς δέ οὐ εἰμί συμβεβηκός ὁ ἀρχή ὁ πρᾶγμα , ὁ αἴτιος προστίθημι · εἰμί γάρ ἀρχή ὁ ἀρχή · ὁ γάρ ὑπόκειμαι ὁ συμβεβηκός ἀρχή εἄν αὐτός εἰμί · προυπόκειμαι γάρ δεῖ κατά φύσις ὁ δέχομαι . ὁ κατηγορέω δέ εἶπον , διότι ὁ συμβαίνω ὁ οὐσία κατηγορέω · λέγω γάρ ὁ ἄνθρωπος λευκός εἰμί . καί ἄλλως εἰμί μηδείς οὐσιόω ἐν ὁ ἐναντίος εἰμί , διότι ὁ ἐναντίος συμβεβηκός , δῆλος ἄρα ὅτι οὐδέ ἀρχή ὁ οὐσία δυνατός εἰμί ὁ ἐναντίος · εἰμί γάρ ὁ ἀρχή ὁ οὐσία συμβεβηκός · εἰμί δέ οὗτος , ἀρχή δέ ὁ συμβεβηκός ὁ ὑπόκειμαι αὐτός , εἰμί ὁ ἀρχή ἀρχή , ὅσπερ ἀδύνατος . εἰμί μέν οὖν συνεχής εἰμί ὁ ῥητός , οὕτως αὐτός νοητέον , εἰμί δέ διαιρέω , οὕτως · πρός δέ οὗτος ἀπορέω ἄν τις , εἰμί μή τρίτος τις ἀρχή ὁ ἐναντίος ὑποτίθημι . τίς δέ ὁ ἀπορία ἐπάγω · οὐδείς γάρ ὁράω οὐσία ὁ ἐναντίος . οὐδείς γάρ ἐν οὗτος οὐσιόω , ἐν ὁ ἐναντίος τίς εἰμί πρός ἄλλος · οὐδέ γάρ ἐν οὗτος οὐσιόω ὁ πῦρ , ἐν ὁ ἐναντίος εἰμί ὁ ὕδωρ , ἐπεί οὐδέποτε ἄν μεταβάλλω εἰς ὁ ὕδωρ , ἀλλά εἰμί τίς ὁ ὑπομένω ἐν ὁ εἰς ὕδωρ μεταβολή , ὅσπερ οὐ εἰμί ὁ ὕδωρ ἐναντίος . εἰμί δέ μή ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος τρίτος τις ἀρχή , οὗτος ἄν συμβαίνω , ὁ ἐν ὁ ἐναντιότης οὐσιόω ὁ πρᾶγμα . εἶτα ὁ ἐφεξῆς ἀπό ἄλλος ἀρχή · ὁ δέ ἀρχή οὖον κατά ὑπόκειμαι δεῖ λέγω3 τις καί ὁ ἑξῆς . ὁ ἀρχή οὖον κατά ὑπόκειμαι , ὁ ἐναντίος κατά ὑπόκειμαι , ὁ ἐναντίος ἄρα οὐ ἀρχή . εἰμί γάρ ὁ ἀρχή κατά ὑπόκειμαι , εἰμί ὁ ἀρχή ἀρχή · ὁ γάρ ὑπόκειμαι ἀρχή ὁ ἐν ὑπόκειμαι . p . 189a32 ἔτι οὐ εἰμί φημί οὐσία ἐναντίος οὐσία · πῶς εἄν οὖν ἐκ μή οὐσία οὐσία εἰμί ; ὁ ἐναντίος , φημί , οὐ οὐσία , ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐσία , ὁ ἐναντίος ἄρα οὐ ἀρχή ὁ οὐσία . πόθεν δέ ὅτι ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐ ] οὐσία , δείκνυμι διά ὁ εἶπον · ἢ πῶς εἄν πρότερος μή οὐσία οὐσία εἰμί ; δύναμις λέγω ὅτι ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐ οὐσία , ὁ δέ οὐ οὐσία ὁ συμβεβηκός εἰμί , εἰμί ἄρα ὁ ἀρχή οὐσία ὁ συμβεβηκός . εἰμί δέ οὗτος ἀρχή , εἰμί πρότερος ὁ φύσις ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία , ὅσπερ ἀδύνατος · ἐναντίος γάρ πρότερος ὁ φύσις ὁ οὐσία . p . 189b3 δοκέω δέ ὁ μεταξύ μᾶλλον . Μαλλός , φημί , κατορθόω ὁ ὁ μεταξύ ὡς ὕλη ὑποτίθημι ὁ ἐν τίς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ὑποτίθημι , διότι <μετ᾿> ἐναντίωσις τίνω ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ ἕτερος μόριον ] , δεῖ δέ ὁ ὕλη , ὥσπερ δείκνυμι , μή ἔχω τις ἐναντίωσις . p . 189b8 ἀλλά πᾶς ὁ εἷς οὗτος ὁ ἐναντίος σχῆμα - ζέω . ὅτι2 οὖον μόνος ὁ ὕλη ἔχω ἔννοια ὁ παλαιός , εἰμί καί μή κατωρθωμένως , ἀλλά καί ὁ εἰδοποιός ἀρχή ἐναντίος εἰμί , ὅσπερ καί ἀνάγω πᾶς εἰς ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις · ὥστε ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , φημί , τρεῖς ὁ ὕλη καί ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις . καί οὗτος πᾶς ἀρχή λέγω εἰμί , διαφωνέω δέ περί ὁ τάξις αὐτός καί ὁ ποιητικός καί ὁ παθητικός · ὁ μέν γάρ Πυθαγόρειος , ὅς καί ὁ Πλάτος ἀκολουθέω , ὁ δύο ὡς ὕλη ὑποτίθημι πάσχω λέγω οὗτος ὑπό ὁ εἷς ὁ εἶδος , καί οὕτως ποιέω ὁ γένεσις , ὁ δέ ὁ Πλάτων παλαιός φυσικός ὁ εἷς ὕλη ποιέω ἢ ὁ μεταξύ ἢ εἷς τίς ὁ τέσσαρες , πάσχω οὗτος λέγω ὑπό ὁ δυάς καί οὕτως ποιέω ὁ γένεσις καί ὁ φθορά , ὅς καί ὁ Ἀριστοτέλης κατά οὗτος ἀκολουθέω . p . 189b16 ὁ μέν οὖν τρεῖς φαίνω ὁ στοιχεῖον εἰμί ἐκ τε οὗτος καί ἐκ τοιοῦτος ἄλλος ἐπισκοπέω | βρόχος δοκέω εἄν ἔχω λόγος . ὅτι2 μέν οὖν καί ἐναντίος δεῖ εἰμί ὁ ἀρχή καί πρός οὗτος ὑπόκειμαι τίς τρίτος , ἱκανῶς διά ὁ προλαμβάνω δείκνυμι , περί δέ ὁ ἀριθμός ὁ ἀρχή οὐ αὐτάρκης ὁ εἴρω · ἀπορέω γάρ ἄν τις ὅτι δίδωμι δήω ἐναντίος εἰμί ὁ ἀρχή καί πρός οὗτος εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι , μή - ποτός δέ δύο ἢ πλείων εἰμί ἐναντίωσις , ὁμοίως δέ καί ὁ ὑπόκειμαι δύο ἢ πλείων καί διά ὁ προλαμβάνω μέν οὖν δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος ἐναντίωσις ὅς δεῖ εἰμί οὐ αὐτάρκης , διά δέ ὁ πάρειμι δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος πλείων εἷς ἐναντίωσις εἰμί καί ὑπόκειμαι εἷς . λαμβάνω ἐν ἐκ διαίρεσις ὁ ἀρχή ὁ τε εἰδικός καί ὁ ὑλικός λέγω οὕτως · ἀνάγκη πᾶς ἢ εἷς εἰμί ἐναντίωσις ἐν ὁ ἀρχή , ἢ οὖον ἀλλά πλείων , ὁμοίως δέ καί ὑπόκειμαι ἢ εἷς εἰμί , ἢ οὐ εἷς ἀλλά πλείων . τέσσαρες οὖν εἰμί τμῆμα οὗτος γίγνομαι ἓξ συζυγία , ὅς ὁ μέν δύο ὁ ἐναντίος ασύστατος , συνίστημι δέ ὁ λοιπός τέσσαρες ὁ τε δύο ὑπάλληλος καί δύο ὁ λοιπός διαγώνιος · ἢ γάρ καί ὁ ἐναντίωσις πλείων καί ὁ ὑπόκειμαι , ἢ πλείων μέν ὁ ἐναντίωσις εἷς δέ ὁ ὑπόκειμαι , ἢ ἔμπαλιν πλείων μέν ὁ ὑπόκειμαι εἷς δέ ὁ ἐναντίωσις , ἢ εἷς ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ἐναντίωσις εἷς . ἐάν οὖν δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος ὁ τρεῖς ὁ ἄλλος συνίστημι , ὑπολιμπάνω ὁ λοιπός ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι καί εἷς ὁ ἐναντίωσις . προχειρίζω οὖν ὁ εἷς συζυγία πρότερος ὁ λέγω εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι καί πλείων ὁ ἐναντίωσις , λαμβάνω δέ διά ὁ σαφής ὁ λόγος ἀντί ὁ πλείων ἐναντίωσις δύο · ὁ γάρ ἄν δείκνυμι ἐπί ὁ δύο ἐναντίωσις , οὗτος καί ἐπί πλείων δείκνυμι ἄν . εἰμί οὖν εἷς μέν ὁ ὑπόκειμαι δύο δέ ὁ ἐναντίωσις , ἔρομαι ὁ οὗτος ὑποτίθημι , πότερος ἑκάτερος ὁ ἐναντίωσις πᾶς δύναμαι γεννάω , ἢ ὁ μέν ἄλλος ὁ δέ ἄλλος . εἰμί μέν οὖν ἑκάτερος πᾶς γεννάω δύναμαι , περισσός ὁ εἷς ἅπαξ ὁ εἷς πᾶς γεννάω δύναμαι οὐδείς δέ οὐδέ μάτην οὔτε περισσός ποιέω οὔτε ὁ θεός οὔτε ὁ φύσις ) , εἰμί δέ οὐ ἕκαστος πᾶς ποιέω , ἀλλά ὁ μέν οὗτος ὁ δέ ἐκεῖνος , ἀναιρέω ὁ εἰς ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα μεταβολή οὖον γάρ μεταβάλλω ὁ τυγχάνω εἰς ὁ τυγχάνω , ἀλλά ὁ ἐναντίος εἰς ὁ ἐναντίος ) , δείκνυμι δέ ὅτι πᾶς εἰμί εἰς ἀλλήλων ὁ μεταβολή . οὕτως μέν οὖν ἀδύνατος δύο εἰμί ὁ ἐναντίωσις εἷς δέ ὁ ὑπόκειμαι , εἰμί δέ δύο μέν εἰμί ὁ ὑπόκειμαι εἷς δέ ὁ ἐναντίωσις , αὐτός πάλιν ἀπορέω . εἰμί μέν γάρ ἐκ ἑκάτερος ὑπόκειμαι πᾶς δυνατός γίγνομαι , περισσός ὁ εἷς , εἰμί δέ ἐκ θατέρου μέν τις γίγνομαι ἐκ ὁ λοιπός δέ ὁ λοιπός , ἀναιρέω πάλιν ὁ εἰς ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα μεταβολή · ὥσπερ γάρ οὖον μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων ὁ μή ἐναντίος , οὕτως πάλιν ὁ μή ὁ αὐτός ἔχω ὑπόκειμαι οὐ ἄν ποτός μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων . διά οὗτος κήρινος μέν ἵππος μεταβάλλω εἰς κήρινος ἀνδριάς , χάλκεος δέ ἵππος οὐ ἄν ποτός μεταβάλλω εἰς κήρινος ἀνδριάς . ὥστε οὐδέ δύο ὑπόκειμαι δυνατός εἰμί καί εἷς ἐναντίωσις , διά ὁ αὐτός δέ λόγος οὔτε δύο ὑπόκειμαι καί δύο ἐναντίωσις . ὥστε εἰμί ἀνάγκη εἷς ὁ τέσσαρες ὑπόθεσις εἰμί ἀληθής , ἐλέγχω ὁ τρεῖς ὁ τέταρτος ὑπολείπω ὁ εἷς λέγω ὁ ὑπόκειμαι καί εἷς ὁ ἐναντίωσις . χράομαι δέ πολλαχοῦ ὁ τοιοῦτος δείκνυμι καί ὁ γεωμέτρης , ὁπηνίκα ὁ κατά εὐθύς δείκνυμι μή δύναμαι χράω · ἀναιρέω γάρ ὁ ἀντιδιαιρέω ὁ ἀληθής , ὁ καταλιμπάνω ἔχω ἀληθής . οἷος ὅτι ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἢ σύμμετρος ὁ ἀσύμμετρος · ἀναιρέω οὖν ὁ σύμμετρος , ὁ καταλιμπάνω ἀληθής ἔχω , ὅτι ἀσύμμετρος . προστίθημι δέ ἐκεῖνος , ὅσπερ ἤδη ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἶπον , ὅτι εἰμί ἐν πᾶς γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις , καί ἐν ὁ οὐσία δηλονότι εἷς εἰμί γένος εἷς εἰμί ὁ πρῶτος ἐναντίωσις . οὗτος εἶπον ζητέω ἐφεξῆς πόσος δεῖ καλέω ὁ ἀριθμός ὁ ἀρχή οὗτος , πότερος δύο ὁ τρεῖς · δοκέω γάρ κατά ἄλλος καί ἄλλος ἔννοια ποτέ μέν τρεῖς , ποτέ δέ δύο δήω αὐτός καλέω . δυνατός μέν γάρ τρεῖς αὐτός καλέω , δύο μέν ὁ ἐναντίος ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις , εἷς δέ ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὕλη , δυνατός δέ μή τρεῖς ἀλλά δύο λέγω ὁ ἀρχή συναιρέω ὁ τρεῖς εἰς ὁ δύο · ὁ γάρ ὕλη καί ὁ στέρησις τις εἰς αὐτός ἄγω , καί εἷς τίς καί αὐτός νομίζω εἰμί ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις . ἐπεί οὖν συμβάλλω πρός ὁ δείκνυμι πότερος δεῖ δύο λέγω ὁ ἀρχή ἢ τρεῖς , καί εἰμί ἄμφω καί δύο καί τρεῖς , πῶς δεῖ λέγω δύο καί πῶς τρεῖς , ὁ διαστέλλω πρότερος ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ὕλη ὁ στέρησις , εἰμί καί μή ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά οὖν ὁ λόγος , πρῶτος οὗτος ποιέω καί δείκνυμι κατά δύο τρόπος ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ὕλη ὁ στέρησις , καί ἐκ ὁ χρῆσις ὁ κοινός καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις . ἐκ μέν ὁ κοινός χρῆσις , ὅτι ἐπί μέν ὁ στέρησις φέρω καί ὁ ἐκ ὅδε πρόσρημα καί ὁ ὅδε λέγω γάρ καί ἐκ ἄμουσος μουσικός γίγνομαι καί ὁ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός , καί ὅτι ὁ ἀφιλόσοφος γίγνομαι φιλόσοφος καί ἐκ ἀφιλόσοφος γίγνομαι φιλόσοφος ) , ἐπί δέ ὁ ὕλη φέρω μέν ἀμφότερος ὁ πρόσρημα , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ αὐτός ἀλλά ἀνά μέρος , ἐπί ἄλλος μέν ὁ ἐκ ὅς ἐπί ἄλλος δέ ὁ ὅδε . λέγω γάρ ἐκ χαλκός γίγνομαι ἀνδριάς οὖον ὁ χαλκός γίγνομαι ἀνδριάς , καί ὁ ἄνθρωπος ἐκ σπέρμα καί ἐκ ὁ καταμήνιος λέγω γίγνομαι , οὖον ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος ἄνθρωπος . ἀλλά εἰμί καί ἐπί ἀμφότερος ἀμφότερος λέγω , ἀλλά εἰμί ὁ μέν ὕλη οἰκεῖος καί προσφυής ὁ ὅδε , ὁ δέ στερέω ὁ ἐκ ὅδε , διότι ὁ μέν ὕλη ὑπομένω ὁ εἶδος ἔπειμι , ὁ δέ στέρησις οὐ ὑπομένω . ὁ οὖν ὑπομένω οἰκέω ὁ ὅδε , ὁ δέ μή ὑπομένω ὁ ἐκ ὅδε . ἀλλά εἰμί οἰκέω ὁ ὕλη ὁ ὅδε διά ὁ ὑπομένω , τίς δήποτε ἐπί μέν ὁ στέρηση ἀμφότερος εἰμί ὅτε χράομαι ὁ πρόσρημα καί ὁ ἐκ d 5v ὅδε καί ὁ ὅδε , ἐπί δέ ὁ ὕλη ἕτερος μόνος ; φημί οὖν ὅτι ἡνίκα μέν ἀπό ὁ στέρησις ὀνομάζω ὁ ὑπόκειμαι , ἐπεί ὁ στερέω συναναλαμβάνω διά ὁ φωνή καί ὁ ὕλη ὅταν γάρ εἶπον ὁ ἄμουσος , οὖον ὁ ἀμουσία ἁπλόος φημί , ἀλλά ὁ μετέχω ὁ ἀμουσία ) , ἐπεί οὖν ὁ φωνή καί ὁ μετέχω καί ὁ μετέχω σημαίνω , εἰκότως καί ὁ ὁ ὕλη προσήκω πρόσρημα φέρω ἐπί αὐτός ὁ ὅδε καί ὁ ὁ στερέω ὁ ἐκ ὅδε . ἐπί μέν οὖν ὁ στέρησις οὕτως · ἐπί δέ ὁ ὕλη , ἐπεί ὁ φωνή οὐ ἔχω συναναλαμβάνω ὁ στέρησις ὅταν γάρ εἶπον ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ἀμφαίνω ἐν ὁ φωνή ὁ στέρησις , λέγω δή ὁ ἄμουσος . καί ὅταν εἶπον ὅτι Σωκράτης λευκός γίγνομαι , οὐ εἰμί ἐν ὁ Σωκράτης ἐμφαίνω ὁ ὁ λευκός στέρησις , τουτέστι ὁ μή λευκός ) , διά οὗτος ὁ εἷς μόνος πρόσρημα ὁ τοιοῦτος καλέω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος μουσικός γίγνομαι καί ὅτι Σωκράτης λευκός ἢ φιλόσοφος . οὐκέτι δέ καί ἐκ ἄνθρωπος μουσικός ἢ ἐκ Σωκράτης φιλόσοφος . ἀλλά εἰμί διά ὁ μή συναναλαμβάνω ὁ ὅλος κατά ὁ φωνή στέρησις , διά οὗτος ὁ εἷς μόνος πρόσρημα προσαγορεύω ὁ ὕλη , διά τίς μή ἐπί πᾶς ὕλη ὁ αὐτός χράομαι πρόσρημα , λέγω δή ὁ ὅδε , ὅσπερ καί οἰκέω εἰμί αὐτός μᾶλλον εἴρω , ἀλλά ἐπί τις ὕλη μόνος ὁ ἐκ ὅδε λέγω , ὅσπερ ὁ στερέω μᾶλλον προσήκω ; καίτοι εἰμί μή συνεμφαίνω κατά ὁ φωνή ἐπί ὁ ὅλος ὁ στέρησις , διά τίς μή μᾶλλον ἐκ ὁ οἰκεῖος ὁ ὕλη πρόσρημα ἀεί καλέω ὁ ὅλος καί φημί ὁ σπέρμα ἄνθρωπος γίγνομαι καί ὁ λίθος οἰκίον , ἀλλά ἐκ σπέρμα ἄνθρωπος καί ἐκ λίθος οἰκίον ; φημί οὖν πρός οὗτος , ὅτι ὅταν ἐκ ὕλη λέγω γίγνομαι τίς , ἐπεί οὐ ἐκ ὁ πρῶτος ἀλλά ἐκ ὁ προσεχής ὕλη λέγω γίγνομαι , ὁ δέ προσεχής ὕλη ἐπί ὁ κατά . οὐσία γίγνομαι οὐ ὑπομένω ἀλλά ὅλος μεταβάλλω οὐδείς γάρ ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος ὑπομένω ) , ὁ δέ ὅδε πρόσρημα ὁ ὑπομένω ἐμφαί - νέομαι , διά οὗτος ἐπί ὁ τοιοῦτος οὖον ὁ ὅδε , ἀλλά ὁ ἐκ ὅδε λέγω · ἐπί γάρ ὁ κατά οὐσία γένεσις οὐδείς ὁ προσεχής ὕλη , ὁ σπέρμα λέγω καί ὁ καταμήνιος , ὑπομένω πλήν ὁ ὑπόκειμαι πρῶτος ὕλη καί ὁ τριχῆ διαστατός . διά οὗτος ἐπί πᾶς οὐσιώδης γένεσις οὖον ὁ ὅδε . ἀλλά ὁ ἐκ ὅδε λέγω · οὖον γάρ ὁ σῖτος λέγω γίγνομαι σῖτος , ἀλλά ἐκ σῖτος σῖτος καί ἐκ κριθή κριθή , διότι ὁ σπέρμα καί ὕλη λόγος ἐπέχω σῖτος οὐ ὑπομένω , ὅταν ἐκ αὐτός ἕτερος γίγνομαι σῖτος , ἀλλά κατά ὅλος ὁ οὐσία μεταβάλλω οὐδείς ὑπομένω ὁ αὐτός , πλήν , ὡς εἶπον , ὁ πρῶτος ὕλη καί ὁ τριχῆ διαστατός . ἐπί τε οὖν ὁ κατά οὐσία γένεσις διά οὗτος μόνος ὁ ἐκ ὅδε φημί οὖον ὁ ὅδε , καί ἐπί οὗτος ὅσος κατά οὐσία μέν οὐ εἰμί , μιμέομαι δέ ὁ κατά οὐσία γένεσις · ὁ γάρ ἐκ χαλκός ὁ ἀνδριάς γένεσις κατά οὐσία μέν γένεσις οὐ εἰμί , μιμέομαι δέ πως ὁ κατά οὐσία γένεσις . διά οὗτος οὖν , ὅταν μέν θερμαίνω ὁ χαλκός ἢ ἐρυθρός γίγνομαι ἢ κτάομαι τις τοιοῦτος μεταβολή μεταβάλλω , ὅστις ἔοικα ὁ κατά συμβαίνω μεταβολή , ἕ φημί ἐκ χαλκός ἐρυθρός γίγνομαι , ἀλλά ὁ χαλκός ἐρυθρός καί ὁ χαλκός θερμός γίγνομαι , διότι κατά συμβαίνω μεταβολή ὁ τοιοῦτος · ὅταν δέ ἀνδριάς γίγνομαι ἢ τρίπους ἢ λέβης ἤ τίς τοιοῦτος , οὐκέτι ὁ χαλκός ἀνδριάς φημί γίγνομαι ἢ λέβης ἢ τρίπους , ἀλλά ἐκ χαλκός ἀνδριάς καί λέβης καί τρίπους , ἐπεί ἀπομίμημα εἰμί οὗτος ὁ κατά οὐσία γένεσις . ὁμοίως καί ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὅτι ἐκ λίθος καί ξύλον οἰκίον καί ὁ ἀβάκιον ἐκ ξύλον · οἷος γάρ εἶδος φυσικός δοκέω ἐν ὁ τοιοῦτος ἐπιγίγνομαι . ὅταν μέν οὖν ἐρυθρός ἢ θερμός εἶπον , οὖον συνεμφαίνω ὁ δεκτικός ὁ τοιοῦτος ὕλη . ὥσπερ δέ ὅταν εἶπον ἄνθρωπος ἢ ἵππος , εὐθύς συνεπινοέω ὁ ὕλη ἐκ ὅς μεταβάλλω , οἷος ὁ τοιόσδε σπέρμα ἐκ ὅς ὁ γένεσις ἔχω , οὕτως καί ὅταν ἀνδριάς εἶπον ἢ οἰκίον , εὐθύς χαλκός ἐπινοέω ἢ ὁ ξύλον καί ὁ λίθος · καί ὥσπερ ἐκεῖ οὐδείς ὁ σπέρμα ὑπομένω πλήν ὁ τριχῆ διαστατός , οὕτως δοκέω καί ἐν ὁ ὁ οἰκίον γένεσις μεταβάλλω πάντως ὁ κατά μέρος λίθος ὁ εἶδος καί ἄλλος τίς ἐκ πᾶς γίγνομαι . καί ἐπί ὁ λοιπός ὁμοίως . ἐπεί οὖν πολύς ὁ τοιοῦτος πρός ὁ κατά οὐσία γένεσις ὁ ὁμοιότης , διά οὗτος καί ὁ κοινός χρῆσις ὁμοίως ὁ ἐκ ὅδε ἐπί αὐτός , ὥσπερ καί ἐπί ὁ κατά οὐσία γένεσις , φέρω · καί ὥσπερ φημί ἐκ ὕδωρ ἀήρ γίγνομαι οὖον ὁ ὕδωρ ἀήρ , οὕτως καί ἐκ χαλκός ἀνδριάς οὖον ὁ χαλκός ἀνδριάς μιμέομαι γάρ ὁ τέχνη ὁ φύσις ) , καί πάλιν ὥσπερ ὁ ὕδωρ φημί θερμός γίγνομαι οὐ ἐκ ὕδωρ θερμός γίγνομαι , οὕτως καί ὁ χαλκός θερμός γίγνομαι · κατά ποιότης γάρ ὁ μεταβολή , καί ὁ ὑπόκειμαι ὑπομένω . καί ἐπί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ αὐτός τρόπος . ἰστέον δέ ὅτι οὐδέ ἐπί πᾶς στέρησις ἁπλόος ἀμφότερος χράομαι ὁ πρόσρημα καί ὁ ἐκ ὅδε καί ὁ ὅδε · οὖον γάρ ἄν εἶπον , ὥσπερ ἐκ οὐ ἄνθρωπος ἄνθρωπος γίγνομαι , οὗτος δέ καί ὁ οὐ ἄνθρωπος γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀλλά μόνος ὁ ἐκ οὐ ἄνθρωπος · καί ἐκ οὐ οἰκίον οἰκίον λέγω γίγνομαι καί ἐκ οὐ ἀνδριάς ἀνδριάς οὐ ἄν εἶπον ὁ οὐ ἀνδριάς γίγνομαι ἀνδριάς καί ὁ οὐ οἰκίον οἰκίον . οὗτος δέ ὁ αἰτία ἐκ ὁ προερέω δῆλος . ἐπεί γάρ , ὡς εἶπον , ὁ ὅδε ὁ ὕλη μέν εἰμί οἰκέω , οὖον πάντως δέ ἐπί αὐτός λέγω ἔνθα μή ὑπομένω , οὕτως ἄν συναναλαμβάνω ἀεί ὁ στερέω ὁ ὕλη , ἐπεί ὁ ὑπόκειμαι ὁ στερέω ὕλη μή ἀεί ὑπομένω , ἐπί οὗτος ὁ ἐκ ὅδε μόνος ἐπί ὁ στέρησις λέγω ἐπί ὅς ὁ ὕλη οὐ ὑπομένω , οὐκέτι δέ καί ὁ ὅδε · λέγω γάρ ἐκ οὐ ἄνθρωπος ἄνθρωπος γίγνομαι , οὐκέτι δέ καί ὁ οὐ ἄνθρωπος γίγνομαι ἄνθρωπος , ἐκ ὁ στέρησις ἐπί οὗτος ὁ γένεσις καί οὐ ἐκ ὁ ὕλη ὀνομάζω . ἐπί ὅς δέ ὑπομένω ὁ ὕλη , τότε καί ἐκ ὁ ὕλη καί ἐκ ὁ στέρησις ὁ γένεσις ὀνομάζω · λέγω γάρ καί ἐκ ἄμουσος μουσικός γίγνομαι καί ὁ ἄμουσος d 6r γίγνομαι μουσικός . ἄν ἐπί ὁ ἀνδριάς δέ ὑπομένω μέν ὁ ὕλη , μή λέγω δέ ὁ οὐ ἀνδριάς γίγνομαι ἀνδριάς , ἀλλά μόνος ἐκ οὐ ἀνδριάς γίγνομαι ἀνδριάς , σύμφωνος καί οὗτος ὁ προερέω λόγος · διά γάρ ὁ μιμέομαι οὗτος ὁ γένεσις εἰς κατά οὐσία γένεσις , ἐν ὅς μηδείς ὁ προσεχής ὕλη ὑπομένω , διά οὗτος , ὥσπερ οὖον λέγω ὁ οὐ ἄνθρωπος γίγνομαι ἄνθρωπος , οὕτως οὐδέ ὁ οὐ ἀνδριάς ἀνδριάς . συναιρέω οὖν ὁ εἴρω φημί , ὅτι ἐπί μέν ὁ στέρησις λέγω ἀμφότερος ἐπί ὁ αὐτός ὁ πρόσρημα καί ὁ ἐκ ὅδε καί ὁ ὅδε εἰμί γάρ καί μή ἐπί πᾶς στέρησις , ἐπί τίνω γάρ ) , ἐπί δέ ὁ ὕλη οὐδέποτε ἀμφότερος ἐπί ὁ αὐτός λέγω , ἀλλά ποτέ μέν ὁ ἐκ ὅδε , ποτέ δέ ὁ ὅδε . εἰμί τοίνυν ἐπί ὁ στέρησις ποιός μέν ἀμφότερος ἐπί ὁ αὐτός λέγω , ἐπί δέ ὁ ὕλη οὐδέποτε ἀμφότερος ἐπί ὁ αὐτός ἀλλά ἕτερος , ἔοικα ἕτερος εἰμί ὁ ὕλη ὁ στέρησις . ὁ μέν οὖν ἐκ ὁ χρῆσις ὁ κοινός διάκρισις ὁ ὕλη ἀπό ὁ στέρησις τοιοῦτος , διακρίνω δέ καί ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα , ὅτι ὁ μέν ὕλη ἐν ὁ μεταβολή ὑπομένω ὁ ἔπειμι2 εἶδος , ὁ δέ στέρησις ἐναντίος εἰμί ὁ εἶδος οὐ ὑπομένω ἀλλά ὑπεξίσταμαι αὐτός · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ὑπομένω ὁ μουσικός καί ὁ λευκός καί οὐ ὑπεξίσταμαι , ὁ δέ ἄμουσος οὐ ὑπομένω ὁ μουσικός ἔπειμι , οὐδέ ὁ μή λευκός λευκός . καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . ὥστε εἰμί ὁ μέν ὕλη ὑπομένω ὁ εἶδος ὁ δέ στέρησις οὐ ὑπομένω , ἕτερος ἄν ἄγω οὗτος ἀλλήλων . εἰμί δέ μή πᾶς ὕλη ὑπομένω οὐ ὑπομένω γάρ ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος ἔπειμι2 ὁ ἀνθρώπειος εἶδος ) , οὖον θαυμαστός . πρῶτος μέν γάρ εἰμί καί μή πᾶς ὕλη ὑπομένω ἀλλά εἰμί τις ὑπομένω , μηδείς δέ στέρησις ὑπομένω , ἱκανός καί οὗτος ὁ διάκρισις αὐτός ἐνδείκνυμι · ἔπειτα καί εἰμί μή ὁ προσεχής ὕλη ἐπί πᾶς ὑπομένω , ὁ γοῦν πρῶτος ὕλη καί ὁ τριχῆ διαστατός ἐπί πᾶς ὁ μεταβάλλω ἀμετάβλητος ὑπομένω , ὁ δέ στέρησις οὐδέποτε ὑπομένω . ἄλλως τε ἀδύνατος εἰμί μή πάντως ὁ ὕλη ὁ τε πρῶτος καί ὁ προσεχής ὑπομένω . ἐπί ὅς ὁ εἶδος εὐθύς ἐπιγίγνομαι · μέρος γάρ εἰμί ὁ σύνθετος . πρόδηλος ἄρα καί ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ διάκρισις ὁ ὕλη ἀπό ὁ στέρησις . ὁ μέν ἐν τρεῖς φαίνω ὁ στοιχεῖον . σημειωτέος ὅτι οὐ εἶπον ὅς μέν οὖν τρεῖς φαίνω ὁ ἀλλά ὁ μέν οὖν τρεῖς φαίνω σημαίνω σημαίνω ὅσπερ κατά ἀρχή ἐγώ εἴρω , ὅτι ὁ μέν στοιχεῖον καί ἀρχή , ὁ δέ ἀρχή οὐκέτι στοιχεῖον . ὅτι μέν ἐν ἀρχή καλέω ὁ στοιχεῖον ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , καί ἤδη δείκνυμι καί ἐν ὁ ἑξῆς αὐτός σαφῶς ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος ἀρχή καλέω , ὅτι δέ οὖον πᾶς ἀρχή στοιχεῖον , σαφῶς δηλόω εἶπον ὁ μέν ἐν τρεῖς φαίνω ὁ στοιχεῖον . ἀρχή γάρ πλείων τρεῖς · εἰμί γάρ καί ὁ ποιητικός καί ὁ τελικός . p . 189b18 πρός μέν γάρ ὁ πάσχω ἱκανός ὁ εἷς . ὅτι οὖον δυνατός δύο μέν εἰμί ὑπόκειμαι , εἷς δέ ἐναντίωσις · ἱκανός γάρ ὁ εἷς ὑπόκειμαι πάσχω ἀνά μέρος ὑπό ἑκάτερος μόριον ὁ ἐναντίωσις πᾶς γεννάω . p . 189b19 εἰμί δέ τέσσαρες εἰμί δύο εἰμί ἐναντίωσις , δήω Χωρὶς ἑκάτερος ὑπάρχω ἕτερος τις μεταξύ φύσις . ὑποτίθημι δύο ὑπόκειμαι εἷς δέ ἐναντίωσις , νῦν ὑποτίθημι ὁ λοιπάς δύο τμῆμα ὁ τε λέγω δύο μέν ἐναντίωσις εἷς δέ ὁ ὑπόκειμαι , καί ὁ λέγω δύο ὁ ἐναντίωσις καί ὁ ὑπόκειμαι · ἀλλιπέστερον δέ εἴρω κατά ὁ λέξις . δεῖ οὖν ἔξωθεν τίς προσυπακούω ὁ ἐντελής δείκνυμι · ἰάομαι δέ τέσσαρες εἰμί δύο εἰμί ἐναντίωσις , δήω ἢ Χωρὶς ἑκάτερος ὑπάρχω ἕτερος τις μεταξύ φύσις , ἢ εἷς καί ὁ αὐτός ἀμφότερος ὁ ἐναντίωσις . εἰμί γάρ μή οὗτος οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος ἔχω ὁ λόγος · οὖον γάρ ἀνάγκη πλείων εἰμί ἐναντίωσις ὁ ὑπόκειμαι αὐτός πλείων εἰμί . εἷς γάρ καί αὐτός ὑπόκειμαι πολύς ἐναντίωσις δύναμαι εἰμί δεκτικός · ὁ αὐτός γάρ θερμός καί ψυχρός , καί ξηρός καί ὑγρός , καί πυκνός καί μανός , καί μυρίος ἄλλος δεκτικός . ὁ δέ εἰμί δέ τέσσαρες εἰμί ἀντί ὁ ὁ μόριον ὁ ἐναντίωσις · δύο γάρ εἰμί ἐναντίωσις τέσσαρες εἰμί ὁ μόριον αὐτός . μεταξύ δέ εἶπον ὁ ὑπόκειμαι φύσις , λέγω δή ὁ ὕλη · εἰμί γάρ οἷος κοινός τίς χωρίον ὁ πόλεμος ὁ ἐναντίος καί οἷος μεταίχμιος . p . 189b21 εἰμί δέ ἐκ ἀλλήλων δύναμαι γεννάω δύο εἰμί , περίεργος ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίωσις . ὁ ἐκ ἀλλήλων οὖον οὗτος φημί , ὅτι ὅδε μέν ὅδε ὅδε δέ ὅδε , ἀλλά οὐδέ ὅτι συμπλέκω δύναμαι ἐκ ἑαυτοῦ πᾶς γεννάω ( ὥσπερ ὁ ὁ θερμός καί ψυχρός , καί ξηρός καί ὑγρός ἐναντίωσις πᾶς ὁ στοιχεῖον ) , ἀλλά ὅτι εἰ καί ἑκάτερος αὐτός δύναμαι κατά ἑαυτοῦ πᾶς γεννάω . καί ὅτι οὗτος φημί , δηλόω εἶπον περίεργος ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος - σός · εἰμί γάρ δοναω εἷς ἐναντίωσις πᾶς γεννάω , περισσός ἐκ ἀνάγκη ὁ ἕτερος . p . 189b22 ἅμα δέ καί ἀδύνατος πλείων εἰμί ἐναντίωσις ὁ πρῶτος · ὁ γάρ οὐσία εἷς τίς γένος . ἕτερος ἐπιχείρημα , ὅσπερ καί φθάνω ἤδη εἶπον , ὅτι ἐν · πᾶς γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις , εἷς δέ γένος καί | ὁ οὐσία , καί ἐν ὁ οὐσία ἄρα εἷς εἄν εἰμί ἐναντίωσις ὁ καθολικός . εἰμί γάρ καί πλείων εὑρίσκω ὁ ἐναντίωσις , πᾶς ὑπό εἷς γενικός ἀνάγω , ὥσπερ καί ἐπί ποιότης ὁ μέλας καί ὁ λευκός χρῶμα εἰμί προσεχής ἐναντίωσις · ὥστε κἀν πλείων εἰμί ὁ ἐναντίωσις , καί ὁ ἀρχή ὁ προσεχής ὁ εἰμί εἶδος διαφέρω , οὖον γένος , καί ὁ πρότερος καί ὕστερος · πᾶς γάρ ὑπό εἷς ὁ κοινός ἀνάγω κοινός γένος εἰμί ὁ μετά αὐτός πᾶς . p . 189b27 ὅτι2 μέν οὖν οὔτε εἷς ὁ στοιχεῖον οὔτε πλείων δύο ἢ τρεῖς · δύο μέν , ἤτοι ἵνα λαμβάνω εἷς ὁ ὑπόκειμαι καί εἷς ὁ ἐναντίωσις περιεκτικός ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις , ἢ ὅσπερ καλός ) ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , διά ὁ ὁ στέρησις μή κύριος μηδέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀρχή , ἀλλά κατά συμβεβηκός , ὡς καί αὐτός ἐν ὁ ἑξῆς δήλωσις . ὁ γάρ ἐν ὑπόκειμαι ὁ ὕλη ὑπάρχω καί ὁ στέρησις ἐν ὁ γένεσις οὐδείς συμβάλλω ὁ κατά ἑαυτοῦ · οὖον γάρ αὐτός , ἀλλά ὁ ἀπουσία αὐτός δήω ὁ γίγνομαι . οὗτος δέ πότερος , καθάπερ εἶπον , ἀπορία ἔχω πολύς . ἄπορος , φημί , πότερος δύο δεῖ λέγω ὁ ἀρχή ἢ τρεῖς · καί δῆλος ὅτι οὖον περί ὁ ἀρχή ἁπλόος ἀπορέω πόσος τε καί ποῖος εἰμί οὗτος γάρ ἤδη δείκνυμι ὅτι τρεῖς , δύο μέν ὁ ἐναντίος εἷς δέ ὁ ὑπόκειμαι ) , ἀλλά πότερος οὗτος ὁ εὑρίσκω ἀρχή τρεῖς δεῖ καλέω συναριθμέω καί ὁ στέρησις , ἢ δύο ὁ στέρησις μή κύριος εἰμί ἀρχή διά ὁ εἴρω . ὁ δέ καθάπερ εἶπον , προσεχῶς δηλονότι · εἶπον γάρ ὅτι μέν οὖν οὔτε εἷς ὁ στοιχεῖον οὔτε πλείων δύο ἢ τρεῖς . p . 189b30 ὧδε ἐν λέγω περί πᾶς γένεσις ἐπέρχομαι . ἐπεί βούλομαι δείκνυμι πότερος δύο δεῖ λέγω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ στοιχειώδης ἢ τρεῖς , δεῖ , φημί , πρότερος εἶπον πῶς γίγνομαι ὁ γίγνομαι · ἐφόδιον γάρ οὗτος πρός ὁ πρόκειμαι εὑρίσκω ζήτησις . εἰμί γάρ κατάφυσις ὁ κοινός πρῶτος εἶπον οὕτως ὁ περί ἕκαστος οἰκεῖος ἰδίως θεωρέω · ἀεί γάρ ὁ γνῶσις ὁ μερικός προηγέομαι ὁ ὁ καθόλου γνῶσις . οὗτος βούλομαι εἰς διαφορά ὁ συλλογισμπῶν διδάσκω , πρότερος διδάσκω τίς ποτός ὅλως εἰμί συλλογισμός · ὁ γάρ τίς εἰμί συλλογισμός ἀγνοέω οὐδέποτε εἶμι τίς ποτός ἀποδεικτικός . ἐκ ἀρχή δέ οὗτος προτίθημι ποιέω , ἐκ ὁ κοινός ἄρχω ὁ διδασκαλία . ἔχω οὖν καί ἐντεῦθεν ὁ σκοπός ὁ πρόκειμαι πραγματεία , ὅτι εἰμί περί ὁ κοινῶς παρακολουθέω πᾶς ὁ γίγνομαι καί φθείρω . πᾶς δέ γένεσις φημί οὖον μόνος ὁ κατά οὐσία , ἀλλά καί ὁ κατά συμβεβηκός . καί δῆλος ὅτι καί ἐντεῦθεν σαφής εἰμί , ὅπως λέγω ἐν ἀρχή ἐκ ὁ καθόλου δήω ἄρχω ὡς σαφής καί ὁ αἴσθησις γνώριμος , “ καθόλου ” λέγω οὖον ὁ κοινός γένος καί ἀξῃρημένα ὁ μερικός , ἀλλά ὁ μερικός μέν πλείων δέ ἐφαρμόζω · οὕτως γάρ καί ἐνταῦθα φημί δήω ἀπλόος περί γένεσις εἶπον διά ὁ κατά φύσις εἰμί ὁ ἐκ ὁ κοινός ἄρχω . καί ἐπέρχομαι ὁ λόγος ὁ κατά μέρος γένεσις · οὐδέ γάρ εἰμί τις ἁπλόος γένεσις , ἐπεί μηδείς εἰμί τίς κοινός γένος ὁ εἰμί , ἀλλά ὥσπερ ὁ εἰμί ὁμώνυμος εἰμί φωνή , οὗτος δή καί ὁ γένεσις . ἀπορέω δέ ἄν τις , εἰμί περί ὁ παρακολουθέω πᾶς ἁπλόος ὁ φυσικός ἐνταῦθα διαλέγω καί ζητέω νῦν πόσος οὗτος ὁ ἀρχή πότερος δύο ἢ τρεῖς , πῶς πρός εὕρεσις οὗτος ζητέω πῶς γίγνομαι ὁ γίγνομαι πᾶς , ἵνα ἐκ οὗτος καί ὁ ὁ ἀρχή ἀριθμός εὑρίσκω · οὐδέ γάρ μόνος ὁ γίγνομαι φυσικός , ἀλλά εἰμί τις ὁ φυσικός καί ἀγένητος , λέγω δή ὁ οὐράνιος . φημί οὖν ὡς ἐπί σαφής ὁ γίγνομαι καί φθείρω ποιέω ὁ λόγος , ἐκ οὗτος δέ μετάγω ὁ λόγος καί ἐπί ὁ μή γίγνομαι . ἀμελέω γοῦν καί συμπεραίνω ὁ λόγος οὗτος , ἐπί πᾶς ἁπλόος συμπεραίνω λέγω · “ φανερός ” γάρ τοίνυν φημί “ ὡς , εἴπερ εἰμί αἰτία καί ἀρχή ὁ φύσις εἰμί , ἐκ ὅς πρῶτος εἰμί ἢ γίγνομαι , ὅτι γίγνομαι πᾶς ἐκ τε ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ μορφή ” ὥστε εἰμί καί εἰς θεωρία ὁ ἀρχή διά ὁ σαφής προχειρίζω ὁ γίγνομαι καί φθείρω ; ἀλλά οὖν ὁ αὐτός ἀρχή δείκνυμι ἵημι καί ἐπί ὁ ἀίδιος · ὥσπερ γάρ ὁ γενητός εἰμί ὁ γένεσις ἀρχή , οὕτως ὁ ἀίδιος ὁ εἰμί . p . 189b32 φημί δή γίγνομαι ἐκ ἄλλος ἄλλος καί ἕτερος ἕτερος ἢ ὁ ἁπλόος λέγω ἢ ὁ σύγκειμαι . ὅταν , φημί , ἐκ τις λέγω γίγνομαι , ἢ ἐκ ἁπλόος φημί ἢ ἐκ σύνθετος · καί πάλιν ὁ γίγνομαι ἢ ἁπλόος λέγω γίγνομαι ἢ συντίθημι . οἷος ὅταν εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος μουσικός γίγνομαι , ἢ ὅτι ὁ ἄμουσος μουσικός γίγνομαι , ἐκ ἁπλόος λέγω ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ μουσικός ἁπλόος τίς γίγνομαι ὁ μουσικός . ὅταν δέ εἶπον ὅτι ἐκ ἄνθρωπος ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , ἐκ σύνθετος λέγω συντίθημι γίγνομαι · συντίθημι γάρ καί ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος , σύγκειμαι ἐκ ὁ ἄμουσος καί ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ γίγνομαι ὁ μουσικός ἄνθρωπος . εἰμί δέ καί ὁ μέν ἁπλόος λαμβάνω , d 7r ὁ δέ συντίθημι , ὡς ὅταν εἶπον ‘ ἐκ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , ἢ ὅταν ‘ ἐκ ἄμουσος μουσικός ἄνθρωπος γίγνομαι . λαμβάνω γάρ ποτέ μέν ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι συντίθημι , ποτέ δέ ὁ γίγνομαι , ἕτερος δέ ἁπλόος . ἁπλόος μέν ἐν λέγω ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος καί ὁ μή μουσικός . γίγνομαι νῦν λέγω ὁ ὑπόκειμαι , ἐφεξῆς δέ “ γίγνομαι ” λέγω ὁ εἰς ὅς γίγνομαι ὁ μεταβολή · ὅς δέ γίγνομαι ὁ εἶδος , ὡς δηλόω καί ὁ παράδειγμα . ὅς δέ φημί οὗτος εἰμί · ἁπλόος λέγω γένεσις , ὅταν καί ὁ γίγνομαι ἀπολόω εἰμί καί ὅς γίγνομαι , συντίθημι δέ , ὅταν ἀμφότερος σύνθετος εἰμί . οὗτος δέ ὁ μέν οὖον μόνος λέγω ὅδε γίγνομαι , ἀλλά καί ἐκ οὗτος . εἶπον πῶς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ὅτι ἢ ὡς ἁπλόος ἐκ ἁπλόος ἢ ὡς σύνθετος ἐκ συντίθημι , βούλομαι νῦν ὁ ἁπλόος οὗτος ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἤτοι ὁ γίγνομαι , ὡς αὐτός εἶπον , εἶπον τίς διαφορά ἔχω πρός ἀλλήλων , λέγω δή ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος · μήποτε γάρ ὄνομα μόνος εἰμί δύο εἷς καί αὐτός πρᾶγμα σημαίνω . καί ἐντεῦθεν ὁ διάκρισις γίγνομαι ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις · διακρίνω οὖν οὗτος πρῶτος ἀπό ὁ κοινός χρῆσις , ὅτι ἐπί μέν ὁ στέρησις οὖον μόνος λέγω ὁ ὅδε ὅτι ὁ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός ) , ἀλλά καί ἐκ ὅδε ὅτι ἐκ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός ) , ἐπί δέ ὁ ὕλη ἀνά μέρος ἢ ὁ ὅδε ἢ ὁ ἐκ ὅδε . p . 190a9 ὁ δέ γίγνομαι ὡς ὁ ἁπλόος λέγω γίγνομαι , ὁ μέν ὑπομένω γίγνομαι . διακρίνω ἀπό ὁ κοινός χρῆσις ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις , διακρίνω νῦν αὐτός καί ἀπό αὐτός αὐτός ὁ φύσις , ὅσπερ εἰμί πραγματικός διάκρισις , ὅτι ὁ μέν ὕλη ἐν ὁ γένεσις ὑπομένω καί οὐ ἐξίστημι ὁ εἶδος , ὁ δέ στέρησις οὐ ὑπομένω ἀλλά ὑπεξίσταμαι ὁ εἶδος ἐπιγίγνομαι . ὁ δέ ὡς ὁ ἁπλόος λέγω γίγνομαι προστίθημι , ἐπεί ὁ σύνθετος γένεσις οὐδείς συμβάλλω αὐτός πρός ὁ διακρίνω ὁ ὕλη ὁ στέρησις · ὅταν γάρ συναιρέω ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις , λέγω ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος , πῶς ἄν διακρίνω ἐπί οὗτος ὁ ὕλη ὁ στέρησις ; εἷς γάρ ὄνομα ὁ γίγνομαι προσαγορεύω ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος , καί ὁ ὅς γίγνομαι ὁ μουσικός ἄνθρωπος . πρόδηλος δέ ὅτι οὐδείς ἐνταῦθα ὁ συμπλέκω ἐν ὁ γένεσις ὑπομένω · οὐ ὑπομένω γάρ ὁ μουσικός ἄνθρωπος , ὡς καί αὐτός φημί . p . 190a13 διορίζω δέ οὗτος , ἐκ ἀπαντάω ὁ γινόμενο ἀεί ὑπόκειμαι ὁ γίγνομαι . δείκνυμι πῶς γίγνομαι ὁ γίγνομαι καί διακρίνω ὁ στέρησις ὁ ὕλη , δείκνυμι λοιπός , ὅσπερ ἐκ ἀρχή προτίθημι , πότερος δεῖ τρεῖς λέγω εἰμί ὁ στοιχεῖον ἢ δύο , καί φημί ὅτι διορίζω ὁ περί ὁ γίγνομαι λόγος εἰμί ἐκ πᾶς οὗτος ὁ γίγνομαι οὗτος συλλογίζομαι εἰμί τις εἰς πᾶς ὁ γίγνομαι ἐπεκτείνω ὁ ἑαυτοῦ διάνοια , ὅτι ἀνάγκη εἰμί τίς ὅς μέλλω ὁ γένεσις ἀναδέχομαι · οὗτος δέ ὁ ὕλη . οὗτος δέ , φημί , ἀριθμέω μέν εἰμί εἷς , ὁ δέ λόγος οὐ εἷς ἀλλά δύο · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ἄλλος ἄμουσος . ὅθεν ἐν ὁ γένεσις ὁ μέν ἄνθρωπος ὑπομένω , ὁ δέ ἄμουσος οὐ ὑπομένω . ὥστε , εἰμί ἀνάγκη ἐπί πᾶς γένεσις ὑπόκειμαι τίς ὁ γίγνομαι , εἰμί δέ τίς καί ὅς γίγνομαι οὗτος δέ εἰμί ὁ εἶδος ) , ὁ δέ ὑπόκειμαι ἀριθμός μέν εἷς εἰμί ὁ δέ λόγος δύο , ἄλλως μέν δύο εἰμί ὁ στοιχεῖον ἄλλως δέ τρεῖς , ἀριθμός μέν δύο ὁ δέ λόγος τρεῖς . καί εἰμί ὁ εἷς ἐκ αὐτός , τουτέστιν ὁ στέρησις , μή ὑπομένω , κύριος δέ στοιχεῖον αὐτός εἰμί ὁ μέρος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , δῆλος δήπου ὅτι ὁ κύριος καί κατά ἑαυτοῦ στοιχεῖον δύο εἄν ἄγω · ὁ γάρ ἕτερος οὖον καθά ἑαυτοῦ , ἀλλά κατά συμβαίνω στοιχεῖον . p . 190a16 ὁ γάρ εἶδος λέγω λόγος αὐτός . ἐπεί ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις ἀριθμός εἷς εἶπον , εἶδος δέ οὐ εἷς , ἵνα μή τις ὑπονοέω ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις εἶδος αὐτός λέγω , διά οὗτος φημί ὅτι εἶδος λέγω ἀντί ὁ ὁριστικός λόγος . ὅτι δέ οὐ εἷς ὁ λόγος ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις , πάλιν ἀναλαμβάνω ὁ εἴρω διάκρισις ἐκτίθημι . p . 190a21 ὁ δέ ἐκ τις γίγνομαι τίς καί μή ὅδε γίγνομαι μᾶλλον μέν λέγω ἐπί ὁ μή ὑπομένω . ὅτι εἰμί καί ἐπί ὁ ὕλη καί ἐπί ὁ στέρησις λέγω καί ὁ ἐκ ὅδε καί ὁ ὅδε , ἀλλά μᾶλλον μέν ὁ ὅδε ἐπί ὁ ὕλη , ὁ δέ ἐκ ὅδε ἐπί ὁ στέρησις · καί ἐπί μέν ὁ ὕλη ἀνά μέρος ἕτερος , ἐπί δέ ὁ στέρησις ἀμφότερος ἐπί ὁ αὐτός καί ὁ ἐκ ὅδε καί ὁ ὅδε . οὖον δεῖ δέ νομίζω ὅτι , ὅταν λέγω ὅτι ἀμφότερος λέγω ἐπί ὁ στέρησις , ὅτι ἐπί πᾶς στέρησις λέγω ἀμφότερος λέγω , ἀλλά ὅτι ἐπί τις | στέρησις ἀμφότερος λέγω · ἐπί γάρ ὁ στέρησις ὁ κατά οὐσία εἶδος δείκνυμι ὅτι οὖον λέγω ὁ ὅδε , ἀλλά μόνος ὁ ἐκ ὅδε . p . 190a31 πολλαχῶς δέ λέγω ὁ γίγνομαι , καί ὁ μέν οὖον γίγνομαι ἀλλά ὅδε τίς γίγνομαι , ἁπλόος δέ γίγνομαι ὁ οὐσία μόνος . ἐπεί δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος ἐναντίωσις χρεία ἐν ὁ ἀρχή ὁ φυσικός πρᾶγμα , διά ὁ μή ὁ τυγχάνω εἰς ὁ τυγχάνω ποιέω καί πάσχω μόνος δέ ὁ ἐναντίος εἰς ὁ ἐναντίος , ἀλλά δεῖ καί ὑπόκειμαι εἰς ὅς δράω ἀνά μέρος ὁ ἐναντίος , ὁ δέ παράδειγμα ὁ δήω πάντως εἰμί ὁ ὑπόκειμαι οὐ ἐπί ὁ κατά οὐσία μεταβάλλω λαμβάνω , ἀλλά ἐπί ὁ κατά ἀλλοίωσις μεταβάλλω ἐκ ἄμουσος γάρ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ μουσικός ἄνθρωπος ὑπόκειμαι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος καί ὁ μουσικός , καί ὁ χαλκός δέ ἀνδριάς γίγνομαι ) , ἐπεί οὖν οὗτος ὁ μεταβολή οὖον κατά οὐσία εἰμί ἀλλά κατά ποιότης , βούλομαι νῦν δείκνυμι ὅτι καί ἐπί ὁ κατά οὐσία μεταβάλλω ἀνάγκη τίς ἵημι ὑπόκειμαι , περί ὅς δράω εἰς ἀλλήλων ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ οὐσία ὁ γένεσις καί ὁ φθορά . ὅτι μέν γάρ ὁ κατά ὁ ἄλλος κατηγορία μεταβάλλω περί τίς μένω ὑπόκειμαι μεταβάλλω , προφανής · εὐθύς γοῦν ὁ κατά ποσός μεταβάλλω , οἶος ὁ αὐξάνω , εἰμί τις πρότερος οὕτως αὐξάνω · ἄνθρωπος γάρ εἰμί ὁ αὐξάνω ἢ φυτόν ἢ ἕτερος τίς , καί ὁ μειόω ὁμοίως . ὁμοίως δέ καί ὁ κατά · ποιός μεταβάλλω · ὁ γάρ λευκαίνω ἢ θερμαίνω σῶμα τίς εἰμί . πάλιν ὁ κατά τόπος μεταβάλλω ὁμοίως · εἰμί γάρ τίς πρότερος ὁ ἄνω ἢ κάτω γίγνομαι . ὁμοίως καί ὁ γίγνομαι · πατήρ ἢ δεξιός ἢ ἀριστερός εἰμί τίς δεῖ πρότερος ἢ ἄνθρωπος ἢ ζῷον ἢ σῶμα . ὅτι μέν οὖν ὁ μεταβάλλω κατά ὁ κατηγορία οὗτος ὑπόκειμαι δεῖ πρό ὁ μεταβολεύς , πρόδηλος · ἐπί δέ ὁ κατά οὐσία μεταβάλλω δοκέω οὗτος μή εὐσύνοπτος εἰμί , διότι ὁ οὐσία κατά οὐδείς ὑπόκειμαι λέγω , ὥσπερ ὁ ἄλλος κατηγορία . εἰμί δέ καί ἐπί οὗτος οὐδείς κακός ὁ ὁ μεταβολή ὑπόκειμαι · ὁ γάρ φυτόν καί ζῷον ἐναργής ἐκ ὁ σπέρμα ἔχω ὁ γένεσις , καί ὁ μέταλλον δέ χυτός εἰμί ἐναργής ὑπόκειμαι ἔχω ὁ ὑγρός . κοινῶς δέ πᾶς ὁ φυσικός ὑπόκειμαι ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , λέγω δέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά , περί ὁ κιρνάω τοῖος ἢ τοῖος ὁ φυσικός εἶδος ἐγγίγνομαι · καί αὐτός δέ ὁ στοιχεῖον καί ἁπλόος πᾶς ὑπόκειμαι ὁ τριχῆ διαστατός , τουτέστι ὁ ἄποιος σῶμα , περί ὅς ἀμετάβλητος μένω ὡς σῶμα ὁ μεταβολή γίγνομαι , ποιέω καί πάσχω περί αὐτός ὁ οὐσιώδης ποιότης . ὅτι δέ ὡς σῶμα ἀμετάβλητος εἰμί ὁ δύο ὑπόκειμαι , δείκνυμι ἐγώ ἐν ὁ σύμμικτος θεώρημα . διαιρέω δέ ὁ Ἀριστοτέλης πᾶς ὁ γίγνομαι εἰς πέντε , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἐπί πᾶς ὁ τρόπος ὁ γένεσις εἰμί πάντως · ὑπόκειμαι τίς . ὁ οὖν γίγνομαι , φημί , ὁ μέν μετασχημάτισις γίγνομαι , ὁ δέ πρόσθεσις , ὁ δέ ἀφαίρεσις , ὁ δέ σύνθεσις , ὁ δέ ἀλλοιόω . μετασχημάτισις μέν οὖν φημί γίγνομαι ἤτοι ὁ κατά ἀλλοίωσις μεταβάλλω τουτέστι ὁ κατά ποιότης ) , ἢ ὁ κατά ὁ τέταρτος εἶδος ὁ ποιότης μεταβάλλω ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή , ὡς ὁ ἀνδριάς · οὐδείς γάρ ἕτερος ἐξαλλάσσω ἐν ὁ χαλκός πλήν ὁ σχῆμα καί ὁ θέσις ὁ μόριον . κατά πρόσθεσις δέ γίγνομαι φημί ὁ κατά ποσός μεταβάλλω · ὁ γάρ αὐξάνω πρόσθεσις αὐξάνω ὁ τροφή γάρ ) , πρόσθεσις δέ οὖον ὁ ὁμοούσιος οὖον γάρ κατά πρόσθεσις σάρξ ὁ σάρξ αὐξάνω ) , ἀλλά , ὡς ἐν ὁ περι γένεσις εἴρω , περιχέω ὁ ὑγρότης ὁ ἐκ ὁ τροφή ὁ μόριον οὕτως ὁ μεταβολή εἰς ὁ μόριον γίγνομαι , διό καί ὁ αὐξάνω πλείων τροφή χράω . ἀφαίρεσις δέ γίγνομαι ἤ , ὥσπερ αὐτός φημί , ὁ Ἑρμῆς ἐκ ὁ λίθος τις γάρ ἀποξέω - σθένω ὁ λίθος μόριον , οὕτως γίγνομαι ) , ἢ καί ἐπί ὁ φύσις , ὡς ἐπί ὁ φθίω καί μειόω διά ὁ ἐκδιαφόρησις . σύνθεσις δέ γίγνομαι ἐπί ὁ τεχνητός , ὥσπερ ὁ οἰκίον καί ὁ κλίνη · ὅς τε γάρ οἰκίον κατά μόνος ὁ ὁ λίθος καί ξύλον σύνθεσις ἀποτελέω , καί ὁ κλίνη κατά ὁ σύνθεσις ὁ μόριον · οὐδείς γάρ ἕτερος ἐπί οὗτος ὁ τεχνίτης ἢ ὁ Ὕλας εὐεργός ποιέω συντίθημι . εἰμί δέ καί ἐπί φυσικός ὁ κατά σύνθεσις γίγνομαι · συντίθημι γάρ ὁ φύσις καί ὁ στοιχεῖον εἰς γένεσις ὁ ὁμοιομερής , καί ὁ ὁμοιομερής εἰς γένεσις ὁ ὀργανικός , καί οὗτος εἰς ὁ ὁ ὅλος ζῷον γένεσις , εἰμί καί ἐπακολουθέω ἔξωθεν ὁ τοιόσδε σύνθεσις ὁ τοιόσδε εἶδος , ὥσπερ καί ἐπί ὁ τεχνητός . συντίθημι δέ λέγω ὁ ὅμοιος , οὖον ὁ ἀνόμοιος . οὐ ἄν οὖν εἶπον σύγκειμαι ἐν ὁ σῶμα ὁ ἐπιφάνεια · οὖον γάρ σύγκειμαι ὁ σῶμα ἐκ σῶμα καί ἐπιφάνεια , οὐδέ ὁ ἐπιφάνεια ἐκ ἐπιφάνεια καί γραμμή , ἀλλά γραμμή γραμμή λέγω συντίθημι , καί ἐπιφάνεια ἐπιφάνεια , καί σῶμα σῶμα . οὕτως οὖν οὐ ἄν κύριος εἶπον συντίθημι ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ἀλλά γίγνομαι ἐν ὁ ὕλη ὁ εἶδος · οὗτος οὖν καί ἁπλόος λέγω ὁ στοιχεῖον , ἐπεί οὖον σύνθεσις ὅμοιος ὁράω ἐν αὐτός , ἀλλά σύνοδος ἀνόμοιος εἶδος καί ὕλη κατά ἀλλοίωσις δέ γίγνομαι φημί ὁ κατά οὐσία μεταβάλλω , διότι ὅλος ὁ ὑπόκειμαι ἀλλοιόω καί μεταβάλλω , καί οὐδείς αὐτός μένω εἰδοποιέω · ὁ γάρ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος οὐδείς εἶδος ὑπομένω ἐν ὁ γένεσις ὁ ζῷον , ἀλλά ὅλος τρέπω καί μεταβάλλω . κατά πέντε οὖν τρόπος γίγνομαι ὁ γένεσις , ἐν πᾶς οὗτος | εὐρίͅσκω ὁ ὑπόκειμαι , περί ὅς ὁ μεταβολή γίγνομαι σῴζω · ἐπί μέν ὁ μετασχηματίζω ὁ χαλκός καί ὁ ὅμοιος , ἐπί δέ ὁ αὐξάνω ὁ ζῷον ὁ φυτός , ἐπί δέ ὁ κατά ἀφαίρεσις ὁ λίθος , ἐπί δέ ὁ κατά σύνθεσις , ὡς ἐπί οἰκίον , ὁ λίθος καί ὁ ξύλον , ἐπί δέ ὁ μεταβάλλω καί τρέπω κατά ὁ οὐσία αὐτός ὁ σῶμα καί ὁ τριχῆ διαστατός . ὥστε ἐκ ὁ εἴρω δῆλος εἄν εἰμί ὅτι ἐν πᾶς γίγνομαι , ὥσπερ ἐναντίωσις εἰμί κατά ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , οὕτως εἰμί τίς πάντως καί ὑπόκειμαι περί ὅς ποιέω καί πάσχω ὁ ἐναντίος ὁ γένεσις καί ὁ φθορά ποιέω . ὁ πέντε δέ τρόπος οὗτος ὁ γένεσις δυνατός καί ἐπί ὁ κατά οὐσία μεταβάλλω θεωρέω · ὁ γάρ φύσις οὖον μόνος συντίθημι ἀλλήλων ὁ στοιχεῖον , ἀλλά καί ἀλλοιόω καί τρέπω , καί οὕτως ἐκ αὐτός ποιέω ὁ σπέρμα , καί ἐκ οὗτος πάλιν ἀλλοιόω ὁ σαρκίον , εἶτα ἐκεῖ αὐξάνω καί τέλος σχηματίζω . εἶπον δέ ἄν καί ἀφαίρεσις ἐν οὗτος κατεργάζομαι ὁ φύσις · ἀφαιρέω γάρ πᾶς εἰμί τίς εἰμί ἐν ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος περισσωματικός καί μή συμβάλλω εἰς ὁ ὁ ζῷον γένεσις . ἐκ πᾶς οὖν ὁ εἴρω δῆλος , φημί , ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι σύνθετος εἰμί ἐκ ὑπόκειμαι καί εἶδος . ὁ δέ ὑπόκειμαι διττός εἰμί · ὁ μέν ὁ εἶδος ἀντίκειμαι , ὅς καί ὑπεξίσταμαι ὁ εἶδος οὗτος δέ εἰμί ὁ στέρησις ) , ὁ δέ ὅς ὑπομένω ὁ εἶδος καί δέχομαι ἔπειμι οὗτος δέ εἰμί ὁ ὕλη ) . καί εἰμί μέν ὁ γίγνομαι ὁ ὕλη , ὅς δέ γίγνομαι ὁ εἶδος . πολλαχῶς δέ δέ λέγω ὁ γίγνομαι καί ὁ μέν οὖον γίγνομαι ἀλλά ὅδε τίς γίγνομαι , ἀπλόος δέ γίγνομαι ὁ οὐσία μόνος . εἴρω πολλάκις ὅτι ἁπλόος μέν γένεσις ὁ ὁ οὐσία καλέω , τις δέ ὁ ὁ συμβεβηκός , διότι ἐπί μέν ὁ κατά οὐσία γίγνομαι ἁπλόος φημί ὅτι γίγνομαι ἄνθρωπος , ἐπί δέ ὁ κατά συμβαίνω γένεσις οὐ ἀπλόος γίγνομαι φημί , ἀλλά τίς γίγνομαι · λευκός γάρ γίγνομαι ἢ μουσικός ἄνθρωπος . ὅτι μέν οὖν ἐπί ὁ τις γένεσις πάντως εἰμί τίς ὁ ὑπόκειμαι , προφανής · ζητητέος δέ εἰμί καί ἐπί ὁ κατά οὐσία γένεσις οὗτος εἰμί . καί πρός τίς ἕτερος . ὁ πρός τίς ἐν ὁ εἰμί τε καί λέγω ἕτερος ὁ εἰμί ἔχω · διά οὗτος οὖν ὁ πρός τίς ἐθέλω εἶπον , οὕτως εἶπον πρός τίς ἕτερος . διά ὁ μόνος ὁ οὐσία μηθενός κατά ἄλλος λέγω ὑπόκειμαι , ὁ δέ οὐσία . ὅτι πρόδηλος ὁ ἐπί ὁ ὁ συμβεβηκός γένεσις εἰμί τίς ὑπόκειμαι , πιστόω ἐκ ὁ μηδέ εἰμί ὅλως αὐτός δύναμαι δίχα ὑπόκειμαι τις , οὗτος δέ ὁ οὐσία · ἐπεί δέ ὁ οὐσία κατά οὐδείς λέγω ὑπόκειμαι , δοκέω εἄν ὁ ὁ οὐσία γένεσις μή ἐκ ὑπόκειμαι εἰμί . p . 190b1 ὅτι2 δέ καί ὁ οὐσία καί ἀάω ἄλλος ἁπλόος εἰμί ἐκ ὑπόκειμαι τις γίγνομαι . εἶπον ὁ οὐσία ἐπί ὁ κοινός ἀνέρχομαι , ὅτι καί ἁπλόος πᾶς ὁ γίγνομαι · κοινῶς γάρ δείκνυμι ἐπί πᾶς ὁ γίγνομαι , ὅτι πάντως χρεία ὑπόκειμαι τις . διαιρέω δέ , ὡς φθάνω εἶπον , πᾶς ὁ γίγνομαι εἰς πέντε τρόπος , ἐπί ὅς πᾶς ὁ δήω ὑπόκειμαι δείκνυμι · ἐπέρχομαι δέ πᾶς κατά μέρος . p 190b11 ὅτι2 ὁ γίγνομαι ἅπας ἀεί σύνθετος εἰμί . συντίθημι ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ εἶδος , ὅς ὁ μέν εἰμί γίγνομαι ὁ εἶδος , ὁ δέ ὅς γίγνομαι ὁ ὕλη · γίγνομαι γάρ ὁ ὕλη λέγω ὅσπερ ὁ εἶδος ὁ δέχομαι αὐτός . ἀνωτέρω δέ εἶπον “ ὁ γίγνομαι ” εἰμί ὁ ἐνταῦθα ὁ γίγνομαι ὁ εἶδος φημί · εἰμί γάρ τίς , φημί , ὁ γίγνομαι . νόμενος , τουτέστι εἶδος , εἰμί δέ ὅς οὗτος γίγνομαι , τουτέστιν ὁ ὕλη · αὐτός γάρ γίγνομαι ὅσπερ ὁ εἶδος . καί οὗτος διττός , ἢ ὁ ὑπόκειμαι ἢ ὁ ἀντίκειμαι . καί αὐτός , φημί , ὁ ὑπόκειμαι σύνθετος εἰμί ὁ λόγος · ὁ μέν γάρ αὐτός ὁ εἶδος ἀντίκειμαι οὗτος δέ εἰμί ὁ στέρησις ) , ὁ δέ ὑπόκειμαι καί ὑπομένω αὐτός ἔπειμι , καί σύν αὐτός ὁ συντίθημι ἀποτελέω . p . 190b17 Φανερός οὖν ὡς , εἴπερ εἰμί αἰτία καί ἀρχή ὁ φύσις εἰμί , ἐκ ὅς πρῶτος εἰμί ἢ γίγνομαι μή κατά συμβεβηκός , ἀλλά ἕκαστος ὅς λέγω κατά ὁ οὐσία . Δῆλος , φημί , ὅτι , εἴπερ ἀρχή εἰμί ὁ φύσις εἰμί οὗτος ἐκ πρῶτος ἐνυπάρχω ἕκαστος γίγνομαι καί συμπληρόω ἕκαστος ὁ εἰμί , ὅτι οὗτος εἰμί ἐκ ὅς σύγκειμαι ἕκαστος ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ εἶδος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρῶτος συντίθημι ὁ φυσικός ἕκαστος . εἰμί οὖν ἀρχή ὁ πρῶτος συντίθημι , συντίθημι δέ ὁ εἶδος καί ὁ ὑπόκειμαι , οὗτος δήπου εἄν ἄγω ἀρχή πᾶς ὁ φυσικός . ἐκ ὅς πρῶτος εἰμί ἢ γίγνομαι . καλῶς εἰμί ἢ γίγνομαι · ὁ μέν γάρ εἰμί ἐπί ὁ οὐράνιος καί ὁ ολότητα στοιχεῖον , ὁ δέ γίγνομαι ἐπί ὁ κατά μέρος πᾶς ὁ γίγνομαι καί φθείρω . μή κατά | συμβεβηκός , ἀλλά ἕκαστος ὅς λέγω κατά ὁ οὐσία · σύγκειμαι λέγω εἄν ὁ ἀνδριάς καί ἐκ ὁ ἐρυθρός χαλκός , ἀλλά κατά συμβαίνω ἐκ ὁ ἐρυθρός . καί ὥσπερ ἐπί ὁ ὕλη εἰμί ὁ κατά συμβεβηκός , οὕτως καί ἐπί ὁ εἶδος · λέγω γάρ ὁ τριπήχτοε ἀνδριάς κατά συμβαίνω αἴτιος εἰμί ὁ τρίπηχυς · ἀνδριάς γάρ κατά ἑαυτοῦ ποιέω , τρίπηχυς δέ κατά συμβεβηκός . σύγκειμαι γάρ ὁ μουσικός ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος καί μουσικός τρόπος τις · διαλύω γάρ ὁ λόγος εἰς ὁ λόγος ἐκεῖνος . ὅτι σύνθετος εἰμί ὁ μουσικός ἄνθρωπος , πιστόω ἐκ ὁ ἀνάλυσις · ἐκ ὅς γάρ ἕκαστος σύγκειμαι , εἰς οὗτος καί διαλύω . ὁ γάρ λόγος ὁ μουσικός ἄνθρωπος ἀνάλυσις εἰς ὁ λόγος ἐκ ὅς συνίστημι , ὁ ἄνθρωπος φημί καί ὁ μουσικός · ὁ γάρ ὁρισμός ὁ μουσικός ἄνθρωπος ἀναλύω εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὁ μουσικός . γράφω δέ καί εἰς ὁ ὅρος · ἀναλύω . γάρ ὁ μουσικός ἄνθρωπος εἰς ὁ ἄνθρωπος καί εἰς ὁ μουσικός . ὁ δέ τρόπος τις προστίθημι οὖον μάτην , ἀλλά διότι ὁ συντίθημι ὁ σῶμα εἰμί ἢ γοῦν αυθυπόστατος πρᾶγμα , ὁ δέ μουσικός οὔτε σῶμα οὔτε αὐθυπόστατος , ἀλλά ἐν ὑπόκειμαι . p . 190b23 εἰμί δέ ὁ μέν ὑπόκειμαι ἀριθμός μέν εἷς , εἶδος οεʹ οὐ . δείκνυμι ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ὕλη ὁ στέρησις διχόθεν ἐκ τε τῆ·ς ὁ ὄνομα προφορά καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , νῦν προτίθημι δείκνυμι πῶς ἔχω πρός ὁ ἀρχή εἰμί , πότερος ὁμοίως εἰμί ἀρχή ὅς τε ὕλη καί ὁ στέρησις ἢ οὖον , καί πῶς ἑκάτερος . ἵνα οὖν οὗτος εὑρίσκω , ζητέω πρότερος πῶς ἔχω πρός ὁ εἰμί · ὡς γάρ ἄν ἔχω πρός ὁ εἰμί · Νάι , οὕτως ἔχω δηλονότι καί πρός ὁ ἀρχή εἰμί . εἰμί οὖν κύριος εἰμί ὁ ὅδε τίς καί ἀριθμητός ὁ δέ λόγος ἐγώ δῆλος ἐπί ὁ φυσικός ) , ἀριθμητός δέ καί ὅδε τίς κύριος ὁ συντίθημι · δεικτικός γάρ οὗτος . πόθεν οὖν ἐφήκω ὁ σύνθετος ὁ ὅδε τίς ἵημι ; φημί ὅτι ἀπό ὁ ὕλη μᾶλλον ἢ ἀπό ὁ εἶδος , διότι ὁ μέν εἶδος μετά ὁ χωρίζω ὁ ὕλη εὐθύς φθείρω ὁ δέ ὕλη μένω . καί ὁ μέν ἄνευ ὅλος οὐ ἄν ὑφίστημι ὁ δέ ὕλη , εἰμί καί μή εἰμί ποτέ ἄνευ εἶδος , ἀλλά οὖν ὅσος ἐπί ἴδιος λόγος ὑπάρχω ἄν καί δίχα εἶδος . ὥστε ὁ σύνθετος ὁ αὐθυπόστατος ἐφήκω ἄν ἐκ ὁ ὕλη μᾶλλον ἢ ἐκ ὁ εἶδος , οὗτος δέ φημί ὁ ὅδε τίς καί ἀριθμητός , ὁ δέ ὅδε τίς καί ἀριθμητός οὗτος εἰμί ὁ εἰμί · ὁ ὕλη ἄρα εἰμί καί κύριος εἰμί , ὁ δέ στέρησις οὐ ἀριθμητός οὐδέ ὅδε τίς ἀόριστος γάρ ) , ὥστε οὐδέ κύριος εἰμί , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ μέν οὐ εἰμί , εἰμί γε ὁ εἰμί ὅδε τίς , κατά συμβαίνω δέ εἰμί , διότι ἐν ὁ εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὕλη . ὥστε εἰμί κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί ὁ ὕλη καί κύριος εἰμί , ὁ δέ στέρησις κατά ἑαυτοῦ μέν μή εἰμί κατά συμβαίνω δέ εἰμί , ὡς δέ ἄν ἔχω οὗτος πρός ὁ εἰμί , οὕτως ἔχω καί πρός ὁ ἀρχή εἰμί , δῆλος ὅτι ὁ μέν ὕλη κύριος ἄν εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ ἀρχή , ὁ δέ στέρησις κατά συμβεβηκός . καί καθόλου δέ ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί μόνος μή εἰμί , ὁ δέ μόνος εἰμί , ὁ δέ πῇ μέν εἰμί πῇ δέ μή εἰμί · μόνος μέν οὖν μή εἰμί ὁ μηδαμός μηδαμῶς ὄνιον , μόνος δέ εἰμί ὁ εἶδος , διότι οὖον φύω ὁ στέρησις συμπλέκω οὖον συμπλέκω γάρ ὁ ἀντίκειμαι ) , πῇ δέ εἰμί πῇ δέ μή εἰμί ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις ἀλλά ὁ μέν ὕλη κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί , κατά συμβεβηκός δέ μή εἰμί , διότι εἰμί ἐν αὐτός ὁ μή εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ὁ στέρησις ὅς καί δῆλος πῶς μόνος εἰμί ὁ εἶδος ) , ὁ δέ στέρησις κατά ἑαυτοῦ μέν μή εἰμί , κατά συμβαίνω δέ εἰμί . ὡς ἄν οὖν ἔχω πρός ὁ εἰμί , οὕτως ἔχω δήπου καί πρός ὁ ἀρχή εἰμί · οὐκοῦν ὁ μέν ὕλη κατά ἑαυτοῦ εἰμί εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἄν εἰμί καί ἀρχή καί κύριος ἀρχή , ὁ δέ στέρησις , ἐπεί κατά συμβαίνω εἰμί εἰμί , κατά συμβαίνω ἄν εἰμί ἀρχή · οὐδείς γάρ συνεισφέρω τίς ὁ στέρησις εἰς ὁ εἰμί καί ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα , ἀλλά μόνος ὁ ἀπουσία ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα συμβάλλω γένεσις . οὗτος εἶπον συγκεφαλαιόω ὁ εἴρω , ὅτι δῆλος ἐκ πᾶς ὁ εἴρω πόσος τε ἀρχή καί τίς , ὅτι κατά τις μέν τρόπος τρεῖς , κατά τις δέ τρόπος δύο · κύριος μέν γάρ ὁ ἀρχή δύο ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος οὗτος γάρ εἰμί ὁ συμπληρωτικός ὁ πρᾶγμα καί εἰς ὁ εἰμί αὐτός συμβάλλω ) εἶπον δέ ἄν κατά τις τρόπος τρεῖς ὁ ἀρχή , διότι συμβάλλω πως εἰς ὁ γένεσις ὁ πρᾶγμα καί ὁ στέρησις · δεῖ γάρ ὁ λαμβάνω εἶδος τίς πρότερος στερέω οὗτος , εἶτα ὁ στέρησις ἀποβάλλω οὗτος ὁ εἶδος δέχομαι . πῶς μέν οὖν τρεῖς καί πῶς δύο ἀρχή δῆλος , ὁ αὐτός δέ τρόπος εἶπον ἄν πῇ μέν ἐναντίος εἰμί εἰς ἀρχή , πῇ δέ οὐ ἐναντίος · διότι μέν γάρ οὖον πάσχω ὁ τυγχάνω ὑπό ὁ τυγχάνω ἀλλά ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ ἐναντίος , οὕτως ἄν εὔλογος ὁ ἐναντίος λέγω ὁ ἀρχή , ἀλλά ἐπεί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐναντίος οὖον φύω ποιέω καί πάσχω ὑπό ἀλλήλων , δοκέω εἄν μή δήω μέν ἐναντίος εἰμί ὁ ἀρχή , ἀλλά ἀρκέω ἕτερος ὁ ἐναντίος ὁ ἀπουσία καί παρουσία γεννάω ὁ πρᾶγμα . ἐπιλύω δέ ὁ δοκέω ἐναντίωσις εἶπον ὅτι καί ὁ ἐναντίος δεῖ καί ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά θατέρου μέν ὁ ἐναντίος μετά ὁ ὑπόκειμαι , ὡς συμπληρόω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα , θατέρου δέ , λέγω δή ὁ στέρησις , κατά συμβεβηκός . οὗτος εἶπον , ἐφεξῆς ὁ τρόπος κατά ὅς ἐπιβάλλω δυνατός ὁ γνῶσις ὁ ὕλη ὑποτίθημι . δέ ὅτι πρό αὐτός ὁ Πλάτων δύο τρόπος φημί εἰμί , κατά ὅς δυνατός εἰς ὁ ὁ ὕλη γνῶσις λανθάνω · εἷς μέν ὁ ἐκ ἀφαίρεσις , λέγω ἐγώ ὅτι ὕλη εἰμί ὅς μήτε ἵππος εἰμί μήτε ἄνθρωπος καί καθόλου μήτε σῶμα μηδείς , ἀλλά ἕτερος τίς παρά οὗτος , ὅς πᾶς οὗτος ὑπόκειμαι . οὗτος ὁ τρόπος φημί καί ὁ πρῶτος γιγνώσκω | αἴτιος · οὐδέ γάρ ἐπί αὐτός εἰμί τίς κατάφημι , ἀλλά ἐκ ἀφαίρεσις ὁ γνῶσις αὐτός ἐπιβάλλω , λέγω ὅς μήτε σῶμα εἰμί μήτε ψυχή μήτε νόος μήτε ἄλλος τίς , ἀλλά ἕτερος τίς παρά οὗτος πᾶς ὑπεραναβαίνω . διό καί ἀνομοιόω φημί ὁ πρῶτος ὁ ὕλη καί ὁμοιόω , ὁμοιόω μέν διότι ἀμφότερος ἐκ ἀφαίρεσις πᾶς ὁ εἰμί νοέω , ἀνομοιόω δέ διότι ἐπί μέν ὁ ὕλη λέγω μηδείς εἰμί αὐτός ὁ εἰμί φημί τίς , ἀλλά ἕτερος τίς χείρων πᾶς οὗτος ὅς καί ὑπόκειμαι πᾶς , ὁ δέ πρῶτος μηδείς εἰμί ὁ εἰμί κρατύς εἰμί πᾶς καί πᾶς ὑπεραναβαίνω . ἀνόμοιος οὖν ὁ ὁμοιότης · ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ ἀγαθός ὁ ἀφαίρεσις ὁ δέ ἐπί ὁ χείρων , ὁ ὁμοιότης μέν κατά ὁ ἀνείδεος , ἀνομοίως δέ ὅτι ὁ μέν ὑπέρ ὁ εἶδος , ὁ δέ χείρων ἢ κατά ὁ εἶδος . εἷς μέν οὖν τρόπος ὁ γνῶσις ὁ ὕλη οὗτος , δύο δέ ὁ κατά ἀναλογία , ὅς καί Ἀριστοτέλης νῦν χράω - Σάτο , ὅτι ὅς λόγος ἔχω ὁ χαλκός πρός πᾶς ὁ χάλκεος σκεῦος καί ὁ ξύλον πρός πᾶς ὁ ξύλινος σκεῦος , ὁ αὐτός λόγος ἔχω καί ὁ ὕλη πρός πᾶς ὁ εἰμί · ὅσπερ γάρ τρόπος τυφλός εἰμί βούλομαι ὑπογράφω τίς ὁ ὁ ξύλον φύσις ἄγω ἄν αὐτός εἰς ὁ ὁ ξύλον ἔννοια φάσκω ὅτι ἐκεῖνος εἰμί ξύλον , ὅς οὔτε κλίνη εἰμί οὔτε θύρα οὔτε ἀβάκιον οὔτε ἕτερος τίς ὁ ξύλινος σκεῦος , ἀλλά ὅς πᾶς οὗτος ὑποβάλλω καί αὐτός μηδείς ἔχω ἐν ὁ οὐσία ὁ τοιοῦτος εἶδος τίς φύω πᾶς δέχομαι , ὁ αὐτός τρόπος ἀνάγω καί εἰς ὁ ὁ ὕλη ἔννοια λέγω μηδείς εἰμί αὐτός ὁ φυσικός εἶδος , ὅς πᾶς δέ οὗτος ὑποβάλλω καί ὑπό-στόρεννυμι , οὗτος εἰμί ὁ ὕλη . ὅθεν ὁ Πλάτος καί “ νόθος ληπτός αὐτός εἶπον , διότι ἐπιβάλλω μέν ὁ οὐσία αὐτός καί γιγνώσκω τίς ποτός εἰμί ἀδύνατος , ἐκ ὁ ὁ ἄλλος δέ ἀφαίρεσις καί ἐκ ἀναλογία ἔννοια αὐτός ἴσχω · ὁ αὐτός δέ πάλιν τρόπος καί εἰς ἔννοια ὁ πρῶτος ἔρχομαι , ἐπί ὅς εἰκών εἷς καί μόνος φημί εἰμί ὁ ἥλιος . ὁ μέν γάρ ἄλλος δύναμις , ἅτε μερικός ἔχω ὁ ἐνέργεια , καί εἰκών ποιέω πρός ἀναλογία ὁ ἕκαστος ἐνέργεια , ἐπί μέντοι ὁ πρῶτος καί πᾶς αἴτιος εἷς καί μόνος εἰκών εὑρίσκω φυσικός ὁ ἥλιος · ὅς τρόπος γάρ ὁ ἥλιος πᾶς ὑπερέχω ὁ ἐγκόσμιος , ὁ αὐτός τρόπος πᾶς ὁ εἰμί ἀσύγκριτος ὑπεροχή ὑπερέχω ὁ πρῶτος , καί ὡς ὁ ἥλιος πᾶς φωτίζω , οὗτος ἐκεῖνος πᾶς ἀγαθύνω εἷς ἐπιβολή ἕκαστος πρός ὁ ἑαυτοῦ μέτρον μεταλαμβάνω ὁ ἀγαθουργός αὐτός ἐνέργεια , ὥσπερ καί ὁ ἡλιακός φάος ὁ δεκτικός κατά δύναμις μεταλαμβάνω ἐκεῖνος εἷς ἐνέργεια πᾶς φωτίζω . εἰμί δέ ὁ μέν ὑπόκειμαι ἀριθμός μέν εἷς , εἶδος δέ δύο . ἐπεί προσεχῶς εἶπον ὅτι “ γίγνομαι πᾶς ἐκ τε ὁ ὑπόκειμαι καί μορφή ” , καί ἀνάγω ὑπό ὁ δύο οὗτος ἀρχή πᾶς ὁ γίγνομαι , οὗτος , φημί , ὁ ὑπόκειμαι οὐ ἀπλόος εἷς εἰμί , ἀλλά ἀριθμός μέν εἷς , ὁ δέ λόγος δύο · ἔχω γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ στέρησις , ὅστις ἕτερος εἰμί κατά ὁ λόγος ὁ ὕλη · ἄλλος γάρ ὁρισμός ἀποδίδωμι ὁ ὕλη καί ἄλλος ὁ στέρησις , οἷος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος . πότερος οὖν ὁμοίως ἑκάτερος ὁ συμπληρόω ὁ εἷς οὗτος ὑπόκειμαι ἀρχή εἰμί ὁ σύνθετος ἢ οὐ ὁμοίως , διά ὁ ἑξῆς δείκνυμι . p . 190b24 ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος καί ὁ χρυσός καί ὅλως ὁ ὕλη ἀριθμητός · ὅδε γάρ τίς μᾶλλον καί οὖον κατά συμβαίνω ἐκ αὐτός γίγνομαι ὁ γίγνομαι . ἐπεί εἶπον ὅτι ὁ ὑπόκειμαι ὁ μέν ἀριθμός εἷς εἰμί , ὁ δέ εἶδος δύο , βούλομαι οὗτος αὐτός δείκνυμι καί ἐκ αὐτός συνάγω ὅπως ἐκάς ἔχω πρός ὁ ἀρχή εἰμί . φημί οὖν ὅτι ὁ ὕλη ἀριθμητός εἰμί · ὅδε γάρ τίς . καί γάρ ὁ μουσικός ὕλη ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ ὅδε τίς εἰμί καί ἀριθμητός , καί ὁ κλίνη ὁ ξύλον , ὁ μέντοι ἀμουσία ἢ ὁ ἀσχημοσύνη οὐ εἰμί εἶπον ὅδε τίς , διότι μηδέ ὅρος ἔχω μηδέ ὑφίστημι · ὁ μέν γάρ ὅδε τίς ὅς τίς εἰμί , ὅς δέ μή εἰμί ὅδε τίς , οὐ ἄν εἰμί κύριος εἰμί . ὁ μέν οὖν διάκρισις αὐτός οὗτος , ἔχω δέ ἐντεῦθεν καί ὅπως ἑκάτερος ἀρχή · ὁ μέν γάρ ὕλη ὅδε τίς εἰμί καί συμπληρόω ὁ συντίθημι κατά ἑαυτοῦ ἄν εἰμί ἀρχή , ὁ δέ στέρησις οὖον κατά ἑαυτοῦ μέν οὖον γάρ ὁράω ἐν ὁ σύνθετος , οὐδέ εἰμί ὅδε τίς ὁ σύνθετος ὥσπερ ὁ ὕλη ) , διότι δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀρχή συμβαίνω , λέγω δή ὁ ὕλη , κατά συμβαίνω ἄν εἰμί ἀρχή . εἶπον δέ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ χρυσός , ἀνέρχομαι ἐπί ὁ καθόλου προστίθημι καί ὅλως ὁ ὕλη . ὁ δέ εἶπον ὅδε γάρ τίς μᾶλλον ἅμαλλος ὅδε τίς ὁ εἶδος ὁ ὕλη φημί , ἤ , ὡς ἤδη εἶπον , πρός ὁ στέρησις , ὅτι μᾶλλον ὁ στέρησις ὁ ὕλη ὅδε τίς . οὗτος δέ φημί διά ὁ πρῶτος · ἐκεῖνος γάρ οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἀριθμητός , ὅμως μάλα εἰμί ἀριθμητός ὁ στέρησις · διότι γάρ ὁ σύνθετος , ὅσπερ εἰμί κύριος ὅδε τίς , μᾶλλον ὁ ὕλη συνεργέω ὑπομένω καί θεωρέω πως ἐν αὐτός , ὁ στέρησις ὁ παρουσία ὁ εἶδος ἀφανίζω , μᾶλλον ὁ ὕλη ὁ στέρησις ἀριθμητός . ὁ δέ στέρησις καί ὁ ἐναντίωσις συμβαίνω . οὐ ὡς ἕτερος τίς σημαίνω παρά ὁ στέρησις ἐπάγω ὁ καί ὁ ἐναντίωσις , ἀλλά ἐπί ὁ αὐτός ἄμφω ἰή στέρησις ὅστις εἰμί καί ἐναντίωσις . p . 190b28 εἷς δέ ὁ εἶδος , οἷος ὁ τάξις ἢ ὁ μουσικός . συνεχής οὗτος ὁ ἀνωτέρω “ εἰμί δέ ὁ μέν ὑπόκειμαι ἀριθμός μέν εἷς . εἶδος δέ δύο ” , εἶτα ἐφεξῆς εἷς δέ ὁ εἶδος , ὁ δέ μέσος κατασκευαστικός εἰμί ὁ πρότερος . φημί οὖν ὅτι οὐ ὥσπερ ὁ ὑπόκειμαι δύο εἰμί ὁ λόγος , οὕτως καί ὁ εἶδος , ἀλλά οὗτος καί ὁ λόγος καί ὁ ἀριθμός εἷς εἰμί . ἀλλά εἰμί εἷς ὁ εἶδος , δῆλος ὅτι καί ἀριθμητός καί ὅδε τίς , καί κατά ἄλλος μέν μᾶλλον ὅδε τίς ὁ ὕλη ὁ εἶδος κατά αὐτός γάρ ἕκαστος λέγω ὅδε τίς , οἷος ἄνθρωπος ἵππος ) , κατά ἄλλος δέ μᾶλλον ὁ ὕλη ὁ εἶδος , εἰμί γε πᾶς ὁ ὅδε τίς αὐθυπόστατος εἰμί καί οὐ ἐν ἄλλος ὑφίστημι , ὁ δέ αὐθυπόστατος ὁ συντίθημι ἐκ ὁ ὕλη μᾶλλον ἢ ἐκ ὁ εἶδος , εἴπερ ὁ μέν εἶδος ἄνευ ὕλη εἰμί οὖον δύναμαι , ὁ δέ ὕλη ἄνευ εἶδος ἐπινοέω δυνατός , ὥσπερ ὁ χαλκός ἄνω ὁ τεχνητός εἶδος οὐ εἰς ὁ εἰμί δήω , ἀλλά εἰς ὁ κοσμέω . p . 190b29 Διὸ εἰμί μέν λεκτέος ὡς δύο εἰμί ὁ ἀρχή , εἰμί δέ ὡς τρεῖς . δύο μέν , ἤτοι ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὡς εἴρω , ἢ ὁ ἐναντίος . καί εἰμί ὁ ἐναντίος , δοκέω ἄν σύμφωνος εἰμί ὁ ἐπάγω καί εἰμί μέν ὡς ὁ ἐναντίος , εἰμί δέ ὡς οὖον · διότι μέν γάρ ὁ γένεσις καί ὁ φθορά ὁ ποιέω καί πάσχω γίγνομαι , δοκέω ὁ ἐναντίος ἀρχή εἰμί ὁ γάρ ὁ γάρ ἐναντίος ὁ ποιέω καί πάσχω ) , ὥστε δύο ἀρχή ὁ ἐναντίος . δοκέω δέ πάλιν μή εἰμί ὁ ἐναντίος ἀρχή , διότι αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐναντιότης οὖον φύω ποιέω εἰς ἀλλήλων . ἀλλά καί οὗτος , φημί , ὁ ἀπορία λύω ὑποτίθημι τρίτος τις φύσις ὁ ἐναντίος , περί ὅς ὁ πάθος καί ὁ γένεσις καί ὁ φθορά μή εἰμί αὐτός ἐναντίος · ὥστε δῆλος ἐκ οὗτος ὅτι κατά τίς μέν τρεῖς ἀρχή ὁ ἐναντίος καί ὁ ὑπόκειμαι , κατά τίς δέ δύο ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη , ὅσπερ εἶδος ὁ ἀπουσία καί ὁ παρουσία ποιέω ὁ γένεσις καί ὁ φθορά . p . 190b35 ὥστε οὔτε πλείων ὁ ἐναντίος ὁ ἀρχή τρόπος τις . οὖον οὗτος φημί ὅτι ὁ ἐναντίος μόνος ἀρχή , ἀλλά ὅτι κατά ὁ ἀριθμός πλείων ὁ ἐναντίος οὐ εἰμί ὁ ἀρχή κατά τις τρόπος , τουτέστι κατά ὁ ποσός . πλείων ἀντί ὁ πλείων δύο κατά τις τρόπος οὐ εἰμί . καί ὅτι οὗτος φημί , δῆλος ἐκ ὅς ἐπάγω ἀλλά δύο μόνος ὡς εἶπον ὁ ἀριθμός , οὔτε παντελῶς δύο διά ὁ ἕτερος ὁπάρχειν ὁ εἰμί αὐτός · εἰμί γάρ καί δύο ἀρχή ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ἀλλά οὖν , ἐπεί ὁ εἰμί ὁ ὕλη οὖον αὐτός κατά ἄλλος γάρ ἔχω ὁ ὕλη εἰμί , καί κατά ἄλλος ὁ στερέω ὁ εἶδος ) * * * καί πείθω ὁ παράδειγμα · ἄλλος γάρ εἰμί , φημί , ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ἄλλος ὁ ἄμουσος . διό καί μετά ὁ δέχομαι ὁ μουσική ἄνθρωπος μέν ἔτι εἰμί , ἄμουσος δέ οὐκέτι · ὑπεξίσταμαι γάρ ὁ εἶδος ὁ στέρησις . p . 191a3 πόσος μέν οὖν ἀρχή ὁ περί γένεσις φυσικός , εἴρω . οὐ εἶπον φυσικός μόνος , ἵνα μή καί ὁ οὐράνιος περιλαμβάνω , ἀλλά ὁ περί γένεσις φυσικός · ἐν γάρ ὁ οὐράνιος οὐ εἰμί ἐν ἀρχή λόγος ὁ στέρησις . ἀλλά μόνος ὁ εἶδος καί ὁ ὑπόκειμαι . ὁ μέν οὖν περί γένεσις διά οὗτος εἶπον , ὁ φυσικός δέ διά ὁ προαιρετός · οὖον θεωρέω γάρ ἐπί αὐτός οὔτε ὕλη οὔτε εἶδος , εἰμί μή κατά ἀναλογία , οἷος ὁ συλλογισμός ὕλη μέν ὁ πρότασις εἶδος δέ ὁ συμπέρασμα . καί ὁ ἐναντίος δύο εἰμί . εἰκότως · ὁ γάρ ἐναντίος τις ἐναντίος , οὐδείς δέ εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἐναντίος . τρόπος δέ τις ἄλλος οὐ ἀναγκαῖος · ὁ γάρ εἶδος ἀποπληρόω ὁ χώρα ὁ στέρησις ἄπειμι μέν ποιέω ὁ φθορά , πάρειμι δέ ὁ γένεσις . ἱκανός ἄρα καί ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος μετά ὁ ὅλος εἰς ὁ ὁ ἀρχή λόγος παραλαμβάνω . p . 191a7 ὁ δέ ὑπόκειμαι φύσις ἐπιστητός κατά ἀναλογία . ἐντεῦθεν τίς ὁ τρόπος ὁ γνῶσις ὁ ὕλη ὑποτίθημι , ὅτι κατά ἀναλογία , εἶπον δέ ὅτι ὁ Πλάτος καί ὁ ἐκ ἀφαίρεσις τρόπος χράομαι . οὕτως οὗτος πρός οὐσία ἔχω καί ὅδε τίς καί ὁ εἰμί . εἶπον πρός οὐσία καί ὅδε τίς , ἀνέρχομαι ἐπί ὁ καθολικός εἶπον καί ὁ εἰμί · ὑπόκειμαι γάρ ὁ ὕλη ὁ οὐσία , διά αὐτός δηλονότι καί ὁ συμβεβηκός ὑπόκειμαι . καί συλλογίζομαι αὐτός οὕτως · ὁ ὕλη ὁ οὐσία ὑπόκειμαι , ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός ὑπόκειμαι , καί ὁ ὕλη ἄρα ὁ συμβεβηκός ὑπόκειμαι . p . 191a12 Μία μέν οὖν ἀρχή οὗτος , οὐ οὕτως εἷς εἰμί οὐδέ εἷς ως ὁ τοοε τίς . ἀπαρίθμησις πάλιν ὁ ἀρχή ποιέω . εἰμί οὖν τέως ὁ ὕλη ἀρχή εἷς , ἀλλά εἰμί καί λέγω εἷς , οὐ οὕτως ἔχω ὁ εἰμί εἷς τίς καί ἀριθμητός ὥσπερ ὁ ὅδε τίς , οὗτος δέ εἰμί ὁ συντίθημι οὗτος γάρ εἰμί καί ὁ μερικός καί ὁ κύριος ἀριθμητός ) · εἰμί γάρ καί ὁ σύνθετος ὑπάρχω λέγω ὁ ὅδε τίς ἐκ ὁ ὕλη , ἀλλά οὖν μᾶλλον ὅδε τίς καί ἀριθμητός ὁ συντίθημι . καί θαυμαστός γε οὐδείς , ἐπεί εἰμί καί ὁ παθητικός εἰμί ὁ ἐκ ὁ ὕλη ἔχω διά γάρ ὁ ὁ ὕλη ἐπιτηδειότης τοιοῦτος εἰμί ὁ σῶμα ) , ἀλλά οὖν αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω ὁ ὕλη πάντῃ εἰμί ἀπαθής . δυνατός δέ δαί ὁ οὐ οὕτως εἷς εἰμί οὐδέ εἷς ὡς ὁ ὅδε τίς ἐπί ὁ εἶδος λαμβάνω , ἵνα ὅδε τίς λέγω ὁ εἶδος ἕκαστος γάρ ὁ ἵημι κατά ὁ εἶδος ) , ἵνα ὁ εἷς καί ὁ ὅδε τίς ἐπί ὁ εἶδος μᾶλλον φέρω . οὗτος δέ διότι ὁ μέν εἶδος ἐν εἰμί ἀεί καί ὁ αὐτός οὐδείς ἀλλοίωσις ἐπιδέχομαι , ὁ δέ ὕλη ποικίλως ἀλλοιόω καί μεταβάλλω κατά ὁ διάφορος ὑποδοχή ὁ εἶδος . ὁ οὖν ὁ μέν εἶδος ὁ αὐτός μένω , ὁ δέ ὕλη ποικίλως ἀλλοιόω , οὗτος μᾶλλον ὁ ὕλη εἷς ὁ εἶδος εἶπον · ἀνωτέρω δέ ἐγώ κατά ἄλλος τρόπος μᾶλλον εἰμί ὅδε τίς ὁ ὕλη ὁ εἶδος , καθό οὖον δήω ὁ ὕλη ἕτερος ὑπόκειμαι πρός ὁ εἰμί , ὥσπερ ὁ εἶδος ὁ ὕλη , ἀλλά αὐτάρκης εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι . εἴρω δέ καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν κατά τίς μέν τρόπος ὁ ὕλη μᾶλλον ὅδε τίς , κατά τίς δέ πάλιν ὁ εἶδος . εἷς δέ ὁ ὁ λόγος . ὁ ἡηʹ καί ὁ οἴομαι ἀμφότερος ἄρθρον ἅμα εἰμί , λόγος δέ , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ εἶδος φημί . εἶπον οὖν ὁ ἀρχή ὁ ὑλικός , λέγω καί ὁ εἰδικός , καί φημί ὅτι εἰμί καί ὁ εἶδος εἷς ἀρχή . τάσσω δέ ὁ δύο ἄρθρον κατά ὁ αὐτός , καθότι ὁ λόγος ὡς μέν ἀρχή θηλυκός εἰμί , ὡς δέ λόγος ἀρσενικός . διά οὗτος οὖν ὁ δύο ἄρθρον κατά ὁ αὐτός τάσσω ὁ τε θηλυκός καί ὁ ἀραρίσκω - νίκον , ὁ μέν θηλυκός πρός ὁ ἀρχή ὁ δέ ἀρσενικός πρός ὁ λόγος , ὡς ἄν εἰμί λέγω ὅς δέ ἕτερος ἀρχή ὁ λόγος εἰμί , τουτέστι ὁ εἶδος . p . 191a15 Πρῶτος μέν οὖν λέγω ὅτι ἀρχή ὁ ἐναντίος . ἐντεῦθεν ἀνακεφαλαιόω πᾶς ὁ εἴρω . καί πῶς ἔχω ὁ ἀρχή πρός ἀλλήλων . ὅτι ὁ μέν αὐτός εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἀρχή , ὁ δέ κατά συμβεβηκός · καί ὁ μέν ὕλη καί ὁ στέρησις ἀριθμός μέν εἷς λόγος δέ δύο , ὁ δέ εἶδος καί ὁ λόγος καί ὁ ἀριθμός ἐν · καί ὁ μέν θῆλυς ἀναλογέω ὁ δέ ἄρσην , καί ὅσος ἄλλος περί αὐτός εἶπον . p . 191a19 πότερος δέ οὐσία ὁ εἶδος ἢ ὁ ὑπόκειμαι , οὔπω δῆλος . ὁ περί οὗτος θεωρία ἐν ὁ Μετά ὁ φυσικός ὑπερτίθημι , ἔνθα ζητέω εἴτε οὐσία εἰμί ὁ εἶδος εἴτε μή , καί ὅπως ὁ εἶδος ἀρχή , καί εἴτε πᾶς ἄφθαρτος εἴτε εἰμί τίς καί φθαρτός , καί εἰμί μή ἅπας εἶδος ἄφθαρτος , πῶς ἅπας ἀρχή . καί ἵνα σύντομος εἶπον ὁ ἐκεῖσε αὐτός περί οὗτος εἴρω , φημί ὅτι ἑκάτερος ἔχω τίς πλεονέκτημα κατά ὁ λοιπός εἰς ὁ εἰμί μᾶλλον οὐσία · μᾶλλον μέν γάρ οὐσία ὁ εἶδος ὁ ὕλη , διότι ὁ μέν ὕλη αὐθυπόστατος τίς πρᾶγμα εἰμί , ὁ δέ εἶδος ἄνευ ὕλη εἰμί οὖον δύναμαι , ὁ ὕλη μηδείς δήω ὁ εἶδος εἰς ὁ εἰμί · μᾶλλον δέ πάλιν ὁ εἶδος οὐσία ἤ2 ὁ ὕλη , διότι ὁ μέν κοσμέω καί τάσσω καί ὁρίζω ὁ παρουσία ὁ εἶδος , ὁ δέ ὁρίζω καί κοσμέω , καί ὅτι ἕκαστος ὁ εἰμί οὖον κατά ὁ ὕλη ἀλλά κατά ὁ εἶδος χαρακτηρίζω . ὥστε κατά τίς μέν μᾶλλον οὐσία ὁ ὕλη ἤ2 ὁ εἶδος , κατά τίς δέ πάλιν μᾶλλον οὐσία ὁ εἶδος ἤ2 ὁ ὕλη . p . 191a20 ἀλλά ὅτι ὁ ἀρχή τρεῖς καί πῶς τρεῖς . ὁ πῶς τρεῖς ἀντί ὁ ποῖος τρεῖς , ὅτι ὁ ] ὕλη εἶδος στέρησις . καί τίς ὁ τρόπος αὐτός . εἶπον ὅτι ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ἀρχή ὁ δέ κατά συμβεβηκός , καί ὅτι ὁ μέν ὕλη ὁ ὑπόκειμαι ὁ δέ εἶδος ὁ κοσμέω καί ὁρίζω αὐτός , ὥσπερ ὁ ὁ ἀνδριάς εἶδος ὁ χαλκός . p . 191a23 ὅτι2 δέ μοναχός οὕτως λύω καί ὁ ὁ ἀρχαῖος ἀπορία , λέγω μετά οὗτος . τεκμήριον εἰμί ὁ καλῶς καί ἐπιστημονικός ἀποδίδωμι λόγος , ὅταν τοιοῦτος εἰμί ὁ ἀποδίδωμι περί ὁ πρᾶγμα λόγος , ὡς καί ὁ αὐτός ὁ πρᾶγμα φύσις ἱκανῶς παρίστημι καί ὁ φέρω πρός αὐτός ἀπορία ἐπιλύω . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἀποδίδωμι λόγος περί ὁ ἀρχή ὁ φυσικός πρᾶγμα ὑπό Ἀριστοτέλης · ὁ τε γάρ ἀρχή ὁ κοινός ὁ φυσικός πρᾶγμα ἱκανῶς ἐγώ παρίστημι , καί ὁ φέρω ἀπορία πρός αὐτός διά αὐτός ἐπιλύω , ὅσπερ καί νῦν ὁ Ἀριστοτέλης ποιέω . φέρω δέ ἀπορία περί ὁ φυσικός πρᾶγμα , ὅς ἤδη μιμνήσκω ἐν ὁ πρός Ἀναξαγόρας λόγος , εἰμί δέ οὗτος ὁ ὁ γε - Νεσίν ἀναιρέω . ζητέω γάρ , φημί , ὁ πάλαι ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια , ὑπό ἀπειρία διαλεκτική ἐκτρέπω ὁ ἀλήθεια καί νομίζω μηδέ ὅλως εἰμί γένεσις . εἰμί γάρ γίγνομαι τίς , φημί , ἢ ἐκ εἰμί γίγνομαι ἢ ἐκ μή εἰμί . ἀλλά οὔτε ἐκ εἰμί δυνατός γίγνομαι πῶς γάρ εἄν ὁ εἰμί γίγνομαι ; εἰμί γάρ πρίν γίγνομαι ) , οὔτε ἐκ μή εἰμί ἀδύνατος γάρ ἐκ μή προυπόκειμαι τις γίγνομαι τίς ) . καί κοινός δόξα εἰμί οὗτος πᾶς ὁ φυσικός ὁ μηδείς ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι · δεῖ γάρ ὁ γίγνομαι τίς πρίν γίγνομαι δύναμις τις καί ἐπιτηδειότης ἔχω εἰς ὁ γίγνομαι . εἰμί γάρ πρίν γίγνομαι τίς μή δύναμαι γίγνομαι , οὐδέ ἄν γίγνομαι . ἀνάγκη οὖν πρίν γίγνομαι ἔχω δύναμις ὁ γίγνομαι · ὁ δέ δύναμαι γίγνομαι εἰμί τίς εἰμί , καί αὐτός ὁ δύναμις · οὐδείς ἄρα ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι . ἔοικα οὖν μηδέ ὅλως εἰμί ὁ γένεσις . διά οὗτος οὖν ὁ γένεσις ἀναιρέω , ἔκκρισις καί σύγκρισις καί θέσις ὁ τοιοῦτος ὁ πρᾶγμα ποιέω . ἐκ δέ οὗτος , φημί , ὁ ἀρχή ὁρμάω , καί ὁ πλῆθος ἀναιρέω ἐκ ὁ εἰμί · “ εἷς γάρ ἄτοπος δίδωμι ” , ὡς αὐτός φημί , μυρίος ἕπω . ἐκ ὅς γάρ ἀναιρέω ὁ γένεσις ὁ μή δύναμαι ὁ μή εἰμί ὑπόκειμαι ὁ γίγνομαι ἐκ ὅς γίγνομαι εἰμί γάρ ὑπόκειμαι αὐτός ὁ μή εἰμί , συμβαίνω ὁ μή εἰμί εἰμί ) , ἐκ οὗτος καί ὁ πλῆθος ἀναιρέω . | εἰμί γάρ εἰμί πλῆθος , εἰμί καί ἑτερότης , εἰμί δέ οὗτος , εἰμί καί ὁ μή εἰμί · οὐ εἰμί γάρ Σωκράτης ὅσπερ Πλάτος . ὥστε εἰμί Σωκράτης μή εἰμί · οὖον γάρ εἰμί Πλάτος . εἰμί δέ καί εἰμί · Σωκράτης γάρ εἰμί . ὁ αὐτός ἄρα καί εἰμί καί μή , εἰμί εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος . εἰμί δέ οὗτος ἀδύνατος , καί πλῆθος εἰμί ἐν ὁ εἰμί ἀδύνατος . εἷς ἄρα ὁ ὅς καί ἀκίνητος . ἐκεῖνος μέν ἐν ἐκ οὗτος ἀναιρέω ὁ γένεσις διά ἀπειρία ὁ διαλεκτική μέθοδος · καλῶς μέν γάρ περί γένεσις ζητέω ἐκ διαίρεσις προάγω ὁ λόγος καί διαίρεσις ὁ κατά ἀντίφασις , λέγω ὅτι εἰμί γίγνομαι τίς ἢ ἐκ εἰμί γίγνομαι ἢ ἐκ μή εἰμί ἀντίφασις γάρ ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί ) , κακῶς δέ ὅτι ἀτελής χράω ὁ διαίρεσις · οὐδέ γάρ ὁ εἰμί εἷς τις πρᾶγμα εἰμί σημαντικός , ὁμοίως δέ οὐδέ ὁ μή εἰμί . ἐσθίω οὖν καί οὗτος ἐπιδιαίρεσις ποιέω , καί οὕτως πᾶς ὁ μόριον ὁ διαίρεσις ἐπισκοπέω , εἰμί ἐνδέχομαι κατά τίς αὐτός γίγνομαι ὁ γένεσις · ὁμώνυμος γάρ φωνή καί ὁ εἰμί , ὁμοίως δέ καί ὁ μή εἰμί . ἀπλόος μέν γάρ εἰμί οὐδείς εἰμί · οὐδέ γάρ εἰμί κοινός τις φύσις ὁ εἰμί , ἀλλά εἰμί ὁμώνυμος φωνή κατά πλείων γένος κατηγορέω · ἢ γάρ οὐσία εἰμί ὁ εἰμί ἢ ποσός ἢ ποιός ἤ τίς ὁ ἄλλος . ὁμοίως οὐδέ ὁ μή εἰμί εἷς τίς καί ἁπλόος σημαίνω , ἀλλά ἤτοι ὁ ἁπλόος μή εἰμί , ὅσπερ μηδείς ὁ εἰμί εἰμί , ἢ ὁ τίς μή εἰμί · ὁ γάρ οὐσία τίς μή εἰμί · οὐδέ γάρ εἰμί ὅσπερ ὁ ποσός ἢ ὁ ποιός . ὁμοίως καί ὁ ἄλλος ἕκαστος καί εἰμί εἰμί καί μή εἰμί κατά ἄλλος καί ἄλλος , ἄλλος μέν εἰμί τίς ἄλλος δέ μή ὅς . ἐκεῖνος μέν οὖν διά ὁ ἀπειρία ὁ διαιρετικός μέθοδος εἰς οὗτος ὁ ἀτοπία ἐκκλίνω , ὥστε ὁ ἐναργής οὕτως ἀναιρέω βιάζομαι ὑπό ὁ λόγος , ὁ τε γένεσις φημί καί ὁ πλῆθος . ἐπιλύω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἀπορία ἐκ ὁ ἀποδίδωμι λόγος περί ὁ ἀρχή · εἴρω γάρ ὅτι ὁ ἀρχή ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἀρχή ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὁ δέ κατά συμβαίνω ὁ στέρησις . καί ἐκ ὁ κατά ἑαυτοῦ οὖν καί ἐκ ὁ κατά συμβαίνω ἐπιλύω ὁ ἀπορία , καί ἐκ ὅς δύναμις καί ἐκ ὁ ἐνέργεια . εἰμί μέν γάρ ἀπλόος γίγνομαι τίς , δῆλος ὅτι καί ἐκ ὁ ἁπλόος μή εἰμί γίγνομαι ἄν · νῦν δέ ὁ γίγνομαι τίς εἰμί οὐδείς γάρ ἁπλόος γίγνομαι ) · εἰμί δέ δῆλος ὅτι καί ἐκ τις μή εἰμί γίγνομαι · ὡς γάρ ὁ ἀπλόος εἰμί ἐκ ἀπλόος μή εἰμί γίγνομαι , οὗτος καί ὁ τίς εἰμί ἐκ τις μή εἰμί γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἁπλόος ὅς ἀδύνατος γίγνομαι · γίγνομαι γάρ εἄν ἐκ ὁ πάντῃ μή εἰμί , καί ἐνταῦθα ὑγιής ὁ παρά αὐτός λέγω λόγος . ἐπεί δέ ὁ γίγνομαι οὐ ἀπλόος γίγνομαι ἀλλά τίς , καί ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι τίς μή εἰμί εἰμί · ὁ δέ τίς μή εἰμί καί τίς εἰμί εἰμί , οὗτος δέ σύνθετος εἰμί ἐκ ὕλη καί εἶδος · πᾶς γάρ ὁ ἐνέργεια εἰμί τοιοῦτος . ὅταν οὖν λέγω ὅτι γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἐκ εἰμί , οἷος ὁ πῦρ ἐκ ἀήρ , ἐκ κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί ὁ ἀήρ δηλονότι λέγω γίγνομαι ὁ πῦρ κατά ἑαυτοῦ γάρ ὅς ὁ ἀήρ ) , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ ὡς ἐκ εἰμί , ἀλλά κατά συμβεβηκός · κατά ἑαυτοῦ γάρ ἔμπροσθεν λέγω εἰμί ἀρχή οὗτος ὅς μέρος γίγνομαι γίγνομαι , ὡς ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος . εἰμί οὖν ὁ ἀήρ οὖον γίγνομαι μέρος ὁ πῦρ , δῆλος ὅτι οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐκ εἰμί ὁ ἀήρ γίγνομαι ὁ πῦρ , ἀλλά ὅτι συμβαίνω ὁ ἐκ ὅς κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι , λέγω δή ὁ ὕλη , ὁ ὁ ἀήρ εἶδος ἔχω . οὐδείς γάρ συμβάλλω εἰς ὁ ὁ πυρός γένεσις ὁ ἀέριος εἶδος · γίγνομαι γοῦν οὐδείς κακός καί ἐκ ὕδωρ καί γῆ καί ἐκ πᾶς ὁ συντίθημι πῦρ . εἰμί μέν οὖν ἐκ ὁ ὕλη θεωρέω γίγνομαι , ἐκ οὗτος ὡς ἐκ κατά ἑαυτοῦ εἰμί γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ γάρ εἰμί ὁ ὕλη καί κατά ἑαυτοῦ ὡς ἐκ εἰμί · μέρος γάρ αὐτός γίγνομαι ὁ ὕλη . καί οὐδείς γε ἄτοπος · οὖον γάρ ὅσπερ εἰμί ὁ ὕλη οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἄλλος μέν εἰμί , ἄλλος δέ γίγνομαι ) , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ ὕλη γένεσις οὐδέ ἐννοέω , ἀλλά ἐκ ὁ μερικός γένεσις ὁ ἀπορία φέρω , ὅτι φαίνω ὁ ἀήρ γίγνομαι πῦρ · εἰμί οὖν εἰμί ὁ ἀήρ , οὗτος δέ γίγνομαι πῦρ , ὁ εἰμί ἄρα γίγνομαι . φημί οὖν ἐγώ πρός ὁ αὐτός ἀπορία ἀπαντάω , ὅτι εἰμί καί ἐκ ἀήρ γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὅς ἀήρ οὕτως ἐκ αὐτός γίγνομαι ἀλλά κατά συμβεβηκός , ἐπεί συμβαίνω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἀέριος εἶδος ἔχω · ὥστε εἰμί καί ἐκ εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὅς εἰμί εἰμί , ἀλλά ὅς συμβαίνω ὁ ἐκ ὅς κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι τουτέστιν ὁ ὕλη ] εἰμί εἰμί , τουτέστιν εἰδοποιέω . πάλιν καί ὅταν ἐκ μή εἰμί λέγω γίγνομαι , οὐ ὅς μή εἰμί εἰμί οὕτως γίγνομαι ἐκ αὐτός γίγνομαι · οὖον γάρ ὁ στέρησις ὁ πυρός μέρος αὐτός γίγνομαι . λέγω οὖν ὁ πῦρ ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἀπλόος ἐκ μή εἰμί , ἀλλά ἐκ τις μή εἰμί γίγνομαι γάρ ἐκ οὖον πῦρ ) , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐκ ὁ οὖον πυρός γίγνομαι , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ μέν ἐκ ὁ ὑπόκειμαι , ἐπεί δέ οὗτος ἔχω ὁ στέρησις ὁ πῦρ , ὅσπερ εἰμί κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί , λέγω ὁ πῦρ ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , κατά συμβαίνω δέ ἐκ ὁ μή εἰμί . ἐν ὁ προσεχής δέ γένεσις σκοπέω , εἰμί δηλονότι ἐν ὁ ἀήρ ὁ ὁ πυρός στέρησις · εἰμί γάρ ὁ ἀήρ οὖον πῦρ , τουτέστι τίς μή εἰμί . γίγνομαι οὖν ἐκ ὁ τίς μή εἰμί οὖον κατά ἑαυτοῦ ἀλλά κατά συμβεβηκός , μόνος δέ κατά ἑαυτοῦ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὕλη γίγνομαι . ἀλλά εἰμί καί ἐκ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ὕλη γίγνομαι καί κατά ἑαυτοῦ ὡς ἐκ εἰμί , οὐ συνάγω ἄτοπος ὁ ὁ ἤδη εἰμί πρίν γίγνομαι · οὐδέ γάρ οὗτος γίγνομαι ὅσπερ ἤδη εἰμί , ἀλλά ἄλλος μέν εἰμί ἄλλος δέ γίγνομαι . ὥσπερ ὁ χαλκός γίγνομαι ἀνδριάς οὖον οὗτος γίγνομαι ὅσπερ εἰμί , ἀλλά ἄλλος μέν εἰμί ἄλλος δέ γίγνομαι , οὕτως καί ἐπί πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι , ὅταν ὁ ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ τριχῆ διαστατός γένεσις αὐτός θεωρέω , οὗτος συμβαίνω . εἰμί οὖν ἐπί πᾶς γένεσις καί ἐκ ὁ πρῶτος καί ἐκ ὁ προσεχής καί ὁ ἐκ εἰμί καί ὁ ἐκ μή εἰμί , καί οὗτος οὐ εἰμί ἀντίφασις · οὖον γάρ κατά ὁ αὐτός ἐκ εἰμί καί ἐκ μή εἰμί , ἀλλά ἐκ εἰμί μέν , | ἐπεί ἕτερος τίς εἰμί , ἐκ μή εἰμί δέ , ἐπεί οὗτος οὐ εἰμί ὅς γίγνομαι . ἀλλά ἐπί μέν ὁ ἐκ ὁ ὕλη γένεσις ἐκ κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί γίγνομαι , οὐ δέ ἐκ κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί οὖον γάρ μέρος γίγνομαι ὁ στέρησις ὁ γίγνομαι , ὥσπερ ὁ ὕλη ) , ἐπί δέ ὁ προσεχής γένεσις , οἷος ὅταν γίγνομαι ἐκ ἀήρ πῦρ , οὔτε ὡς ἐκ κατά ἑαυτοῦ εἰμί γίγνομαι , οὔτε ὡς ἐκ κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί οὔτε γάρ ὁ ἀήρ οὔτε ὁ στέρησις ὁ πυρός μέρος γίγνομαι ὁ πῦρ ) , ἀλλά καί ἐκ εἰμί καί ἐκ μή εἰμί καί κατά συμβαίνω γίγνομαι ἐκ ὁ ἀήρ ὁ πῦρ , ἐκ ἄλλος δέ τις εἰμί γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ ὁ ὕλη κατά ὁ εἴρω τρόπος . κατά εἷς μέν οὖν τρόπος οὕτως ἐπιλύω ὁ ἀπορία , ἐκ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά συμβεβηκός , ὅσπερ ἐν ὁ ὁ ἀρχή λόγος παραλαμβάνω · εἶπον γάρ ὁ ἀρχή ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὁ δέ κατά συμβαίνω ὁ στέρησις . ὥστε ἐκ ὅς γίγνομαι οὖον πάντως ἐκ κατά ἑαυτοῦ εἰμί γίγνομαι , ἀλλά καί ἐκ ὁ κατά συμβαίνω εἰμί . λύω οὖν ὁ ἀπορία ἐκ ὁ περί ὁ ἀρχή ἀποδίδωμι λόγος , ἐπιλύω δέ αὐτός καί ἐκ ὁ δύναμις καί ἐκ ὁ ἐνέργεια . ἐπεί γάρ εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ μέν δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια , ὅταν λέγω ἐκ εἰμί γίγνομαι , ἐκ δύναμις μέν εἰμί λέγω ἐνέργεια δέ μή εἰμί . ὁμοίως καί ὅταν ἐκ ὁ μή εἰμί , οὐ ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ ἐνέργεια μέν μή εἰμί δύναμις δέ δύναμις γάρ εἰμί ὁ ὕλη πᾶς ὁ φυσικός εἶδος , ἐνέργεια δέ οὐδείς , διότι οὐδέ Χωρὶς ὁ εἶδος ὑπάρχω ποτός . οὐ εἰμί δέ αὐτός ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια , καί ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά συμβεβηκός · εἰμί γάρ καί δύναμις εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ , καί δύναμις καί κατά συμβεβηκός , ὁμοίως δέ καί ἐνέργεια καί κατά ἑαυτοῦ , καί ἐνέργεια καί κατά συμβεβηκός . ὅταν γάρ εἶπον ὅτι ὁ ἰατρός ἰατρεύω , ἐνέργεια εἶπον καί κατά ἑαυτοῦ , ὅταν δέ ὁ ἰατρός ἰάτρευσις , δύναμις εἶπον καί κατά ἑαυτοῦ · καί πάλιν ὅταν μέν εἶπον ὅτι ὁ ἰατρός οἰκοδομέω , ἐνέργεια εἶπον καί κατά συμβεβηκός οὖον γάρ ὅς ἰατρός οἰκοδομέω , ἀλλά ὅς συμβαίνω οἰκοδόμος ὄνιον αὐτός καί ἰατρός εἰμί · ὁ οἰκοδόμος οὖν κατά ἑαυτοῦ οἰκοδομέω λέγω κατά συμβαίνω ὁ ἰατρός οἰκοδομέω , διότι εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἰατρός καί ὁ οἰκοδόμος ) , ὅταν δέ εἶπον ὅτι ὁ ἰατρός οἰκοδομέω , δύναμις εἶπον καί κατά συμβεβηκός . ὥστε ἐκ μέν ὁ ὕλη κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι , δύναμις δέ εἰμί καί οὐ ἐνέργεια , διότι κατά ἑαυτοῦ οὐ ὑφίστημι ὁ ὕλη ἐνέργεια ἐκτός εἶδος , ἀλλά κατά ὁ ἴδιος λόγος δύναμις εἰμί πᾶς ἐνέργεια δέ οὐδείς , ἐπεί ἐνέργεια ὑπάρχω λέγω ὁ εἰδοποιέω . πάλιν καί ἐκ ὁ στέρησις ἐκ ἐνέργεια μέν μή εἰμί γίγνομαι , δύναμις δέ εἰμί . τίς οὖν ὁ διαφορά ὁ ὕλη πρός ὁ στέρησις , εἰμί γε ἐκ ἄμφω ἐκ δύναμις μέν εἰμί γίγνομαι , ἐνέργεια δέ μή εἰμί ; ὅτι ἐπί μέν ὁ ὕλη ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί κατά ἑαυτοῦ γάρ εἰμί ὁ ὕλη , ὁ δέ μή εἰμί κατά συμβεβηκός , διότι συμβαίνω ὁ στέρησις αὐτός ἔχω ) , ἐπί δέ ὁ στέρησις ἔμπαλιν ἐπί μέν ὁ μή εἰμί ὁ κατά αὐτός , ἐπί δέ ὁ εἰμί ὁ κατά συμβεβηκός · κατά ἑαυτοῦ γάρ μή εἰμί ὁ στέρησις , κατά συμβαίνω δέ εἰμί , διότι συμβαίνω αὐτός ἐν ὁ ὕλη εἰμί . ὥστε εἰμί ὁ γίγνομαι γίγνομαι ἐκ ὁ δύναμις μέν εἰμί ἐνέργεια δέ μή εἰμί , οὐ ἄρα ὁ τίνω εἰμί πρίν γίγνομαι · οὖον γάρ εἰμί ἐνέργεια . καί πάλιν ὅταν ἐκ μή εἰμί λέγω γίγνομαι ὁ εἰμί , οὐ ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί λέγω , ἀλλά ἐκ ὁ ἐνέργεια ὅς μή εἰμί δύναμις δέ εἰμί . ὥστε καί διά ὁ καί ὁ ἐνέργεια ἐπιλύω ὁ ἀπορία , καί οὗτος δέ ὁ τρόπος ὁ ἐπίλυσις ὁ ἀποδίδωμι περί ὁ ἀρχή λόγος αἴτιος · ὁ γάρ στέρησις ἕννυμι - παρέχω ὁ ὕλη δύναμις αὐτός εἰμί ποιέω καί οὐ ἐνέργεια . ἐπεί γάρ ὁ δέχομαι ὁ εἶδος οὗτος καί ὁ στέρησις φύω δέχομαι , καί οὐ εἄν δέχομαι ὁ στέρησις ὁ μηδέ ὁ εἶδος φύω δέχομαι , ὡς εἴρω ἐν κατηγορία , διά οὗτος ἐπεί εἰμί ἐν ὁ ὕλη ὁ στέρησις , φύω δήπου καί ὁ εἶδος εἰμί ἐν αὐτός . ἐπεί οὖν φύω μέν ἐν αὐτός εἰμί , οὔπω δέ εἰμί ἀδύνατος γάρ ἅμα εἰμί ὁ στέρησις καί ὁ εἶδος ) , διά οὗτος δύναμις λέγω εἰμί καί οὐ ἐνέργεια . πρόδηλος δέ δήπου ἐκεῖνος , ὅτι καί ὁ στέρησις ἐνταῦθα λαμβάνω μεταβάλλω εἰς ὁ εἶδος ; καί οὐ ὡς ἐν κατηγορία ὁ ἕξις μόνος εἰς ὁ στέρησις , οὐκέτι δέ καί ἔμπαλιν · οὗτος δέ διότι ἐκεῖ μέν ἕξις καί στέρησις ἐν εἰδοποιέω πρᾶγμα λαμβάνω γίγνομαι , ἐνταῦθα δέ περί ὁ ἀνείδεος καί πρῶτος ὑπόκειμαι ὁ εἶδος γίγνομαι καί ὁ στέρησις θεωρέω . p . 191a24 ζητέω γάρ κατά φιλοσοφία πρῶτος ὁ ἀλήθεια . Πρῶτος φημί κατά φιλοσοφία οὖον ὁ ἀξίωμα πρῶτος , ἀλλά ὁ χρόνος , ὁ δέ ἀλήθεια φημί καί ὁ . φύσις ἀντί ὁ ὁ ἐν ὁ φύσις ἀλήθεια . ἐκτρέπω οἷος ὁδός τις ἄλλος ἀπωθέω ὑπό ἀπειρία . ὑπό ἀπειρία , φημί , διαλεκτική ἐκ ὁ ἐπί ὁ ἀλήθεια ὁδός ἐκτρέπω · εἰμί γάρ οἶδα διαστέλλω ὁ εἰμί ποσαχῶς λέγω καί ὁ μή εἰμί , καί ἔτι ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά συμβεβηκός , καί ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια , οὐ εἄν νομίζω ἀδύνατος εἰμί γίγνομαι τίς καί ἐκ εἰμί καί ἐκ μή εἰμί . ἐκ τε μή εἰμί οὐδείς εἄν γίγνομαι · ὑπόκειμαι γάρ τίς δεῖ . δεῖ ἀεί ὁ γίγνομαι ὑπόκειμαι τίς ἐκ ὅς γίγνομαι , ὁ δέ μή εἰμί οὖον δυνατός ὑπόκειμαι ὁ εἰμί · ἐν αὐτός γάρ ἄν εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί . καί οὗτος δή ὁ ἐφεξῆς συμβαίνω αὐξάνω · ὁ δίδωμι , φημί , ἄτοπος ἀεί ὁ ἐπισυμβαίνω αὐξάνω εἷς γάρ δίδωμι ἄτοπος μυρίος ἀκολουθέω ) , καί ὁ πλῆθος ἐκ ὁ εἰμί ἀναιρέω εἷς εἰμί μόνος λέγω ὁ εἰμί , ὅστις εἰμί ὁ περί ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος · ἐκεῖνος μέν ἐν ταύτην'ἔλαβον ὁ δόξα διά ὁ εἴρω . ὁ δόξα ὁ τε λέγω μή εἰμί γένεσις καί ὁ ὁ πλῆθος ἀναιρέω ἐκ ὁ εἰμί , διά ὁ νομίζω ὁ μή εἰμί μηδαμός μηδαμῶς δύναμαι ὕπαρξις ἔχω · διά γάρ οὗτος οὔτε εἄν γίγνομαι τίς ἐκ ὁ μή εἰμί , μήτε πλῆθος εἰμί ἐν ὁ εἰμί διά ὁ ὁ αὐτός συμβαίνω καί εἰμί εἰμί καί μή εἰμί . p . 191a34 ἐγώ λέγω ὅτι ἐκ εἰμί ἢ ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , ἢ ὁ μή εἰμί ἦτο εἰμί ποιέω ἢ πάσχω . ἐγώ , φημί , ἐπιλύω ὁ ἀπορία φημί ὅτι ὁ εἰμί καί μή εἰμί διττός λέγω , ἢ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός , ἢ δύναμις καί ἐνέργεια . καί τίθημι ὁ πρῶτος τρόπος παράδειγμα τοιοῦτος . λέγω , φημί , ὁ ἰατρός ἰατρεύω , λέγω δέ πάλιν ὁ ἰατρός οἰκοδομέω , ἀλλά ὁ μέν ἰατρεύω ὁ ἰατρός κατά ἑαυτοῦ φημί ( καθό γάρ ἰατρός ἰατρεύω ) , ὁ δέ ὁ ἰατρός οἰκοδομέω κατά συμβεβηκός , διότι συμβαίνω ὁ ἰατρός οἰκοδόμος εἰμί · οὖον γάρ ὅς ἰατρός οἰκοδομέω , ἀλλά ὅς οἰκοδόμος . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ ποιέω τίς ὁ ἰατρός ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ κατά συμβεβηκός , οὕτως καί ἐπί ὁ πάσχω · λέγω γάρ ὁ ἰατρός ἀνίατρος γίγνομαι , λέγω δέ πάλιν λευκαίνω ὁ ἰατρός , ἀλλά ἀνίατρος μέν γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ καθό γάρ ἰατρός εἰμί ἀνίατρος γίγνομαι ) , λευκαίνω δέ οὖον καθό Ἴστρος ἀλλά καθό μέλας , διότι συμβαίνω ὁ ἰατρός μέλας εἰμί · διά οὗτος ὁ μέλας λευκαίνω ὁ ἰατρός κατά συμβαίνω λέγω λευκαίνω . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ ἰατρός ἔχω , οὗτος καί ἐπί ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί · λέγω γάρ ἐκ εἰμί γίγνομαι καί ἐκ μή εἰμί , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ οὔτε ἐκ εἰμί οὔτε ἐκ μή εἰμί , ἀλλά κατά συμβεβηκός · οὐδείς ἄτοπος ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἐκ εἰμί ἐκ ἄλλος εἰμί ἄλλος εἰμί πολλαχῶς γάρ ὁ εἰμί ) , ἀλλά οὖον καθό εἰμί εἰμί , ἀλλά καθό κατά συμβαίνω εἰμί . ὁμοίως δέ καί ἐκ μή εἰμί οὐ ὅς μή εἰμί , ἀλλά ὅς κατά συμβαίνω μή εἰμί . ὁ αὐτός μέν γάρ εἰμί ἐκ ὁ αὐτός εἰμί οὐδέ κατά συμβαίνω γίγνομαι ἄν , οἶος ὕδωρ ἐκ ὕδωρ , ἐκ ἄλλος μέντοι εἰμί ἄλλος εἰμί γίγνομαι ἄν κατά συμβεβηκός . εἴρω δέ ἐγώ περί οὗτος ἀκριβής ἤδη . ὁ μέν οὖν διάνοια ὁ ῥητός οὗτος , ὁ δέ κατά ὁ λέξις , ἐπεί εἴρω ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὅτι ἐπί μέν ὁ στέρησις φέρω ἀμφότερος ὁ πρόσρημα καί ὁ ἐκ ὅδε καί ὁ ὅδε , ἐπί δέ εἰμί ὕλη ἀμφότερος μέν , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ αὐτός . ἀλλά ἐπί ἄλλος μέν ὁ ἐκ ὅδε ἐκ γάρ ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος φημί ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , οὖον ὁ σπέρμα καί ὁ καταμήνιος ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ δέ χαλκός φημί ἀνδριάς γίγνομαι οὐ ἐκ ὁ χαλκός ὁ ἀνδριάς ) * * * ἐπεί οὖν καί ὁ ἐκ ὅδε καί ὁ ὅδε φέρω ἐπί ὁ ὕλη καί ἶψ ὁ στέρησις , διά οὗτος νῦν αὐτός καί ἐπί ὁ εἰμί καί ἐπί ὁ μή εἰμί ἀμφότερος χράω ὁ πρόσρημα . νῦν γάρ λέγω , φημί , ὅτι ὁ ἐκ εἰμί ἢ ἐκ μή εἰμί · ἰδού ἐπί ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί ὁ ἐκ ὅδε . πάλιν δέ καί ὁ ὅδε ἐπάγω ἐπί ὁ αὐτός · ἢ ὁ μή εἰμί γάρ φημί ἢ ὁ ὅς ποιέω τίς ἢ πάσχω . εἶπον ὅτι ὁ ἐκ εἰμί ἢ μή εἰμί γίγνομαι , ἐπί ὁ καθολικός προάγω ὁ λόγος · ἢ ὁ μή εἰμί γάρ φημί ἢ ὁ εἰμί ποιέω τίς ἢ πάσχω . ἐπί πλέω γάρ ὁ γίγνομαι ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω . καί γάρ ὁ γίγνομαι πάσχω τίς εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ ἄλλος κατηγορία μεταβολή γένεσις μέν οὐ εἰμί , ποιέω δέ τις καί πάθησις μόνος · μόνος γάρ ὁ κατά ὁ οὐσία μεταβολή γένεσις . ἀλλά ἐπεί λέγω καί κοινός ὁ ὦ γένεσις ἐπί πᾶς μεταβολεύς λέγω γάρ καί λευκός γίγνομαι , ἢ ἄνω ἢ κάτω γίγνομαι ) , διά οὗτος πάλιν προέρχομαι ἐπί ὁ καθολικός προέρχομαι · εἶπον γάρ ἢ ὁ εἰμί ἢ ὁ μή εἰμί ποιέω τίς ἢ πάσχω ἐπάγω ἢ ὁστισοῦν ὅδε γίγνομαι , ἵνα μή μόνος ἐπί ὁ κατά οὐσία γένεσις , ἀλλά καί ἐπί ὁ κατά ποσός καί ποιός καί ἐπί ὁ κατά τόπος ἀκούω ὁ εἴρω . p . 191b 112 ὥστε ἐπεί οὗτος διχῶς λέγω . To ὁ ἰατρός ποιέω τίς ἢ πάσχω · λέγω γάρ ἢ κατά ἑαυτοῦ ποιέω ἢ κατά συμβεβηκός , ὁμοίως δέ καί ὁ πάσχω ἢ κατά ἑαυτοῦ ἢ κατά συμβεβηκός · ἀμφότερος γάρ καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ὁ αὐτός εἰμί παράδειγμα , ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω καί ὁ κατά συμβεβηκός . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ ἰατρός ὁ ποιέω ἢ ὁ πάσχω διχῶς λέγω ἢ κατά ἑαυτοῦ ἢ κατά συμβεβηκός , οὕτως καί ὁ ἐκ εἰμί γίγνομαι ἢ ἐκ ὁ μή εἰμί , καί ὁ ὁ μή εἰμί γίγνομαι ἢ ὁ εἰμί διχῶς εἄν λέγω ἢ κατά ἑαυτοῦ ἢ κατά συμβεβηκός . p . 191b6 ἐπεί δέ μάιστα λέγω κύριος ὁ ἰατρός ποιέω τίς e 3v ἢ πάσχω . εἶπον ὅτι διχῶς λέγω ὁ ἐκ εἰμί ἢ ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , ὥσπερ καί ὁ ἐκ ἰατρός γίγνομαι τίς , διαστέλλω νῦν ποῖος μάλιστα ὁ δύο σημαίνω κύριος λέγω ἐπί ὁ πρόκειμαι . καί φημί · ὥσπερ κύριος μάλιστα λέγω ὁ ἰατρός ποιέω τίς ἢ πάσχω , ὅταν ὅς ἰατρός ποιέω τίς ἢ πάσχω οἷος ἰατρεύω ἢ ἀνίατρος γίγνομαι ) , οὕτως , φημί , καί ὁ ἐκ εἰμί ἢ μή εἰμί γίγνομαι τίς ἢ ὁ εἰμί ἢ ὁ μή εἰμί γίγνομαι κύριος ἄν λέγω , ὅταν μή εἰμί ὅς μή ὅς γίγνομαι τίς , τουτέστιν ὅταν ὑπομένω | καί μένω ἕτερος τίς γίγνομαι . τότε οὖν κύριος ἐκ μή εἰμί γίγνομαι ἄν τίς , ὅταν ὑπομένω ὁ μή εἰμί οὕτως δέχομαι ὁ εἰμί , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · οὐκέτι δέ κύριος ἐκ μή εἰμί , ἀλλά κατά συμβεβηκός , ὅταν ὑποχωρέω ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί . ὁ οὖν πρότερος ὁ δισσός οὗτος σημαίνω μή διαιρέω νομίζω , φημί , ὅταν λέγω τίς ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , κύριος ἐκ μή εἰμί γίγνομαι · οὐδείς γάρ ἄλλος τίς εἰμί σημαίνω ὁ ἐκ μή εἰμί ἢ ὁ κύριος . διά οὗτος καί , φημί , ἀφίστημι ὁ ὅλως γένεσις ἵημι ὑποτίθημι , καί ἀποφαίνω μηδείς γίγνομαι . δῆλος ὅτι καί ὁ μή ἐκ εἰμί γίγνομαι οὗτος σημαίνω . ἢ ὁ εἰμί ἢ ὁ μή εἰμί γίγνομαι κύριος ἄν λέγω , ὅταν μή ὅς γίγνομαι τίς ὅς μή εἰμί . ] οὖον μόνος ὁ κύριος μή εἰμί οὗτος σημαίνω ὁ ἤ μή εἰμί , ἀλλά καί ὁ κύριος εἰμί ὁ εἶμι . ὅσπερ ἐκεῖνος μέν οὖον διαιρέω ἀφίστημι . μή διαιρέω ὁ εἰμί εἰς ὁ κατά συμβαίνω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ . μηδείς ὁ ἄλλος , τουτέστι μή εἰμί πλῆθος τίς , ἀλλά εἷς εἰμί μόνος ὁ εἰμί καί μηδείς εἰμί ὁ ἄλλος τίς ὁ παρά ὁ εἰμί . οὗτος δέ ἄγω ἄν ὁ τις μή εἰμί , ὅσπερ οὐ εἰμί φημί . p . 191b15 ἐκ γάρ ὁ στέρησις , ὅς εἰμί κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί , οὐ ἐνυπάρχω γίγνομαι τίς . λέγω , φημί , καί ἐγώ ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐκ μή εἰμί , ἀλλά κατά συμβεβηκός · γίγνομαι γάρ ἐκ ὁ στέρησις , ὅστις εἰμί κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐκ ὁ στέρησις γίγνομαι οὐ ἐν-ὑπάρχω γάρ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ στέρησις ) , ἀλλά κατά συμβεβηκός · κατά ἑαυτοῦ γάρ μόνος ἐκ ὁ ὕλη . δύναμαι δέ καί ἐκ μή εἰμί ἐκ ὁ ὕλη γίγνομαι λέγω , διότι κατά συμβαίνω μή ὅς ὁ ὕλη διά ὁ ἐν-ὑπάρχω αὐτός ὁ στέρησις . οὕτως δέ δύναμαι καί ἐν-ὑπάρχω ὁ μή εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά οὖον ὁ κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί ἀλλά ὁ κατά συμβαίνω μή εἰμί , ὁ ὅλος , ὅς συμβαίνω ὁ μή εἰμί . θαυμάζω δέ οὗτος καί ἀδύνατος οὕτως δοκέω , γίγνομαι ἐκ μή εἰμί . ἐπεί εἶπον ὅτι λέγω ἐκ μή εἰμί καί ἐγώ γίγνομαι , ἐκ μή εἰμί δέ οὖον κατά ἑαυτοῦ ἀλλά κατά συμβαίνω οὗτος , φημί , αὐτός θαυμαστός δοκέω εἰμί καί ἀδύνατος , ὁ γίγνομαι τίς ἐκ μή εἰμί , ἀλλά οὐκέτι ἀδύνατος δοκέω εἰμί κατά ὁ ἡμέτερος ὑπόθεσις . ὡσαύτως δέ οὐδέ ἐκ εἰμί οὐδέ ὁ εἰμί γίγνομαι , πλήν κατά συμβεβηκός . οὗτος συνεχής πρός ὁ ἄνω “ ἐγώ δέ φημί γίγνομαι μέν οὐδείς ἁπλόος ἐκ ὁ μή εἰμί , ὅμως μέντοι γίγνομαι καί ἐκ μή εἰμί κατά συμβεβηκός ” , εἶτα ἐφεξῆς ὡσαύτως δέ οὐδέ ἐκ εἰμί οὐδέ ὁ εἰμί γίγνομαι , πλήν κατά συμβεβηκός . ὥσπερ , φημί , ἐκ ὁ μή εἰμί λέγω γίγνομαι , ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐκ ὁ μή εἰμί ἀλλά κατά συμβεβηκός , οὕτως καί ἐκ ὁ εἰμί κατά συμβαίνω γίγνομαι ὁ γίγνομαι . οὗτος δέ ἐπί ὁ προσεχής γένεσις · γίγνομαι γάρ ἐκ εἰμί ὁ ἀήρ ὁ πῦρ , ἀλλά κατά συμβεβηκός , ἐκ εἰμί δέ , διότι συμβαίνω ἀήρ εἰμί ὁ εἰς πῦρ μεταβάλλω . πῶς δέ κατά συμβαίνω εἶπον , διά ὁ μηδείς συντελέω ὁ ἀέριος εἶδος εἰς ὁ ὁ πυρός γένεσις γίγνομαι γοῦν καί ἐκ ὁ ἄλλος πᾶς ) , καί ὅτι οὖον γίγνομαι μέρος ὁ πυρός ὁ ἀήρ ἀλλά ὑπεξίσταμαι . οἷος εἰμί ἐκ ὁ ζῷον ζῷον γίγνομαι καί τις ζῷον τίς ζῷον . ὅτι ὁ εἰμί ὅταν λέγω ἐκ εἰμί γίγνομαι , οὖον καθό εἰμί εἰμί ἐκ ὅς γίγνομαι οὕτως λέγω ἐκ αὐτός γίγνομαι αὐτός , ἀλλά κατά συμβαίνω ἐκ εἰμί , πιστόω νῦν διά ὁ παράδειγμα . λέγω γάρ , φημί , ζῷον ἐκ ζῷον γίγνομαι , ἐκ ζῷον δέ νῦν λέγω , ὡς ἐκ ὑλικός αἴτιος · περί οὗτος γάρ νῦν ὁ λόγος . οὐδέ γάρ ὡς ἐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος , ὡς ἐκ ποιητικός αἴτιος , ἀλλά ὡς ἐκ ἵππος μέν σφήξ , ἐκ ταῦρος δέ μέλισσα · ἵππος μέν σφήξ γένεσις , ταῦρος δέ μέλισσα . ὅταν οὖν λέγω ζῷον ἐκ ζῷον γίγνομαι , οἷος ἐκ ἵππος σφήξ , οὖον δήπου οὗτος λέγω , ὅτι ὅς ζῷον ὁ ἵππος μεταβάλλω εἰς ζῷον ὁ σφήξ οὐδέ γάρ ὑπόκειμαι ὁ σφήξ ὡς ὕλη ὁ ἵππος ) , ἀλλά οὗτος λέγω , ὅτι ἐκ τις ὅς συμβαίνω ζῷον εἰμί ἄλλος τίς γίγνομαι ὅς καί αὐτός ζῷον εἰμί ὑπάρχω . οὕτως οὖν καί εἰμί γίγνομαι ὕδωρ ἐκ ἀήρ , ὁ εἰμί ἐκ εἰμί γίγνομαι λέγω , οὐ ὅτι ὁ ἤδη εἰμί γίγνομαι οὐδέ ὅτι ὁ γίγνομαι εἰμί πρίν γίγνομαι , ἀλλά ὅτι ἐκ τις ὅς ὁ εἰμί κατηγορέω , κατά συμβαίνω γίγνομαι ἕτερος τίς ὅς καί αὐτός εἰμί ὑπάρχω . εἶπον δέ εἰμί ἐκ ζῷον ζῷον γίγνομαι , ἐπεί οὐδείς ἁπλόος ὡς ζῷον γίγνομαι , ἀλλά ὁ γίγνομαι πάντως τίς ζώιον εἰμί , ἐπάγω καί ζῷον τίς ζῷον . γίγνομαι γάρ ἄν οὖον μόνος ἐκ τις ζῷον κύω , ἀλλά καί ἐκ ζῷον · οὐ ὅς γάρ ζῷον · ὑπάρχω γάρ ἤδη οὗτος . ὥσπερ γάρ ἀληθής εἰμί ὁ εἶπον ὅτι γίγνομαι ἐκ ἵππος κύω τυγχάνω ἢ σφήξ ἢ ἕτερος τίς , οὕτως εἰμί ἀληθής εἶπον ὅτι καί ἐκ ζῷον γίγνομαι κύω . ἀλλά εἰμί καί λέγω ἐκ ζῷον ζῷον γίγνομαι , οὐ ὅς ζῷον λέγω ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι , οὕτως γίγνομαι ἐκ αὐτός ὁ ζῷον . εἰμί γάρ ὅς ζῷον ὁ ἐκ ὅς οὕτως γίγνομαι , οὐδέ ἄν γίγνομαι · ἤδη γάρ ὑπάρχω ἐν ὁ ἐκ ὅς ὁ ζῷον . δῆλος ἄρα ὅτι οὐ ὅς ζῷον ὁ ἐκ ὅς , οὕτως ἐκ αὐτός ζῷον , ἀλλά κατά συμβαίνω ἐκ ζῷον , ὥσπερ εἶπον . p . 191b23 εἰμί δέ τίς μέλλω γίγνομαι ζῷον μή κατά συμβεβηκός , οὐ ζῷον εἰμί . εἰμί γίγνομαι , φημί , ἐκ τις ζῷον μή κατά συμβαίνω ἐκ ἐκεῖνος ἀλλά κατά ἑαυτοῦ , οὐ ἐκ ζῷον εἰμί γίγνομαι ἀλλά ἐκ μή ζῷον , οἷος ἐκ ὁ σπέρμα ἢ ἐκ ὁ ὕλη . ὥσπερ οὖν , φημί , ἐπί οὗτος ἔχω , οὕτως καί ἐπί ὁ εἰμί εἰμί γίγνομαι τίς ἁπλόος εἰμί , οὐ ἐκ εἰμί γίγνομαι ἤδη γάρ εἰμί ) , ἀλλά ἐκ ὁ πάντῃ μή εἰμί . ἀλλά οὐδέ ἐκ μή εἰμί ἁπλόος δυνατός γίγνομαι · ὁ γάρ κύριος ἐκ μή εἰμί εἶπον σημαίνω ὁ ὅς μή ὅς , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ εἴρω ὁ μέρος γίγνομαι ὁ ὑπόκειμαι · ἀδύνατος ἄρα γίγνομαι ὁ ἁπλόος εἰμί , ἀλλά ὁ τίς εἰμί γίγνομαι ἐκ τις μή εἰμί οὖον καθό μή εἰμί οὐδέ γάρ ὑπομένω ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί ) , ἀλλά ὅς κατά συμβαίνω μόνος . ζητέω δέ εἰμί καλῶς εἴρω ὁ ἐκ ὁ ζῷον ζῷον γίγνομαι , οἷος εἰμί ἐκ ἵππος κύω γίγνομαι ἢ σφήξ ἢ ἐκ ταῦρος μέλισσα · οὐδέ γάρ ἐκ ζῷον εἰμί οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ὥσπερ καί ἐκ ἄλλος τις ὕλη φθείρω ὁ ζῷον καί ὁ ὕλη αὐτός ἀναλύω καί οὕτως ἄλλος εἶδος προσλαμβάνω ζῷον . ὥστε ἐπί οὗτος πᾶς οὐ ὡς ἐκ ζῷον ζῷον γίγνομαι , ἀλλά ἐκ μή ζῷον ζῷον . ὥστε ἐπί οὗτος περισσός ὁ ] ἐπεξεργασία ὁ λέγω ὅτι οὐ ὅς ζῷον γίγνομαι ἐνυπάρχω γάρ ) , ἀλλά ὅς τίς ζῷον , οἷος ἵππος . καί γάρ ἀληθής καί ὅς ζῷον ἐκ οὗτος γίγνομαι · οὖον γάρ ἐκ ζῷον γίγνομαι . εἰμί δέ λέγω τις ὅτι ποτέ γίγνομαι ζῷον , τίς μᾶλλον ἐπί οὗτος εἴρω ἢ ἐπί ὅστις ἄλλος ὕλη ; ἕκαστος γάρ δύναμαι ποτός ὕλη γίγνομαι ζῷον . εἰμί οὖν δεῖ πρός ὁ νῦν λέγω οἰκεῖος χράω παράδειγμα , χράω ὁ ἐκ σκώληξ καί καμπή γίγνομαι πτηνός · κάμπος γάρ τις πρότερος εἰμί καί σκώληξ μή φθείρω ἐκ εἶδος εἰς εἶδος μεταβάλλω . καί εἰμί ἐνταῦθα γένεσις ἐκ ζῷον εἰς ζῷον · μένω γάρ ζῷον γίγνομαι ἕτερος ζῷον . καί δῆλος ὅτι ἐνταῦθα οὐ ὅς ζῷον ὁ γένεσις . εἰμί γάρ ζῷον μηδείς παρατρέπω ὁ ὁ ζῷον οὐσία · ὁ γάρ αὐτός ὁρισμός ὁ ζῷον καί ὅτε εἰμί κάμπος ἢ σκώληξ ἐπιδέχομαι , καί μετά οὗτος ὅτε γίγνομαι πτηνός . γίγνομαι οὖν οὐ ἐκ ζῷον ζῷον οὐδέ ὅς ζῷον , ἀλλά ἐκ τις ζῷον τίς ζῷον . τις δέ ὅταν εἶπον , ὁ εἶδος λέγω · οἷος ἐκ τοιόσδε εἶδος ζῷον τοιόσδε εἶδος ζῷον . εἰμί δέ ὅς ζώιον εἰμί γίγνομαι , ἐκ οὖον ζῷον ἄν γίγνομαι οὐδέ γάρ εἰμί πρίν γίγνομαι ) , οἷος ὡς ὁ ἐκ ὁ σπέρμα γίγνομαι σκώληξ · γίγνομαι γάρ ὁ ζῷον , ἀλλά οὐ ἐκ ζῷον . p . 191b26 ἔτι δέ ὁ εἰμί ἅπας μή εἰμί οὐ ἀναιρέω . ἐπεί εἶπον ‘οὔτε ἐκ εἰμί γίγνομαι οὔτε ἐκ μή ὄνος , δοκέω δέ οὗτος ὁ ἀξίωμα ὁ ἀντίφασις ἀναιρέω , οὐ ἀναιρέω , φημί , οὗτος · λέγω γάρ καί ἐκ εἰμί καί ἐκ μή εἰμί , καί οὐ ἀντίφασις περιπίπτω . οὖον γάρ κατά αὐτός ἢ ἐκ εἰμί καί μή εἰμί λέγω , ἢ μήτε ἐκ εἰμί μήτε ἐκ μή εἰμί · ἐκ εἰμί μέν γάρ , ἐπεί ἕτερος τίς εἰμί ἐκ ὅς γίγνομαι , ἐκ μή εἰμί δέ , ἐπεί μή εἰμί οὗτος ὅς γίγνομαι . καί σύντομος εἶπον , διά ὁ στέρησις οὔτε ἐκ εἰμί ὅς εἰμί γίγνομαι , διότι συνυπάρχω ὁ ὕλη ὁ στέρησις καί οὗτος ἐκ μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ γάρ μή εἰμί ὁ στέρησις ) , οὔτε ἐκ μή εἰμί ὅς μή εἰμί , διότι οὐ εἰμί συνουσιάζω ὁ στέρησις ὁ ὕλη , ἀλλά ὑποχωρέω ὁ εἶδος ἔπειμι . p . 191b27 εἷς μέν δή τρόπος οὗτος , ἄλλος δέ ὅτι ἐνδέχομαι ὁ αὐτός λέγω κατά ὁ δύναμις καί ἐνέργεια . ἐλέγχω ἐκ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά συμβαίνω ὁ περί ὁ γένεσις φέρω ἀπορία , νῦν ἔλεγχος καί ἐκ ὁ δύναμις καί ἐκ ὁ ἐνέργεια . λέγω γάρ ἐκ εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ δύναμις μέν εἰμί ἐνέργεια δέ μή εἰμί , τοιοῦτος δέ ὁ ὕλη , ὥστε εἰμί λέγω ἐκ εἰμί γίγνομαι , οὖον φημί εἰμί ὁ γίγνομαι πρίν γίγνομαι · οὖον γάρ ἐκ ὁ ἐνέργεια εἰμί φημί ὁ ἐνέργεια ὅς γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ δύναμις μέν εἰμί ἐνέργεια , δέ μή εἰμί . οὕτως κἀν ἐκ μή εἰμί λέγω , οὐ ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί φημί , ἀλλά ἐκ ὁ ἐνέργεια μέν μή εἰμί δύναμις δέ εἰμί . ὥστε διά οὗτος οὔτε ὁ γένεσις ἀναιρέω , καί ὁ ἀπορία διά ὅς ἀναιρέω δοκέω ὁ γένεσις ἐπιλύω . p . 191b29 οὗτος δέ ἐν ἄλλος διά-ὁρίζω διά ἀκρίβεια . Ἐ ὁ Θ ὁ μετά ὁ φυσικός · ὅλος γάρ ὁ βιβλίον ἐκεῖνος εἰς οὗτος ἀναλίσκω , λέγω τίς ποτός εἰμί ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια . ὅς ΣΤΕ ( ὅσπερ λέγω ) λύω διά ὅς ἀναγκάζω ἀναιρέω ὁ εἴρω ἐν . ὁ εἴρω , ὁ φυσικός πρᾶγμα , ἔνιοι ἀναιρέω , ὁ γενητός καί ὁ φθαρτός . οὗτος γάρ εἄν ὁράω ὁ φύσις πᾶς λύω αὐτός ὁ ἀπορία . αὐτός ὁ φύσις ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά συμβαίνω καί ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια ἀναφαίνω · εἰμί γάρ ἐφίστημι ὁ διαίρεσις οὗτος ὁ πρᾶγμα , λύω εἰμί ἄν ὁ ἀπορία διά ὅς ὁ γένεσις ἀναιρέω . p . 191b35 ἐμμένω οὖν καί ἕτερος εἰμί αὐτός , ἀλλά οὐ ἱκανῶς . ἀποδίδωμι ὁ περί ὁ ὕλη λόγος καί δείκνυμι ὅτι οὗτος μόνος λύω ἄν ὁ ὁ παλαιός περί ὁ ὁ φυσικός πρᾶγμα γένεσις ἀπορία , νῦν βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ πρό αὐτός οὐδείς διηρθρωμένως οὕτως ὁ περί αὐτός ἀποδίδωμι λόγος . φημί οὖν ὅτι οὗτος ὁ ὕλη , ὅς ἐγώ ὁ λόγος ἀποδίδωμι , ἅπτω μέν καί ἔνιοι ὁ πρό ἐγώ , οὐ ἱκανῶς δέ . ὅσος μέν γάρ εἷς ὁ στοιχεῖον ὑποτίθημι εἰδοποιέω οὗτος λέγω ἢ ὁ τέσσαρες εἷς ὁ ἕτερος τίς μεταξύ οὗτος , οὐδέ ὅλως εἰς ἔννοια ἔρχομαι ὁ ὕλη , πλάτος δέ ἔρχομαι εἰς ὁ ἔννοια ὁ περί ὁ ὕλη . εἰμί γάρ , φημί , τιθήνη αὐτός καί δεξαμενή ὁ εἶδος ἕτερος αὐτός πᾶς ὁ εἶδος εἰμί φημί , σαφῶς οὖν λέγω αὐτός οὗτος · δέχομαι γάρος , φημί , ‘ πᾶς καί μορφή οὐδείς ποτός ὁ εἰσέρχομαι ὁ αὐτός λαγχάνω οὐδαμῇ οὐδαμός . ὥστε ἅπτω ὁ φύσις ὁ ὕλη , ὅτι ὁ ἀνείδεος εἰμί καί πᾶς ὑπόκειμαι , οὐ ἱκανῶς δέ ὁ περί αὐτός ἀποδίδωμι λό - γος . οὖον γάρ διακρίνω αὐτός ὁ στέρησις , ὥσπερ ἐγώ . ἐγώ μέν γάρ φημί , ὅτι εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί ὁ στερέω , ἀλλά οὖν ὁ λόγος διακρίνω , καί διακρίνω αὐτός καί ἐκ ὁ ἡμέτερος χρῆσις , καί ὅτι ὁ μέν ὕλη ὑπομένω ὁ εἶδος ἔπειμι2 ὁ δέ στέρησις οὐ ὑπομένω , ὁ δέ Πλάτος εἰμί καί φαίνω λέγω καί αὐτός τρεῖς ἀρχή ὁ τε μέγας καί ὁ μικρός καί ἔτι ὁ ἐν , ὅσπερ ὁ εἶδος λέγω , ἀλλά οὖν ὁ μέγας καί ὁ μικρός ἐπί ὁ ὕλη ἄμφω φέρω ὄνομα γάρ δύο κατά εἷς πρᾶγμα κατηγορέω · ὁ γάρ ὕλη μέγας καί μικρός καλέω ) . ὥστε οὐ ὁμοίως ἐγώ ὁ τριάς ὁ ἀρχή εἰσφέρω · ἐγώ μέν γάρ ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐτός λέγω , ἀλλά οὖν ὁ λόγος διάφορος εἰμί φημί , αὐτός δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός οὖον μόνος ὁ ὑπόκειμαι λέγω , ἀλλά καί ὁ λόγος , ὄνομα δέ μόνος ὁ διαφορά εἰμί , ὡς ἔχω ἐπί ὁ πολυώνυμος πρᾶγμα . εἰμί δέ τις εἶπον μή αὐτός σημαίνω ὁ Πλάτων ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ἀλλά ἐπί διάφορος κατηγορέω , οὖον δήπου δείκνυμι ὅτι ὁ μέν ἕτερος ἐπί ὁ ὕλη φέρω ὁ δέ λοιπός ἐπί ὁ στέρησις , ἀλλά εἰμί καί συγχωρέω ἕτερος σημαίνω ὁ Πλάτων ὁ μέγας καί ἕτερος ὁ μικρός , ἀλλά οὖν πάντως δύο ὕλη ἄν ἄγω σημαντικός , ὥστε οὐδείς κακός οὖον διακρίνω ὁ ὕλη ὁ στέρησις . ὁ μέν γάρ νομίζω , ὅτι οὐδέ ὅλως εἰμί νομίζω ὁ Πλάτων ὁ στέρησις , εὐήθης · οὗτος γοῦν εἰμί ὁ λέγω εἰμί τίς μή εἰμί , ὅς μή παρά ἐλάσσων εἰμί ὁ εἰμί , καί εἰμί μηδείς εἶδος φημί ἔχω ὁ ὕλη , οἶδα δήπου ὁ στέρησις ὁ εἶδος ἔνειμι αὐτός , ὥστε οὐ ἀγνοέω ὅτι εἰμί ὁ στέρησις . πάλιν γοῦν φημί αὐτός εἰμί μέν πᾶς κατά ὁ εἶδος , γίγνομαι δέ κατά ὁ μετάληψις , φθείρω δέ κατά ἀποβολή , ὥστε ὁ ἀποβάλλω ὁ εἶδος στέρησις ἔχω ὁ εἶδος . εἰμί οὖν εἰμί μέν ὁ στέρησις , μηδείς δέ φημί περί αὐτός , ἤτοι διά ὁ ὁ αὐτός εἰμί νομίζω ὁ εἶδος ἢ ὁ αὐτός ὁ ὕλη · ἀλλά ὁ μέν εἶδος οὐ ἄν εἰμί ὁ αὐτός νομίζω εἰμί γάρ ἄν ἅμα ὁ ἐναντίος ) , ὥστε εὔλογος ὁ ὕλη ὁ αὐτός εἰμί νομίζω . εἰμί δέ ὁ αὐτός ὁ ὕλη , ἢ καί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ λόγος ὁ αὐτός , ἢ λόγος μέν ἕτερος ὑπόκειμαι δέ μόνος ὁ αὐτός . εἰμί μέν οὖν ἕτερος ὁ λόγος αὐτός ὑπολαμβάνω , ὥσπερ καί ἐγώ , ἐσθίω αὐτός οὗτος διορίζω καί διαστέλλω , εἰμί δέ μή φαίνω οὗτος ποιέω , δῆλος δήπου ὅτι καί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ λόγος ὁ αὐτός ὑπολαμβάνω εἰμί αὐτός ὁ στερέω . ὁ μέν οὖν Ἀριστοτέλης οὗτος . ὁ δέ Πλάτος ὅτι μέν ὁ ὕλη οὖον αὐτός εἰμί ὁ στερέω ὑποτίθημι , σαφῶς οὕτως οὐ εἰμί αὐτός εὑρίσκω λέγω , ὅτι δέ ἕτερος ἥδομαι εἰμί ὁ ὕλη ὁ στέρησις , σαφής ἐκ ὁ εἴρω · εἰμί γάρ λέγω ὁ ὕλη μήτηρ καί τιθήνη καί δεξαμενή ὁ εἶδος καί μηδείς εἶδος ἔχω ὁ εἰσέρχομαι , δῆλος ὅτι στέρησις ἔχω ὁ εἶδος . ὅταν οὖν δέχομαι ὁ εἶδος , οὖον δήπου ἅμα καί ὁ στέρησις αὐτός ὅς δέχομαι ἔχω δύο ἄν . συμβαίνω γάρ ὁ αὐτός ἅμα καί εἰμί καί μή εἰμί · ὥστε ἐν ὁ δέχομαι ὁ εἶδος ἀποβάλλω ὁ οὗτος στέρησις , εἰμί δέ οὗτος , ἕτερος ἄν εἰμί παρά ὁ στέρησις . καί εἰμί φημί εἰμί πᾶς κατά ὁ εἶδος , γίγνομαι μέν κατά ὁ μετάληψις ὁ εἶδος , φθείρω δέ κατά ὁ οὗτος ἀποβολή , ὁ δέ ἀποβάλλω ὁ εἶδος ὁ ὕλη , καί ὁ ἀποβολή ὁ εἶδος οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ στέρησις εἶδος , πρίν ἄρα ἀποβάλλω ὁ εἶδος χωρίζω αὐτός ὁ στέρησις · ὥστε ἕτερος εἰμί ὁ ὕλη ὁ στέρησις νομίζω . εἰμί δέ μή σαφῶς οὕτως ἐπί λέξις λέγω ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ λόγος ὁ στέρησις ὁ ὕλη , οὐδείς θαυμαστός · αὐτός γάρ εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ εἶπον , ὅτι οὐ ἄν ἐγώ οὕτως διαρθρόω περί ὁ πρᾶγμα ἔχω ὁ γνῶσις δύναμαι , μή παρά ὁ παλαιός ὁ ἀρχή καί ὁ σπέρμα ὁ ζήτησις λαμβάνω · καί οὐδείς γε θαυμαστός ὁ ἄλλος ἐγώ ὁ ἀφορμή ὁ ὁ πρᾶγμα γνῶσις δίδωμι αὐτός ἐγώ ὁ παρά ἐκεῖνος πλατύνω καί διαρθρόω . p . 191b36 Πρῶτος μέν γάρ ὁμολογέω ἁπλόος γίγνομαι τίς ἐκ μή εἰμί , ὅς Παρμενίδης ὀρθῶς λέγω . ὅτι2 ἅπτω μέν ὁ περί ὁ ὕλη λόγος οὐ ἱκανῶς δέ , πρῶτος μέν οὖν δείκνυμι ἐκ ὁ ἀποδέχομαι ὁ Παρμενίδης λόγος . εἰμί γάρ συγχωρέω ὁ εἰμί εἷς σημαίνω , οὗτος δέ ἀγένητος εἰμί , λέγω δέ καί γίγνομαι τις , ἀνάγκη πᾶς ἐκ ὁ ἁπλόος μή εἰμί γίγνομαι • ὁ γάρ ὁπωσοῦν εἰμί εἷς εἰμί καί ἀγένητος . καί πάλιν , εἰμί συγχωρέω ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί εἰμί , ὁ εἰμί δέ ἀγένητος εἰμί , ὁ γίγνομαι ἄρα ἐκ ὁ ἁπλόος μή εἰμί λέγω γίγνομαι . ὥστε διά μέν ὁ ὁ γίγνομαι ἐκ μή εἰμί λέγω γίγνομαι , ἐπεί ὁ μή εἰμί ὁ ὕλη καλέω ἐκ γάρ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί κοινός δόξα ὁ φυσικός μηδείς ἄν γίγνομαι ) , εἰς ἔννοια ὁ ὕλη ἔρχομαι ὅστις οὐδείς εἰμί τοιοῦτος οἷος ὁ γίγνομαι , διά δέ ὁ ἁπλόος μή εἰμί καλέω ὁ ὕλη οὖον κατορθόω ἔχω αὐτός ὁ ἔννοια · οὖον γάρ εἰμί ἁπλόος μή εἰμί , ἀλλά πῇ μή εἰμί ( κατά συμβαίνω γάρ μή εἰμί διά ὁ ὁ ἔχω ) , καί ἐνέργεια μέν μή εἰμί δύναμις δέ εἰμί . ἁπλόος δέ μή εἰμί λέγω ὁ ὕλη , ὅς συγχωρέω ὁ Παρμενίδης πρότασις ὁ τε λέγω ὁ εἰμί εἷς σημαίνω καί ὁ λέγω ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί · εἰμί γάρ εἷς ὁ εἰμί λέγω ὁ Παρμενίδης , πᾶς δέ εἰμί τίς παρά οὗτος μή εἰμί εἰμί οὖον τίς μή εἰμί ἀλλά ἀπλόος μή εἰμί , ἀνάγκη πᾶς ὁ ἀποδέχομαι ὁ δόξα οὗτος ὁ λέγω ὁ εἰμί εἷς εἰμί καί ἀγένητος , λέγω δέ γένεσις εἰμί , ἐπεί ἐκ ὁ εἰμί οὐδείς δύναμαι γίγνομαι ἀμετάβλητος γάρ οὗτος ) , ἐκ ὁ ἀντίκειμαι αὐτός λέγω γίγνομαι , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἁπλόος μή εἰμί , κἀν μή διαρρήδην οὗτος λέγω . ὥστε οὖον σῴζω Πλάτος ὁ ὁ ὕλη φύσις ἁπλόος μή εἰμί αὐτός λέγω ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ὅστις πῇ μέν εἰμί πῇ δέ οὖον · δύναμις μέν γάρ εἰμί ἐνέργεια δέ οὖον , καί κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί κατά συμβαίνω δέ οὐ εἰμί διά ὁ ἔχω ὁ στέρησις , ὅστις εἰμί κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί . εἴρω δέ καί περί οὗτος ἱκανῶς ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ὅτι ὁ εἰμί ὁ Πλάτος ὁ νοητός λέγω , καί ὅτι οὖον ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί εἰσάγω , ἀλλά ὁ κατά ὁ ἑτερότης μή εἰμί . p . 29a1 εἶτα φαίνω εἴπερ εἰμί ἀριθμός , καί δύναμις μόνος εἷς εἰμί . οὖον γάρ φαίνω διαστέλλω οὗτος , ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης . καί ἄλλως εἰμί λέγω ἐκ ὁ ἀπλόος μή εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ὕλη λέγω κατά ὁ εἴρω τρόπος , δῆλος ὅτι διά ὁ εἷς τίς λαμβάνω ὁ ὕλη μετά ὁ στέρησις , ὅστις ὁ στέρησις ἀπλόος μή εἰμί εἰμί . p . 192a2 οὗτος δέ διαφέρω πλεῖστος . οὖον ὁ τυγχάνω διαφέρω ὁ λέγω καί ἀριθμός καί λόγος εἷς εἰμί ὁ λέγω ἀριθμός μέν εἷς εἰμί λόγος δέ δύο διά ὁ στέρησις , ἀλλά πολύς οὗτος εἰμί ὁ διαφορά . πόσος δέ ὁ διαφορά ἐπιφέρω · καί ὁ μέν ἐγγύς πως , ὁ ὕλη , ὁ δέ στέρησις οὐδαμῶς . ἐγγύς οὐσία ὁ ὕλη φημί , ὅτι τε μέρος γίγνομαι ὁ οὐσία καί ὅτι , ὥσπερ ὁ οὐσία ὑπόκειμαι ὁ λοιπός κατηγορία οὕτως καί ὁ ὕλη ὁ οὐσία . διά οὗτος οὐσία πως ὁ ὕλη , ὁ δέ στέρησις οὐδαμῶς , ἐξίστημι καί ὑποχωρέω ὁ εἰμί . p . 192a6 ὁ δέ ὁ μή εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ὁμοίως , ἢ ὁ e 5v συναμφότεροι ὁ ὁ Χωρὶς ἑκάτερος . ἐγώ μέν , φημί , οὕτως χωρίζω ὁ ὕλη ὁ στέρησις , ἐκεῖνος δέ ὁ ὕλη ὁ μέγας καί ὁ μικρός λέγω , εἴτε δέ ὅς τίς σημαίνω αὐτός ἀμφότερος ὁ ὄνομα εἴτε διάφορος , ὅμως γοῦν ὕλη σημαντικός αὐτός εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός . ὥστε , φημί , ἑτέρως ἐγώ τρεῖς ἀρχή ὑποτίθημι καί ἑτέρως ἐκεῖνος · ἐγώ μέν γάρ τρεῖς πρᾶγμα φημί ὕλη εἶδος στέρησις , ἐκεῖνος δέ ὄνομα μέν τρεῖς , πρᾶγμα δέ δύο · ὁ γάρ μέγας καί ὁ μικρός ὁ ὕλη αὐτός εἰμί σημαντικός , εἴτε εἷς αὐτός εἰμί ὁ ὕλη εἴτε δύο . μέχρι μέν γάρ δεῦρο προέρχομαι , ὅτι δεῖ τις ὑπόκειμαι φύσις . μέχρι μέν , φημί , ὁ ὑποτίθημι φύσις τις ὑπόκειμαι ὁ εἶδος πᾶς καλῶς αὐτός προέρχομαι ὁ λόγος , ὁ δέ ἑξῆς οὐκέτι · οὗτος γάρ ὁ φύσις οὖον εἷς ἀριθμός μόνος φημί , ἀλλά καί λόγος , καί οὐ ὡς ἐγώ δύο ὁ λόγος . ἀναλαμβάνω δέ ὁ δείκνυμι ἐφεξῆς , ὅτι ἕτερος ὁ ὕλη ὁ στέρησις . p . 192a13 ὁ μέν γάρ ὑπομένω συναίτιος ὁ ὁ γινόμενο εἰμί , ὥσπερ μήτηρ . καλῶς καί πλατωνικός ὁ συναίτιος · ὁ γάρ κύριος αἴτιος ἐξαιρέω δεῖ ὁ ἀποτέλεσμα , ὥσπερ ὁ ποιητικός καί ὁ παραδειγματικός , συναίτιος δέ ὁ ὕλη , ὡς συντελέω εἰς ὁ γένεσις καί μέρος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα . μήτηρ δέ , διότι ὥσπερ ὁ μήτηρ δέχομαι ὁ σπέρμα καί φυλάσσω καί τελεσφορέω , οὗτος καί ὁ ὕλη δέχομαι ὁ εἶδος καί φυλάσσω καί ὦ εἰς ὁ τέλειος ἄγω ὁ ἑαυτοῦ χορηγία , ἀεί ὁ παρά ἑαυτοῦ προσθήκη ὑποβάθρα ὁ εἶδος ποιέω ὁ τέλειος παρουσία . p . 192a14 ὁ δέ ἕτερος μοῖρα ὁ ἐναντίωσις πολλάκις ἄν φαντάζω ὁ πρός ὁ κακοποιός αὐτός ἀτενίζω ὁ διάνοια οὐδέ εἰμί ὁ παράπαν . ὥσπερ ἀπολογία ὑπέρ Πλάτων οὗτος προστίθημι , ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος διά τίς μή διακρίνω ὁ ὕλη ὁ στέρησις . εἰμί γάρ ἀποβλέπω τις , φημί , εἰς ὁ κακοποιός ὁ στέρησις , δοκέω ἄν μηδέ εἰμί ὁ παράπαν · ὅς δέ δοκέω τις μηδέ εἰμί , πῶς ἄν διακρίνω ὁ εἰμί ; διάκρισις γάρ δεῖ καί διαστολή ἐν ὁ εἰμί , οὐ ἐν ὁ μή εἰμί . κακοποιός δέ φημί ὁ στέρησις , διότι ὁ φθορά οὗτος εἰμί αἰτία , ὥσπερ ὁ εἶδος ὁ γένεσις καί ὁ εἰμί , ἕκαστος δέ ὁ εὕω καί ὁ ἀγαθός κατά ὁ εἰμί . ἐπεί οὖν ὁ κοινός πᾶς ἀρχή τἀγαθόν εἰμί , δῆλος ὅτι πᾶς ὅσπερ εἰμί ἀγαθός εἰμί · οὐδείς γάρ δύναμαι εἰμί μή μετέχω ὁ ἀγαθός . ὁ εἰμί ἄρα ἕκαστος ἀγαθός , ἐπεί ὁ εἰμί ἐκ ὁ πρῶτος ἀρχή , οὗτος δέ τἀγαθόν . εἰμί δέ ὁ εἰμί ἀγαθός , ὁ μή εἰμί κακός · εἰμί δέ ὁ μή εἰμί κακός , ὁ ὁ μή εἰμί αἴτιος κακοποιός ἄν εἰμί . ἐπεί οὖν οὐδέ εἰμί δύναμαι ὁ μή μετέχω ὁ ἀγαθός , κακοποιός ἄρα εἰμί ὁ στέρησις οὐδέ εἄν εἰμί ὅλως , εἰμί γε ὁ εἰμί πάντως καί ἀγαθός . διά οὗτος οὖν , φημί , δοκέω μηδέ εἰμί ὅλως ὁ στέρησις , πάλιν δέ αὖος εἰμί καί αὐτός ἀνάγκη , ἐπεί οὐ ἄνευ οὗτος ὁ γένεσις · ὁ γάρ εἰμί , ὡς ὁ Θεμίστιος φημί , “ θαυμαστός μέν εἰμί εἰμί φθείρω | ὁ εἰμί , θαυμαστός δέ εἰμί μή εἰμί ποιέω ὁ γίγνομαι · οὖον γάρ ἄν γίγνομαι τίς μή φθείρω τις , ἀλλά εἰμί ἅπας ἀίδιος . ” p . 192a16 εἰμί τις θεῖον καί ἀγαθός καί ἐφετός . Πῶς κακοποιός ὁ στέρησις διά οὗτος κατασκευάζω . εἰμί γάρ , φημί , θεῖον τις , λέγω δέ ὁ εἶδος ὁ ἔνυλος · οὐ ὡς ἄν τις γάρ ὑπολαμβάνω περί ὁ πρῶτος φημί ὁ θεῖον καί ἀγαθός καί ἐφετός · οὗτος γάρ φημί ἐναντίος ἵημι , ὁ πρῶτος δέ οὐδείς ἐναντίος . θέω ἐν φημί ὁ ἔνυλος εἶδος , θέω δέ ὡς παρά θεός πρόειμι , ἀγαθός δέ , διότι ὁ εἰμί ἕκαστος ἀγαθός . ὁ μέν στέρησις ἐναντίος φημί ὁ εἶδος , διότι ὁ μή εἶμαι αἰτία ὁ στέρησις , εἰμί δέ ὁ ἀγαθός ἐναντίος ὁ στέρησις , κακός ὁ στέρησις . ὁ δέ ὕλη οὐ ἐναντίος ὁ εἶδος · ἐφίημι γάρ αὐτός , φημί , ὡς αἰσχρός καλός καί θῆλυς ἄρσην . ὡς γάρ μετέχω ὁ ὁ - σχροτητη , λέγω δή ὁ στέρησις , οὕτως ἐφίημι ὁ καλός · κοσμέω γάρ ὑπό αὐτός . εἰμί τοίνυν ἐφίημι ὁ εἶδος ὁ ὕλη , ὁ ἄρα εἷς ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις νομίζω ὁ στέρησις λέγω ὁ εἶδος ἐφίημι , εἰμί γε αὐτός ὁ ὕλη καί ὁ στέρησις · ὁ ἐναντίος ἄρα ὁ ἐναντίος ἐφίημι . ὁ δέ ἐφίημι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός φθορά ἐφίημι · φθαρτικός γάρ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος · αὐτός τίς ἄρα ὁ ἑαυτοῦ φθορά ἐφίημι , ὅσπερ ἀδύνατος · οὐδείς γάρ ὁ ἑαυτοῦ φθορά ἐφίημι . καίτοι εἰμί ἐφετός ὁ εἶδος διότι καί ὁ εἰμί αἴτιος , ὁ δέ εἰμί ἀγαθός , ἀνάγκη πᾶς ἢ αὐτός ἑαυτοῦ ἐφίημι ἢ ὁ ἐναντίος αὐτός ἐφίημι , ὁ στέρησις λέγω ἢ ὁ ὕλη · ἀλλά οὔτε αὐτός ἑαυτοῦ ἐφίημι ἀνενδεής γάρ ἑαυτοῦ , ἐφίημι δέ τις ὁ ἄπειμι καί ὅς μή ἔχω ) οὔτε ὁ στέρησις ὁ ἑαυτοῦ γάρ ἄν φθορά ἐφίημι ) · λείπω ἄρα ὁ ὕλη ἐφίημι ὁ εἶδος · εἰμί δέ ὁ ὕλη ὁ εἶδος ἐφίημι , αὐτός δέ ὁ στερέω ὁ ὕλη , ὁ ἑαυτοῦ φθορά ἐφίημι ἄν . καί ἄλλως εἰμί αὐτός ὁ ὕλη ὁ στερέω , πῶς σῴζω ἄν ὁ τις εἶδος αὐτός μεταλαμβάνω ; εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος ὕλη αὐτός ὁ ἀνθρώπειος στερέω , καί ἁπλόος εἰμί ὁ τις ὕλη ὁ τις στερέω αὐτός , φθείρω ὁ στέρησις ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ γένεσις ὁ ἄνθρωπος φθείρω ἄν καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ὕλη · ὁ δέ φθείρω πῶς ἄν δέχομαι ὁ εἶδος ; οὐ ἐν ὕλη ἄρα ὁ ὁ ἄνθρωπος εἶδος . καί εἰμί ὁ τις ὕλη τις στερέω καί ὁ ἁπλόος ὕλη ὁ ἁπλόος στερέω αὐτός · καί ἔμπαλιν εἰμί ὁ ἀπλόος ὁ ἀπλόος , καί ὁ τις ὁ τις . εἰμί τοίνυν ὁ ἁπλόος ὕλη αὐτός ὁ ἀπλόος στερέω , δῆλος ὅτι ἄν τις μέν εἶδος μεταλαμβάνω , τις δέ μή , φθείρω ἄν καί οὐ ἄν εἰμί ἄφθαρτος . ὥστε εἰμί αὐτός ὁ ὕλη ὁ στέρησις , οὔτε ἄφθαρτος ἄν εἰμί , οὔτε ὁ εἶδος ἐν ὕλη ἔχω ὁ εἰμί διά ὁ φθαρτός αὐτός εἰμί · ὡς γάρ ὁ στέρησις ὑπεξίσταμαι ὁ εἶδος , οὕτως καί ὁ ὕλη αὐτός εἰμί ὁ στερέω . θέω μέν οὖν ὁ εἶδος , ὡς παρά θεός πρόειμι , ἀγαθός δέ , ἐπεί ὁ εἰμί ἕκαστος ἀγαθός , διά αὐτός δέ καί ἐφετός · καί πᾶς γάρ ἐφετός ὁ ἀγαθός . πῶς δέ φημί ὁ εἶδος μή εἰμί ἐνδεής , ὁ δέ ἐνδεής ὁ ὕλη ὑπάρχω ; οὐ ὅτι οὖον δήω ὁ ὕλη πρός ὁ εἰμί , ἀλλά ὅτι ὁ μέν ὕλη αἰσχρός εἰμί καί ἀόριστος δήω ὁ ὁρίζων καί εἰδοποιέω , ὁ δέ εἶδος αὐτός κάλλος εἰμί καί ὅρος οὖον δέω τις εἰς οὗτος · ὁ γάρ ἐνδεής δεῖ πρῶτος εἰμί , εἶτα ἐνδεής ἢ ἀνενδεής εἰμί . ὁ μέν οὖν ὕλη ἄν μή δήω ὁ εἶδος εἰς ὁ εἰμί ὅσος ἐπί ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ἀλλά οὖν εἰμί ἐνδεής εἰμί καί δήω ὁ ὁρίζω καί κοσμέω , ὁ δέ εἶδος εἰμί καί οὐκέτι δέω τις ὁ εἰς τάξις ἢ εἰς ὅρος ἄγω . οὖον κατά ἑαυτοῦ δέ φημί ὁ ὕλη αἰσχρός , ἀλλά κατά συμβεβηκός · αἰσχρότης μέν γάρ ὁ στέρησις , αἰσχρός δέ ὁ ὕλη διά ὁ μετέχω ὁ στέρησις . αἰσχρός δέ κατά συμβεβηκός · οὖον γάρ ὁ ἑαυτοῦ λόγος ὁ γάρ στέρησις ὁ ἑαυτοῦ λόγος αἰσχρός ) , ἀλλά ὅτι συμβαίνω ἐν στερέω ὁ εἶδος αὐτός εἰμί . καί εἰμί φύω ὁ εἶδος ἐπιδέχομαι , οὐ εἄν εἰμί κατά ἑαυτοῦ αἰσχρός · οὖον γάρ ἄν ποτ·ε ὁ ἐναντίος δέχομαι . ὡσαύτως δέ καί θῆλυς κατά συμβεβηκός , ἐπεί παθητικός μέν ὁ θῆλυς , ποιητικός δέ ὁ ἄρσην καί εἰδοποιός · καί ὁ ὕλη δέ παθητικός , ποιέω δέ εἰς αὐτός ὁ εἶδος . p . 192a25 φθείρω δέ καί γίγνομαι εἰμί μέν ὅς , εἰμί δέ ὡς οὖον . δείκνυμι δέ ἐντεῦθεν ὅτι καί ἀγένητος καί ἄφθαρτος ὁ ὕλη , ἀγένητος δέ οὖον κατά αἴτιος , ἀλλά κατά χρόνος · καί οὗτος δῆλος μέν καί ἐκ αὐτός ὁ ἐπιχείρημα ἐκ ὅς δείκνυμι αὐτός καί ἀγένητος καί ἄφθαρτος , δῆλος δέ καί ἐκ ὁ ἀλλαχοῦ αὐτός εἴρω περί γάρ ὁ πρῶτος λέγω φημί “ ἐκεῖθεν γάρ ὁ πᾶς ὁ εἰμί τε καί ζῶ , ὁ μέν τρανής ἀντίμοιρος ὁ δέ ἀμυδρός ” , ὥστε καί ὁ ὕλη . καί πάλιν “ ἐκ τοιοῦτος ἄρα ἀρχή ἐξαρτάω ὅς τε οὐρανός καί ὁ κόσμος ” , ὥστε καί ὁ ὁ κόσμος ὑπόκειμαι ) * * * ἐκ ὁ ἐπιχείρημα αὐτός , ὅτι ὁ κατά χρόνος γένεσις ἀναιρέω ὁ ὕλη . τίς γάρ φημί ; ὅτι εἰμί μή εἰμί ἀγένητος ἀλλά γίγνομαι , ὑπόκειμαι δεῖ πρῶτος ἐκ ὅς γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ μή κατά συμβεβηκός , καί οὗτος ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι ἄτοπος τίς ἕπω , ἀναιρέω μέν οὗτος , εἰσάγω δέ ὁ ἐναντίος . εἰμί δέ λέγω ὅτι εἰμί γενητός εἰμί ὁ ὕλη , δεῖ τίς αὐτός πρότερος ὑπόκειμαι , δῆλος ὅτι κατά χρόνος γενητός ὑποτίθημι , εἰμί γε καί | προυποκειμαι τίς αὐτός ἀνάγκη · οὗτος δέ ὁ ὑπόθεσις ἀναιρέω · ὁ ἄρα κατά χρόνος γενητός εἰμί ὁ ὕλη ἀναιρέω , οὖον ὁ κατά αἴτιος · ὁ δέ ὁ κατά χρόνος γενητός ἀντίκειμαι ὁ κατά χρόνος εἰμί ἀγένητος · κατά χρόνος ἄρα ἀγένητος εἰμί βούλομαι ὁ ὕλη οὖον κατά αἴτιος . εἰμί οὖν , φημί , καί ἀγένητος καί ἄφθαρτος , φθείρω δέ καί γίγνομαι λέγω ἄν κατά συμβεβηκός · ἐπεί γάρ ὁ στέρησις ἐν ὁ ὕλη εἰμί ὁ πααἰσχρόν Ρουσία ὁ εἶδος φθείρω κατά ἑαυτοῦ , λέγω ἄν καί αὐτός κατά συμβαίνω φθείρω · εἰμί γάρ ἀνείδεος ὁ ὕλη , ὁ δέ ἀνείδεος οὗτος στερητικός εἰμί ὁ εἶδος , ἐπεί ὁ εἶδος παραγίγνομαι φθείρω ὁ ἀνείδεος ὁ ὕλη εἰδοποιέω γάρ ) , διά οὗτος καί αὐτός κατά συμβαίνω λέγω φθείρω · οὖον γάρ αὐτός ὁ εἰμί αὐτός καί , ἵνα οὕτως εἶπον , οὐ ὁ φύσις καί ὁ οὐσία αὐτός φθείρω , ἀλλά μόνος ὁ ἀνείδεος . ὥσπερ καί ὁ κῆρ κατά ἑαυτοῦ ἀσχημάτιστος εἰμί , ὅταν σχηματίζω , ὁ μέν ἀσχημάτιστος αὐτός φθείρω καί οὗτος λέγω ἄν καί ὁ κηρός φθείρω κατά συμβεβηκός ) , οὖον μέντοι αὐτός ὁ ὁ κῆρ οὐσία φθείρω , οὕτως καί ἐπί ὁ ὕλη εἰμί εἶπον · ὅτι γάρ ὁ στέρησις ἐν αὐτός εἰμί κατά ἑαυτοῦ φθείρω , λέγω εἄν καί αὐτός κατά συμβαίνω φθείρω , γίγνομαι δέ πάλιν , ὅταν ἀποβάλλω ὁ εἶδος προσλαμβάνω ὁ στέρησις . ὁ γάρ ὁ στέρησις ἐν αὐτός γίγνομαι καί αὐτός ἄν γίγνομαι λέγω κατά συμβεβηκός , ἐπεί καί ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἀνείδεος εἰμί · ὥσπερ ἄν εἰμί ὁ ἀμφορεύς φθείρω λέγω τις φθείρω ὁ ἐν αὐτός οἶνος , ἢ ὁ λευκός ἵππος φθείρω ὁ λευκός , γίγνομαι δέ πάλιν ἐγγίγνομαι . οὕτως μέν οὖν φθείρω καί γίγνομαι λέγω ἄν ὁ ὕλη οὖον κατά ἑαυτοῦ ἀλλά κατά συμβεβηκός , κατά ἑαυτοῦ δέ , φημί , καί ἀγένητος εἰμί καί ἄφθαρτος . καί ἵνα οὗτος δείκνυμι , ἀποδίδωμι ὁ ὁ ὕλη ὁρισμός ἐκ ὅς δείκνυμι ἀδύνατος αὐτός ἢ γίγνομαι ἢ φθείρω · ὕλη γάρ , φημί , λέγω ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἕκαστος , ἐκ ὅς γίγνομαι τίς ἐνυπάρχω μή κατά συμβεβηκός . ὁ πρῶτος μέν εἶπον διά ὁ τριχῆ διαστατός · εἰμί γάρ καί οὗτος ὑπόκειμαι πᾶς ὁ λοιπός ἀλλά οὖον πρῶτος , καί ἕτερος ἕτερος μερικός εἰμί ὑπόκειμαι ἀλλά οὖον πρῶτος , πρῶτος δέ ὑπόκειμαι πᾶς ὁ ὕλη . ὁ δέ ἐκ ὅς ἐνυπάρχω , ὅτι γίγνομαι καί ἐκ ὁ στέρησις ὁ γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἐνυπάρχω , ἀλλά κατά συμβεβηκός , ἐκ ὁ ὕλη δέ κατά ἑαυτοῦ · ἐνυπάρχω γάρ . καί ἔχω ἐντεῦθεν ἐκ τίς κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ γίγνομαι . ὁ ὁράω οὖν ὁ ὕλη οὕτως ἔχω , δείκνυμι τέως ὅτι ἀγένητος οὕτως · εἰμί γάρ γίγνομαι , ἐκ τις ὑπόκειμαι γίγνομαι οὐδείς γάρ ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι ) , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ὕλη φύσις , ὅς πρότερος εἰμί ὑπόκειμαι · ὥστε εἰμί ὕλη πρίν γίγνομαι ὕλη . καί πάλιν εἰμί φθείρω , εἰς τίς φθείρω , εἰς ὅς δέ ἔσχατος φθείρω ὁ φθείρω ὁ ὕλη εἰμί · ὥστε φθείρω εἰμί πρίν φθείρω . εἰμί γάρ εἰς ὅς φθείρω οὗτος ὕλη εἰμί , πρίν δέ φθείρω ὕλη εἰμί , πρίν φθείρω ἄρα φθείρω εἰμί καί μετά ὁ φθείρω πάλιν εἰμί . καί πάλιν περί ἐκεῖνος ὁ ὕλη ἐκ ὅς γίγνομαι καί εἰς ὅς φθείρω ἐρωτητέον εἰμί ἀγένητος εἰμί καί ἄφθαρτος ἢ οὖον · εἰμί μέν γάρ καί αὐτός γίγνομαι καί φθείρω , καί αὐτός δηλονότι δεῖ προυκοκειμαι ἕτερος , καί ἢ ἐπί ἤπειρος οὕτως δεῖ προΐημι , ὅσπερ ἄτοπος , ἢ ἵστημι εἰς τίς ἀγένητος καί ἄφθαρτος . ἐκεῖνος οὖν εἰμί ὁ πρῶτος ὕλη . καί διά τίς ἐπί ὁ πρῶτος οὗτος λέγω ; περί γάρ ὁ πρῶτος ἐγώ ὁ λόγος . οὕτως οὖν δείκνυμι ὁ ὕλη καί ἀγένητος εἰμί καί ἄφθαρτος ἀξίωμα οὗτος κεῖμαι , ὅτι οὐδείς γίγνομαι ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί . εἰμί δέ τις μή συγχωρέω ὁ ἀξίωμα ; καί γάρ κατά αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ὁ εἶδος οὐ ἐκ ὁ κρᾶσις εἰμί ἔξωθεν ἐπιγίγνομαι ὁ κρᾶσις · οὖον γάρ ὁ ὁ στοιχεῖον κρᾶσις ποιέω ὁ ἄλογος ψυχή ἢ ὅλως ὁ ζωή , ὁπότε οὐδέ ὁ λοιπάς εἶδος , ὁ ὁ σάρξ λέγω καί ὁ ὁ ὀστέον καί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἔξωθεν ἐκ ὁ ὅλος δημιουργία ἐπιγίγνομαι ὁ κρᾶσις οὐ εἰμί πρότερος . δῆλος δήπου ὅτι καί ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί ἐπιγίγνομαι , οὐ ὡς ἐκ ὑλικός λέγω αἴτιος · οὖον γάρ προυποκειμαι τίς ὑλικός αἴτιος οὗτος τέρπω ποιέω ὁ ἄλογος Ψυχή . ὁ δέ κρᾶσις ἐπιτήδειος μόνος ποιέω ὁ σῶμα εἰς ὁ δέχομαι αὐτός , οὖον μέντοι ὁ κρᾶσις ψυχή εἰμί . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ χορδή ὁ λύρα κατασκευάζω ἐπιτήδειος αὐτός ποιέω εἰς ὁ κατοδεχομαι ὁ εἶδος ὁ ἁρμονία , καί οὐ ὁ χορδή ἁρμονία εἰμί , ἀλλά ἔξωθεν ὑπό ὁ τεχνίτης ὁ ἁρμονία ὁ χορδή ἐπιτίθημι , οὕτως καί ἐπί ὁ ὁ σῶμα ὁ ζῷον κρᾶσις ἔχω · ὁ γάρ ἐπιτηδειότης ὁ κρᾶσις ἔξωθεν ὁ ζωός ἐπιτίθημι ὑπό ὁ δημιουργία · οὖον γάρ δή ὁ χείρων ὁ ἀγαθός εἰμί ἄν αἴτιος καί ὁ Ψυχή ὁ ἄψυχος καί ὁ ζωή ὁ ἄζωος . ὥστε εἰμί ὁ τοιοῦτος μή ἀίδιος εἰμί , ἀλλά γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι , μή ἐκ τις πουποκειμενος ὕλη ὁ οὐσία καί ὁ εἰς ὁ εἰμί ὕπαρξις δέχομαι , πῶς ἄν τις παραδείκνυμι ὁ μηδείς ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί γίγνομαι , ἀλλά ὡς ἐκ προυπόκειμαι ὑλικός αἴτιος ; οὗτος δέ φημί ὡς πρός ὁ πρῶτος ὁ ὕλη ὑπόστασις , ὅτι οὐδείς κωλύω ἐκ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί αὐτός ὑφίστημι , εἰμί γε καί νῦν ὁ εἶδος πᾶς αὐτός ὁ οὐσία ἑαυτοῦ οὐ ἐκ τις προυπόκειμαι ἔχω · ὁ γάρ σύνθετος εἰμί ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ὕλη . νῦν μέντοι ἐπί ὁ κατά μέρος γίγνομαι , ὅτι ὁ ὕλη ἕκαστος οὔτε γίγνομαι οὔτε φθείρω , σαφής . οὗτος μέν οὖν ἐπί τοσοῦτος ὁ ὡς πρός ὁ πάρειμι λόγος , πλείων εἰς ὁ τόπος εἰμί ἐπιχείρημα . ζητέω δέ ἄν τις ἐν οὗτος εἰκότως , πῶς ὁ ὕλη ὁρισμός ἀποδίδωμι · εἰμί γάρ μή εἰμί αἱρέω ἐπιβλητικός ὁ ὁ ὕλη οὐσία , καί διά οὗτος ὁ γνῶσις αὐτός κατά ἀναλογία ἢ ἐκ ἀπόφασις ἴσχω , πῶς νῦν ὁρισμός ὁ ὕλη ἀποδίδωμι ; ὁ γάρ ὁρισμός καταφατικός , ὁ δέ ὕλη οὐ εἰμί τίς κατάφημι . φημί οὖν ὅτι ὁ νῦν ἀποδίδωμι ὁ ὕλη ὁρισμός οὖον ὁ οὐσία αὐτός εἰμί δηλωτικός οὖον γάρ καταφάσκω τίς αὐτός ) , ἀλλά ὁ σχέσις αὐτός ὅς ἔχω πρός ὁ εἶδος · καί ὥσπερ ὁ γένος ὁ ὁρισμός οὐ ἄλλος τίς αὐτός καταφάσκω , ἀλλά μόνος ὁ σχέσις λέγω ὅς ἔχω πρός ὁ ὑπό αὐτός ὅταν γάρ εἶπον “ γένος εἰμί ὁ κατά πλείων καί διαφέρω ὁ εἶδος ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ” , οὖον τίς ὁ ὄντα ὁ γένος εἶπον , ἀλλά τίς σχέσις ἔχω πρός ὁ ὑπό αὐτός · καί εἰμί οὖον κύριος οὗτος ὁρισμός , ὑπογραφή δέ μᾶλλον ) , οὕτως καί ἐπί ὁ ὕλη φημί ὅτι οὐ ὁρισμός εἰμί ὁ νῦν αὐτός ἀποδίδωμι , ἀλλά μᾶλλον ὑπογραφή , δηλόω ποῖος σχέσις ἔχω πρός ὁ ὑλικός πρᾶγμα . ὡς δέ κατά δύναμις οὖον κατά ἑαυτοῦ . τουτέστιν ὡς κατά ὁ οἰκεῖος δύναμις κατά ἑαυτοῦ ἄφθαρτος εἰμί · ἀεί γάρ εἰμί δύναμις πᾶς . ὁ μέν γάρ στέρησις οὐ ἀεί ἔχω , ὁ μέντοι δύναμις πᾶς εἰμί ἀεί ἔχω , οὗτος δέ εἰμί αὐτός ὁ φύσις . p . 192a34 περι δέ ὁ κατά ὁ εἶδος ἀρχή , πότερος εἷς ἢ πολύς καί τίς ἢ τίς εἰμί , διά ἀκρίβεια ὁ πρῶτος φιλοσοφία ἔργον εἰμί διορίζω . περι ὁ ἀρχή , φημί , ὁ κατά ὁ εἶδος , λέγω δέ ὁ χωριστής εἶδος καί αἴτιος ὁ ἐνταῦθα εἶδος ὁ εἰμί , οὖον περί ὁ ἐν ὁ πολύς . περί οὗτος γάρ ὁ φυσικός διαλαμβάνω εἰμί . πότερος δέ εἷς εἰμί οὗτος ἢ πλείων , καί εἰμί εἷς τίς ποτός οὗτος εἰμί , καί εἰμί πλείων τίς οὗτος καί πόσος , ὁ πρῶτος φιλοσοφία ἔργον εἰμί διορίζω , διό ὑπερτίθημι ἐν ἐκεῖνος ὁ περί οὗτος λόγος . διαλέγω δέ περί αὐτός ἐν ὁ Λ ὁ μετά ὁ φυσικός , πότερος εἷς εἰμί οὗτος ἢ πολύς , καί εἰμί πολύς πόσος οὗτος , καί ὅπως ὁ πολύς πρός ὁ εἷς ἔχω , ὅτι πᾶς ἐκεῖθεν ἀρτέομαι · “ οὐ ἀγαθός ” γάρ φημί “ πολοκοιρανίη ” . ὥστε οἶδα καί αὐτός κατά Πλάτων καί ὁ χωριστός καί ἐξαιρέω εἶδος καί αἴτιος ὁ ἐνταῦθα , καί οὖον μάτην ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὅτι ὁ “ ὁ ἀρχή ἀεί δεῖ μένω ” περί οὗτος λέγω ὁ εἶδος . περί δέ ὁ φυσικός εἶδος , ὅσπερ εἰμί γενητός καί φθαρτός , ἐν ὁ ἐφεξῆς λόγος διαλέγω καί ἐν ὁ ἄλλος πᾶς φυσικός πραγματεία , οἷος περί ὁ εἶδος ὁ ζῷον ἢ ὁ μετέωρος καί ὁ ἄλλος ἁπλόος φυσικός . ὅτι μέν οὖν εἰμί ἀρχή . δείκνυμι ἐν ἀρχή ὁ λόγος , ὅτι εἰμί ὁ φυσικός πρᾶγμα σύνθετος , ὁ δέ συντίθημι ὁ ἁπλόος ἀρχή , ὁ φυσικός ἄρα πρᾶγμα ἀρχή ἔχω . καί τίς Νες καί πόσος ὁ ἀριθμός . ὅτι ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος καί ὁ στέρησις , καί ὅτι πῇ μέν τρεῖς ὁ ἀρχή ὁ ἀπαριθμέω , πῇ δέ δύο ὁ κύριος κατά ἑαυτοῦ ἀρχή , ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος · ὁ γάρ στέρησις οὖον κατά ἑαυτοῦ ἀρχή , ἀλλά κατά συμβεβηκός .