joannes-philoponus.in-aristotelis-meteorologicorum-librum-primum-commentarium 1.64
Πρὸς δὲ τούτοις , εἰ διὰ τὴν ἀνάκλασιν τὴν κόμην ἔχουσι , καθάπερ φησὶν Αἰσχύλος καὶ Ἱπποκράτης , ἔδει ποτὲ 96r φαίνεσθαι καὶ ἄνευ κόμης τὸν ἀστέρα τοῦτον , ἐπειδήπερ ὑπολέλειπται μὲν καὶ εἰς ἄλλους τόπους , τὴν δὲ κόμην ἴσχει οὐ πανταχοῦ · νῦν δὲ οὐδεὶς ὦπται παρὰ τοὺς πέντε ἀστέρας . Τοῦτο πρὸς Ἱπποκράτην φησὶ καὶ μόνον καὶ τὸν αὐτοῦ μαθητὴν Αἰσχύλον . εἰ γὰρ ἐξ ἀνακλάσεως ἡ φαντασία κατ’ αὐτοὺς τῆς κόμης γίνεται , οὐ πανταχοῦ δὲ δυνατὸν ἀπὸ τῆς ἀτμίδος ἐπὶ τὸν ἥλιον ἀνακλᾶσθαι τὰς ὄψεις ἡμῶν , οὐκ ἀεὶ κόμην ὁ ἀστὴρ οὗτος ἕξει · ἔδει οὖν αὐτόν , φησίν , ἑτέρωσέ ποι καὶ ἄνευ κόμης ποτὲ φαίνεσθαι . εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις ὑπολείπεται τόποις , ἐν οἷς αὐτόν , ὥς φασιν , οὐχ οἷόν τε τὴν κόμην ἔχειν διὰ τὸ μηδὲ ἀνακλᾶσθαι πανταχοῦ δύνασθαι τὰς ὄψεις ἡμῶν ἐπὶ τὸν ἥλιον , διὰ τί μὴ φαίνεται ὁ ἀστὴρ οὗτος ὁ πλανώμενος ἐν ἄλλοις τόποις κόμης χωρίς , ἀστὴρ ὢν ἁπλῶς καὶ μόνον ; νῦν δέ , φησί , παρὰ τοὺς πέντε τοὺς πλανωμένους οὐδεὶς οὐδαμοῦ φαίνεται πλανώμενος ἀστήρ . ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τούτους . πρὸς δὲ τοὺς λέγοντας οἴκοθεν ἔχειν τὴν κόμην οὐδὲν ἀντεῖπεν Ἀριστοτέλης , ὡς προφανοῦς ἀτοπίας οὔσης · ἀποκληρωτικὸς γὰρ ὁ λόγος ἐστί . παρὰ τοὺς πέντε διὰ τί μόνος ἔχει κόμην ; εἰ δὲ εἷς τῶν πέντε , πῶς οὐδὲ εἷς αὐτῶν φαίνεται κόμην ἔχων ; εἰ δὲ ἐκ τῆς πάντων συμφάσεως γίνεται μηδενὸς τούτων κόμην ἔχοντος , πόθεν ἐν τῷ γενομένῳ ἐκ τῆς αὐτῶν συνόδου γέγονεν ἡ κόμη ; εἰ δὲ τῷ ἀποσπινθηρίζειν τὴν κόμην αὐ - τὸν ἐροῦσιν ἔχειν ( φαίνονται γὰρ οἱ λαμπρότατοι τῶν ἀστέρων τοιοῦτοί τινες , ὡς ὁ τοῦ κυνός , ὁ τῆς Ἀφροδίτης , ἀκτῖνας πανταχόθεν ἐκπέμποντες , αἵτινες οίόν τις αὐτοῖς κόμη περίκεινται ) ἀλλὰ πλάνη δηλονότι τῆς ὄψεως ἡμῶν εστι τὸ τοιοῦτον πάθος , καὶ οὐκ αὐτῶν ἀπῃώρηται πανταχόθεν τινὰ σωμάτια . καὶ γὰρ ἐπὶ λύχνου τοῖς ἀσθενεστέροις τὰς ὄψεις ὑγροτέρου ὄντος του ἀέρος φαντασία τοιαύτη γίνεται · οὐκ αὐτῶν οὖν ἡ τοιαύτη κόμη .
Lemmas: πρός δέ οὗτος , εἰμί διά ὁ ἀνάκλασις ὁ κόμη ἔχω , καθάπερ φημί Αἰσχύλος καί Ἱπποκράτης , ἐσθίω ποτέ 96r φαίνω καί ἄνευ κόμης ὁ ἀστήρ οὗτος , ἐπεί ὑπολείπω μέν καί εἰς ἄλλος τόπος , ὁ δέ κόμη ἴσχω οὖον πανταχοῦ · νῦν δέ οὐδείς ὁράω παρά ὁ πέντε ἀστήρ . οὗτος πρός Ἱπποκράτης φημί καί μόνος καί ὁ αὐτός μαθητής Αἰσχύλος . εἰμί γάρ ἐκ ἀνάκλασις ὁ φαντασία κατά αὐτός ὁ κόμης γίγνομαι , οὖον πανταχοῦ δέ δυνατός ἀπό ὁ ἀτμίς ἐπί ὁ ἥλιος ἀνακλάω ὁ ὄψις ἐγώ , οὐ ἀεί κόμη ὁ ἀστήρ οὗτος ἔχω · ἐσθίω οὖν αὐτός , φημί , ἑτέρωσε ποῖ καί ἄνευ κόμης ποτέ φαίνω . εἰμί γάρ καί ἐν ἄλλος ὑπολείπω τόπος , ἐν ὅς αὐτός , ὅς φημί , οὐ οἷος τε ὁ κόμη ἔχω διά ὁ μηδέ ἀνακλάω πανταχοῦ δύναμαι ὁ ὄψις ἐγώ ἐπί ὁ ἥλιος , διά τίς μή φαίνω ὁ ἀστήρ οὗτος ὁ πλανάω ἐν ἄλλος τόπος κόμης χωρίς , ἀστήρ εἰμί ἁπλόος καί μόνος ; νῦν δέ , φημί , παρά ὁ πέντε ὁ πλανάω οὐδείς οὐδαμοῦ φαίνω πλανάω ἀστήρ . οὗτος μέν οὖν πρός οὗτος . πρός δέ ὁ λέγω οἴκοθεν ἔχω ὁ κόμη οὐδείς ἀντιλέγω Ἀριστοτέλης , ὡς προφανής ἀτοπία εἰμί · ἀποκληρωτικός γάρ ὁ λόγος εἰμί . παρά ὁ πέντε διά τίς μόνος ἔχω κόμη ; εἰμί δέ εἷς ὁ πέντε , πῶς οὐδέ εἷς αὐτός φαίνω κόμη ἔχω ; εἰμί δέ ἐκ ὁ πᾶς σύμφασις γίγνομαι μηδείς οὗτος κόμη ἔχω , πόθεν ἐν ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ αὐτός σύνοδος γίγνομαι ὁ κόμη ; εἰμί δέ ὁ ἀποσπινθηρίζω ὁ κόμη αὖος - ὁ εἴρω ἔχω ( φαίνω γάρ ὁ λαμπρός ὁ ἀστήρ τοιοῦτος τις , ὡς ὁ ὁ κύω , ὁ ὁ Ἀφροδίτη , ἀκτίς πανταχόθεν ἐκπέμπω , ὅστις οἷος τις αὐτός κόμη περίκειμαι ) ἀλλά πλάνη δηλονότι ὁ ὄψις ἐγώ εἰμί ὁ τοιοῦτος πάθος , καί οὐ αὐτός ἀπαιωρέομαι πανταχόθεν τις σωμάτιον . καί γάρ ἐπί λύχνος ὁ ἀσθενής ὁ ὄψις ὑγρός εἰμί ὁ ἀήρ φαντασία τοιοῦτος γίγνομαι · οὐ αὐτός οὖν ὁ τοιοῦτος κόμη .