joannes-philoponus.in-aristotelis-analytica-priora-commentaria 2
p . 29b29 Ἐπεὶ δ’ ἕτερόν ἐστιν ὑπάρχειν τε καὶ ἐξ ὑπάρχειν καὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . Πληρώσας τὸν περὶ τῶν τριῶν σχημάτων τῶν ὑπαρχουσῶν προτάσεων λόγον μέτεισιν ἐπὶ τὰς τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις , καὶ εἰκότως δευτέραν αὐταῖς ἐπιτίθησι τάξιν . ἐπειδὴ γὰρ τὰ μὲν τῶν ὄντων ἀεὶ ὡσαύτως ἔχουσι καὶ πᾶσιν ὑπάρχουσι , τὰ δὲ ὑπάρχουσι μὲν οὐκ ἐξ ἀνάγκης δέ , ἀλλὰ δύνανται καὶ μὴ ὑπάρχειν , τὰ δὲ οὔτε ὑπάρχουσιν οὔτε ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχουσι , δύνανται δὲ ὅμως ὑπάρξαι καὶ μὴ ὑπάρξαι , ὧν τὸ μὲν πρῶτόν ἐστι τοῦ ἀναγκαίου , τὸ δὲ δεύτερον τοὺ ὑπάρχοντος , τὸ δὲ τρίτον τοῦ ἐνδεχομένου , διὰ τοῦτο τὸν μὲν περὶ τῶν ὑπαρχουσῶν προτάσεων πρῶτον ἐποιήσατο λόγον ὡς ἁπλούστερον · τῷ γὰρ ὑπάρχοντι προσιόντα τινά , οἷον τὸ ἀεὶ καὶ τὸ παντί , ποιεῖ τὸ ἀναγκαῖον . μέσον δὲ τάττει τὸν περὶ τῶν ἀναγκαίων συζυγιῶν λόγον ὡς μέσην ἐχουσῶν τάξιν τῶν τε ἁπλῶς ὑπαρχουσῶν καὶ τῶν ἐνδεχομένως · ὑπάρχουσι μὲν γὰρ καὶ αὗται , ἀλλ’ ἀεὶ καὶ ἀναγκαίως · αἱ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου οὐχ ὑπάρχουσι μέν , δύνανται δὲ ὑπάρξαι καὶ μὴ ὑπάρξαι . διὰ τοῦτο μὲν οὖν δεύτερον τὸν περὶ τῶν ἀναγκαίων συζυγιῶν ποιεῖται λόγον . εἰ δὲ ἕτεραι μὲν αἱ ὑπάρχουσαι προτάσεις , ἕτεραι δὲ αἱ τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου , δῆλον ὅτι ἑτέρων οὐσῶν τῶν προτάσεων ἕτερον ἔσται καὶ τὸ συμπέρασμα · ἐκ μὲν γὰρ ὑπαρχουσῶν προτάσεων ὑπάρχον γίνεται τὸ συμπέρασμα , ὁμοίως δὲ καὶ ἐξ ἀναγκαίων ἀναγκαῖον καὶ ἐξ ἐνδεχομένων ἐνδεχόμενον . p . 29b36 Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ἀναγκαίων σχεδὸν ὁμοίως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων · ὡσαύτως γὰρ τιθεμένων τῶν ὅρων ἔν τε τῷ ὑπάρχειν καὶ τῷ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν ἔσται τε καὶ οὐκ ἔσται συλλογισμός . Ώσπερ , φησίν , ἔχουσιν αἱ τοῦ ὑπάρχοντος προτάσεις , οὕτως ἔχουσι σχεδὸν καὶ αἱ τοῦ ἀναγκαίου · αἱ αὐταὶ γάρ εἰσιν ἐν τούτοις τε καὶ ἀσυλλόγιστοι ἐν ἑκάστῳ σχήματι , καὶ ὡσαύτως ἀλλήλαις τὰς δείξεις ἔχουσι · διοίσουσι δὲ μόνον τῷ τὰς μὲν μετὰ τρόπου εἶναι τἀς δὲ ἄνευ τρόπου . προσέθηκε δὲ τὸ σχεδὸν διὰ τὸν τέταρτον συλλογιστικὸν τοῦ δευτέρου σχήματος τρόπον καὶ τὸν πέμπτον τοῦ τρίτου · ἔστι γὰρ ἐν διαφορὰ τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας , ὡς ἑξῆς ἡμῖν ἐπιδείξει . p . 30a2 Τό τε γὰρ στερητικὸν ὡσαύτως ἀντιστρέφει . Καίτοι οὐ μόνον τὸ στερητικὸν ἀλλὰ καὶ τὸ κατηγορικόν . τί οὖν μὴ καὶ τούτου ἐμνήσθη ; ἐροῦμεν οὖν ὅτι τὸ μὲν κατηγορικὸν ἐπὶ πάντων τῶν τρόπων ὁμοίως ἀντιστρέφει , καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ καὶ ἐπὶ τούτων · τὸ δὲ στερητικὸν οὐχ ὁμοίως ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου , ὡς αὐτός φησι . διὸ ταύτης μόνης τῆς ἀντιστροφῆς ἐμνήσθη ὡς τοῖς δύο μόνοις τρόποις ὑπαρχούσης · τὴν δὲ ἄλλην ὡς κοινὴν ἁπάντων παρῆκεν . p . 30a3 Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἄλλοις τὸν αὐτὸν τρόπον δειχθήσεται διὰ τῆς ἀντιστροφῆς ἦς ὅτι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Ὁμοίως γὰρ ἢ κατ’ εὐθεῖαν δειχθήσονται ἢ δι’ ἀντιστροφῆς οἵ τε ἀναγκαῖοι καὶ οἱ ὑπάρχοντες . p . 30a6 Ἐν δὲ τῷ μέσῳ σχήματι , ὅταν ᾖ τὸ μὲν καθόλου καταφατικὸν τὸ δ᾿ ἐν μέρει στερητικόν , καὶ πάλιν ἐν τῷ τρίτῳ , ᾖ τὸ μὲν καθόλου καταφατικὸν τὸ δ’ ἐν μέρει στερητικόν , οὐχ ὁμοίως ἔσται ἡ ἀπόδειξις . Τῶν ἄλλων , φησίν , ὁμοίως ἐχόντων κατὰ πάντα ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος μόνος ὁ τέταρτος ἐν δευτέρῳ σχήματι καὶ ἐν τρίτῳ ὁ πέμπτος διαφέρουσιν ἐν τῷ ὑπάρχοντι τρόπῳ καὶ τῷ ἀναγκαίῳ · ἐν μὲν γὰρ τῷ ὑπάρχοντι δι’ ἀντιστροφῶν μὲν οὐκ ἐδείκνυντο ἀλλὰ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς · ἐπὶ μέντοι τοῦ ἀναγκαίου οὐ δυνατὸν διὰ τῆς τοῦ ἀδυνάτου δείξεως τούτους ἀποδεῖξαι . οἷον ὡς ἐπὶ τοῦ τετάρτου συλλογισμοῦ τοῦ δευτέρου σχήματος προίτω ὁ λόγος · ἔστω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης , τῷ δὲ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ παντί · λέγω ὅτι τὸ Β ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει . τοῦτο δέ , ὥσπερ εἶπον , οὐ δυνατὸν τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ δεῖξαι λέγοντας ὅτι , εἰ ψεῦδός ἐστι τὸ ἐξ ἀνάγκης μὴ παντὶ ὑπάρχειν , ἔσται ἀληθὲς τὸ ὅτι τῷ Γ ἐνδέχεται παντὶ τὸ Β ὑπάρχειν · ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ Α τῷ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπῆρχεν . εἶτα ποῖον ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα , ἀγνοοῦμεν · γίνεται γὰρ ἡ συζυγία ἐν πρώτῳ σχήματι ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἐνδεχομένης , ἥτις ποῖον συνάγει συμπέρασμα , οὔπω ἴσμεν πρὸ τοῦ διδάξαι τὸν φιλόσοφον περὶ τῆς μίξεως τοὐ ἐν|δεχομένου πρὸς τὸ ἀναγκαῖον . ὥστε καλῶς ἐλέγετο μὴ δύνασθαι δείκνυσθαι τὸν τέταρτον συλλογισμὸν τοῦ δευτέρου σχήματος διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ πέμπτου τρόπου τοῦ τρίτου σχήματος συμβαίνει . δείκνυνται οὖν δι’ ἐκθέσεως . ἡ δὲ ἔκθεσις ἐνταῦθα τοιαύτη . ἐπὶ μὲν τοῦ τετάρτου ἐν δευτέρῳ σχήματι , εἰ τὸ Α τῷ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης τῷ δὲ Γ τινὶ οὐχ ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης , ληπτέον μέρος τοῦ Γ ᾧ τὸ Α οὐχ ὑπάρξει , οἷον τὸ Δ , καὶ τακτέον οὕτως · εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Δ , οὐδὲ τὸ Δ οὐδενὶ τῷ Α · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β · τὸ ἆ ῥα Δ οὐδενὶ τῷ Β · οὐκοῦν τὸ Β οὐδενὶ τῷ Δ · τὸ δὲ Δ τι τοῦ Γ ἐστί · τὸ ἄρα Β τινὶ τῷ Γ οὐχ ὑπάρξει . ἐπὶ δὲ τοῦ τρίτου σχήματος , εἰ τὸ Α τινὶ τῷ Γ οὐχ ὑπάρξει , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ , τὸ Α τινὶ τῷ Β οὐχ ὑπάρξει . προσκείσθω οὖν μέρος τοῦ Γ ᾧ τὸ Α οὐχ ὑπάρξει , οἷον τὸ Δ , καὶ ἔσται οὕτως · εἰ τὸ Α τῷ Δ οὐδενί , τὸ δὲ B παντὶ τῷ Δ , εἴγε καὶ τῷ Γ παντί , οὗ μέρος τὸ Δ , ἀντιστρέφει δὲ ἡ B Δ , καὶ ἔσται τὸ Δ τινὶ τῶ Β · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῶ Δ τὸ δὲ Δ τινὶ τῷ Β , τὸ Α τινὶ τῷ Β οὐχ ὑπάρξει . εἰκότως δὲ οἱ συλλογισμοὶ τοῦ ἀναγκαίου ὡσαύτως ἔχουσι τοῖς τοῦ ὑπάρχοντος καὶ ὁμοίως αὐτοῖς δείκνυνται , διότι καὶ αἱ ἀντιστροφαὶ τῶν προτάσεων τοῦ ἀναγκαίου ὡσαύτως ἐλέγοντο ἔχειν ταῖς τοῦ ὑπάρχοντος . p . 30a13 Γίνεται δὲ τῶν συλλογισμῶν ἑκάτερος ἐν τῆ οἰκείῳ σχήματι . Ἑκάτερος , φησί , τῶν εἰρημένων δύο συλλογισμῶν διὰ τοῦ σχήματος δείκνυται τὸ ἴδιον συμπέρασμα συνάγων . ἀλλ’ ὁ μὲν τέταρτος τοῦ δευτέρου σχήματος συλλογισμὸς διὰ τοῦ δευτέρου συλλογισμοῦ τοῦ αὐτοῦ δευτέρου σχήματος οὕτως · εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ μὲν τῷ Β ὑπάρχει τῷ δὲ Γ οὐ παντί , ὑπέκειτο δὲ μέρος τοῦ Γ τὸ Δ , ᾧ οὐχ ὑπάρχει τὸ Α , τὸ ἄρα Α παντὶ μὲν τῷ Β ὑπάρχει τῷ δὲ Δ οὐδενί , ὅσπερ ἐστὶ δεύτερος τρόπος τοῦ δευτέρου σχήματος ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου ἀποφατικῆς · τὸ ἄρα Β οὐδενὶ τῷ Δ ὑπάρξει , ὅπερ ἐστὶ μέρος τοῦ Γ . τὸ ἄρα Β οὐ παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ πέμπτος τοῦ τρίτου σχήματος διὰ τοῦ δευτέρου τρόπου τοῦ αὐτοῦ τρίτου σχήματος οὕτως . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ τῷ Γ τὸ δὲ Β ἐξ ἀνάγκης παντί , λέγω ὅτι τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ ὑπάρχει · ἐπεὶ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , εἰλήφθω μέρος τι τοῦ Γ ὧ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει τὸ Α , οἷον τὸ Δ · τὸ ἄρα A οὐδενὶ τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . καὶ ἐπεὶ τὸ B ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , ἓν δὲ τῶν μερῶν τοῦ Γ τὸ Δ , τὸ ἄρα Β παντὶ τῷ Δ ὑπάρχει . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Δ τὸ δὲ B παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , δῆλον ὅτι γέγονε πάλιν τοὐ τρίτου σχῆ μάτος ὁ δεύτερος τρόπος . ὥστε ἡ ἔκθεσις ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν συλλογισμῶν τὸ οἰκεῖον πάλιν ἐποίησε σχῆμα . ἐπισημειώσασθαι δὲ ἄξιον ἐν πᾶσι τούτοις , πῶς λοιπὸν μετὰ τὴν ἀπόδειξιν τῶν τριῶν σχημάτων ἀδεέστερον ἐχρήσατο τοῖς στοιχείοις , ὡς πρότερον κατὰ τὴν τάξιν τῶν σχημάτων καὶ τῶν ὅρων καὶ τοῖς στοιχείοις χρώμενος . p . 30a15 Συμβαίνει δέ ποτε καὶ τῆς ἑτέρας προτάσεως ἀναγκαίας οὔσης ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸν συλλογισμόν . Παραδοὺς τὰς προτάσεις τάς τε τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τὰς τοῦ ἀναγκαίου ἐντεῦθεν βούλεται μῖξαι ταύτας . καὶ βούλεται αὐτὸς ἀεὶ τῇ μείζονι προτάσει ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα , οἷον εἰ ἡ μὲν μείζων ἐστὶν ἀναγκαία ἡ δὲ ἐλάττων ὑπάρχουσα , ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , εἰ δὲ ἔμπαλιν ἡ μὲν μείζων ὑπάρχουσα ἡ δὲ ἐλάττων ἀναγκαία , ὑπάρχον . παραδίδωσι δέ , ὡς εἴωθε , πρῶτον τὰς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καθόλου . πρόδηλον δὲ ὅτι καθόλου οὐσῶν τῶν προτάσεων ὀκτὼ γίνονται συζυγίαι , τέσσαρες μὲν συλλογιστικαί , τέσσαρες δὲ ἀσυλλόγιστοι · εἰ γὰρ τῶν δύο ὑπαρχουσῶν οὐσῶν καθόλου τέσσαρες ἐγίνοντο συζυγίαι , ὁμοίως δὲ καὶ ἀναγκαίων , δῆλον ὅτι μιγνυμένων τούτων ὀκτὼ γενήσονται . εἰ γὰρ ἡ μείζων ὑπάρχει ἀναγκαία ἡ δὲ ἐλάττων ὑπάρχουσα , τέσσαρες γίνονται συζυγίαι κατὰ τὸ ποιὸν ποικιλλόμεναι · ἢ γὰρ ἀμφότεραί εἰσιν καταφατικαὶ ἢ ἀμφότεραι ἀποφατικαί , ἢ ἡ μὲν καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , καὶ τοῦτο διχῶς · ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἀνάπαλιν ὦσιν ἡ μὲν μείζων ὑπάρχουσα ἡ δὲ ἐλάττων ἀναγκαία , πάλιν γίνονται ἄλλαι τέσσαρες κατὰ ποιὸν ποικιλλόμεναι . αἱ πᾶσαι ἄρα εἰσὶν ὀκτώ . πρότερον οὖν ἐκτίθεται τὰς ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν , τῆς μὲν μείζονος ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης . καὶ ὁ μὲν φιλόσοφος , ὥσπερ εἴπομεν , βούλεται ἀεὶ τῇ μείζονι ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα · διὸ καὶ ἐνταῦθα οὕτως ἐχουσῶν τῶν προτάσεων ἀναγκαῖόν φησι συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα . οἱ δὲ ἑταῖροι αὐτοῦ οἱ περὶ Θεόφραστον καὶ Εὔδημον καὶ ἔτι οἱ ἀπὸ Πλάτωνος οὔ φασιν οὕτως ἔχειν οὐδὲ πάντως τῇ μείζονι ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα , ἀλλ’ ὑπάρχον ἀεὶ γίνεσθαι . ἄξιον οὖν ἐκθέσθαι πρότερον τήν τε Ἀριστοτελικὴν δεῖξιν καὶ ὅσα οἱ τῷ φιλοσόφῳ συνηγοροῦντες εἰς ἀπόδειξιν τοῦ τοιούτου προστιθέασιν , εἶτα καὶ ἅπερ οἱ τῇ ἐναντίᾳ παρίστα . μένοι δόξῃ φασί , καὶ οὕτως τὰ ἱκανὰ διαστῆσαι τῷ λόγῳ . Tῷ | τοίνυν Ἀριστοτέλει πρόεισιν ἡ δεῖξις οὕτως . τὸ Α , φησίν , ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Β ὑπαρχέτω , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω · λέγω , φησίν , ὅτι τὸ Α ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Β , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ὑπάρξει · ἓν δὲ τῶν μερῶν τοῦ B τὸ Γ · τὸ ἄρα Α ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . οὕτω μὲν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης . ἕτεροι δὲ συνηγοροῦντες ταύτῃ τῇ δόξῃ προστιθέασι καὶ ἄλλας δύο δείξεις , μίαν μὲν τὴν δι’ ἀδυνάτου οὕτως · λέγομεν , φασίν , ὅτι οὕτως ἐχουσῶν τῶν προτάσεων ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρξει · εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀντικείμενον τὸ ‘ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν’ , ἵνα πάλιν ἀντιθῶμεν τρόπον τρόπῳ , ποσὸν ποσῷ , ποιὸν ποιῷ . ἐπεὶ τοίνυν τὸ μὲν Α ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , ὑπέκειτο δὲ καὶ τὸ Β τῷ αὐτῷ Γ ὑπάρχειν παντί , τὸ ἄρα Α ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν · ὑπέκειτο δὲ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντί · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ ἐνδέχεται μὴ παντὶ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντί , ὅπερ ἀδύνατον . ἰστέον γὰρ ὅτι καὶ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ πάντες οἱ ἄλλοι ὁμολογοῦσι τῆς μείζονος ἐνδεχομένης οὔσης μερικῆς ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης μερικὸν ἐνδεχόμενον ἀποφατικὸν συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα . προστιθέασι δὲ καὶ ἑτέραν δεῖξιν τοιαύτην · εἰ τῶν δύο , φασί , προτάσεων κειμένων ὑπαρχουσῶν ὑπάρχον ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα , δῆλον ὅτι τῆς ἑτέρας ἀναγκαίας οὔσης οὐκέτι τὸ αὐτὸ ὤφειλε συνάγεσθαι συμπέρασμα ἀλλὰ ἀναγκαῖον . ταῦτα οἱ τῇ Ἀριστοτελικῇ συνηγοροῦντες δόξῃ . Οἱ δὲ ἑταῖροι αὐτοῦ ἐνίστανται πρὸς τὰ εἰρημένα , καὶ πρῶτον πρὸς τὴν Ἀριστοτελικὴν δεῖξιν οὕτως ἐξ αὐτῆς <τῆς> τοῦ ἀναγκαίου καὶ τῆς τοῦ σημασίας . ἀναγκαῖον , φασίν , ἐστὶν ὃ παντὶ καὶ ἀεὶ ὑπάρχει , ὑπάρχον δὲ ὅπερ ἐστὶ μὲν ἐν τῷ πράγματι , δύναται δὲ καὶ ἀπογενέσθαι αὐτοῦ . εἰ τοίνυν τὸ Β τῷ Γ οὐκ ἀναγκαίως ὑπάρχει , δύναται ἄρα χωρισθῆναι αὐτοῦ · εἰ δὲ χωρίζεται τὸ Β τοῦ Γ , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει τῷ Γ τὸ Α . εἰ γὰρ χωρισθείη τὸ μέσον τοῦ ἐσχάτου , οὐχ ἕξει τὸ ἄκρον ὅτου συναφθῇ τῷ ἐσχάτῳ · ὥστε εἰ ὑπάρξει τῷ Γ τὸ Α , οὐκ ἀναγκαίως αὐτῷ ὑπάρξει . καὶ γὰρ κακῶς ὑπέθεσθε , φασίν , ὅτι εἰ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ B ὑπάρχει , μέρος δὲ τοῦ Β τὸ Γ , τὸ ἄρα Α ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει · τοῖς μὲν γὰρ κυρίως αὐτοῦ μέρεσιν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει πᾶσιν , οὐ μέντοι γε τοῖς ποτὲ μὲν οὖσιν αὐτοῦ μέρεσι ποτὲ δὲ μή . τὸ δὲ Β τῷ Γ παντὶ μὲν ὑπῆρχεν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης δέ , ὥστε δύναται καὶ μὴ ὑπάρχειν · αὕτη γὰρ ἡ τοῦ ὑπάρχοντος φύσις , τὸ ὑπάρχον μὲν δυνάμενον δὲ καὶ μὴ ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν δυνατὸν τὸ Γ τοῦ B μὴ εἶναι μέρος οὕτω γὰρ ἐδείχθη ) , πρόδηλον ὅτι οὐκ ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει . ὅτι γὰρ τοῦτο οὕτως ἔχει , πρόδηλον καὶ ἐκ τῆς τῶν ὅρων παραθέσεως · ἔστωσάν γὰρ ὅροι κίνησις , βάδισις , ἄνθρωπος · κίνησις μὲν γὰρ ἐξ ἀνάγκης πάσῃ βαδίσει ὑπάρχει , βάδισις δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται κίνησις παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως . καὶ πάλιν ἀρετή , φρόνησις , ἄνθρωπος . καὶ καθόλου δεῖ λαμβάνειν καὶ καθολικώτερόν τι καὶ μερικώτερον καί τι τούτων ὑπαρχόντως μετέχον καὶ τὸ μὲν χαθολικώτερον τιθέναι μείζονα ὅρον , τὸ δὲ μετέχον ἐλάττονα . πρὸς δὲ τὴν τοῦ ἀδυνάτου δεῖξιν οὕτως ἐνίστανται , ὅτι τούτῳ τῷ τρόπῳ δείξομεν οὐ μόνον ἀναγχαῖον καταφατικὸν συναγόμενον ἀλλὰ καὶ τὸ καθόλου καταφατικὸν ὑπάρχον καὶ ἔτι τὸ καθόλου καταφατικὸν ἐνδεχόμενον . λέγομεν γάρ , φασίν , ὅτι συνάγεται συμπέρασμα τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦ - δὸς , ἀληθὲς τὸ μὴ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Γ . ἐπεὶ τοίνυν τὸ Α τῷ Γ οὐ παντὶ ὑπάρχει , ὑπέκειτο δὲ καὶ τὸ Β τῷ Γ παντὶ ὑπάρχειν , τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπάρξει · γίνεται γὰρ τὸ τρίτον σχῆμα ἐκ τῶν δύο ὑπαρχουσῶν προτάσεων . ἦν δὲ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντί · τὸ ἄρα Α τῷ Β καὶ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ὑπάρχει καὶ ὑπάρχει οὐ παντί , ὅπερ ἀδύνατον . ἀλλὰ δή , φασί , καὶ τὸ καθόλου ἐνδεχόμενον δυνατὸν συναγαγεῖν . λέγω γὰρ ὅτι οὕτως ἔχου σῶν τῶν προτάσεων συνάγεται τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεσθι παντὶ ὑπάρχειν · εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀνάγκη μὴ παντί . ἐπεὶ τοίνυν τὸ μὲν Α τῷ Γ ἀνάγκη μὴ παντὶ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β τῷ Γ παντὶ ὑπῆρχε , τὸ ἄρα Α τῷ Β ἢ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ ἢ ὑπάρχει οὐ παντί · τοῦτο γὰρ ποτέρως ἔχει , ἔτι ἀμφισβητήσιμον . ἦν δὲ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῶ B τὸ Α · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντὶ καὶ ὑπάρχει οὐ παντὶ ἢ ἀνάγκη οὐ παντί , ὅπερ ἀδύνατον . ὥστε , φασίν , ἡ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγὴ οὐδὲν ἧττον δείξει καθόλου καταφατικὸν ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα ἢ ἐνδεχόμενον καθόλου καταφατικὸν ἢ ὑπάρχον καθόλου καταφατικόν . οὕτω μὲν οὖν ἐκεῖνοι τὴν εἰς ἄτοπον δεῖξιν ψευδῆ δεικνύουσι διὰ τοῦ δεικνύναι τῇ αὐτῇ εἰς ἄτοπον δείξει ἐπὶ τῶν αὐτῶν προτάσεων πλείονα συνάγεσθαι συμπεράσματα . ἀλλὰ ζητῆσαι ἄξιον πόθεν πλείονα συνήχθη τὰ συμπεράσματα τῇ αὐτῇ εἰς ἄτοπον δείξει . λέγομεν οὖν ὅτι ἕκαστον τῶν συμπερασμάτων καθόλου καταφατικὸν ἐλήφθη , εἶτα τὸ ἐναντίον ἐξ ὑποθέσεως μερικὸν ἀποφατικόν , καὶ εἰκότως τοῦ αὐτοῦ ποσοῦ ληφθέντος ἐπί τε τῶν συμπερασμάτων καὶ τῶν ὑποθέσεων τὸ αὐτὸ ἄτοπον ἠκολούθησεν · | μόνοι γὰρ οἱ τρόποι ἠμείφθησαν τοῦ ποσοῦ τοῦ αὐτοῦ μείναντος · διόπερ καὶ ἐπὶ πάντων τὸ αὐτὸ συνήχθη ἄτοπον . πρὸς δὲ τὴν τρίτην τῶν δείξεων ἐπιπόλαιον οὖσαν πρόχειρος ἡ ἀπάντησις . εἰ γάρ , ἐπειδὴ τῶν δύο προτάσεων ὑπαρχουσῶν οὐσῶν ὑπάρχον συνήγετο τὸ συμπέρασμα , διὰ τοῦτο , ἐπειδὴ ἡ ἑτέρα ἀναγκαία γίνεται , ὤφειλεν ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἐροῦμεν αὐτοῖς ὅτι , ἐπειδὴ τῶν δύο ἀναγκαίων οὐσῶν ἀναγκαῖον ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα , ἔδει τῆς ἑτέρας ὑπαρχούσης οὔσης ὑπάρχον γενέσθαι , ἤ , ὃ καὶ πιθανώτερον , μικτὸν ἔδει αὐτὸ γενέσθαι . καὶ τοῦτο πῶς ἐνδέχεται , ἐξ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου μικτόν τι γενέσθαι ; ὥστε καταγέλαστον τὸ τοιοῦτον . καὶ ἄλλως · ἔδει τὸ αὐτὸ εἰπεῖν καὶ ἐφ’ ὧν προτάσεων ἡ μείζων ὑπάρχουσά ἐστιν , ἡ δὲ ἐλάττων ἀναγκαία · ἔδει γὰρ κἀπὶ τούτων ἀναγκαῖον εἶναι τὸ συμπέρασμα διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν · νῦν δὲ ὑπάρχον γίνεται . εὐήθης ἄρα ὁ τοιοῦτος λόγος . ἔτι ὥσπερ κατὰ τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσὸν ἀεὶ τῇ χείρονι τῶν προτάσεων εἵπετο τὸ συμπέρασμα , δῆλον ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν τρόπων ὁμοίως τῇ χείρονι ἀκολουθήσει · ὥστε εἰ τὸ ὑπάρχον χεῖρόν ἐστι τοῦ ἀναγκαίου , δῆλον ὅτι ὑπάρχον γενήσεται τὸ συμπέρασμα . πανταχόθεν ἡμῖν ἄρα τὸ τοιοῦτον δέδεικται . Τί οὖν ; οὐκ ἔστιν οὐδεμίαν βοήθειαν ἐπινοῆσαι τῷ Ἀριστοτελικῷ λόγῳ ; λέγομεν ὅτι ἐνδέχεται . αὐτὸς γάρ φησιν ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ὅτι τὸ ἀναγκαῖον διχῶς λέγεται , τὸ μὲν κυρίως τὸ δὲ ἐξ ὑποθέσεως , καὶ τὸ ἐξ ὑποθέσεως διχῶς · τὸ μὲν γὰρ λέγεται ἀναγκαῖον ἔστ’ ἄν ὑπάρχῃ τὸ ὑποκείμενον , τὸ δὲ ἔστ’ ἄν ὑπάρχῃ τὸ κατηγορούμενον . οἷον κυρίως λέγεται ἀναγκαῖον τὸ κινεῖσθαι τὸν ἥλιον · τὸ δὲ ἔστ’ ἄν ὑπάρχῃ τὸ ὑποκείμενον ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον τὸ Σωκράτην εἶναι ζῷον · ἔστ’ ἄν γὰρ ὑπάρχῃ Σωκράτης , ἀνάγκη αὐτὸν ζῷον εἶναι , ὃ καὶ μᾶλλον τῷ κυρίως ἀναγκαίῳ συνεγγίζει · τὸ δὲ τρίτον ὡς λέγομεν ἀνάγκη τὸν καθήμενον καθῆσθαι · ἔστ’ ἄν γὰρ ὑπάρχῃ τὸ κατηγορούμενον , λέγω δὴ τὸ καθῆσθαι , ἀναγκαίως ὑπάρχει τῷ καθημένῳ κατὰ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον . λέγομεν οὖν ὅτι ἡ μὲν μείζων πρότασις κατὰ τὸ κυρίως εἴληπται ἀναγκαῖον , τὸ δὲ συμπέρασμα κατὰ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον τὸ ἔστ’ ἂν ᾖ τὸ κατηγορούμενον · ἕως γὰρ ἂν ὑπάρχῃ τὸ Α τᾷ Γ , ἐξ ἀνάγκης αὐτῷ ὑπάρχει . καὶ ὁ Ἀλέξανδρος δὲ ὁ τοῦ φιλοσόφου ἐξηγητής φησιν ἔν τινι μονοβίβλῳ καὶ τὸν αὑτοῦ διδάσκαλον Σωσιγένην ταύτης εἶναι τῆς δόξης , ὡς ὅτι τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον συνάγει ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης . ὅτι γάρ , φησί , τοῦτο βούλεται , δῆλον ἐξ ὧν , ὅτε μὲν ὑπάρχον συνάγεται τὸ συμπέρασμα τῆς μείζονος ὑπαρχούσης οὔσης τῆς δὲ ἑτέρας ἀναγκαίας , ἐκτίθεται ὅρους ὁ φιλόσοφος , ὅτε δὲ ἀναγκαῖον συνάγεται τῆς μείζονος ἀναγκαίας οὔσης τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης , οὐκ εὐπόρησεν ἐκθέσθαι ὅρους τὸ κυρίως ἀναγκαῖον συνάγοντας · ὅθεν δῆλον , φησίν , ὅτι καὶ αὐτὸς τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἔλαβεν ἀναγκαῖον . p . 30a23 Εἰ δὲ τὸ μὲν Α Β μή ἐστιν ἀναγκαῖον , τὸ δὲ Β Γ ἀναγκαῖον , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Παραδοὺς τὴν ἐκ τῆς μείζονος ἀναγκαίας νῦν τὴν ἀντικειμένως ἔχουσαν παραδίδωσι τὴν ἔχουσαν πρὸς τῷ ἐλάττονι τὸ ἀναγκαῖον πρὸς δὲ τῷ μείζονι τὸ ὑπάρχον , καὶ φησὶν οὐκ ἀναγκαῖον ἀλλ’ ὑπάρχον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα εἴρηται γὰρ ἤδη ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα τῇ μείζονι βούλεται ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα . δείκνυσι δὲ τοῦτο διχόθεν , καὶ τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ καὶ τῇ διὰ τῶν ὅρων δείξει · καὶ γὰρ τῶν μεθόδων ἡ χρεία ἡμῖν καθέστηκεν οὐ δι’ ἑαυτάς , ἀλλ’ ἵνα τοῖς πράγμασιν αὐτὰς ἁρμόζωμεν · διὸ καὶ ἐν τοῖς ἀσυλλογίστοις ὅρους παρατιθέμενος ἠρκεῖτο τούτοις εἰς ἔλεγχον ὡς μὴ δυναμένων αὐτῶν ἐφαρμοσθῆναι τοῖς πράγμασι . δείκνυσιν οὖν τοῦτο διά τε τοῦ πρώτου σχήματος καὶ τοῦ τρίτου , ὑποτιθέμενος συνάγεσθαι ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα καὶ δεικνὺς ταύτῃ τῇ ὑποθέσει ψεῦδος ἀκολουθοῦν καὶ οὕτως αὐτὴν ἐλέγχων · δῆλον γὰρ ὅτι ᾗ ἄν ὑποθέσει ψεῦδος ἀκολουθῇ , ψευδὴς ἔσται · οὐδεμιᾷ γὰρ ἀληθεῖ ὑποθέσει ψεῦδος ἀκολουθεῖ . δείκνυσιν οὗν τὸ ψεῦδος ἀκολουθοῦν καὶ διά τοῦ πρώτου καὶ διὰ τοῦ τρίτου σχήματος . καὶ διὰ μὲν τοῦ πρώτου οὕτως . εἰ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ B ὑπάρχει μόνον , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ἐγὼ μέν , φησί , λέγω ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως ὑπάρξει . εἰ δέ τις λέγει ἐξ ἀνάγκης , συγκεχωρήσθω τοῦτο · καὶ εἰ μὲν μηδὲν ψεῦδος ἀκολουθήσει , ἔστω ἀληθὲς τὸ συμπέρασμα · εἰ δὲ εὕρωμέν τι ψεῦδος ἑπόμενον , δῆλον ὅτι ψευδὴς ἡ ὑπόθεσις ἡ λέγουσα τὸ ἀναγκαῖον συνάγεσθαι , ὥστε τὸ ὑπάρχον μόνως συναχθήσεται . ἐπεὶ οὖν τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπεθέμεθα , ἦν δὲ καὶ τὸ B παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ ἄρα τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · ἀντιστρέφει γάp . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · γίνεται γὰρ ὁ τρίτος τρόπος τοῦ πρώτου σχήματος . ἀλλὰ τοῦτο ψεῦδος · ὑπέκειτο γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν μόνον · τὸ δὲ παντὶ ὑπάρχον καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . οἷον ἀληθὲς τὸ λέγειν τὸ σώματι παντὶ τὸ κινεῖσθαι ὑπάρχει’ · ἀλλὰ τοῦτο δύναται καὶ τινὶ ἀναγκαίως ὑπάρχειν , | οἷον τῷ οὐρανίῳ . πάλιν λέγομεν ὑπάρχειν πάσῃ νηὶ τὸ κινεῖσθαι ἢ ἀνθρώπῳ τὸ καθῆσθαι , ἐὰν ἢ κινῶνται ἢ κάθηνται · ἀλλὰ καὶ μηδενὶ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν τοιαύτη ἐστὶν ἡ τοὐ ἁπλῶς ὑπάρχοντος φύσις , ἐὰν ἄρα τεθῇ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῷ B τὸ Α ὑπάρχειν , οὐ δυνήσεται τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ μηδενὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν · αὕτη δὲ ἦν ἡ τοῦ κυρίως ὑπάρχοντος φύσις · ψεῦδος ἄρα τὸ ἐξ ἀνάγκης τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχειν . τὸ δὲ ψεῦδος ἠκολούθησε διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν τὴν λέγουσαν ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα · ὑπάρχον ἄρα συναχθήσεται . καὶ σκόπει πῶς οὐ φησὶν ἀδύνατον εἶναι τὸ Α τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἀλλὰ ψεῦδος · οὐδὲ γὰρ εἴ τι ψεῦδος , τοῦτο καὶ ἀδύνατον · ἀλλ’ εἴ τι ἀδύνατον , τοῦτο καὶ ψεῦδος , ὡς καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἴπομεν . οὐδὲ γὰρ προέθετο τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ δεῖξαι διόπερ οὐδὲ τὸ ἀντικείμενον τῷ ὑπάρχειν παντὶ ὑπέθετο ) ἀλλὰ μόνον δεῖξαι ψεῦδος τὸ λέγον ὅτι ἀναγκαῖον συνάγεται τὸ συμπέρασμα . οὐδὲ γὰρ ἀδύνατον ἐπί τινος τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ ὑπαρχόντως παντὶ ὑπάρχειν καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν · ὡς γὰρ εἶπον , τοιοῦτόν ἐστι τὸ κοινότερον ὑπάρχον , ὡς διὰ τῶν ὅρων ἐδείξαμεν . ψεῦδος ἄρα τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχον τοῦτο καὶ παντὶ ὑπάρχειν κατὰ τὸ ἁπλῶς , τουτέστι τὸ καθόλου τοῦ ὑπάρχοντος σημαινόμενον , ὅπερ δύναται καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν καὶ μηδενὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . οὕτω μὲν οὖν διὰ τοῦ πρώτου σχήματος . διὰ δὲ τοῦ τρίτου οὕτως . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ὡς ἄν τις ὑπολάβοι , ὑπῆρχε δὲ καὶ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης τῷ αὐτῷ παντί , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · γίνεται γὰρ ὁ πρῶτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος τῶν δύο ἀναγκαίων οὐσῶν μερικὸν καταφατικὸν ἀναγκαῖον συνάγων συμπέρασμα . ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ τῷ Β τὸ Α ὑπάρχειν · ψεῦδος ἄρα τὸ τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν τὸ Α · ἐνδέχεται γὰρ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος τρόπου τὸ ληφθὲν ὡς παντὶ ὑπάρχον καὶ μηδενὶ αὐτῷ ὑπάρχειν · ψεῦδος ἄρα τὸ τινὶ ἐξ ἀνάγκης . τὸ δὲ ψεῦδος ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι τῶ Γ παντὶ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . οὕτω μὲν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης . Ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν ὅρων φανερὸν ὅτι οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον · οἷον εἰ τὸ μὲν Α εἴη κίνησις , τὸ δὲ Β ζῷον , ἐφ’ ὦ δὲ τὸ Γ ἄνθρωπος . κίνησις μὲν γὰρ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως ὑπάρχει , ζῷον δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συμπέρασμα συνάγεται οὐκ ἀναγκαῖον ἀλλ’ ὑπάρχον · κίνησις γὰρ ἀνθρώπῳ παντὶ ὑπάρχει οὐκ ἀναγκαίως ἀλλ’ ὑπαρχόντως . ἐπιστῆσαι δὲ χρὴ ἐπὶ τούτων τῶν ὅρων ὅτι οὐ κατενόησε τὸ αὐτὸ δυνάμενον γενέσθαι καὶ ἐφ’ οὗ εἶπεν ἀναγκαίου συμπεράσματος τοῦ συναγομένου ἐκ τοῦ μείζονος ἀναγκαίου · ὥσπερ γὰρ ἐνταῦθα λαβὼν τὴν κίνησιν μείζονα ὅρον ἔδειξε τὸ συμπέρασμα μὴ ἀναγκαῖον , οὕτω κἀκεῖ , εἰ ληφθείη ὁ αὐτὸς ἐλάττων , οὐκ ἔσται ἀναγκαῖον . οἷον τὸ μὲν Α ζῷον , τὸ δὲ B ἄνθρωπος , τὸ δὲ Γ κίνησις · οὐκοῦν εἰ τὸ ζῷον τῷ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ὁ δὲ ἄνθρωπος κινεῖται ὑπαρχόντως , τὸ ζῷον ἐξ ἀνάγ - κἠς κινεῖται · ἀλλὰ τοῦτο ψεῦδος . ἔστιν οὖν ὅλον τὸ χωρίον παρόραμα . καὶ δῆλον εἰς ὃ ἀποβλέψας ἀπήχθη · ἐπ’ ἐπειδὴ γάρ , εἰ λάβοιμεν ὡς ἐν κατηγοριᾳ τὸ Γ ὑπὸ τὸ Β , εὑρίσκεται ὡς εἶδος αὐτοῦ ὄν , τοῦτο καὶ ἐπὶ πάντων ὑπέλαβε . τὸ δὲ οὐκ ἔστιν · οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα ὑπὸ τὸν ἄνθρωπον εἶδος ἡ κίνησις καίτοι τῇ τάξει τῶν ὅρων ὑπ’ αὐτὸν εἰλημμένη ἁ ἀλλ’ ὡς ὑποκείμενον . ἢ τοίνυν παρεῖδεν , ἢ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον ἔλαβεν , ὡς ἤδη εἴπομεν . p . 30a32 Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ στερητικὸν εἴη τὸ ΑΒ · ἡ γὰρ αὐτὴ αποοειξις . Εἴπομεν ὅτι ὀκτὼ γινομένων ἐνταῦθα τῶν καθόλου συζυγιῶν , τεσσάρων μὲν συλλογιστικῶν τεσσάρων δὲ ἀσυλλογίστων , τὰς μὲν δύο συλλογιστικὰς ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν παρέδωκεν . νῦν δὲ τὰς ἀποφατικὰς παραδίδωσι , καὶ φησὶ τὴν αὐτὴν καὶ ἐπὶ τούτων εἶναι δεῖξιν . ἔστω οὖν ἡ μείζων ἀναγκαία . εἰ τοίνυν τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , μέρος ἄρα τοῦ Β τὸ Γ · τὸ δὲ Α πάντων τῶν μερῶν τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης κεχώρισται * * * μέρους ὄντος τοῦ Β . οὕτω μὲν οὖν κατὰ Ἀριστοτέλην . τὰ αὐτὰ δὲ πάλιν φασὶ καὶ ἐπὶ τούτων οἱ περὶ Θεόφραστον καὶ Εὔδημον · ὁπότερος γὰρ ἂν ᾖ τῶν ὅρων ἀναγκαῖος θατέρου ὄντος ὑπάρχοντος τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον ἔσται . καὶ ἐπὶ μὲν τῆς πρὸς τῷ ἐλάττονι ἐχούσης τὸ ἀναγκαῖον καὶ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης συνομολογεῖ . ἐπὶ δὲ τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα ἀναγκαίαν , δηλονότι καὶ στερητικὴν δέ , δείκνυται καὶ διὰ τῶν ὅρων , δείκνυται δὲ καὶ διὰ κοινοτέρων λόγων οὕτως . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , πρόδηλον · εἰ γὰρ μηδενὶ τῷ Β τὸ Α , δῆλον ὅτι οὐδὲ τῷ Γ · τὸ γὰρ Γ ὑπὸ τὸ Β . ἀλλ’ οὐκέτι καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῷ Γ τὸ Α ὥσπερ τῷ Β , ἐπειδὴ ὑπαρχόντως τοῦ Β τὸ Γ ὑπόκειται εἶναι μέρος καὶ οὐκ ἀναγκαίως . ὅσον οὖν ἀπὸ τῶν ὅρων οὐδαμῶς τὸ ἀναγκαῖον συνάγεται · εἰ γὰρ λάβοιμεν ἀντιδιῃρημένα ἀλλήλοις εἴδη , οἷον τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκόν , καὶ τούτων τὸ μὲν ἕτερον ποιήσομεν μείζονα ὅρον τὸ δὲ ἕτερον μέσον , εἶτα λάβοιμέν τι τρίτον ᾧ ἑκάτερον ἀνὰ μέρος δύναται ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν καὶ τοῦτο ποιήσομεν ἐλάττονα ὅρον , οἷον ἵππον , δῆλον ὅτι τὸ μὲν ἕτερον | τῶν ἀντιδιῃρημένων εἰδῶν τοῦ ἑτέρου ἐξ ἀνάγκης ἀποφάσκεται , οἷον τὸ λευκὸν τοῦ μέλανος · κατηγορηθέντος δὲ τοῦ μέσου τοῦ ἐσχάτου ὑπαρχόντως οὐκ ἐξ ἀνάγκης τοῦ ἐσχάτου τὸ πρῶτον ἀποφαθήσεται ἀλλ’ ὑπαρχόντων , διότι εἰ ὑπαρχόντως αὐτοῦ τὸ μέσον κατηγορεῖται , δῆλον ὅτι δύναται καὶ μὴ ὑπάρξαι αὐτῷ . τοῦ δὲ μέσου μὴ ὑπάρχοντος ἐξ ἀνάγκης τὸ ἀντιδιῃρημένον ὑπάρξει · εἰ δὲ δύναται καὶ ὑπάρξαι καὶ μὴ ὑπάρξαι , δῆλον ὅτι ὁπηνίκα ἀποφάσκηται , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀποφαθήσεται . εἰ γὰρ τὸ λευκὸν μηδενὶ μέλανι ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ μέλαν παντὶ ἵππῳ ὑπαρχόντως < , τὸ λευκὸν οὐδενὶ ἵππῳ ὑπαρχόντως> · εἰ μέλαν παντὶ <ἵππῳ> ὑπαρχόντως , δύναται καὶ μὴ ὑπάρχειν · μὴ δὲ τὸ λευκὸν πάντως ὑπάρξει ἤ τι τῶν μεταξύ · πάντως γὰρ δεῖ τοῦ ἑτέρου τῶν ἐναντίων μεταλαβεῖν ἤ τινος τῶν μεταξύ . εἰ δὲ δύναται ὑπάρξαι παντὶ ἵππῳ τὸ λευκόν , δῆλον ὅτι , ὅτε τὸ μέλαν ὑπάρχει , τὸ λευκὸν ὑπαρχόντως , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀποφαθήσεται . σημειωτέον δὲ μὴ λαβεῖν τὸν ἐλάττονα ὅρον ᾧ ἕτερόν τι τῶν ἐναντίων ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , οἷον τῶ κόρακι τὸ μέλαν , ἐπεὶ οὐκέτι φυλάξομεν τήν ἐλάττονα ὑπάρχουσαν . p . 30a33 Ἐπὶ δὲ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν , εἰ μὲν τὸ καθόλου ἐστὶν ἀναγκαῖον , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον , εἰ δὲ τὸ κατὰ μέρος , οὐκ ἀναγκαῖον , οὔτε στερητικῆς οὕτε κατηγορικῆς οὔσης τῆς καθόλου προτάσεως . Παραδοὺς τὰς ἐκ δύο καθόλου τέσσαρας συλλογιστικὰς προτάσεις περὶ τῶν ἀσυλλογίστων οὐδέν φησι · διὰ τῶν αὐτῶν γὰρ δείκνυνται δι’ ὧν καὶ αἱ τοῦ ὑπάρχοντος ἀσυλλόγιστοι προτάσεις . μέτεισιν οὖν ἐπὶ τὰς συζυγίας τὰς ἐκ τῆς μιᾶς καθόλου τῆς δὲ ἑτέρας μερικῆς , καὶ φησὶν ὅτι , ὅπως ἂν ἔχ’ ᾖ ἡ μείζων πρότασις , τοιοῦτον ἔσται καὶ τὸ συμπέρασμα . εἴπομεν γὰρ ὅτι ἐν πρώτῳ σχήματι τῇ μείζονι βούλεται ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα ἐπὶ τῶν ἐκ τῆς μιᾶς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἑτέρας ὑπαρχούσης · ἐφ’ ὧν δὲ ἡ μὲν ἑτέρα ἐστὶ καθόλου ἡ δὲ ἑτέρα μερική , πάντως ἡ μείζων καθόλου ἐστὶν ἐν πρώτῳ σχήματι , εἴγε μέλλοι συλλογιστικὴ εἶναι ἡ συζυγία . διὰ τοῦτό φησιν ὅτι τῇ καθόλου προτάσει τὸ συμπέρασμα ἀκολουθεῖ · ταὐτὸν γάρ ἐστι πάλιν εἰπεῖν ‘τῇ μείζονι’ . p . 30a37 Ἔστω δὴ πρῶτον τὸ καθόλου ἀναγκαῖον , καὶ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχέτω ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω μόνον · ἀνάγκη δὴ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης · τὸ γὰρ Γ ὑπὸ τὸ Β ἐστί , τῷ δὲ Β παντὶ τὸ Α ὑπῆρχεν ἐξ ἀνάγκης . Πρώτην πάλιν τίθησι τὴν <τὸ> καθόλου ἀναγκαῖον ἔχουσαν ἐν τῇ μείζονι προτάσει ἐν δὲ τῇ ἐλάττονι τὸ μερικὸν ὑπάρχον , ἀμφοτέρας δὲ καταφατικάς , καὶ τῇ αὐτῇ πάλιν δείξει τὸ ἀναγκαῖον δείκνυσι συναγόμενον . εἰ γὰρ τὸ Α , φησί , παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , συνάγεται ὅτι τὸ Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · εἰ γὰρ παντὶ τῷ Β τὸ Α ἐξ ἀνάγκης , τὶ δὲ τῶν Γ μέρος ἐστὶ τοῦ Β , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῶν Γ ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης μέρει ὄντι τοῦ Β . ἐροῦμεν δὲ καὶ πρὸς τοῦτο τὰ αὐτὰ πάλιν ἅπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν , ὅτι ὑπαρχόντως ὑπὸ τὸ Β τι τῶν Γ ἐστὶ καὶ διὰ τοῦτο δύναται καὶ μὴ εἶναι ὑπ’ αὐτό , τὸ δὲ Α τῷ Β ὑπῆρχεν ἐξ ἀνάγκης , τουτέστιν ἀεὶ τοῖς ἀεὶ αὐτοῦ μέρεσιν οὖσιν , ὥστε οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀλλ’ ὑπαρχόντως τινὶ τῷ Γ ὑπάρξει . ἔστωσαν δὲ ὅροι ἐπιστήμη , γραμματική , ἄνθρωπος · ἐπιστήμη πάσῃ γραμματικῇ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , γραμματικὴ δὲ ὑπαρχόντως τινὶ ἀνθρώπῳ , καὶ συνάγεται ἐπιστήμη ὑπαρχόντως τινὶ ἀνθρώπῳ . p . 30b1 ‘Oμοίως δὲ καὶ εἰ στερητικὸς εἴη ὁ συλλογισμός · ἡ γὰρ αὐτὴ ἔσται ἀπόδειξις . Πἀλιν , φησίν , εἰ στερητικὸν ἀναγκαῖον τεθείη τὸ καθόλου , ἀναγκαῖον ὡσαύτως τὸ συμπέρασμα συναχθήσεται . εἰ γὰρ τὸ Α μηδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει · ἐπειδὴ γὰρ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τὸ Α , τὶ δὲ τῶν Γ’ τοῦ Β ἐστί , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῶν Γ οὐχ ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης . τὰ αὐτὰ δὲ πάλιν λεχθήσεται καὶ πρὸς τοῦτο , ὅτι τὸ ὑπάρχον καὶ οὐ τὸ ἀναγκαῖον συνάγεται , ἅπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκ δύο καθόλου 〈 οὔσης 〉 τῆς μείζονος ἀποφατικῆς ἐλέχθη . ὅροι δὲ τοῦ τὸ ὑπάρχον συνάγεσθαι ἐγρήγορσις , ὑπνοῦν , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις οὐδενὶ ὑπνοῦντι ἐξ ἀνάγκης , ὑπνοῦν τινὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις τινὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως . καὶ ἀπλῶς τὰ ἀντιδιῃρημένα δεῖ λαμβάνειν καὶ τὸ μὲν μείζονα ὅρον τιθέναι τὸ δὲ μέσον , ἐλάττονα δὲ ἄλλο τι ᾧ ὁ μείζων ὑπάρχει οὐκ ἐξ ἀνάγκης . p . 30b2 Εἰ δὲ τὸ κατὰ μέρος ἐστὶν ἀναγκαῖον , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον · οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον συμπίπτει , καθάπερ οὐδ’ ἐν τοῖς καθόλου συλλογισμοῖς . ᾿Εκθέμενος τὰς δύο προτάσεις τὰς ἐχούσας τὴν μείζονα , τουτέστι τὴν καθόλου , ἀναγκαίαν καὶ δείξας ἀναγκαῖον αὐταῖς ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , νῦν τὰς λοιπὰς δύο τίθησι τὰς τὴν ἐλάττον , τουτέστι τὴν μερικήν , ἀναγκαίαν ἐχούσας . καὶ φησὶν ὅτι , ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθόλου συλλογισμῶν οἱ τὴν ἐλάττονα ἔχοντες ἀναγκαίαν οὐ συνῆγον ἀναγκαῖον συμπέρασμα ἀλλ’ ὑπάρχον , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν μερικῶν συζυγιῶν ὑπάρχον ἐστὶ τὸ συμπέρασμα . δῆλον δὲ ὅτι τοῦτο συνάγεται ἐξ ὧν τούτῳ μὲν τῷ συμπεράσματι οὐδὲν ἀδύνατον ἕπεται οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ἐπὶ τῶν καθόλου προτάσεων , τῷ δὲ ἀναγκαίῳ ἀκολουθεῖ . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχει , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρξει . καὶ τὴν | αἰτίαν προστιθείς φησιν οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον συμπίπτει καθάπερ οὐδ’ ἐν τοῖς καθόλου συλλογισμοῖς · ἡνίκα γὰρ ἐπ’ ἐκείνων ἐλαμβάνομεν τὴν ἐλάττονα ἐξ ἀνάγκης καὶ ὑπετιθέμεθα ὑπάρχον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα , οὐδὲν ψεῦδος εἵπετο · εἰ δὲ ἀναγκαῖον ὑπεθέμεθα συνάγεσθαι συμπέρασμα , ψεῦδός τι εἵπετο , ὡς ἐν ἐκείνοις δεδείχαμεν . ὡς οὖν ἐπ’ ἐκείνων ἀναγκαίου μὲν ὑποτεθέντος τοῦ συμπεράσματος ψεῦδός τι συνήγετο , ὑπάρχοντος δὲ οὐκέτι , οὕτω , φησί , καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει , εἰ ὑποθώμεθα ἀναγκαῖον ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , ψεῦδος ἕπεται , εἰ δὲ ὑπάρχον , οὔ . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ στερητικὴ εἴη ἡ καθόλου ὑπάρχουσα , ἀναγκαία δὲ ἡ ἐλάττων , ὑπάρχον συνάγεται συμπέρασμα . καὶ τοῦτο πάλιν ἐπὶ ὅρων δείκνυσι · κίνησις παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , ζῷον δὲ τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , τῷ κύκνῳ , καὶ συνάγεται κίνησις κύκνῳ ὑπαρχόντως , οὐ μὴν ἀναγκαίως . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ στερητικοῦ · κίνησις οὐδενὶ λευκῷ , ᾗ λευκόν ἐστι , λευκὸν τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται κίνησις οὐ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως · ἢ κίνησις οὐδενὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , ζῷον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , καὶ κίνησις τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρχει . p . 30b7 Ἐπὶ δὲ τοὐ δευτέρου σχήματος , εἰ μὲν ἡ στερητικὴ πρότασίς ἐστιν ἀναγκαία , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον , εἰ δ’ ἡ κατηγορική , οὐκ ἀναγκαῖον . Tὸν περὶ τοῦ πρώτου σχήματος πληρώσας λόγον ἐντεῦθεν ἐπισκέπτεται ὅπως ἔχουσι καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι αἱ μίξεις τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου . τῶν δὲ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀνομοιοσχημόνων οὐσῶν προτάσεων βούλεται ὁ Ἀριστοτέλης τῇ ἀποφατικῇ προτάσει ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα , καὶ εἰ μὲν ἀναγκαίου τρόπου ὑπάρχει ἡ ἀποφατική , ἀναγκαῖον ὑπάρχειν καὶ τὸ συμπέρασμα , εἰ δὲ ὑπάρχοντος , ὑπάρχον . ἐπειδὴ γὰρ οἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλογισμοὶ τελειοῦνται τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῇ , ἐν δὲ τῷ πρώτῳ σχήματι δεῖ πάντως τὴν ἀποφατικὴν μείζονα εἶναι , ἐδείκνυτο δὲ ὅτι , ὅπως ἄν ἔχῃ ἡ μείζων ἐν πρώτῳ σχήματι , οὕτως ἀνάγκη ἔχειν καὶ τὸ συμπέρασμα , εἰκότως ἄρα , ὅπως ἄν ἔχῃ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἡ ἀποφατικὴ πρότασις , οὕτως ἀνάγκη ἔχειν καὶ τὸ συμπέρασμα · ἀναγομένου γὰρ τοῦ δευτέρου σχήματος εἰς τὸ πρῶτον πάντως ἡ ἀποφατικὴ μείζων εὑρίσκεται . p . 30b9 Έστω γὰρ πρῶτον ἡ στερητικὴ ἀναγκαία . Πρώτην ἐκτίθεται τὴν ἐκ τῆς μείζονος ἀναγκαίας ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης , καὶ συνάγεσθαί φησι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον · ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς ἀποφατικῆς γίνεται ὁ τρόπος τοὐ πρώτου σχήματος . εἰ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Β , τῷ δὲ Γ παντὶ ὑπάρχει , λέγω , φησίν , ὅτι καὶ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῷ Γ ὑπάρξει · ἐπεὶ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει · γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα · τὸ ἄρα Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . οὕτω μὲν οὖν ὁ φιλόσοφος . ὅτι δὲ οὐ συνάγεται τὸ ἀναγκαῖον , δῆλον ἐκ τῶν ὑποκειμένων ὅρων · ἀρετὴ οὐδεμιᾷ κακίᾳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀνθρώπῳ δὲ παντὶ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται κακία οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν · οὐ γὰρ ἐξ ἀνάγκης . πάλιν ὑγίεια , νόσος , ἄνθρωπος · ὑγίεια γὰρ νόσῳ μὲν οὐδεμιᾷ ἐξ ἀνάγκης , ἀνθρώπῳ δὲ παντὶ ὑπάρχει μόνον , καὶ συνάγεται νόσος ὑπαρχόντως οὐδενὶ ἀνθρώπῳ . εἰ γὰρ ὑγίεια μηδεμιᾷ νόσῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ νόσος οὐδεμιᾷ ὑγιείᾳ ἐξ ἀνάγκης · ὑγίεια δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως · καὶ νόσος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως . καὶ καθόλου εὐπορήσομεν προτάσεων λαμβάνοντες ἀντιδιῃρημένα ἀλλήλοις εἴδη καὶ τὸ ἕτερον ποιοῦντες μείζονα ὅρον τὸ δὲ ἕτερον μέσον , εἶτα ἕτερόν τι ἐλάττονα δυνάμενον μετέχειν ἑκατέρου ἀνὰ μέρος μὴ ἐξ ἀνάγκης . p . 30b14 Ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Γ τεθείη τὸ στερητικόν . Τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ὑπαρχούσης καταφατικῆς παραδίδωσι τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας , καὶ δείκνυσι καὶ ταύτην τὸ ἀναγκαῖον συνάγουσαν διά τε τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐλάττονος , τουτέστι τῆς ἀποφατικῆς , καὶ ἔτι τῆς τοὐ συμπεράσματος ἀντιστροφῆς . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως τῷ δὲ Γ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ ἄρα οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , τὸ Α παντὶ τῶ Β ὑπαρχόντως , τὸ ἄρα Γ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . ἀλλ’ οὐ τοῦτο προέκειτο δεῖξαι , ἀλλ’ εἰ τὸ Β μηδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . ἐπεὶ τοίνυν ἀντιστρέφει ἡ καθόλου ἀποφατικὴ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου , εἰ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . δείξομεν οὖν καὶ ταύτην τοῖς αὐτοῖς λόγοις οὐ τὸ ἀναγκαῖον ἀλλὰ τὸ ὑπάρχον συνάγουσαν διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων δι’ ὧν καὶ τὴν πρὸ ταύτης ἐδείξαμεν συζυγίαν , πλὴν ὅτι ὅνπερ ἐκεῖ παρελαμβάνομεν ἐλάττονα ὅρον , ἐνταῦθα μείζονα ποιοῦμεν · οἷον ὑγίεια ἀνθρώπῳ μὲν παντὶ ὑπαρχόντως , νόσῳ δὲ οὐδεμιᾷ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ὅτι καὶ ἄνθρωπος οὐδεμιᾷ νόσῳ ὑπαρχόντως | ἀντιστρεφομένης XXXVv στρεφομένης ὁμοίως τῆς ἐλάττονος προτάσεως καὶ τοῦ συμπεράσματος · εἰ γὰρ νόσος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ ἄνθρωπος οὐδεμιᾷ νόσῳ υπαρχοντως . p . 30b18 Εἰ δὲ ἡ κατηγορικὴ πρότασίς ἐστιν ἀναγκαία , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Εἴπομεν τὴν αἰτίαν τί δήποτε τῇ στερητικῇ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα . ἐκθέμενος τοίνυν τὰς δύο προτάσεις τὰς πρὸς τῷ στερητικῷ ἐχούσας τὸ ἀναγκαῖον νῦν τὸ ἀνάπαλιν τίθησι τὰς πρὸς μὲν τῷ κατηγορικῷ τὸ ἀναγκαῖον ἐχούσας πρὸς δὲ τῷ ἀποφατικῷ τὸ ὑπάρχον . τίθησι δὲ ἐν τούτοις τὴν ἔχουσαν πρὸς τῷ μείζονι τὸ καθόλου καταφατικὸν ἀναγκαῖον πρὸς δὲ τῷ ἐλάττονι τὸ καθόλου ἀποφατικὸν ὑπάρχον . τὴν δὲ ἑτέραν παραλιμπάνει τὴν πρὸς μὲν τῷ μείζονι τὸ ἀποφατικὸν ὑπάρχον ἔχουσαν πρὸς δὲ τῷ ἐλάττονι τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον · ἡ γὰρ αὐτὴ δεῖξις ἐπ’ ἀμφοτέρων , πλὴν ὅτι ἡ μὲν δύο δεῖται ἀντιστροφῶν , ἣν παρατίθεται , ἡ δὲ μιᾶς , ἣν παρέλιπε . συνάγουσιν οὖν καθόλου ἀποφατικὸν ὑπάρχον συμπέρασμα · εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ μὲν τῷ Β ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ δὲ τῷ Γ ὑπαρχόντως , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως . εἰ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , καὶ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Α ὑπαρχόντως , ἐπειδὴ ἀντιστρέφει · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · τὸ ἄρα Γ οὐδενὶ τῷ Β ὑπαρχόντως . γέγονε γὰρ τὸ πρῶτον σχῆμα ἐκ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης · ἐδείχθη δὲ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ὅτι , ὁποῖος ἄν ᾖ ὁ μείζων ὅρος , τοιοῦτον συνάγεται καὶ τὸ συμπέρασμα . ἀντιστρεφομένης οὖν τῆς στερητικῆς καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . p . 30b24 Ἔτι δ’ εἰ τὸ συμπέρασμά ἐστιν ἀναγκαῖον , τὸ Γ τινὶ τῷ Α μὴ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης . Δείξας τὴν προκειμένην συζυγίαν δι’ ἀντιστροφῆς τὸ ὑπάρχον καὶ οὐ τὸ ἀναγκαῖον συνάγουσαν νῦν αὐτὸ τοῦτο δείκνυσι καὶ τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ . εἰ γὰρ ὑποθώμεθα , φησίν , ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἕψεταί τι ἄτοπον τῇ ὑποθέσει ταύτῃ · ᾗ δὲ ὑποθέσει ἄτοπον ἀκολουθεῖ , ψεῦδός ἐστι · ψεῦδος ἄρα τὸ ὑποτίθεσθαι ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα . εἰ γάρ τις εἴποι συνάγεσθαι τὸ B μηδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ἀντιστρέψει δῆλον ὅτι καὶ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Β ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης · πάλιν ἐπειδὴ τὸ Α παντὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπῆρχε , καὶ τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Γ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , ἐκ δύο δὲ ἀναγκαίων ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα , καὶ τὸ Γ ἄρα ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῷ Α οὐχ ὑπάρξει . ἀλλ’ ἐπεὶ ὑπέκειτο τὸ Α μηδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , καὶ τὸ Γ ἄρα οὐδενὶ τῷ Α ὑπαρχόντως · ἐδείχθη δὲ τὸ ὑπάρχον τοιοῦτον ὂν ὡς δύνασθαι ὃ μηδενὶ ὑπάρχει , τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπάρχειν · δύναται ἄρα τὸ Γ παντὶ τῷ Α ὑπάρχειν . συνάγεται δὲ νῦν ἐκ τῆς ὑποθέσεως καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπάρχει καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , ὅπερ ἄτοπον . δῆλον ἄρα ] ὅτι τὸ ἄτοπον ἠκολούθησεν ἐκ τοῦ ὑποθέσθαι ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Γ τὸ Β · ἀληθὲς ἄρα τὸ ὑπαρχόντως μηδενί , ὅπερ ἔδει δείξαι . p . 30b31 ἔτι κἄν ὅρους ἐκθέμενον εἴη δεῖξαι ὅτι τὸ συμπέρασμα οὐκ ἔστιν ἀναγκαῖον ἁπλῶς ἀλλὰ τούτων ὄντων ἀναγκαῖον . Οὐ μόνον , φησί , τοῖς καθόλου λόγοις τὸ προκείμενον πιστωσόμεθα ἀλλὰ καὶ τῇ διὰ τῶν παραδειγμάτων δείξει , ὅτι τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον συνάγεται καὶ οὐχὶ κυρίως ἀναγκαῖον , ἀλλ’ εἴγε ἄρα , ἐξ ὑποθέσεως · τοῦτο γὰρ αὐτῷ βούλεται τὸ οὐχ ἀπλῶς ἀλλὰ τούτων ὄντων ἀναγκαῖον . τίθησιν οὖν ὅρους ζῷον , ἄνθρωπος , λευκόν · τὸ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , τὸ ζῷον οὐδενὶ λευκῷ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται ἀντιστραφείσης τῆς ἀποφατικῆς καὶ τοῦ συμπεράσματος ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐδενὶ λευκῷ ὑπαρχόντως · οὐ γάρ ἐστιν ἐξ ἀνάγκης τὸ μηδένα λευκὸν εἶναι ἄνθρωπον , ἀλλ’ εἰ ἄρα , ἐξ ὑποθέσεως , ἕως ἂν ὑποκέηται τὸ ζῷον μηδενὶ λευκῷ ὑπάρχειν . σαφεστέρα δὲ ἔσται ἡ δεῖξις , ἐὰν κίνησιν καὶ βάδισιν καὶ ἄνθρωπον λάβωμεν ἢ ἁπλῶς καθολικώτερόν τι καὶ μερικώτερον καὶ ἕτερόν τι ᾧ ὑπάρχουσι ταῦτα οὐκ ἐξ ἀνάγκης · κίνησις γὰρ πάσῃ μὲν βαδίσει ἐξ ἀνάγκης , ἀνθρώπῳ δὲ οὐδενὶ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται βάδισις οὐδενὶ ἀνθρώπῳ υπαρχοντως . p . 30b38 Ὥστε τούτων μὲν ὄντων ἀναγκαῖον ἔσται τὸ συμπέρασμα , ἀπλῶς δ’ οὐκ ἀναγκαῖον . Ἕως , φησίν , ἡ μὲν τῶν προτάσεων ἀναγκαία ὄντως ὑπάρχει ἡ δὲ ἐξ ὑποθέσεως , καὶ τὸ συμπέρασμα ἐξ ὑποθέσεως ἔσται ἀναγκαῖον καὶ οὐχ ἁπλῶς ἀναγκαῖον , τουτέστι κυρίως . δῆλον ἄρα ὅτι καὶ ἐν οἷς τὸ ἀναγκαῖον συνάγεσθαι ἐβούλετο , τὸ ἐξ ὑποθέσεως καὶ οὐ τὸ κυρίως ἔλεγεν . p . 31a1 Ὁμοίως δ’ ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν · | Τουτέστι τῇ ἀποφατικῇ ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα καθόλου οὔσῃ , κἄν μείζων ἡ κἂν ἐλάττων · μερικῆς δὲ οὔσης τῆς ἀποφατικῆς οὐκέτι . γίνονται δὲ συζυγίαι τέσσαρες τῆς μὲν μιᾶς οὔσης μερικῆς τῆς δὲ ἑτέρας καθόλου . τῆς γὰρ μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης ἀναγκαίας ἡ ἐλάττων μερικὴ ἔσται καταφατικὴ ὑπάρχουσα · ὑπαρχούσης δὲ οὔσης τῆς μείζονος ἡ ἐλάττων ἔσται ἀναγκαία . πάλιν τῆς μείζονος οὔσης καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας ἡ ἐλάττων ἔσται μερικὴ ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα · εἰ δὲ ἡ μείζων ᾖ ὑπάρχουσα , ἡ ἐλάττων ἔστα · ἀναγκαία . p.31a5 Ἔστω δὴ πρῶτον ἡ στερητικὴ καθόλου τε καὶ ἀναγκαία . Πρώτην τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ὑπαρχούσης φησί . καὶ συνάγει κατ’ αὐτὸν μερικὸν ἀποφατικὸν ἀναγκαῖον συμπέρασμα . ἔστω γὰρ τὸ Α , φησίν , οὐδενὶ μὲν τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τῷ δὲ Γ τινὶ ὑπαρχόντως · λέγω , φησίν , ὅτι τὸ B τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει . εἰ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῶ Β , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει · τὸ ἄρα B τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . οἱ δὲ αὐτοὶ ὅροι ἁρμόσουσι κἀνταῦθα πρὸς τὸ δεῖξαι ὑπάρχον συναγόμενον τὸ συμπέρασμα οἵπερ καὶ ἐν τῶ πρώτῳ σχήματι ἐν τούτῳ τὼ τροπω . p . 31a10 Πάλιν ἔστω ἡ κατηγορικὴ καθόλου τε καὶ ἀναγκαία . Δευτέραν τίθησι τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης , καὶ φησὶ συνάγειν ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα . δείκνυται δὲ αὕτη ἡ συζυγία διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων , δι’ ὧν καὶ τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας ἔδειξε τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης καθόλου ἀποφατικῆς · κίνησις γὰρ πάσῃ μὲν βαδίσει ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀνθρώπῳ δὲ οὐ παντὶ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται ὅτι βάδισις τινὶ ἀνθρώπῳ οὐχ ὑπάρχει μόνον · αἱ γὰρ αὐταὶ ἁρμόσουσι κἀνταῦθα δείξεις αἵπερ καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου . p . 31a15 Ἀλλ’ οὐδ’ εἰ τὸ στερητικὸν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐν μέρει ληφθέν , οὐκ ἔσται τὸ τὸ συμπέρασμα μὰ ἀναγκαῖον · διὰ γὰρ τῶν ὄρων η ἀπόδειξις . Τρίτην ἐφεξῆς ἔθηκε τὴν τὸ καθόλου καταφατικὸν ὑπάρχον τάττουσαν πρὸς τῷ μείζονι πρὸς δὲ τῷ ἐλάττονι <τὸ> μερικὸν ἀποφατικὸν ἀναγκαῖον . τοὺς αὐτοὺς ὅρους ἁρμόζειν φησὶ κἀπὶ τούτων , πλὴν μετατιθεμένης τῆς τάξεως · τὸν γὰρ ἐλάττονα μείζονα δεῖ ποιῆσαι , τὸν δὲ μείζονα μέσον οὕτως · βάδισις παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , κινήσει δὲ οὐ πάσῃ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἄνθρωπος οὐ πάσῃ κινήσει ὑπαρχόντως . καὶ οὐκ ἀντίκειται τὸ τινὶ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν ἐνίοτε ἐπί τινων ὅρων . τὸ γὰρ ἀεὶ συναγόμενον τὸ ὑπάρχον ἐστί , διότι καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον ἢ μὴ τοῦτο καὶ ἁπλῶς ἢ ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν λέγεται . οὐδὲ αὕτη δὲ δείκνυται δι’ ἀντιστροφῆς διὰ τὸ μηδεμίαν μερικὴν στερητικὴν ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτήν . τὴν δὲ λοιπὴν συζυγίαν παραλέλοιπε τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποτὸ φατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας , ὡς δήλου γεγονότος ὅτι μερικὸν ἀποφατικὸν ὑπάρχον συνάγει συμπέρασμα διὰ τῆς ἀντιστροφῆς δεικνύμενον . p . 31a18 Ἐν δὲ τῷ τελευταίῳ σχήματι καθόλου μὲν ὄντων τῶν ὅρων πρὸς τὸ μέσον καὶ κατηγορικῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων , ἐὰν ὁποτερονοῦν ᾖ ἀναγκαῖον , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον . Πληρώσας τὸν περὶ τοῦ δευτέρου σχήματος λόγον ἐντεῦθεν τὸν περὶ τοῦ τρίτου ποιεῖται , καὶ παραδίδωσι τὰς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καθόλου συζυγίας . καὶ φησὶν ὅτι ἐν μὲν ταῖς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καταφατικῶν , ὁποία ἄν ἡ πρότασις ἡ τὸ ἀναγκαῖον ἔχουσα , εἴτε ἡ ἐλάττων εἴτε ἡ μείζων , πάντως ἕπεται ταύτῃ τὸ συμπέρασμα , καὶ καθόλου εἰπεῖν ἐν ταῖς ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν προτάσεων συζυγίαις πάντως ἀναγκαῖον ἔστα , τὸ συμπέρασμα . ἐφ’ ὧν δὲ ἡ μέν ἐστι καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , τῇ ἀποφατικῇ πάντως ἕπεται τὸ συμπέρασμα , εἰκότως · πάλιν γὰρ ἀντιστρεφομένης τῆς καταφατικῆς καὶ ποιούσης τὸ πρῶτον σχῆμα μείζων εὑρεθήσεται ἡ ἀποφατική · ἐν δὲ τῷ πρώτῳ σχήματι τῇ μείζονι ἀεὶ εἵπετο τὸ συμπέρασμα . p . 31a24 ἔστωσαν γὰρ ἀμφότεραι κατηγορικαὶ πρῶτον αἱ προτάσεις , καὶ τὸ Α καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω , ἀναγκαῖον δ’ ἔστω τὸ Α Γ . | Πρώτην παραδίδωσι τὴν ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν τῆς μείζονος οὔσης ἀναγκαίας , καὶ φησὶ συνάγειν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα , μερικὸν δηλονότι , ἐπεὶ καὶ πάντα ἐν τρίτῳ σχήματι μερικὰ συνάγεται τὰ συμπεράσματα . εἰ γὰρ τὸ Α , φησί , παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τῷ αὐτῷ παντὶ ὑπαρχόντως , ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα · τὸ γὰρ Γ τινὶ τῷ Β . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ὅπερ μέρος ἐστὶ τοῦ Γ · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . οἱ αὐτοὶ δὲ ὅροι ἁρμόσουσι δεῖξαι αὐτὴν ὑπάρχουσαν οἵπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι · p . 31a31 Ὁμοίως δὲ δειχθήσεται καὶ εἰ τὸ Β Γ ἐστὶν ἀναγκαῖον · ἀντιστρέφει εἰ γὰρ τὸ Γ τῷ Α τινί , ὥστ’ εἰ παντὶ τῶ Γ τὸ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , καὶ τῷ Α τινὶ ὑπάρξει ἑξ ἀνάγκης . Τὴν ἑτέραν ἐκ δύο καταφατικῶν τίθησιν ἔχουσαν δὲ πρὸς τῷ ἐλάττονι τὸ ἀναγκαῖον , καὶ φησὶ καὶ αὐτὴν τὸ ἀναγκαῖον συνάγειν . δείκνυσι δὲ τοῦτο διὰ δύο ἀντιστροφῶν , τῆς τε μείζονος προτάσεως καὶ τοῦ συμπεράσματος . ὑπαρχέτω γὰρ τὸ μὲν B παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Α παντὶ ὑπαρχόντως · οὐκοῦν καὶ τῷ Α τινὶ τὸ Γ ὑπάρχει · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Α ὑπάρχει μόνον , δῆλον ὅτι συνάγεται τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . ἀλλ’ ἐζητοῦμεν ἡμεῖς εἰ τὸ Α τινὶ τῷ Β . τοῦτο οὖν δείκνυται διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τοῦ συμπεράσματος · εἰ γὰρ τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . ἐπιστάσεως δὲ ἄξιον τί δήποτε δυνάμενος ὁ φιλόσοφος τὴν ἐλάττονα ἀντιστρέψαι πρότασιν καὶ ποιῆσαι ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα , μιᾶς δεηθεὶς ἀντιστροφῆς , τὴν μείζονα ἀντιστρέφει , καὶ δεῖται δύο ἀντιστροφῶν , ἵνα ποιήσῃ ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα . ὅτι γὰρ ἠδύνατο ἀντιστρέψαι τὴν ἐλάττονα πρότασιν καὶ ποιῆσαι ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα , πρόδηλον · εἰ γὰρ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης · ὥστε εἰ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , τὸ δὲ Γ τνὶ τῷ Β ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης , συνάγεται τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχειν , ὡς δέδεικται ἐν τοῖς ἔμπροσθεν . τί οὖν λέγομεν ; ὅτι εἰ καὶ ἠδύνατο τοῦτο ποιῆσαι , ἀλλ’ οὖν τὸ ἀεὶ ἀκολουθοῦν συνήγαγεν · ἀμφοτέρων γὰρ οὐσῶν καθόλου καταφατικῶν , πρὸς ὁποτέρῳ ἄν ᾖ ἄκρῳ τὸ ἀναγκαῖον , ἠδύνατο τὸ ἀναγκαῖον συνάγεσθαι · οὐκέτι δὲ καὶ τὸ ὑπάρχον ἀεί . ὥστε τὸ ἀεὶ ὑπάρχον εἶπεν . p . 31a34 Πάλιν ἔστω τὸ μὲν Α Γ στερητικόν , τὸ δὲ Β Γ καταφατικόν , ἀναγκαῖον δὲ τὸ στερητικόν . Εἴπομεν ὅτι ἐπὶ τῶν συζυγιῶν τῶν ἐκ τῆς μιᾶς ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἑτέρας καταφατικῆς τοῦ ἀποφατικοῦ καθόλου ὄντος αὐτῷ ἀεὶ ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα ἐν πᾶσι τοῖς σχήμασιν , ἐν μὲν τῷ πρώτῳ , διότι ἀποφατικὴ οὖσα μείζων πάντως ἐστίν , ὡς ἄν δὲ εἶχεν ἡ μείζων , οὕτως εἶχε καὶ τὸ συμπέρασμα , ἐν δὲ τοῖς λοιποῖς , διότι ἡ ἀντιστροφὴ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀνῆγε καὶ τὴν ἀποφατικὴν πάντως μείζονα ἐποίει . πρώτην οὖν ἐκτίθεται συζυγίαν τὴν ἔχ’ οὖσαν τὴν μείζονα ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν . ἐπειδὴ τοίνυν τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ὑπάρχει , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα , καὶ συνάγεται τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν · μέρος γὰρ τοῦ Γ τὸ τὶ Β , ᾧ τὸ Α οὐδενὶ ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης . οἱ δὲ αὐτοὶ ὅροι τοῦ δεῖξαι ὅτι ὑπάρχον συνάγεται καὶ οὐκ ἀναγκαῖον , οἵπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ἡ μῖν παρελήφθησαν σχήματι . p . 31a37 Εἰ δὲ τὸ κατηγορικὸν ἀναγκαῖον , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας ὑπάρχον φησὶ συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἁ νάγ κἠς , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β οὐχ ὑπάρχει · δέδεικται γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ . ἔτι καὶ διὰ τῶν ὅρων πάνυ ἂν εἴη φανερόν . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α ἀγαθόν , τὸ δὲ Β ζῶον , τὸ δὲ Γ ἵππος · ἀγαθὸν μὲν οὐδενὶ ἵππῳ ὑπαρχόντως , ζῷον δὲ παντὶ ἵππῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἀγαθὸν τινὶ ζῴῳ μὴ ὑπάρχειν μόνον · δύναται γὰρ καὶ πᾶν ζῷον εἶναι ἀγα|θόν , δηλονότι κατὰ τὸ φυσικὸν XXXVIIr ἀγαθόν . εἰ δέ τις , φησί , πρὸς τοῦτο ἐνίσταται μὴ συγχωρῶν τῇ μείζονι προτάσει εἶναι γάρ τι ζῷον ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἀγαθόν , οἷον τὰ ἰοβόλα ) , ληπτέον ἀντὶ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ ἐγρηγορέναι ἢ τὸ καθεύδειν · ἐγρήγορσις μὲν γὰρ οὐδενὶ ἵππῳ ὑπαρχόντως , ζῷον δὲ παντὶ ἀναγκαίως , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις τινὶ ζῴῳ οὐχ ὑπάρχει μόνον᾿ . ὥστε δῆλον ὅτι τὸ ὑπάρχον καὶ οὐ τὸ ἀναγκαῖον συνάγεται . p . 31b12 Εἰ δ’ ὁ μὲν καθόλου ὁ δ’ ἐν μέρει , κατηγορικῶν μὲν ὄντων ἀμφοτέρων , ὅταν ὅταν τὸ καθόλου γένηται ἀναγκαῖον , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον . ᾿Επὶ τῶν τὴν ἑτέραν ἐχουσῶν καθόλου τὴν δὲ ἑτέραν μερικὴν καταφατικῶν οὐσῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων τῇ καθόλου ἕπεται τὸ συμ - πέρασμα · τῆς γὰρ μερικῆς ἀντιστρεφομένης τῇ ἀναγωγῇ τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἡ καθόλου μείζων γίνεται · ἐκεῖ δὲ τῇ μείζονι ἠκολούθει τὸ συμπέρασμα . καλῶς ἄρα εἴρηται ἐπὶ τούτων τῇ καθόλου ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα . τίθησι δὲ ἐν τούτοις πρώτην τὴν ἔχουσαν τὴν μὲν μείζονα μερικὴν καταφατικὴν ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν συνάγουσαν δι’ ἀντιστροφῆς τῆς μείζονος καὶ τοῦ συμπεράσματος ἀναγκαῖον συμπέρασμα . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α , φησί , τινὶ τῷ Γ ὑπάρχον , τὸ δὲ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης · συνάγει οὖν τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . πῶς ; εἰ γὰρ τὸ Α τινὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Α ὑπάρχει · οὐκοῦν εἰ τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Α ὑπάρχει , συνάγεται τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης . ἀντιστρέψας δὲ τὸ συμπέρασμα ἔχεις τὸ ζητούμενον · εἰ γὰρ τό Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . p . 31b19 Ὁμοίως ὡς δὲ καὶ εἰ τὸ Α Γ εἴη ἀναγκαῖον καθόλου ὄν · τὸ γὰρ Β ὑπὸ τὸ Γ ἐστίν . Ὑποθέμενος πρότερον τὴν πρὸς τῷ ἐλάττονι ἔχουσαν τὸ καθόλου καταφατικὸν ἀναγκαῖον πρὸς δὲ τῷ μείζονι τὸ μερικὸν καταφατικὸν ὑπάρχον νῦν τὸ ἀνάπαλιν ὑποτίθεται , καὶ πάλιν ἀναγκαῖόν φησι συνάγεσθαι συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Β ὑπάρχει μόνον τινὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ὑπάρχει · οὐκοῦν εἰ τὸ μὲν Α τῷ Γ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τῷ Β τινὶ ὑπάρχει , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · δέδεικται γὰρ ἤδη πρότερον . p . 31b20 Εἰ δὲ τὸ ἐν μέρει ἐστὶν ἀναγκαῖον , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Θεὶς πρότερον ἐν τῷ καθόλου τὸ ἀναγκαῖον , εἴτε μείζων ἦν ἡ καθόλου εἴτ·ε ἐλάττων , καὶ δείξας τὸ ἀναγκαῖον συναγόμενον νῦν τὸ ἀνάπαλιν ποιεῖ · ὑποτίθεται γὰρ ἑτέρας δύο προτάσεις ἐξ ἀμφοτέρων πάλιν καταφατικῶν , τῆς μὲν καθόλου ὑπαρχούσης τῆς δὲ μερικῆς ἀναγκαίας , καὶ φησὶ τῇ καθόλου πάλιν ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα , κἂν μείζων γένηται κἂν ἐλάττων . δείκνυσι δὲ πάλιν τὴν μὲν πρὸς τῷ μείζονι ἔχουσαν τὸ ὑπάρχον διὰ μιᾶς τῆς ἐλάττονος ἀντιστροφῆς οὕτως · εἰ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · εἰ τοίνυν ὑπόκειται τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Γ διὰ τῆς ἀντιστροφῆς ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῷ Β , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῷ Β ὑπάρχει μόνον · τοῦτο γὰρ δέδεικται ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . δείκνυσι δὲ καὶ διὰ τῶν ὅρων τοῦτο · λαμβάνει γὰρ μείζονα μὲν ὅρον ἐγρήγορσιν , μέσον δὲ ζῷον , ἐλάττονα δὲ δίπουν · ἐγρήγορσις γὰρ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , δίπουν δὲ τινὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις τινὶ δίποδι ὑπαρχόντως . p . 31b31 Ὁμοίως δὲ καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων δειχθήσεται , θήσεται , καὶ εἰ τὸ ΑΓ εἴη ἐν μέρει τε καὶ ἀναγκαῖον . Δείκνυται αὕτη , λέγω δὴ ἡ τὸ μεῖζον μερικὸν ἀναγκαῖον ἔχουσα , καὶ διὰ δύο ἀντιστροφῶν , ὡς ἤδη εἴπομεν , τῆς τε μείζονος προτάσεως καὶ τοῦ συμεράσματος . εἰ γὰρ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ τινὶ Α ἐξ ἀνάγκης · εἰ τοίνυν ὑπόκειται τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Γ διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , συνάγεται δήπου τὸ Β τινὶ τῷ Α ὑπάρχειν μόνον · τοῦτο γὰρ δέδεικται · ἀντιστραφέντος δὲ τοῦ συμπεράσματος καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει μόνον . δείκνυται δὲ καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων μόνον τῆς τάξεως αὐτῶν ἐναλλαττομένης · ὃν γὰρ ἐκεῖ ἐλάττονα ἐλαμβάνομεν , ἐνταῦθα μείζονα ποιοῦμεν , οἷον τὸ δίπουν · τὸ γὰρ δίπουν τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης , ἐγρήγορσις δὲ παντὶ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται διὰ τῶν εἰρημένων δύο ἀντιστροφῶν δίπουν τινὶ ἐγρηγόρσει ὑπαρχόντως . p . 31b33 Εἰ δ’ ὁ μὲν εἴη κατηγορικὸς ὁ δὲ στερητικὸς τῶν ὅρων , ὅταν μὲν | ᾖ τὸ καθόλου στερητικόν τε καὶ ἀναγκαῖον , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον . Τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ὑπαρχούσης συνάγεται μερικὸν ἀποφατικὸν ἀναγκαῖον συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , συνάγεται τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . τοὺς αὐτοὺς δὲ κἀνταῦθα παραληψόμεθα ὅρους πρὸς τὸ δεῖξαι τὸ ὑπάρχον συναγόμενον , οὕσπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ παρελαμβάνομεν σχήματι · ἐγρήγορσις , ὑπνοῦν , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις οὐδενὶ ὑπνοῦντι ἐξ ἀνάγκης , ὑπνοῦν τινὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως . p . 31b37 Ὅταν δὲ τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον τεθῇ ἢ καθόλου θόλου ὂν ἢ ἐν μέρει ἢ τὸ στερητικὸν κατὰ μέρος , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . Τεσσάρων γινομένων συλλογιστικῶν συζυγιῶν τῆς μὲν τῶν προτάσεων ἀποφατικῆς οὔσης τῆς δὲ καταφατικῆς καὶ τῆς μὲν καθόλου τῆς δὲ μερικῆς τῆς γὰρ μείζονος καθόλου οὔσης καὶ ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς γίνονται δύο συζυγίαι , μία μὲν τῆς μείζονος ἀναγκαίας οὔσης τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης , δευτέρα δὲ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης <οὔσης> τῆς ’δε ἐλάττονος ἀναγκαίας · πάλιν τῆς μείζονος μερικῆς οὔσης ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς γίνονται ἄλλαι δύο ἢ τῆς μείζονος πάλιν οὔσης ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης ἢ ἀνάπαλιν τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἀναγκαίας · αἱ δ’ ἄλλαι τέσσαρες αἱ ἔχουσαι τὴν μείζονα καταφατικὴν ἢ μερικὴν ἢ καθόλου ἀσυλλόγιστοί εἰσι ) , τούτων οὖν τῶν τεσσάρων συλλογιστικῶν παραδοὺς τὴν μίαν τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ὑπαρχούσης καὶ δείξας ταύτην ἀναγκαῖον συνάγουσαν συμπέρασμα διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐλάττονος προτάσεως , νὺν τὰς λοιπὰς τρεῖς διὰ τούτων παραδίδωσι , καὶ δείκνυσιν αὐτὰς ὑπάρχον συναγούσας συμπέρασμα . διὰ μὲν γὰρ τοῦ εἰπεῖν ὅταν δὲ τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον τεθῇ ἢ καθόλου ἢ ἐν μέρει τὰς δύο σημαίνει συζυγίας , τήν τε ἐκ τῆς μείζονος μερικῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας καὶ τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας · διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν ἢ τὸ στερητικὸν κατὰ μέρος , προσυπακουομένου τοῦ ἀναγκαίου , σημαίνει τὴν λοιπὴν συζυγίαν τὴν ἐκ τῆς μείζονος μερικῆς ἀποφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης . ταύτας οὖν τὰς τρεῖς φησι τὸ ὑπάρχον συνάγειν . p . 31b39 Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τὰ αὐτὰ ἃ καὶ ἐπὶ τῶν πρότερον ἔρου μὲν . Τὰ ἄλλα φησὶ δι’ ὧν ἐδείκνυμεν καὶ τὰς ἄλλας συζυγίας , λέγω δὲ τῆς ἀντιστροφῆς . δεῖ μέντοι γε ἐπιστῆσαι ὅτι οὐ περὶ τῶν τριῶν τοῦτό φησιν οὐδὲ γὰρ αἱ τρεῖς δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυνται ) ἀλλὰ περὶ τῆς μιᾶς μόνης τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα μερικὴν καταφατικὴν ἀναγκαίαν · αὕτη γὰρ τῆς μερικῆς καταφατικῆς ἀντιστραφείσης , τῆς ἐλάττονος λέγω καὶ ἀναγκαίας , ἀνάγεται εἰς τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α τῷ Γ μηδενὶ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β τῷ Γ τινὶ ἐξ ἀνάγκης · συνάγεται ὅτι . τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως . ἐπεὶ γὰρ ἀντιστρέφει τὸ μερικὸν καταφατικὸν ἀναγκαῖον , ἔσται ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β · ἐπεὶ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · γίνεται γὰρ ὁ τέταρτος τρόπος τοὐ πρώτου σχήματος . οὕτω μὲν οὖν αὕτη δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυται . αἱ δὲ ἄλλαι δύο οὐ δύνανται δι’ ἀντιστροφῆς δειχθῆναι διὰ τὸ τὴν ἐλάττονα εἶναι ἐν ἀμφοτέραις καθόλου καταφατικήν · ἐὰν γὰρ αὐτὴν ἀντιστρέψωμεν , πρὸς τὴν μερικὴν ἀντιστρέψει καὶ ἀσυλλόγιστον ποιήσει τὴν συζυγίαν · ἀλλ’ οὐδὲ ἡ μείζων δύναται ἀντιστραφῆναι μερικὴ οὖσα ἀποφατική . p . 31b40 Ὅροι δέ , ὅταν μὲν ᾖ τὸ καθόλου κατηγορικὸν ἀναγκαῖον , ἐγρήγορσις , ζῷον , ἄνθρωπος , μέσον ἄνθρωπος . Τὴν ἐκ τῆς ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ μείζονος μερικῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης διὰ τῶν ὅρων πιστοῦται · ἐγρήγορσις μὴ παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχέτω , ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις οὐ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως . p . 32a1 Ὅταν δὲ ἐν μέρει τὸ κατηγορικὸν ἀναγκαῖον , ἐγρήγορσις , ζῷον , λευκόν . Οὗτοι τῆς ἑτέρας συζυγίας οἱ ὅροι τῆς ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας . αὕτη δὲ ἐδείχθη διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τὸ μερικὸν ἀποφατικὸν | ὑπάρχον XXXVIIIr συνάγουσα . δείκνυται δὲ καὶ διὰ τῶν ὅρων οὕτως · ἐγρήγορσις οὐδενὶ λευκῷ ὑπαρχόντως , ζῷον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις οὐ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως καὶ οὐκ ἀναγκαίως . p . 32a4 Ὅταν δὲ τὸ στερητικὸν ἐν μέρει ὂν ἀναγκαῖον ᾖ , δίπουν , κινούμενον , ζῷον , ζῷον μέσον . Διὰ τούτων τὴν λοιπὴν τῶν τριῶν παραδίδωσι συζυγιῶν τῶν τὸ ὑπάρχον συναγουσῶν τὴν ἐκ τῆς μείζονος μερικῆς ἀποφατικῆς ἄναγ’ · XXXVIIr καίας τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης . δείκνυσι δὲ διὰ τῆς τῶν ὅρων παραθέσεως τὸ συμπέρασμα · δίπουν οὐ παντὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης , κινούμενον παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται δίπουν οὐ παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως . εἰδέναι δὲ δεῖ ὅτι τινὰ τῶν παλαιοτέρων βιβλίων ἔχει μέσον δίπουν . λέγουσι δὲ τοῦτο γραφικὸν εἶναι σφάλμα · οὐ γὰρ συνάγεται διὰ τούτων τῶν ὅρων μέσου λαμβανομένου τοῦ δίποδος ὑπάρχον συμπέρασμα ἀλλ’ ἀναγκαῖον , ὡς ἐκ τῶν προειρημένων δῆλόν ἐστιν . ὅτι δὲ οὐ τὸ δίπουν τίθησι μέσον ἀλλὰ τὸ ζῷον , δῆλον ἐξ ὧν πρώτου τοῦ δίποδος ἐμνημόνευσεν , ὕστερον δὲ τοῦ ζῴου · ἐπὶ γὰρ τοῦ τρίτου σχήματος ἔθος ἔχει ὕστερον τιθέναι τὸ μέσον · καὶ νῦν δὲ τὸ ζῷον ὕστερον ἔθηκε . p . 32a5 Φανερὸν οὖν ὅτι τοῦ μὲν ὑπάρχειν οὐκ ἔστι συλλογισμός , ἐὰν μὴ ἀμφότεραι ὦσιν αἱ προτάσεις ἐν τῷ ὑπάρχειν , τοῦ δ’ ἀναγκαίου ἔστι καὶ τῆς ἑτέρας μόνον ἀναγκαίας οὔσης . Δοκεῖ ὁ Ἀριστοτέλης τὸ συμπέρασμα τοῦτο ἐπαγαγεῖν ἐπὶ τῶν τριῶν εἰρημένων σχημάτων . οὐ δεῖ δὲ τοῦτο νομίζειν , ἐπεὶ ἀτοπίᾳ τινὶ περιπεσεῖται ὁ φιλόσοφος φάσκων ὅτι φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς ἐὰν μὴ ἀμφότεραι αἱ προτάσεις ὦσιν ὑπάρχουσαι , οὐ συνάγεται ὑπάρχον συμπέρασμα · ἀπέδειξε γὰρ ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ σχήματι ὅτι καὶ τῆς μείζονος μόνης καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης ὑπαρχούσης ὑπάρχον γίνεται τὸ συμπέρασμα . δεῖ οὖν λέγειν ὅτι οὐ τῶν τριῶν σχημάτων ἐστὶ τὸ εἰρημένον συμπέρασμα ἀλλὰ τοῦ τρίτου μόνου . δόξει δὲ μηδὲ ἐπὶ τοῦ τρίτου ἀληθῆ τὸν λόγον τοῦτον εἶναι · δέδεικται γὰρ καὶ ἐπὶ τούτου ὅτι καὶ τῆς μιᾶς μόνης προτάσεως ὑπαρχούσης οὔσης ὑπάρχον γίνεται τὸ συμπέρασμα . ῥητέον οὖν ὅτι οὐδὲ τοῦ τρίτου σχήματος ὅλου τὸ εἰρημένον ἐστὶ συμπέρασμα ἀλλὰ τῶν τεσσάρων συζυγιῶν τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου προτάσεων · ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ τούτων ἀπέδειξεν ὅτι αἱ τρεῖς ἐξ αὐτῶν συζυγίαι τὸ ἀναγκαῖον συνάγουσι συμπέρασμα οἱασδήποτε ἀναγκαίας λαμβανομένης προτάσεως , κἂν τῆς μείζονος κἄν τῆς ἐλάττονος , ὡς πρὸς τὴν ἑαυτοῦ νῦν δεῖξιν τὰ ἀκόλουθα συμπεραινόμενος ταῦτά φησιν , ὅτι οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τού - τῶν τῶν συζυγιῶν ἀληθὲς ἦν ἀπλῶς φάναι ὅτι οἱασδήποτε τῶν προτάσεων σέων ἀναγκαίας οὔσης ἀναγκαῖον πάντως συνάγεται τὸ συμπέρασμα , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν τὸ ὑπάρχον συναγουσῶν ἀληθές ἐστιν ἁπλῶς εἰπεῖν ὅτι ὑπάρχον πάντως συνάγεται τὸ συμπέρασμα , ἀλλ’ ἀμφοτέρων μὲν οὐσῶν ὑπαρχουσῶν πάντως ὑπάρχον γίνεται τὸ συμπέρασμα , τῆς δὲ μιᾶς ὑπαρχούσης οὐ πάντως ὑπάρχον . p . 32a8 Ἐν ἀμφοτέροις δὲ καὶ καταφατικῶν καὶ στερητικῶν ὄντων τῶν συλλογισμῶν ἀνάγκη τὴν ἑτέραν πρότασιν ὁμοίαν εἶναι τῷ συμπεράσματι · λέγω δὲ τὸ ὁμοίαν , εἰ μὲν ὑπάρχον , ὑπάρχουσαν , εἰ δ’ ἀναγκαῖον , ἀναγκαίαν . Ἐν ἀμφοτέροις , φησί , τοῖς εἰρημένοις τρόποις , τῷ τε ὑπάρχοντι καὶ τῶ ἀναγκαίῳ , καὶ ἀποφατικῶν καὶ καταφατικῶν ὄντων τῶν συμπερασμάτων ἢ ἀναγκαίων ἡ ὑπαρχόντων ἀνάγκη μίαν τῶν προτάσεων ὁμοίαν εἶναι τῷ συμπεράσματι , καὶ εἰ μὲν ὑπάρχον εἴη τὸ συμπέρασμα , τὴν μίαν τῶν προτάσεων πάντως εἶναι ὑπάρχουσαν , εἰ δὲ ἀναγκαῖον , ἀναγκαίαν . p . 32a 15 Περὶ μὲν οὖν τοῦ ἀναγκαίου , πῶς γίνεται καὶ τίνα διαφορὰν ἔχει πρὸς τὸ ὑπάρχον , εἴρηται σχεδὸν ἱκανῶς . Ὅτι ἐκ δύο , φησίν , ἀναγκαίων τὸ συμπέρασμα γίνεται ἀναγκαῖον , καὶ ὅτι , κἂν μόνη ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ , πάλιν ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα , καὶ ὅτι ταῖς ὑπαρχούσαις ὁμοίως αἱ ἀναγκαῖαι συμπλεκόμεναι γίνονται συλλογιστικαί , καὶ ὅτι τὸ ἀναγκαῖον τῷ ἀεὶ εἶναι διαφέρει τοῦ ὑπάρχοντος . p . 32a16 Περὶ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου μετὰ ταῦτα λέγωμεν , πότε καὶ πῶς καὶ διὰ τίνων ἔσται συλλογισμός . Διαλεχθεὶς περί τε τῶν ὑπαρχουσῶν καὶ ἀναγκαίων προτάσεων , ὅπως τε ἔχουσιν αὐταὶ καθ’ ἑαυτὰς καὶ ὅπως ἀλλήλαις συμπλεκόμεναι , νῦν λοιπὸν περὶ τῶν τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεων ποιεῖται τὸν λόγον . πρὶν δὲ ἡμῖν τὸν περὶ τῶν προτάσεων τοῦ ἐνδεχομένου παραδοῦναι λόγον θεωρήματά τινα περὶ τούτου παραδίδωσι , πρῶτον μὲν τί ποτέ ἐστιν ὅλως τὸ ἐνδεχόμενον , ἔπειτα τὸν περὶ τῶν ἀντιστροφῶν τοῦ ἐνδεχομένου λόγον . ἐλέγομεν δὲ ὅτι τῶν ἀντιστροφῶν ἡ μέν ἐστιν ἁπλῆ , ἡ δὲ ἐκ μεταθέσεως , ἡ δὲ ἐνδεχομένη · διδάσκει οὖν ἡμᾶς ἐνταῦθα περὶ τῆς ἐνδεχομένης ἀντιστροφῆς , ἐπειδὴ καὶ ὅλως περὶ τοῦ ἐνδεχομένου ἐστὶν ὁ λόγος , ποῖαί εἰσιν αἱ ἀντιστρέφουσαι πρὸς ἀλλήλας προτάσεις . καὶ τρίτον ἐπὶ τούτοις παραδίδωσι τὴν διαίρεσιν τοῦ ἐνδεχομένου , ποσαχῶς λέγεται , ὅπερ καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ἐποίησε . καὶ οὕτω λοιπὸν διδάσκει ὅπως τε ἔχουσιν αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις , καὶ τίνες τίσι συμπλεκόμεναι ποιοῦσί τινας συλλογιστικὰς συζυγίας , ἔπειτα μίγνυσιν αὐτὰς τῷ τε ὑπάρχοντι καὶ τῷ ἀναγαίῳ , καὶ μετὰ ταῦτα διδάσκει περὶ τῆς ἁπλῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἀντιστροφῆς . σημαίνει δὲ αὐτῷ τὸ μὲν διὰ τίνων , ὡς καὶ ἄλλοτε εἴρη τι , τὸ διὰ δύο τοὐλάχιστον προτάσεων , τὸ δὲ πῶς τὴν τῶν ὅρων τάξιν , ὅτι δεῖ τὸν μέσον ἢ τοῦ μὲν κατηγορεῖσθαι τῷ δὲ ὑποκεῖσθαι ἢ ἀμφοτέρων κατηγορεῖσθαι ἢ ἀμφοτέροις ὑποκεῖσθαι · διὰ δὲ τοῦ πότε ἐδήλωσεν ὅτι οὐχ ὡς ἔτυχε συμπλεκόμεναι αἱ προτάσεις ποιοῦσι συλλογισμον . p . 32a 18 Λέγω δ’ ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ ἑ νδεχόμενον οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δ’ ὑπάρχειν οὐδὲν ἔσται διὰ τοῦτ’ ἀδύνατον . Ὁ ρίζεται διὰ τούτων τὸ ἐνδεχόμενον , καὶ φησὶ μὴ εἶναι μὲν ἐξ ἀνάγκης αὐτοῦ τὴν ὕπαρξιν , ἐὰν δέ τις καθ’ ὑπόθεσιν τὸ μήπω ἐκβεβηκὸς ὡς ἐκβεβηκὸς θῇ , μηδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖν τῇ ὑποθέσει αὐτοῦ . οἷόν ἐστιν ἐνδεχόμενον τὸ νύκτωρ ἐσθίειν Σωκράτην · ἐὰν <γὰρ> ὑποθώμεθα νύκτωρ αὐτὸν ἐσθίοντα , οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθήσει τῇ ὑποθέσει ταύτῃ , κἄν ψευδὴς ᾖ · εἴρηται γὰρ ὅτι τὸ μὲν ἀδύνατον πάντως καὶ ψεῦδος , οἷον τὸ τὸν ἄνθρωπον εἶναι πτερωτόν , τὸ δὲ ψεῦδος οὐ πάντως καὶ ἀδύνατον . p . 32 a 20 Τὸ γὰρ ἀναγκαῖον ὁμωνύμως ἐνδέχεσθαι λέγομεν . ᾿Επειδήπερ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας τὸ ἐνδεχόμενον καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου ἔταττεν , ἐνταῦθα δέ φησιν ὅτι ἐνδεχόμενόν ἐστιν “ οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου , διὰ τοῦτό φησιν ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον ὁμωνύμως ἐστὶ φερόμενον καὶ κατὰ ἀναγκαίου καὶ κατὰ τοῦ κυρίως ἐνδεχομένου καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τρόπων . p . 32a21 Ὅτι δὲ τοῦτό ἐστι τὸ ἐνδεχόμενον φανερὸν ἔκ τε τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν καταφάσεων τῶν ἀντικειμένων . Τὸν ἀποδεδομένον περὶ τοὐ ἐνδεχομένου λόγον πιστώσασθαι βούλεται , ὅτι καλῶς ἀποδέδωκεν εἰπών τε ἰοῦ μὴ ὄντος ἀναγκαίου ” καὶ ὅτι “ τεθέντος ὑπάρχειν ” οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει . πιστοῦται δὲ τοῦτο διὰ τῶν ἀντικειμένων , τῇ μὲν οὗν ] τοὐ ἐνδεχομένου καταφάσει δεικνὺς ἀκολουθοῦσαν τήν τε τοῦ ἀδυνάτου ἀπόφασιν καὶ τὴν τοῦ ἀναγκαίου , ὁμοίως καὶ τῇ ἀποφάσει τὰς ἀντικειμένας ταύταις , ὡς ἑξῆς ἐν τῷ διαγράμματι κεῖνται . ἐνδέχεται ὑπάρχειν οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν οὐκ ἀναγκαῖον μὴ ὑπάρχειν οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν ἀδύνατον ὑπάρχειν ἀναγκαῖον μὴ ὑπάρχειν · Εἰ τοίνυν τῷ ‘ἐνδέχεται ὑπάρχειν’ ἀκολουθεῖ τὸ οὐκ ἀνάγκη μὴ ὑπάχειν᾿ , καλῶς ἄρα εἴρηται τὸ οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου ” . καὶ πάλιν εἰ τῷ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ ἀκολουθεῖ τὸ ‘οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν’ καλῶς ἄρα εἴρηται τὸ ‘τεθέντος τοῦ ἐνδεχομένου οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ · ὃ γὰρ ἐνδέχεται εἶναι , τοῦτο ἐδείχθη οὐκ ἀδύνατον εἶναι . αὗται δέ , φησίν , αἱ προτάσεις ἢ αἱ αὐταί εἰσιν ἢ ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλαις · αἱ αὐταὶ μὲν γάρ εἰσι τῶ σημαινομένῳ · συναληθεύουσι γάρ · ἀκολουθοῦσι δὲ ἀλλήλαις πάντῃ οὖσαι αἱ αὐταί · διαφέρουσι γὰρ κατὰ τὴν τῆς φωνῆς προφοράν . p . 32a27 Κατὰ παντὸς γὰρ ἡ φάσις ἢ ἡ ἀπόφασις · ἔσται ἄρα τὸ ἐνδεχόμενον οὐκ ἀναγκαῖον καὶ τὸ μὴ ἀναγκαῖον ἐνδεχόμενον · Πιστούμενος τὰ περὶ τῆς ἀκολουθήσεως τῶν ἐκτεθεισῶν προτάσεων προσκέχρηται τῷ ἀξιώματι τῆς ἀντιφάσεως · ὅτι γάρ , φησί , καλῶς εἰρή - καμεν ἀκολουθεῖν ἤτοι ἰσοδυναμεῖν ταύτας ἀλλήλαις τὰς προτάσεις , δῆλον ἐξ ὧν ἐπὶ παντὸς πράγματος ἀνάγκη ἢ τὴν κατάφασιν ἄσιν ἀληθεύειν ἢ τὴν ἀπόφασιν τὰς ἀντιφατικῶς ἀντικειμένας . τῷ γὰρ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν πᾶσα ἀνάγκη ἢ τὸ ἀναγκαῖον μὴ ὑπάρχειν συναληθεύειν ἢ τὸ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ ὑπάρχειν · εἰ τοίνυν , φησί , τὸ αὐτὸ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν καὶ ἀναγκαῖον μὴ ὑπάρχειν ψεῦδός ἐστι λέγειν , ἀληθὲς ἄρα τὸ ἀντικείμενον τῷ ἑτέρῳ ὑπάρχειν τῷ ἄλλῳ , λέγω δὴ τῷ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν τὸ οὐκ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἀδυνάτου · εἰ γὰρ τῷ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν μὴ δύναται συναληθεύειν τὸ ἀδύνατον ὑπάρχειν , δῆλον ὅτι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον συναληθεύσει τὸ οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν · ὃ γὰρ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , τοῦτο οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν τῷ ἐνδεχομένῳ ἀνάγκη ἢ τὸ ἀναγκαῖον ἢ τὸ μὴ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν , οὐ δύναται δὲ τὸ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν πῶς γὰρ τὸ αὐτὸ ἐνδεχόμενόν τε ἅμα εἴη καὶ ἀναγκαῖον ; ) , τὸ ἄρ μὴ ἀναγκαῖον ὑπάρξει · καλῶς ἄρα εἴρηται ὅτι ἐνδεχόμενον τοῦτό ἐστιν “ οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου ” . καὶ πάλιν εἰ ἀνάγκη τὸ ἐνδεχόμενον ἢ ἀδύνατον εἶναι ἢ οὐκ ἀδύνατον , ἀδύνατον δὲ οὐκ ἔστι πῶς γὰρ τὸ αὐτὸ ἐνδεχόμενόν τε ἅμα εἴη καὶ ἀδύνατον ; ) , οὐκ ἀδύνατον ἄρα ἔσται · καλῶς οὖν εἴρηται ὅτι τεθέντος ὑπάρχειν τοῦ ἐνδεχομένου οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει . p . 32a29 Συμβαίνει δὲ πάσας τὰς κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι προτάσεις ἀντιστρέφειν ἀλλήλαις . Περὶ τῆς ἀντιστροφῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἐντεῦθεν ποιεῖται τὸν λόγον , ἀντιστροφῆς δέ , ὡς εἴρηται , τῆς ἐνδεχομένης , ἥτις τὴν μὲν τάξιν τῶν ὅρων φυλάττει τὴν αὐτήν , τὴν δὲ ποιότητα μόνην ἀμείβει . φησὶν οὑν ὅτι ἀντι|στρέφουσιν ἀλλήλαις αἱ προτάσεις τοῦ ἐνδεχομένου , αἱ μὲν καθόλου XXXIXr καταφατικαὶ πρὸς τὰς καθόλου ἀποφατικάς , αἱ δὲ μερικαὶ καταφατικαὶ πρὸς τὰς μερικὰς ἀποφατικάς , οὐκέτι δὲ ἀντιστρέφουσιν αἱ καθόλου πρὸς τὰς μερικάς . καὶ τοῦτο εἰκότως · εἰ γὰρ ἐνδεχόμενόν ἐστιν ὃ δύναται ὡσαύτως εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι , δῆλον ὅτι , ἐφ’ ὧν τὴν κατάφασιν ἔστιν εἰπεῖν , ἐπὶ τούτων καὶ τὴν ἀπόφασιν · εἰ γὰρ ἐνδέχεται πάντα ἄνθρωπον κινεῖσθαι , ἐνδέχεται καὶ μηδένα κινεῖσθαι , καὶ εἰ τινὰ ἐνδέχεται μὴ κινεῖσθαι , καὶ τινὰ ἐνδέχεται κινεῖσθαι . ἀλλ’ οὐκέτι ταῖς μερικαῖς αἱ καθόλου δύνανται ἀκολουθεῖν , ἀντικειμένως δηλονότι κατὰ τὸ ποιὸν ἔχουσαι · οὐδὲ γὰρ εἰ τινὰ ἐνδέχεται μὴ εἶναι λευκόν , δυνατὸν λέγειν ὅτι καὶ πάντα ἐνδέχεται εἶναι λευκόν · τινὰ μὲν γὰρ ἐνδέχεται , οὐκέτι δὲ καὶ πάντα , οἷον τὸν ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ πρὸς τὰς μερικὰς αἰ καθόλου ἀντιστρέφειν δύνανται , ἀλλ’ αἱ μερικαὶ δύνανται πρὸς τὰς καθόλου ἀντιστρέφειν · εἰ γὰρ ἐνδέχεται ἄνθρωπον κινεῖσθαι , ἐνδέχεται τινὰ μὴ κινεῖσθαι . τοῦτο δὲ διὰ τὸ καθόλου συμβαίνει · διότι γὰρ τὸ μηδένα κινεῖσθαι ἐνδέχεται αὕτη δέ ἀντέστρεφε πρὸς τὴν καθόλου καταφατικήν ) , διὰ τοῦτο καὶ τινὰ μὴ κινεῖσθαι ἐνδέχεται · τὸ γὰρ μερικὸν ἀκολουθεῖ τῷ καθόλου . p . 32a31 Λέγω δὲ οὐ τὰς ἀποφατικὰς ταῖς καταφατικαῖς ἀλλ’ ὅσαι καταφατικὸν ἔχουσι τὸ σχῆμα κατὰ τὴν ἀντίθεσιν . ᾿Επειδὴ εἶπε πάσας τὰς τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις ἀντιστρέφειν , ἐπισημειοῦται ἐνταῦθα ὅτι τὰς ἀποφάσεις λέγει ἀντιστρέφειν ταῖς καταφάσεσιν οὐ τὰς κατὰ τό σχῆμα ἀποφατικάς , οἷον τὴν ‘ἐνδέχεται παντί’ τῇ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ αὗται γὰρ μάχονται ἀλλήλαις ) , ἀλλ’ ὅσαι , φησί , σχῆ μὰ μὲν ἔχουσι καταφατικόν , ἀποφάσεως δὲ δύναμιν ἔχουσιν , οἷον ἡ ‘ἐνδέχεται παντί’ τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ καὶ ἡ ἐνδέχεται τινί’ τῇ ἐνδέχεται μὴ παντί’ αἵτινες , φησί , κατὰ τὴν ἀντίθεσιν τοῦ εἶναι καὶ τοῦ μὴ εἶναι τεταγμέναι εἰσίν · τὸ μὲν γὰρ ἐνδέχεται εἶναι’ κατὰ τὸ εἶναι τέτακται , τὸ δὲ ‘ἐνδχεται μὴ εἶναι’ κατὰ τὸ μὴ εἶναι . ἀντιτίθησι δὲ πρῶτον τὰς ὐπροσδιορίστους ἀλλήλαις , ἔπειτα τὰς κατὰ τὸ καθόλου διωρισμένας . ἀντιτίθησι δὲ τῷ παντὶ τὸ μηδενὶ καὶ τὸ μὴ παντί , διότι , ὡς ἤδη εἴπομεν , αἱ μὲν μερικαὶ καὶ πρὸς τὰς καθόλου δύνανται ἀντιστρέφειν . αἱ δὲ καθόλου οὐκέτι καὶ πρὸς τὰς μερικάς · διὰ τοῦτο τὸ τινὶ τῷ μὴ τινὶ μόνον ἀντιτίθησι . p . 32a35 τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων · ἐπεὶ γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον οὐκ ἔστιν ἀναγκαῖον , τὸ δὲ μὴ ἀναγκαῖον ἐγχωρεῖ μὴ ὑπάρχειν , φανερὸν ὅτι , εἰ ἐνδέχεται τὸ Α τῷ B ὑπάρχειν , ἐνδέχεται καὶ μὴ ὑπάρχειν . Εἰπὼν ἀντιστρέφειν ἀλλήλαις τὰς τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις , τὴν πᾶς πρὸς τὴν οὐδεὶς καὶ τὴν τὶς πρὸς τὴν οὐ πᾶς , αὐτὸ τοῦτο διὰ τούτων κατασκευάζει δι’ αὐτῆς τῆς τοῦ ἐνδεχομένου φύσεως . εἰ γὰρ τοῦτό ἐστι , φησίν , ἐνδεχόμενον ὅπερ , οἷς ἄν ὑπάρχῃ , μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀλλὰ δύναται αὐτοῖς τούτοις καὶ μὴ ὑπάρχειν , εἰκότως εἴπομεν ὅτι ἐφ’ ὧν λέγομεν τὴν κατάφασιν , ἐπὶ τούτων ἀληθὲς εἰπεῖν καὶ τὴν ἀπόφασιν · εἰ γὰρ ἐνδεχομένως πάντες ἄνθρωποι κινοῦνται , οἱ αὐτοὶ οὗτοι καὶ οὐ κινηθήσονται ἐνδεχομένως . καλῶς ἄρα εἴρηται πρὸς ἀλλήλας ἀντιστρέφειν τὰς τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις . p . 32b1 εἰσὶ δ’ αἱ τοιαῦται προτάσεις κατηγορικαὶ καὶ οὐ στερητικαί · τὸ γὰρ ἐνδέχεσθαι τῷ εἶναι ὁμοίως τάττεται , καθάπερ ἐλέχθη πρότερον . Ὅπερ εἶπεν ἀνωτέρω , ὅτι ἀντιστρέφουσιν ἀλλήλαις “ οὐχ αἱ ἀποφατικαὶ ταῖς καταφατικαῖς , ἀλλ’ ὅσαι καταφατικὸν ἔχουσι τὸ σχῆμα ” , τοῦτο καὶ νῦν φησιν . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου τὸ τηνικαῦτο μόνως ἐγίνοντο ἀποφατικαὶ αἱ προτάσεις , ὅταν τῷ ἔστιν ἡ ἄρνησις συνετάττετο , οὕτω , φησί , καὶ ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου μόνως τῷ τρόπῳ συνταττομένης τῆς ἀρνήσεως γίνεται ἀπόφασις , ἄλλως δὲ οὐδαμῶς . εἰ τοίνυν ἐπὶ τῆς ‘ἐνδέχεται μὴ εἶναι’ καὶ τῶν τοιούτων ἀκέραιος μένει , δῆλον καταφατικαί εἰσι τῷ σχήματι , ὡς πολλάκις εἴρηται . p . 32b4 Διωρισμένων δὲ τούτων πάλιν λέγομεν ὅτι τὸ ἐνδέχεσθαι κατὰ δύο λέγεται τρόπους . Eἰπὼν τίς ἡ φύσις τοῦ ἐνδεχομένου καὶ πῶς ἀντιστρέφουσιν αὐτοῦ αἱ προτάσεις , νῦν φησι ποσαχῶς λέγεται καὶ ἐπὶ τίνων τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον . διχῶς οὖν , φησί , λέγεται · ἢ γὰρ ὡρισμένον ἐστὶν ἢ ἀόριστον . καὶ φησὶν ὡρισμένον μὲν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , περὶ ὃ ἥ τε φύσις καὶ ἡ τέχνη κατα - γίνεται , λέγω δὴ τὸ μᾶλλον πενταδάκτυλον γίνεσθαι ἢ μὴ καὶ ὑγιάζειν τὸν ἰατρὸν ἢ μή . ἀόριστον δέ φησι τό τε ἐπ’ ἴσης καὶ τὸ ἐπ’ ἔλαττον , τὸ μὲν ἐπ’ ἴσης περὶ ὃ ἡ προαίρεσις ἔχει , βαδίζειν ἡ μὴ βαδίζειν καὶ τὰ ὅμοια , ἐπ’ ἔλαττον δὲ περὶ ὃ ἡ τύχη , ὡς τὸ ὀρύττοντα θησαυρὸν εὑρεῖν . ἀόριστον δὲ εἶπε διὰ τὸ ἐπ’ ἴσης δύνασθαι τὰ τοιαῦτα εἶναι καὶ μὴ εἶναι · καίτοι τὸ ἐπ’ ἔλαττον δοκεῖ ὡρίσθαι τῷ μᾶλλον μὴ εἶναι ἢ εἶναι . πῶς οὖν ἀόριστον καὶ αὐτό φησι ; λέγομεν οὖν ὅτι ἀόριστον αὐτὸ εἶπε κατὰ τὸ εἷναι · οὐχ ὥρισται γὰρ αὐτοῦ ἡ ὕπαρξις , ὥσπερ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ἀλλ’ ἡ ἀνυπαρξία μᾶλλον . καὶ παρατίθεται ἑκάστου παράδειγμα . | p . 32b5 Ἕνα μὲν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γίνεσθαι καὶ διαλείπειν XXXIXv τὸ ἀναγκαῖον . Διαλείπει γὰρ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐπί τε τῆς φύσεως καὶ τῆς τέχνης · οὐ γὰρ ἀεὶ ἡ φύσις τοῦ οἰκείου ἐφικνεῖται τέλους οὔτε ἡ τέχνη , ἀλλὰ καὶ ἡ φύσις διαμαρτοῦσα τέρας ἐποίησε καὶ ὁ τεχνίτης διήμαρτε τοῦ σκοποῦ . ἐπειδὴ τοίνυν διαλείμματα ἐν τούτοις γίνεται , διὰ τοῦτο τὸ ἀναγκαῖον αὐτῶν ἀφῄρηται · οὔτε γὰρ πάντως ἐν γήρᾳ πολιοῦται ἄνθρωπος οὔτε ὁ ἰατρὸς ὑγίασεν , οὐδ’ ὅλως τῶν φυσικῶν τι , λέγω δὲ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , οὔτε τῶν τεχνητῶν τὸ ἀναγκαῖον ἔχει , ἀλλὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . p . 32b8 τοῦτο γὰρ οὐ συνεχὲς μὲν ἔχει τὸ ἀναγκαῖον διὰ τὸ μὴ ἀεὶ εἶναι ἄνθρωπον , ὄντος μέντοι ἀνθρώπου ἢ ἐξ ἀνάγκης ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ ἐστι . Tὴν αἰτίαν διὰ τούτων ἀποδίδωσι δι’ ἣν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον οὐκ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον . δύο δέ φησι τούτου αἰτίας , μίαν μὲν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου , ἑτέραν δὲ ἐκ τοῦ κατηγορουμένου . καὶ ἡ μὲν ἐκ του ὑποκειμένου αὕτη · ἔχει ἡ φύσις ἐν γήρᾳ πολιοῦσθαι τὸν ἄνθρωπον , συμβαίνει δὲ τοῦτο πολλάκις μὴ γενέσθαι τοῦ ἀνθρώπου πρὶν εἰς γῆρας ἀφικέσθαι τελευτήσαντος · πάλιν πέφυκεν ὁ ἄνθρωπος περὶ εἰκοστὸν ἔτος ἐκφῦσαι γένειον , καὶ συμβαίνει πρὶν εἰς τοῦτο ἱκέσθαι τελευτῆσαι τὸν ἄνθρωπον . καὶ αὕτη μὲν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου μία αἰτία τοῦ διαλιμπάνειν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον . ἑτέρα δὲ ἐκ τοῦ κατηγορουμένου · πολλάκις μὲν γὰρ εἰς τὸ γῆρας ἀφίκετο ἄνθρωπος , πολιὰς δὲ οὐκ ἐποίησεν , ἢ εἰς εἰκοστὸν ἔτος ἐλθὼν οὐκ ἐβλάστησε γένειον καὶ ὅσα τοιαῦτα . p . 32b11 Οἷον τὸ βαδίζειν ζῷον ἢ τὸ βαδίζοντος γενέσθαι σεισμὸν ἢ ὅλως τὸ ἀπὸ τύχης γινόμενον . Eἰπὼν ὅτι ἄλλος τρόπος ἐνδεχομένου ἐστὶ τὸ ἀόριστον , ἐπειδή , ὡς εἴπομεν , ἑνὶ ὀνόματι τῷ τοῦ ἀορίστου καλεῖ τό τε ἐπ’ ἴσης καὶ τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἐνδεχόμενον , παραδείγματα ἑκάστου παρατίθεται , τοῦ μὲν ἐπ’ ἴσης τὸ βαδίζειν τὸ ζῷον τοῦτο γὰρ ἐπ’ ἴσης δύναται εἶναι καὶ μὴ εἶναι ) , τοῦ δὲ ἐπ’ ἔλαττον τὸ βαδίζοντος γενέσθαι σεισμόν · τοῦτο γὰρ σπανιάκις καὶ ἐπ’ ἔλαττον γίνεται . ὅπερ κοινῷ λόγῳ σημαίνων ἐπήγαγεν ἢ ὅλως τὸ ἀπὸ τύχης · καὶ γὰρ σπάνια καὶ ἐπ’ ἔλαττον τὰ ἀπὸ τύχης γινόμενα , ὡς τὸ προσελθόντα ἐπ’ ἄλλο περιτυχεῖν ᾧ ἐκ πολλοῦ ἐντυχεῖν τις ἐβούλετο , ἢ τὸ ἀδικηθέντα καὶ τῆς οὐσίας ἀφαιρεθέντα φιλοσοφῆσαι , ἡ σκάπτοντα θησαυρῷ περιτυχεῖν καὶ τὰ τοιαῦτα . εἰ δὲ ἐπάγει τὸ οὐδὲν γὰρ μᾶλλον οὕτως ἢ ἐναντίως πέφυκεν , οὐ πρὸς τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἀλλὰ πρὸς τὸ ἐπ’ ἴσης αὐτὸ ἐξακούειν δεῖ . p . 32b13 Ἀντιστρέφει μὲν οὖν καὶ κατὰ τὰς ἀντικειμένας προτάσεις ἑκάτερον τῶν ἐνδεχομένων , οὐ μὴν τὸν αὐτὸν τρόπον , ἀλλὰ τὸ μὲν πεφυκὸς εἶναι τῷ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . Εἰ καὶ κατὰ διαφόρων , φησί , σημαινομένων φέρεται τὸ ἐνδεχόμενον τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τὸ ἐπ’ ἴσης καὶ τὸ ἐπ’ ἔλαττον , ἀλλ’ οὖν ἕκαστον τούτων ὁμοίως ἕξει κατὰ τὰς ἀντιστροφὰς . διαφέρουσι δὲ του μὲν πεφυκότος εἶναι , φησί , τουτέστι τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τῷ τὴν κατάφασιν μᾶλλον ἢ τὴν ἀπόφασιν ὑπάρχειν , ἐπὶ δὲ τοῦ ἐπ’ ἴσης τῷ μηδὲν μᾶλλον τὴν κατάφασιν ἢ τὴν ἀπόφασιν , τοῦ δὲ ἐπ’ ἔλαττον τῷ μᾶλλον τὴν ἀπόφασιν η τὴν κατάφασιν . p . 32b18 Ἐπιστήμη δὲ καὶ συλλογισμὸς ἀποδεικτικὸς τῶν ἀορίστων οὐκ ἔστι διὰ τὸ ἄτακτον εἶναι τὸ μέσον , τῶν δὲ πεφυκότων ἔστι . Διορισάμενος τὰ διάφορα τοῦ ἐνδεχομένου σημαινόμενα ἀφορίζεται λοιπὸν περὶ ποίου ἐστὶν αὐτῷ νῦν ἡ σκέψις , καὶ φησὶν ὅτι περὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · αἱ γὰρ ἐπιστῆμαι περὶ τὰ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα ἀναστρέφονται , διόπερ καὶ περὶ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον ὡς συνεγγίζον μᾶλλον τῷ ἀναγκαίῳ . διὰ δὲ τὴν ἀοριστίαν τοῦ ἑτέρου οὐ καταγίνεται περὶ αὐτὸ ἐπιστήμη . ἀόριστον δέ ἐστι διὰ τὴν ἀταξίαν τοῦ μέσου · ὁ γὰρ μέσος ἐστὶν ὁ χαρακτηρίζων τὰ σχήματα . ἐπειδὴ τοίνυν οὗτος ἐπὶ μὲν τοῦ ἐπ’ ἴσης οὐδὲν μᾶλλον τῷ πρώτῳ ὑπόκειται ἢ οὐχ ὑπόκειται καὶ τοῦ ἐσχάτου οὐδὲν μᾶλλον κατηγορεῖται ἢ οὔ , ἐπὶ δὲ τοῦ ἐπ’ ἔλαττον μᾶλλον οὐχ ὑπόκειται τῷ πρώτῳ ἢ ὑπόκειται καὶ τοῦ ἐλάττονος μᾶλλον οὐ κατηγορεῖται ἢ κατηγορεῖται καὶ διὰ τοῦτο τῇ τοῦ ὑπάρχειν ἀοριστίᾳ περιπέπτωκε , διὰ τοῦτο ἐξοριζέσθω τῶν ἐπιστημονικῶν μεθόδων · ὡς γὰρ εἴρηται , περὶ τῶν ὡς ἐπίπαν ἡ σκέψις τοῖς ἐπιστήμοσι γίνεται . p . 32b21 Ἐκείνων δὲ ἐγχωρεῖ μὲν γενέσθαι συλλογισμόν , οὐ μὴν εἴωθέ γε ζητεῖσθαι . Εἰ καὶ δυνατόν , φησί , περὶ τοῦ ἀορίστου ἐνδεχομένου ἔστιν ὅτε συλλογίζεσθαι , ἀλλ’ οὖν διὰ τὸ μὴ ἐν πολλῇ εἶναι χρήσει ἀφείσθω ὁ περὶ τούτου λόγος . p . 32b23 ταῦτα μὲν οὖν διορισθήσεται μᾶλλον ἐν τοῖς ἑπομένοις · νῦν δὲ λέγωμεν πότε καὶ πῶς καὶ τίς ἔσται συλλογισμὸς ἐκ τῶν ἐνδεχομένων προτάσεων . Διδάξας ὅσα ἐχρῆν καὶ προλαβὼν περὶ τοῦ ἐνδεχομένου ἐντεῦθεν ὁρμᾷ ἐπὶ τὴν τῶν ἐνδεχομένων συλλογισμῶν διδασκαλίαν . φησὶ δὲ τὸ ἐνδεχόμενον λέγεσθαι ἢ τὸ ἤδη ἐν ὑπάρξει ὄν , ὅπερ καὶ ἐλέγομεν ὂν αὐτὸ τοῦτο ὑπάρχειν , ἢ τὸ μήπω ὑπάρξαν δυνάμενον δὲ ὑπάρξαι . ἐπειδὴ περὶ τοῦ ὑπάρχοντος ἤδη διειλήφαμεν , δεῖ , φησίν , ἐνταῦθα πρῶτον περὶ τοῦ ἐνδεχομένου διαλαβεῖν τοῦ μήπω μὲν ὑπάρξαντος δυναμένου δὲ ὑπάρξαι , ἔπειτα μῖξαι τοῦτο τῷ ὑπάρχοντι καὶ γνῶναι τίνες γίνονται ἐκ τούτων συλλογισμοί · δεῖ γάρ , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὰ ἁπλᾶ τῶν συνθέτων προηγεῖσθαι . αὕτη μὲν οὗν ἡ τῶν ἑξῆς ῥητῶν διάνοια . ἴδωμεν δὲ αὐτὰ καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς λέξεως · ἔχει γάρ τινα ἀσάφειαν . p . 32b25 ἐπεὶ δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι τόδε τῷδε ὑπάρχειν διχῶς ἔστιν ἐκλαβεῖν . Ἤ γὰρ ᾧ ὑπάρχει τόδε , τουτέστι τὸ ἤδη ἐκβεβηκὸς εἰς ἐνέργειαν καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρχον καλούμενον , ἢ ᾧ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ ὑπάρχειν , τουτέστι τὸ μήπω μὲν ἐκβεβηκὸς εἰς ἐνέργειαν δυνάμενον δὲ ἐκβῆναι . p.32b27 16 γὰρ καθ’ οὗ τὸ Β τὸ Α ἐνδέχεσθαι τούτων σημαίνει θάτερον , ἢ καθ’ οὗ λέγεται τὸ Β ἢ καθ’ οὗ ἐνδέχεται λέγεσθαι . Ὃ βούλεται εἰπεῖν διὰ τούτων , τοῦτό ἐστιν · ὅταν , φησίν , εἴπωμεν ὅτι τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ B ἐνδέχεται , ἡ τοῦτό φαμεν , ὅτι ὅσοις ἤδη ὑπάρχει τὸ Β , ἐνδέχεται τὸ Α ὑπάρχειν , ἢ ὅτι ὅσοις δύναται τὸ Β ὑπάρξαι νῦν μὴ ὑπάρχον , τούτοις καὶ τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρξαι , ὡς ὅταν εἴπωμεν ὅτι ἐνδέχεται κίνησιν παντὶ λευκῷ ὑπάρχειν · ἢ γὰρ ὅτι πᾶσιν οἷς ἤδη τὸ λευκὸν ὑπάρχει , ἢ οἷς ὑπάρξει νῦν μὴ ὑπάρχον . p . 32b29 Τὸ δὲ καθ’ οὗ τὸ Β τὸ Α ἐνδέχεσθαι ἡ παντὶ τῷ Β τὸ Α ἐγχωρεῖν οὐδὲν διαφέρει . ᾿Επειδὴ εἶπε τὸ καθ’ οὗ τὸ Β τὸ Α καὶ καθ’ οὗ λέγεται τὸ Β , ἑρμηνεύων τοῦτό φησιν ὅτι οὐδὲν ἄλλο σημαίνει τὸ καθ’ οὗ ἢ τὸ παντί . p . 32b32 Πρῶτον οὖν εἴπωμεν , εἰ καθ’ οὗ τὸ Γ τὸ Β ἐνδέχεται , καὶ καθ’ οὗ τὸ Β τὸ Α , τίς ἔσται καὶ ποῖος συλλογισμός . Δῆλα ταῦτα ἐκ τῶν εἰρημένων · οὐδὲν γὰρ ἄλλο φησὶν ἢ τοῦτο , ὅτι δεῖ πρῶτον περὶ τῶν ἐξ ἐνδεχομένων προτάσεων διαλαβεῖν συζυγιῶν καὶ ιοειν ποῖον συνάγουσι συμπέρασμα . p . 32b35 Ὅταν δὲ καθ’ οὗ τὸ Β ὑπάρχει τὸ Α ἐνδέχηται , ἡ μὲν ὑπάρχουσα ἡ δ’ ἐνδεχομένη . ᾿Εάν , φησίν , οὕτως * * * ὅτι τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν πᾶσιν οἷς ὑπάρχει τὸ Β , μικτὰς τἀς προτάσεις ποιοῦμεν ἐξ ὑπαρχουσῶν καὶ ἐνδεχομένων . δεῖ δέ , ὡς εἴρηται , πρῶτον περὶ τῶν ἁπλῶν διαλαβεῖν , ἃς αὐτός φησιν ὁμοιοσχήμονας , τουτέστιν ἀμφοτέρας ἐνδεχομένας . p . 32b38 Ὅταν οὗν τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχηται καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ , συλλογισμὸς ἔσται τέλειος ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . Αρχεται λοιπὸν περὶ αὐτῶν τῶν συλλογισμῶν ποιεῖσθαι τὸν λόγον τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , καὶ παραδίδωσι τὰς ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου συζυγίας . τεσσάρων οὖν πάλιν γινομένων ἐκ τῆς συμπλοκῆς τῶν καθόλου προτάσεων ἢ γὰρ ἀμφότεραι καταφατικαὶ ἢ ἀμφότεραι ἀποφατικαὶ ἢ ἡ μὲν καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , καὶ τοῦτο διχῶς ) αἱ μὲν δύο πάλιν συλλογιστικαί εἰσιν , ἥ τε ἐκ δύο καταφατικῶν καὶ ἡ ἐκ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς , αἱ δὲ λοιπαὶ δύο ἀσυλλόγιστοι . πρώτην οὖν παραδίδωσι τὴν ἐκ δύο καταφατικῶν συνάγουσαν καθόλου καταφατικὸν συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται ὑπάρχειν , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδέχεται ὑπάρχειν · μέρος δὲ τοῦ Β τὸ Γ · ὑπόκειται γὰρ παντὶ τῷ Γ τὸ Β ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν · τὸ ἄρα Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . τοῦτο γάρ , φησί , φανερὸν ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ . ποίου ὁρισμοῦ ; δῆλον ὅτι τοῦ κατὰ παντός · κατὰ παντὸς γὰρ ἦν , ὅταν μηδενὶ ὑπῆρχε τὸ ὑποκείμενον καθ’ οὗ οὐκ ἦν τὸ κατηγορούμενον . οὐκοῦν εἰ κατὰ παντὸς τοῦ Β τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν , μέρος δὲ τοὐ Β τὸ Γ , καὶ κατὰ παντὸς ἄρα τοῦ Γ τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ὅροι δὲ τούτου κίνησις , ἐγρήγορσις , ἄνθρωπος · κίνησις παντὶ ἐγρηγορότι ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ἐγρήγορσις δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ τὸ συμπέρασμα κίνησις παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν’ . p . 33a1 Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ μὲν Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ B , τὸ δὲ Β ἐνδέχεται παντὶ τῷ Γ , ὅτι τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Γ . Δεύτερος τρόπος ἐκ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος κατα - φατικῆς συνάγων καθόλου ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συμπέρασμα . ὅπερ καὶ αὐτό , φησίν , ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ κατὰ μηδενὸς δῆλον · τοῦτο γὰρ ἦν τὸ κατὰ μηδενός , ὅταν μηδὲν ᾖ τοῦ ὑποκειμένου μέρος καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον οὐκ ἀποφάσκεται . ὅροι δὲ οἱ αὐτοὶ πάλιν κἀπὶ τούτου · κίνησις μὲν γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ ἐγρηγορότι ὑπάρχειν , ἐγρήγορσις δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ συνάγεται κίνησις μηδενὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . | p . 33a5 Ὅταν δὲ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχηται , τὸ δὲ Β ἐνδέχηται ILv μηδενὶ τῷ Γ , διὰ μὲν τῶν εἰλημμένων προτάσεων οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός . Αἱ λοιπαὶ δύο συζυγίαι , ἥ τε τὴν μείζονα ἔχουσα καταφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἀποφατικήν * * * , ἀσυλλόγιστοι μέν εἰσιν ὅσον ἐξ αὐτῶν τῶν προοτάσεων , λέγω δὲ τοῦ τὴν ἐλάττονα ἐν άμφοτεραις ἀποφατικὴν εἶναι · ἐπειδὴ δέ , φησίν , ἐλέγομεν τὰς τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις πρὸς ἀλλήλας ἀντιστρέφειν , τὴν πᾶς πρὸς τὴν οὐδεὶς καὶ τὴν τὶς πρὸς τὴν οὐ πᾶς , ἐὰν λάβωμεν τὴν ἀποφατικὴν εἰς καταφατικήν , γενήσονται καὶ αὗται συλλογιστικαί . ἀντιστρεφομένης γὰρ τῆς ἐλάττονος προτάσεως ἀναχθήσεται θήσεται ὁ μὲν πρῶτος τῶν ἀσυλλογίστων τρόπος ὑπὸ τὸν πρῶτον τῶν συλλογιστικῶν , ὁ δὲ δεύτερος ὑπὸ τὸν δεύτερον · εἰ δὲ καὶ τὴν μείζονα τοῦ δευτέρου ἀντιδτρέψομεν , καὶ αὐτὸς ὑπὸ τὸν πρῶτον ἀναχθήσεται . οὕτω μὲν οὖν δείκνυσι καὶ τὰς ἀσυλλογίστους δυναμένας γενέσθαι συλλογιστικάς , οὐκ αὐτόθεν ἐκ τῶν ἐξ ἀρχῆς εἰλημμένων ἀλλὰ διὰ τῆς ἀντιστροφῆς , ὥσπερ ἐδείκνυ καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος τὰς ἀσυλλογίστους συλλογιστικὰς δυναμένας γενέσθαι ἀντιστρεφο - μένων τῶν προτάσεων . ὥστε διὰ τοῦτο οὐδὲ τελείους φησὶν εἶναι τούτους , εἴγε δέονται ἀντιστροφῆς . πλὴν εἰδέναι χρὴ ὅτι ἡ ἀντιστροφὴ τῶν προμὲν τάσεων τοῦ ἐνδεχομένου οὐ πρὸς τὸ αὐτὸ τοῦ ἐνδεχομένου σημαινόμενον γίνεται , ἀλλὰ δῆλον ὅτι τὸ ἐπὶ πλέον ἐνδεχόμενον πρὸς τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἀντιστρέφει καὶ ἕμπαλιν τὸ ἐπ’ ἔλαττον πρὸς τὸ ἐπὶ πλέον · ὃ γὰρ ἐνδέχεται παντὶ ὑπάρχειν ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τοῦτο οὐδενὶ ὑπάρχειν ἐνδέχεται ὡς ἐπ’ ἔλαττον · τὸ δὲ ἐπ’ ἴσης πρὸς ἑαυτὸ ἔχει ἀντιστρεφούσας τὰς καταφατικὰς καὶ τὰς ἀποφατικὰς ἐξ ἰσοτιμίας . ἐνταῦθα δὲ ἁπλῶς ὡς πρὸς τὸ πλάτος τοῦ ἐνδεχομένου ἀποβλέψας ταῦτά φησιν . p . α21 ἐὰν δὲ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων ἡ δ’ ἐν μέρει ληφθῇ , πρὸς μὲν τὸ μεῖζον ἄκρον κειμένης τῆς καθόλου συλλογισμὸς λογισμὸς ἔσται τέλειος . Βούλεται ἐπὶ πασῶν τῶν συζυγιῶν τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας μερικῆς τῆς δὲ ἑτέρας καθόλου πάσας μὲν τὰς συζυγίας τὰς ἐχούσας ἐν τῇ μείζονι τὸ καθόλου ἐν δὲ τῇ ἐλάττονι τὸ μερικὸν συλλογιστικὰς εἶναι , ὁποῖαι ἄν ὦσι κατὰ τὸ ποιόν . εἰσὶ δὲ αἱ πᾶσαι τέσσαρες , ἥ τε ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν καὶ ἡ ἐξ ἀμφοτέρων ἀποφατικῶν καὶ ἡ ἐκ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς καὶ ἡ ἐκ τῆς μείζονος καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος ἀποφατικῆς . καὶ αἱ μὲν τὴν ἐλάττονα ἔχουσαι καταφατικὴν πρόδηλον ὅτι δι’ ἑαυτῶν δείκνυνται συλλογιστικαὶ οὖσαι ἀντιστροφῆς μὴ δεηθεῖσαι . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ ἢ μηδενὶ τῷ Β ἐνδέχεται , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ’ ἐνδέχεται , δῆλον ὅτι καὶ τὸ Α ἢ τινὶ ἢ οὐ παντὶ ἐνδέχεται τῷ Γ ὑπάρχειν . ὅροι δὲ κίνησις , λευκόν , ζῷον · κίνησις γὰρ παντὶ λευκῷ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , λευκὸν τινὶ ζῴῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ συνάγεται κίνησις τινὶ ζῴῳ ἐνδέχεσθαι χεσθαι ὑπάρχειν · πάλιν κίνησις ἐνδέχεται μηδενὶ λευκῷ ὑπάρχειν , λευκὸν τινὶ ζῴῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ συνάγεται κίνησις ἐνδέχεσθαι μὴ παντὶ ζῴῳ ὑπάρχειν . οὕτω μὲν αἱ ἔχουσαι τὴν ἐλάττονα καταφατικὴν δι’ ἑαυτῶν τῶν καὶ οὐ δι’ ἑτέρων τινῶν δείκνυνται . ἀντιστραφείσης δὲ πάλιν τῆς ἐν ἑκατέρᾳ ἐλάττονος καὶ μεταληφθείσης εἰς μερικὴν ἀποφατικὴν καὶ ποιούσης τοὺς εἰρημένους δύο μερικοὺς τρόπους οἱ αὐτοὶ ὅροι ἡμῖν κἀπὶ τούτων ἁρμόσουσιν . p . 33a34 ἐὰν δὲ ἡ μὲν πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον ἐν μέρει ληφθῇ , ἡ ’δε πρὸς τὸ ἔλαττον καθόλου , ἐάν τε ἀμφότεραι καταφατικαὶ τ,εθῶσιν ἐάν τε στερητικαὶ ἐάν τε μὴ ὁμοιοσχήμονες τε ἀμφότεραι ἀδιόριστοι ἢ κατὰ μέρος , οὐδαμῶς ἕσται συλλογισμός . Αἶ’ μὲν οὖν ἔχουσαι πρὸς τῇ μείζονι προτάσει τὸ καθόλου πρὸς δὲ τῇ ἐλάττονι τὸ μερικὸν εἴρηται πῶς εἰσι πᾶσαι συλλογιστικαί , ὅπως ἂν ἔχωσι κατά τὸ ποιόν · αἱ δὲ τὸ ποσὸν ἀνάπαλιν ἔχουσαι , λέγω δὲ πρὸς μὲν τῷ μείζονι μερικὸν πρὸς δὲ τῷ ἐλάττονι τὸ καθόλου , πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν , ὅπως ἄν ἔχωσι κατὰ τὸ ποιόν . δείκνυσι δὲ αὐτὰς ἀσυλλογίστους τοῦτον τὸν τρόπον · ἐπειδὴ τὸ Β , φησίν , ἐπὶ πλέον ἐστὶ τοῦ Α . * * * δείκνυται δὲ τούτῳ τὸ Α καὶ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ὑπάρχον καὶ ἐξ ἀνάγκης ουοενι τούτῳ . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν συναχθήσεται συμπέρασμα · εἰ γὰρ συνάγεται τὸ ἀνάγκη παντί , ἀναιρήσει τό τε ἀνάγκη μηδενὶ καὶ ἀνάγκη μὴ παντὶ καὶ τὸ ἐνδέχεται μηδενὶ καὶ τὸ ἐνδέχεται μὴ παντί . πάλιν εἰ συνἀγεται τὸ ἀνάγκη μηδενί , ἀναιρήσει τό τε ἀνάγκη παντὶ καὶ τὸ τινὶ <καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ τινί> εἰ τοίνυν πάντα ἀναιροῦνται , ἔοικε μηδὲν ἐκ τούτων τῶν ὅρων . ἀσυλλόγισοι ἄρα πᾶσαι αἱ τοιαῦται συζυγίαι ἐοίκασιν εἶναι · δειχθήσεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὅρων τὸ τοιοῦτον οὕτως ἔχον . οἱ μὲν οὖν ὅροι , οὓς αὐτὸς λαμβάνει , οὐ πάνυ σαφὲς ἡμῖν τὸ θεώρημα ποιοῦσιν . ἔστωσαν οὖν ὅροι τοῦ μὲν παντὶ ἐξ ἀνάγκης λευκόν , περιπατητικόν , κύκνος · λευκὸν γὰρ τινι περιπατητικῷ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , περιπατητικὸν παντὶ κύκνῳ , καὶ λευκὸν παντὶ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . τοῦ δὲ μηδενί , ἐὰν λάβωμεν ἀντὶ τοῦ κύκνου κόρακα · λευκὸν τινὶ περιπατητικῷ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , περιπατητικον παντὶ κόρακι , καὶ λευκὸν οὐδενὶ κόρακι ἐξ ἀνάγκης . εἰ δὲ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ συνάγεται , πάντα ἄρα ἀναιρεῖται τὰ συμπεράσματα , ὡς ἐδείξαμεν . εἰ δὲ πάντα ἀναιρεῖται , ἀσυλλόγιστοι ἔσονται πᾶσαι αἱ συζυγίαι αἱ τοιαῦται . τὰ δὲ αὐτὰ ἐροῦμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν καὶ ἐπὶ τῶν ἀνομοιοσχημόνων καὶ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων μερικῶν ἢ ἀπροσδιορίστων ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως . Ἀπορεῖ δὲ ἐν τούτοις ὁ ἐξηγητὴς τί δήποτε ὁ Ἀριστοτέλης μὴ ὥσπερ τὰς ἀποφατικὰς μεταλαμβάνει εἰς καταφατικὰς καὶ οὕτως ποιεῖ συλλογιστικὰς τὰς συζυγίας , οὕτως καὶ τὰς καταφατικὰς μεταλαμβάνει εἰς ἀποφατικὰς καὶ δείκνυσιν ἀσυλλογίστους τὰς συλλογιστικὰς συζυγίας · εἰ γὰρ αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις πρὸς ἑαυτὰς ἰσοτίμως ἀντιστρέφουσι , τίς ἡ ἀποκλήρωσις τοῦ τὰς μὲν ἀποφατικὰς μεταλαμβάνειν εἰς καταφατικὰς μηκέτι δὲ καὶ τὰς καταφατικὰς εἰς ἀποφατικάς ; καὶ ἐπιλύεται τοῦτο οὕτως . τῶν ἀποφάσεων , φησίν , αἱ μὲν τὸν τρόπον ἀναιροῦσιν , αἰ δὲ τὸ πρᾶγμα · ἡ μὲν γὰρ λέγουσα ‘oὐκ οὐκ ἀνάγκη περιπατεῖν’ τὸ μὲν πρᾶγμα οὐκ ἀνεῖλε , λέγω δὴ τὸ περιπατεῖν , τὸν δὲ τρόπον ἀνεῖλε , λέγω τὸ ἀνάγκη · ἡ δὲ λέγουσα ‘ἀνάγκη μὴ περιπατεῖν’ , ἥτις τῷ μὲν σχήματί ἐστι κατάφασις τῇ δὲ δυνάμει ἀπόφασις , τὸ μὲν πρᾶγμα ἀνεῖλε , τὸ περιπατεῖν , τὸν δὲ τρόπον ἐφύλαξε · καὶ ἐπὶ πασῶν τῶν ἄλλων ὁμοίως . αἱ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου ἀποφάσεις αἱ ἐνταῦθα παραλαμβανόμεναι , αἵτινες τῷ σχήματί εἰσι καταφάσεις , οὔτε τὸ πρᾶγμα οὔτε τὸν τρόπον ἀναιροῦσιν · ἡ γὰρ λέγουσα ‘ἐνδέχεται μηδένα ἄνθρωπον περιπατεῖν οὔτε τὸν τρόπον ἀναιρεῖ ἀκέραιος γάρ ἐστιν ) οὔτε τὸ πρᾶγμα . εἰ τοίνυν μήτε τὸν τρόπον ἀναιροῦσι μήτε τὸ πρᾶγμα , δῆλον ὅτι ταῖς καταφάσεσιν ἰσοδυναμοῦσι . διὰ τοῦτο οὖν τὰς ἀποφατικὰς εἰς καταφατικὰς μεταλαμβάνει ὥσπερ ἀπὸ ἀσαφεστέρων καταφάσεων εἰς σαφεστέρας ποιούμενος τὴν μετάληψιν . ἴσως δ’ ἄν τις κἀκεῖνο ἀπορήσειε , διὰ τί μὴ καὶ τὰς μερικὰς μεταλαμβάνει εἰς τὰς καθόλου καὶ ποιεῖ καὶ τὰς ἐν ταῖς μερικαῖς ἀσυλλογίστους συλλογιστικάς , εἴπερ πᾶσαι πρὸς ἑαυτὰς αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις ἀντιστρέφουσιν . τούτου δὲ τὴν λύσιν ἔφθημεν εἰπόντες , ὅτι τὰς μὲν καθόλου δυνατὸν εἰς τὰς μερικὰς μεταλαβεῖν , διότι τῷ καθόλου τὸ μέρος ἀκολουθεῖ ὃ γὰρ ἐνδέ - χεται παντί , τοῦτο καὶ τινὶ ἐνδέχεται , καὶ ὃ μηδενί , τοῦτο καὶ μὴ παντί ) , οὐκέτι δὲ πάντως καὶ ἀνάπαλιν · οὐ γὰρ ὃ τινὶ ἐνδέχεται , τοῦτο ἀνάγκη καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι · δυνατὸν γὰρ τινὶ μὲν ἐνδέχεσθαι , παντὶ δὲ μηκέτι · οἷον τινὶ μὲν ζῴῳ ἐνδεχομένως τὸ λευκὸν ὑπάρχει , παντὶ δὲ οὐκέτι ἐνδεχομένως · τῷ γὰρ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης . διὰ τοῦτο οὖν οὐ μεταλαμβάνει τἀς μερικὰς εἰς τὰς καθόλου . Ἴδωμεν δὲ καὶ ἐπὶ τῆς λέξεως αὐτῆς τὰ εἰρημένα . οὐδὲν γὰρ κωλύει , φησί , τὸ B ὑπερτείνειν τὸ Α , τουτέστι δυνατὸν τὸν μέσον ὅρον λαβεῖν ἐφ’ οὗ μὴ παντὸς ὁ πρῶτος κατηγορεῖται καὶ οὐκ ἐξισάζει ὁ πρῶιος πρὸς τὸν μέσον · δυνατὸν γάρ ποτε καὶ ἐξισάζειν , ὡς ὅταν τὸ ἐνύπνιον ὁρᾶν καὶ τὸ καθεύδειν λάβωμεν τὸ γὰρ ὁρᾶν | ἐνύπνιον καὶ τινὶ καθεύδοντι ἐνδέχεται XLIv ὑπάρχειν καὶ παντί , καὶ ἀνάπαλιν πάντα καθεύδοντα ἐνδέχεται ἐνύπνιον ὁρᾶν ) ἢ τὸ ἐσθίειν καὶ περιπατεῖν καὶ ὅσα τοιαῦτα . ἐφ’ ὅσων οὖν , φησί , μὴ ἐξισάζει ὁ πρῶτος ὅρος πρὸς τὸν μέσον , ἀλλ’ ὑπερτείνει καὶ πλεονάζει ὁ μέσος τὴν κατηγορίαν τοῦ πρώτου , ἐπὶ τούτων δυνατὸν καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ συναγαγεῖν , εἴτε ἀμφότεραι καταφατικαὶ ὦσιν αἱ προτάσεις εἴτε ἀμφότεραι ἀποφατικαί , εἴτε ἀμφότεραι ἀδιόριστοι ἢ κατὰ μέρος . οἱ δὲ αὐτοὶ ὅροι οὓς παρεθέμεθα ἁρμόσουσιν ἐπὶ πάντων καὶ οἳ τούτοις παραπλήσιοι . p . 33 a 39 Ὥι δὲ ὑπερτείνει τὸ Β τοῦ Α , εἰλήφθω τὸ Γ · τούτῳ γὰρ οὔτε παντὶ οὔτε μηδενὶ οὕτε τινὶ οὔτε μὴ τινὶ ἐνδέχεται τὸ Α ὑπάρχειν . ᾿Εάν , φησί , τὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ μέσου ὅρου λάβωμεν , τουτέστι τοῦ Β , καθ’ ὃ πλεονάζει τῆς κατηγορίας τοῦ Α , λέγω δὴ τοῦ πρώτου ὅρου , ἐπὶ τούτου , φησίν , οὐδὲν συμπέρασμα εὑρήσομεν συναγόμενον , οὔτε τὸ καθόλου οὔτε τὸ μερικὸν οὕτε τὸ καταφατικὸν οὔτε τὸ ἀποφατικόν . εἶτα κατασκευάζων τοῦτό φησιν εἴπερ ἀντιστρέφουσιν αἱ κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι προτάσεις καὶ τὸ Β πλείοσιν ἐνδέχεται ἢ τὸ Α ὑπάρχειν . p . 33b8 Φανερὸν οὖν ὅτι τοῦτον τὸν τρόπον ἐχόντων τῶν ὅρων οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός . Οῦτον τὸν τρόπον , δηλονότι τὸν προσεχῶς εἰρημένον , ἐὰν ἡ μείζων μερικὴ τυγχάνῃ . εἰ γάρ , φησίν , ἀνάγκη πάντα συλλογισμὸν ἢ ἀναγκαῖον ἢ ὑπάρχοντα ἢ ἐνδεχόμενον εἶναι , δείκνυται δὲ μηδέτερος τούτων συναγόμενος διὰ τούτων τῶν προτάσεων , ἐοίκασιν ἄρα παντελῶς εἶναι ἀσυλλόγιστοι · τῷ μὲν γὰρ συνάγειν τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον τό τε ὑπάρχον ἀποφατικὸν καὶ τὸ ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἀναγκαῖον ἀναιρεῖται , τῷ δὲ συνάγεσθαι τὸ ἀποφατικὸν ἀναγκαῖον τό τε καταφατικὸν ἀναγκαῖον ἀναιρεῖται καὶ τὸ ὑπάρχον καὶ τὸ ἐνδεχόμενον , καθάπερ ἐδείξαμεν . p . 33b 18 Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι καθόλου τῶν ὅρων ὄντων ἐν ταῖς ἐνδεχομέναις προτάσεσιν ἀεὶ γίνεται συλλογισμὸς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . ᾿Επὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων τρόπων οὐ πᾶσαι αἱ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καθόλου προτάσεις συλλογιστικαὶ ἦσαν · ἐπὶ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι πάσας , φησίν , ἐδείξαμεν συλλογιστικάς , ὅπως ἄν εἶχον κατὰ τὸ ποιόν , ἀλλὰ τὰς μὲν τελείας καὶ δι’ ἑαυτῶν δεικνυμένας , τὰς δὲ ἀτελεῖς καὶ δεομένας τῆς δι’ ἀντιστρόφου βοηθείας , λέγω δὴ τῆς μεταλήψεως τῶν ἀποφατικῶν εἰς τὰς καταφατικάς . p . 33 b 21 Δεῖ δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι λαμβάνειν μὴ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις ἀλλὰ κατὰ τὸν εἰρημένον διορισμόν . ἐνίοτε δὲ λανθάνει τὸ τοιουτον . Πολλάκις , φησί , λανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς λέγοντες μὲν ἐνδέχεσθαι τόδε τῷδε ὑπάρχειν μὴ ἐνδεχομένως ἐκείνου ὑπάρχοντος ἀλλ’ ἀναγκαίως , ὅπερ καὶ αὐτὸς πέπονθεν , ὡς ὅταν εἴπωμεν ἐνδέχεσθαι παντὶ ἀνθρώπῳ τὸ λευκὸν ὑπάρχειν · τινὶ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , οἷον τῷ Σκύθῃ , καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , οἷον τῷ Αἰθίοπι . διὰ τοῦτό φησιν ὅτι δεῖ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου λαμβάνειν ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ κυρίως ἐνδεχο - μένου κατὰ τὸν εἰρημένον ἡμῖν περὶ τούτου διορισμόν . p.33b25 ἐὰν δὲ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι λαμβάνηται τῶν προτάσεων , ὅταν μὲν ἡ πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ , τέλειοί τε πάντες ἔσονται οἱ συλλογισμοὶ καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι κατὰ τὸν εἰρημένον διορισμόν . Περὶ τῆς τοῦ ἐνδεχομένου φύσεως διαλεχθεὶς καὶ διορισάμενος αὐτό , ἔτι καὶ περὶ τῆς ἀντιστροφῆς αὐτοῦ , εἶτα περὶ τῶν συλλογισμῶν εἰρηκὼς τῶν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων , νῦν ἀκολούθως περὶ τῆς μίξεως αὐτοῦ διαλέγεται . μίγνυσιν οὖν αὐτὸ πρότερον τῷ ὑπάρχοντι . ἐπὶ τούτων οὖν , ὅταν ἡ μὲν μείζων ᾖ ἐνδεχομένη ἡ δὲ ἐλάττων ὑπάρχουσα , τὸ τηνκαὶ καῦτα ἔσονται συλλογιστικαὶ αἱ συζυγίαι , ὅταν καὶ ἡ μείζων τὸ ἵδιον ποσὸν φυλάττῃ , λέγω δὴ τὸ καθόλου , καὶ ἡ ἐλάττων τὸ ποιόν , λέγω δὴ τὸ καταφατικόν . καὶ πάντες οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοὶ τέλειοί εἰσιν · οὐ δέονται γὰρ οὔτε ἀντιστροφῆς οὔτε τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . ὅταν δὲ ἡ μὲν μείζων ὑπάρχουσα ᾖ ἡ δὲ ἐλάττων ἐνδεχομένη , τότε ἔσονται συλλογιστικαὶ αἱ συζυγίαι , ὅταν μόνη ἡ μείζων καθόλου ᾖ . οὐκέτι μέντοι ἀνάγκη καὶ τὸ ποιὸν τῆς ἐλάττονος ὡρισμένον εἶναι · κἄν γὰρ ἀποφατικὴ ἡ ἡ ἐλάττων , γενήσεται συλλογιστικὴ ἡ συζυγία μεταληφθείσης πάλιν τῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἀποφάσεως εἰς κατάφασιν . αἱ μὲν οὖν συλλογιστικαὶ ἐν τούτοις συζυγίαι αὗται . συνάγουσι δὲ συμπεράσματα αἱ μὲν τὴν μείζονα ἔχουσαι ἐνδεχομένην ἐνδεχόμενα · αἱ δὲ τὴν μείζονα ὑπάρ|χουσαν ἔχουσαι οὐ συνάγουσι , XLIIr φησί , τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἀλλὰ τὸ μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , αἵτινές εἰσιν ἀποφατικαὶ μέν , οὐ τὸ πρᾶγμα δὲ ἀναιροῦσιν ἀλλὰ μόνον τὸν ἀναγκαῖον τρόπον · ἀναιρουμένου δὲ τοῦ ἀναγκαίου τρόπου ἐνδεχόμενα ἔσονται ἐξ ἀνάγκης τὰ συμπεράσματα , ἀλλ’ οὐχί , φησί , τοὐ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἀλλὰ τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἐνδεχομένου . τί δὲ τοῦτό ἐστιν , εἰσόμεθα , ὅταν περὶ αὐτῶν τῶν προτάσεων διαληψόμεθα . νῦν δὲ τέως τὰς τὴν μείζονα ἐχούσας ἐνδεχομένην ἐκτίθεται , καὶ δείκνυσιν ἐνδεχόμενα τὰ συμπεράσματα συναγόμενα . ἴδωμεν δὲ καὶ τὰ ἑξῆς . p . 33b28 Ὅταν δ’ ἡ πρὸς τὸ ἔλαττον , ἀτελεῖς τε πάντες , καὶ οἱ στερητικοὶ τῶν συλλογισμῶν οὐ τὸν κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἀλλὰ τοῦ μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . Eἰκότως πάντες οἱ συλλογισμοὶ οἱ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἔχοντες ἀτελεῖς εἰσι · τελειοῦνται γὰρ ἢ δι’ ἀντιστροφῆς ἢ διὰ τῆς ἀδυνάτου δείξεως . τοὺς δὲ στερητικοὺς τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ συνάγειν , ὅπερ καὶ αὐτὸ ἐνδεχόμενόν ἐστιν , οὐ μὴν ὅπερ ὡρίσατο . ὅτι δὲ ἐνδεχόμενόν ἐστι , διὰ τῶν ἑξῆς δῆλον · εἰ γὰρ μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , ἐνδέχεσθαί φαμεν καὶ μηδενὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν εἰκότως · εἰ γὰρ μηδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης τὸ βαδίζειν , ἐνδεχομένως που πάντως ὑπάρχει . p . 33b33 Ἐνδεχέσθω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ κείσθω ὑπάρχον . Ἐκτίθεται τὰς ἐκ μείζονος ἐνδεχομένης συζυγίας καὶ συνάγειν αὐτάς φησιν ἐνδεχόμενον συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται ὑπάρχειν , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως ὑπάρχει · μέρος δὲ τοῦ Β τὸ Γ . ὑπόκειται γὰρ παντὶ τῷ Γ τὸ Β ὑπάρχειν · τὸ ἄρα Α τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρξει μέρει ὅντι τοῦ Β . ὅροι δὲ διαλέγεσθαι , περιπατοῦν , ἄνθρωπος · διαλέγεσθαι γὰρ παντὶ περιπατοῦντι ἐνδέχεται ὑπάρχειν , περιπατοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει · ὑποκείσθωσαν γὰρ πάντες περιπατοῦντες · καὶ συνάγεται συμπέρασμα ‘ διαλέγεσθαι παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν’ . τὰ αὐτὰ δὲ ἐροῦμεν καὶ τῆς μείζονος στερητικῆς λαμβανομένης τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς · εἰ γὰρ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Β , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει · μέρος δὲ τοῦ Β τὸ Γ · ὑπόκειται γὰρ παντὶ τῷ Γ τὸ Β ὑπάρχειν · οὐδενὶ ἄρα τῷ Γ τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν . οἱ αὐτοὶ δὲ ὅροι κἀνταῦθα ἁρμόσουσιν . p . 34 a 1 ὅτι μὲν οὖν τοῦ ὒ ὑπάρχειν τιθεμένου πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον τέλειοι γίνονται συλλογισμοί , φανερόν · ὅτι δὲ εναντιως ἔχοντος ἔσονται συλλογισμοί , διὰ τοῦ ἀδυνάτου δεικτέον . Πᾶσαι , φησίν , αἱ προτάσεις αἱ τὴν μὲν μείζονα ἔχουσαι ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ὑπάρχουσαν συλλογιστικαὶ οὖσαι τέλειαί εἰσιν · οὐκ ἐδεήθησαν γὰρ οὔτε τῆς δι’ ἀντιστροφῆς οὔτε τῆς δι’ ἀδυνάτου δείξεως . αἱ δὲ ἀντικειμένως ἔχουσαι ταύταις , λέγω δὴ αἱ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην , οὐ τῇ κατ’ εὐθεῖαν δείξει δεικνύμεναι ἀλλ’ ἢ τῇ δι’ ἀντιστροφῆς ἢ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ἀτελεῖς εἰσι · πᾶσαι γὰρ αἱ μὴ τῇ κατ’ εὐθεῖαν δείξει δεικνύμεναι ἀτελεῖς εἰσιν . p . 34a5 Πρῶτον δὲ δεικτέον ὅτι , εἰ τοῦ Α ὄντος ἀνάγκη τὸ Β εἶναι καὶ δυνατοῦ ὄντος τοῦ Α δυνατὸν ἔσται καὶ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης . Μέλλων παραδιδόναι τὰς ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάτ - τόνος ἐνδεχομένης συζυγίας θεώρημά τι προλαμβάνει συμβαλλόμενον αὐτῷ πρὸς τὴν τούτων δεῖξιν . ἐπειδὴ γὰρ πᾶσαι διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυνται καὶ τῆς μεταλήψεως τῶν προτάσεων εἰς ἀλλήλας , τῆς τε ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν καὶ ἀνάπαλιν τῆς ὑπαρχούσης εἰς τὴν ἐνδεχομένην ( τοῦτο δέ , εἰ καὶ ψεῦδός ἐστιν , οὐ μὴν ἀδύνατον ἀλλὰ δυνατόν · τό τε γὰρ ἐνδεχόμενον δυνατὸν ἐκβῆναι καὶ γενέσθαι ὑπάρχον , καὶ τὸ ὑπάρχον διακοπέν , ἐπειδὴ καὶ τοιαύτην ἔχει τὴν φύσιν , δύναται πάλιν γενέσθαι ἐνδεχόμενον ) , ἐπειδὴ τοίνυν μεταλαμβάνων τὰς προτάσεις διὰ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυσι ταύτας τὰς συζυγίας , ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι διὰ τὴν μετάληψιν τῶν προτάσεων ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον , διὰ τοῦτο πρότερον προέθετο δεῖξαι ὅτι οὐδέποτε δυνατῇ τινι ὑποθέσει ἐγχωρεῖ τι ἀδύνατον ἀκολουθεῖν , ἀλλὰ πάντως τῷ δυνατῷ δυνατὸν ἔσται τὸ ἑπόμενον . εἴπερ οὖν τὴν μετάληψιν τῶν προτάσεων δυνατὸν γενέσθαι καὶ οὐκ ἀδύνατον , δυνατῷ δὲ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , οὐδὲν ἄρα ἀκολουθήσει τῇ μεταλήψει αὐτῶν ἀδύνατον . δείκνυσι δὲ αὐτὸ οὕτως . ἔστω , φησί , τοῦ Α ὄντος ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι αὐτῷ τὸ Β · ἐπειδὴ τοίνυν τὸ μὲν Α ἐστὶ προηγούμενον τὸ δὲ Β ἑπόμενον , ἀνάγκη , φησίν , εἰ τὸ Α δυνατὸν εἴη , καὶ τὸ Β δυνατὸν εἶναι . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος καὶ ἐγχωρεῖ τοῦ Α | δυνατοῦ ὄντος τὸ Β ἀδύνατον εἶναι , ὑποκείσθω οὕτως . ἐπειδὴ τοίνυν τὸ Α δυνατόν ἐστι , τὸ δὲ δυνατὸν οἷόν τέ ἐστι γενέσθαι , ἐκβαινέτω εἰς ἐνέργειαν τὸ Α · ἐκβὰν δὲ ἔστι δῆλον ὅτι · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α ἐστί , τὸ δὲ Β ἀκολουθεῖν τῷ Α ἐξ ἀνάγκης ὑπόκειται , ἔσται ἄρα καὶ τὸ Β . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ Β ἀκολουθεῖ μὲν τῷ Α , φασὶν οἱ ἀντιλέγοντες , ἀδύνατον δὲ εἶναι , τὸ δὲ ἀδύνατον εἶναι οὐκ ἔστι , τὸ Β ἄρα οὐκ ἔστιν . ἀλλὰ μὴν ὑπέκειτο καὶ εἶναι · ἐξ ἀνάγκης γὰρ ἠκολούθησε τῷ Α . τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ ἔστι καὶ οὐκ ἔστιν , ὅπερ ἀδύνατον . δέδεικται ἄρα διὰ τούτων ὅτι πᾶσα ἀνάγκη τὸ τῷ δυνατῷ ἑπόμενον δυνατὸν εἶναι . οὕτω μὲν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἀποδείκνυσι τὸ τοιοῦτον . οἱ δὲ Στωικοὶ τῇ δείξει ταύτῃ ἀντειπεῖν μὴ δυνάμενοι διὰ παραδειγμάτων τινῶν ἐλέγχειν πειρῶνται τὸν τοῦ φιλοσόφου λόγον . δυνατὸν γὰρ τὸ τῷ δυνατῷ ἑπόμενον ἀδύνατον εἶναι · λέγω γὰρ οὕτω · τῷ : εἰ τέθνηκε Δίων’ ἀκολουθεῖ τὸ ‘τέθνηκεν οὗτος · τὸ μὲν οὖν τεθνάναι Δίωνα δυνατόν , τὸ δὲ τοῦτον τεθνάναι ἀδύπροσλαμβάνει νατον . ἕπεται δὲ πάντως τῶ Δίωνα τεθνάναι τὸ τεθνάναι τὸ τοῦτον · εἰ μὲν γὰρ ἀποθάνοι Δίων , πάντως καὶ οὗτος , ὁ δεικνύμενος δηλονότι , τέθνηκεν . αὐτὸ δὲ τὸ τοῦτον τεθνάναι ἀδύνατον · τὸ γὰρ τοῦτο δεικτικὸν ὑπάρχον ὄν τι πρᾶγμα σημαίνει , τὸ δὲ τεθνάναι μὴ ὄν · τὸ δὲ ὂν ἀδύνατον μὴ εἶναι . τὸ ἄρα τεθνάναι τοῦτον ἀδύνατον . τοῦτο δὲ ἀκολουθεῖ τῷ Δίωνα τεθνάναι δυνατῷ ὄντι · ἀδύνατον ἄρα δυνατῷ τινι ἀκολουθεῖ . πάλιν εἰ ἔσται νύξ , αὕτη ἡμέρα οὐκ ἔστι · τὸ δὲ ταύτην ἡμέραν μὴ εἶναι ἀδύνατον · ἕπεται ἄρα τῷ εἶναι νύκτα δυνατῷ ὄντι τὸ μὴ εἶναι ταύτην ἡμέραν ἀδύνατον ὄν . ταῦτα μὲν οἱ Στωτκοί . ἡμεῖς δὲ πρὸς ταῦτά φαμεν ὅτι δεῖ τὸ κυρίως ἑπόμενον ἐπὶ πλέον εἶναι τοῦ ἡγουμένου · ἐὰν δὲ ᾖ ἐπ’ ἔλαττον , οὐχ ὑγιῶς ἕψεται τῷ ἡγουμένῳ . οἷον τῷ ἄνθρωπον εἶναι ἕπεται ἐξ ἀνάγκης τὸ ζῷον εἶναι · κυρίως ἄρα ἑπόμενον τὸ ζῷον , διότι καὶ ἐπὶ πλεῖον · πάντως γὰρ ἕπεται τῷ ἄνθρωπον εἶναι · ὁμοίως καὶ τῷ ἵππον ἢ κύνα εἶναι . οὐκέτι μέντοι , εἰ λάβοιμεν προηγούμενον μὲν τὸ ζῷον ἑπόμενον δὲ τὸν ἄνθρωπον ἢ τὸν ἵππον ἢ τὸν κύνα , οὐκέτι ὑγιῶς οὐδὲ κυρίως ἔσται τὸ ἑπόμενον · οὐ γὰρ πάντως τῷ ζῴῳ ἕπεται ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἤ τι τοιοῦτον , διότι μερικώτερόν ἐστι καὶ ἐπ’ ἔλαττον τὸ ἑπόμενον . εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει καὶ δεῖ πάντως τὸ ἑπόμενον ἐπὶ πλεῖον εἶναι τοῦ ἡγουμένου , οὐκ ἄρα καλῶς ἐλάβετε τῶ Δίωνα τεθνάναι ἡγουμένῳ ἑπόμενον τὸ τοῦτον τεθνάναι · ἐπὶ πλεῖον γὰρ τὸ Δίων τέθνηκε’ τοῦ ‘οὗτος τέθνηκε’ . τὸ μὲν γὰρ ‘Δίων τέθνηκεν’ ἐπὶ πλείονος χρόνου λαμβάνεται , ἐπί τε τοῦ κατὰ τὸ ζῆν καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ τεθνάναι . τὸ δὲ ‘οὖτος’ ἐπὶ μόνου τοῦ τῆς ζωῆς χρόνου · ἐπὶ πλεῖον ἄρα τοῦ ‘οὖτος’ τὸ ‘Δίων’ . διὰ τοῦτο ἄρα δυνατῷ τι ἔδοξεν ἀδύνατον ἕπεσθαι , διὰ τὸ τὴν ἀκολούθησιν μὴ κυρίως ληφθῆναι , ὡς ἂν εἰ ἐλέγομεν ἐπὶ ἀνθρώπου ἱεῖ ζῶόν ἐστιν οὗτος , καὶ ἵππος ἐστίν’ . ὥσπερ οὗν εἰ τοῦ Δίωνος ὁμωνύμου ὄντος ἐλέγομεν ἀπλῶς οὕτως εἰ Δίων τέθνηκεν’ , ὁ δὲ τεθνηκὼς τύχοι ὢν φέρε εἰπεῖν ὁ ἐκ Θετταλίας , εἶτα ἐπιφέρωμεν ‘οὖτος ὁ Δίων τέθνηκεν᾿ , οἷον ὁ ἐξ Ἀθηνῶν , ἐδείκνυμεν ἀδύνατόν τι τῷ ἡγουμένῳ ἀκολουθεῖν , τὸν μὴ τεθνηκότα Δίωνα ἀποθανεῖν , τοῦ παραλογισμοῦ δι’ οὐδὲν ἕτερον γενομένου μένου ἢ διὰ τὸ τὸν ἡγούμενον ὁμώνυμον λαβεῖν καὶ διὰ τοῦτο ἐπὶ πλεῖον τὸν δὲ ἑπόμενον μερικόν , οἷον ἐπὶ τοῦ Ἀθηναίου , οὕτω κἀνταῦθα λέγομεν ὅτι δι’ οὐδὲν ἕτερον γέγονεν ὁ παραλογισμὸς ἢ διὰ τὸ τὸν ἑπόμενον μερικώτερον λαβεῖν . καὶ ἄλλως δὲ οὐδέποτε ὁ ἡγούμενος ἀναιρεθεὶς συναναιρεῖ τὸν ἑπόμενον , ἀλλὰ τοὐναντίον ὁ ἑπόμενος τὸν ἡγούμενον ἀναιρεῖ · οἷον προηγεῖται ὁ ἄνθρωπος , ἕπεται τὸ ζῷον · ἀναιρεθεὶς ὁ ἄνθρωπος οὐ σὺν . ἀναιρεῖ τὸ ζῷον , τὸ δὲ ζῷον ἀναιρεθὲν συναναιρεῖ τὸν ἄνθρωπον . εἰ τοίνυν αὕτη ἡ φύσις τοῦ ἑπομένου ὥστε μὴ συναναιρεῖσθαι τῷ ἡγουμένῳ , κακῶς ἄρα ἐλάβετε τὸν ἑπόμενον ὅρον ἀναιρούμενον ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου · ὅταν γὰρ εἴπωμεν ὅτι Δίων τέθνηκεν , ἀναιροῦμεν τὸ λέγειν ἐπὶ αὐτοῦ τὸ ‘οὖτος’ , εἴγε τὸ ‘οὖτος’ δεικτικὸν ὂν ἐπὶ ὑφεστώτων πραγμάτων λέγεται , ὁ δὲ τεθνηκὼς οὐχ ὑφέστηκεν . κακῶς ἄρα λαμβάνομεν τὸν ἑπόμενον ἀναιρούμενον ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου μὴ πεφυκότα συναναιρεῖσθαι τῷ ἡγουμένῳ ἀλλὰ τοὐναντίον τὸν ἡγούμενον ἑαυτῷ συναναιροῦντα . τοῦτο δὲ συμβαίνει διὰ τὴν αὐτὴν πάλιν αἰτίαν , διότι βούλεται ὁ ἑπόμενος ἐπὶ πλέον εἰνὶ τοῦ ἡγονμένου . εἰ δὲ δύναται καὶ ἐπ’ ἴσης εἶναι , ὅτε καὶ ἰσοτίμως ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους οἱ ὅροι , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ γελαστικοῦ , οὐδὲν ἡμῖν τοῦτο πρὸς τὸ προκείμενον , πλὴν ὅτι ἀδύνατον τὸν ἡγούμενον ἐπὶ πλέον εἶναι τοῦ ἑπομένου . πρὸς δὲ τούτοις κἀκεῖνο λέγομεν , ὅτι εἰ κατ’ αὐτοὺς τοὺς Στωτκοὺς τὰ ὀνόματα τὸ ἰδίως ποιὸν σημαίνουσιν , ἰδίως δὲ ποιόν φασι τὰ συμβεβηκότα τὰ χαρακτηρίζοντα ἑκάστην οὐσίαν , τὸ ἄρα Δίων ἀδύνατον φέρειν ἐπὶ τοῦ τεθνηκότος ἰδίως ποιοῦ μὴ ὄντος ἀλλ’ ἢ φθαρέντος ἢ ἐπὶ φθορὰν ὁδεύοντος · ἀδυνάτῳ δὲ ὄντι τούτῳ , λέγω δὴ τῷ λέγεσθαι ἐπὶ τοῦ τεθνηκότος ὅτι Δίων , εἰ ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ , οὐδέν θαυμαστόν . εἰ δὲ λέγουσιν ὅτι κατὰ ἀναφορὰν λέγομεν τὸ Δίων , οἷον ὁ ποιὲ Δίων , φήσομεν καὶ ἡμεῖς ὅτι καὶ τὸ ‘οὖτος’ κατὰ ἀναφορὰν ληψόμεθα ‘ὁ ποτὲ οὖτος’ , καὶ οὕτως οὐκ ἔσται ἀδύνατον ἀλλὰ δυνατὸν τὸ ἑπόμενον . καὶ γὰρ πολλὰ λέγομεν κατὰ ἀναφορὰν καὶ ἐπὶ τοῦ παρελθόντος καὶ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου , οἷον ὅταν εἴπωμεν ὅτι ὁ τάφος οὗτος Ἀχιλλέως ἐστί , πολλάκις μηδὲ τοῦ τυχόντος λειψάνου τῶν ὀστῶν Ἀχιλλέως ἐν τῷ τάφῳ ὄντος , ἀλλὰ δῆλον ὅτι τοῦ ποτὲ Ἀχιλλέως ὄντος · πάλιν οἰκίας οἰκοδομουμένης λέγομεν ὅτι ὁ οἶκος οὗτος Πλάτωνός ἐστιν οἶκος , ἀλλὰ δῆλον ὅτι ὁ ἐσόμενος οἶκος . Ὃτι μὲν οὖν οὐκ ἐγχωρεῖ δυνατοῦ ὄντος τοῦ προηγουμένου τὸ ἑπόμενον εἶναι ἀδύνατον , δῆλον . ἐγχωρεῖ δὲ δυνατοῦ ὄντος τοῦ ἑπομένου τὸ προηγούμενον εἶναι ἀδύνατον , ὡς εἴ τις λέγων ἑαυτὸν ὄνον εἶναι ἐπιφέροι ὅτι καὶ ζῷον εἴη · ἐν τούτοις | γὰρ τὸ μὲν ἑπόμενον δυνατόν , τὸ δὲ προηγούμενον ἀδύνατον · ἀδύνατον γὰρ τὸν ἄνθρωπον ὄνον εἶναι · ἕπεται δὲ τῷ ὄνον εἶναι τὸ ζῷον εἶναι , καὶ δυνατὸν τὸν ἄνθρωπον ζῷον εἶναι · ὥστε ἀδυνάτῳ δυνατὸν ἕπεται . οὕτω καὶ ὁ Αριστοτέλης ἐν τῷ δευτέρῳ βιβλίῳ δείκνυσι ψευδέσι προτάσεσιν ἀληθὲς συμπέρασμα ἀκολουθοῦν , ὡς εἴ τις λέγοι ‘ὁ ἄνθρωπος κύων , ὁ κύων ζῷον , ὁ ἄνθρωπος · ἄρα ζῷον’ . ἐν τούτοις δὲ οὐκ ἔχει τὸ κῦρος τοῦ συμπεράσματος ὁ μέσος ὅρος , ὥσπερ χρὴ τὰς συλλογιστικὰς ἔχειν προτάσεις , ἀλλὰ διὰ τὴν φύσιν τῶν ἄκρων τὸ συμπέρασμα συνῆκται . Ὀκτὼ δὲ συζυγιῶν ἐκ τοῦ δυνατοῦ καὶ ἀδυνάτου γινομένων καὶ ἑπομένου καὶ προηγουμένου ἀνάγκη τοῦ προηγουμένου δυνατοῦ ὄντος τὸ ἑπόμενον ] ἕπεσθαι ἢ τὸ δυνατὸν ἢ τὸ ἀδύνατον · πάλιν τοῦ δυνατοῦ ἑπομένου τὸ προηγούμενον ἢ δυνατὸν ἔσται ἡ ἀδύνατον . καὶ οὕτω μὲν τέσσαρες τοῦ δυνατοῦ ἢ προηγουμένου ἢ ἑπομένου . ἐὰν δὲ πάλιν λάβωμεν τὸ ἀδύνατον ἡγούμενον , ἀνάγκη τὸ ἑπόμενον ἡ καὶ αὐτὸ ἀδύνατον εἶναι ἢ δυνατόν · πάλιν ἐὰν λάβωμεν τὸ ἑπόμενον ἀδύνατον εἶναι , τὸ ἡγούμενον ἢ ἀδύνατον ἔσται ἢ δυνατόν . ὀκτὼ οὖν συζυγιῶν γινομένων ὅτι μὲν τοῦ δυνατοῦ ἡγουμένου πάντως τὸ ἑπόμενον δυνατὸν ἔσται καὶ οὐκ ἀδύνατον , δῆλον ἐξ ὧν ὁ Ἀριστοτέλης ἔδειξε · δῆλον δὲ ἐκ τούτων καὶ ὅτι τοῦ δυνατοῦ ἑπομένου ἐγχωρεῖ δυνατὸν εἶναι τὸ προηγούμενον , ἀδυνάτου δὲ τοῦ ἑπομένου ὄντος οὐκ ἐγχωρεῖ δυνατὸν εἶναι τὸ προηγούμενον . ὥστ’ ἔχομεν τέσσαρας συζυγίας ἀποδεδειγμένας . ὅτι δὲ ἀδυνάτου ἡγουμένου δυνατὸν ἕπεσθαι ἐγχωρεῖ , ἡμεῖς ἐδείξαμεν · καὶ ἐκ τούτου δῆλον ὅτι δυνατοῦ ἑπομένου ἀδύνατον ἐγχωρεῖ προηγούμενον εἷναι . ὥστ’ ἔχομεν ἓξ συζυγίας . πάλιν ἀδυνάτου προηγουμένου οὐδὲν θαυμαστὸν ἀδύνατον ἕπεσθαι καὶ ἑπομένου προηγεῖσθαι . ὥστ’ ἔχομεν τὰς ὀκτὼ συζυγίας . p . 34a 12 Δεῖ δὲ λαμβάνειν μὴ μόνον ἐν τῇ γενέσει τὸ δυνατὸν καὶ ἀδύνατον ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ἀληθεύεσθαι καὶ ἐν τῷ ὑπάρχειν καὶ ὁσαχῶς ἄλλως λέγεται τὸ δυνατόν · ἐν ἅπασι γὰρ ὁμοίως ἕξει . Δείξας ὅτ’ , . τοῦ ἡγουμένου δυνατοῦ ὄντος ἀνάγκη καὶ τὸ ἑπόμενον εἶναι δυνατόν , διὰ τούτων φησὶν ὅτι ἡ ἀκολούθησις αὕτη οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ κυρίως δυνατοῦ ὑπάρχει , ὅπερ φησὶ κατὰ τὴν γένεσιν , τουτέστι τὸ μήπω μὲν ὂν δυνάμενον δὲ ὑπάρχειν , ὅπερ εἰς ταὐτὸν ἔρχεται τῷ κυρίως ἐνδεχομένψ . ἀδύνατον δὲ ἐν τῇ γενέσει οἷον τὸ ἐν τῷ βυθῷ ὄστρακον γενέσθαι ὁρατόν , ἀδύνατον δὲ οὐ τῇ φύσει ἀλλὰ τῇ γενέσει . οὐ μόνον οὖν , φησίν , ἐπὶ τούτου φυλάττεται ἡ ἀκολούθησις αὕτη ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ δυνατῷ τῷ κατὰ τὸ ἀληθεύειν , τουτέστι τῷ κατὰ τὸ ἀναγκαῖον · εἴπομεν γὰρ πολλάκις ὅτι τὸ δυνατὸν καὶ τὸ ἐνδεχόμενον φέρεται καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος , ὡς φαμὲν δυνατὸν τὸν ἥλιον ἐν κριῷ γενέσθαι καίτοι ἀναγκαῖον <ὄν> , καὶ τὸν Σκύθην δυνατὸν λευκὸν εἶναι ὑπάρχον . ἢ γὰρ δυνατὸν πάντως ἢ οὐ δυνατόν · ἀλλὰ μὴν τὸ οὐ δυνατὸν ψεῦδος · δυνατὸν ἄρα . ἀδύνατον δὲ ἐν τῷ ἀληθεύεσθαι τὸ κυρίως ἀδύνατον . ’τον . ἐν δὲ τῷ ὑπάρχειν * * ὁμοίως , φησίν , ἡ ἀκολούθησις τοῦ δυνατοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ ἀναγκαῖον καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ ὑπάρχον ἔσται . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἀναγκαῖον ἀεὶ ὡσαύτως ἔχει καὶ ὁ περὶ αὐτοῦ τι λέγων πάντως ἀληθεύει , διὰ τοῦτο βουλόμενος τὸ κατὰ τὸ ἀναγκαῖον δυνατὸν σημᾶναι τὸ ἐν τῷ ἀληθεύεσθαί φησι . τὸ δὲ καὶ ὁσαχῶς ἄλλως λέγεται τὸ δυνατὸν προσέθηκεν , ἵνα σημάνῃ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τὸ ἐπ’ ἴσης , τό ἐπ’ ἔλαττον . Διόδωρος δὲ ἄλλα τινὰ τοῦ δυνατοῦ σημαινόμενα εἶναί φησι · φησὶ γὰρ δυνατὸν εἶναι ἡ τὸ ἐκβεβηκὸς ἤδη , ὅπερ φαμὲν ἡμεῖς ὑπάρχον , ἢ τὸ δυνάμενον ἐκβῆναι μήπω δὲ ἐκβεβηκός . ὁ δὲ Φίλων φησὶ δυνατὸν εἷναι ἢ τὸ ἐκβεβηκὸς ἢ τὸ δυνάμενον ἐκβῆναι μηδέποτε δὲ ἐκβαῖνον , ὥσπερ λέγομεν αἰσθητὸν εἶναι τὸ ἐν τῷ βυθῷ ὄστρακον . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης μέσον τούτων χωρήσας τὸ κυρίως τοῦ δυνατοῦ σημαινόμενον ἡμῖν παραδέδωκεν , ὃ μήπω μὲν ἐξέβη δύναται δὲ ἐκβῆναι . p . 34a 16 Ἕ΅τι τὸ ὄντος τοῦ Α τὸ Β εἶναι οὐχ ὡς ἑνός τινος ὄντος τοῦ Α τὸ Β ἔσται δεῖ ὑπολαβεῖν · οὐ γάρ ἐστιν οὐδὲν ἐξ ἀνάγκης ἑνός τινος ὄντος , ἀλλὰ δυοῖν ἐλαχίστοιν . ᾿Επειδὴ οὐχ ὡς ἐπὶ προτάσεων πλειόνων ἐγύμνασε τὸν λόγον ἀλλ’ ὡς ἐπὶ δύο ὅρων ἀντιστρεφόντων πρὸς ἀλλήλους , διὰ τοῦτο ταῦτα ἐπήγαγε λέγων ὅτι οὐχ ὡς ἐπὶ μιᾶς προτάσεως λαμβάνομεν τὴν δεῖξιν ταύτην ἀλλ’ ὡς ἐπὶ συλλογισμοῦ · λαμβάνομεν γὰρ τὸ μὲν Α ἀνάλογον ταῖς προτάσεσι , τὸ δὲ Β τῷ συμπεράσματι . ἀνάγκη οὖν , φησί , δυνατῶν οὐσῶν τῶν προμὲν τάσεων δυνατὸν εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα · ἀδύνατον γὰρ συμπέρασμα δυναταῖς προτάσεσιν οὐδέποτε ἀκολουθεῖ . Οὐ γάρ ἐστιν οὐδὲν ἐξ ἀνάγκης ἑνός τινος ὄντος φησί , τουτέστιν ἑνός τινος ἡγουμένου οὐδὲν συμπέρασμα ἀκολουθήσει . τί οὖν ; οὐκ ἀνθρώπου ὄντος ἀνάγκη εἶναι ζῷον ; ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τούτων φησὶ τῶν ἀκολουθήσεων ἀλλ’ ἐπὶ τῶν συλλογιστικῶν , ὡς εἶπον . ὅτι μιᾶς προτάσεως οὔσης οὐκ ἔσται τι συμπέρασμα , ἀλλὰ δεῖ τοὐλάχιστον δύο εἶναι τὰς προτάσεις , ὡς πολλάκις εἴρηται . p . 34a18 οἷον ὅταν αἱ προτάσεις οὕτως ἔχωσιν ὡς ἐλέχθη κατὰ τὸν συλλογισμόν · εἰ γὰρ τὸ Γ κατὰ τοὐ Δ , τὸ δὲ Δ κατὰ τοῦ Z , καὶ τὸ Γ κατὰ τοῦ Z ἐξ ἀνάγκης · καὶ . εἰ δυνατὸν δ’ ἑκάτερον , καὶ τὸ συμπέρασμα δυνατόν . | Λαμβάνει προτάσεις τὸ ΓΔ καὶ AZ , συμπέρασμα δὲ τὸ ΓΖ . ὅταν οὖν ὡς ] , φησίν , οὕτως συμπλακῶσιν ὥσπερ εἴπομεν κατὰ συλλογιστικὴν μέθοδον , ἀνάγκη καὶ τὸ συμπέρασμα ἕπεσθαι . οὕτω δὲ ἕπεται ὡς ἂν ἔχωσιν αἱ προτάσεις · δυνατῶν γὰρ οὐσῶν πᾶσα ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα , καὶ εἰ ἀναγκαῖαι , πάντως ἀναγκαῖον . p . 34a25 τούτου δὲ δειχθέντος φανερὸν ὅτι ψεύδους ὑποτεθέντος καὶ μὴ ἀδυνάτου καὶ τὸ συμβαῖνον διὰ τὴν ὑπόθεσιν ψεῦδος ἔστ’ αἰ καὶ οὐκ ἀδύνατον . Δειχθέντος , φησίν , ὅτι πάντως τοῦ ἡγουμένου δυνατοῦ ὄντος πᾶσα ἀνάγκη καὶ τὸ ἑπόμενον δυνατὸν εἶναι , ἐάν , φησίν , ὡς ἐν ὑποθέσει πᾶσαηγούμενόν τι λάβωμεν , ὅπερ ψεῦδος μέν ἐστι διὰ τὸ αὐτὸ τοῦτο κατὰ τὴν ὑπόθεσιν εἰλῆφθαι καὶ μήπω εἰς ἐνέργειαν ἐκβεβηκέναι , ἀδύνατον δὲ οὐκ ἔστι διὰ τὸ δύνασθαι εἰς ἐνέργειαν ἐκβῆναι , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἑπόμενον τούτῳ ψεῦδος μὲν ἔσται , ἀδύνατον δὲ οὐκ ἔσται . οἷον εἰ καθημένου Σωκράτους εἴποιμι ὅτι , εἰ βαδίζει Σωκράτης , ἐξ ἀνάγκης καὶ κινεῖται , λαμβάνω προηγούμενον μὲν τὸ Σωκράτην βαδίζειν , ὅπερ ψεῦδος μέν ἐστιν ( ὑπόκειται γὰρ καθήμενος ) , οὐ μέντοι ἀδύνατον · οὐκοῦν καὶ τὸ ἑπόμενον τούτῳ , τὸ κινεῖσθαι αὐτόν , ψεῦδος μέν , οὐ μὴν καὶ ἀδύνατον . καὶ πάλιν τὸ λέγειν μὴ οὔσης ἡμέρας ἱεῖ ἡμέρα ἐστίν , ὁ ἥλιος ὑπὲρ γῆν ἐστιν’ , ὁμοίως , καὶ τὸ ἑπόμενον καὶ τὸ ἡγούμενον ψεῦδος μέν , οὐκ ἀδύνατον δέ . εἰ γὰρ πάντως μὲν ἕπεται , φησί , τῷ Α τὸ Β , τὸ δὲ Α ἐστὶ δυνατόν , ἀνάγκη πᾶσα καὶ τὸ Β εἶναι δυνατόν · εἰ γὰρ ἀδύνατον εἴη τὸ Β , ἕπεται δὲ τῷ Α , τὸ αὐτὸ καὶ δυνατὸν καὶ ἀδύνατον ἔσται . εἰ μὲν γὰρ ἕπεται τῷ Α , ἐξ ἀνάγκης δυνατὸν ἔσται · ἔστι δὲ καὶ ἀδύνατον , ὡς ἡ ὑπόθεσις τῶν οὕτω βουλομένων · τὸ αὐτὸ ἄρα δυνατὸν καὶ ἀδύνατον ἔσται καὶ ὂν καὶ μὴ ὄν , ὅπερ ἄτοπον . ψεῦδος ἄρα τὸ ὑποτίθεσθαι τῷ δυνατῷ ἀδύνατον ἀκολουθεῖν · οὐκοῦν ἀληθὲς τὸ τῷ δυνατῷ πάντως δυνατὸν ἀκολουθεῖν , ὅπερ ἔδει δειςαι . p . 34a34 Διωρισμένων δὲ τούτων ὑπαρχέτω τὸ Α παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχέσθω · ἀνάγκη οὖν τὸ Α παντὶ τῆ Γ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . Λοιπὸν ἐντεῦθεν τὰς προτάσεις ἡμῖν παραδίδωσι τὰς ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης , καὶ φησὶν ἐνδεχόμενον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα . παραδίδωσι δὲ πρῶτον τὴν ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν . δείκνυσι δὲ αὐτὴν οὕτως . τὸ Α , φησίν , ὑπαρχέτω παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β ἐνδεχέσθω παντὶ τῷ Γ · λέγω , φησίν , ὅτι συνάγεται τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . εἰ γάρ τις φαίη ψεῦδος εἶναι τοῦτο τὸ συμπέρασμα , δῆλον ὅτι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον ἀληθὲς εἶναι δώσει τὸ οὐκ ἐνδέχεται παντί’ · ὑποκείσθω οὖν τὸ Α τῷ Γ μὴ ἐνδέχεσθαι παντί . ἐπειδὴ τοίνυν τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ ἰσοδυναμεῖ τῷ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται παντί , τοῦτο ἀνάγκη μὴ παντί · εἰ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται παντὶ ζῴῳ δίποδι εἶναι , ἀνάγκη μὴ πᾶν ζῷον δίπουν εἶναι ) , εἰ τοίνυν ἰσοδυναμεῖ , ὑποκείσθω τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ παντὶ ὑπάρχειν . πάλιν ἐπειδὴ τὸ Β ὑπόκειται παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν , ὑποκείσθω τὸ ἐνδεχόμενον ἐκβεβηκὸς καὶ γινόμενον ὑπάρχον · τοῦτο γὰρ εἰ καὶ ψεῦδος , ἀλλ’ οὖν οὐκ ἀδύνατον . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α ἀνάγκη μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ B παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , γίνεται τὸ τρίτον σχῆμα ἐξ ἀναγκαίας τε καὶ ὑπαρχούσης προτάσεως · ἐδείχθη δὲ ὅτι ἐν τρίτῳ σχήματι , ὅταν ἡ μὲν μείζων ἀναγκαία ᾖ μερικὴ ἀποφατικὴ ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου ὑπάρχουσα καταφατική , μερικὸν ἀποφατικὸν ὑπάρχον συνάγεται συμπέρασμα · τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπάρχει . ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ ὑπάρχειν · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντὶ ὑπάρχει , ὅπερ ἀδύνατον . πόθεν οὖν τὸ άδύνατον ἠκολύθησεν ; λέγω ὅτι παρὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ Α τῷ Γ μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν τῇ ὑποθέσει ταύτῃ ἀδύνατόν τι ἠκολούθησε , ψεῦδος ἄρα τὸ λέγειν ὅτι τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ συνάγεται · εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀντικείμενον τὸ ἐνδέχεσθαι παντί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . Ἀποροῦσι δέ τινες πρὸς ταύτην τὴν δεῖξιν τοῦ Ἀριστοτέλους , ὧν τὴν ἀπορίαν ἄξιόν ἐστιν ἐπισκέψασθαι οὐκ ἀφυῶς ἔχουσαν . φασὶ γὰρ ὅτι οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει , ἐὰν ὑποθώμεθα συνάγεσθαι τὸ Α τῷ Γ μὴ ἐνδέχεσθαι παντί . τί γὰρ συνήγετο ; ὅτι τὸ Α τῷ Β οὐ παντὶ ὑπάρχει . ὑπῆρχε δὲ καὶ παντί . τοῦτο δὲ ψεῦδος μέν ἐστι τὸ τὸ αὐτὸ καὶ παντὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν , οὐ μέντοι καὶ ἀδύνατον · εἰ γὰρ τὸ ὑπάρχον τοιοῦτόν ἐστιν ὡς καὶ ποτὲ δύνασθαι μὴ ὑπάρχειν , δυνατὸν ἄρα τὸ παντὶ ὑπάρχον ποτὲ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν . εἴπερ οὖν καὶ ὑμεῖς , φασί , μετελάβετε τὴν ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν , ὅπερ ψεῦδος μέν ἐστιν οὐ μέντοι ἀδύνατον , τί ἄτοπον , εἰ ἐκ προτάσεως ψευδοῦς μὲν οὐκ ἀδυνάτου δὲ ψευδὲς συναχθείη συμπέρασμα καὶ οὐκ ἀδύνατον ; τί οὖν πρὸς ταῦτα ἡμεῖς λέγομεν ; ὅτι ἡ μὲν μετάληψτς τῆς ἐνδε χομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ χρόνου XLIVr οὐδὲ μενούσης τῆς ἐνοδεχομένη ] ἐνδεχομένη ] γέγονε καὶ ὑπάρχουσα ] τοῦτο γὰρ οὐ μόνον ἐστὶ ψεῦδος ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον τὴν αὐτὴν ἐνδεχομένην τε ἅμα καὶ ὑπάρχουσαν εἶναι ) , ἀλλὰ μετελήφθη ἡ πρότασις ἀπὸ μέλλοντος χρόνου εἰς ἐνεστῶτα , εἴπερ ἡ μὲν ἐνδεχομένη τὸν μέλλοντα δηλοῖ , ἡ δὲ ὑπάρχουσα τὸν ἐνεστῶτα . τὸ τοίνυν μεταλαβεῖν τὴν ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν , εἰ καὶ ψεῦδός ἐστι , διότι ἀντὶ μέλλοντος χρόνου ἐνεστῶτα λαμβάνομεν , οὐ μέντοι τοῦτο ἀδύνατον ἔσται τὸ τὴν ἐνδεχομένην ποτὲ ὑπάρχουσαν γενέσθαι . ἐπὶ δὲ τῆς ΑΒ προτάσεως μενούσης αὐτῆς καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης καὶ μὴ μεταληφθείσης εἰς ἑτέραν συνήχθη ἐκ τοῦ ὑποθέσθαι ἡμᾶς μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν ὅτι τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπάρξει . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῶ ’ ὑπάρχον oia . Β post συνάγεται add . τὸ Vt : om . BS ἄρα ] δ’ ut videtur , deletuin V 3 ὑπάρχειν t : ὑπάρχει V : om . Β 3 . 4 ἄρα τῷ αὐτῷ om . Β 4 ὑπάρχει om . Β ἄτοπον Β οὖν SVt : δὲ Β 5 λέγω ὅτι παρὰ τὸ SVt : ἐκ τοῦ Β αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν · ὥστε οὐ μόνον ψευδὲς τὸ τοιοῦτον ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον . Ἵδωμεν οὖν πόθεν τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε . δύο ὑποθέσεων κειμέων , μένων , μιᾶς μὲν τῆς λεγούσης τὸ Α τῷ Γ οὐκ ἐνδέχεσθαι παντί , ἑτέρας δὲ τῆς μεταλαμβανούσης τὴν ἐλάττονα πρότασιν ἐνδεχομένην οὖσαν εἰς ὑπάρχουσαν , πᾶσα ἀνάγκη διὰ τὴν ἑτέραν τούτων ἀκολουθῆσαι τὸ ἄτοπον . ὅτι μὲν οὖν διὰ τὴν μετάληψιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν οὐκ ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον , δῆλον · εἰ γὰρ δυνατόν ἐστι τὸ μεταλαβεῖν τὴν ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν καὶ οὐκ ἀδύνατον , ἐδείχθη δὲ μικρῷ πρότερον ὅτι οὐδέποτε δυνατῷ ὑποτεθέντι ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ διὰ τοῦτο γὰρ καὶ προείληπται τὸ περὶ τούτου θεώρημα ) , δῆλον ἄρα ὅτι οὐ διὰ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησεν . οὐκοῦν λείπεται διὰ τὴν ἑτέραν τὴν τὸ Α τῷ Γ οὐκ ἐνδέχεσθαι παντὶ λέγουσαν ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν ψευδὴς ἠλέγχθη αὕτη ἡ ὑπόθεσις , δῆλον ὅτι τὸ ἀντικείμενον τούτῳ συνάγεται τὸ ‘ἐνδέχεται παντί’ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ἴδωμεν δὲ καὶ τῆς Ἀριστοτλικῆς δείξεως τὴν ἀκολουθίαν · ἔχει γάρ τι καὶ ἀσαφέστερον . Μῆ γὰρ ἑ ἐνδεχέσθω . ἐκθέμενος τὰς προτάσεις καὶ εἰπὼν ὅτι τὸ ἐνδέχεσθαι παντὶ συνάγεται , κατασκευάζει τοῦτο τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ὑποτιθέμενος τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ οὐκ ἐνδέχεται παντί’ . To δὲ Β παντὶ τῷ Γ κείσθω ὑπάρχον . ὑποθέμενος τὸ ἀντι - φατικῶς ἀντικείμενον τῷ συμπεράσματι μεταλαμβάνει καὶ τὴν ἐλάττονα πρότασιν τὴν ΒΓ εἰς ὑπάρχουσαν , ὥσπερ ἤδη εἴπομεν · τοῦτο γὰρ εἰ καὶ ψεῦδός ἐστιν , ἀλλ’ οὐκ ἀδύνατον . εἴπομεν δὲ ὅτι καὶ τὸ ‘ οὐκ ἐνδέχεται παντὶ τῷ Γ τὸ Α’ , ὅπερ ἐξ ὑποθέσεως ἔλαβεν ὡς συναγόμενον , μεταλαμβάνει εἰς τὴν ‘ ἀνάγκη τινί’ ὡς ἰσοδυναμοῦσαν . καὶ τοῦτο μὲν αὐτόθεν οὐ φαίνεται ὁ Ἀριστοτέλης μεταλαμβάνων , ἐκ μέντοι τοῦ συμπεράσματος δῆλός ἐστι τοῦτο βουλόμενος · φησὶ γὰρ συμπεραίνων τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται ἀντὶ τοῦ ‘ οὐ παντὶ ὑπάρχει’ · τὸ γὰρ ἐνδέχεται ἀντὶ τοῦ ‘ὑπάρχει’ εἶπε . καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι συνάγων τὸ ἄτοπον , φησὶν ἁ ἀλλ’ ὑπέκειτο παντὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν καὶ μὴν οὐχ ὑπέκειτο τὸ Α τῷ Β παντὶ ἐνδέχεσθαι ) τὸ ἐνδέχεσθαι ἀντὶ τοῦ ὑπάρχειν εἰπών . ὅπερ οὖν ἔλεγον , δῆλός ἐστι μεταλαμβάνων τὴν οὐχ ἐνδέχεται παντί εἰς τὴν ‘ἀνάγκη τινί’ · ἐπεὶ εἰ μὴ μετελάμβανε , πόθεν δῆλον ἐν τρίτῳ σχήματι ἐκ τῆς μείεἵδωμεν ζονος μερικῆς ἐνδεχομένης τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης καταφατικῆς τί ἤμελλε συνάγεσθαι ; οὐδὲ γὰρ εἶπε περὶ αὐτῶν · περὶ δὲ τῆς μίξεως τῆς ἀναγκαίας καὶ ὑπαρχούσης εἴρηται · διόπερ εἰς τὸ ὁμολοούμενον ἐκφεύγει . Ἀνάγκη ἄρα τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι . εἰ γὰρ τῇ ὑποθέσει τῇ λεγούσῃ τὸ οὐκ ἐνδέχεται παντί συνάγεσθαι ἠκολούθησέ τι ἀδύνατον , τὸ τὸ Α τῶ Β καὶ παντὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν , ᾗ δὲ ὑποθέσει ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ ψευδής ἐστι , δῆλον ὅτι τὸ ἀντικείμενον ἀληθὲς ἔσται τὸ ‘ ἐνδέχεται παντί’ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . οὐ γὰρ δήπου , φησί , διὰ τὴν μετάληψιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν τὸ ἀδύνατον συνῆκται · ψευδοῦς γὰρ οὕσης τῆς ὑποθέσεως καὶ οὐκ ἀδυνάτου οὐκ ἄν ποτε ἀδύνατον ἠκολούθησεν , ὡς δέδεικται · οὐκ ἄρα διὰ τοῦτο συνέβη τὸ ἀδύνατον . p . 34b 2 ἐγχωρεῖ δὲ καὶ διὰ τοῦ πρώτου σχήματος ποιῆσαι τὸ ἀδύνατον θέντας τῷ Γ τὸ Β ὑπάρχειν . Ἑτέρως δείκνυσι τὸ ἀδύνατον ἀκολουθοῦν τῆ λεγούσῃ ὑποθέσει τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ συνάγειν τὴν προκειμένην πρότασιν . δείκνυσι δὲ τοῦτο μεταλαμβάνων ἑκατέραν τῶν προτάσεων εἰς τὴν ἑτέραν , λέγω δὲ τὴν μὲν μείζονα ὑπάρχουσαν οὖσαν εἰς ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην οὖσαν εἰς ὑπάρχουσαν . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται ὑπάρχειν , τὸ δὲ B παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , συνάγεται συμπέρασμα ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν · πρὸ μικροῦ γὰρ τοῦτο δέδεικται . ἀλλὰ μὴν ὑπέκειτο μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ ὑπᾶρχεν τῷ Γ τὸ Α , ὡς ἡ ὑπόθεσις · τὸ αὐτὸ ἄρα τῶ αὐτῶ καὶ ἐνδέχεται παντὶ καὶ οὐκ ἐνδέχεται παντί , ὅπερ ἀδύνατον , τοῦ ἀδυνάτου πάλιν ἀκολουθήσαντος οὐ διὰ τὴν τῶν προτάσεων μετάληψιν αὗται γὰρ ψευδεῖς μὲν ἦσαν , οὐ μέντοι ἀδύνατοι , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον δυνατῶ ἀκολουθεῖ , ὡς δέδεικται ) ἀλλὰ δῆλον ὅτι διὰ τὸ ὑποθέσθαι μὴ ἐνδέχεσθαι τῷ Γ παντὶ τὸ Α ὑπάρχειν . καὶ ἠδύνατο μὲν ὁ φιλόσοφος μεταλαβὼν τὰς πρώτας προτάσεις αὐτόθεν τὸ ἐνδέχεσθαι παντὶ δεῖξαι συναγούσας τοῦτο γὰρ καὶ συνῆγον ) καὶ μὴ δεηθῆναι τῆς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς · ὅμως ἐκ περιουσίας ποιῶν ὑπέθετο καὶ τὸ ἀντικείμενον καὶ ἔδειξε τοῦτο ἀδύνατον . ἰστέον δὲ ὅτι οὐκ ἔστιν αὕτη κυρίως εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγή · ἡ γὰρ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ ὑποθεμένη τὸ ἀντικείμενον τῷ ἐξ ἀρχῆς καὶ τοῦτο πρότασιν ποιησαμένη καὶ προσθεῖσα αὐτῇ τῶν ἀληθῶν τινα ἐξ ἀρχῆς κειμένων προτάσεων οὕτω δείκνυσι ἑπόμενον τὸ ἀδύνατον , ὡς πολλάκις διὰ τῶν προλαβόντων ἐδείξαμεν . ἐνταῦθα δὲ τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ οὐκ ἐποίησε μέρος τοῦ συλλογισμοῦ , ἀλλὰ τὰς κειμένας προτάσεις ἀντιστρέψας καὶ μεταλαβὼν εἰς ἀλλήλας καὶ δείξας συναγόμενον τὸ ἐνδέχεσθαι παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν ἐπήγαγεν ὅτι , εἰ κατὰ τὴν ὑπό . θέσιν δῶμεν τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν συνάγεσθαι , εἰς ἀντίφασιν περιπεσούμεθα , ὅπερ ἀδύνατον . ἰστέον δὲ ὅτι , κἄν μίαν τῶν προτάσεων μόνην ἀντιστρέψωμεν πρὸς τὴν ἑτέραν , ὡσαύτως τὸ αὐτὸ δείξομεν ἀδύνατον γινόμενον · εἴτε γὰρ τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ποιήσομεν , γίνεται ὁ συλλογισμὸς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων καταφατικὸν ἐνδεχόμενον καθόλου συνάγων συμπέρασμα , καὶ πάλιν ἡ ἀντίφασις ἀκολουθήσει , εἴτε τὴν ἐλάττονα εἰς ὑπάρχουσαν μεταλάβωμεν , γίνεται ὁ συλλογισμὸς ἐκ δύο ὑπαρχουσῶν σῶν καθόλου καταφατικὸν ὑπάρχον συνάγων , καὶ ὁμοίως πάλιν τὸ ἄτοπον ἀκολουθήσει · τὸ αὐτὸ γὰρ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ἢ ὑπάρχει ἢ ἐνδέχεται ὑπάρχειν καὶ οὐκ ἐνδέχεται παντί , ὅπερ ἀδύνατον . p . 34b7 Δεῖ δὲ λαμβάνειν τὸ παντὶ ὑπάρχειν μὴ κατὰ χρόνον ὁρίσαντας , οἷον νῦν ἢ ἐν τῷδε τῷ χρόνῳ , ἀλλ’ ἁπλῶς · διὰ τοιούτων οὕτων γὰρ προτάσεων καὶ τοὺς συλλογισμοὺς ποιοῦμεν . Ὅ βούλεται εἰπεῖν , τοιοῦτόν ἐστιν · ὅταν λάβωμεν , φησί , καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν πρότασιν , ὥσπερ νῦν λαμβάνομεν τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β κατηγορούμενον , οὐ δεῖ τὸ κατὰ παντὸς ἐν χρόνῳ λαμβάνεσθαι ἀληθεῦον ἀλλ’ ἀεί , ἐπεὶ ἀσυλλόγιστος ἔσται ἡ συζυγία · συνάξει γὰρ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί . οἷον τί λέγω ; ἐὰν λάβω ἄνθρωπον καὶ κινούμενον καὶ ἵππον ( τούτοις γὰρ καὶ αὐτὸς κέχρηται τοῖς ὅροις ) καὶ εἴπω οὕτως ‘ὁ ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχει’ ὑποκείσθω γὰρ μόνα τὰ κινούμενα ἀνθρώπους εἶναι ) , κινούμενον παντὶ ἵππῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν’ , συναχθήσεται ἄνθρωπος ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ἵππῳ ὑπάρχειν , ἐξ ὑπαρχούσης καὶ ἐνδεχο - μένῃς προτάσεων καταφατικῶν ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν συμπέρασμα . τοῦτο δέ , φησί , συμβαίνει διὰ τὸ τὴν μείζονα πρότασιν ἐν χρόνῳ λαμβάνειν ἅλῳ θεύουσαν , ὅτε ἄνθρωποι μόνον ἐκινοῦντο . ὥστε , φησί , παραφυλακτέον τὸ τοιοῦτον ὡς μὴ κατὰ χρόνον ἀληθευούσας λαμβάνειν τὰς προτάσεις ἀλλ’ ἁπλῶς , τουτέστι καθόλου . p . 33b14 ἔτι ἔστω τὸ μὲν πρῶτον ζῷον , τὸ δὲ μέσον κινούμενον , τὸ δ’ ἔσχατον ἄνθρωπος . ῾Yπαλλάξας τὸν ἐλάττονα ὅρον , φυλάξας δὲ τὰς προτάσεις ὡς ἐξ ἀρχῆς κατά τε τὸ ποιὸν καὶ τοὺς τρόπους , δείκνυσι συναγόμενον καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης · εἰ γὰρ τὸ μὲν ζῷον παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχει , εἰ πάλιν τὰ κινούμενα μόνον ζῷα εἴη , κινούμενον δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , συνάγεται δῆλον ὅτι ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . καὶ τὸ μὲν ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ἐνδέχεσθαι παντὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί ἐστιν , ὅπερ ἔδειξεν ἐν τοῖς πρὸ τούτου ὅροις . ἐπειδὴ δὲ ὅλως εὐπόρησεν ὅρων συναγόντων ἀγόντων καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης παντί , τούτου χάριν καὶ τοῦτο ἐπήγαγεν πόθεν δὲ ὅλως εὐπόρησε τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ συναγαγεῖν ; διότι ἔλαβε τὸν ἐλάττονα ὅρον εἶδος ὄντα τοῦ μείζονος . ὥστε δεῖ μήτε τὸν μείζονα ὅρον λαμβάνειν ὁριζόμενον χρόνῳ μήτε τὸν ἐλάττονα εἶδος ὄντα τοῦ πρώτου , ἐπεὶ οὐ συνάξομεν τὸ ἐνδεχόμενον . p . 34b19 Πάλιν ἔστω στερητικὴ πρότασις καθόλου ἡ ΑΒ , καὶ εἰλήφθω τὸ μὲν Α μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχειν , τὸ δὲ B παντὶ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν τῷ Γ . τούτων οὖν τεθέντων ἀνάγκη τὸ Α ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τῷ Γ ὑπάρχειν . Εἰπὼν τὴν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου καταφατικῶν νῦν τίθησι τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἐνδεχομένης , καὶ συνάγει ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τῷ Γ τὸ Α . δεῖ · κνυσι δὲ καὶ ταύτην τῇ αὐτῇ δείξει , λέγω δὴ τῇ μεταλήψει καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ . εἰ τὸ Α , φησί , μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχει , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , λέγω , φησίν , ὅτι καὶ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Γ’ · τοῦτο δὲ πάλιν ταὐτόν XLIVv ἐστι τῷ ’ ἀνάγκη τινί’ · ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ ὑπάρξαι , τοῦτο ἀνάγκη τινὶ ὑπάρχειν . εἰ δὲ καὶ μὴ μεταλαμβάνει τοῦτο πάλιν αὐτὸς διὰ τῶν προτάσεων , δῆλός ἐστιν ἐξ ὧν συμπεραίνει τοῦτο βουλόμενος . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α ἀνάγκη τινὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β ὑπάρχει παντὶ τῷ Γ μεταλαμβα - νέσθω γὰρ πάλιν ἡ ἐνδεχομένη εἰς τὴν ὑπάρχουσαν διὰ τὸ εὔσημον ) , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ὑπάρξει · ὑπέκειτο δὲ καὶ οὐδενί · τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ τινὶ καὶ οὐδενί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον πάλιν ἠκολούθησεν οὐ διὰ τὴν μετάληψιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν · εἰ γὰρ καὶ ψευδὴς ἦν , ἀλλ’ οὐκ ἀδύνατος . δῆλον ἄρα ὅτι διὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ ἀνάγκη τινὶ τῷ Γ | τὸ Α ὑπάρχειν’ , ἤτοι ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενἰ’ · ταὐτὸν γάρ XLVr ἐστι . ψεῦδος ἄρα τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ " ‘ἐνδέχεται μηδενί’ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . καὶ δείξας διὰ τοῦ ἀδυνάτου ὅτι τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ συνάγει , ἐπάγει τούτοις καὶ φησὶν ὅτι τοῦτο τὸ συμπέρασμα οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , τουτέστιν οὐκ ἔστι τοῦτο τὸ ἐνδεχόμενον ὃ ὡρισάμεθα ἐξ ἀρχῆς , ὅπερ ἐλέγομεν καὶ ἀντιστρέ - φειν κατὰ τὰς καταφατικὰς καὶ ἀποφατικάς , ἀλλ’ ἔστι τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἥμισύ φησιν εἶναι τοῦ ἐνδεχομένου . ὅπως δὲ ἔχει τοῦτο δείξομεν ὧδε ἐκθέμενοι ἐν διαγράμματι πάσας τὰς προτάσεις . οὐκ ἀνάγκη παντὶ οὐκ ἀνάγκη τινί οὐκ ἀνάγκη μὴ παντί ἐνδέχεται μηδενί ἐνδέχεται παντί δ’ . , ἑαυτὴν μάχεται διὰ τὴν παντὶ μαχε ἀνάγκη παντί ἀνάγκη τινί ἀνάγκη μὴ παντί οὐκ ἐνδέχεται μηδενί ουκ ἐνδέχεται παντί Τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί’ βουλόμενος δεῖξαι συναγομένην ἔλαβε τὴν ἀντι - φατικῶς ἀντικειμένην ταύτῃ τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ , ἵνα δείξας ταύτῃ ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν συνάξῃ τὴν ἀντιφατικῶς αὐτῇ ἀντικειμένην τὴν ἐνδέχεται μηδενί’ . ἐπειδὴ δέ , ὡς εἴρηται , δείκνυται διὰ τοῦ τρίτου σχήματος ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ λαμβανόντων ἡμῶν ὡς μίαν πρότασιν τοῦ συλλογισμοῦ τὸ ἐξ ὑποθέσεως λαμβανόμενον συμπέρασμα καὶ τὴν ἐλάττονα πρότασιν εἰς ὑπάρχουσαν μεταλαμβανόντων , ἄδηλον δέ ἐστιν ἐν τρίτῳ σχῆ . ματι ἐκ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου ποῖον γίνεται συμπέρασμα οὔπω γὰρ οὐδὲν εἴρηται περὶ αὐτῶν ) , διὰ τοῦτο μεταλαμβάνει τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί πρότασιν εἰς τὴν ἰσοδυναμοῦσαν αὐτῇ τὴν ‘ἀνάγκη τινί’ · ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί , τοῦτο ἀνάγκη τινί . μεταλαμβάνων τοίνον τὴν ’ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ εἰς τὴν ‘ ἀνάγκη τινί’ καὶ δεικνὺς ταύτῃ τῇ ὑποθέσει ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , ὡς ἐδείξαμεν τὸ τὸ Α τῷ Β καὶ τινὶ καὶ οὐδενὶ ὑπάρχειν , καὶ διὰ τοῦτο ἐλέγχων ὡς ψευδῆ τὴν ὑπόθεσιν τὴν λέγουσαν ἀνάγκη τινὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν’ δείκνυσιν εἰκότως ἀληθῆ προσεχῶς τὴν ἀντικειμένην αὐτῇ τὴν οὐκ ἀνάγκη τινί’ καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐνδέχεται μηδενί’ , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς προὔκειτο δεῖξαι . τοῦτο δέ , φησί , τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ οὐκ ἔστι τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἀλλὰ τὸ ἥμισυ τούτου , ὅπερ ἐστὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . πῶς καὶ τίνα τρόπον ; ὅτι τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ ἀντίκειται δι’ ἑαυτὴν μὲν ἡ ‘ ἀνάγκη τινί’ , διὰ δὲ τὴν ‘ ἐνδέχεται παντί’ ἰσοδυναμοῦσαν αὐτῇ ἡ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ . ὥστε αἱ δύο μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις μάχονται τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ , ἀλλ’ ἡ μὲν καταφατικὴ ἡ ‘ἀνάγκη τινί’ ὡς ἀντικειμένη αὐτῇ κατὰ πάντα , κατὰ ποσόν , κατὰ ποιόν , κατὰ τρόπον · ἡ δὲ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ ἀντίκειται μὲν τῆ τῇ ἐνδέχεται παντί’ , ἐπεὶ δὲ ἰσοδυναμεῖ ἡ ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ τῇ ‘ἐνδέχεται παντί’ , διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἀνάγκη μὴ παντί’ μαχήσεται τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενἰ’ , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ διαγράμματι πρόκειται . εἰ τοίνυν τῇ μὲν ‘ ἐνδέχεται οὐδενί’ ὡς μὲν καταφάσει ἀπόφασις μάχεται ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ , μάχονται δὲ κατά τε ποσὸν καὶ ποιὸν καὶ τρόπον ἀμφότεραι αἱ μερικαὶ τοὐ ἀναγκαίου προτάσεις κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον , δῆλον ἄρα ὅτι ἡ ‘ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί περιέχει τὰς δύο μερικὰς τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις . εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει , εὑρίσκομεν δὲ τῇ μὲν ‘ἀνάγκη κη τινί’ ὑποτιθεμέηῃ ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , τῇ δὲ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ οὐκέτι , δῆλον ἄρα ὅτι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ἀνάγκη τινί μόνως συνάγεται , ὅπερ ἐστὶ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη τινί’ . εἰ τοίνυν αἱ δύο μὲν μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου , ὥσπερ εἴπομεν , περιέχονται ὑπὸ τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ , τὸ δὲ ἀντικείμενον τῇ ἑτέρᾳ τούτων μόνον συνάγεται , δῆλον ἄρα ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀντικειμένου τῷ ‘ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ τοῦτ’ ἔστι τὸ συναγόμενον , ὅπερ ἐστὶ τὸ οὐκ ἀνάγκη τινἰ’ · τοῦτο γὰρ ἦν ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ‘ ἀνάγκη τινί’ , ᾧπερ μόνῳ ὑποτεθέντι ἀδύνατόν τι ἠκολούθησεν . ὅτι γὰρ τῷ ἀνάγκη μὴ παντί’ ὑποτεθέντι ἀδύνατον οὐκ ἀκολουθεῖ , δῆλον ἐξ αὐτῶν τῶν προτάσεων · εἰ γὰρ τὸ Α ἀνάγκη μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ οὐδενί · καὶ οὐδὲν ἀδύνατον τὸ αὐτὸ καὶ οὐδενὶ καὶ οὐ παντί . Ζητήσειε δ’ ἄν τις τί δήποτε <,εί> οὐ μόνον τοῦ ‘ ἀνάγκη τινί’ τιθεμένου ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀνάγκη παντί’ , μὴ λέγομεν τὸ ἀντιφατικῶς αὐτῷ ἀντικείμενον συνάγεσθαι τὸ οὐκ ἀνάγκη παντί’ . εἰ γὰρ τὸ Α ἀνάγκη παντὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Β ὑπάρχει παντὶ τῷ Γ , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ οὐδενί · τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ τινὶ καὶ οὐδενί , ὅπερ ἀδύνατον . ὥστε οὐ μόνον τὰ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενα συνάγονται διὰ τού . τῶν ἀλλὰ καὶ τὰ ἐναντία . ὥστε εἰ τῷ παντὶ ἐξ ἀνάγκηυς’ ὑποτεθέντι ἀδύνατόν τι ἠκολούθησε , διὰ τί μὴ λέγομεν τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον αὐτῷ συνάγεσθαι , λἐγω δὲ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη παντί’ ; φαμὲν οὖν πρὸς τοῦτο ὅτι , εἰ περιείχετο ἡ ‘ἀνάγκη παντί’ ὑπὸ τῆς ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ , ἐλέγομεν ἄν καὶ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ‘ἀνάγκη παντί’ συνάγεσθαι , ἐπειδὴ καὶ τὸ ἀντικείμενον τῷ ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενἰ’ τοῦ|τό ἐστι τὸ συναγόμενον . ΧLVv νῦν δὲ οὐ περιέχεται ὑπ’ αὐτῇς . ἡ δὲ αἰτία , δι’ ἣν οὐ περιέχεται , ἀυτὴ · εἰ γὰρ τῇ ἐνδέχεται μηδενὶ ἀντίκειται ἡ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί , ἡ δὲ ἐνδέχεται μηδενί ἰσοδυναμεῖ τῇ ‘ ἐνδέχεται παντί’ , ἡ δὲ ‘ἐνδέχεται παντἰ’ οὐκ ἀντίκειται τῇ ἀνάγκη παντί , οὐκ ἄρα περιέξει ἡ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενἰ’ τὴν ἀνάγκη παντί’ ἀντικειμένως ἔχουσα τῇ ‘ἐνδέχεται παντί · διὰ τὸ ἰσοδυναμεῖν αὐτὴν τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ . ἠκολούθησε δὲ ὅλως τῇ ‘ἀνάγκη ἀνάγκη παντί’ ἀδύνατον , διότι τῇ καθόλου ἀποφάσει δύο μάχονται καταφάσεις , ἥ τε καθόλου καὶ ἡ μερική , ἡ μὲν ὡς ἀντιφατικῶς ἀντικειμένη , ἡ δὲ ὡς ἐναντίως . διὰ ταῦτα οὖν καὶ τῇ ‘παντί’ τεθείσῃ ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον οὐχ ὡς ἀντιφατικῇ ἀλλ’ ὡς ἐναντίᾳ . μόνως ἄρα ἐστὶ τὸ συνα - γόμενον τὸ ἀντικείμενον τῷ ‘ἀνάγκη τινἰ’ , ὅπερ ἐστὶ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη τινί’ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ‘ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . διαφέρει δὲ τὸ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ τοῦ ‘ ἐνδέχεται μηδενί · καὶ διὰ τοῦτό φησιν αὐτὸς ὅτι τὸ ‘ἐνδέχεται μεηδενί’ συναγόμενον ἐν τούτῳ τῷ συλλογισμῷ οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἀλλὰ τοῦ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . ἐπὶ πλέον δέ ἐστι τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ τοῦ ἐνδέχεται μηδενί’ . καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι , δείξομεν αὖ καὶ καὶ λογικώτερον καὶ διὰ παραδειγμάτων . λογικώτερον μὲν δι’ αὐτῶν τῶν προτάσεων οὕτως · τῇ ἐνδέχεται μηδενί’ ἀντίκειται ἥ τε ἀνάγκη ‘ἀνάγκη τινί’ καὶ ἡ ἀνάγκη μὴ παντί’ , ὡς εἴρηται πολλάκις · ἐφ’ ὧν γὰρ ἐκείνη ψεύθεται , αὗται ἀληθεύουσι , καὶ ἀνάπαλιν . τῷ δὲ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , ὅπερ ταὺτόν ἐστι τῷ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ , ἀντίκειται μόνη ἡ ‘ἀνάγκη τινί’ · ὥστε καὶ ἐνταῦθα , ἐφ’ ὧν ἡ ἑτέρα ψεύδεται , ἡ ἑτέρα ἀληθεύει , καὶ ἔμπαλιν . εἰ τοίνυν τῇ ἐνδέχεται μηδενί’ δύο μάχονται τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις , ἥ τε ‘ἀνάγκη τινί’ καὶ ἡ ἀνάγκη μὴ παντί’ , τῇ δὲ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , ἥτις ἰσοδυναμεῖ τῇ οὐδενὶ ἐξ ἀνάφκης’ , ἡ ἑτέρα τούτων μόνον ἡ ἀνάγκη τινί’ , ἐφ̔ ὧν ἄρα αἱ δύο προτάσεις , ἥ τε ἀνάγκη τινί’ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ ἀληθεύουσιν , ἐπὶ τούτων ἡ ἐνδέχεται μηδενί’ ψεύδεται , ἐφ’ ὧν δὲ ἡ ῾ἀνάγκη τινί’ ἀληθεύει , ἐπὶ τούτων μόνον ἡ οὐκ ἀνάγκη τινί’ ψεύδεται , ἥτις ἰσοδυναμεῖ τῇ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ . ἐπ’ ἐλαττόνων ἄρα ψεύδεται ἡ οὐκ ἀνάγκη τινί’ τῆ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ · εἰ δὲ ἐπ’ ἐλαττόνων ψεύδεται ἡ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , ἐπὶ πλειόνων ἀληθεύει . ὅτι δὲ μόνη ἡ ἀνάγκη τινί’ μάχεται τῇ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , οὐκέτι δὲ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ , δῆλον ἐξ ὧν καὶ συναληθεύουσιν ἐπί τινων ὅρων , οἷον ὡς ἐπὶ τοῦ περιπατεῖν καὶ τοῦ ζῴου · καὶ γὰρ τὸ λέγειν ὅτι οὐκ ἀνάγκη τινὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν ὑπάρχειν ἀληθές οὐδὲν γὰρ ζῷον ἐξ ἀνάγκης περιπατεῖ ) , καὶ καὶ τὸ λέγειν ὅτι ἀνάγκη μὴ παντὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν ὑπάρχειν ἀληθὲς διὰ τὰ ἑρπετά · οὐδὲν γὰρ τῶν ἑρπετῶν περιπατεῖ . οὕτω μὲν οὖν κοινῷ λόγῳ δεδείχθω ἐπὶ πλεῖον οὖσα τῆς ‘ἐνδέχεται μηδενί’ ἡ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ . δειχθήσεται δὲ καὶ διὰ παρασειγμάτων , λέγω δὴ διὰ τῶν ὅρων αὐτῶν . πάλιν γὰρ ἐπὶ τοῦ ζῴου καὶ τοῦ περιπατεῖν τὸ μὲν εἰπεῖν οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ζῴῳ τὸ περιπατεῖν ὑπάρχει ἀληθεύει καὶ ἐπὶ τῶν περιπατούντων ζῴων καὶ ἐπὶ τῶν ἑρπετῶν · οὐκ ἔστι γὰρ ἀναγκαῖον τούτοις περιπατεῖν . τὸ δὲ ‘ἐνδέχεται μηδενὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν οὐκέτι ἀληθές ἐστιν ἐπὶ πάντων ἀλλ’ ἐπὶ τῶν περιπατούντων · ἐπὶ δὲ τῶν ἑρπετῶν οὐκ ἔστιν ἀληθές , διότι ἐφ’ ὧν τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ , ἐπὶ τούτων καὶ τὸ ἐνδέχεται πατί’ ἀληθεύει . εἰ τοίνυν τὸ ‘ἐνδέχεται παντί’ ἐπὶ τῶν ἑρπετῶν ψεῦδος , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ . ἐπὶ πλειόνων ἄρα τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ ἀληθεύει τοῦ ‘ἐνδέχεται μηδενί ’ . Δυνατὸν δὲ καὶ τὴν ἐκ δύο καταφατικῶν συζυγίαν δεῖξαι τῷ αὐτῷ τρόπῳ μὴ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον συνάγουσαν , ἀλλὰ καὶ ταύτην τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου συνάγουσαν . ὑποκείσθω δὲ πρῶτον ἡμὶν τὸ διάγραμμα . οὐκ ἀνάγκη μὴ παντί ἀνάγκη μὴ παντί δ οὐκ ἀνάγκη τινί ἐνδέχεται παντί οὐκ ἐνδέχεται μηδενί διὰ την οὐκ ἐνδέχεται μηδενί // εἰ γὰρ τὸ A παντὶ τῷ Β ὑπάρχει , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , τὸ ἄρα Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ οὐκ ἐνδέχεται πανί’ , ὅπερ ἰσοδυναμεῖ τῷ ‘ἀνάγκη μὴ παντί . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α τῷ Γ ἀνάγκη μὴ παντί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει παντὶ μεταληφθείσης τῆς ἐνδεχομένης , τὸ ἄρ Α τῷ Β ὑπάρχει οὐ παντί · ἦν δὲ καὶ παντί · τὸ αὐτὸ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντί , ὅπερ ἀδύνατον · ψεῦδος ἄρα τὸ οὐκ ἐνδέχεται παντί ) , ἀληθὲς δὲ τὸ ἐνδέχεται παντί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ἔστιν οὖν καὶ ἐνταῦθα ὁμοίως δεῖξαι ὅτι τὸ ἐνδέχεται παντί οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἀλλ’ ἥμισυ τούτου . εἰ γὰρ μάχεται τῇ ‘ἐνδέχεται παντί’ ὡς καταφάσει ἀπόφασις ἡ οὐκ ἐνδέχεται παντί , μάχονται δὲ αὐτῇ καὶ αἱ δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικαὶ προτάσεις , ἡ μὲν ἀνάγκη μὴ παντί δι’ ἑαυτὴν ὡς κατὰ πάντα ἀντικειμένη , μάχεται δὲ αὐτῇ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη τινί’ διὰ τὴν ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ | ὡς ἰσοδυναμοῦσαν μοῦσαν αὐτῇ , περιέξει ἄρα ἡ οὐκ ἐνδέχεται παντί τὰς δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικάς . εἰ γὰρ αἱ δύο μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου μάχονται τῇ ἐνδέχεται παντί’ , μάχεται δὲ αὐτῇ καὶ ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ , περιέξει ἄρα αὕτη τὰς δύο . πάλιν τῶν δύο τούτων λαμβανομένων ἐν τῷ συλλογισμῷ , τῇ μὲν ‘ἀνάγκη μὴ παντί ὑποτεθείσῃ εὑρήκαμεν ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , ὥστε τὸ ἀντικείμενον αὐτῇ εἶναι τὸ συναγόμενον · τῇ δὲ ‘ ἀνάγκη τινί ὑποτεθείσῃ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , ὥστε οὐ συνάγεται τὸ ἀντικείμενον αὐτῇ . ὅτι γὰρ οὐδὲν ἀδύνατον αὐτῇ ὑποτεθείσῃ ἀκολουθεῖ , δῆλον · εἰ γὰρ τὸ Α ἀνάγκη τινὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ παντί , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον τὸ αὐτὸ καὶ παντὶ καὶ τινί . μόνως ἄρα συνάγεται τὸ ἀντικείμενον τῷ ἀνάγκη μὴ παντί . τὸ δὲ ἀνάγκη μὴ παντί’ ἥμισυ ἦν τοῦ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ · τὸ ἄρα ἀντιδὲ κείμενον τῶ ἡμίσει τοῦ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ ἐστι τὸ συναγόμενον . ὥστε καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συζυγίᾳ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου συνάγεται . πῶς οὖν οὐκ εἶπε τοῦτο ὁ Ἀριστοτέλης ἐπὶ ταύτης τῆς συζυγίας ἀλλ’ ἐπὶ τῆς στερητικῆς μόνης ; τί οὖν πρὸς τοῦτο ἐροῦμεν ; ὅτι ἀκόλουθα πεποίηκεν ἑαυτῷ . ἐπειδὴ γάρ , ὡς εἴπομεν , τὴν μὲν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην μετα - λαμβάνει εἰς τὴν καταφατικἠν , τὴν δὲ καταφατικὴν οὐκέτι εἰς τὴν ἀποφατικήν , διὰ τοῦτο ἐπὶ μόνης τῆς στερητικῆς , ἐπειδὴ τὸ συμπέρασμα αποφατικὸν ἦν ἐνδεχόμενον κατὰ τὰς ἐνταῦθα παραλαμβανομένας προτάσεις , λέγω δὲ τὸ ἐνδέχεται μηδενί , καὶ διὰ τοῦτο ] εὑρίσκομεν αὐτῶ μαχομένας τὰς δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικὰς προτάσεις , τὴν μὲν δι’ ἑαυτὴν τὴν δὲ διὰ τὴν ‘ἐνδέχεται παντί’ , ἐπειδὴ λαμβάνομεν ἰσοδυναμοῦσαν τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί’ τῇ ‘ἐνδέχεται παντί’ . ἐπειδὴ οὖν ἐνταῦθα εὑρίσκομεν τὰς δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικὰς ἀντικειμένας τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ καὶ διὰ τοῦτο περιεχομέναας ὑπὸ τῆς ἀποφατικῆς τῆς οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ καὶ εὑρίσκομεν τὸ ἀντικείμενον μόνῃ τῇ ἑτέρᾳ τῶν μερικῶν προτάσεων συναγόμενον , διὰ τοῦτο ἐλέγομεν τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου μόνον συναγεσθαι . ἐπειδὴ δὲ ἐν τῇ κατηγορικὴ συζυγίᾳ καταφατικὸν ἐνδεχόμενόν ἐστι τὸ συμπέρασμα , οὐ μεταλαμβλανεται δὲ ἡ κατάφασις εἰς τὴν ἀπόφασιν , δῆλον ἄρα ὅτι ἡ μία μόνη τοῦ ἀναγκαίου μερικὴ πρότασις ἀντίκειται τῷ συμπεράσματι ἡ ἀνάγκη μὴ παντί’ , ὥστε ἡ οὐκ ἐνδέχεται παντί αὐτὴν μόνην πειέξει . τιθεμένῃ δὲ ταύτῃ ἀδύνατόν τι ἠκολούθει · δῆλον ἄρα ὅτι τὸ ἀντικείμενον αὐτῇ ἔσται ἀληθές . ἔστι δὲ αὕτη οὐχ ἥμισυ τοῦ ενοεχομένου ἀλλ’ ὅλον · καὶ ἡ ἀντικειμένη ἄρα αὐτὴ οὐχ ἥμισυ ἔσται τοῦ ἐνδεχομένου . εἰκότως ἄρα ἐπὶ τῆς καταφατικῆς συζυγίας οὐκ εἶπε τὸ ἥμισυ συνάγεσθαι τοῦ ἐνδεχομένου . τὸ μὲν οὖν βούλημα τοῦ φιλοσόφου , ὡς ἐνῆν , διὰ τούτων ἐδηλώσαμεν . ἴδωμεν δὲ καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς λέξεως τὰ εἰρημένα . p . 34b 22 Μῆ γὰρ ἐνδεχέσθω . Εἰπὼν τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ συνάγεσθαι πιστοῦται τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ τὸ εἰρημένον , καὶ τίθησι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι μηδενί , ἐπειδὴ ἐπὶ παντὸς πράγματος ἢ τὴν κατάφασιν ἀνάγκη ἀληθεύειν ἡ τὴν ἀπόφασιν . μεταλαμβάνει δὲ καὶ τὴν ἐλάττονα πρότασιν εἰς ὑπάρχουσαν . ἀνάγκη δὴ τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχειν · ἀλλ’ ὑπέκειτο καὶ οὐδενί , ὅπερ ἄτοπον . ψευδὴς ἄρα ἡ ὑπόθεσις ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ · οὐκοῦν ἀληθὴς ἡ ἀντικειμένη ἡ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι · p . 34b27 οὗτος οὑν ὁ συλλογισμὸς οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου . Τὸ συμπέρασμα , φησί , τὸ συναχθὲν οὐκ ἔστι τοιούτου ἐνδεχομένου οἵουπερ ἡμεῖς ἐξ ἀρχῆς διωρισάμεθα · τοῦτο δὲ ἦν ὃ ἀντιστρέφουσαν εἶχε τὴν ‘μηδενί’ πρὸς τὴν παντί . τοῦτο δὲ τὸ συμπέρασμα οὐκ ἐστι τοιουτον . ὅτι γὰρ οὐ δύναται ἀντιστρέφειν πρὸς τὴν ‘παντί’ , ἐδείξαμεν ἤδη θέντες τὸ ἀντικείμενον τῷ ‘ ἐνδέχεται παντί’ , λέγω δὴ τὸ ‘ἀνάγκη μὴ παντὶ , καὶ μηδὲν εὑρηκότες αὐτῷ ἄτοπον ἀκολουθοῦν , ἵνα οὕτω κατασκευάσωμεντὸ ἀντικείμενον · ὥστε οὐ δύναται συμπεραίνεσθαι τὸ ἀντικείμενον τῳ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ . εἰ δὲ μὴ συμπεραίνεται , οὐκ ἄρα ἰσοδυναμεῖ ἐνταῦθα τὸ συναχθὲν συμπέρασμα , λέγω δὴ τὸ ‘ ἐνδέχεται μεηδενί’ , τῷ ἐνδέχεσθαι παντί . τὸ δὲ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἰσοδυναμούσας ταύτας εἶχε τὰς προτάσεις . οὐκ ἄρα τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἐστὶ τοῦτο τὸ συμπέρασμα . P.34b28 Ἀλλὰ τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης · αὕτη γάρ ἐστιν ἣ ἀντίφασις τῆς γενομένης ὑποθέσεως · ὑπετέθη γὰρ τὸ Α τινι τῳ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν · ὁ δὲ διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλογισμὸς τῆς ἀντικειμένης ἐστὶν ἀντιφάσεως . Εἰπὼν ὅτι οὐκ ἔστι τὸ συμπέρασμα τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ένδεχομένου , προστίθησι διὰ τούτων ποίου ἐστίν , ὅτι τοῦ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . τίς δὲ ἡ διαφορὰ τούτου πρὸς τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί , εἴπομεν · καὶ ὅτι τοῦτο ἐστι , φησί , τὸ συναγόμενον , δῆλον . τῇ γὰρ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ βουλόμενοι κατασκευάσαι τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ καὶ λαβόντες τὸ ἀντικείμενον αὐτῶ τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῳ ‘ ἀνάγκη τινι , εἰς ὃ μετελάβομεν διὰ τὸ σαφές , ὑποθέμενοι οὖν τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ εὕρομεν ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν . J οὐκοῦν πᾶσα ἀνάγκη τὸ ἀντικείμενον τούτῳ XLVlv ἀληθὲς εἶναι τὸ οὐκ ἀνάγκη τινί , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ οὐδενὶ ἐξ δναυκης’ . XLVIv ἀνάγκη γάρ φησί , πᾶσα , ὅταν συλλογισμὸν διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυμεν , τὴν ἀντικειμένην φάσιν , τουτέστι πρότασιν , τῇ ὑποθέσει ᾗ ἀδύνατον ἠκολούθησέ τι , ταύτην εἶναι ἀληθῆ . p . 34b34 Ἕτι δὲ καὶ ἐκ τῶν ὅρων φανερὸν ὅτι οὐκ ἔσται τὸ συμπερασμα ἐνδεχόμενον . Ὅροὺς ἐκτίθεται , δι’ ὧν δείκνυσι τέως μὲν ὅτι οὐ συνάγεται τὸ ἐνδέχεται μηδενί’ , κόρακα , διανοούμενον , ἄνθρωπον · μείζων κόραξ , ἐλάττων ἄνθρωπος . κόραξ μὲν γάρ , φησίν , οὐδενὶ διανοουμένῳ ὑπάρχει , διανοούμενον δὲ ἐνδέχεται παντὶ ἀνθρώπῳ , καὶ συνάγεται κόραξ οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης · ὥστε τέως ἔχομεν διὰ τούτων ὅτι οὐ συνάγεται τὸ ἐνδεχόμενον . διὰ δὲ τῶν ἑξῆς ὅρων δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀεὶ τὸ συμπέρασμα , πλὴν ὅτι οὔτε x003E ; ἐνταῦθα καλῶς ἔλαβε τοὺς ὅρους · ἀναγκαίαν γὰρ ἔλαβε τὴν μείζονα πρότασιν , οὐχ ὑπάρχουσαν κυρίως · κόραξ γὰρ οὐδενὶ διανοουμένῳ οὐχ ὑπάρχει μόνον ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . p . 34b37 Ἀλλ’ οὐδ’ ἀναγκαῖον ἀεί · ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α κινοὐμενον , τὸ δὲ Β ἐπιστήμη , τὸ δὲ ἐφ’ ὧ Γ ἄνθρωπος . Δείξας διὰ τῶν προλαβόντων ὅρων ὅτι οὐκ ἔστιν ἐνδεχόμενον τὸ συμ - πέρασμα , διὰ τούτων δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ ἀναγκαῖον ἀεὶ συνάγεται . ἔστω γὰρ κινούμενον μὲν μηδεμιᾷ ἐπιστήμῃ ὑπάρχειν , ἐπιστήμη δὲ ἐνδέχεται παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν , καὶ συνάγεται κινούμενον μηδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . δῆλον δὲ ὅτι τὴν ἐπιστήμην ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἐπιστήμονος λαμβάνει , ἐπεὶ ἀναγκαία καὶ οὐχ ὑπάρχουσα ἔστι ἡ ἀπόφασις . ὥστε , φησίν , εἰ μήτε ἐνδεχόμενον ἀεί ἐστι τὸ συμπέρασμα μήτε ἀεὶ ἀναγκαῖον , εἰκότως εἴρηται ὅτι τοῦ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ἐστίν , ὡς δέδεικται πρότερον . συναισθόμενος δὲ καὶ αὐτὸς ὅτι οὐκ ἔλαβε καλῶς τοὺς ὅρους , φησὶν ὅτι ληπτέον δὲ βέλτιον τοὺς ὅρους . λάβοιμεν δὲ ἂν αὐτοὺς βέλτιον οὕτως · βαδίζον , ἀλλοιούμενον , ζῷον . λέγω οὖν οὕτως · βαδίζον μηδενὶ ἀλλοιουμένῳ ὑπαρχέτω , ἀλλοιούμενον ἐνδέχεται παντὶ ζῴῳ ὑπάρψειν , καὶ συνάγεται βαδίζον οὐδενὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . οὐ γὰρ ἀληθὲς τὸ μηδενὶ ζῴῳ λέγειν τὸ βαδίζον ἐνδέχεσθαι , ἐπειδὴ ἐφ΄ ὧν τὸ ‘μηδενί’ ἀληθεύει , ἐπὶ τούτων καὶ τὸ ‘παντὶ ἐνδέχεται’ . οὐ πάντα δὲ τὰ ζῷα βαδίζει · οὐδὲ γὰρ τὰ ἑρπετά · ὥστε διὰ τοῦτο οὐκ ἀληθὲς ἐπὶ τού . τῶν τὸ εἰπεῖν μηδενὶ ἐνδέχεσθαι . μόνως ἄρα ἀληθὲς τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ζῴῳ τὸ βαδίζειν λέγειν ὑπάρχειν · ἀληθὲς γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἑρπόντων εἰπεῖν ὅτι οὐδενὶ αὐτῶν ἐξ ἀνάγκης τὸ βαδίζειν ὑπάρχει , ὥσπερ ἤδη καὶ πρὸ τούτου εἴπομεν . p . 35a3 ἐὰν δὲ τὸ στερητικὸν τεθῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἐνδέχεσθαι σημαῖνον , ἐξ αὐτῶν μὲν τῶν εἰλημμένων προτάσεων οὐδεὶς ἔσται συλλογισμός , ἀντιστραφείσης δὲ τῆς κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι προτάσεως ἔστι , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον . ᾿Εκθέμενος πάσας τὰς συζυγίας τῶν καθόλου συλλογισμῶν τὰς τὴν ἐλάττονα πρότασιν ἐχούσας καταφατικὴν τὴν δὲ μείζονα ἢ καταφατικὴν ἢ ἀποφατικὴν ἐπί τε τῶν ἐχουσῶν συζυγιῶν τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἐπ’ ἴ’ τε τῶν τὴν ἐλάττονα , νὺν τὰς ἐχούσας τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν τίθησιν . ἐὰν οὖν , φησίν , ἡ ἐλάττων ᾖ ἐνδεχομένη ἀποφατική , γίνεται μὲν συλλογισμός , πλὴν ἀτελής · οὐ γὰρ διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς ἡμῖν εἰλημμένων , λέγω δὴ ἀποφατικῆς μενούσης τῆς ἐλάττονος , ἀλλὰ μεταλαμβανομβανομένης αὐτῆς εἰς ἐνδεχομένην καταφατικήν . εἰ μὲν οὖν ἡ μείζων καταφατικὴ ἡ ὑπάρχουσα , δῆλον ὅτι ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος γενήσεται συμπέρασμα τοιοῦτον οἷον ἐγίνετο καὶ ἐκ τῶν δύο καταφατικῶν . εἰ δὲ ἀποφατικὴ καὶ ἡ μείζων ᾖ , πάλιν ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος εἰς τὴν καταφατικὴν τὸ συμπέρασμα ἕξουσιν οἷον καὶ ἡ ἐκ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς ἐνδεχομένης λέγω δὴ τοῦ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ ἁπλῶς ὅσα εἴρηται ἐπὶ ἐκείνων , ταῦτα καὶ ἐπὶ τούτων λεχθήσεται . p . 35a 18 ἐὰν δὲ ληφθῇ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι , ὅπερ ἐστὶν ἀληθές . | Τὸ ὅπερ ἐστὶν ἀληθὲς οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ τὴν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην ποιῆσαι καταφατικήν τοῦτο γὰρ ψεῦδές ἐστιν ) , ἀλλὰ τοῦτό φησιν , ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ δύνασθαι τὴν ἀποφατικὴν εἰς καταφατικὴν μεταληφθῆναι . p . 35 a 20 ἐὰν δὲ μὴ ὑπάρχειν τεθῇ τὸ Β τῷ Γ καὶ μὴ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν , οὐκ ἔσται συλλογισμὸς οὐδαμῶς , οὔτε στερητικῆς οὔσης οὔτε καταφατικῆς τῆς ΑΒ προτάσεως . Τὰς ἐχούσας τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν θεὶς τὴν δὲ μείζονα ὑπάρχουσαν ἢ καταφατικὴν ἢ ἀποφατικήν , νῦν τίθησι τὰς ἐχούσας τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν τὴν δὲ μείζονα ἐνδεχομένην ἢ καταφατικὴν ἢ ἀποφατικήν , καὶ φησὶν ἀσυλλογίστους εἶναι ταύτας . εἴπομεν γὰρ καὶ κατ’ ἀρχὰς ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν ἐχουσῶν ἐν τῇ μείζονι τὴν ἐνδεχομένην δεῖ καὶ τὸ ποσὸν τῆς μείζονος φυλάξαι καὶ τὸ ποιὸν τῆς ἐλάττονος , ἐπὶ δὲ τῶν ἐχουσῶν τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν μόνον ἀρκεῖ φυλάξαι τὸ ποσὸν τῆς μείζονος , διότι ἡ μὲν ἐνδεχομένη ἀποφατικὴ μεταλαμβάνεται εἰς τὴν καταφατικὴν καὶ ποιεῖ συλλογιστικὴν τὴν συζυγίαν , ἡ δὲ ὑπαρχουσα ἀποφατικὴ οὐ μεταλαμβάνεται εἰς τὴν καταφατικήν . καὶ δείκνυσι ταύτας ἀσυλλογίστους τῷ καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ συνάγειν · ταύτῃ γὰρ ἐχαρακτηρίζοντο αἱ ἀσυλλόγιστοι . ληψόμεθα δὲ ἡμεῖς ὅρους μᾶλλον άρμόζοντας τοῖς προκειμένοις · ὡς γὰρ εἴπομεν , ἔστιν ὅτε ἀδεέστερον αὐτὸς κέχρηται τοῖς ὅροις . ἔστωσαν οὖν τοῦ μὲν τὸ παντὶ συνάγειν ὅροι λευκόν , περιπατητικόν , κύκνος · λευκὸν παντὶ ἢ μηδενὶ περιπατητικῷ ἐνδεχέσθω , περιπατητικὸν μηδενὶ κύκνῳ ὑπαρχέτω , καὶ συνάγεται λευκὸν παντὶ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης . τοῦ δὲ τὸ μηδενὶ συνάγεσθαι τὰ μὲν ἄλλα ὡσαύτως , ἀντὶ δὲ τοῦ κύκνου ἔστω κόραξ · λευκὸν παντὶ ἢ μηδενὶ περιπατητικῷ ἐνδεχέσθω , περιπατητικὸν μηδενὶ κόρακι ὑπαρχέτω , καὶ συνάγεται λευκὸν οὐδενὶ κόρακι ἐξ ἀνάγκης . p . 35a25 Φανερὸν οὖν ὅτι καθόλου τῶν ὅρων ὄντων καὶ τῆς μὲν ὑπάρχειν τῆς δὲ ἐνδέχεσθαι λαμβανομένης τῶν προτάσεων , ὅταν ἡ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἐνδέχεσθαι λαμβάνηται πρότασις , ἀεὶ γίνεται συλλογισμός . Εἰκότως . εἴτε x003E ; καταφατικὴ ἡ ἐλάττων ἦν , ὅπως ἂν εἶχεν ἡ μείζων , αὐτόθεν καὶ δι’ αὐτῶν τῶν προτάσεων ἐγίνετο ὁ συλλογισμός , εἴτε ἀποφατικὴ ἦν , πάλιν τῆς μείζονος ἀδιαφορούσης κατὰ τὸ ποιόν , μεταλαμβανομένης τῆς ἐλάττονος πάλιν ἐγίνετο ὁ συλλογισμός . p . 35a28 Πλὴν ὁτὲ μὲν ἐξ αὐτῶν ὁτὲ δὲ ἀντιστστραφείσης τῆς προτάσεως . Τὸ ἐξ αὐτῶν οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι τῇ δι’ εὐθείας δείξει πάντες γὰρ ἐδείχθησαν τῇ μεταλήψει τοῦ ἐνδεχομένου εἰς τὸ ὑπάρχον καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ) , ἀλλ’ ὅτι φυλάξαντες τὸ ἴδιον ποιόν · οἷοι ἦσαν οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα καταφατικήν . οἱ δὲ ἄλλοι οὐ δι’ ἑαυτῶν ἐδείχθησαν , ἀλλὰ μετελήφθησαν ἐξ ἀποφατικῆς εἰς καταφατικήν . τί οὖν ; φήσειεν ἄν τις , οὐχὶ καὶ ἐπ’ ἐκείνων πάντων μετελαμβάνομεν τὸν ἐνδεχόμενον τρόπον εἰς τὸν ὑπάρχοντα , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τούτων τὴν ἀπόφασιν εἰς τὴν κατάφασιν , ὥστε οὐδὲ ἐκεῖνοι δι’ ἑαυτῶν ἐδείχθησαν ; τί οὖν φαμεν ; ὅτι ὥσπερ οἱ ἐν δευ - τέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι συλλογισμοὶ ἀνήγοντο εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα , οὐχ ὡς οὐκ ἔχοντες ἀφ’ ἑαυτῶν τὸ ἀναγκαῖον οὐδὲν γὰρ ἧττον , καὶ εἰ μὴ ἀνήχθησαν εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα , εἶχον ἐξ ἀνάγκης τὸ συμπέρασμα ἑπόμενον ) , ἀλλὰ διὰ τοῦτο καὶ μόνον ἀνήγοντο ὥστε σαφεστέραν ἡμῖν τὴν δεῖξιν διὰ τῶν γνωριμωτέρων γενέσθαι , οὕτω φημὶ καὶ ἐπὶ τῆς μεταλήψεως τοῦ ἐνδεχομένου εἰς τὸ ὑπάρχον ὅτι , κἂν μὴ μετελήφθησαν αἱ προτάσεις , οὐδὲν ἧττον τὸ συμπέρασμα εἶχον ἑπόμενον . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἄδηλος τέως ἡμῖν ἡ μῖξις τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου , διὰ τοῦτο γνωριμωτέραν ποιῶν τὴν διδασκαλίαν μετέλαβε τὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν . ἐν μέντοι ταῖς ἐχούσαις τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν οὐχ ἁπλῶς διὰ τὴν σαφήνειαν τῆς διδασκαλίας ἡ μετάληψις γίνεται , ἀλλ’ ὅτι φυλαττομένης τῆς άποφατικῆς καὶ ὅσον ἐπ’ αὑτῇ ἀσυλλόγιστός ἐστιν ἡ συζυγία . ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀδύνατόν ἐστι μεταλαμβάνειν αὐτὴν εἰς τὴν καταφατικήν , μεταλαμβανομένη ποιεῖ τὴν συζυγίαν συλλογιστικήν . p . 35a 29 Πότε δὲ τούτων ἑκάτερος καὶ διὰ τίνα αἰτίαν , εἰρήκαμεν . Ὅτι δι’ ἑαυτῶν μὲν δείκνυνται , ὅτε ἔχουσι τὴν ἐλάττονα καταφατικὴν εἴτε ὑπάρχουσαν εἴτε ἐνδεχομένην , δι’ ἀντιστροφῆς δέ , ὅτε ἡ ἐλάττων ἐστὶν ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη . δι’ ἣν δὲ αἰτίαν , ὅτι τῶν μὲν συλλογιστικῶν συζυγιῶν γιῶν χαρακτηριστικὸν ἐν πρώτῳ σχήματι τὸ τὴν ἐλάττονα εἶναι καταφατικήν , καὶ ὅτι ἡ ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη κατὰ τὸν τοῦ ἐνδεχομένου προσδιορισμὸν δύναται μεταληφθῆναι εἰς καταφατικήν . p . 35a30 ἐὰν δὲ τὸ μὲν καθόλου τὸ δ’ ἐν μέρει ληφθῇ τῶν δια - στημάτων , ὅταν μὲν τὸ πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον καθόλου τεθῇ καὶ ἐνδεχόμενον , εἴτε ἀποφατικὸν εἴτε καταφατικόν , τὸ δ’ ἐν μέρει καταφατικὸν ὑπάρχον , ἔσται συλλογισμὸς τέλειος , τέλειος , καθάπερ καὶ καθόλου τῶν ὅρων ὄντων . ἀπόδειξις δὲ ἡ αὐτὴ ἥπερ καὶ πρότερον . | Πληρώσας πάσας τὰς ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου συζυγίας τὰς ἐχούσας τὴν μὲν μείζονα ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ὑπάρχουσαν καὶ τἀς ἀνάπαλιν ἐχούσας καὶ δείξας , τίνες μέν εἰσιν ἐν αὐταῖς ἀσυλλόγιστοι τίνες δὲ συλλογιστικαί , νῦν τὰς ἐχούσας τὴν ἑτέραν μερικὴν ἐκτίθεται . πρώτας δὲ πάλιν ἐκτίθεται τὰς ἐχούσας τὴν μείζονα ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ὑπάρχουσαν . καὶ λέγει ὅτι , ἐὰν ἡ ἐλάττων καταφατικὴ ᾖ , ἡ δὲ μείζων ἀποφατικὴ ἢ καταφατική , συλλογισμὸς γίνεται , ὥσπερ ἐγίνετο καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων καθόλου προτάσεων , τουτέστιν ἐνδεχόμενον ἔσται τὸ συμπέρασμα . δείκνυνται δὲ καὶ οὗτοι οἱ συλλογισμοὶ τῇ αὐτῇ δείξει διὰ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενός . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ B ὑπάρχειν ἐνδέχεται , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει μόνον , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν · ἐπεὶ γὰρ τὸ Α ἐνδέχεται παντὶ τῷ Β , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεῖν ἐνδεχομένως ὑπάρχει · τὶ δὲ τῶν Γ μέρος αὐτοῦ ἐστι · τὸ ἄρα Α τινὶ τῶν Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχει . ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφατικῆς . ὅροι δὲ ὑπνοῦν , περιπατητικόν , ζῷον · τὸ ὑπνοῦν παντὶ περιπατητικῷ ἐνδέ - χεται ὑπάρχειν ἡ μὴ ὑπάρχειν , περιπατητικὸν τινὶ ζῴῳ ὑπάρχει , καὶ συνάγεται τὸ ὑπνοῦν τινὶ ζῴῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν <ἢ μὴ ὑπάρχειν>᾿ . p . 35a35 Ὅταν δὲ καθόλου μὲν ᾖ τὸ πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον , ὑπάρχον δὲ καὶ μὴ ἐνδεχόμενον , ὁ μένον , θάτερον δ’ ἐν μέρει καὶ ἐνδεχόμενον καὶ τὰ έξῆς . Τὰς ἐνηλλαγμένως τοῖς τρόποις ἐχούσας συζυγίας διὰ τούτων ἐκτίθεται , λέγω δὴ τὰς ἐχούσας τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην , καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθόλου συζυγιῶν τὰς οὕτως ἐχούσας ἕλεγε πάσας συλλογιστικὰς εἷναι ὅπως ἄν εἶχον κατὰ τὸ ποιόν , οὕτως καὶ ἐπὶ τούτων φησί , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , οἷα εἶχον συμπεράσματα αἱ καθόλου συζυγίαι , τὰ αὐτὰ ταῦτα ἕξουσι καὶ αἱ ὁμοίως ἐκείναις κατὰ τὸ ποιὸν ἔχουσαι μερικαί . ἀτελεῖς δέ εἰσι καὶ αὗται πᾶσαι αἱ συζυγίαι , ὥσπερ καὶ αἱ καθόλου αἱ ὁμοίως αὐταῖς ἔχουσαι , διότι οὐκ ἐκ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενὸς δείκνυνται , ἀλλὰ δέονται τῆς τοῦ ἀδυνάτου δείξεως πᾶς αἰ . p . 35a40 Πλὴν οἱ μὲν διὰ τοῦ ἀδυνάτου δειχθήσονται , οἱ δὲ διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς τοῦ ἐνδέχεσθαι , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον . Δεῖ προσθεῖναι τὸν ‘καί’ σύνδεσμον καὶ εἰπεῖν οὕτως · οἱ δὲ καὶ διὰ τῆς ἀντιστροφῆς · καὶ γὰρ οἱ δι’ ἀντιστροφῆς δεικνύμενοι δέονται καὶ τῆς τοῦ ἀδυνάτου δείξεως . δείκνυνται δὲ διὰ μὲν τοῦ ἀδυνάτου μόνον οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα καταφατικήν , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ ἡ μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχει , τὸ δὲ Β τῷ Γ τινὶ ἐνδέχεται , λέγω , φησίν , ὅτι συνάγεται τὸ Α τινὶ ἢ μὴ παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι ὕπαp . ’χειν , ἐπὶ μὲν τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα ἀποφατικὴν τὸ μὴ παντί , ἐπὶ δὲ τῆς ἐχούσης αὐτὴν καταφατικὴν τὸ τινί . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθῆ τὰ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενα , ἐπὶ μὲν τῆς καταφατικῆς τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενί , ἐπὶ δὲ τῆς ἀποφατικῆς τὸ παντί · ἀλλ’ ἀμφοτέροις ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ . ἐπὶ μὲν τῆς καταφατικῆς · εἰ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ F κατὰ τὴν ὑπόθεσιν , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει τινί μεταληψόμεθα γὰρ πάλιν διὰ τὸ σαφὲς τὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ) , τὸ Α ἄρα οὐ παντὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ παντί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μηδενί · ψεῦδος ἄρα τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ κατὰ πάντα ἀντικείμενον τὸ ἐνδέχεται τινί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφατικῆς ἔχει · λέγω γὰρ ὅτι συνάγει τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεσθαι μὴ παντὶ ὑπάρχειν . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ κατὰ πάντα ἀντικείμενον τὸ ‘ ἀνάγκη παντί’ · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη παντί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει τινί , τὸ ἄρα Α τῷ Β ὑπάρχει τινί · ἦν δὲ καὶ μηδενί , ὅπερ ἀδύνατον · ψεῦδος ἄρα τὸ ‘άνάγκη παντὶ τῷ Γ τὸ Α’ , ἀληθὲς δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ παντί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . καὶ οὗτοι μὲν · οἱ διὰ τοῦ ἀδυνάτου μόνου δεικνύμενοι . διὰ δὲ τοῦ ἀδυνάτου καὶ τῆς ἀντιστροφῆς οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα ἀποφατικήν · άντιστραφείσης γὰρ τῆς ἐλάττονος οὕτως ἡ διὰ τοῦ ἀδυνάτου γίνεται δεῖξις ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν πρότερον . σημειωτέον δὲ πάλιν κἀν τούτοις ὅτι διαστήματα τὰς προτάσεις καλεῖ , ἐπειδή , ὡς ἐλέγομεν , ἐξομοιῶσαι βούλεται τὰ ἐν συλλογισμοῖς τοῖς κατὰ γεωμετρίαν . εἰκότως οὖν ὥσπερ αἱ προτάσεις ἀνάλογον ἔχουσαι ταῖς γραμμαῖς διαστήματα ἐκλήθησαν ὥσπερ καὶ αἱ γραμμαί , οὕτω καὶ οἱ συλλογισμοὶ ἀνάλογον ἔχοντες τοῖς σχήμασιν , διότι ὥσπερ ἐκεῖνα ἐκ γραμμῶν οὕτως καὶ οὗτοι ἐκ προτάσεων σύγκεινται , σχήματα ἐκλήθησαν . p . 35b2 ἔσται δὲ συλλογισμὸς διὰ τῆς ἀντιστροφῆς , καὶ ὅταν ἡ μὲν καθόλου πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον τεθεῖσα σημαίνῃ τὸ ὒ ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν , ἡ δ’ ἐν μέρει στερητικὴ οὖσα τὸ ἐνδέχεσθαι λαμβάνῃ . | Τὸ ‘δέ’ ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ‘καί’ ληπτέον · ἔστι γὰρ συμπέρασμα τῶν εἰρημένων . εἰπὼν γὰρ ὅτι τῆς ἐλάττονος οὔσης ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς γίνεται καὶ οὕτω συλλογισμός , αὐτὸ τοῦτο ὅτι δυνατόν ἐστι διὰ τούτων κατασκευάζει , διὰ τὸ ἀντιστρέφειν τὰς ἀποφατικὰς τοῦ ἐνδεχομένου πρὸς τὰς καταφατικάς . τῆς μὲν οὖν μερικῆς ἀποφατικῆς εἰς τὴν μερικὴν καταφατικὴν μεταληφθείσης εἰκότως γίνεται ὁ συλλογισμός . p . 35b8 Ὅταν δὲ τὸ μὴ ὑπάρχειν λαμβάνῃ ἡ κατὰ μέρος τεθεῖσα , οὐκ ἔς τᾶι συλλογισμός . Εἰκότως · οὐκέτι γὰρ ἡ μερικὴ ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ μεταλαμβάνεται εἰς τὴν καταφατικήν . δεικτέον δὲ αὐτήν , φησίν , ὅτι ἐστὶν ἀσυλλόγιστος διὰ τοῦ ἀδιορίστου , ὥσπερ ἐν τοῖς ἁπλοῖς συλλογισμοῖς ἔλεγε τοῖς ἔχουσι τὴν ἐλάττονα μερικὴν άποφατικήν , ὅτι δείκνυνται αἱ τοιαῦται ἀσυλλόγιστοι ἐκ τοῦ ἀόριστον ἔχειν τὴν μερικὴν ἀποφατικὴν τὴν ἀλήθειαν . ἐπειδὴ γὰρ ἀληθεύει ἢ δι’ ἑαυτὴν ἢ διὰ τὴν καθόλου ἀπόφασιν , ὅταν μὲν δι’ ἑαυκαὶ τὴν ἀληθεύῃ , ὑποδύεται συλλογιστικὴν συζυγίαν τῷ δύνασθαι μεταλαμβάνεσθαι εἰς τὴν καταφατικήν , διότι ὃ μὴ παντὶ ὑπάρχει , τοῦτο τινὶ ὑπάρχει . διὰ τοῦτο ἐκβάλλει αὐτὴν ὡς ἀόριστον . ὅταν δὲ λάβωμεν αὐτὴν διὰ τὴν καθόλου ἀληθεύουσαν , τότε προδήλως ἀσυλλόγιστος οὖσα ἐλέγχεται . συνάγει γὰρ καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενί . οἱ δὲ ὅροι , οὓς μὲν αὐτὸς παραλαμβάνει , οὐ πάνυ εἰσὶ προσφυεῖς τοῖς προκειμένοις , διότι τό τε λευκὸν τισὶ ζῴοις ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει ἢ οὐχ ὑπάρχει καὶ τὸ ζῷον πάσῃ τῇ Χίονι ἢ τῇ πίττῃ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . ἔστωσαν οὖν ὅροι τοῦ μὲν παντὶ κινούμενον , λευκόν , βαδίζον · κινούμενον παντὶ λευκῷ ἐνδέχεται ὔπάρχειν , λευκὸν ὑπαρχέτω μὴ παντὶ βαὸίζοντι , καὶ συνάγεται κινούμενον παντὶ βαδίζοντι ἐξ ἀνάγκης . τοῦ δὲ μηδενὶ κινούμενον , λευκόν , ἑστώς . κιονούμενον ἐνδέχεται παντὶ λευκῷ , λευκὸν μὴ παντὶ ἑστῶτι ὑπαρχέτω , καὶ συνάγεται κινούμενον οὐδενὶ ἑστῶτι ἐξ ἀνάγκης . p . 35b 11 ἐὰν δὲ τὸ καθόλου τεθῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον , τὸ δ’ ἐν μέρει πρὸς τὸ μεῖζον , ἐάν τε στερητικὸν ἐάν τε καταφατικόν . Λειπόμεναι ἦσαν αἱ συζυγίαι αἱ ἔχουσαι τὴν μείζονα μερικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου , αἵτινες πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν , ὅπως ἂν ἔχωσι τοῦ τε τρόπου καὶ τοῦ ποιοῦ . ὁμοίως δέ , κἄν μερικαὶ ἀμφότεραι ληφθῶσι κἄν ἀμφότεραι ἀδιόριστοι ἡ ἡ μὲν μερικὴ ἡ δὲ ἀδιόριστος . καὶ αὗται γὰρ πάλιν , ὅπως ἄν ἔχωσι κατά τε τοὺς τρόπους καὶ τὸ ποιόν , πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν . ἀπόδειξις δὲ τοῦ ἀσυλλογίστους αὐτὰς εἶναι ἡ αὐτὴ ἥπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀσυλλογίστων · αὕτη · δέ ἐστιν ἡ παραδειγματική · εὑρίσκονται γὰρ ὅροι συνάγοντες καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενί · ἐφ’ ὧν δὲ καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενὶ συνήγετο , αὗται ἀσυλλόγιστοι ἦσαν αἱ συζυγίαι διὰ τὴν ἀοριστίαν . ἔστωσαν οὖν ὅροι πάντων κοινοὶ τοῦ μὲν παντὶ ἐπιστήμη , κινούμενον , γραμματικόν · ἐπιστήμη τινὶ κινουμένῳ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν , κινούμενον παντὶ ἢ μηδενὶ γραμματικῷ ὑπαρχέτω , καὶ συνἀγεται ἐπιστήμη παντὶ γραμματικῷ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . τοῦ δὲ μηδενὶ ἐπιστήμη , κινούμενον , ἵππος ἡ ἀπλῶς ἄλογον ζῷον · ἐπιστήμη ἐνδεχέσθω τινὶ κινουμένῳ ἢ μὴ παντί , κινούμενον ὑπαρχέτω παντὶ ἢ μηδενὶ ἵππῳ , καὶ συνάγεται ἐπιστήμη ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἵππῳ . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . p . 35b14 οὐδ’ ὅταν ἐν μέρει ἢ ἀδιόριστοι τεθῶσιν αἱ προτάσεις , σεῖς , εἴτ’ ἐνδέχεσθαι λαμβάνουσαι εἴτε ὑπάρχειν εἴτε ἐναλλάξ . Εἰ μὲν συμπεραίνων πάντα τὰ περὶ τοῦ ἐνδεχομένου λέγει , λέγοι ἄν τὸ ἐναλλὰξ ὥστε τὴν μὲν εἶναι ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐνδεχομένην · εἰπὼν γὰρ εἴτε ἐνδέχεσθαι λαμβάνουσαι εἴτε ὑπάρχειν ἐπήγαγε τὸ ἐναλλάξ . εἰ δὲ τὰ προσεχῶς εἰρημένα περαίνει , λέγω δὴ τὴν μῖξιν τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου , οὕτως ἀκουστέον τὸ ἐναλλάξ , εἴτε ἐν μέρει εἴτε ἀδιόριστοι εἴτε ἐναλλάξ , ἀντὶ τοῦ ἰὴ μὲν μερικὴ ἡ δὲ ἀδιόριστος . p . 35b20 Φανερὸν οὖν ὅτι τοῦ μὲν πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον καθόλου τεθέντος ἀεὶ γίνεται συλλογισμός . Προσυπακουστέον τῷ ἀεὶ γίνεται συλλογισμὸς ὅταν ἡ ἐλάττων καταφατικὴ ᾖ · τότε γὰρ ἀεὶ γίνεται συλλογισμός · ἐπεί τοί γε , ἐὰν ἡ μὲν μείζων ᾖ καθόλου ἡ δὲ ἐλάττων ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα , οὐ γενήσεται συλλογισμός , ὡς δέδεικται . ἐζήτηται δὲ ἡμῖν , μήποτε οἱ ὅροι οἱ ληφθέντες εἰς τὸ δεῖξαι τὴν συζυγίαν τὴν ἔχουσαν τὴν ἐλάττον μερικὴν ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν τῆς | μείζονος καθόλου οὔσης ένδεχομένης ἡ ἀποφατικῆς ἢ καταφατικῆς , ἐὰν οἱ αὐτοὶ ὅροι ληφθῶσι καὶ τῆς ἐλάττονος μερικῆς οὕσης καταφατικῆς ὑπαρχούσης , δείξουσιν αὐτὴν ἀσυλλόγιστον · συνάξουσι γὰρ καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . λέγω γὰρ οὕτως · κινούμενον παντὶ λευκῷ ἐνδεχέσθω , λευκὸν τινὶ βαδίζοντι ὑπαρχέτω , καὶ συνάγεται ‘ κινούμενον ἐξ ἀνάγκης παντὶ βαδίζοντι ὑπάρχει’ . συνάγεται δὲ πάλιν καὶ τὸ οὐδενὶ οὕτως · κινούμενον παντὶ λευκῷ ἐνδεχέσθω , λευκὸν ὑπαρχέτω τινὶ ἑστῶτι , καὶ συνάγεται ‘ κινούμενον οὐδενὶ ἑστῶτι ἐξ ἀνάγκης ’ . ὁμοίως δέ , κἂν ἐνδεχομένη ὑπάρχῃ ἡ μερική , τὰ αὐτὰ πάλιν συμβαίνει . ὥστε ὅσον ἐκ τῶν ὅρων τούτων δειχθήσονται καὶ αὗται ἀσυλλόγιστοι τί οὖν ἐροῦμεν ; ὅτι αὐτὸς εἶπεν ὁ φιλόσοφος ὅτι δεῖ τὴν μείζονα πρότασιν μὴ ὁρίζεσθαι χρόνῳ ὑπὸ τῆς ἐλάττονος · ὡρίζετο δὲ χρόνῳ , ὁπηνίκα ὑπερέτεινεν ὁ μέσος ὅρος τὸν μείζονα . κἀνταῦθα τοίνυν ὑπερέτεινεν ὁ μέσος ὅρος τὸν μείζονα · εἰ γὰρ τὸ λευκόν , ὅπερ ἐστὶν ὁ μέσος ὅρος , κατηγορεῖται ἐπὶ τοῦ βαδίζοντος καὶ ἐπὶ τοῦ ἑστῶτος , τὸ δὲ κινούμενον , ὁ μείζων , ἐπὶ μόνου τοῦ βαδίζοντος κατηγορεῖται , οὐκέτι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἑστῶτος , δῆλον ὅτι ἐπὶ πλέον ἐστὶν ὁ μέσος ὅρος τοῦ μείζονος . εἰ δὲ τοῦτο , μερικὴ γίνεται ἡ μείζων πρότασις · μερικῆς δὲ αὐτῆς γινομένης ἀσυλλόγιστος γίνεται ἡ συζυγία , ὥστε εἰκότως συνηγαγε καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενί . οὕτω μὲν οὖν καταφατικῆς οὔσης τῆς ἐλάττονος εἰ μέντοι ἀποφατικὴ εἴη , οὐκέτι ὁρίζεται ἡ μείζων ὑπὸ τῆς ἐλάττονος ὑπερτείνοντος τοῦ μέσου τὸν μείζονα · εἰ γὰρ καὶ λέγομεν τὸ λευκὸν μηδενὶ ὑπάρχειν βαδίζοντι μηδ’ ἑστῶτι , ἐπειδὴ ἀκοφάσκεται ἀυτῶν καὶ οὐ κατηγορεῖται , διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται ἐπὶ πλεῖον τοῦ μείζονος . δῆλον οὗν ὅτι ἡ ἔχουσα τὴν ἐλάττονα μερικὴν ἀποφατικὴν τὴν δὲ μείζονα καθόλου δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔχειν τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν καὶ μόνον ἀσυλλόφιστός ἐστι καὶ οὐ διὰ τὸ ὁρίζεσθαι χρόνῳ τὴν μείζονα · οὐδὲ γὰρ ὁρίζεται , ὡς εἴπομεν . p . 35b22 Ὅταν δὲ ἡ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ τῶν προτάσεων , ὁ μὲν συλλογισμὸς εσται τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων τῶν ὅρων , καὶ τέλειος , ὅταν πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ τεθῇ τὸ ἀναγκαῖον . Διαλεχθεὶς περὶ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος τῆς ἐν πρώτῳ σχήματι καὶ δείξας ποῖαι μέν εἰσιν αὐτῶν συλλογιστικαί , ποῖαι δὲ ἀσυλλόγιστοι , νῦν τρέπεται ἐπὶ τὴν μῖξιν τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ἐνδεχομένου . καὶ φησὶν ἐπὶ τούτων γίνεσθαι συλλογιστικὰς συζυγίας ὡσαύτως ἐχούσης τῆς τάξεως τῶν ὅρων , ὥσπερ εἶχε καὶ ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος , λέγω δὲ τῆς μὲν μείζονος ἀναγκαίας οὔσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνοδεχομένης , ὅπως ἄν ἔχωσι κατὰ τὸ ποιὸν ἀμφότεραι · κὰν γὰρ ἡ ἐλάττων ᾖ ἀποφατική , οὐδὲν ἧττον συλλογιστικὴ ἔσται ἡ συζυγία μεταλαμβανομένης αὐτῆς εἰς καταφατικὴν διὰ τὸ ἐνδεχομένην εἶναι · ἐὰν δὲ ἡ μὲν μείζων ἐνδεχομένη ᾖ ἡ δὲ ἐλάττων ἀναγκαία , τῆς μὲν μείζονος ὁμοίως τὸ ποιόν ἐστιν ἀδιάφορον , τῆς δὲ ἐλάττονος οὐκέτι , ἀλλὰ μόνον δεῖ αὐτὴν καταφατικὴν εἶναι , ἵνα γένηται συλλογιστική . p . 35b26 Τὸ δὲ συμπέρασμα κατηγορικῶν μὲν ὄντων τῶν ὅρων τοῦ ἐνδέχεσθαι καὶ οὐ τοῦ ὑπάρχειν ἔσται , ἀμφοτέρων καὶ καθόλου καὶ μὴ καθόλου τιθεμένων . Ωσπερ ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου διάφορα ἐγίνοντο τὰ συμπεράσματα καὶ ποτὲ μὲν τοῦ κτὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ποτὲ δὲ ἄλλου τινός , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων φησὶν ὅτι , ἐὰν μὲν ὦσιν ἀμφότεραι καταφατικαὶ ἢ ἡ μείζων ἐνδεχομένη ἀποφατική τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἐστὶ τὸ συμπέρασμα , ὅταν δὲ ἡ μείζων ἀποφατικὴ ἀναγκαία , οὐκέτι τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου ἐστὶ τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ τοῦ συντρέχοντος τῷ ὑπάρχοντι . τέλειοι δὲ γίνονται συλλογισμοὶ ἐπὶ ταύτης τῆς μίξεως οἱ ἔχοντες τὴν ἀναγκαίαν καταφατικὴν οὖσαν ἐν τῇ ἐλάττονι τὴν δὲ μείζονα ἀποφατικὴν ἢ καταφατικὴν ἐνδεχομένην . ὁμοίως δὲ ἔχουσι καὶ αἱ μερικαὶ ἐπί τε τῶν συμπερασμάτων καὶ ἐπὶ τῶν τελείων , ὡς εἶχον καὶ αἱ καθόλου · συζυγίαι . p . 35b 33 Τὸ δὲ ἐνδέχεσθαι ἐν τῷ συμπεράσματι τὸν αὐτὸν τρόπον ληπτέον ὅνπερ καὶ ἐν τοῖς πρότερον . Ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι , ὅταν τὸ στερητικὸν ἀναγκαῖον ᾖ , τὸ συμπέρασμα ἔσται καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν , διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν ὅτι ἐνδεχόμενον ἐνταῦθα λαμβάνειν δεῖ οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλ’ , ὥσπερ καὶ τὸ πρὶν ἐλάμβανε , τὸ συντρέχον ἄλλῳ τινί τουτέστι τῷ ὑπάρχοντι · κατηγορεῖται γὰρ τὸ ἀπλῶς ἐνδεχόμενον καὶ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος . p . 35b34 τοῦ δὲ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν οὐκ ἔσται συλλογισμός · ἕτερον γὰρ τὸ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν . Εἰπὼν ὅτι τὰ συναγόμενα συμπε|ράσματα ἢ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν XLlXr ένδεχομένου ἐστὶν ἢ τοῦ <΄ἁπλῳς> ἐνδεχομένου , τουτέστι τοῦ τῷ ὑπάρχοντι συντρέχοντος , ἐν τούτοις ἐπάγει ὅτι κατ’ οὐδένα τρόπον τοῦ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν γίνεται ὁ συλλογισμός , οὐδαμῶς ἄρα τοῦ ἀναγκαίου ἔσται συλλογισμός . εἶτα εἰπὼν ὅτι τοῦ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ οὐ γίνεται συλλογισμός , ἐπειδὴ ἀνωτέρω ἔλεγεν ὅτι τὸ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ταὐτόν ἐστι τῷ ἐνδεχομένῳ , διὰ τοῦτο ἐν τούτοις ἐπήγαγεν ὅτι ἕτερον ἐστι τὸ ἐξ αναγκης μὴ ὑπάρχειν καὶ τὸ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . τὸ μὲν γὰρ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν τὸ μηδαμῇ μηδαμῶς ὑπάρχον σημαίνει , ὅπερ καὶ φαμὲν ἐνταῦθα μὴ συνάγεσθαι · τὸ δὲ μὴ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν τὸ ὑπάρχον μὲν οὐκ ἀναγκαίως δέ , ἀλλ’ ἐνδεχομένως ἀποφασκόμενον . p . 35b37 Ὅτι μὲν οὖν καταφατικῶν ὄντων τῶν ὅρων οὐ γίνεται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον , φανερόν · ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β ἐνδεχέσθω παντὶ τῷ Γ · ἔσται δὴ συλλογισμὸς ἀτελὴς ὅτι ἐνδέχεται τὸ Α παντὶ ᾦ Γ ὑπάρχειν . ὅτι δὲ ἀτελής , ἐκ τῆς ἀποδείξεως δῆλον · τὸν αὐτὸν γὰρ τρόπον δειχθήσεται ὅνπερ καὶ ἐπὶ τῶν προτέρων . ᾿Εντεῦθεν λοιπὸν ἐκτίθεται τὰς συζυγίας τῆς μίξεως τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ἐνδεχομένου , καὶ δείκνυσιν ὅτι ἐπ’ οὐδεμιᾶς τούτων ἀναγκαῖον συνάγεται συμπέρασμα , ἀλλ’ ἐκεῖνο ὅπερ προλαβὼν εἴρηκε . πρότερον δὲ ἐκτίθεται τὴν ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν συζυγίαν τῆς μὲν μείζονος ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος ένδεχομένης , καὶ φησὶν ὅτι ἐνδεχόμενον καθόλου καταφατικὸν συνάγεται συμπέρασμα . ἔστω γάρ , φησί , τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ένδεχομένως · λέγω ὅτι τὸ Α παντὶ τῶ Γ ἐνδέχεται . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἔσται τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον ἀκηθὲς τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ . ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ μὲν Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τῷ δὲ Γ οὐ παντί , γίνεται τὸ δεύτερον σχῆμα ἐξ ἀμφ’ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων καὶ συνάγει τὸ Β τφ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ παντί · ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε διὸ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ Α τῷ Γ μή ἐνδέχεσθαι παντί · οὐκοῦν ψεῦδος τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ άντιφατικῶνς ἀντικείμενον τὸ ενοεχεται παντί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ἀτελής ἐστιν οὗτος ὁ συλλογισμός , εἴγε διὰ τοῦ ἀδυνάτου δέδεικται , καὶ ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου συνάγει , εἴγε τῷ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ μόνῳ ὑποτεθέντι τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε . p.36a2 Πάλιν τὸ μὲν Α ἐνδεχέσθω παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω ἐξ ἀνάγκης · ἔσται δὴ συλλογισμὸς ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ἀλλ’ οὐχ ὅτι ὑπάρχει , καὶ τέλειος ἀλλ’ οὐκ ἀτελής · εὐθὺς γὰρ έπιτελεῖται · τῶν ἐξ ἀρχῆς προτάσεων . Παραδίδωσιν ἐντεῦθεν τὴν δευτέραν συζυγίαν τὴν ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν τὴν πρὸς τῇ ἐλάττονι τὸ ἀναγκαῖον ἔχουσαν , καὶ φησὶ καὶ ταύτην τὸ ἐνδέχεσθαι παντὶ συνάγειν διὰ τῆς ἐπ’ εὐθείαι δείξεως . διὸ καὶ τέλειόν φησι τὸν συλλογισμόν . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α παντὶ ἐνδέχεται τῷ B , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως ὑπάρχει · ἓν δὲ τῶν μερῶν τοῦ B τὸ Γ ἐστί · τὸ ἄρα Α παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχει . ἐν τούτῳ δὲ τῷ συμπεράσματι τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν συνάγεται ἐνδεχόμενον . p . 36a7 Ei δὲ μὴ ὁμοιοσχήμονες εἶεν αἱ προτάσεις , ἔστω πρῶτον o ἡ στερητικὴ ἀναγκαία , καὶ τὸ μὲν Α μηδενὶ ἐνδεχέσθω τῷ B ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ 1 ἐνδεχέσθω · ἀνάγκη δὴ τὸ Α μηδενὶ τῷ Γ ὑπάρχειν . κείσθω γὰρ ὑπάρχειν ἢ παντὶ ἢ τινί · τῷ δὲ B ὑπέκειτο μηδενὶ ἐνδέχεσθαι . ἐπεὶ οὖν ἀντιστρέφει τὸ στερητικόν , οὐδὲ τὸ Β τῷ Α οὐδενὶ ἐνδέχεται · τὸ δὲ Α τῷ Γ ἢ παντὶ ἢ τινὶ κεῖται ὑπάρχειν · ὥστε οὐδενὶ ἢ οὐ παντὶ τῷ Γ τὸ Β ἐνδέχοιτ’ ἄν ὑπάρχειν ὑπέκειτο δὲ παντὶ ἐξ ἀρχῆς . Διαλεχθεὶς περὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου καταφατικῶν νῦν περὶ τῶν ἀνομοιοσχηόνων διαλέγεται συζυγιῶν , καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ὁμοιοσχημόνων πρότερον ὑπετίθετο τὴν ἐκ τῆς μείζονος ἀναγκαίας , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἀνομοιοσχημόνων ποιεῖ . φησὶν οὖν ὅτι , ἐὰν ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ ἀπο - φατικὴ καθόλου , ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ ἐνδεχομένη , τὸ συμ - πέρασμα γίνεται καθόλου ἀποφατικὸν ὑπάρχον . ἔστω γὰρ τὸ Α οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης τῷ Β , τὸ δὲ Β παντὶ ἐνδεχέσθω τῷ Γ · λέγω , φησίν , ὅτι τὸ Α οὐδενὶ ὑπάρχει τῷ Γ . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἔσται τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον ἀληθὲς τὸ ‘ὑπάρχει τινί’ ἢ τὸ ἐναντίον τῷ οὐδενὶ τὸ ‘ ὑπάρχει παντί’ . ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῷ Β , οὐδὲ τὸ B οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ Α παντὶ ἡ τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει μόνον · καὶ συνάγεται τὸ Β τῷ Γ ἢ οὐδενὶ ἢ οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης · ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι , ὅπερ ἀδύνατον . δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι τὸ ἁδύνατον ἠκολούθηησεν ἐνταῦθα διὰ τὸ βούλεσθαι τὸν Ἀριστοτέλην ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος τῇ μείζονι προτάσει ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα · ἐπεὶ ἐὰν τῇ χείρονι ἀκολουθεῖν ὑποθώμεθα , ὡς δέδεικται ἀνωτέρω , οὐχ ἕψεταί τι ἀδύνατον . ἔσται γὰρ τὸ B τῷ Γ ἢ οὐδενὶ ὑπάρχον ἢ οὐ παντί · ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι · καὶ οὐδὲν ἀδύνατον · κἄν γὰρ οὐδενὶ ὑπάρχῃ τῶν Γ τὸ Β , | δυνάμεθα λέγειν ὅτι ἐνδεχομένως XLIXV πᾶσιν ὑπάρχει · ὁμοίως κἄν τισὶν ὑπάρχῃ τισὶ δὲ μή , δύναται ἐνδεχομένως πᾶσιν ὑπάρχειν . οὕτω μὲν οὖν οὐκ ἀκολουθεῖ ἀδύνατον . ὁ δὲ Ἀριστοτέ - λῇς ἀκολουθῶν ταῖς ἰδίαις ὑποθέσεσι , λέγω δὴ τῷ τῇ μείζονι τῶν προτάσεων ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , εἰκότως συνάγει τὸ ἀδύνατον ἰστέον δὲ ὅτι οὐ μόνον , ἐὰν τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν παντὶ ἥ x003E ; ὑποθώμεθα , ἀδύνατον ἀκολοθθεῖ , ὰλλὰ καὶ ἐὰν τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἢ τινὶ ὑποτεθῇ οὐδὲν ἦττον ἕψεται τὸ ἀδύνατον . ἔστω γὰρ τῶν αὐτῶν ὄντων ὅ τὸ Α τ‘ῳ Γ ἀνάγκη παντὶ ἢ τινὶ ὑπάρχειν · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ Β ἀνάγκη μηδενὶ ὑπόκειται , καὶ τὸ Β τῳ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ὑπάρχει · τὸ δὲ Α τῷ Γ ἀνάγκη παντὶ ἢ τινὶ ὑπετέθη · γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα , καὶ συνάγεται ‘τὸ Β τῷ Γ ἀνάγκη μηδενὶ ἢ μὴ παντί’ · ὑπέκειτο δὲ καὶ ‘ἐνδέχεται παντί ὅπερ ἁδὺ ἔτι ’δε κἄν ὑποτεθῇ τὸ ‘ἐνδέχεται παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν’ , καὶ οὕτως τί ) ἀδύνατον ἀκολουθήσει . ὑποκείσθω γὰρ τὸ Α παντὶ τῶ Γ ἐνδέχεσθαι · οὖ,ν ὑπέκειτο καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι , καὶ τὸ Γ ἅρα τινι τῳ B ἐνδέχεται ὑπάρχειν · ἀντιστρέφει γὰρ οὕτως . εἰ τοίνυν τί ) μὲν Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἐνδέχεται , καὶ τὸ A ἄρα τινὶ τῴ Β , ἐνδέχοιτ’ ἂν ὑπάρχειν · γίνεται γὰρ τὸ πρῶτον σχῆμα . ὑπέκειτο ’δε καὶ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Β τὸ Α , ὅπερ ἀδύνατον . εἰ τοίνυν καὶ τούτοις ὑποτεθεῖσι τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησεν , ἔσται τὰ ἀντικείμενα αὐτοῖς ἀληθὴς , καὶ συμβήσεται μὴ μόνον τὸ ὑπάρχειν μηδενὶ συνάγεσθαι ὰλλὰ καὶ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη παντί’ ἢ ‘οὐκ ἀνάγκη τινί’ καὶ τὸ οὐχ ἐνδέχεται παντί’ . τι οὖν φαμεν πρὸς ταῦτα ; ὅπερ καὶ ἄλλοτε ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἶπομεν , ὅτι τὸ ἀδύνατον τούτοις πᾶσιν ἠκολούθησεν οὐ διὰ τοὺς τρόπους ἄλλα διὰ τὸ ποιόν , ἐπειδὴ τῷ ‘ ὑπάρχει . οὐδενἵ ὑποτεθέντι τὸ ἀντικείμενόν ἐστι τὸ καταφατικὸν ἢ άντιφατικῶς τὸ μερικὸν ἢ ἐναντίως τὸ καθόλου ἐν , πάσαις οὖν ταῖς ὑποθέσεσι τὸ αὐτὸ καταφατικὸν ληφθὲν εἰκότως τὸ αὐτὸ συνήγαγεν ἀδύνατον . p . 36a15 Φανερὸν δὲ ὅτι καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν γίνεται συλλογισμός , εἴπερ καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν . Δείξας ἐπὶ τῆς εἰρημένης συζυγίας ὁ φιλόσοφος , ὅτι τοῦ ὑπάρχειν μηδενὶ συνάγεται τὸ συμπέρασμα , έπισημαίνεται νῦν ὅτι , εἰ καὶ τὸ ὑπάρχειν μηδενὶ συνάγεται , πρόδηλον ὅτι καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί , ἀλλ’ ἐνδεχόμενον οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τὸ ἁπλῶς ἐνδεχόμενον τὸ κατηγορούμενον καὶ κάτα του ὑπάρχοντος . p . 36a17 Πάλιν ἔστω ἡ καταφατικὴ πρότασις ἀναγκαία , καὶ τὸ μὲν Α ἐνδεχέσθω μηδενὶ τῷ Β ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β παντὶ τῶ Γ ὑπαρχέτω ἐξ ἀνάγκης . ὁ μὲν οὖν συλλογισμὸς ἔσται τέλειος , ἀλλ’ οὐ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ἀλλὰ τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν . ‘Υποθέμενος τὴν μείζονα πρότασιν ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν καὶ δείξας ὑπάρχον ἀποφατικὸν συναγόμενον τὸ συμπέρασμα τρέπει νῦν τὴν τάξιν τῶν προτάσεων , καὶ ὑποτίθεται τὴν μείζονα πρότασιν ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἀναγκαίαν καταφατικήν , καὶ φησὶν ἐνδεχόμενον ἀποφατικὸν καθόλου συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου καὶ οὐ τοῦ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος κατηγορουμένου . τοῦτο δὲ δείκνυται οὐ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ἀλλὰ τῇ ἐπ’ εὐθείας δείξει διὰ μόνου τοῦ κατὰ μηδενός · διὸ καὶ τέλειός ἐστιν ὁ συλλογισμός . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῶν Β ἐνδέχεται , πάντων ἄρα τῶν μερῶν αὐτοῦ κεχώρισται ἐνδεχομένως · ἓν δὲ τῶν μερῶν τοῦ Β τὸ Γ ἐστί · παντὶ γὰρ τῷ Γ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · τὸ ἄρα Α οὐδενὶ τῶν Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . p . 36a21 Ἡ τε γὰρ πρότασις οὕτως ἐλήφθη ἡ ἀπὸ τοῦ μείζονος ἄκρου , καὶ εἰς τὸ ἀδύνατον οὐκ ἔστιν ἀπαγαγεῖν . εἰ γὰρ ὑποτεθείη τὸ Α τῷ Γ μηδενὶ ὑπάρχειν , κεῖται δὲ καὶ τὸ Α τῷ Β ἑνδέχεσθαι μηδενὶ ὑπάρχειν , οὐδὲν συμβαίνει διὰ τούτων ἀδύνατον . Τὴν αἰτίαν ἐπάγει δι’ ἣν ἡ προειρημένη συζυγία ἐνδεχόμενον συνάγει συμπέρασμα καὶ οὐχ ὑπάρχον , καὶ φησὶν ὅτι πρῶτον μὲν τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενός · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἥ τε γὰρ πρότασις οὕτως ἐλήφθη ἡ ἀπὸ τοῦ μείζονος ἄκρου · δεύτερον δὲ ὅτι οὐκ ἐνδέχεται ἡμᾶς ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἀνάπαλιν ταύτῃ ἐχούσης συζυγίας τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ χρωμένους δεῖξαι τὸ μηδενὶ ὑπάρχειν συναγόμενον . ὑποκείσθω γὰρ τὸ μὲν Α μηδενὶ τῶν Β ένδεχομένως , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἀναγκαίως · λέγω ὅτι οὐ δυνατὸν δεῖξαι τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ τὸ Α μηδενὶ ὑπάρχον τῶν Γ . ὑποκείσθω γὰρ τὸ ἀντικείμενον ἀντιφατικῶς τῷ ὑπάρχειν μηδενί , ἵνα , ἐὰν τούτῳ ἀκολουθήσῃ τὸ ἀδύνατον , εἴπωμεν τὸ μηδενὶ ὑπάρχειν εἶναι τὸ συναγόμενον . ἐπεὶ οὖν τὸ Β τῷ Γ ἀνάγκη παντὶ ὑπάρχειν , καὶ τὸ Γ τῷ Β τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · εἰ τοίνυν τὸ Α παντὶ ὑπάρχει τῷ Γ , ὡς ἡ ὑπόθεσις , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου . τὸ ἄρ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρξει . ὑπέκειτο δὲ καὶ οὐδενὶ ἐνδέχεσθαι , ὅπερ οὐκ ἀδύνατον . οὐκ ἄρα οὐδὲ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυται τὸ ὑπάρχειν μηδενὶ συναγόμενον . | p . 36a25 ἐὰν δὲ πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ τεθῇ τὸ στερητικόν , Lr ὅταν μὲν ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ , συλλογισμὸς ἔσται διὰ τῆς ἀντιστροφῆς καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον . ‘Υποθέμενος ἐν ταῖς προλαβούσαις συζυγίαις τὴν μείζονα ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καταφατικὴν νῦν τὸ ἀνάπαλιν ὑποτίθεται , καὶ τῇσίν ὅτι ἐὰν ἡ ἐλάττων ἀποφατικὴ ᾖ , ὅταν μὲν ἐνδεχομένη ᾖ , τῆς μείζονος δηλονότι ἀναγκαίας οὔσης καὶ ἀδιαφορούσης κατὰ τὸ ποιόν , γίνεται συλλογισμὸς μεταλαμβανομένης τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικήν , τὰ δὲ συμπεράσματα τοιαῦτα ἔσται , οἷα καὶ πρότερον ἦσαν ἐν τῖς ὁμοίαις συζύγίαις . τῆς γὰρ ἐλάττονος ἐνδεχομένης οὔσης ἀποφατικῆς τῆς δὲ μείζονος ἀναγκαίας ἡ ἀποφατικῆς ἢ καταφατικῆς , μεταληφθείσης τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικὴν αἰ αὐταὶ δῆλον ὅτι συζυγίαι πάλιν γίνονται , ὥστε καὶ τὰ αὐτὰ συμπεράσματα καὶ οἱ αὐτοὶ τρόποι τῶν δείξεων ταῖς προτέραις , λέγω δὴ ταῖς ἐχούσαις τὴν μείζονα ἀναγκαίαν ἢ καταφατικὴν ἢ ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην καταφατικήν . p . 36a27 Ὅταν δὲ μὴ ἑ ἐνδέχεσθαι , οὐκ ἔσται . Εἰκότως · εἰ γὰρ ἀναγκαία ἀποφατικὴ γένηται ἡ ἐλάττων , ἀπόλλυσι τὸ ἴδιον τοῦ πρώτου σχήματος μὴ ἔχουσα τὴν ἐλάττονα καταφατικήν · οὐκέτι γὰρ μεταλαβεῖν τὴν ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν δυνατὸν εἰς τὴν καταφατικήν . p . 36 a 28 οὐδ’ ὅταν ἄμφω μὲν τεθῇ στερητικά , μὴ ᾖ δὲ ἐνδεχόμενον τὸ πρὸς τὸ ἔλαττον . ὅροι δὲ οἱ αὐτοί , τοῦ μὲν ὑπάρχειν λευκόν , ζῷον , χιών , τοῦ δὲ μὴ ὑπάρχειν λευκόν , ζῷον , πίττα . Ἀμφοτέρων , φησί , τῶν προτάσεων ἀποφατικῶν λαμβανομένων , ἐὰν μὲν ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη ᾖ , διὰ τὴν αὐτὴν πάλιν αἰτίαν συλλογιστικὴ γίνεται ἡ συζυγία · μεταλαμβάνεται γὰρ πάλιν ἡ ἀποφατικὴ εἰς τὴν καταφατικήν · ἐὰν δὲ ἀναγκαία ᾗ ἡ ἐλάττων , οὐκέτι . ἐκτίθεται δὲ ὅρους συνάγοντας καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενί , οὕσπερ παρέθετο καὶ ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου · λευκὸν γὰρ χιόνι μὲν ἐξ ἀνάγκης πάσῃ , πίττῃ δὲ οὐδεμιᾷ . ληψόμεθα δὲ ἡμεῖς ὅρους κἀπὶ τούτων κρείττονας , οὕσπερ καὶ ἐν ἐκείνοις εἰλήφαμεν , τοῦ μὲν παντί · λευκὸν ἐνδέχεται μηδενὶ ἵππῳ , ἵππος οὐδενὶ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ λευκὸν ἐξ ἀνάγκης παντὶ κύκνῳ · τοῦ δὲ μηδενί , εἰ ἀντὶ κύκνου κόρακα λάβωμεν · λευκὸν γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ ἵππῳ , ἵππος οὐδενὶ κόρακι ἐξ ἀνάγκης , καὶ λευκὸν ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ κόρακι . p . 36a32 τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν · ὅταν μὲν γὰρ ᾖ τὸ στερητικὸν ἀναγκαῖον . καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται τοῦ μὴ ὑπάρχειν . Πληρώσας τὸν τῶν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καθόλου λόγον άκολούθως μέτεισιν ἐπὶ τὰς ἐχούσας τὴν ἑτέραν μερικήν . καὶ συντόμως εἰπεῖν , ὅπως ἂν εἶχον αἱ καθόλου , οὕτως ἔχουσι καὶ αὗται κατά τε τὰ συμπεράσματα καὶ τοὺς τρόπους τῶν δείξεων , καὶ μόνῳ τῷ καθόλου καὶ τῷ μερικῷ διαλλάττουσιν . ἐκτίθεται δὲ τὰς ἀνομοιοσχήμονας συζυγίας πρώτας , ἐφ’ ὧν καὶ ἡ διαφορὰ τῶν συμπερασμάτων ἐγίνετο αἱ μὲν γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον συνῆγον , αἱ δὲ τὸ ὑπάρχον ) , ἵνα κατὰ συνέχειαν πληρώσῃ τὸν περὶ τῶν ἀνομοιοσχημόνων λόγον . πρώτας δὲ ἐκτίθεται τὰς τὸ ὑπάρχον συναγούσας , καὶ φησὶν ὅτι , ὅταν μὲν ᾖ τὸ στερητικὸν ἀναγκαῖον , τουτέστιν ὅταν ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ ἀποφατικὴ καθόλου · ἀνομοιοσχημόνων γὰρ οὐσῶν τῶν προτάσεων ἐν πρώτῳ σχήματι ἀνάγκη τὴν ἀποφατικὴν μείζονα εἶναι · πάλιν τῆς ἑτέρας οὔσης μερικῆς τῆς δὲ ἑτέρας καθόλου τὴν καθόλου ἀνάγκη μείζονα εἶναι . ὥστε τοῦτό φησιν , ὅτι ἐπὶ τῶν ἀνομοιοσχημόνων συζυγιῶν καὶ ἐχουσῶν τὴν ἑτέραν μερικήν , ὅταν ἡ μείζων ἀναγκαία ἡ , δηλονότι ἀποφατικὴ οὖσα καὶ καθόλου , ἡ δὲ ἐλάττων ἐνδεχομένη μερικὴ οὖσα καταφατική , τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον ἔσται καὶ οὐ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον , ὡς δέδεικται καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου συζυγιῶν . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ B ὑπάρχον , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν · λέγω , φησίν , ὅτι τὸ Α τινὶ τῷ Γ οὐχ ὑπάρχει . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ ‘ὑπάρχει παντί’ · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ B ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , καὶ τὸ Β τῷ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενί · ἀντιστρέφει γάρ · εἰ τοίνυν τὸ B τῷ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , τὸ δὲ Α τῷ Γ ὑπάρχει παντί , ὡς ἡ ὑπόθεσις , γίνεται ἄρα τὸ πρῶτον σχῆμα τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου . ἐπὶ δὲ τῆς τοιαύτης μίξεως κατὰ Ἀριστοτέλην τῇ μείζονι τῶν προτάσεων ἠκολούθησε τὸ συμπέρασμα · τὸ ἄρα Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · ὑπέκειτο δὲ καὶ τινὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ὴκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ Α τῷ Γ παντὶ ὑπάρχειν . ψεδδος ἀρά τοῦτο · οὐκοῦν ἀληθὲς τὸ ἀντιφατικῶς ὰντικείμενον τὸ μὴ παντὶ ὑπάρχειν , ὅπερ δεῖξαι προὔκειτο . ὁμοίως δέ , κἂν τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην μερικὴν ἀποφατικὴν ὑποθώμεθα , ἵνα ὁμοιοδχήμων γένηται ἡ συζυγία ἐξ ἁμφοτέρων ἀποφατικῶν , τὸ αὐτὸ πάλιν γίνεται συμπέρασμα , ἐπειδὴ καὶ ἡ ἀυτὴ πάλιν συζυγία μεταλαμβανομένης τῆς ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικην.| p . 36 a 39 Ὅταν δὲ τὸ ἐν μέρει καταφατικὸν ἀναγκαῖον ᾖ τὸ ἐν Lv τῷ στερητικῷ συλλογισμῷ , οἷον τὸ Β Γ , ἢ τὸ καθόλου τὸ ἐν τῷ κατηγορικῷ , οἷον τὸ Α Β , οὐκ ἔσται τοῦ ὑπάρχειν συλλογισμός . ἀπόδειξις δ’ ἡ αὐτὴ ἣ καὶ ἐπὶ τῶν προτέρων . Eἰρηκὼς τῶν μερικῶν τὰς τὸ ὑπάρχειν συναγούσας συζυγίας νῦν περὶ τῶν τὸ ἐνδεχόμενον συναγουσῶν διαλέγεται . τί οὖν φησιν ; ὅτι ὁπηνίκα ἐ,πὶ τῶν ἀποφατικῶν συλλογισμῶν ἡ ἐλάττων πρότασις καταφατικὴ οὖσα ἀναγκαία ᾖ’ τῆς μείζονος δηλονότι ἐνδεχομένης οὔσης καθόλου ἀποφατικῆς , οὐχ ὕπαρχον ἀλλ’ ἐνδεχόμενον συνάγεται τὸ συμπέρασμα , δείκνυται δὲ καθάπερ καὶ ἡ καθόλου συζυγία καὶ ] ἡ ὁμοίως αὐτῇ ἔχουσα τῇ ἐπ’ εὐθείας δείξει διὰ μόνου τοῦ κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενός . “ ἐπεὶ γὰρ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , πάντων ἄρα τῶν μερῶν αὐτοῦ ἐνδεχομένως κεχώρισται · ἓν δὲ τῶν μερῶν τοῦ Β τι τῶν Γ ἐστί . τὸ ἄρα Α τινὶ τῶν Γ ἐνεχομένως οὐχ ὑπάρχει . ὁμοίως , φησί , καὶ ἐπὶ τοῦ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ , τουτέστι τοὺ ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν τῶν προτάσεων , ἐὰν ἡ κ,αθ,ολικὴ πρότασις ἀναγκαία ἦ , τουτέστιν ἡ μείζων , οὐχ ὑπάρχον πάλιν ἀλλ’ ἐνδεχόμενόν ἐστι τὸ συμπέρασμα . τοῦτο δὲ διὰ τοὐ ἀδυνάτου δείκνυται ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς καθόλου συζυγίας τῆς ὁμοίως αὐτῇ ἐχούσης . ἔστω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τινὶ “ Γ ἐνδεχομένως · συνάγεται , φησίν , ὅτι τὸ Α τινὶ τῶν Γ ἐνδέχεται . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἔσται τὸ , ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον ἀληθὲς τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται τινί , ὅπερ ταὐτὸν ἐστι τῷ ‘ἀνάγκη μηδενί · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ μὲν Γ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῳ δὲ Β παντὶ ὑπάρχει , γίνεται τὸ δεύτερον σχῆμα ἐξ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων , τῆς μείζονος ἀποφατικῆς , καὶ συνάγεται τὸ Β ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ τῷ Γ · ἦν δὲ καὶ ἐνδεχομένως τινί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι ὅτι τὸ Α τῷ Γ οὐκ ἐνδέχεται τινί · οὐκοῦν ψεῦδος τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ ‘ἐνδέψεται τινί’ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . φανερὸν δὲ ὅτι καὶ ἐνταῦθα δυνατὸν λέγειν ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου συνάγεται . p . 36b3 ἐὰν δὲ τὸ μὲν καθόλου τεθῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἡ καταφατικὸν ἢ στερητικὸν ἢ ἐνδεχόμενον , τὸ δ’ ἐν μέρει ἀναγκαῖον πρὸς τῷ μείζονι ἄκρῳ , οὐκ ἔσται συλλογισμός . ὅροι δὲ τοῦ μὲν ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης ζῷον , λευκόν , ἄνθρωπος , τοῦ δὲ μὴ ἐνδέχεσθαι ζῷον , λευκόν , ίμάτιον . ᾿Εκθέμενος τὰς συζυγίας τὰς ἐκ τῆς ἑτέρας καθόλου τῆς δὲ ἑτέρας μερικῆς τὰς ἐχούσας τὴν μείζονα καθόλου καὶ δείξας , ποῖαι μὲν ἐν ταύταις συλλογιστικαί , ποῖαι δὲ ἀσυλλόγιστοι , νῦν τἀς ἐναντίως ἐχούσας κατὰ τὸ ποσὸν ἐκτίθεται , λέγω δὴ τὴν μὲν μείζονα μερικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου . καὶ πάσας φησὶ ταύτας ἀσυλλογίστους εἶναι · ἀπώλεσε γὰρ ἡ μείζων τὸ ἴδιον τοῦ πρώτου σχήματος , λέγω δὴ τὸ καθόλου . τὸ δὲ ἢ ἐνδεχόμενον ἀντὶ τοῦ καὶ ἐνδεχόμενον’ · πρώτας γὰρ ἐξέθετο ἀσυλλογίστους τὰς ἐχούσας τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην . συνάγουσιν οὖν αὗται καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενί · τὸ γὰρ ζῷον ἀνθρώπῳ μὲν παντὶ ἐξ ἀνάγκης , ἱματίῳ δὲ οὐδενί . εἰλήφθωσαν δὲ πάλιν κάλλιον οἱ ὅροι · ζῷον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , λευκὸν ἐνδέχεται μηδενὶ ἵππῳ ἢ παντί , καὶ ζῷον ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἵππῳ . τοῦ δὲ μηδενί , εἰ ἀντὶ τοῦ ἵππου λάβωμεν ἱμάτιον · ζῷον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , λευκὸν ἐνδέχεται μηδενὶ ἢ παντὶ ἱματίῳ , καὶ ζῷον ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἱματίῳ . p . 36b7 Ὅταν δὲ ἀναγκαῖον ᾖ τὸ καθόλου , τὸ δ’ ἐν μέρει ἐνδεχόμενον , στερητικοῦ μὲν ὄντος τοῦ καθόλου τοῦ μὲν ὑπάρχειν ζῷον , λευκόν , κόραξ καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀμείβει διὰ τούτων τὴν τάξιν τῶν τρόπων τῆ · μὲν ἐλάττονι διδοὺς τὸ ἀναγκαῖον τῇ δὲ μείζονι τὸ ἐνδεχόμενον . αὗται οὖν πᾶσαι , ὅπως ἄν ἔχωσι κατὰ τὸ ποιόν , πᾶσαί εἰσιν ἀσυλλόγιστοι ’ συνάγουσι γὰρ πᾶσαι καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὡς διὰ τῶν ὅρων αὐτὸς ἐκτίθεται . p . 36 b 12 οὐδ’ ὅταν ἀδιόριστοι ληφθῶσιν αἱ προτάσεις ἢ ἀμφ’ ἀμφότεραι κατὰ μέρος , οὐδὲ οὕτως ἔσται συλλογισμός . ὅροι δὲ κοινοὶ τοῦ μὲν ὑπάρχειν ζῷον , λευκόν , ἄνθρωπος , τοῦ δὲ μὴ ὑπάρχειν ζῷον , λευκόν , ἄψυχον . Αὗται περιλείπονται ἐν πρώτῳ σχήματι συζυγίαι , αἵτινες πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἴσιν · αἵ τε γὰρ ἐξ ἀμφοτέρων μερικῶν ἀσυλλόγιστοι τῆς μείζονος οὐκ ἐχούσης τὸ καθόλου καὶ αἱ ἐξ ἀπροσδιορίστων ἀμφοτέρων , διότι κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην ταῖς μερικαῖς ἰσοδυναμοῦσιν αἱ ἁπροσδιόριστοι . εὐπορεῖ δὲ κοινῶν ὅρων ἐπὶ πάντων συναγόντων καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενί · ζῷον λευκῷ ὑπαρχέτω ἢ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ἢ ἐνδεχομένως , λευκὸν ἀνθρώπῳ ὑπαρχέτω ἢ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ἢ ἐνδεχομένως , καὶ συνάγεται ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . καὶ πάλιν ὁμοίως ἐχουσῶν τῶν προτάσεων ζῷον οὐδενὶ ἀψύχῳ ἐξ ἀνάγκης . p . 36b15 Καὶ γὰρ τὸ ζῷον τινὶ λευκῷ καὶ τὸ λευκὸν τινὶ ἁ ψύχω καὶ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν καὶ οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι ὁμοίως , ὥστε πρὸς πάντα χρήσιμοι οἱ ὅροι . Βούλεται διὰ τούτων δεῖξαι ὅπως οἱ εἰρημένοι ὅροι εὐοδοῦσιν ἐπὶ πασῶν ὁμοῦ ὧν ἐξέθετο συζυγιῶν , τῶν τε μερικῶν καὶ τῶν ἀπροσδιορίστων . καὶ τοῦτο † δείκνυσι διότι φησὶ δυνατὸν εἰπεῖν <τὸ ζῷον> τινὶ ἀνάγκης ὑπάρχειν , οἷον τῷ ἐν κύκνῳ ἢ τῷ ἐν Σκύθῃ · ὥστε δῆλον διὰ τούτων ὅτι δυνατὸν λαβεῖν τὴν μείζονα πρότασιν ἀναγκαίαν καταφατικήν . ὅτι δὲ καὶ ἀποφατικήν , δῆλον · λέγομεν γὰρ τὸ ζῷον μὴ παντὶ λευ|κῷ LIr ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , οἷον τῷ ἐν χιόνι . οὕτω μὲν οὖν δέδεικται ὅτι δυνατὸν τὴν μείζονα πρότασιν μερικὴν οὖσαν λαβεῖν ἀναγκαίαν καταφατικήν τε καὶ ἀποφατικήν . ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν ἐλάττονα δείξομεν · λέγομεν γὰρ τὸ λευκὸν τινὶ ἀνθρώπῳ , οἷον τῷ Σκύθῃ , ἢ ἀψύχῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , οἷον χιόνι , καὶ ἐξ ἀνάγκης μὴ παντὶ * * * ἀψύχῳ ὑπάρχειν · οὐδὲ γὰρ τῇ ἐβένῳ . οὕτω μὲν οὗν ἀμφοτέρας ἀναγκαίας ἔστι λαβεῖν καταφατικάς τε καὶ ἀποφατικάς . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐνδεχομένας δυνατὸν λαβεῖν · ζῷον γὰρ τινὶ λευκῷ ἐνδέχεται , οἷον τῷ ἐν Σωκράτει , καὶ οὐ παντὶ ἐνδέχεται · οὐδὲ γὰρ τῷ ἐν ψιμυθίῳ . καὶ πάλιν τὸ λευκὸν τινὶ ἀψύχῳ ἐνδέχεται , οἷον λίθῳ , καὶ τινὶ οὐκ ἐνδέχεται οὐδὲ γὰρ ἐβένῳ ) ἢ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται τινὶ καὶ οὐκ ἐνδέχεται , Σωκράτει τε καὶ Αἰθίοπι . ὥστε ὅπως ἂν ληφθῶσιν αἱ προτάσεις αὗται , ἀσυλλόγιστοί εἰσι . Καὶ οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν ἀντὶ τοῦ ‘οὐκ ἀνάγκη ὑπάρχειν’ . p . 36b19 Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι ὁμοίως ἐχόντων τῶν ὅρων ἔν τε τῷ ὑπάρχειν καὶ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις γίνεταί τε καὶ οὐ γίνεται συλλογισμός . Τοῦτο συμπέρασμά ἐστι κοινὸν τῶν προειρημένων μίξεων τοῦ ἐνδεχο - μένου , λέγω πρὸς τὸ ὑπάρχον καὶ τὸ ἀναγκαῖον . παραδίδωσι δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων συμπεράνας τί τὸ κοινὸν ἀμφοτέραις ταύταις ταῖς μίξεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ τί τὸ διάφορον . κοινὸν οὖν φησιν αὐταῖς ὅτι ὁμοίως ἐπ’ ἀμφοτέρων ἐχουσῶν τῶν προτάσεων κατά τε τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσὸν καὶ τὸν τρόπον ἢ συλλογιστικαί εἰσιν ἢ ἀσυλλόγιστοι . καὶ τὰ αὐτὰ συνήγετο συμπεράσματα ὁμοίως ἐχουσῶν τῶν συζυγιῶν · ἢ γὰρ τοῦ κατὰ τὸν διορτσμὸν ἐνδεχομένου ἢ ἄλλου τινός . εἰπὼν οὖν τὴν κοινωνίαν ἐπάγει καὶ τὴν διαφοράν . p . 36 b 21 Πλὴν κατὰ μὲν τὸ ὑπάρχειν τιθεμένης τῆς στερητικῆς προτάσεως τοῦ ἐνδέχεσθαι ἦν ὁ συλλογισμός , κατὰ δὲ τὸ ἀναγκαῖον τῆς στερητικῆς καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν . Αὕτη , φησίν , ἡ διαφορὰ τῶν δύο τούτων μίξεων , ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου ἐπὶ τῶν ἀνομοιοσχημόνων προτάσεων , ἐὰν ἡ μείζων ᾖ ὑπάρχουσα , δηλονότι ἀποφατικὴ οὖσα , ἡ δὲ ἐλάττων καταφατικὴ ένδεχομένη , τὸ συμπέρασμα ἐνδεχόμενον συνήγετο , ἐπὶ δὲ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ἀναγκαίου ὁμοίως πάλιν ἐχουσῶν τῶν προτάσεων , τῆς μείζονος ἀναγκαίας ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς ἐνδεχομένης , τοῦ μὴ ὑπάρχειν συνήγετο x003E ; συμπέρασμα καὶ τοῦ μὴ ἐνδέχεσθαι ὑπλαρχειν , τοῦ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος δηλονότι κατηγορουμένου . ταῦτα μὲν οὕτω λέγεται παρ’ αὐτοῦ . ἐπιστῆσαι δὲ χρή , πῶς φησιν ‘ ἐνδεχόμενον ἦν τὸ συμπέρασμα’ ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου , ἡνίκα ἡ μείζων ἀποφατικὴ ἦν ὑπάρχουσα , ἡ δὲ ἐλάττων καταφατικὴ ἐνδεχομένη , καίτοι ἀνωτέρω ἔλεγεν ὅτι ἐπὶ τῆς τοιαύτης μίξεως κατὰ ταύτην τὴν συζυγίαν οὐ συνάγεται τὸ ἐνδεχόμενον ἀλλὰ τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης . λέγομεν οὖν , ὅπερ κᾀκεῖ εἰρήκαμεν , ὅτι τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης περιεκτικόν ἐστι καὶ του ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ἀναγκαίου . ἐπειδὴ οὖν τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης κατά τί ἐστιν ἐνδεχόμενόν , εἰ καὶ μὴ τὸ κατὰ τὸν διορισμόν , διὰ τοῦτό φησιν ὅτι τοῦ ἐνδεχομένου ἐστὶ τὸ συμπέρασμα . συνήγετο δὲ τὸ ὑπάρχον ἐπὶ τῆς εἰρημένης σὺ τῆς μίξεως του ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου , ἐπειδὴ κεχρημένος ἐπὶ ταύτης τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ , δι’ ἧς ἐβούλετο δεῖξαι ὑπάρχον συναγόμενον τὸ συμπέρασμα , μετέπεσεν εἰς τὴν μῖξιν τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου , ἐν ᾖ ἐβούλετο τῇ μείζονι τῶν προτάσεων ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα καὶ ἐκ ταύτης δεῖξαί τι ἀδύνατον συναγόμενον τὸ τὸ Β τῶ Γ καὶ ἀνάγ,κη μηδενὶ καὶ ἐνδέχεται παντί’ , ὅπερ ἀδύνατον . ἐπεὶ εἰ μὴ τῇ μείζονι ἀκολουθήσοι τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ τῇ χείρονι , οὐδὲν ἀδύνατον ἠκολούθει · συνήγετο γ,ὰρ τὸ Β τῷ Γ καὶ ὑπάρχειν μὴ παντὶ καὶ ἐνδέχεσθαι παντί καὶ οὐδὲν ἀδύνατον . οἱ μέντοι περὶ Θεόφραστον καὶ ἐπὶ ταύτης τῆς συζυγίας ἐνδεχόμενον λέγουσιν εἶναι τὸ συμπέρασμα , ἵνα καὶ ἐνταῦθα τῇ χείρονι τῶν προτάσεων ἕπηται τὸ συμπέρασμα . καὶ τοῦτο δεικνύουσι τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ οὕτως . ἔστωσαν γὰρ αἱ προτάσεις οὕτως ὡς εἴπομεν · λέγω ὅτι συνάγουσι τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται μηδενί΄ . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἔσται ἀληθὲς τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῶ ἀνάγκη τινί’ · ἐπεὶ οὖν ἀντιστρέφει ἡ μερικὴ καταφατική , καὶ τὸ Γ ἄρα τινι τῶν Α ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Β κεῖται ἐνδέχεσθαι παντὶ τῳ , Γ , τὸ δὲ Γ τινὶ τῶν Α ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ὑπόκειται , τὸ ἄρα Β , τινι ἐνδέχεται τίον Α . ἐπεὶ τοίνυν ὑπέκειτο ἐξ ἀρχῆς τὸ Α τῷ B ἐξ ἀνάγκης μηδενί , καὶ τὸ Β ἄρα τῷ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενί . ὑπέκειτο καὶ ἐνδέχεσθαι τινί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ Α τῷ , Γ οὐκ ἐνδέχεσθαι μηδενί , ὅπερ ἐστὶ ταὐτὸν τῷ ‘ἀνάγκη τινι · ψεῦδος ἄρα τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ . τοῦτο ἄρα ἐστὶ τὸ συναγόμενον . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως δεῖξαι τὸ ἀδύνατον · εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης μηδενί , καὶ τὸ B τῶ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενί · τὸ δὲ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί · τὸ ἄρα Β τῷ Γ ἀνάγκη μὴ παντὶ · ἢν ’δε καὶ ‘ἐνδέχ̀εται παντί’ , ὅπερ ἀδύνατον . p . 36b24 Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες ἀτελεῖς οἱ συλλογισμοὶ καὶ ὅτι τελειοῦνται διὰ τῶν προειρημένων σχημάτων . Οὐ πάντες ἁπλῶς ἀτελεῖς , ἀλλ’ ὅσοι ἔχουσι τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην . τελειοῦντι δὲ πάντες τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῇ ἢ τῶν ἁπλῶν συλλογισμῶν ἢ τῶν μικτῶν · διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε σχημάτων καὶ οὐ ῾σχήματος᾿.| p . 361)26 ’Ev δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι , ὅταν μὲν ἐνδέχεσθαι λαμ βάνωνται ἀμφότεραι αἱ προτάσεις , οὐδεὶς ἔσται συλλογισμός , οὔτε κατηγορικῶν οὔτε στερητικῶν τιθεμένων , οὔτε καθόλου οὔτε κάτα μέρος . Παραδοὺς ὁ φιλόσοφος τοῦ τε ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου ἰδίᾳ ἑκάστου ἐπὶ τῶν τριῶν σχημάτων τοὺς ἀπλοῦς συλλογισμούς , ἐφεξῆς τού · τῶν ἐξέθετο τὴν μῖξιν ἐπί τε πρώτου καὶ δευτέρου καὶ τρίτου σχήματος · εἶτα μετὰ τοῦτο παραδέδωκε τοῦ ἐνδεχομένου αὐτοῦ καθ’ αὑτοῦ ἐν πρώτῳ σχήματι τοὺς ἀπλοῦς συλλογισμούς . καὶ δέον εὐθέως τὰ λοιπὰ δύο σχῆι μάτα τῶν ἁπλῶν συζυγιῶν τοῦ ἐνδεχομένου παραδοῦναι , ὥσπερ ἐποίησε καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , εἶθ’ οὕτως ἐπὶ τὴν μῖξιν τραπῆναι τοῦ ἐνδεχομένου πρὸς τοὺς ἄλλους δύο τρόπους , οὐχ οὕτως ὁ φιλόσοφος ποιεῖ , ἀλλὰ μετὰ τὸ παραδοῦναι τοῦ ἐνδεχομένου ἐν πρώτῳ σχήματι τὰς ἁπλᾶς συζυγίας εὐθέως ἐτράπη ἐπὶ τὴν μῖξιν αὐτοῦ τὴν πρὸς τὸ ὑπάρχον καὶ ἀναγκαῖον ἐν πρώτῳ σχήματι · εἶτα λοιπὸν νῦν ἐπὶ τὸ δεύτερον σχῆμα μεταβέβηκεν . τοῦτο δὲ πεποίηκεν , ἐπειδὴ πᾶσαι αἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι τοῦ ἐνδεχομένου συζυγίαι ἀσυλλόγιστοί εἰσι . καὶ διὰ τοῦτο ὥσπερ εἴωθεν , οὕτω καὶ νῦν ποιεῖ προτέρας τέρας τὰς συλλογιστικὰς παραδούς , λέγω δὴ τὰς ἐν πρώτῳ σχήματι ἁπλᾶς τε καὶ μικτάς , εἶτα οὕτως μεταβὰς ἐπὶ τὸ δεύτερον σχῆμα καὶ δεικνὺς ὡς πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν αἱ ἁπλαῖ τοῦ ἐνδεχομένου ἐν τούτῳ προτάσεις . πρὶν δὲ ταύτας ἐκθέσθαι προλαμβάνει τι λημμάτιον , δεικνὺς ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτὴν τοῦ ἐνδεχομένου ἡ ἀπόφασις ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων τρόπων , ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς ἄλλην τινά . μεμνήμεθα γάρ , ἡνίκα παρεδίδου τὰς ἀντιστροφὰς τῶν ὑπαρχουσῶν καὶ ἀναγκαίων προτάσεων , ὅτι ὁμοίως ἑαυτοῖς οἱ δύο τρόποι οὗτοι ἀντιστρέφουσιν , ὅτε ἔλεγεν ὅτι αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις κατὰ μὲν τὰς καταφατικὰς ὁμοίως καὶ αὗται ἀντιστρέφουσι , κατὰ δὲ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν οὐκέτι · οὐ γὰρ πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει ἡ τοῦ ἐνδεχομένου καθόλου ἀπόφασις · “ τοῦτο δὲ ἔσται φανερόν , ἡνίκα περὶ τοῦ ἐνδεχομένου λέγωμεν’’ . ὃ οὖν ἐκεῖ ἐπηγγείλατο , νῦν ἀποδίδωσι . τί οὖν φησιν ἀρχόμενος ὁ φιλόσοφος ; ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων οὐσῶν εἴτε καθόλου ὧσι εἴτε μερικαὶ εἴτε ἀπροσδιόριστοι , καὶ αὗται εἴτε καταφατικαὶ εἴτε ἀποφατικαὶ εἴτε ἀνομοιοσχήμονες , οὐδαμῶς γίνεται συλλογισμός . καὶ ἡ αἰτία δήλη · ἐπειδὴ γὰρ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀνομοιοσχήμονεσ θέλουσιν εἶναι αἱ συλλογιστικαὶ προτάσεις , ἐάν τε ὁμοιοσχήμονας αὐτὰς λάβωμεν , δι’ αὐτὸ τοῦτο ἀσυλλόγιστοι ἔσονται ἐάν τε ἀνομοιοσχήμονας , ἐπειδὴ δυνατὸν τὴν ἀποφατικὴν εἰς κάτα . φατικὴν μεταλαβεῖν καὶ πάλιν διὰ τοῦτο γίνονται ὁμοιοσχήμονεσ . διὰ τοῦτο ὅλως οὐ γίνονται ἐν δευτέρῳ σχῆ ματι ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων τῶν προτάσεων συλλογισμοί . p . 36b29 Ὅταν δὲ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ , τῆς μὲν καταφατικῆς ὑπάρχειν σημαινούσης οὐδέποτε ἔσται , τῆς δὲ στερητικῆς τῆς καθόλου ἀεί . Προοιμιασάμενος καὶ πρὸ τῆς δείξεως προαναφωνήσας , ὅτι αἱ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσι , νῦν φησι πέρι τῶν ἐχουσῶν τὴν μίαν ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἑτέραν ὑπάρχουσαν . καὶ συντόμως διαιρεῖ τὰς συλλογιστικάς τε καὶ τὰς ἀσυλλογίστους ταύτῃ . ὅσαι , φησί , τὴν καταφατικὴν πρότασιν ὑπάρχουσαν ἔχουσιν , αὗται πᾶσαι ἀσυλ - λόγιστοί εἰσι · κἄν γὰρ ἀποφατικὴ ᾖ ἡ ἐνδεχομένη , διὰ τὸ πάλιν μεταλαμβάνεσθαι τὴν ἀποφατικὴν τοῦ ἐνδεχομένου εἰς τὴν καταφατικὴν καὶ πάλιν ὁμοιοσχήμονας γίνεσθαι τὰς προτάσεις ἀσυλλόγιστοι αἱ τοιαῦται συζυ - γίαι · ὅσαι δὲ ἀποφατικὴν τὴν ὑπάρχουσαν ἔχουσι , τῆς ἐνδεχομένης ὡς ἔτυχεν ἐχούσης , εἴτε ἀποφατικῶς εἴτε καταφατικῶς , πάντως γίνεται συλ - λογιστικὴ ἡ συζυγία · μένει γὰρ ἡ συζυγία τηνικαῦτα ἀνομοιοσχήμονας ἔχουσα τὰς προτάσεις διὰ τὸ μήτε τὴν ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν μεταληφθῆναι θῆναι δύνασθαι εἰς τὴν καταφατικὴν μήτε τὴν ἐνδεχομένην καταφατικὴν εἰς τὴν ἀποφατικὴν κατὰ τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα , κἄν ἀποφατικὴ ἡ ἡ ἐνδεχομένη δύνασθαι ταύτην εἰς καταφατικὴν μεταληφθῆναι καὶ ποιεῖν ἀνομοισχήμονα τὴν συζυγίαν . δεῖ δὲ τὴν ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν καθόλου εἶναι διὰ τὸ ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτήν · εἰ γὰρ μερικὴ εἴη , οὐ πάντως ποιεῖ συλλογισμόν , ὡς μαθησόμεθα ἐν τῷ τόπῳ . p . 36b31 τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ὅταν ἡ μὲν ἐξ ἀνάγκης ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι λαμβάνηται τῶν προτάσεων · ὅσα γὰρ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ ἐνδεχομένου εἴρηται , ταῦτα καὶ ἐπὶ τούτων ῥηθήσεται . δεῖ δὲ καὶ ἐν τούτοις λαμβάνειν τὸ ἐν τοῖς συμπεράσμασιν ἐνδεχόμενον ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς πρότερον . Τὰ συμπεράσματα , φησί , τὰ συναγόμενα ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου πρὸς τὸ ὑπάρχον καὶ τὸ ἀναγκαῖον ἐνδεχόμενα ὄντα τοιούτου ἐνδεχομένου δεῖ λαμβάνειν ὄντα , οἵου ἦν καὶ τὸ ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου πρὸς τοὺς αὐτοὺς δύο τρόπους , δηλονότι τῶν συζυγιῶν ὁμοίως ἐχουσῶν ἐκείναις τῶν ἐνταῦθα . οἷον ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος , τῆς μείζονος οὔσης ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης καταφατικῆς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου σχήματος τοῦ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης δεῖ λαμβάνειν τὸ συν - αγόμενον , ὅπερ ἐστὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου · ἐπὶ δὲ τῆς μίξεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ἀναγκαίου , ὁμοίως ἐχούσης πάλιν τῆς συζυγίας , τὸ ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ τὸ τοῦ μὴ ὑπάρχοντος κατηγορούμενον . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων συζυγιῶν , ὥσπερ | εἶχον αἱ τοῦ πρώτου σχήματος κατὰ τὰ συμπεράσματα , οὕτως ἔχουσι καὶ αἱ ἐν δευτέρῳ . p . 36b35 Πρῶτον οὖν δεικτέον ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει τὸ ἐν τῷ ἐνδέχεσθαι στερητικόν , οἷον εἰ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Β , οὐκ ἀνάγκη καὶ τιὸ Β ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τῷ Α . Ἐωταῶθα δείκνυσι τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην μὴ ἀντιστρένην φουσαν πρὸς ὲκυτήν . δείκνυσι δὲ αὖ διὰ τριῶν ἐπιχειρημάτων , πρῶτον μὲν ἐπ’ αὐτῶν τῶν προτάσεων διὰ τῶν καθόλου λόγων γυμνάζων τὸν λόγον , ὅτι τοῦτο ἀδύνατον εἶναι , ἔπειτα διὰ τῆς τῶν ὅρων παραθέσεως ( παραδειγματικὴ δὲ ἡ τοιαύτη πίστις ) καὶ τρίτον , ὅτι οὐδ’ ὡς ἄν τις οὐδὲ διὰ τῆς τοῦ ἀδυνάτου δείξεως δυνατὸν πιστώσασθαι ὅτι πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει ἡ τοὐ ἐνδεχομένου καθόλου ἀποφατική . πρῶτον οὖν δι’ αὐτῶν τῶν προτάσεων δείκνυσιν οὕτως . οὐκ ἐπειδὴ τὸ Α , φησίν , ἐνδέ χεται μηδενὶ τῶν Β , δυνατὸν ἀντιστρέψαντα εἰπεῖν ὅτι καὶ τὸ Β ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Α . εἰ γὰρ δυνατόν , ὑποκείσθω ἀντιστρέφειν καὶ τὸ Α μηδενὶ τῶν Β ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ Β μηδενὶ ἐνδέχεσθαι τῶν Α . εἰ τοίνυν μηδενὶ τῶν Α τὸ Β ἐνδέχεται , καὶ παντὶ ἄρα ἐνδέχεται · δέδεικται γὰρ πρὸ τούτου ὅτι πᾶσαι αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις πρὸς ἑαυτὰς ἀντιστρέ - φουσι , λέγω δὴ αἱ ἀποφάσεις πρὸς τὰς καταφάσεις καὶ ἔμπαλιν · ἐνταῦθα δὲ περὶ τῆς ἐν ὅροις , τουτέστι τῆς ἁπλῆς ἀντιστροφῆς , ἡμῖν ὁ λόγος . εἰ τοίνυν μηδενὶ τῶν Α ἐνδέχεται τὸ Β ὑπάρχειν , καὶ παντὶ ἄρα ἐνδέχεται πάλιν εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῶν Β ἐνδέχεται τοῦτο γὰρ ὑπόκειται ἐξ ἀρχῆς ) , διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἣν εἴπομεν καὶ παντὶ τῷ Β τὸ Α ἐνδέχεται · ὥστε συνάγεται ἐκ τούτου , ἐπεὶ τῷ Β παντὶ τὸ A ἐνδέχεται , καὶ τῷ Α παντὶ τὸ Β ἐνδέχεσθαι . ἡ ἄρα καθόλου καταφατικὴ ἐνδεχομένη ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν , ὅπερ ἀδύνατον · ἐν οὐδενὶ γὰρ τρόπῳ ἡ καθόλου καταφατικὴ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν . ὥστε ἐνταῦθα μὲν τῇ δι’ ἀδυνάτου δείξει μὴ δυναμένην ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτὴν τὴν καθόλου ἀποφατικὴν δείκνυσιν ἐν δὲ τῇ τρίτῃ δείξει οὐχ ἁπλῶς διὰ τοῦ ἀδυνάτου τοῦτο δείκνυσιν , ἀλλὰ τὴν δι’ ἀδυνάτου δεῖξιν , δι’ ἧς ἄν τις ὑπέλαβε δεικνύναι τὴν καθόλου ἀποφαικὴν ἐνδεχομένην τοῖς ὅροις ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτήν , ψευδῆ οὖσαν ἐλέγχει . p . 36b38 οὐκοῦν ἐπεὶ ἀντιστρέφουσιν αἱ ἐν τῷ ἐνδέχεσθαι καταψάσεις ταῖς ἀποφάσεσι , καὶ αἱ ἐναντίαι καὶ αἱ ἀντικείμεναι . ᾿Εναντίας μέν φησι τήν τε πᾶς καὶ τὴν οὐδεὶς καὶ τὴν τὶς καὶ τὴν οὐ πᾶς , ἀντικειμένας δὲ τήν τε οὐδεὶς καὶ τὴν τὶς καὶ τὴν πᾶς καὶ τὴν οὐ πᾶς . ἀντιστρέφουσιν οὖν αὗται πρὸς ἀλλήλας , ἥ τε οὐδεὶς πρὸς τὴν πᾶς καὶ ἀνάπαλιν , καὶ ἡ τὶς πρὸς τὴν οὐ πᾶς . οὕτω μὲν αἱ ἐναντίαι . ἀλλὰ δὴ καὶ αἱ ἀντικείμεναι ἀντιστρέφουσι τοῦτον τὸν τρόπον , ἡ μὲν πᾶς πρὸς τὴν οὐ πᾶς , ἡ δὲ οὐδεὶς πρὸς τὴν τὶς . οὐκέτι δὲ καὶ τὸ ἀνάπαλιν ἡ τὶς πρὸς τὴν οὐδεὶς οὐδὲ ἡ οὐ πᾶς πρὸς τὴν Γᾶ · εἴρηται γὰρ ἡμῖν ἤδη ἐν τῷ περὶ τούτων λόγῳ ὅτι τὰ μὲν καθόλου εἰσάγει τὰ μερικά , οὐκέτι δὲ καὶ τὰ μερικὰ τὰ καθόλου . p . 37 a 4 ἔτι δὲ οὐδὲν κωλύει τὸ μὲν Α τῷ Β ἐνδέχεσθαι μηδενί , τὸ δὲ Β τι νὶ τῶν Α ἐξ ἀνάγκης μὴ ὒ πάρ χ εἰ ν · οἷον τὸ μὲν λευκὸν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται μ ἡ ὑπάρχειν · καὶ γ ἁ ρ ὑπάρχει · ἄνθρωπον δὲ οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς ἐνδέχεται μηδενὶ λευκῷ · πολλοῖς γὰρ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , τὸ δὲ ἀναγκαῖον οὐκ ἦν ἐνδεχόμενον . Οὗτος ὁ δεύτερος τῆς δείξεως τρόπος ὁ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ὅρων δεικνὺς ἀδύνατον εἶναι ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτὴν τὴν ἐνδεχομένην καθόλου ἀποσὲ φατικήν · ἔστι δέ , ὡς εἶπον , παραδειγματικὴ ἡ δεῖξις . οὐδὲ γάρ , φησίν , εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῶν Β ἐνδέχεται , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῶν Α * * * * ἐνδέ - ω χοιτο ἄν · τοῦτο δὲ ἀδύνατον · τισὶ γὰρ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . οἷον τοῦ Α ὄντος λευκοῦ τοὐ δὲ Β ἀνθρώπου τὸ μὲν λευκὸν οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , διότι καὶ παντὶ ἐνδέχεται τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ καὶ γὰρ ὑπάρχει ) , ἄνθρωπος δὲ οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς οὐδενὶ λευκῷ ἐνδέχεται · εἰ γὰρ οὐδενὶ ἐνδέχεται , καὶ παντὶ ἐνδέχεται , ὅπερ ἀδύνατον · τισὶ γὰρ λευκοῖς ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , οἷον τῷ κύκνῳ καὶ τῇ χιόνι . ληπτέον δὲ κάλλιον τοὺς ὅρους λαμβάνοντας κίνησιν καὶ ἄνθρωπον · κίνησιν μὲν γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν , ἐπειδὴ καὶ παντί , ἄνθρωπον δὲ ἀδύνατον μηδεμιᾷ κινήσει ὑπάρχειν · εἰ γὰρ ἐνδέχεται μηδεμιᾷ κινήσει ἄνθρωπον , καὶ πάσῃ ἐνδέχεται ὑπάρχειν · τοῦτο δὲ ἀδύνατον · τινὶ γὰρ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , οἷον τῇ κυκλοφορικῇ . p . 37a9 Ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ἐκ τοῦ ἀδυνάτου δειχ θῆ σεται ἀντὶ . στρέφον , οἷον εἴ τις ἀξιώσειεν , ἔπε’ ὶ ψεῦδος τὸ ἐνδέχεσθαι τὸ Β τῷ Α μηδενὶ ὑπάρχειν , ἀληθὲς τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι μηδενί · φάσις γὰρ καὶ ἀπόφασις . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῶν Α τὸ Β ὑπάρξει , ὥστε καὶ τὸ Α τινὶ τῶν Β . Δι’ ἧς ἄν τις ὑπενόησε δείξεως , λέγω δὲ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον , τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην πρότασιν δεῖξαι πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέ - φουσαν , ταύτην αὐτὸς ἐκτίθεταί τε καὶ ἐξελέγχει . ἐκτίθεται οὖν τέως αὐτὴν τὴν εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπαγωγὴν δοκοῦσαν δεικνύναι τὴν ἀποφατικὴν καθόλου ἐνδεχομένην πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφουσαν οὕτως . εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῶν Β ἐνδέχεται , λέγω , φησίν , ὅτι καὶ τὸ Β οὐδενὶ I τῶν Α ἐνδέχεται . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἔσται τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον ἀληθές , ὅτι οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Α τὸ Β , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ἀνάγκη τινί΄ . ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί , τοῦτο ἀνάγκη τινί . ἐπεὶ οὖν τὸ Β ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῶν Α ὑπάρχει , ὡς ἡ ὑπόθεσις , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῶν Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · ἀντιστρέφει γὰρ ἐν παντὶ τρόπῳ τὰ μερικὰ καταφατικὰ πρὸς ἑαυτά · ὑπέκειτο δὲ καὶ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τὸ Α τῶν Β · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ ἐνδέχεται μηδενὶ καὶ ἀνάγκη τινί , ὅπερ ἀδύνατον . οὐκ ἄρα τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ ἀληθές , τουτέστι τὸ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ · εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ‘ ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Α τὸ Β’ . οὕτω μὲν οὗν ἡ δοκοῦσα διὰ τοῦ ἀδυνάτου δεῖξις . πῶς οὗν καὶ ταύτην ἐλέγχει , ἴδωμεν . p.37a14 τοῦτο δ’ ἀδύνατον · οὐ γάρ , εἰ μὴ ἐνδέχεται μηδενὶ τὸ Β τῶν Α , ἀνάγκη τινὶ ὑπάρχειν . τὸ γὰρ μὴ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ διχῶς λέγεται , τὸ μὲν εἰ ἐξ ἀνάγκη·ς τινὶ ὑπάρχει , τὸ δὲ εἰ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχει · τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῶν Α μὴ ὑπάρχον οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς παντὶ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν , ὥσπερ οὐδὲ τὸ τινὶ ὑπάρχον ἐξ ἀνάγκης ὅτι παντὶ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ᾿Εκθέμενος ἀνωτέρω τὴν εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγήν , ᾗ ἄν τις ἐχρήσατο πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ένδεχομένην πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφουσαν , διὰ τούτων αὐτὴν τὴν δεῖξιν ἐλέγχει ὡς οὐκ οὖσαν ἀληθῆ ἀλλ’ ἀδύνατον . τί οὖν λέγει ; οὐ δεῖ , φησίν , εἰ τῇ ‘ άνάγκη τινί’ ὑποτεθείσῃ ἀδύνατόν τι ἠκολούθησε , τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ λέγειν ἀληθὲς εἶναι καὶ διὰ τοῦτο ἀντιστρέφειν οἴεσθαι πρὸς ἑαυτὴν τὴν τοῦ ἐνδεχομένου ἀπόφασιν · ἡ γὰρ ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ ἣν ὑπεθέμεθα , ἵνα δείξωμεν τὸ ἀδύνατον , οὐ μόνον τὴν ἀνάγκη τινί’ περιέχει ἀλλὰ καὶ τὴν ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ , ὡς ἀνωτέρω δέδεικται . εἰ τοίνυν τῆς ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ ἀμφότεραι αἱ μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου μέρη εἰσί ( περιέχονται γὰρ ὑπ’ αὐτῆς ) , οὐ δεῖ τῷ ἑνὶ μόνῳ μέρει αὐτῆς δεῖξαι τὸ ἀδύνατον ἀκολουθοῦν τῷ ‘ ἀνάγκη τινί’ , ἀλλὰ καὶ τῷ ἀνάγκη μὴ παντί’ . δεῖ οὖν καὶ ταύτην ὑποθέσθαι καὶ δεῖξαι ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , ἵνα τῇ ὅλῃ προτάσει τῇ ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ , τουτέστι τοῖς μέρεσιν αὐτῆς πᾶσι , δείξαντες ἀκολου - θοῦν τὸ ἀδύνατον τότε τὴν ἀντιφατικῶς αὐτῇ ἀντικειμένην εἰσαγάγωμεν τὴν ἐνδέχεται μηδενί’ • ὅλον γὰρ δεῖ δεῖξαι πρὸς ἑαυτὸ τὸ ἐνδεχόμενον ἀντι - στρέφον , τουτέστι τὴν ὅλην πρότασιν πρὸς ὅλην ἑαυτὴν καὶ οὐ πρὸς τὸ ἥμισυ . ἀλλὰ μὴν τῇ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί ὑποτεθείσῃ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ · τὴν γὰρ ἀρχὴν οὐδὲ ἀντιστρέφει · δῆλον ἄρα ὅτι οὐκ ἔστι χρησαμένους τῇ εἰς ἀδύ - νατον ἀπαγωγῇ ᾖ δεῖξαι τὴν καθόλου ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφουσαν . καὶ ἡ μὲν ἔννοια αὕτη . δεῖ δὲ σαφηνίσαι τὴν λέξιν . φησὶν οὗν ὅτι κακῶς ὑποθέμενοι τὸ ἐξ ἀνάγκης τινί’ μόνον ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ τούτῳ μόνῳ τὸ ἀδύνατον ἐδείξατε ἀκολουθοῦν · τὸ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ δύο περιέχει , τὸ ἀνάγκη τινί’ καὶ τὸ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ . ἔδει οὖν ὑποθεμένους τὸ ‘ ἀνάγκη τινί’ ὑποθέσθαι καὶ τὸ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ . Τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης , φησί , τινὶ τῶν Α μὴ ὑπάρχον οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν παντὶ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν , ὥσπερ οὐδὲ τὸ τινὶ ὑπάρχον ἐξ ἀνάγκης ὅτι παντὶ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ἐξ ἀναλογίας τινὸς δείκνυσιν ὅτι ἐν τῇ ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ οὐ μόνον ἡ ‘ ἀνάγκη τινί’ περιέχεται ἀλλὰ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ . ὥσπερ γάρ , φησίν , ἡ ἀνάγκη τινί’ οὐ περιέχεται ἐν ‘τῇ ἐνδέχεται παντί’ , ἐπειδὴ ὃ ἐνδέχεται παντί , τοῦτο ἐνδέχεται μηδενί , καὶ ἐπειδὴ ἐν ταύτῃ οὐ περιέχεται , πᾶσα ἀνάγκη ἐν τῇ ἀντιφατικῶς αὐτῇ ἀντικειμένῃ περιέχεσθαι τῇ οὐκ ἐνδέχεται παντί’ , οὕτω δὴ καὶ ἡ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ , ἐπειδὴ μὴ περιέχεται ἐν τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ ὃ γὰρ ἐνδέχεται μηδενί , ἐνδέχεται παντί · ὃ δὲ ἐνδέχεται παντί , οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς ἀνάγκη μὴ παντί ) , εἰ τοίνυν μὴ περιέχεται ἐν τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ τὸ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ , πᾶσα ἀνάγκη ἐν τῷ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ αὐτὸ πρίασθαι . δῆλον ἄρα ὅτι ἡ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ καὶ τὸ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ περιέχει . ἰστέον δὲ ὅτι ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς ἐνδέχεται μηδενὶ ὑπάρχειν , εἶπεν ὡς παντὶ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν . ἔστι δὲ ἓν καὶ ταὐτόν · εἰ γὰρ παντὶ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν , ἐνδέχεται μηδενὶ ὑπάρχειν . p . 37 a 20 Εἰ οὖν τις ἀξιοίη , ἐπεὶ οὐκ ἐνδέχεται τὸ Γ τῷ Δ παντὶ ὑπάρχειν , ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχειν αὐτό , ψεῦδος ἄν λαμ - βάνοι · παντὶ γὰρ ὑπάρχει , ἀλλ’ ὅτι ἐνίοις ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , διὰ τοῦτό φαμεν οὐ παντὶ ἐνδέχεσθαι . ὥστε ἰῷ ἐνδέχεσθαι παντὶ ὑπάρχειν τό τε ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχειν ἀντίκειται καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχειν . ὁμοίως δὲ καὶ τῷ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ . Ὅ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . ὥσπερ , φησίν , εἴ τις ἀξιώσειεν ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτὴν τὴν καθόλου καταφατικὴν καὶ λέγοι οὕτως ἐπεὶ τὸ Δ παντὶ τῶ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ τὸ Γ παντὶ τῷ Δ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , εἶτα τοῦτο ἐπιχειροίη κατασκευάζειν οὕτως ἱεῖ γὰρ ψεῦδος τὸ παντὶ τῷ Δ τὸ Γ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν , ἀληθὲς ἄρα τὸ τοὐκ ἐνδέχεται παντὶ τῷ Δ τὸ Γ’ , εἶτα ἀντὶ τούτου παραλάβοι τὸ ‘ ἀνάγκη μὴ πντί’ μόνον , κακῶς ποιεῖ , διότι ἐνδέχεται ἐπί τινων ὅρων τὸ Γ τῷ Δ παντὶ ὑπάρχειν , οὕτως δὲ παντὶ ὑπάρχειν ὡς τισὶ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , τισὶ δὲ ὑπαρχόντως , καὶ διὰ τοῦτο συμβαίνει , διὰ τὸ μὴ πᾶσιν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , ἀληθεύειν τὸ ‘ἀνάγκη μὴ παντὶ τῷ Δ τὸ Γ’ , διότι δὲ πάλιν καὶ τισὶν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀληθεύειν τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ . οἷον ἔστω κινούμενον καὶ σῶμα · λέγω οὕτως · κινούμενον παντὶ σώματι ὑπάρχει , καὶ ἔστιν ἀληθὴς ὁ λόγος · δύναμαι ἐπὶ τούτων τῶν ὅρων ἀντιστρέφας εἰπεῖν καὶ ὅτι σῶμα παντὶ κινου - μένω ὑπάρχει , ἀλλὰ τινὶ μὲν ἐξ ἀνάγκης , οἷον τῇ κυκλοφορίᾳ τοῦ οὐρανοῦ , τινὶ δὲ οὐκ ἐξ ἀνάγκης , οἷον τῇ βαδίσει · οὐδὲ γὰρ ἀεὶ συνυπάρχουσιν ἀλλήλοις σῶμα καὶ βάδισις · διόπερ οὐ . ἀναγκαία ἐστὶν ἡ συνύπαρξις αὐτῶν . ὥστε οὐ καλῶς τις λαμβάνει ὅτι , εἰ μὴ τὸ Γ τῷ Δ ἐνδέχεται παντί , ἀνάγκη μὴ παντὶ μόνως δέδεικται γὰρ ὅτι δυνατὸν εὑρεῖν ὅρους τὸ ὑπάρχειν παντὶ τῷ Δ τὸ Γ συνάγοντας · εἰ δὲ παντὶ ὑπάρχει , ψεῦδος τὸ λέγαν ὅτι ἀνάγκη μὴ παντὶ μόνως ) , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἀνάγκη τινί . ὥστε τῷ ἐνδέχεσθαι παντὶ δύο ἀντίκεινται προτάσεις , ἥ τε ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη τινί’ , καὶ οὐ δεῖ τὴν ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ μόνην παραλαμβάνειν ὡς ἀντικειμένην . ὡσαύτως δὲ καὶ τῇ ἐνδέχεται μηδενί’ αἱ αὐταὶ δύο ἀντίκεινται . καὶ οὐ δεῖ τὴν ‘ ἀνάγκη τινί’ μόνην παραλαμβάνειν τοὺς εἰς ἀδύνατόν τι βουλομένους ἀπαγαγεῖν καὶ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ‘οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ εἰσάγειν τὸ ‘ἐνδέ - χεται μηδενί . ἐπισημειωσώμεθα δὲ καὶ κατὰ τὴν λέξιν τὰ εἰρημένα . Εἰ οὖν τις ἀξιοίη , ἐπεὶ οὐκ ἐνδέχεται τὸ Γ τῷ Δ παντὶ ὑπάρχειν , ἐξ ἀνάγκης τινὶ μὴ ὑπάρχειν αὐτό , ψεῦδος ἄν λαμβάνοι . εἰ ὑποθεμένων ἡμῶν , φησί , τὸ Δ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι παντὶ ἀντιστρέψας τις εἴποι καὶ τὸ Γ τῷ Δ ἐνδέχεσθαι παντί εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ ἀληθές , ὅπερ ἐστι ταὐτὸν τῷ ἀνάγκη μὴ πανιί’ μόνῳ ) , ψεῦδος ἂν λέγοι ὁ τοιοῦτος . ὅτι δὲ ψεύδεται , τὴν αἰτίαν ἐπάγει · παντὶ γὰρ ὑπάρχει , φησί , τουτέστι δυνατὸν εὑρεῖν ὅρους τὸ παντὶ ὑπάρχειν τῷ Δ τὸ Γ συνάγοντας . οὐκοῦν οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς ἀνάγκη μὴ παντὶ μόνως . πόθεν δὲ ὅλως ἀληθεύει κατά τι τὸ ἀνάγκη μὴ παντί , εἴπερ δυνατὸν εὑρεῖν ὅρους τὸ ὑπάρχειν παντὶ συνάγοντας , τούτου τὴν αἰτίαν ἐπήγαγεν . ἀλλ’ ὅτ’ . , φησίν , ἐνίοις ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , διὰ τοῦτό φαμεν οὐ παντὶ ἐνδέ - χεσθαι . ἐφ’ ὧν , φησίν , ὅρων εὑρίσκομεν κατηγορούμενον παντὸς τοῦ Δ τὸ Γ , τισὶ μὲν τῶν ὑπὸ τὸ Δ ἀναγκαίως ὑπάρχει , τισὶ δὲ οὐκ ἀναγκαίως . ἐπειδὴ τοίνυν μὴ πᾶσιν ἀναγκαίως ὑπάρχει , διὰ τοῦτο ἀληθὲς τὸ λέγειν ὅτι ἀνάγκη μὴ παντί · ὥστε ] ἐπειδὴ καὶ τισὶν ἀναγκαίως ὑπάρχει , καὶ τὸ ἀνάγκη τινί . ὥστε , φησί , τῷ ἐνδέχεσθαι παντὶ τὰ ἀντικεέμενα , ἐπειδὴ τοῦτο ὑποθέσθαι ἐβούλοντο , δύο εἰσὶ τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ καὶ ‘ ἀνάγκη μὴ παντί’ . ὁμοίω ; δὲ καὶ τῷ ἐνδέχεσθαι μηδενί . p . 37a26 26 Δῆλον οὖ ν ὅτι πρὸς τὸ οὕτως ἐνδεχόμενον καὶ μὴ ἐνδε . χόμενον , ὡς ἐν ἀρχὴ δ ιωρίσαμεν , οὐ μόνον τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ὑπάρχειν ἁ λλ ἁ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ μ ἡ ὑπάρχειν ληπτέον . τούτου δὲ ληφθέντος οὐδὲν σ υ μβ α ίνε ι ἀδύνατον , ὥστε οὐ γίνεται συλλογ ισμός . φανερὸν οὖ ν ἐκ τῶν ε ἴρη μένων ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει τὸ στερητικὸν . Συμπέρασμα ἐπιφέρει τῶν εἰρημένων . ἐκ τῶν ε ἱρ’ η μένων , φησί , δῆλόν ἐστιν ἡμῖν ὅτι τοῦ διορισθέντος ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς ἐνδεχομένου “ οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δὲ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ’’ · ἔστι γὰρ καὶ τὸ κοινοτέρως λεγόμενον ἐνδεχόμενον , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν ) καὶ τῇ ἀποφάσει τῇ ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ χἀ τῇ καταφάσει τῆ ‘ἐνδέχεται παντί’ δύο εἰσὶ καὶ τὰ αὐτὰ ἑκάστῳ τὰ ἀντικείμενα , τὸ ‘ἀνάγκη τινί’ καὶ ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ . ὥστε τοὺς κεχρημένους τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ ἐφ’ ἑκατέρᾳ τῶν προ - τάσεων τούτων ἀμφότερα δεῖ λαμβάνειν τὰ ἀντικείμενα . ὑποτεθέντος δὲ τοῦ ‘ἀνάγκη μὴ παντί οὐδὲν ἀδύνατον ἠκολούθει · ὥστε , φησίν , οὐ γίνεται συλλογ ισμός , τουτέσιιν οὐδὲν ἀδύνατον συμπέρασμα ἡμῖν ἀκολουθήσει · συλλογισμὸν γὰρ ἐνταῦθα ἐκάλεσε τὸ συμπέρασμα . εἰ δὲ μὴ ἀκολουθεῖ τι ἀδύνατον , οὐδὲ δοὰ τούτου ἄρα δειχθήσεται ἀντιστρέφουσα πρὸς ἑαυτὴν ἡ τοῦ ἐνδεχομένου καθόλου ἀπόφασις . p . 37a32 τούτου δὲ δειχθέντος κείσθω τὸ Α τῷ μὲν Β ἐνδέχεσθαι μηδενὶ τ ᾦ δὲ Γ π α ν τ ἴ’ . δ ι ἁ μ ἑ ν ο ὖ ν τῆς ἁ ν τ ι σ τ ρ ο φ ἡ ς ο ὒ γίνεται συλλογισμός · εἴρηται γὰρ ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει ἡ τοιαύτη πρότασις . Ta χρήσιμα αὐτῶ ἐσόμενα πρὸς τὴν διδασκαλίαν τῶν ἐν δευτέοω σχήματι συλλογισμῶν εἰπὼν νῦν ἐπὶ τὰς συζυγίας αὐτὰς μετέρχεται , καὶ δείκνυσιν ὅτι οὐκ ἐνδέχεται ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλογισμὸν γενέσθαι . δεῖ γὰρ ἐν τούτω τῷ σχήματι ἀνομοιοσχήμονας εἶναι τὰς συλλογιστικὰς προτάσεις · ἐνδεχομένων δὲ ἀμφοτέρων οὐσῶν ἀδύνατον αὐτάς , ὅπως ἄν ληφθῶσιν , ἀνομοιοσχήμονας εἶναι , ἀεὶ τῆς ἀποφατικῆς μεταλαμβανομένης εἰς καταφατικήν . ὑποκείσθω γάρ , φησί , συζυγία ἐκ τῆς μείονος ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς · οἷον τὸ Α τῷ μὲν Β μηδενὶ ἐνδεχέσθω , τῷ δὲ Γ παντί . ταύτην φησὶν οὔτε δι’ ἀντιστροφῆς δεῖξαι δυνατὸν ἀνάγοντας εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα οὔτε τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ οὔτε τῇ τῶν ὅρων παραθέσει . καὶ ὅτι μὲν δι’ ἀντιστροφῆς οὐ δυνατόν , δῆλον · δέδεικται γὰρ ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ ἐνδεχομένου οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν . p . 37 a 35 Ἀ λλ’ οὐδὲ διὰ τοῦ ἀδυνάτου · τεθέντος γὰρ τοῦ Β παντὶ τῶ Γ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν οὐδὲν συμβαίνει ψεῦδος · ἐνδέχοιτο γὰρ ἄν τὸ Α τῷ Γ καὶ παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν . Δείξας μὴ δυνάμενον δι’ ἀντιστροφῆς ἐν δευτέρῳ σχήματι γενέσθαι συλλογισμὸν νῦν δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ δυνατόν ἐστι συμπέρασμά τι συναγαγεῖν ἐν δευτέρῳ σχήματι . ἔστω γὰρ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεσθαι μηδενί , τῷ δὲ Γ ἐνδέχεσθαι παντί · ἴδωμεν οὗν εἰ δυνατὸν τῇ εἰς ἀδύνατον δείξει χρήσα|σθαι . ὑποκείσθω γὰρ συνάγειν ὅτι τὸ Β ἐνδέ · χεται μηδενὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · τοῦτο γὰρ ἂν συνήγαγεν , εἴγε συνῆγεν . δεικνύωμεν οὖν τοῦτο , εἰ δυνατόν , τῇ δείξει τῇ διὰ τοῦ ἀδυνάτου . εἰ γὰρ ψεῦδος τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Γ τὸ Β’ , ἔσται τὸ ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ ἀληθές , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ‘ἀνάγκη τιν’ ἴ’ . εἰ τοίνυν τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β ἀνάγκη τινὶ τῶν Γ , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα ἐκ τῆς μείζονος ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος ἀναγκαίας μερικῆς καταφατικῆς · συνάγει δὲ τὸ ὅτι τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται · ἦν δὲ καὶ παντὶ ἐνδεχομένως , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον τὸ παντὶ ἐνδεχόμενον ἐνδέχεσθαι μὴ παντί . οὕτω μὲν οὖν οὐ δυνατὸν τῇ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείξει χρήσασθαι . ἰστέον δὲ ὅτι ὁ ’ Ἀριστοτέλης τῇ ‘ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ ἰσοδυνα - μοῦσαν ἔλαβε τὴν ‘ὰνάγκη παντί , ὅπερ ἐπί τινων μὲν ὅρων ἀληθεύει , οὐκ ἐπὶ πάντων δέ ’ ἀλλ’ ἀεὶ τὸ ‘ ἀνάγκη τινί’ . ἀλλὰ ὁ Ἀριστοτέλης ἐκ περιουσίας ἐλέγξαι βουλόμενος τὸν λόγον τὸ ‘ἀνάγκη παντί’ ὑπέθετο δεικνὺς ὅτι , εἰ ταύτῃ ὑποτεθείσῃ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , πολλῷ γε μᾶλλον τῇ ἀνάγκη τινί’ · ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ καθόλου τὸ μερικόν . τεθέντος γἁρ , φησί , τοῦ B παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν , τουτέστιν ἀνάγκη παντὶ ὑπάρχειν , οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει · εἰ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐνδέχεται , τὸ δὲ B παντὶ τῷ Γ ἀνάγκη ὑπάρχειν , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆ μα καὶ συνάγεται τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Γ’ · ἦν δὲ καὶ παντὶ ἐνδεχομένως , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον . p . 37a38 Ὅλως δέ , εἰ ἔστι συλλογισμός , δῆλον ὅτι τοῦ ἐνδέχεσθαι ἄν εἴη διὰ τὸ μηδετέραν τῶν προτάσεων εἴ’ λἡφθαι ἐν τῶ ὑπάρχειν , καἰ οὗ’ τοςἢκ αταφατικὸς ἢ δτερητικός . Νυνὶ διὰ τῶν ὅρων βούλεται δεῖξαι ἀσυλλογίστους τὰς τοῦ ἐνδεχομένου συζυγίας ἐν δευτέρῳ σχήματι . εἰ γὰρ ὅλως , φησί , συνάγουσί τι συμπέρασμα αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις ἐν δευτέρῳ σχήματι , ἐνδεχόμενον συν - άγουσιν , ἐπεὶ ἀμφότεραί εἰσιν ἐνδεχόμεναι , καὶ τοῦτο πᾶσα ἀνάγκη ἢ κατα - φατικὸν εἶναι ἢ ἀποφατικόν . εἰ μὲν οὗν καταφατικόν τις ὑπόθοιτο εἶναι τὸ συμπέρασμα , πρῶτον μὲν ἄλογον τῆς μί’ ἇς ἀποφατικῆς οὔσης μὴ ἀποφαμπέρασμα , εἶναι τὸ συμπέρασμα , εἴγε ἀληθὴς ὁ λόγος ὁ λέγων τῇ χείρονι τῶν προτάσεων ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα . ἔπειτα ἐλέγχεται τὸ τοιοῦτον τῇ τῶν ὅρων παραθέσει . ἐκτίθεται γὰρ ὅρους συνάγοντας τὸ ἀνάγκη μηδενί’ · λευκὸν γὰρ ἐνδέχεται ἵππῳ μὲν μηδενὶ ὑπάρχειν ἀνθρώπῳ δὲ παντί , καὶ ὁμοίως ἵππος ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει . ὅτι μὲν οὖν οὐ γίνεται καταφατικὸν συμπέρασμα , δῆλον ἐξ ὧν διὰ τῶν ὅρων εὑρήκαμεν τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ συναγόμενον · τοῦτο γὰρ ἀναιρετικόν ἐστι πάντων τῶν καταφατικῶν . ὅτι δὲ οὐδὲ ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συνάγεται , δῆλον ἐξ ὧν τὸ ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν διὰ τῶν ὅρων συνηγάγομεν · τοῦτο γὰρ ἀναιρετικόν ἐστι πασῶν τῶν τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεων . ὥστε οὔτε καταφατικὸν οὔτε ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συνάγεται . οὕτω μὲν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης διὰ τῶν ὅρων δείξας ἀποφατικὸν καθόλου ἀναγκαῖον συναγόμενον συμπέρασμα ἀσυλ - λογίστους δείκνυσι τὰς ἐν δευτέρῳ σχήματι τοῦ ἐνδεχομένου συζυγίας , οὐ καθὼς εἶχεν ἔθος ποιήσας · ἀεὶ γὰρ ἐδείκνυεν ἀσυλλογίστους τὰς ἀσυλλογίστους συζυγίας δεικνὺς αὐτὰς συναγούσας καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης · ἐνταῦθα δὲ ὅρους παρέθηκε μόνον τὸ ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ συν - άγοντας . φησὶ δὲ ὁ Ἀλέξανδρος ὅτι δυνατὸν καὶ ἐνταῦθα εὐπορῆσαι ὅρων καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης συναγόντων . ἔστωσαν γὰρ ὅροι λευκόν , ζῷον καὶ εἶδός τι τῶν ὑπὸ τὸ ζῷον , οἷον ἄνθρωπος · λευκὸν μηδενὶ ζῴῳ ἐνδεχέσθω , λευκὸν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδεχέσθω , καὶ συνάγεται ζῷον ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἀνθρώπῳ . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἀλέξανδρος βουλόμενος δεῖξαι ὡς δυνατὸν καὶ ταύτας τὰς συζυγίας διὰ τοῦ συνάγειν τὸ παντὶ καὶ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης ἀσυλλογίστους δεικνύναι . οὐκ ἀποδεκτέον δὲ αὐτὸν ἐν τούτῳ . δεῖ γάρ , ὡς πολλάκις εἴρηται , ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις κτὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀληθεῖς εἶναι · αἱ δὲ εἰλημμέναι ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου προτάσεις ὡς συνάγουσαι τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ οὐ δύνανται κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀμφότεραι ἀληθεῖς εἶναι . εἰ γὰρ τὸ ἐνδέ - χεσθαι μηδενὶ ζῴῳ τὸ λευκὸν ὑποκέοιτο ἀληθὲς εἶναι , ψεῦδος ἂν εἴη τὸ λέγειν ἐνδέχεσθαι παντὶ ἀνθρώπῳ τὸ λευκὸν ὑπάρχειν · ὁ γὰρ ἄνθρωπος ὑπὸ τὸ ζῷόν ἐστιν , εἴρηται δὲ μηδενὶ ζῴῳ ἐνδέχεσθαι τὸ λευκόν . πλὴν αὐτῷ τούτῳ μετὰ πολλὰ καὶ ὁ ’ Ἀλέξανδρος ἐπέστησεν , ὅτι οὐ δυνατὸν λαβεῖν ὅρους τοῦ ἐξ ἀνάγκης καὶ παντὶ ὑπάρχειν , καὶ μάλα εἰκότως . πῶς γὰρ ἐγχωρεῖ τὸ ‘ἀνάγκη παντί’ συνάγεσθαι ; εἰ γὰρ συνάγοιτο τὸ ‘ἀνάγκη παντί’ , ἀνάγκη τὸν ἐλάττονα ὅρον εἶδος εἶναι τοῦ μείζονος ἢ ἄλλως πὼς ἀεὶ ὑπ’ αὐτὸν εἶναι · εἰ δὲ τοῦτο , πᾶσα ἦν ἀνάγκη τὸν μέσον , ὡς ἄν κατηγοροῖτο ὦ τοῦ μείζονος , οὕτω κατηγορεῖσθαι καὶ τοὐ ἐλάττονος , ἐπειδὴ παντὸς τοῦ μείζονος κατηγορεῖται , παντὸς δὲ κατηγορούμενος περιέχει ἐν τῇ κατηγορίᾳ καὶ τὸν ἐλάττονα · ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι ἀνομοιοσχήμονές εἰσιν αἱ προτάσεις . εἰ τοίνυν λάβωμεν εἶδος τοῦ μείζονος ὅρου ὄντα τὸν ἐλάττονα , ψευδῆ πάντως ἀνάγκη λαμβάνειν τὴν ἑτέραν πρότασιν · ψευδὴς δὲ λαμβανο - μένη αὐτόθεν διὰ τὴν ὕλην καὶ οὐ διὰ τὸ σχῆμα ἕξει τὸ ἀσυλλόγιστον . | p . 37 37b7 Ὅτι μὲν οὖν ὑπάρχειν οὐκ ἐγχωρεῖ , φανερόν · οὐδεὶς LIVr γὰρ ἵππος ἄνθρωπος . ἀλλ’ οὐδὲ ἐν δέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν · ἀνάγκη γὰρ μηδένα ἵππον ἄνθρωπον εἶναι · τὸ δ’ ἀναγκαῖον οὐκ ἦν ἐνδεχόμενον . οὐκ ἄρα γίνεται συλλογισμός . Ὅτι μὲν οὖν , φησί , καταφατικὸν οὐ συνάγεται συμπέρασμα , δῆλον ἐκ τῶν ὅρων · συνῆκται γὰρ ὅτι ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἵππῳ ἄνθρωπος ὑπάρχει . ὅτι δὲ οὐδὲ ἀποφατικόν , φησίν , ἐνδεχόμενον συμπέρασμα δυνατὸν συναγα - γεῖν , δῆλον ἐξ ὧν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀποφατικὸν τὸ συνηγμένον · ὁριζόμενοι δὲ τὸ ἐνδεχόμενον ἐλέγομεν αὐτὸ μὴ εἶναι ἀναγκαῖον . p . 37b10 10 ‘0μοίως δὲ δειχθήσεται , κἄν ἀνάπαλιν τεθῇ τὸ στερη - τικόν , καὶ ἐὰν ἀμφότεραι καταφατικαὶ ληφθῶσιν ἢ στερητικαί · διὰ γὰρ τῶν αὐτῶν ὅρων ἔσται ἡ ἀπόδειξις . Tαῦτα μέν , φησίν , εἴρηται τῆς μείζονος ἀποφατικῆς οὔσης ἐνδεχοσυνάζεται μένη τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς . ἀλλὰ δὴ κἂν ἀμειφθῇ ἡ τάξις τῶν προτάσεων καὶ ἡ μὲν μείζων ᾖ καταφατικὴ ἡ δὲ ἐλάττων ἀποφατική , καὶ οὕτως ἀσυλλόγιστος ἔσται ἡ συζυγία . ὁμοίως δὲ κἂν ὁμοιοσχήμονες ὦσιν αἱ προτάσεις · ἐπὶ πασῶν γὰρ τούτων τῶν συζυγιῶν οἱ προσεχῶς εἰρημένοι ὅροι πρὸς τὸ δεῖξαι αὐτὰς ἀσυλλογίστους ἀρκέσουσι τὸ ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν συνάγοντες . p . 37 b 13 Καὶ ὅταν ἡ μὲν καθόλου ἡ δ’ ἐν μέρει , ἢ ἀμφότεραι κατὰ μέρος ἢ ἀδιόριστοι , ἢ ὁσαχῶς ἄλλως ἐνδέχεται μεταλα - βεῖν τὰς προτάσεις · ἀεὶ γὰρ ἔσται διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων ἡ δεῖξις . Δείξας πάσας τὰς συζυγίας τὰς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχο - μένων καθόλου ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀσυλλογίστους νῦν τὰς λοιπὰς πάσας ἐκτίθεται , καὶ φησὶ καὶ αὐτὰς ἀσυλλογίστους εἶναι · συνάγειν γὰρ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . p . 37 b 16 Φανερὸν οὖν ὅτι ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι τιθεμένων οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός . τοῦτο συμπέρασμά ἐστι τῶν εἰρημένων . p . 37 b 19 Εἰ δὲ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι σημαίνει , μὲν κατηγορικῆς ὑπάρχειν τεθείσης τῆς δὲ στερητικῆς ἐνδέχεσθαι οὐδέποτε ἔσται συλλογισμός , οὗτε καθόλου τῶν ὅρων οὔτ’ ἐν μέρει λαμβανομένων . ἀπόδειξις δὲ ἡ αὐτὴ καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων . ’ Εκκθέμενος τὰς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων συζυγίας νῦν βούλεται περὶ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ ἐνδεχομένου διαλαβεῖν . φησὶν οὗν ταύτας εἶναι ἀσυλλογίστους συζυγίας ἐπὶ ταύτης τῆς μίξεως ἐν τούτῳ τῷ σχήματι , λέγω δὴ τῷ δευτέρῳ , ὅσαι καταφατικὴν μὲν ἔχουσι τὴν ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν δὲ τὴν ἐνδεχομένην , ἐπειδὴ γὰρ μεταλαμ - βάνεται ἡ ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη εἰς τὴν καταφατικήν , μεταληφθείσης δὲ γίνονται ὁμοιοσχήμονες αἱ προτάσεις , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι πᾶσα . αἱ ἐξ ὁμοιοσχημόνων προτάσεων συζυγίαι ἀσυλλόγιστοί εἴσιν . ὅτι δέ , φησίν , ἀσυλλόγιστοί εἰσιν αἱ τοιαῦται συζυγίαι , οἱ αὐτοὶ ὅροι οἱ προσεχῶς ἡμῖν εἰρημένοι ἀρκέσουσιν ἡμῖν πρὸς τὸ δεῖξαι αὐτὰς συναγούσας καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης · λευκὸν παντὶ ἵππῳ ὑπαρχέτω , ἀνθρώπῳ δὲ μηδενὶ ἐνδεχέσθω , καὶ συνάγεται ἵππος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . τοῦτο δὲ ἀναιρετικόν ἐστι πάντων τῶν ἐνδεχομένων καὶ τῶν ὑπαρχόντων . ὥσπερ γὰρ ὃ ἐνδέχεται μηδενί , τοῦτο ἐνδέχεται παντί , οὕτω καὶ ὃ ὑπάρχει μηδενί , τοῦτο ὑπάρξαι ποτὲ παντί · τὸ γὰρ ὑπάρχον ἐνδεχόμενόν ἐστιν ἐκβεβηκός . ὃ δὲ ἀνάγκη μηδενί , τοῦτο οὔτε ὑπάρξαι ποτὲ παντὶ οὔτε ἐνδέχεσθαι δυνήσεται παντί . p . 37b23 Ὅταν δὲ ἡ μὲν καταφατικὴ ἐνδέχεσθαι ἡ δὲ στερητικὴ ὑπάρχειν , ἔσται συλλογισμός . Δείξας ὅτι αἱ τὴν ὑπάρχουσαν καταφατικὴν ἔχουσαι συζυγίαι ἀσυλλόγιστοί εἰσι , νῦν δείκνυσιν ὅτι αἱ ἀνάπαλιν ἔχουσαι κατὰ τοὺς τρόπους συλλογιστικαί εἰσι , τουτέστιν αἱ τὴν ὑπάρχουσαν πρότασιν ἀποφατικὴν ἔχουσαι τὴν δὲ ἐνδεχομένην καταφατικήν . συνάγουσι δὲ αἱ τοιαῦται συζυγίαι ἐνδεχομενον ἀποφατικὸν συμπέρασμα , οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τὸ συντρέχον τῷ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἐστὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου . καὶ τέως δείκνυσι τὴν ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης . τὸ γὰρ Α , φησί , τῷ μὲν Β μηδενὶ ὑπαρχέτω , τῷ δὲ Γ παντὶ ἐνδεχέσθω . ἐὰν οὖν ἀντιστρέψωμεν τὴν μείζονα πρότασιν , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα · εἰ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῶν Β ὑπάρχει , οὐδὲ τὸ Β οὐδενὶ τῶν Α ὑπάρξει · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται . δέδεικται δὲ ἡ τοιαύτη συζυγία ἐν πρώτῳ σχήματι τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης συνάγουσα , ὅπερ ἦν τὸ ἥμισυ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγωμεν . | p . 37b29 Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ πρὸς τῷ Γ τεθείη τὸ στερητικόν . ᾿Εὰν ἡ ἐλάττων , φησί , ληφθῇ καθόλου ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα ἡ δὲ μείζων καθόλου καταφατικὴ ἐνδεχομένη , ὁ αὐτὸς γίνεται συλλογισμὸς ἀντιστρεφομέωης τῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης . οἷον τὸ Α τῷ Β μὲν παντὶ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν , μηδενὶ δὲ τῶν Γ ὑπαρχέτω . εἰ οὖν τὸ Α οὐδενὶ τῶν Γ ὑπάρχει , οὐδὲ τὸ Γ οὐδενὶ τῶν Α ὑπάρξει · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ἐνδεδομένως ὑπῆρχε · τὸ ἄρα Γ ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Β ὑπάρχειν . ζητοῦμεν δὲ δεῖξαι ὅτι τὸ B οὐδενὶ τῶν Γ ἐνδέχεται · δέδεικται δὲ τὸ ἐναντίον ὅτι τὸ Γ οὐδενὶ τῶν Β ἐνδέχεται . καὶ ἐπειδήπερ τοῦ ἐνδέχεσθαι ὁ συλλογισμός , τὸ δὲ ἐνδεχόμενον ἀποφτικὸν οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτό , πῶς ἔτ’ ι συνάξομεν τὸ ζητούμενον μὴ δυνάμενοι τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέψαι ; ‘μήποτε οὖν , φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , τὸ ἐνδεχόμενον ἔλαβεν οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τὸ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος ἀληθευόμενον · ἐδείχθη γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι τοιοῦτον συναγόμενον τῆς μείζονος ἀποφατικῆς ληφθείσης · ἡ δὲ τοιαύτη ἀπόφασις πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει . ὥστε καὶ τὸ συμπέρασμα ἀντιστραφήσεται καθόλου ἀποφατικὸν ὑπάρχον . ὅτι δὲ τοιοῦτον τὸ συμπέρασμα καὶ οὐχὶ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου , καὶ διὰ τῶν ἑξῆς μὲν δῆλον ποιεῖ · προείρηκε δὲ καὶ ἀρχόμενος τοῦ δευτέρου σχήματος , ἔνθα ἔλεγε “ δεῖ δὲ καὶ ἐν τούτοις λαμβάνειν τὸ ἐν τοῖς συμπεράσμασιν ἐνδεχόμενον ὥσπερ ἐν τοῖς πρότερον’’’ . τἀς δὲ εἰς τοῦτο κεκινημένας ἀπορίας ἐν τοῖς Ἀλεξάνδρου εὑρήσεις . p . 37 37b29 29 Ἐὰν δὲ ἁ μφότεραι μὲν ὦσι στερητικαί , σημαίνῃ δὲ ἡ μὲν μὴ ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι , δι’ αὐτῶν μὲν τῶν εἰλημμένων οὐδὲν συμ βαίνει ἀναγκαῖον · ἀντιστραφείσης δὲ τῆς κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι προτάσεως νίνεται συλλογισμός , ὅτι τὸ Β τῶ Γ ἐνδέχεται μηδ’ ἐνὶ ὑπάρχ εἰν , καθάπερἐν τοῖς πρότερον · ἔσται γὰρ πάλιν τὸ πρῶτον σχ ἧμα . Τὸ ἀντιστραφείσης φησὶν ἀντὶ τοῦ ‘ μεταληφθείσης τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικήν’ · τούτου γὰρ γινομένου γίνονται πάλιν αἱ πρότεραι δύο συλλογιστικαὶ συζυγίαι τὰ αὐτὰ συνάγουσαι συμπεράσματα . p . 37 b35 ἐὰν δὲ ἀμφότεραι τεθῶσι κατηγορικαί , οὐκ ἔσται συλλογισμός . σμός . ὅροι τὸ ὖ μὲν ὑπάρχειν ὑγίεια , ζ ᾦ ο ν , ἄνθρωπος , τὸ ὖ δὲ μὴ ὑπάρχειν ὑγίεια , ἵππος , ἄνθρωπος . Παραδοὺς ἐν δευτέρῳ σχήματι τὰς καθόλου συλλογιστικὰς συζυγίας τῆς μίξεως τοῦ ἐναρχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος νῦν φησιν ὅτι πᾶσαι αἱ ὁμοιοσχή - μονες καταφατικαὶ οὖσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν , εἰκότως · οὐδὲ γὰρ βούλεται μεταλαμβάνεσθαι τὴν ἐνδεχομένην καταφατικὴν εἰς τὴν ἐνδεχομένην ἀποφατικήν , ἵνα , ὥσπερ ἐξ ἀμφοτέρων ἀποφατικῶν τῶν προτάσεων μεταληφθείσης τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικὴν γίνεται συλλογισμός , οὕτω καὶ ἐκ τῆς καταφατικῆς πάλιν εἰς τὴν ἀποφατικὴν ἡ μετάληψις ποιήσει συλλογιστικὴν τὴν συζυγίαν . παρατίθεται οὖν πάλιν ὅρους δι’ ὧν δείκνυσι συναγούσας αὐτὰς καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενί · ὑγίεια παντὶ ζῴῳ ἐνδεχομένως ὑπαρχέτω , ἀνθρώπῳ δὲ ὑπαρχέτω παντί · καὶ συνάγεται ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης · πάλιν ὑγίεια ἵππῳ μὲν παντὶ ἐνδεχέσθω , ἀνθρώπῳ δὲ ὑπαρχέτω παντί , καὶ ἵππος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . p . 37b39 τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλο - γισμῶν · ὅταν μὲν γὰρ ᾖ τὸ καταφατικὸν ὑπάρχον , εἴτε καθόλου εἴτ’ ἐν μ ἑ ρ ε ι ληφθέν , οὐδεὶς ἔσται συλλογισμός . Εἰκότως · τῆς γὰρ ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης οὔσης καὶ διὰ τοῦτο μετα - λαμβανομένης εἰς τὴν καταφατικὴν γίνονται ὁμοιοσχήμονες αἱ συζυγίαι · αἱ δὲ τοιαῦται πᾶσαι ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν . p . 38a3 Ὅταν δὲ τὸ στερητικόν , ἔσται διὰ τῆς ἀντιστροφῆς , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον . Δηλονότι καθόλου οὔσης τῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης · οὕτω γὰρ ἐχούσης αὐτῆς καὶ πρὸς τῇ μείζονι προτάσει κειμένης ἀεὶ γίνεται συλλογισμὸς διὰ τῆς ἀντιστροφῆς ἀναγομένης αὐτῆς εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα . ὅπως δὲ ἔχουσιν αἱ συζυγίαι αἱ τὴν ὑπάρχουσαν ἔχουσαι μερικὴν ἀποφατικήν , προιὼν διδάξει . p . 38a4 Πἀλιν ἐὰν ἄμφω μὲν τὰ διαστήματα στερητικὰ ληφθῇ , καθόλου δὲ τὸ μὴ ὑπάρχειν , ἐξ αὐτῶν μὲν τῶν προτάσεων LVr οὐκ ἔσται τὸ ἀναγκαῖον , ἀντιστραφέντος δὲ τοῦ ἐνδέχεσθαι , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον , ἔσται συλλογισμός . Πἀλιν τὸ ἀντιστραφείσης ἀντὶ τοῦ ‘ μεταληφθείσης΄ φησὶ τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικήν . δεῖ δὲ τὴν ὑπάρχουσαν ἐν τούτοις ἀεὶ μείζονα εἶναι , ἵνα καὶ σώζηται τὸ ἴδιον τοῦ δευτέρου σχήματος . πάλιν δὲ τὰ αὐτὰ συνάγεται συμπεράσματα οἷα καὶ αὐτόθεν ἀνομοιοσχήμοσιν οὔσαις μερικαῖς συζυγίαις . p . 38a8 Ἐὰν δὲ ὑπάρχον μὲν ᾖ τὸ στερητικόν , ἐν μέρει δἑληφθἡ , οὐκ ἔς τὰ ι σ υ λλ ογισμόζ , οὔτε καταφατικῆς οὔτε στέρῃ τικῆς οὔσης τῆς ἑτέρας προτάσεως . ᾿Εάν , φησίν , ἡ ὑπάρχουσα στερητικὴ μὲν ληφθῇ μερικὴ δέ , τῆς ἑτέρας προτάσεως καθόλου καταφατικῆς οὔσης ἐνδεχομένης ἢ ἀποφατικῆς οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός . καὶ τοῦτο εἰκότως · δεῖ μὲν γὰρ ἀντιστραφῆναι τὴν μερικήν , ἵνα εἰς τὸ πρῶτον ἀναγάγωμεν σχῆμα τὴν συζυγίαν · οὐκ ἀντιστρέφει δὲ ἡ μερικὴ ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα ἐπὶ πάσης ὕλης , ὡς ἐδείχθη , καὶ ἀντισρεφομένη μερικὴν ἐποίει τὴν μείζονα καὶ ἀσυλλόγιστον διὰ τοῦτο τὴν συζυγίαν . εἰκότως ἄρα οὐδεὶς ἐν τούτῳ γίνεται συλλογισμός . Ἀλλ’ οὐδ’ εἰ ἀμφότεραι μερικαὶ ληφθῶσιν ἢ ἀμφότεραι ἀδιόριστοι , ὅπως ἄν ἔχωσι κατὰ τὸ ποιόν , οὐδεὶς ἔσται συλλογισμός , ἐπεὶ καὶ αἱ ἀπροσδιόριστοι ταῖς μερικαῖς ἰσοδυναμοῦσιν . δείκνυσθαι δὲ ταῦτά φησι διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων · ὑγίεια , ζῷον , ἄνθρωπος . p . 38a13 13 ἐὰν δὲ ἡ μὲν ἐξ ἀνάγκης ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ τῶν προτάσεων , τῆς μὲν στερητικῆς οὔσης ἀναγκαίας ἔσται συλλογισμός , οὐ μόνον ὅτι ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν , ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐχ ὑπάρχει , τῆς δὲ καταφατικῆς οὐκ ἔσται . Πληρώσας τὰς μίξεις τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος τὰς ἐν δευτέρῳ σχήματι μέτεισιν ἀκολούθως ἐπὶ τὴν μῖξιν τοῦ ἐνδεχομένου πρὸς τὸ ἀναγκαῖον τοῦ αὐτοῦ δευτέρου σχήματος . καὶ φησὶν ὅτι , εἰ μὲν ἡ ἀναγκαία ἀποφατικὴ εἴη εἴτε μείζων οὖσα εἴτε ἐλάττων , πάντως γίνεται συλ - λογισμὸς τοῦ ἐνδεχομένου , οὐ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τοῦ κατηγορουμένου κατὰ τοῦ μὴ ὑπάρχοντος · εἰ μέντοι ἡ ἀναγκαία καταφατικὴ ἔη , δηλονότι ἀποφατικῆς οὔσης τῆς ἐνδεχομένης , ἀσυλλόγιστοι πᾶσαι αἱ τοιαῦταί εἰσι συζυγίαι . ἡ δὲ αὐτὴ αἰτία πάλιν , τὸ μεταλαμβάνεσθαι τὴν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν καταφατικὴν καὶ διὰ τοῦτο γίνεσθαι ὁμοιοσχήμονας τὰς συζυγίας . p . 38a16 Κείσθω γὰρ τὸ Α τῷ μὲν B ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ ὑπάρχειν , τῷ δὲ Γ παντὶ ἐνδέχεσθαι · ἀντιστραφείσης οὖν τῆς στερητικῆς οὐδὲ τὸ Β τῷ Α οὐδενὶ ὑπάρξει καὶ τὰ ἑξῆς . Πρώτην τίθησι τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης καταφατικῆς , καὶ συνάγειν φησὶν αὐτὴν τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί . δείκνυσι δὲ αὐτὴν ἀντιστρέφων τὴν μείζονα πρότασιν καὶ ἀνάγων εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα . εἰ γὰρ τὸ Α , φησί ν , ἀνάγκη μηδενὶ τῶν Β , καὶ τὸ Β ἀνάγκη μηδενὶ τῶν Α · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Γ ἐνεδέχετο . γίνεται ἄρα τὸ πρῶτον σχῆμα τῆς μείζονος ἀναγκαίας καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἐνδεχομένης . συνῆγε δὲ αὕτη ἡ συζυγία τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ τὸ ἐνδέχεται μηδενί τὸ ἰσο - δυναμοῦν τῷ ‘ὑπάρχει μηδενί’ . μέμνηται δὲ ἐνταῦθα τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ἧς ἐμνήσθη καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , δι’ ἧς δείκνυσιν ὑπάρ - χον εἶναι τὸ συμπέρασμα . p . 38a21 Ἅμα δὲ δῆλον ὅτι οὐδ’ ὑπάρξει τὸ Β οὐδενὶ τῶ Γ . Τουτέστιν οὐ μόνον τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί’ συνάγεται ἀλλὰ καὶ τὸ ‘ὑπάρχει οὐδενί’ . δείκνυσιν οὖν τοῦτο τῇ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείξει . p . 38a22 Κ εἰσ’ θὼ γὰρ ὑπάρχειν · οὐκοῦν εἰ τὸ Α τῷ Β μηδενὶ ἐνδέχεται , τὸ δὲ Β ὑπάρχει τινὶ τῶν Γ , τὸ Α τινὶ τῶν Γ οὐκ ἐνδέχεται · ἀλλὰ παντὶ ὑπέκειτο ἐνδέχεσθαι . Εἴ τις , φησίν , ἀντιλέγοι ὅτι οὐ συνάγει τὸ ὑπάρχειν οὐδενί , δῆλον ὅτι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον συναχθήσεται τὸ ὑπάρχειν τινὶ τῶν Γ τὸ Β . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Β τινὶ τῶν Γ ὑπάρχει , γίνεται δὴ ὁ τέταρτος ἴ’ τρόπος τοῦ πρώτου σχήματος ἐξ LVv ἀμφοτέρων ἀναγκαίων , τῆς μείζονος ἀποφατικῆς καθόλου τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς , καὶ συνάγει τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν · ὑπέκειτο δὲ καὶ ἐνδέχεσθαι παντί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον διὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ ὑπάρχειν τινὶ συνάγεσθαι ἠκολούθησεν · οὐκοῦν τοῦτο μὲν ψεῦδος , ἀληθὲς δὲ τὸ ὑπάρχειν οὐδενί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . p . 38a25 τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον δειχθ ήσετα ι , καὶ εἰ πρὸς τῷ Γ LVv τεθείη τὸ στερητικόν . Παραδοὺς τὴν ἐκ τῆς μείζονος ἀναγκαίας ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης καταφατικῆς νὺν ἑτέραν συζυγίαν παραδίδωσιν ἐναντίως ἔχουσαν τῇ τάξει τῶν προτάσεων , τουτέστι τὴν μὲν μείζονα καθόλου καταφατικὴν ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν . ἣν καὶ αὐτήν φησι τὸ αὐτὸ συνάγειν συμπέρασμα , λέγω δὴ τὸ ὑπάρχειν μηδενὶ καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί , διὰ τοῦ αὐτοῦ τρόπου τῆς δείξεως · τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται , τῷ δὲ Γ ἀνάγκη μηδενί · οὐκοῦν καὶ τὸ Γ τῷ Α ἀνάγκη μηδενί · τὸ δὲ Α τῷ B ἐνδέχεται παντί · λέγω ὅτι καὶ τὸ Γ τῷ Β ὑπάρχει οὐδενί . ἀλλ’ οὐ τοῦτο ἐβουλόμεθα δεῖξαι , ἀλλ’ εἰ τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχει οὐδενί . ἐπ’ εἰ τοίνυν ἀντιστρέφει ἡ καθόλου ἀπόφασις , καὶ τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχει οὐδενί . δείξομεν δὲ πάλιν τοῦτο διὰ τοῦ ἀδυνάτου . εἰ γὰρ ψεῦδος ὅτι τὸ B τῷ Γ ὑπάρχει οὐδενί , ἀληθὲς τὸ ‘ὑπάρχει τινί’ ἐπειδὴ τοίνυν τὸ Α ἐνδέχεται παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β ὑπάρχει τινὶ τῶν Γ , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν , τῆς μείζονος καθόλου τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς · τὸ ἄρα Α τινὶ τῶν Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ἦν δὲ καὶ ἀνάγκη μηδενί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχειν τινί · οὐκοῦν ψεῦδος τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ ‘ ὑπάρχει οὐδενί’ . p . 38 a 26 Πάλιν ἔστω τὸ μὲν κατηγορικὸν ἀναγκαῖον , θάτερον δὲ ἐνδεχ όμενον . Ὑποθέμενος τὴν ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν δὲ κατηγορικὴν ἐνδεχο - μένην καὶ παραδοὺς τὰς γινομένας ἐκ τῶν τοιούτων προτάσεων δύο συζυγίας νῦν τὸ ἀνάπαλιν ὑποτίθεται τὰς ἐχούσας τὴν μὲν ἀναγκαίαν καταφατικὴν τὴν δὲ ἐνδεχομένην ἀποφατικήν . καὶ φησὶ ταύτας ἀσυλλογίστους εἶναι τὰς συζυγίας διὰ τὸ τὴν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην μεταλαμβάνεσθαι εἰς τὴν καταφατικὴν καὶ ποιεῖν ὁμοιοσχήμονας τὰς συζυγίας · αὗται δὲ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀσυλλόγιστοί εἰσι . δείκνυσιν οὖν ταύτας διὰ τῶν ὅρων μηδὲν συμπέρασμα συναγούσας , μήτε ἐνδεχόμενον μήτε ὑπάρχον μήτε ἀναγκαῖον · λευκὸν παντὶ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀνθρώπῳ δὲ ἐνδέχεται μηδενί , οἷον τοῖς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , καὶ ὅμως κύκνος ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀνθρώπῳ . οὕτω μὲν οὖν διὰ τῶν ὅρων τὸ ἀνάγκη μηδενί΄ δείκνυσι συναγόμενον , καὶ ἐκ τούτου κατασκευάζει ὅτι οὐδὲν συνάγουσιν αἱ τοιαῦται προτάσεις συμπέρασμα . ὅτι μὲν γάρ , φησίν , ἐνδεχόμενον οὐδὲν συνάγεται , δῆλον ἐξ ὧν ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν συνῆκται συμπέρασμα , τὸ δὲ ἀναγκαῖον πάντων τῶν ἐνδεχομένων ἐστὶν ἀναιρετικόν . ὅτι δὲ οὐδὲ ἀναγκαῖον , φησί , συνάγεται , ἐντεῦθεν · τὸ γὰρ ἀναγκαῖον συμπέρασμα ἢ ἐξ ἀγφοτέρων ἀναγκαίων προτάσεων συνήγετο ἢ τῆς ἀποφατικῆς ἀναγκαίας οὔσης . νυν ’δε οὐδέτερον τούτων ἐστίν . p . 38a38 Ἔτι δὲ καὶ ἐγχωρεῖ τούτων κειμένων τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχειν . Δείξας ὅτι ἀναγκαῖον οὐδὲν συνάγεται συμπέρασμα τῷ μήτε ἀμφοτέρας ἀναγκαίας εἶναι μήτε τὴν ἀποφατικήν , ἵνα μή τις ὑπολάβοι , ἐπειδὴ ὅλως ἀνωτέρω τὸ ἀνάγκη μηδενί’ διὰ τῶν ὅρων συνήγετο , τοῦτο ἀεὶ ὡρισμένως συνάγεσθαι , νῦν δείκνυσιν ὅτι τῶν αὐτῶν οὐσῶν προτάσεων ἐγχωρεῖ εὐπορῆσαι ὅρων τὸ ἐξ ἀνάκκης παντὶ συναγόντων , ὥστε καὶ ταύτῃ πάντα ἀναιρεῖσθαι τὰ ἀναγκαῖα συμπεράσματα · διὰ μὲν γὰρ τοῦ ἀποφατικοῦ καθόλου ἀναιρεῖται πάντα τὰ καταφατικά , διὰ δὲ τοῦ καθόλου καταφατικοῦ πάντα τᾷ ἀποφατικά · τίθησιν οὖν ὅρους τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ συνάγοντας τούτους , κίνησιν , ἐγρήγορσιν , ζῷον · κίνησιν γὰρ παντὶ ζῴῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ἐγρηγορότι δὲ ἐξ ἀνάγκης παντί , καὶ ὁμοίως ζῷον παντὶ ἐγρηγορότι ἐξ ἀνάγκης · ἐπιστῆσαι δὲ χρὴ τοῖς ὅροις · οὐ γάρ εἰσι καλῶς εἰλημμένοι . εἴρηται γὰρ ἡμῖν ἀνωτέρω ὅτι δεῖ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἄλη θευούσας λαμβάνεσθαι τὰς προτάσεις · ἐν δὲ τοῖς εἰλημμένοις ὅροις οὐ δυνατὸν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀμφοτέρας λαβεῖν ἄλη θευούσας τὰς προτάσεις . εἰ γὰρ LVIr παντὶ ζῴῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν κίνησιν , οὐκ ἔσται τι ζῷον ἐξ ἀνάγκης κινούμενον · τὴν ἐγρήγορσιν γὰρ κίνησιν ἔλαβεν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχουσαν τῳ ἐγρηγορότι . εἰ ’δε ἔσται τι ἐγρηγορὸς ὡς ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν αὐτῷ τὴν κατὰ τὸ ἐγρηγορέναι κίνησιν ἐν ᾧ γὰρ ἐγρήγορεν , ἐξ ἀνάγκης † ἐγρήγορε ) , ψεύδης ἡ μείζων πρότασις ἡ λέγουσα ἐνδέχεσθαι παντὶ ζῴῳ κίνησιν ὑπάρκειν · τ,ινὶ γὰρ ζῴῳ ἐ,ξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τῷ ἐγρηγορότι · τὸ γὰρ ἐγρηγορὸς ζῷον ἐστιν · ὥστε οὐ καλῶς διὰ τούτων τῶν ὅρων τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ συνήγαγεν . p . 38b2 Φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ τοῦ μὴ ὑπάρχειν , εἴπερ οὕτως ἐχόντων ἀνάγκη ὑπάρχειν . Δείκνυσι διὰ τούτων ὅτι οὐδὲ ὑπάρχον οὐδὲν συνάγεται συμπέρασμα . τὰ μὲν γὰρ καταφατικὰ πάντα ἀναιρεῖται ὑπὸ τῆς ἀναγκαίας ἀποφατικῆς , τὰ δὲ ἀποφατικὰ διὰ τῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας , ὥστε οὐδὲ ὑπάρχον οὐδὲν συνάγεται . p . 38b3 οὐδὲ δὴ τῶν ἀντικειμένων καταφάσεων . Διττὴ φέρεται ἡ γραφή · ἢ φάσεων ἢ καταφάσεων . εἰ μὲν οὖν φᾶ σε ω ν , πρὸς τὸ ἀνωτέρω εἰρημένον ἡ ἀπάντησις , τό τε ‘ἀνάγκη παντί’ καὶ τὸ ἀνάγκη οὐδενί’ · ἀντίκεινται γὰρ ταύταις , τῇ μὲν ‘ἀνάγκη παντὶ · ἡ ‘ἐνδέχεται μὴ παντί’ , τῇ δὲ ‘ ἀνάγκη οὐδενί’ ἡ ἐνδέχεται τινί ) . εἰ μὲν οὖν φάσεων , οὕτως . εἰ δὲ καταφάσεων , πρὸς τὸ ‘ ὑπάρχει οὐδενί ’ καὶ ‘ἀνάγκη οὐδενί’ ἡ ἀπάντησις . ἐπειδὴ γὰρ εὗρεν ὅρους συνάγοντας τὸ ‘ἀνάγκη παντί’ καὶ διὰ τούτων ἀνεῖλε τό τε ἀναγκαῖον ἀποφατικὸν καθόλου καὶ τὸ ὑπάρχον , ἐπήγαγεν ὅτι οὐδὲ αἱ ἀντικείμεναι ταύταις καταφάσεις συνάγονται · ἀντίκειται δὲ τῇ μὲν ‘ἀνάγκη μηδενί’ , ὡς εἴρηται , ἡ ‘ἐνδέχεται τινί’ , τῇ δὲ ὑπάρχει οὐδενί’ ἡ ‘ὑπάρχει τινί ’ . p . 38b4 Ὁμοίως δὲ δειχ θήσεται καὶ ἀνάπαλιν τεθείσης τῆς καταφατικῆς . Ἀνωτέρω μὲν ὑποτίθεται τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καταφατικὴν ἀναγκαίαν καθόλου · νῦν δὲ τὸ ἀνάπαλιν ὑποτίθεται τὴν μὲν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν τὴν δὲ μείζονα ἀναγκαίαν καταφατικήν , καὶ αὐτὴν ἀσυλλόγιστόν φησιν εἶναι διὰ τῶν αὐτῶν δείξεων δι’ ὧν καὶ τὴν πρὸ ταύτης ἔδειξεν . p . 38b6 ἐὰν δὲ ὁμοιοσχ ἥμονες ὦσιν αἱ πρὸ τάσεις , στερητικῶν μὲν οὐσῶν ἀεὶ γίνεται συλλογισμὸς ἀντιστραφείσης τῆς κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι προτάσεως . Παραδοὺς τἀς ἐξ ἀνομοιοσχημόνων τῶν προτάσεων νῦν παραδίδωσι τὰς ὁμοιοσχήμονας . πάλιν οὖν φησιν ὅτι ἀμφοτέρων μὲν οὐσῶν ἀποφατικῶν συλλογιστικαὶ γίνονται αἱ συζυγίαι , οὐ διὰ τῶν εἰλημμένων προ - τάσεων ἀλλὰ διὰ τῆς μεταλήψεως τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικήν . καὶ τὰ συμπεράσματα τὰ αὐτὰ συνάγονται ταῖς ἤδη πάρα · δεδομέναις προτάσεσι καὶ διὰ τῶν αὐτῶν δείξεων , ἐπειδὴ καὶ μεταληφθείσης τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικὴν αἱ αὐταὶ γίνονται συζυγίαι . εἰ μέντοι ἀμφότεραι ληφθῶσι καταφατικαί , ἀσυλλόγιστοί εἰσι πᾶσαι διὰ τὸ μὴ μεταλαμβάνεσθαι τὴν ἐνδεχομένην καταφατικὴν εἰς τὴν ἀποφατικήν , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν . p . 38b14 τοῦ μὲν γὰρ μὴ ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν φανερὸν ὅτι οὐκ ἔσται διὰ τὸ μὴ εἰλῆφθαι στερητικὴν πρότασιν μήτε ἐν τῷ ὑπάρχειν μήτε ἐν τῷ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . Οτι , φησίν , ἀμφοτέρων οὐσῶν καταφατικῶν οὐδὲν συνάγεται συμπέρασμα , δῆλον · οὐ συνάγεται γὰρ ἀποφατικὸν οὐδὲν οὔτε ἀναγκαῖον οὔιε ὑπάρχον διὰ τὸ μηδετέραν πρότασιν ἀποφατικὴν εἰλῆφθαι , μήτε τὴν ἀναγκαίαν μήτε τὴν ἐνδεχομένην . ὅτι δέ , φησίν , οὐδὲ ἐνδεχόμενον ἀποφατικὸν σὺν . ἄγεται , δῆλον · εὐπορήσομεν γὰρ ὅρων τὸ ‘ ἀνάγκη μηδενί’ συναγόντων · τού - του δὲ συναχθέντος ἀναιρεῖται πάντα τὰ ἐνδεχόμενα . οἱ δὲ ὅροι λευκόν , κύκνος , ἄνθρωπος · λευκὸν γὰρ κύκνῳ μὲν ἐξ ἀνάγκης παντί , ἀνθρώπῳ δὲ ἐνδέχεται παντί , καὶ κύκνος ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει . p . 38b21 21 οὐδέ γε τῶν ἀντικειμένων ἀποφάσεων , ἐπειδὴ δέδεικται τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχειν οὐκ ἄρα γ ίνετα ι συλλογισμὸς ὅλως . Τοῦ γὰρ ‘ἀνάγκη μηδενί’ διὰ τῶν ὅρων συναχθέντος πάντα τὰ κατα - φατικὰ ἀνῄρηται συμπεράσματα , καὶ ἀναγκαῖα καὶ ὑπάρχοντα καὶ ἐνδεχόμενα · ἀποφάσεις γὰρ ἀντικειμένας λέγ’ εἰ τὰς καταφάσεις τῶν προσεχῶς εἰρημένων ἀποφάσεων . p . 38b24 Ὁμοίως δὲ ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν · ὅταν μὲν γὰρ ᾖ τὸ στερητικὸν καθόλου τε καὶ ἀναγκαῖον , ἀεὶ συλλογισμὸς ἔσται καὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι καὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν · ἀπόδειξις δὲ διὰ τῆς ἀντιστοφῆς . | Ἀπήρτισε τὸν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου λόγον , καὶ νὺν τὰς ἐχούσας τὴν ἑτέραν μερικὴν παραδίδωσιν . ὥσπερ δέ , φησίν , εἶχον αἱ καθόλου , οὕτως ἔχουσι καὶ αὗται · αἵτινες γὰρ ἐκεῖ ἦσαν συλλογιστικαί , αἱ αὐταὶ καὶ ἐνταῦθα γίνονται · ὁμοίως καὶ ἀσυλλόγιστοι . εἰ μὲν γὰρ τὸ ἀποφατικὸν ἀναγκαῖον εἴη καθόλου ἐν τῇ μείζονι κείμενον προτάσει , ἀεὶ ποιεῖ συλλογιστικὴν συζυγίαν , καὶ τὸ αὐτὸ συμπέρασμα συνάγει ταῖς καθόλου , λέγω δὴ τὸ ἐνδεχόμενον τὸ ἰσοδυναμοῦν τῷ ὑπάρχοντι · εἰ δὲ καταφατικὸν ᾖ τὸ ἀναγκαῖον , οὐδέποτε γίνεται συλλογιστικὴ συζυγία διὰ τὸ μεταλαμβάνεσθαι τὴν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν καταφατικήν . p . 38b29 οὐδ’ ὅταν ἀμφότεραι ληφθῶσι καταφατικαί . Ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς καθόλου , οὕτως καὶ ἐὰν ὁμοιοσχήμονεσ εἶεν αἱ προτάσεις , καταφατικαὶ μὲν οὖσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν , ἀποφατικαὶ δὲ γίνονται συλλογιστικαὶ διὰ τῆς μεταλήψεως τῆς ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς , δηλονότι τοῦ καθόλου ἐν τῇ μείζονι προτάσει τιθεμένου , ἐπειδὴ τοῦτο ἴδιόν ἐστι τοῦ δευτέρου σχήματος . p . 38b35 ἐὰν δὲ ἀμφότεραι ἀδιόριστοι ἢ ἐν μέρει τεθῶσιν , οὐκ ἔσται συλλογισμός . Οὔτε γὰρ ἐξ ἀμφοτέρων μερικῶν γίνεταί τι συμπέρασμα οὔτε ἐξ ἀμφοτέρων ἀπροσδιορίστων διὰ τὸ ἰσοδυναμεῖν αὐτὰς ταῖς μερικαῖς . p . 39a1 Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες ἀτελεῖς οἱ συλλογισμοί , καὶ ὅτι τελειοῦνται διὰ τῶν προειρημένων σχημάτων . Ἀτελεῖς εἰκότως · οὐδεὶς γὰρ αὐτῶν διὰ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενὸς δείκνυται , ἀλλὰ δέονται πάντες τῆς εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῆς . σχημάτων δὲ εἶπε πληθυντικῶς , οὐχ ὅτι εἰς πλείονα σχήματα ἀνάγονται πάντες γὰρ εἰς τὸ πρῶτον ἀνάγονται ) , ἀλλ’ ὅτι ἕκαστος τῶν ἐν δευτέρῳ σχήματι εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα τῆς οἰκείας μίξεως ἀνάγεται . p . 39a4 ’Ev δὲ τῷ τελευταίῳ σχήματι καὶ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων καὶ τῆς ἑτέρας ἔσται συλλογισμός . Επλήρωσς τὸ δεύτερον σχῆμα · ἐντεῦθεν δὲ ἄρχεται τοῦ τρίτου . εἶναι οὖν φησιν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συλλογιστικὰς συζυγίας καὶ τὰς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων , διότι καὶ ἀνομοιοσχημόνων οὐσῶν τῶν προτάσεων καὶ ὁμοιοσχημόνων ἐν τούτῳ τῷ σχήματι συλλογισμὸς γίνεται · μόνην γὰρ δεῖ τὴν ἐλάττονα καταφατικὴν φυλάττειν , τὰ δὲ ἄλλα πάντα ὅπως ἂν ἔχωσιν αἱ προτάσεις , οὐδὲν διαφέρει . συνάγεσθαι δέ φησιν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι ἀμφοτέρων μὲν οὐσῶν ἐνδεχομένων ἢ τῆς μὲν ἐνδεχομένης τῆς δὲ ὑπαρχούσης ἐνδεχόμενον συμπέρασμα . ἐὰν δὲ ἡ μὲν ἀναγκαία ᾖ ἡ δὲ ἐνδεχομένη , εἰ μὲν καταφατικὴ εἴη ἡ ἀναγκαία , ἐνδε - χόμενον πάλιν φησὶ γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , εἰ δὲ ἡ ἀναγκαία ἀποφατικὴ εἴη , τοῦ μὴ ὑπάρχοντος καὶ τοὐ ἐνδεχομένου τοῦ ἰσοδυναμοῦντος αὐτῷ . p . 39a11 Ληπτέον δὲ καὶ ἐν τούτοις ὁμοίως τὸ ἐν τοῖς συμπεράσμασιν ἐνδεχόμενον . Τοιοῦτον καὶ ἐν τοῖς προλαβοῦσιν ἐπεσημήματο , ὅτι οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἐν τοῖς συμπεράσμασιν εἴληπται ἀλλὰ τὸ ἑπόμενον τῷ ὑπάρχοντι καὶ κατ’ αὐτοῦ λεγόμενον ἀληθῶς . p.39a14 Ἔστωσαν δὴ πρῶτον ἐνδεχόμεναι , καὶ τὸ Α καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν . Πρώτας τίθησι τὰς ἒξ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων συζυγίας . δεῖ γὰρ προηγεῖσθαι τὰς ἅπλας προτάσεις τῶν μικτῶν . ἐν ταύταις οὖν πρώτας τὰς καθόλου καταφατικὰς παραδίδωσι . συνάγειν δέ φησιν αὐτὰς ἐνδεχόμενον καταφατικὸν μερικὸν συμπέρασμα . δείκνυσι δὲ τὴν συζυγίαν ἀντιστρέφων τὴν ἐλάττονα πρότασιν καὶ ἀνάγων εἰς τὸν τρίτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος . | p . 39a19 Καὶ εἰ τὸ μὲν Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β ἐνδέχεται παντὶ τῷ Γ , ἀνάγκη τὸ Α τινὶ τῶν Β ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν . Δευτέραν τίθησι τὴν ἐκ ἰῆς μείζονος ἀποφατικῆς καθόλου τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς . συνάγει οὖν καὶ αὕτη μερικὸν ἀποφατικὸν συμπέρασμά ἀντιστρεφομένης πάλιν τῆς ἐλάττονος προτάσεως καὶ ἀναγομένη εἰς ’τον τέταρτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος . p . 39a23 Εἰ δὲ ἀμφότεραι στερητικαὶ τεθείησαν , ἐξ αὐτῶν μὲν τῶν εἰλημμένων οὐκ ἔσται τὸ ἀναγκαῖον · ἀντιστραφεισῶν δὲ τῶν προτάσεων ἔσται συλλογισμός , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον . Ἐξ αὐτῶν μέν φησι μηδὲν συνάγεσθαι συμπέρασμα , διότι ἀμφοτέρων οὐσῶν ἀποφατικῶν ἡ ἐλίττων οὐ σώζει τὸ ἴδιον τοῦ σχήματος τοῦ τρίτου . μεταλαμβανομένης δὲ τῆς ἐλάττονος εἰς καταφατικὴν καὶ ἄντιστρεφομένης πρὸς τὴν μερικὴν ἀνάγεται πάλιν ἡ συζυγία εἰς τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος καὶ συνάγει μερικὸν ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συμπερασμα . p . 39 a 28 Εἰ δὲ ὁ μέν ἐστ’ ι καθόλου τῶν ὅρων ὁ δὲ ἐν μέρει , τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων τῶν ὅρων ὅνπερ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχειν , ἔσται τε καὶ οὐκ ἔσται συλλογισμός . Ὡς εἶχον , φησίν , αἱ ἐξ ἀμφοτέρων ὑπαρχουσῶν προτάσεων συζυγίαι , οὕτως ἔχουσι καὶ αἱ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων τῆς ἑτέρας μερικῆς οὔσης τῆς δὲ ἑτέρας καθόλου . πλὴν διαφέρουσιν αὗται πρὸς ἐκείνας , ὅτι ἐν ταῖς ἐνδεχομέναις καὶ ἀμφοτέρων οὐσῶν ἀποφατικῶν γίνεται συλλογισμὸς μεταλαμβανομένης τῆς ἐλάττονος ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικήν . εἰ δὲ μεταλαμβάνεται ἡ ἐλάττων ἀποφατικὴ εἰς τὴν καταφατικὴν ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων , ἵνα γένηται συλλογιστικὴ ἡ συζυγία , οὐδὲν ἄρα δία · φέρουσι πρὸς ἀλλήλας . p . 391.7 ἐὰν δὲ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δὲ ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ τῶν προτάσεων , τὸ μὲν συμπέρασμα ἔσται ὅτι ἐνδέχεται καὶ οὐχ ὅτι ὑπάρχει · συλλογισμὸς δὲ ἔσται τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων τῶν ὅρων ὅνπερ καὶ ἐν τοῖς πρότερον . Παραδοὺς τὰς τοῦ ἐνδεχομένου αὐτοῦ καθ’ αὑτοῦ συζυγίας ἐν τρίτῳ σχήματι νῦν μίγνυσιν αὐτὸ πρὸς τὸ ὑπάρχον , καὶ φησὶ τὸ μὲν συμπέρασμα ἐν τούτοις οὐδαμῶς εἶναι ὑπάρχον · οὐδὲ γὰρ ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ τῆς τοιαύτης μίξεως ὑπάρχον ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ μόνως ἐνδεχόμενον · οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα . ἐνδεχόμενον δὲ δῆλον ὅτι οὐκ ἐν πάσαις συζυγίαις τὸ αὐτό , ἀλλ’ ὅσαι μὲν ἔχουσι τὴν ὑπάρχουσαν , φησί , καταφατικήν , τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν συνάγουσιν ἐνδεχόμενον · ὅσαι δὲ ἀποφατικὴν ἔχουσι τὴν ὑπάρχουσαν , αὗται οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν συνάγουσιν , ὡς εἴρηται ἡμῖν πλατύτερον ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . συλλογιστικαὶ δὲ γίνονται συζυγίαι γίαι αὐταὶ αἵτινες καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἦσαν , τουτέστι πᾶσαι αἱ ἄλλαι χωρὶς τῶν ἐχουσῶν τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν . p . 39b 10 Ἔστωσαν γὰρ πρῶτον κατηγορικοί , καὶ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχ ἔσθω . Πάλιν τὰς ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν πρώτας παραδίδωσιν , ἐν ταύταις δὲ πρώιην τὴν ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης , καὶ συνάγειν φησὶν ἐνδεχόμενον συμπέρασμα · τῇ γὰρ χείρονι τῶν προτάσεων ἕπεται τὸ συμπέρασμα . δείκνυται δὲ διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐλάττονος προτάσεως ἀντιστρεφομένης πρὸς τὴν μερικὴν καταφατικὴν τῆς ἐλάττονος προτάσεως καὶ ποιούσης τὸν τρίτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος . p . 39b16 Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ μὲν ΒΓ ὑπάρχειν τὸ δὲ ΑΓ ἐνδέχεσθαι . ῾Υποθέμενος τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην νῦν τὸ ἀνάπαλιν ὑποτίθεται τὴν μὲν μείζονα ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ὑπάρχουσαν . συνάγει δὲ καὶ αὕτη τὸ αὐτὸ συμπέρασμα καὶ διὰ τῆς αὐτῆς δείξεως . | p . 39b17 Καὶ εἰ τὸ μὲν ΑΓ στερητικὸν τὸ δὲ ΒΓ κατηγορικόν , ὑπάρχοι δ’ ὁποτερονοῦν , ἀμφοτέρως ἐνδεχόμενο ν ἔσται τὸ συμπερασμα . Εἰρηκὼς τὰς ἐξ ἀμφοτέρων κατηγορικῶν δύο συλλογιστικὰς συζυγίας νῦν τὰς ἀνομοιοσχήμονας δύο παραδίδωσιν ἅμα . τῆς γὰρ μείζονος , φησίν , ἀποφατικῆς οὔσης τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς , τῆς ὑπαρχούσης ἢ πρὸς τῆ μείζονι τιθεμένης ἢ πρὸς τῇ ἐλάττονι δύο γίνονται συζυγίαι . συνάγουσι δὲ ἀμφότεραι ἐνδεχόμενον συμπέρασμα , ἀλλ’ ἡ μὲν ἔχουσα τὴν μείζονα ἐνδεχομένην τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον , ἡ δὲ ὑπάρχουσαν τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὡς δέδεικται ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . ἡ δὲ δεῖξις ἡ αὐτὴ ἐπ’ ἀμφοτέρων ἀντιστρεφομένης τῆς ἐλάττονος προτάσεως πρὸς τὴν μερικὴν καταφατικὴν καὶ ποιούσης τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος · p . 39b22 Eἰ δὲ τὸ στερητικὸν τεθείη πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἢ καὶ ἄμφω τεθείη στερητικά , δι’ αὐτῶν μ ἑ ν τῶν κειμένων οὐκ ἔστι συλλογισμός , ἀντιστραφέντων δ’ ἔσται , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον . Δεῖ προσθεῖναι τῷ στερητικὸν ῾ἐνδεχόμενον’ · εἰ γὰρ ἡ ὑπάρχουσα στερητικὴ εἴη ἡ ἐλάττων , ἀσυλλόγιστος γίνεται ἡ συζυγία μὴ δυναμένη μεταληφθῆναι εἰς καταφατικήν . p . 39b26 Et δὲ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων ἡ δὲ ἐν μέρει καὶ τὰ ἐξῆς . Παραδοὺς τὰς ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου νῦν τὰς ἐκ τῆς ἑτέρας καθόλου τῆς δὲ ἑτέρας μερικῆς παραδίδωσιν . αἱ μὲν οὗν ἐξ ἀμφοτέρων καταδὲ φατικῶν , φησίν , ἢ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς καθόλου πᾶσαι διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐλάττονος ἀνάγονται εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα , αἱ μὲν ἐξ ἀμφοτέρων κατηγορικῶν εἰς τὸν τρίτον τρόπον , αἱ δὲ ἐκ τῆς μείζονος ἀπο - φατικῆς καθόλου εἰς τὸν τέταρτον . p . 39b31 Ei δὲ ἡ μὲν καταφατικὴ καθόλου ἡ δὲ στερητικὴ ἐν μέρει , διὰ τοῦ ἀδυνάτου ἔσται ἡ ἀπόδειξις . ᾿Εάν , φησίν , ἡ μὲν ἐλάττων καθόλου εἴη καταφατικὴ ἡ δὲ μείζων μερικὴ ἀποφατική , συλλογιστικὴ μὲν γίνεται ἡ συζυγία , οὐ μὴν δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυται ἀλλὰ διὰ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . κείσθω γὰρ τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Α ἐνδεχέσθω μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · συνάγεται ὅτι τὸ Α ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος τὸ ἀντικείμενον ἀληθὲς ἔσται , ὅτι ἐξ ἀνάγκης τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχει · ὑπέκειτο δὲ καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · τὸ ἄρα Α ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει · γίνεται γὰρ τὸ πρῶτον σχῆμα ἐξ ἀναγκαίας καθόλου καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ὑπαρχούσης καθόλου καταφατικῆς τῆς ἐλάττονος , ἐφ’ ἧς συνήγετο καθόλου καταφατικὸν ἀναγ - καῖον συμπέρασμα . ἀλλ’ ἀδύνατον παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης · ὑπέκειτο γὰρ ἐνδέχεσθαι μὴ παντὶ ὑπάρχειν αὐτῷ . τὸ δὲ ἀδύνατον ἠκο - λούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Β . μήποτε δὲ δυνατὸν καὶ δι’ ἀντιστροφῆς δεῖξαι συλλογιστικὴν τὴν συζυγίαν , εἴγε κατ’ αὐτὸν ἡ μερικὴ ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη ἀντιστρέφει εἰς τὴν μερικὴν καταφατικὴν ἐνδεχομένην . εἰ οὖν τὸ Α ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , καὶ τὸ Γ τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν · ἀλλὰ μὴν τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπῆρχε · τὸ Γ δὲ τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν · τὸ Β ἄρα τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται x003E ; οὐκοῦν καὶ τὸ Α ἐνδέχεται x003E ; παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . p . 40a 1 Ὅταν δὲ ἀδιόριστοι ἢ ἐν μέρει ληφθῶσιν ἀμφότεραι , οὐκ ἔσται συλλογισμός . ἀπόδειξις δὲ ἡ αὐτὴ ἣ καὶ ἐν τοῖς καθόλου καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρ ων . Καθόλου νῦν λέγει τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων , ὡς ἂν εἰ ἔλεγε δι΄ ὧν ὅρων ἐδείχθησαν καὶ αἱ δι’ ὅλου ἐνδεχόμεναι δύο ἐπὶ μέρους συζυ - γίαι οὖσαι ἀσυλλόγιστοι’ . ἦσαν δὲ ὅροι τοῦ μὲν παντὶ ὑπάρχειν ζῷον , ἄνθρωπος , λευκόν · ζῶον ἐνδέχεται μὴ παντὶ λευκῷ , ἄνθρωπος ἐνδέχεται τινὶ λευκῷ , καὶ ζῷον ἀνάγκη παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν . τοῦ δὲ μηδενὶ ἵππος , ἄνθρωπος , λευκόν · ἵππος οὐ παντὶ λευκῷ ἐνδεχομένως , ἄνθρωπος ’ τινὶ λευκῷ ἐνδέχεται , καὶ ἵππος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἁ νά γκης . μήποτε δὲ καὶ ἡ λέξις ἡμάρτηται , φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , καὶ δέον εἶναι ‘ἀπόδειξις δὲ ἡ αὐτὴ ἣ καὶ ἐν ταῖς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων’ τὸ ἣ καὶ ἐν τοῖς καθόλου μεταγέγραπται . p . 40 a 4 Εἰ δέ ἐστιν ἡ μὲν ἀναγκαία τῶν προτάσεων ἡ δὲ ἐνδε - χομένη , κατηγορικῶν μὲν ὄντων τῶν ὅρων ἀεὶ τοῦ ἐνδέχεσθαι ἔσται συλλογισμός καὶ τὰ ἑξῆς . | Πληρώσας τὴν μῖξιν τοῦ ἐνδεχομένου πρὸς τὸ ὑπάρχον νῦν λοιπὸν τρέπεται ἐπὶ τὴν μῖξιν τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ἀναγκαίου . ταὐτὰ δὲ συνάγονται ἐν ταύταις ταῖς συζυγίαις τὰ συμπεράσματα , ἃ συνήγοντο καὶ ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ τῆς αὐτῆς μίξεως ὁμοίως ἐχουσῶν τῶν προτάσεων . εἰ μὲν γὰρ ἀμφότεραι κατηγορικαὶ ὦσι , τὸ κτὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον συνάγεται συμπέρασμα · εἰ δὲ ἡ μὲν εἴη καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , εἰ μὲν ἡ ἐνδεχομένη ἀποφατικὴ εἴη , του κάτα ’τον οιορισμον ἐνδεχομένου πάλιν ἔσται τὸ συμπέρασμα , εἰ δὲ τὸ ἀναγκαῖον εἴη ἀποφατικόν , ἐνδεχόμενον γίνεται τὸ συμπέρασμα , οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τὸ συντρέχον τῷ μὴ ὑπάρχοντι . p . 40a 11 ἔστωσαν δὴ κατηγορικοὶ πρῶτον οἱ ὅροι , καὶ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ ἐνδεχέσθω ὑπάρχ εἰν . Πάλιν πρώτας ὑποτίθεται τὰς ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν , καὶ ἐν ταύταις πρώτην ὑποτίθεται τὴν ἔχουσαν τὴν μείζονα ἀναγκαίαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην . καὶ συνάγει μερικὸν ἐνδεχόμενον συμπέρασμα ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος πρὸς τὴν μερικὴν καὶ ποιούσης τὸν τρίτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος . εἰ δὲ καὶ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ἐνδεχομένου οὐ βούλεται τῇ μείζονι τῶν προτάσεων ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ τῇ χείρονι , δῆλον ὄρα ὅτι ἐπὶ τῆς μίξεως τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος , ὅτε ἔλεγε τῇ μείζονι προτάσει ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα καὶ τὰς ἐχούσας τὴν μείζονα ἀναγκαίαν ἀναγκαῖον συμπέρασμα συνάγειν , οὐ τὸ κυρίως ἀναγ - καῖον ἐβούλετο συνάγεσθαι ἀλλὰ τὸ ἐξ ὑποθέσεως . ὥσπερ δὲ ἔχει ἡ τὴν μείζονα ἔχουσα ἀναγκαίαν συζυγία κατὰ τὸ συμπέρασμα , οὕτω καὶ ἡ ἀνάπαλιν ἔχουσα , λέγω δὴ ἡ τὴν μείζονα ἐνδεχομένη . ἐν δὲ τῇ δείξει διαφέρουσιν , ὅτι ἡ μὲν ἔχουσα τὴν μείζονα ἐνδεχομένην μετὰ τὴν ἀντιστροφὴν τῆς ἐλάττονος τῇ ἐπ’ εὐθείας δείξει δείκνυται διὰ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενός , ἡ δὲ τὴν μείζονα ἔχουσα ἀναγκαίαν μετὰ τὴν ἀντιστροφὴν τῆς ἐλάττονος τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ δείκνυται . τὸ γὰρ Α τῷ Γ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπαρχέτω , τὸ δὲ Β τῷ Γ παντὶ ἐνδεχέσθω ; οὐκοῦν καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β . γίνεται οὖν τὸ πρῶτον σχῆμα τοῦ μὲν Α τῷ Γ παντὶ ὑπάρχοντος ἐξ ἀνάγκης , τοῦ δὲ Γ τῷ Β τινὶ ἐνδεχομένου · συνάγει οὖν , φημί , τὸ ‘ἐνδέχεται τινί’ . καὶ τοῦτο δείκνυμι τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ · εἰ γὰρ ψεῦδος τὸ ‘ἐνδέχεται τινί’ , ἀληθὲς τὸ ἀνάγκη μηδενί’ · εἰ τοίνυν τὸ Α τῷ Β ἀνάγκη μηδενί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ἐνδέχεται παντί , τὸ Α ἄρα τῷ Γ ἐνδέχεται μηδενί · τοῦτο γὰρ δέδεικται ἐν τῷ πρώτῳ σχή - ματι · ἦν δὲ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντί , ὅπερ ἀδύνατον , ὅτι ὃ ἐνδέχεται μηδενί , τοῦτο ἐνδέχεται παντί . ὁμοίως δὲ ἔχουσιν αἱ τοιαῦται προτάσεις ἐπὶ ταύτης τῆς μίξεως ὡς ἐπὶ τῆς x003E ; τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος · πᾶσαι γὰρ αἱ τὴν μείζονα ἔχουσαι ἢ ὑπάρχουσαν ἢ ἀναγκαίαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυνται . p . 40 a18 18 Πἀλιν ἔστω τὸ μὲν κατηγορικὸν τὸ δὲ στερητικόν , ἀναγκαῖον δὲ τὸ κατηγορικὸν . Νῦν τὰς ἀνομοιοσχήμονας παραδίδωσι , καὶ πρώτην ὑποτίθεται τὴν ἔχουσαν τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καταφατικὴν ἀναγκαίαν . καὶ συνάγει αὕτη ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος πρὸς τὴν μερικὴν καταφατικὴν μερικὸν ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συμπέρασμα . ἡ δὲ δεῖξις διὰ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενός · αὕτη γάρ ἐστιν ἡ κατ’ εὐθεῖαν . εἰ γὰρ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῶν Γ , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ οὐχ ὑπάρχει ἐνδεχομένως · ἓν δὲ τῶν μερῶν τοῦ Γ τι τῶν Β · τὸ γὰρ Γ τινὶ τῶν Β ὑπῆρχε διὰ τὴν ἀντιστροφήν · τὸ Α ἄρα τινὶ τῶν Β ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει . p.40a25 Et δὲ ἡ στερητικὴ πρότασις ἀναγκαία , τὸ συμπέρασμα ἔσται καὶ ὅτι ἐνδέχεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν καὶ ὅτι οὐχ ὑπάρχει . τῆς μείζονος οὔσης ἀναγκαίας ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καταἔχουσα φατικῆς ἐνδεχομένης τοῦ μὴ ὑπάρχειν γίνεται τὸ συμπέρασμα . ἡ δὲ δεῖξις διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐλάττονος καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἄπαγ’ ωγῇ . δέδεικται δὲ ταῦτα πλατύτερον ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . | p . 40a30 Ὅτε δ’ οὕτως ἔχοιεν αἱ προτάσεις , συνέβαινε τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεσθαι τινὶ μὴ ὑπάρχειν κ α ὶ μὴ ὑπάρχειν , ὥστε τὸ Α τῷ Β ἀνάγκη τινὶ μὴ ὑπάρχειν . Ἀναμιμνήσκων ἡμᾶς τοῦ πρώτου σχήματος καὶ τῶν ἐκεῖ δεδειγμένων , ὅτε , φησίν , ἐν πρώτῳ σχήματι οὕτως εἶχον αἱ προτάσεις , τουτεστιν ἡ μείζων ἀναγκαία ἦν ἀποφατικὴ ἡ δὲ ἐλάττων ἐνδεχομένη καταφατικὴ μερική , συνέβαινε τὸ Α τῷ Γ οὗτοι γὰρ ἦσαν ἐκεῖ οἱ ἄκροι ὅροι ) τινὶ μὴ ὑπάρχειν καὶ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν . οὕτως οὖν , φησί , καὶ ἐνταῦθα , ἐπειδὴ ἀντιστρέψαντες τὴν ἐλάττονα πρότασιν τοῦτον πάλιν τὸν τρόπον ἐποιήσαμεν τοῦ πρώτου σχήματος , τὸ αὐτὸ πάλιν ἀνάγκη συνάγε - σθαι συμπέρασμα . ὥστε τὸ Α τῷ Β οὗτοι γάρ εἰσιν ἐνταῦθα οἱ ἄκροι ) , εἰ τινὶ οὐχ ὑπάρξει , καὶ τινὶ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν , δηλονότι τοῦ ἐνδεχο - μένου οὐκ ὄντος τοὐ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τοῦ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος κατηγορουμένου . p . 40a33 Ὁταν δὲ τὸ στερητικὸν τεθῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον , ἐὰν μὲν ἐνδεχόμενον , ἔσται σ υλλογισ ’μὸς μεταλη φθεἴση ςτἡς προτάσεως , καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον , ἐὰν δ’ ἀναγκαῖον , οὐκ ἔσται . καὶ γὰρ παντὶ ἀνάγκη καὶ οὐδενὶ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ὅροι τοῦ παντὶ ὑπάρχειν ὕπνος , ἵππος , καθεύδων ἄνθρωπος , τοῦ δὲ μηδενὶ ὕπνος , ἵππος , ἐγρηγορὼς ἄνθρωπος . Ἄνω μὲν καταφατικὴν ὑποθέμενος τὴν ἐλάττονα τὴν μείζονα ἢ καὶ αὐτὴν καταφατικὴν ἐλάμβανεν , ὡς εἶναι ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν τὰς συζυγίας , ἢ ἀποφατικήν · ἐνταῦθα δὲ τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν ὑποθέμενος τὴν μείζονα ἢ ἀποφατικὴν λαμβάνει καὶ αὐτὴν ἢ καταφατικήν . εἰ μὲν οὖν , φησίν , ἀποφατικὴ οὖσα ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη εἴη , συλλογιστικὴ γίνεται ἡ συζυγία μεταληφθείσης τῆς ἐλάττονος ἀποφατικῆς εἰς τὴν καταφατικὴν καὶ ἀντιστραφείσης πρὸς τὴν μερικὴν καὶ ποιούσης ἢ τὸν τρίτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος , ἐὰν ἡ μείζων καταφατικὴ ὑπάρχῃ , ἢ τὸν τέταρτον , ἐὰν ἀποφατική · συνάγουσι δὲ οὗτοι μερικὸν ἐνδεχόμενον . εἰ δὲ ἡ ἐλάττων ἀποφατικὴ οὖσα ἀναγκαία εἴη , ἀσυλλόγιστός ἐστιν ἡ συζυγία · τὸ γὰρ ἴδιον τοῦ τρίτου σχήματος ἀπώλεσε τὸ τὴν ἐλάττονα ἔχειν καταφατικήν . συνάγει τοιγαροῦν καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . τὸ μὲν παντὶ οὕτως · ὕπνος ἐνδέχεται παντὶ ἵππῳ ἢ μηδενὶ ὑπάρχειν , ἵππος οὐδενὶ καθεύδοντι ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , καὶ συνάγεται ‘ ὕπνος παντὶ καθεύδοντι ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει’ . τοῦ δὲ μηδενί · ὕπνος παντὶ μὲν ἵππῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ἵππος οὐδενὶ ἐγρηγορότι ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , καὶ συνάγεται ‘ ὕπνος οὐδενὶ ἐγρηγορότι ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει’ . p . 40a39 ‘ Ομοίως δὲ καὶ εἰ ὁ μὲν καθόλου τῶν ὅρων ὁ δ’ ἐν μέρει πρὸς τὸ μέσον . Τὰ αὐτὰ πάλιν λέχθη σεται καὶ ἐπὶ τούτων , ἅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου συλλογισμῶν , περί τε τῶν συμπερασμάτων περί τε τῶν δείξεων . καὶ ἐπὶ μὲν τῶν ἐχουσῶν τὴν μείζονα καθόλου πρότασιν τὴν δὲ ἐλάττονα μερικὴν συλλογιστικῶν συζυγιῶν , λέγω δὴ ἐχουσῶν τὴν μείζονα ἀποφατικὴν ἢ καταφατικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καταφατικήν αὗται γάρ εἰσι συλλογιστικαὶ ἐν τρίτῳ σχήματι ) τοσοῦτον μόνη διαφορὰ τούτων πρὸς τὰς καθόλου συζυγίας , ὅτι ἐκεῖναι μὲν τὴν ἐλάττονα καθόλου ἔχουσαι πρὸς τὴν μερικὴν εἶχον αὐτὴν ἀντιστρεφομένην , ἐν ταύταις δὲ μερικῆς οὔσης τῆς ἐλάττονος ἡ ἀντιστροφὴ πάλιν πρὸς αὐτὴν τὴν μερικὴν γίνεται . ἐπὶ δὲ τῶν ἐχουσῶν τὴν ἐλάττονα καθόλου τὴν δὲ μείζονα μερικήν , δηλονότι πάλιν συλλογιστικῶν συζυγιῶν , ἀμφοτέρων μὲν οὐσῶν καταφατικῶν ἡ δια - φορὰ αὕτη πρὸς τὰς καθόλου , ὅτι ἐκεῖ μὲν τὴν ἐλάττονα ἀντιστρέφομεν , ἐνταῦθα δὲ τὴν μείζονα , καὶ ἐκεῖ μὲν δείξαντες τὸ συμπέρασμα δι’ εὐθείας ἢ διὰ τοῦ ἀδυνάτου οὐδενὸς ἄλλου ἐδεόμεθα , ἐνταῦθα δὲ μετὰ τὸ δεῖξαι καὶ τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέφομεν . οἷον ἔστω ἡ μείζων ὑπάρχουσα μερική , ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου ἐνδεχομένη , καταφατικαὶ ἀμφότεραι . λέγω οὖν οὕτως · τὸ Α τινὶ τῶν Γ ὑπαρχέτω , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν . εἶτα ἀντιστρέφω τὴν μείζονα πρότασιν · ἐὰν γὰρ ἀντιστρέψω τὴν ἐλάττονα , ἀσυλλόγιστος γίνεται ἡ συζυγία · ἀμφότεραι γὰρ γίνονται μερικαί . ἐπεὶ οὖν τὸ Α τινὶ τῶν Γ ὑπάρχει , καὶ τὸ Γ τινὶ τῶν Α . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , τὸ δὲ Γ τινὶ τῶν Α ὑπάρχει , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα · τὸ ἄρα Β τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ἀλλ’ οὐ τοῦτο προέκειτο δεῖξαι , ἀλλ’ εἰ τὸ Α τινὶ τῶν B ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ἐπεὶ τοίνυν ἀντιστρέφει τὸ μερικὸν καταφατικόν , ἀντιστρέψας τὸ συμπέρασμα ἔχω τὸ ζητούμενον · εἰ γὰρ τὸ Β τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ τὸ Α τινὶ τῶν Β ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . καὶ ταῦτα μέν , ἐπειδὴ ὑπεθέμεθα τὴν μείζονα ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ἀναγκαίαν . εἰ δὲ ἀνάπαλιν ὑποθώμεθα τὴν μὲν μείζονα ἀναγκαίαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην , μετὰ τὴν ἀντιστροφὴν τῆς μείζονος προτάσεως οὐκέτι τῇ κατ’ εὐθεῖαν δείξει ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τῶν καθόλου συζυγιῶν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ δείκνυται τὸ 13 τῷ Α ἐνδεχομένως τινὶ ὑπάρχον , τουτέστιν ὁ ἐλάττων τῷ μείζονι · καὶ οὕτω τὸ συμπέρασμα ἀντιστρέψαντες εὑρήσομεν καὶ τὸ Α τινὶ τῶν Β ἐνδεχομένως ὑπάρχον , τουτέστι τὸν μείζονα τῷ ἐλάττονι . οὕτω μὲν οὖν , εἰ ἀμφότεραι καταφατικαὶ εἶεν αἱ προτάσεις . εἰ δὲ ἡ μὲν ἀποφατικὴ | ἡ δὲ καταφατική , τῆς μείζονος ἀποφατικῆς οὔσης δηλονότι εἰ γὰρ ἡ ἐλάττων ᾖ , ἀσυλλόγιστος γίνεται ἡ συζυγία ) , ἐὰν μὲν ἡ μείζων καθόλου ᾖ , ὥσπερ εἶχον αἱ ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου , κατὰ τὰ αὐτὰ καἰ αὗται ἕξουσιν ἐν πᾶσιν . εἰ δὲ ἡ μείζων μερικὴ εἴη , ἴδωμεν τὴν λέξιν ὡς ἔχει . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ὁ μὲν καθόλου τῶν ὅρων ὁ δὲ ἐν μέρει πρὸς τὸ μέσον , τουτέστιν εἰ ἡ μὲν τῶν προτάσεων εἴη καθό · λοῦ ἡ δὲ μερική · διὰ γὰρ τῶν ὅρων τὰς προτάσεις ἐδήλωσεν · τῷ γὰρ πρὸς τὸ μέσον τοὺς ἄκρους συμπλέξαι τοῦτο δεδήλωκεν . ἅμα δὲ καὶ τὸ τρίτον ὑπέγραψε σχῆμα , ἐν ᾧ οἱ δύο ἄκροι τοῦ μέσου κατηγοροῦνται · δεύτερον γὰρ ἐν ᾧ ὁ εἷς τῶν δύο κατηγορεῖται , ὡς καὶ πρῶτον ἐν ᾧ ὁ μέσος θατέρῳ μὲν ὑπέκειτο , θατέρου δὲ κατηγορεῖτο . 20p . 40b2 Καὶ ὅταν τὸ μὲν στερητικὸν ληφθῇ ἐνδεχόμενον τὸ δὲ καταφατικόν , ἀναγκαῖον δὲ τὸ καταφατικόν , τοῦ ἐνδέχεσθαι . Εἰ ἡ μείζων ἐνδεχομένη εἴη μερικὴ ἀποφατικὴ ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία , τὸ συμπέρασμα γίνεται μερικὸν ἐνδεχόμενον , ὁποῖον ἐγίνετο καὶ ὅτε ἦσαν ἀμφότεραι καθόλου . γίνεται δὲ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς · τὸ γὰρ ὁμοίως δὲ ἕξει οὐκ ἐπὶ τῶν δείξεων εἶπεν ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ συμπεράσματος . τὸ γὰρ Α ἐνδεχέσθω μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · συνάγεται τὸ Α ἐνδέχεσθαι μὴ παντὶ τῷ Β . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , παντὶ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλὰ μὴν τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · καὶ τὸ Α ἄρα παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλ’ ὑπέκειτο μὴ παντὶ ἐνδέχεσθαι . ὅροι λευκόν , ἄνθρωπος , ζῷον · λευκὸν ἐνδέχεται μὴ παντὶ ἀνθρώπῳ , ζῶον παντὶ ἀνθρώπω ἐξ ἀνάγκης , καὶ λευκὸν ἐνδέχεται μὴ παντὶ ζῴῳ . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἀληθές · ἀλλὰ καὶ τὸ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης · καὶ τὸ λευκὸν ἄρ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος · ὑπέκειτο γὰρ ἐνδέχεσθαι μὴ παντί . δυνατὸν δὲ καὶ διὰ τῆς ἐπὶ μέρους ἀντιστροφῆς δεῖξαι τὴν συζυγίαν συλλογιστικήν · ἡ γὰρ μερικὴ ἐνδεχομένη ἀποφατικὴ ἀντιστρέφει εἰς τὴν μερικὴν κατα - φατικήν . γίνεται τοίνυν ἡ ἀντιστροφὴ τὸν τρόπον τοῦτον · εἰ τὸ Α ἐνδέμέν χεται μὴ παντὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Γ τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται · ἀλλὰ καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · καὶ τὸ Β ἄρα τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται . ἀντιστραφέντος οὖν καὶ τοῦ συμπεράσματος εἰς τὴν μερικὴν ἀποφατικὴν ἐνδεχο - μένην καὶ τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται , ὅπερ ἕδει δεῖξαι . p . 40b3 Ὅταν δὲ τὸ στερητικὸν ἀναγκαῖον , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται τοῦ μὴ ὑπάρχειν · ὁ γὰρ αὐτὸς τρόπος ἔσται τῆς δείξεως καὶ καθόλου τῶν ὅρων ὄντων · ἀνάγκη γὰρ διὰ τοῦ πρώτου σχήματος τελειοῦσθαι τοὺς συλλογισμούς , ὥστε καθάπερ ἐν ἐκείνοις , καί ἐπὶ τούτων ἀναγκαῖον συμπίπτειν . ᾿Εὰν , φησί , τὴν στερητικὴν πρότασιν ἀναγκαίαν λάβωμεν τὴν δὲ κάτα · φατικὴν ἐνδεχομένην , δῆλον ὅτι ἐναντίως τῇ πρὸ ταύτης συζυγίᾳ τὸ συμ - πέρασμα γίνεται μερικὸν ἀποφατικὸν ὑπάρχον . ἔστωσαν δὲ ὅροι ἄνθρωπος μὲν ἐπὶ τοῦ Α , περιπατητικὸν δὲ ἐπὶ τοῦ Β , ζῷον δ’ ἐπὶ τοῦ Γ · ἄνθρωπος μὲν γὰρ οὐ παντὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης , περιπατητικὸν δὲ ἐνδέχεται παντὶ ζῴῳ , καὶ ἄνθρωπος οὐ παντὶ ὑπάρχει περιπατητικῷ . συνάγεται δὲ καὶ ἐνδεχόμενον , οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀλλὰ τὸ συντρέχον τῷ ὑπάρχοντι . ὅτι γὰρ οὐ συνάγεται τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον , δῆλον ἐντεῦθεν . εἰ γὰρ τὸ Α ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν , καὶ τὸ Β ἐνδέχεται τινὶ τῶν Α ὑπάρχειν · ἀντισρέφει γὰρ τὰ μερικὰ τοῦ κυρίως ἐνδεχομένου . ὑπῆρχε δὲ καὶ τῷ Γ παντὶ τὸ Β · τὸ ἄρα Γ τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὸ Α τινὶ τῶν Γ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ὃ δὲ ἐνδέ - χεται τινί , ἐνδέχεται καὶ μηδενί · ἐνδέχεται ἄρα τὸ Α μηδενὶ τῶν Γ ὑπάρχειν . ὃ δὲ ἐνδέχεται μηδενί , ἐνδέχεται καὶ παντί · ἐνδέχεται γὰρ πάντα ἄνθρωπον καὶ λούεσθαι καὶ μὴ λούεσθαι · ἐνδέχεται ἄρα τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν . ἀλλ’ ὑπέκειτο καὶ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης · οὐκ ἄρα ἀληθὲς τὸ ἐνδεχομένως τὸ Α μὴ παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἐνταῦθα τὴν μὲν ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν καθόλου λαμβάνει , τὴν δὲ ἐνδεχομένην καταφατικὴν ἐπὶ μέρους · τὸ Α μηδενὶ τῶν Γ ὑπαρχέτω ἐξ ἀνάγκης , οἷον ἵππῳ μηδενὶ ἄνθρωπος , τὸ B τινὶ τῶν Γ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν , οἷον λευκὸν τινὶ ἵππῳ · συνάξεις τὸ Α , τουτέστι τὸν ἄνθρωπον , μὴ παντὶ λευκῷ ὑπάρχειν , οἷον τῷ ψιμυθίῳ , τῇ χιόνι . καὶ δῆλον ὡς οὐχὶ ἐνδεχομένως ἀλλ’ ἁπλῶς οὐχ ὑπάρξει . τὸ δὲ αἴτιον τοῦ τοιαῦτα γίνεσθαι τὰ συμπεράσματα προσέθηκε τὸ καθάπερ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων διὰ τοὐ πρώτου σχήματος τελειοῦνται οἱ συλλογισμοί ’ . τὸ δὲ ὥστε καθάπερ ἐν ἐκείνοις , καὶ ἐπὶ τούτων ἀναγκαῖον συμπίπτειν , τοῦτ’ ἔστιν ὁποῖα ἐπ’ ἐκείνων ὑπῆρχε τὰ συμπεράσματα , τοιαῶτα καὶ ἐπὶ τούτων συμπίπτει’ . ‘ ἐπιζητήσειε δ’ ἂν τις’ , φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , εὐκαίρως ἐνταῦθα , τί δήποτε μὴ καὶ ἐν ταῖς ἐξ ὑπαρχούσης καὶ ἐνδεχομένης μίξεσιν οὕτως εἶπε γίνεσθαι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τὰ συμπεράσματα , ὡς καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ἐδείκνυτο σχήματι ’ . φησὶν οὖν ὅτι τὰ νῦν λεγόμενα κοινῶς ἐξακούειν δεῖ ἐπὶ πάντων ἁπλῶς · “ ὡς γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι σχοίη τὸ συμπέρασμα , οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἕξει σχήμασι τοῖς τὴν ὁμοίαν συμπλοκὴν ἔχειν δεικνυμένοις διὰ τῆς ἀντιστροφῆς’’ . p . 40b8 Ὅταν δὲ τὸ στερητικὸν καθόλου ληφθὲν τεθῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον , ἐὰν μὲν ἐνδεχόμενον , ἔσται συλλογισμὸς διὰ τῆς ἀντιστροφῆς , ἐὰν δὲ ἀναγκαῖον , οὐκ ἔσται . δειχθήσεται δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ὃν καὶ ἐν τοῖς καθόλου καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων.| Τῇς μείζονος οὔσης μερικῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας τῆς δὲ ἐλάττονος 5 καθόλου ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης γίνεται συλλογισμὸς τοῦ ἐνδέχεσθαι μὴ παντί · ἀντιστρεφομένης γὰρ τῆς μερικῆς καταφατικῆς πρὸς ἑαυτὴν γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα . εἰ γὰρ τὸ Α τῶν Γ τινὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ τινὶ τῶν Α ἐξ ἀνάγκης · εἰ οὖν τὸ μὲν Β οὐδενὶ τῶν Γ ἐνδέχεται , τὸ δὲ Γ τινὶ τῶν Α ἐξ ἀνάγκης , τὸ ἄρα Β ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Α . τούτου δὲ τοῦ συμπεράσματος ἀντιστραφέντος καὶ τὸ Α ἐνδέχεται μὴ παντὶ τῷ Β · ἀντιστρέφει γὰρ ἡ μερικὴ ἀποφατικὴ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχομένου . ἕνου . ἐὰν δὲ ἡ ἐλάττων καθόλου ἀποφατικὴ ἀναγκαία εἴη , δηλονότι τῆς μείζονος μερικῆς οὔσης καταφατικῆς ἐνδεχομένης , οὐκ ἔσται συλλογισμός . ἀνάγεται μὲν γὰρ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα τῆς μείζονος πάλιν ἀντιστρεφομένης πρὸς ἑαυτήν · εἰ γὰρ τὸ Α ἐνδέχεται τινὶ τῶν Γ , καὶ τὸ Γ τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται . ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν B οὐδενὶ τῶν Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῶν Α ἐνδέχεται , συνάγεται μὲν τὸ Β μὴ παντὶ τῷ Α ὑπάρχειν · οὐκ ἀντιστρεφούσης δὲ τῆς μερικῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης οὐ δυνατὸν ἀντιστρέψαι τὸ συμπέρασμα · ἀντιστησομένου γὰρ συνάγεται καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενί . οἱ δὲ ὅροι τοῦ μὲν παντὶ ὑπάρχειν ὕπνος , ἵππος καὶ κοιμώμενος ἄνθρωπος · ὕπνον γὰρ τινὶ ἵππῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ἄνθρωπος δὲ κοιμώμενος οὐδενὶ ἵππῳ ἐξ ἀνάγκης · ἀντιστραφείσης οὖν τῆς μείζονος ἐνδέχεται γὰρ ἵππον τινὶ ὕπνῳ ὑπάρχειν , τουτέστιν ὑπνοῦντι ) συνάγεται ὕπνος παντὶ κοιμωμένῳ ἀνθρώπῳ . τοῦ δὲ μηδενί , εἰ ἀντὶ τοῦ κοιμωμένου ἀνθρώπου ἐγρηγορότα ἄνθρωπον λάβωμεν · ὕπνος γὰρ οὐδενὶ ἐγρηγορότι ἀνθρώπῳ ὑπάρχει . ἀλλὰ κἄν ἡ ἐλάττων εἴη μερικὴ ἀποφατικὴ ἀναγκαία ἡ δὲ μείζων καθόλου καταφατικὴ ἐνδεχομένη , οὐ γίνεται συλλογισμός · πάλιν γὰρ συνάγεται καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ οὐδενί . ὅροι δὲ πάλιν ἀρκέσουσιν οἱ αὐτοί · ὕπνον παντὶ ἵππῳ ὑπάρχειν ἐνδεχέσθω , καθεύδων ἄνθρωπος οὐ παντὶ ἵππῳ ἐξ ἀνάγκης , τῆς μερικῆς νῦν ἀποφατικῆς διὰ τὴν καθόλου ἀποφατικὴν άληθευούσης · συνάξεις οὖν ‘ ὕπνος παντὶ καθεύδοντι ἀνθρώπῳ ’ . εἰ δὲ τὸν ἐγρηγορότα λάβωμεν ἄνθρωπον , καὶ τὸ οὐδενὶ συναχθήσεται . ἰστέον δὲ ὅτι τῶν λοιπῶν ἀσυλλογίστων συζυγιῶν οὐκ ἐμνημόνευσε , λέγω δὲ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων μερικῶν ἡ ἀπροσδιορίστων καταφατικῶν τε καὶ ἀποφατικῶν καὶ ἀνομοιοσχγͅμόνων , ὡς ἤδη δήλων ὄντων τούτων . p . 40b15 Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πάντες ἀτελεῖς , καὶ ὅτι τελειοῦνται οἶά του πρ ὤ του σχῆμ’ ἄτος . Oἱ μὲν γὰρ δ’ . ἀντιστροφῆς τῶν προτάσεων ἐπὶ τοὺς συλλογιστικοὺς τρόπους τοῦ πρώτου σχήματος ἀνήγοντο , οἱ δὲ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . τοῦτο δὲ ἦν ὃ καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου σχήματος ἔλεγεν , ὅτι τελειοῦνται διὰ τῶν προειρημένων σχημάτων ” ἀντὶ τοῦ διὰ τοῦ προειρημένου σχήματος’ , τουτέστι τοῦ πρώτου , τῷ πληθυντικῷ χρησάμενος ἀντὶ τοῦ ἑνικοῦ , ὡς ἔθος . καὶ σχημάτων λέγοι ἂν τοὺς συλλογιστικοὺς τρόπους τοῦ πρώτου σχήματος , εἰς οὓς ἀνάγονται πᾶσαι αἱ συλλογιστικαὶ συζυγίαι καὶ του δευτέρου καὶ του τρίτου σχήματος . p . 40b17 Ὅτι μὲν οὖν οἱ ἐν τούτοις τοῖς σχήμασι συλλογισμοὶ τελειοῦνται διὰ τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καθόλου συλλογισμῶν καὶ εἰς τούτους ἀνάγονται , δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων . ὅτι δ ἁπλῶς πᾶς συλλογισμὸς οὕτως ἕξει , νῦν ἔσται φανερόν , ὅταν δειχθῇ πᾶς γινόμενος διὰ τούτων τινὸς τῶν σχημάτων . Εἰπὼν περὶ τοῦ ὑπάρχοντος τρόπου καὶ τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ ἐνδε - χομένου καὶ τούτους μίξας , ἔτι τε ἀναγαγὼν τοὺς ἐκ τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου σχήματος συλλογισμοὺς εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ καὶ τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ εἰς τοὺς δύο τοὺς καθόλου , νῦν βούλεται δεῖξαι ὅτι ἀδύνατον γενέσθαι συλλογισμόν , ὁμοίως ὑποθετικόν τε καὶ κατηγορικόν , εἰ μὴ δι’ ἑνὸς τῶν τριῶν τούτων σχημάτων . ἵνα δὲ τοῦτο δείξῃ , μεταβαίνει ἐκ τῶν συλλογισμῶν ἐπὶ τὰ συλλογιστὰ ὡς σαφέστερα , καὶ προάγει τὸν λόγον ἐκ διαιρέσεως οὕτως · πὰν συλλογιστὸν ἡ καθόλου ἐστὶν ἢ κατὰ μέρος , καὶ τοῦτο ἢ καταφατικὸν ἤ ἀποφατικόν . εἶτα καὶ τὸν τρόπον τῆς δείξεως ἐκ διαιρέσεως φησι . πᾶν γὰρ τὸ δεικνύμενον , φησίν , ἢ δεικτικῶς δείκνυται , τουτέστι διὰ κατηγορικῶν προτάσεων , ἤ ἐξ ὑποθέσεως . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων εἴπωμεν πρῶτον πέρι τῶν δεικτικῶς δεικνυμένων . λαμβάνει δὲ πάλιν τὸ Α καὶ τὸ ( 3 στοιχεῖα ἀντὶ τῶν συλλογιστικῶν ὅρων . ἐὰν οὖν , φησί , βουληθῶμεν δεῖξαι ὅτι τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει ἢ οὐχ ὑπάρχει , εἰ μὲν αὐτόθεν τοῦτο λάβοιμεν , ὅτι ἤ ὅτι> οὐχ ὑπάρχει , τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτησόμεθα καὶ τὸ ζητούμενον ὡς ληψόμεθα · ἐπεὶ οὖν ἀνάγκη δι’ ἑτέρων τὸ ζητούμενον [ ὡς ὁμολογούμενον ] κατασκευάσαι , ἐὰν λάβωμεν ὅτι τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχει ἢ τὸ Γ ἑτέρῳ ἡ τῳ Α ἕτερον ἢ τὸ Β τινὶ ἄλλῳ , οὐδὲν ὁμοίως ἐσόμεθα δεδειχότες . μίαν γὰρ πρότασιν εἰλήφαμεν · ὁ δὲ συλλογισμὸς ἐκ δύο τοὐλάχιστόν ἐστι προτάσεων · “ τεθέντων γάρ τινων ἕτερον τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει ” . παι ) εἰ δύο λάβωμεν προτάσεις , οἷον τὸ Α κατὰ τοῦ Γ καὶ τὸ Γ κατ’ ἄλλου τ(??)ός , ἢ καὶ κατὰ τοῦ Α ἄλλο , ἢ ὅσας ἄν ἄλλας λάβωμεν συμπλεκομένας προτάσεις μὴ συναπτούσας δὲ πρὸς τὸ Β , συλλογισμὸν μὲν ποιήσομεν , οὐ μὴν τοῦ προκειμένου . ἀνάγκη οὖν πᾶσα , εἰ δεῖ δειχθῆναι ὅτι τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει ἢ οὐχ ὑπάρχει , λαβεῖν τινα κοινὸν ὅρον , ὃς συνάψει πρὸς τὸ Β καὶ διαβιβάσει δι’ ἑαυτοῦ ἀπὸ τοῦ Α | ἐπὶ τὸ Β ἢ τὴν κατηγορίαν ἢ τὴν ἀπόφασιν . ἀνάγκη οὖν τοῦτον τὸν κοινὸν ὅρον ᾖ τοῦ μὲν κατηγορεῖσθαι τῷ δὲ ὑποκεῖσθαι ἢ ἀμφοτέρων κατηγορεῖσθαι ἤ ἀμφοτέροις ὑποκεῖσθαι . καὶ οὕτως τά τρία · ἀναφαίνεται σχήματα . οὕτω μὲν οὑν δῆλον ὅτι πᾶς κατηγορικὸς συλλογισμὸς εἰς ἓν πάντως τῶν τριῶν ἀνάγεται σχημάτων . οὐ μόνον δὲ οὗτοι , φησίν , ἀλλὰ καὶ οἱ ὑποθετικοὶ πάντες εἰς ταῦτα ἀνάγονται τὰ σχήματα . λέγει δὲ τοῦτο , οὐχ ὅτι οἱ ὑποθετικοὶ τὴν αὐτὴν ἀγωγὴν ἔχουσι τῶν ὅρων , ἀλλ’ ὅτι λαμβανόντων ἡμῶν τινα ὑπόθεσιν καὶ ἐκ ταύτης τὰ ἑξῆς κατασκευαζόντων οἷον εἰ πρόνοια ἔστιν , ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν · ἀλλὰ μὴν ἔστι πρόνοια · ἀθάνατος ἄρα ἡ ψυχή ) ἀνάγκη τὴν εἰλημμένην ὑπόθεσιν ὅτι ἀληθὴς ἀποδεῖξαι , ἐπεὶ οὐ συγχωρήσει τὰ ἑξῆς συμπεραίνειν ὁ προσδιαλεγόμενος . πόθεν γὰρ δῆλον ὅτι πρόνοια ἔστιν ; εἰ τοίνυν βουλόμενοι δεῖξαι ταύτην τὴν ὑπόθεσιν δι’ ἑτέρας ὑποθέσεως αὐτὴν δείκνυμεν , ἀνάγκη κἀκείνην ἀποδείξαι , καὶ τοῦτο ἐπὶ τοσοῦτον , ἕως ἄν εἰς ὡμολογημένον τι καταντήσωμεν , ὅπερ κατηγορικῶς τὴν πρώτην ὑπόθεσιν δείκνυσιν . οἷον ὥσπερ καὶ ὁ λάτων ἐποίησεν ἐν τῳ Φαίδωνι · βουλόμενος γὰρ δεῖξαι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον λαμβάνει δυνάμει ταύτην τὴν ὑπόθεσιν · εἰ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν μετὰ θάνατον ἐν Ἀίδου , οὐκ ἄρα φθείρονται · ἀλλὰ μὴν τὸ πρῶτον · καὶ τὸ δεύτερον ἄρα . πόθεν δ’ ὅτι ἐν Ἃιδου αἱ ψυχαί ; δι’ ἑτέρας πάλιν ὑποθέσεως δείκνυσιν · εἰ τὸ ζῶν καὶ τὸ τεθνηκὸς ἐξ ἀλλήλων εἰσίν , ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν Ἁιδου · ἀλλὰ μὴν τὸ πρῶτον , καὶ τὸ δεύτερον ἄρα . πόθεν ὅτι τὸ ζῶν καὶ τὸ τεθνηκὸς ἐξ ἀλλήλων ; λοιπὸν εἰς ὡμολογη μένον καταντᾷ καὶ οὕτω κατηγορικῶς τὴν ὑπόθεσιν εἰσάγει . τὸ γὰρ ζῶν καὶ τὸ τεθνηκὸς ἐναντία , τὰ ἐναντία ἐξ ἀλλήλων · καὶ τὸ ζῶν ἄρα καὶ τὸ τεθνηκὸς ἐξ ἀλλήλων . ὅτι γὰρ τὰ ἐναντία ἐξ ἀλλήλων , πρόδηλον · ἐκ γὰρ λευκοῦ μέλαν γίνεται καὶ ἐκ θερμοῦ ψυχρόν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . ἐπειδὴ οὖν ἀνάγκη τὴν λαμβανομένην ὑπόθεσιν ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς συλλογισμοῖς διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ δείκνυσθαι , πᾶς δὲ κατηγορικὸς συλλογισμὸς ὑφ’ ἓν πίπτει τῶν τριῶν σχημάτων , εἰκότως ἄρα , φησί , καὶ τοὺς ὑποθετικοὺς συλλογισμοὺς ὑπὸ τὰ αὐτὰ ἀνάγεσθαι σχήματα . ᾿Επειδὴ δὲ ὁ μὲν Ἀριστοτέλης τοσοῦτον εἰπὼν περὶ τῶν ὑποθετικῶν ἐπαύσατο καὶ οὐδὲν ἡμᾶς περὶ αὐτῶν ἐδίδαξεν , ἀλλὰ τὴν πᾶσαν σπουδὴν περὶ τοῦ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ ἐποιήσατο , ἅτε δὴ τούτων μὲν τελείων ’ , ὄντων καὶ μηδενὸς ἔξωθεν δεομένων , τῶν δὲ ὑποθετικῶν δεομένων τῶν κατηγορικῶν , εἴπωμεν ἡμεῖς βραχέα περὶ αὐτῶν . ἰστέον γὰρ ὅτι πολυ - στίχους πραγματείας περὶ τούτων κατεβάλλοντο οἵ τε μαθηταὶ τοὐ Ἀριστοτέλους , οἱ περὶ Θεόφραστον καὶ Εὔδημον καὶ τοὺς ἄλλους , καὶ ἔτι οἱ Στωικοί . εἴπωμεν οὖν τίσιν ὀνόμασιν ἐχρήσαντο ἔν τε τοῖς μέρεσιν αὐτῶν καὶ τοῖς ὅλοις οἱ Περιπατητικοὶ καὶ οἱ Στωικοί , καὶ ἔτι τὴν διαίρεσιν αὐτῶν , καὶ πόσοι τρόποι ἐκ ταύτης ἡμῖν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν ἀναφαίνονται . ἰστέον οὖν ὅτι ἐφεξῆς τούτων ὄντων ἀλλήλοις , πραγμάτων , νοημάτων , φωνῶν , πάλιν δ’ αὖ καὶ τούτων ἐφεξῆς ὄντων ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς συλλογισμοῖς , ὡς γνωσόμεθα , τοῦ ἡγουμένου , τοῦ ἑπομένου , τοῦ συνημμένου , τῆς προσλήψεως , τοῦ συμπεράσματος , οἱ μὲν Περιπατητικοὶ τῇ κοινῇ συνη - θείᾳ κεχρημένοι τὰ μὲν πράγματα αὐτὸ τοῦτο πράγματα ὠνόμασαν , καὶ τὰ νοήματα ὡσαύτως , ὁμοίως δὲ καὶ τὰς φωνάς , ἔτι τε τὸ ἡγούμενον ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς συλλογισμοῖς αὐτὸ τοῦτο ἡγούμενον , καὶ τὸ ἑπόμενον ὡσαύτως . οἷον τὸ ἱεῖ ἡμέρα ἐστί’ , τοῦτο ἡγούμενον · τὸ δὲ ἥλιος ὑπὲρ γῆν’ , τοῦτο ἑπόμενον · ἕπεται γὰρ τῷ πρώτῳ τὸ δεύτερον . τὸ δὲ ὅλον τοῦτο τὸ ‘εἰ ἡμέρα ἐστίν ἥλιος ὑπὲρ γῆν ἐστι’ , τοῦτο συνημμένον διὰ τὸ συνῆφθαι ταῦτα ἀλλήλοις . τὸ δὲ ‘ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστί’ , τοῦτο οἱ Περιπατητικοὶ μετάληψιν καλοῦσι διὰ τὸ μεταλαμβάνεσθαι ἐκ δευτέρου · ἤδη γὰρ ἐλήφθη ἐν τῷ ἡγουμένῳ . τὸ δὲ ‘ἥλιος ἄρα ὑπὲρ γῆν’ , τοῦτο συμπέρασμα . οὕτω μὲν οἶ Περιπατητικοί . οἱ δὲ Στωικοὶ καινοτέραν βαδίζοντες ζοντες τὰ μὲν πράγματα τυγχάνοντα ὠνόμασαν , διότι τῶν πραγμάτων τυχεῖν βουλόμεθα , τὰ δὲ νοήματα ἐκφορικά , διότι ἅπερ ἐν αὑτοῖς νοοῦμεν , ταῦτα εἰς τὸ ἔξω προφέρομεν , τὰς δὲ φωνὰς λεκτά . τὸ δὲ ἡγούμενον καὶ αὐτοὶ ἡγούμενον ἐκάλεσαν κατὰ γὰρ τοῦτο μόνον συμφωνοῦσι τοῖς Περιπατητικοῖς ) , τὸ δὲ ἑπόμενον λῆγον , τὸ δὲ συνημμένον τροπικόν , διότι τρεπόμεθα ἐκ τοῦ ἡγουμένου εἰς τὸ ἑπόμενον , εἰ ἡμέρα ἐστίν , ἥλιος ὑπὲρ ἐστι τὴν μετάληψιν πρόσληψιν καὶ ἔμεινε τοῦτο ἐν τῇ συνηθείᾳ ) , τὸ δὲ συμπέρασμα ἐπιφοράν , διότι τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἐπιφέρεται . ταῦτα μὲν οὖν τὰ ὀνόματα οἷς κέχρηνται οἱ Περιπατητικοὶ καὶ οἱ Στωικοί . Λάβωμεν δὲ λοιπὸν ἐκ διαιρέσεως τὰ εἴδη τῶν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν . καθόλου πᾶς συλλογισμὸς ἢ τὸ ἔστιν ἢ τὸ οὐκ ἔστι δείκνυσιν , ἢ τίνος ὄντος τί ἔστιν ἢ τί οὐκ ἔστιν , ἢ τίνος μὴ ὄντος τί ἔστιν ἢ τί οὐκ ἔστιν . οἱ μὲν οὖν τίνος ὄντος ἢ μὴ ὄντος τί ἔστιν ἢ τί οὐκ ἔστι δεικνύντες , οὗτοι καλοῦνται διὰ τριῶν καὶ δι’ ὅλων ὑποθετικοί , δι’ ὅλων μέν , ὅτι πᾶσαι αἱ παραλαμβανόμεναι προτάσεις ὑποθετικαί , διὰ τριῶν δέ , ὅτι τοὐλάχιστον οὑτοι οἱ συλλογισμοὶ διὰ τριῶν ὑποθέσεων περαίνονται . οἷον βούλομαι δείξαι ὅτι τῇ ὑποθέσει τῇ λεγούσῃ ἀγαθὸν εἶναι τὸν θεὸν ἀκολουθεῖ τὸ ἀίδιον εἶναι τὸ πᾶν . ἐπειδὴ οὖν δύο ταύτας ὑποθέσεις βούλομαι δεῖξαι ἑπομένας ἀλλήλαις , πᾶσα ἀνάγκη δι’ ἑτέρου τοῦτο κατασκευάσαι . ἐπεὶ εἰ αὐτόθεν τοῦτο λάβωμεν , τὸ ἐν ἀρχῇ πάλιν αἰτησόμεθα . οὐκοῦν χρεία ἡμῖν πλειόνων ἢ τοὐλάχιστον ἄλλης μιᾶς ὑποθέσεως , δι’ ἧς μέσης ταύτας ἀλλήλαις συνάψομεν · οἷον ἵνα εἴπωμεν οὕτως , εἰ ὁ θεὸς ἀγαθός , ἀγαθὰ ποιεῖ . εἰ ἀγαθὰ ποιεῖ , ἀίδια ποιεῖ · εἰ ὁ θεὸς ἄρα | ἀγαθός , ἀίδια ποιεῖ . ὁμοίως LXv ἔχουσι καὶ οἱ τίνος ὄντος τί οὐκ ἔστι κατασκευάζοντες · οἷον εἰ ὁ θεὸς ἀγαθός , καὶ δίκαιος · εἰ δίκαιος , εἰσὶ τὰ ἐν Ἅιδου δικαιωτήρια · εἰ τοῦτο , οὐκ εἰσὶ θνηταὶ αἰ τῶν ἀνθρώπων ψυχαί · εἰ ὁ θεὸς ἄρα ἀγαθός , οὐκ εἰσὶ θνηταὶ αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαί . ἔτι τίνος μὴ ὄντος τί ἔστιν ἢ τί οὐκ ἔστιν , οἷον ὡς ἐ,πὶ τῶν αὐτῶν · εἰ μή ἐστιν ἄδικον τὸ θεῖον , εἰσὶ τὰ ἐν Ἅιδου δικαιωτήρια . εἰ τοῦτο , ἀθάνατοι αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαὶ καὶ οὐκ εἰσὶ θνηταί . εἰ μή ἐσ,τιν ἄρα ἄδικον τὸ θεῖον , ἀθάνατοί εἰσιν αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαὶ καὶ οὐκ εἰσὶ θνηταί . σκόπει δὲ ὅτι διὰ πάντων τούτων οὐ τὸ εἶναί τι ἁπλῶς ἢ μὴ εἶναι κατεσκευάσαμεν , ἀλλ’ ὅτι τῷδε ὑποτεθέντι τόδε ἀκολουθεῖ . κ‘αὶ ἐπειδὴ οὐδαμοῦ τὸ εἶνα,ι τόδε τι ἡ μὴ εἶναι ἀπεδείξαμεν , εἰκότως δι’ ὅλου ὑποθετικοὶ καλοῦνται · ἐφ’ ὧν γὰρ εἶναί τι ἢ μὴ εἶναι κατασκευάζομεν , δεόμεθα πάντως καὶ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ . Τῶν οὖν εἶναί τι ἢ μὴ εἶναι δεικνύντων οἱ μὲν κατηγορικῶς δεικνύουσιν οἱ δὲ ὑποθετικῶς . περὶ μὲν οὖν τῶν κατηγορικῶν συλλογισμων ἱκανῶς εἴρηται · περὶ δὲ τῶν ὑποθετικῶν οὕτως εἴπωμεν . τῶν τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι κατασκευαζόντων ὑποθετικῶν οἱ μὲν ἀκολουθίαν κατασκευάζουσιν οἱ δὲ διάζευξιν . καὶ τῶν ἀκολουθίαν κατασκευαζόντων οἱ μὲν τῇ θέσει τοῦ ἡγουμένου κατασκευάζουσι τὸ ἑπόμενον , οἱ δὲ τῇ ἀναιρέσει τοῦ ἑπομένου ἀναιροῦσι καὶ τὸ ἡγούμενον . οἷον εἰ τὸ προσιὸν ἄνθρωπός ἐστι , καὶ ζῷόν ἐστιν · ἀλλὰ μὴν ἄνθρωπός ἐστι · καὶ ζῷον ἄρα ἐστί . καὶ ἔστιν οὗτος πρῶτος τρόπος τῶν ὑποθετικῶν ὁ ἐξ ἀκολουθίας τῇ θέσει τοῦ ἡγουμένου κατασκευάζων τὸ ἑπόμενον . πάλιν εἰ τὸ προσιὸν ἄνθρωπός ἐστι , καὶ ζῷόν ἐστιν · ἀλλὰ μὴν οὐκ ἔστ’ . ζῷον · οὐδὲ ἄνθρωπος ἄρα ἐστίν . οὗτος δεύτερος τρόπος ὑποθετικὸς ὁ ἐξ ἀκο - λουθίας τῇ ἀναιρέσει τοῦ ἑπομένου ἀναιρῶν καὶ τὸ ἡγούμενον . τί οὖν οὗτοι διαφέρουσι τῶν δι’ ὅλου ὑποθετικῶν , εἰ κἀκεῖνοι ἀκολουθίαν τινὰ κατασκευάζουσι δεικνύουσι γὰρ τίνος ὄντος τί ἔστιν ἢ τί οὐκ ἔστι ) καὶ οὗτοι ἀκολουθίαν λέγονται κατασκευάζειν ; λέγω οὖν ὅτι ἐκεῖνοι μὲν τοσοῦτον μόνον τῶδε ὑποτεθέντι ἀκολουθεῖν τόδε λέγουσιν , οὐ μέντοι γε καὶ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν κατασκευάζοντες ἀποφαίνονται ‘οὐκοῦν καὶ τόδε ἐστίν . οἷον εἰ ὁ θεὸς ἀγαθός , ἀγαθὰ ποιεῖ · εἰ ἀγαθὰ ποιεῖ , ἀίδια ποιεῖ · εἰ ὁ θεὸς ἄρα ἂγ ἀίδια ἀίδια ποιεῖ · σκόπει γὰρ ὅτι οὐχ ἁπλῶς ἀποφαίνεται ὅτι ἀίδια ποιεῖ , ἀλλ’ ‘εἰ ἀγαθός ἐστιν , ἀίδια ποιεὶ’ . ἐπὶ δὲ τῶν τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι κατασκευαζόντων αὐτὴ ἡ τοῦ πράγματος ὕπαρξις κατασκευάζεται · λέγομεν γὰρ εἰ ἀγαθός , ἀίδια ποιεῖ’ · εἶτα τὴν πρό σληψιν λαβόντες τὸ ‘ἀλλὰ μὴν ἀγαθός’ ἐπάγομεν τὸ ‘ἀίδια ἄρα ποιεῖ’ . ἀποφαινόμεθα οὖν ἐν τούτοις ὅτι ἀίδιά ἐστι τὰ ὑπὸ θεοῦ γινόμενα . ὁμοίως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , κἂν διὰ πλειόνων ὑποθέσεων κατασκευάζωμεν . πάλιν οὖν λέγω ὅτι τῶν τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι κατασκευαζόντων συλλογισμῶν οἱ μὲν ἀκολουθίαν κατα - σκευάζουσιν οἱ δὲ διάζευξιν , καὶ τῶν ἀκολουθίαν κατασκευαζόντων οἱ μὲν τῇ θέσει τοῦ ἡγουμένου κατασκευάζουσι τὸ ἑπόμενον , οἱ δὲ τῇ ἀναιρέσει τοῦ ἑπομένου ἀναιροῦσι καὶ τὸ ἡγούμενον . γίνονται οὖν οὗτοι δύο τρόποι ὑποθετικῶν συλλογισμῶν , πρῶτός τε καὶ δεύτερος . τῶν δὲ διάζευξιν κατασκευαζόντων οἱ μὲν λαμβάνονται ἐπὶ τῶν μὴ ἀντικειμένων , οἱ δὲ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων , καὶ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων ἢ τῶν ἐμμέσων ἢ τῶν ἀμέσων , καὶ τῶν ἐμμέσων ἢ τῶν ὡρισμένα ἐχόντων τὰ ἔμμεσα ἢ τῶν ἀόριστα καὶ ἐπὶ τῶν ἀμέσων ἢ τῶν κατὰ τὰ ἐναντία ἢ τῶν καθ’ ἕξιν καὶ στέρησιν ἡ τῶν κατὰ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν . διάζευξιν δὲ λέγομεν τὴν ἐν διαιρέσει ὑπόθεσιν , οἷον εἰ πᾶς ἀριθμὸς ἢ ἄρτιός ἐστιν ἢ περιττός , εἰ ἡ ψυχὴ ἢ θνητή ἐστιν ἢ ἀθάνατος , εἰ ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἢ σύμμετρος ἢ ἀσύμ - μετρος · ἔχουσι γὰρ πάντα ταῦτα τὸν ‘ ἠ’ διαζευκτικὸν σύνδεσμον . τῶν οὖν κατὰ διάζευξιν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν τῶν ἢ ἐπὶ τῶν μὴ ἀντικειμένων λαμβανομένων ἢ ἐπὶ τῶν ἐμμέσων ἀντικειμένων καὶ ἀόριστα ἐχόντων τὰ ἔμμεσα οὐ δεῖ τὴν ὑπόθεσιν κατὰ διαίρεσιν προάγειν , οἷον ὅτι τὸ προσιὸν ἢ ἄνθρωπος ἢ κύων ἢ ἵππος ἤ τι τοιοῦτόν ἐστι ταῦτα δὲ οὐκ ἀντικείμενα ) , ἢ πάλιν ὅτι τὸ προσιὸν ἢ λευκόν ἐστιν ἢ μέλαν ἢ φαιὸν ἢ ἐρυθρὸν ἤ τι τοιοῦτον . ταῦτα δὲ ἔμμεσα ἀντικείμενα καὶ ἀόριστα . εἰ γὰρ κατὰ διαίρεσιν ποιησόμεθα τὴν ὑπόθεσιν , οὔτε τὴν διαίρεσιν ὑγιᾶ ποιήσομεν οὐ γὰρ δυνατὸν πᾶσιν ἐπεξελθεῖν ἢ τοῖς μὴ ἀντικειμένοις ἢ τοῖς ἐμμέσοις καὶ ἀορίστοις ἀντικειμένοις ) , οὔτε δυνάμεθα ἐν τῷ συμπεράσματι τῇ τοῦ ἑνὸς ἀναιρέσει τὸ λοιπὸν εἰσαγαγεῖν , ἀλλὰ δεῖ τῇ τῶν λοιπῶν πάντων ἀναιρέσει τὸ καταλειπόμενον εἰσαγαγεῖν · τοῦτο δὲ ἀδύνατον · οὐ γὰρ δυνατὸν ἐξαριθμήσασθαι πάντα . ἐὰν εἴπω ὅτι τὸ προσιὸν ἢ ἄνθρωπός ἐστιν ἢ ἵππος ἤ τοιοῦτον , ψεύδομαι · δυνατὸν γὰρ ἄλλο τι εἶναι · ὁμοίως δὲ κἄν ὅτι τὸ προσιὸν ἢ λευκόν ἐστιν ἢ μέλαν · δυνατὸν γὰρ ἢ φαιὸν ἢ ὠχρὸν εἶναι . ἀλλὰ καὶ τὸ πᾶσιν ἐπεξελθεῖν ἢ χαλεπὸν ἢ ἀδύνατον . ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τῷ συμπεράσματι δυνάμεθα εἰπεῖν οὕτως ‘ ἀλλὰ μὴν οὐχ ἵππος · ἄνθρωπος ἄρα΄ . πῶς οὖν δεῖ ποιεῖν ; δεῖ μετὰ ἀποφάσεως ποιεῖσθαι τὴν διαίρεσιν ‘τὸ προσιὸν οὐχὶ καὶ ἄνθρωπός ἐστι καὶ ἵππος ἐστίν’ ( ὰληθεύομεν γὰρ οὕτω λέγοντες ) εἶτα τῇ θέσει τοῦ ἑνὸς ἀναιρεῖν τὰ λοιπά · ‘ἀλλὰ μὴν ἄνθρωπός ἐστιν . οὐκ ἔστιν ἄρ ἵππος . καὶ ἔστιν οὗτος τρίτος τρόπος τῶν ὑποθετικῶν ὁ ἐξ ἀποφατικῆς συμπλοκῆς τῇ θέσει τοῦ ἑνὸς ἀναιρῶν τὰ λοιπά . ἐὰν δὲ ἢ ἐπὶ τῶν ἀμέσων ἀντικειμένων ποιώμεθα τὴν διαίρεσιν ἢ ἐπὶ τῶν ἐμμέσων ὡρισμένα δὲ ἐχόντων τὰ ἔμμεσα , γίνονται δύο τρόποι ὑποθετικῶν συλλογισμῶν · ἀμέσων μὲν οἷον ὁ ἀριθμὸς ἢ περιττός ἐστιν ἢ ἄρτιος , ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἢ σύμμετρος ἢ ἀσύμμετρος · ἐμμέσων δὲ ὡρισμένων , ὡς ὅταν λαβόντες δύο μεγέθη λέγωμεν ὅτι τόδε τῷδε ἢ ἴσον ἐστὶν ἢ μεῖζον ἢ ἔλαττον , ἡ ἀγαθὸν ἢ κακὸν ἢ οὐδέτερον , τοῦ δὲ ] οὐδετέρου δυναμένου πάλιν τέμνεσθαι ἢ εἰς τὸ δεκτικὸν ἀνὰ μέρος ἑκατέρου τῶν ἀντικει|μένων μένων ἢ εἰς τὸ μηδέτερον τούτων δεχόμενον . γίνονται οὖν , ὡς εἶπον , ἐκ τούτων ἕτεροι δύο τρόποι ὑποθετικοί , τέταρτος μὲν ὁ ἐκ διαζευκτικοῦ τῇ θέσει τοῦ ἑνὸς ἀναιρῶν τὸ λοιπὸν ἢ τὰ λοιπά , πέμπτος δὲ ὁ ἐκ διαζευκτικοῦ τῇ ἀναιρέσει τοῦ ἑνὸς ἢ τῶν λοιπῶν τὸ καταλειπόμενον εἰσάγων . παράδειγμα τοὺ μὲν πρώτου · ἡ πλευρὰ τῇ πλευρᾷ ἢ ἴση ἐστὶν ἢ μείζων ἢ ἐλάττων · ἀλλὰ μὴν ἴση ἐστίν · οὐκ ἄρα μείζων οὐδὲ ἐλάττων . ὁ πέντε ἀριθμὸς ἢ ὒ περιττός ἐστιν ἢ ἄρτιος · ἀλλὰ μὴν περιττός · οὐκ ἄρα ἄρτιος . τοῦ δὲ δευτέρου · ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἢ σύμμετρός ἐστιν ἢ ἀσύμμετρος · ἀλλὰ μὴν σύμμετρος οὐκ ἔστιν · ἀσύμμετρος ἄρα . ἡ πλευρὰ τῇ πλευρᾷ ἡ ἴση ἐστὶν ἢ μείζων ἢ ἐλάττων · ἀλλὰ μὴν οὔτε μείζων οὔτε ἐλάττων · ἴση ἄρα . ἰστέον δὲ ὅτι δυνάμεθα καὶ τὸν τέταρτον καὶ τὸν πέμπτον τρόπον ἐξ ἀποφατικῆς συμπλοκῆς ποιῆσαι · λέγω γὰρ οὕτως , ὅτι ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ οὐχὶ καὶ σύμμετρος καὶ ἀσύμμετρος , καὶ ὅτι ἡ γραμμὴ τῇ γραμμῇ οὐκ ἴση καὶ μείζων καὶ ἐλάττων . λέγω οὖν ὅτι , ὅταν οὕτω προφερώμεθα , τὸν τρίτον τρόπον ποιοῦμεν · πλὴν περιττὸν τὸ οὕτω προφέρεσθαι , ὅταν ἐξὸν ᾖ διαιρετικῶς προφέρεσθαι . ὥστε διακέκρινται μὲν οἱ ὑποθετικοὶ τρόποι μάλιστα μὲν τοῖς πράγμασιν , ὡς ἤδη διείλομεν , ἔπειτα καὶ τῷ σχήματι τῆς ἀγωγῆς αὐτῆς καὶ τῆς προφορᾶς . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ τὸν τέταρτον καὶ πέμπτον διηρημένους οὐ πραγματωδῶς , ἐπειδὰν προ - φερώμεθα μετὰ συμπλοκῆς ἀποφάσεως , τρίτον λέγειν εἶναι τρόπον . ἐπεὶ δέ φησι καὶ τοὺς διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλογισμοὺς μέρος εἶναι τῶν ἐξ ὑποθέσεως , ἴδωμεν πῶς καὶ τοῦτό φησι . λέγομεν ὅτι καθόλου πᾶς δι’ ἀδυνάτου συλλογισμὸς διὰ δύο ὑποθετικῶν περαίνεται καὶ ἑνὸς κατηγορικοῦ . καὶ ὁ μὲν πρῶιος τοῦ ἀδυνάτου τῶν ὑποθετικῶν ἐστιν ὁ πέμπτος , ὁ δεύτερος δὲ τοῦ ἀδυνάτου ὁ δεύτερος τῶν ὑποθετικῶν . ἐπειδὴ οὖν πᾶς μὲν δι’ ἀδυνάτου ὑποθετικοῖς χρῆται συλλογισμοῖς , οὐ πᾶς δὲ ὑποθετικὸς δι’ ἀδυνάτου , διὰ τοῦτό φησι μέρος εἶναι τῶν ὑποθετικῶν τοὺς δι’ ἀδυνάτου , οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος . βουλόμενος ὁ γεωμέτρης δεῖξαι , ὅτι ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἀσύμμετρός ἐστι , κέχρηται τῷ δι’ ἀδυνάτου συλλογισμῷ οὕτως · ἡ διάμετρος , φησί , τῇ πλευρᾷ ἢ σύμμετρός ἐστιν ἢ ἀσύμμετρος · ἀλλὰ μὴν οὐ σύμμετρος , ὡς δείξω · ἀσύμμετρος ἄρα . ἔστι δὲ οὗτος ὁ πέαπτος τρόπος τῶν ὑποθετικῶν . πόθεν οὖν ὅτι οὐκ ἔστι σύμμετρος ; κατασκευάζει τοῦτο διὰ τοῦ δευτέρου τῶν ὑποθετικῶν · ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ εἰ ἔστι σύμμετρος , ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς ἄρτιος ἔσται καὶ περιττός · ἀλλὰ μὴν ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς ἄρτιος καὶ περιττὸς οὐκ ἔστιν · οὐδὲ ἄρα ἡ διά · μετρος τῇ πλευρᾷ σύμμετρος ἔσται . ταύτην οὖν λοιπὸν τὴν ὑπόθεσιν τὴν ὅτι , εἰ ἔστιν ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ σύμμετρος , ἀνάγκη τὸν αὐτὸν ἄρτιον εἶναι καὶ περιττὸν διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ κατασκευάζει . ὁμοίως εἶχον καὶ οἱ ἐν τοῖς κατηγορικοῖς συλλογισμοῖς δι’ ἀδυνάτου δεικνύμενοι , οἷον ὡς οἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς ἀποφατικῆς · οὗτος γὰρ ἐπειδὴ δι’ ἀντιστροφῆς οὐκ ἐδύνατο δείκνυσθαι , ἐδείκνυτο διὰ τοῦ ἀδυνάτου . οἷον ἔστω τὸ Α παντὶ μὲν τῷ Β ὑπάρχον , οὐ παντὶ δὲ τῷ Γ · ἐλέγομεν εἶναι τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ B οὐ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει . καὶ ἐδείκνυμεν τοῦτο διὰ τοῦ ἀδυνάτου οὕτως · τὸ Β τῷ Γ ἢ παντὶ ὑπάρχει ἢ οὐ παντί · ἀλλὰ μὴν ψεῦδος τὸ παντί , ὡς δείξω · ἀνάγκη ἄρα οὐ παντί · ταῦτα γὰρ δυνάμει ἐλέγομεν . οὗτος οὖν πάλιν ἐστὶν ὁ πέμπτος τρόπος τῶν ὑποθετικῶν . πόθεν ὅτι ψεῦδος τὸ παντὶ τῶ Γ τὸ Β ὑπάρχειν ; ἐδείκνυμεν τοῦτο διὰ τοῦ δευτέρου τῶν ὑποθετικῶν · εἰ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντὶ ὑπάρξει · ἀλλὰ μὴν τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν ἀδύνατον · οὐδὲ ἄρα τὸ Β τῷ Γ παντὶ ὑπάρξει . πόθεν οὗν ὅτι , εἰ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει , ἔσται τινὶ τὸ αὐτὸ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντί ; τοῦτο οὖν διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ ἐδείκνυμεν · εἰ τὸ Β τῷ Γ παντὶ ὑπάρχει , ἦν δὲ καὶ τὸ Α τῷ Β παντί , τὸ ἄρα Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει · ὑπέκειτο δὲ καὶ οὐ παντί · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντί . δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὡς πᾶς ὁ διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλογισμὸς ἐκ δύο ἐστὶν ὑποθετικῶν καὶ ἑνὸς κατηγορικοῦ . καὶ διὰ τοῦτο , ὅτι ἐκ δύο ὑποθετικῶν ἐστι , μέρος εἶναι αὐτῶν φησι τοὺς διὰ τοῦ ἀδυνάτου . Ἴίσως τις ἀπορήσειε πρὸς ταῦτα · εἰ οἱ διὰ τοὐ ἀδυνάτου μέρος εἰσὶ τῶν ὑποθετικῶν , τινὲς δὲ τῶν κατηγορικῶν διὰ τοῦ ἀδυνάτου ἐδείκνυντο , ἔσονται καὶ τινὲς τῶν κατηγορικῶν μέρος τῶν ὑποθετικῶν . λέγομεν οὖν πρὸς τοῦτο ὅτι , ὅσοι τῶν κατηγορικῶν διὰ τοῦ ἀδυνάτου ἐδείκνυντο , τὴν μὲν ἀγωγὴν κατηγορικοὶ ἦσαν , καὶ τὸ συμπέρασμα αὐτῶν οἴκοθεν ἔχει τὸ ἀναγκαῖον , κἄν μὴ διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυται , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀναχθήσονται εἰς τοὺς ὑποθετικούς . ἐπειδὴ δὲ ἡμῖν φανερὸν οὐκ ἔχουσι τὸ ἀναγκαῖον , τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ τὸ φύσει αὐτῶν ἀναγκαῖον καὶ ἡμῖν φανεροῦται . αὕτη οὖν ἡ διὰ τοὐ ἀδυνάτου ἀπαγωγὴ ἡ διὰ τὸ ἡμῖν ποιῆσαι προφανὲς τοῦ συλλογισμοῦ τὸ ἀναγκαῖον παραλειφθεῖσα , αὕτη ἐστὶ μέρος τῶν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν , οὐκ αὐτὸς ὁ κατηγορικὸς συλλογισμός , ὃς τὸ ἀναγκαῖον οὐκ ἐκ τοῦ ἀδυνάτου ἀλλ’ οἴκοθεν κέκτηται . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῶν ὑπο - θετικῶν συλλογισμῶν . ἴδωμεν δὲ ἄνωθεν καὶ τοῦ φιλοσόφου τὴν λέξιν . p . 10b20 Ὅτι δὲ ἀπλῶς πᾶς συλλογ.ισμὸς οὕτως ἕξει , νῦν ἔστι φανερὸν . Π ἇς , εἴτε κατηγορικὸς δηλονότι εἴτε ὑποθετικός . p . 40b25 Δεικτικῶς ἢ ἐξ ὑποθέσεως . Δεικτικῶς , τουτέστι κατηγορικῶς · αὐτόθεν γὰρ οὗτοι δεικνύουσι τὸ προκείμενον . διὸ καὶ ἡ μὲν κατηγορικὴ δεῖξις ἐπ’ εὐθείας εἴρηται , ἡ δὲ διὰ τοῦ ἀδυνάτου , ἥτις μέρος ἐστὶ τῶν ἐξ ὑποθέσεως , κύκλῳ | δεῖξις ὡς ἐκ περιόδου τινὸς καὶ οὐκ αὐτόθεν δεικνύουσα τὸ προκείμενον . p.40b27 τούτων γὰρ δειχθ έντων φανερὸν ἔσται καὶ ἐπὶ τῶν εἰς τὸ ἀδύνατον καὶ ὅλως τῶν ἐξ ὑποθέσεως . Ἐπειδὴ εἴπομεν ὅτι πᾶς ὑποθετικὸς συλλογισμὸς δεῖται πρὸς τὸ τελειωθῆναι κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ , εἰκότως , ὅταν δειχθῇ πᾶς κατηγορικὸς συλλογισμὸς ὑπὸ τὰ τρία σχήματα ἀναγόμενος , δῆλον ἔσται καὶ περὶ τῶν ὑποθετικῶν οὕτως , ὅτι καὶ αὐτοὶ εἰς ταῦτα ἀναχθήσονται , εἴγε δέονται τῶν κατηγορικῶν , οἵτινες εἰς ταῦτα ἀνήγοντο . p . 40b33 Εἰ δὲ κατὰ τοῦ Γ , τὸ δὲ Γ κατὰ μηδενός . Ἵνα γένηται τὸ πρῶτον σχῆμα , εἴγε ἐλήφθη κατά τινος τὸ Γ . p . 40b33 Μηδ’ ἄλλο κατ’ ἐκείνου . Δηλονότι τοῦ Γ , ἵνα γένηται τὸ τρίτον σχῆμα · εἰ γὰρ ληφθέντος τοῦ Α κατὰ τοῦ Γ ἐλήφθη καὶ ἄλλο τι κατὰ τοῦ Γ , ἐγίνετο τὸ τρίτον σχῆμα . p . 40b34 Μηδὲ κατὰ τοῦ Α ἕτερον . Ἰνα γένηται πάλιν τὸ πρῶτον · εἰλήφαμεν γὰρ τὸ Α κατὰ τοῦ Γ · ἐὰν οὖν ληφθῇ καὶ ἄλλο τι κατὰ τοῦ Α , πάλιν γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα . πλὴν ἀνωτέρω μὲν ὡς μέσον ὅρον ἐλάμβανε τὸ Γ , ἐνταῦθα δὲ τὸ Α . τὸ δὲ Β παρῆκεν ὡς δῆλον ὂν καὶ ὡς διὰ τῶν ἄκρων καὶ τὸ μέσον περιλαβών . p . 40b35 τῷ γὰρ ἓν καθ’ ἑνὸς ληφθῆναι οὐδὲν συμβαίνει ἐξ ἀνάγκης . Μίαν πρότασιν , φησί , διὰ τούτων πάντων εἰλήφαμεν · ὁ δὲ συλλογισμὸς τοὐλάχιστον ἐκ δύο προτάσεων ἐστι . διὰ μιᾶς γὰρ προτάσεως οὐδὲν συμπεραίνεται · συλλογισμὸς γάρ ἐστι “ λόγος ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει τῷ ταῦτα εἷναι’’ . p . 40b37 ἐὰν μὲν οὖν ληφθῇ τὸ Α κατ’ ἄλλου · Ἴδου ἐνταῦθα τὸ δεύτερον ἐσήμανε σχῆμα · εἰπὼν γὰρ τὴν μίαν πρότασιν ὄνω ἐν τῷ λαβεῖν τὸ Α κατὰ τοῦ Γ νῦν πάλιν τὸ Α κατ’ ἄλλου τινὸς ὑποτίθεται , ὅπερ ἐστὶ τὸ δεύτερον σχῆμα . p . 4037 Ἢ ἄλλο κατὰ τοῦ Α . Ινα ἡ τὸ πρῶτον · ἔχομεν γὰρ τὸ Α κατὰ τοῦ Γ , καὶ νῦν κατὰ τοῦ Α ἕτερον . p . 40 b 38 Ἤ κατὰ τοῦ Γ ἕτερον . ’Iva ᾖ τὸ τρίτον · κατὰ γὰρ τοῦ Γ καὶ τὸ Α καὶ ἄλλο τι · πανταχοῦ γὰρ τὸν μέσον ὅρον τὸ Γ ἔλαβε τοῦ τρίτου . ἔσται οὖν , φησί , διὰ τούτων συλλογισμός τις , οὐ μέντοι τοῦ προκειμένου · βουλόμεθα γὰρ δεῖξαι ὅτι τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει , οὐκ ἄλλῳ τινὶ ἢ τούτῳ ἄλλο ἢ ἑτέρῳ ἕτερον · p . 40b 40 οὐδ’ ὅταν τὸ Γ ἑτέρῳ κἀκεῖνο ἄλλῳ καὶ τοῦτο ἑτέρῳ , μὴ συνάπτῃ δὲ πρὸς τὸ Β , οὐδ’ οὕτως ἔσται πρὸς τὸ Β συλλογισμὸς τοῦ Α . Κἂν πλείους , φησί , προτάσεις ἀλλήλαις ἐπισυνάπτωμεν , μηδεμία δὲ πρότασις ἔχῃ σχέσιν τινὰ πρὸς τὸ Β , οὐδέποτε ὅτι τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει κατασκευασομεν . p . 41a4 Ὁ μὲν γὰρ συλλογισμὸς ἁπλῶς ἐκ προτάσεων ἐστιν , ὃ δὲ πρὸς τόδε συλλογισμὸς ἐκ τῶν πρὸς τόδε προτάσεων , ὁ ’δε τοῦδε πρὸς τόδε διὰ τῶν τοῦδε πρὸς τόδε προτάσεων · Ὅ μὲν βούλεται λέγειν , τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἁπλῶς μὲν πᾶς συλλογισμὸς διὰ προτάσεων περαίνεται , ἐὰν δὲ πρός τι ποιώμεθα τὸν συλλο,γισ‘μόν * * * * οἷον εἰ περὶ ψυχῆς βουλόμεθα δεῖξαι ἢ συλλογίσασθαι , οὐχ ὡρισμένως ὅτι ἀθάνατος ἢ ἀκίνητος ἢ ἀσώματος ἤ τι τοιοῦτον , ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ ἀδιορίστως ζητοῦμεν τίνα ποτέ ἐστι τὰ τῇ ψυχῇ ὑπάρχοντα , δεῖ τὰς προτάσεις τὰς παραλαμβανομένας συνάπτειν πρὸς τὴν ψυχήν , ἐπεὶ x003E ; οὐκ ἔσται πρὸς αὐτὴν συλλογισμός · ἐὰν δὲ ζητῶμεν εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , δεῖ τὰς προτάσεις συνάπτειν καὶ πρὸς τὴν ψυχὴν καὶ πρὸς τὸ ἀθάνατον · ἄλλως γὰρ οὐκ ἔσται συλλογισμὸς τοῦ ἀθανάτου πρὸς τὴν ψύχην , εἰ μὴ αἱ προτάσεις τοῦ συλλογισμοῦ καὶ πρὸς τὴν ψυχὴν καὶ πρὸς τὸ ἀθάνατον συνάπτουσι . καὶ ταῦτα μέν ἐστιν ἃ δοκεῖ λέγειν . ὅτι δὲ ἁπλῶς μὲν ὁ συλλογισμὸς ἐκ προτάσεων καὶ ὁ τοῦδε πρὸς τόδε συλλογισμός , φέρε εἰπεῖν τοῦ ἀθανάτου πρὸς τὴν ψυχήν , ἐκ τῶν συναπτουσῶν προτάσεων πρός τε τὸ ἀθάνατον καὶ τὴν ψυχὴν γίνεται , δῆλον · ἐν γὰρ τῷ συλλογισμῷ τῷ λέγοντι ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , τὸ ἀεικίνητον ἀθάνατον , ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος , συνημμέναι εἰσὶν αἱ προτάσεις πρός τε τὸ ἀθάνατον καὶ τὴν ψυχήν . τὸ δὲ λέγειν , ὅτι ὁ πρὸς τοῦτο συλλογισμὸς ἐκ τῶν πρὸς τοῦτο προτάσεων , δοκεῖ περιττὸν καὶ ἀδιανόητον εἶναι · πᾶς γὰρ συλλογισμὸς τοῦδε πρὸς τόδε ἐστίν · οὐδεὶς γὰρ ἁπλῶς προτίθεται συλλογίσασθαι ψυχὴν ἢ λίθον ἤ τι τοιοῦτον , ἀλλά τι κατά τινος ἤ τι ἀπό τινος προτίθεται συλλογίσασθαι , ὅπερ αὐτὸς τὸ ῦδε πρὸς τόδε φησίν . εἰ δὲ λέγοιεν ὅτι ἁπλῶς , ὅταν προτιθώμεθα τὰ ὑπάρχοντά τινι συλλογίσασθαι , οὐχ ὡρισάμεθα δὲ τοῦδε πρὸς τόδε , ἰστέον ὅτι ἡ μὲν πρόθεσις συλλογισμὸς οὐκ ἔστιν , αὐτὸς δὲ περὶ συλλογισμῶν φησιν . ὅταν δὲ συλλογισμὸς γένηται , πάντῃ τε καὶ πάντως τοῦδε πρὸς τόδε γίνεται , εἰ μή τις εἴποι ὅτι ὅταν εἰ ἔστι τι ἢ μὴ ἔστι ζητῶμεν · ἐνταῦθα γὰρ οὐ τί ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει τῷ πράγματι ζητοῦμεν , ἀλλ’ αὐτὸ ὅλως εἰ ἔστιν , εἰ μὴ πάλιν τις λέγοι ὅτι κἀνταῦθα τὸ ‘ἔστιν’ αὐτοῦ κατηγορεῖται , ὥστε ἔστι τοῦδε πρὸς τόδε , τοῦ ‘ ἔστι’ γὰρ πρὸς τὴν ψυχήν . ὥστε οὐδαμῶς δύναται τοῦτο καθίστασθαι τὸ ῥητόν , εἰ μὴ ἐπὶ προτάσεως τις αὐτὸ λάβοι . τοῦτο δὲ πάλιν οὐκ ἔσται ἀληθές · περὶ συλλογισμῶν γὰρ αὐτός φησιν . p . 41 a 18 Ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος καὶ εἰ δ ἰὰ πλειόνων συνάπτοι πρὸς τὸ Β · ταὐτὸν γὰρ ἔσται σχῆμα καὶ ἐπὶ τῶν πολλῶν . Τουτέστι κἄν μὴ διὰ δύο μόνων προτάσεων περαίνηται ὁ συλλογισμὸς ἀλλὰ δ ἰὰ πλειόνων · πάλιν γάρ , φησίν , εἰ καὶ μὴ ἀμέσως , ἀλλὰ διά τινων ἄλλων πρὸς τὸν μέσον ὅρον τὰ ἄκρα συνάπτουσι τοῦτο δὲ γίνεται , ὅταν αἱ παραλαμβανόμεναι προτάσεις κατασκευῶν δέωνται , ὡς ὅταν βουληθεὶς δεῖξαι , ὅτι ἡ ἡδονὴ οὐκ ἀγαθόν , δείξω διὰ μέσου τοῦ ἀτελοῦς · ἡ ἡδονὴ ἀτελές , τὸ δὲ ἀτελὲς οὐκ ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα οὐκ ἀγαθόν . πόθεν ὅτι ἀτελὲς ἡ ἡδονή ; πᾶσα ἡδονὴ κίνησις , ἡ δὲ κίνησις ἀτελής , ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀτελής . πόθεν ὅτι τὸ ἀτελὲς οὐκ ἀγαθόν ; τὸ ἀτελὲς ἢ τῷ ἐνδεῖν ἢ τῷ ἐκπεπτωκέναι τῆς ἑαυτοῦ τελειότητος ἀτελές ἐστιν , ἑκάτερον δὲ τούτων οὐκ ἀγαθόν , τὸ ἀτελὲς ἄρα οὐκ ἀγαθόν . p . 41a21 Ὅτι μὲν οὖν οἱ δεικτικοὶ περαίνονται διὰ τῶν προειρημένων σχημάτων , φανερόν . ὅτι δὲ καὶ οἱ εἰς τὸ ἀδύνατον , δῆλον ἔσται διὰ τούτων · πάντες γὰρ οἱ διὰ τοῦ ἀδυνάτου περαίνοντες τὸ μὲν ψεῦδος συλλογίζονται , τὸ δ’ ἐξ ἀρχῆς ἐξ ὑποθέσεως δεικνύουσιν , ὅταν ἀδύνατόν τι συμβαίνῃ τῆς ἀντιφάσεως τεθείσης . ’Ev τοῖς δι’ ἀδυνάτου συλλογισμοῖς , ἐπεὶ μὴ ἔστιν αὐτόθεν τὸ προκείμενον δεῖξαι , τίθεμεν αὐτὸ ὡς ἐν ὑποθέσει , εἶτα τὴν ἀντίφασιν τούτου ἢ τὸ ἐναντίον λαβόντες , ἐὰν ἄμεσον ἡ , τοῦτο κατηγορικῶς κατασκευάζομεν , ἐπειδὴ πᾶσα ἀνάγκη ἐν τοῖς τοιούτοις τὸ ἕτερον ἀληθεύεσθαι ἢ ψεύδεσθαι , καὶ εὑρηκότες τούτῳ ψεῦδος ἀκολουθοῦν ἅτε δὴ ψευδῶς εἰλημμένῳ τοῦτο μὲν ἀπαγορεύομεν , τὴν δὲ ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν λοιπὸν ἐξ ἀνάγκης τίθεμεν . τοῦτο οὖν ἐστιν ὅ φησιν , ὅτι ἀεὶ ἐν τοῖς δι’ ἀδυνάτου συλλογισμοῖς τὸ παραληφθὲν ψεῦδος εἰς κατασκευὴν τοῦ ἀδυνάτου τοῦτό ἐστι τὸ κατηγορικῶς συλλογιζόμενον . οἷον , φησί , καὶ ὁ γεωμέτρης ἐποίησε · βουλόμενος γὰρ δεῖξαι , ὅτι ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἀσύμμετρός ἐστι , καὶ τοῦτο μὴ ἔχων ἐξ εὐθείας δεῖξαι φησὶν ὅτι , εἰ μὴ τοῦτο , πάντως σύμμετρος ἔσται · ἀλλὰ μὴν εἰ σύμμετρος εἴη , συμβαίνει τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν ἄρτιον εἶναι καὶ περιττόν · x003E ; ὅτι ἀνάγκη συμβαίνειν τῆς διαμέτρου συμμέτρου τεθείσης , ἐκβάλλει μὲν τοῦτο , εἰσάγει δὲ ἐξ ἀνάγκης τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν , λέγω δὲ τὴν ὅτι ἀσύμμετρος · εἰ γὰρ ψεῦδος τὸ ‘ σύμμετρος’ , ἀνάγκη τὸ ‘ ἀσύμμετρος’ ἀληθὲς εἶναι . οὐκοῦν εἰ πᾶς δι’ ἀδυνάτου τὸ ψεῦδος κατηγορικῶς συλλογίζεται , οἱ δὲ κατηγορικοὶ πάντες ὑπὸ τὰ τρία ἀνήγοντο σχήματα , εἰκότως καὶ οἱ δι’ ἀδυνάτου ὑπὸ ταῦτα ἀναχθήσονται . εἴπομεν δὲ ἤδη καὶ περὶ τῶν λοιπῶν ὑποθετικῶν , πῶς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ ταῦτα ἀνάγονται . Ὅταν ἀδύνατόν τι συμβαίνῃ τῆς ἀντιφάσεως τεθείσης . ἀντί - φασιν λέγει τὸ ἕτερον μόριον τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ἐξ ἀρχῆς ὑποτεθέντι , οἷον τῷ ἀσυμμέτρῳ τὸ σύμμετρον . p . 41 a37 ‘Ωσαύτως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες οἱ ἐξ ὑποθέσεως · ἐν ἅπασι γὰρ ὁ μὲν συλλογισμὸς γίνεται πρὸς τὸ μεταλαμβανόμενον , τὸ δ’ ἐξ ἀρχῆς περαίνεται δι’ ὁμολογίας ἤ τινος ἄλλης ὑποθέσεως · Καὶ οἱ ἄλλοι , φησί , συλλογισμοὶ οἱ ὑποθετικοὶ ἀνάγονται ὑπὸ τὰ τρία σχήματα , διότι πᾶσι τούτοις ἡ μετάληψις κατηγορικῶς συλλογίζεται , οἱ δὲ κατηγορικοὶ ὑπὸ τὰ τρία σχήματα . τινὲς ἐξέλαβον τὸ με ταλαμβανόμενον οὐ τὴν μετάληψιν · οὐ γὰρ ἀεί , φασίν , ἡ μετάληψις μόνη δεῖται κατασκευῆς , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ τὸ συνημμένον , καὶ δεῖ καὶ τοῦτο κατηγορικῶς συλλογίσασθαι . μεταλαμβανόμενον οὖν ἀκουστέον ἁπλῶς τὸ κατασκευῆς δεόμενον εἴτε τὸ συνημμένον εἴη εἴτε ἡ μετάληψις . πρὸς τοῦτο δὲ καλῶς καὶ ὁ Ἀλέξανδρος , ὅτι κακῶς νενομίκασι · πρὸς γὰρ μόνην τὴν μετάληψιν τοῦτο ἀκουστέον . ἐὰν γὰρ τὸ συνημμένον ἄδηλον ᾖ , οὐδὲ ὅλως γενήσεται συλλογισμός · οὐ γὰρ συγχωρήσει ὁ προσδιαλεγόμενος . οἷον εἰ κινεῖταί τι , τοῦτο καὶ ἵπταται · αὐτόθεν ἐνίσταται τῷ συνημμένῳ καὶ οὐ συγχωρήσει προβῆναι τὸν συλλογισμόν . ἡ μέντοι μετάληψίς ἐστιν ἐν τοῖς συλλογισμοῖς ἡ ἀεὶ κατασκευῆς δεομένη . οἷον εἰ ἄνθρωπος , καὶ ζῷον · ἀλλὰ μὴν ἄνθρωπος · τοῦτο λοιπὸν κατασιγάσαι δεῖ · πόθεν γὰρ ὅτι ἄνθρωπος ; καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές ἐστι , δηλοῖ καὶ αὐτός , ὅτι τὸ ἐξ ἀρχῆς περαίνεται δι’ ὁμολογίας , ὅτι εἰ ἄνθρωπος , καὶ ζῷον . ὥστε τὸ μὲν συνημμένον ὡς ὡμολογημένον λαμβάνει , τὴν δὲ μετάληψιν ὡς δεομένην κατασκευῆς . τὸ δὲ ἤ τινος ἄλλης ὑποθέσεως , οἷον ὅτι τὸ ἑνὶ ὑπάρχον τῶν ὁμοειδῶν , τοῦτο καὶ πᾶσιν . ὅπερ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ οὐρανοῦ ἐποίησε · λαβὼν γὰρ ὅτι ὁμοειδῆ τὰ οὐράνια , ὅπερ , φησίν , ἐφ’ ἑνὸς εὑρήσομεν , τοῦτο καὶ ἐπὶ πάντων ὁμολογεῖν ἀνάγκη , καὶ οὕτως συλλογίζεται σφαιρικὰ εἶναι πάντα ἐξ ἑνός , τῆς σελήνης , ἐκ τῶν φωτισμάτων αὐτῆς τοῦτο συλλογισάμενος . διαφέρει δὲ τοῦτο τῶν ἄλλων · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἓν ἑνὶ λαμβάνομεν ἀκολουθοῦν · εἰ ἄνθρωπος , καὶ ζῷον · εἰ μὴ ζῷον οὐδὲ ἄνθρωπος · ἐνταῦθα δὲ ἑνὶ πολλά . p . 41b6 Ἕτι δὲ ἐν ἅπαντι δεῖ κατηγορικόν τινα τῶν ὅρων εἶναι καὶ τὸ καθόλου ὑπάρχειν . Πάντα τὰ νῦν παραδιδόμενα θεωρήματα ἐκ τῶν προαποδεδειγμένων ἀνακεφαλαιοῦται · ἐκ γὰρ τῶν προειρημένων , φησί , δῆλον ἡμῖν ἔσται ὅτι δύο ἀποφατικαὶ ἢ δύο μερικαὶ οὐδέποτε ποιοῦσι συλλογισμόν . p . 41b7 Ἄνευ γὰρ τοῦ καθόλου ἢ οὐκ ἔσται συλλογισμὸς ἡ οὐ πρὸς τὸ προκείμενον , ἢ τὸ ἐξ ἀρχῆς αἰτήσεται . Εἰ μὴ ἔχοιεν , φησίν , αἱ ἐν τῷ συλλογισμῷ παραλαμβανόμεναι προτάσεις καθολικὴν πρότασιν , ἀσυλλόγιστοι γίνονται · ἐὰν γὰρ βουληθεὶς δεῖξαι , ὅτι ἡ μουσικὴ ἡδονὴ σπουδαία ἐστίν , εἴπω ‘ἡ μουσικὴ ἡδονὴ ἡδονή ἐστιν , ἡ ἡδονὴ σπουδαία ἐστίν’ , εἶτα συμπεράνω , ἀσυλλογίστως περαίνω , ἐπειδὴ αἱ ἀδιόριστοι ἰσοδυναμοῦσι ταῖς μερικαῖς . Ἤ οὐ πρὸς τὸ προκείμενον . τοῦτο οὕτως ἐξηγοῦνται · ἐάν , φησίν , εἰπὼν ἰὴ μουσικὴ ἡδονὴ ἡδονή ἐστιν’ ἐπαγάγω ‘πᾶσα ἡ ἀπὸ τοῦ γεωμετρεῖν ἡδονὴ σπουδαί ἐστιν’ , εἶτα συμπεράνω , οὐ τοῦ προκειμένου ἀλλ’ ἄλλου ἐποίησα τὸν συλλογισμόν μερικὴν δέ , φασί , λέγομεν εἶναι καὶ ταύτην τὴν πρότασιν , ἐπειδὴ οὐ τὴν καθόλου ἡδονὴν παρελάβομεν ἀλλὰ τὴν γεωμετρικήν , εἰ καὶ πᾶσαν . λέγω οὖν πρὸς τοῦτο ὅτι μάλιστα μὲν εἰπόντες ‘ἡ μουσικὴ ἡδονὴ ἡδονὴ σπουδαία ἐστίν’ , εἶτα ἐπαγαγόντες ‘πᾶσα ἡ γεωμετρικὴ ἡδονὴ σπουδαία ἐστίν’ ἄλλον ἐποιήσαμεν τὸν μέσον ὅρον · δεῖ δὲ τὸν αὐτὸν εἶναι ἐν ταῖς δύο προτάσεσιν . ἔπειτα εἰπόντες “ πᾶσα’ καθόλου ἐποιήσαμεν τὴν πρότασιν · ᾧ γὰρ ἂν τὸ ‘πᾶς’ πρόσκειται , καθόλου γίνεται · πρὸς γὰρ τὸν προσδιορισμόν , οὐ τὸν ὅρον τὸ καθόλου , ὡς ὅταν εἴπω πᾶς ἄνθρωπος’ · διὰ γὰρ τὸ ζῷον οὐ καθόλου ὁ ἄνθρωπος . αὐτὸς δὲ ὑποθέμενος τὰς δύο μερικὰς οὕτω τὰ ἑξῆς προσέθηκε καὶ οὐδὲ τῷ ‘πᾶς’ ἐχρήσατο . ὥστε ψευδὴς ἡ τούτων ἐξήγησις . σκόπει οὖν μὴ οὕτως μᾶλλον ἀληθεύει τις τὸ ῥητὸν ἐξηγούμενος . ἐάν , φησίν , εἴπω ὅτι ἡ μουσικὴ ἡδονὴ ἡδονή ἐστιν , εἶτα προσθῶ τὴν ἑτέραν πρότασιν λέγων ‘τὶς ἡδονὴ σπουδαία ἐστί’ ταὐτὸν δέ ἐστι κἂν ἀπροσδιόριστον εἴπω , ἐπειδὴ τὸ μερικὸν ἀληθεύει ἐπὶ τῆς ἡδονῆς ) , ταύτην τὴν τινὰ ἡδονὴν ἣν εἶπον σπουδαίαν εἶναι εἰ μὲν ἄλλην τινὰ ἔλαβον , φέρε εἰπεῖν τὴν γεωμετρικήν , οὐδὲν ἔσται πρὸς τὸ προκείμενον · οὐ γάρ , εἰ ἡ γεωμετρικὴ σπουδαία , παρὰ τοῦτο καὶ ἡ μουσική · εἰ δὲ εἰπὼν τινὰ ἡδονὴν εἶναι σπουδαίαν ταύτην τὴν τινὰ ἐπὶ τῆς μουσικῆς φέρω , ὡσανεὶ ἔλεγον ἡ μουσικὴ ἡδονὴ ἡδονή ἐστιν , ἡ μουσικὴ ἡδονὴ σπουδαία ἐστί’ , τὸ ἐξ ἀρχῆς αἰτοῦμαι , τουτέστι τὸ ζητούμενον ὁμολογούμενον ἔλαβον . δῆλος δὲ καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἐπαγομένοις τοῦτο βουλόμενος . p . 41 b13 Μαλλὸν δὲ γίνεται φανερὸν ἐν τοῖς διαγράμμασιν , οἷον ὅτι τοῦ ἰσοσκελοῦς ἴσαι αἱ πρὸς τῇ βάσει . Ὅτι , φησίν , ἀνάγκη πᾶσα ἐν τοῖς συλλογισμοῖς εἶναί τινα καθόλου πρότασιν , φανερόν ἐστι μᾶλλον ἐν ταῖς γεωμετρικαῖς μεθόδοις . ὅταν γὰρ ὁ γεωμέτρης βούληται δεῖξαι ὅτι τοῦ ἰσοσκελοῦς τριγώνου ἴσαι εἰσὶν αἱ πρὸς τῇ βάσει γωνίαι , ἐπειδὴ τὸ ἰσοσκελὲς τρίγωνον γίνεται διὰ τῶν άγομένων διὰ τοῦ κέντρου εὐθειῶν γινομένης τῆς βάσεως δι’ ἑτέρας εὐθείας ἀποτεμνούσης τμῆμά τι τοῦ κύκλου , συλλογίζεται οὕτως · ἐπειδὴ παντὸς ἡμικυκλίου αἱ | γωνίαι ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν , ἡμικυκλίου δὲ γωνίαι ἡ ΑΓ καὶ ἡ ΒΔ , ἴσαι ἄρα ἀλλήλαις ἔσονται · λαμβάνομεν γὰρ ἐνταῦθα οὐ τοῦ ἰσοσκελοῦς τὰς γωνίας ἀλλὰ τῶν ἡμικυκλίων τῶν τεμνομένων διὰ τῶν AB εὐθειῶν τῶν ἠγμένων διὰ τοῦ κέντρου . ἔχει οὗν τέως ὅτι τοῦ ἡμικυκλίου ἴσαι εἰσὶν αἱ γωνίαι . ἐπειδὴ δὲ ἡ βάσις τοῦ τριγώνου τμῆμά τι τοῦ κύκλου ἀποτέμνει παντὸς δὲ τμήματος κύκλου ἴσαι εἰσὶν αἱ γωνίαι , ἴσαι ἄρα εἰσὶ καὶ αἱ ΓΔ τοῦ τμήματος γωνίαι . οὐκοῦν ἴση μὲν ἡ ΑΓ τῇ ΒΔ γωνίᾳ , τουτέστι τοῦ ἡμικυκλίου · ἴσαι δὲ καὶ αἱ τοῦ τμήματος , ἡ Γ καὶ ἡ Δ . ἐὰν δὲ ἀπὸ ἴσων ἴσα ἀφέλῃς , τὰ καταλειπόμενα ἴσα γίνεται · ἀφαιρεθεῖσαι ἄρα ἐκ τῶν ΑΓ καὶ ΒΔ γωνιῶν ἴσων οὐσῶν αἱ Γ καὶ Δ ἴσαι οὖσαι τὰ καταλειφθέντα ἴσα ἐποίησαν , λέγω δὲ τὴν E καὶ τὴν Ζ γωνίαν , αἵπερ εἰσὶ τοῦ ἰσοπλεύρου γωνίαι . οὕτως οὖν ὁ γεωμέτρης πανταχοῦ τὴν κα θόλο υ παραλαμβάνει πρότασιν · ἄνευ δὲ ταύτης οὐκ ἄν συλλογίσοιτο . εἰ γὰρ εἶπεν ὅτι ἴση ἐστὶν ἡ ΑΓ γωνία τῇ ΒΔ , μὴ εἰπὼν ὅτι παντὸς ἡμικυκλίου ἴσαι εἰσὶν αἱ γωνίαι , οὐ συνελογίζετο , ἀλλὰ τὸ ἀμφί - βολον ὡς ὁμολογούμενον ἐλάμβανεν . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὴν Γ καὶ Δ ἔλεγεν ἴσας εἶναι μὴ προστιθεὶς ὅτι καὶ παντὸς τμήματος ἴσαι εἰσὶν αἱ γωνίαι , αἴτημα ἦν καὶ οὐ συλλογισμὸς τὸ λεγόμενον . καὶ πάλιν εἰ ἔλεγεν ἐπειδὴ ἀφείλομεν ἀπὸ τῶν Α Γ καὶ ΒΔ γωνιῶν τὴν Γ καὶ τὴν Δ , ἀνάγκη τὰς καταλειπομένας E καὶ Z ἴσας εἶναι’ μὴ προστιθεὶς ὅτι ἀπὸ δὲ τῶν ἴσων ἐὰν ἴσα ἀφέλῃς , τὰ καταλειπόμενα ἴσα γίνεται , οὐκ ἂν συνελογίζετο . δῆλον οὗν ἐκ τούτου ὅτι οὐκ ἂν γένοιτο συλλογισμὸς δίχα καθολικῆς προτάσεως . p . 41b 23 Καὶ ὅτι τὸ μὲν καθόλου ἐξ ἁπάντων τῶν ὅρων κ α θό λοῦ δείκνυται . Οὐδέποτε γὰρ γίνεται συμπέρασμα καθόλου μὴ πασῶν τῶν προτάσεων καθόλου οὐσῶν . p . 41b24 Τὸ δ’ ἐν μέρει καὶ οὕτως κἀκείνως . Δύναται γὰρ μερικὸν συνάγεσθαι συμπέρασμα καὶ μὴ οὐσῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καθόλου , οἷά ἐστι τὰ ἐν πρώτῳ σχήματι μερικὰ συμπεράσματα · ἐνδέχεται δὲ καὶ τὰς μὲν προτάσεις καθόλου εἶναι τὸ δὲ συμπέρασμα μερικόν , ὥσπερ τὰ ἐν τρίτῳ σχήματι . p . 41 b 27 Δῆλον δὲ καὶ ὅτι ἐν ἅπαντι συλλογισμᾦ ἢ ἀμφοτέρας ἢ τὴν ἑτέραν πρότασιν ἀνάγκη ὁμοίαν γίνεσθαι τῷ συμπερασματι . Ἐὰν γὰρ ᾖ καταφατικὸν τὸ συμπέρασμα , ἀνάγκη ἀμφοτέρας εἶναι καταφατικάς , ἐὰν ἀποφατικόν , τὴν ἑτέραν , ἐὰν ἀναγκαῖον ἢ ἐνδεχόμενον ἢ ὑπάρχον , ἢ ἀμφοτέρας ἢ τὴν ἑτέραν . p . 41 31 Ἐπισκέψασθαι δὲ δεῖ καὶ τὰς ἄλλας κατηγορίας . Οἷον ἐὰν ἔνδοξον ἡ τὸ συμπέρασμα ἢ ἀληθές , ἀνάγκη ἢ ἀμφοτέρας ἢ τὴν μίαν εἶναι ὁμοίαν , ἐὰν δυνατόν , ἢ τὴν μίαν ἢ τὰς ἀμφ’ ἀμφοτέρας · ὁμοίως καὶ ἐὰν ψευδές , καὶ ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων . πλὴν διαλλάττει μόνον ἐπί τε τοῦ ἀληθοῦς καὶ ἐπὶ τοῦ δήλου , δυνατὸν <ὂν> ἀληθὲς συμπέρασμα ἐπὶ ψευδῶν προτάσεων συμπερανθῆναι · οἷον ἐὰν εἴπω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποιότης , ἡ ποιότης οὐσία , συνάγεται ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐσία , καὶ ἔστιν ἀληθές · αἱ μέντοι προτάσεις ἀμφότεραί εἰσι ψευδεῖς . καὶ ἐπὶ τοῦ δήλου δὲ οὐ πάντως ἀνάγκη καὶ τὰς προτάσεις δήλας εἶναι . οἷόν ἐστι δῆλον ὅτι ἔστιν ἔκλειψις · ἐὰν οὖν δέοι τοῦτο συλλογίσασθαι , λέγω οὕτως · ἡ σελήνη μὴ ἔχουσα οἰκεῖον τὸ φῶς ἐμπίπτει εἰς τὸ σκίασμα τῆς γῆς · πᾶν τὸ ἐμπῖπτον εἰς τὸ σκίασμα τῆς γῆς , εἰ μὴ ἔχοι οἰκεῖον φῶς , ἐκλιμπάνει · ἡ σελήνη ἄρα ἐκλιμπάνει . εἰσὶ δὲ ἐν τούτῳ τῷ συλλογισμῷ αἱ μὲν προτάσεις ἄδηλοι τοῖς μὴ δι’ ἀστρονομίας ἠγμένοις , τὸ μέντοι σὺ συμπέρασμα δῆλον · τῇ αἰσθήσει γὰρ ἔχει τὸ πιστόν . φασὶ δὲ ὅτι οὐ πάντως οὐδὲ τὸ ἄδηλον συμπέρασμα ἀδήλους ἔχει τὰς προτάσεις · εἰ γὰρ δέοι τὸ ἄδηλον δι’ ἀδήλων δείκνυσθαι , πῶς ἂν εἴη δεδειγμένον ; ζητητέον δὲ τούτου παροειγμα . p . 41 b 32 Φανερὸν δὲ καὶ ἁπλῶς πότε ἔσται καὶ πότε οὐκ ἔσται συλλογισμός , καὶ πότε δυνατὸς καὶ πότε τέλειος . Δῆλον ὅτι τέλειοι μὲν οἱ ἐν πρώτῳ σχήματι , ἀτελεῖς δὲ οἱ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ , διότι δέονται ἀντιστροφῆς · οὓς διὰ τοῦ δυνατοῦ σημαίνει · δυνάμει γὰρ ἔχουσι τὴν τελειότητα καὶ οὐκ ἐνεργεία . ἐὰν δὲ προσκέηται ἔν τισιν ἀντιγράφοις τὸ ἀτελές , τὸ μὲν ἀτελὲς νοήσομεν ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ἀτελεῖς αὐτοὺς ἐκάλεσε , δυνατοὺς δὲ λέξομεν συλλογισμοὺς τοὺς δεομένους ἔξωθεν προὃτι τάσεως εἰς τελείωσιν τοῦ δηλουμένου . οἷον τί λέγω ; βουλόμενος δεῖξαι ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος λέγω οὕτως , ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀθάνατον , ἡ ψυχὴ ἄρ ἀθάνατος . λέγω τοῦτον τὸν συλλογισμὸν δυνατὸν εἶναι , | διότι ἐλλείπει ἔξωθεν πρότασις εἰς τελείαν δεῖξιν τοῦ δηλουμένου , μένου , δυνάμει μέντοι ἔνεστιν ἡ ἐλλείπουσα πρότασις ἐν τῷ συλλογισμῷ · ἐλλείπει μὲν γὰρ ὅτι τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , τὸ ἀεικίνητον ἐξ ἀνάγκης ἀθάνατον · δυνάμει μέντοι ἐν τῷ αὐτοκινήτῳ ἐστὶ καὶ τὸ ἀεικίνητον · πᾶν γὰρ αὐτοκίνητον ἀεικίνητόν ἐστι . p . 41b36 Δῆλον δὲ καὶ ὅτι πᾶσα ἀπόδειξις ἔσται διὰ τριῶν ὅρων καὶ οὐ πλειόνων , ἐὰν μὴ δι’ ἄλλων καὶ ἄλλων τὸ αὐτὸ συμπέρασμα γίνηται . Τὸ προκείμενον δῆλον · βούλεται γὰρ δεῖξαι ὅτι πᾶς συλλογισμὸς διὰ τριῶν ὅρων μόνων καὶ οὐ πλειόνων γίνεται . βουλόμεθα γὰρ ἐν τῷ συλλογίζεσθαι τὶ ὑπάρχον τινὶ ἢ μὴ ὑπάρχον δεικνύναι · ἔχομεν οὗν τοῦτο ὗς δύο ὅρους . δείκνυμεν δὲ τὴν τούτων σχέσιν πρὸς ἄλληλα διά τινος ἄλλο · τρίου ὅρου σχέσιν ἔχοντος πρὸς ἄμφω τοῦτο ὗς καὶ δι’ ἑαυτοῦ ἢ συνάγοντος ἡ διιστῶντος τοὺς ἄκρους . ὥστε τριῶν ὅρων μόνων χρεία ἡμῖν ἐν τῷ συλλογισμῷ , εἰ μή , φησί , δι’ ἄλλων καὶ ἄλλων τὸ αὐτὸ συμπέρασμα γίνεται , τουτέστιν εἰ μὴ διαφόροις ἐπιχειρήσεσι τὸ αὐτὸ βουλόμεθα κατασκευάσαι · τότε γὰρ κεχρήμεθα ἄλλῳ τινὶ μέσῳ ὅρῳ . οἷον βουλόμενος ὁ Πλάτων’ κατασκευάσαι ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή , ποτὲ μὲν κατασκευάζει διὰ μέσου τοῦ ἀεικινήτου , ὥσπερ ἐν τῷ Φαιδρῷ , ποτὲ δὲ διὰ τοὐ αὐτὸ τὸ ζῆν ἐπιφέρειν τοῖς σώμασιν , ὡς ἐν τῷ Φαίδωνι , ποτὲ δὲ διὰ τοῦ ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας μὴ φθείρεσθαι , ὡς ἐν τῷ Κρίτωνι . εἰ γὰρ πᾶν τὸ φθειρόμενον ὑπὸ τῆς ἰδίας φθείρεται κακίας , ἡ δὲ ψυχὴ ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας οὐ φθεί - ρεται , ἡ ψυχὴ ἄρα οὐ φθείρεται · τὸ σχῆμα δεύτερον . πάλιν ὅτι ὁ ἄνθρω - πος οὐσία κατασκευάζομεν ποτὲ μὲν διὰ μέσου τοῦ ζῴου , ποτὲ δὲ διὰ μέσου τοῦ ἐμψύχου · πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶν ζῷον οὐσία , πᾶς ἄνθρωπος οὐσία · καὶ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου ὁμοίως . ὅταν δὲ τοῦτο κατασκευάζωμεν , ἓν μὲν συνάγομεν συμπέρασμα , οὐχ ἕνα μέντοι συλλογισμόν · διαφόρους γὰρ τοὺς μέσους παρειλήφαμεν καὶ διαφόρους διὰ τοῦτο προτάσεις · οὐδὲ γὰρ ταὐτόν ἐστι τὸ εἰπεῖν ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔμψυχος τῷ εἰπεῖν ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷον · καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . ὥστε πλείονες οἱ συλλογισμοί . ὁμοίως δέ , φησί , καὶ ἐὰν τῷ αὐτῶ μὲν μέσῳ ὅρῳ χρησώμεθα μὴ τὴν αὐτὴν μέντοι σχέσιν ἔχοντι πρὸς τὰ ἄκρα , τὸ αὐτὸ μὲν πάλιν συμπεραίνομεν , δι’ ἄλλων μέντοι καὶ ἄλλων , καὶ πάλιν διὰ τοῦτο οὐχ εἷς ὁ συλλογισμὸς ἀλλὰ πλείους διὰ τὴν διάφορον τοῦ μέσου σχέσιν · οὗτος γάρ ἐστιν ὁ τὸ κῦρος ἔχων ἐν τοῖς συλλογισμοῖς . οἷον ὅταν τὸ μερικὸν ἀποφατικὸν δεικνύωμεν καὶ διὰ τοῦ πρώτου καὶ διὰ τοῦ δευτέρου καὶ διὰ τοῦ τρίτου σχήματος · καὶ ἐνταῦθα γὰρ ἓν μὲν τὸ συμπέρασμα , πλείονες δὲ οἱ συλλογισμοί . κἄν διὰ προσυλλογισμῶν δὲ κατασκευάζηται ὁ συλλογισμός , οὐδὲν ἧττον πλείους οἱ συλλογισμοί , ἐπεὶ καὶ τὰ συμπεράσματα ἐνταῦθα πλείονα · ἀεὶ γὰρ τὸ συμπερανθὲν ἐν τῷ πρώτῳ συλλογισμῷ τοῦ ἐφεξῆς ποιούμεθα πρότασιν . οἷον ὡς ὅταν βουλώμεθα δεῖξαι ὅτι τὸ δίκαιον ἀγαθόν ἐστι διὰ μέσου τοῦ καλοῦ οὕτως · τὸ δίκαιον καλόν , τὸ καλὸν ἀγαθόν , τὸ δίκαιον ἄρα ἀγαθόν . τοῦτον οὖν τὸν συλλογισμὸν κατασκευάζομεν διὰ προσυλλογισμῶν . πόθεν γὰρ ὅτι τὸ δίκαιον καλόν ; τὸ δίκαιον ἐπαινετόν · οὐδεὶς γὰρ ἐπαινεῖ τοὺς ἀδίκους ἀλλὰ τοὺς δικαίους , καὶ αὐτοὶ οἱ τὰ ἄδικα πράττοντες · τὸ ἐπαινετὸν καλόν · τὸ δίκαιον ἄρα καλόν . πόθεν δὲ ὅτι τὸ καλὸν ἀγαθόν ; λέγομεν πάλιν οὕτως · [ τὸ δίκαιον καλόν ] τὸ καλὸν ἐφετόν · ἐπιστρέφει γὰρ εἰς ἑαυτὸ τὸ καλὸν καὶ ἐρᾶν ἑαυτοῦ ποιεῖ , ὅθεν ἔχει καὶ τοὔνομα ὡς καλοῦν πάντα πρὸς ἑαυτὸ καὶ καλεῖται καλὸν ἀγαθόν < · τὸ ἐφετὸν ἀγαθόν · τὸ καλὸν x003E ; . πόθεν ὅτι τὸ ἐφετὸν ἀγαθόν ; τὸ ἐφετὸν συμφέρον · οὐδεὶς γὰρ τῶν βλαπτόντων ἐφίεται · <τὸ συμφέρον ἀγαθόν·> τὸ ἐφετὸν πόθεν τὸ δίκαιον ὅτι ἀγαθόν ; <τὸ δίκαιον καλόν · τὸ καλὸν ἐφετόν·> δίκαιον ἐφετόν . τὸ δίκαιον ἐφετόν · τὸ ἐφετὸν συμφέρον · οὐδεὶς γὰρ τῶν βλαπτόντων ἐφίεται ] τὸ δίκαιον ἄρα συμφέρον . τὸ δίκαιον συμφέρον · τὸ συμφέρον ἀγαθόν · τὸ δίκαιον ἄρα ἀγαθόν . ὥστε κἄν διὰ προσυλλογισμῶν περαίνωμεν , πλείονές εἰσιν οἱ συλλογισμοί . εἰ μέντοι μὴ διὰ προσυλλο - γισμῶν περαίνομεν , ἀλλ’ αὐτὰ τὰ συμπεράσματα ἐπισυνάπτοντες ἕνα ποι . οῦμεν συλλογισμόν , οἷον τὸ δίκαιον ἐπαινετόν , τὸ ἐπαινετὸν καλόν , τὸ καλόν ἐφ·ετόν , τὸ ἐφετὸν συμφέρον , τὸ συμφέρον ἀγαθόν , τὸ δίκαιον ἄρα ἀγαθόν , οὗτος , φησίν , ὁ συλλογισμὸς διὰ πλειόνων μὲν ὅρων περαίνεται , σύνθετος μέντοι ἐστὶ καὶ οὐχ ἁπλοῦς . περὶ δὲ τῶν ἁπλῶν ὁ λόγος , ὅτι ἀνάγκη διὰ τριῶν καὶ μόνων ὅρων περαίνεσθαι , ὁπότε κἀνταῦθα οἱ προσεχεῖς ὅροι καὶ τὸ κῦρος ἔχοντες τρεῖς εἰσιν οἱ καὶ τὸ προκείμενον κατασκευάσαντες , τὸ δίκαιον , τὸ συμφέρον , τὸ ἀγαθόν . p . 41b38 οἷον τὸ E διά τε τῶν ΑΒ καὶ τῶν ΓΔ . Τοῦτο παράδειγμά ἐστι τοῦ δι’ ἄλλου καὶ ἄλλου μέσου περαινομένου συμο περάσματος , ὡς τὸν ἄνθρωπον εἶναι οὐσίαν διά τε τοῦ ζῴου καὶ διὰ τοῦ ἐμψύχου καὶ τὴν ψυχὴν * * διά τε τοὐ ἀεικινήτου καὶ τοῦ αὐτοκινήτου . λαμβάνει δὲ τὸ μὲν E συμπέρασμα , τὸ δὲ Α καὶ Β δύο προτάσεις , καὶ πάλιν ἑτέρας δύο | τὸ Γ καὶ τὸ Δ . p . 41b39 Ἢ διὰ τῶν ΑΒ καὶ ΑΓ καὶ ΒΓ . Τοῦτο παράδειγμα τοῦ ἐν διαφόροις τοῖς σχήμασι τὸ αὐτὸ συμπέρασμα δείκνυσθαι , ἐπειδή , ὡς εἴπομεν , τὸ αὐτὸ μερικὸν ἀποφατικὸν δείκνυται ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν . οἷον ὅτι τὸ λευκὸν οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐν τῷ πρώτῳ οὕτως · λευκὸν οὐδενὶ Αἰθίοπι , Αἰθίοψ τινὶ ἀνθρώπῳ , καὶ συνάγεται λευκὸν οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ . καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ · Αἰθίοψ οὐδενὶ λευκῷ , Αἰθίοψ · τινὶ ἀνθρώπῳ , καὶ λευκὸν οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ . καὶ ἐν τῷ τρίτῳ · λευκὸν οὐδενὶ Αἰθίοπι , ἄνθρωπος τινὶ Αἰθίοπι καὶ λευκὸν οὐ παντὶ ἀνθρώπω . ἡ γὰρ μείζων ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἀντιστρεφομένη ποιεῖ τὸ δεύτερον , λέγω δὴ ἡ ἀποφατική · ἐπειδὴ γὰρ λευκὸν οὐδενὶ Αἰθίοπι , καὶ Αἰθίοψ οὐδενὶ λευκῷ · γίνεται οὖν τὸ δεύτερον . ἐὰν δὲ τὴν ἐλάττω τοῦ πρώτου ἀντιστρέψωμεν , λέγω δὴ τὴν καταφατικήν , γίνεται τὸ τρίτον σχῆμα · εἰ γὰρ Αἰθίοψ τινὶ ἀνθρώπῳ , καὶ ἄνθρωπος τινὶ Αἰθίοπι . ὅρα οὖν πῶς διὰ τῆς τῶν στοιχείων ἐναλλαγῆς τοῦτο ἐσήμανε . τὸ μὲν γὰρ ΑΒ τὸ πρῶτον σχῆμα δηλοῖ · ἔστι δὲ τὸ μὲν Α ἡ ἐλάττων καταφατικὴ πρότασις , τὸ δὲ Β ἡ μείζων ἀποφατική . ἐπειδὴ οὖν ἐν τῷ δευτέρῳ φυλάττομεν τὴν ἐλάττονα , ἀντισρέφομεν δὲ τὴν μείζονα , διὰ τοῦτο τὸ δεύτερον διὰ τοῦ ΑΓ ἐδήλωσε φυλάξας μὲν τὸ Α ἀμείψας δὲ τὸ B . πάλιν ἐπειδὴ ἐν τῷ τρίτῳ φυλάττομεν τὴν μείζονα , ἀντιστρέφομεν δὲ τὴν ἐλάττονα , διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἐφύλαξε μὲν τὸ Β , ἤμειψε δὲ τὸ Α εἰς τὸ Γ · τὸ γὰρ ΒΓ τὸ τρίτον σημαίνει σχῆμα . p . 42a1 Ἢ πάλιν ὅταν ἑκάτερον τῶν ΑΒ διὰ συλλογισμοῦ ληφθῇ . Τουτέστιν ὅταν αἱ παραλαμβανόμεναι δύο προτάσεις προσυλλογισμῶν δέωνται · ἐδείκνυμεν γὰρ ὅτι τὸ δίκαιον καλὸν διὰ τοῦ ὅτι τὸ δίκαιον ἐπαινετὸν καὶ τὸ ἐπαινετὸν καλόν , καὶ ὅτι τὸ καλὸν ἀγαθὸν δι’ ὧν ἐδείξαμεν . τὰ τῶν προσυλλογισμῶν οὖν προτάσεις αὐτῷ σημαίνει τὸ ΔΕ καὶ τὸ ΖΘ . p . 42a3 Ἢ τὸ μὲν ἐπαγωγῇ τὸ δὲ συλλογισμῷ . Πολλάκις , φησίν , ἡ μὲν τῶν προτάσεων συλλογισμοῦ δεῖται πρὸς κατα σκευήν , ἡ δὲ ἑτέρα ἐπαγωγῆς . οἷον βουλόμεθα δεῖξαι ὅτι ἡ ἰατρικὴ χρή . σιμὸς τῷ βίῳ , καὶ λέγομεν οὕτως · ἡ ἰατρικὴ τέχνη , πᾶσα τέχνη χρήσιμος τῷ βίῳ , ἡ ἰατρικὴ ἄρα χρήσιμος τῷ βίῳ . τούτων τῶν προτάσεων τὴν μὲν διὰ συλλογισμοῦ κατασκευάζομεν , ὅτι ἡ ἰατρικὴ τέχνη · ἡ ἰατρικὴ μέθοδός ἐστιν ὁδοποιητική , πᾶσα μέθοδος ὁδοποιητικὴ τέχνη ἐστί , ἡ ἰατρικὴ ἄρα τέχνη ἐστί . τὴν δὲ λέγουσαν ὅτι πᾶσα τέχνη χρήσιμος τῷ βίῳ μόνως δι’ ἐπαγωγῆς κατασκευάζομεν δείξαντες ὅτι πᾶσαι αἱ κατὰ μέρος τέχναι χρήσιμοι τῷ βίῳ . p . 42a4 Πλείω γὰρ τὰ συμπεράσματά ἐστιν , οἷον τό τε Α καὶ τὸ B καὶ τὸ Γ . Ὃταν γὰρ δηλονότι διὰ προσυλλογισμῶν τὴν Α πρότασιν κατασκευά - ζωμεν , συμπέρασμα ποιοῦμεν τὸ Α · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς Β προτάσεως . ἐκ δὲ τούτων τῶν συμπερασμάτων , τοῦ Α καὶ τοῦ Β , προτάσεων γινο - μένων συμπεραίνομεν τὸ Γ . ἰστέον δὲ ὅτι ἀντὶ τοῦ E τὸ Γ ἐνταῦθα παρέλαβεν · ἄνω γὰρ εἶπε τὸ E εἶναι συμπέρασμα τοῦ AB . p . 42a6 El δ’ οὖν μὴ πλείους ἀλλ’ εἷς , οὕτω μὲν ἐνδέχεται γίνε - σθαι διὰ πλειόνων τὸ αὐτὸ συμπέρασμα , ὡς δὲ τὸ Γ διὰ τῶν ΑΒ , ἀδύνατον . Ὃ βούλεται εἰπεῖν , τοῦτό ἐστιν , ὅτι εἰ ὁ διὰ πλειόνων ὅρων δεικωύμενος συλλογισμὸς εἷς λέγοιτο , οὐ προσυλλογισμῶν φημι , οὕτως ἂν λέγοιτο εἷς ὡς σύνθετος , ὡς μέντοι ἁπλοῦς , οὐδαμῶς . πάλιν δὲ τὸ Γ ἀντὶ τοῦ E παρέλαβεν . p . 42a8 ἔστω γὰρ τὸ E συμπεπερασμένον ἐκ τῶν ΑΒΓΔ . Τὸ προκείμενον ἦν δεῖξαι ὅτι διὰ δύο μόνων προτάσεων τῶν προσεχεστάτων καὶ κυρίων τοῦ συμπεράσματος γίνεται ὁ συλλογισμὸς καὶ οὐ πλειόνων . δείκνυσιν οὗν τοῦτο διὰ τούτων . εἰ γὰρ ἐγχωρεῖ , φησίν , ὑπο - κείσθω διὰ τῶν ΑΒΓΔ γινόμενος συλλογισμός , τουτέστι διὰ τεσσάρων προ - τάσεων · ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον ὡς πρότασιν λαμβάνει · καὶ περαινέτωσαν αἱ προτάσεις αὗται τὸ E . ἐπειδὴ οὖν , φησί , δέδεικται ὅτι αἱ ποιοῦσαι τὸν συλλογισμὸν προτάσεις ἔχουσί τινας πρὸς ἀλλήλας σχέσεις , διελὼν εἰς δύο τμήματα ταύτας τὰς προτάσεις περὶ ἑκατέρου τμήματος ἐρωτήσαιμι . αἱ γὰρ ΑΒ προτάσεις ἢ ἔχουσι σχέσιν πρὸς ἑαυτὰς ἢ οὐκ ἔχουσι . καὶ εἰ μὲν οὐκ ἔχουσι , μάτην ἔσονται παρειλημμέναι · δεῖ γὰρ τὰς τοῦ συλλογισμοῦ γισμοῦ προτάσεις σχέσιν ἔχειν πρὸς ἀλλήλας · ὥστε αὗται σχέσιν μὴ ἔχουσαι οὐ ποιοῦσι συλλογισμόν . εἰ δὲ ἔχουσι σχέσιν πρὸς ἀλλήλας , ἤτοι τὸ E τὸ προκείμενον ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς συμπεραίνουσιν ἢ τῶν ΓΔ προτάσεων θάτερον ἢ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα . πάλιν αἱ ΓΔ προτάσεις ἢ ἔχουσι πρὸς ἀλλήλας σχέσιν ἢ οὐκ ἔχουσι . καὶ εἰ μὲν μὴ ἔχουσιν , ἅτε μηδὲν συμπεραίνουσαι μάτην ἔσονται εἰλημμέναι . εἰ δὲ ἔχουσιν , ἤτοι αὐτὸ τὸ E συν - άγουσιν ἢ τῶν ΑΒ θάτερον ἢ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα . τούτων οὕτως ἐξ ἀνάγκης ἐχόντων , εἰ μὲν αἱ | ΑΒ προτάσεις τὸ E συνάγουσιν , ἔχομεν τὸ ζητούμενον , ὅτι ἐκ δύο προτάσεων μόνων γίνεται ὁ συλλογισμός . αἱ δὲ ΓΔ εἰ μὲν καὶ αὗται τὸ E συνάγουσιν , ἓν ἔσται καὶ τὸ αὐτὸ συμπέρασμα διὰ πλειόνων συλλογισμῶν συμπεπερασμένον , ὥστε πάλιν πλείονες οἱ συλλογισμοί . εἰ δὲ αἱ ΓΔ τῶν ΑΒ θάτερον συνάγουσι , διὰ προσυλλο - γισμῶν ἔσται δεδειγμένον τὸ Ε · προσυλλογισμοῦ γὰρ αἱ ΓΔ προτάσεις συνάγουσαι μίαν τῶν AB προτάσεων , ἐξ ὧν τὸ E συνήχθη . εἰ δὲ ἄλλο τι συνάγουσιν αἱ ΓΔ προτάσεις , οὐ μόνον πλείους οἱ συλλογισμοὶ ἀλλὰ καὶ ἀκοινώνητοι ἀλλήλοις · ἄλλος γὰρ συλλογισμὸς ὁ διὰ τῶν ΑΒ συνάγων τὸ E , καὶ ἄλλος ὁ διὰ τῶν ΓΔ ἕτερόν τι συνάγων , φέρε εἰπεῖν τὸ Z . οὕτω μὲν οὖν , εἰ ὑποθώμεθα τὰ μὲν ΑΒ συνάγοντα τὸ E , τὰ δὲ ΓΔ ἢ αὐτὸ τὸ E ἡ τῶν AB θάτερον ἢ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα . ὁμοίως δὲ κἂν ὑποθώμεθα τὰ AB συνάγοντα ἢ τῶν ΓΔ θάτερον ἢ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα , ἀδύνατος δείκνυται ὁ λόγος . εἰ μὲν γὰρ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα συνάγοιεν αἱ ΑΒ , αἱ δὲ ΓΔ καὶ αὗται ἄλλο παρὰ τὰ κείμενα , καὶ πλείους οἱ συλλογισμοὶ καὶ οὐ τοῦ προκειμένου · πρόκειται δὲ τὸ E συμπέρασμα . εἰ δὲ τῶν ΑΒ θάτερον , διὰ προσυλλογισμῶν ἄλλο τι πάλιν καὶ οὐ τὸ προκείμενον δείξομεν · προσυλλογισμὸς γὰρ τὸ ΓΔ τοῦ ΑΒ συνάγοντος ἄλλο τι τῶν προκειμένων . * * * * εἰ δὲ τὸ ΑΒ τῶν ΓΔ τι συνάγοι , τὰ δὲ ΓΔ * * * εἰ τὸ μὲν E , πάλιν διὰ προσυλλογισμῶν περαίνομεν , καὶ ἔχομεν τὸ ζητούμενον , ὅτι αἱ κύριαι προτάσεις αἱ συνάγουσαι τὸ E δύο εἰσίν , αἱ ΓΔ · εἰ δὲ ἢ τῶν ΑΒ θάτερον ἢ ] ἄλλο τι παρὰ ταῦτα , ὁμοίως καὶ πλείους οἱ συλλογισμοὶ καὶ οὐ τοῦ προκειμένου . ὥστε πανταχόθεν δέδεικται ὅτι ἀνάγκη διὰ δύο μόνων προτάσεων τῶν κυριωτάτων πάντα συλλογισμὸν γίνεσθαι . p . 42a9 οὐκοῦν ἀνάγκη τι αὐτῶν ἄλλο πρὸς ἄλλο εἰλῆφθαι , τὸ μὲν ὡς ὅλον τὸ δ’ ὡς μέρος . Ἀντὶ τοῦ τὴν μὲν περιέχειν τῶν προτάσεων τὴν δὲ περιέχεσθαι . περιέχει δὲ ἡ μείζων , ἡ δὲ ἐλάττων περιέχεται · ἐὰν γὰρ εἴπω ὅτι οὐσί παντὶ ζῴῳ , ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ , δῆλον ὅτι περιεκτικωτέρα τε καὶ καθολικωτέρα ἡ μείζων ἡ λέγουσα ‘ οὐσία παντὶ ζῴῳ’ · ἔχει γάρ τὸν μείζονα ὅρον , τὴν οὐσίαν , ὃς περιέχει καὶ τὸ ζῷον καὶ τὸν ἄνθρωπον . p . 42a18 Καὶ εἰ μὲν τὸ E ἢ τῶν ΑΒ θάτερον , ἢ πλείους ἒσονται οἱ συλλογισμοί , ἢ ὡς ἐνεδέχετο τὸ αὐτὸ διὰ πλειόνων ὅρων περαίνεσθαι συμβαίνει . Πλείους μὲν οὖν γίνονται , ἒν τῶν ΑΒ θάτερον , διότι καὶ τὰ συλ - ῥάσματα ἕτερα · τὸ δὲ ἢ ὡς ἐνεδέχετο τὸ αὐτὸ διὰ πλειόνων ὅρων περαίνεσθαι , ἐὰν τὸ E συνάγωσι . σημαίνει δὲ αὐτὸ τοῦτο τάς τε διὰ διαφόρων μέσων τὸ αὐτὸ συναγούσας προτάσεις καὶ τὰς διὰ διαφόρων μὲν μέσων διὰ πλειόνων δὲ σχημάτων ὁμοίως τὸ αὐτὸ συναγούσας συμπέρασμα . ὅτι δὲ καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις πλείονες οἱ συλλογισμοί , εἴπομεν ἤδη . p . 42a22 Εἰ δὲ μὴ οὕτως ἔχοι τὸ Γ πρὸς τὸ Δ ὥστε ποιεῖν συλλογισμόν , μάτην ἔσται εἰλημμένα . Ἐπισημειωτέον τῇ λέξει . ὑποθέμενος γὰρ ἐπὶ τῶν ΓΔ προτάσεων πάσας τὰς ἄλλας ὑποθέσεις , ἡ γὰρ ἔχουσι , φησί , σχέσιν πρὸς ἀλλήλας ἢ οὐκ ἔχουσι · καὶ εἰ μὲν ἔχουσιν , ἢ τὸ E συνάγουσιν ἢ τῶν ΑΒ θάτερον ἢ ἄλλο τι παρὰ ταῦτα . ταῦτα οὖν πάντα ὑπέθετο . νῦν δὲ ὑποτίθεται ὅτι εἰ μὴ ἔχουσι σχέσιν , οὐδὲ συμπεραίνουσί τι . ἐπεσημειωσάμην δὲ τοῦτο , ὅτι ὑποκατιὼν καὶ τὰς λοιπὰς ὑποθέσεις ἐπὶ τοῦ ΑΒ γυμνάζων ( μόνον γὰρ γυμνάζων τὸ AB τὸ E τέως ὑπέθετο ) ἐπάγει μὴ γίνεσθαι ἐκ τῶν ΓΔ μηδὲν συμπέρασμα , δέον εἰπεῖν ‘ ἐκ τῶν ΑΒ΄ · ἤδη γὰρ ἐνταῦθα ὑπέθετο τὸ ΓΔ μηδὲν συμπεραῖνον . δῆλον ἄρ ὅτι γραφικὸν ἄνωθέν ἐστι τὸ σφάλμα . πάντα γὰρ τὰ βιβλία οὕτως ἔχουσιν . p . 42a23 Εἰ μἡ ἐπαγωγῆς ἢ κρύψεως ἤ τινος ἄλλου τῶν τοιούτῶν χάριν . ᾿Εάν , φησί , τῶν ΑΒ σχέσιν ἐχουσῶν πρὸς ἀλλήλας καὶ διὰ τοῦτο συναγουσῶν τι συμπέρασμα αἱ ΓΔ προτάσεις ἄσχετοι ὧσι , μάτην εἰλημδὲ μέναι ἔσονται , εἰ μή , φησίν , ἐπαγωγῆς ἢ κρύψεως ἕνεκα παρελήφθη · ’σαν . ἐπαγωγῆς μὲν ἀντὶ τῆς καθ’ ἕκαστα ἐπαγωγῆς , ὥσπερ καὶ ἀνωτέρω λαβόντες ὅτι πᾶσα τέχνη ὠφέλιμος τῷ βίῳ * * * * καὶ χαλκευτικὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . τὸ δὲ κρύψεως τοιοῦτόν ἐστιν · ὅταν βουλώμεθα τοὺς σοφιστὰς συλλογίσασθαί τι , φέρε εἰπεῖν ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστι , προτείωομεν αὐτοῖς ὅτι οὐ δοκεῖ σοι ἡ ἡδονὴ ἐφετὸν εἶναι ; εἶτα ταύτην λαβόντες τὴν πρότασιν ἐὰν εὐθὺς τὴν ἑτέραν ἐπαγάγωμεν λέγοντες ’ τί δέ , οὐχὶ τὸ ἐφε - τὸν ἀγαθόν ’ , συναισθόμενος τοῦ συμπεράσματος οὐ συγχωρεῖ τῇ προτάσει ἢ καὶ τὰ ὁμολογηθέντα ἀνατίθεται . διόπερ ἵν λάθωμεν αὐτὸν λαβόντες τὴν προτέραν πρότασιν , ὅτι ἡ ἡδονὴ ἐφετόν , μακρὸν κατατείνομεν περὶ τοῦ ἐφετοῦ λόγον , τί δήποτέ ἐστι τὸ ἐφετόν , καὶ ποσαχῶς λέγεται , καὶ μυρία ἄλλα τοιαῦτα , βουλόμενοι κρύψαι τὴν ἀκολουθίαν τοῦ συλλογισμοῦ . εἶτα ἐκκρούσαντες τῆς πρώτης προτάσεως μετὰ πολλὰ καὶ τὴν ἑτέραν ἐρωτῶμεν , εἰ πᾶσα ἔφεσις ἀγαθοῦ ἔφεσις , καὶ λαβόντες τοῦτο συνάπτομεν τὰς προρύψεως , καὶ ἀποφαινόμεθα τὸ συμπέρασμα . τοῦτο οὖν ἐστιν ὅ φησιν ἢ κρύψεως , τουτέστιν ἀποκρύψασθαι βουλόμενοι τὴν ἀκολουθίαν τοῦ συλλο - γισμοῦ ἔξωθέν τισι πολλάκις κεχρήμεθα . τὸ δὲ ἢ ἄλλου τινὸς τῶν τοιούτων χάριν , τοῦτ’ ἔστι μήκους λόγων καὶ ἀναπληρώσεως ἢ χάριτός τινος , ἵνα μὴ ξηρὸς ᾖ ὁ λόγος , καὶ μάλιστα ὅταν πρὸς ἐπίδειξιν ὁρᾷ , ὡς ὅταν εἰπόντες τὸ δίκαιον καλόν , τὸ καλὸν ἀγαθόν’ ἀποτείνωμεν περὶ τοῦ καλοῦ μακρὸν λόγον . p . 42a28 Et δὲ μὴ γίνεται ἐκ τῶν ΓΔ μηδὲν συμπέρασμα . Ταύτης ἕνεκεν τῆς λέξεως ἐπεσημηνάμην ἀνωτέρω · δῆλον γὰρ ὅτι περὶ τῶν ΑΒ ὁ λόγος . ὑποθέμενος γὰρ ἀνωτέρω τὰ ΑΒ συνάγοντα τὸ Ε τὰ πρὸ μικροῦ εἰπὼν ἱεῖ δὲ ἐκ τῶν ΑΒ μὴ τὸ Ε ἀλλ’ ἄλλο τι γίνεται συμπέρασμα ” ἀκόλουθον ἦν ἐπαγαγεῖν εἰ δὲ μὴ γίνεται ἐκ τῶν AB μηδὲν συμπέρασμα . ἔχει δὲ ἡ λέξις ΓΔ , ὥτε δῆλον ὅτι ἡμάρτηται . p . 42a33 Ei μὴ προσλαμβάνοιτό τι , καθάπερ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐλέχθη , πρὸς τὴν τελείωσιν τῶν συλλογισμῶν . Τουτέστιν εἰ μὴ δι’ ἐπαγωγῆς ἢ διὰ προσυλογισμοῦ τὰς προτάσεις πατασκευάσομεν . p.42a35 Φανερὸν οὖν ὡς ἐν ᾧ λόγῳ συλλογιστικῷ μὴ ἄρτιαί εἰσιν αἱ προτάσεις δι’ ὧν γίνεται τὸ συμπέρασμα τὸ κύριον ( ἔνια γὰρ τῶν ἄνωθεν συμπερασμάτων ἀναγκαῖον εἶναι προτάσεῖς ) , οὗτος ὁ λόγος ἢ οὐ συλλελόγισται ἢ πλείω τῶν ἀναγκαίων ἠρώτηκε πρὸς τὴν θέσιν . Εἰ δέδεικται ὅτι αἱ συνεκτικώταται τοῦ συλλογισμοῦ προτάσεις δύο εἰσί ( τῶν γὰρ προσυλλογισμῶν δῆλον ὅτι τὰ συμπεράσματα προτάσεις τοῦ προκειμένου συλλογισμοῦ γίνονται ) , ἀνάγκη ἄρα , ἐν ᾧ συλλογισμῷ πλείους εἰσὶ τῶν δύο προτάσεις , τοῦτον ἢ μηδὲ ὅλως εἶναι συλλογισμόν , οἷον εἰ λέγοιμι ‘ὁ ἵππος ζῷον , ὁ κύων τετράπους , ὁ ἄνθρωπος δίπουν’ , ἢ πλείω τῶν ἀναγκαίων καὶ συνεκτικωτάτων τοῦ προκειμένου συλλογιζόμενος ᾔτησε παρὰ τοῦ προσδιαλεγομένου . οἷον εἰ βουλόμενος δεῖξαι ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐσία εἴπω ὅτι ὁ ἄνθρωπος γελαστικόν , τὸ γελαστικὸν ζῷον , τὸ ζῷον οὐσία , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία · δῆλον γὰρ ὅτι περιττὴ ἡ τοῦ γελαστικοῦ πρόσθεσις · ἤρκει γὰρ ζῷον εἰπόντα δεῖξαι αὐτόθεν ὅτι οὐσία . p . 42b1 Κατὰ μὲν οὖν τὰς κυρίας προτάσεις λαμβανομένων τῶν συλλογισμῶν ἅπας ἔσται συλλογισμὸς ἐκ προτάσεων μὲν ἀρτίων ἐξ ὅρων δὲ περισσῶν . Τὸ προκείμενον διὰ τούτων δεῖξαι ὅπως ἔχουσι πρὸς ἀλλήλας κατὰ τὸν ἀριθμὸν οἵ τε ὅροι καὶ αἰ ποοτάσεις καὶ τὰ συμπεράσματα . φησὶν οὖν ὅτι , ἐὰν τὰς κυριωτάτας λάβωμεν τοῦ συλλογισμοῦ προτάσεις , αἱ μὲν προτάσεις ἄρτιαι ἔσονται , οἱ δὲ ὅροι περισσοί , τουτέστι δύο μὲν αἱ προτάσεις , τρεῖς δὲ οἱ ὅροι . τὰ δὲ συμπεράσματα ἡ μίση τῶν προτασεων , τουτέστιν ἕν ἐστι τούτων τὸ συμπέρασμα · τῶν γὰρ προτάσεων δύο οὐσῶν τὸ ἥμισυ τούτων ἓν δηλονότι . ἐὰν δὲ διὰ προσυλλογισμῶν κατα - σκευάζωμεν <ἢ> σύνθετος ᾖ ὁ συλλογισμός , τουτέστιν ἐὰν τῶν τὰ συμπεράσματα ἐπισυνάψαντες οὕτω προάγωμεν τὸν λόγον , οἷον τὸ δίκαιον τάξεως αἴτιον , τὸ τάξεως αἴτιον καλόν , τὸ καλὸν ἐφετόν , τὸ ἐφετὸν ἀγαθόν , τὸ δίκαιον ἄρα ἀγαθόν , ὁμοίως , φησίν , οἱ μὲν ὅροι ἑνὶ πλείους εἰσὶ τῶν προτάσεων , οὐκέτι δὲ πάντως οἱ μὲν ὅροι περιττοί , ἄρτιαι δὲ αἱ προτάσεις . καθόλου δὲ ἀντικειμένως ἔχουσι · τῶν γὰρ ὅρων περιττῶν ὄντων αἱ προτάσεις ἄρτιαί εἰσι καὶ ἐναλλάξ . τὰ δὲ συμπερά - σματα , φησίν , ἐν τούτοις οὐκέτι τὴν αὐτὴν ἔχει τάξιν · οὐ γὰρ ἡμίση ἐστὶ τῶν προτάσεων , ἀλλὰ πολλῷ πλείονα καὶ τῶν ὅρων καὶ τῶν προτάσεων . τοῖς γὰρ ἐξ ἀρχῆς , φησί , συμπεράσμασιν ὑποκειμένοις ἑνὶ ἐλάττω τῶν ὑπαρχόντων ὅρων προστίθεται συμπεράσματα . ὃ δὲ λέγει τοῦτό ἐστιν · ἐὰν ὦσι τρεῖς ὅροι , τὸ Α , τὸ Β , τὸ Γ , ἓν ποιοῦσι συμπέρασμα τοῦ Α πρὸς τὸ Γ · ἐὰν <οὖν> προστεθῇ ἕτερος ὅρος , οἷον τὸ Δ , τῶν προυϋπαρχόντων ὅρων ἦσαν δὲ τρεῖς , τὸ Α , τὸ 15 , τὸ Γ ) ἑνὶ ἐλάττω ἕτερα προστίθεται συμπεράσματα , τουτέστι δύο , ὥστε εἶναι τὰ πάντα τρία συμπεράσματα · ἦν γὰρ ἐξ ἀρχῆς τοῦ Α πρὸς τὸ Γ · γίνεται νῦν καὶ τοῦ Β πρὸς τὸ Δ καὶ τοῦ Α πρὸς τὸ Δ . ἡ αὐτὴ ἀκολουθία ἐπὶ πάντων ἀεὶ τῶν προστιθεμένων ὅρων . p . 42b5 Ὃταν δὲ διὰ προσυλλογισμῶν περαίνηται ἢ διὰ πλειόνων μέσων μὴ συνεχῶν . | Δῆλον ὅτι τότε ἐστὶ τὸ διὰ προσυλλογισμῶν , ὅταν τὰς προτάσεις κατασκευάζοντες αὐτόθεν ἀγωγῇ συλλογιστικῇ χρησώμεθα . οἷον πόθεν ὅτι τὸ δίκαιον καλόν ; λέγομεν οὕτως · τὸ δίκαιον τάξεως αἴτιον , τὸ τάξεως αἴτιον καλόν , τὸ δίκαιον ἄρα καλόν . τὸ δὲ διὰ πλειόνων μέσων , ὅταν σύνθετον ποιῶμεν τὸν συλλογισμόν , τάσσοντες μεταξὺ τοῦ δικαίου καὶ τοῦ καλοῦ τὸ τάξεως αἴτιον καὶ πάλιν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ ἐφετόν , εἶτα ἐφεξῆς πάσας τὰς προτάσεις ἐπισυνάπτωμεν , ὡς ἤδη εἴπομεν . τὸ δὲ μἡ συνεχῶν τοῦτ’ ἔστιν , ὅταν οἱ παραλαμβανόμενοι ὅροι ἔξωθεν μὴ συν - εχεῖς ὦσιν ἀλλήλοις . οἷον παρελήφθησαν εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ὅτι τὸ δίκαιον ἀγαθὸν δύο ὅροι , τὸ τάξεως αἴτιον καὶ τὸ ἐφετόν · ἀλλ’ οὗτοι οὐκ ἐφεξῆς ἀλλήλοις ἐτέθησαν ἀλλὰ παρ’ ἑκατέρᾳ τοῦ μέσου ὅρου , λέγω δὴ τοῦ καλοῦ . πλὴν ὅσα ἐπὶ τῶν ἔξωθεν παρεμπιπτόντων ὅρων μὴ κατὰ συνέχειαν τιθεμένων ἕπεται , ταὐτὰ καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ συνέχειαν τιθεμένων ἀπαραλλάκτως ἀκολουθεῖ . ἀλλ’ ὡς τοῦτο μᾶλλον ἀμφίβολον <ὂν> τέθεικεν Ἀριστοτέλης . τίθενται δὲ τῶν παρεμπιπτόντων ἔξωθεν ὅρων ἐφεξῆς οἱ τοιοῦτοι , ὡς ὅταν ὅτι τὸ καλὸν ἀγαθὸν διὰ μέσου τοῦ ἐφετοῦ καὶ τοῦ συμφέροντος κατασκευάζοιεν · τούτους γὰρ ἐφεξῆς τάττομεν · τὸ καλὸν ἐφετόν , τὸ ἐφετὸν συμφέρον , τὸ συμφέρον ἀγαθόν . p . 42b7 Ἢ γὰρ ἔξωθεν ἢ εἰς τὸ μέσον τεθήσεται ὁ παρεμπίπιων ορος . Ἐάν ἔχωμεν τρεῖς ὅρους ἐκκειμένου τοὺς ΑΒΓ καὶ δεώμεθα ἔξωθεν ἄλλου τινὸς ὅρου , πᾶσα ἀνάγκη τοῦτον ἢ ἔξωθεν τούτων τίθεσθαι , ἢ πρὸ τοῦ Α λέγω ἢ μετὰ τὸ Γ , ἢ μεταξὺ ἢ τοῦ ΑΒ ἡ τοῦ ΒΓ . p . 42b10 Αἱ δὲ προτάσεις ἴσαι τοῖς διαστήμασιν . Ἲσμεν ὅτι κατὰ ἄλλην μὲν διάνοιαν πρότασις τὸ αὐτό , κατὰ ἄλλην δὲ διάστημα καλεῖται , ὡς πόθεν ποὶ . ἐπειδὴ οὖν ταὐτὸν τῷ ὑποκειμένῳ , εἰκότως καὶ ἰσάριθμα . p . 42b13 Ἄμα γὰρ τῷ ὅρῳ μία προστίθεται πρότασις , ἄν ὁποθενοῦν προστεθᾖ ὁ ὅρος . ὥστε ἐπεὶ αἱ μὲν ἄρτ’ ίαι οἱ δὲ περισσοὶ ἦσαν , ἀνάγκη παραλλάσσειν τῆς αὐτῆς προσθέσεως γινομενης . Κατασκευὴ τοῦ ὅτι ἀνάγκη τοὺς ὅρους ταῖς προτάσεσιν ἐνηλλαγμένως ἔχειν κατὰ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν . εἰ γὰρ τοῖς προκειμένοις ὅροις , φησίν , ἕτερος ὅρος προστεθῇ , ἐξ ἀνάγκης εὐθὺς καὶ ἑτέρα προστίθεται πρότασις · ἀνάγκη δὲ πᾶσα τῆς αὐτῆς προσθέσεως γενομέννης τοῖς τε ὅροις καὶ ταῖς προτάσεσιν ἐναλλάττειν τούτους κατὰ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν . εἰ γάρ εἰσι τρεῖς ὅροι δύο δὲ προτάσεις , ὥστε αἱ μὲν προτάσεις ἄρτιαι οἱ δὲ ὃροι οἱ περιττοί , προσετέθη ἕτερος ὅρος καὶ διὰ τοῦτο καὶ πρότασις ἑτέρα , ὥστε γεγόνασιν ἐναλλὰξ αἱ μὲν προτάσεις περιτταί , τρεῖς γάρ , οἱ ’δε ὅροι ἄρτιοι , τέσσαρες γὰp . p . 42 b 1 9 Πρὸς μόνον γὰρ τὸν ἔσχατον οὐ ποιεῖ συμπέρασμα . Ὑποτιθέμενος ἔξωθεν προστιθέμενον τὸν ὅρον τοῦτο λέγει . ὅτι , φησίν , ἑνὸς ὅρου προστεθέντος ἀνάγκη ἑνὶ ἐλάττω τῶν προϋπαρχόντων ὅρων προστίθεσθαι συμπεράσματα , δῆλον ἐντεῦθεν · δίχα γὰρ μόνου τοῦ ἐσχάτου , μεθ’ ὃν κεῖται ὁ προστεθείς , εἴτε ἐν ἀρχῇ εἴτε ἐν τῷ τέλει , [ ἐπεὶ ] πρὸς τοὺς ἄλλους πάντας ποιεῖ συμπεράσματα . ὑποκείσθωσαν γὰρ ὅροι τέσσαρες , ΑΒΓΔ , εἶτα προστιθέσθω ὁ Ε · δῆλον ἄρα ὅτι δυνατὸν συμπερᾶναι πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς ἄλλους δίχα τοῦ ἐσχάτου , λέγω δὴ τοῦ Δ . p . 42b23 Κἄν εἰς τὸ μέσον δὲ παρεμπίπτῃ , τὸν αὐτὸν τρόπον · πρὸς ἕνα γὰρ μόνον οὐ ποιεῖ συλλογισμόν . Ὑποθέμενος ἔξωθεν προστιθέμενον τὸν ὅρον νῦν φησιν ὅτι . κἄν εἰς τὸ μέσον προστεθῇ , τὸ αὐτὸ πάλιν συμβήσεται , τουτέστιν ἑνὶ ἐλάττω τῶν προκειμένων ὅρων συμβήσεται συμπεράσματα . εἰ γὰρ τὸ Ε μεταξὺ τῶν ἄλλων προστεθῇ , οἷον τῶν ΒΓ , πάλιν ἔσται τρία τὰ προστιθέμενα συμπεράσματα , τοῦ Α πρὸς τὸ E καὶ τοῦ Β πρὸς τὸ Γ καὶ τοῦ E πρὸς τὸ Δ · τούτων δὲ οὐδὲν ἦν ἐξ ἀρχῆς , ἀλλὰ τοῦ Α πρὸς τὸ Γ καὶ τοῦ Β πρὸς τὸ Δ καὶ τοῦ A πρὸς τὸ Δ . ἐπειδὴ δέ φησιν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι πρὸς ἕνα γὰρ μόνον οὐ ποιεῖ | συλλογισμόν , ἀνάγκη ἡμᾶς ἐκλαβεῖν τοῦτο ὡς ἐπὶ δύο προτάσεων γυμναζομένου τοῦ λόγου . δύο γὰρ οὐσῶν προτάσεων ἐὰν εἰς τὸ μέσον παρεμπέσῃ ὅρος , τῷ ἑτέρῳ μόνον διαστήματι αἴτιος <οὐ> γίνεται τοῦ ποιῆσαι συμπέρασμα , οἷον τῷ ΒΓ · μέσον γὰρ τοῦ ΑΒ τεθὲν τὸ E ἐποίησε τοῦ Α πρὸς τὸ B συμπέρασμα · εἰ δὲ πρὸς τὸ ἓν μόνον διάστημα οὐ ποιεῖ συμπέρασμα , πρὸς τὸ ἕτερον ποιήσει δηλονότι . ἐπεὶ ἐὰν μὴ ὡς ἐπὶ δύο προτάσεων λάβωμεν ἀλλ’ ὡς ἐπὶ πλειόνων , ψευδὴς ἔσται ὁ λόγος . ἐκκείσθωσαν γὰρ πάλιν τεσσάρων ὅρων ὄντων τῶν ΑΒΓΔ τρεῖς προτάσεις , παρεμπιπτέτω δὲ τὸ E μεταξὺ τοῦ ΒΓ · δῆλον ἄρα ὅτι ἑνὶ μὲν διαστήματι αἴτιος γίνεται ὁ παρεμπεσὼν τοῦ ποιῆσαι συμπέρασμα , τῷ ΒΓ · πρὸς δὲ τὰ λοιπὰ διαστήματα οὐ ποιήσει , λέγω δὴ τὸ ΑΒ καὶ ΓΔ . ὁμοίως δὲ ἔτι πλείοσιν οὐ ποιήσει , ἐὰν ὦσι πλείονα τὰ διαστήματα . p . 42b25 ᾖστε πολὺ πλείω τὰ συμπεράσματα καὶ τῶν ὅρων ἔσται καὶ τῶν προτάσεων . ᾿Εὰν ὑπόκεινται ἐξ ἀρχῆς τέσσαρες ὅροι , δῆλον ὅτι προτάσεις μὲν τρεῖς εἰσι , συμπεράσματα δὲ τρία , τοῦ Α πρὸς τὸ Γ καὶ ἰοῦ Β πρὸς τὸ Δ καὶ τοῦ Α πάλιν πρὸς τὸ Δ . ἐὰν δὲ προστεθῇ ἕτερος ὅρος , οἷον τὸ E , προστίθενται ἄλλα τρία συμπεράσματα , τοῦ Α πρὸς <τὸ> E καὶ τοῦ Β πρὸς τὸ E καὶ τοῦ Γ πρὸς τὸ E , ὥστε γίνεσθαι τὰ πάντα συμπεράσματα ἕξ · εἰσὶ δὲ οἱ πάντες ὅροι πέντε , προτάσεις δὲ ιέσσαρες . πλείω ἄρα τὰ συμπεράσματα καὶ τῶν ὅρων καὶ τῶν προτάσεων . καὶ ὅσῳ προστίθεμεν ὅρον , τοσούτῳ αὔξομεν τὰ συμπεράσματα · ἕκτου γοῦν ὅρου προστεθέντος γίνονται συμπεράσματα δέκα , ἑβδόμου δεκαπέντε , ὥστε ἅμα τῶν προιάσεών τε καὶ τῶν ὅρων πλείω εἶναι · ὅροι μὲν γὰρ ἑπτά , προτάσεις δὲ ἕξ , ὡς γίνεσθαι τὰ πάντα δεκατρία , συμπεράσματα δὲ δεκαπέντε . καὶ οὕτως ἀεὶ προστιθεμένου ὅρου αὔξεται τῶν συυπεοασαάτων ὁ ἀριθμός . πλείονα δὲ δῆλον ὅτι τὰ συμπεράσματα λέγομεν τῶν μόνως προτάσεων τῶν μὴ ποτὲ μὲν συμπερασμάτων ποτὲ δὲ ὡς προτάσεων λαμβανομένων · πρὸς γὰρ τὴν κατασκευὴν τοῦ δευτέρου συμπεράσματος τὸ προλαβὸν συμπέρασμα πρότασις γίνεται . οἷον συμπεράναντες τὸ Α πρὸς τὸ Γ , εἰ βουλόμεθα πάλιν τὸ Α πρὸς τὸ Δ συμπερᾶναι , λαμβάνομεν πρότασιν τὴν ΑΓ , ἥτις ἦν πρὸ τούτου συμαݲδݲ πέρασμ , καὶ τὴν ΓΔ · πάλιν ἐὰν πρὸς τὸ E τὸ Α βουλώμεθα συμπερᾶναι , λαμβάνομεν τὴν ΑΔ πρότασιν , ἥτις ἦν συμπέρασμα , καὶ τὴν ΔΕ · καὶ οὕτως ἐπὶ πάντων . ὥστε ταύτῃ οὐ πλείω τὰ συμπεράσματα τῶν προτάσεων , ἀεὶ τῶν προηγουμένων συμπερασμάτων προτάσεων γινομένων , ἀλλ’ ἀεὶ ἡμίση · δεῖ γὰρ καθ’ ἕκαστον συμπέρασμα προτάσεις δύο λαμβάνειν . ἀλλ’ ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς εἶπον , τῶν μόνως προτάσεων πλείω λέγει εἶναι τὰ συμπερασματα . p . 42b27 Ἐπεὶ δ’ ἔχομεν περὶ ὧν οἱ συλλογισμοί . Δηλονότι περὶ τῶν προβλημάιων . καὶ ποῖον ἐν ἑκάστῳ σχήματι , τουτέστι συμπέρασμα , ὅτι ἐν μὲν τῷ πρώτῳ πάντα , καὶ τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικὸν καὶ τὸ καταφατικὸν καὶ <τὸ> ἀποφατικόν . p . 42b28 Καὶ ποσαχῶς δείκνυται . Ὅτι τὸ μὲν καθόλου καταφατικὸν ἐν τῷ πρώτῳ μόνω καὶ ἑνὶ τρόπῳ · τὸ δὲ καθόλου ἀποφατικὸν καὶ ἐν τῷ πρώτῳ καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ , καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ ἅπαξ , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ δίς · τὸ δὲ μερικὸν καταφατικὸν καὶ ἐν τῷ πρώτῳ καὶ ἐν τῷ τρίτῳ , καὶ ἐν ὲν τῶ πρώτω ἅπαξ , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τρίς · τὸ δὲ μερικὸν ἀποφατικὸν ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασι , καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ ἅπαξ , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ δίς , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τρίς . p . 42b28 Θανερὸν ἡμῖν ἐστι καὶ ποῖον πρόβλημα χαλεπὸν καὶ ποῖον εὐεπιχειρητον . Σκοπὸς διὰ τούτων τὸ δεῖξαι ποῖον τῶν προβλημάτων δυνατὸν θᾶττον κατασκευάσαι , καὶ ποῖον οὔ , καὶ ποῖον εἰς τὸ ἀνασκευάσαι ῥᾲδιον , καὶ ποῖον οὔ . φησὶν οὖν ὅτι τὰ ἐν πλείοσι σχἡμασι δεικνύμενα καὶ διὰ πλειόνων τρόπων , ταῦτα κατασκευάσαι μὲν εὐχερὲς ἀνασκευάσαι δὲ δυσχερές . ταῦτα δέ ἐστι τὰ μερικά , διότι , φησί , τὰ μερικὰ κατασκευάσαι βουλόμενοι καὶ δι’ αὐτῶν καὶ διὰ τῶν καθόλου κατασκευάζομεν , ἀνασκευάζομεν δὲ διὰ μόνων τῶν καθόλου · ἐάν τε γὰρ δείξω ὅτι τινὶ καὶ ὅτι παντί , τὸ μερικὸν κατεσκεύασα καταφατικόν · ἀνασκευάζω δὲ αὐτὸ μόνον ] διὰ μόνου τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ . τὸ δὲ καθόλου καταφατικὸν κατασκευάζεται μὲν μόνως δι’ ἑαυτοῦ , ἀνασκευάζεται δὲ καὶ διὰ τοῦ καθόλου ἀποφατικοῦ καὶ διὰ τοῦ μερικοῦ · ἐάν τε γὰρ δείξω ὅτι οὐδενὶ ἢ οὐ παντί , ἀνεῖλον ὅτι παντί . πάλιν τὸ καθόλου ἀποφατικὸν κατασκευάζεται μὲν μόνως δι’ ἑαυτοῦ , ἀνασκευάζεται δὲ καὶ διὰ τοῦ καθόλου καταφατικοῦ καὶ διὰ τοῦ μερικοῦ · ἐὰν γὰρ δείξω ὅτι ἢ παντὶ ἢ τινί , ἄνεον τὸ οὐδενί . τὸ δὲ μερικὸν ἀποφατικὸν ἀνασκευά - ζεται διὰ μόνου τοῦ καθόλου καταφατικοῦ , κατασκευάζεται δὲ ἐν πᾶσι τοῖς σχήμασι καὶ διὰ πλειόνων τρόπων . ὥστε τὸ μὲν καθόλου καταφατικὸν πρὸς μὲν κατασκευὴν δυσχερές · δι’ ἑνὸς γὰρ τρόπου καὶ σχήματος κατασκευάζεται · πρὸς ἀνασκευὴν δὲ εὐχερές , διότι καὶ τῷ καθόλου ἀποφατικῷ καὶ τῷ μερικῷ ἀναιρεῖται , ὧν τὸ μὲν καθόλου ἐν δύο σχήμασι δείκνυται , ἅπαξ μὲν ἐν τῷ πρώτῳ , δὶς δὲ ἐν τῷ δευτέρῳ , τὸ δὲ μερικὸν ἀποφατικὸν ἐν πᾶσι τοῖς σχήμασι , καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ ἅπαξ , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ δίς , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τρίς . ὁμοίως τὸ καθόλου ἀποφατικὸν μᾶλλον μὲν δυσχερὲς κατασκευάσαι , ἧττον δὲ ἀνασκευάσαι διὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας . τρίτην ἔχει τάξιν τὸ μερικὸν καταφατικόν , καὶ τετάρτην τὸ μερικὸν ἀποφατικόν . p . 43a3 Καὶ γὰρ ἢν μηδενὶ καὶ ἢν τινὶ μὴ ὑπάρχῃ , ἀνῄρηται . Δηλονότι τὸ καθόλου καταφατικόν · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ δι’ ἀμφοτέ τῶν ἀποφατικῶν ἀναιρούμενον , καὶ τοῦ καθόλου καὶ τοῦ μερικοῦ . p . 43a6 τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν στερητικῶν . Τὸν αὐτὸν τρόπον τὸ μὲν καθόλου πρὸς κατασκευὴν μὲν δυσχερέ - στερον τοῦ μερικοῦ πρὸς ἀνασκευὴν δὲ εὐχερέστερον . p . 43a6 Καὶ γὰρ εἰ παντὶ καὶ εἰ τινί , ἀναιρεῖται τὸ ἐξ ἀρχῆς . Τουτέστι τὸ καθόλου ἀποφατικόν · τοῦτο γὰρ δι’ ἀμφοτέρων τῶν καταφατικῶν ἀναιρεῖται , καὶ τοῦ καθόλου καὶ τοῦ μερικοῦ . καὶ τοῦτο βουλόμενος σημᾶναι , λέγω δὴ τὸ καθόλου ἀποφατικόν , ἐπήγαγε τοῦτο δὲ ἦν ἐν δυσὶ σχήμασιν . p . 43a10 Ὃλως τε οὐ δεῖ λανθάνειν ὅτι ἀνασ|κευάσαι μὲν δι’ ἀλλήλων ἒστι καὶ τὰ ἑξῆς . Ὃτι φησί , μᾶλλον τῶν καθόλου τὰ μερικὰ δυνατὸν κατασκευάσαι ἀνα - σκευάσαι δὲ δυσχερέστερον , κοινῷ λόγῳ πρόδηλόν ἐστιν , ὅτι τὰ μὲν μερικὰ κατασκευάζεται καὶ δι’ ἑαυτῶν καὶ διὰ τῶν καθόλου · δι’ ἑαυτῶν μέν , ὡς ὃταν δείξω ὅτι τι ζῶον ἄνθρωπος < · εἰ γὰρ τὶ ζῷον ἄνθρωπος> , πᾶν ζῷον ἂνθρωπος · διὰ τῶν καθόλου δέ , ὡς ὅταν δείξω ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ζ̓́ῳον · εἰ γὰρ πᾶς , δῆλον ὃτι καὶ τὶς · καὶ πάλιν ὅταν δείξω ὅτι οὐδεὶς λίθος ἂνθρωπος , δῆλον ὅτι καὶ οὐ πᾶς · εἴρηται γὰρ πολλάκις πῶς λαμβάνεται ἡ με μερικὴ ἀποφατική . κατασκευάζεται μὲν x003E ; διχῶς τὰ μερικά , ἀνασκευάζεται δὲ μόνως δία τῶν καθόλου , τὸ μὲν τὶς διὰ τοῦ οὐδείς , καὶ τὸ οὐ πᾶς διὰ του πᾶς τὰ μέντοι καθόλου πατασκευάζεται μὲν μόνως δι’ ἑαυτῶν , ἀνασκευάζεται δὲ καὶ δι’ ἑαυτῶν καὶ διὰ τῶν μερικῶν , τὸ μὲν πᾶς διὰ τοῦ οὐδεὶς καὶ οὐ πᾶς , τὸ δὲ οὐδεὶς διὰ τοῦ πᾶς καὶ τὶς . p . 43a14 Ἃμα δὲ δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἀνασκευάζειν ἐστὶ τοῦ κατα - σκευάζειν ῥᾷον . Οὐ καθόλου δεῖ ἐκλαβεῖν τοῦτο , ἐπεὶ ψευδὴς ἔστι ὁ λόγος . τὰ γὰρ μερικὰ μᾶλλον κατασκευάζεται ἢ ἀνασκευάζεται , ὡς δέδεικται . ὥστε ἐπὶ τῶν καθόλου τοῦτο ἄν ἁρμόζοι μόνον .
Lemmas: p . 29b29 ἐπεί δέ ἕτερος εἰμί ὑπάρχω τε καί ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι ὑπάρχω . πληρόω ὁ περί ὁ τρεῖς σχῆμα ὁ ὑπάρχω πρότασις λόγος μέτειμι ἐπί ὁ ὁ ἀναγκαῖος πρότασις , καί εἰκότως δύο αὐτός ἐπιτίθημι τάξις . ἐπεί γάρ ὁ μέν ὁ εἰμί ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί πᾶς ὑπάρχω , ὁ δέ ὑπάρχω μέν οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ , ἀλλά δύναμαι καί μή ὑπάρχω , ὁ δέ οὔτε ὑπάρχω οὔτε ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , δύναμαι δέ ὅμως ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω , ὅς ὁ μέν πρότερος εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ὁ δέ δύο ὅς ὑπάρχω , ὁ δέ τρίτος ὁ ἐνδέχομαι , διά οὗτος ὁ μέν περί ὁ ὑπάρχω πρότασις πρῶτος ποιέω λόγος ὡς ἁπλόος · ὁ γάρ ὑπάρχω πρόσειμι τις , οἷος ὁ ἀεί καί ὁ πᾶς , ποιέω ὁ ἀναγκαῖος . μέσος δέ τάσσω ὁ περί ὁ ἀναγκαῖος συζυγία λόγος ὡς μέσος ἔχω τάξις ὁ τε ἁπλόος ὑπάρχω καί ὁ ἐνδεχομένως · ὑπάρχω μέν γάρ καί οὗτος , ἀλλά ἀεί καί ἀναγκαῖος · ὁ δέ ὁ ἐνδέχομαι οὐ ὑπάρχω μέν , δύναμαι δέ ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω . διά οὗτος μέν οὖν δύο ὁ περί ὁ ἀναγκαῖος συζυγία ποιέω λόγος . εἰμί δέ ἕτερος μέν ὁ ὑπάρχω πρότασις , ἕτερος δέ ὁ ὁ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι , δῆλος ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ πρότασις ἕτερος εἰμί καί ὁ συμπέρασμα · ἐκ μέν γάρ ὑπάρχω πρότασις ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ὁμοίως δέ καί ἐκ ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος καί ἐκ ἐνδέχομαι ἐνδέχομαι . p . 29b36 ἐπί μέν οὖν ὁ ἀναγκαῖος σχεδόν ὁμοίως ἔχω καί ἐπί ὁ ὑπάρχω · ὡσαύτως γάρ τίθημι ὁ ὁράω ἐν τε ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω εἰμί τε καί οὐ εἰμί συλλογισμός . ώσπερ , φημί , ἔχω ὁ ὁ ὑπάρχω πρότασις , οὕτως ἔχω σχεδόν καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος · ὁ αὐτός γάρ εἰμί ἐν οὗτος τε καί ἀσυλλόγιστος ἐν ἕκαστος σχῆμα , καί ὡσαύτως ἀλλήλων ὁ δείκνυμι ἔχω · διαφέρω δέ μόνος ὁ ὁ μέν μετά τρόπος εἰμί εἰς δέ ἄνευ τρόπος . προστίθημι δέ ὁ σχεδόν διά ὁ τέταρτος συλλογιστικός ὁ δύο σχῆμα τρόπος καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος · εἰμί γάρ ἐν διαφορά ὁ ἀναγκαῖος πρός ὁ ὑπάρχω , ὡς ἑξῆς ἐγώ ἐπίδειξις . p . 30a2 ὁ τε γάρ στερητικός ὡσαύτως ἀντιστρέφω . καίτοι οὖον μόνος ὁ στερητικός ἀλλά καί ὁ κατηγορικός . τίς οὖν μή καί οὗτος μιμνήσκω ; εἴρω οὖν ὅτι ὁ μέν κατηγορικός ἐπί πᾶς ὁ τρόπος ὁμοίως ἀντιστρέφω , καί οὐδείς θαυμαστός εἰμί καί ἐπί οὗτος · ὁ δέ στερητικός οὐ ὁμοίως ἐπί ὁ ἐνδέχομαι , ὡς αὐτός φημί . διό οὗτος μόνος ὁ ἀντιστροφή μιμνήσκω ὡς ὁ δύο μόνος τρόπος ὑπάρχω · ὁ δέ ἄλλος ὡς κοινός ἅπας παρίημι . p . 30a3 ἐν μέν οὖν ὁ ἄλλος ὁ αὐτός τρόπος δείκνυμι διά ὁ ἀντιστροφή εἰμί ὅτι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . ὅμοιος γάρ ἢ κατά εὐθύς δείκνυμι ἢ διά ἀντιστροφή ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω . p . 30a6 ἐν δέ ὁ μέσος σχῆμα , ὅταν εἰμί ὁ μέν καθόλου καταφατικός ὁ δέ ἐν μέρος στερητικός , καί πάλιν ἐν ὁ τρίτος , εἰμί ὁ μέν καθόλου καταφατικός ὁ δέ ἐν μέρος στερητικός , οὐ ὁμοίως εἰμί ὁ ἀπόδειξις . ὁ ἄλλος , φημί , ὁμοίως ἔχω κατά πᾶς ἐπί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω μόνος ὁ τέταρτος ἐν δύο σχῆμα καί ἐν τρίτος ὁ πέμπτος διαφέρω ἐν ὁ ὑπάρχω τρόπος καί ὁ ἀναγκαῖος · ἐν μέν γάρ ὁ ὑπάρχω διά ἀντιστροφή μέν οὐ δείκνυμι ἀλλά διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · ἐπί μέντοι ὁ ἀναγκαῖος οὖον δυνατός διά ὁ ὁ ἀδύνατος δεῖξις οὗτος ἀποδείκνυμι . οἷος ὡς ἐπί ὁ τέταρτος συλλογισμός ὁ δύο σχῆμα Προῖτος ὁ λόγος · ἵστημι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ B ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ ἐκ ἀνάγκη μή πᾶς · λέγω ὅτι ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . οὗτος δέ , ὥσπερ εἶπον , οὖον δυνατός ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή δείκνυμι λέγω ὅτι , εἰμί ψεῦδος εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη μή πᾶς ὑπάρχω , εἰμί ἀληθής ὁ ὅτι ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ἀλλά μήv καί ὁ Α ὁ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . εἶτα ποῖος ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα , ἀγνοέω · γίγνομαι γάρ ὁ συζυγία ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι , ὅστις ποῖος συνάγω συμπέρασμα , οὔπω οἶδα πρό ὁ διδάσκω ὁ φιλόσοφος περί ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ ἀναγκαῖος . ὥστε καλῶς λέγω μή δύναμαι δείκνυμι ὁ τέταρτος συλλογισμός ὁ δύο σχῆμα διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . ὁ αὐτός δέ καί ἐπί ὁ πέμπτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα συμβαίνω . δείκνυμι οὖν διά ἔκθεσις . ὁ δέ ἔκθεσις ἐνταῦθα τοιοῦτος . ἐπί μέν ὁ τέταρτος ἐν δύο σχῆμα , εἰμί ὁ Α ὁ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁ δέ Γ τις οὐ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ληπτέος μέρος ὁ Γ ὅς ὁ Α οὐ ὑπάρχω , οἷος ὁ δ , καί τακτέον οὕτως · εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ δ , οὐδέ ὁ δ οὐδείς ὁ Α · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β · ὁ ἆ ἄρα δ οὐδείς ὁ Β · οὐκοῦν ὁ Β οὐδείς ὁ δ · ὁ δέ δ τίς ὁ Γ εἰμί · ὁ ἄρα Β τις ὁ Γ οὐ ὑπάρχω . ἐπί δέ ὁ τρίτος σχῆμα , εἰμί ὁ Α τις ὁ Γ οὐ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ , ὁ Α τις ὁ Β οὐ ὑπάρχω . πρόσκειμαι οὖν μέρος ὁ Γ ὅς ὁ Α οὐ ὑπάρχω , οἷος ὁ δ , καί εἰμί οὕτως · εἰμί ὁ Α ὁ δ οὐδείς , ὁ δέ B πᾶς ὁ δ , εἰ καί ὁ Γ πᾶς , ὅς μέρος ὁ δ , ἀντιστρέφω δέ ὁ B δ , καί εἰμί ὁ δ τις ὁ Β · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ δ ὁ δέ δ τις ὁ Β , ὁ Α τις ὁ Β οὐ ὑπάρχω . εἰκότως δέ ὁ συλλογισμός ὁ ἀναγκαῖος ὡσαύτως ἔχω ὁ ὁ ὑπάρχω καί ὁμοίως αὐτός δείκνυμι , διότι καί ὁ ἀντιστροφή ὁ πρότασις ὁ ἀναγκαῖος ὡσαύτως λέγω ἔχω ὁ ὁ ὑπάρχω . p . 30a13 γίγνομαι δέ ὁ συλλογισμός ἑκάτερος ἐν τῆ οἰκεῖος σχῆμα . ἑκάτερος , φημί , ὁ εἴρω δύο συλλογισμός διά ὁ σχῆμα δείκνυμι ὁ ἴδιος συμπέρασμα συνάγω . ἀλλά ὁ μέν τέταρτος ὁ δύο σχῆμα συλλογισμός διά ὁ δύο συλλογισμός ὁ αὐτός δύο σχῆμα οὕτως · εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς μέν ὁ Β ὑπάρχω ὁ δέ Γ οὖον πᾶς , ὑπόκειμαι δέ μέρος ὁ Γ ὁ δ , ὅς οὐ ὑπάρχω ὁ Α , ὁ ἄρα Α πᾶς μέν ὁ Β ὑπάρχω ὁ δέ δ οὐδείς , ὅσπερ εἰμί δύο τρόπος ὁ δύο σχῆμα ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός · ὁ ἄρα Β οὐδείς ὁ δ ὑπάρχω , ὅσπερ εἰμί μέρος ὁ Γ . ὁ ἄρα Β οὖον πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . ὁμοίως δέ καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος σχῆμα διά ὁ δύο τρόπος ὁ αὐτός τρίτος σχῆμα οὕτως . εἰμί γάρ ὁ μέν Α ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ὁ Γ ὁ δέ Β ἐκ ἀνάγκη πᾶς , λέγω ὅτι ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ὑπάρχω · ἐπεί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , λαμβάνω μέρος τίς ὁ Γ ἵημι ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ Α , οἷος ὁ δ · ὁ ἄρα A οὐδείς ὁ δ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . καί ἐπεί ὁ B ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , εἷς δέ ὁ μέρος ὁ Γ ὁ δ , ὁ ἄρα Β πᾶς ὁ δ ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ δ ὁ δέ B πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , δῆλος ὅτι γίγνομαι πάλιν ὁ τρίτος ἔχω μάτος ὁ δύο τρόπος . ὥστε ὁ ἔκθεσις ἐπί ἀμφότερος ὁ συλλογισμός ὁ οἰκέω πάλιν ποιέω σχῆμα . ἐπισημειόομαι δέ ἄξιος ἐν πᾶς οὗτος , πῶς λοιπός μετά ὁ ἀπόδειξις ὁ τρεῖς σχῆμα ἀδεῶς χράω ὁ στοιχεῖον , ὡς πρότερος κατά ὁ τάξις ὁ σχῆμα καί ὁ ὁράω καί ὁ στοιχεῖον χράω . p . 30a15 συμβαίνω δέ ποτός καί ὁ ἕτερος πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συλλογισμός . παραδίδωμι ὁ πρότασις ὁ τε ὁ ὑπάρχω καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἐντεῦθεν βούλομαι μίγνυμι οὗτος . καί βούλομαι αὐτός ἀεί ὁ μείζων πρότασις ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα , οἷος εἰμί ὁ μέν μείζων εἰμί ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ἔμπαλιν ὁ μέν μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος , ὑπάρχω . παραδίδωμι δέ , ὡς εἴωθα , πρῶτος ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου . πρόδηλος δέ ὅτι καθόλου εἰμί ὁ πρότασις ὀκτώ γίγνομαι συζυγία , τέσσαρες μέν συλλογιστική , τέσσαρες δέ ἀσυλλόγιστος · εἰμί γάρ ὁ δύο ὑπάρχω εἰμί καθόλου τέσσαρες γίγνομαι συζυγία , ὁμοίως δέ καί ἀναγκαῖος , δῆλος ὅτι μείγνυμι οὗτος ὀκτώ γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ μείζων ὑπάρχω ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , τέσσαρες γίγνομαι συζυγία κατά ὁ ποιός ποικίλλω · ἢ γάρ ἀμφότερος εἰμί καταφατικός ἢ ἀμφότερος ἀποφατικός , ἢ ὁ μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , καί οὗτος διχῶς · ὁμοίως δέ καί εἰμί ἀνάπαλιν εἰμί ὁ μέν μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος , πάλιν γίγνομαι ἄλλος τέσσαρες κατά ποιός ποικίλλω . ὁ πᾶς ἄρα εἰμί ὀκτώ . πρότερος οὖν ἐκτίθημι ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός , ὁ μέν μείζων ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ὑπάρχω . καί ὁ μέν φιλόσοφος , ὥσπερ εἶπον , βούλομαι ἀεί ὁ μείζων ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα · διό καί ἐνταῦθα οὕτως ἔχω ὁ πρότασις ἀναγκαῖον φημί συνάγω ὁ συμπέρασμα . ὁ δέ ἑταῖρος αὐτός ὁ περί Θεόφραστος καί Εὔδημος καί ἔτι ὁ ἀπό Πλάτων οὖον φημί οὕτως ἔχω οὐδέ πάντως ὁ μείζων ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα , ἀλλά ὑπάρχω ἀεί γίγνομαι . ἄξιος οὖν ἐκτίθημι πρότερος ὁ τε Ἀριστοτελικός δεῖξις καί ὅσος ὁ ὁ φιλόσοφος συνηγορέω εἰς ἀπόδειξις ὁ τοιοῦτος προστίθημι , εἶτα καί ὅσπερ ὁ ὁ ἐναντίος παρίστημι . μένω δόξα φημί , καί οὕτως ὁ ἱκανός διΐστημι ὁ λόγος . ὅς | τοίνυν Ἀριστοτέλης πρόειμι ὁ δεῖξις οὕτως . ὁ Α , φημί , ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · λέγω , φημί , ὅτι ὁ Α ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Β , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ὑπάρχω · εἷς δέ ὁ μέρος ὁ B ὁ Γ · ὁ ἄρα Α ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης . ἕτερος δέ συνηγορέω οὗτος ὁ δόξα προστίθημι καί ἄλλος δύο δείκνυμι , εἷς μέν ὁ διά ἀδύνατος οὕτως · λέγω , φημί , ὅτι οὕτως ἔχω ὁ πρότασις ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω · εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω , ἵνα πάλιν ἀνατίθημι τρόπος τρόπος , ποσός ποσός , ποιός ποιός . ἐπεί τοίνυν ὁ μέν Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὑπόκειμαι δέ καί ὁ Β ὁ αὐτός Γ ὑπάρχω πᾶς , ὁ ἄρα Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί ἐνδέχομαι μή πᾶς καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ἰστέον γάρ ὅτι καί ὁ Ἀριστοτέλης καί πᾶς ὁ ἄλλος ὁμολογέω ὁ μείζων ἐνδέχομαι εἰμί μερικός ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω μερικός ἐνδέχομαι ἀποφατικός συνάγω ὁ συμπέρασμα . προστίθημι δέ καί ἕτερος δεῖξις τοιοῦτος · εἰμί ὁ δύο , φημί , πρότασις κεῖμαι ὑπάρχω ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , δῆλος ὅτι ὁ ἕτερος ἀναγκαῖος εἰμί οὐκέτι ὁ αὐτός ὀφείλω συνάγω συμπέρασμα ἀλλά ἀναγκαῖος . οὗτος ὁ ὁ αριστοτελικός συνηγορέω δόξα . ὁ δέ ἑταῖρος αὐτός ἐνίστημι πρός ὁ εἴρω , καί πρῶτος πρός ὁ Ἀριστοτελικός δεῖξις οὕτως ἐκ αὐτός ὅς ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὁ σημασία . ἀναγκαῖος , φημί , εἰμί ὅς πᾶς καί ἀεί ὑπάρχω , ὑπάρχω δέ ὅσπερ εἰμί μέν ἐν ὁ πρᾶγμα , δύναμαι δέ καί ἀπογίγνομαι αὐτός . εἰμί τοίνυν ὁ Β ὁ Γ οὐ ἀναγκαῖος ὑπάρχω , δύναμαι ἄρα χωρίζω αὐτός · εἰμί δέ χωρίζω ὁ Β ὁ Γ , οὐ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ Γ ὁ Α . εἰμί γάρ χωρίζω ὁ μέσος ὁ ἔσχατος , οὐ ἔχω ὁ ἄκρος ὅστις συνάπτω ὁ ἔσχατος · ὥστε εἰμί ὑπάρχω ὁ Γ ὁ Α , οὐ ἀναγκαῖος αὐτός ὑπάρχω . καί γάρ κακῶς ὑποτίθημι , φημί , ὅτι εἰμί ὁ Α ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ B ὑπάρχω , μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ , ὁ ἄρα Α ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ μέν γάρ κύριος αὐτός μέρος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω πᾶς , οὖον μέντοι γε ὁ ποτέ μέν εἰμί αὐτός μέρος ποτέ δέ μή . ὁ δέ Β ὁ Γ πᾶς μέν ὑπάρχω , οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ , ὥστε δύναμαι καί μή ὑπάρχω · οὗτος γάρ ὁ ὁ ὑπάρχω φύσις , ὁ ὑπάρχω μέν δύναμαι δέ καί μή ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν δυνατός ὁ Γ ὁ B μή εἰμί μέρος οὗτος γάρ δείκνυμι ) , πρόδηλος ὅτι οὐ ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . ὅτι γάρ οὗτος οὕτως ἔχω , πρόδηλος καί ἐκ ὁ ὁ ὁράω παράθεσις · εἰμί γάρ ὅρος κίνησις , βάδισις , ἄνθρωπος · κίνησις μέν γάρ ἐκ ἀνάγκη πᾶς βάδισις ὑπάρχω , βάδισις δέ πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί συνάγω κίνησις πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω . καί πάλιν ἀρετή , φρόνησις , ἄνθρωπος . καί καθόλου δεῖ λαμβάνω καί καθολικός τίς καί μερικός καί τίς οὗτος ὑπάρχω μετέχω καί ὁ μέν καθολικός τίθημι μείζων ὅρος , ὁ δέ μετέχω μικρός . πρός δέ ὁ ὁ ἀδύνατος δεῖξις οὕτως ἐνίστημι , ὅτι οὗτος ὁ τρόπος δείκνυμι οὖον μόνος ἀναγκαῖος καταφατικός συνάγω ἀλλά καί ὁ καθόλου καταφατικός ὑπάρχω καί ἔτι ὁ καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι . λέγω γάρ , φημί , ὅτι συνάγω συμπέρασμα ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · εἰμί γάρ οὗτος ψεύδω - δίδωμι , ἀληθής ὁ μή πᾶς ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ . ἐπεί τοίνυν ὁ Α ὁ Γ οὖον πᾶς ὑπάρχω , ὑπόκειμαι δέ καί ὁ Β ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ τρίτος σχῆμα ἐκ ὁ δύο ὑπάρχω πρότασις . εἰμί δέ καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς · ὁ ἄρα Α ὁ Β καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὑπάρχω καί ὑπάρχω οὖον πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ἀλλά δή , φημί , καί ὁ καθόλου ἐνδέχομαι δυνατός συνάγω . λέγω γάρ ὅτι οὕτως ἔχω σός ὁ πρότασις συνάγω ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω · εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀνάγκη μή πᾶς . ἐπεί τοίνυν ὁ μέν Α ὁ Γ ἀνάγκη μή πᾶς ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α ὁ Β ἢ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ἢ ὑπάρχω οὖον πᾶς · οὗτος γάρ πότερος ἔχω , ἔτι ἀμφισβητήσιμος . εἰμί δέ καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ B ὁ Α · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς καί ὑπάρχω οὖον πᾶς ἢ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὥστε , φημί , ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή οὐδείς κακός δείκνυμι καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα ἢ ἐνδέχομαι καθόλου καταφατικός ἢ ὑπάρχω καθόλου καταφατικός . οὗτος μέν οὖν ἐκεῖνος ὁ εἰς ἄτοπος δεῖξις ψευδής δείκνυμι διά ὁ δείκνυμι ὁ αὐτός εἰς ἄτοπος δείκνυμι ἐπί ὁ αὐτός πρότασις πλείων συνάγω συμπέρασμα . ἀλλά ζητέω ἄξιος πόθεν πλείων συνάγω ὁ συμπέρασμα ὁ αὐτός εἰς ἄτοπος δείκνυμι . λέγω οὖν ὅτι ἕκαστος ὁ συμπέρασμα καθόλου καταφατικός λαμβάνω , εἶτα ὁ ἐναντίος ἐκ ὑπόθεσις μερικός ἀποφατικός , καί εἰκότως ὁ αὐτός ποσός λαμβάνω ἐπί τε ὁ συμπέρασμα καί ὁ ὑπόθεσις ὁ αὐτός ἄτοπος ἀκολουθέω · | μόνος γάρ ὁ τρόπος ἀμείβω ὁ ποσός ὁ αὐτός μένω · διόπερ καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός συνάγω ἄτοπος . πρός δέ ὁ τρίτος ὁ δεῖξις ἐπίπλοον εἰμί πρόχειρος ὁ ἀπάντησις . εἰμί γάρ , ἐπεί ὁ δύο πρότασις ὑπάρχω εἰμί ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα , διά οὗτος , ἐπεί ὁ ἕτερος ἀναγκαῖος γίγνομαι , ὀφείλω ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , εἴρω αὐτός ὅτι , ἐπεί ὁ δύο ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ἐσθίω ὁ ἕτερος ὑπάρχω εἰμί ὑπάρχω γίγνομαι , ἤ , ὅς καί πιθανός , μικτός ἐσθίω αὐτός γίγνομαι . καί οὗτος πῶς ἐνδέχομαι , ἐκ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος μικτός τίς γίγνομαι ; ὥστε καταγέλαστος ὁ τοιοῦτος . καί ἄλλως · ἐσθίω ὁ αὐτός εἶπον καί ἐπί ὅς πρότασις ὁ μείζων ὑπάρχω εἰμί , ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος · ἐσθίω γάρ ἐπί οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα διά ὁ αὐτός αἴτιος · νῦν δέ ὑπάρχω γίγνομαι . εὐήθης ἄρα ὁ τοιοῦτος λόγος . ἔτι ὥσπερ κατά ὁ ποιός καί ὁ ποσός ἀεί ὁ χείρων ὁ πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα , δῆλος ὅτι καί ἐπί ὁ τρόπος ὁμοίως ὁ χείρων ἀκολουθέω · ὥστε εἰμί ὁ ὑπάρχω κακός εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , δῆλος ὅτι ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . πανταχόθεν ἐγώ ἄρα ὁ τοιοῦτος δείκνυμι . τις οὖν ; οὐ εἰμί οὐδείς βοήθεια ἐπινοέω ὁ Ἀριστοτελικός λόγος ; λέγω ὅτι ἐνδέχομαι . αὐτός γάρ φημί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ὅτι ὁ ἀναγκαῖος διχῶς λέγω , ὁ μέν κύριος ὁ δέ ἐκ ὑπόθεσις , καί ὁ ἐκ ὑπόθεσις διχῶς · ὁ μέν γάρ λέγω ἀναγκαῖος ἔστω ἄν ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , ὁ δέ ἔστω ἄν ὑπάρχω ὁ κατηγορέω . οἷος κύριος λέγω ἀναγκαῖος ὁ κινέω ὁ ἥλιος · ὁ δέ ἔστω ἄν ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος ὁ Σωκράτης εἰμί ζῷον · ἔστω ἄν γάρ ὑπάρχω Σωκράτης , ἀνάγκη αὐτός ζῷον εἰμί , ὅς καί μᾶλλον ὁ κύριος ἀναγκαῖος συνεγγίζω · ὁ δέ τρίτος ὡς λέγω ἀνάγκη ὁ κάθημαι κάθημαι · ἔστω ἄν γάρ ὑπάρχω ὁ κατηγορέω , λέγω δή ὁ κάθημαι , ἀναγκαῖος ὑπάρχω ὁ κάθημαι κατά ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος . λέγω οὖν ὅτι ὁ μέν μείζων πρότασις κατά ὁ κύριος λαμβάνω ἀναγκαῖος , ὁ δέ συμπέρασμα κατά ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος ὁ ἔστω εἄν εἰμί ὁ κατηγορέω · ἠώς γάρ εἄν ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ , ἐκ ἀνάγκη αὐτός ὑπάρχω . καί ὁ Ἀλέξανδρος δέ ὁ ὁ φιλόσοφος ἐξηγητής φημί ἐν τις μονόβιβλος καί ὁ αὐτός διδάσκαλος Σωσιγένης οὗτος εἰμί ὁ δόξα , ὡς ὅτι ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος συνάγω ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης . ὅτι γάρ , φημί , οὗτος βούλομαι , δῆλος ἐκ ὅς , ὅτε μέν ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα ὁ μείζων ὑπάρχω εἰμί ὁ δέ ἕτερος ἀναγκαῖος , ἐκτίθημι ὅρος ὁ φιλόσοφος , ὅτε δέ ἀναγκαῖος συνάγω ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , οὐ εὐπορέω ἐκτίθημι ὅρος ὁ κύριος ἀναγκαῖος συνάγω · ὅθεν δῆλος , φημί , ὅτι καί αὐτός ὁ ἐκ ὑπόθεσις λαμβάνω ἀναγκαῖος . p . 30a23 εἰμί δέ ὁ μέν Α Β μή εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ δέ Β Γ ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀναγκαῖος νῦν ὁ ἀντικειμένως ἔχω παραδίδωμι ὁ ἔχω πρός ὁ μικρός ὁ ἀναγκαῖος πρός δέ ὁ μείζων ὁ ὑπάρχω , καί φημί οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα εἴρω γάρ ἤδη ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα ὁ μείζων βούλομαι ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . δείκνυμι δέ οὗτος διχόθεν , καί ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή καί ὁ διά ὁ ὁράω δείκνυμι · καί γάρ ὁ μέθοδος ὁ χρεία ἐγώ καθίστημι οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἵνα ὁ πρᾶγμα αὐτός ἁρμόζω · διό καί ἐν ὁ ἀσυλλόγιστος ὅρος παρατίθημι ἀρκέω οὗτος εἰς ἔλεγχος ὡς μή δύναμαι αὐτός ἐφαρμόζω ὁ πρᾶγμα . δείκνυμι οὖν οὗτος διά τε ὁ πρῶτος σχῆμα καί ὁ τρίτος , ὑποτίθημι συνάγω ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα καί δείκνυμι οὗτος ὁ ὑπόθεσις ψεῦδος ἀκολουθέω καί οὕτως αὐτός ἐλέγχω · δῆλος γάρ ὅτι ὅς ἄν ὑπόθεσις ψεῦδος ἀκολουθέω , ψευδής εἰμί · οὐδείς γάρ ἀληθής ὑπόθεσις ψεῦδος ἀκολουθέω . δείκνυμι ἐν ὁ ψεῦδος ἀκολουθέω καί διά ὁ πρῶτος καί διά ὁ τρίτος σχῆμα . καί διά μέν ὁ πρῶτος οὕτως . εἰμί ὁ μέν Α πᾶς ὁ B ὑπάρχω μόνος , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ἐγώ μέν , φημί , λέγω ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ὑπάρχω . εἰμί δέ τις λέγω ἐκ ἀνάγκη , συγχωρέω οὗτος · καί εἰμί μέν μηδείς ψεῦδος ἀκολουθέω , ἵστημι ἀληθής ὁ συμπέρασμα · εἰμί δέ εὑρίσκω τίς ψεῦδος ἕπω , δῆλος ὅτι ψευδής ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ὁ ἀναγκαῖος συνάγω , ὥστε ὁ ὑπάρχω μόνος συνάγω . ἐπεί οὖν ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑποτίθημι , εἰμί δέ καί ὁ B πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ ἄρα τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ἀντιστρέφω γάp . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ τρίτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . ἀλλά οὗτος ψεῦδος · ὑπόκειμαι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω μόνος · ὁ δέ πᾶς ὑπάρχω καί μηδείς ὑπάρχω καί τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . οἷος ἀληθής ὁ λέγω ὁ σῶμα πᾶς ὁ κινέω ὑπαρχεία · ἀλλά οὗτος δύναμαι καί τις ἀναγκαῖος ὑπάρχω , | οἷος ὁ οὐράνιος . πάλιν λέγω ὑπάρχω πᾶς ναῦς ὁ κινέω ἢ ἄνθρωπος ὁ κάθημαι , ἐάν ἢ κινέω ἢ κάθημαι · ἀλλά καί μηδείς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ ἁπλόος ὑπάρχω φύσις , ἐάν ἄρα τίθημι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὁ B ὁ Α ὑπάρχω , οὖον δύναμαι ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί μηδείς ἐνδέχομαι ὑπάρχω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ κύριος ὑπάρχω φύσις · ψεῦδος ἄρα ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω . ὁ δέ ψεῦδος ἀκολουθέω διά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις ὁ λέγω ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα · ὑπάρχω ἄρα συνάγω . καί σκοπέω πῶς οὖον φημί ἀδύνατος εἰμί ὁ Α τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἀλλά ψεῦδος · οὐδέ γάρ εἰμί τίς ψεῦδος , οὗτος καί ἀδύνατος · ἀλλά εἰμί τίς ἀδύνατος , οὗτος καί ψεῦδος , ὡς καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἶπον . οὐδέ γάρ προτίθημι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι διόπερ οὐδέ ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑπάρχω πᾶς ὑποτίθημι ) ἀλλά μόνος δείκνυμι ψεῦδος ὁ λέγω ὅτι ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα . οὐδέ γάρ ἀδύνατος ἐπί τις ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί ὑπάρχω πᾶς ὑπάρχω καί τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὡς γάρ εἶπον , τοιοῦτος εἰμί ὁ κοινός ὑπάρχω , ὡς διά ὁ ὁράω δείκνυμι . ψεῦδος ἄρα ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω οὗτος καί πᾶς ὑπάρχω κατά ὁ ἁπλόος , τουτέστι ὁ καθόλου ὁ ὑπάρχω σημαίνω , ὅσπερ δύναμαι καί τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω καί μηδείς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . οὗτος μέν οὖν διά ὁ πρῶτος σχῆμα . διά δέ ὁ τρίτος οὕτως . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὡς ἄν τις ὑπολαμβάνω , ὑπάρχω δέ καί ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὁ αὐτός πᾶς , ὁ ἄρα Α τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ πρῶτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα ὁ δύο ἀναγκαῖος εἰμί μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα . ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ὁ Β ὁ Α ὑπάρχω · ψεῦδος ἄρα ὁ τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ Α · ἐνδέχομαι γάρ ἐπί ὁ ὑπάρχω τρόπος ὁ λαμβάνω ὡς πᾶς ὑπάρχω καί μηδείς αὐτός ὑπάρχω · ψεῦδος ἄρα ὁ τις ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ ψεῦδος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ὁ Γ πᾶς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ ὁράω φανερός ὅτι οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος · οἷος εἰμί ὁ μέν Α εἰμί κίνησις , ὁ δέ Β ζῷον , ἐπί εἰμί δέ ὁ Γ ἄνθρωπος . κίνησις μέν γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί συμπέρασμα συνάγω οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω · κίνησις γάρ ἄνθρωπος πᾶς ὑπάρχω οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω . ἐφίστημι δέ χρή ἐπί οὗτος ὁ ὁράω ὅτι οὖον κατανοέω ὁ αὐτός δύναμαι γίγνομαι καί ἐπί ὅς εἶπον ἀναγκαῖος συμπέρασμα ὁ συνάγω ἐκ ὁ μείζων ἀναγκαῖος · ὥσπερ γάρ ἐνταῦθα λαμβάνω ὁ κίνησις μείζων ὅρος δείκνυμι ὁ συμπέρασμα μή ἀναγκαῖος , οὗτος ἐκεῖ , εἰμί λαμβάνω ὁ αὐτός μικρός , οὐ εἰμί ἀναγκαῖος . οἷος ὁ μέν Α ζῷον , ὁ δέ B ἄνθρωπος , ὁ δέ Γ κίνησις · οὐκοῦν εἰμί ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ ἄνθρωπος κινέω ὑπάρχω , ὁ ζῷον ἐκ ἀνάγω - κέω κινέω · ἀλλά οὗτος ψεῦδος . εἰμί οὖν ὅλος ὁ χωρίον παρόραμα . καί δῆλος εἰς ὅς ἀποβλέπω ἀπάγω · ἐπί ἐπεί γάρ , εἰμί λαμβάνω ὡς ἐν κατηγορία ὁ Γ ὑπό ὁ Β , εὑρίσκω ὡς εἶδος αὐτός εἰμί , οὗτος καί ἐπί πᾶς ὑπολαμβάνω . ὁ δέ οὐ εἰμί · οὐδέ γάρ ἐνταῦθα ὑπό ὁ ἄνθρωπος εἶδος ὁ κίνησις καίτοι ὁ τάξις ὁ ὁράω ὑπό αὐτός λαμβάνω ὅς ἀλλά ὡς ὑπόκειμαι . ἢ τοίνυν παροράω , ἢ ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος λαμβάνω , ὡς ἤδη εἶπον . p . 30a32 ὅμοιος δέ καί εἰμί στερητικός εἰμί ὁ ΑΒ · ὁ γάρ αὐτός αποοειξις . εἶπον ὅτι ὀκτώ γίγνομαι ἐνταῦθα ὁ καθόλου συζυγία , τέσσαρες μέν συλλογιστικός τέσσαρες δέ ἀσυλλόγιστος , ὁ μέν δύο συλλογιστικός ἐκ ἀμφότερος καταφατικός παραδίδωμι . νῦν δέ ὁ ἀποφατικός παραδίδωμι , καί φημί ὁ αὐτός καί ἐπί οὗτος εἰμί δεῖξις . ἵστημι οὖν ὁ μείζων ἀναγκαῖος . εἰμί τοίνυν ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , μέρος ἄρα ὁ Β ὁ Γ · ὁ δέ Α πᾶς ὁ μέρος ὁ Β ἐκ ἀνάγκη χωρίζω * * * μέρος εἰμί ὁ Β . οὗτος μέν οὖν κατά Ἀριστοτέλης . ὁ αὐτός δέ πάλιν φημί καί ἐπί οὗτος ὁ περί Θεόφραστος καί Εὔδημος · ὁπότερος γάρ εἄν εἰμί ὁ ὁράω ἀναγκαῖος θατέρου εἰμί ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω εἰμί . καί ἐπί μέν ὁ πρός ὁ μικρός ἔχω ὁ ἀναγκαῖος καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης συνομολογέω . ἐπί δέ ὁ ἔχω ὁ μείζων ἀναγκαῖος , δηλονότι καί στερητικός δέ , δείκνυμι καί διά ὁ ὁράω , δείκνυμι δέ καί διά κοινός λόγος οὕτως . ἐπεί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , πρόδηλος · εἰμί γάρ μηδείς ὁ Β ὁ Α , δῆλος ὅτι οὐδέ ὁ Γ · ὁ γάρ Γ ὑπό ὁ Β . ἀλλά οὐκέτι καί ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ Γ ὁ Α ὥσπερ ὁ Β , ἐπεί ὑπάρχω ὁ Β ὁ Γ ὑπόκειμαι εἰμί μέρος καί οὐ ἀναγκαῖος . ὅσος οὖν ἀπό ὁ ὁράω οὐδαμῶς ὁ ἀναγκαῖος συνάγω · εἰμί γάρ λαμβάνω ἀντιδιαιρέω ἀλλήλων εἶδος , οἷος ὁ μέλας καί ὁ λευκός , καί οὗτος ὁ μέν ἕτερος ποιέω μείζων ὅρος ὁ δέ ἕτερος μέσος , εἶτα λαμβάνω τίς τρίτος ὅς ἑκάτερος ἀνά μέρος δύναμαι ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω καί οὗτος ποιέω μικρός ὅρος , οἷος ἵππος , δῆλος ὅτι ὁ μέν ἕτερος | ὁ ἀντιδιαιρέω εἶδος ὁ ἕτερος ἐκ ἀνάγκη ἀποφάσκω , οἷος ὁ λευκός ὁ μέλας · κατηγορέω δέ ὁ μέσος ὁ ἔσχατος ὑπάρχω οὐ ἐκ ἀνάγκη ὁ ἔσχατος ὁ πρῶτος ἀποφαίνω ἀλλά ὑπάρχω , διότι εἰμί ὑπάρχω αὐτός ὁ μέσος κατηγορέω , δῆλος ὅτι δύναμαι καί μή ὑπάρχω αὐτός . ὁ δέ μέσος μή ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀντιδιαιρέω ὑπάρχω · εἰμί δέ δύναμαι καί ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ὁπηνίκα ἀποφάσκω , οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀποφαίνω . εἰμί γάρ ὁ λευκός μηδείς μέλας ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ μέλας πᾶς ἵππος ὑπάρχω < , ὁ λευκός οὐδείς ἵππος ὑπάρχω · εἰμί μέλας πᾶς ὁράω ὑπάρχω , δύναμαι καί μή ὑπάρχω · μή δέ ὁ λευκός πάντως ὑπάρχω ἤ τίς ὁ μεταξύ · πάντως γάρ δεῖ ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος μεταλαμβάνω ἤ τις ὁ μεταξύ . εἰμί δέ δύναμαι ὑπάρχω πᾶς ἵππος ὁ λευκός , δῆλος ὅτι , ὅτε ὁ μέλας ὑπάρχω , ὁ λευκός ὑπάρχω , οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀποφαίνω . σημειωτέος δέ μή λαμβάνω ὁ μικρός ὅρος ὅς ἕτερος τίς ὁ ἐναντίος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , οἷος ὁ κόραξ ὁ μέλας , ἐπεί οὐκέτι φυλάσσω ὁ μικρός ὑπάρχω . p . 30a33 ἐπί δέ ὁ ἐν μέρος συλλογισμός , εἰμί μέν ὁ καθόλου εἰμί ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος , εἰμί δέ ὁ κατά μέρος , οὐ ἀναγκαῖος , οὔτε στερητικός ἵημι κατηγορικός εἰμί ὁ καθόλου πρότασις . παραδίδωμι ὁ ἐκ δύο καθόλου τέσσαρες συλλογιστικός πρότασις περί ὁ ἀσυλλόγιστος οὐδείς φημί · διά ὁ αὐτός γάρ δείκνυμι διά ὅς καί ὁ ὁ ὑπάρχω ἀσυλλόγιστος πρότασις . μέτειμι οὖν ἐπί ὁ συζυγία ὁ ἐκ ὁ εἷς καθόλου ὁ δέ ἕτερος μερικός , καί φημί ὅτι , ὅπως εἄν ἔχω εἰμί ὁ μείζων πρότασις , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ συμπέρασμα . εἶπον γάρ ὅτι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων βούλομαι ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα ἐπί ὁ ἐκ ὁ εἷς ἀναγκαῖος ὁ δέ ἕτερος ὑπάρχω · ἐπί ὅς δέ ὁ μέν ἕτερος εἰμί καθόλου ὁ δέ ἕτερος μερικός , πάντως ὁ μείζων καθόλου εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα , εἰ μέλλω συλλογιστικός εἰμί ὁ συζυγία . διά οὗτος φημί ὅτι ὁ καθόλου πρότασις ὁ συμπέρασμα ἀκολουθέω · αὐτός γάρ εἰμί πάλιν εἶπον τῆ μειζονία . p . 30a37 ἔστω δή πρῶτος ὁ καθόλου ἀναγκαῖος , καί ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω μόνος · ἀνάγκη δή ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη · ὁ γάρ Γ ὑπό ὁ Β εἰμί , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Α ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . Πρότερος πάλιν τίθημι ὁ ὅς καθόλου ἀναγκαῖος ἔχω ἐν ὁ μείζων πρότασις ἐν δέ ὁ μικρός ὁ μερικός ὑπάρχω , ἀμφότερος δέ καταφατικός , καί ὁ αὐτός πάλιν δείκνυμι ὁ ἀναγκαῖος δείκνυμι συνάγω . εἰμί γάρ ὁ Α , φημί , πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , συνάγω ὅτι ὁ Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · εἰμί γάρ πᾶς ὁ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , τίς δέ ὁ Γ μέρος εἰμί ὁ Β , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη μέρος εἰμί ὁ Β . εἴρω δέ καί πρός οὗτος ὁ αὐτός πάλιν ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός , ὅτι ὑπάρχω ὑπό ὁ Β τίς ὁ Γ εἰμί καί διά οὗτος δύναμαι καί μή εἰμί ὑπό αὐτός , ὁ δέ Α ὁ Β ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , τουτέστιν ἀεί ὁ ἀεί αὐτός μέρος εἰμί , ὥστε οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀλλά ὑπάρχω τις ὁ Γ ὑπάρχω . εἰμί δέ ὅρος ἐπιστήμη , γραμματικός , ἄνθρωπος · ἐπιστήμη πᾶς γραμματικός ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , γραμματικός δέ ὑπάρχω τις ἄνθρωπος , καί συνάγω ἐπιστήμη ὑπάρχω τις ἄνθρωπος . p . 30b1 ὅμοιος δέ καί εἰμί στερητικός εἰμί ὁ συλλογισμός · ὁ γάρ αὐτός εἰμί ἀπόδειξις . πάλιν , φημί , εἰμί στερητικός ἀναγκαῖος τίθημι ὁ καθόλου , ἀναγκαῖος ὡσαύτως ὁ συμπέρασμα συνάγω . εἰμί γάρ ὁ Α μηδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · ἐπεί γάρ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὁ Α , τίς δέ ὁ Γε ὁ Β εἰμί , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Γ οὐ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ὁ αὐτός δέ πάλιν λέγω καί πρός οὗτος , ὅτι ὁ ὑπάρχω καί οὖον ὁ ἀναγκαῖος συνάγω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἐκ δύο καθόλου 〈 εἰμί 〉 ὁ μείζων ἀποφατικός λέγω . ὅρος δέ ὁ ὁ ὑπάρχω συνάγω ἐγρήγορσις , ὑπνόω , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις οὐδείς ὑπνόω ἐκ ἀνάγκη , ὑπνόω τις ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί συνάγω ἐγρήγορσις τις ἄνθρωπος ὑπάρχω . καί ἀπλόος ὁ ἀντιδιαιρέω δεῖ λαμβάνω καί ὁ μέν μείζων ὅρος τίθημι ὁ δέ μέσος , μικρός δέ ἄλλος τίς ὅς ὁ μείζων ὑπάρχω οὐ ἐκ ἀνάγκη . p . 30b2 εἰμί δέ ὁ κατά μέρος εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος · οὐδείς γάρ ἀδύνατος συμπίπτω , καθάπερ οὐδέ ἐν ὁ καθόλου συλλογισμός . ᾿Εκθέμενος ὁ δύο πρότασις ὁ ἔχω ὁ μείζων , τουτέστι ὁ καθόλου , ἀναγκαῖος καί δείκνυμι ἀναγκαῖος αὐτός ἕπω ὁ συμπέρασμα , νῦν ὁ λοιπάς δύο τίθημι ὁ ὁ ἐλάσσων , τουτέστι ὁ μερικός , ἀναγκαῖος ἔχω . καί φημί ὅτι , ὥσπερ ἐπί ὁ καθόλου συλλογισμός ὁ ὁ μικρός ἔχω ἀναγκαῖος οὖον συνάγω ἀναγκαῖος συμπέρασμα ἀλλά ὑπάρχω , οὗτος καί ἐπί ὁ μερικός συζυγία ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα . δῆλος δέ ὅτι οὗτος συνάγω ἐκ ὅς οὗτος μέν ὁ συμπέρασμα οὐδείς ἀδύνατος ἕπω οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ἐπί ὁ καθόλου πρότασις , ὁ δέ ἀναγκαῖος ἀκολουθέω . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , καί ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω . καί ὁ | αἴτιος προστίθημι φημί οὐδείς γάρ ἀδύνατος συμπίπτω καθάπερ οὐδέ ἐν ὁ καθόλου συλλογισμός · ἡνίκα γάρ ἐπί ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ μικρός ἐκ ἀνάγκη καί ὑποτίθημι ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα , οὐδείς ψεῦδος ἕπω · εἰμί δέ ἀναγκαῖος ὑποτίθημι συνάγω συμπέρασμα , ψεῦδος τίς ἕπω , ὡς ἐν ἐκεῖνος δείκνυμι . ὡς οὖν ἐπί ἐκεῖνος ἀναγκαῖος μέν ὑποτίθημι ὁ συμπέρασμα ψεῦδος τίς συνάγω , ὑπάρχω δέ οὐκέτι , οὗτος , φημί , καί ἐπί ὁ ἐν μέρος , εἰμί ὑποτίθημι ἀναγκαῖος ἕπω ὁ συμπέρασμα , ψεῦδος ἕπω , εἰμί δέ ὑπάρχω , οὖον . ὁμοίως δέ καί εἰμί στερητικός εἰμί ὁ καθόλου ὑπάρχω , ἀναγκαῖος δέ ὁ μικρός , ὑπάρχω συνάγω συμπέρασμα . καί οὗτος πάλιν ἐπί ὁράω δείκνυμι · κίνησις πᾶς ζῷον ὑπάρχω , ζῷον δέ τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , ὁ κύκνος , καί συνάγω κίνησις κύκνος ὑπάρχω , οὖον μήv ἀναγκαῖος . ὁμοίως καί ἐπί ὁ στερητικός · κίνησις οὐδείς λευκός , ὅς λευκός εἰμί , λευκός τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω κίνησις οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω · ἢ κίνησις οὐδείς ζῷον ὑπάρχω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , καί κίνησις τις λευκός οὐ ὑπάρχω . p . 30b7 ἐπί δέ ὁ δύο σχῆμα , εἰμί μέν ὁ στερητικός πρότασις εἰμί ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος , εἰμί δέ ὁ κατηγορικός , οὐ ἀναγκαῖος . ὅς περί ὁ πρῶτος σχῆμα πληρόω λόγος ἐντεῦθεν ἐπισκέπτομαι ὅπως ἔχω καί ἐν ὁ δύο σχῆμα ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος . ὁ δέ ἐν δύο σχῆμα ἀνομοιοσχήμων εἰμί πρότασις βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἀποφατικός πρότασις ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα , καί εἰμί μέν ἀναγκαῖος τρόπος ὑπάρχω ὁ ἀποφατικός , ἀναγκαῖος ὑπάρχω καί ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ὑπάρχω , ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ὁ ἐν δύο σχῆμα συλλογισμός τελειόω ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγή , ἐν δέ ὁ πρῶτος σχῆμα δεῖ πάντως ὁ ἀποφατικός μείζων εἰμί , δείκνυμι δέ ὅτι , ὅπως ἄν ἔχω ὁ μείζων ἐν πρῶτος σχῆμα , οὕτως ἀνάγκη ἔχω καί ὁ συμπέρασμα , εἰκότως ἄρα , ὅπως ἄν ἔχω ἐν δύο σχῆμα ὁ ἀποφατικός πρότασις , οὕτως ἀνάγκη ἔχω καί ὁ συμπέρασμα · ἀνάγω γάρ ὁ δύο σχῆμα εἰς ὁ πρῶτος πάντως ὁ ἀποφατικός μείζων εὑρίσκω . p . 30b9 ἵστημι γάρ πρῶτος ὁ στερητικός ἀναγκαῖος . Πρότερος ἐκτίθημι ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀναγκαῖος ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , καί συνάγω φημί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος · ἀντιστρέφω γάρ ὁ ἀποφατικός γίγνομαι ὁ τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . εἰμί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Β , ὁ δέ Γ πᾶς ὑπάρχω , λέγω , φημί , ὅτι καί ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω · ἐπεί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα · ὁ ἄρα Β οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . οὗτος μέν οὖν ὁ φιλόσοφος . ὅτι δέ οὖον συνάγω ὁ ἀναγκαῖος , δῆλος ἐκ ὁ ὑπόκειμαι ὁράω · ἀρετή οὐδείς κακία ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ πᾶς ὑπάρχω , καί συνάγω κακία οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω · οὖον γάρ ἐκ ἀνάγκη . πάλιν ὑγίεια , νόσος , ἄνθρωπος · ὑγίεια γάρ νόσος μέν οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ἄνθρωπος δέ πᾶς ὑπάρχω μόνος , καί συνάγω νόσος ὑπάρχω οὐδείς ἄνθρωπος . εἰμί γάρ ὑγίεια μηδείς νόσος ἐκ ἀνάγκη , καί νόσος οὐδείς ὑγίεια ἐκ ἀνάγκη · ὑγίεια δέ πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω · καί νόσος οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω . καί καθόλου εὐπορέω πρότασις λαμβάνω ἀντιδιαιρέω ἀλλήλων εἶδος καί ὁ ἕτερος ποιέω μείζων ὅρος ὁ δέ ἕτερος μέσος , εἶτα ἕτερος τίς μικρός δύναμαι μετέχω ἑκάτερος ἀνά μέρος μή ἐκ ἀνάγκη . p . 30b14 ὡσαύτως δέ καί εἰμί πρός ὁ Γ τίθημι ὁ στερητικός . ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ὑπάρχω καταφατικός παραδίδωμι ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος , καί δείκνυμι καί οὗτος ὁ ἀναγκαῖος συνάγω διά τε ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός , τουτέστι ὁ ἀποφατικός , καί ἔτι ὁ ὁ συμπέρασμα ἀντιστροφή . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω ὁ δέ Γ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ ἄρα οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · ὁ Γ οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ ἄρα Γ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . ἀλλά οὖον οὗτος πρόκειμαι δείκνυμι , ἀλλά εἰμί ὁ Β μηδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . ἐπεί τοίνυν ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀποφατικός καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος , εἰμί ὁ Γ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . δείκνυμι οὖν καί οὗτος ὁ αὐτός λόγος οὖον ὁ ἀναγκαῖος ἀλλά ὁ ὑπάρχω συνάγω διά ὁ αὐτός ὁράω διά ὅς καί ὁ πρό οὗτος δείκνυμι συζυγία , πλήν ὅτι ὅσπερ ἐκεῖ παραλαμβάνω μικρός ὅρος , ἐνταῦθα μείζων ποιέω · οἷος ὑγίεια ἄνθρωπος μέν πᾶς ὑπάρχω , νόσος δέ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ὅτι καί ἄνθρωπος οὐδείς νόσος ὑπάρχω | ἀντιστρέφω XXXVv στρέφω ὁμοίως ὁ μικρός πρότασις καί ὁ συμπέρασμα · εἰμί γάρ νόσος οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί ἄνθρωπος οὐδείς νόσος ὑπάρχω . p . 30b18 εἰμί δέ ὁ κατηγορικός πρότασις εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . εἶπον ὁ αἴτιος τίς δήποτε ὁ στερητικός ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . ἐκτίθημι τοίνυν ὁ δύο πρότασις ὁ πρός ὁ στερητικός ἔχω ὁ ἀναγκαῖος νῦν ὁ ἀνάπαλιν τίθημι ὁ πρός μέν ὁ κατηγορικός ὁ ἀναγκαῖος ἔχω πρός δέ ὁ ἀποφατικός ὁ ὑπάρχω . τίθημι δέ ἐν οὗτος ὁ ἔχω πρός ὁ μείζων ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος πρός δέ ὁ μικρός ὁ καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω . ὁ δέ ἕτερος παραλιμπάνω ὁ πρός μέν ὁ μείζων ὁ ἀποφατικός ὑπάρχω ἔχω πρός δέ ὁ μικρός ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος · ὁ γάρ αὐτός δεῖξις ἐπί ἀμφότερος , πλήν ὅτι ὁ μέν δύο δήω ἀντιστροφή , ὅς παρατίθημι , ὁ δέ εἷς , ὅς παραλείπω . συνάγω οὖν καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω συμπέρασμα · εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς μέν ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὐδείς δέ ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Γ οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω , ἐπεί ἀντιστρέφω · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · ὁ ἄρα Γ οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω . γίγνομαι γάρ ὁ πρῶτος σχῆμα ἐκ ὁ μείζων ἀποφατικός ὑπάρχω · δείκνυμι δέ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ὅτι , ὁποῖος ἄν εἰμί ὁ μείζων ὅρος , τοιοῦτος συνάγω καί ὁ συμπέρασμα . ἀντιστρέφω οὖν ὁ στερητικός καί ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . p . 30b24 ἔτι δέ εἰμί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ Γ τις ὁ Α μή ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . δείκνυμι ὁ πρόκειμαι συζυγία διά ἀντιστροφή ὁ ὑπάρχω καί οὖον ὁ ἀναγκαῖος συνάγω νῦν αὐτός οὗτος δείκνυμι καί ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή . εἰμί γάρ ὑποτίθημι , φημί , ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα , ἕπομαι τίς ἄτοπος ὁ ὑπόθεσις οὗτος · ὅς δέ ὑπόθεσις ἄτοπος ἀκολουθέω , ψεῦδος εἰμί · ψεῦδος ἄρα ὁ ὑποτίθημι ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ τις εἶπον συνάγω ὁ B μηδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ἀντιστρέφω δῆλος ὅτι καί ὁ Γ οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη · πάλιν ἐπεί ὁ Α πᾶς ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , καί ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Γ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ἐκ δύο δέ ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καί ὁ Γ ἄρα ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α οὐ ὑπάρχω . ἀλλά ἐπεί ὑπόκειμαι ὁ Α μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Γ ἄρα οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω · δείκνυμι δέ ὁ ὑπάρχω τοιοῦτος εἰμί ὡς δύναμαι ὅς μηδείς ὑπάρχω , ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω · δύναμαι ἄρα ὁ Γ πᾶς ὁ Α ὑπάρχω . συνάγω δέ νῦν ἐκ ὁ ὑπόθεσις καί τις ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω καί τις ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , ὅσπερ ἄτοπος . δῆλος ἄρα ] ὅτι ὁ ἄτοπος ἀκολουθέω ἐκ ὁ ὑποτίθημι ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Γ ὁ Β · ἀληθής ἄρα ὁ ὑπάρχω μηδείς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . p . 30b31 ἔτι ἄν ὅρος ἐκτίθημι εἰμί δείκνυμι ὅτι ὁ συμπέρασμα οὐ εἰμί ἀναγκαῖος ἁπλόος ἀλλά οὗτος εἰμί ἀναγκαῖος . οὖον μόνος , φημί , ὁ καθόλου λόγος ὁ πρόκειμαι πιστόω ἀλλά καί ὁ διά ὁ παράδειγμα δείκνυμι , ὅτι ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω συνάγω καί οὐ κύριος ἀναγκαῖος , ἀλλά εἰ ἄρα , ἐκ ὑπόθεσις · οὗτος γάρ αὐτός βούλομαι ὁ οὐ ἀπλόος ἀλλά οὗτος εἰμί ἀναγκαῖος . τίθημι οὖν ὅρος ζῷον , ἄνθρωπος , λευκός · ὁ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ὁ ζῷον οὐδείς λευκός ὑπάρχω , καί συνάγω ἀντιστρέφω ὁ ἀποφατικός καί ὁ συμπέρασμα ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐδείς λευκός ὑπάρχω · οὖον γάρ εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁ μηδείς λευκός εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά εἰμί ἄρα , ἐκ ὑπόθεσις , ἠώς εἄν ὑπόκειμαι ὁ ζῷον μηδείς λευκός ὑπάρχω . σαφής δέ εἰμί ὁ δεῖξις , ἐάν κίνησις καί βάδισις καί ἄνθρωπος λαμβάνω ἢ ἁπλόος καθολικός τίς καί μερικός καί ἕτερος τίς ὅς ὑπάρχω οὗτος οὐ ἐκ ἀνάγκη · κίνησις γάρ πᾶς μέν βάδισις ἐκ ἀνάγκη , ἄνθρωπος δέ οὐδείς ὑπάρχω , καί συνάγω βάδισις οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω . p . 30b38 ὥστε οὗτος μέν εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἀπλόος δέ οὐ ἀναγκαῖος . Ἕως , φημί , ὁ μέν ὁ πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί ὑπάρχω ὁ δέ ἐκ ὑπόθεσις , καί ὁ συμπέρασμα ἐκ ὑπόθεσις εἰμί ἀναγκαῖος καί οὐ ἁπλόος ἀναγκαῖος , τουτέστι κύριος . δῆλος ἄρα ὅτι καί ἐν ὅς ὁ ἀναγκαῖος συνάγω βούλομαι , ὁ ἐκ ὑπόθεσις καί οὖον ὁ κύριος λέγω . p . 31a1 ὅμοιος δέ ἔχω καί ἐπί ὁ ἐν μέρος συλλογισμός · | τουτέστι ὁ ἀποφατικός ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα καθόλου εἰμί , ἄν μείζων ὁ κἀν μικρός · μερικός δέ εἰμί ὁ ἀποφατικός οὐκέτι . γίγνομαι δέ συζυγία τέσσαρες ὁ μέν εἷς εἰμί μερικός ὁ δέ ἕτερος καθόλου . ὁ γάρ μείζων καθόλου ἀποφατικός εἰμί ἀναγκαῖος ὁ μικρός μερικός εἰμί καταφατικός ὑπάρχω · ὑπάρχω δέ εἰμί ὁ μείζων ὁ μικρός εἰμί ἀναγκαῖος . πάλιν ὁ μείζων εἰμί καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ μικρός εἰμί μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω · εἰμί δέ ὁ μείζων εἰμί ὑπάρχω , ὁ μικρός εἶμαι · ἀναγκαῖος . p.31a5 ἔστω δή πρῶτος ὁ στερητικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος . Πρότερος ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ὑπάρχω φημί . καί συνάγω κατά αὐτός μερικός ἀποφατικός ἀναγκαῖος συμπέρασμα . ἵστημι γάρ ὁ Α , φημί , οὐδείς μέν ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὑπάρχω · λέγω , φημί , ὅτι ὁ B τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ Β , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ ἄρα B τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . ὁ δέ αὐτός ὅρος ἁρμόζω ἐνταῦθα πρός ὁ δείκνυμι ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἐν οὗτος ὁ τρόπος . p . 31a10 πάλιν ἵστημι ὁ κατηγορικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος . Δεύτερος τίθημι ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω , καί φημί συνάγω ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα . δείκνυμι δέ οὗτος ὁ συζυγία διά ὁ αὐτός ὁράω , διά ὅς καί ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος δείκνυμι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός · κίνησις γάρ πᾶς μέν βάδισις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ οὖον πᾶς ὑπάρχω , καί συνάγω ὅτι βάδισις τις ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω μόνος · ὁ γάρ αὐτός ἁρμόζω ἐνταῦθα δείκνυμι ὅσπερ καί ἐπί ὁ καθόλου . p . 31a15 ἀλλά οὐδέ εἰμί ὁ στερητικός ἀναγκαῖον εἰμί ἐν μέρος λαμβάνω , οὐ εἰμί ὁ ὁ συμπέρασμα μά ἀναγκαῖος · διά γάρ ὁ σύργαστρος ὁ ἀπόδειξις . Τρίτος ἐφεξῆς τίθημι ὁ ὁ καθόλου καταφατικός ὑπάρχω τάσσω πρός ὁ μείζων πρός δέ ὁ μικρός ὅς μερικός ἀποφατικός ἀναγκαῖος . ὁ αὐτός ὅρος ἁρμόζω φημί ἐπί οὗτος , πλήν μετατίθημι ὁ τάξις · ὁ γάρ μικρός μείζων δεῖ ποιέω , ὁ δέ μείζων μέσος οὕτως · βάδισις πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , κινέω δέ οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἄνθρωπος οὖον πᾶς κινέω ὑπάρχω . καί οὐ ἀντίκειμαι ὁ τις ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω ἐνίοτε ἐπί τίνω ὁράω . ὁ γάρ ἀεί συνάγω ὁ ὑπάρχω εἰμί , διότι καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή οὗτος καί ἁπλόος ἢ ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω λέγω . οὐδέ οὗτος δέ δείκνυμι διά ἀντιστροφή διά ὁ μηδείς μερικός στερητικός ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ . ὁ δέ λοιπός συζυγία παραλείπω ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀπότε φατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος , ὡς δῆλος γίγνομαι ὅτι μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω συνάγω συμπέρασμα διά ὁ ἀντιστροφή δείκνυμι . p . 31a18 ἐν δέ ὁ τελευταῖος σχῆμα καθόλου μέν εἰμί ὁ ὁράω πρός ὁ μέσος καί κατηγορικός ἀμφότερος ὁ πρότασις , ἐάν ὁπότερος εἰμί ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος . πληρόω ὁ περί ὁ δύο σχῆμα λόγος ἐντεῦθεν ὁ περί ὁ τρίτος ποιέω , καί παραδίδωμι ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου συζυγία . καί φημί ὅτι ἐν μέν ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις καταφατικός , ὁποῖος ἄν ὁ πρότασις ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἔχω , εἴτε ὁ μικρός εἴτε ὁ μείζων , πάντως ἕπω οὗτος ὁ συμπέρασμα , καί καθόλου εἶπον ἐν ὁ ἐκ ἀμφότερος καταφατικός πρότασις συζυγία πάντως ἀναγκαῖος εἶμαι , ὁ συμπέρασμα . ἐπί ὅς δέ ὁ μέν εἰμί καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , ὁ ἀποφατικός πάντως ἕπω ὁ συμπέρασμα , εἰκότως · πάλιν γάρ ἀντιστρέφω ὁ καταφατικός καί ποιέω ὁ πρῶτος σχῆμα μείζων εὑρίσκω ὁ ἀποφατικός · ἐν δέ ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ἀεί ἕπω ὁ συμπέρασμα . p . 31a24 εἰμί γάρ ἀμφότερος κατηγορικός πρῶτος ὁ πρότασις , καί ὁ Α καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ἀναγκαῖος δέ ἵστημι ὁ Α Γ . | Πρότερος παραδίδωμι ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος , καί φημί συνάγω ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα , μερικός δηλονότι , ἐπεί καί πᾶς ἐν τρίτος σχῆμα μερικός συνάγω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Α , φημί , πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β ὁ αὐτός πᾶς ὑπάρχω , ἀντιστρέφω ὁ μικρός γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα · ὁ γάρ Γ τις ὁ Β . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὅσπερ μέρος εἰμί ὁ Γ · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . ὁ αὐτός δέ ὅρος ἁρμόζω δείκνυμι αὐτός ὑπάρχω ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα · p . 31a31 ὅμοιος δέ δείκνυμι καί εἰμί ὁ Β Γ εἰμί ἀναγκαῖος · ἀντιστρέφω εἰμί γάρ ὁ Γ ὁ Α τις , ὥστε εἰμί πᾶς ὁ Γ ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , καί ὁ Α τις ὑπάρχω ἕξ ἀνάγκη . ὁ ἕτερος ἐκ δύο καταφατικός τίθημι ἔχω δέ πρός ὁ μικρός ὁ ἀναγκαῖος , καί φημί καί αὐτός ὁ ἀναγκαῖος συνάγω . δείκνυμι δέ οὗτος διά δύο ἀντιστροφή , ὁ τε μείζων πρότασις καί ὁ συμπέρασμα . ὑπάρχω γάρ ὁ μέν B πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Α πᾶς ὑπάρχω · οὐκοῦν καί ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ὑπάρχω μόνος , δῆλος ὅτι συνάγω ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . ἀλλά ζητέω ἐγώ εἰμί ὁ Α τις ὁ Β . οὗτος οὖν δείκνυμι διά ὁ ἀντιστροφή ὁ συμπέρασμα · εἰμί γάρ ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . ἐπίστασις δέ ἄξιος τίς δήποτε δύναμαι ὁ φιλόσοφος ὁ μικρός ἀντιστρέφω πρότασις καί ποιέω ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα , εἷς δέω ἀντιστροφή , ὁ μείζων ἀντιστρέφω , καί δήω δύο ἀντιστροφή , ἵνα ποιέω ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα . ὅτι γάρ δύναμαι ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρότασις καί ποιέω ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα , πρόδηλος · εἰμί γάρ ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη · ὥστε εἰμί ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τίς ὁ Β ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , συνάγω ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ἔμπροσθεν . τίς οὖν λέγω ; ὅτι εἰμί καί δύναμαι οὗτος ποιέω , ἀλλά οὖν ὁ ἀεί ἀκολουθέω συνάγω · ἀμφότερος γάρ εἰμί καθόλου καταφατικός , πρός ὁπότερος ἄν εἰμί ἄκρος ὁ ἀναγκαῖος , δύναμαι ὁ ἀναγκαῖος συνάγω · οὐκέτι δέ καί ὁ ὑπάρχω ἀεί . ὥστε ὁ ἀεί ὑπάρχω εἶπον . p . 31a34 πάλιν ἵστημι ὁ μέν Α Γ στερητικός , ὁ δέ Β Γ καταφατικός , ἀναγκαῖος δέ ὁ στερητικός . εἶπον ὅτι ἐπί ὁ συζυγία ὁ ἐκ ὁ εἷς ἀποφατικός ὁ δέ ἕτερος καταφατικός ὁ ἀποφατικός καθόλου εἰμί αὐτός ἀεί ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα ἐν πᾶς ὁ σχῆμα , ἐν μέν ὁ πρῶτος , διότι ἀποφατικός εἰμί μείζων πάντως εἰμί , ὡς ἄν δέ ἔχω ὁ μείζων , οὕτως ἔχω καί ὁ συμπέρασμα , ἐν δέ ὁ λοιπός , διότι ὁ ἀντιστροφή εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀνάγω καί ὁ ἀποφατικός πάντως μείζων ποιέω . πρῶτος οὖν ἐκτίθημι συζυγία ὁ ἔχω εἰμί ὁ μείζων ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω . ἐπεί τοίνυν ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω · ἐπεί οὖν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα , καί συνάγω ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω · μέρος γάρ ὁ Γ ὁ τίς Β , ὅς ὁ Α οὐδείς ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ αὐτός ὅρος ὁ δείκνυμι ὅτι ὑπάρχω συνάγω καί οὐ ἀναγκαῖος , ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος ὁ μιν παραλαμβάνω σχῆμα . p . 31a37 εἰμί δέ ὁ κατηγορικός ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὑπάρχω φημί συνάγω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ὅς νάω κέω , καί ὁ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β οὐ ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ ἐν ὁ πρῶτος . ἔτι καί διά ὁ ὁράω πάνυ εἄν εἰμί φανερός . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α ἀγαθός , ὁ δέ Β ζῷον , ὁ δέ Γ ἵππος · ἀγαθός μέν οὐδείς ἵππος ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἵππος ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἀγαθός τις ζῷον μή ὑπάρχω μόνος · δύναμαι γάρ καί πᾶς ζῷον εἰμί ἀγαθός , δηλονότι κατά ὁ φυσικός XXXVIIr ἀγαθός . εἰμί δέ τις , φημί , πρός οὗτος ἐνίστημι μή συγχωρέω ὁ μείζων πρότασις εἰμί γάρ τίς ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ ἀγαθός , οἷος ὁ ἰοβόλος ) , ληπτέος ἀντί ὁ ἀγαθός ὁ ἐγείρω ἢ ὁ καθεύδω · ἐγρήγορσις μέν γάρ οὐδείς ἵππος ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἀναγκαῖος , καί συνάγω ἐγρήγορσις τις ζῷον οὐ ὑπάρχω μόνος . ὥστε δῆλος ὅτι ὁ ὑπάρχω καί οὖον ὁ ἀναγκαῖος συνάγω . p . 31b12 εἰμί δέ ὁ μέν καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος , κατηγορικός μέν εἰμί ἀμφότερος , ὅταν ὅταν ὁ καθόλου γίγνομαι ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος . ᾿Επὶ ὁ ὁ ἕτερος ἔχω καθόλου ὁ δέ ἕτερος μερικός καταφατικός εἰμί ἀμφότερος ὁ πρότασις ὁ καθόλου ἕπω ὁ συμ - πέρασμα · ὁ γάρ μερικός ἀντιστρέφω ὁ ἀναγωγή ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ καθόλου μείζων γίγνομαι · ἐκεῖ δέ ὁ μείζων ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . καλῶς ἄρα εἴρω ἐπί οὗτος ὁ καθόλου ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . τίθημι δέ ἐν οὗτος πρῶτος ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων μερικός καταφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος συνάγω διά ἀντιστροφή ὁ μείζων καί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος συμπέρασμα . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α , φημί , τις ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη · συνάγω οὖν ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . πῶς ; εἰμί γάρ ὁ Α τις ὁ Γ , καί ὁ Γ τις ὁ Α ὑπάρχω · οὐκοῦν εἰμί ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ὑπάρχω , συνάγω ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη . ἀντιστρέφω δέ ὁ συμπέρασμα ἔχω ὁ ζητέω · εἰμί γάρ ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Α τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . p . 31b19 ὅμοιος ὡς δέ καί εἰμί ὁ Α Γ εἰμί ἀναγκαῖος καθόλου εἰμί · ὁ γάρ Β ὑπό ὁ Γ εἰμί . ὑποτίθημι πρότερος ὁ πρός ὁ μικρός ἔχω ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος πρός δέ ὁ μείζων ὁ μερικός καταφατικός ὑπάρχω νῦν ὁ ἀνάπαλιν ὑποτίθημι , καί πάλιν ἀναγκαῖον φημί συνάγω συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὑπάρχω μόνος τις ὁ Γ , καί ὁ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω · οὐκοῦν εἰμί ὁ μέν Α ὁ Γ πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ ὁ Β τις ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ ἤδη πρότερος . p . 31b20 εἰμί δέ ὁ ἐν μέρος εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . τίθημι πρότερος ἐν ὁ καθόλου ὁ ἀναγκαῖος , εἴτε μείζων εἰμί ὁ καθόλου εἶμι μικρός , καί δείκνυμι ὁ ἀναγκαῖος συνάγω νῦν ὁ ἀνάπαλιν ποιέω · ὑποτίθημι γάρ ἕτερος δύο πρότασις ἐκ ἀμφότερος πάλιν καταφατικός , ὁ μέν καθόλου ὑπάρχω ὁ δέ μερικός ἀναγκαῖος , καί φημί ὁ καθόλου πάλιν ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα , κἀν μείζων γίγνομαι κἀν μικρός . δείκνυμι δέ πάλιν ὁ μέν πρός ὁ μείζων ἔχω ὁ ὑπάρχω διά εἷς ὁ μικρός ἀντιστροφή οὕτως · εἰμί ὁ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · εἰμί τοίνυν ὑπόκειμαι ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Γ διά ὁ ἀντιστροφή ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Β , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Β ὑπάρχω μόνος · οὗτος γάρ δείκνυμι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . δείκνυμι δέ καί διά ὁ ὁράω οὗτος · λαμβάνω γάρ μείζων μέν ὅρος ἐγρήγορσις , μέσος δέ ζῷον , μικρός δέ δίπους · ἐγρήγορσις γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω , δίπους δέ τις ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἐγρήγορσις τις δίπους ὑπάρχω . p . 31b31 ὅμοιος δέ καί διά ὁ αὐτός ὁράω δείκνυμι , τίθημι , καί εἰμί ὁ ΑΓ εἰμί ἐν μέρος τε καί ἀναγκαῖος . δείκνυμι οὗτος , λέγω δή ὁ ὁ μείζων μερικός ἀναγκαῖος ἔχω , καί διά δύο ἀντιστροφή , ὡς ἤδη εἶπον , ὁ τε μείζων πρότασις καί ὁ συμεράσματος . εἰμί γάρ ὁ Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ τις Α ἐκ ἀνάγκη · εἰμί τοίνυν ὑπόκειμαι ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Γ διά ὁ ἀντιστροφή τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , συνάγω δήπου ὁ Β τις ὁ Α ὑπάρχω μόνος · οὗτος γάρ δείκνυμι · ἀντιστρέφω δέ ὁ συμπέρασμα καί ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω μόνος . δείκνυμι δέ καί διά ὁ αὐτός ὁράω μόνος ὁ τάξις αὐτός ἐναλλάσσω · ὅς γάρ ἐκεῖ μικρός λαμβάνω , ἐνταῦθα μείζων ποιέω , οἷος ὁ δίπους · ὁ γάρ δίπους τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη , ἐγρήγορσις δέ πᾶς ὑπάρχω , καί συνάγω διά ὁ εἴρω δύο ἀντιστροφή δίπους τις ἐγρήγορσις ὑπάρχω . p . 31b33 εἰμί δέ ὁ μέν εἰμί κατηγορικός ὁ δέ στερητικός ὁ ὁράω , ὅταν μέν | εἰμί ὁ καθόλου στερητικός τε καί ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος . ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός εἰμί ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ὑπάρχω συνάγω μερικός ἀποφατικός ἀναγκαῖος συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω · ἐπεί οὖν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω , συνάγω ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . ὁ αὐτός δέ ἐνταῦθα παραλαμβάνω ὅρος πρός ὁ δείκνυμι ὁ ὑπάρχω συνάγω , ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος παραλαμβάνω σχῆμα · ἐγρήγορσις , ὑπνόω , ἄνθρωπος · ἐγρήγορσις οὐδείς ὑπνόω ἐκ ἀνάγκη , ὑπνόω τις ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί συνάγω ἐγρήγορσις οὖον πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω . p . 31b37 ὅταν δέ ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος τίθημι ἢ καθόλου θόλος εἰμί ἢ ἐν μέρος ἢ ὁ στερητικός κατά μέρος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . τέσσαρες γίγνομαι συλλογιστικός συζυγία ὁ μέν ὁ πρότασις ἀποφατικός εἰμί ὁ δέ καταφατικός καί ὁ μέν καθόλου ὁ δέ μερικός ὁ γάρ μείζων καθόλου εἰμί καί ἀποφατικός ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός γίγνομαι δύο συζυγία , εἷς μέν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , δύο δέ ὁ μείζων ὑπάρχω <οὔσης> ὁ ἐσθίω μικρός ἀναγκαῖος · πάλιν ὁ μείζων μερικός εἰμί ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός γίγνομαι ἄλλος δύο ἢ ὁ μείζων πάλιν εἰμί ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ὑπάρχω ἢ ἀνάπαλιν ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος · ὁ δέ ἄλλος τέσσαρες ὁ ἔχω ὁ μείζων καταφατικός ἢ μερικός ἢ καθόλου ἀσυλλόγιστος εἰμί ) , οὗτος οὖν ὁ τέσσαρες συλλογιστικός παραδίδωμι ὁ εἷς ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ὑπάρχω καί δείκνυμι οὗτος ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός πρότασις , νῦν ὁ λοιπάς τρεῖς διά οὗτος παραδίδωμι , καί δείκνυμι αὐτός ὑπάρχω συνάγω συμπέρασμα . διά μέν γάρ ὁ εἶπον ὅταν δέ ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος τίθημι ἢ καθόλου ἢ ἐν μέρος ὁ δύο σημαίνω συζυγία , ὁ τε ἐκ ὁ μείζων μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος καί ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος · διά δέ ὁ εἶπον ἢ ὁ στερητικός κατά μέρος , προσυπακούω ὁ ἀναγκαῖος , σημαίνω ὁ λοιπός συζυγία ὁ ἐκ ὁ μείζων μερικός ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω . οὗτος οὖν ὁ τρεῖς φημί ὁ ὑπάρχω συνάγω . p . 31b39 ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ αὐτός ὁ καί ἐπί ὁ πρότερος ἔρομαι μέν . ὁ ἄλλος φημί διά ὅς δείκνυμι καί ὁ ἄλλος συζυγία , λέγω δέ ὁ ἀντιστροφή . δεῖ μέντοι γε ἐφίστημι ὅτι οὖον περί ὁ τρεῖς οὗτος φημί οὐδέ γάρ ὁ τρεῖς διά ἀντιστροφή δείκνυμι ) ἀλλά περί ὁ εἷς μόνος ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος · οὗτος γάρ ὁ μερικός καταφατικός ἀντιστρέφω , ὁ μικρός λέγω καί ἀναγκαῖος , ἀνάγω εἰς ὁ τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α ὁ Γ μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ τις ἐκ ἀνάγκη · συνάγω ὅτι . ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ἀντιστρέφω ὁ μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος , εἰμί ἐκ ἀνάγκη καί ὁ Γ τις ὁ Β · ἐπεί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . οὗτος μέν οὖν οὗτος διά ἀντιστροφή δείκνυμι . ὁ δέ ἄλλος δύο οὖον δύναμαι διά ἀντιστροφή δείκνυμι διά ὁ ὁ μικρός εἰμί ἐν ἀμφότερος καθόλου καταφατικός · ἐάν γάρ αὐτός ἀντιστρέφω , πρός ὁ μερικός ἀντιστρέφω καί ἀσυλλόγιστος ποιέω ὁ συζυγία · ἀλλά οὐδέ ὁ μείζων δύναμαι ἀντιστρέφω μερικός εἰμί ἀποφατικός . p . 31b40 Ὅρος δέ , ὅταν μέν εἰμί ὁ καθόλου κατηγορικός ἀναγκαῖος , ἐγρήγορσις , ζῷον , ἄνθρωπος , μέσος ἄνθρωπος . ὁ ἐκ ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μείζων μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω διά ὁ ὁράω πιστόω · ἐγρήγορσις μή πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἐγρήγορσις οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω . p . 32a1 ὅταν δέ ἐν μέρος ὁ κατηγορικός ἀναγκαῖος , ἐγρήγορσις , ζῷον , λευκός . οὗτος ὁ ἕτερος συζυγία ὁ ὅρος ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος . οὗτος δέ δείκνυμι διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μερικός ἀποφατικός | ὑπάρχω XXXVIIIr συνάγω . δείκνυμι δέ καί διά ὁ ὁράω οὕτως · ἐγρήγορσις οὐδείς λευκός ὑπάρχω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἐγρήγορσις οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω καί οὐ ἀναγκαῖος . p . 32a4 ὅταν δέ ὁ στερητικός ἐν μέρος εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί , δίπους , κινέω , ζῷον , ζῷον μέσος . Ζεύς οὗτος ὁ λοιπός ὁ τρεῖς παραδίδωμι συζυγία ὁ ὁ ὑπάρχω συνάγω ὁ ἐκ ὁ μείζων μερικός ἀποφατικός ἀνάγω · XXXVIIr Καιᾶς ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω . δείκνυμι δέ διά ὁ ὁ ὁράω παράθεσις ὁ συμπέρασμα · δίπους οὖον πᾶς ζῷον ἐκ ἀνάγκη , κινέω πᾶς ζῷον ὑπάρχω , καί συνάγω δίπους οὖον πᾶς κινέω ὑπάρχω . οἶδα δέ δεῖ ὅτι τις ὁ παλαιός βιβλίον ἔχω μέσος δίπους . λέγω δέ οὗτος γραφικός εἰμί σφάλμα · οὖον γάρ συνάγω διά οὗτος ὁ ὁράω μέσος λαμβάνω ὁ δίπους ὑπάρχω συμπέρασμα ἀλλά ἀναγκαῖος , ὡς ἐκ ὁ προερέω δῆλος εἰμί . ὅτι δέ οὖον ὁ δίπους τίθημι μέσος ἀλλά ὁ ζῷον , δῆλος ἐκ ὅς πρῶτος ὁ δίπους μνημονεύω , ὕστερος δέ ὁ ζῷον · ἐπί γάρ ὁ τρίτος σχῆμα ἔθος ἔχω ὕστερος τίθημι ὁ μέσος · καί νῦν δέ ὁ ζῷον ὕστερος τίθημι . p . 32a5 φανερός οὖν ὅτι ὁ μέν ὑπάρχω οὐ εἰμί συλλογισμός , ἐάν μή ἀμφότερος εἰμί ὁ πρότασις ἐν ὁ ὑπάρχω , ὁ δέ ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ ἕτερος μόνος ἀναγκαῖος εἰμί . δοκέω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ συμπέρασμα οὗτος ἐπάγω ἐπί ὁ τρεῖς εἴρω σχῆμα . οὖον δεῖ δέ οὗτος νομίζω , ἐπεί ἀτοπία τις περιπίπτω ὁ φιλόσοφος φάσκω ὅτι φανερός ἐκ ὁ εἴρω , ὡς ἐάν μή ἀμφότερος ὁ πρότασις εἰμί ὑπάρχω , οὖον συνάγω ὑπάρχω συμπέρασμα · ἀποδείκνυμι γάρ ἐν πρῶτος καί δύο σχῆμα ὅτι καί ὁ μείζων μόνος καθόλου ἀποφατικός εἰμί ὑπάρχω ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . δεῖ οὖν λέγω ὅτι οὖον ὁ τρεῖς σχῆμα εἰμί ὁ εἴρω συμπέρασμα ἀλλά ὁ τρίτος μόνος . δοκέω δέ μηδέ ἐπί ὁ τρίτος ἀληθής ὁ λόγος οὗτος εἰμί · δείκνυμι γάρ καί ἐπί οὗτος ὅτι καί ὁ εἷς μόνος πρότασις ὑπάρχω εἰμί ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ῥητέος οὖν ὅτι οὐδέ ὁ τρίτος σχῆμα ὅλος ὁ εἴρω εἰμί συμπέρασμα ἀλλά ὁ τέσσαρες συζυγία ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου πρότασις · ἐπεί γάρ ἐπί οὗτος ἀποδείκνυμι ὅτι ὁ τρεῖς ἐκ αὐτός συζυγία ὁ ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα ὁράω ἀναγκαῖος λαμβάνω πρότασις , κἀν ὁ μείζων ἄν ὁ μικρός , ὡς πρός ὁ ἑαυτοῦ νῦν δεῖξις ὁ ἀκόλουθος συμπεραίνω οὗτος φημί , ὅτι οὐ ὥσπερ ἐπί ὅς - ὁ ὁ συζυγία ἀληθής εἰμί ἀπλόος φαίνω ὅτι ὁράω ὁ πρότασις σός ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος πάντως συνάγω ὁ συμπέρασμα , οὗτος δή καί ἐπί ὁ ὁ ὑπάρχω συνάγω ἀληθής εἰμί ἁπλόος εἶπον ὅτι ὑπάρχω πάντως συνάγω ὁ συμπέρασμα , ἀλλά ἀμφότερος μέν εἰμί ὑπάρχω πάντως ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ὁ δέ εἷς ὑπάρχω οὖον πάντως ὑπάρχω . p . 32a8 ἐν ἀμφότερος δέ καί καταφατικός καί στερητικός εἰμί ὁ συλλογισμός ἀνάγκη ὁ ἕτερος πρότασις ὅμοιος εἰμί ὁ συμπέρασμα · λέγω δέ ὁ ὅμοιος , εἰμί μέν ὑπάρχω , ὑπάρχω , εἰμί δέ ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος . ἐν ἀμφότερος , φημί , ὁ εἴρω τρόπος , ὁ τε ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος , καί ἀποφατικός καί καταφατικός εἰμί ὁ συμπέρασμα ἢ ἀναγκαῖος ὁ ὑπάρχω ἀνάγκη εἷς ὁ πρότασις ὅμοιος εἰμί ὁ συμπέρασμα , καί εἰμί μέν ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα , ὁ εἷς ὁ πρότασις πάντως εἰμί ὑπάρχω , εἰμί δέ ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος . p . 32a 15 περι μέν οὖν ὁ ἀναγκαῖος , πῶς γίγνομαι καί τίς διαφορά ἔχω πρός ὁ ὑπάρχω , εἴρω σχεδόν ἱκανῶς . ὅτι2 ἐκ δύο , φημί , ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ἀναγκαῖος , καί ὅτι , κἀν μόνος ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί , πάλιν ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καί ὅτι ὁ ὑπάρχω ὁμοίως ὁ ἀναγκαῖος συμπλέκω γίγνομαι συλλογιστική , καί ὅτι ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἀεί εἰμί διαφέρω ὁ ὑπάρχω . p . 32a16 περι δέ ὁ ἐνδέχομαι μετά οὗτος λέγω , πότε καί πῶς καί διά τίνω εἰμί συλλογισμός . διαλέγω περί τε ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρότασις , ὅπως τε ἔχω αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί ὅπως ἀλλήλων συμπλέκω , νῦν λοιπός περί ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ποιέω ὁ λόγος . πρίν δέ ἐγώ ὁ περί ὁ πρότασις ὁ ἐνδέχομαι παραδίδωμι λόγος θεώρημα τις περί οὗτος παραδίδωμι , πρῶτος μέν τίς ποτός εἰμί ὅλως ὁ ἐνδέχομαι , ἔπειτα ὁ περί ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐνδέχομαι λόγος . λέγω δέ ὅτι ὁ ἀντιστροφή ὁ μέν εἰμί ἁπλόος , ὁ δέ ἐκ μετάθεσις , ὁ δέ ἐνδέχομαι · διδάσκω οὖν ἐγώ ἐνταῦθα περί ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , ἐπεί καί ὅλως περί ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ λόγος , ποῖος εἰμί ὁ ἀντιστρέφω πρός ἀλλήλων πρότασις . καί τρίτος ἐπί οὗτος παραδίδωμι ὁ διαίρεσις ὁ ἐνδέχομαι , ποσαχῶς λέγω , ὅσπερ καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ποιέω . καί οὗτος λοιπός διδάσκω ὅπως τε ἔχω ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις , καί τίς τίσις συμπλέκω ποιέω τις συλλογιστικός συζυγία , ἔπειτα μίγνυμι αὐτός ὁ τε ὑπάρχω καί ὁ ἀνάγαιον , καί μετά οὗτος διδάσκω περί ὁ ἁπλόος ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή . σημαίνω δέ αὐτός ὁ μέν διά τίνω , ὡς καί ἄλλοτε εἴρη τίς , ὁ διά δύο τοὐλάχιστον πρότασις , ὁ δέ πῶς ὁ ὁ ὁράω τάξις , ὅτι δεῖ ὁ μέσος ἢ ὁ μέν κατηγορέω ὁ δέ ὑπόκειμαι ἢ ἀμφότερος κατηγορέω ἢ ἀμφότερος ὑπόκειμαι · διά δέ ὁ πότε δηλόω ὅτι οὐ ὡς τυγχάνω συμπλέκω ὁ πρότασις ποιέω συλλογισμός . p . 32a 18 λέγω δέ ἐνδέχομαι καί ὁ ὅς ἐνδέχομαι ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ ὑπάρχω οὐδείς εἰμί διά οὗτος ἀδύνατος . ὁ ριζω διά οὗτος ὁ ἐνδέχομαι , καί φημί μή εἰμί μέν ἐκ ἀνάγκη αὐτός ὁ ὕπαρξις , ἐάν δέ τις κατά ὑπόθεσις ὁ μήπω ἐκβαίνω ὡς ἐκβαίνω τίθημι , μηδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ ὑπόθεσις αὐτός . οἷος εἰμί ἐνδέχομαι ὁ νύκτωρ ἐσθίω Σωκράτης · ἐάν ἄγαρ ὑποτίθημι νύκτωρ αὐτός εἰσθέω , οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ ὑπόθεσις οὗτος , ἄν ψευδής εἰμί · εἴρω γάρ ὅτι ὁ μέν ἀδύνατος πάντως καί ψεῦδος , οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰμί πτερωτός , ὁ δέ ψεῦδος οὖον πάντως καί ἀδύνατος . p . 32 a 20 ὁ γάρ ἀναγκαῖος ὁμώνυμος ἐνδέχομαι λέγω . ᾿Επειδήπερ ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ὁ ἐνδέχομαι καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος τάσσω , ἐνταῦθα δέ φημί ὅτι ἐνδέχομαι εἰμί “ ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος , διά οὗτος φημί ὅτι ὁ ἐνδέχομαι ὁμώνυμος εἰμί φέρω καί κατά ἀναγκαῖος καί κατά ὁ κύριος ἐνδέχομαι καί ἐπί ὁ ἄλλος τρόπος . p . 32a21 ὅτι2 δέ οὗτος εἰμί ὁ ἐνδέχομαι φανερός ἐκ τε ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις ὁ ἀντίκειμαι . ὁ ἀποδίδωμι περί ὁ ἐνδέχομαι λόγος πιστόω βούλομαι , ὅτι καλῶς ἀποδίδωμι εἶπον τε ἰός μή εἰμί ἀναγκαῖος ” καί ὅτι “ τίθημι ὑπάρχω ” οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω . πιστόω δέ οὗτος διά ὁ ἀντίκειμαι , ὁ μέν ἐν ] ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις δείκνυμι ἀκολουθέω ὁ τε ὁ ἀδύνατος ἀπόφασις καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος , ὁμοίως καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντίκειμαι οὗτος , ὡς ἑξῆς ἐν ὁ διάγραμμα κεῖμαι . ἐνδέχομαι ὑπάρχω οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω οὐ ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀδύνατος ὑπάρχω ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω · εἰμί τοίνυν ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀκολουθέω ὁ οὐ ἀνάγκη μή ὑπάγω , καλῶς ἄρα εἴρω ὁ ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος ” . καί πάλιν εἰμί ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀκολουθέω ὁ οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω καλῶς ἄρα εἴρω ὁ τίθημι ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω · ὅς γάρ ἐνδέχομαι εἰμί , οὗτος δείκνυμι οὐ ἀδύνατος εἰμί . οὗτος δέ , φημί , ὁ πρότασις ἢ ὁ αὐτός εἰμί ἢ ἀκολουθέω ἀλλήλων · ὁ αὐτός μέν γάρ εἰμί ὁ σημαίνω · συναληθεύω γάρ · ἀκολουθέω δέ ἀλλήλων πάντῃ εἰμί ὁ αὐτός · διαφέρω γάρ κατά ὁ ὁ φωνή προφορά . p . 32a27 κατά πᾶς γάρ ὁ φάσις ἢ ὁ ἀπόφασις · εἰμί ἄρα ὁ ἐνδέχομαι οὐ ἀναγκαῖος καί ὁ μή ἀναγκαῖος ἐνδέχομαι · πιστόω ὁ περί ὁ ἀκολούθησις ὁ ἐκτίθημι πρότασις προσχράω ὁ ἀξίωμα ὁ ἀντίφασις · ὅτι γάρ , φημί , καλῶς εἴρω - κάμνω ἀκολουθέω ἤτοι ἰσοδυναμέω οὗτος ἀλλήλων ὁ πρότασις , δῆλος ἐκ ὅς ἐπί πᾶς πρᾶγμα ἀνάγκη ἢ ὁ κατάφασις ἄσις ἀληθεύω ἢ ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι . ὁ γάρ ἐνδέχομαι ὑπάρχω πᾶς ἀνάγκη ἢ ὁ ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω συναληθεύω ἢ ὁ οὐ ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω · εἰμί τοίνυν , φημί , ὁ αὐτός ἐνδέχομαι ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω ψεῦδος εἰμί λέγω , ἀληθής ἄρα ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος ὑπάρχω ὁ ἄλλος , λέγω δή ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ οὐ ἀνάγκη μή ὑπάρχω . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω μή δύναμαι συναληθεύω ὁ ἀδύνατος ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι συναληθεύω ὁ οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω · ὅς γάρ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , οὗτος οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ ἐνδέχομαι ἀνάγκη ἢ ὁ ἀναγκαῖος ἢ ὁ μή ἀναγκαῖος ὑπάρχω , οὖον δύναμαι δέ ὁ ἀναγκαῖος ὑπάρχω πῶς γάρ ὁ αὐτός ἐνδέχομαι τε ἅμα εἰμί καί ἀναγκαῖος ; ) , ὁ ἄρα μή ἀναγκαῖος ὑπάρχω · καλῶς ἄρα εἴρω ὅτι ἐνδέχομαι οὗτος εἰμί “ ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος ” . καί πάλιν εἰμί ἀνάγκη ὁ ἐνδέχομαι ἢ ἀδύνατος εἰμί ἢ οὐ ἀδύνατος , ἀδύνατος δέ οὐ εἰμί πῶς γάρ ὁ αὐτός ἐνδέχομαι τε ἅμα εἰμί καί ἀδύνατος ; ) , οὐ ἀδύνατος ἄρα εἰμί · καλῶς οὖν εἴρω ὅτι τίθημι ὑπάρχω ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω . p . 32a29 συμβαίνω δέ πᾶς ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἀντιστρέφω ἀλλήλων . περι ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐνδέχομαι ἐντεῦθεν ποιέω ὁ λόγος , ἀντιστροφή δέ , ὡς εἴρω , ὁ ἐνδέχομαι , ὅστις ὁ μέν τάξις ὁ ὁράω φυλάσσω ὁ αὐτός , ὁ δέ ποιότης μόνος ἀμείβω . φημί ἐν ὅτι ἀντιστρέφω ἀλλήλων ὁ πρότασις ὁ ἐνδέχομαι , ὁ μέν καθόλου XXXIXr καταφατικός πρός ὁ καθόλου ἀποφατικός , ὁ δέ μερικός καταφατικός πρός ὁ μερικός ἀποφατικός , οὐκέτι δέ ἀντιστρέφω ὁ καθόλου πρός ὁ μερικός . καί οὗτος εἰκότως · εἰμί γάρ ἐνδέχομαι εἰμί ὅς δύναμαι ὡσαύτως εἰμί τε καί μή εἰμί , δῆλος ὅτι , ἐπί ὅς ὁ κατάφασις εἰμί εἶπον , ἐπί οὗτος καί ὁ ἀπόφασις · εἰμί γάρ ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος κινέω , ἐνδέχομαι καί μηδείς κινέω , καί εἰμί τις ἐνδέχομαι μή κινέω , καί τις ἐνδέχομαι κινέω . ἀλλά οὐκέτι ὁ μερικός ὁ καθόλου δύναμαι ἀκολουθέω , ἀντικειμένως δηλονότι κατά ὁ ποιός ἔχω · οὐδέ γάρ εἰμί τις ἐνδέχομαι μή εἰμί λευκός , δυνατός λέγω ὅτι καί πᾶς ἐνδέχομαι εἰμί λευκός · τις μέν γάρ ἐνδέχομαι , οὐκέτι δέ καί πᾶς , οἷος ὁ ἀλλά εἰμί καί μή πρός ὁ μερικός ὁ καθόλου ἀντιστρέφω δύναμαι , ἀλλά ὁ μερικός δύναμαι πρός ὁ καθόλου ἀντιστρέφω · εἰμί γάρ ἐνδέχομαι ἄνθρωπος κινέω , ἐνδέχομαι τις μή κινέω . οὗτος δέ διά ὁ καθόλου συμβαίνω · διότι γάρ ὁ μηδείς κινέω ἐνδέχομαι οὗτος δέ ἀντιστρέφω πρός ὁ καθόλου καταφατικός ) , διά οὗτος καί τις μή κινέω ἐνδέχομαι · ὁ γάρ μερικός ἀκολουθέω ὁ καθόλου . p . 32a31 λέγω δέ οὖον ὁ ἀποφατικός ὁ καταφατικός ἀλλά ὅσος καταφατικός ἔχω ὁ σχῆμα κατά ὁ ἀντίθεσις . Επειδή εἶπον πᾶς ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἀντιστρέφω , ἐπισημειόομαι ἐνταῦθα ὅτι ὁ ἀπόφασις λέγω ἀντιστρέφω ὁ κατάφασις οὖον ὁ κατά ὁ σχῆμα ἀποφατικός , οἷος ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς οὗτος γάρ μάχομαι ἀλλήλων ) , ἀλλά ὅσος , φημί , ἔχω μά μέν ἔχω καταφατικός , ἀπόφασις δέ δύναμις ἔχω , οἷος ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ καί ὁ ἐνδέχομαι Τίνια ὁ ἐνδέχομαι μή Παντιάς ὅστις , φημί , κατά ὁ ἀντίθεσις ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί τάσσω εἰμί · ὁ μέν γάρ ἐνδέχομαι εἶμαι κατά ὁ εἰμί τάσσω , ὁ δέ ἐνδέχομαι μή εἶμαι κατά ὁ μή εἰμί . ἀντιτίθημι δέ πρῶτος ὁ υπροσδιοριστος ἀλλήλων , ἔπειτα ὁ κατά ὁ καθόλου διορίζω . ἀντιτίθημι δέ ὁ πᾶς ὁ μηδείς καί ὁ μή πᾶς , διότι , ὡς ἤδη εἶπον , ὁ μέν μερικός καί πρός ὁ καθόλου δύναμαι ἀντιστρέφω . ὁ δέ καθόλου οὐκέτι καί πρός ὁ μερικός · διά οὗτος ὁ τις ὁ μή τις μόνος ἀντιτίθημι . p . 32a35 ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ ἄλλος · ἐπεί γάρ ὁ ἐνδέχομαι οὐ εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ δέ μή ἀναγκαῖος ἐγχωρέω μή ὑπάρχω , φανερός ὅτι , εἰμί ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ B ὑπάρχω , ἐνδέχομαι καί μή ὑπάρχω . εἶπον ἀντιστρέφω ἀλλήλων ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις , ὁ πᾶς πρός ὁ οὐδείς καί ὁ τις πρός ὁ οὖον πᾶς , αὐτός οὗτος διά οὗτος κατασκευάζω διά αὐτός ὁ ὁ ἐνδέχομαι φύσις . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , φημί , ἐνδέχομαι ὅσπερ , ὅς ἄν ὑπάρχω , μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἀλλά δύναμαι αὐτός οὗτος καί μή ὑπάρχω , εἰκότως εἶπον ὅτι ἐπί ὅς λέγω ὁ κατάφασις , ἐπί οὗτος ἀληθής εἶπον καί ὁ ἀπόφασις · εἰμί γάρ ἐνδεχομένως πᾶς ἄνθρωπος κινέω , ὁ αὐτός οὗτος καί οὖον κινέω ἐνδεχομένως . καλῶς ἄρα εἴρω πρός ἀλλήλων ἀντιστρέφω ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις . p . 32b1 εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος πρότασις κατηγορικός καί οὖον στερητικός · ὁ γάρ ἐνδέχομαι ὁ εἰμί ὁμοίως τάσσω , καθάπερ λέγω πρότερος . ὅπερ εἶπον ἀνωτέρω , ὅτι ἀντιστρέφω ἀλλήλων “ οὐ ὁ ἀποφατικός ὁ καταφατικός , ἀλλά ὅσος καταφατικός ἔχω ὁ σχῆμα ” , οὗτος καί νῦν φημί . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω ὁ τηνικαυτος μόνος γίγνομαι ἀποφατικός ὁ πρότασις , ὅταν ὁ εἰμί ὁ ἄρνησις συντάσσω , οὗτος , φημί , καί ἐπί ὁ μετά τρόπος μόνος ὁ τρόπος συντάσσω ὁ ἄρνησις γίγνομαι ἀπόφασις , ἄλλως δέ οὐδαμῶς . εἰμί τοίνυν ἐπί ὁ ἐνδέχομαι μή εἶμαι καί ὁ τοιοῦτος Ἀκέραιος μένω , δῆλος καταφατικός εἰμί ὁ σχῆμα , ὡς πολλάκις εἴρω . p . 32b4 διορίζω δέ οὗτος πάλιν λέγω ὅτι ὁ ἐνδέχομαι κατά δύο λέγω τρόπος . ὁράω τίς ὁ φύσις ὁ ἐνδέχομαι καί πῶς ἀντιστρέφω αὐτός ὁ πρότασις , νῦν φημί ποσαχῶς λέγω καί ἐπί τίνω ὁ κύριος ἐνδέχομαι . διχῶς οὖν , φημί , λέγω · ἢ γάρ ὁρίζω εἰμί ἢ ἀόριστος . καί φημί ὁρίζω μέν ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , περί ὅς ὅς τε φύσις καί ὁ τέχνη κατά - γίγνομαι , λέγω δή ὁ μᾶλλον πενταδάκτυλον γίγνομαι ἢ μή καί ὑγιάζω ὁ ἰατρός ἢ μή . ἀόριστος δέ φημί ὁ τε ἐπί ἴσος καί ὁ ἐπί μικρός , ὁ μέν ἐπί ἴσος περί ὅς ὁ προαίρεσις ἔχω , βαδίζω ὁ μή βαδίζω καί ὁ ὅμοιος , ἐπί μικρός δέ περί ὅς ὁ τύχη , ὡς ὁ ὀρύσσω θησαυρός εὑρίσκω . ἀόριστος δέ εἶπον διά ὁ ἐπί ἴσος δύναμαι ὁ τοιοῦτος εἰμί καί μή εἰμί · καίτοι ὁ ἐπί μικρός δοκέω ὁρίζω ὁ μᾶλλον μή εἰμί ἢ εἰμί . πῶς οὖν ἀόριστος καί αὐτός φημί ; λέγω οὖν ὅτι ἀόριστος αὐτός εἶπον κατά ὁ ἵημι · οὐ ὁρίζω γάρ αὐτός ὁ ὕπαρξις , ὥσπερ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ἀλλά ὁ ἀνυπαρξία μᾶλλον . καί παρατίθημι ἕκαστος παράδειγμα . | p . 32b5 ἕνος μέν ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς γίγνομαι καί διαλείπω XXXIXv ὁ ἀναγκαῖος . διαλείπω γάρ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐπί τε ὁ φύσις καί ὁ τέχνη · οὖον γάρ ἀεί ὁ φύσις ὁ οἰκεῖος ἐφικνέομαι τέλος οὔτε ὁ τέχνη , ἀλλά καί ὁ φύσις διαμαρτέω τέρας ποιέω καί ὁ τεχνίτης διαμαρτάνω ὁ σκοπός . ἐπεί τοίνυν διάλειμμα ἐν οὗτος γίγνομαι , διά οὗτος ὁ ἀναγκαῖος αὐτός ἀφαιρέω · οὔτε γάρ πάντως ἐν γῆρας πολιόω ἄνθρωπος οὔτε ὁ ἰατρός ὑγιάζω , οὐδέ ὅλως ὁ φυσικός τίς , λέγω δέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά , οὔτε ὁ τεχνητός ὁ ἀναγκαῖος ἔχω , ἀλλά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς . p . 32b8 οὗτος γάρ οὖον συνεχής μέν ἔχω ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ μή ἀεί εἰμί ἄνθρωπος , εἰμί μέντοι ἄνθρωπος ἢ ἐκ ἀνάγκη ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς εἰμί . Ο αἴτιος διά οὗτος ἀποδίδωμι διά ὅς ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι οὐ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος . δύο δέ φημί οὗτος αἴτιος , εἷς μέν ἐκ ὁ ὑπόκειμαι , ἕτερος δέ ἐκ ὁ κατηγορέω . καί ὁ μέν ἐκ ὁ ὑπόκειμαι οὗτος · ἔχω ὁ φύσις ἐν γῆρας πολιόω ὁ ἄνθρωπος , συμβαίνω δέ οὗτος πολλάκις μή γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος πρίν εἰς γῆρας ἀφικνέομαι τελευτάω · πάλιν φύω ὁ ἄνθρωπος περί εἰκοστός ἔτος ἐκφύω γένειον , καί συμβαίνω πρίν εἰς οὗτος ἱκνέομαι τελευτάω ὁ ἄνθρωπος . καί οὗτος μέν ἐκ ὁ ὑπόκειμαι εἷς αἰτία ὁ διαλιμπάνω ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι . ἕτερος δέ ἐκ ὁ κατηγορέω · πολλάκις μέν γάρ εἰς ὁ γῆρας ἀφικνέομαι ἄνθρωπος , πολιά δέ οὐ ποιέω , ἢ εἰς εἰκοστός ἔτος ἔρχομαι οὐ βλαστάνω γένειον καί ὅσος τοιοῦτος . p . 32b11 οἷος ὁ βαδίζω ζῷον ἢ ὁ βαδίζω γίγνομαι σεισμός ἢ ὅλως ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι . ὁράω ὅτι ἄλλος τρόπος ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ἀόριστος , ἐπειδή , ὡς εἶπον , εἷς ὄνομα ὁ ὁ ἀόριστος καλέω ὁ τε ἐπί ἴσος καί ὁ ἐπί μικρός ἐνδέχομαι , παράδειγμα ἕκαστος παρατίθημι , ὁ μέν ἐπί ἴσος ὁ βαδίζω ὁ ζῷον οὗτος γάρ ἐπί ἴσος δύναμαι εἰμί καί μή εἰμί ) , ὁ δέ ἐπί μικρός ὁ βαδίζω γίγνομαι σεισμός · οὗτος γάρ σπανιάκις καί ἐπί μικρός γίγνομαι . ὅσπερ κοινός λόγος σημαίνω ἐπάγω ἢ ὅλως ὁ ἀπό τυγχάνω · καί γάρ σπάνις καί ἐπί μικρός ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι , ὡς ὁ προσέρχομαι ἐπί ἄλλος περιτυγχάνω ὅς ἐκ πολύς ἐντυγχάνω τις βούλομαι , ἢ ὁ ἀδικέω καί ὁ οὐσία ἀφαιρέω φιλοσοφέω , ὁ σκάπτω θησαυρός περιτυγχάνω καί ὁ τοιοῦτος . εἰμί δέ ἐπάγω ὁ οὐδείς γάρ μᾶλλον οὕτως ἢ ἐναντίος φύω , οὖον πρός ὁ ἐπί μικρός ἀλλά πρός ὁ ἐπί ἴσος αὐτός ἐξακούω δεῖ . p . 32b13 ἀντιστρέφω μέν οὖν καί κατά ὁ ἀντίκειμαι πρότασις ἑκάτερος ὁ ἐνδέχομαι , οὖον μήv ὁ αὐτός τρόπος , ἀλλά ὁ μέν φύω εἰμί ὁ μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . εἰμί καί κατά διάφορος , φημί , σημαίνω φέρω ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὁ ἐπί ἴσος καί ὁ ἐπί μικρός , ἀλλά οὖν ἕκαστος οὗτος ὁμοίως ἔχω κατά ὁ ἀντιστροφή . διαφέρω δέ ὁ μέν φύζω εἰμί , φημί , τουτέστι ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὁ ὁ κατάφασις μᾶλλον ἢ ὁ ἀπόφασις ὑπάρχω , ἐπί δέ ὁ ἐπί ἴσος ὁ μηδείς μᾶλλον ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις , ὁ δέ ἐπί μικρός ὁ μᾶλλον ὁ ἀπόφασις ὁ ὁ κατάφασις . p . 32b18 Ἐπιστήμη δέ καί συλλογισμός ἀποδεικτικός ὁ ἀόριστος οὐ εἰμί διά ὁ ἄτακτος εἰμί ὁ μέσος , ὁ δέ φύζω εἰμί . διορίζω ὁ διάφορος ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω ἀφορίζω λοιπός περί ποῖος εἰμί αὐτός νῦν ὁ σκέψις , καί φημί ὅτι περί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς · ὁ γάρ ἐπιστήμη περί ὁ ἀεί ὡσαύτως ἔχω ἀναστρέφω , διόπερ καί περί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ὡς συνεγγίζω μᾶλλον ὁ ἀναγκαῖος . διά δέ ὁ ἀοριστία ὁ ἕτερος οὖον καταγίγνομαι περί αὐτός ἐπιστήμη . ἀόριστος δέ εἰμί διά ὁ ἀταξία ὁ μέσος · ὁ γάρ μέσος εἰμί ὁ χαρακτηρίζω ὁ σχῆμα . ἐπεί τοίνυν οὗτος ἐπί μέν ὁ ἐπί ἴσος οὐδείς μᾶλλον ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἢ οὐ ὑπόκειμαι καί ὁ ἔσχατος οὐδείς μᾶλλον κατηγορέω ἢ οὖον , ἐπί δέ ὁ ἐπί μικρός μᾶλλον οὐ ὑπόκειμαι ὁ πρῶτος ἢ ὑπόκειμαι καί ὁ μικρός μᾶλλον οὖον κατηγορέω ἢ κατηγορέω καί διά οὗτος ὁ ὁ ὑπάρχω ἀοριστία περιπίπτω , διά οὗτος ἐξορίζω ὁ ἐπιστημονικός μέθοδος · ὡς γάρ εἴρω , περί ὁ ὡς ἐπίπαν ὁ σκέψις ὁ ἐπιστήμων γίγνομαι . p . 32b21 ἐκεῖνος δέ ἐγχωρέω μέν γίγνομαι συλλογισμός , οὖον μήv εἴωθα γε ζητέω . εἰμί καί δυνατός , φημί , περί ὁ ἀόριστος ἐνδέχομαι εἰμί ὅτε συλλογίζομαι , ἀλλά οὖν διά ὁ μή ἐν πολύς εἰμί χρῆσις ἀφίημι ὁ περί οὗτος λόγος . p . 32b23 οὗτος μέν οὖν διορίζω μᾶλλον ἐν ὁ ἕπομαι · νῦν δέ λέγω πότε καί πῶς καί τίς εἰμί συλλογισμός ἐκ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις . διδάσκω ὅσος χρή καί προλαμβάνω περί ὁ ἐνδέχομαι ἐντεῦθεν ὁρμάω ἐπί ὁ ὁ ἐνδέχομαι συλλογισμός διδασκαλία . φημί δέ ὁ ἐνδέχομαι λέγω ἢ ὁ ἤδη ἐν ὑπάρχω εἰμί , ὅσπερ καί λέγω εἰμί αὐτός οὗτος ὑπάρχω , ἢ ὁ μήπω ὑπάρχω δύναμαι δέ ὑπάρχω . ἐπεί περί ὁ ὑπάρχω ἤδη διαλαμβάνω , δεῖ , φημί , ἐνταῦθα πρῶτος περί ὁ ἐνδέχομαι διαλαμβάνω ὁ μήπω μέν ὑπάρχω δύναμαι δέ ὑπάρχω , ἔπειτα μίγνυμι οὗτος ὁ ὑπάρχω καί γιγνώσκω τίς γίγνομαι ἐκ οὗτος συλλογισμός · δεῖ γάρ , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ ἁπλόος ὁ συντίθημι προηγέομαι . οὗτος μέν ἐν ὁ ὁ ἑξῆς ῥητός διάνοια . ὁράω δέ αὐτός καί ἐπί αὐτός ὁ λέξις · ἔχω γάρ τις ἀσάφεια . p . 32b25 ἐπεί δέ ὁ ἐνδέχομαι ὅδε ὅδε ὑπάρχω διχῶς εἰμί ἐκλαμβάνω . ἤ γάρ ὅς ὑπάρχω ὅδε , τουτέστι ὁ ἤδη ἐκβαίνω εἰς ἐνέργεια καί διά οὗτος ὑπάρχω καλέω , ἢ ὅς ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ὑπάρχω , τουτέστι ὁ μήπω μέν ἐκβαίνω εἰς ἐνέργεια δύναμαι δέ ἐκβαίνω . p.32b27 16 γάρ κατά ὅς ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι οὗτος σημαίνω ἕτερος , ἢ κατά ὅς λέγω ὁ Β ἢ κατά ὅς ἐνδέχομαι λέγω . ὅς βούλομαι εἶπον διά οὗτος , οὗτος εἰμί · ὅταν , φημί , εἶπον ὅτι ὁ Α κατά πᾶς ὁ B ἐνδέχομαι , ὁ οὗτος φημί , ὅτι ὅσος ἤδη ὑπάρχω ὁ Β , ἐνδέχομαι ὁ Α ὑπάρχω , ἢ ὅτι ὅσος δύναμαι ὁ Β ὑπάρχω νῦν μή ὑπάρχω , οὗτος καί ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὡς ὅταν εἶπον ὅτι ἐνδέχομαι κίνησις πᾶς λευκός ὑπάρχω · ἢ γάρ ὅτι πᾶς ὅς ἤδη ὁ λευκός ὑπάρχω , ἢ ὅς ὑπάρχω νῦν μή ὑπάρχω . p . 32b29 ὁ δέ κατά ὅς ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι ὁ πᾶς ὁ Β ὁ Α ἐγχωρέω οὐδείς διαφέρω . Επειδή εἶπον ὁ κατά ὅς ὁ Β ὁ Α καί κατά ὅς λέγω ὁ Β , ἑρμηνεύω οὗτος φημί ὅτι οὐδείς ἄλλος σημαίνω ὁ κατά ὅς ἢ ὁ πᾶς . p . 32b32 Πρῶτος οὖν εἶπον , εἰμί κατά ὅς ὁ Γ ὁ Β ἐνδέχομαι , καί κατά ὅς ὁ Β ὁ Α , τίς εἰμί καί ποῖος συλλογισμός . Δῆλος οὗτος ἐκ ὁ εἴρω · οὐδείς γάρ ἄλλος φημί ἢ οὗτος , ὅτι δεῖ πρῶτος περί ὁ ἐκ ἐνδέχομαι πρότασις διαλαμβάνω συζυγία καί ἰόω ποῖος συνάγω συμπέρασμα . p . 32b35 ὅταν δέ κατά ὅς ὁ Β ὑπάρχω ὁ Α ἐνδέχομαι , ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι . Εὐάν , φημί , οὕτως * * * ὅτι ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω πᾶς ὅς ὑπάρχω ὁ Β , μικτός εἰς πρότασις ποιέω ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι . δεῖ δέ , ὡς εἴρω , πρῶτος περί ὁ ἁπλόος διαλαμβάνω , ὅς αὐτός φημί ὁμοιοσχήμων , τουτέστιν ἀμφότερος ἐνδέχομαι . p . 32b38 ὅταν ἐν ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ , συλλογισμός εἰμί τέλειος ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ἄρχω λοιπός περί αὐτός ὁ συλλογισμός ποιέω ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , καί παραδίδωμι ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου συζυγία . τέσσαρες οὖν πάλιν γίγνομαι ἐκ ὁ συμπλοκή ὁ καθόλου πρότασις ἢ γάρ ἀμφότερος καταφατικός ἢ ἀμφότερος ἀποφατικός ἢ ὁ μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , καί οὗτος διχῶς ) ὁ μέν δύο πάλιν συλλογιστική εἰμί , ὅς τε ἐκ δύο καταφατικός καί ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀποφατικός , ὁ δέ λοιπός δύο ἀσυλλόγιστος . πρῶτος οὖν παραδίδωμι ὁ ἐκ δύο καταφατικός συνάγω καθόλου καταφατικός συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδέχομαι ὑπάρχω · μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ὁ Γ ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ὁ ἄρα Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . οὗτος γάρ , φημί , φανερός ἐκ ὁ ὁρισμός . ποῖος ὁρισμός ; δῆλος ὅτι ὁ κατά πᾶς · κατά πᾶς γάρ εἰμί , ὅταν μηδείς ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι κατά ὅς οὐ εἰμί ὁ κατηγορέω . οὐκοῦν εἰμί κατά πᾶς ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω , μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ , καί κατά πᾶς ἄρα ὁ Γ ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὅρος δέ οὗτος κίνησις , ἐγρήγορσις , ἄνθρωπος · κίνησις πᾶς ἐγείρω ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἐγρήγορσις δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὁ συμπέρασμα κίνησις πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω . p . 33a1 ὅμοιος δέ καί εἰμί ὁ μέν Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ B , ὁ δέ Β ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ , ὅτι ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γ . Δεύτερος τρόπος ἐκ ὁ μείζων ἀποφατικός ὁ δέ μικρός κατά - φατικός συνάγω καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι συμπέρασμα . ὅσπερ καί αὐτός , φημί , ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ κατά μηδείς δῆλος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατά μηδείς , ὅταν μηδείς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι μέρος κατά ὅς ὁ κατηγορέω οὐ ἀποφάσκω . ὅρος δέ ὁ αὐτός πάλιν ἐπί οὗτος · κίνησις μέν γάρ ἐνδέχομαι μηδείς ἐγείρω ὑπάρχω , ἐγρήγορσις δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί συνάγω κίνησις μηδείς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω . | p . 33a5 ὅταν δέ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὁ δέ Β ἐνδέχομαι ILv μηδείς ὁ Γ , διά μέν ὁ λαμβάνω πρότασις οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός . ὁ λοιπός δύο συζυγία , ὅς τε ὁ μείζων ἔχω καταφατικός ὁ δέ μικρός ἀποφατικός * * * , ἀσυλλόγιστος μέν εἰμί ὅσος ἐκ αὐτός ὁ προοτασις , λέγω δέ ὁ ὁ μικρός ἐν ἀμφότερος ἀποφατικός εἰμί · ἐπεί δέ , φημί , λέγω ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις πρός ἀλλήλων ἀντιστρέφω , ὁ πᾶς πρός ὁ οὐδείς καί ὁ τις πρός ὁ οὖον πᾶς , ἐάν λαμβάνω ὁ ἀποφατικός εἰς καταφατικός , γίγνομαι καί οὗτος συλλογιστική . ἀντιστρέφω γάρ ὁ μικρός πρότασις ἀνάγω τίθημι ὁ μέν πρῶτος ὁ ἀσυλλόγιστος τρόπος ὑπό ὁ πρῶτος ὁ συλλογιστικός , ὁ δέ δύο ὑπό ὁ δύο · εἰμί δέ καί ὁ μείζων ὁ δύο ἀντιτρέπω , καί αὐτός ὑπό ὁ πρῶτος ἀνάγω . οὗτος μέν οὖν δείκνυμι καί ὁ ἀσυλλόγιστος δύναμαι γίγνομαι συλλογιστική , οὐ αὐτόθεν ἐκ ὁ ἐκ ἀρχή λαμβάνω ἀλλά διά ὁ ἀντιστροφή , ὥσπερ δείκνυμι καί ἐπί ὁ ὑπάρχω ὁ ἀσυλλόγιστος συλλογιστικός δύναμαι γίγνομαι ἀντιστρέφω - Μένων ὁ πρότασις . ὥστε διά οὗτος οὐδέ τέλειος φημί εἰμί οὗτος , εἰ δήω ἀντιστροφή . πλήν οἶδα χρή ὅτι ὁ ἀντιστροφή ὁ πρώ τάσις ὁ ἐνδέχομαι οὖον πρός ὁ αὐτός ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω γίγνομαι , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ ἐπί πλέω ἐνδέχομαι πρός ὁ ἐπί μικρός ἀντιστρέφω καί ἐμπαλῶ ὁ ἐπί μικρός πρός ὁ ἐπί πλέω · ὅς γάρ ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω ὡς ἐπί ὁ πολύς , οὗτος οὐδείς ὑπάρχω ἐνδέχομαι ὡς ἐπί μικρός · ὁ δέ ἐπί ἴσος πρός ἑαυτοῦ ἔχω ἀντιστρέφω ὁ καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός ἐκ ἰσοτιμία . ἐνταῦθα δέ ἁπλόος ὡς πρός ὁ πλάτος ὁ ἐνδέχομαι ἀποβλέπω οὗτος φημί . p . α21 ἐάν δέ ὁ μέν καθόλου ὁ πρότασις ὁ δέ ἐν μέρος λαμβάνω , πρός μέν ὁ μείζων ἄκρος κεῖμαι ὁ καθόλου συλλογισμός λογισμός εἰμί τέλειος . βούλομαι ἐπί πᾶς ὁ συζυγία ὁ ἐκ ὁ ἕτερος μερικός ὁ δέ ἕτερος καθόλου πᾶς μέν ὁ συζυγία ὁ ἔχω ἐν ὁ μείζων ὁ καθόλου ἐν δέ ὁ μικρός ὁ μερικός συλλογιστικός εἰμί , ὁποῖος ἄν εἰμί κατά ὁ ποιός . εἰμί δέ ὁ πᾶς τέσσαρες , ὅς τε ἐκ ἀμφότερος καταφατικός καί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἀποφατικός καί ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός καί ὁ ἐκ ὁ μείζων καταφατικός ὁ δέ μικρός ἀποφατικός . καί ὁ μέν ὁ μικρός ἔχω καταφατικός πρόδηλος ὅτι διά ἑαυτοῦ δείκνυμι συλλογιστική εἰμί ἀντιστροφή μή δήω . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ἢ μηδείς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὁ δέ Β τις ὁ Γε ἐνδέχομαι , δῆλος ὅτι καί ὁ Α ἢ τις ἢ οὖον πᾶς ἐνδέχομαι ὁ Γ ὑπάρχω . ὅρος δέ κίνησις , λευκός , ζῷον · κίνησις γάρ πᾶς λευκός ἐνδέχομαι ὑπάρχω , λευκός τις ζῷον ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί συνάγω κίνησις τις ζῷον ἐνδέχομαι χω ὑπάρχω · πάλιν κίνησις ἐνδέχομαι μηδείς λευκός ὑπάρχω , λευκός τις ζῷον ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί συνάγω κίνησις ἐνδέχομαι μή πᾶς ζῷον ὑπάρχω . οὗτος μέν ὁ ἔχω ὁ μικρός καταφατικός διά ἑαυτοῦ ὁ καί οὖον διά ἕτερος τις δείκνυμι . ἀντιστρέφω δέ πάλιν ὁ ἐν ἑκάτερος μικρός καί μεταλαμβάνω εἰς μερικός ἀποφατικός καί ποιέω ὁ εἴρω δύο μερικός τρόπος ὁ αὐτός ὅρος ἐγώ ἐπί οὗτος ἁρμόζω . p . 33a34 ἐάν δέ ὁ μέν πρός ὁ μείζων ἄκρος ἐν μέρος λαμβάνω , ὁ ἐσθίω πρός ὁ μικρός καθόλου , ἐάν τε ἀμφότερος καταφατικός τίθημι ἐάν τε στερητικός ἐάν τε μή ὁμοιοσχήμων τε ἀμφότερος ἀδιόριστος ἢ κατά μέρος , οὐδαμῶς ἕννυμι συλλογισμός . ἀεί μέν οὖν ἔχω πρός ὁ μείζων πρότασις ὁ καθόλου πρός δέ ὁ μικρός ὁ μερικός εἴρω πῶς εἰμί πᾶς συλλογιστική , ὅπως εἄν ἔχω κατά ὁ ποιός · ὁ δέ ὁ ποσός ἀνάπαλιν ἔχω , λέγω δέ πρός μέν ὁ μείζων μερικός πρός δέ ὁ μικρός ὁ καθόλου , πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί , ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός . δείκνυμι δέ αὐτός ἀσυλλόγιστος οὗτος ὁ τρόπος · ἐπεί ὁ Β , φημί , ἐπί πλέω εἰμί ὁ Α . * * * δείκνυμι δέ οὗτος ὁ Α καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὑπάρχω καί ἐκ ἀνάγκη ουοεν οὗτος . εἰμί δέ οὗτος , οὐδείς συνάγω συμπέρασμα · εἰμί γάρ συνάγω ὁ ἀνάγκη πᾶς , ἀναιρέω ὁ τε ἀνάγκη μηδείς καί ἀνάγκη μή πᾶς καί ὁ ἐνδέχομαι μηδείς καί ὁ ἐνδέχομαι μή πᾶς . πάλιν εἰμί συνάγω ὁ ἀνάγκη μηδείς , ἀναιρέω ὁ τε ἀνάγκη πᾶς καί ὁ τις καί ὁ πᾶς καί ὁ τινί> εἰμί τοίνυν πᾶς ἀναιρέω , ἔοικα μηδείς ἐκ οὗτος ὁ ὁράω . ασυλλογισος ἄρα πᾶς ὁ τοιοῦτος συζυγία ἔοικα εἰμί · δείκνυμι δέ καί ἐπί ὁ ὁράω ὁ τοιοῦτος οὕτως ἔχω . ὁ μέν οὖν ὅρος , ὅς αὐτός λαμβάνω , οὖον πάνυ σαφής ἐγώ ὁ θεώρημα ποιέω . εἰμί οὖν ὅρος ὁ μέν πᾶς ἐκ ἀνάγκη λευκός , περιπατητικός , κύκνος · λευκός γάρ τις περιπατητικός ἐνδέχομαι ὑπάρχω , περιπατητικός πᾶς κύκνος , καί λευκός πᾶς κύκνος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὁ δέ μηδείς , ἐάν λαμβάνω ἀντί ὁ κύκνος κόραξ · λευκός τις περιπατητικός ἐνδέχομαι ὑπάρχω , περιπατητικός πᾶς κόραξ , καί λευκός οὐδείς κόραξ ἐκ ἀνάγκη . εἰμί δέ καί ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς καί ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς συνάγω , πᾶς ἄρα ἀναιρέω ὁ συμπέρασμα , ὡς δείκνυμι . εἰμί δέ πᾶς ἀναιρέω , ἀσυλλόγιστος εἰμί πᾶς ὁ συζυγία ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ αὐτός εἴρω καί ἐπί ὁ ἀποφατικός καί ἐπί ὁ ἀνομοιοσχήμων καί ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος μερικός ἢ απροσδιόριστος ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως . ἀπορέω δέ ἐν οὗτος ὁ ἐξηγητής τίς δήποτε ὁ Ἀριστοτέλης μή ὥσπερ ὁ ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς καταφατικός καί οὕτως ποιέω συλλογιστικός ὁ συζυγία , οὕτως καί ὁ καταφατικός μεταλαμβάνω εἰς ἀποφατικός καί δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ὁ συλλογιστικός συζυγία · εἰμί γάρ ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις πρός ἑαυτοῦ ἰσότιμος ἀντιστρέφω , τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ ὁ μέν ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς καταφατικός μηκέτι δέ καί ὁ καταφατικός εἰς ἀποφατικός ; καί ἐπιλύω οὗτος οὕτως . ὁ ἀπόφασις , φημί , ὁ μέν ὁ τρόπος ἀναιρέω , ὁ δέ ὁ πρᾶγμα · ὁ μέν γάρ λέγω ‘oὐκ οὐ ἀνάγκη περιπατέω ὁ μέν πρᾶγμα οὐ ἀναιρέω , λέγω δή ὁ περιπατέω , ὁ δέ τρόπος ἀναιρέω , λέγω ὁ ἀνάγκη · ὁ δέ λέγω ἀνάγκη μή περιπατέω , ὅστις ὁ μέν σχῆμα εἰμί κατάφασις ὁ δέ δύναμις ἀπόφασις , ὁ μέν πρᾶγμα ἀναιρέω , ὁ περιπατέω , ὁ δέ τρόπος φυλάσσω · καί ἐπί πᾶς ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁ δέ ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις ὁ ἐνταῦθα παραλαμβάνω , ὅστις ὁ σχῆμα εἰμί κατάφασις , οὔτε ὁ πρᾶγμα οὔτε ὁ τρόπος ἀναιρέω · ὁ γάρ λέγω ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος περιπατέω οὔτε ὁ τρόπος ἀναιρέω Ἀκέραιος γάρ εἰμί ) οὔτε ὁ πρᾶγμα . εἰμί τοίνυν μήτε ὁ τρόπος ἀναιρέω μήτε ὁ πρᾶγμα , δῆλος ὅτι ὁ κατάφασις ἰσοδυναμέω . διά οὗτος οὖν ὁ ἀποφατικός εἰς καταφατικός μεταλαμβάνω ὥσπερ ἀπό ἀσαφής κατάφασις εἰς σαφής ποιέω ὁ μετάληψις . ἴσως δέ ἄν τις ἐκεῖνος ἀπορέω , διά τίς μή καί ὁ μερικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ καθόλου καί ποιέω καί ὁ ἐν ὁ μερικός ἀσυλλόγιστος συλλογιστική , εἴπερ πᾶς πρός ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἀντιστρέφω . οὗτος δέ ὁ λύσις φθάνω εἶπον , ὅτι ὁ μέν καθόλου δυνατός εἰς ὁ μερικός μεταλαμβάνω , διότι ὁ καθόλου ὁ μέρος ἀκολουθέω ὅς γάρ ἐνδέω - χω πᾶς , οὗτος καί τις ἐνδέχομαι , καί ὅς μηδείς , οὗτος καί μή πᾶς ) , οὐκέτι δέ πάντως καί ἀνάπαλιν · οὖον γάρ ὅς τις ἐνδέχομαι , οὗτος ἀνάγκη καί πᾶς ἐνδέχομαι · δυνατός γάρ τις μέν ἐνδέχομαι , πᾶς δέ μηκέτι · οἷος τις μέν ζῷον ἐνδεχομένως ὁ λευκός ὑπάρχω , πᾶς δέ οὐκέτι ἐνδεχομένως · ὁ γάρ κύκνος ἐκ ἀνάγκη . διά οὗτος οὖν οὖον μεταλαμβάνω εἰς μερικός εἰς ὁ καθόλου . εἶδον δέ καί ἐπί ὁ λέξις αὐτός ὁ εἴρω . οὐδείς γάρ κωλύω , φημί , ὁ B ὑπέρ-τείνω ὁ Α , τουτέστι δυνατός ὁ μέσος ὅρος λαμβάνω ἐπί ὅς μή πᾶς ὁ πρῶτος κατηγορέω καί οὐ ἐξισάζω ὁ πρώϊος πρός ὁ μέσος · δυνατός γάρ ποτός καί ἐξισάζω , ὡς ὅταν ὁ ἐνύπνιον ὁράω καί ὁ καθεύδω λαμβάνω ὁ γάρ ὁράω | ἐνύπνιον καί τις καθεύδω ἐνδέχομαι XLIv ὑπάρχω καί πᾶς , καί ἀνάπαλιν πᾶς καθεύδω ἐνδέχομαι ἐνύπνιον ὁράω ) ἢ ὁ ἐσθίω καί περιπατέω καί ὅσος τοιοῦτος . ἐπί ὅσος οὖν , φημί , μή ἐξισάζω ὁ πρῶτος ὅρος πρός ὁ μέσος , ἀλλά ὑπερτείνω καί πλεονάζω ὁ μέσος ὁ κατηγορία ὁ πρῶτος , ἐπί οὗτος δυνατός καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς συνάγω , εἴτε ἀμφότερος καταφατικός εἰμί ὁ πρότασις εἴτε ἀμφότερος ἀποφατικός , εἴτε ἀμφότερος ἀδιόριστος ἢ κατά μέρος . ὁ δέ αὐτός ὅρος ὅς παρατίθημι ἁρμόζω ἐπί πᾶς καί ἕ οὗτος παραπλήσιος . p . 33 a 39 δμώς δέ ὑπερτείνω ὁ Β ὁ Α , λαμβάνω ὁ Γ · οὗτος γάρ οὔτε πᾶς οὔτε μηδείς ἵημι τις οὔτε μή τις ἐνδέχομαι ὁ Α ὑπάρχω . Εὐάν , φημί , ὁ μέρος ἐκεῖνος ὁ μέσος ὁράω λαμβάνω , τουτέστι ὁ Β , κατά ὅς πλεονάζω ὁ κατηγορία ὁ Α , λέγω δή ὁ πρῶτος ὁράω , ἐπί οὗτος , φημί , οὐδείς συμπέρασμα εὑρίσκω συνάγω , οὔτε ὁ καθόλου οὔτε ὁ μερικός ἵημι ὁ καταφατικός οὔτε ὁ ἀποφατικός . εἶτα κατασκευάζω οὗτος φημί εἴπερ ἀντιστρέφω ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις καί ὁ Β πλείων ἐνδέχομαι ἢ ὁ Α ὑπάρχω . p . 33b8 Φανερός οὖν ὅτι οὗτος ὁ τρόπος ἔχω ὁ ὁράω οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός . Οῦτος ὁ τρόπος , δηλονότι ὁ προσεχῶς εἴρω , ἐάν ὁ μείζων μερικός τυγχάνω . εἰμί γάρ , φημί , ἀνάγκη πᾶς συλλογισμός ἢ ἀναγκαῖος ἢ ὑπάρχω ἢ ἐνδέχομαι εἰμί , δείκνυμι δέ μηδέτερος οὗτος συνάγω διά οὗτος ὁ πρότασις , ἔοικα ἄρα παντελῶς εἰμί ἀσυλλόγιστος · ὁ μέν γάρ συνάγω ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ τε ὑπάρχω ἀποφατικός καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος ἀναιρέω , ὁ δέ συνάγω ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ τε καταφατικός ἀναγκαῖος ἀναιρέω καί ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι , καθάπερ δείκνυμι . p . 33b 18 Φανερός δέ καί ὅτι καθόλου ὁ ὁράω εἰμί ἐν ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἀεί γίγνομαι συλλογισμός ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . ᾿Επὶ μέν γάρ ὁ ἄλλος τρόπος οὖον πᾶς ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου πρότασις συλλογιστική εἰμί · ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα πᾶς , φημί , δείκνυμι συλλογιστική , ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός , ἀλλά ὁ μέν τέλειος καί διά ἑαυτοῦ δείκνυμι , ὁ δέ ἀτελής καί δήω ὁ διά ἀντίστροφος βοήθεια , λέγω δή ὁ μετάληψις ὁ ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός . p . 33 b 21 Δεύς δέ ὁ ἐνδέχομαι λαμβάνω μή ἐν ὁ ἀναγκαῖος ἀλλά κατά ὁ εἴρω διορισμός . ἐνίοτε δέ λανθάνω ὁ τοιοῦτος . πολλάκις , φημί , λανθάνω ἐγώ αὐτός λέγω μέν ἐνδέχομαι ὅδε ὅδε ὑπάρχω μή ἐνδεχομένως ἐκεῖνος ὑπάρχω ἀλλά ἀναγκαῖος , ὅσπερ καί αὐτός πάσχω , ὡς ὅταν εἶπον ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος ὁ λευκός ὑπάρχω · τις γάρ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , οἷος ὁ Σκύθης , καί τις ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , οἷος ὁ Αἰθίοψ . διά οὗτος φημί ὅτι δεῖ ὁ ἐνδέχομαι μή ἐπί ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω ἀλλά ἐπί ὁ κύριος ἐνδέχομαι - μένω κατά ὁ εἴρω ἐγώ περί οὗτος διορισμός . p.33b25 ἐάν δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω ὁ πρότασις , ὅταν μέν ὁ πρός ὁ μείζων ἄκρος ἐνδέχομαι σημαίνω , τέλειος τε πᾶς εἰμί ὁ συλλογισμός καί ὁ ἐνδέχομαι κατά ὁ εἴρω διορισμός . περι ὁ ὁ ἐνδέχομαι φύσις διαλέγω καί διορίζω αὐτός , ἔτι καί περί ὁ ἀντιστροφή αὐτός , εἶτα περί ὁ συλλογισμός ἐρῶ ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι , νῦν ἀκόλουθος περί ὁ μίξις αὐτός διαλέγω . μίγνυμι οὖν αὐτός πρότερος ὁ ὑπάρχω . ἐπί οὗτος οὖν , ὅταν ὁ μέν μείζων εἰμί ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , ὁ τηνκαὶ καῦτα εἰμί συλλογιστική ὁ συζυγία , ὅταν καί ὁ μείζων ὁ ἴδιος ποσός φυλάσσω , λέγω δή ὁ καθόλου , καί ὁ μικρός ὁ ποιός , λέγω δή ὁ καταφατικός . καί πᾶς ὁ τοιοῦτος συλλογισμός τέλειος εἰμί · οὖον δήω γάρ οὔτε ἀντιστροφή οὔτε ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . ὅταν δέ ὁ μέν μείζων ὑπάρχω εἰμί ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , τότε εἰμί συλλογιστική ὁ συζυγία , ὅταν μόνος ὁ μείζων καθόλου εἰμί . οὐκέτι μέντοι ἀνάγκη καί ὁ ποιός ὁ μικρός ὁρίζω εἰμί · ἄν γάρ ἀποφατικός ὁ ὁ μικρός , γίγνομαι συλλογιστικός ὁ συζυγία μεταλαμβάνω πάλιν ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις εἰς κατάφασις . ὁ μέν οὖν συλλογιστική ἐν οὗτος συζυγία οὗτος . συνάγω δέ συμπέρασμα ὁ μέν ὁ μείζων ἔχω ἐνδέχομαι ἐνδέχομαι · ὁ δέ ὁ μείζων ὑπάρχω ἔχω οὖον συνάγω , XLIIr φημί , ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ μηδείς ἢ μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὅστις εἰμί ἀποφατικός μέν , οὖον ὁ πρᾶγμα δέ ἀναιρέω ἀλλά μόνος ὁ ἀναγκαῖος τρόπος · ἀναιρέω δέ ὁ ἀναγκαῖος τρόπος ἐνδέχομαι εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁ συμπέρασμα , ἀλλά οὐ , φημί , ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι . τίς δέ οὗτος εἰμί , εἶμι , ὅταν περί αὐτός ὁ πρότασις διαλαμβάνω . νῦν δέ τέως ὁ ὁ μείζων ἔχω ἐνδέχομαι ἐκτίθημι , καί δείκνυμι ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα συνάγω . ὁράω δέ καί ὁ ἑξῆς . p . 33b28 ὅταν δέ ὁ πρός ὁ μικρός , ἀτελής τε πᾶς , καί ὁ στερητικός ὁ συλλογισμός οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ μηδείς ἢ μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . οἰκότως πᾶς ὁ συλλογισμός ὁ ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἔχω ἀτελής εἰμί · τελειόω γάρ ἢ διά ἀντιστροφή ἢ διά ὁ ἀδύνατος δεῖξις . ὁ δέ στερητικός ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς ἢ μή πᾶς συνάγω , ὅσπερ καί αὐτός ἐνδέχομαι εἰμί , οὖον μήv ὅσπερ ὁρίζω . ὅτι δέ ἐνδέχομαι εἰμί , διά ὁ ἑξῆς δῆλος · εἰμί γάρ μηδείς ἢ μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ἐνδέχομαι φημί καί μηδείς καί μή πᾶς ὑπάρχω εἰκότως · εἰμί γάρ μηδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὁ βαδίζω , ἐνδεχομένως ποῦ πάντως ὑπάρχω . p . 33b33 ἐνδέχομαι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ κεῖμαι ὑπάρχω . ἐκτίθημι ὁ ἐκ μείζων ἐνδέχομαι συζυγία καί συνάγω αὐτός φημί ἐνδέχομαι συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως ὑπάρχω · μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ . ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω · ὁ ἄρα Α ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω μέρος εἰμί ὁ Β . ὅρος δέ διαλέγω , περιπατέω , ἄνθρωπος · διαλέγω γάρ πᾶς περιπατέω ἐνδέχομαι ὑπάρχω , περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς περιπατέω · καί συνάγω συμπέρασμα ‘ διαλέγω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὁ αὐτός δέ εἴρω καί ὁ μείζων στερητικός λαμβάνω ὁ δέ μικρός καταφατικός · εἰμί γάρ ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω · μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω · οὐδείς ἄρα ὁ Γ ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὁ αὐτός δέ ὅρος ἐνταῦθα ἁρμόζω . p . 34 a 1 ὅτι μέν οὖν ὁ ὒ ὑπάρχω τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος τέλειος γίγνομαι συλλογισμός , φανερός · ὅτι δέ ἐναντίος ἔχω εἰμί συλλογισμός , διά ὁ ἀδύνατος δεικτέος . Πᾶς , φημί , ὁ πρότασις ὁ ὁ μέν μείζων ἔχω ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω συλλογιστική εἰμί τέλειος εἰμί · οὐ δήω γάρ οὔτε ὁ διά ἀντιστροφή οὔτε ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις . ὁ δέ ἀντικειμένως ἔχω οὗτος , λέγω δή ὁ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , οὖον ὁ κατά εὐθύς δείκνυμι δείκνυμι ἀλλά ἢ ὁ διά ἀντιστροφή ἢ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἀτελής εἰμί · πᾶς γάρ ὁ μή ὁ κατά εὐθύς δείκνυμι δείκνυμι ἀτελής εἰμί . p . 34a5 Πρῶτος δέ δεικτέος ὅτι , εἰμί ὁ Α εἰμί ἀνάγκη ὁ Β εἰμί καί δυνατός εἰμί ὁ Α δυνατός εἰμί καί ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . Μέλλων παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ ἐλατός - τόνος ἐνδέχομαι συζυγία θεώρημα τίς προλαμβάνω συμβάλλω αὐτός πρός ὁ οὗτος δεῖξις . ἐπεί γάρ πᾶς διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι καί ὁ μετάληψις ὁ πρότασις εἰς ἀλλήλων , ὁ τε ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω καί ἀνάπαλιν ὁ ὑπάρχω εἰς ὁ ἐνδέχομαι ( οὗτος δέ , εἰμί καί ψεῦδος εἰμί , οὖον μήv ἀδύνατος ἀλλά δυνατός · ὁ τε γάρ ἐνδέχομαι δυνατός ἐκβαίνω καί γίγνομαι ὑπάρχω , καί ὁ ὑπάρχω διακόπτω , ἐπεί καί τοιοῦτος ἔχω ὁ φύσις , δύναμαι πάλιν γίγνομαι ἐνδέχομαι ) , ἐπεί τοίνυν μεταλαμβάνω ὁ πρότασις διά ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι οὗτος ὁ συζυγία , ἵνα μή τις εἶπον ὅτι διά ὁ μετάληψις ὁ πρότασις ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , διά οὗτος πρότερος προτίθημι δείκνυμι ὅτι οὐδέποτε δυνατός τις ὑπόθεσις ἐγχωρέω τίς ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἀλλά πάντως ὁ δυνατός δυνατός εἰμί ὁ ἕπω . εἴπερ οὖν ὁ μετάληψις ὁ πρότασις δυνατός γίγνομαι καί οὐ ἀδύνατος , δυνατός δέ οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω , οὐδείς ἄρα ἀκολουθέω ὁ μεταλαμβάνω αὐτός ἀδύνατος . δείκνυμι δέ αὐτός οὕτως . ἵστημι , φημί , ὁ Α εἰμί ἐκ ἀνάγκη ἕπω αὐτός ὁ Β · ἐπεί τοίνυν ὁ μέν Α εἰμί προηγούμενος ὁ δέ Β ἕπω , ἀνάγκη , φημί , εἰμί ὁ Α δυνατός εἰμί , καί ὁ Β δυνατός εἰμί . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος καί ἐγχωρέω ὁ Α | δυνατός εἰμί ὁ Β ἀδύνατος εἰμί , ὑπόκειμαι οὕτως . ἐπεί τοίνυν ὁ Α δυνατός εἰμί , ὁ δέ δυνατός οἷος τε εἰμί γίγνομαι , ἐκβαίνω εἰς ἐνέργεια ὁ Α · ἐκβαίνω δέ εἰμί δῆλος ὅτι · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α εἰμί , ὁ δέ Β ἀκολουθέω ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπόκειμαι , εἰμί ἄρα καί ὁ Β . ἀλλά ἐπεί ὁ Β ἀκολουθέω μέν ὁ Α , φημί ὁ ἀντιλέγω , ἀδύνατος δέ εἰμί , ὁ δέ ἀδύνατος εἰμί οὐ εἰμί , ὁ Β ἄρα οὐ εἰμί . ἀλλά μήv ὑπόκειμαι καί εἰμί · ἐκ ἀνάγκη γάρ ἀκολουθέω ὁ Α . ὁ αὐτός ἄρα καί εἰμί καί οὐ εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος . δείκνυμι ἄρα διά οὗτος ὅτι πᾶς ἀνάγκη ὁ ὁ δυνατός ἕπω δυνατός εἰμί . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἀποδείκνυμι ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ στωϊκός ὁ δείκνυμι οὗτος ἀντιλέγω μή δύναμαι διά παράδειγμα τις ἐλέγχω πειράω ὁ ὁ φιλόσοφος λόγος . δυνατός γάρ ὁ ὁ δυνατός ἕπω ἀδύνατος εἰμί · λέγω γάρ οὗτος · ὁ : εἰμί θνῄσκω Δίων ἀκολουθέω ὁ θνῄσκω οὗτος · ὁ μέν οὖν θνήσκω Δίων δυνατός , ὁ δέ οὗτος θνήσκω αδυπροσλαμβανω νάω . ἕπω δέ πάντως ὁ Δίων θνήσκω ὁ θνήσκω ὁ οὗτος · εἰμί μέν γάρ ἀποθνῄσκω Δίων , πάντως καί οὗτος , ὁ δείκνυμι δηλονότι , θνῄσκω . αὐτός δέ ὁ οὗτος θνήσκω ἀδύνατος · ὁ γάρ οὗτος δεικτικός ὑπάρχω εἰμί τίς πρᾶγμα σημαίνω , ὁ δέ θνήσκω μή εἰμί · ὁ δέ εἰμί ἀδύνατος μή εἰμί . ὁ ἄρα θνήσκω οὗτος ἀδύνατος . οὗτος δέ ἀκολουθέω ὁ Δίων θνήσκω δυνατός εἰμί · ἀδύνατος ἄρα δυνατός τις ἀκολουθέω . πάλιν εἰμί εἰμί νύξ , οὗτος ἡμέρα οὐ εἰμί · ὁ δέ οὗτος ἡμέρα μή εἰμί ἀδύνατος · ἕπω ἄρα ὁ εἰμί νύξ δυνατός εἰμί ὁ μή εἰμί οὗτος ἡμέρα ἀδύνατος εἰμί . οὗτος μέν ὁ Στωτκοί . ἐγώ δέ πρός οὗτος φημί ὅτι δεῖ ὁ κύριος ἕπω ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἡγέομαι · ἐάν δέ εἰμί ἐπί μικρός , οὐ ὑγιής ἕπω ὁ ἡγέομαι . οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἕπω ἐκ ἀνάγκη ὁ ζῷον εἰμί · κύριος ἄρα ἕπω ὁ ζῷον , διότι καί ἐπί πλείων · πάντως γάρ ἕπω ὁ ἄνθρωπος εἰμί · ὁμοίως καί ὁ ἵππος ἢ κύω εἰμί . οὐκέτι μέντοι , εἰμί λαμβάνω προηγούμενος μέν ὁ ζῷον ἕπω δέ ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ἵππος ἢ ὁ κύω , οὐκέτι ὑγιής οὐδέ κύριος εἰμί ὁ ἕπω · οὖον γάρ πάντως ὁ ζῷον ἕπω ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἤ τίς τοιοῦτος , διότι μερικός εἰμί καί ἐπί μικρός ὁ ἕπω . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω καί δεῖ πάντως ὁ ἕπω ἐπί πλείων εἰμί ὁ ἡγέομαι , οὐ ἄρα καλῶς λαμβάνω ὁ Δίων θνήσκω ἡγέομαι ἕπω ὁ οὗτος θνήσκω · ἐπί πλείων γάρ ὁ Δίων θνῄσκω ὁ ὕω θνῄσκω . ὁ μέν γάρ Δίων θνῄσκω ἐπί πλείων χρόνος λαμβάνω , ἐπί τε ὁ κατά ὁ ζῶ καί ἐπί ὁ κατά ὁ θνήσκω . ὁ δέ ‘οὖτος’ ἐπί μόνος ὁ ὁ ζωή χρόνος · ἐπί πλείων ἄρα ὁ ‘οὖτος’ ὁ Δίων . διά οὗτος ἄρα δυνατός τίς δοκέω ἀδύνατος ἕπω , διά ὁ ὁ ἀκολούθησις μή κύριος λαμβάνω , ὡς εἄν εἰμί λέγω ἐπί ἄνθρωπος ἵημι ζῷον εἰμί οὗτος , καί ἵππος εἰμί . ὥσπερ ἐν εἰμί ὁ Δίων ὁμώνυμος εἰμί λέγω ἀπλόος οὕτως εἰμί Δίων θνῄσκω , ὁ δέ θνῄσκω τυγχάνω εἰμί φέρω εἶπον ὁ ἐκ Θεσσαλία , εἶτα ἐπιφέρω οὖς ὁ Δίων θνῄσκω , οἷος ὁ ἐκ Ἀθῆναι , δείκνυμι ἀδύνατος τίς ὁ ἡγέομαι ἀκολουθέω , ὁ μή θνῄσκω Δίων ἀποθνῄσκω , ὁ παραλογισμός διά οὐδείς ἕτερος γίγνομαι μένω ἢ διά ὁ ὁ ἡγέομαι ὁμώνυμος λαμβάνω καί διά οὗτος ἐπί πλείων ὁ δέ ἕπω μερικός , οἷος ἐπί ὁ Ἀθηναῖος , οὗτος ἐνταῦθα λέγω ὅτι διά οὐδείς ἕτερος γίγνομαι ὁ παραλογισμός ἢ διά ὁ ὁ ἕπω μερικός λαμβάνω . καί ἄλλως δέ οὐδέποτε ὁ ἡγέομαι ἀναιρέω συναναιρέω ὁ ἕπω , ἀλλά ἐναντίος ὁ ἕπω ὁ ἡγέομαι ἀναιρέω · οἷος προηγέομαι ὁ ἄνθρωπος , ἕπω ὁ ζῷον · ἀναιρέω ὁ ἄνθρωπος οὖον σύν . ἀναιρέω ὁ ζῷον , ὁ δέ ζῷον ἀναιρέω συναναιρέω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί τοίνυν οὗτος ὁ φύσις ὁ ἕπομαι ὥστε μή συναναιρέω ὁ ἡγέομαι , κακῶς ἄρα λαμβάνω ὁ ἕπω ὅρος ἀναιρέω ὑπό ὁ ἡγέομαι · ὅταν γάρ εἶπον ὅτι Δίων θνῄσκω , ἀναιρέω ὁ λέγω ἐπί αὐτός ὁ ‘οὖτος’ , εἰ ὁ ‘οὖτος’ δεικτικός εἰμί ἐπί ὑφίστημι πρᾶγμα λέγω , ὁ δέ θνῄσκω οὐ ὑφίστημι . κακῶς ἄρα λαμβάνω ὁ ἕπω ἀναιρέω ὑπό ὁ ἡγέομαι μή φύω συναναιρέω ὁ ἡγέομαι ἀλλά ἐναντίος ὁ ἡγέομαι ἑαυτοῦ συναναιρέω . οὗτος δέ συμβαίνω διά ὁ αὐτός πάλιν αἴτιος , διότι βούλομαι ὁ ἕπω ἐπί πλέω ἐν ὁ ἡγέομαι . εἰμί δέ δύναμαι καί ἐπί ἴσος εἰμί , ὅτε καί ἰσότιμος ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ὅρος , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ γελαστικός , οὐδείς ἐγώ οὗτος πρός ὁ πρόκειμαι , πλήν ὅτι ἀδύνατος ὁ ἡγέομαι ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἕπομαι . πρός δέ οὗτος ἐκεῖνος λέγω , ὅτι εἰμί κατά αὐτός ὁ Στωτκοὺς ὁ ὄνομα ὁ ἰδίως ποιός σημαίνω , ἰδίως δέ ποιός φημί ὁ συμβεβηκός ὁ χαρακτηρίζω ἕκαστος οὐσία , ὁ ἄρα Δίων ἀδύνατος φέρω ἐπί ὁ θνῄσκω ἰδίως ποιέω μή εἰμί ἀλλά ἢ φθείρω ἢ ἐπί φθορά ὁδεύω · ἀδύνατος δέ εἰμί οὗτος , λέγω δή ὁ λέγω ἐπί ὁ θνῄσκω ὅτι Δίων , εἰμί ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , οὐδείς θαυμαστός . εἰμί δέ λέγω ὅτι κατά ἀναφορά λέγω ὁ Δίων , οἷος ὁ ποιός Δίων , φημί καί ἐγώ ὅτι καί ὁ ‘οὖτος’ κατά ἀναφορά λαμβάνω ὅς ποτέ οὗτος , καί οὕτως οὐ εἰμί ἀδύνατος ἀλλά δυνατός ὁ ἕπω . καί γάρ πολύς λέγω κατά ἀναφορά καί ἐπί ὁ παρέρχομαι καί ἐπί ὁ μέλλω χρόνος , οἷος ὅταν εἶπον ὅτι ὁ τάφος οὗτος Ἀχιλλεύς εἰμί , πολλάκις μηδέ ὁ τυγχάνω λείψανον ὁ ὀστέον Ἀχιλλεύς ἐν ὁ τάφος εἰμί , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ ποτέ Ἀχιλλεύς εἰμί · πάλιν οἰκίον οἰκοδομέω λέγω ὅτι ὁ οἶκος οὗτος Πλάτων εἰμί οἶκος , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ εἰμί οἶκος . ὅτι μέν οὖν οὐ ἐγχωρέω δυνατός εἰμί ὁ προηγούμενος ὁ ἕπω εἰμί ἀδύνατος , δῆλος . ἐγχωρέω δέ δυνατός εἰμί ὁ ἕπομαι ὁ προηγούμενος εἰμί ἀδύνατος , ὡς εἰμί τις λέγω ἑαυτοῦ ὄνος εἰμί ἐπιφέρω ὅτι καί ζῷον εἰμί · ἐν οὗτος | γάρ ὁ μέν ἕπω δυνατός , ὁ δέ προηγούμενος ἀδύνατος · ἀδύνατος γάρ ὁ ἄνθρωπος ὄνος εἰμί · ἕπω δέ ὁ ὄνος εἰμί ὁ ζῷον εἰμί , καί δυνατός ὁ ἄνθρωπος ζῷον εἰμί · ὥστε ἀδύνατος δυνατός ἕπω . οὗτος καί ὁ Αριστοτέλης ἐν ὁ δύο βιβλίον δείκνυμι ψευδής πρότασις ἀληθής συμπέρασμα ἀκολουθέω , ὡς εἰμί τις λέγω ὅς ἄνθρωπος κύω , ὁ κύω ζῷον , ὁ ἄνθρωπος · ἄρα ζῷον . ἐν οὗτος δέ οὐ ἔχω ὁ κῦρος ὁ συμπέρασμα ὁ μέσος ὅρος , ὥσπερ χρή ὁ συλλογιστικός ἔχω πρότασις , ἀλλά διά ὁ φύσις ὁ ἄκρος ὁ συμπέρασμα συνάγω . ὀκτώ δέ συζυγία ἐκ ὁ δυνατός καί ἀδύνατος γίγνομαι καί ἕπομαι καί προηγούμενος ἀνάγκη ὁ προηγούμενος δυνατός εἰμί ὁ ἕπω ] ἕπω ἢ ὁ δυνατός ἢ ὁ ἀδύνατος · πάλιν ὁ δυνατός ἕπομαι ὁ προηγούμενος ἢ δυνατός εἰμί ὁ ἀδύνατος . καί οὗτος μέν τέσσαρες ὁ δυνατός ἢ προηγούμενος ἢ ἕπομαι . ἐάν δέ πάλιν λαμβάνω ὁ ἀδύνατος ἡγέομαι , ἀνάγκη ὁ ἕπω ὁ καί αὐτός ἀδύνατος εἰμί ἢ δυνατός · πάλιν ἐάν λαμβάνω ὁ ἕπω ἀδύνατος εἰμί , ὁ ἡγέομαι ἢ ἀδύνατος εἰμί ἢ δυνατός . ὀκτώ οὖν συζυγία γίγνομαι ὅτι μέν ὁ δυνατός ἡγέομαι πάντως ὁ ἕπω δυνατός εἰμί καί οὐ ἀδύνατος , δῆλος ἐκ ὅς ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι · δῆλος δέ ἐκ οὗτος καί ὅτι ὁ δυνατός ἕπομαι ἐγχωρέω δυνατός εἰμί ὁ προηγούμενος , ἀδύνατος δέ ὁ ἕπομαι εἰμί οὐ ἐγχωρέω δυνατός εἰμί ὁ προηγούμενος . ὥστε ἔχω τέσσαρες συζυγία ἀποδείκνυμι . ὅτι δέ ἀδύνατος ἡγέομαι δυνατός ἕπω ἐγχωρέω , ἐγώ δείκνυμι · καί ἐκ οὗτος δῆλος ὅτι δυνατός ἕπομαι ἀδύνατος ἐγχωρέω προηγούμενος ἵημι . ὥστε ἔχω ἓξ συζυγία . πάλιν ἀδύνατος προηγούμενος οὐδείς θαυμαστός ἀδύνατος ἕπω καί ἕπομαι προηγέομαι . ὥστε ἔχω ὁ ὀκτώ συζυγία . p . 34a 12 Δεύς δέ λαμβάνω μή μόνος ἐν ὁ γένεσις ὁ δυνατός καί ἀδύνατος ἀλλά καί ἐν ὁ ἀληθεύω καί ἐν ὁ ὑπάρχω καί ὁσαχῶς ἄλλως λέγω ὁ δυνατός · ἐν ἅπας γάρ ὁμοίως ἔχω . δείκνυμι ὅτι , . ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί ἀνάγκη καί ὁ ἕπω εἰμί δυνατός , διά οὗτος φημί ὅτι ὁ ἀκολούθησις οὗτος οὖον μόνος ἐπί ὁ κύριος δυνατός ὑπάρχω , ὅσπερ φημί κατά ὁ γένεσις , τουτέστι ὁ μήπω μέν εἰμί δύναμαι δέ ὑπάρχω , ὅσπερ εἰς αὐτός ἔρχομαι ὁ κύριος ἐνδέχομαι . ἀδύνατος δέ ἐν ὁ γένεσις οἷος ὁ ἐν ὁ βυθός ὄστρακον γίγνομαι ὁρατός , ἀδύνατος δέ οὖον ὁ φύσις ἀλλά ὁ γένεσις . οὖον μόνος οὖν , φημί , ἐπί οὗτος φυλάσσω ὁ ἀκολούθησις οὗτος ἀλλά καί ἐν ὁ δυνατός ὁ κατά ὁ ἀληθεύω , τουτέστι ὁ κατά ὁ ἀναγκαῖος · εἶπον γάρ πολλάκις ὅτι ὁ δυνατός καί ὁ ἐνδέχομαι φέρω καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος καί ἐπί ὁ ὑπάρχω , ὡς φημί δυνατός ὁ ἥλιος ἐν κριός γίγνομαι καίτοι ἀναγκαῖος ὅς , καί ὁ Σκύθης δυνατός λευκός εἰμί ὑπάρχω . ἢ γάρ δυνατός πάντως ἢ οὖον δυνατός · ἀλλά μήv ὁ οὖον δυνατός ψεῦδος · δυνατός ἄρα . ἀδύνατος δέ ἐν ὁ ἀληθεύω ὁ κύριος ἀδύνατος . ’τον . ἐν δέ ὁ ὑπάρχω * * ὁμοίως , φημί , ὁ ἀκολούθησις ὁ δυνατός καί ἐπί ὁ κατά ὁ ἀναγκαῖος καί ἐπί ὁ κατά ὁ ὑπάρχω εἰμί . ἐπεί δέ ὁ ἀναγκαῖος ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί ὁ περί αὐτός τίς λέγω πάντως ἀληθεύω , διά οὗτος βούλομαι ὁ κατά ὁ ἀναγκαῖος δυνατός σημαίνω ὁ ἐν ὁ ἀληθεύω φημί . ὁ δέ καί ὁσαχῶς ἄλλως λέγω ὁ δυνατός προστίθημι , ἵνα σημαίνω ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὁ ἐπί ἴσος , ὁ ἐπί μικρός . Διόδωρος δέ ἄλλος τις ὁ δυνατός σημαίνω εἰμί φημί · φημί γάρ δυνατός εἰμί ὁ ὁ ἐκβαίνω ἤδη , ὅσπερ φημί ἐγώ ὑπάρχω , ἢ ὁ δύναμαι ἐκβαίνω μήπω δέ ἐκβαίνω . ὁ δέ Φίλων φημί δυνατός ἵημι ἢ ὁ ἐκβαίνω ἢ ὁ δύναμαι ἐκβαίνω μηδέποτε δέ ἐκβαίνω , ὥσπερ λέγω αἰσθητός εἰμί ὁ ἐν ὁ βυθός ὄστρακον . ὁ δέ Ἀριστοτέλης μέσος οὗτος χωρέω ὁ κύριος ὁ δυνατός σημαίνω ἐγώ παραδίδωμι , ὅς μήπω μέν ἐκβαίνω δύναμαι δέ ἐκβαίνω . p . 34a 16 Ἕτι ὁ εἰμί ὁ Α ὁ Β εἰμί οὐ ὡς εἷς τις εἰμί ὁ Α ὁ Β εἰμί δεῖ ὑπολαμβάνω · οὖον γάρ εἰμί οὐδείς ἐκ ἀνάγκη εἷς τις εἰμί , ἀλλά δύο μικρός . Επειδή οὐ ὡς ἐπί πρότασις πλείων γυμνάζω ὁ λόγος ἀλλά ὡς ἐπί δύο ὁράω ἀντιστρέφω πρός ἀλλήλων , διά οὗτος οὗτος ἐπάγω λέγω ὅτι οὐ ὡς ἐπί εἷς πρότασις λαμβάνω ὁ δεῖξις οὗτος ἀλλά ὡς ἐπί συλλογισμός · λαμβάνω γάρ ὁ μέν Α ἀνάλογος ὁ πρότασις , ὁ δέ Β ὁ συμπέρασμα . ἀνάγκη οὖν , φημί , δυνατός εἰμί ὁ πρώ τάσις δυνατός εἰμί καί ὁ συμπέρασμα · ἀδύνατος γάρ συμπέρασμα δυνατός πρότασις οὐδέποτε ἀκολουθέω . οὖον γάρ εἰμί οὐδείς ἐκ ἀνάγκη εἷς τις εἰμί φημί , τουτέστιν εἷς τις ἡγέομαι οὐδείς συμπέρασμα ἀκολουθέω . τίς οὖν ; οὐ ἄνθρωπος εἰμί ἀνάγκη εἰμί ζῷον ; ἀλλά οὐ ἐπί οὗτος φημί ὁ ἀκολούθησις ἀλλά ἐπί ὁ συλλογιστικός , ὡς εἶπον . ὅτι εἷς πρότασις εἰμί οὐ εἰμί τίς συμπέρασμα , ἀλλά δεῖ τοὐλάχιστον δύο εἰμί ὁ πρότασις , ὡς πολλάκις εἴρω . p . 34a18 οἷος ὅταν ὁ πρότασις οὕτως ἔχω ὡς λέγω κατά ὁ συλλογισμός · εἰμί γάρ ὁ Γ κατά ὁ δ , ὁ δέ δ κατά ὁ Z , καί ὁ Γ κατά ὁ Z ἐκ ἀνάγκη · καί . εἰμί δυνατός δέ ἑκάτερος , καί ὁ συμπέρασμα δυνατός . | λαμβάνω πρότασις ὁ ΓΔ καί AZ , συμπέρασμα δέ ὁ ΓΖ . ὅταν οὖν ὡς ] , φημί , οὕτως συμπλέκω ὥσπερ εἶπον κατά συλλογιστικός μέθοδος , ἀνάγκη καί ὁ συμπέρασμα ἕπω . οὗτος δέ ἕπω ὡς εἄν ἔχω ὁ πρότασις · δυνατός γάρ εἰμί πᾶς ἀνάγκη δυνατός εἰμί καί ὁ συμπέρασμα , καί εἰμί ἀναγκαῖος , πάντως ἀναγκαῖος . p . 34a25 οὗτος δέ δείκνυμι φανερός ὅτι ψεῦδος ὑποτίθημι καί μή ἀδύνατος καί ὁ συμβαίνω διά ὁ ὑπόθεσις ψεῦδος ἔστω ὁ καί οὐ ἀδύνατος . δείκνυμι , φημί , ὅτι πάντως ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί πᾶς ἀνάγκη καί ὁ ἕπω δυνατός εἰμί , ἐάν , φημί , ὡς ἐν ὑπόθεσις πασαηγουμενω τίς λαμβάνω , ὅσπερ ψεῦδος μέν εἰμί διά ὁ αὐτός οὗτος κατά ὁ ὑπόθεσις λαμβάνω καί μήπω εἰς ἐνέργεια ἐκβαίνω , ἀδύνατος δέ οὐ εἰμί διά ὁ δύναμαι εἰς ἐνέργεια ἐκβαίνω , δῆλος ὅτι καί ὁ ἕπω οὗτος ψεῦδος μέν εἰμί , ἀδύνατος δέ οὐ εἰμί . οἷος εἰμί κάθημαι Σωκράτης εἶπον ὅτι , εἰμί βαδίζω Σωκράτης , ἐκ ἀνάγκη καί κινέω , λαμβάνω προηγούμενος μέν ὁ Σωκράτης βαδίζω , ὅσπερ ψεῦδος μέν εἰμί ( ὑπόκειμαι γάρ κάθημαι ) , οὖον μέντοι ἀδύνατος · οὐκοῦν καί ὁ ἕπω οὗτος , ὁ κινέω αὐτός , ψεῦδος μέν , οὖον μήv καί ἀδύνατος . καί πάλιν ὁ λέγω μή εἰμί ἡμέρα ἵημι ἡμέρα εἰμί , ὁ ἥλιος ὑπέρ γῆ ἐστιν’ , ὁμοίως , καί ὁ ἕπω καί ὁ ἡγέομαι ψεῦδος μέν , οὐ ἀδύνατος δέ . εἰμί γάρ πάντως μέν ἕπω , φημί , ὁ Α ὁ Β , ὁ δέ Α εἰμί δυνατός , ἀνάγκη πᾶς καί ὁ Β εἰμί δυνατός · εἰμί γάρ ἀδύνατος εἰμί ὁ Β , ἕπω δέ ὁ Α , ὁ αὐτός καί δυνατός καί ἀδύνατος εἰμί . εἰμί μέν γάρ ἕπω ὁ Α , ἐκ ἀνάγκη δυνατός εἰμί · εἰμί δέ καί ἀδύνατος , ὡς ὁ ὑπόθεσις ὁ οὗτος βούλομαι · ὁ αὐτός ἄρα δυνατός καί ἀδύνατος εἰμί καί εἰμί καί μή εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος . ψεῦδος ἄρα ὁ ὑποτίθημι ὁ δυνατός ἀδύνατος ἀκολουθέω · οὐκοῦν ἀληθής ὁ ὁ δυνατός πάντως δυνατός ἀκολουθέω , ὅσπερ ἐσθίω δεία . p . 34a34 διορίζω δέ οὗτος ὑπάρχω ὁ Α πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · ἀνάγκη οὖν ὁ Α πᾶς τῆ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . λοιπός ἐντεῦθεν ὁ πρότασις ἐγώ παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , καί φημί ἐνδέχομαι συνάγω ὁ συμπέρασμα . παραδίδωμι δέ πρῶτος ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός . δείκνυμι δέ αὐτός οὕτως . ὁ Α , φημί , ὑπάρχω πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ · λέγω , φημί , ὅτι συνάγω ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἰμί γάρ τις φημί ψεῦδος εἰμί οὗτος ὁ συμπέρασμα , δῆλος ὅτι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἀληθής εἰμί δίδωμι ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς · ὑπόκειμαι οὖν ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι πᾶς . ἐπεί τοίνυν ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἰσοδυναμέω ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , οὗτος ἀνάγκη μή πᾶς · εἰμί γάρ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον δίπους εἰμί , ἀνάγκη μή πᾶς ζῷον δίπους εἰμί ) , εἰμί τοίνυν ἰσοδυναμέω , ὑπόκειμαι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μή πᾶς ὑπάρχω . πάλιν ἐπεί ὁ Β ὑπόκειμαι πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὑπόκειμαι ὁ ἐνδέχομαι ἐκβαίνω καί γίγνομαι ὑπάρχω · οὗτος γάρ εἰμί καί ψεῦδος , ἀλλά οὖν οὐ ἀδύνατος . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α ἀνάγκη μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ B πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ τρίτος σχῆμα ἐκ ἀναγκαῖος τε καί ὑπάρχω πρότασις · δείκνυμι δέ ὅτι ἐν τρίτος σχῆμα , ὅταν ὁ μέν μείζων ἀναγκαῖος εἰμί μερικός ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου ὑπάρχω καταφατικός , μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω συνάγω συμπέρασμα · ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ὑπάρχω · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς ὑπάρχω , ὅσπερ ἀδύνατος . πόθεν οὖν ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω ; λέγω ὅτι παρά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ψεῦδος ἄρα ὁ λέγω ὅτι ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς συνάγω · εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ἀπορέω δέ τις πρός οὗτος ὁ δεῖξις ὁ Ἀριστοτέλης , ὅς ὁ ἀπορία ἄξιος εἰμί ἐπισκοπέω οὐ ἀφυής ἔχω . φημί γάρ ὅτι οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω , ἐάν ὑποτίθημι συνάγω ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι πᾶς . τίς γάρ συνάγω ; ὅτι ὁ Α ὁ Β οὖον πᾶς ὑπάρχω . ὑπάρχω δέ καί πᾶς . οὗτος δέ ψεῦδος μέν εἰμί ὁ ὁ αὐτός καί πᾶς καί μή πᾶς ὑπάρχω , οὖον μέντοι καί ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ ὑπάρχω τοιοῦτος εἰμί ὡς καί ποτέ δύναμαι μή ὑπάρχω , δυνατός ἄρα ὁ πᾶς ὑπάρχω ποτέ καί μή πᾶς ὑπάρχω . εἴπερ οὖν καί σύ , φημί , μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω , ὅσπερ ψεῦδος μέν εἰμί οὖον μέντοι ἀδύνατος , τίς ἄτοπος , εἰμί ἐκ πρότασις ψευδής μέν οὐ ἀδύνατος δέ ψευδής συνάγω συμπέρασμα καί οὐ ἀδύνατος ; τίς οὖν πρός οὗτος ἐγώ λέγω ; ὅτι ὁ μέν μετάληψτς ὁ ἔνδω χόω εἰς ὁ ὑπάρχω οὐ ἐπί ὁ αὐτός χρόνος XLIVr οὐδέ Μένων ὁ ἐνδέχομαι ] ἐνδέχομαι ] γίγνομαι καί ὑπάρχω ] οὗτος γάρ οὖον μόνος εἰμί ψεῦδος ἀλλά καί ἀδύνατος ὁ αὐτός ἐνδέχομαι τε ἅμα καί ὑπάρχω εἰμί ) , ἀλλά μεταλαμβάνω ὁ πρότασις ἀπό μέλλω χρόνος εἰς ἐνίστημι , εἴπερ ὁ μέν ἐνδέχομαι ὁ μέλλω δηλόω , ὁ δέ ὑπάρχω ὁ ἐνίστημι . ὁ τοίνυν μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω , εἰμί καί ψεῦδος εἰμί , διότι ἀντί μέλλω χρόνος ἐνίστημι λαμβάνω , οὖον μέντοι οὗτος ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ ἐνδέχομαι ποτέ ὑπάρχω γίγνομαι . ἐπί δέ ὁ ΑΒ πρότασις Μένων αὐτός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω καί μή μεταλαμβάνω εἰς ἕτερος συνάγω ἐκ ὁ ὑποτίθημι ἐγώ μή ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω ὅτι ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . κατά δέ ὁ αὐτός χρόνος ἀδύνατος ὁ αὐτός ὁ ’ ὑπάρχω oia . Β post συνάγω add . ὁ Vt : om . BS ἄρα ] δέ ut videtur , deletuin V 3 ὑπάρχω t : ὑπάρχω V : om . Β 3 . 4 ἄρα ὁ αὐτός om . Β 4 ὑπάρχω om . Β ἄτοπος Β οὖν SVt : δέ Β 5 λέγω ὅτι παρά ὁ SVt : ἐκ ὁ Β αὐτός καί πᾶς καί μή πᾶς ὑπάρχω · ὥστε οὖον μόνος ψευδής ὁ τοιοῦτος ἀλλά καί ἀδύνατος . ὁράω οὖν πόθεν ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω . δύο ὑπόθεσις κεῖμαι , Μένων , εἷς μέν ὁ λέγω ὁ Α ὁ Γ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , ἕτερος δέ ὁ μεταλαμβάνω ὁ μικρός πρότασις ἐνδέχομαι εἰμί εἰς ὑπάρχω , πᾶς ἀνάγκη διά ὁ ἕτερος οὗτος ἀκολουθέω ὁ ἄτοπος . ὅτι μέν οὖν διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω οὐ ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , δῆλος · εἰμί γάρ δυνατός εἰμί ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω καί οὐ ἀδύνατος , δείκνυμι δέ μικρός πρότερος ὅτι οὐδέποτε δυνατός ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω διά οὗτος γάρ καί προλαμβάνω ὁ περί οὗτος θεώρημα ) , δῆλος ἄρα ὅτι οὖον διά οὗτος ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω . οὐκοῦν λείπω διά ὁ ἕτερος ὁ ὁ Α ὁ Γ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς λέγω ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ψευδής ἐλέγχω οὗτος ὁ ὑπόθεσις , δῆλος ὅτι ὁ ἀντίκειμαι οὗτος συνάγω ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ὁράω δέ καί ὁ αριστοτλικεω δεῖξις ὁ ἀκολουθία · ἔχω γάρ τίς καί ἀσαφής . μής γάρ ὅς ἐνδέχομαι . ἐκτίθημι ὁ πρότασις καί εἶπον ὅτι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς συνάγω , κατασκευάζω οὗτος ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὑποτίθημι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς . To δέ Β πᾶς ὁ Γ κεῖμαι ὑπάρχω . ὑποτίθημι ὁ ἀντι - φατικός ἀντίκειμαι ὁ συμπέρασμα μεταλαμβάνω καί ὁ μικρός πρότασις ὁ ΒΓ εἰς ὑπάρχω , ὥσπερ ἤδη εἶπον · οὗτος γάρ εἰμί καί ψεῦδος εἰμί , ἀλλά οὐ ἀδύνατος . εἶπον δέ ὅτι καί ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ ὅς , ὅσπερ ἐκ ὑπόθεσις λαμβάνω ὡς συνάγω , μεταλαμβάνω εἰς ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια ὡς ἰσοδυναμέω . καί οὗτος μέν αὐτόθεν οὖον φαίνω ὁ Ἀριστοτέλης μεταλαμβάνω , ἐκ μέντοι ὁ συμπέρασμα δῆλος εἰμί οὗτος βούλομαι · φημί γάρ συμπεραίνω ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι ἀντί ὁ ‘ οὖον πᾶς ὑπαρχεία · ὁ γάρ ἐνδέχομαι ἀντί ὁ ὑπάρχω εἶπον . καί ὅτι οὗτος εἰμί συνάγω ὁ ἄτοπος , φημί ὅς ἀλλά ὑπόκειμαι πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω καί μήv οὐ ὑπόκειμαι ὁ Α ὁ Β πᾶς ἐνδέχομαι ) ὁ ἐνδέχομαι ἀντί ὁ ὑπάρχω εἶπον . ὅσπερ οὖν λέγω , δῆλος εἰμί μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς εἰς ὁ ἀνάγκη Τίνια · ἐπεί εἰμί μή μεταλαμβάνω , πόθεν δῆλος ἐν τρίτος σχῆμα ἐκ ὁ μειδάω ζων μερικός ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω καταφατικός τίς μέλλω συνάγω ; οὐδέ γάρ εἶπον περί αὐτός · περί δέ ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω εἴρω · διόπερ εἰς ὁ ομολοεω ἐκφεύγω . Ἀνάγκη ἄρα ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς συνάγω ἀκολουθέω τίς ἀδύνατος , ὁ ὁ Α ὁ Β καί πᾶς καί μή πᾶς ὑπάρχω , ὅς δέ ὑπόθεσις ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω ψευδής εἰμί , δῆλος ὅτι ὁ ἀντίκειμαι ἀληθής εἰμί ὁ ‘ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . οὖον γάρ δήπου , φημί , διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω ὁ ἀδύνατος συνάγω · ψευδής γάρ ὗσις ὁ ὑπόθεσις καί οὐ ἀδύνατος οὐ ἄν ποτός ἀδύνατος ἀκολουθέω , ὡς δείκνυμι · οὐ ἄρα διά οὗτος συμβαίνω ὁ ἀδύνατος . p . 34b 2 ἐγχωρέω δέ καί διά ὁ πρῶτος σχῆμα ποιέω ὁ ἀδύνατος θέω ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω . ἕτερος δείκνυμι ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω τῆ λέγω ὑπόθεσις ὁ μή ἐνδέχομαι πᾶς συνάγω ὁ πρόκειμαι πρότασις . δείκνυμι δέ οὗτος μεταλαμβάνω ἑκάτερος ὁ πρότασις εἰς ὁ ἕτερος , λέγω δέ ὁ μέν μείζων ὑπάρχω εἰμί εἰς ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί εἰς ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὁ δέ B πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , συνάγω συμπέρασμα ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω · πρό μικρός γάρ οὗτος δείκνυμι . ἀλλά μήv ὑπόκειμαι μή ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω ὁ Γ ὁ Α , ὡς ὁ ὑπόθεσις · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί ἐνδέχομαι πᾶς καί οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος , ὁ ἀδύνατος πάλιν ἀκολουθέω οὖον διά ὁ ὁ πρότασις μετάληψις οὗτος γάρ ψευδής μέν εἰμί , οὖον μέντοι ἀδύνατος , καί οὐδείς ἀδύνατος δυνατός ἀκολουθέω , ὡς δείκνυμι ) ἀλλά δῆλος ὅτι διά ὁ ὑποτίθημι μή ἐνδέχομαι ὁ Γ πᾶς ὁ Α ὑπάρχω . καί δύναμαι μέν ὁ φιλόσοφος μεταλαμβάνω ὁ πρῶτος πρότασις αὐτόθεν ὁ ἐνδέχομαι πᾶς δείκνυμι συνάγω οὗτος γάρ καί συνάγω ) καί μή δήω ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή · ὅμως ἐκ περιουσία ποιέω ὑποτίθημι καί ὁ ἀντίκειμαι καί δείκνυμι οὗτος ἀδύνατος . ἰστέον δέ ὅτι οὐ εἰμί οὗτος κύριος εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · ὁ γάρ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀρχή καί οὗτος πρότασις ποιέω καί προστίθημι αὐτός ὁ ἀληθής τις ἐκ ἀρχή κεῖμαι πρότασις οὗτος δείκνυμι ἕπω ὁ ἀδύνατος , ὡς πολλάκις διά ὁ προλαμβάνω δείκνυμι . ἐνταῦθα δέ ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς οὐ ποιέω μέρος ὁ συλλογισμός , ἀλλά ὁ κεῖμαι πρότασις ἀντιστρέφω καί μεταλαμβάνω εἰς ἀλλήλων καί δείκνυμι συνάγω ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω ἐπάγω ὅτι , εἰμί κατά ὁ ὑπό . θέσις δήω ὁ μή ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω συνάγω , εἰς ἀντίφασις περιπίπτω , ὅσπερ ἀδύνατος . ἰστέον δέ ὅτι , ἄν εἷς ὁ πρότασις μόνος ἀντιστρέφω πρός ὁ ἕτερος , ὡσαύτως ὁ αὐτός δείκνυμι ἀδύνατος γίγνομαι · εἴτε γάρ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ποιέω , γίγνομαι ὁ συλλογισμός ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι καταφατικός ἐνδέχομαι καθόλου συνάγω συμπέρασμα , καί πάλιν ὁ ἀντίφασις ἀκολουθέω , εἴτε ὁ μικρός εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω , γίγνομαι ὁ συλλογισμός ἐκ δύο ὑπάρχω σός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω συνάγω , καί ὁμοίως πάλιν ὁ ἄτοπος ἀκολουθέω · ὁ αὐτός γάρ ὁ αὐτός καί πᾶς ἢ ὑπάρχω ἢ ἐνδέχομαι ὑπάρχω καί οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . p . 34b7 Δεύς δέ λαμβάνω ὁ πᾶς ὑπάρχω μή κατά χρόνος ὁρίζω , οἷος νῦν ἢ ἐν ὅδε ὁ χρόνος , ἀλλά ἁπλόος · διά τοιοῦτος ἵημι γάρ πρότασις καί ὁ συλλογισμός ποιέω . ὅς βούλομαι εἶπον , τοιοῦτος εἰμί · ὅταν λαμβάνω , φημί , καθόλου καταφατικός ὑπάρχω πρότασις , ὥσπερ νῦν λαμβάνω ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β κατηγορέω , οὖον δεῖ ὁ κατά πᾶς ἐν χρόνος λαμβάνω ἀληθεύω ἀλλά ἀεί , ἐπεί ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία · συνάγω γάρ καί ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς . οἷος τίς λέγω ; ἐάν λαμβάνω ἄνθρωπος καί κινέω καί ἵππος ( οὗτος γάρ καί αὐτός χράομαι ὁ ὅρος ) καί εἶπον οὕτως ὅς ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπαρχεία ὑπόκειμαι γάρ μόνος ὁ κινέω ἄνθρωπος εἰμί ) , κινέω πᾶς ἵππος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , συνάγω ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη μηδείς ἵππος ὑπάρχω , ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι - μένω πρότασις καταφατικός ἀναγκαῖος ἀποφατικός συμπέρασμα . οὗτος δέ , φημί , συμβαίνω διά ὁ ὁ μείζων πρότασις ἐν χρόνος λαμβάνω ἅλως θέω , ὅτε ἄνθρωπος μόνος κινέω . ὥστε , φημί , παραφυλακτέον ὁ τοιοῦτος ὡς μή κατά χρόνος ἀληθεύω λαμβάνω ὁ πρότασις ἀλλά ἁπλόος , τουτέστι καθόλου . p . 33b14 ἔτι ἵστημι ὁ μέν πρῶτος ζῷον , ὁ δέ μέσος κινέω , ὁ δέ ἔσχατος ἄνθρωπος . ὑπαλλάσσω ὁ μικρός ὅρος , φυλάσσω δέ ὁ πρότασις ὡς ἐκ ἀρχή κατά τε ὁ ποιός καί ὁ τρόπος , δείκνυμι συνάγω καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη · εἰμί γάρ ὁ μέν ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω , εἰμί πάλιν ὁ κινέω μόνος ζῷον εἰμί , κινέω δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , συνάγω δῆλος ὅτι ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . καί ὁ μέν ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς εἰμί , ὅσπερ δείκνυμι ἐν ὁ πρό οὗτος ὅρος . ἐπεί δέ ὅλως εὐπορέω ὁράω συνάγω ἄγω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , οὗτος χάρις καί οὗτος ἐπάγω πόθεν δέ ὅλως εὐπορέω ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς συνάγω ; διότι λαμβάνω ὁ μικρός ὅρος εἶδος εἰμί ὁ μείζων . ὥστε δεῖ μήτε ὁ μείζων ὅρος λαμβάνω ὁρίζω χρόνος μήτε ὁ μικρός εἶδος εἰμί ὁ πρῶτος , ἐπεί οὖον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι . p . 34b19 πάλιν ἵστημι στερητικός πρότασις καθόλου ὁ ΑΒ , καί λαμβάνω ὁ μέν Α μηδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ B πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ Γ . οὗτος οὖν τίθημι ἀνάγκη ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω . εἶπον ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου καταφατικός νῦν τίθημι ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι , καί συνάγω ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γ ὁ Α . δεῖ · κνυμι δέ καί οὗτος ὁ αὐτός δείκνυμι , λέγω δή ὁ μεταλαμβάνω καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . εἰμί ὁ Α , φημί , μηδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , λέγω , φημί , ὅτι καί ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γε · οὗτος δέ πάλιν αὐτός XLIVv εἰμί ὁ ’ ἀνάγκη Τίνια · ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ὑπάρχω , οὗτος ἀνάγκη τις ὑπάρχω . εἰμί δέ καί μή μεταλαμβάνω οὗτος πάλιν αὐτός διά ὁ πρότασις , δῆλος εἰμί ἐκ ὅς συμπεραίνω οὗτος βούλομαι . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α ἀνάγκη τις ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὑπάρχω πᾶς ὁ Γ μεταλαμβάνω - νέομαι γάρ πάλιν ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω διά ὁ Εὔσημον ) , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί οὐδείς · ὁ αὐτός ἄρα καί τις καί οὐδείς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος πάλιν ἀκολουθέω οὖον διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω · εἰμί γάρ καί ψευδής εἰμί , ἀλλά οὐ ἀδύνατος . δῆλος ἄρα ὅτι διά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ ἀνάγκη τις ὁ Γ | ὁ Α ὑπάρχω , ἤτοι οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία · αὐτός γάρ XLVr εἰμί . ψεῦδος ἄρα οὗτος , ἀληθής δέ ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ " ἐνδέχομαι μηδενί’ , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . καί δείκνυμι διά ὁ ἀδύνατος ὅτι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ συνάγω , ἐπάγω οὗτος καί φημί ὅτι οὗτος ὁ συμπέρασμα οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , τουτέστιν οὐ εἰμί οὗτος ὁ ἐνδέχομαι ὅς ὁρίζω ἐκ ἀρχή , ὅσπερ λέγω καί ἀντιστρέ - Φέιν κατά ὁ καταφατικός καί ἀποφατικός , ἀλλά εἰμί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ ἥμισυς φημί εἰμί ὁ ἐνδέχομαι . ὅπως δέ ἔχω οὗτος δείκνυμι ὧδε ἐκτίθημι ἐν διάγραμμα πᾶς ὁ πρότασις . οὐ ἀνάγκη πᾶς οὐ ἀνάγκη τις οὐ ἀνάγκη μή πᾶς ἐνδέχομαι μηδείς ἐνδέχομαι πᾶς δέ . , ἑαυτοῦ μάχομαι διά ὁ πᾶς μάχος ἀνάγκη πᾶς ἀνάγκη τις ἀνάγκη μή πᾶς οὐ ἐνδέχομαι μηδείς οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ βούλομαι δείκνυμι συνάγω λαμβάνω ὁ ἀντι - φατικός ἀντίκειμαι οὗτος ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ἵνα δείκνυμι οὗτος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω συνάγω ὁ ἀντιφατικός αὐτός ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ . ἐπεί δέ , ὡς εἴρω , δείκνυμι διά ὁ τρίτος σχῆμα ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή λαμβάνω ἐγώ ὡς εἷς πρότασις ὁ συλλογισμός ὁ ἐκ ὑπόθεσις λαμβάνω συμπέρασμα καί ὁ μικρός πρότασις εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω , ἄδηλος δέ εἰμί ἐν τρίτος ἔχω . μάτι ἐκ ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι ποῖος γίγνομαι συμπέρασμα οὔπω γάρ οὐδείς εἴρω περί αὐτός ) , διά οὗτος μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδείς πρότασις εἰς ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ ἀνάγκη Τίνια · ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι οὐδείς , οὗτος ἀνάγκη τις . μεταλαμβάνω τόνος ὁ ’ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία εἰς ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια καί δείκνυμι οὗτος ὁ ὑπόθεσις ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὡς δείκνυμι ὁ ὁ Α ὁ Β καί τις καί οὐδείς ὑπάρχω , καί διά οὗτος ἐλέγχω ὡς ψευδής ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ἀνάγκη τις ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω δείκνυμι εἰκότως ἀληθής προσεχῶς ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια καί διά οὗτος ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ὅσπερ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι δείκνυμι . οὗτος δέ , φημί , ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ ἥμισυς οὗτος , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . πῶς καί τίς τρόπος ; ὅτι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ἀντίκειμαι διά ἑαυτοῦ μέν ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια , διά δέ ὁ ‘ ἐνδέχομαι Παντιάς ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς . ὥστε ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις μάχομαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ἀλλά ὁ μέν καταφατικός ὁ ἀνάγκη Τίνια ὡς ἀντίκειμαι αὐτός κατά πᾶς , κατά ποσός , κατά ποιός , κατά τρόπος · ὁ δέ ἀνάγκη μή Παντιάς ἀντίκειμαι μέν τῆ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , ἐπεί δέ ἰσοδυναμέω ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , διά οὗτος καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς μάχομαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενἰ’ , ὥσπερ καί ἐν ὁ διάγραμμα πρόκειμαι . εἰμί τοίνυν ὁ μέν ‘ ἐνδέχομαι οὐδενία ὡς μέν κατάφασις ἀπόφασις μάχομαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία , μάχομαι δέ κατά τε ποσός καί ποιός καί τρόπος ἀμφότερος ὁ μερικός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις κατά ὁ εἴρω τρόπος , δῆλος ἄρα ὅτι ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι οὐδείς περιέχω ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω , εὑρίσκω δέ ὁ μέν ἀνάγκη καί Τίνια ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὁ δέ ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς οὐκέτι , δῆλος ἄρα ὅτι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη τις μόνος συνάγω , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια . εἰμί τοίνυν ὁ δύο μέν μερικός ὁ ἀναγκαῖος , ὥσπερ εἶπον , περιέχω ὑπό ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία , ὁ δέ ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος οὗτος μόνος συνάγω , δῆλος ἄρα ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ ἀντίκειμαι ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία οὗτος εἰμί ὁ συνάγω , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια · οὗτος γάρ εἰμί ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ μόνος ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω . ὅτι γάρ ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς ὑποτίθημι ἀδύνατος οὐ ἀκολουθέω , δῆλος ἐκ αὐτός ὁ πρότασις · εἰμί γάρ ὁ Α ἀνάγκη μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ καί οὐδείς · καί οὐδείς ἀδύνατος ὁ αὐτός καί οὐδείς καί οὖον πᾶς . ζητέω δέ ἄν τις τίς δήποτε Ἰώ οὖον μόνος ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια τίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη Παντιάς , μή λέγω ὁ ἀντιφατικός αὐτός ἀντίκειμαι συνάγω ὁ οὐ ἀνάγκη Παντιάς . εἰμί γάρ ὁ Α ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ , ὁ δέ Β ὑπάρχω πᾶς ὁ Γ , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ καί οὐδείς · ὁ αὐτός ἄρα καί τις καί οὐδείς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὥστε οὖον μόνος ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι συνάγω διά ὅς . ὁ ἀλλά καί ὁ ἐναντίος . ὥστε εἰμί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκηυς’ ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , διά τίς μή λέγω ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι αὐτός συνάγω , λέγω δέ ὁ οὐ ἀνάγκη Παντιάς ; φημί οὖν πρός οὗτος ὅτι , εἰμί περιέχω ὁ ἀνάγκη Παντιάς ὑπό ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία , λέγω ἄν καί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη Παντιάς συνάγω , ἐπεί καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία τοῦτος εἰμί ὁ συνάγω . ΧLVv νῦν δέ οὖον περιέχω ὑπό αὐτός . ὁ δέ αἰτία , διά ὅς οὖον περιέχω , ἀυτή · εἰμί γάρ ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς , ὁ δέ ἐνδέχομαι μηδείς ἰσοδυναμέω ὁ ‘ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὁ δέ ἐνδέχομαι Παντιάς οὐ ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη πᾶς , οὐ ἄρα περιέχω ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία ὁ ἀνάγκη Παντιάς ἀντικειμένως ἔχω ὁ ἐνδέχομαι πᾶς · διά ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ . ἀκολουθέω δέ ὅλως ὁ ἀνάγκη ἀνάγκη Παντιάς ἀδύνατος , διότι ὁ καθόλου ἀπόφασις δύο μάχομαι κατάφασις , ὅς τε καθόλου καί ὁ μερικός , ὁ μέν ὡς ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ὁ δέ ὡς ἐναντίος . διά οὗτος οὖν καί ὁ ‘παντί’ τίθημι ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος οὐ ὡς αντιφατικός ἀλλά ὡς ἐναντίος . μόνος ἄρα εἰμί ὁ Σύνα - γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ‘ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . διαφέρω δέ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδείς · καί διά οὗτος φημί αὐτός ὅτι ὁ ἐνδέχομαι μεηδενί’ συνάγω ἐν οὗτος ὁ συλλογισμός οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . ἐπί πλέω δέ εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ . καί ὅτι οὗτος εἰμί , δείκνυμι αὖος καί καί λογικός καί διά παράδειγμα . λογικός μέν διά αὐτός ὁ πρότασις οὕτως · ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ἀντίκειμαι ὅς τε ἀνάγκη ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς , ὡς εἴρω πολλάκις · ἐπί ὅς γάρ ἐκεῖνος ψεύδω , οὗτος ἀληθεύω , καί ἀνάπαλιν . ὁ δέ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ἀντίκειμαι μόνος ὁ ἀνάγκη Τίνια · ὥστε καί ἐνταῦθα , ἐπί ὅς ὁ ἕτερος ψεύδω , ὁ ἕτερος ἀληθεύω , καί ἔμπαλιν . εἰμί τοίνυν ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ δύο μάχομαι ὁ ἀναγκαῖος πρότασις , ὅς τε ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς , ὁ δέ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ὅστις ἰσοδυναμέω ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάπτω , ὁ ἕτερος οὗτος μόνος ὁ ἀνάγκη Τίνια , ΕΦ ὅς ἄρα ὁ δύο πρότασις , ὅς τε ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς ἀληθεύω , ἐπί οὗτος ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ψεύδω , ἐπί ὅς δέ ὁ ἀνάγκη Τίνια ἀληθεύω , ἐπί οὗτος μόνος ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια ψεύδω , ὅστις ἰσοδυναμέω ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . ἐπί μικρός ἄρα ψεύδω ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια τῆ ἐνδέχομαι μηδενί’ · εἰμί δέ ἐπί μικρός ψεύδω ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ἐπί πλείων ἀληθεύω . ὅτι δέ μόνος ὁ ἀνάγκη Τίνια μάχομαι ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια , οὐκέτι δέ καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς , δῆλος ἐκ ὅς καί συναληθεύω ἐπί τίνω ὁράω , οἷος ὡς ἐπί ὁ περιπατέω καί ὁ ζῷον · καί γάρ ὁ λέγω ὅτι οὐ ἀνάγκη τις ζῷον ὁ περιπατέω ὑπάρχω ἀληθής οὐδείς γάρ ζῷον ἐκ ἀνάγκη περιπατέω ) , καί καί ὁ λέγω ὅτι ἀνάγκη μή πᾶς ζῷον ὁ περιπατέω ὑπάρχω ἀληθής διά ὁ ἑρπετόν · οὐδείς γάρ ὁ ἑρπετόν περιπατέω . οὗτος μέν οὖν κοινός λόγος δείκνυμι ἐπί πλείων εἰμί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . δείκνυμι δέ καί διά παρασειγμάτων , λέγω δή διά ὁ ὁράω αὐτός . πάλιν γάρ ἐπί ὁ ζῷον καί ὁ περιπατέω ὁ μέν εἶπον οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ζῷον ὁ περιπατέω ὑπάρχω ἀληθεύω καί ἐπί ὁ περιπατέω ζῷον καί ἐπί ὁ ἑρπετόν · οὐ εἰμί γάρ ἀναγκαῖος οὗτος περιπατέω . ὁ δέ ἐνδέχομαι μηδείς ζῷον ὁ περιπατέω οὐκέτι ἀληθής εἰμί ἐπί πᾶς ἀλλά ἐπί ὁ περιπατέω · ἐπί δέ ὁ ἑρπετόν οὐ εἰμί ἀληθής , διότι ἐπί ὅς ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ἐπί οὗτος καί ὁ ἐνδέχομαι Πατιός ἀληθεύω . εἰμί τοίνυν ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ἐπί ὁ ἑρπετόν ψεῦδος , δῆλος ὅτι καί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ . ἐπί πλείων ἄρα ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ἀληθεύω ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ’ . δυνατός δέ καί ὁ ἐκ δύο καταφατικός συζυγία δείκνυμι ὁ αὐτός τρόπος μή ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι συνάγω , ἀλλά καί οὗτος ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι συνάγω . ὑπόκειμαι δέ πρῶτος ἐγώ ὁ διάγραμμα . οὐ ἀνάγκη μή πᾶς ἀνάγκη μή πᾶς δ οὐ ἀνάγκη τις ἐνδέχομαι πᾶς οὐ ἐνδέχομαι μηδείς διά ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς // εἰμί γάρ ὁ A πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ οὐ ἐνδέχομαι πανία , ὅσπερ ἰσοδυναμέω ὁ ἀνάγκη μή πᾶς . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α ὁ Γ ἀνάγκη μή πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι , ὁ ἄρα Α ὁ Β ὑπάρχω οὖον πᾶς · εἰμί δέ καί πᾶς · ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος · ψεῦδος ἄρα ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ) , ἀληθής δέ ὁ ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . εἰμί οὖν καί ἐνταῦθα ὁμοίως δείκνυμι ὅτι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ἥμισυς οὗτος . εἰμί γάρ μάχομαι ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ὡς κατάφασις ἀπόφασις ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , μάχομαι δέ αὐτός καί ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός πρότασις , ὁ μέν ἀνάγκη μή πᾶς διά ἑαυτοῦ ὡς κατά πᾶς ἀντίκειμαι , μάχομαι δέ αὐτός καί ὁ ἀνάγκη Τίνια διά ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ | ὡς ἰσοδυναμέω Μοῦσα αὐτός , περιέχω ἄρα ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός . εἰμί γάρ ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος μάχομαι ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , μάχομαι δέ αὐτός καί ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , περιέχω ἄρα οὗτος ὁ δύο . πάλιν ὁ δύο οὗτος λαμβάνω ἐν ὁ συλλογισμός , ὁ μέν ἀνάγκη μή πᾶς ὑποτίθημι εὑρίσκω ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὥστε ὁ ἀντίκειμαι αὐτός εἰμί ὁ συνάγω · ὁ δέ ‘ ἀνάγκη τις ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω , ὥστε οὖον συνάγω ὁ ἀντίκειμαι αὐτός . ὅτι γάρ οὐδείς ἀδύνατος αὐτός ὑποτίθημι ἀκολουθέω , δῆλος · εἰμί γάρ ὁ Α ἀνάγκη τις ὁ Γ , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ καί πᾶς , καί οὐδείς ἀδύνατος ὁ αὐτός καί πᾶς καί τις . μόνος ἄρα συνάγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη μή πᾶς . ὁ δέ ἀνάγκη μή Παντιάς ἥμισυς εἰμί ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς · ὁ ἄρα ἀντι κεῖμαι ὁ ἥμισυς ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς εἰμί ὁ συνάγω . ὥστε καί ἐν οὗτος ὁ συζυγία ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι συνάγω . πῶς οὖν οὐ εἶπον οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ἐπί οὗτος ὁ συζυγία ἀλλά ἐπί ὁ στερητικός μόνος ; τίς οὖν πρός οὗτος εἴρω ; ὅτι ἀκόλουθος ποιέω ἑαυτοῦ . ἐπεί γάρ , ὡς εἶπον , ὁ μέν ἀποφατικός ἐνδέχομαι μετά - λαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός , ὁ δέ καταφατικός οὐκέτι εἰς ὁ ἀποφατικός , διά οὗτος ἐπί μόνος ὁ στερητικός , ἐπεί ὁ συμπέρασμα ἀποφατικός εἰμί ἐνδέχομαι κατά ὁ ἐνταῦθα παραλαμβάνω πρότασις , λέγω δέ ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , καί διά οὗτος ] εὑρίσκω αὐτός μάχομαι ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός πρότασις , ὁ μέν διά ἑαυτοῦ ὁ δέ διά ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , ἐπεί λαμβάνω ἰσοδυναμέω ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς . ἐπεί οὖν ἐνταῦθα εὑρίσκω ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ καί διά οὗτος περιέχω ὑπό ὁ ἀποφατικός ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς καί εὑρίσκω ὁ ἀντίκειμαι μόνος ὁ ἕτερος ὁ μερικός πρότασις συνάγω , διά οὗτος λέγω ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι μόνος συνάγω . ἐπεί δέ ἐν ὁ κατηγορικός συζυγία καταφατικός ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα , οὖον μεταλαμβάνω δέ ὁ κατάφασις εἰς ὁ ἀπόφασις , δῆλος ἄρα ὅτι ὁ εἷς μόνος ὁ ἀναγκαῖος μερικός πρότασις ἀντίκειμαι ὁ συμπέρασμα ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς , ὥστε ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς αὐτός μόνος πείθω . τίθημι δέ οὗτος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω · δῆλος ἄρα ὅτι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός εἰμί ἀληθής . εἰμί δέ οὗτος οὐ ἥμισυς ὁ ενοεχω ἀλλά ὅλος · καί ὁ ἀντίκειμαι ἄρα αὐτός οὐ ἥμισυς εἰμί ὁ ἐνδέχομαι . εἰκότως ἄρα ἐπί ὁ καταφατικός συζυγία οὐ εἶπον ὁ ἥμισυς συνάγω ὁ ἐνδέχομαι . ὁ μέν οὖν βούλημα ὁ φιλόσοφος , ὡς ἐν-εἰμί , διά οὗτος δηλόω . ὁράω δέ καί ἐπί αὐτός ὁ λέξις ὁ εἴρω . p . 34b 22 μής γάρ ἐνδέχομαι . εἶπον ὁ ἐνδέχομαι μηδείς συνάγω πιστόω ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ εἴρω , καί τίθημι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ μή ἐνδέχομαι μηδείς , ἐπεί ἐπί πᾶς πρᾶγμα ἢ ὁ κατάφασις ἀνάγκη ἀληθεύω ὁ ὁ ἀπόφασις . μεταλαμβάνω δέ καί ὁ μικρός πρότασις εἰς ὑπάρχω . ἀνάγκη δή ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω · ἀλλά ὑπόκειμαι καί οὐδείς , ὅσπερ ἄτοπος . ψευδής ἄρα ὁ ὑπόθεσις ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία · οὐκοῦν ἀληθής ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι · p . 34b27 οὗτος ἐν ὁ συλλογισμός οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι . ὁ συμπέρασμα , φημί , ὁ συνάγω οὐ εἰμί τοιοῦτος ἐνδέχομαι οἵοσπερ ἐγώ ἐκ ἀρχή διορίζω · οὗτος δέ εἰμί ὅς ἀντιστρέφω ἔχω ὁ ‘μηδενί’ πρός ὁ πᾶς . οὗτος δέ ὁ συμπέρασμα οὐ εἰμί τοιοῦτος . ὅτι γάρ οὖον δύναμαι ἀντιστρέφω πρός ὁ ‘παντί’ , δείκνυμι ἤδη θέω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ‘ ἐνδέχομαι Παντιάς , λέγω δή ὁ ἀνάγκη μή πᾶς , καί μηδείς εὑρίσκω αὐτός ἄτοπος ἀκολουθέω , ἵνα οὗτος κατασκευάζω ἀντίκειμαι · ὥστε οὖον δύναμαι συμπεραίνω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς . εἰμί δέ μή συμπεραίνω , οὐ ἄρα ἰσοδυναμέω ἐνταῦθα ὁ συνάγω συμπέρασμα , λέγω δή ὁ ‘ ἐνδέχομαι μεηδενί’ , ὁ ἐνδέχομαι πᾶς . ὁ δέ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἰσοδυναμέω οὗτος ἔχω ὁ πρότασις . οὐ ἄρα ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι εἰμί οὗτος ὁ συμπέρασμα . P.34b28 ἀλλά ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη · οὗτος γάρ εἰμί ὅς ἀντίφασις ὁ γίγνομαι ὑπόθεσις · ὑποτίθημι γάρ ὁ Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὁ δέ διά ὁ ἀδύνατος συλλογισμός ὁ ἀντίκειμαι εἰμί ἀντίφασις . εἶπον ὅτι οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ὁ κατά ὁ διορισμός ενδεχόμενος , προστίθημι διά οὗτος ποῖος εἰμί , ὅτι ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . τίς δέ ὁ διαφορά οὗτος πρός ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , εἶπον · καί ὅτι οὗτος εἰμί , φημί , ὁ συνάγω , δῆλος . ὁ γάρ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή βούλομαι κατασκευάζω ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ καί λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ‘ ἀνάγκη τις , εἰς ὅς μεταλαμβάνω διά ὁ σαφής , ὑποτίθημι οὖν ὁ ἀνάγκη Τίνια εὑρίσκω ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω . J οὐκοῦν πᾶς ἀνάγκη ὁ ἀντίκειμαι οὗτος XLVlv ἀληθής εἰμί ὁ οὐ ἀνάγκη τις , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ δναυκης’ . XLVIv ἀνάγκη γάρ φημί , πᾶς , ὅταν συλλογισμός διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , ὁ ἀντίκειμαι φάσις , τουτέστι πρότασις , ὁ ὑπόθεσις ὅς ἀδύνατος ἀκολουθέω τίς , οὗτος εἰμί ἀληθής . p . 34b34 ἔτι δέ καί ἐκ ὁ ὁράω φανερός ὅτι οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι . Ὄρος ἐκτίθημι , διά ὅς δείκνυμι τέως μέν ὅτι οὖον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , κόραξ , διανοέομαι , ἄνθρωπος · μείζων κόραξ , μικρός ἄνθρωπος . κόραξ μέν γάρ , φημί , οὐδείς διανοέομαι ὑπάρχω , διανοέομαι δέ ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος , καί συνάγω κόραξ οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη · ὥστε τέως ἔχω διά οὗτος ὅτι οὖον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι . διά δέ ὁ ἑξῆς ὁράω δείκνυμι ὅτι οὐδέ ἀναγκαῖον εἰμί ἀεί ὁ συμπέρασμα , πλήν ὅτι οὔτε x003E ; ἐνταῦθα καλῶς λαμβάνω ὁ ὅρος · ἀναγκαῖος γάρ λαμβάνω ὁ μείζων πρότασις , οὐ ὑπάρχω κύριος · κόραξ γάρ οὐδείς διανοέομαι οὐ ὑπάρχω μόνος ἀλλά ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . p . 34b37 ἀλλά οὐδέ ἀναγκαῖος ἀεί · ἵστημι γάρ ὁ μέν Α κινέω , ὁ δέ Β ἐπιστήμη , ὁ δέ ἐπί ἵημι Γ ἄνθρωπος . δείκνυμι διά ὁ προλαμβάνω ὁράω ὅτι οὐ εἰμί ἐνδέχομαι ὁ συμ - πέρασμα , διά οὗτος δείκνυμι ὅτι οὐδέ ἀναγκαῖος ἀεί συνάγω . ἵστημι γάρ κινέω μέν μηδείς ἐπιστήμη ὑπάρχω , ἐπιστήμη δέ ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί συνάγω κινέω μηδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐπιστήμη ἐνταῦθα ἀντί ὁ ἐπιστήμων λαμβάνω , ἐπεί ἀναγκαῖος καί οὐ ὑπάρχω εἰμί ὁ ἀπόφασις . ὥστε , φημί , εἰμί μήτε ἐνδέχομαι ἀεί εἰμί ὁ συμπέρασμα μήτε ἀεί ἀναγκαῖος , εἰκότως εἴρω ὅτι ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ὡς δείκνυμι πρότερος . συναισθάνομαι δέ καί αὐτός ὅτι οὐ λαμβάνω καλῶς ὁ ὅρος , φημί ὅτι ληπτέος δέ ἀγαθός ὁ ὅρος . λαμβάνω δέ εἄν αὐτός ἀγαθός οὕτως · βαδίζω , ἀλλοιόω , ζῷον . λέγω οὖν οὕτως · βαδίζω μηδείς ἀλλοιόω ὑπάρχω , ἀλλοιόω ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον ὑπάρψειν , καί συνάγω βαδίζω οὐδείς ζῷον ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . οὖον γάρ ἀληθής ὁ μηδείς ζῷον λέγω ὁ βαδίζω ἐνδέχομαι , ἐπεί ἐφίημι ὅς ὁ ‘μηδενί’ ἀληθεύω , ἐπί οὗτος καί ὁ παντής ἐνδέχομαι . οὖον πᾶς δέ ὁ ζῷον βαδίζω · οὐδέ γάρ ὁ ἑρπετόν · ὥστε διά οὗτος οὐ ἀληθής ἐπί ὅς . ὁ ὁ εἶπον μηδείς ἐνδέχομαι . μόνος ἄρα ἀληθής ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ζῷον ὁ βαδίζω λέγω ὑπάρχω · ἀληθής γάρ καί ἐπί ὁ ἕρπω εἶπον ὅτι οὐδείς αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὁ βαδίζω ὑπάρχω , ὥσπερ ἤδη καί πρό οὗτος εἶπον . p . 35a3 ἐάν δέ ὁ στερητικός τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος ἐνδέχομαι σημαίνω , ἐκ αὐτός μέν ὁ λαμβάνω πρότασις οὐδείς εἰμί συλλογισμός , ἀντιστρέφω δέ ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις εἰμί , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος . ᾿Εκθέμενος πᾶς ὁ συζυγία ὁ καθόλου συλλογισμός ὁ ὁ μικρός πρότασις ἔχω καταφατικός ὁ δέ μείζων ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός ἐπί τε ὁ ἔχω συζυγία ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἐπί εἷς τε ὁ ὁ μικρός , νῦν ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός τίθημι . ἐάν οὖν , φημί , ὁ μικρός εἰμί ἐνδέχομαι ἀποφατικός , γίγνομαι μέν συλλογισμός , πλήν ἀτελής · οὖον γάρ διά ὁ ἐκ ἀρχή ἐγώ λαμβάνω , λέγω δή ἀποφατικός Μένων ὁ μικρός , ἀλλά μεταλαμβάνω αὐτός εἰς ἐνδέχομαι καταφατικός . εἰμί μέν οὖν ὁ μείζων καταφατικός ὁ ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ἀντιστρέφω ὁ μικρός γίγνομαι συμπέρασμα τοιοῦτος οἷος γίγνομαι καί ἐκ ὁ δύο καταφατικός . εἰμί δέ ἀποφατικός καί ὁ μείζων εἰμί , πάλιν ἀντιστρέφω ὁ μικρός εἰς ὁ καταφατικός ὁ συμπέρασμα ἔχω οἷος καί ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καταφατικός ἐνδέχομαι λέγω δή ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , καί ἁπλόος ὅσος εἴρω ἐπί ἐκεῖνος , οὗτος καί ἐπί οὗτος λέγω . p . 35a 18 ἐάν δέ λαμβάνω ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι , ὅσπερ εἰμί ἀληθής . | ὁ ὅσπερ εἰμί ἀληθής οὖον οὗτος φημί , ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι ποιέω καταφατικός οὗτος γάρ ψευδής εἰμί ) , ἀλλά οὗτος φημί , ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ δύναμαι ὁ ἀποφατικός εἰς καταφατικός μεταλαμβάνω . p . 35 a 20 ἐάν δέ μή ὑπάρχω τίθημι ὁ Β ὁ Γ καί μή ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , οὐ εἰμί συλλογισμός οὐδαμῶς , οὔτε στερητικός εἰμί οὔτε καταφατικός ὁ ΑΒ πρότασις . ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀποφατικός τίθημι ὁ δέ μείζων ὑπάρχω ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός , νῦν τίθημι ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μείζων ἐνδέχομαι ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός , καί φημί ἀσυλλόγιστος εἰμί οὗτος . εἶπον γάρ καί κατά ἀρχή ὅτι ἐπί μέν ὁ ἔχω ἐν ὁ μείζων ὁ ἐνδέχομαι δεῖ καί ὁ ποσός ὁ μείζων φυλάσσω καί ὁ ποιός ὁ μικρός , ἐπί δέ ὁ ἔχω ὁ μείζων ὑπάρχω μόνος ἀρκέω φυλάσσω ὁ ποσός ὁ μείζων , διότι ὁ μέν ἐνδέχομαι ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός καί ποιέω συλλογιστικός ὁ συζυγία , ὁ δέ ὑπάρχω ἀποφατικός οὖον μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός . καί δείκνυμι οὗτος ἀσυλλόγιστος ὁ καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς συνάγω · οὗτος γάρ χαρακτηρίζω ὁ ἀσυλλόγιστος . λαμβάνω δέ ἐγώ ὅρος μᾶλλον αρμόζω ὁ πρόκειμαι · ὡς γάρ εἶπον , εἰμί ὅτε ἀδεῶς αὐτός χράομαι ὁ ὅρος . εἰμί οὖν ὁ μέν ὁ πᾶς συνάγω ὅρος λευκός , περιπατητικός , κύκνος · λευκός πᾶς ἢ μηδείς περιπατητικός ἐνδέχομαι , περιπατητικός μηδείς κύκνος ὑπάρχω , καί συνάγω λευκός πᾶς κύκνος ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ ὁ μηδείς συνάγω ὁ μέν ἄλλος ὡσαύτως , ἀντί δέ ὁ κύκνος ἵστημι κόραξ · λευκός πᾶς ἢ μηδείς περιπατητικός ἐνδέχομαι , περιπατητικός μηδείς κόραξ ὑπάρχω , καί συνάγω λευκός οὐδείς κόραξ ἐκ ἀνάγκη . p . 35a25 Φανερός οὖν ὅτι καθόλου ὁ ὁράω εἰμί καί ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω ὁ πρότασις , ὅταν ὁ πρός ὁ μικρός ἄκρος ἐνδέχομαι λαμβάνω πρότασις , ἀεί γίγνομαι συλλογισμός . εἰκότως . εἴτε x003E ; καταφατικός ὁ μικρός εἰμί , ὅπως εἄν ἔχω ὁ μείζων , αὐτόθεν καί διά αὐτός ὁ πρότασις γίγνομαι ὁ συλλογισμός , εἴτε ἀποφατικός εἰμί , πάλιν ὁ μείζων ἀδιαφορέω κατά ὁ ποιός , μεταλαμβάνω ὁ μικρός πάλιν γίγνομαι ὁ συλλογισμός . p . 35a28 πλήν ὁτὲ μέν ἐκ αὐτός ὁτὲ δέ ἀντιστρέφω ὁ πρότασις . ὁ ἐκ αὐτός οὖον οὗτος φημί , ὅτι ὁ διά εὐθύς δείκνυμι πᾶς γάρ δείκνυμι ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ) , ἀλλά ὅτι φυλάζω ὁ ἴδιος ποιός · οἷος εἰμί ὁ ἔχω ὁ μικρός καταφατικός . ὁ δέ ἄλλος οὖον διά ἑαυτοῦ δείκνυμι , ἀλλά μεταλαμβάνω ἐκ ἀποφατικός εἰς καταφατικός . τίς οὖν ; φημί ἄν τις , οὐ καί ἐπί ἐκεῖνος πᾶς μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι τρόπος εἰς ὁ ὑπάρχω , ὥσπερ καί ἐπί οὗτος ὁ ἀπόφασις εἰς ὁ κατάφασις , ὥστε οὐδέ ἐκεῖνος διά ἑαυτοῦ δείκνυμι ; τίς οὖν φημί ; ὅτι ὥσπερ ὁ ἐν δήω - τέρας καί τρίτος σχῆμα συλλογισμός ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα , οὐ ὡς οὐ ἔχω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς γάρ κακός , καί εἰμί μή ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα , ἔχω ἐκ ἀνάγκη ὁ συμπέρασμα ἕπω ) , ἀλλά διά οὗτος καί μόνος ἀνάγω ὥστε σαφής ἐγώ ὁ δεῖξις διά ὁ γνώριμος γίγνομαι , οὗτος φημί καί ἐπί ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω ὅτι , κἀν μή μεταλαμβάνω ὁ πρότασις , οὐδείς κακός ὁ συμπέρασμα ἔχω ἕπω . ἀλλά ἐπεί ἄδηλος τέως ἐγώ ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι , διά οὗτος γνώριμος ποιέω ὁ διδασκαλία μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω . ἐν μέντοι ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός οὐ ἁπλόος διά ὁ σαφήνεια ὁ διδασκαλία ὁ μετάληψις γίγνομαι , ἀλλά ὅτι φυλάσσω ὁ ἀποφατικός καί ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ασυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία . ἐπεί δέ οὐ ἀδύνατος εἰμί μεταλαμβάνω αὐτός εἰς ὁ καταφατικός , μεταλαμβάνω ποιέω ὁ συζυγία συλλογιστική . p . 35a 29 πότος δέ οὗτος ἑκάτερος καί διά τίς αἴτιος , εἴρω . ὅτι2 διά ἑαυτοῦ μέν δείκνυμι , ὅτε ἔχω ὁ μικρός καταφατικός εἴτε ὑπάρχω εἴτε ἐνδέχομαι , διά ἀντιστροφή δέ , ὅτε ὁ μικρός εἰμί ἀποφατικός ἐνδέχομαι . διά ὅς δέ αἴτιος , ὅτι ὁ μέν συλλογιστικός συζυγία γιών χαρακτηριστικός ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ ὁ μικρός εἰμί καταφατικός , καί ὅτι ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι κατά ὁ ὁ ἐνδέχομαι προσδιορισμός δύναμαι μεταλαμβάνω εἰς καταφατικός . p . 35a30 ἐάν δέ ὁ μέν καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος λαμβάνω ὁ διά - στῆμα , ὅταν μέν ὁ πρός ὁ μείζων ἄκρος καθόλου τίθημι καί ἐνδέχομαι , εἴτε ἀποφατικός εἴτε καταφατικός , ὁ δέ ἐν μέρος καταφατικός ὑπάρχω , εἰμί συλλογισμός τέλειος , τέλειος , καθάπερ καί καθόλου ὁ ὁράω εἰμί . ἀπόδειξις δέ ὁ αὐτός ὅσπερ καί πρότερος . | πληρόω πᾶς ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου συζυγία ὁ ἔχω ὁ μέν μείζων ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω καί εἰς ἀνάπαλιν ἔχω καί δείκνυμι , τίς μέν εἰμί ἐν αὐτός ἀσυλλόγιστος τίς δέ συλλογιστική , νῦν ὁ ἔχω ὁ ἕτερος μερικός ἐκτίθημι . πρῶτος δέ πάλιν ἐκτίθημι ὁ ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω . καί λέγω ὅτι , ἐάν ὁ μικρός καταφατικός εἰμί , ὁ δέ μείζων ἀποφατικός ἢ καταφατικός , συλλογισμός γίγνομαι , ὥσπερ γίγνομαι καί ἐπί ὁ τοιοῦτος καθόλου πρότασις , τουτέστιν ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα . δείκνυμι δέ καί οὗτος ὁ συλλογισμός ὁ αὐτός δείκνυμι διά ὁ κατά πᾶς καί κατά μηδείς . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ B ὑπάρχω ἐνδέχομαι , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω μόνος , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ἐπεί γάρ ὁ Α ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Β , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδέω ἐνδεχομένως ὑπάρχω · τίς δέ ὁ Γ μέρος αὐτός εἰμί · ὁ ἄρα Α τις ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω . ὁμοίως δέ ἔχω καί ἐπί ὁ ἀποφατικός . ὅρος δέ ὑπνόω , περιπατητικός , ζῷον · ὁ ὑπνόω πᾶς περιπατητικός ἐνδέω - χω ὑπάρχω ὁ μή ὑπάρχω , περιπατητικός τις ζῷον ὑπάρχω , καί συνάγω ὁ ὑπνόω τις ζῷον ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἤ μή ὑπάρχω . p . 35a35 ὅταν δέ καθόλου μέν εἰμί ὁ πρός ὁ μείζων ἄκρος , ὑπάρχω δέ καί μή ἐνδέχομαι , ὁ μένω , ἕτερος δέ ἐν μέρος καί ἐνδέχομαι καί ὁ ἑξῆς . ὁ ἐνηλλαγμένως ὁ τρόπος ἔχω συζυγία διά οὗτος ἐκτίθημι , λέγω δή ὁ ἔχω ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , καί ὥσπερ ἐπί ὁ καθόλου συζυγία ὁ οὕτως ἔχω λέγω πᾶς συλλογιστικός ἵημι ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός , οὕτως καί ἐπί οὗτος φημί , καί ἁπλόος εἶπον , οἷος ἔχω συμπέρασμα ὁ καθόλου συζυγία , ὁ αὐτός οὗτος ἔχω καί ὁ ὁμοίως ἐκεῖνος κατά ὁ ποιός ἔχω μερικός . ἀτελής δέ εἰμί καί οὗτος πᾶς ὁ συζυγία , ὥσπερ καί ὁ καθόλου ὁ ὁμοίως αὐτός ἔχω , διότι οὐ ἐκ ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς δείκνυμι , ἀλλά δήω ὁ ὁ ἀδύνατος δεῖξις πᾶς ὁ . p . 35a40 πλήν ὁ μέν διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , ὁ δέ διά ὁ ἀντιστροφή ὁ ὁ ἐνδέχομαι , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος . Δεύς προστίθημι ὁ καίω σύνδεσμος καί εἶπον οὕτως · ὁ δέ καί διά ὁ ἀντιστροφή · καί γάρ ὁ διά ἀντιστροφή δείκνυμι δήω καί ὁ ὁ ἀδύνατος δεῖξις . δείκνυμι δέ διά μέν ὁ ἀδύνατος μόνος ὁ ἔχω ὁ μικρός καταφατικός , ὥσπερ καί ἐπί ὁ καθόλου . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ μηδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ τις ἐνδέχομαι , λέγω , φημί , ὅτι συνάγω ὁ Α τις ἢ μή πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὕπα . χέω , ἐπί μέν ὁ ἔχω ὁ μείζων ἀποφατικός ὁ μή πᾶς , ἐπί δέ ὁ ἔχω αὐτός καταφατικός ὁ τις . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ἐπί μέν ὁ καταφατικός ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς , ἐπί δέ ὁ ἀποφατικός ὁ πᾶς · ἀλλά ἀμφότερος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω . ἐπί μέν ὁ καταφατικός · εἰμί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ F κατά ὁ ὑπόθεσις , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω τις μεταλαμβάνω γάρ πάλιν διά ὁ σαφής ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω ) , ὁ Α ἄρα οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ καί πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μηδείς · ψεῦδος ἄρα οὗτος , ἀληθής δέ ὁ κατά πᾶς ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι τις , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἀποφατικός ἔχω · λέγω γάρ ὅτι συνάγω ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι μή πᾶς ὑπάρχω . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ κατά πᾶς ἀντίκειμαι ὁ ‘ ἀνάγκη Παντιάς · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω τις , ὁ ἄρα Α ὁ Β ὑπάρχω τις · εἰμί δέ καί μηδείς , ὅσπερ ἀδύνατος · ψεῦδος ἄρα ὁ ‘άνάγκη πᾶς ὁ Γ ὁ ὅς , ἀληθής δέ ὁ ἐνδέχομαι μή πᾶς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . καί οὗτος μέν · ὁ διά ὁ ἀδύνατος μόνος δείκνυμι . διά δέ ὁ ἀδύνατος καί ὁ ἀντιστροφή ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός · αντιστρέφω γάρ ὁ μικρός οὕτως ὁ διά ὁ ἀδύνατος γίγνομαι δεῖξις ὥσπερ καί ἐπί ὁ πρότερος . σημειωτέος δέ πάλιν ἐν οὗτος ὅτι διάστημα ὁ πρότασις καλέω , ἐπειδή , ὡς λέγω , ἐξομοιόω βούλομαι ὁ ἐν συλλογισμός ὁ κατά γεωμετρία . εἰκότως οὖν ὥσπερ ὁ πρότασις ἀνάλογος ἔχω ὁ γραμμή διάστημα καλέω ὥσπερ καί ὁ γραμμή , οὗτος καί ὁ συλλογισμός ἀνάλογος ἔχω ὁ σχῆμα , διότι ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκ γραμμή οὕτως καί οὗτος ἐκ πρότασις σύγκειμαι , σχῆμα καλέω . p . 35b2 εἰμί δέ συλλογισμός διά ὁ ἀντιστροφή , καί ὅταν ὁ μέν καθόλου πρός ὁ μείζων ἄκρος τίθημι σημαίνω ὁ ὒ ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , ὁ δέ ἐν μέρος στερητικός εἰμί ὁ ἐνδέχομαι λαμβάνω . | ὁ ἐσθίω ἐνταῦθα ἀντί ὁ καίω ληπτέος · εἰμί γάρ συμπέρασμα ὁ εἴρω . εἶπον γάρ ὅτι ὁ μικρός εἰμί ἐνδέχομαι ἀποφατικός γίγνομαι καί οὗτος συλλογισμός , αὐτός οὗτος ὅτι δυνατός εἰμί διά οὗτος κατασκευάζω , διά ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἀποφατικός ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ καταφατικός . ὁ μέν οὖν μερικός ἀποφατικός εἰς ὁ μερικός καταφατικός μεταλαμβάνω εἰκότως γίγνομαι ὁ συλλογισμός . p . 35b8 ὅταν δέ ὁ μή ὑπάρχω λαμβάνω ὁ κατά μέρος τίθημι , οὐ εἰς ὁ συλλογισμός . εἰκότως · οὐκέτι γάρ ὁ μερικός ὑπάρχω ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός . δεικτέος δέ αὐτός , φημί , ὅτι εἰμί ἀσυλλόγιστος διά ὁ ἀδιόριστος , ὥσπερ ἐν ὁ ἁπλόος συλλογισμός λέγω ὁ ἔχω ὁ μικρός μερικός ἀποφατικός , ὅτι δείκνυμι ὁ τοιοῦτος ἀσυλλόγιστος ἐκ ὁ ἀόριστος ἔχω ὁ μερικός ἀποφατικός ὁ ἀλήθεια . ἐπεί γάρ ἀληθεύω ἢ διά ἑαυτοῦ ἢ διά ὁ καθόλου ἀπόφασις , ὅταν μέν διά ἑαυκαὶ ὁ ἀληθεύω , ὑποδύομαι συλλογιστικός συζυγία ὁ δύναμαι μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός , διότι ὅς μή πᾶς ὑπάρχω , οὗτος τις ὑπάρχω . διά οὗτος ἐκβάλλω αὐτός ὡς ἀόριστος . ὅταν δέ λαμβάνω αὐτός διά ὁ καθόλου ἀληθεύω , τότε πρόδηλος ἀσυλλόγιστος εἰμί ἐλέγχω . συνάγω γάρ καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς . ὁ δέ ὅρος , ὅς μέν αὐτός παραλαμβάνω , οὖον πάνυ εἰμί προσφυής ὁ πρόκειμαι , διότι ὁ τε λευκός τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ οὐ ὑπάρχω καί ὁ ζῷον πᾶς ὁ χιών ἢ ὁ πίσσα ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . εἰμί οὖν ὅρος ὁ μέν πᾶς κινέω , λευκός , βαδίζω · κινέω πᾶς λευκός ἐνδέχομαι ὑπάρχω , λευκός ὑπάρχω μή πᾶς βαοιζω , καί συνάγω κινέω πᾶς βαδίζω ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ μηδείς κινέω , λευκός , ἵστημι . κινέω ἐνδέχομαι πᾶς λευκός , λευκός μή πᾶς ἵστημι ὑπάρχω , καί συνάγω κινέω οὐδείς ἵστημι ἐκ ἀνάγκη . p . 35b 11 ἐάν δέ ὁ καθόλου τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος , ὁ δέ ἐν μέρος πρός ὁ μείζων , ἐάν τε στερητικός ἐάν τε καταφατικός . λείπω εἰμί ὁ συζυγία ὁ ἔχω ὁ μείζων μερικός ὁ δέ μικρός καθόλου , ὅστις πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί , ὅπως εἄν ἔχω ὁ τε τρόπος καί ὁ ποιέω . ὁμοίως δέ , ἄν μερικός ἀμφότερος λαμβάνω ἄν ἀμφότερος ἀδιόριστος ὁ ὁ μέν μερικός ὁ δέ ἀδιόριστος . καί οὗτος γάρ πάλιν , ὅπως ἄν ἔχω κατά τε ὁ τρόπος καί ὁ ποιός , πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί . ἀπόδειξις δέ ὁ ἀσυλλόγιστος αὐτός εἰμί ὁ αὐτός ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀσυλλόγιστος · οὗτος · δέ εἰμί ὁ παραδειγματικός · εὑρίσκω γάρ ὅρος συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς · ἐπί ὅς δέ καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς συνάγω , οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία διά ὁ ἀοριστία . εἰμί οὖν ὅρος πᾶς κοινός ὁ μέν πᾶς ἐπιστήμη , κινέω , γραμματικός · ἐπιστήμη τις κινέω ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , κινέω πᾶς ἢ μηδείς γραμματικός ὑπάρχω , καί συνάγω ἐπιστήμη πᾶς γραμματικός ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὁ δέ μηδείς ἐπιστήμη , κινέω , ἵππος ὁ ἀπλόος ἄλογος ζῷον · ἐπιστήμη ἐνδέχομαι τις κινέω ἢ μή πᾶς , κινέω ὑπάρχω πᾶς ἢ μηδείς ἵππος , καί συνάγω ἐπιστήμη ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἵππος . καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . p . 35b14 οὐδέ ὅταν ἐν μέρος ἢ ἀδιόριστος τίθημι ὁ πρότασις , σείω , ἔτι ἐνδέχομαι λαμβάνω εἴτε ὑπάρχω εἴτε ἐναλλάξ . εἰμί μέν συμπεραίνω πᾶς ὁ περί ὁ ἐνδέχομαι λέγω , λέγω ἄν ὁ ἐναλλάξ ὥστε ὁ μέν εἰμί ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι · εἶπον γάρ εἴτε ἐνδέχομαι λαμβάνω εἴτε ὑπάρχω ἐπάγω ὁ ἐναλλάξ . εἰμί δέ ὁ προσεχῶς εἴρω περαίνω , λέγω δή ὁ μῖξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι , οὕτως ἀκούω ὁ ἐναλλάξ , εἴτε ἐν μέρος εἴτε ἀδιόριστος εἴτε ἐναλλάξ , ἀντί ὁ ἰή μέν μερικός ὁ δέ ἀδιόριστος . p . 35b20 Φανερός οὖν ὅτι ὁ μέν πρός ὁ μείζων ἄκρος καθόλου τίθημι ἀεί γίγνομαι συλλογισμός . προσυπακουστέον ὁ ἀεί γίγνομαι συλλογισμός ὅταν ὁ μικρός καταφατικός εἰμί · τότε γάρ ἀεί γίγνομαι συλλογισμός · ἐπεί ὅς γε , ἐάν ὁ μέν μείζων εἰμί καθόλου ὁ δέ μικρός ἀποφατικός ὑπάρχω , οὖον γίγνομαι συλλογισμός , ὡς δείκνυμι . ζητέω δέ ἐγώ , μήποτε ὁ ὅρος ὁ λαμβάνω εἰς ὁ δείκνυμι ὁ συζυγία ὁ ἔχω ὁ ἐλάσσων μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ | μείζων καθόλου εἰμί ενδεχόμενος ὁ ἀποφατικός ἢ καταφατικός , ἐάν ὁ αὐτός ὅρος λαμβάνω καί ὁ μικρός μερικός ὗσις καταφατικός ὑπάρχω , δείκνυμι αὐτός ἀσυλλόγιστος · συνάγω γάρ καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . λέγω γάρ οὕτως · κινέω πᾶς λευκός ἐνδέχομαι , λευκός τις βαδίζω ὑπάρχω , καί συνάγω ‘ κινέω ἐκ ἀνάγκη πᾶς βαδίζω ὑπαρχεία . συνάγω δέ πάλιν καί ὁ οὐδείς οὕτως · κινέω πᾶς λευκός ἐνδέχομαι , λευκός ὑπάρχω τις ἵστημι , καί συνάγω ‘ κινέω οὐδείς ἵστημι ἐκ ἀνάγκη ’ . ὁμοίως δέ , κἀν ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ μερικός , ὁ αὐτός πάλιν συμβαίνω . ὥστε ὅσος ἐκ ὁ ὁράω οὗτος δείκνυμι καί οὗτος ἀσυλλόγιστος τίς οὖν εἴρω ; ὅτι αὐτός εἶπον ὁ φιλόσοφος ὅτι δεῖ ὁ μείζων πρότασις μή ὁρίζω χρόνος ὑπό ὁ μικρός · ὁρίζω δέ χρόνος , ὁπηνίκα ὑπερτείνω ὁ μέσος ὅρος ὁ μείζων . ἐνταῦθα τοίνυν ὑπερτείνω ὁ μέσος ὅρος ὁ μείζων · εἰμί γάρ ὁ λευκός , ὅσπερ εἰμί ὁ μέσος ὅρος , κατηγορέω ἐπί ὁ βαδίζω καί ἐπί ὁ ἵστημι , ὁ δέ κινέω , ὁ μείζων , ἐπί μόνος ὁ βαδίζω κατηγορέω , οὐκέτι δέ καί ἐπί ὁ ἵστημι , δῆλος ὅτι ἐπί πλέω εἰμί ὁ μέσος ὅρος ὁ μείζων . εἰμί δέ οὗτος , μερικός γίγνομαι ὁ μείζων πρότασις · μερικός δέ αὐτός γίγνομαι ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ συζυγία , ὥστε εἰκότως συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς . οὗτος μέν οὖν καταφατικός εἰμί ὁ μικρός εἰμί μέντοι ἀποφατικός εἰμί , οὐκέτι ὁρίζω ὁ μείζων ὑπό ὁ μικρός ὑπερτείνω ὁ μέσος ὁ μείζων · εἰμί γάρ καί λέγω ὁ λευκός μηδείς ὑπάρχω βαδίζω μηδέ ἵστημι , ἐπεί ακοφασκω ἀυτέω καί οὖον κατηγορέω , διά οὗτος οὐ εἰμί ἐπί πλείων ὁ μείζων . δῆλος ἐν ὅτι ὁ ἔχω ὁ μικρός μερικός ἀποφατικός ὁ δέ μείζων καθόλου διά αὐτός οὗτος ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός ὑπάρχω καί μόνος ἀσυλλόφιστός εἰμί καί οὖον διά ὁ ὁρίζω χρόνος ὁ μείζων · οὐδέ γάρ ὁρίζω , ὡς εἶπον . p . 35b22 ὅταν δέ ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι σημαίνω ὁ πρότασις , ὁ μέν συλλογισμός εἰμί ὁ αὐτός τρόπος ἔχω ὁ ὁράω , καί τέλειος , ὅταν πρός ὁ μικρός ἄκρος τίθημι ὁ ἀναγκαῖος . διαλέγω περί ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα καί δείκνυμι ποῖος μέν εἰμί αὐτός συλλογιστική , ποῖος δέ ἀσυλλόγιστος , νῦν τρέπω ἐπί ὁ μῖξις ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι . καί φημί ἐπί οὗτος γίγνομαι συλλογιστικός συζυγία ὡσαύτως ἔχω ὁ τάξις ὁ ὁράω , ὥσπερ ἔχω καί ἐπί ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω , λέγω δέ ὁ μέν μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός ἀμφότερος · κάν γάρ ὁ μικρός εἰμί ἀποφατικός , οὐδείς κακός συλλογιστικός εἰμί ὁ συζυγία μεταλαμβάνω αὐτός εἰς καταφατικός διά ὁ ἐνδέχομαι εἰμί · ἐάν δέ ὁ μέν μείζων ἐνδέχομαι εἰμί ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος , ὁ μέν μείζων ὁμοίως ὁ ποιός εἰμί ἀδιάφορος , ὁ δέ μικρός οὐκέτι , ἀλλά μόνος δεῖ αὐτός καταφατικός εἰμί , ἵνα γίγνομαι συλλογιστικός . p . 35b26 ὁ δέ συμπέρασμα κατηγορικός μέν εἰμί ὁ ὁράω ὁ ἐνδέχομαι καί οὖον ὁ ὑπάρχω εἰμί , ἀμφότερος καί καθόλου καί μή καθόλου τίθημι . ὥσπερ ἐπί ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι διάφορος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα καί ποτέ μέν ὁ κτάομαι ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ποτέ δέ ἄλλος τις , οὗτος καί ἐπί οὗτος φημί ὅτι , ἐάν μέν εἰμί ἀμφότερος καταφατικός ἢ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα , ὅταν δέ ὁ μείζων ἀποφατικός ἀναγκαῖος , οὐκέτι ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ συντρέχω ὁ ὑπάρχω . τέλειος δέ γίγνομαι συλλογισμός ἐπί οὗτος ὁ μίξις ὁ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος καταφατικός εἰμί ἐν ὁ μικρός ὁ δέ μείζων ἀποφατικός ἢ καταφατικός ἐνδέχομαι . ὁμοίως δέ ἔχω καί ὁ μερικός ἐπί τε ὁ συμπέρασμα καί ἐπί ὁ τέλειος , ὡς ἔχω καί ὁ καθόλου · συζυγία . p . 35b 33 ὁ δέ ἐνδέχομαι ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ αὐτός τρόπος ληπτέος ὅσπερ καί ἐν ὁ πρότερος . ἐπεί εἶπον ὅτι , ὅταν ὁ στερητικός ἀναγκαῖος εἰμί , ὁ συμπέρασμα εἰμί καί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω καί ὁ μή ὑπάρχω , διά οὗτος ἐπάγω ὅτι ἐνδέχομαι ἐνταῦθα λαμβάνω δεῖ οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά , ὥσπερ καί ὁ πρίν λαμβάνω , ὁ συντρέχω ἄλλος τις τουτέστι ὁ ὑπάρχω · κατηγορέω γάρ ὁ ἀπλόος ἐνδέχομαι καί κατά ὁ ὑπάρχω . p . 35b34 ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω οὐ εἰμί συλλογισμός · ἕτερος γάρ ὁ μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω . εἶπον ὅτι ὁ συνάγω συμπέρασμα ἢ ὁ κατά ὁ διορισμός XLlXr ενδεχόμενος εἰμί ἢ ὁ <΄ἁπλῳς> ἐνδέχομαι , τουτέστι ὁ ὁ ὑπάρχω συντρέχω , ἐν οὗτος ἐπάγω ὅτι κατά οὐδείς τρόπος ὁ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συλλογισμός , οὐδαμῶς ἄρα ὁ ἀναγκαῖος εἰμί συλλογισμός . εἶτα εἶπον ὅτι ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς οὖον γίγνομαι συλλογισμός , ἐπεί ἀνωτέρω λέγω ὅτι ὁ μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω αὐτός εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , διά οὗτος ἐν οὗτος ἐπάγω ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω καί ὁ μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὁ μέν γάρ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω ὁ μηδαμός μηδαμῶς ὑπάρχω σημαίνω , ὅσπερ καί φημί ἐνταῦθα μή συνάγω · ὁ δέ μή ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω μέν οὐ ἀναγκαῖος δέ , ἀλλά ἐνδεχομένως ἀποφάσκω . p . 35b37 ὅτι2 μέν οὖν καταφατικός εἰμί ὁ ὁράω οὖον γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος , φανερός · ὑπάρχω γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ · εἰμί δή συλλογισμός ἀτελής ὅτι ἐνδέχομαι ὁ Α πᾶς οἶς Γ ὑπάρχω . ὅτι δέ ἀτελής , ἐκ ὁ ἀπόδειξις δῆλος · ὁ αὐτός γάρ τρόπος δείκνυμι ὅσπερ καί ἐπί ὁ πρότερος . Εντεῦθεν λοιπός ἐκτίθημι ὁ συζυγία ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι , καί δείκνυμι ὅτι ἐπί οὐδείς οὗτος ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα , ἀλλά ἐκεῖνος ὅσπερ προλαμβάνω εἴρω . πρότερος δέ ἐκτίθημι ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός συζυγία ὁ μέν μείζων ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ενδεχόμενος , καί φημί ὅτι ἐνδέχομαι καθόλου καταφατικός συνάγω συμπέρασμα . ἵστημι γάρ , φημί , ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ενδεχομένως · λέγω ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , εἰμί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἀκηθὲς ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς . ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ μέν Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ δέ Γ οὖον πᾶς , γίγνομαι ὁ δύο σχῆμα ἐκ ἀμφι ἀμφότερος ἀναγκαῖος καί συνάγω ὁ Β τφ Γ ἐκ ἀνάγκη μή πᾶς · ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ἐνδέχομαι , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διό ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι πᾶς · οὐκοῦν ψεῦδος οὗτος , ἀληθής δέ ὁ αντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ φέρω πᾶς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . φανερός δέ καί ὅτι ἀτελής εἰμί οὗτος ὁ συλλογισμός , εἰ διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , καί ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι συνάγω , εἰ ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς μόνος ὑποτίθημι ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω . p.36a2 πάλιν ὁ μέν Α ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη · εἰμί δή συλλογισμός ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἀλλά οὐ ὅτι ὑπάρχω , καί τέλειος ἀλλά οὐ ἀτελής · εὐθύς γάρ ἐπιτελέω · ὁ ἐκ ἀρχή πρότασις . παραδίδωμι ἐντεῦθεν ὁ δύο συζυγία ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός ὁ πρός ὁ μικρός ὁ ἀναγκαῖος ἔχω , καί φημί καί οὗτος ὁ ἐνδέχομαι πᾶς συνάγω διά ὁ ἐπί εὐθεῖα δεῖξις . διό καί τέλειος φημί ὁ συλλογισμός . ἐπεί γάρ ὁ Α πᾶς ἐνδέχομαι ὁ B , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως ὑπάρχω · εἷς δέ ὁ μέρος ὁ B ὁ Γ εἰμί · ὁ ἄρα Α πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω . ἐν οὗτος δέ ὁ συμπέρασμα ὁ κατά ὁ διορισμός συνάγω ἐνδέχομαι . p . 36a7 Ei δέ μή ὁμοιοσχήμων ἄγω ὁ πρότασις , ἵστημι πρῶτος o ὁ στερητικός ἀναγκαῖος , καί ὁ μέν Α μηδείς ἐνδέχομαι ὁ B ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ 1 ἐνδέχομαι · ἀνάγκη δή ὁ Α μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω . κεῖμαι γάρ ὑπάρχω ἢ πᾶς ἢ τις · ὁ δέ B ὑπόκειμαι μηδείς ἐνδέχομαι . ἐπεί οὖν ἀντιστρέφω ὁ στερητικός , οὐδέ ὁ Β ὁ Α οὐδείς ἐνδέχομαι · ὁ δέ Α ὁ Γ ἢ πᾶς ἢ τις κεῖμαι ὑπάρχω · ὥστε οὐδείς ἢ οὖον πᾶς ὁ Γ ὁ Β ἐνδέχομαι ἄν ὑπάρχω ὑπόκειμαι δέ πᾶς ἐκ ἀρχή . διαλέγω περί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου καταφατικός νῦν περί ὁ ανομοιοσχηοναω διαλέγω συζυγία , καί ὥσπερ ἐπί ὁ ὁμοιοσχήμων πρότερος ὑποτίθημι ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀναγκαῖος , οὕτως καί ἐπί ὁ ἀνομοιοσχήμων ποιέω . φημί οὖν ὅτι , ἐάν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ἀπος - φατικός καθόλου , ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι , ὁ συμ - πέρασμα γίγνομαι καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω . ἵστημι γάρ ὁ Α οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ Β , ὁ δέ Β πᾶς ἐνδέχομαι ὁ Γ · λέγω , φημί , ὅτι ὁ Α οὐδείς ὑπάρχω ὁ Γ . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , εἰμί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἀληθής ὁ ὑπάρχω Τίνια ἢ ὁ ἐναντίος ὁ οὐδείς ὁ ‘ ὑπάρχω Παντιάς . ἐπεί οὖν ὁ μέν Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ Β , οὐδέ ὁ B οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ἀλλά μήv καί ὁ Α πᾶς ὁ τις ὁ Γ ὑπάρχω μόνος · καί συνάγω ὁ Β ὁ Γ ἢ οὐδείς ἢ οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη · ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ἐνδέχομαι , ὅσπερ ἀδύνατος . δεῖ δέ οἶδα ὅτι ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω ἐνταῦθα διά ὁ βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω ὁ μείζων πρότασις ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα · ἐπεί ἐάν ὁ χείρων ἀκολουθέω ὑποτίθημι , ὡς δείκνυμι ἀνωτέρω , οὐ ἕπομαι τίς ἀδύνατος . εἰμί γάρ ὁ B ὁ Γ ἢ οὐδείς ὑπάρχω ἢ οὖον πᾶς · ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ἐνδέχομαι · καί οὐδείς ἀδύνατος · ἄν γάρ οὐδείς ὑπάρχω ὁ Γ ὁ Β , | δύναμαι λέγω ὅτι ἐνδεχομένως XLIXV πᾶς ὑπάρχω · ὁμοίως ἄν τις ὑπάρχω τις δέ μή , δύναμαι ἐνδεχομένως πᾶς ὑπάρχω . οὗτος μέν οὖν οὐ ἀκολουθέω ἀδύνατος . ὁ δέ ἀριστάω - λάω ἀκολουθέω ὁ ἴδιος ὑπόθεσις , λέγω δή ὁ ὁ μείζων ὁ πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα , εἰκότως συνάγω ὁ ἀδύνατος ἰστέον δέ ὅτι οὖον μόνος , ἐάν ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς ὅς x003E ; ὑποτίθημι , ἀδύνατος ἀκολοθθεῖ , ἀλλά καί ἐάν ὁ αὐτός ὁ αὐτός ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἢ τις ὑποτίθημι οὐδείς ἀίσσω ἕπω ὁ ἀδύνατος . ἵστημι γάρ ὁ αὐτός εἰμί ὅς ὁ Α τ‘ῳ Γ ἀνάγκη πᾶς ἢ τις ὑπάρχω · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ Β ἀνάγκη μηδείς ὑπόκειμαι , καί ὁ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὑπάρχω · ὁ δέ Α ὁ Γ ἀνάγκη πᾶς ἢ τις ὑποτίθημι · γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα , καί συνάγω τότος Β ὁ Γ ἀνάγκη μηδείς ἢ μή Παντιάς · ὑπόκειμαι δέ καί ἐνδέχομαι πᾶς ὅσπερ ἡδύς ἔτι ἐσθίω ἄν ὑποτίθημι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω , καί οὕτως τίς ) ἀδύνατος ἀκολουθέω . ὑπόκειμαι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · οὖν ὑπόκειμαι καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι , καί ὁ Γ ἄρα τις ὁ B ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ἀντιστρέφω γάρ οὕτως . εἰμί τοίνυν τίς ) μέν Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἐνδέχομαι , καί ὁ A ἄρα τις ὁ Β , ἐνδέχομαι εἄν ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ πρῶτος σχῆμα . ὑπόκειμαι ἐσθίω καί ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Β ὁ Α , ὅσπερ ἀδύνατος . εἰμί τοίνυν καί οὗτος ὑποτίθημι ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , εἰμί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ἀληθής , καί συμβαίνω μή μόνος ὁ ὑπάρχω μηδείς συνάγω ἀλλά καί ὁ οὐ ἀνάγκη Παντιάς ἢ οὐ ἀνάγκη Τίνια καί ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς . τίς οὖν φημί πρός οὗτος ; ὅσπερ καί ἄλλοτε ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἶπον , ὅτι ὁ ἀδύνατος οὗτος πᾶς ἀκολουθέω οὖον διά ὁ τρόπος ἄλλος διά ὁ ποιός , ἐπεί ὁ ‘ ὑπάρχω . οὐδείς ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι εἰμί ὁ καταφατικός ἢ αντιφατικός ὁ μερικός ἢ ἐναντίος ὁ καθόλου ἐν , πᾶς οὖν ὁ ὑπόθεσις ὁ αὐτός καταφατικός λαμβάνω εἰκότως ὁ αὐτός συνάγω ἀδύνατος . p . 36a15 Φανερός δέ ὅτι καί ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω γίγνομαι συλλογισμός , εἴπερ καί ὁ μή ὑπάρχω . δείκνυμι ἐπί ὁ εἴρω συζυγία ὁ φιλόσοφος , ὅτι ὁ ὑπάρχω μηδείς συνάγω ὁ συμπέρασμα , ἐπισημαίνω νῦν ὅτι , εἰμί καί ὁ ὑπάρχω μηδείς συνάγω , πρόδηλος ὅτι καί ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , ἀλλά ἐνδέχομαι οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ ἁπλόος ἐνδέχομαι ὁ κατηγορέω καί καὶ ὁ ὑπάρχω . p . 36a17 πάλιν ἵστημι ὁ καταφατικός πρότασις ἀναγκαῖος , καί ὁ μέν Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ὁ μέν οὖν συλλογισμός εἰμί τέλειος , ἀλλά οὖον ὁ μή ὑπάρχω ἀλλά ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω . ‘υποτιθημι ὁ μείζων πρότασις ἀναγκαῖος ἀποφατικός καί δείκνυμι ὑπάρχω ἀποφατικός συνάγω ὁ συμπέρασμα τρέπω νῦν ὁ τάξις ὁ πρότασις , καί ὑποτίθημι ὁ μείζων πρότασις ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος καταφατικός , καί φημί ἐνδέχομαι ἀποφατικός καθόλου συνάγω ὁ συμπέρασμα ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι καί οὖον ὁ κατά ὁ ὑπάρχω κατηγορέω . οὗτος δέ δείκνυμι οὖον ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἀλλά ὁ ἐπί εὐθύς δείκνυμι διά μόνος ὁ κατά μηδείς · διό καί τέλειος εἰμί ὁ συλλογισμός . ἐπεί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός χωρίζω ἐνδεχομένως · εἷς δέ ὁ μέρος ὁ Β ὁ Γ εἰμί · πᾶς γάρ ὁ Γ ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὁ ἄρα Α οὐδείς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . p . 36a21 ὁ τε γάρ πρότασις οὕτως λαμβάνω ὁ ἀπό ὁ μείζων ἄκρος , καί εἰς ὁ ἀδύνατος οὐ εἰμί ἀπάγω . εἰμί γάρ ὑποτίθημι ὁ Α ὁ Γ μηδείς ὑπάρχω , κεῖμαι δέ καί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς ὑπάρχω , οὐδείς συμβαίνω διά οὗτος ἀδύνατος . ὁ αἴτιος ἐπάγω διά ὅς ὁ προερέω συζυγία ἐνδέχομαι συνάγω συμπέρασμα καί οὐ ὑπάρχω , καί φημί ὅτι πρῶτος μέν οὗτος δῆλος ἐκ ὁ κατά πᾶς καί κατά μηδείς · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὅς τε γάρ πρότασις οὕτως λαμβάνω ὁ ἀπό ὁ μείζων ἄκρος · δύο δέ ὅτι οὐ ἐνδέχομαι ἐγώ ὥσπερ ἐπί ὁ ἀνάπαλιν οὗτος ἔχω συζυγία ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή χράω δείκνυμι ὁ μηδείς ὑπάρχω συνάγω . ὑπόκειμαι γάρ ὁ μέν Α μηδείς ὁ Β ενδεχομένως , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἀναγκαῖος · λέγω ὅτι οὖον δυνατός δείκνυμι ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή ὁ Α μηδείς ὑπάρχω ὁ Γ . ὑπόκειμαι γάρ ὁ ἀντίκειμαι ἀντιφατικός ὁ ὑπάρχω μηδείς , ἵνα , ἐάν οὗτος ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , εἶπον ὁ μηδείς ὑπάρχω εἰμί ὁ συνάγω . ἐπεί οὖν ὁ Β ὁ Γ ἀνάγκη πᾶς ὑπάρχω , καί ὁ Γ ὁ Β τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · εἰμί τοίνυν ὁ Α πᾶς ὑπάρχω ὁ Γ , ὡς ὁ ὑπόθεσις , ὁ δέ Γ τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος . ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ὑπάρχω . ὑπόκειμαι δέ καί οὐδείς ἐνδέχομαι , ὅσπερ οὐ ἀδύνατος . οὐ ἄρα οὐδέ διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι ὁ ὑπάρχω μηδείς συνάγω . | p . 36a25 ἐάν δέ πρός ὁ μικρός ἄκρος τίθημι ὁ στερητικός , Lr ὅταν μέν ἐνδέχομαι σημαίνω , συλλογισμός εἰμί διά ὁ ἀντιστροφή καθάπερ ἐν ὁ πρότερος . ‘υποτιθημι ἐν ὁ προλαμβάνω συζυγία ὁ μείζων ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός νῦν ὁ ἀνάπαλιν ὑποτίθημι , καί ὁ ὅτι ἐάν ὁ μικρός ἀποφατικός εἰμί , ὅταν μέν ἐνδέχομαι εἰμί , ὁ μείζων δηλονότι ἀναγκαῖος εἰμί καί ἀδιαφορέω κατά ὁ ποιός , γίγνομαι συλλογισμός μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός , ὁ δέ συμπέρασμα τοιοῦτος εἰμί , οἷος καί πρότερος εἰμί ἐν Τῖς ὅμοιος συζυγία . ὁ γάρ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί ἀποφατικός ὁ δέ μείζων ἀναγκαῖος ὁ ἀποφατικός ἢ καταφατικός , μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός ὁ αὐτός δῆλος ὅτι συζυγία πάλιν γίγνομαι , ὥστε καί ὁ αὐτός συμπέρασμα καί ὁ αὐτός τρόπος ὁ δεῖξις ὁ πρότερος , λέγω δή ὁ ἔχω ὁ μείζων ἀναγκαῖος ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός . p . 36a27 ὅταν δέ μή ὅς ἐνδέχομαι , οὐ εἰμί . εἰκότως · εἰμί γάρ ἀναγκαῖος ἀποφατικός γίγνομαι ὁ μικρός , ἀπόλλυμι ὁ ἴδιος ὁ πρῶτος σχῆμα μή ἔχω ὁ μικρός καταφατικός · οὐκέτι γάρ μεταλαμβάνω ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος δυνατός εἰς ὁ καταφατικός . p . 36 a 28 οὐδέ ὅταν ἄμφω μέν τίθημι στερητικός , μή εἰμί δέ ἐνδέχομαι ὁ πρός ὁ μικρός . ὅρος δέ ὁ αὐτός , ὁ μέν ὑπάρχω λευκός , ζῷον , χιών , ὁ δέ μή ὑπάρχω λευκός , ζῷον , πίσσα . Ἀμφότερος , φημί , ὁ πρότασις ἀποφατικός λαμβάνω , ἐάν μέν ὁ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί , διά ὁ αὐτός πάλιν αἴτιος συλλογιστικός γίγνομαι ὁ συζυγία · μεταλαμβάνω γάρ πάλιν ὁ ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός · ἐάν δέ ἀναγκαῖος ὅς ὁ μικρός , οὐκέτι . ἐκτίθημι δέ ὅρος συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς , ὅσπερ παρατίθημι καί ἐπί ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι · λευκός γάρ χιών μέν ἐκ ἀνάγκη πᾶς , πίσσα δέ οὐδείς . λαμβάνω δέ ἐγώ ὅρος ἐπί οὗτος ἀγαθός , ὅσπερ καί ἐν ἐκεῖνος λαμβάνω , ὁ μέν πᾶς · λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἵππος , ἵππος οὐδείς κύκνος ἐκ ἀνάγκη , καί λευκός ἐκ ἀνάγκη πᾶς κύκνος · ὁ δέ μηδείς , εἰμί ἀντί κύκνος κόραξ λαμβάνω · λευκός γάρ ἐνδέχομαι μηδείς ἵππος , ἵππος οὐδείς κόραξ ἐκ ἀνάγκη , καί λευκός ἐκ ἀνάγκη οὐδείς κόραξ . p . 36a32 ὁ αὐτός δέ τρόπος ἔχω καί ἐπί ὁ ἐν μέρος συλλογισμός · ὅταν μέν γάρ εἰμί ὁ στερητικός ἀναγκαῖος . καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ὁ μή ὑπάρχω . πληρόω ὁ ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου λόγος ἀκόλουθος μέτειμι ἐπί ὁ ἔχω ὁ ἕτερος μερικός . καί σύντομος εἶπον , ὅπως εἄν ἔχω ὁ καθόλου , οὕτως ἔχω καί οὗτος κατά τε ὁ συμπέρασμα καί ὁ τρόπος ὁ δεῖξις , καί μόνος ὁ καθόλου καί ὁ μερικός διαλλάσσω . ἐκτίθημι δέ ὁ ἀνομοιοσχήμων συζυγία πρῶτος , ἐπί ὅς καί ὁ διαφορά ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ὁ μέν γάρ ὁ ἐνδέχομαι συνάγω , ὁ δέ ὁ ὑπάρχω ) , ἵνα κατά συνέχεια πληρόω ὁ περί ὁ ἀνομοιοσχήμων λόγος . πρῶτος δέ ἐκτίθημι ὁ ὁ ὑπάρχω συνάγω , καί φημί ὅτι , ὅταν μέν εἰμί ὁ στερητικός ἀναγκαῖος , τουτέστιν ὅταν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ἀποφατικός καθόλου · ἀνομοιοσχήμων γάρ εἰμί ὁ πρότασις ἐν πρῶτος σχῆμα ἀνάγκη ὁ ἀποφατικός μείζων εἰμί · πάλιν ὁ ἕτερος εἰμί μερικός ὁ δέ ἕτερος καθόλου ὁ καθόλου ἀνάγκη μείζων εἰμί . ὥστε οὗτος φημί , ὅτι ἐπί ὁ ἀνομοιοσχήμων συζυγία καί ἔχω ὁ ἕτερος μερικός , ὅταν ὁ μείζων ἀναγκαῖος ὁ , δηλονότι ἀποφατικός εἰμί καί καθόλου , ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι μερικός εἰμί καταφατικός , ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω εἰμί καί οὖον κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ὡς δείκνυμι καί ἐπί ὁ καθόλου συζυγία . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ B ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω · λέγω , φημί , ὅτι ὁ Α τις ὁ Γ οὐ ὑπάρχω . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ὑπάρχω Παντιάς · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ B ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , καί ὁ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς · ἀντιστρέφω γάρ · εἰμί τοίνυν ὁ B ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὁ δέ Α ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς , ὡς ὁ ὑπόθεσις , γίγνομαι ἄρα ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος . ἐπί δέ ὁ τοιοῦτος μίξις κατά Ἀριστοτέλης ὁ μείζων ὁ πρότασις ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα · ὁ ἄρα Β οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί τις ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ Α ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω . ψεδδος ἀρά οὗτος · οὐκοῦν ἀληθής ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ μή πᾶς ὑπάρχω , ὅσπερ δείκνυμι πρόκειμαι . ὁμοίως δέ , κἀν ὁ μικρός ἐνδέχομαι μερικός ἀποφατικός ὑποτίθημι , ἵνα ὁμοιοδχήμων γίγνομαι ὁ συζυγία ἐκ ἀμφότερος ἀποφατικός , ὁ αὐτός πάλιν γίγνομαι συμπέρασμα , ἐπεί καί ὁ ἀυτή πάλιν συζυγία μεταλαμβάνω ὁ ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός p . 36 a 39 ὅταν δέ ὁ ἐν μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἐν Lv ὁ στερητικός συλλογισμός , οἷος ὁ Β Γ , ἢ ὁ καθόλου ὁ ἐν ὁ κατηγορικός , οἷος ὁ Α Β , οὐ εἰμί ὁ ὑπάρχω συλλογισμός . ἀπόδειξις δέ ὁ αὐτός ὅς καί ἐπί ὁ πρότερος . ὁράω ὁ μερικός ὁ ὁ ὑπάρχω συνάγω συζυγία νῦν περί ὁ ὁ ἐνδέχομαι συνάγω διαλέγω . τίς οὖν φημί ; ὅτι ὁπηνίκα ἐπί ὁ ἀποφατικός συλλογισμός ὁ μικρός πρότασις καταφατικός εἰμί ἀναγκαῖος ἀεί ὁ μείζων δηλονότι ἐνδέχομαι εἰμί καθόλου ἀποφατικός , οὐ ὕπαρχος ἀλλά ἐνδέχομαι συνάγω ὁ συμπέρασμα , δείκνυμι δέ καθάπερ καί ὁ καθόλου συζυγία καί ] ὁ ὁμοίως αὐτός ἔχω ὁ ἐπί εὐθύς δείκνυμι διά μόνος ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς . “ ἐπεί γάρ ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως χωρίζω · εἷς δέ ὁ μέρος ὁ Β τίς ὁ Γ εἰμί . ὁ ἄρα Α τις ὁ Γ ἐνέχω οὐ ὑπάρχω . ὁμοίως , φημί , καί ἐπί ὁ κατηγορικός συλλογισμός , τουτέστι ὅς ἐκ ἀμφότερος καταφατικός ὁ πρότασις , ἐάν ὁ καθολικός πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί , τουτέστιν ὁ μείζων , οὐ ὑπάρχω πάλιν ἀλλά ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα . οὗτος δέ διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι ὥσπερ καί ἐπί ὁ καθόλου συζυγία ὁ ὁμοίως αὐτός ἔχω . ἵστημι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β τις “ Γ ἐνδεχομένως · συνάγω , φημί , ὅτι ὁ Α τις ὁ Γ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , εἰμί ὁ , ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἀληθής ὁ οὐ ἐνδέχομαι τις , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ἀνάγκη μηδείς · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ μέν Γ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ δέ Β πᾶς ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ δύο σχῆμα ἐκ ἀμφότερος ἀναγκαῖος , ὁ μείζων ἀποφατικός , καί συνάγω ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ὁ Γ · εἰμί δέ καί ἐνδεχομένως τις , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ὅτι ὁ Α ὁ Γ οὐ ἐνδέχομαι τις · οὐκοῦν ψεῦδος οὗτος , ἀληθής δέ ὁ ‘ἐνδέψεται Τίνια , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . φανερός δέ ὅτι καί ἐνταῦθα δυνατός λέγω ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι συνάγω . p . 36b3 ἐάν δέ ὁ μέν καθόλου τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος ὁ καταφατικός ἢ στερητικός ἢ ἐνδέχομαι , ὁ δέ ἐν μέρος ἀναγκαῖος πρός ὁ μείζων ἄκρος , οὐ εἰμί συλλογισμός . ὅρος δέ ὁ μέν ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη ζῷον , λευκός , ἄνθρωπος , ὁ δέ μή ἐνδέχομαι ζῷον , λευκός , ἱμάτιον . ᾿Εκθέμενος ὁ συζυγία ὁ ἐκ ὁ ἕτερος καθόλου ὁ δέ ἕτερος μερικός ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου καί δείκνυμι , ποῖος μέν ἐν οὗτος συλλογιστική , ποῖος δέ ἀσυλλόγιστος , νῦν εἰς ἐναντίος ἔχω κατά ὁ ποσός ἐκτίθημι , λέγω δή ὁ μέν μείζων μερικός ὁ δέ μικρός καθόλου . καί πᾶς φημί οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί · ἀπόλλυμι γάρ ὁ μείζων ὁ ἴδιος ὁ πρῶτος σχῆμα , λέγω δή ὁ καθόλου . ὁ δέ ἢ ἐνδέχομαι ἀντί ὁ καί ἐνδέχομαι · πρῶτος γάρ ἐκτίθημι ἀσυλλόγιστος ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι . συνάγω οὖν οὗτος καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς · ὁ γάρ ζῷον ἄνθρωπος μέν πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ἱμάτιον δέ οὐδείς . λαμβάνω δέ πάλιν καλός ὁ ὅρος · ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἵππος ἢ πᾶς , καί ζῷον ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἵππος . ὁ δέ μηδείς , εἰμί ἀντί ὁ ἵππος λαμβάνω ἱμάτιον · ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἢ πᾶς ἱμάτιον , καί ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἱμάτιον . p . 36b7 ὅταν δέ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ καθόλου , ὁ δέ ἐν μέρος ἐνδέχομαι , στερητικός μέν εἰμί ὁ καθόλου ὁ μέν ὑπάρχω ζῷον , λευκός , κόραξ καί ὁ ἑξῆς . ἀμείβω διά οὗτος ὁ τάξις ὁ τρόπος τῆ · μέν μικρός δίδωμι ὁ ἀναγκαῖος ὁ δέ μείζων ὁ ἐνδέχομαι . οὗτος οὖν πᾶς , ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός , πᾶς εἰμί ἀσυλλόγιστος ’ συνάγω γάρ πᾶς καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὡς διά ὁ ὁράω αὐτός ἐκτίθημι . p . 36 b 12 οὐδέ ὅταν ἀδιόριστος λαμβάνω ὁ πρότασις ἢ ἀμφι ἀμφότερος κατά μέρος , οὐδέ οὕτως εἰμί συλλογισμός . ὅρος δέ κοινός ὁ μέν ὑπάρχω ζῷον , λευκός , ἄνθρωπος , ὁ δέ μή ὑπάρχω ζῷον , λευκός , ἄψυχος . οὗτος περιλείπομαι ἐν πρῶτος σχῆμα συζυγία , ὅστις πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί · ὁ τε γάρ ἐκ ἀμφότερος μερικός ἀσυλλόγιστος ὁ μείζων οὐ ἔχω ὁ καθόλου καί ὁ ἐκ απροσδιόριστος ἀμφότερος , διότι κατά ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μερικός ἰσοδυναμέω ὁ απροσδιόριστος . εὐπορέω δέ κοινός ὁράω ἐπί πᾶς συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς · ζῷον λευκός ὑπάρχω ἢ τις ἐκ ἀνάγκη ἢ ἐνδεχομένως , λευκός ἄνθρωπος ὑπάρχω ἢ τις ἐκ ἀνάγκη ἢ ἐνδεχομένως , καί συνάγω ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί πάλιν ὁμοίως ἔχω ὁ πρότασις ζῷον οὐδείς ἄψυχος ἐκ ἀνάγκη . p . 36b15 καί γάρ ὁ ζῷον τις λευκός καί ὁ λευκός τις ὅς ψύχω καί ἀναγκαῖος ὑπάρχω καί οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . καί ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὁμοίως , ὥστε πρός πᾶς χρήσιμος ὁ ὅρος . βούλομαι διά οὗτος δείκνυμι ὅπως ὁ εἴρω ὅρος εὐοδέω ἐπί πᾶς ὁμοῦ ὅς ἐκτίθημι συζυγία , ὁ τε μερικός καί ὁ απροσδιόριστος . καί οὗτος † δείκνυμι διότι φημί δυνατός εἶπον ὅς ζῷον τις ἀνάγκη ὑπάρχω , οἷος ὁ ἐν κύκνος ἢ ὁ ἐν Σκύθης · ὥστε δῆλος διά οὗτος ὅτι δυνατός λαμβάνω ὁ μείζων πρότασις ἀναγκαῖος καταφατικός . ὅτι δέ καί ἀποφατικός , δῆλος · λέγω γάρ ὁ ζῷον μή πᾶς λευκός LIr ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , οἷος ὁ ἐν χιών . οὗτος μέν οὖν δείκνυμι ὅτι δυνατός ὁ μείζων πρότασις μερικός εἰμί λαμβάνω ἀναγκαῖος καταφατικός τε καί ἀποφατικός . ὡσαύτως δέ καί ὁ μικρός δείκνυμι · λέγω γάρ ὁ λευκός τις ἄνθρωπος , οἷος ὁ Σκύθης , ἢ ἄψυχος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , οἷος χιών , καί ἐκ ἀνάγκη μή πᾶς * * * ἄψυχος ὑπάρχω · οὐδέ γάρ ὁ ἔβενος . οὗτος μέν ἐν ἀμφότερος ἀναγκαῖος εἰμί λαμβάνω καταφατικός τε καί ἀποφατικός . ὡσαύτως δέ καί ἐνδέχομαι δυνατός λαμβάνω · ζῷον γάρ τις λευκός ἐνδέχομαι , οἷος ὁ ἐν Σωκράτης , καί οὖον πᾶς ἐνδέχομαι · οὐδέ γάρ ὁ ἐν ψίμυθος . καί πάλιν ὁ λευκός τις ἄψυχος ἐνδέχομαι , οἷος λίθος , καί τις οὐ ἐνδέχομαι οὐδέ γάρ ἔβενος ) ἢ ἄνθρωπος ἐνδέχομαι τις καί οὐ ἐνδέχομαι , Σωκράτης τε καί Αἰθίοψ . ὥστε ὅπως εἄν λαμβάνω ὁ πρότασις οὗτος , ἀσυλλόγιστος εἰμί . καί οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀντί ὁ οὐ ἀνάγκη ὑπάρχω . p . 36b19 φανερός οὖν ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁμοίως ἔχω ὁ ὁράω ἐν τε ὁ ὑπάρχω καί ἐν ὁ ἀναγκαῖος γίγνομαι τε καί οὖον γίγνομαι συλλογισμός . οὗτος συμπέρασμα εἰμί κοινός ὁ προερέω μίξις ὁ ἐνδέχομαι - μένω , λέγω πρός ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος . παραδίδωμι δέ ἐκ ὁ εἴρω συμπεραίνω τίς ὁ κοινός ἀμφότερος οὗτος ὁ μίξις πρός ἀλλήλων καί τίς ὁ διάφορος . κοινός οὖν φημί αὐτός ὅτι ὁμοίως ἐπί ἀμφότερος ἔχω ὁ πρότασις κατά τε ὁ ποιός καί ὁ ποσός καί ὁ τρόπος ἢ συλλογιστική εἰμί ἢ ἀσυλλόγιστος . καί ὁ αὐτός συνάγω συμπέρασμα ὁμοίως ἔχω ὁ συζυγία · ἢ γάρ ὁ κατά ὁ διορτσμὸν ἐνδέχομαι ἢ ἄλλος τις . εἶπον οὖν ὁ κοινωνία ἐπάγω καί ὁ διαφορά . p . 36 b 21 πλήν κατά μέν ὁ ὑπάρχω τίθημι ὁ στερητικός πρότασις ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συλλογισμός , κατά δέ ὁ ἀναγκαῖος ὁ στερητικός καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ μή ὑπάρχω . Ἄτη , φημί , ὁ διαφορά ὁ δύο οὗτος μίξις , ὅτι ἐπί μέν ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι ἐπί ὁ ἀνομοιοσχήμων πρότασις , ἐάν ὁ μείζων εἰμί ὑπάρχω , δηλονότι ἀποφατικός εἰμί , ὁ δέ μικρός καταφατικός ενδεχόμενος , ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι συνάγω , ἐπί δέ ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος ὁμοίως πάλιν ἔχω ὁ πρότασις , ὁ μείζων ἀναγκαῖος ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός ἐνδέχομαι , ὁ μή ὑπάρχω συνάγω x003E ; συμπέρασμα καί ὁ μή ἐνδέχομαι ὑπαρχέω , ὁ κατά ὁ ὑπάρχω δηλονότι κατηγορέω . οὗτος μέν οὗτος λέγω παρά αὐτός . ἐφίστημι δέ χρή , πῶς φημί ‘ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα ἐπί ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι , ἡνίκα ὁ μείζων ἀποφατικός εἰμί ὑπάρχω , ὁ δέ μικρός καταφατικός ἐνδέχομαι , καίτοι ἀνωτέρω λέγω ὅτι ἐπί ὁ τοιοῦτος μίξις κατά οὗτος ὁ συζυγία οὖον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη . λέγω οὖν , ὅσπερ ἀικής εἴρω , ὅτι ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη περιεκτικός εἰμί καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος . ἐπεί οὖν ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη κατά τίς εἰμί ἐνδέχομαι , εἰμί καί μή ὁ κατά ὁ διορισμός , διά οὗτος φημί ὅτι ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα . συνάγω δέ ὁ ὑπάρχω ἐπί ὁ εἴρω σύ ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος , ἐπεί χράομαι ἐπί οὗτος ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , διά ὅς βούλομαι δείκνυμι ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα , μεταπίπτω εἰς ὁ μῖξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος , ἐν εἰμί βούλομαι ὁ μείζων ὁ πρότασις ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα καί ἐκ οὗτος δείκνυμι τίς ἀδύνατος συνάγω ὁ ὁ Β ὁ Γ καί ἀνάγκη μηδείς καί ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἀδύνατος . ἐπεί εἰμί μή ὁ μείζων ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ χείρων , οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω · συνάγω γ,ὰρ ὁ Β ὁ Γ καί ὑπάρχω μή πᾶς καί ἐνδέχομαι πᾶς καί οὐδείς ἀδύνατος . ὁ μέντοι περί Θεόφραστος καί ἐπί οὗτος ὁ συζυγία ἐνδέχομαι λέγω εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἵνα καί ἐνταῦθα ὁ χείρων ὁ πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα . καί οὗτος δείκνυμι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή οὕτως . εἰμί γάρ ὁ πρότασις οὕτως ὡς εἶπον · λέγω ὅτι συνάγω ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι μηδενί΄ . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , εἰμί ἀληθής ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ἀνάγκη Τίνια · ἐπεί οὖν ἀντιστρέφω ὁ μερικός καταφατικός , καί ὁ Γ ἄρα τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Β κεῖμαι ἐνδέχομαι πᾶς ὁ , Γ , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὑπόκειμαι , ὁ ἄρα Β , τις ἐνδέχομαι Τῖον Α . ἐπεί τοίνυν ὑπόκειμαι ἐκ ἀρχή ὁ Α ὁ B ἐκ ἀνάγκη μηδείς , καί ὁ Β ἄρα ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς . ὑπόκειμαι καί ἐνδέχομαι τις , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ Α ὁ , Γ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς , ὅσπερ εἰμί αὐτός ὁ ἀνάγκη τις · ψεῦδος ἄρα οὗτος , ἀληθής δέ ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ . οὗτος ἄρα εἰμί ὁ συνάγω . εἰμί δέ καί ἄλλως δείκνυμι ὁ ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη μηδείς , καί ὁ B ὁ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς · ὁ δέ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις · ὁ ἄρα Β ὁ Γ ἀνάγκη μή πᾶς · εἄν ἐσθίω καί ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἀδύνατος . p . 36b24 Δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ἀτελής ὁ συλλογισμός καί ὅτι τελειόω διά ὁ προερέω σχῆμα . οὖον πᾶς ἁπλόος ἀτελής , ἀλλά ὅσος ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι . τελειόω δέ πᾶς ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγή ἢ ὁ ἁπλόος συλλογισμός ἢ ὁ μικτός · διά οὗτος γάρ εἶπον σχῆμα καί οὖον ῾σχήματος᾿.| p . 361)26 ’Ev δέ ὁ δύο σχῆμα , ὅταν μέν ἐνδέχομαι Λαμ βάνω ἀμφότερος ὁ πρότασις , οὐδείς εἰμί συλλογισμός , οὔτε κατηγορικός οὔτε στερητικός τίθημι , οὔτε καθόλου οὔτε καὶ μέρος . παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος ὁ τε ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος ἴδιος ἕκαστος ἐπί ὁ τρεῖς σχῆμα ὁ Ἀπλοῦς συλλογισμός , ἐφεξῆς ὅς · ὁ ἐκτίθημι ὁ μῖξις ἐπί τε πρῶτος καί δύο καί τρίτος σχῆμα · εἶτα μετά οὗτος παραδίδωμι ὁ ἐνδέχομαι αὐτός κατά αὐτός ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ Ἀπλοῦς συλλογισμός . καί δήω εὐθύς ὁ λοιπάς δύο ἔχω μάτη ὁ ἁπλόος συζυγία ὁ ἐνδέχομαι παραδίδωμι , ὥσπερ ποιέω καί ἐπί ὁ ἄλλος , εἶτα οὕτως ἐπί ὁ μῖξις τρέπω ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ ἄλλος δύο τρόπος , οὐ οὕτως ὁ φιλόσοφος ποιέω , ἀλλά μετά ὁ παραδίδωμι ὁ ἐνδέχομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ ἁπλόος συζυγία εὐθύς τρέπω ἐπί ὁ μῖξις αὐτός ὁ πρός ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος ἐν πρῶτος σχῆμα · εἶτα λοιπός νῦν ἐπί ὁ δύο σχῆμα μεταβαίνω . οὗτος δέ ποιέω , ἐπεί πᾶς ὁ ἐν δύο σχῆμα ὁ ἐνδέχομαι συζυγία ἀσυλλόγιστος εἰμί . καί διά οὗτος ὥσπερ εἴωθα , οὗτος καί νῦν ποιέω πρότερος τέρας ὁ συλλογιστικός παραδίδωμι , λέγω δή ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ἁπλόος τε καί μικτός , εἶτα οὕτως μεταβαίνω ἐπί ὁ δύο σχῆμα καί δείκνυμι ὡς πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ ἁπλόος ὁ ἐνδέχομαι ἐν οὗτος πρότασις . πρίν δέ οὗτος ἐκτίθημι προλαμβάνω τίς λημμάτιον , δείκνυμι ὅτι οὐ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἀπόφασις ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος τρόπος , ἀλλά οὐδέ πρός ἄλλος τις . μιμνήσκω γάρ , ἡνίκα παραδίδωμι ὁ ἀντιστροφή ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρότασις , ὅτι ὁμοίως ἑαυτοῦ ὁ δύο τρόπος οὗτος ἀντιστρέφω , ὅτε λέγω ὅτι ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις κατά μέν ὁ καταφατικός ὁμοίως καί οὗτος ἀντιστρέφω , κατά δέ ὁ καθόλου ἀποφατικός οὐκέτι · οὖον γάρ πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω ὁ ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις · “ οὗτος δέ εἰμί φανερός , ἡνίκα περί ὁ ἐνδέχομαι λέγω . ὅς οὖν ἐκεῖ ἐπαγγέλλω , νῦν ἀποδίδωμι . τίς οὖν φημί ἄρχω ὁ φιλόσοφος ; ἐν ὁ δύο σχῆμα ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι εἰμί εἴτε καθόλου ἵημι εἴτε μερικός εἴτε απροσδιόριστος , καί οὗτος εἴτε καταφατικός εἴτε ἀποφατικός εἴτε ἀνομοιοσχήμων , οὐδαμῶς γίγνομαι συλλογισμός . καί ὁ αἰτία δῆλος · ἐπεί γάρ ἐν δύο σχῆμα ἀνομοιοσχήμων ἐθέλω εἰμί ὁ συλλογιστική πρότασις , ἐάν τε ὁμοιοσχήμων αὐτός λαμβάνω , διά αὐτός οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί ἐάν τε ἀνομοιοσχήμων , ἐπεί δυνατός ὁ ἀποφατικός εἰς καὶ . φατικός μεταλαμβάνω καί πάλιν διά οὗτος γίγνομαι ὁμοιοσχήμων . διά οὗτος ὅλως οὖον γίγνομαι ἐν δύο ἔχω μάτι ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ὁ πρότασις συλλογισμός . p . 36b29 ὅταν δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι σημαίνω , ὁ μέν καταφατικός ὑπάρχω σημαίνω οὐδέποτε εἰμί , ὁ δέ στερητικός ὁ καθόλου ἀεί . προοιμιάζομαι καί πρό ὁ δεῖξις προαναφωνέω , ὅτι ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί , νῦν φημί περί ὁ ἔχω ὁ εἷς ἐνδέχομαι ὁ δέ ἕτερος ὑπάρχω . καί σύντομος διαιρέω ὁ συλλογιστική τε καί ὁ ἀσυλλόγιστος οὗτος . ὅσος , φημί , ὁ καταφατικός πρότασις ὑπάρχω ἔχω , οὗτος πᾶς ἀσυλ - λογιστός εἰμί · ἄν γάρ ἀποφατικός εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , διά ὁ πάλιν μεταλαμβάνω ὁ ἀποφατικός ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ καταφατικός καί πάλιν ὁμοιοσχήμων γίγνομαι ὁ πρότασις ἀσυλλόγιστος ὁ τοιοῦτος συζυ - γίαι · ὅσος δέ ἀποφατικός ὁ ὑπάρχω ἔχω , ὁ ἐνδέχομαι ὡς τυγχάνω ἔχω , εἴτε ἀποφατικός εἴτε καταφατικός , πάντως γίγνομαι συλ - λογιστικός ὁ συζυγία · μένω γάρ ὁ συζυγία τηνικαῦτα ἀνομοιοσχήμων ἔχω ὁ πρότασις διά ὁ μήτε ὁ ἀποφατικός ὑπάρχω μεταλαμβάνω θάω δύναμαι εἰς ὁ καταφατικός μήτε ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός εἰς ὁ ἀποφατικός κατά ὁ Ἀριστοτέλης δοκέω , ἄν ἀποφατικός ὁ ὁ ἐνδέχομαι δύναμαι οὗτος εἰς καταφατικός μεταλαμβάνω καί ποιέω ἀνομοισχήμονα ὁ συζυγία . δεῖ δέ ὁ ἀποφατικός ὑπάρχω καθόλου εἰμί διά ὁ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ μερικός εἰμί , οὖον πάντως ποιέω συλλογισμός , ὡς μανθάνω ἐν ὁ τόπος . p . 36b31 ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὅταν ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὁ δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω ὁ πρότασις · ὅσος γάρ ἐπί ὁ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι εἴρω , οὗτος καί ἐπί οὗτος εἴρω . δεῖ δέ καί ἐν οὗτος λαμβάνω ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι ὥσπερ καί ἐν ὁ πρότερος . ὁ συμπέρασμα , φημί , ὁ συνάγω ἐν δύο σχῆμα ἐπί ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος ἐνδέχομαι εἰμί τοιοῦτος ἐνδέχομαι δεῖ λαμβάνω εἰμί , οἷος εἰμί καί ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ αὐτός δύο τρόπος , δηλονότι ὁ συζυγία ὁμοίως ἔχω ἐκεῖνος ὁ ἐνταῦθα . οἷος ἐπί ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω , ὁ μείζων εἰμί ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός , ὥσπερ καί ἐπί ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη δεῖ λαμβάνω ὁ σῦς - ἄγω , ὅσπερ εἰμί ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι · ἐπί δέ ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος , ὁμοίως ἔχω πάλιν ὁ συζυγία , ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ὁ μή ὑπάρχω κατηγορέω . καί ἐπί ὁ ἄλλος συζυγία , ὥσπερ | ἔχω ὁ ὁ πρῶτος σχῆμα κατά ὁ συμπέρασμα , οὕτως ἔχω καί ὁ ἐν δύο . p . 36b35 Πρῶτος οὖν δεικτέος ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ ἐν ὁ ἐνδέχομαι στερητικός , οἷος εἰμί ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β , οὐ ἀνάγκη καί τιὸ Β ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α . Ἐωταῶθα δείκνυμι ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι μή ἀντιστρένην φουω πρός κύω . δείκνυμι δέ αὖος διά τρεῖς ἐπιχείρημα , πρῶτος μέν ἐπί αὐτός ὁ πρότασις διά ὁ καθόλου λόγος γυμνάζω ὁ λόγος , ὅτι οὗτος ἀδύνατος εἰμί , ἔπειτα διά ὁ ὁ ὁράω παράθεσις ( παραδειγματικός δέ ὁ τοιοῦτος πίστις ) καί τρίτος , ὅτι οὐδέ ὡς ἄν τις οὐδέ διά ὁ ὁ ἀδύνατος δεῖξις δυνατός πιστόω ὅτι πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω ὁ ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀποφατικός . πρῶτος οὖν διά αὐτός ὁ πρότασις δείκνυμι οὕτως . οὐ ἐπεί ὁ Α , φημί , ἐνδέω χω μηδείς ὁ Β , δυνατός ἀντιστρέφω εἶπον ὅτι καί ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α . εἰμί γάρ δυνατός , ὑπόκειμαι ἀντιστρέφω καί ὁ Α μηδείς ὁ Β ἐνδέχομαι καί ὁ Β μηδείς ἐνδέχομαι ὁ Α . εἰμί τοίνυν μηδείς ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι , καί πᾶς ἄρα ἐνδέχομαι · δείκνυμι γάρ πρό οὗτος ὅτι πᾶς ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέ - φους , λέγω δή ὁ ἀπόφασις πρός ὁ κατάφασις καί ἔμπαλιν · ἐνταῦθα δέ περί ὁ ἐν ὅρος , τουτέστι ὁ ἁπλόος ἀντιστροφή , ἐγώ ὁ λόγος . εἰμί τοίνυν μηδείς ὁ Α ἐνδέχομαι ὁ Β ὑπάρχω , καί πᾶς ἄρα ἐνδέχομαι πάλιν εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι οὗτος γάρ ὑπόκειμαι ἐκ ἀρχή ) , διά ὁ αὐτός αἴτιος ὅς εἶπον καί πᾶς ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι · ὥστε συνάγω ἐκ οὗτος , ἐπεί ὁ Β πᾶς ὁ A ἐνδέχομαι , καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι . ὁ ἄρα καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , ὅσπερ ἀδύνατος · ἐν οὐδείς γάρ τρόπος ὁ καθόλου καταφατικός ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ . ὥστε ἐνταῦθα μέν ὁ διά ἀδύνατος δείκνυμι μή δύναμαι ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὁ καθόλου ἀποφατικός δείκνυμι ἐν δέ ὁ τρίτος δείκνυμι οὐ ἁπλόος διά ὁ ἀδύνατος οὗτος δείκνυμι , ἀλλά ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις , διά ὅς ἄν τις ὑπολαμβάνω δείκνυμι ὁ καθόλου ἀποφαικὴν ἐνδέχομαι ὁ ὅρος ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , ψευδής εἰμί ἔλεγχος . p . 36b38 οὐκοῦν ἐπεί ἀντιστρέφω ὁ ἐν ὁ ἐνδέχομαι κατάψασις ὁ ἀπόφασις , καί ὁ ἐναντίος καί ὁ ἀντίκειμαι . ᾿Εναντίας μέν φημί ὁ τε πᾶς καί ὁ οὐδείς καί ὁ τις καί ὁ οὖον πᾶς , ἀντίκειμαι δέ ὁ τε οὐδείς καί ὁ τις καί ὁ πᾶς καί ὁ οὖον πᾶς . ἀντιστρέφω οὖν οὗτος πρός ἀλλήλων , ὅς τε οὐδείς πρός ὁ πᾶς καί ἀνάπαλιν , καί ὁ τις πρός ὁ οὖον πᾶς . οὗτος μέν ὁ ἐναντίος . ἀλλά δή καί ὁ ἀντίκειμαι ἀντιστρέφω οὗτος ὁ τρόπος , ὁ μέν πᾶς πρός ὁ οὖον πᾶς , ὁ δέ οὐδείς πρός ὁ τις . οὐκέτι δέ καί ὁ ἀνάπαλιν ὁ τις πρός ὁ οὐδείς οὐδέ ὁ οὖον πᾶς πρός ὁ Γᾶ · εἴρω γάρ ἐγώ ἤδη ἐν ὁ περί οὗτος λόγος ὅτι ὁ μέν καθόλου εἰσάγω ὁ μερικός , οὐκέτι δέ καί ὁ μερικός ὁ καθόλου . p . 37 a 4 ἔτι δέ οὐδείς κωλύω ὁ μέν Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , ὁ δέ Β τίς ν́ς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μή ὒ παρά χ εἰμί Ν · οἷος ὁ μέν λευκός πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι μ ὁ ὑπάρχω · καί γ ὅς ρ ὑπάρχω · ἄνθρωπος δέ οὐ ἀληθής εἶπον ὡς ἐνδέχομαι μηδείς λευκός · πολύς γάρ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , ὁ δέ ἀναγκαῖος οὐ εἰμί ἐνδέχομαι . οὗτος ὁ δύο ὁ δεῖξις τρόπος ὁ ἐπί αὐτός ὁ ὁράω δείκνυμι ἀδύνατος εἰμί ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀποσὲ φατικός · εἰμί δέ , ὡς εἶπον , παραδειγματικός ὁ δεῖξις . οὐδέ γάρ , φημί , εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Α * * * * ἐνδέω - εἰμί χόω ἄν · οὗτος δέ ἀδύνατος · τις γάρ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . οἷος ὁ Α εἰμί λευκός ὁ δέ Β ἄνθρωπος ὁ μέν λευκός οὐδείς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , διότι καί πᾶς ἐνδέχομαι οὗτος γάρ σημαίνω ὁ καί γάρ ὑπάρχω ) , ἄνθρωπος δέ οὐ ἀληθής εἶπον ὡς οὐδείς λευκός ἐνδέχομαι · εἰμί γάρ οὐδείς ἐνδέχομαι , καί πᾶς ἐνδέχομαι , ὅσπερ ἀδύνατος · τις γάρ λευκός ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , οἷος ὁ κύκνος καί ὁ χιών . ληπτέος δέ καλός ὁ ὅρος λαμβάνω κίνησις καί ἄνθρωπος · κίνησις μέν γάρ ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω , ἐπεί καί πᾶς , ἄνθρωπος δέ ἀδύνατος μηδείς κινέω ὑπάρχω · εἰμί γάρ ἐνδέχομαι μηδείς κινέω ἄνθρωπος , καί πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω · οὗτος δέ ἀδύνατος · τις γάρ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , οἷος ὁ κυκλοφορικός . p . 37a9 ἀλλά μήv οὐδέ ἐκ ὁ ἀδύνατος δειχ θέω σέτα ἀντί . στρέφω , οἷος εἰμί τις ἀξιόω , ἐπεί ί ψεῦδος ὁ ἐνδέχομαι ὁ Β ὁ Α μηδείς ὑπάρχω , ἀληθής ὁ μή ἐνδέχομαι μηδείς · φάσις γάρ καί ἀπόφασις . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω , ὥστε καί ὁ Α τις ὁ Β . διά ὅς ἄν τις ὑπονοέω δεῖξις , λέγω δέ ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος , ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι πρότασις δείκνυμι πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέ - φουω , οὗτος αὐτός ἐκτίθημι τε καί ἐξελέγχω . ἐκτίθημι οὖν τέως αὐτός ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπαγωγή δοκέω δείκνυμι ὁ ἀποφατικός καθόλου ἐνδέχομαι πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω οὕτως . εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι , λέγω , φημί , ὅτι καί ὁ Β οὐδείς I ὁ Α ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , εἰμί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἀληθής , ὅτι οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ Β , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ἀνάγκη ὅς . ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς , οὗτος ἀνάγκη τις . ἐπεί οὖν ὁ Β ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α ὑπάρχω , ὡς ὁ ὑπόθεσις , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ἀντιστρέφω γάρ ἐν πᾶς τρόπος ὁ μερικός καταφατικός πρός ἑαυτοῦ · ὑπόκειμαι δέ καί ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ Β · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί ἐνδέχομαι μηδείς καί ἀνάγκη τις , ὅσπερ ἀδύνατος . οὐ ἄρα ὁ ἀνάγκη Τίνια ἀληθής , τουτέστι ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ · εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ βέ . οὗτος μέν ἐν ὁ δοκέω διά ὁ ἀδύνατος δεῖξις . πῶς ἐν καί οὗτος ἔλεγχος , ὁράω . p.37a14 οὗτος δέ ἀδύνατος · οὖον γάρ , εἰμί μή ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β ὁ Α , ἀνάγκη τις ὑπάρχω . ὁ γάρ μή ἐνδέχομαι μηδείς διχῶς λέγω , ὁ μέν εἰμί ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω , ὁ δέ εἰμί ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α μή ὑπάρχω οὐ ἀληθής εἶπον ὡς πᾶς ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ὥσπερ οὐδέ ὁ τις ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη ὅτι πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ᾿Εκθέμενος ἀνωτέρω ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὅς ἄν τις χράω πρός ὁ δείκνυμι ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , διά οὗτος αὐτός ὁ δεῖξις ἔλεγχος ὡς οὐ εἰμί ἀληθής ἀλλά ἀδύνατος . τίς οὖν λέγω ; οὖον δεῖ , φημί , εἰμί ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ λέγω ἀληθής εἰμί καί διά οὗτος ἀντιστρέφω οἴομαι πρός ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις · ὁ γάρ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὅς ὑποτίθημι , ἵνα δείκνυμι ὁ ἀδύνατος , οὖον μόνος ὁ ἀνάγκη Τίνια περιέχω ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς , ὡς ἀνωτέρω δείκνυμι . εἰμί τοίνυν ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ἀμφότερος ὁ μερικός ὁ ἀναγκαῖος μέρος εἰμί ( περιέχω γάρ ὑπό αὐτός ) , οὖον δεῖ ὁ εἷς μόνος μέρος αὐτός δείκνυμι ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια , ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς . δεῖ οὖν καί οὗτος ὑποτίθημι καί δείκνυμι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ἵνα ὁ ὅλος πρότασις ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ , τουτέστι ὁ μέρος αὐτός πᾶς , δείκνυμι ἄκολος - θέω ὁ ἀδύνατος τότε ὁ ἀντιφατικός αὐτός ἀντίκειμαι εἰσάγω ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ • ὅλος γάρ δεῖ δείκνυμι πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐνδέχομαι ἀντι - στρέφω , τουτέστι ὁ ὅλος πρότασις πρός ὅλος ἑαυτοῦ καί οὖον πρός ὁ ἥμισυς . ἀλλά μήv ὁ ‘ ἀνάγκη μή πᾶς ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω · ὁ γάρ ἀρχή οὐδέ ἀντιστρέφω · δῆλος ἄρα ὅτι οὐ εἰμί χράω ὁ εἰς ἀδύ - νάω ἀπαγωγή εἰμί δείκνυμι ὁ καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω . καί ὁ μέν ἔννοια οὗτος . δεῖ δέ σαφηνίζω ὁ λέξις . φημί ἐν ὅτι κακῶς ὑποτίθημι ὁ ἐκ ἀνάγκη Τίνια μόνος ἀντί ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ οὗτος μόνος ὁ ἀδύνατος δείκνυμι ἀκολουθέω · ὁ γάρ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ δύο περιέχω , ὁ ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς . ἐσθίω οὖν ὑποτίθημι ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια ὑποτίθημι καί ὁ ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς . ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη , φημί , τις ὁ Α μή ὑπάρχω οὐ ἀληθής εἶπον πᾶς ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ὥσπερ οὐδέ ὁ τις ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη ὅτι πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ἐκ ἀναλογία τις δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ οὖον μόνος ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια περιέχω ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς . ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ ἀνάγκη Τίνια οὖον περιέχω ἐν τῆ ἐνδέχομαι Παντιάς , ἐπεί ὅς ἐνδέχομαι πᾶς , οὗτος ἐνδέχομαι μηδείς , καί ἐπεί ἐν οὗτος οὖον περιέχω , πᾶς ἀνάγκη ἐν ὁ ἀντιφατικός αὐτός ἀντίκειμαι περιέχω ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , οὗτος δή καί ὁ ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς , ἐπεί μή περιέχω ἐν ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὅς γάρ ἐνδέχομαι μηδείς , ἐνδέχομαι πᾶς · ὅς δέ ἐνδέχομαι πᾶς , οὐ ἀληθής εἶπον ὡς ἀνάγκη μή πᾶς ) , εἰμί τοίνυν μή περιέχω ἐν ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς , πᾶς ἀνάγκη ἐν ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ αὐτός ὠνέομαι . δῆλος ἄρα ὅτι ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς περιέχω . ἰστέον δέ ὅτι ἀντί ὁ εἶπον , ὅτι οὐ ἀληθής εἶπον ὡς ἐνδέχομαι μηδείς ὑπάρχω , εἶπον ὡς πᾶς ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω . εἰμί δέ εἷς καί αὐτός · εἰμί γάρ πᾶς ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ἐνδέχομαι μηδείς ὑπάρχω . p . 37 a 20 εἰμί οὖν τις ἀξιόω , ἐπεί οὐ ἐνδέχομαι ὁ Γ ὁ δ πᾶς ὑπάρχω , ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω αὐτός , ψεῦδος ἄν Λαμ - βάνω · πᾶς γάρ ὑπάρχω , ἀλλά ὅτι ἔνιοι ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , διά οὗτος φημί οὖον πᾶς ἐνδέχομαι . ὥστε ἰός ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω ὁ τε ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω ἀντίκειμαι καί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . ὅς λέγω τοιοῦτος εἰμί . ὥσπερ , φημί , εἰμί τις ἀξιόω ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὁ καθόλου καταφατικός καί λέγω οὕτως ἐπεί ὁ δ πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὁ Γ πᾶς ὁ δ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , εἶτα οὗτος ἐπιχειρέω κατασκευάζω οὕτως ἵημι γάρ ψεῦδος ὁ πᾶς ὁ δ ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἀληθής ἄρα ὁ τοὐκ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ δ ὁ Γε , εἶτα ἀντί οὗτος παραλαμβάνω ὁ ‘ ἀνάγκη μή πντί’ μόνος , κακῶς ποιέω , διότι ἐνδέχομαι ἐπί τίνω ὁράω ὁ Γ ὁ δ πᾶς ὑπάρχω , οὕτως δέ πᾶς ὑπάρχω ὡς τις μέν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , τις δέ ὑπάρχω , καί διά οὗτος συμβαίνω , διά ὁ μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἀληθεύω ὁ ἀνάγκη μή πᾶς ὁ δ ὁ Γε , διότι δέ πάλιν καί τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἀληθεύω ὁ ἀνάγκη Τίνια . οἷος ἵστημι κινέω καί σῶμα · λέγω οὕτως · κινέω πᾶς σῶμα ὑπάρχω , καί εἰμί ἀληθής ὁ λόγος · δύναμαι ἐπί οὗτος ὁ ὁράω ἀντιστρέφω εἶπον καί ὅτι σῶμα πᾶς κινέω - μένω ὑπάρχω , ἀλλά τις μέν ἐκ ἀνάγκη , οἷος ὁ κυκλοφορία ὁ οὐρανός , τις δέ οὐ ἐκ ἀνάγκη , οἷος ὁ βάδισις · οὐδέ γάρ ἀεί συνυπάρχω ἀλλήλων σῶμα καί βάδισις · διόπερ οὖον . ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συνύπαρξις αὐτός . ὥστε οὖον καλῶς τις λαμβάνω ὅτι , εἰμί μή ὁ Γ ὁ δ ἐνδέχομαι πᾶς , ἀνάγκη μή πᾶς μόνος δείκνυμι γάρ ὅτι δυνατός εὑρίσκω ὅρος ὁ ὑπάρχω πᾶς ὁ δ ὁ Γ συνάγω · εἰμί δέ πᾶς ὑπάρχω , ψεῦδος ὁ λέω ὅτι ἀνάγκη μή πᾶς μόνος ) , ἀλλά ὅτι καί ἀνάγκη τις . ὥστε ὁ ἐνδέχομαι πᾶς δύο ἀντίκειμαι πρότασις , ὅς τε ἀνάγκη μή Παντιάς καί ὁ ἀνάγκη Τίνια , καί οὖον δεῖ ὁ ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς μόνος παραλαμβάνω ὡς ἀντίκειμαι . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ αὐτός δύο ἀντίκειμαι . καί οὖον δεῖ ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια μόνος παραλαμβάνω ὁ εἰς ἀδύνατος τίς βούλομαι ἀπάγω καί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ εἰσάγω ὁ ἐνδέω - χω μηδείς . ἐπισημειόομαι δέ καί κατά ὁ λέξις ὁ εἴρω . εἰμί οὖν τις ἀξιόω , ἐπεί οὐ ἐνδέχομαι ὁ Γ ὁ δ πᾶς ὑπάρχω , ἐκ ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω αὐτός , ψεῦδος ἄν λαμβάνω . εἰμί ὑποτίθημι ἐγώ , φημί , ὁ δ ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς ἀντιστρέφω τις εἶπον καί ὁ Γ ὁ δ ἐνδέχομαι πᾶς εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἀληθής , ὅσπερ εἰμί αὐτός ὁ ἀνάγκη μή πανία μόνος ) , ψεῦδος εἄν λέγω ὁ τοιοῦτος . ὅτι δέ ψεύδω , ὁ αἴτιος ἐπάγω · πᾶς γάρ ὑπάρχω , φημί , τουτέστι δυνατός εὑρίσκω ὅρος ὁ πᾶς ὑπάρχω ὁ δ ὁ Γ συνάγω . οὐκοῦν οὐ ἀληθής εἶπον ὡς ἀνάγκη μή πᾶς μόνος . πόθεν δέ ὅλως ἀληθεύω κατά τίς ὁ ἀνάγκη μή πᾶς , εἴπερ δυνατός εὑρίσκω ὅρος ὁ ὑπάρχω πᾶς συνάγω , οὗτος ὁ αἴτιος ἐπάγω . ἀλλά ὅτι . , φημί , ἔνιοι ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , διά οὗτος φημί οὖον πᾶς ἐνδέω - χω . ἐπί ὅς , φημί , ὁράω εὑρίσκω κατηγορέω πᾶς ὁ δ ὁ Γ , τις μέν ὁ ὑπό ὁ δ ἀναγκαῖος ὑπάρχω , τις δέ οὐ ἀναγκαῖος . ἐπεί τοίνυν μή πᾶς ἀναγκαῖος ὑπάρχω , διά οὗτος ἀληθής ὁ λέγω ὅτι ἀνάγκη μή πᾶς · ὥστε ] ἐπεί καί τις ἀναγκαῖος ὑπάρχω , καί ὁ ἀνάγκη τις . ὥστε , φημί , ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἀντίκειμαι , ἐπεί οὗτος ὑποτίθημι βούλομαι , δύο εἰμί ὁ ἀνάγκη Τίνια καί ‘ ἀνάγκη μή Παντιάς . ὅμοιος ; δέ καί ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . p . 37a26 26 Δῆλος οὖον Ν ὅτι πρός ὁ οὕτως ἐνδέχομαι καί μή ἔνδω . χόω , ὡς ἐν ἀρχή δ ὁρίζω , οὖον μόνος ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὑπάρχω ὅς λλ ὅς καί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις μ ὁ ὑπάρχω ληπτέος . οὗτος δέ λαμβάνω οὐδείς Σ υ μβʹ ὅς ἴς ι ἀδύνατος , ὥστε οὖον γίγνομαι συλλογ ἵσμα . φανερός οὖον Ν ἐκ ὁ ε Ἱρή Μένων ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ στερητικός . συμπέρασμα ἐπιφέρω ὁ εἴρω . ἐκ ὁ ε ἱερός ὁ Μένων , φημί , δῆλος εἰμί ἐγώ ὅτι ὁ διορίζω ἐγώ ἐκ ἀρχή ἐνδέχομαι “ ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω · εἰμί γάρ καί ὁ κοινός λέγω ἐνδέχομαι , ὡς πολλάκις εἴρω ) καί ὁ ἀπόφασις ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ χαμαί ὁ κατάφασις τῆ ἐνδέχομαι Παντιάς δύο εἰμί καί ὁ αὐτός ἕκαστος ὁ ἀντίκειμαι , ὁ ἀνάγκη Τίνια καί ἀνάγκη μή Παντιάς . ὥστε ὁ χράομαι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἐπί ἑκάτερος ὁ προ - τάσις οὗτος ἀμφότερος δεῖ λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι . ὑποτίθημι δέ ὁ ἀνάγκη μή πᾶς οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω · ὥστε , φημί , οὖον γίγνομαι συλλογ ἵσμα , τοῦτος οὐδείς ἀδύνατος συμπέρασμα ἐγώ ἀκολουθέω · συλλογισμός γάρ ἐνταῦθα καλέω ὁ συμπέρασμα . εἰμί δέ μή ἀκολουθέω τίς ἀδύνατος , οὐδέ ΔΟΑ οὗτος ἄρα δείκνυμι ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις . p . 37a32 οὗτος δέ δείκνυμι κεῖμαι ὁ Α ὁ μέν Β ἐνδέχομαι μηδείς τ οἶς δέ Γ π ὅς Ν τ εἷς . δ ι ὅς μ ὅς Ν ὁ ὒ Ν ὁ ὅς Ν τ ι Σ τ ρ ὁ φ ὁ Σ ὁ ὒ γίγνομαι συλλογισμός · εἴρω γάρ ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ τοιοῦτος πρότασις . Ta χρήσιμος αὐτός εἰμί πρός ὁ διδασκαλία ὁ ἐν δευτέοω σχῆμα συλλογισμός εἶπον νῦν ἐπί ὁ συζυγία αὐτός μετέρχομαι , καί δείκνυμι ὅτι οὐ ἐνδέχομαι ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα συλλογισμός γίγνομαι . δεῖ γάρ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ἀνομοιοσχήμων εἰμί ὁ συλλογιστικός πρότασις · ἐνδέχομαι δέ ἀμφότερος εἰμί ἀδύνατος αὐτός , ὅπως ἄν λαμβάνω , ἀνομοιοσχήμων εἰμί , ἀεί ὁ ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς καταφατικός . ὑπόκειμαι γάρ , φημί , συζυγία ἐκ ὁ μείων ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός · οἷος ὁ Α ὁ μέν Β μηδείς ἐνδέχομαι , ὁ δέ Γ πᾶς . οὗτος φημί οὔτε διά ἀντιστροφή δείκνυμι δυνατός ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα οὔτε ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή οὔτε ὁ ὁ ὁράω παράθεσις . καί ὅτι μέν διά ἀντιστροφή οὖον δυνατός , δῆλος · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἀπόφασις ὁ ἐνδέχομαι οὐ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ . p . 37 a 35 ὅς λα οὐδέ διά ὁ ἀδύνατος · τίθημι γάρ ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω οὐδείς συμβαίνω ψεῦδος · ἐνδέχομαι γάρ ἄν ὁ Α ὁ Γ καί πᾶς καί μηδείς ὑπάρχω . δείκνυμι μή δύναμαι διά ἀντιστροφή ἐν δύο σχῆμα γίγνομαι συλλογισμός νῦν δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δυνατός εἰμί συμπέρασμα τίς συνάγω ἐν δύο σχῆμα . ἵστημι γάρ ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , ὁ δέ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · ὁράω ἐν εἰμί δυνατός ὁ εἰς ἀδύνατος δείκνυμι χράω . ὑπόκειμαι γάρ συνάγω ὅτι ὁ Β ἐνδέω · χω μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω · οὗτος γάρ εἄν συνάγω , εἰ συνάγω . δείκνυμι οὖν οὗτος , εἰμί δυνατός , ὁ δείκνυμι ὁ διά ὁ ἀδύνατος . εἰμί γάρ ψεῦδος ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γ ὁ βέ , εἰμί ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ἀληθής , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ἀνάγκη τις εἷς . εἰμί τοίνυν ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β , ὁ δέ Β ἀνάγκη τις ὁ Γ , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ἐκ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος μερικός καταφατικός · συνάγω δέ ὁ ὅτι ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · εἰμί δέ καί πᾶς ἐνδεχομένως , καί οὐδείς ἀδύνατος ὁ πᾶς ἐνδέχομαι ἐνδέχομαι μή πᾶς . οὗτος μέν οὖν οὖον δυνατός ὁ διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι χράω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ’ Ἀριστοτέλης ὁ ‘ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ ἰσοδυνα - Μοῦσα λαμβάνω ὁ ‘ὰνάγκη πᾶς , ὅσπερ ἐπί τίνω μέν ὁράω ἀληθεύω , οὐ ἐπί πᾶς δέ ’ ἀλλά ἀεί ὁ ‘ ἀνάγκη Τίνια . ἀλλά ὁ Ἀριστοτέλης ἐκ περιουσία ἐλέγχω βούλομαι ὁ λόγος ὁ ἀνάγκη Παντιάς ὑποτίθημι δείκνυμι ὅτι , εἰμί οὗτος ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω , πολύς γε μᾶλλον ὁ ἀνάγκη Τίνια · ἀκολουθέω γάρ ὁ καθόλου ὁ μερικός . τίθημι γάρ , φημί , ὁ B πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , τουτέστιν ἀνάγκη πᾶς ὑπάρχω , οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω · εἰμί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὁ δέ B πᾶς ὁ Γ ἀνάγκη ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ πρῶτος ἔχω μή καί συνάγω ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γε · εἰμί δέ καί πᾶς ἐνδεχομένως , καί οὐδείς ἀδύνατος . p . 37a38 ὅλος δέ , εἰμί εἰμί συλλογισμός , δῆλος ὅτι ὁ ἐνδέχομαι ἄν εἰμί διά ὁ μηδέτερος ὁ πρότασις εἰμί λαμβάνω ἐν ὁ ὑπάρχω , καίω οὖον τοςἢκ αταφατικὸς ἢ δτερητικός . νυνί διά ὁ ὁράω βούλομαι δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ὁ ὁ ἐνδέχομαι συζυγία ἐν δύο σχῆμα . εἰμί γάρ ὅλως , φημί , συνάγω τίς συμπέρασμα ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἐν δύο σχῆμα , ἐνδέχομαι σῦς - ἄγω , ἐπεί ἀμφότερος εἰμί ἐνδέχομαι , καί οὗτος πᾶς ἀνάγκη ἢ κατά - φατικός εἰμί ἢ ἀποφατικός . εἰμί μέν ἐν καταφατικός τις ὑποτίθημι εἰμί ὁ συμπέρασμα , πρῶτος μέν ἄλογος ὁ εἷς ὅς ἀποφατικός εἰμί μή ἀποφαμπέρασμα , εἰμί ὁ συμπέρασμα , εἰ ἀληθής ὁ λόγος ὁ λέγω ὁ χείρων ὁ πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα . ἔπειτα ἐλέγχω ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ ὁράω παράθεσις . ἐκτίθημι γάρ ὅρος συνάγω ὁ ἀνάγκη μηδενί’ · λευκός γάρ ἐνδέχομαι ἵππος μέν μηδείς ὑπάρχω ἄνθρωπος δέ πᾶς , καί ὁμοίως ἵππος ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω . ὅτι μέν οὖν οὖον γίγνομαι καταφατικός συμπέρασμα , δῆλος ἐκ ὅς διά ὁ ὁράω εὑρίσκω ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς συνάγω · οὗτος γάρ ἀναιρετικός εἰμί πᾶς ὁ καταφατικός . ὅτι δέ οὐδέ ἀποφατικός ἐνδέχομαι συνάγω , δῆλος ἐκ ὅς ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός διά ὁ ὁράω συνάγω · οὗτος γάρ ἀναιρετικός εἰμί πᾶς ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις . ὥστε οὔτε καταφατικός οὔτε ἀποφατικός ἐνδέχομαι συνάγω . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης διά ὁ ὁράω δείκνυμι ἀποφατικός καθόλου ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα ἀσυλ - λόγος δείκνυμι ὁ ἐν δύο σχῆμα ὁ ἐνδέχομαι συζυγία , οὖον καθώς ἔχω ἔθος ποιέω · ἀεί γάρ δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ὁ ἀσυλλόγιστος συζυγία δείκνυμι αὐτός συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη · ἐνταῦθα δέ ὅρος παρατίθημι μόνος ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς σῦς - ἄγω . φημί δέ ὁ Ἀλέξανδρος ὅτι δυνατός καί ἐνταῦθα εὐπορέω ὁράω καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη συνάγω . εἰμί γάρ ὅρος λευκός , ζῷον καί εἶδος τίς ὁ ὑπό ὁ ζῷον , οἷος ἄνθρωπος · λευκός μηδείς ζῷον ἐνδέχομαι , λευκός πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , καί συνάγω ζῷον ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἄνθρωπος . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀλέξανδρος βούλομαι δείκνυμι ὡς δυνατός καί οὗτος ὁ συζυγία διά ὁ συνάγω ὁ πᾶς καί μηδείς ἐκ ἀνάγκη ἀσυλλόγιστος δείκνυμι . οὐ ἀποδεκτέος δέ αὐτός ἐν οὗτος . δεῖ γάρ , ὡς πολλάκις εἴρω , ἀμφότερος ὁ πρότασις κτάομαι ὁ αὐτός χρόνος ἀληθής εἰμί · ὁ δέ λαμβάνω ὑπό ὁ Ἀλέξανδρος πρότασις ὡς συνάγω ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς οὖον δύναμαι κατά ὁ αὐτός χρόνος ἀμφότερος ἀληθής εἰμί . εἰμί γάρ ὁ ἐνδέω - χω μηδείς ζῷον ὁ λευκός ὑπόκειμαι ἀληθής εἰμί , ψεῦδος εἄν εἰμί ὁ λέγω ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος ὁ λευκός ὑπάρχω · ὁ γάρ ἄνθρωπος ὑπό ὁ ζώιον εἰμί , εἴρω δέ μηδείς ζῷον ἐνδέχομαι ὁ λευκός . πλήν αὐτός οὗτος μετά πολύς καί ὁ ’ Ἀλέξανδρος ἐφίστημι , ὅτι οὖον δυνατός λαμβάνω ὅρος ὁ ἐκ ἀνάγκη καί πᾶς ὑπάρχω , καί μάλα εἰκότως . πῶς γάρ ἐγχωρέω ὁ ἀνάγκη Παντιάς συνάγω ; εἰμί γάρ συνάγω ὁ ἀνάγκη Παντιάς , ἀνάγκη ὁ μικρός ὅρος εἶδος εἰμί ὁ μείζων ἢ ἄλλως πως ἀεί ὑπό αὐτός εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , πᾶς εἰμί ἀνάγκη ὁ μέσος , ὡς ἄν κατηγορέω εἰμί ὁ μείζων , οὗτος κατηγορέω καί ὁ μικρός , ἐπεί πᾶς ὁ μείζων κατηγορέω , πᾶς δέ κατηγορέω περιέχω ἐν ὁ κατηγορία καί ὁ μικρός · ἐν δέ ὁ δύο σχῆμα ἀνομοιοσχήμων εἰμί ὁ πρότασις . εἰμί τοίνυν λαμβάνω εἶδος ὁ μείζων ὁράω εἰμί ὁ μικρός , ψευδής πάντως ἀνάγκη λαμβάνω ὁ ἕτερος πρότασις · ψευδής δέ λαμβάνω - μένω αὐτόθεν διά ὁ ὕλη καί οὖον διά ὁ σχῆμα ἔχω ὁ ἀσυλλόγιστος . | p . 37 37b7 ὅτι2 μέν οὖν ὑπάρχω οὐ ἐγχωρέω , φανερός · οὐδείς LIVr γάρ ἵππος ἄνθρωπος . ἀλλά οὐδέ ἐν δέχομαι μή ὑπάρχω · ἀνάγκη γάρ μηδείς ἵππος ἄνθρωπος εἰμί · ὁ δέ ἀναγκαῖος οὐ εἰμί ἐνδέχομαι . οὐ ἄρα γίγνομαι συλλογισμός . ὅτι2 μέν οὖν , φημί , καταφατικός οὖον συνάγω συμπέρασμα , δῆλος ἐκ ὁ ὁράω · συνάγω γάρ ὅτι ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἵππος ἄνθρωπος ὑπάρχω . ὅτι δέ οὐδέ ἀποφατικός , φημί , ἐνδέχομαι συμπέρασμα δυνατός συνάγω - γίγνομαι , δῆλος ἐκ ὅς ἀναγκαῖον εἰμί ἀποφατικός ὁ σύνειμι · ὁρίζω δέ ὁ ἐνδέχομαι λέγω αὐτός μή εἰμί ἀναγκαῖος . p . 37b10 10 ‘0μοιος δέ δείκνυμι , ἄν ἀνάπαλιν τίθημι ὁ στερέω - τίκος , καί ἐάν ἀμφότερος καταφατικός λαμβάνω ἢ στερητικός · διά γάρ ὁ αὐτός ὁράω εἰμί ὁ ἀπόδειξις . οὗτος μέν , φημί , εἴρω ὁ μείζων ἀποφατικός εἰμί ἐνδεχοσυνάζεται μένω ὁ δέ μικρός καταφατικός . ἀλλά δή κἀν ἀμείβω ὁ τάξις ὁ πρότασις καί ὁ μέν μείζων εἰμί καταφατικός ὁ δέ μικρός ἀποφατικός , καί οὕτως ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία . ὁμοίως δέ κἀν ὁμοιοσχήμων εἰμί ὁ πρότασις · ἐπί πᾶς γάρ οὗτος ὁ συζυγία ὁ προσεχῶς εἴρω ὅρος πρός ὁ δείκνυμι αὐτός ἀσυλλόγιστος ἀρκέω ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός συνάγω . p . 37 b 13 καί ὅταν ὁ μέν καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος , ἢ ἀμφότερος κατά μέρος ἢ ἀδιόριστος , ἢ ὁσαχῶς ἄλλως ἐνδέχομαι Μετάλα - Βέι ὁ πρότασις · ἀεί γάρ εἰμί διά ὁ αὐτός ὁράω ὁ δεῖξις . δείκνυμι πᾶς ὁ συζυγία ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι - Μένων καθόλου ἐν δύο σχῆμα ἀσυλλόγιστος νῦν ὁ λοιπάς πᾶς ἐκτίθημι , καί φημί καί αὐτός ἀσυλλόγιστος εἰμί · συνάγω γάρ διά ὁ αὐτός ὁράω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . p . 37 b 16 Φανερός οὖν ὅτι ἀμφότερος ὁ πρότασις κατά ὁ ἐνδέχομαι τίθημι οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός . οὗτος συμπέρασμα εἰμί ὁ εἴρω . p . 37 b 19 εἰμί δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι σημαίνω , μέν κατηγορικός ὑπάρχω τίθημι ὁ δέ στερητικός ἐνδέχομαι οὐδέποτε εἰμί συλλογισμός , ὅστε καθόλου ὁ ὁράω οὔτε ἐν μέρος λαμβάνω . ἀπόδειξις δέ ὁ αὐτός καί διά ὁ αὐτός ὁράω . ’ Εκκθέμενος ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι συζυγία νῦν βούλομαι περί ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι διαλαμβάνω . φημί ἐν οὗτος εἰμί ἀσυλλόγιστος συζυγία ἐπί οὗτος ὁ μίξις ἐν οὗτος ὁ σχῆμα , λέγω δή ὁ δύο , ὅσος καταφατικός μέν ἔχω ὁ ὑπάρχω ἀποφατικός δέ ὁ ἐνδέχομαι , ἐπεί γάρ μεταλαμ - βάνω ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἰς ὁ καταφατικός , μεταλαμβάνω δέ γίγνομαι ὁμοιοσχήμων ὁ πρότασις , ἐν δέ ὁ δύο σχῆμα πᾶς . ὁ ἐκ ὁμοιοσχήμων πρότασις συζυγία ἀσυλλόγιστος εἰμί . ὅτι δέ , φημί , ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ τοιοῦτος συζυγία , ὁ αὐτός ὅρος ὁ προσεχῶς ἐγώ εἴρω ἀρκέω ἐγώ πρός ὁ δείκνυμι αὐτός συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · λευκός πᾶς ἵππος ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ μηδείς ἐνδέχομαι , καί συνάγω ἵππος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . οὗτος δέ ἀναιρετικός εἰμί πᾶς ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω . ὥσπερ γάρ ὅς ἐνδέχομαι μηδείς , οὗτος ἐνδέχομαι πᾶς , οὗτος καί ὅς ὑπάρχω μηδείς , οὗτος ὑπάρχω ποτέ πᾶς · ὁ γάρ ὑπάρχω ἐνδέχομαι εἰμί ἐκβαίνω . ὅς δέ ἀνάγκη μηδείς , οὗτος οὔτε ὑπάρχω ποτέ πᾶς οὔτε ἐνδέχομαι δύναμαι πᾶς . p . 37b23 ὅταν δέ ὁ μέν καταφατικός ἐνδέχομαι ὁ δέ στερητικός ὑπάρχω , εἰμί συλλογισμός . δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ ὑπάρχω καταφατικός ἔχω συζυγία ἀσυλλόγιστος εἰμί , νῦν δείκνυμι ὅτι ὁ ἀνάπαλιν ἔχω κατά ὁ τρόπος συλλογιστική εἰμί , τουτέστιν ὁ ὁ ὑπάρχω πρότασις ἀποφατικός ἔχω ὁ δέ ἐνδέχομαι καταφατικός . συνάγω δέ ὁ τοιοῦτος συζυγία ἐνδέχομαι ἀποφατικός συμπέρασμα , οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ συντρέχω ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ εἰμί ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι . καί τέως δείκνυμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι . ὁ γάρ Α , φημί , ὁ μέν Β μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ Γ πᾶς ἐνδέχομαι . ἐάν οὖν ἀντιστρέφω ὁ μείζων πρότασις , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα · εἰμί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω , οὐδέ ὁ Β οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . δείκνυμι δέ ὁ τοιοῦτος συζυγία ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη συνάγω , ὅσπερ εἰμί ὁ ἥμισυς ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ἵνα μή πολλάκις ὁ αὐτός λέγω . | p . 37b29 ὅμοιος δέ καί εἰμί πρός ὁ Γ τίθημι ὁ στερητικός . Ἐάν ὁ μικρός , φημί , λαμβάνω καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μείζων καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι , ὁ αὐτός γίγνομαι συλλογισμός ἀντιστρέφω ὁ ἀποφατικός ὑπάρχω . οἷος ὁ Α ὁ Β μέν πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω , μηδείς δέ ὁ Γ ὑπάρχω . εἰμί οὖν ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , οὐδέ ὁ Γ οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ἐνδίδομαι ὑπάρχω · ὁ ἄρα Γ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β ὑπάρχω . ζητέω δέ δείκνυμι ὅτι ὁ B οὐδείς ὁ Γ ἐνδέχομαι · δείκνυμι δέ ὁ ἐναντίος ὅτι ὁ Γ οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι . καί ἐπεί ὁ ἐνδέχομαι ὁ συλλογισμός , ὁ δέ ἐνδέχομαι ἀποφτικὸν οὐ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , πῶς ἔτι ι συνάγω ὁ ζητέω μή δύναμαι ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω ; ἀνάπτω οὖν , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ ἐνδέχομαι λαμβάνω οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ κατά ὁ ὑπάρχω ἀληθεύω · δείκνυμι γάρ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα τοιοῦτος συνάγω ὁ μείζων ἀποφατικός λαμβάνω · ὁ δέ τοιοῦτος ἀπόφασις πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω . ὥστε καί ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω . ὅτι δέ τοιοῦτος ὁ συμπέρασμα καί οὐ ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , καί διά ὁ ἑξῆς μέν δῆλος ποιέω · προαγορεύω δέ καί ἄρχω ὁ δύο σχῆμα , ἔνθα λέγω “ δεῖ δέ καί ἐν οὗτος λαμβάνω ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι ὥσπερ ἐν ὁ πρότερος . εἰς δέ εἰς οὗτος κινέω ἀπορία ἐν ὁ Ἀλέξανδρος εὑρίσκω . p . 37 37b29 29 ἐάν δέ ὅς μφοτερας μέν εἰμί στερητικός , σημαίνω δέ ὁ μέν μή ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι , διά αὐτός μέν ὁ λαμβάνω οὐδείς συμ βαίνω ἀναγκαῖος · ἀντιστρέφω δέ ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις νίζω συλλογισμός , ὅτι ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι μηδέ ἐν ὑπάρχω ἐν , καθάπερ ὁ πρότερος · εἰμί γάρ πάλιν ὁ πρῶτος σχʹ ἧμα . ὁ ἀντιστρέφω φημί ἀντί ὁ ‘ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός · οὗτος γάρ γίγνομαι γίγνομαι πάλιν ὁ πρότερος δύο συλλογιστική συζυγία ὁ αὐτός συνάγω συμπέρασμα . p . 37 b35 ἐάν δέ ἀμφότερος τίθημι κατηγορικός , οὐ εἰμί συλλογισμός . σμός . ὅρος ὁ ὒ μέν ὑπάρχω ὑγίεια , ζ οἶς ὁ Ν , ἄνθρωπος , ὁ ὒ δέ μή ὑπάρχω ὑγίεια , ἵππος , ἄνθρωπος . παραδίδωμι ἐν δύο σχῆμα ὁ καθόλου συλλογιστικός συζυγία ὁ μίξις ὁ ἐνάρχομαι καί ὁ ὑπάρχω νῦν φημί ὅτι πᾶς ὁ ομοιοεχω - μονός καταφατικός εἰμί ἀσυλλόγιστος εἰμί , εἰκότως · οὐδέ γάρ βούλομαι μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός εἰς ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός , ἵνα , ὥσπερ ἐκ ἀμφότερος ἀποφατικός ὁ πρότασις μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός γίγνομαι συλλογισμός , οὗτος καί ἐκ ὁ καταφατικός πάλιν εἰς ὁ ἀποφατικός ὁ μετάληψις ποιέω συλλογιστικός ὁ συζυγία . παρατίθημι οὖν πάλιν ὅρος διά ὅς δείκνυμι συνάγω αὐτός καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς · ὑγίεια πᾶς ζῷον ἐνδεχομένως ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ ὑπάρχω πᾶς · καί συνάγω ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη · πάλιν ὑγίεια ἵππος μέν πᾶς ἐνδέχομαι , ἄνθρωπος δέ ὑπάρχω πᾶς , καί ἵππος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . p . 37b39 ὁ αὐτός δέ τρόπος ἔχω καί ἐπί ὁ ἐν μέρος Συλλός - γισμαω · ὅταν μέν γάρ εἰμί ὁ καταφατικός ὑπάρχω , εἴτε καθόλου ἔτι ἐν μ ὅς ρ ε ι λαμβάνω , οὐδείς εἰμί συλλογισμός . εἰκότως · ὁ γάρ ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἰμί καί διά οὗτος μετά - λαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός γίγνομαι ὁμοιοσχήμων ὁ συζυγία · ὁ δέ τοιοῦτος πᾶς ἐν δύο σχῆμα ἀσυλλόγιστος εἰμί . p . 38a3 ὅταν δέ ὁ στερητικός , εἰμί διά ὁ ἀντιστροφή , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος . δηλονότι καθόλου εἰμί ὁ ἀποφατικός ὑπάρχω · οὗτος γάρ ἔχω αὐτός καί πρός ὁ μείζων πρότασις κεῖμαι ἀεί γίγνομαι συλλογισμός διά ὁ ἀντιστροφή ἀνάγω αὐτός εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα . ὅπως δέ ἔχω ὁ συζυγία ὁ ὁ ὑπάρχω ἔχω μερικός ἀποφατικός , προέρχομαι διδάσκω . p . 38a4 πάλιν ἐάν ἄμφω μέν ὁ διάστημα στερητικός λαμβάνω , καθόλου δέ ὁ μή ὑπάρχω , ἐκ αὐτός μέν ὁ πρότασις LVr οὐ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ἀντιστρέφω δέ ὁ ἐνδέχομαι , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος , εἰμί συλλογισμός . πάλιν ὁ ἀντιστρέφω ἀντί ὁ ‘ μεταλαμβάνω φημί ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός . δεῖ δέ ὁ ὑπάρχω ἐν οὗτος ἀεί μείζων εἰμί , ἵνα καί σῴζω ὁ ἴδιος ὁ δύο σχῆμα . πάλιν δέ ὁ αὐτός συνάγω συμπέρασμα οἷος καί αὐτόθεν ἀνομοιοσχήμων εἰμί μερικός συζυγία . p . 38a8 ἐάν δέ ὑπάρχω μέν εἰμί ὁ στερητικός , ἐν μέρος δἑληφθἡ , οὐ εἰς ὁ ι Σ υ λλ ογισμόζ , οὔτε καταφατικός οὔτε στέρομαι Τίκης εἰμί ὁ ἕτερος πρότασις . Εὐάν , φημί , ὁ ὑπάρχω στερητικός μέν λαμβάνω μερικός δέ , ὁ ἕτερος πρότασις καθόλου καταφατικός εἰμί ἐνδέχομαι ἢ ἀποφατικός οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός . καί οὗτος εἰκότως · δεῖ μέν γάρ ἀντιστρέφω ὁ μερικός , ἵνα εἰς ὁ πρῶτος ἀνάγω σχῆμα ὁ συζυγία · οὐ ἀντιστρέφω δέ ὁ μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω ἐπί πᾶς ὕλη , ὡς δείκνυμι , καί αντισρεφομενω μερικός ποιέω ὁ μείζων καί ἀσυλλόγιστος διά οὗτος ὁ συζυγία . εἰκότως ἄρα οὐδείς ἐν οὗτος γίγνομαι συλλογισμός . ἀλλά οὐδέ εἰμί ἀμφότερος μερικός λαμβάνω ἢ ἀμφότερος ἀδιόριστος , ὅπως ἄν ἔχω κατά ὁ ποιός , οὐδείς εἰμί συλλογισμός , ἐπεί καί ὁ απροσδιόριστος ὁ μερικός ἰσοδυναμέω . δείκνυμι δέ οὗτος φημί διά ὁ αὐτός ὁράω · ὑγίεια , ζῷον , ἄνθρωπος . p . 38a13 13 ἐάν δέ ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὁ δέ ἐνδέχομαι σημαίνω ὁ πρότασις , ὁ μέν στερητικός εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί συλλογισμός , οὖον μόνος ὅτι ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , ἀλλά καί ὅτι οὐ ὑπάρχω , ὁ δέ καταφατικός οὐ εἰμί . πληρόω ὁ μίξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω ὁ ἐν δύο σχῆμα μέτειμι ἀκόλουθος ἐπί ὁ μῖξις ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ ἀναγκαῖος ὁ αὐτός δύο σχῆμα . καί φημί ὅτι , εἰμί μέν ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός εἰμί εἴτε μείζων εἰμί εἴτε μικρός , πάντως γίγνομαι συλ - λογισμός ὁ ἐνδέχομαι , οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ κατηγορέω κατά ὁ μή ὑπάρχω · εἰμί μέντοι ὁ ἀναγκαῖος καταφατικός ἐάω , δηλονότι ἀποφατικός εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , ἀσυλλόγιστος πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰμί συζυγία . ὁ δέ αὐτός αἰτία πάλιν , ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἰς ὁ καταφατικός καί διά οὗτος γίγνομαι ὁμοιοσχήμων ὁ συζυγία . p . 38a16 κέω γάρ ὁ Α ὁ μέν B ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ Γ πᾶς ἐνδέχομαι · ἀντιστρέφω οὖν ὁ στερητικός οὐδέ ὁ Β ὁ Α οὐδείς ὑπάρχω καί ὁ ἑξῆς . Πρότερος τίθημι ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός , καί συνάγω φημί αὐτός ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . δείκνυμι δέ αὐτός ἀντιστρέφω ὁ μείζων πρότασις καί ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα . εἰμί γάρ ὁ Α , φημί Ν , ἀνάγκη μηδείς ὁ Β , καί ὁ Β ἀνάγκη μηδείς ὁ Α · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . γίγνομαι ἄρα ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός εἰμί ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι . συνάγω δέ οὗτος ὁ συζυγία ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ ἰος - δυναμόω ὁ ὑπάρχω μηδενί’ . μιμνήσκω δέ ἐνταῦθα ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὅς μιμνήσκω καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , διά ὅς δείκνυμι ὑπάρ - Χον εἰμί ὁ συμπέρασμα . p . 38a21 ἅμα δέ δῆλος ὅτι οὐδέ ὑπάρχω ὁ Β οὐδείς ὁ Γ . τουτέστιν οὖον μόνος ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ συνάγω ἀλλά καί ὁ ὑπάρχω οὐδενία . δείκνυμι οὖν οὗτος ὁ διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι . p . 38a22 Κ εἰμί τίθημι γάρ ὑπάρχω · οὐκοῦν εἰμί ὁ Α ὁ Β μηδείς ἐνδέχομαι , ὁ δέ Β ὑπάρχω τις ὁ Γ , ὁ Α τις ὁ Γ οὐ ἐνδέχομαι · ἀλλά πᾶς ὑπόκειμαι ἐνδέχομαι . εἰμί τις , φημί , ἀντιλέγω ὅτι οὖον συνάγω ὁ ὑπάρχω οὐδείς , δῆλος ὅτι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι συνάγω ὁ ὑπάρχω τις ὁ Γ ὁ Β . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , γίγνομαι δή ὁ τέταρτος εἷς τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα ἐκ LVv ἀμφότερος ἀναγκαῖος , ὁ μείζων ἀποφατικός καθόλου ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός , καί συνάγω ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος διά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ ὑπάρχω τις συνάγω ἀκολουθέω · οὐκοῦν οὗτος μέν ψεῦδος , ἀληθής δέ ὁ ὑπάρχω οὐδείς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . p . 38a25 ὁ αὐτός δέ τρόπος δείκνυμι ἥδομαι ι , καί εἰμί πρός ὁ Γ LVv τίθημι ὁ στερητικός . παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀναγκαῖος ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός νῦν ἕτερος συζυγία παραδίδωμι ἐναντίος ἔχω ὁ τάξις ὁ πρότασις , τουτέστι ὁ μέν μείζων καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος . ὅς καί αὐτός φημί ὁ αὐτός συνάγω συμπέρασμα , λέγω δή ὁ ὑπάρχω μηδείς καί ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , διά ὁ αὐτός τρόπος ὁ δεῖξις · ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὁ δέ Γ ἀνάγκη μηδείς · οὐκοῦν καί ὁ Γ ὁ Α ἀνάγκη μηδείς · ὁ δέ Α ὁ B ἐνδέχομαι πᾶς · λέγω ὅτι καί ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω οὐδείς . ἀλλά οὖον οὗτος βούλομαι δείκνυμι , ἀλλά εἰμί ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω οὐδείς . ἐπί εἰμί τοίνυν ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀπόφασις , καί ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω οὐδείς . δείκνυμι δέ πάλιν οὗτος διά ὁ ἀδύνατος . εἰμί γάρ ψεῦδος ὅτι ὁ B ὁ Γ ὑπάρχω οὐδείς , ἀληθής ὁ ὑπάρχω Τίνια ἐπεί τοίνυν ὁ Α ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β ὑπάρχω τις ὁ Γ , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ἐκ ἀμφότερος καταφατικός , ὁ μείζων καθόλου ὁ δέ μικρός μερικός · ὁ ἄρα Α τις ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἰμί δέ καί ἀνάγκη μηδείς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω τις · οὐκοῦν ψεῦδος οὗτος , ἀληθής δέ ὁ ‘ ὑπάρχω οὐδενία . p . 38 a 26 πάλιν ἵστημι ὁ μέν κατηγορικός ἀναγκαῖος , ἕτερος δέ ἐνδέχομαι μαί . ὑποτίθημι ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ κατηγορικός ἐνδέχομαι - μένω καί παραδίδωμι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ τοιοῦτος πρότασις δύο συζυγία νῦν ὁ ἀνάπαλιν ὑποτίθημι ὁ ἔχω ὁ μέν ἀναγκαῖος καταφατικός ὁ δέ ἐνδέχομαι ἀποφατικός . καί φημί οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία διά ὁ ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός καί ποιέω ὁμοιοσχήμων ὁ συζυγία · οὗτος δέ ἐν δύο σχῆμα ἀσυλλόγιστος εἰμί . δείκνυμι οὖν οὗτος διά ὁ ὁράω μηδείς συμπέρασμα συνάγω , μήτε ἐνδέχομαι μήτε ὑπάρχω μήτε ἀναγκαῖος · λευκός πᾶς κύκνος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ ἐνδέχομαι μηδείς , οἷος ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια , καί ὅμως κύκνος ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἄνθρωπος . οὗτος μέν οὖν διά ὁ ὁράω ὁ ἀνάγκη μηδενί΄ δείκνυμι συνάγω , καί ἐκ οὗτος κατασκευάζω ὅτι οὐδείς συνάγω ὁ τοιοῦτος πρότασις συμπέρασμα . ὅτι μέν γάρ , φημί , ἐνδέχομαι οὐδείς συνάγω , δῆλος ἐκ ὅς ἀναγκαῖος ἀποφατικός συνάγω συμπέρασμα , ὁ δέ ἀναγκαῖος πᾶς ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ἀναιρετικός . ὅτι δέ οὐδέ ἀναγκαῖος , φημί , συνάγω , ἐντεῦθεν · ὁ γάρ ἀναγκαῖος συμπέρασμα ἢ ἐκ αγφοτερας ἀναγκαῖος πρότασις συνάγω ἢ ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος εἰμί . νυν ἐσθίω οὐδέτερος οὗτος εἰμί . p . 38a38 ἔτι δέ καί ἐγχωρέω οὗτος κεῖμαι ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω . δείκνυμι ὅτι ἀναγκαῖος οὐδείς συνάγω συμπέρασμα ὁ μήτε ἀμφότερος ἀναγκαῖος εἰμί μήτε ὁ ἀποφατικός , ἵνα μή τις ὑπολαμβάνω , ἐπεί ὅλως ἀνωτέρω ὁ ἀνάγκη μηδενί’ διά ὁ ὁράω συνάγω , οὗτος ἀεί ὡρισμένως συνάγω , νῦν δείκνυμι ὅτι ὁ αὐτός εἰμί πρότασις ἐγχωρέω εὐπορέω ὁράω ὁ ἐκ ἀνακκέω πᾶς συνάγω , ὥστε καί οὗτος πᾶς ἀναιρέω ὁ ἀναγκαῖος συμπέρασμα · διά μέν γάρ ὁ ἀποφατικός καθόλου ἀναιρέω πᾶς ὁ καταφατικός , διά δέ ὁ καθόλου καταφατικός πᾶς ὁ ἀποφατικός · τίθημι οὖν ὅρος ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς συνάγω οὗτος , κίνησις , ἐγρήγορσις , ζῷον · κίνησις γάρ πᾶς ζῷον ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἐγείρω δέ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , καί ὁμοίως ζῷον πᾶς ἐγείρω ἐκ ἀνάγκη · ἐφίστημι δέ χρή ὁ ὅρος · οὖον γάρ εἰμί καλῶς λαμβάνω . εἴρω γάρ ἐγώ ἀνωτέρω ὅτι δεῖ κατά ὁ αὐτός χρόνος ἄλη θέω λαμβάνω ὁ πρότασις · ἐν δέ ὁ λαμβάνω ὅρος οὖον δυνατός κατά ὁ αὐτός χρόνος ἀμφότερος λαμβάνω ἄλη θέω ὁ πρότασις . εἰμί γάρ LVIr πᾶς ζῷον ἐνδέχομαι ὑπάρχω κίνησις , οὐ εἰμί τίς ζῷον ἐκ ἀνάγκη κινέω · ὁ ἐγρήγορσις γάρ κίνησις λαμβάνω ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ἐγείρω . εἰμί ἐσθίω εἰμί τίς ἐγείρω ὡς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω αὐτός ὁ κατά ὁ ἐγείρω κίνησις ἐν ὅς γάρ ἐγείρω , ἐκ ἀνάγκη † ἐγρήγορος ) , ψεύδω ὁ μείζων πρότασις ὁ λέγω ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον κίνησις ὑπάρχω · τ,ινὶ γάρ ζῷον ἐ,ξ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ ἐγείρω · ὁ γάρ ἐγείρω ζῷον εἰμί · ὥστε οὖον καλῶς διά οὗτος ὁ ὁράω ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς συνάγω . p . 38b2 Φανερός οὖν ὅτι οὐδέ ὁ μή ὑπάρχω , εἴπερ οὕτως ἔχω ἀνάγκη ὑπάρχω . δείκνυμι διά οὗτος ὅτι οὐδέ ὑπάρχω οὐδείς συνάγω συμπέρασμα . ὁ μέν γάρ καταφατικός πᾶς ἀναιρέω ὑπό ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός , ὁ δέ ἀποφατικός διά ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος , ὥστε οὐδέ ὑπάρχω οὐδείς συνάγω . p . 38b3 οὐδέ δή ὁ ἀντίκειμαι κατάφασις . δισσός φέρω ὁ γραφεύς · ἢ φάσις ἢ κατάφασις . εἰμί μέν οὖν φᾶ σύ εἰμί Ν , πρός ὁ ἀνωτέρω εἴρω ὁ ἀπάντησις , ὁ τε ἀνάγκη Παντιάς καί ὁ ἀνάγκη οὐδενία · ἀντίκειμαι γάρ οὗτος , ὁ μέν ἀνάγκη πᾶς · ὁ ἐνδέχομαι μή Παντιάς , ὁ δέ ‘ ἀνάγκη οὐδενία ὁ ἐνδέχομαι τις ) . εἰμί μέν οὖν φάσις , οὕτως . εἰμί δέ κατάφασις , πρός ὁ ‘ ὑπάρχω οὐδείς ’ καί ἀνάγκη οὐδενία ὁ ἀπάντησις . ἐπεί γάρ εὑρίσκω ὅρος συνάγω ὁ ἀνάγκη Παντιάς καί διά οὗτος ἀναιρέω ὁ τε ἀναγκαῖος ἀποφατικός καθόλου καί ὁ ὑπάρχω , ἐπάγω ὅτι οὐδέ ὁ ἀντίκειμαι οὗτος κατάφασις συνάγω · ἀντίκειμαι δέ ὁ μέν ἀνάγκη μηδενί’ , ὡς εἴρω , ὁ ἐνδέχομαι Τίνια , ὁ δέ ὑπάρχω οὐδενία ὁ ὑπάρχω τις ’ . p . 38b4 ὅμοιος δέ δειχ τίθημι καί ἀνάπαλιν τίθημι ὁ καταφατικός . ἀνώτερος μέν ὑποτίθημι ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός ἀναγκαῖος καθόλου · νῦν δέ ὁ ἀνάπαλιν ὑποτίθημι ὁ μέν μικρός ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ δέ μείζων ἀναγκαῖος καταφατικός , καί αὐτός ἀσυλλόγιστος φημί εἰμί διά ὁ αὐτός δεῖξις διά ὅς καί ὁ πρό οὗτος δείκνυμι . p . 38b6 ἐάν δέ ὁμοιοσχ ἥμων εἰμί ὁ πρό τάσις , στερητικός μέν εἰμί ἀεί γίγνομαι συλλογισμός ἀντιστρέφω ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις . παραδίδωμι εἰς ἐκ ἀνομοιοσχήμων ὁ πρότασις νῦν παραδίδωμι ὁ ὁμοιοσχήμων . πάλιν οὖν φημί ὅτι ἀμφότερος μέν εἰμί ἀποφατικός συλλογιστική γίγνομαι ὁ συζυγία , οὖον διά ὁ λαμβάνω προ - τάσις ἀλλά διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός . καί ὁ συμπέρασμα ὁ αὐτός συνάγω ὁ ἤδη πάρα · δίδωμι πρότασις καί διά ὁ αὐτός δεῖξις , ἐπεί καί μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός ὁ αὐτός γίγνομαι συζυγία . εἰμί μέντοι ἀμφότερος λαμβάνω καταφατικός , ἀσυλλόγιστος εἰμί πᾶς διά ὁ μή μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός εἰς ὁ ἀποφατικός , ὡς πολλάκις εἴρω . p . 38b14 ὁ μέν γάρ μή ὑπάρχω ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω φανερός ὅτι οὐ εἰμί διά ὁ μή λαμβάνω στερητικός πρότασις μήτε ἐν ὁ ὑπάρχω μήτε ἐν ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὅτι , φημί , ἀμφότερος εἰμί καταφατικός οὐδείς συνάγω συμπέρασμα , δῆλος · οὖον συνάγω γάρ ἀποφατικός οὐδείς οὔτε ἀναγκαῖος οὔιε ὑπάρχω διά ὁ μηδέτερος πρότασις ἀποφατικός λαμβάνω , μήτε ὁ ἀναγκαῖος μήτε ὁ ἐνδέχομαι . ὅτι δέ , φημί , οὐδέ ἐνδέχομαι ἀποφατικός σύν . ἄγω , δῆλος · εὐπορέω γάρ ὁράω ὁ ‘ ἀνάγκη μηδενί’ συνάγω · ὅς - ὁ δέ συνάγω ἀναιρέω πᾶς ὁ ἐνδέχομαι . ὁ δέ ὅρος λευκός , κύκνος , ἄνθρωπος · λευκός γάρ κύκνος μέν ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ἄνθρωπος δέ ἐνδέχομαι πᾶς , καί κύκνος ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω . p . 38b21 21 οὐδέ γε ὁ ἀντίκειμαι ἀπόφασις , ἐπεί δείκνυμι ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω οὐ ἄρα γ Ινέτα ι συλλογισμός ὅλως . ὁ γάρ ἀνάγκη μηδενί’ διά ὁ ὁράω συνάγω πᾶς ὁ κατά - φατικός ἀναιρέω συμπέρασμα , καί ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι · ἀπόφασις γάρ ἀντίκειμαι λέγω εἰμί ὁ κατάφασις ὁ προσεχῶς εἴρω ἀπόφασις . p . 38b24 ὅμοιος δέ ἔχω καί ἐπί ὁ ἐν μέρος συλλογισμός · ὅταν μέν γάρ εἰμί ὁ στερητικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος , ἀεί συλλογισμός εἰμί καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ μή ὑπάρχω · ἀπόδειξις δέ διά ὁ αντιστοφημι . | ἀπαρτάω ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου λόγος , καί νῦν ὁ ἔχω ὁ ἕτερος μερικός παραδίδωμι . ὥσπερ δέ , φημί , ἔχω ὁ καθόλου , οὕτως ἔχω καί οὗτος · ὅστις γάρ ἐκεῖ εἰμί συλλογιστική , ὁ αὐτός καί ἐνταῦθα γίγνομαι · ὁμοίως καί ἀσυλλόγιστος . εἰμί μέν γάρ ὁ ἀποφατικός ἀναγκαῖος εἰμί καθόλου ἐν ὁ μείζων κεῖμαι πρότασις , ἀεί ποιέω συλλογιστικός συζυγία , καί ὁ αὐτός συμπέρασμα συνάγω ὁ καθόλου , λέγω δή ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἰσοδυναμέω ὁ ὑπάρχω · εἰμί δέ καταφατικός εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , οὐδέποτε γίγνομαι συλλογιστικός συζυγία διά ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἰς ὁ καταφατικός . p . 38b29 οὐδέ ὅταν ἀμφότερος λαμβάνω καταφατικός . ὥσπερ καί ἐν ὁ καθόλου , οὕτως καί ἐάν ὁμοιοσχήμων ἄγω ὁ πρότασις , καταφατικός μέν εἰμί ἀσυλλόγιστος εἰμί , ἀποφατικός δέ γίγνομαι συλλογιστική διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός , δηλονότι ὁ καθόλου ἐν ὁ μείζων πρότασις τίθημι , ἐπεί οὗτος ἴδιος εἰμί ὁ δύο σχῆμα . p . 38b35 ἐάν δέ ἀμφότερος ἀδιόριστος ἢ ἐν μέρος τίθημι , οὐ εἰμί συλλογισμός . οὔτε γάρ ἐκ ἀμφότερος μερικός γίγνομαι τίς συμπέρασμα οὔτε ἐκ ἀμφότερος απροσδιόριστος διά ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ μερικός . p . 39a1 Δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ἀτελής ὁ συλλογισμός , καί ὅτι τελειόω διά ὁ προερέω σχῆμα . ἀτελής εἰκότως · οὐδείς γάρ αὐτός διά ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς δείκνυμι , ἀλλά δήω πᾶς ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγή . σχῆμα δέ εἶπον πληθυντικός , οὐ ὅτι εἰς πλείων σχῆμα ἀνάγω πᾶς γάρ εἰς ὁ πρῶτος ἀνάγω ) , ἀλλά ὅτι ἕκαστος ὁ ἐν δύο σχῆμα εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ οἰκεῖος μίξις ἀνάγω . p . 39a4 ’Ev δέ ὁ τελευταῖος σχῆμα καί ἀμφότερος ἐνδέχομαι καί ὁ ἕτερος εἰμί συλλογισμός . Επλήρωσς ὁ δύο σχῆμα · ἐντεῦθεν δέ ἄρχω ὁ τρίτος . εἰμί οὖν φημί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συλλογιστικός συζυγία καί ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι , διότι καί ἀνομοιοσχήμων εἰμί ὁ πρότασις καί ὁμοιοσχήμων ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συλλογισμός γίγνομαι · μόνος γάρ δεῖ ὁ μικρός καταφατικός φυλάσσω , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὅπως εἄν ἔχω ὁ πρότασις , οὐδείς διαφέρω . συνάγω δέ φημί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ἀμφότερος μέν εἰμί ἐνδέχομαι ἢ ὁ μέν ἐνδέχομαι ὁ δέ ὑπάρχω ἐνδέχομαι συμπέρασμα . ἐάν δέ ὁ μέν ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δέ ἐνδέχομαι , εἰμί μέν καταφατικός εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ἔνδω - χόω πάλιν φημί γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός εἰμί , ὁ μή ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός . p . 39a11 ληπτέος δέ καί ἐν οὗτος ὁμοίως ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα ἐνδέχομαι . τοιοῦτος καί ἐν ὁ προλαμβάνω ἐπισημαίνω , ὅτι οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἐν ὁ συμπέρασμα λαμβάνω ἀλλά ὁ ἕπω ὁ ὑπάρχω καί κατά αὐτός λέγω ἀληθής . p.39a14 εἰμί δή πρῶτος ἐνδέχομαι , καί ὁ Α καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . Πρῶτος τίθημι ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι συζυγία . δεῖ γάρ προηγέομαι ὁ άπλα πρότασις ὁ μικτός . ἐν οὗτος οὖν πρῶτος ὁ καθόλου καταφατικός παραδίδωμι . συνάγω δέ φημί αὐτός ἐνδέχομαι καταφατικός μερικός συμπέρασμα . δείκνυμι δέ ὁ συζυγία ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρότασις καί ἀνάγω εἰς ὁ τρίτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . | p . 39a19 καί εἰμί ὁ μέν Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ , ἀνάγκη ὁ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω . Δεύτερος τίθημι ὁ ἐκ εἷς μείζων ἀποφατικός καθόλου ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός . συνάγω οὖν καί οὗτος μερικός ἀποφατικός συμπέρασμα ἀντιστρέφω πάλιν ὁ μικρός πρότασις καί ἀνάγω εἰς ’τον τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . p . 39a23 εἰμί δέ ἀμφότερος στερητικός τίθημι , ἐκ αὐτός μέν ὁ λαμβάνω οὐ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος · ἀντιστρέφω δέ ὁ πρότασις εἰμί συλλογισμός , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος . ἐς αὐτός μέν φημί μηδείς συνάγω συμπέρασμα , διότι ἀμφότερος εἰμί ἀποφατικός ὁ ἔλισσα οὖον σῴζω ὁ ἴδιος ὁ σχῆμα ὁ τρίτος . μεταλαμβάνω δέ ὁ μικρός εἰς καταφατικός καί ἀντιστρέφω πρός ὁ μερικός ἀνάγω πάλιν ὁ συζυγία εἰς ὁ τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα καί συνάγω μερικός ἀποφατικός ἐνδέχομαι συμπέρασμα . p . 39 a 28 εἰμί δέ ὁ μέν ἐστώ ι καθόλου ὁ ὁράω ὁ δέ ἐν μέρος , ὁ αὐτός τρόπος ἔχω ὁ ὁράω ὅσπερ ἐπί ὁ ὑπάρχω , εἰμί τε καί οὐ εἰμί συλλογισμός . ὡς ἔχω , φημί , ὁ ἐκ ἀμφότερος ὑπάρχω πρότασις συζυγία , οὕτως ἔχω καί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ὁ ἕτερος μερικός εἰμί ὁ δέ ἕτερος καθόλου . πλήν διαφέρω οὗτος πρός ἐκεῖνος , ὅτι ἐν ὁ ἐνδέχομαι καί ἀμφότερος εἰμί ἀποφατικός γίγνομαι συλλογισμός μεταλαμβάνω ὁ μικρός ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός . εἰμί δέ μεταλαμβάνω ὁ μικρός ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός ἐπί ὁ ἐνδέχομαι , ἵνα γίγνομαι συλλογιστικός ὁ συζυγία , οὐδείς ἄρα δῖος · φέρω πρός ἀλλήλων . p . 391.7 ἐάν δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι σημαίνω ὁ πρότασις , ὁ μέν συμπέρασμα εἰμί ὅτι ἐνδέχομαι καί οὐ ὅτι ὑπάρχω · συλλογισμός δέ εἰμί ὁ αὐτός τρόπος ἔχω ὁ ὁράω ὅσπερ καί ἐν ὁ πρότερος . παραδίδωμι ὁ ὁ ἐνδέχομαι αὐτός κατά αὐτός συζυγία ἐν τρίτος σχῆμα νῦν μίγνυμι αὐτός πρός ὁ ὑπάρχω , καί φημί ὁ μέν συμπέρασμα ἐν οὗτος οὐδαμῶς εἰμί ὑπάρχω · οὐδέ γάρ ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί ὁ τοιοῦτος μίξις ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀλλά μόνος ἐνδέχομαι · οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα . ἐνδέχομαι δέ δῆλος ὅτι οὐ ἐν πᾶς συζυγία ὁ αὐτός , ἀλλά ὅσος μέν ἔχω ὁ ὑπάρχω , φημί , καταφατικός , ὁ κατά ὁ διορισμός συνάγω ἐνδέχομαι · ὅσος δέ ἀποφατικός ἔχω ὁ ὑπάρχω , οὗτος οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός συνάγω , ὡς εἴρω ἐγώ πλατύς ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . συλλογιστική δέ γίγνομαι συζυγία γίαι αὐτός ὅστις καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα εἰμί , τουτέστι πᾶς ὁ ἄλλος Χωρὶς ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός ὑπάρχω . p . 39b 10 εἰμί γάρ πρῶτος κατηγορικός , καί ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ἐσθίω . πάλιν ὁ ἐκ ἀμφότερος καταφατικός πρῶτος παραδίδωμι , ἐν οὗτος δέ πρώϊος ὁ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , καί συνάγω φημί ἐνδέχομαι συμπέρασμα · ὁ γάρ χείρων ὁ πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα . δείκνυμι δέ διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός πρότασις ἀντιστρέφω πρός ὁ μερικός καταφατικός ὁ μικρός πρότασις καί ποιέω ὁ τρίτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . p . 39b16 ὅμοιος δέ καί εἰμί ὁ μέν ΒΓ ὑπάρχω ὁ δέ ΑΓ ἐνδέχομαι . ῾υποτιθημι ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι νῦν ὁ ἀνάπαλιν ὑποτίθημι ὁ μέν μείζων ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω . συνάγω δέ καί οὗτος ὁ αὐτός συμπέρασμα καί διά ὁ αὐτός δεῖξις . | p . 39b17 καί εἰμί ὁ μέν ΑΓ στερητικός ὁ δέ ΒΓ κατηγορικός , ὑπάρχω δέ ὁπότερος , ἀμφοτέρως ενδεχόμενος Ν εἰμί ὁ συμπέρασμα . ἐρῶ ὁ ἐκ ἀμφότερος κατηγορικός δύο συλλογιστικός συζυγία νῦν ὁ ἀνομοιοσχήμων δύο παραδίδωμι ἅμα . ὁ γάρ μείζων , φημί , ἀποφατικός εἰμί ὁ δέ μικρός καταφατικός , ὁ ὑπάρχω ἢ πρός τῆ μείζων τίθημι ἢ πρός ὁ μικρός δύο γίγνομαι συζυγία . συνάγω δέ ἀμφότερος ἐνδέχομαι συμπέρασμα , ἀλλά ὁ μέν ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , ὁ δέ ὑπάρχω ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . ὁ δέ δεῖξις ὁ αὐτός ἐπί ἀμφότερος ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρότασις πρός ὁ μερικός καταφατικός καί ποιέω ὁ τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα · p . 39b22 Eἰ δέ ὁ στερητικός τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος ἢ καί ἄμφω τίθημι στερητικός , διά αὐτός μ ὅς Ν ὁ κεῖμαι οὐ εἰμί συλλογισμός , ἀντιστρέφω δέ εἰμί , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος . Δεύς προστίθημι ὁ στερητικός ῾ἐνδεχόμενον’ · εἰμί γάρ ὁ ὑπάρχω στερητικός εἰμί ὁ μικρός , ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ συζυγία μή δύναμαι μεταλαμβάνω εἰς καταφατικός . p . 39b26 Et δέ ὁ μέν καθόλου ὁ πρότασις ὁ δέ ἐν μέρος καί ὁ ἑξῆς . παραδίδωμι ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου νῦν ὁ ἐκ ὁ ἕτερος καθόλου ὁ δέ ἕτερος μερικός παραδίδωμι . ὁ μέν ἐν ἐκ ἀμφότερος κατᾴδω φατικός , φημί , ἢ ὁ μείζων ἀποφατικός καθόλου πᾶς διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα , ὁ μέν ἐκ ἀμφότερος κατηγορικός εἰς ὁ τρίτος τρόπος , ὁ δέ ἐκ ὁ μείζων ἀπος - φατικός καθόλου εἰς ὁ τέταρτος . p . 39b31 Ei δέ ὁ μέν καταφατικός καθόλου ὁ δέ στερητικός ἐν μέρος , διά ὁ ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀπόδειξις . Εὐάν , φημί , ὁ μέν μικρός καθόλου εἰμί καταφατικός ὁ δέ μείζων μερικός ἀποφατικός , συλλογιστικός μέν γίγνομαι ὁ συζυγία , οὖον μήv διά ἀντιστροφή δείκνυμι ἀλλά διά ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπαγωγή . κεῖμαι γάρ ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · συνάγω ὅτι ὁ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος ὁ ἀντίκειμαι ἀληθής εἰμί , ὅτι ἐκ ἀνάγκη ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ ἄρα Α ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ πρῶτος σχῆμα ἐκ ἀναγκαῖος καθόλου καταφατικός ὁ μείζων καί ὑπάρχω καθόλου καταφατικός ὁ μικρός , ἐπί ὅς συνάγω καθόλου καταφατικός ἀνακ - καίω συμπέρασμα . ἀλλά ἀδύνατος πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη · ὑπόκειμαι γάρ ἐνδέχομαι μή πᾶς ὑπάρχω αὐτός . ὁ δέ ἀδύνατος ἀκοή - λούω διά ὁ ὑποτίθημι ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ Α ὁ Β . μήποτε δέ δυνατός καί διά ἀντιστροφή δείκνυμι συλλογιστικός ὁ συζυγία , εἰ κατά αὐτός ὁ μερικός ἀποφατικός ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω εἰς ὁ μερικός καταφατικός ἐνδέχομαι . εἰμί οὖν ὁ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Γ τις ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ἀλλά μήv ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ Γ δέ τις ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ὁ Β ἄρα τις ὁ Α ἐνδέχομαι x003E ; οὐκοῦν καί ὁ Α ἐνδέχομαι x003E ; πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . p . 40a 1 ὅταν δέ ἀδιόριστος ἢ ἐν μέρος λαμβάνω ἀμφότερος , οὐ εἰμί συλλογισμός . ἀπόδειξις δέ ὁ αὐτός ὅς καί ἐν ὁ καθόλου καί διά ὁ αὐτός Ὅρ εἰμί . Κάθολος νῦν λέγω ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι , ὡς εἄν εἰμί λέγω ὅς ὅς ὁράω δείκνυμι καί ὁ διά ὅλος ἐνδέχομαι δύο ἐπί μέρος συζυ - γίαι εἰμί ἀσυλλόγιστος . εἰμί δέ ὅρος ὁ μέν πᾶς ὑπάρχω ζῷον , ἄνθρωπος , λευκός · ζῷον ἐνδέχομαι μή πᾶς λευκός , ἄνθρωπος ἐνδέχομαι τις λευκός , καί ζῷον ἀνάγκη πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω . ὁ δέ μηδείς ἵππος , ἄνθρωπος , λευκός · ἵππος οὖον πᾶς λευκός ἐνδεχομένως , ἄνθρωπος ’ τις λευκός ἐνδέχομαι , καί ἵππος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ὅς νάω γκης . μήποτε δέ καί ὁ λέξις ἁμαρτάνω , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , καί δήω εἰμί ἀπόδειξις δέ ὁ αὐτός ὅς καί ἐν ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ὁ ὅς καί ἐν ὁ καθόλου μεταγράφω . p . 40 a 4 εἰμί δέ εἰμί ὁ μέν ἀναγκαῖος ὁ πρότασις ὁ δέ ἔνδω - χόω , κατηγορικός μέν εἰμί ὁ ὁράω ἀεί ὁ ἐνδέχομαι εἰμί συλλογισμός καί ὁ ἑξῆς . | πληρόω ὁ μῖξις ὁ ἐνδέχομαι πρός ὁ ὑπάρχω νῦν λοιπός τρέπω ἐπί ὁ μῖξις ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος . αὐτός δέ συνάγω ἐν οὗτος ὁ συζυγία ὁ συμπέρασμα , ὁ συνάγω καί ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί ὁ αὐτός μίξις ὁμοίως ἔχω ὁ πρότασις . εἰμί μέν γάρ ἀμφότερος κατηγορικός εἰμί , ὁ κτάομαι ὁ διορισμός ἐνδέχομαι συνάγω συμπέρασμα · εἰμί δέ ὁ μέν εἰμί καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , εἰμί μέν ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰμί , ὁ καὶ ’τον οιορισμος ἐνδέχομαι πάλιν εἰμί ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ἀποφατικός , ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ συντρέχω ὁ μή ὑπάρχω . p . 40a 11 εἰμί δή κατηγορικός πρῶτος ὁ ὅρος , καί ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἐν . πάλιν πρῶτος ὑποτίθημι ὁ ἐκ ἀμφότερος καταφατικός , καί ἐν οὗτος πρῶτος ὑποτίθημι ὁ ἔχω ὁ μείζων ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι . καί συνάγω μερικός ἐνδέχομαι συμπέρασμα ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρός ὁ μερικός καί ποιέω ὁ τρίτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . εἰμί δέ καί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα καί ἐν ὁ ἄλλος ἐπί ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι οὖον βούλομαι ὁ μείζων ὁ πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ χείρων , δῆλος σύργαστρος ὅτι ἐπί ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω , ὅτε λέγω ὁ μείζων πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα καί ὁ ἔχω ὁ μείζων ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος συμπέρασμα συνάγω , οὖον ὁ κύριος ἀνακ - καίω βούλομαι συνάγω ἀλλά ὁ ἐκ ὑπόθεσις . ὥσπερ δέ ἔχω ὁ ὁ μείζων ἔχω ἀναγκαῖος συζυγία κατά ὁ συμπέρασμα , οὗτος καί ὁ ἀνάπαλιν ἔχω , λέγω δή ὁ ὁ μείζων ἐνδέχομαι . ἐν δέ ὁ δείκνυμι διαφέρω , ὅτι ὁ μέν ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι μετά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός ὁ ἐπί εὐθύς δείκνυμι δείκνυμι διά ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς , ὁ δέ ὁ μείζων ἔχω ἀναγκαῖος μετά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι . ὁ γάρ Α ὁ Γ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ πᾶς ἐνδέχομαι ; οὐκοῦν καί ὁ Γ τις ὁ Β . γίγνομαι οὖν ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μέν Α ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ ὁ Β τις ἐνδέχομαι · συνάγω οὖν , φημί , ὁ ἐνδέχομαι Τίνια . καί οὗτος δείκνυμι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · εἰμί γάρ ψεῦδος ὁ ἐνδέχομαι Τίνια , ἀληθής ὁ ἀνάγκη μηδενί’ · εἰμί τοίνυν ὁ Α ὁ Β ἀνάγκη μηδείς , ὁ δέ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς , ὁ Α ἄρα ὁ Γ ἐνδέχομαι μηδείς · οὗτος γάρ δείκνυμι ἐν ὁ πρῶτος ἔχω - μάτι · εἰμί δέ καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος , ὅτι ὅς ἐνδέχομαι μηδείς , οὗτος ἐνδέχομαι πᾶς . ὁμοίως δέ ἔχω ὁ τοιοῦτος πρότασις ἐπί οὗτος ὁ μίξις ὡς ἐπί ὁ x003E ; ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω · πᾶς γάρ ὁ ὁ μείζων ἔχω ἢ ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι . p . 40 a18 18 πάλιν ἵστημι ὁ μέν κατηγορικός ὁ δέ στερητικός , ἀναγκαῖος δέ ὁ κατηγορικός . νῦν ὁ ἀνομοιοσχήμων παραδίδωμι , καί πρῶτος ὑποτίθημι ὁ ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός ἀναγκαῖος . καί συνάγω οὗτος ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρός ὁ μερικός καταφατικός μερικός ἀποφατικός ἐνδέχομαι συμπέρασμα . ὁ δέ δεῖξις διά ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατά εὐθύς . εἰμί γάρ ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Γ , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός οὐ ὑπάρχω ἐνδεχομένως · εἷς δέ ὁ μέρος ὁ Γ τίς ὁ Β · ὁ γάρ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω διά ὁ ἀντιστροφή · ὁ Α ἄρα τις ὁ Β ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω . p.40a25 Et δέ ὁ στερητικός πρότασις ἀναγκαῖος , ὁ συμπέρασμα εἰμί καί ὅτι ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω καί ὅτι οὐ ὑπάρχω . ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καταχέω φατικός ἐνδέχομαι ὁ μή ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ὁ δέ δεῖξις διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπάγω ὠγή . δείκνυμι δέ οὗτος πλατύς ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . | p . 40a30 ὅτε δέ οὕτως ἔχω ὁ πρότασις , συμβαίνω ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω Κ ὅς ί μή ὑπάρχω , ὥστε ὁ Α ὁ Β ἀνάγκη τις μή ὑπάρχω . ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὁ πρῶτος σχῆμα καί ὁ ἐκεῖ δείκνυμι , ὅτε , φημί , ἐν πρῶτος σχῆμα οὕτως ἔχω ὁ πρότασις , τουτέστιν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ἀποφατικός ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός μερικός , συμβαίνω ὁ Α ὁ Γ οὗτος γάρ εἰμί ἐκεῖ ὁ ἄκρος ὅρος ) τις μή ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω . οὕτως οὖν , φημί , καί ἐνταῦθα , ἐπεί ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρότασις οὗτος πάλιν ὁ τρόπος ποιέω ὁ πρῶτος σχῆμα , ὁ αὐτός πάλιν ἀνάγκη συνάγω - ἕπομαι συμπέρασμα . ὥστε ὁ Α ὁ Β οὗτος γάρ εἰμί ἐνταῦθα ὁ ἄκρος ) , εἰμί τις οὐ ὑπάρχω , καί τις ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , δηλονότι ὁ ἐνδέχομαι - μένω οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ κατά ὁ ὑπάρχω κατηγορέω . p . 40a33 ὁτἀν δέ ὁ στερητικός τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος , ἐάν μέν ἐνδέχομαι , εἰμί Σ υλλογις ἐμός Μετάλη φθίω ἡσσός πρότασις , καθάπερ ἐν ὁ πρότερος , ἐάν δέ ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί . καί γάρ πᾶς ἀνάγκη καί οὐδείς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὅρος ὁ πᾶς ὑπάρχω ὕπνος , ἵππος , καθεύδω ἄνθρωπος , ὁ δέ μηδείς ὕπνος , ἵππος , ἐγείρω ἄνθρωπος . ἄνοος μέν καταφατικός ὑποτίθημι ὁ μικρός ὁ μείζων ἢ καί αὐτός καταφατικός λαμβάνω , ὡς εἰμί ἐκ ἀμφότερος καταφατικός ὁ συζυγία , ἢ ἀποφατικός · ἐνταῦθα δέ ὁ μικρός ἀποφατικός ὑποτίθημι ὁ μείζων ἢ ἀποφατικός λαμβάνω καί αὐτός ἢ καταφατικός . εἰμί μέν οὖν , φημί , ἀποφατικός εἰμί ὁ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί , συλλογιστικός γίγνομαι ὁ συζυγία μεταλαμβάνω ὁ μικρός ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός καί ἀντιστρέφω πρός ὁ μερικός καί ποιέω ἢ ὁ τρίτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα , ἐάν ὁ μείζων καταφατικός ὑπάρχω , ἢ ὁ τέταρτος , ἐάν ἀποφατικός · συνάγω δέ οὗτος μερικός ἐνδέχομαι . εἰμί δέ ὁ μικρός ἀποφατικός εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί , ασυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία · ὁ γάρ ἴδιος ὁ τρίτος σχῆμα ἀπόλλυμι ὁ ὁ μικρός ἔχω καταφατικός . συνάγω τοιγάρ καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . ὁ μέν πᾶς οὕτως · ὕπνος ἐνδέχομαι πᾶς ἵππος ἢ μηδείς ὑπάρχω , ἵππος οὐδείς καθεύδω ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , καί συνάγω ‘ ὕπνος πᾶς καθεύδω ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπαρχεία . ὁ δέ μηδείς · ὕπνος πᾶς μέν ἵππος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἵππος οὐδείς ἐγείρω ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , καί συνάγω ‘ ὕπνος οὐδείς ἐγείρω ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπαρχεία . p . 40a39 ‘ ομοίως δέ καί εἰμί ὁ μέν καθόλου ὁ ὁράω ὁ δέ ἐν μέρος πρός ὁ μέσος . ὁ αὐτός πάλιν λέγω σέτα καί ἐπί οὗτος , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου συλλογισμός , περί τε ὁ συμπέρασμα περί τε ὁ δεῖξις . καί ἐπί μέν ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου πρότασις ὁ δέ μικρός μερικός συλλογιστικός συζυγία , λέγω δή ἔχω ὁ μείζων ἀποφατικός ἢ καταφατικός ὁ δέ μικρός καταφατικός οὗτος γάρ εἰμί συλλογιστική ἐν τρίτος σχῆμα ) τοσοῦτος μόνος διαφορά οὗτος πρός ὁ καθόλου συζυγία , ὅτι ἐκεῖνος μέν ὁ μικρός καθόλου ἔχω πρός ὁ μερικός ἔχω αὐτός ἀντιστρέφω , ἐν οὗτος δέ μερικός εἰμί ὁ μικρός ὁ ἀντιστροφή πάλιν πρός αὐτός ὁ μερικός γίγνομαι . ἐπί δέ ὁ ἔχω ὁ μικρός καθόλου ὁ δέ μείζων μερικός , δηλονότι πάλιν συλλογιστικός συζυγία , ἀμφότερος μέν εἰμί καταφατικός ὁ διά - φορά οὗτος πρός ὁ καθόλου , ὅτι ἐκεῖ μέν ὁ μικρός ἀντιστρέφω , ἐνταῦθα δέ ὁ μείζων , καί ἐκεῖ μέν δείκνυμι ὁ συμπέρασμα διά εὐθύς ἢ διά ὁ ἀδύνατος οὐδείς ἄλλος δήω , ἐνταῦθα δέ μετά ὁ δείκνυμι καί ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω . οἷος ἵστημι ὁ μείζων ὑπάρχω μερικός , ὁ δέ μικρός καθόλου ἐνδέχομαι , καταφατικός ἀμφότερος . λέγω οὖν οὕτως · ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἶτα ἀντιστρέφω ὁ μείζων πρότασις · ἐάν γάρ αντιστρέφω ὁ μικρός , ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ συζυγία · ἀμφότερος γάρ γίγνομαι μερικός . ἐπεί οὖν ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Γ τις ὁ Α . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα · ὁ ἄρα Β τις ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ἀλλά οὖον οὗτος πρόκειμαι δείκνυμι , ἀλλά εἰμί ὁ Α τις ὁ B ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ἐπεί τοίνυν ἀντιστρέφω ὁ μερικός καταφατικός , ἀντιστρέφω ὁ συμπέρασμα ἔχω ὁ ζητέω · εἰμί γάρ ὁ Β τις ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὁ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . καί οὗτος μέν , ἐπεί ὑποτίθημι ὁ μείζων ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος . εἰμί δέ ἀνάπαλιν ὑποτίθημι ὁ μέν μείζων ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , μετά ὁ ἀντιστροφή ὁ μείζων πρότασις οὐκέτι ὁ κατά εὐθύς δείκνυμι ἀλλά ὡς ἐπί ὁ καθόλου συζυγία ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι ὁ 13 ὁ Α ἐνδεχομένως τις ὑπάρχω , τουτέστιν ὁ μικρός ὁ μείζων · καί οὗτος ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω εὑρίσκω καί ὁ Α τις ὁ Β ἐνδεχομένως ὑπάρχω , τουτέστι ὁ μείζων ὁ μικρός . οὗτος μέν οὖν , εἰμί ἀμφότερος καταφατικός ἄγω ὁ πρότασις . εἰμί δέ ὁ μέν ἀποφατικός | ὁ δέ καταφατικός , ὁ μείζων ἀποφατικός εἰμί δηλονότι εἰμί γάρ ὁ μικρός εἰμί , ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ συζυγία ) , ἐάν μέν ὁ μείζων καθόλου εἰμί , ὥσπερ ἔχω ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου , κατά ὁ αὐτός καίω οὗτος ἔχω ἐν πᾶς . εἰμί δέ ὁ μείζων μερικός εἰμί , ὁράω ὁ λέξις ὡς ἔχω . ὁμοίως δέ καί εἰμί ὁ μέν καθόλου ὁ ὁράω ὁ δέ ἐν μέρος πρός ὁ μέσος , τουτέστιν εἰμί ὁ μέν ὁ πρότασις εἰμί καθό · Λοῦ ὁ δέ μερικός · διά γάρ ὁ ὁράω ὁ πρότασις δηλόω · ὁ γάρ πρός ὁ μέσος ὁ ἄκρος συμπλέκω οὗτος δηλόω . ἅμα δέ καί ὁ τρίτος ὑπογράφω σχῆμα , ἐν ὅς ὁ δύο ἄκρος ὁ μέσος κατηγορέω · δύο γάρ ἐν ὅς ὁ εἷς ὁ δύο κατηγορέω , ὡς καί πρῶτος ἐν ὅς ὁ μέσος ἕτερος μέν ὑπόκειμαι , θατέρου δέ κατηγορέω . 20p . 40b2 καί ὅταν ὁ μέν στερητικός λαμβάνω ἐνδέχομαι ὁ δέ καταφατικός , ἀναγκαῖος δέ ὁ καταφατικός , ὁ ἐνδέχομαι . εἰμί ὁ μείζων ἐνδέχομαι εἰμί μερικός ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος , ὁ συμπέρασμα γίγνομαι μερικός ἐνδέχομαι , ὁποῖος γίγνομαι καί ὅτε εἰμί ἀμφότερος καθόλου . γίγνομαι δέ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · ὁ γάρ ὁμοίως δέ ἔχω οὐ ἐπί ὁ δεῖξις εἶπον ἀλλά ἐπί ὁ συμπέρασμα . ὁ γάρ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · συνάγω ὁ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Β . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , πᾶς ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά μήv ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · καί ὁ Α ἄρα πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά ὑπόκειμαι μή πᾶς ἐνδέχομαι . ὅρος λευκός , ἄνθρωπος , ζῷον · λευκός ἐνδέχομαι μή πᾶς ἄνθρωπος , ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί λευκός ἐνδέχομαι μή πᾶς ζῷον . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἀληθής · ἀλλά καί ὁ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη · καί ὁ λευκός ἄρα πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ εἰμί ψεῦδος · ὑπόκειμαι γάρ ἐνδέχομαι μή πᾶς . δυνατός δέ καί διά ὁ ἐπί μέρος ἀντιστροφή δείκνυμι ὁ συζυγία συλλογιστική · ὁ γάρ μερικός ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἀντιστρέφω εἰς ὁ μερικός κατά - φατικός . γίγνομαι τοίνυν ὁ ἀντιστροφή ὁ τρόπος οὗτος · εἰμί ὁ Α ἐνδέμω χω μή πᾶς ὁ Γ , καί ὁ Γ τις ὁ Α ἐνδέχομαι · ἀλλά καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · καί ὁ Β ἄρα τις ὁ Α ἐνδέχομαι . ἀντιστρέφω οὖν καί ὁ συμπέρασμα εἰς ὁ μερικός ἀποφατικός ἐνδέχομαι - μένω καί ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὅσπερ ἕδος δείκνυμι . p . 40b3 ὅταν δέ ὁ στερητικός ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ὁ μή ὑπάρχω · ὁ γάρ αὐτός τρόπος εἰμί ὁ δεῖξις καί καθόλου ὁ ὁράω εἰμί · ἀνάγκη γάρ διά ὁ πρῶτος σχῆμα τελειόω ὁ συλλογισμός , ὥστε καθάπερ ἐν ἐκεῖνος , καί ἐπί οὗτος ἀναγκαῖος συμπίπτω . Ἐάν , φημί , ὁ στερητικός πρότασις ἀναγκαῖος λαμβάνω ὁ δέ καὶ · φατικός ἐνδέχομαι , δῆλος ὅτι ἐναντίος ὁ πρό οὗτος συζυγία ὁ συμ - πέρασμα γίγνομαι μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω . εἰμί δέ ὅρος ἄνθρωπος μέν ἐπί ὁ Α , περιπατητικός δέ ἐπί ὁ Β , ζῷον δέ ἐπί ὁ Γ · ἄνθρωπος μέν γάρ οὖον πᾶς ζῷον ἐκ ἀνάγκη , περιπατητικός δέ ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον , καί ἄνθρωπος οὖον πᾶς ὑπάρχω περιπατητικός . συνάγω δέ καί ἐνδέχομαι , οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἀλλά ὁ συντρέχω ὁ ὑπάρχω . ὅτι γάρ οὖον συνάγω ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι , δῆλος ἐντεῦθεν . εἰμί γάρ ὁ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , καί ὁ Β ἐνδέχομαι τις ὁ Α ὑπάρχω · ἀντισρέφει γάρ ὁ μερικός ὁ κύριος ἐνδέχομαι . ὑπάρχω δέ καί ὁ Γ πᾶς ὁ Β · ὁ ἄρα Γ τις ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω . εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ Α τις ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὅς δέ ἐνδέω - χω τις , ἐνδέχομαι καί μηδείς · ἐνδέχομαι ἄρα ὁ Α μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω . ὅς δέ ἐνδέχομαι μηδείς , ἐνδέχομαι καί πᾶς · ἐνδέχομαι γάρ πᾶς ἄνθρωπος καί λούω καί μή λούω · ἐνδέχομαι ἄρα ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . ἀλλά ὑπόκειμαι καί μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη · οὐ ἄρα ἀληθής ὁ ἐνδεχομένως ὁ Α μή πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος ἐνταῦθα ὁ μέν ἀποφατικός ἀναγκαῖος καθόλου λαμβάνω , ὁ δέ ἐνδέχομαι καταφατικός ἐπί μέρος · ὁ Α μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , οἷος ἵππος μηδείς ἄνθρωπος , ὁ B τις ὁ Γ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , οἷος λευκός τις ἵππος · συνάγω ὁ Α , τουτέστι ὁ ἄνθρωπος , μή πᾶς λευκός ὑπάρχω , οἷος ὁ ψίμυθος , ὁ χιών . καί δῆλος ὡς οὐ ἐνδεχομένως ἀλλά ἁπλόος οὐ ὑπάρχω . ὁ δέ αἴτιος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα προστίθημι ὁ καθάπερ ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου , οὗτος καί ἐπί οὗτος διά ὁ πρῶτος σχῆμα τελειόω ὁ συλλογισμός ’ . ὁ δέ ὥστε καθάπερ ἐν ἐκεῖνος , καί ἐπί οὗτος ἀναγκαῖος συμπίπτω , οὗτος εἰμί ὁποῖος ἐπί ἐκεῖνος ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα , τοιαωτον καί ἐπί οὗτος συμπίπτω . ‘ ἐπιζητέω δέ εἄν τις , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , εὔκαιρος ἐνταῦθα , τίς δήποτε μή καί ἐν ὁ ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι μίξις οὕτως εἶπον γίγνομαι ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ὁ συμπέρασμα , ὡς καί ἐν ὁ πρῶτος δείκνυμι σχῆμα ’ . φημί οὖν ὅτι ὁ νῦν λέγω κοινῶς ἐξακούω δεῖ ἐπί πᾶς ἁπλόος · “ ὡς γάρ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἔχω ὁ συμπέρασμα , οὗτος καί ἐν ὁ ἄλλος ἔχω σχῆμα ὁ ὁ ὅμοιος συμπλοκή ἔχω δείκνυμι διά ὁ ἀντιστροφή . p . 40b8 ὅταν δέ ὁ στερητικός καθόλου λαμβάνω τίθημι πρός ὁ μικρός ἄκρος , ἐάν μέν ἐνδέχομαι , εἰμί συλλογισμός διά ὁ ἀντιστροφή , ἐάν δέ ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί . δείκνυμι δέ ὁ αὐτός τρόπος ὅς καί ἐν ὁ καθόλου καί διά ὁ αὐτός ὅρος ὅς μείζων εἰμί μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός 5 καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι γίγνομαι συλλογισμός ὁ ἐνδέχομαι μή πᾶς · ἀντιστρέφω γάρ ὁ μερικός καταφατικός πρός ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα . εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Γ τις ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · εἰμί οὖν ὁ μέν Β οὐδείς ὁ Γ ἐνδέχομαι , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἄρα Β ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Α . οὗτος δέ ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω καί ὁ Α ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Β · ἀντιστρέφω γάρ ὁ μερικός ἀποφατικός ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι . ἕνος . ἐάν δέ ὁ μικρός καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος εἰμί , δηλονότι ὁ μείζων μερικός εἰμί καταφατικός ἐνδέχομαι , οὐ εἰμί συλλογισμός . ἀνάγω μέν γάρ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων πάλιν ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ ὁ Α ἐνδέχομαι τις ὁ Γ , καί ὁ Γ τις ὁ Α ἐνδέχομαι . ἐπεί οὖν ὁ μέν B οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ἐνδέχομαι , συνάγω μέν ὁ Β μή πᾶς ὁ Α ὑπάρχω · οὐ ἀντιστρέφω δέ ὁ μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω οὖον δυνατός ἀντιστρέφω ὁ συμπέρασμα · ἀνθίστημι γάρ συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς . ὁ δέ ὅρος ὁ μέν πᾶς ὑπάρχω ὕπνος , ἵππος καί κοιμάω ἄνθρωπος · ὕπνος γάρ τις ἵππος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ κοιμάω οὐδείς ἵππος ἐκ ἀνάγκη · ἀντιστρέφω οὖν ὁ μείζων ἐνδέχομαι γάρ ἵππος τις ὕπνος ὑπάρχω , τουτέστιν ὑπνόω ) συνάγω ὕπνος πᾶς κοιμάω ἄνθρωπος . ὁ δέ μηδείς , εἰμί ἀντί ὁ κοιμάω ἄνθρωπος ἐγείρω ἄνθρωπος λαμβάνω · ὕπνος γάρ οὐδείς ἐγείρω ἄνθρωπος ὑπάρχω . ἀλλά ἄν ὁ μικρός εἰμί μερικός ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μείζων καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι , οὖον γίγνομαι συλλογισμός · πάλιν γάρ συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς . ὅρος δέ πάλιν ἀρκέω ὁ αὐτός · ὕπνος πᾶς ἵππος ὑπάρχω ἐνδέχομαι , καθεύδω ἄνθρωπος οὖον πᾶς ἵππος ἐκ ἀνάγκη , ὁ μερικός νῦν ἀποφατικός διά ὁ καθόλου ἀποφατικός ἀληθεύω · συνάγω οὖν ‘ ὕπνος πᾶς καθεύδω ἄνθρωπος ’ . εἰμί δέ ὁ ἐγείρω λαμβάνω ἄνθρωπος , καί ὁ οὐδείς συνάγω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ λοιπός ἀσυλλόγιστος συζυγία οὐ μνημονεύω , λέγω δέ ὁ ἐκ ἀμφότερος μερικός ὁ απροσδιόριστος καταφατικός τε καί ἀποφατικός καί ανομοιοσχγμοναω , ὡς ἤδη δῆλος εἰμί οὗτος . p . 40b15 Δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ἀτελής , καί ὅτι τελειόω οἷος ὁ ΠΡ ὦ ὁ σχῆμα Ἄτος . ο μέν γάρ δέ . ἀντιστροφή ὁ πρότασις ἐπί ὁ συλλογιστικός τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα ἀνάγω , ὁ δέ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . οὗτος δέ εἰμί ὅς καί ἐπί ὁ δύο σχῆμα λέγω , ὅτι τελειόω διά ὁ προερέω σχῆμα ” ἀντί ὁ διά ὁ προερέω σχῆμα , τουτέστι ὁ πρῶτος , ὁ πληθυντικός χράω ἀντί ὁ ἑνικός , ὡς ἔθος . καί σχῆμα λέγω εἄν ὁ συλλογιστικός τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα , εἰς ὅς ἀνάγω πᾶς ὁ συλλογιστική συζυγία καί ὁ δύο καί ὁ τρίτος σχῆμα . p . 40b17 ὅτι2 μέν οὖν ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα συλλογισμός τελειόω διά ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα καθόλου συλλογισμός καί εἰς οὗτος ἀνάγω , δῆλος ἐκ ὁ εἴρω . ὅτι δ ἁπλόος πᾶς συλλογισμός οὕτως ἔχω , νῦν εἰμί φανερός , ὅταν δείκνυμι πᾶς γίγνομαι διά οὗτος τις ὁ σχῆμα . εἶπον περί ὁ ὑπάρχω τρόπος καί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἔνδω - χόω καί οὗτος μίγνυμι , ἔτι τε ἀνάγω ὁ ἐκ ὁ δύο καί τρίτος σχῆμα συλλογισμός εἰς ὁ ἐν ὁ πρῶτος καί ὁ ἐν ὁ πρῶτος εἰς ὁ δύο ὁ καθόλου , νῦν βούλομαι δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος γίγνομαι συλλογισμός , ὁμοίως ὑποθετικός τε καί κατηγορικός , εἰμί μή διά εἷς ὁ τρεῖς οὗτος σχῆμα . ἵνα δέ οὗτος δείκνυμι , μεταβαίνω ἐκ ὁ συλλογισμός ἐπί ὁ συλλογιστής ὡς σαφής , καί προάγω ὁ λόγος ἐκ διαίρεσις οὕτως · πούς συλλογιστός ὁ καθόλου εἰμί ἢ κατά μέρος , καί οὗτος ἢ καταφατικός ἤ ἀποφατικός . εἶτα καί ὁ τρόπος ὁ δεῖξις ἐκ διαίρεσις φημί . πᾶς γάρ ὁ δείκνυμι , φημί , ἢ δεικτικός δείκνυμι , τουτέστι διά κατηγορικός πρότασις , ἤ ἐκ ὑπόθεσις . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω εἶπον πρῶτος περί ὁ δεικτικός δείκνυμι . λαμβάνω δέ πάλιν ὁ Α καί ὁ ( 3 στοιχεῖον ἀντί ὁ συλλογιστικός ὁράω . ἐάν οὖν , φημί , βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω ἢ οὐ ὑπάρχω , εἰμί μέν αὐτόθεν οὗτος λαμβάνω , ὅτι ἤ ὅτι οὐ ὑπάρχω , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω καί ὁ ζητέω ὡς λαμβάνω · ἐπεί οὖν ἀνάγκη διά ἕτερος ὁ ζητέω [ ὡς ὁμολογέω ] κατασκευάζω , ἐάν λαμβάνω ὅτι ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω ἢ ὁ Γ ἕτερος ὁ ὁ Α ἕτερος ἢ ὁ Β τις ἄλλος , οὐδείς ὁμοίως εἰμί δείκνυμι . εἷς γάρ πρότασις λαμβάνω · ὁ δέ συλλογισμός ἐκ δύο ἐλαχύς εἰμί πρότασις · “ τίθημι γάρ τίνω ἕτερος ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω ” . παῖς ) εἰμί δύο λαμβάνω πρότασις , οἷος ὁ Α κατά ὁ Γ καί ὁ Γ κατά ἄλλος ὅς , ἢ καί κατά ὁ Α ἄλλος , ἢ ὅσος ἄν ἄλλος λαμβάνω συμπλέκω πρότασις μή συνάπτω δέ πρός ὁ Β , συλλογισμός μέν ποιέω , οὖον μήv ὁ πρόκειμαι . ἀνάγκη οὖν πᾶς , εἰμί δεῖ δείκνυμι ὅτι ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω ἢ οὐ ὑπάρχω , λαμβάνω τις κοινός ὅρος , ὅς συνάπτω πρός ὁ Β καί διαβιβάζω διά ἑαυτοῦ ἀπό ὁ Α | ἐπί ὁ Β ἢ ὁ κατηγορία ἢ ὁ ἀπόφασις . ἀνάγκη οὖν οὗτος ὁ κοινός ὅρος εἰμί ὁ μέν κατηγορέω ὁ δέ ὑπόκειμαι ἢ ἀμφότερος κατηγορέω ἤ ἀμφότερος ὑπόκειμαι . καί οὕτως ὁ τρεῖς · ἀναφαίνω σχῆμα . οὗτος μέν ἐν δῆλος ὅτι πᾶς κατηγορικός συλλογισμός εἰς εἷς πάντως ὁ τρεῖς ἀνάγω σχῆμα . οὖον μόνος δέ οὗτος , φημί , ἀλλά καί ὁ ὑποθετικός πᾶς εἰς οὗτος ἀνάγω ὁ σχῆμα . λέγω δέ οὗτος , οὐ ὅτι ὁ ὑποθετικός ὁ αὐτός ἀγωγή ἔχω ὁ ὁράω , ἀλλά ὅτι λαμβάνω ἐγώ τις ὑπόθεσις καί ἐκ οὗτος ὁ ἑξῆς κατασκευάζω οἷος εἰμί πρόνοια εἰμί , ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί · ἀλλά μήv εἰμί πρόνοια · ἀθάνατος ἄρα ὁ ψυχή ) ἀνάγκη ὁ λαμβάνω ὑπόθεσις ὅτι ἀληθής ἀποδείκνυμι , ἐπεί οὖον συγχωρέω ὁ ἑξῆς συμπεραίνω ὁ προσδιαλέγομαι . πόθεν γάρ δῆλος ὅτι πρόνοια εἰμί ; εἰμί τοίνυν βούλομαι δείκνυμι οὗτος ὁ ὑπόθεσις διά ἕτερος ὑπόθεσις αὐτός δείκνυμι , ἀνάγκη ἐκεῖνος ἀποδείκνυμι , καί οὗτος ἐπί τοσοῦτος , ἠώς ἄν εἰς ὁμολογέω τίς καταντάω , ὅσπερ κατηγορικός ὁ πρῶτος ὑπόθεσις δείκνυμι . οἷος ὥσπερ καί ὁ λάτος ποιέω ἐν ὁ Φαίδων · βούλομαι γάρ δείκνυμι ὁ ψυχή ἀθάνατος λαμβάνω δύναμις οὗτος ὁ ὑπόθεσις · εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ μετά θάνατος ἐν ᾍδης , οὐ ἄρα φθείρω · ἀλλά μήv ὁ πρῶτος · καί ὁ δύο ἄρα . πόθεν δέ ὅτι ἐν ᾍδης ὁ Ψυχή ; διά ἕτερος πάλιν ὑπόθεσις δείκνυμι · εἰμί ὁ ζῶ καί ὁ θνῄσκω ἐκ ἀλλήλων εἰμί , ἐγώ ὁ ψυχή ἐν αἰδέομαι · ἀλλά μήv ὁ πρῶτος , καί ὁ δύο ἄρα . πόθεν ὅτι ὁ ζῶ καί ὁ θνῄσκω ἐκ ἀλλήλων ; λοιπός εἰς ὁμολογέω μένω καταντάω καί οὗτος κατηγορικός ὁ ὑπόθεσις εἰσάγω . ὁ γάρ ζῶ καί ὁ θνῄσκω ἐναντίος , ὁ ἐναντίος ἐκ ἀλλήλων · καί ὁ ζῶ ἄρα καί ὁ θνῄσκω ἐκ ἀλλήλων . ὅτι γάρ ὁ ἐναντίος ἐκ ἀλλήλων , πρόδηλος · ἐκ γάρ λευκός μέλας γίγνομαι καί ἐκ θερμός ψυχρός , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ἐπεί οὖν ἀνάγκη ὁ λαμβάνω ὑπόθεσις ἐν ὁ ὑποθετικός συλλογισμός διά κατηγορικός συλλογισμός δείκνυμι , πᾶς δέ κατηγορικός συλλογισμός ὑπό εἷς πίπτω ὁ τρεῖς σχῆμα , εἰκότως ἄρα , φημί , καί ὁ ὑποθετικός συλλογισμός ὑπό ὁ αὐτός ἀνάγω σχῆμα . Επειδή δέ ὁ μέν Ἀριστοτέλης τοσοῦτος εἶπον περί ὁ ὑποθετικός παύω καί οὐδείς ἐγώ περί αὐτός διδάσκω , ἀλλά ὁ πᾶς σπουδή περί ὁ κατηγορικός συλλογισμός ποιέω , ἅτε δή οὗτος μέν τέλειος ’ , εἰμί καί μηδείς ἔξωθεν δήω , ὁ δέ ὑποθετικός δήω ὁ κατηγορικός , εἶπον ἐγώ βραχύς περί αὐτός . ἰστέον γάρ ὅτι πολύς - στίχος πραγματεία περί οὗτος καταβάλλω ὁ τε μαθητής ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ περί Θεόφραστος καί Εὔδημος καί ὁ ἄλλος , καί ἔτι ὁ στωϊκός . εἶπον οὖν τίσις ὄνομα χράω ἐν τε ὁ μέρος αὐτός καί ὁ ὅλος ὁ περιπατητικός καί ὁ στωϊκός , καί ἔτι ὁ διαίρεσις αὐτός , καί πόσος τρόπος ἐκ οὗτος ἐγώ ὑποθετικός συλλογισμός ἀναφαίνω . ἰστέον οὖν ὅτι ἐφεξῆς οὗτος εἰμί ἀλλήλων , πρᾶγμα , νόημα , φωνή , πάλιν δέ αὖος καί οὗτος ἐφεξῆς εἰμί ἐν ὁ ὑποθετικός συλλογισμός , ὡς γιγνώσκω , ὁ ἡγέομαι , ὁ ἕπομαι , ὁ συνάπτω , ὁ πρόσληψις , ὁ συμπέρασμα , ὁ μέν περιπατητικός ὁ κοινός συνίημι - θεῖος χράομαι ὁ μέν πρᾶγμα αὐτός οὗτος πρᾶγμα ὀνομάζω , καί ὁ νόημα ὡσαύτως , ὁμοίως δέ καί ὁ φωνή , ἔτι τε ὁ ἡγέομαι ἐν ὁ ὑποθετικός συλλογισμός αὐτός οὗτος ἡγέομαι , καί ὁ ἕπω ὡσαύτως . οἷος ὁ ἵημι ἡμέρα ἐστία , οὗτος ἡγέομαι · ὁ δέ ἥλιος ὑπέρ γίγνομαι , οὗτος ἕπω · ἕπω γάρ ὁ πρῶτος ὁ δύο . ὁ δέ ὅλος οὗτος ὁ ἰάομαι ἡμέρα εἰμί ἥλιος ὑπέρ γῆ ἑστία , οὗτος συνάπτω διά ὁ συνάπτω οὗτος ἀλλήλων . ὁ δέ ἀλλά μήv ἡμέρα ἐστία , οὗτος ὁ περιπατητικός μετάληψις καλέω διά ὁ μεταλαμβάνω ἐκ δύο · ἤδη γάρ λαμβάνω ἐν ὁ ἡγέομαι . ὁ δέ ἥλιος ἄρα ὑπέρ γίγνομαι , οὗτος συμπέρασμα . οὗτος μέν οἶς περιπατητικός . ὁ δέ στωϊκός καινός βαδίζω ζῶ ὁ μέν πρᾶγμα τυγχάνω ὀνομάζω , διότι ὁ πρᾶγμα τυγχάνω βούλομαι , ὁ δέ νόημα ἐκφορικός , διότι ὅσπερ ἐν ἑαυτοῦ νοέω , οὗτος εἰς ὁ ἔξω προφέρω , ὁ δέ φωνή λεκτός . ὁ δέ ἡγέομαι καί αὐτός ἡγέομαι καλέω κατά γάρ οὗτος μόνος συμφωνέω ὁ περιπατητικός ) , ὁ δέ ἕπω λήγω , ὁ δέ συνάπτω τροπικός , διότι τρέπω ἐκ ὁ ἡγέομαι εἰς ὁ ἕπω , εἰμί ἡμέρα εἰμί , ἥλιος ὑπέρ εἰμί ὁ μετάληψις πρόσληψις καί μένω οὗτος ἐν ὁ συνήθεια ) , ὁ δέ συμπέρασμα ἐπιφορά , διότι ὁ ἄλλος πᾶς ἐπιφέρω . οὗτος μέν οὖν ὁ ὄνομα ὅς χράομαι ὁ περιπατητικός καί ὁ στωϊκός . λαμβάνω δέ λοιπός ἐκ διαίρεσις ὁ εἶδος ὁ ὑποθετικός συλλογισμός . καθόλου πᾶς συλλογισμός ἢ ὁ εἰμί ἢ ὁ οὐ εἰμί δείκνυμι , ἢ τίς εἰμί τίς εἰμί ἢ τίς οὐ εἰμί , ἢ τίς μή εἰμί τίς εἰμί ἢ τίς οὐ εἰμί . ὁ μέν οὖν τίς εἰμί ἢ μή εἰμί τίς εἰμί ἢ τίς οὐ εἰμί δείκνυμι , οὗτος καλέω διά τρεῖς καί διά ὅλος ὑποθετικός , διά ὅλος μέν , ὅτι πᾶς ὁ παραλαμβάνω πρότασις ὑποθετικός , διά τρεῖς δέ , ὅτι τοὐλάχιστον οὗτος ὁ συλλογισμός διά τρεῖς ὑπόθεσις περαίνω . οἷος βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ἀγαθός εἰμί ὁ θεός ἀκολουθέω ὁ ἀίδιος εἰμί ὁ πᾶς . ἐπεί οὖν δύο οὗτος ὑπόθεσις βούλομαι δείκνυμι ἕπομαι ἀλλήλων , πᾶς ἀνάγκη διά ἕτερος οὗτος κατασκευάζω . ἐπεί εἰμί αὐτόθεν οὗτος λαμβάνω , ὁ ἐν ἀρχή πάλιν αἰτέω . οὐκοῦν χρεία ἐγώ πλείων ἢ τοὐλάχιστον ἄλλος εἷς ὑπόθεσις , διά ὅς μέσος οὗτος ἀλλήλων συνάπτω · οἷος ἵνα εἶπον οὕτως , εἰμί ὁ θεός ἀγαθός , ἀγαθός ποιέω . εἰμί ἀγαθός ποιέω , ἀίδιος ποιέω · εἰμί ὁ θεός ἄρα | ἀγαθός , ἀίδιος ποιέω . ὁμοίως LXv ἔχω καί ὁ τίς εἰμί τίς οὐ εἰμί κατασκευάζω · οἷος εἰμί ὁ θεός ἀγαθός , καί δίκαιος · εἰμί δίκαιος , εἰμί ὁ ἐν Ἅιδου δικαιωτήριον · εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί θνητός ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή · εἰμί ὁ θεός ἄρα ἀγαθός , οὐ εἰμί θνητός ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή . ἔτι τίς μή εἰμί τίς εἰμί ἢ τίς οὐ εἰμί , οἷος ὡς ἐπί ὁ αὐτός · εἰμί μή εἰμί ἄδικος ὁ θέω , εἰμί ὁ ἐν Ἅιδου δικαιωτήριον . εἰμί οὗτος , ἀθάνατος ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή καί οὐ εἰμί θνητός . εἰμί μή εἰμί ἄρα ἄδικος ὁ θέω , ἀθάνατος εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή καί οὐ εἰμί θνητός . σκοπέω δέ ὅτι διά πᾶς οὗτος οὖον ὁ εἰμί τίς ἁπλόος ἢ μή εἰμί κατασκευάζω , ἀλλά ὅτι ὅδε ὑποτίθημι ὅδε ἀκολουθέω . καί ἐπεί οὐδαμοῦ ὁ εἶμι ὅδε τίς ὁ μή εἰμί ἀποδείκνυμι , εἰκότως διά ὅλος ὑποθετικός καλέω · ἐπί ὅς γάρ εἰμί τίς ἢ μή εἰμί κατασκευάζω , δήω πάντως καί κατηγορικός συλλογισμός . ὁ οὖν εἰμί τίς ἢ μή εἰμί δείκνυμι ὁ μέν κατηγορικός δείκνυμι ὁ δέ ὑποθετικός . περί μέν οὖν ὁ κατηγορικός συλλογισμός ἱκανῶς εἴρω · περί δέ ὁ ὑποθετικός οὕτως εἶπον . ὁ ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί κατασκευάζω ὑποθετικός ὁ μέν ἀκολουθία κατασκευάζω ὁ δέ διάζευξις . καί ὁ ἀκολουθία κατασκευάζω ὁ μέν ὁ θέσις ὁ ἡγέομαι κατασκευάζω ὁ ἕπω , ὁ δέ ὁ ἀναίρεσις ὁ ἕπομαι ἀναιρέω καί ὁ ἡγέομαι . οἷος εἰμί ὁ προσέρχομαι ἄνθρωπος εἰμί , καί ζώιον εἰμί · ἀλλά μήv ἄνθρωπος εἰμί · καί ζῷον ἄρα εἰμί . καί εἰμί οὗτος πρῶτος τρόπος ὁ ὑποθετικός ὁ ἐκ ἀκολουθία ὁ θέσις ὁ ἡγέομαι κατασκευάζω ὁ ἕπω . πάλιν εἰμί ὁ προσέρχομαι ἄνθρωπος εἰμί , καί ζώιον εἰμί · ἀλλά μήv οὐ ἔστω . ζῷον · οὐδέ ἄνθρωπος ἄρα εἰμί . οὗτος δύο τρόπος ὑποθετικός ὁ ἐκ ΑΚΟ - λουθία ὁ ἀναίρεσις ὁ ἕπομαι ἀναιρέω καί ὁ ἡγέομαι . τίς οὖν οὗτος διαφέρω ὁ διά ὅλος ὑποθετικός , εἰμί ἐκεῖνος ἀκολουθία τις κατασκευάζω δείκνυμι γάρ τίς εἰμί τίς εἰμί ἢ τίς οὐ εἰμί ) καί οὗτος ἀκολουθία λέγω κατασκευάζω ; λέγω οὖν ὅτι ἐκεῖνος μέν τοσοῦτος μόνος ὅδε ὑποτίθημι ἀκολουθέω ὅδε λέγω , οὖον μέντοι γε καί αὐτός ὁ ὑπόθεσις κατασκευάζω ἀποφαίνω ‘ουκεω καί ὅδε εἰμί . οἷος εἰμί ὁ θεός ἀγαθός , ἀγαθός ποιέω · εἰμί ἀγαθός ποιέω , ἀίδιος ποιέω · εἰμί ὁ θεός ἄρα ἄγε ἀίδιος ἀίδιος ποιέω · σκοπέω γάρ ὅτι οὐ ἁπλόος ἀποφαίνω ὅτι ἀίδιος ποιέω , ἀλλά ἰάομαι ἀγαθός εἰμί , ἀίδιος ποιέω . ἐπί δέ ὁ ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί κατασκευάζω αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ὕπαρξις κατασκευάζω · λέγω γάρ εἰμί ἀγαθός , ἀίδιος ποιέω · εἶτα ὁ πρό σληψιν λαμβάνω ὁ ἀλλά μήv ἀγαθός ἐπάγω ὁ ἀίδιος ἄρα ποιέω . ἀποφαίνω οὖν ἐν οὗτος ὅτι ἀίδιος εἰμί ὁ ὑπό θεός γίγνομαι . ὁμοίως ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος , κἀν διά πλείων ὑπόθεσις κατασκευάζω . πάλιν οὖν λέγω ὅτι ὁ ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί κατασκευάζω συλλογισμός ὁ μέν ἀκολουθία κατά - σκευάζω ὁ δέ διάζευξις , καί ὁ ἀκολουθία κατασκευάζω ὁ μέν ὁ θέσις ὁ ἡγέομαι κατασκευάζω ὁ ἕπω , ὁ δέ ὁ ἀναίρεσις ὁ ἕπομαι ἀναιρέω καί ὁ ἡγέομαι . γίγνομαι οὖν οὗτος δύο τρόπος ὑποθετικός συλλογισμός , πρότερος τε καί δύο . ὁ δέ διάζευξις κατασκευάζω ὁ μέν λαμβάνω ἐπί ὁ μή ἀντίκειμαι , ὁ δέ ἐπί ὁ ἀντίκειμαι , καί ἐπί ὁ ἀντίκειμαι ἢ ὁ έμμεσος ἢ ὁ ἄμεσος , καί ὁ έμμεσος ἢ ὁ ὁρίζω ἔχω ὁ ἔμμεσος ἢ ὁ ἀόριστος καί ἐπί ὁ ἄμεσος ἢ ὁ κατά ὁ ἐναντίος ἢ ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ὁ ὁ κατά κατάφασις καί ἀπόφασις . διάζευξις δέ λέγω ὁ ἐν διαίρεσις ὑπόθεσις , οἷος εἰμί πᾶς ἀριθμός ἢ ἄρτιος εἰμί ἢ περισσός , εἰμί ὁ ψυχή ἢ θνητός εἰμί ἢ ἀθάνατος , εἰμί ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἢ σύμμετρος ἢ ἄσυμος - μέτρος · ἔχω γάρ πᾶς οὗτος ὁ ‘ ἤ διαζευκτικός σύνδεσμος . ὁ οὖν κατά διάζευξις ὑποθετικός συλλογισμός ὁ ἢ ἐπί ὁ μή ἀντίκειμαι λαμβάνω ἢ ἐπί ὁ έμμεσος ἀντίκειμαι καί ἀόριστος ἔχω ὁ ἔμμεσος οὖον δεῖ ὁ ὑπόθεσις κατά διαίρεσις προάγω , οἷος ὅτι ὁ προσέρχομαι ἢ ἄνθρωπος ἢ κύω ἢ ἵππος ἤ τίς τοιοῦτος εἰμί οὗτος δέ οὐ ἀντίκειμαι ) , ἢ πάλιν ὅτι ὁ προσέρχομαι ἢ λευκός εἰμί ἢ μέλας ἢ φαιός ἢ ἐρυθρός ἤ τίς τοιοῦτος . οὗτος δέ ἔμμεσος ἀντίκειμαι καί ἀόριστος . εἰμί γάρ κατά διαίρεσις ποιέω ὁ ὑπόθεσις , οὔτε ὁ διαίρεσις ὑγιής ποιέω οὖον γάρ δυνατός πᾶς ἐπεξέρχομαι ἢ ὁ μή ἀντίκειμαι ἢ ὁ ἐμέω καί ἀόριστος ἀντίκειμαι ) , οὔτε δύναμαι ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ ὁ εἷς ἀναίρεσις ὁ λοιπός εἰσάγω , ἀλλά δεῖ ὁ ὁ λοιπός πᾶς ἀναίρεσις ὁ καταλείπω εἰσάγω · οὗτος δέ ἀδύνατος · οὖον γάρ δυνατός ἐξαριθμέω πᾶς . ἐάν εἶπον ὅτι ὁ προσέρχομαι ἢ ἄνθρωπος εἰμί ἢ ἵππος ἤ τοιοῦτος , ψεύδω · δυνατός γάρ ἄλλος τίς εἰμί · ὁμοίως δέ ἄν ὅτι ὁ προσέρχομαι ἢ λευκός εἰμί ἢ μέλας · δυνατός γάρ ἢ φαιός ἢ ὠχρός εἰμί . ἀλλά καί ὁ πᾶς ἐπεξέρχομαι ἢ χαλεπός ἢ ἀδύνατος . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ συμπέρασμα δύναμαι εἶπον οὕτως ‘ ἀλλά μήv οὐ ἵππος · ἄνθρωπος ἄρα . πῶς οὖν δεῖ ποιέω ; δεῖ μετά ἀπόφασις ποιέω ὁ διαίρεσις τότος προσέρχομαι οὐ καί ἄνθρωπος εἰμί καί ἵππος εἰμί ( ἀληθεύω γάρ οὗτος λέγω ) εἶτα ὁ θέσις ὁ εἷς ἀναιρέω ὁ λοιπός · ἀλλά μήv ἄνθρωπος εἰμί . οὐ εἰμί ἄρα ἵππος . καί εἰμί οὗτος τρίτος τρόπος ὁ ὑποθετικός ὁ ἐκ ἀποφατικός συμπλοκή ὁ θέσις ὁ εἷς ἀναιρέω ὁ λοιπός . ἐάν δέ ἢ ἐπί ὁ ἄμεσος ἀντίκειμαι ποιέω ὁ διαίρεσις ἢ ἐπί ὁ έμμεσος ὁρίζω δέ ἔχω ὁ ἔμμεσος , γίγνομαι δύο τρόπος ὑποθετικός συλλογισμός · ἄμεσος μέν οἷος ὁ ἀριθμός ἢ περισσός εἰμί ἢ ἄρτιος , ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἢ σύμμετρος ἢ ἀσύμμετρος · έμμεσος δέ ὁρίζω , ὡς ὅταν λαμβάνω δύο μέγεθος λέγω ὅτι ὅδε ὅδε ἢ ἴσος εἰμί ἢ μείζων ἢ μικρός , ὁ ἀγαθός ἢ κακός ἢ οὐδέτερος , ὁ δέ ] οὐδέτερος δύναμαι πάλιν τέμνω ἢ εἰς ὁ δεκτικός ἀνά μέρος ἑκάτερος ὁ ἀντίκειμαι Μένων ἢ εἰς ὁ μηδέτερος οὗτος δέχομαι . γίγνομαι οὖν , ὡς εἶπον , ἐκ οὗτος ἕτερος δύο τρόπος ὑποθετικός , τέταρτος μέν ὁ ἐκ διαζευκτικός ὁ θέσις ὁ εἷς ἀναιρέω ὁ λοιπός ἢ ὁ λοιπός , πέμπτος δέ ὁ ἐκ διαζευκτικός ὁ ἀναίρεσις ὁ εἷς ἢ ὁ λοιπός ὁ καταλείπω εἰσάγω . παράδειγμα ὅς μέν πρῶτος · ὁ πλευρόν ὁ πλευρά ἢ ἴσος εἰμί ἢ μείζων ἢ μικρός · ἀλλά μήv ἴσος εἰμί · οὐ ἄρα μείζων οὐδέ μικρός . ὁ πέντε ἀριθμός ἢ ὒ περισσός εἰμί ἢ ἄρτιος · ἀλλά μήv περισσός · οὐ ἄρα ἄρτιος . ὁ δέ δύο · ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἢ σύμμετρος εἰμί ἢ ἀσύμμετρος · ἀλλά μήv σύμμετρος οὐ εἰμί · ἀσύμμετρος ἄρα . ὁ πλευρόν ὁ πλευρά ὁ ἴσος εἰμί ἢ μείζων ἢ μικρός · ἀλλά μήv οὔτε μείζων οὔτε μικρός · ἴσος ἄρα . ἰστέον δέ ὅτι δύναμαι καί ὁ τέταρτος καί ὁ πέμπτος τρόπος ἐκ ἀποφατικός συμπλοκή ποιέω · λέγω γάρ οὕτως , ὅτι ὁ διάμετρος ὁ πλευρά οὐ καί σύμμετρος καί ἀσύμμετρος , καί ὅτι ὁ γραμμή ὁ γραμμή οὐ ἴσος καί μείζων καί μικρός . λέγω οὖν ὅτι , ὅταν οὗτος προφέρω , ὁ τρίτος τρόπος ποιέω · πλήν περισσός ὁ οὗτος προφέρω , ὅταν ἔξεστι εἰμί διαιρετικός προφέρω . ὥστε διακρίνω μέν ὁ ὑποθετικός τρόπος μάλιστα μέν ὁ πρᾶγμα , ὡς ἤδη διαιρέω , ἔπειτα καί ὁ σχῆμα ὁ ἀγωγή αὐτός καί ὁ προφορά . εἰμί δέ οὗτος , οὐδείς θαυμαστός καί ὁ τέταρτος καί πέμπτος διαιρεμένος οὖον πραγματωδῶς , ἐπειδάν προ - φέρω μετά συμπλοκή ἀπόφασις , τρίτος λέγω εἰμί τρόπος . ἐπεί δέ φημί καί ὁ διά ὁ ἀδύνατος συλλογισμός μέρος εἰμί ὁ ἐκ ὑπόθεσις , ὁράω πῶς καί οὗτος φημί . λέγω ὅτι καθόλου πᾶς διά ἀδύνατος συλλογισμός διά δύο ὑποθετικός περαίνω καί εἷς κατηγορικός . καί ὁ μέν πρώϊος ὁ ἀδύνατος ὁ ὑποθετικός εἰμί ὁ πέμπτος , ὁ δύο δέ ὁ ἀδύνατος ὁ δύο ὁ ὑποθετικός . ἐπεί οὖν πᾶς μέν διά ἀδύνατος ὑποθετικός χράω συλλογισμός , οὖον πᾶς δέ ὑποθετικός διά ἀδύνατος , διά οὗτος φημί μέρος εἰμί ὁ ὑποθετικός ὁ διά ἀδύνατος , οἷος ὡς ἐπί παράδειγμα . βούλομαι ὁ γεωμέτρης δείκνυμι , ὅτι ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἀσύμμετρος εἰμί , χράομαι ὁ διά ἀδύνατος συλλογισμός οὕτως · ὁ διάμετρος , φημί , ὁ πλευρά ἢ σύμμετρος εἰμί ἢ ἀσύμμετρος · ἀλλά μήv οὖον σύμμετρος , ὡς δείκνυμι · ἀσύμμετρος ἄρα . εἰμί δέ οὗτος ὁ πέαπτος τρόπος ὁ ὑποθετικός . πόθεν οὖν ὅτι οὐ εἰμί σύμμετρος ; κατασκευάζω οὗτος διά ὁ δύο ὁ ὑποθετικός · ὁ διάμετρος ὁ πλευρά εἰμί εἰμί σύμμετρος , ὁ αὐτός ἀριθμός ἄρτιος εἰμί καί περισσός · ἀλλά μήv ὁ αὐτός ἀριθμός ἄρτιος καί περισσός οὐ εἰμί · οὐδέ ἄρα ὁ διά · μέτρος ὁ πλευρά σύμμετρος εἰμί . οὗτος οὖν λοιπός ὁ ὑπόθεσις ὁ ὅτι , εἰμί εἰμί ὁ διάμετρος ὁ πλευρά σύμμετρος , ἀνάγκη ὁ αὐτός ἄρτιος εἰμί καί περισσός διά κατηγορικός συλλογισμός κατασκευάζω . ὁμοίως ἔχω καί ὁ ἐν ὁ κατηγορικός συλλογισμός διά ἀδύνατος δείκνυμι , οἷος ὡς ὁ ἐν δύο σχῆμα ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός μερικός ἀποφατικός · οὗτος γάρ ἐπεί διά ἀντιστροφή οὐ δύναμαι δείκνυμι , δείκνυμι διά ὁ ἀδύνατος . οἷος ἵστημι ὁ Α πᾶς μέν ὁ Β ὑπάρχω , οὖον πᾶς δέ ὁ Γ · λέγω εἰμί ὁ συμπέρασμα ὅτι ὁ B οὖον πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . καί δείκνυμι οὗτος διά ὁ ἀδύνατος οὕτως · ὁ Β ὁ Γ ἢ πᾶς ὑπάρχω ἢ οὖον πᾶς · ἀλλά μήv ψεῦδος ὁ πᾶς , ὡς δείκνυμι · ἀνάγκη ἄρα οὖον πᾶς · οὗτος γάρ δύναμις λέγω . οὗτος οὖν πάλιν εἰμί ὁ πέμπτος τρόπος ὁ ὑποθετικός . πόθεν ὅτι ψεῦδος ὁ πᾶς ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω ; δείκνυμι οὗτος διά ὁ δύο ὁ ὑποθετικός · εἰμί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς ὑπάρχω · ἀλλά μήv ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς καί μή πᾶς ὑπάρχω ἀδύνατος · οὐδέ ἄρα ὁ Β ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω . πόθεν ἐν ὅτι , εἰμί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , εἰμί τις ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς ; οὗτος οὖν διά κατηγορικός συλλογισμός δείκνυμι · εἰμί ὁ Β ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω , εἰμί δέ καί ὁ Α ὁ Β πᾶς , ὁ ἄρα Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί οὖον πᾶς · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς . δῆλος οὖν ἐκ ὁ εἴρω ὡς πᾶς ὁ διά ὁ ἀδύνατος συλλογισμός ἐκ δύο εἰμί ὑποθετικός καί εἷς κατηγορικός . καί διά οὗτος , ὅτι ἐκ δύο ὑποθετικός εἰμί , μέρος εἰμί αὐτός φημί ὁ διά ὁ ἀδύνατος . Ἴίσως τις ἀπορέω πρός οὗτος · εἰμί ὁ διά ὁ ἀδύνατος μέρος εἰμί ὁ ὑποθετικός , τις δέ ὁ κατηγορικός διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , εἰμί καί τις ὁ κατηγορικός μέρος ὁ ὑποθετικός . λέγω οὖν πρός οὗτος ὅτι , ὅσος ὁ κατηγορικός διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , ὁ μέν ἀγωγή κατηγορικός εἰμί , καί ὁ συμπέρασμα αὐτός οἴκοθεν ἔχω ὁ ἀναγκαῖος , ἄν μή διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , καί διά οὗτος οὐ ἀνάγω εἰς ὁ ὑποθετικός . ἐπεί δέ ἐγώ φανερός οὐ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος , ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ φύσις αὐτός ἀναγκαῖος καί ἐγώ φανερόω . οὗτος οὖν ὁ διά ὁ ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ διά ὁ ἐγώ ποιέω προφανής ὁ συλλογισμός ὁ ἀναγκαῖος παραλείπω , οὗτος εἰμί μέρος ὁ ὑποθετικός συλλογισμός , οὐ αὐτός ὁ κατηγορικός συλλογισμός , ὅς ὁ ἀναγκαῖος οὐ ἐκ ὁ ἀδύνατος ἀλλά οἴκοθεν κτάομαι . οὗτος μέν οὖν περί ὁ ὑπο - θετικός συλλογισμός . ὁράω δέ ἄνωθεν καί ὁ φιλόσοφος ὁ λέξις . p . 10b20 ὅτι2 δέ ἀπλόος πᾶς συλλογισμός οὕτως ἔχω , νῦν εἰμί φανερός . Π ὅς , εἴτε κατηγορικός δηλονότι εἴτε ὑποθετικός . p . 40b25 δεικτικός ἢ ἐκ ὑπόθεσις . δεικτικός , τουτέστι κατηγορικός · αὐτόθεν γάρ οὗτος δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . διό καί ὁ μέν κατηγορικός δεῖξις ἐπί εὐθύς εἴρω , ὁ δέ διά ὁ ἀδύνατος , ὅστις μέρος εἰμί ὁ ἐκ ὑπόθεσις , κύκλος | δεῖξις ὡς ἐκ περίοδος τις καί οὐ αὐτόθεν δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . p.40b27 οὗτος γάρ δείκνυμι ἵημι φανερός εἰμί καί ἐπί ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος καί ὅλως ὁ ἐκ ὑπόθεσις . ἐπεί εἶπον ὅτι πᾶς ὑποθετικός συλλογισμός δήω πρός ὁ τελειόω κατηγορικός συλλογισμός , εἰκότως , ὅταν δείκνυμι πᾶς κατηγορικός συλλογισμός ὑπό ὁ τρεῖς σχῆμα ἀνάγω , δῆλος εἰμί καί περί ὁ ὑποθετικός οὕτως , ὅτι καί αὐτός εἰς οὗτος ἀνάγω , εἰ δήω ὁ κατηγορικός , ὅστις εἰς οὗτος ἀνάγω . p . 40b33 εἰμί δέ κατά ὁ Γ , ὁ δέ Γ κατά μηδείς . ἵνα γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα , εἰ λαμβάνω κατά τις ὁ Γ . p . 40b33 μηδέ ἄλλος κατά ἐκεῖνος . δηλονότι ὁ Γ , ἵνα γίγνομαι ὁ τρίτος σχῆμα · εἰμί γάρ λαμβάνω ὁ Α κατά ὁ Γ λαμβάνω καί ἄλλος τίς κατά ὁ Γ , γίγνομαι ὁ τρίτος σχῆμα . p . 40b34 μηδέ κατά ὁ Α ἕτερος . ἵνα γίγνομαι πάλιν ὁ πρῶτος · λαμβάνω γάρ ὁ Α κατά ὁ Γ · ἐάν οὖν λαμβάνω καί ἄλλος τίς κατά ὁ Α , πάλιν γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα . πλήν ἀνωτέρω μέν ὡς μέσος ὅρος λαμβάνω ὁ Γ , ἐνταῦθα δέ ὁ Α . ὁ δέ Β παρίημι ὡς δῆλος εἰμί καί ὡς διά ὁ ἄκρος καί ὁ μέσος περιλαμβάνω . p . 40b35 ὁ γάρ εἷς κατά εἷς λαμβάνω οὐδείς συμβαίνω ἐκ ἀνάγκη . μία πρότασις , φημί , διά οὗτος πᾶς λαμβάνω · ὁ δέ συλλογισμός τοὐλάχιστον ἐκ δύο πρότασις εἰμί . διά εἷς γάρ πρότασις οὐδείς συμπεραίνω · συλλογισμός γάρ εἰμί “ λόγος ἐν ὅς τίθημι τις ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω ὁ οὗτος ἵημι . p . 40b37 ἐάν μέν οὖν λαμβάνω ὁ Α κατά ἄλλος · ὁράω ἐνταῦθα ὁ δύο σημαίνω σχῆμα · εἶπον γάρ ὁ εἷς πρότασις ὄνος ἐν ὁ λαμβάνω ὁ Α κατά ὁ Γ νῦν πάλιν ὁ Α κατά ἄλλος τις ὑποτίθημι , ὅσπερ εἰμί ὁ δύο σχῆμα . p . 4037 ἤ ἄλλος κατά ὁ Α . ἵνα ὁ ὁ πρῶτος · ἔχω γάρ ὁ Α κατά ὁ Γ , καί νῦν κατά ὁ Α ἕτερος . p . 40 b 38 ἤ κατά ὁ Γ ἕτερος . ’Iva εἰμί ὁ τρίτος · κατά γάρ ὁ Γ καί ὁ Α καί ἄλλος τίς · πανταχοῦ γάρ ὁ μέσος ὅρος ὁ Γ λαμβάνω ὁ τρίτος . εἰμί οὖν , φημί , διά οὗτος συλλογισμός τις , οὖον μέντοι ὁ πρόκειμαι · βούλομαι γάρ δείκνυμι ὅτι ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω , οὐ ἄλλος τις ἢ οὗτος ἄλλος ἢ ἕτερος ἕτερος · p . 40b 40 οὐδέ ὅταν ὁ Γ ἕτερος ἐκεῖνος ἄλλος καί οὗτος ἕτερος , μή συνάπτω δέ πρός ὁ Β , οὐδέ οὕτως εἰμί πρός ὁ Β συλλογισμός ὁ Α . κἀν πλείων , φημί , πρότασις ἀλλήλων ἐπισυνάπτω , μηδείς δέ πρότασις ἔχω σχέσις τις πρός ὁ Β , οὐδέποτε ὅτι ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω κατασκευάζω . p . 41a4 ὁ μέν γάρ συλλογισμός ἁπλόος ἐκ πρότασις εἰμί , ὅς δέ πρός ὅδε συλλογισμός ἐκ ὁ πρός ὅδε πρότασις , ὁ ἐσθίω ὅδε πρός ὅδε διά ὁ ὅδε πρός ὅδε πρότασις · ὅς μέν βούλομαι λέγω , οὗτος εἰμί , ὅτι ἁπλόος μέν πᾶς συλλογισμός διά πρότασις περαίνω , ἐάν δέ πρός τίς ποιέω ὁ συλλογισμός * * * * οἷος εἰμί περί Ψυχή βούλομαι δείκνυμι ἢ συλλογίζομαι , οὐ ὡρισμένως ὅτι ἀθάνατος ἢ ἀκίνητος ἢ ἀσώματος ἤ τίς τοιοῦτος , ἀλλά ἁπλόος καί ἀδιορίστως ζητέω τίς ποτός εἰμί ὁ ὁ Ψυχή ὑπάρχω , δεῖ ὁ πρότασις ὁ παραλαμβάνω συνάπτω πρός ὁ Ψυχή , ἐπεί x003E ; οὐ εἰμί πρός αὐτός συλλογισμός · ἐάν δέ ζητέω εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος , δεῖ ὁ πρότασις συνάπτω καί πρός ὁ ψυχή καί πρός ὁ ἀθάνατος · ἄλλως γάρ οὐ εἰμί συλλογισμός ὁ ἀθάνατος πρός ὁ ψυχή , εἰμί μή ὁ πρότασις ὁ συλλογισμός καί πρός ὁ ψυχή καί πρός ὁ ἀθάνατος συνάπτω . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ δοκέω λέγω . ὅτι δέ ἁπλόος μέν ὁ συλλογισμός ἐκ πρότασις καί ὁ ὅδε πρός ὅδε συλλογισμός , φέρω εἶπον ὁ ἀθάνατος πρός ὁ Ψυχή , ἐκ ὁ συνάπτω πρότασις πρός τε ὁ ἀθάνατος καί ὁ ψυχή γίγνομαι , δῆλος · ἐν γάρ ὁ συλλογισμός ὁ λέγω ὅτι ὁ ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , ὁ ἀεικίνητος ἀθάνατος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος , συνάπτω εἰμί ὁ πρότασις πρός τε ὁ ἀθάνατος καί ὁ Ψυχή . ὁ δέ λέγω , ὅτι ὁ πρός οὗτος συλλογισμός ἐκ ὁ πρός οὗτος πρότασις , δοκέω περισσός καί ἀδιανόητος εἰμί · πᾶς γάρ συλλογισμός ὅδε πρός ὅδε εἰμί · οὐδείς γάρ ἁπλόος προτίθημι συλλογίζομαι ψυχή ἢ λίθος ἤ τίς τοιοῦτος , ἀλλά τίς κατά τις ἤ τίς ἀπό τις προτίθημι συλλογίζομαι , ὅσπερ αὐτός ὁ ἔπηλ-υς πρός ὅδε φημί . εἰμί δέ λέγω ὅτι ἁπλόος , ὅταν προτίθημι ὁ ὑπάρχω τις συλλογίζομαι , οὐ ὁρίζω δέ ὅδε πρός ὅδε , ἰστέον ὅτι ὁ μέν πρόθεσις συλλογισμός οὐ εἰμί , αὐτός δέ περί συλλογισμός φημί . ὅταν δέ συλλογισμός γίγνομαι , πάντῃ τε καί πάντως ὅδε πρός ὅδε γίγνομαι , εἰμί μή τις εἶπον ὅτι ὅταν εἰμί εἰμί τίς ἢ μή εἰμί ζητέω · ἐνταῦθα γάρ οὖον τίς ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ζητέω , ἀλλά αὐτός ὅλως εἰμί εἰμί , εἰμί μή πάλιν τις λέγω ὅτι ἐνταῦθα ὁ εἰμί αὐτός κατηγορέω , ὥστε εἰμί ὅδε πρός ὅδε , ὁ ‘ ἑστία γάρ πρός ὁ Ψυχή . ὥστε οὐδαμῶς δύναμαι οὗτος καθίστημι ὁ ῥητός , εἰμί μή ἐπί πρότασις τις αὐτός λαμβάνω . οὗτος δέ πάλιν οὐ εἰμί ἀληθής · περί συλλογισμός γάρ αὐτός φημί . p . 41 a 18 ὁ γάρ αὐτός λόγος καί εἰμί δ ἰός πλείων συνάπτω πρός ὁ Β · αὐτός γάρ εἰμί σχῆμα καί ἐπί ὁ πολύς . τουτέστι ἄν μή διά δύο μόνος πρότασις περαίνω ὁ συλλογισμός ἀλλά δ ἰός πλείων · πάλιν γάρ , φημί , εἰμί καί μή ἀμέσως , ἀλλά διά τίνω ἄλλος πρός ὁ μέσος ὅρος ὁ ἄκρος συνάπτω οὗτος δέ γίγνομαι , ὅταν ὁ παραλαμβάνω πρότασις κατασκευή δήω , ὡς ὅταν βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ ἡδονή οὐ ἀγαθός , δείκνυμι διά μέσος ὁ ἀτελής · ὁ ἡδονή ἀτελής , ὁ δέ ἀτελής οὐ ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα οὐ ἀγαθός . πόθεν ὅτι ἀτελής ὁ ἡδονή ; πᾶς ἡδονή κίνησις , ὁ δέ κίνησις ἀτελής , ὁ ἡδονή ἄρα ἀτελής . πόθεν ὅτι ὁ ἀτελής οὐ ἀγαθός ; ὁ ἀτελής ἢ ὁ ἐνδέω ἢ ὁ ἐκπίπτω ὁ ἑαυτοῦ τελειότης ἀτελής εἰμί , ἑκάτερος δέ οὗτος οὐ ἀγαθός , ὁ ἀτελής ἄρα οὐ ἀγαθός . p . 41a21 ὅτι2 μέν οὖν ὁ δεικτικός περαίνω διά ὁ προερέω σχῆμα , φανερός . ὅτι δέ καί ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος , δῆλος εἰμί διά οὗτος · πᾶς γάρ ὁ διά ὁ ἀδύνατος περαίνω ὁ μέν ψεῦδος συλλογίζομαι , ὁ δέ ἐκ ἀρχή ἐκ ὑπόθεσις δείκνυμι , ὅταν ἀδύνατος τίς συμβαίνω ὁ ἀντίφασις τίθημι . ’Ev ὁ διά ἀδύνατος συλλογισμός , ἐπεί μή εἰμί αὐτόθεν ὁ πρόκειμαι δείκνυμι , τίθημι αὐτός ὡς ἐν ὑπόθεσις , εἶτα ὁ ἀντίφασις οὗτος ἢ ὁ ἐναντίος λαμβάνω , ἐάν ἄμεσος ὁ , οὗτος κατηγορικός κατασκευάζω , ἐπεί πᾶς ἀνάγκη ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ ἕτερος ἀληθεύω ἢ ψεύδω , καί εὑρίσκω οὗτος ψεῦδος ἀκολουθέω ἅτε δή ψευδής λαμβάνω οὗτος μέν ἀπαγορεύω , ὁ δέ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις λοιπός ἐκ ἀνάγκη τίθημι . οὗτος οὖν εἰμί ὅς φημί , ὅτι ἀεί ἐν ὁ διά ἀδύνατος συλλογισμός ὁ παραλαμβάνω ψεῦδος εἰς κατασκευή ὁ ἀδύνατος οὗτος εἰμί ὁ κατηγορικός συλλογίζομαι . οἷος , φημί , καί ὁ γεωμέτρης ποιέω · βούλομαι γάρ δείκνυμι , ὅτι ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἀσύμμετρος εἰμί , καί οὗτος μή ἔχω ἐκ εὐθύς δείκνυμι φημί ὅτι , εἰμί μή οὗτος , πάντως σύμμετρος εἰμί · ἀλλά μήv εἰμί σύμμετρος εἰμί , συμβαίνω ὁ αὐτός ἀριθμός ἄρτιος εἰμί καί περισσός · x003E ; ὅτι ἀνάγκη συμβαίνω ὁ διάμετρος σύμμετρος τίθημι , ἐκβάλλω μέν οὗτος , εἰσάγω δέ ἐκ ἀνάγκη ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις , λέγω δέ ὁ ὅτι ἀσύμμετρος · εἰμί γάρ ψεῦδος ὁ ‘ σύμμετρος , ἀνάγκη ὁ ‘ ἀσύμμετρος ἀληθής εἰμί . οὐκοῦν εἰμί πᾶς διά ἀδύνατος ὁ ψεῦδος κατηγορικός συλλογίζομαι , ὁ δέ κατηγορικός πᾶς ὑπό ὁ τρεῖς ἀνάγω σχῆμα , εἰκότως καί ὁ διά ἀδύνατος ὑπό οὗτος ἀνάγω . εἶπον δέ ἤδη καί περί ὁ λοιπός ὑποθετικός , πῶς καί αὐτός ὑπό οὗτος ἀνάγω . ὅταν ἀδύνατος τίς συμβαίνω ὁ ἀντίφασις τίθημι . ἀντί - φημί λέγω ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀρχή ὑποτίθημι , οἷος ὁ ἀσυμμετρέω ὁ σύμμετρος . p . 41 a37 Ὠσαύτως δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ ἐκ ὑπόθεσις · ἐν ἅπας γάρ ὁ μέν συλλογισμός γίγνομαι πρός ὁ μεταλαμβάνω , ὁ δέ ἐκ ἀρχή περαίνω διά ὁμολογία ἤ τις ἄλλος ὑπόθεσις · καί ὁ ἄλλος , φημί , συλλογισμός ὁ ὑποθετικός ἀνάγω ὑπό ὁ τρεῖς σχῆμα , διότι πᾶς οὗτος ὁ μετάληψις κατηγορικός συλλογίζομαι , ὁ δέ κατηγορικός ὑπό ὁ τρεῖς σχῆμα . τις ἐκλαμβάνω ὁ ἐγώ ταλαμβανομενω οὖον ὁ μετάληψις · οὖον γάρ ἀεί , φημί , ὁ μετάληψις μόνος δήω κατασκευή , ἀλλά εἰμί ὅτε καί ὁ συνάπτω , καί δεῖ καί οὗτος κατηγορικός συλλογίζομαι . μεταλαμβάνω οὖν ἀκούω ἁπλόος ὁ κατασκευή δήω εἴτε ὁ συνάπτω εἰμί εἴτε ὁ μετάληψις . πρός οὗτος δέ καλῶς καί ὁ Ἀλέξανδρος , ὅτι κακῶς νομίζω · πρός γάρ μόνος ὁ μετάληψις οὗτος ἀκούω . ἐάν γάρ ὁ συνάπτω ἄδηλος εἰμί , οὐδέ ὅλως γίγνομαι συλλογισμός · οὖον γάρ συγχωρέω ὁ προσδιαλέγομαι . οἷος εἰμί κινέω τίς , οὗτος καί πέτομαι · αὐτόθεν ἐνίστημι ὁ συνάπτω καί οὖον συγχωρέω προβαίνω ὁ συλλογισμός . ὁ μέντοι μετάληψις εἰμί ἐν ὁ συλλογισμός ὁ ἀεί κατασκευή δήω . οἷος εἰμί ἄνθρωπος , καί ζῷον · ἀλλά μήv ἄνθρωπος · οὗτος λοιπός κατασιγάζω δεῖ · πόθεν γάρ ὅτι ἄνθρωπος ; καί ὅτι οὗτος ἀληθής εἰμί , δηλόω καί αὐτός , ὅτι ὁ ἐκ ἀρχή περαίνω διά ὁμολογία , ὅτι εἰμί ἄνθρωπος , καί ζῷον . ὥστε ὁ μέν συνάπτω ὡς ὁμολογέω λαμβάνω , ὁ δέ μετάληψις ὡς δήω κατασκευή . ὁ δέ ἤ τις ἄλλος ὑπόθεσις , οἷος ὅτι ὁ εἷς ὑπάρχω ὁ ὁμοειδής , οὗτος καί πᾶς . ὅσπερ καί ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι οὐρανός ποιέω · λαμβάνω γάρ ὅτι ὁμοειδής ὁ οὐράνιος , ὅσπερ , φημί , ἐπί εἷς εὑρίσκω , οὗτος καί ἐπί πᾶς ὁμολογέω ἀνάγκη , καί οὕτως συλλογίζομαι σφαιρικός εἰμί πᾶς ἐκ εἷς , ὁ σελήνη , ἐκ ὁ φώτισμα αὐτός οὗτος συλλογίζομαι . διαφέρω δέ οὗτος ὁ ἄλλος · ἐκεῖ μέν γάρ εἷς εἷς λαμβάνω ἀκολουθέω · εἰμί ἄνθρωπος , καί ζῷον · εἰμί μή ζῷον οὐδέ ἄνθρωπος · ἐνταῦθα δέ εἷς πολύς . p . 41b6 ἔτι δέ ἐν ἅπας δεῖ κατηγορικός τις ὁ ὁράω εἰμί καί ὁ καθόλου ὑπάρχω . Πάν ὁ νῦν παραδίδωμι θεώρημα ἐκ ὁ προαποδείκνυμι ἀνακεφαλαιόω · ἐκ γάρ ὁ προερέω , φημί , δῆλος ἐγώ εἰμί ὅτι δύο ἀποφατικός ἢ δύο μερικός οὐδέποτε ποιέω συλλογισμός . p . 41b7 ἄνευ γάρ ὁ καθόλου ἢ οὐ εἰμί συλλογισμός ὁ οὖον πρός ὁ πρόκειμαι , ἢ ὁ ἐκ ἀρχή αἰτέω . εἰμί μή ἔχω , φημί , ὁ ἐν ὁ συλλογισμός παραλαμβάνω πρότασις καθολικός πρότασις , ἀσυλλόγιστος γίγνομαι · ἐάν γάρ βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ μουσική ἡδονή σπουδαῖος εἰμί , εἶπον ἡʹ μουσική ἡδονή ἡδονή εἰμί , ὁ ἡδονή σπουδαῖος εἰμί , εἶτα συμπεραίνω , ἀσυλλόγιστος περαίνω , ἐπεί ὁ ἀδιόριστος ἰσοδυναμέω ὁ μερικός . ἤ οὖον πρός ὁ πρόκειμαι . οὗτος οὕτως ἐξηγέομαι · ἐάν , φημί , εἶπον ἰή μουσική ἡδονή ἡδονή ἐστιν’ ἐπάγω πάσσω ὁ ἀπό ὁ γεωμετρέω ἡδονή σπουδή ἐστιν’ , εἶτα συμπεραίνω , οὖον ὁ πρόκειμαι ἀλλά ἄλλος ποιέω ὁ συλλογισμός μερικός δέ , φημί , λέγω εἰμί καί οὗτος ὁ πρότασις , ἐπεί οὖον ὁ καθόλου ἡδονά παραλαμβάνω ἀλλά ὁ γεωμετρικός , εἰμί καί πᾶς . λέγω οὖν πρός οὗτος ὅτι μάλιστα μέν εἶπον ἡʹ μουσική ἡδονή ἡδονή σπουδαῖος εἰμί , εἶτα ἐπάγω πάσσω ὁ γεωμετρικός ἡδονή σπουδαῖος εἰμί ἄλλος ποιέω ὁ μέσος ὅρος · δεῖ δέ ὁ αὐτός εἰμί ἐν ὁ δύο πρότασις . ἔπειτα εἶπον “ πᾶς καθόλου ποιέω ὁ πρότασις · ὅς γάρ εἄν ὁ πᾶς πρόσκειμαι , καθόλου γίγνομαι · πρός γάρ ὁ προσδιορισμός , οὖον ὁ ὅρος ὁ καθόλου , ὡς ὅταν εἶπον πᾶς ἄνθρωπος · διά γάρ ὁ ζῷον οὖον καθόλου ὁ ἄνθρωπος . αὐτός δέ ὑποτίθημι ὁ δύο μερικός οὗτος ὁ ἑξῆς προστίθημι καί οὐδέ ὁ πᾶς χράω . ὥστε ψευδής ὁ οὗτος ἐξήγησις . σκοπέω οὖν μή οὕτως μᾶλλον ἀληθεύω τις ὁ ῥητός ἐξηγέομαι . ἐάν , φημί , εἶπον ὅτι ὁ μουσική ἡδονή ἡδονή εἰμί , εἶτα προστίθημι ὁ ἕτερος πρότασις λέγω τίς ἡδονή σπουδαῖος ἐστία αὐτός δέ εἰμί κἀν ἀπροσδιόριστος εἶπον , ἐπεί ὁ μερικός ἀληθεύω ἐπί ὁ ἡδονή ) , οὗτος ὁ τις ἡδονά ὅς εἶπον σπουδαῖος εἰμί εἰμί μέν ἄλλος τις λαμβάνω , φέρω εἶπον ὁ γεωμετρικός , οὐδείς εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι · οὖον γάρ , εἰμί ὁ γεωμετρικός σπουδαῖος , παρά οὗτος καί ὁ μουσικός · εἰμί δέ εἶπον τις ἡδονά εἰμί σπουδαῖος οὗτος ὁ τις ἐπί ὁ μουσικός φέρω , ὡσανεί λέγω ὁ μουσική ἡδονή ἡδονή εἰμί , ὁ μουσική ἡδονή σπουδαῖος ἐστία , ὁ ἐκ ἀρχή αἰτέω , τουτέστι ὁ ζητέω ὁμολογέω λαμβάνω . δῆλος δέ καί αὐτός ἐν ὁ ἐπάγω οὗτος βούλομαι . p . 41 b13 Μαλλός δέ γίγνομαι φανερός ἐν ὁ διάγραμμα , οἷος ὅτι ὁ ἰσοσκελής Ἴσαι ὁ πρός ὁ βάσις . ὅτι2 , φημί , ἀνάγκη πᾶς ἐν ὁ συλλογισμός εἰμί τις καθόλου πρότασις , φανερός εἰμί μᾶλλον ἐν ὁ γεωμετρικός μέθοδος . ὅταν γάρ ὁ γεωμέτρης βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ἰσοσκελής τρίγωνος Ἴσαι εἰμί ὁ πρός ὁ βάσις γωνία , ἐπεί ὁ ἰσοσκελής τρίγωνος γίγνομαι διά ὁ ἄγω διά ὁ κέντρον εὐθύς γίγνομαι ὁ βάσις διά ἕτερος εὐθύς ἀποτέμνω τμῆμα τίς ὁ κύκλος , συλλογίζομαι οὕτως · ἐπεί πᾶς ἡμικύκλιον ὁ | γωνία Ἴσαι ἀλλήλων εἰμί , ἡμικύκλιον δέ γωνία ὁ ΑΓ καί ὁ ΒΔ , Ἴσαι ἄρα ἀλλήλων εἰμί · λαμβάνω γάρ ἐνταῦθα οὖον ὁ ἰσοσκελής ὁ γωνία ἀλλά ὁ ἡμικύκλιον ὁ τέμνω διά ὁ AB εὐθύς ὁ ἄγω διά ὁ κέντρον . ἔχω ἐν τέως ὅτι ὁ ἡμικύκλιον Ἴσαι εἰμί ὁ γωνία . ἐπεί δέ ὁ βάσις ὁ τρίγωνος τμῆμα τίς ὁ κύκλος ἀποτέμνω πᾶς δέ τμῆμα κύκλος Ἴσαι εἰμί ὁ γωνία , Ἴσαι ἄρα εἰμί καί ὁ ΓΔ ὁ τμῆμα γωνία . οὐκοῦν ἴσος μέν ὁ ΑΓ ὁ ΒΔ γωνία , τουτέστι ὁ ἡμικύκλιον · Ἴσαι δέ καί ὁ ὁ τμῆμα , ὁ Γ καί ὁ δ . ἐάν δέ ἀπό ἴσος ἴσος ἀφαιρέω , ὁ καταλείπω ἴσος γίγνομαι · ἀφαιρέω ἄρα ἐκ ὁ ΑΓ καί ΒΔ γωνία ἴσος εἰμί ὁ Γ καί δ Ἴσαι εἰμί ὁ καταλείπω ἴσος ποιέω , λέγω δέ ὁ E καί ὁ Ζ γωνία , ὅσπερ εἰμί ὁ ἰσόπλευρος γωνία . οὕτως οὖν ὁ γεωμέτρης πανταχοῦ ὁ ἄν θόλος υ παραλαμβάνω πρότασις · ἄνευ δέ οὗτος οὐ ἄν συλλογίζομαι . εἰμί γάρ εἶπον ὅτι ἴσος εἰμί ὁ ΑΓ γωνία ὁ ΒΔ , μή εἶπον ὅτι πᾶς ἡμικύκλιον Ἴσαι εἰμί ὁ γωνία , οὖον συλλογίζομαι , ἀλλά ὁ ἀμφί - βῶλος ὡς ὁμολογέω λαμβάνω . ὁμοίως δέ καί εἰμί ὁ Γ καί δ λέγω ἴσος εἰμί μή προστίθημι ὅτι καί πᾶς τμῆμα Ἴσαι εἰμί ὁ γωνία , αἴτημα εἰμί καί οὖον συλλογισμός ὁ λέγω . καί πάλιν εἰμί λέγω ἐπεί ἀφαιρέω ἀπό ὁ Α Γ καί ΒΔ γωνία ὁ Γ καί ὁ δ , ἀνάγκη ὁ καταλείπω E καί Z ἴσος εἶμαι μή προστίθημι ὅτι ἀπό δέ ὁ ἴσος ἐάν ἴσος ἀφαιρέω , ὁ καταλείπω ἴσος γίγνομαι , οὐ εἄν συλλογίζομαι . δῆλος ἐν ἐκ οὗτος ὅτι οὐ εἄν γίγνομαι συλλογισμός δίχα καθολικός πρότασις . p . 41b 23 καί ὅτι ὁ μέν καθόλου ἐκ ἅπας ὁ ὁράω Κ ὅς ὁ Λοῦ δείκνυμι . οὐδέποτε γάρ γίγνομαι συμπέρασμα καθόλου μή πᾶς ὁ πρότασις καθόλου εἰμί . p . 41b24 ὁ δέ ἐν μέρος καί οὕτως κἀκεῖνος . δύναμαι γάρ μερικός συνάγω συμπέρασμα καί μή εἰμί ἀμφότερος ὁ πρότασις καθόλου , οἷος εἰμί ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα μερικός συμπέρασμα · ἐνδέχομαι δέ καί ὁ μέν πρότασις καθόλου εἰμί ὁ δέ συμπέρασμα μερικός , ὥσπερ ὁ ἐν τρίτος σχῆμα . p . 41 b 27 Δῆλος δέ καί ὅτι ἐν ἅπας συλλογισμός ἢ ἀμφότερος ἢ ὁ ἕτερος πρότασις ἀνάγκη ὅμοιος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ἐάν γάρ εἰμί καταφατικός ὁ συμπέρασμα , ἀνάγκη ἀμφότερος εἰμί καταφατικός , ἐάν ἀποφατικός , ὁ ἕτερος , ἐάν ἀναγκαῖος ἢ ἐνδέχομαι ἢ ὑπάρχω , ἢ ἀμφότερος ἢ ὁ ἕτερος . p . 41 31 ἐπισκοπέω δέ δεῖ καί ὁ ἄλλος κατηγορία . οἷος ἐάν ἔνδοξος ὁ ὁ συμπέρασμα ἢ ἀληθής , ἀνάγκη ἢ ἀμφότερος ἢ ὁ εἷς εἰμί ὅμοιος , ἐάν δυνατός , ἢ ὁ εἷς ἢ ὁ ἀμφι ἀμφότερος · ὁμοίως καί ἐάν ψευδής , καί ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος . πλήν διαλλάσσω μόνος ἐπί τε ὁ ἀληθής καί ἐπί ὁ δῆλος , δυνατός ὕω ἀληθής συμπέρασμα ἐπί ψευδής πρότασις συμπεραίνω · οἷος ἐάν εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποιότης , ὁ ποιότης οὐσία , συνάγω ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐσία , καί εἰμί ἀληθής · ὁ μέντοι πρότασις ἀμφότερος εἰμί ψευδής . καί ἐπί ὁ δῆλος δέ οὖον πάντως ἀνάγκη καί ὁ πρότασις δῆλος εἰμί . οἷος εἰμί δῆλος ὅτι εἰμί ἔκλειψις · ἐάν οὖν δήω οὗτος συλλογίζομαι , λέγω οὕτως · ὁ σελήνη μή ἔχω οἰκέω ὁ φάος ἐμπίπτω εἰς ὁ σκίασμα ὁ γῆ · πᾶς ὁ ἐμπίπτω εἰς ὁ σκίασμα ὁ γῆ , εἰμί μή ἔχω οἰκέω φάος , ἐκλιμπάνω · ὁ σελήνη ἄρα ἐκλιμπάνω . εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ συλλογισμός ὁ μέν πρότασις ἄδηλος ὁ μή διά ἀστρονομία ἄγω , ὁ μέντοι σύ συμπέρασμα δῆλος · ὁ αἴσθησις γάρ ἔχω ὁ πιστός . φημί δέ ὅτι οὖον πάντως οὐδέ ὁ ἄδηλος συμπέρασμα ἄδηλος ἔχω ὁ πρότασις · εἰμί γάρ δήω ὁ ἄδηλος διά ἄδηλος δείκνυμι , πῶς εἄν εἰμί δείκνυμι ; ζητητέος δέ οὗτος παροειγμα . p . 41 b 32 Φανερός δέ καί ἁπλόος πότε εἰμί καί πότε οὐ εἰμί συλλογισμός , καί πότε δυνατός καί πότε τέλειος . Δῆλος ὅτι τέλειος μέν ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα , ἀτελής δέ ὁ ἐν δύο καί τρίτος , διότι δήω ἀντιστροφή · ὅς διά ὁ δυνατός σημαίνω · δύναμις γάρ ἔχω ὁ τελειότης καί οὐ ἐνέργεια . ἐάν δέ πρόσκειμαι ἐν τις ἀντίγραφος ὁ ἀτελής , ὁ μέν ἀτελής νοέω ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα , ἐπεί καί αὐτός ἀτελής αὐτός καλέω , δυνατός δέ λέγω συλλογισμός ὁ δήω ἔξωθεν προὃτι τάσις εἰς τελέω ὁ δηλόω . οἷος τίς λέγω ; βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος λέγω οὕτως , ὅτι ὁ ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀθάνατος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος . λέγω οὗτος ὁ συλλογισμός δυνατός εἰμί , | διότι ἐλλείπω ἔξωθεν πρότασις εἰς τέλειος δεῖξις ὁ δηλόω , μένω , δύναμις μέντοι ἔνειμι ὁ ἐλλείπω πρότασις ἐν ὁ συλλογισμός · ἐλλείπω μέν γάρ ὅτι ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , ὁ ἀεικίνητος ἐκ ἀνάγκη ἀθάνατος · δύναμις μέντοι ἐν ὁ αὐτοκίνητος εἰμί καί ὁ ἀεικίνητος · πᾶς γάρ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος εἰμί . p . 41b36 Δῆλος δέ καί ὅτι πᾶς ἀπόδειξις εἰμί διά τρεῖς ὁράω καί οὖον πλείων , ἐάν μή διά ἄλλος καί ἄλλος ὁ αὐτός συμπέρασμα γίγνομαι . ὁ πρόκειμαι δῆλος · βούλομαι γάρ δείκνυμι ὅτι πᾶς συλλογισμός διά τρεῖς ὁράω μόνος καί οὖον πλείων γίγνομαι . βούλομαι γάρ ἐν ὁ συλλογίζομαι τίς ὑπάρχω τις ἢ μή ὑπάρχω δείκνυμι · ἔχω ἐν οὗτος ὗς δύο ὅρος . δείκνυμι δέ ὁ οὗτος σχέσις πρός ἀλλήλων διά τις ἄλλος · τρίου ὁράω σχέσις ἔχω πρός ἄμφω οὗτος ὗς καί διά ἑαυτοῦ ἢ συνάγω ὁ διίστημι ὁ ἄκρος . ὥστε τρεῖς ὁράω μόνος χρεία ἐγώ ἐν ὁ συλλογισμός , εἰμί μή , φημί , διά ἄλλος καί ἄλλος ὁ αὐτός συμπέρασμα γίγνομαι , τουτέστιν εἰμί μή διάφορος ἐπιχείρησις ὁ αὐτός βούλομαι κατασκευάζω · τότε γάρ χράομαι ἄλλος τις μέσος ὅρος . οἷος βούλομαι ὁ Πλάτων κατασκευάζω ὅτι ἀθάνατος ὁ ψυχή , ποτέ μέν κατασκευάζω διά μέσος ὁ ἀεικίνητος , ὥσπερ ἐν ὁ Φαιδρός , ποτέ δέ διά ὁ αὐτός ὁ ζῶ ἐπιφέρω ὁ σῶμα , ὡς ἐν ὁ Φαίδων , ποτέ δέ διά ὁ ὑπό ὁ ἴδιος κακία μή φθείρω , ὡς ἐν ὁ Κρίτων . εἰμί γάρ πᾶς ὁ φθείρω ὑπό ὁ ἴδιος φθείρω κακία , ὁ δέ ψυχή ὑπό ὁ ἴδιος κακία οὖον φθάνω - ρεται , ὁ ψυχή ἄρα οὖον φθείρω · ὁ σχῆμα δύο . πάλιν ὅτι ὁ ἄνθρω - πούς οὐσία κατασκευάζω ποτέ μέν διά μέσος ὁ ζῷον , ποτέ δέ διά μέσος ὁ ἐμψυχόω · πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶς ζῷον οὐσία , πᾶς ἄνθρωπος οὐσία · καί ἐπί ὁ ἕτερος ὁμοίως . ὅταν δέ οὗτος κατασκευάζω , εἷς μέν συνάγω συμπέρασμα , οὐ εἷς μέντοι συλλογισμός · διάφορος γάρ ὁ μέσος παραλαμβάνω καί διάφορος διά οὗτος πρότασις · οὐδέ γάρ αὐτός εἰμί ὁ εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔμψυχος ὁ εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷον · καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὥστε πλείων ὁ συλλογισμός . ὁμοίως δέ , φημί , καί ἐάν ὁ αὐτός μέν μέσος ὅρος χράω μή ὁ αὐτός μέντοι σχέσις ἔχω πρός ὁ ἄκρος , ὁ αὐτός μέν πάλιν συμπεραίνω , διά ἄλλος μέντοι καί ἄλλος , καί πάλιν διά οὗτος οὐ εἷς ὁ συλλογισμός ἀλλά πλείων διά ὁ διάφορος ὁ μέσος σχέσις · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ κῦρος ἔχω ἐν ὁ συλλογισμός . οἷος ὅταν ὁ μερικός ἀποφατικός δείκνυμι καί διά ὁ πρῶτος καί διά ὁ δύο καί διά ὁ τρίτος σχῆμα · καί ἐνταῦθα γάρ εἷς μέν ὁ συμπέρασμα , πλείων δέ ὁ συλλογισμός . ἄν διά προσυλλογισμός δέ κατασκευάζω ὁ συλλογισμός , οὐδείς κακός πλείων ὁ συλλογισμός , ἐπεί καί ὁ συμπέρασμα ἐνταῦθα πλείων · ἀεί γάρ ὁ συμπεραίνω ἐν ὁ πρῶτος συλλογισμός ὁ ἐφεξῆς ποιέω πρότασις . οἷος ὡς ὅταν βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ Δίκαιος ἀγαθός εἰμί διά μέσος ὁ καλός οὕτως · ὁ Δίκαιος καλός , ὁ καλός ἀγαθός , ὁ Δίκαιος ἄρα ἀγαθός . οὗτος οὖν ὁ συλλογισμός κατασκευάζω διά προσυλλογισμός . πόθεν γάρ ὅτι ὁ Δίκαιος καλός ; ὁ Δίκαιος ἐπαινετός · οὐδείς γάρ ἐπαινέω ὁ ἄδικος ἀλλά ὁ Δίκαιος , καί αὐτός ὁ ὁ ἄδικος πράσσω · ὁ ἐπαινετός καλός · ὁ Δίκαιος ἄρα καλός . πόθεν δέ ὅτι ὁ καλός ἀγαθός ; λέγω πάλιν οὕτως · [ ὁ Δίκαιος καλός ] ὁ καλός ἐφετός · ἐπιστρέφω γάρ εἰς ἑαυτοῦ ὁ καλός καί ἐράω ἑαυτοῦ ποιέω , ὅθεν ἔχω καί ὄνομα ὡς καλέω πᾶς πρός ἑαυτοῦ καί καλέω καλός ἀγαθός < · ὁ ἐφετός ἀγαθός · ὁ καλός x003E ; . πόθεν ὅτι ὁ ἐφετός ἀγαθός ; ὁ ἐφετός συμφέρω · οὐδείς γάρ ὁ βλάπτω ἐφίημι · ὅς συμφέρω ἀγαθός ὁ ἐφετός πόθεν ὁ Δίκαιος ὅτι ἀγαθός ; ὅς Δίκαιος καλός · ὁ καλός ἐφίημι Δίκαιος ἐφετός . ὁ Δίκαιος ἐφετός · ὁ ἐφετός συμφέρω · οὐδείς γάρ ὁ βλάπτω ἐφίημι ] ὁ Δίκαιος ἄρα συμφέρω . ὁ Δίκαιος συμφέρω · ὁ συμφέρω ἀγαθός · ὁ Δίκαιος ἄρα ἀγαθός . ὥστε ἄν διά προσυλλογισμός περαίνω , πλείων εἰμί ὁ συλλογισμός . εἰμί μέντοι μή διά προσυλλος - γισμαω περαίνω , ἀλλά αὐτός ὁ συμπέρασμα ἐπισυνάπτω εἷς ποῖ . Ούμε συλλογισμός , οἷος ὁ Δίκαιος ἐπαινετός , ὁ ἐπαινετός καλός , ὁ καλός ἐφετός , ὁ ἐφετός συμφέρω , ὁ συμφέρω ἀγαθός , ὁ Δίκαιος ἄρα ἀγαθός , οὗτος , φημί , ὁ συλλογισμός διά πλείων μέν ὁράω περαίνω , σύνθετος μέντοι εἰμί καί οὐ ἁπλόος . περί δέ ὁ ἁπλόος ὁ λόγος , ὅτι ἀνάγκη διά τρεῖς καί μόνος ὁράω περαίνω , ὁπότε ἐνταῦθα ὁ προσεχής ὅρος καί ὁ κῦρος ἔχω τρεῖς εἰμί ὁ καί ὁ πρόκειμαι κατασκευάζω , ὁ Δίκαιος , ὁ συμφέρω , ὁ ἀγαθός . p . 41b38 οἷος ὁ E διά τε ὁ ΑΒ καί ὁ ΓΔ . οὗτος παράδειγμα εἰμί ὁ διά ἄλλος καί ἄλλος μέσος περαίνω Σύμο πέρασμα , ὡς ὁ ἄνθρωπος εἰμί οὐσία διά τε ὁ ζῷον καί διά ὁ ἐμψυχόω καί ὁ ψυχή * * διά τε ὁ ἀεικίνητος καί ὁ αὐτοκίνητος . λαμβάνω δέ ὁ μέν E συμπέρασμα , ὁ δέ Α καί Β δύο πρότασις , καί πάλιν ἕτερος δύο | ὁ Γ καί ὁ δ . p . 41b39 ἤ διά ὁ ΑΒ καί ΑΓ καί ΒΓ . οὗτος παράδειγμα ὁ ἐν διάφορος ὁ σχῆμα ὁ αὐτός συμπέρασμα δείκνυμι , ἐπειδή , ὡς εἶπον , ὁ αὐτός μερικός ἀποφατικός δείκνυμι ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα . οἷος ὅτι ὁ λευκός οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἐν ὁ πρῶτος οὕτως · λευκός οὐδείς Αἰθίοψ , Αἰθίοψ τις ἄνθρωπος , καί συνάγω λευκός οὖον πᾶς ἄνθρωπος . καί ἐν ὁ δύο · Αἰθίοψ οὐδείς λευκός , Αἰθίοψ · τις ἄνθρωπος , καί λευκός οὖον πᾶς ἄνθρωπος . καί ἐν ὁ τρίτος · λευκός οὐδείς Αἰθίοψ , ἄνθρωπος τις Αἰθίοψ καί λευκός οὖον πᾶς ἄνθρωπος . ὁ γάρ μείζων ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἀντιστρέφω ποιέω ὁ δύο , λέγω δή ὁ ἀποφατικός · ἐπεί γάρ λευκός οὐδείς Αἰθίοψ , καί Αἰθίοψ οὐδείς λευκός · γίγνομαι οὖν ὁ δύο . ἐάν δέ ὁ μικρός ὁ πρῶτος ἀντιστρέφω , λέγω δή ὁ καταφατικός , γίγνομαι ὁ τρίτος σχῆμα · εἰμί γάρ Αἰθίοψ τις ἄνθρωπος , καί ἄνθρωπος τις Αἰθίοψ . ὁράω οὖν πῶς διά ὁ ὁ στοιχεῖον ἐναλλαγή οὗτος σημαίνω . ὁ μέν γάρ ΑΒ ὁ πρῶτος σχῆμα δηλόω · εἰμί δέ ὁ μέν Α ὁ μικρός καταφατικός πρότασις , ὁ δέ Β ὁ μείζων ἀποφατικός . ἐπεί οὖν ἐν ὁ δύο φυλάσσω ὁ μικρός , ἀντισρέφομεν δέ ὁ μείζων , διά οὗτος ὁ δύο διά ὁ ΑΓ δηλόω φυλάσσω μέν ὁ Α ἀμείβω δέ ὁ B . πάλιν ἐπεί ἐν ὁ τρίτος φυλάσσω ὁ μείζων , ἀντιστρέφω δέ ὁ μικρός , διά οὗτος καί αὐτός φυλάσσω μέν ὁ Β , ἀμείβω δέ ὁ Α εἰς ὁ Γ · ὁ γάρ ΒΓ ὁ τρίτος σημαίνω σχῆμα . p . 42a1 ἤ πάλιν ὅταν ἑκάτερος ὁ ΑΒ διά συλλογισμός λαμβάνω . τουτέστιν ὅταν ὁ παραλαμβάνω δύο πρότασις προσυλλογισμός δήω · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ Δίκαιος καλός διά ὁ ὅτι ὁ Δίκαιος ἐπαινετός καί ὁ ἐπαινετός καλός , καί ὅτι ὁ καλός ἀγαθός διά ὅς δείκνυμι . ὁ ὁ προσυλλογισμός οὖν πρότασις αὐτός σημαίνω ὁ ΔΕ καί ὁ ΖΘ . p . 42a3 ἤ ὁ μέν ἐπαγωγή ὁ δέ συλλογισμός . πολλάκις , φημί , ὁ μέν ὁ πρότασις συλλογισμός δήω πρός κατά σκευή , ὁ δέ ἕτερος ἐπαγωγή . οἷος βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ἰατρικός χρή . σιμός ὁ βίος , καί λέγω οὕτως · ὁ ἰατρικός τέχνη , πᾶς τέχνη χρήσιμος ὁ βίος , ὁ ἰατρικός ἄρα χρήσιμος ὁ βίος . οὗτος ὁ πρότασις ὁ μέν διά συλλογισμός κατασκευάζω , ὅτι ὁ ἰατρικός τέχνη · ὁ ἰατρικός μέθοδος εἰμί οδοποιητικός , πᾶς μέθοδος οδοποιητικός τέχνη εἰμί , ὁ ἰατρικός ἄρα τέχνη εἰμί . ὁ δέ λέγω ὅτι πᾶς τέχνη χρήσιμος ὁ βίος μόνος διά ἐπαγωγή κατασκευάζω δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ κατά μέρος τέχνη χρήσιμος ὁ βίος . p . 42a4 Πλείω γάρ ὁ συμπέρασμα εἰμί , οἷος ὁ τε Α καί ὁ B καί ὁ Γ . ὅταν γάρ δηλονότι διά προσυλλογισμός ὁ Α πρότασις κατασκευή - ζῶ , συμπέρασμα ποιέω ὁ Α · ὁμοίως καί ἐπί ὁ Β πρότασις . ἐκ δέ οὗτος ὁ συμπέρασμα , ὁ Α καί ὁ Β , πρότασις Γίνος - Μένων συμπεραίνω ὁ Γ . ἰστέον δέ ὅτι ἀντί ὁ E ὁ Γ ἐνταῦθα παραλαμβάνω · ἄνω γάρ εἶπον ὁ E εἰμί συμπέρασμα ὁ AB . p . 42a6 El δέ οὖν μή πλείων ἀλλά εἷς , οὗτος μέν ἐνδέχομαι γΐνω - ἕπομαι διά πλείων ὁ αὐτός συμπέρασμα , ὡς δέ ὁ Γ διά ὁ ΑΒ , ἀδύνατος . ὅς βούλομαι εἶπον , οὗτος εἰμί , ὅτι εἰμί ὁ διά πλείων ὁράω δείκνυμι συλλογισμός εἷς λέγω , οὖον προσυλλογισμός φημί , οὕτως εἄν λέγω εἷς ὡς σύνθετος , ὡς μέντοι ἁπλόος , οὐδαμῶς . πάλιν δέ ὁ Γ ἀντί ὁ E παραλαμβάνω . p . 42a8 ἵστημι γάρ ὁ E συμπεραίνω ἐκ ὁ ΑΒΓΔ . ὁ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὅτι διά δύο μόνος πρότασις ὁ προσέχω καί κύριος ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ὁ συλλογισμός καί οὖον πλείων . δείκνυμι ἐν οὗτος διά οὗτος . εἰμί γάρ ἐγχωρέω , φημί , ὑπο - κεῖμαι διά ὁ ΑΒΓΔ γίγνομαι συλλογισμός , τουτέστι διά τέσσαρες προ - τάσις · ἕκαστος γάρ στοιχεῖον ὡς πρότασις λαμβάνω · καί περαίνω ὁ πρότασις οὗτος ὁ E . ἐπεί οὖν , φημί , δείκνυμι ὅτι ὁ ποιέω ὁ συλλογισμός πρότασις ἔχω τις πρός ἀλλήλων σχέσις , διαιρέω εἰς δύο τμῆμα οὗτος ὁ πρότασις περί ἑκάτερος τμῆμα ἐρωτάω . ὁ γάρ ΑΒ πρότασις ἢ ἔχω σχέσις πρός ἑαυτοῦ ἢ οὐ ἔχω . καί εἰμί μέν οὐ ἔχω , μάτην εἰμί παραλαμβάνω · δεῖ γάρ ὁ ὁ συλλογισμός γισμοω πρότασις σχέσις ἔχω πρός ἀλλήλων · ὥστε οὗτος σχέσις μή ἔχω οὖον ποιέω συλλογισμός . εἰμί δέ ἔχω σχέσις πρός ἀλλήλων , ἤτοι ὁ E ὁ πρόκειμαι ἐγώ ἐκ ἀρχή συμπεραίνω ἢ ὁ ΓΔ πρότασις ἕτερος ἢ ἄλλος τίς παρά οὗτος . πάλιν ὁ ΓΔ πρότασις ἢ ἔχω πρός ἀλλήλων σχέσις ἢ οὐ ἔχω . καί εἰμί μέν μή ἔχω , ἅτε μηδείς συμπεραίνω μάτην εἰμί λαμβάνω . εἰμί δέ ἔχω , ἤτοι αὐτός ὁ E σῦς - ἄγω ἢ ὁ ΑΒ ἕτερος ἢ ἄλλος τίς παρά οὗτος . οὗτος οὕτως ἐκ ἀνάγκη ἔχω , εἰμί μέν ὁ | ΑΒ πρότασις ὁ E συνάγω , ἔχω ὁ ζητέω , ὅτι ἐκ δύο πρότασις μόνος γίγνομαι ὁ συλλογισμός . ὁ δέ ΓΔ εἰμί μέν καί οὗτος ὁ E συνάγω , εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός συμπέρασμα διά πλείων συλλογισμός συμπεραίνω , ὥστε πάλιν πλείων ὁ συλλογισμός . εἰμί δέ ὁ ΓΔ ὁ ΑΒ ἕτερος συνάγω , διά προσυλλος - γισμαω εἰμί δείκνυμι ὁ Ε · προσυλλογισμός γάρ ὁ ΓΔ πρότασις συνάγω εἷς ὁ AB πρότασις , ἐκ ὅς ὁ E συνάγω . εἰμί δέ ἄλλος τίς συνάγω ὁ ΓΔ πρότασις , οὖον μόνος πλείων ὁ συλλογισμός ἀλλά καί ἀκοινώνητος ἀλλήλων · ἄλλος γάρ συλλογισμός ὁ διά ὁ ΑΒ συνάγω ὁ E , καί ἄλλος ὁ διά ὁ ΓΔ ἕτερος τίς συνάγω , φέρω εἶπον ὁ Z . οὗτος μέν οὖν , εἰμί ὑποτίθημι ὁ μέν ΑΒ συνάγω ὁ E , ὁ δέ ΓΔ ἢ αὐτός ὁ E ὁ ὁ AB ἕτερος ἢ ἄλλος τίς παρά οὗτος . ὁμοίως δέ κἀν ὑποτίθημι ὁ AB συνάγω ἢ ὁ ΓΔ ἕτερος ἢ ἄλλος τίς παρά οὗτος , ἀδύνατος δείκνυμι ὁ λόγος . εἰμί μέν γάρ ἄλλος τίς παρά οὗτος συνάγω ὁ ΑΒ , ὁ δέ ΓΔ καί οὗτος ἄλλος παρά ὁ κεῖμαι , καί πλείων ὁ συλλογισμός καί οὖον ὁ πρόκειμαι · πρόκειμαι δέ ὁ E συμπέρασμα . εἰμί δέ ὁ ΑΒ ἕτερος , διά προσυλλογισμός ἄλλος τίς πάλιν καί οὖον ὁ πρόκειμαι δείκνυμι · προσυλλογισμός γάρ ὁ ΓΔ ὁ ΑΒ συνάγω ἄλλος τίς ὁ πρόκειμαι . * * * * εἰμί δέ ὁ ΑΒ ὁ ΓΔ τίς συνάγω , ὁ δέ ΓΔ * * * εἰμί ὁ μέν E , πάλιν διά προσυλλογισμός περαίνω , καί ἔχω ὁ ζητέω , ὅτι ὁ κύριος πρότασις ὁ συνάγω ὁ E δύο εἰμί , ὁ ΓΔ · εἰμί δέ ἢ ὁ ΑΒ ἕτερος ἢ ] ἄλλος τίς παρά οὗτος , ὁμοίως καί πλείων ὁ συλλογισμός καί οὖον ὁ πρόκειμαι . ὥστε πανταχόθεν δείκνυμι ὅτι ἀνάγκη διά δύο μόνος πρότασις ὁ κύριος πᾶς συλλογισμός γίγνομαι . p . 42a9 οὐκοῦν ἀνάγκη τίς αὐτός ἄλλος πρός ἄλλος λαμβάνω , ὁ μέν ὡς ὅλος ὁ δέ ὡς μέρος . ἀντί ὁ ὁ μέν περιέχω ὁ πρότασις ὁ δέ περιέχω . περιέχω δέ ὁ μείζων , ὁ δέ μικρός περιέχω · ἐάν γάρ εἶπον ὅτι ὄντα πᾶς ζῷον , ζῷον πᾶς ἄνθρωπος , δῆλος ὅτι περιεκτικός τε καί καθολικός ὁ μείζων ὁ λέγω ‘ οὐσία πᾶς ζῷον · ἔχω γάρ ὁ μείζων ὅρος , ὁ οὐσία , ὅς περιέχω καί ὁ ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος . p . 42a18 καί εἰμί μέν ὁ E ἢ ὁ ΑΒ ἕτερος , ἢ πλείων εἰμί ὁ συλλογισμός , ἢ ὡς ἐνδέχομαι ὁ αὐτός διά πλείων ὁράω περαίνω συμβαίνω . πλέως μέν οὖν γίγνομαι , ἐν ὁ ΑΒ ἕτερος , διότι καί ὁ συλ - ῥάσμα ἕτερος · ὁ δέ ἢ ὡς ἐνδέχομαι ὁ αὐτός διά πλείων ὁράω περαίνω , ἐάν ὁ E συνάγω . σημαίνω δέ αὐτός οὗτος ὁ τε διά διάφορος μέσος ὁ αὐτός συνάγω πρότασις καί ὁ διά διάφορος μέν μέσος διά πλείων δέ σχῆμα ὁμοίως ὁ αὐτός συνάγω συμπέρασμα . ὅτι δέ καί ἐν ὁ τοιοῦτος πλείων ὁ συλλογισμός , εἶπον ἤδη . p . 42a22 εἰμί δέ μή οὕτως ἔχω ὁ Γ πρός ὁ δ ὥστε ποιέω συλλογισμός , μάτην εἰμί λαμβάνω . ἐπισημειωτέον ὁ λέγω . ὑποτίθημι γάρ ἐπί ὁ ΓΔ πρότασις πᾶς ὁ ἄλλος ὑπόθεσις , ὁ γάρ ἔχω , φημί , σχέσις πρός ἀλλήλων ἢ οὐ ἔχω · καί εἰμί μέν ἔχω , ἢ ὁ E συνάγω ἢ ὁ ΑΒ ἕτερος ἢ ἄλλος τίς παρά οὗτος . οὗτος οὖν πᾶς ὑποτίθημι . νῦν δέ ὑποτίθημι ὅτι εἰμί μή ἔχω σχέσις , οὐδέ συμπεραίνω τίς . ἐπισημειόω δέ οὗτος , ὅτι ὑποκάτειμι καί ὁ λοιπάς ὑπόθεσις ἐπί ὁ ΑΒ γυμνάζω ( μόνος γάρ γυμνάζω ὁ AB ὁ E τέως ὑποτίθημι ) ἐπάγω μή γίγνομαι ἐκ ὁ ΓΔ μηδείς συμπέρασμα , δήω εἶπον ‘ ἐκ ὁ ΑΒ · ἤδη γάρ ἐνταῦθα ὑποτίθημι ὁ ΓΔ μηδείς συμπεραίνω . δῆλος ἄρα ὅτι γραφικός ἄνωθεν εἰμί ὁ σφάλμα . πᾶς γάρ ὁ βιβλίον οὕτως ἔχω . p . 42a23 εἰμί μή ἐπαγωγή ἢ κρύψις ἤ τις ἄλλος ὁ τοιοῦτος χάρις . Εὐάν , φημί , ὁ ΑΒ σχέσις ἔχω πρός ἀλλήλων καί διά οὗτος συνάγω τίς συμπέρασμα ὁ ΓΔ πρότασις ἄσχετος ἵημι , μάτην εἰλημδὲ μέναι εἰμί , εἰμί μή , φημί , ἐπαγωγή ἢ κρύψις ἕνεκα παραλαμβάνω · σῴζω . ἐπαγωγή μέν ἀντί ὁ κατά ἕκαστος ἐπαγωγή , ὥσπερ καί ἀνωτέρω λαμβάνω ὅτι πᾶς τέχνη ὠφέλιμος ὁ βίος * * * * καί χαλκευτικός καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁ δέ κρύψις τοιοῦτος εἰμί · ὅταν βούλομαι ὁ σοφιστής συλλογίζομαι τίς , φέρω εἶπον ὅτι ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί , προτείνω αὐτός ὅτι οὖον δοκέω σύ ὁ ἡδονή ἐφετός εἰμί ; εἶτα οὗτος λαμβάνω ὁ πρότασις ἐάν εὐθύς ὁ ἕτερος ἐπάγω λέγω ’ τίς δέ , οὐ ὁ εφέ - ὁ ἀγαθός ’ , συναισθάνομαι ὁ συμπέρασμα οὖον συγχωρέω ὁ πρότασις ἢ καί ὁ ὁμολογέω ἀνατίθημι . διόπερ ἵνα λανθάνω αὐτός λαμβάνω ὁ πρότερος πρότασις , ὅτι ὁ ἡδονή ἐφετός , μακρός κατατείνω περί ὁ ἐφετός λόγος , τίς δήποτε εἰμί ὁ ἐφετός , καί ποσαχῶς λέγω , καί μυρίος ἄλλος τοιοῦτος , βούλομαι κρύπτω ὁ ἀκολουθία ὁ συλλογισμός . εἶτα ἐκκρούω ὁ πρῶτος πρότασις μετά πολύς καί ὁ ἕτερος ἐρωτάω , εἰμί πᾶς ἔφεσις ἀγαθός ἔφεσις , καί λαμβάνω οὗτος συνάπτω ὁ προρυψις , καί ἀποφαίνω ὁ συμπέρασμα . οὗτος οὖν εἰμί ὅς φημί ἢ κρύψις , τουτέστιν ἀποκρύπτω βούλομαι ὁ ἀκολουθία ὁ Συλλός - γισμοω ἔξωθεν τις πολλάκις χράομαι . ὁ δέ ἢ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος χάρις , οὗτος εἰμί μῆκος λόγος καί ἀναπλήρωσις ἢ χάρις τις , ἵνα μή ξηρός εἰμί ὁ λόγος , καί μάλιστα ὅταν πρός ἐπίδειξις ὁράω , ὡς ὅταν εἶπον ὁ Δίκαιος καλός , ὁ καλός ἀγαθός ἀποτείνω περί ὁ καλός μακρός λόγος . p . 42a28 Et δέ μή γίγνομαι ἐκ ὁ ΓΔ μηδείς συμπέρασμα . Ταύτη ἕνεκα ὁ λέξις ἐπισημαίνω ἀνωτέρω · δῆλος γάρ ὅτι περί ὁ ΑΒ ὁ λόγος . ὑποτίθημι γάρ ἀνωτέρω ὁ ΑΒ συνάγω ὁ Ε ὁ πρό μικρός εἶπον ἵημι δέ ἐκ ὁ ΑΒ μή ὁ Ε ἀλλά ἄλλος τίς γίγνομαι συμπέρασμα ” ἀκόλουθος εἰμί ἐπάγω εἰμί δέ μή γίγνομαι ἐκ ὁ AB μηδείς συμπέρασμα . ἔχω δέ ὁ λέξις ΓΔ , ὥτε δῆλος ὅτι ἁμαρτάνω . p . 42a33 Ei μή προσλαμβάνω τίς , καθάπερ ἐν ὁ ἐκ ἀρχή λέγω , πρός ὁ τελέω ὁ συλλογισμός . τουτέστιν εἰμί μή διά ἐπαγωγή ἢ διά προσυλογισμος ὁ πρότασις πατασκευαειδω . p.42a35 φανερός οὖν ὡς ἐν ὅς λόγος συλλογιστικός μή ἄρτιος εἰμί ὁ πρότασις διά ὅς γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ὁ κύριος ( ἔνιοι γάρ ὁ ἄνωθεν συμπέρασμα ἀναγκαῖος εἰμί πρότασις ) , οὗτος ὁ λόγος ἢ οὖον συλλογίζομαι ἢ πλείων ὁ ἀναγκαῖος ἐρωτάω πρός ὁ θέσις . εἰμί δείκνυμι ὅτι ὁ συνεκτικός ὁ συλλογισμός πρότασις δύο εἰμί ( ὁ γάρ προσυλλογισμός δῆλος ὅτι ὁ συμπέρασμα πρότασις ὁ πρόκειμαι συλλογισμός γίγνομαι ) , ἀνάγκη ἄρα , ἐν ὅς συλλογισμός πλείων εἰμί ὁ δύο πρότασις , οὗτος ἢ μηδέ ὅλως εἰμί συλλογισμός , οἷος εἰμί λέγω ὅς ἵππος ζῷον , ὁ κύω τετράπους , ὁ ἄνθρωπος δίπους , ἢ πλείων ὁ ἀναγκαῖος καί συνεκτικός ὁ πρόκειμαι συλλογίζομαι αἰτέω παρά ὁ προσδιαλέγομαι . οἷος εἰμί βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐσία εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος γελαστικός , ὁ γελαστικός ζῷον , ὁ ζῷον οὐσία , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία · δῆλος γάρ ὅτι περισσός ὁ ὁ γελαστικός πρόσθεσις · ἀρκέω γάρ ζῷον εἶπον δείκνυμι αὐτόθεν ὅτι οὐσία . p . 42b1 κατά μέν οὖν ὁ κύριος πρότασις λαμβάνω ὁ συλλογισμός ἅπας εἰμί συλλογισμός ἐκ πρότασις μέν ἄρτιος ἐκ ὁράω δέ περισσός . ὁ πρόκειμαι διά οὗτος δείκνυμι ὅπως ἔχω πρός ἀλλήλων κατά ὁ ἀριθμός ὁ τε ὅρος καί ὁ ποοτασις καί ὁ συμπέρασμα . φημί οὖν ὅτι , ἐάν ὁ κύριος λαμβάνω ὁ συλλογισμός πρότασις , ὁ μέν πρότασις ἄρτιος εἰμί , ὁ δέ ὅρος περισσός , τουτέστι δύο μέν ὁ πρότασις , τρεῖς δέ ὁ ὅρος . ὁ δέ συμπέρασμα ὁ μισέω ὁ πρότασις , τουτέστιν εἷς εἰμί οὗτος ὁ συμπέρασμα · ὁ γάρ πρότασις δύο εἰμί ὁ ἥμισυς οὗτος εἷς δηλονότι . ἐάν δέ διά προσυλλογισμός κατά - σκευάζω ἤ σύνθετος εἰμί ὁ συλλογισμός , τουτέστιν ἐάν ὁ ὁ συμπέρασμα ἐπισυνάπτω οὗτος προάγω ὁ λόγος , οἷος ὁ Δίκαιος τάξις αἴτιος , ὁ τάξις αἴτιος καλός , ὁ καλός ἐφετός , ὁ ἐφετός ἀγαθός , ὁ Δίκαιος ἄρα ἀγαθός , ὁμοίως , φημί , ὁ μέν ὅρος εἷς πλείων εἰμί ὁ πρότασις , οὐκέτι δέ πάντως ὁ μέν ὅρος περισσός , ἄρτιος δέ ὁ πρότασις . καθόλου δέ ἀντικειμένως ἔχω · ὁ γάρ ὁράω περισσός εἰμί ὁ πρότασις ἄρτιος εἰμί καί ἐναλλάξ . ὁ δέ Συμπεράς - σματα , φημί , ἐν οὗτος οὐκέτι ὁ αὐτός ἔχω τάξις · οὖον γάρ ἥμισυς εἰμί ὁ πρότασις , ἀλλά πολύς πλείων καί ὁ ὁράω καί ὁ πρότασις . ὁ γάρ ἐκ ἀρχή , φημί , συμπέρασμα ὑπόκειμαι εἷς μικρός ὁ ὑπάρχω ὁράω προστίθημι συμπέρασμα . ὅς δέ λέγω οὗτος εἰμί · ἐάν εἰμί τρεῖς ὅρος , ὁ Α , ὁ Β , ὁ Γ , εἷς ποιέω συμπέρασμα ὁ Α πρός ὁ Γ · ἐάν οὖν προστίθημι ἕτερος ὅρος , οἷος ὁ δ , ὁ προϋπάρχω ὁράω εἰμί δέ τρεῖς , ὁ Α , ὁ 15 , ὁ Γ ) εἷς μικρός ἕτερος προστίθημι συμπέρασμα , τουτέστι δύο , ὥστε εἰμί ὁ πᾶς τρεῖς συμπέρασμα · εἰμί γάρ ἐκ ἀρχή ὁ Α πρός ὁ Γ · γίγνομαι νῦν καί ὁ Β πρός ὁ δ καί ὁ Α πρός ὁ δ . ὁ αὐτός ἀκολουθία ἐπί πᾶς ἀεί ὁ προστίθημι ὁράω . p . 42b5 ὅταν δέ διά προσυλλογισμός περαίνω ἢ διά πλείων μέσος μή συνεχής . | Δῆλος ὅτι τότε εἰμί ὁ διά προσυλλογισμός , ὅταν ὁ πρότασις κατασκευάζω αὐτόθεν ἀγωγή συλλογιστικός χράω . οἷος πόθεν ὅτι ὁ Δίκαιος καλός ; λέγω οὕτως · ὁ Δίκαιος τάξις αἴτιος , ὁ τάξις αἴτιος καλός , ὁ Δίκαιος ἄρα καλός . ὁ δέ διά πλείων μέσος , ὅταν συντίθημι ποιέω ὁ συλλογισμός , τάσσω μεταξύ ὁ Δίκαιος καί ὁ καλός ὁ τάξις αἴτιος καί πάλιν ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός ὁ ἐφετός , εἶτα ἐφεξῆς πᾶς ὁ πρότασις ἐπισυνάπτω , ὡς ἤδη εἶπον . ὁ δέ μή συνεχής οὗτος εἰμί , ὅταν ὁ παραλαμβάνω ὅρος ἔξωθεν μή σῦς - ἔχω εἰμί ἀλλήλων . οἷος παραλαμβάνω εἰς ὁ κατασκευή ὁ ὅτι ὁ Δίκαιος ἀγαθός δύο ὅρος , ὁ τάξις αἴτιος καί ὁ ἐφετός · ἀλλά οὗτος οὐ ἐφεξῆς ἀλλήλων τίθημι ἀλλά παρά ἑκάτερος ὁ μέσος ὁράω , λέγω δή ὁ καλός . πλήν ὅσος ἐπί ὁ ἔξωθεν παρεμπίπτω ὁράω μή κατά συνέχεια τίθημι ἕπω , αὐτός καί ἐπί ὁ κατά συνέχεια τίθημι ἀπαραλλάκτως ἀκολουθέω . ἀλλά ὡς οὗτος μᾶλλον ἀμφίβολος ὕω τίθημι Ἀριστοτέλης . τίθημι δέ ὁ παρεμπίπτω ἔξωθεν ὁράω ἐφεξῆς ὁ τοιοῦτος , ὡς ὅταν ὅτι ὁ καλός ἀγαθός διά μέσος ὁ ἐφετός καί ὁ συμφέρω κατασκευάζω · οὗτος γάρ ἐφεξῆς τάσσω · ὁ καλός ἐφετός , ὁ ἐφετός συμφέρω , ὁ συμφέρω ἀγαθός . p . 42b7 ἤ γάρ ἔξωθεν ἢ εἰς ὁ μέσος τίθημι ὁ παρεμπίπιων ὄρος . ἐάν ἔχω τρεῖς ὅρος ἔκκειμαι ὁ ΑΒΓ καί δήω ἔξωθεν ἄλλος τις ὁράω , πᾶς ἀνάγκη οὗτος ἢ ἔξωθεν οὗτος τίθημι , ἢ πρό ὁ Α λέγω ἢ μετά ὁ Γ , ἢ μεταξύ ἢ ὁ ΑΒ ὁ ὁ ΒΓ . p . 42b10 ὁ δέ πρότασις Ἴσαι ὁ διάστημα . οἶδα ὅτι κατά ἄλλος μέν διάνοια πρότασις ὁ αὐτός , κατά ἄλλος δέ διάστημα καλέω , ὡς πόθεν ποῖ . ἐπεί οὖν αὐτός ὁ ὑπόκειμαι , εἰκότως καί ἰσάριθμος . p . 42b13 ἄμη γάρ ὁ ὅρος εἷς προστίθημι πρότασις , ἄν ὁποθενοῦν προστίθημι ὁ ὅρος . ὥστε ἐπεί ὁ μέν ἄρτι ἰά ὁ δέ περισσός εἰμί , ἀνάγκη παραλλάσσω ὁ αὐτός πρόσθεσις γινομενω . κατασκευή ὁ ὅτι ἀνάγκη ὁ ὅρος ὁ πρότασις ἐνηλλαγμένως ἔχω κατά ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός . εἰμί γάρ ὁ πρόκειμαι ὅρος , φημί , ἕτερος ὅρος προστίθημι , ἐκ ἀνάγκη εὐθύς καί ἕτερος προστίθημι πρότασις · ἀνάγκη δέ πᾶς ὁ αὐτός πρόσθεσις γίγνομαι ὁ τε ὅρος καί ὁ πρότασις ἐναλλάσσω οὗτος κατά ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός . εἰμί γάρ εἰμί τρεῖς ὅρος δύο δέ πρότασις , ὥστε ὁ μέν πρότασις ἄρτιος ὁ δέ ὅρος ὁ περισσός , προστίθημι ἕτερος ὅρος καί διά οὗτος καί πρότασις ἕτερος , ὥστε γίγνομαι ἐναλλάξ ὁ μέν πρότασις περισσός , τρεῖς γάρ , ὁ ἐσθίω ὅρος ἄρτιος , τέσσαρες γὰp . p . 42 b 1 9 πρός μόνος γάρ ὁ ἔσχατος οὖον ποιέω συμπέρασμα . ὑποτίθημι ἔξωθεν προστίθημι ὁ ὅρος οὗτος λέγω . ὅτι , φημί , εἷς ὁράω προστίθημι ἀνάγκη εἷς μικρός ὁ προυπάρχω ὁράω προστίθημι συμπέρασμα , δῆλος ἐντεῦθεν · δίχα γάρ μόνος ὁ ἔσχατος , μετά ὅς κεῖμαι ὁ προστίθημι , εἴτε ἐν ἀρχή εἴτε ἐν ὁ τέλος , [ ἐπεί ] πρός ὁ ἄλλος πᾶς ποιέω συμπέρασμα . ὑπόκειμαι γάρ ὅρος τέσσαρες , ΑΒΓΔ , εἶτα προστίθημι ὁ Ε · δῆλος ἄρα ὅτι δυνατός συμπεραίνω πρός αὐτός πᾶς ὁ ἄλλος δίχα ὁ ἔσχατος , λέγω δή ὁ δ . p . 42b23 κἀν εἰς ὁ μέσος δέ παρεμπίπτω , ὁ αὐτός τρόπος · πρός εἷς γάρ μόνος οὖον ποιέω συλλογισμός . ὑποτίθημι ἔξωθεν προστίθημι ὁ ὅρος νῦν φημί ὅτι . ἄν εἰς ὁ μέσος προστίθημι , ὁ αὐτός πάλιν συμβαίνω , τουτέστιν εἷς μικρός ὁ πρόκειμαι ὁράω συμβαίνω συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Ε μεταξύ ὁ ἄλλος προστίθημι , οἷος ὁ ΒΓ , πάλιν εἰμί τρεῖς ὁ προστίθημι συμπέρασμα , ὁ Α πρός ὁ E καί ὁ Β πρός ὁ Γ καί ὁ E πρός ὁ δ · οὗτος δέ οὐδείς εἰμί ἐκ ἀρχή , ἀλλά ὁ Α πρός ὁ Γ καί ὁ Β πρός ὁ δ καί ὁ A πρός ὁ δ . ἐπεί δέ φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι πρός εἷς γάρ μόνος οὖον ποιέω | συλλογισμός , ἀνάγκη ἐγώ ἐκλαμβάνω οὗτος ὡς ἐπί δύο πρότασις γυμνάζω ὁ λόγος . δύο γάρ εἰμί πρότασις ἐάν εἰς ὁ μέσος παρεμπίπτω ὅρος , ὁ ἕτερος μόνος διάστημα αἴτιος οὐ γίγνομαι ὁ ποιέω συμπέρασμα , οἷος ὁ ΒΓ · μέσος γάρ ὁ ΑΒ τίθημι ὁ E ποιέω ὁ Α πρός ὁ B συμπέρασμα · εἰμί δέ πρός ὁ εἷς μόνος διάστημα οὖον ποιέω συμπέρασμα , πρός ὁ ἕτερος ποιέω δηλονότι . ἐπεί ἐάν μή ὡς ἐπί δύο πρότασις λαμβάνω ἀλλά ὡς ἐπί πλείων , ψευδής εἰμί ὁ λόγος . ἔκκειμαι γάρ πάλιν τέσσαρες ὁράω εἰμί ὁ ΑΒΓΔ τρεῖς πρότασις , παρεμπίπτω δέ ὁ E μεταξύ ὁ ΒΓ · δῆλος ἄρα ὅτι εἷς μέν διάστημα αἴτιος γίγνομαι ὁ παρεμπίπτω ὁ ποιέω συμπέρασμα , ὁ ΒΓ · πρός δέ ὁ λοιπάς διάστημα οὖον ποιέω , λέγω δή ὁ ΑΒ καί ΓΔ . ὁμοίως δέ ἔτι πλείων οὖον ποιέω , ἐάν εἰμί πλείων ὁ διάστημα . p . 42b25 οἶδα πολύς πλείων ὁ συμπέρασμα καί ὁ ὁράω εἰμί καί ὁ πρότασις . Ἐάν ὑπόκειμαι ἐκ ἀρχή τέσσαρες ὅρος , δῆλος ὅτι πρότασις μέν τρεῖς εἰμί , συμπέρασμα δέ τρεῖς , ὁ Α πρός ὁ Γ καί ἰός Β πρός ὁ δ καί ὁ Α πάλιν πρός ὁ δ . ἐάν δέ προστίθημι ἕτερος ὅρος , οἷος ὁ E , προστίθημι ἄλλος τρεῖς συμπέρασμα , ὁ Α πρός ὅς E καί ὁ Β πρός ὁ E καί ὁ Γ πρός ὁ E , ὥστε γίγνομαι ὁ πᾶς συμπέρασμα ἕξ · εἰμί δέ ὁ πᾶς ὅρος πέντε , πρότασις δέ ιέσσαρες . πλείων ἄρα ὁ συμπέρασμα καί ὁ ὁράω καί ὁ πρότασις . καί ὅσος προστίθημι ὅρος , τοσοῦτος αὐξάνω ὁ συμπέρασμα · ἕκτος γοῦν ὁράω προστίθημι γίγνομαι συμπέρασμα δέκα , ἕβδομος δεκαπέντε , ὥστε ἅμα ὁ προιασις τε καί ὁ ὁράω πλείων εἰμί · ὅρος μέν γάρ ἑπτά , πρότασις δέ ἕξ , ὡς γίγνομαι ὁ πᾶς δεκατρεῖς , συμπέρασμα δέ δεκαπέντε . καί οὕτως ἀεί προστίθημι ὁράω αὐξάνω ὁ συυπεοασαάτων ὁ ἀριθμός . πλείων δέ δῆλος ὅτι ὁ συμπέρασμα λέγω ὁ μόνος πρότασις ὁ μή ποτέ μέν συμπέρασμα ποτέ δέ ὡς πρότασις λαμβάνω · πρός γάρ ὁ κατασκευή ὁ δύο συμπέρασμα ὁ προλαμβάνω συμπέρασμα πρότασις γίγνομαι . οἷος συμπεραίνω ὁ Α πρός ὁ Γ , εἰμί βούλομαι πάλιν ὁ Α πρός ὁ δ συμπεραίνω , λαμβάνω πρότασις ὁ ΑΓ , ὅστις εἰμί πρό οὗτος συμαݲδݲ πέρασμα , καί ὁ ΓΔ · πάλιν ἐάν πρός ὁ E ὁ Α βούλομαι συμπεραίνω , λαμβάνω ὁ ΑΔ πρότασις , ὅστις εἰμί συμπέρασμα , καί ὁ ΔΕ · καί οὕτως ἐπί πᾶς . ὥστε οὗτος οὖον πλείων ὁ συμπέρασμα ὁ πρότασις , ἀεί ὁ προηγούμενος συμπέρασμα πρότασις γίγνομαι , ἀλλά ἀεί ἥμισυς · δεῖ γάρ κατά ἕκαστος συμπέρασμα πρότασις δύο λαμβάνω . ἀλλά ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς εἶπον , ὁ μόνος πρότασις πλείων λέγω εἰμί ὁ συμπέρασμα . p . 42b27 ἐπεί δέ ἔχω περί ὅς ὁ συλλογισμός . δηλονότι περί ὁ προβλημάιων . καί ποῖος ἐν ἕκαστος σχῆμα , τουτέστι συμπέρασμα , ὅτι ἐν μέν ὁ πρῶτος πᾶς , καί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός καί ὁ καταφατικός καί ὅς ἀποφατικός . p . 42b28 καί ποσαχῶς δείκνυμι . ὅτι2 ὁ μέν καθόλου καταφατικός ἐν ὁ πρῶτος μόνος καί εἷς τρόπος · ὁ δέ καθόλου ἀποφατικός καί ἐν ὁ πρῶτος καί ἐν ὁ δύο , καί ἐν μέν ὁ πρῶτος ἅπαξ , ἐν δέ ὁ δύο δίς · ὁ δέ μερικός καταφατικός καί ἐν ὁ πρῶτος καί ἐν ὁ τρίτος , καί ἐν εἰμί ὁ πρῶτος ἅπαξ , ἐν δέ ὁ τρίτος τρίς · ὁ δέ μερικός ἀποφατικός ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα , καί ἐν μέν ὁ πρῶτος ἅπαξ , ἐν δέ ὁ δύο δίς , ἐν δέ ὁ τρίτος τρίς . p . 42b28 θανύς ἐγώ εἰμί καί ποῖος πρόβλημα χαλεπός καί ποῖος εὐεπιχείρητος . Σκοπός διά οὗτος ὁ δείκνυμι ποῖος ὁ πρόβλημα δυνατός ταχύς κατασκευάζω , καί ποῖος οὖον , καί ποῖος εἰς ὁ ἀνασκευάζω ῥᾴδιος , καί ποῖος οὖον . φημί οὖν ὅτι ὁ ἐν πλείων σχῆμα δείκνυμι καί διά πλείων τρόπος , οὗτος κατασκευάζω μέν εὐχερής ἀνασκευάζω δέ δυσχερής . οὗτος δέ εἰμί ὁ μερικός , διότι , φημί , ὁ μερικός κατασκευάζω βούλομαι καί διά αὐτός καί διά ὁ καθόλου κατασκευάζω , ἀνασκευάζω δέ διά μόνος ὁ καθόλου · ἐάν τε γάρ δείκνυμι ὅτι τις καί ὅτι πᾶς , ὁ μερικός κατασκευάζω καταφατικός · ἀνασκευάζω δέ αὐτός μόνος ] διά μόνος ὁ καθόλου ἀποφατικός . ὁ δέ καθόλου καταφατικός κατασκευάζω μέν μόνος διά ἑαυτοῦ , ἀνασκευάζω δέ καί διά ὁ καθόλου ἀποφατικός καί διά ὁ μερικός · ἐάν τε γάρ δείκνυμι ὅτι οὐδείς ἢ οὖον πᾶς , ἀναιρέω ὅτι πᾶς . πάλιν ὁ καθόλου ἀποφατικός κατασκευάζω μέν μόνος διά ἑαυτοῦ , ἀνασκευάζω δέ καί διά ὁ καθόλου καταφατικός καί διά ὁ μερικός · ἐάν γάρ δείκνυμι ὅτι ἢ πᾶς ἢ τις , ἀνέω ὁ οὐδείς . ὁ δέ μερικός ἀποφατικός ἀνασκευή - ζω διά μόνος ὁ καθόλου καταφατικός , κατασκευάζω δέ ἐν πᾶς ὁ σχῆμα καί διά πλείων τρόπος . ὥστε ὁ μέν καθόλου καταφατικός πρός μέν κατασκευή δυσχερής · διά εἷς γάρ τρόπος καί σχῆμα κατασκευάζω · πρός ἀνασκευή δέ εὐχερής , διότι καί ὁ καθόλου ἀποφατικός καί ὁ μερικός ἀναιρέω , ὅς ὁ μέν καθόλου ἐν δύο σχῆμα δείκνυμι , ἅπαξ μέν ἐν ὁ πρῶτος , δίς δέ ἐν ὁ δύο , ὁ δέ μερικός ἀποφατικός ἐν πᾶς ὁ σχῆμα , καί ἐν μέν ὁ πρῶτος ἅπαξ , ἐν δέ ὁ δύο δίς , ἐν δέ ὁ τρίτος τρίς . ὁμοίως ὁ καθόλου ἀποφατικός μᾶλλον μέν δυσχερής κατασκευάζω , κακός δέ ἀνασκευάζω διά ὁ αὐτός αἴτιος . τρίτος ἔχω τάξις ὁ μερικός καταφατικός , καί τέταρτος ὁ μερικός ἀποφατικός . p . 43a3 καί γάρ εἄν μηδείς καί εἄν τις μή ὑπάρχω , ἀναιρέω . δηλονότι ὁ καθόλου καταφατικός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ διά ἀμφοτέ ὁ ἀποφατικός ἀναιρέω , καί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός . p . 43a6 ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ στερητικός . ὁ αὐτός τρόπος ὁ μέν καθόλου πρός κατασκευή μέν δυσχερός - στερέω ὁ μερικός πρός ἀνασκευή δέ εὐχερής . p . 43a6 καί γάρ εἰμί πᾶς καί εἰμί τις , ἀναιρέω ὁ ἐκ ἀρχή . τουτέστι ὁ καθόλου ἀποφατικός · οὗτος γάρ διά ἀμφότερος ὁ καταφατικός ἀναιρέω , καί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός . καί οὗτος βούλομαι σημαίνω , λέγω δή ὁ καθόλου ἀποφατικός , ἐπάγω οὗτος δέ εἰμί ἐν δύο σχῆμα . p . 43a10 ὅλος τε οὖον δεῖ λανθάνω ὅτι ἀνασκευάζω μέν διά ἀλλήλων εἰμί καί ὁ ἑξῆς . ὅτι φημί , μᾶλλον ὁ καθόλου ὁ μερικός δυνατός κατασκευάζω ἀνα - σκευάζω δέ δυσχερής , κοινός λόγος πρόδηλος εἰμί , ὅτι ὁ μέν μερικός κατασκευάζω καί διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ καθόλου · διά ἑαυτοῦ μέν , ὡς ὅταν δείκνυμι ὅτι τίς ζῷον ἄνθρωπος < · εἰμί γάρ τίς ζῷον ἄνθρωπος , πᾶς ζῷον ἄνθρωπος · διά ὁ καθόλου δέ , ὡς ὅταν δείκνυμι ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ζῷον · εἰμί γάρ πᾶς , δῆλος ὅτι καί τις · καί πάλιν ὅταν δείκνυμι ὅτι οὐδείς λίθος ἄνθρωπος , δῆλος ὅτι καί οὖον πᾶς · εἴρω γάρ πολλάκις πῶς λαμβάνω ὁ ἐγώ μερικός ἀποφατικός . κατασκευάζω μέν x003E ; διχῶς ὁ μερικός , ἀνασκευάζω δέ μόνος δῖος ὁ καθόλου , ὁ μέν τις διά ὁ οὐδείς , καί ὁ οὖον πᾶς διά ὁ πᾶς ὁ μέντοι καθόλου πατασκευαζομαι μέν μόνος διά ἑαυτοῦ , ἀνασκευάζω δέ καί διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ μερικός , ὁ μέν πᾶς διά ὁ οὐδείς καί οὖον πᾶς , ὁ δέ οὐδείς διά ὁ πᾶς καί τις . p . 43a14 ἅμα δέ δῆλος ὅτι καί ὁ ἀνασκευάζω εἰμί ὁ κατά - σκευάζω ῥᾳδίως . οὖον καθόλου δεῖ ἐκλαμβάνω οὗτος , ἐπεί ψευδής εἰμί ὁ λόγος . ὁ γάρ μερικός μᾶλλον κατασκευάζω ἢ ἀνασκευάζω , ὡς δείκνυμι . ὥστε ἐπί ὁ καθόλου οὗτος ἄν ἁρμόζω μόνος .