joannes-philoponus.in-aristotelis-meteorologicorum-librum-primum-commentarium 1.introduction
Εἴρηται μὲν ἤδη καὶ πρότερον ἡμῖν ὡς εἰκότως τὴν εἰς δύο τομὴν ἡ φιλοσοφία δέχεται , εἴς τε τὸ πρακτικὸν καὶ εἰς τὸ θεωρητικόν , διότι καὶ αἱ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς δυνάμεις ὑπάρχουσι δύο , ζωτική τε καὶ θεωρητική , ἃς ἡ φιλοσοφία κοσμεῖν ἐθέλει καὶ τελειοῦν , τὴν μὲν δι’ ἀρετῆς , τὴν δὲ διὰ τῆς τῶν ὄντων γνώσεως · τελειοῦται γὰρ ἕκαστον τὸ ἑαυτοῦ τέλος ἀπολαμβάνον δι’ ὃ γέγονεν . ὅθεν καὶ ὁμοίωσις θεῷ κατὰ τὸ δυνατὸν ἡ φιλοσοφία εἶναι λέγεται · καὶ γὰρ τῶν θείων ἐνεργειῶν αἰ μὲν ἀπάντων εἰσὶ γνωστικαὶ τῶν ὄντων , αἰ δὲ δημιουργικαὶ τούτων καὶ προνοητικαί . τῶν δ’ ἐνεργειῶν ἡμῶν ἑκατέραν , θεωρίαν φημὶ καὶ πρᾶξιν , ὑποδύεταί τις φαυλότης , τὴν μὲν θεωρίαν τὸ ψεῦδος , τὴν δὲ πρᾶξιν ἡ κακία . ἐδέησεν οὖν ὀργάνου τινὸς διαιρετικοῦ τῇ φιλοσοφίᾳ , ἐν μὲν τῇ θεωρίᾳ τοῦ τὸ ψεῦδος διακρίνοντος τῆς ἀληθείας , ἐν δὲ τῇ πράξει τὴν κακίαν τῆς ἀρετῆς , ὡς ἀμέλει καὶ τῷ τέκτονι στάθμη τε καὶ κανὼν ἐπινενόηται , δι’ οὗ τὸ εὐθὺ τῶν ξύλων διακρίνει καὶ τὸ καμπύλον . τοῦτο δ’ ἐστὶν ἡ καλουμένη λογικὴ πραγματεία , ἣν Ἀριστοτέλης ἐν πλείοσιν ἡμᾶς βιβλίοις ἐδίδαξεν , ἐξ ἧς τὴν ἀποδεικτικὴν ἐπιστήμην ἐπαιδεύθημεν . εἰς τρία δὲ ταῦ θεωρητικοῦ μέρους τῆς φιλοσοφίας διαιρουμένου , εἴς τε τὸ φυσιολογικόν , τὸ μαθηματικὸν καὶ τὸ θεολογικόν , τῶν ἄλλων μᾶλλον τὸ φυσιολογικὸν ὁ φιλόσοφος μετεχειρίσατο ὡς σύστοιχον ἡμῖν καὶ συγγενέστερον , οὗ τὴν διαίρεσιν ἐν ἄλλοις ἀκριβῶς ἐξεθέμην , ὑφ’ ὃ καὶ ἡ προκειμένη τελεῖ πραγματεία . ἣν διεξιέναι μέλλοντες ἀναγκαίως αὐτῆς τὸν σκοπὸν διηγούμεθα πρότερον . βούλεται γὰρ ἡμᾶς ὁ φιλόσοφος ἐν αὐτῇ διδάξαι πάντα τὰ μεταξὺ γῆς τε καὶ οὐρανοῦ συμβαίνοντα πάθη , ἐν ἀέρι φημὶ καὶ τῷ ὑπεκκαύματι , ἐκ τῶν δύο καλουμένων ἀναθυμιάσεων συνιστάμενα , τῆς τε ἀτμιδώδους καὶ τῆς ξηρᾶς , ὧν ἡ μὲν ἐκ τῶν ὑγρῶν , ἡ δὲ ἐκ τῶν ξηρῶν ἀναθυμιᾶται σωμάτων , οἷον περὶ ὑετῶν , χαλάζης , χιόνος , βροντῶν , ἀστραπῶν , ἀνέμων , διαττόντων , κεραυνῶν , καὶ ὅσα τούτοις ἐστὶ συγγενῆ , ὧν τὰ μὲν ἐκ θατέρας καὶ μόνης , τὰ δ’ ἐξ ἀμφοῖν ἔχει τὴν γένεσιν · καὶ ὅτι τινὰ μὲν τῶν τοιούτων ὕπαρξιν ἔχει καὶ ἔστιν ἀληθῶς οἷά περ φαίνεται , ὡς τὰ προειρημένα , τὰ δὲ μόνην ἔμφασιν ἔχει καὶ ὄψεων ἀπάτην οὐκ ὄντα καθ’ ὕπαρξιν οἷα φαίνεται , ὡς ἶρις καὶ ἅλως καὶ ῥάβδοι καὶ τὰ παρήλια καὶ εἴ τι τοιοῦτον . ἐπειδὴ δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων δύο ἀναθυμιάσεων καὶ ὑπὸ γῆν τινα γίνονται , οἷον σεισμοὶ καὶ μέταλλα καὶ ὑδάτων διαφοραί , τοῖς μετεώροις αὐτὰ συναριθμῶν καὶ περὶ τούτων διδάξει . τὸ δὲ χρήσιμον τῆς πραγματείας παντὶ δῆλον , εἴπερ ἡ γνῶσις τῶν ὄντων χρήσιμος τῇ ψυχῇ κοσμοῦσα ταύτην καὶ εἰς τελείωσιν ἄγουσα τὴν κατὰ φύσιν . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ γνήσιον διημφισβήτηται . τὸ προοίμιον γὰρ αὐτὸ τοῦτο διδάξει · τὴν γὰρ συνέχειαν αὐτοῦ καὶ τὴν τάξιν πρὸς τἆλλα ἑαυτοῦ συγγράμματα διδάσκων τὰς φυσικὰς ἑαυτοῦ πραγματείας ἀνακεφαλαιοῦται καὶ δείκνυσιν ὡς ἀκόλουθός ἐστιν ἐκείναις αὐτὴ καὶ ὡς συνεχὴς ταῖς μετ’ αὐτήν · ἐξ ὧν καὶ τὸ γνήσιον καὶ ἡ τάξις ἐστὶ πρόδηλα . πρώτην μὲν γὰρ εἴληχε τάξιν πασῶν τῶν φυσικῶν αὐτοῦ πραγματειῶν ἡ ἰδικώτερον Φυσικὴ καλουμένη ἀκρόασις , δευτέραν δὲ μετ’ αὐτὴν ἡ Περὶ οὐρανοῦ καὶ τρίτην ἡ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς καὶ μετ’ αὐτὴν ἡ προκειμένη · ὧν τὰς αἰτίας τὴν λέξιν ἐξηγούμενοι λέξομεν . ἐπιγέγραπται δὲ Μετεωρολογικά , ἐπειδήπερ τὰ περὶ ὧν ἐν τούτοις ποιεῖται τὴν θεωρίαν ἐν τῷ μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ τόπῳ συμβαίνουσι . κἂν γὰρ περί τινων περὶ γῆν ἢ ὑπὸ γῆν συνισταμένων ἐν τούτοις διδάσκῃ , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐκ τοῦ πλείονος τὴν προσηγορίαν τῇ προκειμένῃ τίθησι πραγματείᾳ , δεύτερον ὅτι καὶ τούτοις ἡ αὐτὴ ὑπόκειται ὕλη , φημὶ δὴ τὴν ἀτμιδώδη καὶ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν , ἥτις ἀναθέουσα μέν , διὸ | καὶ ἀναθυμίασις ὠνομάσθη , τὰ ἐν τῷ μετεώρῳ πάθη γεννᾷ , ἐναποκλειομένη δὲ κάτω τὰ ὑπὸ γῆν . διεῖλε δὲ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν εἰς τμήματα τέσσαρα . ὧν ἐν μὲν τῷ πρώτῳ διδάξας περὶ τῶν μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ σωμάτων ὅτι τὰ μετὰ τὴν γῆν καὶ τὸ ὕδωρ ὁ ἀήρ ἐστι καὶ τὸ ὑπέκκαυμα . , ἐν οἷς πάντα τὰ ἐν τῷ μετεώρῳ συμβαίνουσι , ζητήσας δὲ καὶ εἰ μὴ τῆς τοῦ πυρὸς οὐσίας ἐστὶν ὁ ἥλιος , πόθεν ἡ ἐξ αὐτοῦ τοῖς τῇδε γινομένη θερμότης , καὶ ὡς ἐξ ὕδατος καὶ γῆς διακρινομένων τῇ ἐξ ἡλίου θερμότητι δύο γεννῶνταί τινες ἀναθυμιάσεις , ἐκ μὲν τῶν ὑδάτων ἡ ἀτμιδώδης , ἐκ δὲ τῆς γῆς ξηρά τε καὶ καπνώδης , ἐξ ὧν πάντα τὰ ἐν τοῖς μετεώροις γινόμενα πάθη συμβαίνουσι , ταῦτα προειρηκὼς ὡς συντελοῦντα τοῖς ἑξῆςἐπ᾿ αὐτὴν ἤδη τὴν διδασκαλίαν τῶν ἄνω συνισταμένων παθημάτων προέρχεται . καὶ πρῶτον περὶ τῶν ἐκ τῆς ξηρᾶς γινομένων ἀναθυμιάσεως διδάσκει , καὶ ἐπειδὴ τούτων τὰ μέν ἐστιν ὀλιγοχρόνια , τὰ δὲ πλείονα χρόνον ὑπομένοντα φαίνεται , πρῶτον περὶ τῶν ὀλιγοχρονίων ποιεῖται τὸν λόγον , ταῦτα δέ ἐστιν αἱ καλούμεναι φλόγες καὶ οἱ διαθέοντες ἀστέρες αἶγές τε καὶ δαλοὶ χάσματά τε καὶ βόθυνοι , μετὰ δὲ ταῦτα περὶ τῶν πολυχρονίων , κομητῶν τε καὶ τοῦ καλουμένου γάλακτος , εἶτα μέτεισιν ἐντεῦθεν περὶ τῶν ἐκ τῆς ὑγρᾶς ἀναθυμιάσεως γινομένων , νεφῶν λέγω καὶ ὁμίχλης ψεκάδων τε καὶ ὑετοῦ , δρόσου καὶ πάχνης χαλάζης τε καὶ χιόνος καὶ κρυστάλλου , καὶ τέλος περὶ ποταμῶν διδάξας ( καὶ αὐτοὶ γὰρ ἐξ ὑετῶν τὴν γένεσιν ἔχουσι ) τὸν πρῶτον καταπαύει λόγον . ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ περὶ τῆς θαλάσσης εἰπὼν μέτεισι πάλιν ἐπὶ τὰ λοιπὰ πάθη τῶν ἐκ τῆς ξηρᾶς γινομένων ἀναθυμιάσεως , τουτέστιν ἀνέμων καὶ σεισμῶν βροντῶν τε καὶ ἀστραπῶν , καὶ ἐν τούτῳ τὸ δεύτερον περαιοῦται βιβλίον . ἐν δὲ τῷ τρίτῳ περί τε τῶν λοιπῶν παθῶν τῶν συμβαινόντων τοῖς πνεύμασι , τίς τε ὁ ἐκνεφίας ἐστὶν ἄνεμος καὶ οἱ τυφῶνες καὶ οἱ πρηστῆρες , καὶ πῶς τούτων ἕκαστος γίνεται , περί τε κεραυνῶν βροντῶν τε καὶ ἀστραπῶν , εἶτα περὶ ἅλω καὶ ἴριδος καὶ παρηλίων καὶ ῥάβδων . τοσαῦτα μὲν οὖν ἐν τοῖς τόποις τοῖς ὑπὲρ τὴν γῆν ἐκ τῶν · δύο συμβαίνουσιν ἀναθυμιάσεων , τῆς ἀτμιδώδους τε καὶ τῆς καπνώδους , περὶ ὧν ἐν τοῖς τρισὶ διδάσκει λόγοις . ἐν δὲ τῷ τετάρτῳ ὅσα ὑπὸ τῶν αὐτῶν πάλιν ἐγκατακλειομένων γίνεται τῇ γῇ , ὧν τὰ μέν ἐστιν ὀρυκτὰ τὰ δὲ μεταλλικά , διδάσκει . ὡς τὸ σύμπαν τῆς μετεωρολογικῆς πραγματείας εἶναι συγγενὲς περὶ τῶν συμβαινόντων ὑπὸ τῶν δύο ἀναθυμιάσεων εἴτε ἐναποκλειομένων τῇ γῇ εἴτε ὑπὲρ αὐτὴν ἀναθεουσῶν · ἐξ οὗ καὶ μετεωρολογικὴν τὴν πραγματείαν ὠνόμασε . τούτων ἱκανῶς εἰρημένων ἡμῖν ἐπ’ αὐτὴν δὴ τῆς πραγματείας χωρήσωμεν τὴν ἐξέτασιν .
Lemmas: ἔρομαι μέν ἤδη καί πρότερος ἐγώ ὡς εἰκότως ὁ εἰς δύο τομή ὁ φιλοσοφία δέχομαι , εἰς τε ὁ πρακτικός καί εἰς ὁ θεωρητικός , διότι καί ὁ ὁ ἡμέτερος Ψυχή δύναμις ὑπάρχω δύο , ζωτικός τε καί θεωρητικός , ὅς ὁ φιλοσοφία κοσμέω ἐθέλω καί τελειόω , ὁ μέν διά ἀρετή , ὁ δέ διά ὁ ὁ εἰμί γνῶσις · τελειόω γάρ ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ τέλος ἀπολαμβάνω διά ὅς γίγνομαι . ὅθεν καί ὁμοίωσις θεός κατά ὁ δυνατός ὁ φιλοσοφία εἰμί λέγω · καί γάρ ὁ θεῖον ἐνέργεια ὁ μέν ἀπαντάω εἰμί γνωστικός ὁ εἰμί , ὁ δέ δημιουργικός οὗτος καί προνοητικός . ὁ δέ ἐνέργεια ἐγώ ἑκάτερος , θεωρία φημί καί πρᾶξις , ὑποδύω τις φαυλότης , ὁ μέν θεωρία ὁ ψεῦδος , ὁ δέ πρᾶξις ὁ κακία . δήω οὖν ὄργανον τις διαιρετικός ὁ φιλοσοφία , ἐν μέν ὁ θεωρία ὁ ὁ ψεῦδος διακρίνω ὁ ἀλήθεια , ἐν δέ ὁ πρᾶξις ὁ κακία ὁ ἀρετή , ὡς ἀμελέω καί ὁ τέκτων στάθμη τε καί κανών ἐπινοέω , διά ὅς ὁ εὐθύς2 ὁ ξύλον διακρίνω καί ὁ καμπύλος . οὗτος δέ εἰμί ὁ καλέω λογικός πραγματεία , ὅς Ἀριστοτέλης ἐν πλείων ἐγώ βιβλίον διδάσκω , ἐκ ὅς ὁ ἀποδεικτικός ἐπιστήμη παιδεύω . εἰς τρεῖς δέ ταῦ θεωρητικός μέρος ὁ φιλοσοφία διαιρέω , εἰς τε ὁ φυσιολογικός , ὁ μαθηματικός καί ὁ θεολογικός , ὁ ἄλλος μᾶλλον ὁ φυσιολογικός ὁ φιλόσοφος μεταχειρίζω ὡς σύστοιχος ἐγώ καί συγγενής , ὅς ὁ διαίρεσις ἐν ἄλλος ἀκριβῶς ἐκτίθημι , ὑπό ὅς καί ὁ πρόκειμαι τελέω πραγματεία . ὅς διεξιέναι μέλλω ἀναγκαῖος αὐτός ὁ σκοπός διηγέομαι πρότερος . βούλομαι γάρ ἐγώ ὁ φιλόσοφος ἐν αὐτός διδάσκω πᾶς ὁ μεταξύ γῆ τε καί οὐρανός συμβαίνω πάθος , ἐν ἀήρ φημί καί ὁ ὑπέκκαυμα , ἐκ ὁ δύο καλέω ἀναθυμίασις συνιστάω , ὁ τε ἀτμιδώδης καί ὁ ξηρός , ὅς ὁ μέν ἐκ ὁ ὑγρός , ὁ δέ ἐκ ὁ ξηρός ἀναθυμιάω σῶμα , οἷος περί ὑετός , χάλαζα , χιών , βροντή , ἀστραπή , ἄνεμος , διαίσσω , κεραυνός , καί ὅσος οὗτος εἰμί συγγενής , ὅς ὁ μέν ἐκ θ͂ας καί μόνος , ὁ δέ ἐκ ἄμφω ἔχω ὁ γένεσις · καί ὅτι τις μέν ὁ τοιοῦτος ὕπαρξις ἔχω καί εἰμί ἀληθής οἷος περ φαίνω , ὡς ὁ προερέω , ὁ δέ μόνος ἔμφασις ἔχω καί ὄψις ἀπάτη οὐ εἰμί κατά ὕπαρξις οἷος φαίνω , ὡς ἶρις καί ἅλως καί ῥάβδος καί ὁ παρήλιος καί εἰμί τίς τοιοῦτος . ἐπεί δέ ἐκ ὁ εἴρω δύο ἀναθυμίασις καί ὑπό γῆ τις γίγνομαι , οἷος σεισμός καί μέταλλον καί ὕδωρ διαφορά , ὁ μετέωρος αὐτός συναριθμέω καί περί οὗτος διδάσκω . ὁ δέ χρήσιμος ὁ πραγματεία πᾶς δῆλος , εἴπερ ὁ γνῶσις ὁ εἰμί χρήσιμος ὁ Ψυχή κοσμέω οὗτος καί εἰς τελέω ἄγω ὁ κατά φύσις . ἀλλά οὐδέ ὁ γνήσιος διαμφισβητέω . ὁ προοίμιον γάρ αὐτός οὗτος διδάσκω · ὁ γάρ συνέχεια αὐτός καί ὁ τάξις πρός ἄλλος ἑαυτοῦ σύγγραμμα διδάσκω ὁ φυσικός ἑαυτοῦ πραγματεία ἀνακεφαλαιόω καί δείκνυμι ὡς ἀκόλουθος εἰμί ἐκεῖνος αὐτός καί ὡς συνεχής ὁ μετά αὐτός · ἐκ ὅς καί ὁ γνήσιος καί ὁ τάξις εἰμί πρόδηλος . πρῶτος μέν γάρ λαγχάνω τάξις πᾶς ὁ φυσικός αὐτός πραγματεία ὁ ἰδικός φυσικός καλέω ἀκρόασις , δύο δέ μετά αὐτός ὁ περι οὐρανός καί τρίτος ὁ περι γένεσις καί φθορά καί μετά αὐτός ὁ πρόκειμαι · ὅς ὁ αἴτιος ὁ λέξις ἐξηγέομαι λέγω . ἐπιγράφω δέ μετεωρολογικός , ἐπεί ὁ περί ὅς ἐν οὗτος ποιέω ὁ θεωρία ἐν ὁ μεταξύ γῆ καί οὐρανός τόπος συμβαίνω . κἀν γάρ περί τίνω περί γῆ ἢ ὑπό γῆ συνίστημι ἐν οὗτος διδάσκω , ἀλλά πρῶτος μέν ἐκ ὁ πλείων ὁ προσηγορία ὁ πρόκειμαι τίθημι πραγματεία , δύο ὅτι καί οὗτος ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ὕλη , φημί δή ὁ ἀτμιδώδης καί ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὅστις ἀναθέω μέν , διό | καί ἀναθυμίασις ὀνομάζω , ὁ ἐν ὁ μετέωρος πάθος γεννάω , ἐναποκλείω δέ κάτω ὁ ὑπό γῆ . διαιρέω δέ ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις εἰς τμῆμα τέσσαρες . ὅς ἐν μέν ὁ πρῶτος διδάσκω περί ὁ μεταξύ γῆ καί οὐρανός σῶμα ὅτι ὁ μετά ὁ γῆ καί ὁ ὕδωρ ὁ ἀήρ εἰμί καί ὁ ὑπέκκαυμα . , ἐν ὅς πᾶς ὁ ἐν ὁ μετέωρος συμβαίνω , ζητέω δέ καί εἰμί μή ὁ ὁ πυρός οὐσία εἰμί ὁ ἥλιος , πόθεν ὁ ἐκ αὐτός ὁ ὅδε γίγνομαι θερμότης , καί ὡς ἐκ ὕδωρ καί γῆ διακρίνω ὁ ἐκ ἥλιος θερμότης δύο γεννάω τις ἀναθυμίασις , ἐκ μέν ὁ ὕδωρ ὁ ἀτμιδώδης , ἐκ δέ ὁ γῆ ξηρός τε καί καπνώδης , ἐκ ὅς πᾶς ὁ ἐν ὁ μετέωρος γίγνομαι πάθος συμβαίνω , οὗτος προερέω ὡς συντελέω ὁ ἐξάπτω αὐτός ἤδη ὁ διδασκαλία ὁ ἄνω συνίστημι πάθημα προέρχομαι . καί πρῶτος περί ὁ ἐκ ὁ ξηρός γίγνομαι ἀναθυμίασις διδάσκω , καί ἐπεί οὗτος ὁ μέν εἰμί ὀλιγοχρόνιος , ὁ δέ πλείων χρόνος ὑπομένω φαίνω , πρῶτος περί ὁ ὀλιγοχρόνιος ποιέω ὁ λόγος , οὗτος δέ εἰμί ὁ καλέω φλόξ καί ὁ διαθέω ἀστήρ αἴξ τε καί δαλός χάσμα τε καί βόθυνος , μετά δέ οὗτος περί ὁ πολυχρόνιος , κοσμητής τε καί ὁ καλέω γάλα , εἶτα μέτειμι ἐντεῦθεν περί ὁ ἐκ ὁ ὑγρός ἀναθυμίασις γίγνομαι , νέφος λέγω καί ὁμίχλη ψακάς τε καί ὑετός , δρόσος καί πάχνη χάλαζα τε καί χιών καί κρύσταλλος , καί τέλος περί ποταμός διδάσκω ( καί αὐτός γάρ ἐκ ὑετός ὁ γένεσις ἔχω ) ὁ πρῶτος καταπαύω λόγος . ἐν δέ ὁ δύο περί ὁ θάλασσα εἶπον μέτειμι πάλιν ἐπί ὁ λοιπάς πάθος ὁ ἐκ ὁ ξηρός γίγνομαι ἀναθυμίασις , τουτέστιν ἄνεμος καί σεισμός βροντή τε καί ἀστραπή , καί ἐν οὗτος ὁ δύο περαιόω βιβλίον . ἐν δέ ὁ τρίτος περί τε ὁ λοιπός πάθος ὁ συμβαίνω ὁ πνεῦμα , τίς τε ὁ ἐκνεφίας εἰμί ἄνεμος καί ὁ Τυφῶν καί ὁ πρηστήρ , καί πῶς οὗτος ἕκαστος γίγνομαι , περί τε κεραυνός βροντή τε καί ἀστραπή , εἶτα περί ἅλως καί Ἶρις καί παρήλιος καί ῥάβδος . τοσοῦτος μέν οὖν ἐν ὁ τόπος ὁ ὑπέρ ὁ γῆ ἐκ ὁ · δύο συμβαίνω ἀναθυμίασις , ὁ ἀτμιδώδης τε καί ὁ καπνώδης , περί ὅς ἐν ὁ τρεῖς διδάσκω λόγος . ἐν δέ ὁ τέταρτος ὅσος ὑπό ὁ αὐτός πάλιν ἐγκατακλείω γίγνομαι ὁ γῆ , ὅς ὁ μέν εἰμί ὀρυκτός ὁ δέ μεταλλικός , διδάσκω . ὡς ὁ σύμπας ὁ μετεωρολογικός πραγματεία εἰμί συγγενής περί ὁ συμβαίνω ὑπό ὁ δύο ἀναθυμίασις εἴτε ἐναποκλείω ὁ γῆ εἴτε ὑπέρ αὐτός ἀνατίθημι · ἐκ ὅς καί μετεωρολογικός ὁ πραγματεία ὀνομάζω . οὗτος ἱκανῶς εἴρω ἐγώ ἐπί αὐτός δή ὁ πραγματεία χωρέω ὁ ἐξέτασις .