joannes-philoponus.in-aristotelis-analytica-priora-commentaria 4
p . 46M0 lluY ; δ’ ἀνάξομεν τοὺς συλᾺο-ίισuιοὺ εἰς τὰ προει - LXXVIH’ ρημένα σχήματα , λεκτέον ἄν εἴη μετὰ ταῦτα · λοιπὸν γὰρ εντι ιοῦτο τἡς σκέψεως . Hέρας ἀπείληφε τὸ δεύτερον τοῦ βιβλίου τμῆμα τοῦτο δέ ἐστι τὸ περὶ τῆς εὐπορίας τῶν προτάσεων . ἐντεῦθεν λοιπὸν ἐπὶ τὸ τρίτον μετα · βέβηκε · τοῦτο δέ ἐστι πῶς ἄν ὸυνηθεί·́uι-αν τοὺς ἢ παρὰ τοῖς παλαιοτέροις - η συλλογισμοὺς ἢ ὅσους ἡμῖν οἱ προσδιαλεγόuι---νοι πλέκουσιν ἀνάγειν εἰς τὰ προειρημένα τρία σχήματα . τούιου γὰρ δειχθέντος , φησί , τέλος ἄν ἡμῖν ἔχοι ἡ προκειμένη πραγματεία · εἰ γὰρ τήν τε γένεσιν τῶν συλλογισμῶν μεμαθήκαμεν , ἔτι τε πῶς ἀναγαγεῖν δυνάμεθα εἰς τὰ προειρημένα σχήματα τοὺς προτιθεμένους συλλοί̀ισμού--̀ , - α-λειο-ά-·́ιν ἂν ἔχοιμεν τὴν συλ - λογιστικὴν ἕξιν . δεῖ οὖν , φησίν , εἰς τὰς προσεχεῖς δύο προτάσεις ἀναγαγεῖν τὸν συλλογισμόν ( αὗται γάρ εἰσιν αἱ προσεχῶς τοὐ συμπεράσματος συνακτι - · - ̓0 - καί ) , ἔπειτα τοὺς ὅρους ἐπισκοπεῖν ἐξ ὧν αὗται συνεστήκασ-́ . πολλάκις δέ , φησίν , οὔτε οἱ γράφοντες οὺ́τε οἱ τͅροσδιαλε·ίόuενοι τὰς δύο προτείνουσι προτάσεις , ἀλλ ἔστιν ὅτε τὴν μίαν παοͅαλιuπάνουσι , καὶ ἤτοι τὴν μείζονα ἡ τὴν ἐλάττονα . καὶ τὴν ἐλάττονα μέν , ὡς ὅταν εἴπω οὕτως · πᾶν οἰκεῖον ἀγαθόν , ἡ ὑγίεια ἄρα ἀγαθόν · ἢ πᾶν κατὰ φύσιν ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ὰ́ρα ἀγαθόν · ἐνταῦθα γὰρ δῆλον ὅτι ἡ ἐλάττων πρὁτασις ἵαραλ--·λειπ-α . ἡ λέγουσα ἐν μὲν τῷ πρώτῳ συλλογισμῷ ὅτι ἡ ὑγίεια οἰκεῖον , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ ὅτι : l » ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν . δῆλον δὲ · ίίνεται ἐν τούτοις τὸ παραλαλαιuιu-ἁνον ἐκ τοῦ συμπεράσματος · ἐὰν γὰρ εὕρωμεν ὅρον ἐν τῷ συμπεράσματι ὃν ἐν LXXVII r ταῖς προτάσεσιν οὐκ εἴχομεν , ὥσπερ ἐν τούτοις τὴν ὑγίειαν ἢ τὴν ἡδονήν , δῆλον ὅτι ἀπό τινος παραλελειμμένης προτάσεώς ἐστιν οὗτος ὁ ὅρος ἐν τῷ συμπεράσματι . γινώσκομεν δὲ ποία ἐστὶν ἡ παραλελειμμένη , πότερον μείζων ἢ ἐλάττων , ἐκ τῆς τάξεως τοῦ ἐν τῷ συμπεράσματι καινοτέρου ὅρου · ἐὰν μὲν γὰρ ὁ ὑποκείμενος ᾖ , ἐλάττων , ἐὰν δὲ ὁ κατηγορούμενος ᾖ , μείζων , ὥσπερ ἐν τούτοις ἐστὶν ἡ ἡδονὴ καὶ ἡ ὑγίεια . ἔχει οὖν οὗτος τὴν τοῦ ὑποκειμένου τάξιν ἐν τῷ συμπεράσματι · ὁ δὲ ὑποκείμενος ἐν τῷ συμπεράσματι τῆς ἐλάττονός ἐστι προτάσεως , ὥσπερ ὁ κατηγορούμενος τῆς μείζονος · δῆλον οὖν ἄρα ὅτι ἡ ἐλάττων ἐστὶν ἡ παραλελειμμένη . ἐνίοτε δέ , ὡς εἶπον , τὴν μὲν μείζονα παραλιμπάνουσι , λέγουσι δὲ τὴν ἐλάττονα , οἷοί εἰσι πάντες οἱ ῥητορικοί · ὁ δεῖνα νύκτωρ πλανᾶται , κλέπτης ἄρα ἐστίν · ὁ δεῖνα καλλωπιστής , οὐκοῦν καὶ μοιχός . ἔχει γὰρ τὸ συμπέρασμα πῇ μὲν τὸν κλέπτην πῇ δὲ τὸν μοιχόν · κατηγοροῦνται δὲ οὗτοι ἐν τῷ συμπεράσματι . οὐκοῦν ἡ μείζων ἐστὶν ἡ παραλελειμμένη · ὁ δεῖνα νύκτωρ πλανᾶται , πᾶς νύκτωρ πλανώμενος κλέπτης ἐστίν , ὁ δεῖνα ἄρα κλέπτης ἐστίν · ὁ δεῖνα καλλωπιστής , πᾶς καλλωπιστὴς μοιχός , ὁ δεῖνα ἄρα μ)οιχός . ἐνίοτε δέ , φησίν , οὐ παραλιμπάνουσι πρότασιν , περιττὰ δὲ τιθέασιν , ἢ καὶ παραλιμπάνουσι μέν τινα , καὶ ἄλλα δὲ τιθέασι περιττά · καὶ δεῖ συνορᾶν τί μὲν παραλέλειπται , καὶ τοῦτο προστιθέναι , τί δὲ περιττὸν εἴρηται , καὶ τοῦτο ἀφαιρεῖσθαι , ἕως οὗ καταντήσομεν εἰς τὰς δύο προτάσεις . καὶ ὅπως μὲν παραλιμπάνουσιν ἐνίοτε μίαν τῶν προτάσεων , εἴπομεν ἤδη . προστιθέασι δὲ περιττά , ὡς ἐὰν εἴπω · ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν , ἡ ἡδονὴ λεία ἐνέργεια , ἡ ἡδονὴ ἀνενόχλητος ζωή , πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν · ἐν τούτοις γὰρ μόνον χρειῶδες πρὸς τὸ συμπέρασμα τὸ ῾ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν᾿ , τὰ δὲ ἄλλα περιττὰ καὶ μάτην παρείληπται , εἰ μὴ δι᾿ ἄλλην τινὰ αἰτίαν τῶν προειρημένων τι παραληφθείν , ἢ δι’ ἐπίκρυψιν ἢ δι’ ἄλλο τι . συμβαίνει οὖν ὅτε καὶ προστιθέασι περιττὰ καὶ τῶν ἀναγκαίων τι παραλιμπάνουσιν , οἷον , ὡς εἴπομεν ἤδη , ητοι τὴν μείζονα πρότασιν ἢ τὴν ἐλάττονα . τινὲς μὲν οὖν , φησί , τῶν προτεινομένων συλλογισμῶν ἐλλειπτικῶς εἰρημένοι ῥᾳδίαν ἔχουσι τὴν εἰς τὰ σχήματα ἀναλυσιν , τινὲς δὲ δυσχερεστέραν . ὅσοι μὲν γάρ , φησίν , ὅρον τινὰ ἔχουσιν ἐν τῷ συμπεράσματι ὃν ἐν ταῖς προτάσεσιν οὐ παρειλήφασιν , εὐχερέστερον ἀνάγονται ὑπὸ τὰ σχήματα · δυνατὸν γὰρ ἐκ τοῦ ὅρου τούτου ῥᾷστα ιοειν τὸ παραλελειμμένον , ὥσπερ ἐν | οἷς παρεθήκαμεν παραδείγμασιν . LXXVII ν ὅσοι δὲ τῶν συλλογισμῶν ἐλλειπτικῶς εἴρηνται , τοὺς δὲ αὐτοὺς ὅρους ἔχουσιν ἐν τῷ συμπεράσματι οὓς καὶ ἐν ταῖς προτάσεσι παρειλήφασι , τούτους , φησί , δυσχερὲς δυσχερὲς εἰς τὰ σχήματ · οὐ γὰρ εὐσύνοπτον τὸ παραλελειμμένον . οἷον αὐτὸς παρατίθεται συλλογισμόν · ἔχει δὲ δὲ οὕτως · ἀναιρουμένης τῆς μὴ οὐσίας οὐκ ἀνῄρηται ἡ οὐσί · τῶν μερῶν δὲ ἀναιρουμένων ἀνῄρηται τὸ ὅλον · τὰ μέρη ἄρα τῆς οὐσίας οὐκ εἰσὶν οὐκ οὐσίαι · ἐν γὰρ τῷ συμπεράσματι τοῦ συλλογισμοῦ τούτου οὐδείς ἐστιν ὅρος μὴ ὢν ἐν ταῖς προτάσεσιν , ἀλλ’ ἔστιν ἡ μὲν μὴ οὐσία ἐν τῇ μιᾷ , τὰ δὲ μέρη ἐν τῇ ἑτέρᾳ . δυσχερὴς οὖν ἐν τοῖς τοιούτοις ἡ ἀνάλυσις , ἐπειδὴ οὐδὲ τὸ παραλειφθὲν ῥᾴδιον συιδεῖν · δύο γὰρ οὐσῶν ἐν τούτῳ προτάσεων ἀσυνάπτων ἀλλήλαις οἱ ἐν τῷ συμπεράσματι δύο ὅροι ἑκάτερος ἐν ἑκατέρᾳ ἐστὶ τῶν προτάσεων . ἔστιν οὖν τὸ παραλελειμμένον ἐν τούτῳ οὐχ ὅρος ἀλλὰ πρότασις . σκοπὸς δὲ δεῖξαι διὰ τούτων ὅτι τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν οὐσίαι εἰσί . καὶ δείκνυσι τοῦτο οὗτος ὁ συλλογισμὸς ἐν δευτέρῳ σχήματι λαμβάνων μέσον ὅρον τὴν οὐσίαν , μείζονα τὴν μὴ οὐσίαν καὶ ἐλαττονα τὰ μέρη τῆς οὐσίας , καὶ λέγει τρόπον τινὰ οὕτως · τῆς μὴ οὐσίας ἀναιρουμένης οὐκ ἀνῄρηται ἡ οὐσία , τῶν μερῶν δὲ ἀναιρουμένων ἀνῄρηται <ἡ οὐσίν> , τὰ μέρη ἄρ τῆς οὐσίας οὐκ εἰσὶν οὐκ οὐσίαι ἀλλ’ οὐσίαι δῆλον ὅτι · ὃ γὰρ μή ἐστιν οὐκ οὐσία , οὐσία ἐστὶν ἐξ ἀνάγκης . ἀλλ’ ἐν τῷ προκειμένῳ οὐκ ἐχρήσατο τῷ αὐτῷ μέσῳ ὅρῳ ἐν τῇ ἐλάττονι προτάσει , ἀλλ’ ἔλαβεν ἀντὶ τῆς οὐσίας τὸ ὅλον · εἰπὼν γὰρ ῾τῆς μὴ οὐσίας οὐσίας ἀναιρουμένης οὐκ ἀνῄρηται ἡ οὐσία᾿ καὶ δέον εἰπεῖν ῾τῶν μερῶν δὲ ἀναιρουμένων ἀνῄρηται ἡ οὐσία᾿ οὕτω μὲν οὐκ εἶπεν , ἀλλ ὅτι τῶν μερῶν δὲ ἀναιρουμένων ἀνῄρηται τὸ ὅλον . καὶ ἐχρήσατο ἀντὶ μέσου ὅρου τῆς οὐσίας τῷ ὅλῳ ὥστε ἐν τῷ αὐτῷ συλλογισμῷ δύο μέσους παραλαμβάνεσθαι , τὴν οὐσίαν καὶ τὸ ὅλον · ὅπερ τὴν πλάνην ἐποίησε . διὰ τί δὲ οὕτως ἐχρήσατο ; λέγομεν ὅτι δύο συλλογισμῶν ὄντων , προσυλλογισμοῦ τε καὶ αὐτοῦ τοῦ συλλογισμοῦ , ἐξ ἑκατέρου μία πρότασις εἴληπται , παραλελειμμέναι δέ εἰσιν αἱ λοιπαὶ δύο . τοῦ γὰρ συλλογισμοῦ τὴν ἐλάττονα πρότασιν βουλόμενος κατασκευάσαι , πόθεν ὅτι τῶν μερῶν ἀναιρουμένων ἀνήρηται ἡ οὐσία , δείκνυσιν αὐτὴν διὰ προσυλλογισμοῦ κεχρημένος μέσῳ ὅρῳ τῷ ὅλῳ , ὥστε εἶναι τὸν προσυλλογισμὸν οὕτως · τῶν μερῶν τῆς οὐσίας ἀναιρουμένων ἀνῄρηται τὸ ὅλον , τοῦ ὅλου ἀναιρουμένου ἀνῄρηται ἡ οὐσία , † τὰ μέρη ἄρα τῆς οὐσίας οὐσίαι εἰσίν · τὸ σχῆμα πρῶτον . ἐπικρύψεως οὗν ἕνεκεν ἡ συντομίας λαβὼν τοῦ προσυλλογισμοῦ τὴν ἐλάττονα πρόασιν τὴν λέγουσαν ῾τῶν μερῶν ἀναιρουμένων ἀνῄρηται τὸ ὅλον᾿ καὶ τοῦ συλλογισμοῦ τὴν μείζονα τὴν λέγουσαν ῾τῆς μὴ οὐσίας ἀναιρουμένης οὐκ ἀνῄρηται ἡ οὐσία᾿ οὕτως ἐπήγαγε τὸ συμπέρασμα , ὅτι τὰ μέρη οὐκ εἰσὶν οὐκ LXXVII v οὐσίαι . ἐχρήσατο οὖν ἐν τῷ συλλογισμῷ ὅρῳ μέσῳ οὐ τῷ αὐτῷ , ἀλλ’ ἐν τῇ μείζονι μὲν τῷ ὄντως μέσῳ , λέγω δὴ τῇ οὐσίᾳ , ἐν δὲ τῇ ἐλάττονι ἀντὶ τῆς οὐσίας τῷ ὅλῳ . ὥστε δυσχερὴς τοῦ τοιούτου τῶν συλλογισμῶν εἴδους ἡ ἀνάλυσις μὴ δυναμένων ἡμῶν ἐκ τοῦ συμπεράσματος στοχάσασθαι τὸ παραλελειμμένον τῶν αὐτῶν ὅρων ὑπαρχόντων ἐν τῷ συμπεράσματι οἵπερ ἦσαν καὶ ἐν ταῖς προτάσεσιν . τίθησι μὲν οὖν καὶ ἕτερα εἴδη τῆς τῶν συλλογισμῶν ἀσαφείας , ἀλλ’ ἵνα μὴ πάντα ἅμα λέγωμεν , ἕκαστον ἐν τῷ ἰδίῳ τόπῳ θεωρήσομεν . p . 47a5 Συμβήσεται δὲ ἅμα καὶ τὰ πρότερον εἰρημένα ἐπιβεβαιοῦσθαι καὶ φανερώτερα εἶναι , ὅτι οὕτως ἔχει , διὰ τῶν νῦν λεχθησομένων · δεῖ γὰρ πᾶν τὸ ἀληθὲς αὐτὸ ἑαυτῷ ὁμολογούμενον εἶναι πάντῃ . Ἐάν , φησί , δείξωμεν ὅτι οἱ ὁπωσοῦν προφερόμενοι συλλογισμοὶ πάντες εἰς τρία τρία ἀναλύονται σχήματα μόνον , πιστωσόμεθα μᾶλλον τὰ προειρημένα , ὅτι ἀνάγκη τρία μόνα εἶναι σχήματα . εἰ γὰρ τήν τε γένεσιν αὐτῶν παραδιδόντες δείκνυμεν μόνα εἶναι ταῦτα καὶ τὴν μέθοδον τῆς τῶν συλλογισμῶν εὐπορίας , ἔτι δὲ καὶ τοὺς γεγενημένους συλλογισμοὺς ἀναλύοντες εὕροιμεν εἰς μόνα μόνα ἀναλυομένους , αὐτὴν ἑαυτῇ σύμφωνον εὑρήσομεν τὴν ἀλήθειν . οὐ μόνον δὲ τὸν περὶ τῶν τριῶν σχημάτων λόγον εὑρήσομεν διὰ τούτων βεβαιούμενον ἀλλὰ καὶ τὸν περὶ τῶν συλλογιστικῶν συζυγιῶν καὶ τῶν ἀσυλλογίστων · δείξει γὰρ ἐν τούτοις ὅτι ὅσοι ἐξ ἀορίστων προτάσεων κατασκευάζουσί τι , κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν ἀσυλλόγιστοί εἰσιν , ἑτέρωθεν δὲ ἔχουσι τὸ ἀναγκαῖον . καὶ περὶ τῶν λοιπῶν δὲ καὶ ἐντεῦθεν σχήσομεν την πιστιν . p . 47a11 Ῥᾷον γὰρ εἰς τὰ μείζω διελεῖν ἢ εἰς τὰ ἐλάττω · μείζω δὲ τὰ συγκείμενα ἢ τὰ ἐξ ὧν . Εὐχερέστερον γὰρ τὸ διελεῖν εἰς μεγάλα μόρια ἢ τὸ εἰς μικρότερα · διό , φησί , δεῖ ἡμᾶς εἰς τὰ δύο μεγάλα μόρια τοῦ συλλογισμοῦ , λέγω δὴ τὰς συνεκτικὰς αὐτοῦ δύο προτάσεις , τὴν διαίρεσιν ποιεῖσθαι . ἀντικειμένως δὲ ἔχει τῷ πλήθει τὸ μέγεθος · ὅταν γὰρ ἡ διαίρεσις εἰς μεγάλα τῷ μεγέθει γένηται , εἰς ἐλάττον γίνεται τῷ πλήθει , ὅταν δὲ εἰς πλείονα τῷ πλήθει , εἰς ἐλάττονα τῷ μεγέθει . ἐὰν γὰρ εἰς δύο διέλω τὸ πηχυαῖον ξύλον καὶ πάλιν ἄλλο πηχυαῖον εἰς τέσσαρα διέλω , δῆλον ὅτι ἐκείνου τὰ μόρια LXXVII ν μεγέθει μὲν μείζονά εἰσιν ἢ τὰ τούτου , πλήθει δὲ ὀλιγώτερα · ῥᾴων δὲ ἐκείνη ἡ διαίρεσις ταύτης · διὰ τοῦτό φησιν εἰς τὰς δύο προτάσεις τὰς συνεκτικωτατας διελεῖν χρῆναι πρότερον , ἅτινά ἐστι τὰ μεγάλα μόρια τοῦ συλλογισμοῦ , καὶ μὴ ἐξ ὧν αὗται σύγκεινται , λέγω δὲ εἰς τὰς τῶν προσυλλογισμῶν προτάσεις . καὶ γὰρ δυσχερέστερον τοῦτο καὶ οὐδὲν ἡμᾶς ὀνίνησιν εἰς τὸ προκείμενον , τουτέστιν εἰς τὸ ἀναγαγεῖν ὑπὸ τὰ σχήματα τοὺς συλλογισμούς · οὐδὲν γὰρ εἰς τοῦτο δεησόμεθα τῶν προσυλλογισμῶν . συγκείμενα οὖν φησιν αὐτὰς τὰς δύο προτάσεις · | σύγκεινται γὰρ ἐκ τῶν προσυλλογισμῶν LXXVII t γισμῶν · ἐξ ὧν δὲ αὐτοὺς τοὺς προσυλλογισμούς . μήποτε δὲ τὰ ἐξ ὧν ακουστεον τοὺς τρεις ὅρους ἐξ ὧν αἱ δύο προτάσεις , ὅτι πρότερον τὰς προτάσεις ζητητέον τοῦ συλλογισμοῦ καὶ μὴ τοὺς ὅρους · εὐχερέστερόν τε γὰρ τὰς προτάσεις εὑρήσομεν ἢ τοὺς ὅρους , καὶ τῇ εὑρέσει τῶν προτάσεων συναναφαίνονται καὶ οἱ τρεῖς ὅροι ἐξ ὧν αἱ προτάσεις σύγκεινται . p . 47a13 Εἶτα σκοπεῖν ποτέρα ἐν ὅλῳ καὶ ποτέρα ἐν μέρει . Οὐ λέγει ποία ἐστὶ καθόλου καὶ ποία μερική᾿ , ἀλλὰ ‘ποία μείζων καὶ ποία ἐλάττων᾿ . εἶπεν δὲ καθόλου μὲν τὴν μείζονα , ἐν μέρει δὲ τὴν ἐλάττονα , διότι ἀεὶ ἐπὶ πλέον ἐστὶν ἡ μείζων τῆς ἐλάττονος καὶ περιέχεται ἐν τῇ μείζονι ἡ ἐλάττων . ὅταν γὰρ εἴπω ῾πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶν ζῷον οὐσία᾿ , δῆλον ὅτι ἡ λέγουσα ῾πᾶν ζῷον οὐσία᾿ ἐπὶ πλέον ἐστὶ τῆς λεγούσης ῾πᾶς ἄνθρωπος ζῷον᾿ · ὅ τε γὰρ ὑποκείμενος τῆς μείζονος ἐπὶ πλέον ἐστὶ <τοῦ> τῆς ἐλάττονος , λέγω δὴ τὸ ζῷον τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ὁ κατηγορούμενος τοῦ κατηγορουμένου · ἐπὶ πλέον γὰρ ἡ οὐσία τοῦ ζῴου · ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν πᾶν ζῷον οὐσία᾿ ἐμπεριείληπται τῷ ζῴῳ καὶ ὁ ἄνθρωπος . καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν ὁμοίως ἔχει · οἷον πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδὲν ζῷον ἄψυχον · ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ μὲν ἄψυχον τοῦ ζῴου · τοῦ γὰρ ἀψύχου καὶ τοῦ ἐμψύχου προσεχῶς διαιρουμένου ἐκ τοῦ σώματος , ἐκ τοῦ ἐμψύχου ἔχει τὴν ὑποδιαίρεσιν τὸ ζῷον , ὥστε οὐ τῆς αὐτῆς συστοιχίας τὸ ζῷον καὶ τὸ ἄψυχον , ἀλλὰ ἀνωτέρω τὸ ἄψυχον . ἐπὶ πλέον οὖν τὸ μὲν ἄψυχον τοῦ ζῴου , τὸ δὲ ζῶον τοῦ ἀνθρώπου . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ ‘οὐδὲν ζῶον ἄψυχον᾿ περιέ - χεται καὶ ὁ ἄνθρωπος . p . 47a14 Ἐνίοτε γὰρ τὴν καθόλου προτείναντες τὴν ἐν αὐτῇ οὐ λαμβάνουσιν . Ἐν αὐτῇ λέγει τὴν ἐλάττον , διότι , ὡς εἶπον , περιέχεται ἡ ἐλάττων ὑπὸ τῆς μείζονος ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν καταφατικῶν καὶ τῶν ἀποφατικῶν . LXXVII r περιέχει γὰρ ἡ λέγουσα ῾πᾶν ζῷον οὐσία᾿ τὴν λέγουσαν ῾πᾶς ἄνθρωπος ζῷον᾿ · καὶ γὰρ ἡ οὐσία τοῦ ζῴου περιεκτικὴ καὶ τὸ ζῷον τοῦ ἀνθρώπου . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως · περιέχει γὰρ ἡ λέγουσα ‘οὐδὲν ζῷον ἄψυχον᾿ τὴν λέγουσαν ῾πᾶς ἄνθρωπος ζῷον᾿ · εἰ γὰρ οὐδὲν ζῷον ἄψυχον , οὐδὲ ἄνθρωπος δῆλον ὅτι . p . 47a16 Ἢ ταύτας μὲν προτείνουσι . Τὰς μερικὰς δηλονότι , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τὰς ἐλάττους · περὶ τούτων γὰρ προσεχῶς εἶπε . Δι’ ὧν δὲ αὗται , τουτέστι τὰς καθόλου , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τὰς μείζους · περαίνονται γὰρ αἱ ἐλάττους διὰ τῶν μειζόνων · ἐπεὶ γὰρ πᾶν ζῷον οὐσία , διὰ τοῦτο καὶ πᾶς ἄνθρωπος οὐσία · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν , ἐπεὶ οὐδὲν ζῷον ἄψυχον , οὐδὲ ἄνθρωπος δῆλον ὅτι . p . 47a22 Ἔνιοι δὲ λανθάνουσι καὶ δοκοῦσι συλλογίζεσθαι διὰ τὸ ἀναγκαῖόν τι συμβαίνειν ἐκ τῶν κειμένων . Ζητήσειε δ’ ἄν τις καί , εἰ ἐκ τῶν κειμένων ἀναγκαῖόν τι συμβαίνει , πῶς φησιν ὅτι δοκοῦσι συλλογίζεσθαι καὶ λανθάνουσιν ὡς συλλογιζόμενοι , οὐ συλλογίζονται δέ · καὶ μιν αὐτὸς ὁριζόμενος τὸν συλλογισμὸν ἔλεγεν ὅτι “ συλλογισμός ἐστι λόγος ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει τῷ ταῦτα εἶναι ” . εἰ οὖν ὁ συλλογισμὸς διὰ τὸ τὰ κείμενα εἶναι ἀναγκαῖόν τι συνάγει , πῶς ἐνταῦθά φησιν ὅτι ἀναγκαῖον μέν τι συμβαίνει ἐκ τῶν κειμένων , οὐ μὴν συλλογιστικῶς ; λανθάνουσι γάρ , φησί , καὶ δοκοῦσι συλλογίζεσθαι , δηλονότι μὴ συλλογιζόμενοι . λέγω οὖν ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἠρκέσθη ἐν τῷ ὁρισμῷ τῷ εἰπεῖν “ ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει τῷ ταῦτα εἶναι ” , ἀλλ’ ἑρμηνεύεται αὐτῷ τί σημαίνει τὸ “ τῷ ταῦτα εἶναι ” · ἐπήγαγε γὰρ “ λέγω δὲ τῷ ταῦτα εἶναι τὸ διὰ ταῦτα συμβαίνειν , τὸ δὲ διὰ ταῦτα συμβαίνειν τὸ μηδενὸς ἔξωθεν ὅρου προσδεῖν πρὸς τὸ γενέσθαι τὸ ἀναγκαῖον ” . ἐνταῦθα οὗν ἐνδεῖ ὅπου μὲν ὅρος ὅπου δὲ πρότασις . διὰ τοῦτο δὲ ὅλως , φησίν , ἐν τούτοις συμβαίνει τὸ ἀναγκαῖον , ὅτι ἐπὶ πλέον ἐστὶ τὸ ἀναγκαῖον τοῦ συλλογισμοῦ · εἴ τι μὲν γὰρ συλλογισμός , τοῦτο καὶ ἀναγκαῖον , οὐκ εἴ τι δὲ ἀναγκαῖον , τοῦτο καὶ συλλογισμός . ἀμέλει ἐν ταῖς ἀσυλλογίστοις LXXIXr συζυγίαις ἐδείκνυμεν πολλάκις ἀναγκαῖόν τι συμβαῖνον , ὅπερ συνέβαινεν οὐ διὰ τὸ συλλογιστικῶς συμπλακῆναι τὰς προτάσεις ἀλλὰ διὰ τὸ τὴν ὕλην τὴν παραληφθεῖσαν τὸ ἀναγκαῖον ἔχειν , λέγω δὴ διὰ τὸ τὴν καθόλου πρότασιν ἀληθῆ εἶναι τὴν λέγουσαν ὅτι παντὸς οὑτινοσοῦν πάντα τὰ μόρια ἄν ἀναιρεθῇ , συναναιρεῖται τούτοις καὶ ἡ οὐσία . καὶ ὅπως τοῦτο συμβαίνει , ἔφθημεν εἰπόντες . ὅτι γὰρ διά τινα καθόλου πρότασιν παραλελειμμένην ἕπεται τὸ ἀναγκαῖον ἐν τοῖς τοιούτοις , ὡς καὶ τῷ Ἀλεξάνδρῳ δοκεῖ καὶ οὐ διὰ τὸ συλλογιστικὴν εἶναι τὴν ἀγωγήν , δῆλον ἐκ τῶν ὑποδειγμάτων · τίθησι γοῦν πλείονας τοὺς τοιούτους λόγους . οἷον εἰ τῷ Α τὸ Β ἴσον , καὶ τῷ Γ τὸ Β ἴσον , καὶ τὸ Α ἄρα τῷ Γ ἴσον · ἐνταῦθα γὰρ ἀληθὲς μὲν τὸ συμπέρασμα καὶ τοῖς κειμένοις ἠκολούθησεν , ἀλλ’ οὐ συλλογιστικῶς . ὅτι γὰρ οὐ συλλογιστικῶς , δῆλον ἐξ ὧν ἀμφότεραί τε αἱ προτάσεις εἰσὶ μερικαὶ <καὶ> ἐν δευτέρῳ σχήματι καταφατικαί · οὕτω δὲ ἐχουσῶν τῶν προτάσεων συλλογισμὸς οὐκ ἐγίνετο . πόθεν οὖν τὸ ἀναγκαῖον συνῆκται ; φημὶ ὅτι ἀπό τινος καθόλου προτάσεως παραλελειμμένης τῆς λεγούσης ῾πάντα τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα᾿ , ὥστε γίνεσθαι ἐκ συλλογισμοῦ τὸ ἀναγκαῖον τοῦτον τὸν τρόπον · τὸ Α καὶ τὸ Γ τῷ Β ἐστὶν ἴσα · πάντα τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα · τὸ Α ἄρα καὶ τὸ Γ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα . ὅτι δὲ ἡ καθόλου πρότασις ἡ παραλελειμμένη αἰτία ἐστὶν ἐν | τοῖς οὔτω προφερομένοις λόγοις τοῦ συνάγειν τι ἀναγκαῖον , δῆλον ἐφ᾿ LXXVII ν ὧν μὴ οὕτως ἔχει . φημὶ γὰρ οὕτω · τὸ Α τοῦ Β ἐστὶν ἀδελφός · ἀλλὰ καὶ τὸ Γ τοῦ αὐτοῦ Β ἐστὶν ἀδελφός · καὶ οὐκέτι ἐξ ἀνάγκης ἕπεται ῾καὶ τὸ Α ἄρα τοῦ Γ ἐστὶν ἀδελφός᾿ . τοῦτο δὲ διὰ τὸ τὴν καθόλου πρότασιν ψευδῆ εἶναι τὴν λέγουσαν ‘πάντες οἱ τοῦ αὐτοῦ ἀδελφοὶ καὶ ἀλλήλων εἰσὶν ἀδελφοί᾿ . ἐπεὶ οὗν ψευδὴς ἡ καθόλου πρότασις , διὰ τοῦτο οὐδὲ τὸ ἀναγκαῖον συνῆκται . ὅτι δὲ ψευδής , δῆλον ἐξ ὑποδείγματος . ὑποκείσθω γὰρ γυναῖκά τινα ἐξ ἀνδρὸς παῖδα ἔχειν καὶ ἄνδρα τινὰ ἐκ γυναικός τινος παῖδα ἔχειν , καὶ στερείσθω ἡ μὲν γυνὴ τὸν ἄνδρα ὁ δὲ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα , καὶ συνερχέσθωσαν οἱ καταλειφθέντες εἰς γάμον καὶ τικτέτωσαν υἱόν . δῆλον οὗν ὅτι τῷ ἐξ ἀμφοῖν τεχθέντι ἑκάτερος τῶν προγεγεννημένων ἀδελφός ἐστιν , ὁ μὲν ἐκ μητρός , ὁ δὲ ἐκ πατρός , καὶ ὅμως ἀλλήλων οὐκ εἰσὶν ἀδελφοί · οὕτε γὰρ κατὰ μητέρα κοινωνοῦσιν ἄλλη γὰρ ἑκατέρου μήτηρ , τοῦ μὲν ἡ ζῶσα γυνή , τοῦ δὲ ἡ τελευτήσασα ) οὔτε κατὰ πατέρα · καὶ γὰρ οἱ πατέρες διάφοροι · τοῦ μὲν γὰρ ὁ ζῶν δεύτερος τῆς γυναικὸς ἀνήρ , τοῦ δὲ ὁ τελευτήσας πρότερος τῆς αὐτῆς ἀνήρ . γίνεται οὖν ὁ πᾶς συλλογισμὸς ψευδῆ ἔχων τὴν μείζονα πρότασιν τοῦτον τὸν τρόπον · τὸ A καὶ τὸ Γ LXXVII ν τοῦ αὐτοῦ Β ἀδελφοί εἰσι · πάντες οἱ τοῦ αὐτοῦ ἀδελφοὶ καὶ ἀλλήλων εἰσὶν ἀδελφοί · τὸ ἄρα Α καὶ Γ ἀλλήλων εἰσὶν ἀδελφοί . ψευδοῦς οὖν οὔσης τῆς καθόλου ψευδὲς καὶ τὸ συμπέρασμα καίτοι τοῦ σχήματος συλλογιστικοῦ ὄντος . ἐν οἷς ἄρα συνάγεταί τι ἀναγκαῖον μὴ συλλογιστικῶς πεπλεγμένων τῶν προτάσεων , δι’ αὐτὴν τὴν τῶν κειμένων φύσιν συνάγεται , οὐ μὴν ἐκ συλλογισμοῦ , διότι , ὡς εἶπεν , ἐπὶ πλέον ἐστὶν τοῦ συλλογισμοῦ τὸ ἀναγκαῖον , καὶ εἴ τι μὲν συλλογισμός , τοῦτο καὶ ἀναγκαῖον , οὐκ εἴ τι δὲ ἀναγκαῖον , εὐθὺς ἤδη τοῦτο καὶ συλλογισμός . πλείοσι δὲ καὶ ἄλλοις ὑποδείγμασι κέχρηται . οἷον Δίων λέγει ἡμέραν εἶναι · ἀλλὰ καὶ ἡμέρα ἐστί · Δίων ἄρα ἀληθεύει · κἀνταῦθα γὰρ ἀληθὲς μέν τι συνῆκται ἐξ ἀνάγκης διὰ τὰ κείμενα , οὐ μὴν ἐκ συλλογισμοῦ . τὸ γὰρ ῾ἀληθεύει᾿ μείζων ὑπάρχων ὅρος οὐκ εἴληπται ἐν οὐδενὶ τῶν προκειμένων · ἔδει δὲ πάντως , ὡς μεμαθήκαμεν , τὸν μείζονα ὅρον ἐν τῇ μείζονι εἶναι τῶν προτάσεων . κἀνταῦθα οὖν ἀναγκαῖον μὲν τὸ συναχθέν , οὐ μὴν συλλογισμός . ἡ δὲ ἀνάγκη διὰ τὴν καθόλου πρότασιν τὴν παραλελειμμένην · ἔστι δὲ αὕτη ῾πᾶς ὁ τὸ ὂν εἶναι λέγων ἀληθεύει᾿ · ὡς εἶναι τὸν πάντα συλλογισμὸν τοιοῦτον · Δίων λέγει ἡμέραν εἶναι ἡμέρας οὔσης · πᾶς ὁ τὸ ὂν εἶναι λέγων ἀληθεύει · Δίων ἄρα ἀληθεύει . p . 47a25 Ἐξ ὧν δέ ἐστιν ἡ οὐσία ἀναιρουμένων καὶ τὸ ἐκ τούτων φθείρεσθαι . Αντὶ τοῦ εἰπεῖν ῾τῶν μερῶν δὲ ἀναιρουμένων᾿ , ὡς ἡμεῖς εἴπομεν , εἶπεν ἐξ ὧν δέ ἐστιν ἡ οὐσία ἀναιρουμένων · ἐκ γὰρ τῶν μερῶν τὸ ὅλον · ἡ δὲ ὁλότης ἑκάστου οὐσία ἐστὶν ἑκάστου . πάλιν ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ῾ἀναιρεῖται τὸ ὅλον εἶπε τὸ ἐκ τούτων · ἐκ γὰρ τῶν μερῶν τὸ ὅλον , ὡς εἴπομεν . p . 47a26 Τούτων γὰρ τεθέντων ἀναγκαῖον μὲν τὸ οὐσίας μέρος ειναι ουσιαν . Τὸ συμπέρασμα , ὅπερ ἡμεῖς ἐλέγομεν ‘τὰ ἄρα μέρη τῆς οὐσίας οὐκ εἰσὶν οὐκ οὐσίαι᾿ , αὐτός φησιν ἀνάγκη ἄρα τὸ μέρος τῆς οὐσίας οὐσίαν εἶναι · τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐκ οὐσία οὐσία δήπου ἐστίν · ἐπὶ παντὸς γὰρ ἡ κατάφασις ἢ ἡ ἀπόφασις . p . 47a28 Πάλιν εἰ ἀνθρώπου ὄντος ἀνάγκη ζῷον εἶναι . Καὶ ἕτερον ὑπόδειγμα τίθησι δι’ οὗ δείκνυσιν ὅτι οὐ πάντως , εἰ “ τεθέντων τινῶν ” ἕπεταί τι ἐξ ἀνάγκης , ἤδη τοῦτο συλλογισμός · δέδειται LXXΙΧ ν γὰρ ἐν τοῖς περὶ τῶν τριῶν σχημάτων ὅτι ἀδύνατον ἐκ δύο μερικῶν συλλογισμὸν γενέσθαι · δέδεικται δὲ ὅτι αἱ ἀπροσδιόριστοι ἰσοδυναμοῦσι ταῖς μερικῖς . ἐν οὖν ταῖς ἐκκειμέναις προτάσεσιν ἀπροσδιόριστοις οὔσαις τὸ ἀναγκαῖον οὐ συλλογιστικῶς συνῆκται ἀλλὰ διὰ τὴν ὕλην αὐτήν · ἀληθὴς γάρ ἐστιν ἡ καθόλου πρότασις ἐκείνη ἡ λέγουσα ῾ἐάν τινι ἕπηταί τι ἐξ ἀνάγκης , καὶ ὅσα τῷ ἑπομένῳ ἕπεται , ταῦτα κἀκείνῳ ἐξ ἀνάγκης ἕπεται ᾧ τὸ ἑπόμενον εἵπετο · τοῦτο γὰρ ἐκεῖνό ἐστι τὸ ἐν ταῖς Κατηγορίαις εἰρημένον , ὅτι “ ὅσα κατὰ τοῦ κατηγορουμένου λέγεται ὡς καθ᾿ ὑποκειμένου , ταῦτα καὶ κατὰ τοῦ ὑποκειμένου τούτῳ ῥηθήσεται ” . ἐλλείπει οὗν καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ ἡ καθόλου πρότασις , καὶ ἔστιν ὁ ὑγιὴς συλλογισμὸς τοιοῦτος · εἰ τῷ ἀνθρώπῳ ἕπεται τὸ ζῷον καὶ τῷ ζῴῳ ἡ οὐσία , πᾶν δὲ τὸ ἐξ ἀνάγκης ἑπόμενόν τινι κἀκείνῳ πάντως ἕπεται ᾧ τὸ μέσον εἵπετο , ἀνθρώπου ἄρα ὄντος ἀνάγκη οὐσίαν εἶναι . p . 47a31 Ἀπατώμεθα δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις διὰ τὸ ἀναγκαῖόν τι συμβαίνειν ἐκ τῶν κειμένων , ὅτι καὶ ὁ συλλογισμὸς ἀναγκαῖός ἐστιν . ἐπὶ πλέον δὲ τὸ ἀναγκαῖον ἢ ὁ συλλογισμός . Τὴν αἰτίαν λέγει δι’ ἣν ἐν τοῖς οὕτω προφερομένοις λόγοις ἀπατώμεθα καὶ οἰόμεθα συλλογίζεσθαι μὴ | συλλογιζόμενοι , ὅτι , ὡς εἴπομεν , LXXΧ ( ?? ) ἀναγκαῖον μέν τι συμβαίνει ἐκ τῶν τεθέντων ὅρων , καὶ ὁ συλλογισμὸς δὲ ἀναγκαῖος . οἰόμεθα οὖν ὅτι , εἴ τι ἀναγκαῖόν ἐστιν , ἤδη καὶ συλλογισμός ἐστι . τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ ἀναγκαῖον , ὡς δέδεικται , καὶ εἴ τι μὲν συλλογισμός , πάντως καὶ ἀναγκαῖον , οὐκ εἴ τι δὲ ἀναγκαῖον τοῦτο ἤδη καὶ συλλογισμός . εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , φησίν . οὐκ ἐὰν τεθέντων τινῶν ἐξ ἀνάγκης ἕπηταί τι , εὐθὺς πειρατέον καὶ ὑπὸ συλλογιστικὸν σχῆμα τὸ τοιοῦτον ἀνάγειν · οὐ γὰρ πάντως συλλελόγισται · ἀλλὰ ποιητέον ταῦτα πρότερον ἅπερ αὐτὸς σαφῶς ἐκτίθεται . p . 47b6 Ὁμοίως δὲ καὶ ἐὰν μὴ καθόλου ὦσιν αἱ προτάσεις . Ἐπειδὴ ὡς ἐξ ἀμφοτέρων καθολικῶν προτάσεων ὄντων τῶν συλλογισμῶν ἐποιεῖτο τὸν λόγον , ὁ αὐτός , φησί , λόγος καὶ εἰ μερικαὶ εἶεν αἱ προτάσεις , δῆλον δήπου ὅτι οὐκ ἀμφότεραι ἀλλὰ καθ’ ἑκάτερα , εἴτε ἡ κατα - φατικὴ εἴτε ἡ ἀποφατική , εἴτε ἡ μείζων εἴτε ἡ ἐλάττων , ὡς ἐπὶ τοῦ LXXΧ r δευτέρου σχήματος καὶ τοῦ τρίτου · τῇ γὰρ αὐτῇ μεθόδῳ τὸν μέσον εὑρήσομεν . p . 47b9 Ἐπεὶ δ’ ἔχομεν ὁποῖον ἐν ἑκάστῳ σχήματι περαίνεται τῶν προβλημάτων , καὶ ἐν τίνι τὸ καθόλου καὶ ἐν ποίῳ τὸ ἐν μέρει , φανερὸν ὡς οὐκ εἰς ἅπαντα τὰ σχήματα βλεπτέον . Ῥᾳδίαν τὴν εἰς τὰ σχήματα ἀνάλυσιν ποιήσασθαι βουλόμενος ταῦτα προστίθησιν , ἵνα ἀναγαγεῖν ἐπὶ τὰ σχήματα τοὺς συλλογισμοὺς βουλόμενοι εἰς ὡρισμένα βλέπωμεν . ἐπεὶ οὖν δέδεικται , φησίν , ἕκαστον πρόβλημα ἐν ποίοις σχήμασι περαίνεται , ὅτι τὸ μὲν καθόλου καταφατικὸν μόνως ἐν τῷ πρώτω τὸ δὲ καθόλου ἀποφατικὸν καὶ ἐν πρώτω καὶ ἐν δευτέρῳ , τὸ δὲ μερικὸν <καταφατικὸν καὶ ἐν πρώτῳ καὶ ἐν τρίτῳ , τὸ δὲ μερικὸν 〉 ἀποφατικὸν ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ , ἐπεὶ οὖν δῆλον ἐν ποίῳ σχήματι ἕκαστον τῶν προβλημάτων περαίνεται.‘ ὅταν βουλώμεθα τὸν προτεθένται λόγον εἰς σχῆμα συλλογιστικὸν ἀναγαγεῖν , σκοπητέον ποῖόν ἐστι τῶν προβλημάτων τὸ δι᾿ αὐτοῦ δεικνύμενον , καὶ οὕτως εἰς τὸ οἰκεῖον ἀνακτέον σχῆμα . ἐπεὶ δὲ ἔστιν ἃ διὰ πλειόνων δείκνυται σχημάτων , τῇ τοῦ μέσου θέσει κριτέον τὸ σχῆμα . p . 47b13 Πολλάκις μὲν οὗν ἀπατᾶσθαι συμβαίνει περὶ τοὺς συλλογισμοὺς διὰ τὸ ἀναγκαῖον , ὥσπερ εἴρηται εἴρηται ἐνίοτε δὲ παρὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς τῶν ὅρων θέσεως . Εἰπὼν πῶς δεῖ τοὺς συλλογισμοὺς ἀναγαγεῖν εἰς τὰ σχήματα , ὅτι πρότερον εἰς τὰς προτάσεις ἐπιβλέποντα , εἶτα εἰς τοὺς ὅρους καὶ ἐκ τῆς τοῦ μέσου σχέσεως τὸ σχῆμα εὑρίσκοντα , οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ προβλήματος ἐνίοτε εἰ γὰρ ᾖ καθόλου καταφατικόν , καὶ πρὸ τῆς εὑρέσεως τοῦ μέσου πρόδηλον ὡς ἐπὶ τὸ πρῶτον ἀνάγεται σχῆμα , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὡς εἴπομεν ) , νῦν διδάξαι ἡμᾶς βούλεται καὶ εἰς ποῖα ἄλλα ἀποβλέπειν <δεῖ> μέλλοντας ἀναλύειν τοὺς συλλογισμούς . πολλὰ γάρ ἐστι δι’ ὧν συμβαίνει ἀπατᾶσθαι ἡμᾶς καὶ νομίζειν συλλογίζεσθαι ἀληθοῦς ὄντος τοῦ συναχθέντος , οὐ μὴν κατὰ συλλογισμὸν συναχθέντος . λέγει οὖν τοὺς τρόπους τῆς ἀπάτης , ἵνα , ὅταν ἐν λόγῳ τινὶ εὕρωμέν τινα τούτων τῶν τρόπων , ἐπιστήσαντες ὡς οὐ συλλογιστικὸς ὁ λόγος μὴ ἐπιχειρῶμεν ἀνάγειν αὐτὸν ἐπὶ τὰ σχήματα ἀλλ’ ἐλέγχωμεν ὡς ἀσυλλόγιστον . ὅτι μὲν οὖν συμβαίνει ἀπατᾶσθαι καὶ LXXXr δοκεῖν συλλογισμὸν εἶναι μὴ ὄντα παρὰ τὸ ἀναγκαῖον , ἔφθημεν εἰπόντες καὶ τὴν αἰτίαν προσθέντες , διὰ τὸ ἐπὶ πλέον εἶναι τὸ ἀναγκαῖον ἢ τὸν συλλογισμόν . νυν δὲ καὶ ἄλλο τι διδάσκει , ὅτι γίνεται ἀπάτη παρὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς τῶν ὅρων θέσεως · πολλάκις γὰρ τῶν ὅρων συλλογιστικῶς κειμένων ἀρκεῖν οἰόμεθα τοῦτο εἰς συλλογισμοῦ γένεσιν . πρότερον γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου καὶ τῶν ὅρων μὴ συλλογιστικῶς κειμένων ἐδόκει συλλογισμὸς γίνεσθαι διὰ τὸ ἀναγκαῖον , ὡς ἐφ’ ὧν παρέθετο ὑποδειγμάτων . πολλάκις δὲ οἱ ὅροι συλλογιστικῶς κεῖνται , παραλέλειπται δέ τι τῶν παραπεφυλαγμένων εἰς τὴν τῶν συλλογισμῶν γένεσιν · εἶτα ἀληθοῦς ὄντος τοῦ συμπεράσματος , εἰ οὕτω τύχοι , οἰόμεθα καὶ συλλογιστικῶς αὐτὸ συνῆχθαι διὰ τὸ ὡς εἶπον συλλογιστικῶς κεἱσθαι τοὺς ὅρους . οἷον οἰόμεθα , εἰ τὸ Α ἕπεται τῷ Β , καὶ τὸ Β τῳ Γ , ἤδη καὶ τὸ Α τῷ Γ ἕπεσθαι διὰ τὴν τῶν ὅρων θέσιν . τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · ἐπὶ πλείστων γὰρ ἐλέγχεται ψευδὴς ὁ λόγος . λέγω δὲ οὕτως , φησίν · ὁ Ἀριστομένης διανοητός ἐστιν Ἀριστομένης · ἔστι γὰρ τ,ου Ἀριστομένους διάνοια · ὁ διανοητὸς Ἀριστομένης ἀεί ἐστιν . ἀεὶ γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Ἀριστομένους διάνοια , εἰ καὶ ἄλλοτε ἐν ἄλλῳ · καὶ συνάγεται ψεῦδος ῾ὁ ἄρα Ἀριστομένης ἀεί ἐστι᾿ · καίτοι οἱ ὅροι συλλογιστικῶς κεῖνται καὶ αἰ προτάσεις ἀληθεῖς εἰσιν . ἡ μὲν οὖν δόκησις τοῦ εἶναι συλλογισμὸν παρὰ τὴν θέσιν τῶν ὅρων . ἀλλ’ οὐκ ἤρκει τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ δεῖν πάντως καθολικὴν εἶναι πρότασιν · ἐνταῦθα δὲ ἄμφμ μερικαί εἰσιν . ἀπροσδιόριστοι γὰρ . ἐπεὶ οὖν ψευδὴς ἡ καθόλου πρότασις , διὰ τοῦτο ψευδὲς καὶ τὸ συμπέρασμα . ἐὰν γὰρ οὕτως εἴπω ῾ὁ | Ἀριστομένης διανοητός LXXX v ἐστιν Ἀριστομένης , πᾶς διανοητὸς Ἀριστομένης ἀεί ἐστι᾿ , ψευδῆ ἔλαβον τὴν καθόλου πρότασιν καίτοι τῆς λεγούσης ῾ὁ διανοητὸς Ἀριστομένης ἀεί ἐστιν᾿ ἀληθοῦς οὔσης · οὐ γὰρ ταὐτὸν δύναται ἐν ταῖς προτάσεσι τό τε ἄρθρον καὶ ὁ καθόλου π,ροσδιορισμός . ὅταν μὲν γὰρ εἴπω ῾Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον᾿ , τὸ ῾ὁ ἄνθρωπος᾿ τὸ ἑνοειδὲς τοῦ ἀνθρώπου εἶδος σημαίνει , καθ’ ὃ πάντες οἱ κατὰ μέρος ἄνθρωποι λέγονται . ὅταν δὲ εἴπω ῾πᾶς ἄνθρωπος ζῷον᾿ , οὐκέτι τὸ εἶδος λαμβάνω τὸ ἑνοειδὲς ἀλλὰ τοὺς καθ᾿ ἕκ,α·στα πάντας οἷς ὑπάρχει τὸ εἶδος . καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές ἐστι , δῆλον ἐξ ὧν δυνατὸν εἰ‘πεῖν ῾ὁ ἄνθρωπος εἶδός ἐστιν᾿ , οὐ μέντοι ῾πᾶς ἄνθρωπος᾿ · ἔνθεν καὶ οἱ παραλογισμοὶ ἐκεῖνοι · ὁ κύκνος λευκός , τὸ λευκὸν χρῶμ’ ὁ κύκνος ἄρα χρῶμα . οὐκέτι γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν πᾶν λευκὸν χρῶμα . τὸ γὰρ ῾πᾶν᾿ τὰ καθ’ ἕκαστα σημαίνει τὰ τοῦ λευκοῦ μετέχοντα · οὐκ ἔστι LXXX v δὲ ἀληθὲς εἰπεῖν περὶ τούτων ὅτι χρῶμά εἰσιν . ὅταν δὲ τὸ λευκὸν εἴπω , ἐπειδὴ τὸ εἶδος τοῦ λευκοῦ λαμβάνω , ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι χρῶμά ἐστιν . ὥστε ἐπειδὴ ἡ καθόλου πρότασις ψευδής , καὶ τὸ συμπέρασμα ψευδές . ὥσπερ οὗν ἐπὶ τούτων ἔχει , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου · ὅταν μὲν γὰρ εἴπω ῾ὁ διανοητὸς Ἀριστομένης᾿ , αὐτὸ τὸ διανοητὸν εἶδος τοῦ Ἀριστομένους δηλῶ · ἐὰν δὲ εἴπω ῾πᾶς διανοητὸς Ἀριστομένης᾿ , οὐδὲν ἕτερον λέγω ἢ ῾πάντες οἱ καθ’ ἕκαστα Ἀριστομένεις εἷς συμβέβηκε τὸ διανοητοῖς εἶναι . διὸ οὐκ ἀληθὲς ἐπὶ τούτων εἰπεῖν ὅτι ἀεί εἰσιν · ἔνθεν οὖν καὶ ψευδὲς τὸ συμπέρασμα . ὥστε ὁσάκις ἂν οὕτω κειμένους εὕρωμεν λόγους , οὐδὲ ἀναγαγεῖν πειρασόμεθα , ἀλλ’ ἐλέγξομεν αὐτῶν τὸ ἀσυλλόγιστον ὡς μὴ ἐχόντων καθολικὴν πρότασιν , ἧς ἄνευ συλλογισμὸς οὐκ ἐγίνετο . τὰ δὲ τῆς λέξεως δῆλα . p . 47b29 Πάλιν ἔστω τὸ μὲν ἐφ’ ᾧ Γ Μίκκαλος , τὸ δ’ ἐφ’ ᾧ B μουσικὸς Μίκκαλος , ἐφ’ ᾧ δὲ τὸ Α τὸ φθείρεσθαι αὔριον . Ἄλλο ὑπόδειγμα τοῦ αὐτοῦ τίθησιν . ἐν ὑποθέσει δὲ ὁ λόγος · ὑπόκειται γὰρ ὁ μὲν Μίκκαλος μουσικὸς ὢν αὔριον μὲν ἀποβάλλειν τὴν μουσικὴν μὴ φθείρεσθαι δὲ αὐτός . τούτων ὑποκειμένων γίνεται συλλογισμὸς τοιοῦτος . ὁ Μίκκαλος μουσικός ἐστι Μίκκαλος , ὁ μουσικὸς Μίκκαλος φθείρεται αὔριον , καὶ δόξει συνάγεσθαι ῾ὁ ἄρα Μίκκαλος φθείρεται αὔριον᾿ , ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος · ὑπόκειται γὰρ μὴ φθείρεσθαι . τὸ αὐτὸ οὖν πάλιν αἴτιον <τοῦ> καίτοι τῶν προτάσεων ἀληθῶν οὐσῶν ψευδὲς συναχθῆναι συμπέρασμα , τὸ τὴν καθόλου μήτε ληφθῆναι μήτε ἀληθεύειν , λέγω δὴ τὴν λέγουσαν ῾πᾶς μουσικὸς Μίκκαλος φθείρεται αὔριον᾿ . ψεῦδος γὰρ τοῦτο ὑποκειμένου τοῦ μὴ φθείρεσθαι τὸν Μίκκαλον αὔριον · τὸ ῾<ὁ> μουσικὸς Μίκκαλος φθείρεται αὔριον᾿ ἐπ’ αὐτὸ τὸ εἶδος τοῦ μουσικοῦ Μικκάλου φερόμενον ὡς μουσικοῦ ἀληθεύει · τὸ δὲ ῾πᾶς μουσικὸς Μίκκαλος᾿ πάντα φησὶ τὸν καθ’ ἕκαστα ᾧ συμβέβηκε μουσικῷ εἶναι . ψεῦδος οὖν τὸ τοῦτον φθείρεσθαι αὔριον . ὅμοιον γάρ ἐστι τῷ ῾ἡ ἔβενος μέλαινα , τὸ μέλαν χρῶμά ἐστιν . ἡ ἔβενος ἄρα χρῶμά ἐστ᾿ · ψευδὴς γὰρ ἡ καθόλου ῾πᾶν μέλαν χρῶμά ἐστιν · οὐδὲ γὰρ ἀληθὲς τὸ πάντα οἷς συμβέβηκε μέλασιν εἶναι , τοῦτα χρώματα εἶναι . p . 47b38 Αὕτη μὲν οὖν ἡ ἀπάτη γίνεται ἐν τῷ παρὰ μικρόν . LXXX v Ἡ ἐν τοῖς εἰρημένοις λόγοις ἀπάτη , δι’ ἧς οἰόμεθα συλλογισμὸν εἶναι μὴ ὄντα , γέγονε διὰ τὸ δοκεῖν , εἰ ὀλίγον τι παροραθῇ , μηδὲν τοῦτο παραβλάψειν · δόξει γὰρ μηδὲν διαφέρειν ἀπροσδιορίστῳ προτάσει ἀντὶ καθολικῆς χρήσασθαι , λέγω δὴ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν πᾶς ἄνθρωπος ζῷον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷον . τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι τὸ τυχὸν οὐδὲ μικρόν τι τὸ παρεωραμένον · πολλὴ γὰρ ἡ διαφορὰ τούτων , ὡς ἐδείξαμεν . p . 47b40 Πολλάκις δὲ διαψεύδεσθαι συμπεσεῖται παρὰ τὸ μὴ καλῶς ἐκτίθεσθαι τοὺς κτὰ τὴν πρότασιν ὅρους . Ἐπ᾿ ἄλλο μεταβαίνει ἁμάρτημα · πολλάκις γὰρ καὶ συλλογιστικῶς ἔκκεινται οἱ ὅροι κατὰ τὴν θέσιν καὶ ἀληθεῖς εἰσιν αἱ προτάσεις καὶ μείζων πρότασις πρώτη ἢ δευτέρα παρείληπται , παρὰ δὲ τὴν λέξιν ἡ ἁμαρτία γίνεται . πολλάκις γάρ , φησί , τὰς ἕξεις ἀντὶ τῶν μετειληφότων παραλαμβάνομεν , καὶ ἐντεῦθεν ψεῦδος γίνεται . οἷον ὑγίεια νόσῳ οὐδεμιᾷ ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης , νόσος παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδεχομένως , καὶ συνάγεται κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην ὑγίεια οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος · ἐνδέχεται γὰρ παντὶ ὑπάρχειν , καὶ ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει . τοῦτο δὲ γέγονε παρὰ τὴν λέξιν · ἐπεί , φησίν , ἐὰν ἀντὶ τῶν ἕξεων τὰ μετέχοντα τῶν ἕξεων λάβωμεν , ψευδὴς ἡ μείζων γίνεται πρότασις , <οῐον> ἐὰν οὕτως εἴπω · τὸ ὑγιαῖνον οὐδενὶ νοσοῦντι | ἐνδέχεται ὑπάρχειν , τουτέστιν ἐξ ἀνάγκης LXXXI οὐχ ὑπάρχει τοῦτο δέ ἐστι ψεῦδος ) , τὸ νοσοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει · ὥστε ψευδοῦς οὔσης τῆς μείζονος ψευδὲς εἰκότως καὶ τὸ συμπέρασμα · συνάγεται γὰρ τὸ ὑγιαῖνον οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . τὸ αὐτό , φησί , καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου σχήματος . λέγω γὰρ οὕτως · ὑγίεια οὐδεμιᾷ νόσῳ ἐξ ἀνάγκης , παντὶ δὲ ἀνθρώπῳ ἐνδεχομένως , καὶ συνάγεται νόσος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος · ἐνδέχεται γὰρ ὑπάρχειν παντί . πάλιν δὲ εἰ ἀντὶ τῶν ἕξεων μεταλάβοις τὰ μετειληφότα , ψευδοῦς οὔσης τῆς ἀποφατικῆς ψευδὲς εἰκότως καὶ τὸ συμπέρασμα · τὸ γὰρ ὑγιαῖνον οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν [ ἢ ] οὐδενὶ νοσοῦντι ἐξ ἀνάγκης · ἐνδέχεται <γὰρ> ὑπάρχειν ἢ ] παντί . ὥστε τὸ ψευδὲς συμπέρασμα διὰ ταύτης συνέβη . ἡ δὲ ἀπάτη γίνεται τοῦ εἷναι συλλογισμὸν διὰ τὸ τὰς ἕξεις ἐν τοῖς ὅροις θεῖναι ἀντὶ τῶν μετειληφότων . ἐν μὲν οὖν τῷ πρώτῳ καὶ τῷ δευτέρῳ σχήματι τῶν ἕξεων ἐν τοῖς ὅροις LXXXI r κειμένων κατὰ Áristot;elhn συνήγετο τὸ ψεῦδος · αὐτῷ γὰρ δοκεῖ τῇ μείζονι ἀναγκαίᾳ οὔσῆ ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , τῶν περὶ Θεόφραστον οὐχ οὕτως οἰομένων ἀλλὰ τῇ ἐνδεχομένῃ , ὡς εἴρηται . ἐν μέντοι τῷ τρίτῳ σχήματι κατὰ τὰ πᾶσι δοκοῦντα παρὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν τὸ ψεῦδος συνάγεται , λέγω δὴ τὸ τὰς ἕξεις εἶναι ἐν τοῖς ὅροις . πᾶσι γὰρ δοκεῖ καὶ ἔστιν ἀναγκαῖον τῶν δύο προτάσεων ἐνδεχομένων οὐσῶν ἐνδεχόμενον εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα καὶ ἀναγκαίων ἀναγκαῖον καὶ ὑπαρχουσῶν ὑπάρχον εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα · ἀνάγκη γὰρ πάντῃ τε καὶ πάντως μιᾷ τῶν προτάσεως ἀκολουθεῖν · οὐ γὰρ ἔξωθεν δεῖ αὐτὸ εἶναι καὶ ἕτερον παντελῶς τῶν προτάσεων μηδεμίαν πρὸς αὐτὰς κοινωνίαν ἔχον . τούτου οὖν ὄντος ἀληθοῦς ὅρα πῶς ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι τῶν μὲν ἕξεων ἐν τοῖς ὅροις κει - μένων καὶ ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων οὐσῶν συμπέρασμα οὐκ ἐνδεχόμενον ἀλλ᾿ ἀναγκαῖον συνάγεται , εἰ μέντοι ἀντὶ τῶν ἕξεων ματαληφθῇ τὰ μετέχοντα , καὶ τὸ συμπέρασμα γίνεται ἐνδεχόμενον , ὡς δῆλον εἶναι τῆς ἀπάτης τὸ αἴτιον ὅτι παρὰ τὴν λέξιν γέγονε , λέγω δὴ τὸ τὰς ἕξεις ἀντὶ τῶν μετεχόντων ἐν τοῖς ὅροις κεῖσθαι . λέγω γὰρ οὕτως · ὑγίειαν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν , νόσον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ ὅσον ἐπὶ ταῖς προτάσεσι συνάγεται ὅτι ὑγίειαν οὐδεμιᾷ νόσῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . τοῦτο δέ ἐστι ψεῦδος · ἐξ ἀνάγκης γὰρ οὐχ ὑπάρχει . τὰ μὲν οὗν ἐν τούτοις λεγόμενα ταῦτά ἐστιν . Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις μήποτε καὶ τῶν κατὰ τὰς ἕξεις μετειλημμένων καὶ οὕτω γίνεταί τις ἀπάτη · ὅταν γὰρ εἴπω ῾τὸ ὑγιαῖνον οὐδενὶ νοσοῦντι ὑπάρχει ἐνδεχομένως᾿ , πῶς λαμβάνω τὸ νοσοῦν ; εἰ γὰρ τὸ συγκείμενον ἐκ τοῦ νοσοῦντος καὶ τῆς νόσου , οὐκ ἀληθὴς ὁ λόγος · οὐδέποτε γὰρ τῷ νοσοῦντι ὡς νοσοῦντι ὑπάρξει τὸ ὑγιαῖνον · ἀσυνύπαρκτα γὰρ τὰ ἐναντία . οὐκ ἄρα ὡς νοσοῦντι ἀλλ ὡς ζῴῳ ἢ ὅ τι ἄν εἴη τὸ δεκτικὸν νόσου καὶ ὑγιείας . πάλιν ὅταν εἴπω τὸ νοσοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ , πότερον ᾗ σύνθετόν ἐστι τὸ νοσοῦν λέγω αὐτὸ ὑπάρχειν τῷ ἀνθρώπῳ ἢ καθὸ ἁπλοῦν , λέγω δὴ ᾗ νοσεῖ ; πρόδηλον ὅτι ᾗ νοσεῖ · τὸ γὰρ νοσοῦν τῶν καθ’ ἕκαστά ἐστιν , οὐδὲν δὲ τῶν καθ’ ἕκαστα ὑπάρχειν τινὶ δύναται . δῆλον δὲ ἔσται , εἰ καθ᾿ ἕκαστα ληφθῶσιν . οἷον ὁ Μίκκαλος διανοητός ἐστι Μίκκαλος · δῆλον γὰρ ὅτι τὸν διανοητὸν Μίκκαλον , ᾗ διανοητός ἐστι , κατηγορῶ τοῦ ὑποκειμένου , οὐχ ᾗ διανοητός ἐστι Μίκκαλος · αὐτὸς γὰρ ἑαυτοῦ κατηγοροῖτο ἄν . ὁμοίως ἐὰν εἴπω ῾ὁ Σωκράτης νοσῶν ἐστι Σωκράτης᾿ , οὐχ ᾗ νοσῶν ἐστι Σωκράτης LXXXI r ὁ κατηγορούμενος ὅρος ὅλος ὡς ὅλος κατηγορεῖται Σωκράτους , ἀλλ’ ᾗ νοσεῖ . ταὐτὸν γάρ ἐστι τῷ εἰπεῖν ῾ὁ Σωκράτης νοσεῖ᾿ ἢ ῾νοσῶν ἐστιν᾿ . εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει , δῆλον ὅτι ὁ μέσος κατ’ ἄλλο μὲν ἑαυτοῦ μόριον ὑπό . κειται τῷ μείζονι , κατ’ ἄλλο δὲ κατηγορεῖται τοῦ ἐλάττονος . ὅταν γὰρ εἴπω τὸ ὑγιαῖνον οὐδενὶ νοσοῦντι ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ , οὐχ ᾗ νοσεῖ τοῦτό φημι οὕτω γὰρ ἄν ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπῆρχεν · οὐδέποτε γὰρ τὸ νοσοῦν ᾗ νοσεῖ ὑγιαίνει ) , ἀλλ’ ᾗ ἄνθρωπός ἐστι τὸ νοσοῦν ἢ ἄλλο τι ζῷον · ὅταν δὲ λέγω πάλιν ῾τὸ νοσοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ , δῆλον ὅτι ᾗ νοσεῖ , οὐχ ᾗ ἕτερόν τί ἐστι τῇ νόσῳ ὑποκείμενον . ὥστε ὁ μέσος οὐχ ὁ αὐτὸς εἴληπται . εἰ δὲ μὴ μόνον ὁ μέσος εἰς τὸ σύνθετον λαμβάνοιτο ἀλλὰ καὶ ὁ μείζων , ἔτι πλεῖον ἐπιτείνεται ἡ ἀπορία . ἔοικεν οὖν , κἂν ἐκ τῶν ἕξεων τὰ μετέχοντα μεταληφθῇ , καὶ τοῦτο ἀπάτης αἴτιον γίνεσθαι , εἴγε ἄλλους ἐξ ἄλλων ὅρους μεταλαμβάνειν ἀνάγκη καὶ μὴ ὁ αὐτὸς φυλάττεται μέσος , ὥστε οὐδὲ συμπλοκὴ γίνεται . Πρὸς ταῦτα ἀπολογούμενος ὁ φιλόσοφος ἔλεγεν , ὡς δεδειγμένον εἴη ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας , ὡς ὅτι αἱ μετοχαὶ ἰσοδυναμοῦσι τοῖς ῥήμασι · τὸ γὰρ εἰπεῖν ῾Σωκράτης περιτατεῖ᾿ ἴσον ἐστὶ τῷ εἰπεῖν ῾Σωκράτης περιπατῶν ἐστι , καὶ ἐπὶ πάντων τὸ αὐτό . εἰ οὖν τοῦτο οὕτως ἔχει , δῆλον ὅτι , κἀν λαμβάνω ἐν τῷ μέσῳ τὸ νοσοῦν μετοχὴν ὄν , ἰσοδυναμήσει τοῦτο τῷ νοσεῖν ῥήματι . ὥστε ἐὰν ἀντιμεταληφθῇ ἀντὶ μετοχῆς τὸ ῥῆμα , οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει διὰ τὸ ἰσοδυναμεῖν ταῦτα ἀλλήλοις , ὡς εἴρηται . ὅταν οὖν εἴπω τὸ ὑγιαῖνον οὐδενὶ νοσοῦντι᾿ , ἐὰν ἀντιμεταλάβω τὸ νοσοῦν εἰς τὸ νοσεῖν καὶ εἴπω ῾τὸ νοσεῖν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ , οὐχ ἕτερον ἀνθ’ ἑτέρου ἔλαβον , εἴγε ἰσοδουναμεῖ ἡ μετοχὴ τῷ ῥήματι . πρὸς δὲ τοῦτο ἐκεῖνο ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι οὐ παντὶ ῥήματι ἰσοδυναμεῖ ἡ μετοχὴ ἀλλὰ μόνοις τοῖς ὁριστικοῖς , ἐξ ὧν καὶ τὴν γένεσιν ἔχει , ἥκιστα δὲ τοῖς ἀπαρεμφάτοις , εἴγε τὰ μὲν ἄλλα ῥήματα σημαντικά ἐστιν ἐνεργείας ἢ πάθους μετὰ τοῦ ἐνεργοῦντος ἢ πάσχοντος , ὡς τὸ γράφω , τὸ περιπατῶ , τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ αἱ μετοχαὶ σημαίνουσι , τὰ μέντοι ἀπαρέμφατα μόνης ἐστὶ τῆς ἐνεργείας ἢ τοῦ πάθους σημαντικά , οὐ μὴν τοῦ μετειληφότος τούτων . | ὥστε οὐδὲ LXXXI v ἰσοδυναμοῦσι ταῖς μετοχαῖς · οὐ γὰρ ταὐτὸν δύναται τὸ τύπτειν τῷ ῾τύπτων ἐστίν . ὥστε οὐ δυνατὸν ἀντὶ τῶν μετοχῶν παραλαμβάνειν τὰ ἀπαρέμφατα , εἰ μὴ ἄρα ὅτε δυνατὸν αὐτοῖς τὸ ῾δεῖ᾿ ῥῆμα συνάπτειν , οἷον Σωκράτην περι - πατεῖν δεῖ , Σωκράτην περιπατοῦντα δεῖ εἶναι · οὐδὲν γὰρ ἕτερόν ἐστι τὸ LXXXI v λεγόμενον ἡ ῾Σωκράτει λείπει τὸ περιπατεῖν᾿ καὶ Σωκράτει λείπει τὸ εἶναι αὐτὸν περιπατοῦντα᾿ · ἐπὶ οὐδεμιᾶς δὲ ἄλλης συντάξεως διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν . ἔλεγε δὲ εἰς τὸ προκείμενον κἀκεῖνο , ὅτι ὅταν εἴπω ὅτι τὸ ὑγιαίνειν τῷ νοσοῦντι ὑπάρξαι ἐνδέχεται ἢ ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει , οὐχ ᾗ ἄνθρωπός ἐστι τὸ νοσοῦν ἢ ὁτιοῦν ἄλλο , ταύτῃ φημὶ αὐτῷ ἐνδέχεσθαι τὴν ὑγίειαν ὑπάρξαι ἢ μὴ ὑπάρξαι , ἀλλ’ ᾗ νοσεῖ · καθὸ γὰρ νοσεῖ , ταύτῃ ἐνδέχεται αὐτῷ ὑγιαίνειν καὶ ταύτῃ ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει αὐτῷ ἡ ὑγίεια . εἰ γὰρ μὴ ᾗ νοσεῖ ἀλλ’ ᾗ ἄνθρωπος τυχόν ἐστιν ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τῆς νόσου δεκτικῶν , οὐκέτι ἄν ἀληθὲς ἦν τὸ λέγειν ἐνδέχεσθαι αὐτὸ ὑγιασθῆναι ἢ μὴ ὑγιασθῆναι , ἀλλ’ ὑπαρχόντως ὑγιαῖνον ἦν , καὶ τότε ἄν τὸ ἐναντίον , τὴν νόσον , ἐνδέχεσθαι αὐτῷ ὑπάρχειν ἡ μὴ ὑπάρχειν ἐλέγομεν . ᾧ γὰρ ἑκάτερον τῶν ἀντικειμένων ἐνδέχεται ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν , εἰ θάτερον κατ’ ἐνέργειαν ὑπάρχοι , ᾗ τοῦτο ὑπάρχει , ταύτῃ καὶ τὸ λοιπὸν ἐνδέχεται ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν , ἐφ’ ὧν ἄμεσος ἡ ἐναντιότης . ἐν δὲ τοῖς ἐμμέσοις τῶν ἐναντίων , εἰ ἐν τῷ μεταξὺ εἴη πρὸς ἑκάτερον τῶν ἄκρων , ὁμοίως ἔχει καὶ τοῦτο πάλιν , ᾗ τοῦ μεταξὺ μετέχει · οἷον τῷ φαιῷ ἐνδέχεται τὸ λευκὸν ὑπάρχειν , ἐνδέχεται δὲ καὶ τὸ μέλαν , καὶ δῆλον ὅτι οὐχ ᾗ ἱμάτιόν ἐστι τὸ φαιόν · εἰ γὰρ ᾗ ἱμάτιόν ἐστι , ταύτῃ καὶ ὑπάρχειν ἤδη τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν ἐδύνατο , οὐ μὴν ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν , ᾗ μέντοι τοῦ φαιοῦ μετέχει , ἐπεὶ τῶν ἄκρων οὐ μετέχει μὲν δύναται δὲ μετέχειν , ταύτῃ λέγεται ἐνδέχεσθαι αὐτῷ ὑπάρξαι τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν ἢ μὴ ἐνδέχεσθαι . εἰ γὰρ μὴ καθὸ τοῦ φαιοῦ μετέχει , ὑποκείσθω μὴ ὂν φαιόν , καὶ οὐκέτι ἀληθὲς εἰπεῖν ἐνδέχεσθαι αὐτὸ λευκὸν εἶναι ἢ μέλαν · ἀνάγκη γὰρ πάντως τὸ πεφυκὸς τῶν ἐναντίων μετέχειν 〈 μετέχειν 〉 θατέρου κατ’ ἐνέργειαν ἢ τῶν μεταξύ τινος εἰ ἔμμεσα εἴη , ὥστε ὑπαρχόντως ἢ μέλαν ἦν ἢ λευκόν . ὥστε καὶ ὅταν λέγῃ ὁ Ἀριστοτέλης τὸ ὑγιαίνειν τῷ νοσοῦντι ὑπάρχειν , οὐχ ᾗ ἄνθρωπός ἐστι τὸ νοσοῦν , ἀλλ’ ᾗ νοσοῦν ἦν , ἐνδέχεσθαι αὐτῷ φαμεν ὑπάρξαι τὸ ὑγιαίνειν ἢ ἐνδεχομένως μὴ ὑπάρχειν . ὥστε ἐπεὶ τὸ νοσοῦν ᾗ νοσεῖ εἴληπται , ἐὰν ἀντὶ τοῦ νοσοῦντος μεταλάβω τὸ νοσεῖν , οὐχ ἕτερόν τι λαμβάνω · κατὰ γὰρ τὸ νοσεῖν ὑπέκειτο τῶ μείζονι . κατ᾿ αὐτὸ οὖν τοῦτο καὶ τοῦ ἐλάττονος κατηγορηθήσεται . ὥστε εἰ καὶ σύνθετον τὸν ὑποκείμενον ἐν τῇ μείζονι ἔλαβον , ἐπειδὴ κατὰ τὸ ἁπλοῦν τὸ νοσοῦν ἐχαρακτηρίζετο καὶ ταύτῃ αὐτοῦ ὁ μείζων κατηγορεῖτο , εὔλογον κτὰ τοῦτο αὐτὸν τοῦ ἐλάττονος κατηγορεῖσθαι . LXXX ( ?? ) ὥστε κἄντε οὕτως εἴπω ὅτι τὸ νοσοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει , οὐ κατὰ τὸ σύνθετον κατηγορῶ αὐτὸν τοῦ ἐλάττονος ἀλλὰ κατὰ τὸ νοσεῖν , καθ’ ὃ καὶ ὑπέκειτο τῷ μείζονι , κἄντε αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν μεταλάβω , οὐχ ἕτερόν τινα λαμβάνω ὅρον ἀλλὰ τὸν αὐτόν . μήποτε δὲ οὐκ ἀληθές ἐστι τὸ λέγε..ν ὅτι , ὅταν εἴπω τὸ ὑγιαίνειν ἐνδέχεσθαι τῷ νοσοῦντι ὑπάρξαι ἢ μὴ ὑπάρξαι , καθὸ νοσεῖ κατηγορῶ αὐτοῦ τὸ ὑγιαίνειν · ὥσπερ γὰρ δέδεικται , οὐχ ᾗ ἄνθρωπος ἁπλῶς ἐστι κατηγορεῖτο , ἀλλ’ οὐδὲ ᾗ νοσεῖ ἁπλῶς , οὐδὲ τοῦ συνθέτου κατὰ τὸ νοσεῖν , ἀλλὰ τοῦ συνθέτου ὡς συνθέτου . τὸ γὰρ νοσοῦν ᾗ νοσοῦν ἐστι τὸ ὅλον τοῦτο πέφυκέ ποτε ὑγιαίνειν · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἐστὶ τοῦτο ἢ ὅτι ἐνδέχεται μετὰ τὸ τὴν νόσον ἀποβαλεῖν ὑγίειαν δέξασθαι . εἰ γὰρ μὴ κατὰ ἄμφω , δῆλον ὅτι κατὰ τὸ ἁπλοῦν · ἀλλὰ ἀδύνατον τὸ νοσεῖν ὑγίειαν δέξασθαι . ὥστε εἰ τοῦ συνθέτου ὡς συνθέτου κατηγορεῖται , αὐτὸν δεῖ κατὰ τοῦτο καὶ τοῦ ἐλάττονος ὅρου κατηγορεῖσθαι · τοῦτο δὲ ἀδύνατον . ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ τοσοῦτον . ἐπισκεψόμεθα δὲ περὶ τούτου καὶ αὖθις . p . 48a13 Τούτου δὲ μὴ ληφθέντος οὐ γίνεται συλλογισμός , εἰ μὴ τοῦ ἐνδέχεσθαι . Αμφοτέρων γὰρ τῶν προτάσεων ἐνδεχομένων οὐσῶν ἐνδεχόμενον γίνεται τὸ συμπέρασμα καὶ ἀληθὲς καὶ οὐκ ἀναγκαῖον καὶ ψευδὲς ὥσπερ πρότερον . p . 48a18 Ἐν δὲ τῷ τρίτῳ σχήματι κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι συμβαίνει τὸ ψεῦδος . Εὰν τὰς ἕξεις λαβὼν συμπλέξω ἐν τρίτῳ σχήματι τὸν συλλογισμόν , συνάγεται ψευδὲς συμπέρασμα , οὐ † καθόλου αὐτὸ ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον · οἷον ὑγίειαν ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν , νόσος παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ ὅσον ἐπὶ ταῖς προτάσεσιν ὑγίειαν ἐνδέχεται μηδεμιᾷ νόσῳ ὑπάρχειν · ἀλλ’ οὐκ ἐνδέχεται , ἀλλ’ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν . κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον οὗν τὸ δεῦδος . p . 48a21 Τοῦτο δὲ ἀνομολογούμενον τοῖς προειρημένοις . Τὸ τὴν ὑγίειαν ἀδύνατον ὑπάρξαι τῇ νόσῳ ἀληθὲς μὲν ἐναντίον δὲ τοῖς ἤδη διατεταγμένοις · εἴρηται | γὰρ ὅτι , εἰ ἄμφω ἐνδεχόμεναι ὧσι , LXXXII1 πάντως ἐνδεχόμενον τὸ συμπέρασμα , ὥσπερ καὶ εἰ ἀναγκαῖαι , ἀναγκαῖον . νῦν οὖν ἐνδεχομένων οὐσῶν ἀμφοτέρων ἀναγκαῖον συνῆκται ἡ ἀδύνατον · τοῦτο δὲ συνέβη διὰ τὸ τὰς ἕξεις ἀντὶ τῶν μετειληφότων παραληφθῆναι . p . 48a29 Οὐ δεῖ δὲ τοὺς ὅρους ἀεὶ ζητεῖν ὀνόματι ἐκτίθεσθαι · πολλάκις γὰρ ἔσονται λόγοι οἷς οὐ κεῖται ὄνομα . Ἐπ᾿ ἄλλο τι μεταβαίνει , ὃ καὶ αὐτὸ δεῖ παρατηρεῖν ἐν τῷ ἀνάγειν τοὺς συλλογισμοὺς ἐπὶ τὰ σχήματα . τῶν γὰρ πραγμάτων τὰ μὲν ὀνόματι δηλοῦται , ὡς ἄνθρωπος , ἵππος , περιπατῶ , γράφω καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα διὰ μιᾶς λέξεως σημαίνεται , τὰ δὲ οὐ δι᾿ ὀνόματος σημαίνεται ἀλλὰ διὰ λόγου · τινὰς γὰρ τῶν φυσικῶν ἰδιοτήτων ἢ οὐκ ἐδυνήθησαν ἢ οὐκ ἐσπούδασαν οἱ ὀνοματοθετήσαντες δι’ ὀνόματος σημᾶναι , ἀλλὰ λόγῳ τὴν τούτων ἐρμηνεύομεν φύσιν . οὐ δεῖ οὖν , φησί , νομίζειν ὅτι πάντῃ τε καὶ πάντως ὀνόματι δεῖ τοὺς τρεῖς ὅρους τοῦ συλλογισμοῦ σημαίνεσθαι · ἔστι γὰρ ὅτε ὀνόματος μὴ εὐποροῦντες λόγῳ σημαίνομεν τινὰ ἢ τινὰς τῶν ὅρων , οἷον εἰ βουληθείημεν δεῖξαι ὅτι τοῦ ἰσοσκελοῦς τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσί . πρῶτον μὲν οὗν αὐτὸ τοῦτο τὸ κατηγορούμενον ὅρα , πῶς οὐχ ἓν ὄνομά ἐστιν ἀλλὰ λόγος . ζητοῦντες δὲ τὸν μέσον , δι’ οὗ δεῖ συμπερᾶναι τὸ πρόβλημα , ἐνταῦθα μὲν εὐποροῦμεν ὀνόματι αὐτὸν ἐκθέσθαι λέγοντες οὕτως · τὸ ἰσοσκελὲς τρίγωνον τρίγωνόν ἐστι , παντὸς τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσί , τοῦ ἰσοσκελοῦς ἄρα τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν . ἐὰν δὲ τὴν μείζονα θελήσωμεν κατασκευάσαι πρότασιν , πόθεν ὅτι παντὸς τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν , οὐκέτι δυνάμεθα ὀνόματι τὸν μέσον ἐκθέσθαι δι’ οὗ συνάγεται τὸ συμπέρασμα , ἀλλὰ δεῖ λόγῳ αὐτὸν ἑρμηνεύειν , οἷον ὅτι παντὸς τριγώνου αἰ τρεῖς γωνίαι δύο ταῖς ἐφεξῆς ἴσαι εἰσίν , δύο δὲ αἱ ἐφεξῆς δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν , παντὸς ἄρα τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν . ἐὰν οὖν , φησί , πειρῶμαι πάντῃ τε καὶ πάντως ὀνόματι ἐκτίθεσθαι τοὺς : ; : ; : ; ὄρουσ’’ ἀ-πάτη,ς ᾑμῖν τὸ τοιοῦτον ἴτιον γίνεται . οἰησόμεθα γὰρ ὅτι ἐνδει - Lxxxjjr χεταιτω-ν ὰιμεσωνε-ἶναι τὸν συλλογισμόν , ὅπερ δέὸεικτι ἐν τοῖς Ἀπο - δει - αὐυντον · πασα γὰρ ἀπόδειξις διά τινος μέσου ὅρου γίνεται . ὅτι γὰρ το,υ τρἱγωνοὸ αἰ τρε-ις γωνίαι δύο ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν , ἀποδεικτὸν μέν ἐστιν ὡς αυτῃ η περι αυτου δεικνυσιν ἀπόδειξις · ἐὰν οὖν τις οἴοιτο ὅτι δεῖ πάν̓τωι ὀνόματί ἐκκεῖσθαι τ̀οὺς ὅρους , μὴ εὑρίσκων ὀνόματι σημἄναι τὸν μεισον̓ ορον-̓ δι ὸυ η αποὸειξιͅς αὐτοῦ γίνεται , οἰήσεται ἀμέσως ὑπάρχειν τῷ ὑπο - κ·ι-μς-νῳ τὸν · κατŕγορὸυμ--̓̀,νον καὶ ἀμέσου ὄντος τοῦ προβλήματος ἀ πόδειξιν α,ὐιου ειναι , - οπερ εστιν ἀδύνατον . ὥστε , φησίν , οὐ π́ντως οἰ έον ὡς δεῖ ὀνόματί ἐκκεῖσθαι τοὺς ὅρους , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ διὰ λόγου αὐτοὺς σηααιινεtν διο’ φ̀ησὶ τους τοιούτους συλλογισμοὺς χαλεπὸν ἀνάγειν ὑπὸ τὰ σχ͂ήuατα : ἐπ‘ειͅοη γὰρ οὐ κεῖτι ἐν τῇ συνηθείᾳ τῷ μέσῳ ὄνομα , οὐ πντὸς δει·ἐστι̣ν εὔρις λόγον έρ̀μην̀-αυ-ικ̀ὸν τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων , δυσχερὴς ἡ ἀνά - ἀνάλυσίς γίνεταί . τα μὲν οὖν λεγόμενα ἐν τούτοις ταῦτά ἐστ -- . ’ τὰ δὲ ™ λέξεως λοιπ̔̀ιὸν δῆλα · τὸ δ-ὲ ὡς τόδε τι ἀντὶ ιοῦ ἴως ὄνομα’ , οἰον ἄνθρωπος́ ιππο , βαοιζει , φιλοσοφει . p.48a40 To δὲ ὑπάρχειν τὸ πρῶτον τῷ μέσῳ καὶ ιοῦτο x5 ακρῳ οὐ δεῖ λαμβάνειν ὡς ἀεὶ · κατηγορηθησομένων ἀλλήλων.́ ‘́Eτἓρ-ον πά,λιν , θ-εώρημα παραδίδωσιν . οὐ δεῖ , φησί , νομίζειν ὅτι πά-ντως οει - κατ ε,ͅυθειαν‘ π,ιτῶσιν τοὺς ὅρους ἐκτίθεσθαι . οἷον ζ̔́ῳον’ τὸ , ζ,ῳο-ν ουσια , ο ανθρωπος ἄρα οὐσία · πάντες γὰρ ἐν τούτω οἱ ὅροι κιτ ευθειαν πτῶσιν κεῖνται . ἐπειδὴ γὰρ οὐ τῆς φύσεως μόνηςτῶν ‘ φροντίζομεν ἀλλὰ καὶ τῆς περὶ τὴν λέξιν εὐκοσμίας ὥστε Lιλληνικῶς τ-ὰς σ̀υντ-άξεις τοῦ λόγου ἀποδιδόναι καὶ μὴ σολοικισμοῖς ὑπο - φερεσθͅαι’ δεῖ και της̀ κατὰ τὰς προτάσεις τῶν δνομάτων ὀρθῆς χρήσεως φ-ρὸντιδ-α ποιεῖσθαί και μὴ ἀρκεῖσθαι μόνον τῷ δηλοῦν ὅτι τόδε τι νοοῦντες τῃ-ὐε τῃ λέξει ἐχρ̀ησάμ̀εθα - · ἐπεὶ οὖν σημαίνονται τὰ πράγματα οὐ μόνον τ‘αις εὐθείαις αλλα κα-ι ταῖς πλαγίαις πτώσεσιν ( ἄλλης γὰρ σχέσεως τοῦ ὑποκειμένου αλλη πτῶσίς εστι σημαντική ) , διὰ τοῦτο πᾶσα ἀνάγκη iii μόνον κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς πλαγίας τοὺς ὅρους ε,κτιιθ́εη σθ̔͂αι · πολλάκις μὲν οὖν πάντες οἱ ὅροι κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν ενκκεινται . οιον ο Σωκράτης φιλόσοφός ἐστι , πᾶς φιλόσοφος ἀγαθός ἐστιν , ὁ Σωκράτης ἄρ ἀγαθός ἐστι · πάντες γὰρ οἱ ὅροι κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν ἔκκεινται . LXXXII r ἐνίοτε δέ , φησί , καὶ ἀμφότεραι αἱ προτάσεις κατὰ πλαγίαν ἔκκεινται πτῶσιν , ἢ ἡ μὲν κατὰ πλαγίαν ἡ δὲ κατ᾿ εὐθεῖαν . καὶ τὸ συμπέρασμα δὲ ὁμοίως πολλάκις μὲν κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν συνάγεται , πολλάκις δὲ κατὰ πλαγίαν . ἰστέον δὲ ὅτι , ὅταν λέγῃ ἢ κατ’ εὐθεῖαν ἢ κατά τινα τῶν πλαγίων τοὺς ὅρους ἐκτίθεσθαι , περὶ τῶν ἐν ταῖς προτάσεσιν ὑποκειμένων λέγει · οἱ γὰρ κατηγορούμενοι ἀεὶ κατ’ εὐθεῖαν τίθενται πτῶσιν , κἄν ποτε πλαγία πτῶσις εὑρεθῇ ἐν κατηγορουμένῳ , πάντως καὶ εὐθεῖα νοεῖται ἔξωθεν ἡ πάντως διὰ τοῦ ῥήματος , εἴγε πᾶν ῥῆμα εὐθείας ἐστὶ πτώσεως πλὴν τοῦ μέλει καὶ μεταμέλει . οἷον Σωκράτους | φιλοσοφοῦντος ἡμᾶς ἀκροᾶσθαι δεῖ · ἔνεστι LXXXII v γὰρ ἐν τῷ ῾δεῖ᾿ ἡ εὐθεῖα · οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἢ ῾ἡμᾶς δέον ἐστίν᾿ , ὅπερ ἐστὶν εὐθείας πτώσεως καὶ ῥήματος . ἐν ᾧ δ’ εὐθεῖα μὴ ἐνθεωρεῖται , οὐκ ἀπαρτίζεται λόγος . αἱ μὲν οὖν ἐξ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου πάντως κατ’ εὐθεῖαν προφέρονται πτῶσιν · αἱ δὲ ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου καὶ αἱ μετὰ τρόπου ποτὲ μὲν κατ’ εὐθεῖαν ποτὲ δὲ κτὰ πλαγίαν , κατ’ εὐθεῖαν μὲν Σωκράτης ἀγαθός ἐστι , κατὰ δὲ τὰς πλαγίας Σωκράτους ἠκροάσατο Πλάτων ἡ μαθητής ἐστι Πλάτων , Σωκράτει ἐπεβούλευσεν Ἄνυτος ἡ ἐπίβουλός ἐστι , Σωκράτην ἀπέκτειναν Ἀθηναῖοι , Σωκράτης δύναται βαδί - ζειν , Σωκράτους ἐνδέχεται ἀκροᾶσθαι , Σωκράτει ἐνδέχεται διαλέγεσθαι , Σωκράτην τύπτειν ἐνδέχεται . ἡ μὲν οὖν διάνοια τῶν ἐνταῦθα παραδιδομένων ἐστὶ τοιαύτη . ὅπως δὲ τοῖς ὑποδείγμασι καθ’ ἕκαστον χρῆται , τὴν λέξιν ἐξετάζοντες εἰσόμεθα . Πρῶτον μέν φησι τὸν μείζονα ὅρον , ἄκρον δὲ τὸν ἐλάττονα . κατη - γορηθησομένων δέ φησιν ἀντὶ τοῦ ‘κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν᾿ · ἐν ταύταις γάρ εἰσιν αἱ κυρίως κατηγορίαι , λέγω δὴ τὸ ὑπάρχειν τόδε τῷδε , οἷον ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι . καὶ οὕτω μὲν ὁ διδάσκαλος . οἶμαι δὲ ἁπλούστερον πᾶσαν κατηγορίαν λέγειν αὐτόν · εἰπὼν γὰρ ὡς ἀεὶ κατηγορηθη σομένων ἀλλήλων ἐπήγαγεν ὁμοίως τό <τε> πρῶτον τοῦ μέσου καὶ τοῦτο τοῦ ἐσχάτου . εἰ δὲ τὸ κατηγορηθησομένων τὸ κατ’ εὐθεῖαν ἐκκεῖσθαι αὐτῷ ἐσήμαινε , παρέλκον ἦν τὸ ἐπάγειν ὁμοίως τό τε πρῶτον τοῦ μέσου καὶ τοῦτο τοῦ ἐσχάτου . p . 48b2 Καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν δὲ ὡσαύτως . Τουτέστιν ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν προτάσεων · καὶ γὰρ ταύτας ποτὲ μὲν κατ᾿ εὐθεῖαν πτῶσιν προφερόμεθα , ποτὲ δὲ κατά τινα τῶν πλαγίων . LXWII οἷον ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἄψυχον , τῶν ἀτόμων οὐκ ἔστι γένος τὸ εἶδος , τῇ οὐσίᾳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα οὐδὲν βλάψαι δύναται . p . 48b2 Ἀλλ᾿ ὁσαχῶς τὸ εἶναι λέγεται καὶ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν αὐτὸ τοῦτο , τοσαυταχῶς οἴεσθαι χρὴ σημαίνειν καὶ τὸ ὑπάρχειν . Ὁσαχῶς , φησίν , ἕκαστον τῶν ὄντων εἷναι λέγεται , τοσαυταχῶς κατηγορεῖν ἄλλο ἄλλο ἐνδέχεται . λέγει δὲ ἕκαστον εἶναι κατὰ τὰς τῶν ὀνομάτων πτώσεις · λέγεται γὰρ Σωκράτης ἐστί , Σωκράτους ὄντος , Σωκράτει εἶναι , Σωκράτην εἶναι . ὁσάκις οὖν ἕκαστον εἶναι λέγεσθαι δύναται καὶ ἀληθῶς εἶναι , τοσαυταχῶς καὶ τὰς προτάσεις συμπλέξαι δυνατόν , ἢ ἀμφο - τέρας ὡσαύτως ἢ τὴν μὲν οὕτως τὴν δὲ οὕτως . p . 48b4 Οἰον ὅτι τῶν ἐναντίων ἐστὶ μία ἐπιστήμη . Λοιπὸν ἐπὶ ὑποδειγμάτων τὰ εἰρημένα παραδίδωσι , καὶ τέως ὅτι ἐνδέχεται κατὰ γενικὴν πτῶσιν συμπλέκεσθαι τὰς προτάσεις , ὡς ὅταν εἴπω τῶν ἐναντίων μία ἐστὶν ἐπιστήμη . p . 48b6 Το δὴ Α τῷ Β ὑπάρχει οὐχ ὡς τὰ ἐναντία τὸ μίαν ειναι αυτων επιστημην . Τουτέστιν οὐ κατ’ εὐθεῖαν ὑπάρχει τῷ Β τὸ Α τοῦτο γὰρ σημαίνει αὐτῷ τὸ οὐχ ὡς τὰ ἐναντία , ὡς εἴ τις ἔλεγε τὰ ἐναντία πολέμιά ἐστιν ) , ἀλλὰ κατὰ γενικήν , τῶν ἐναντίων μία ἐστὶν ἐπιστήμη . εἰπὼν δὲ οὐχ ὡς τὰ ἐναντία προσέθηκε τὸ μίαν εἶναι αὐτῶν ἐπιστήμην . τί οὗν βούλεται ; ἤτοι οὗν τοῦτό φησιν , ὅτι τὸ λέγειν μίαν εἶναι αὐτῶν ἐπιστήμην οὐκ ἔστιν ὡς τὰ ἐναντία , τουτέστι κατ’ εὐθεῖαν , ἀλλ’ ὅτι ἀληθὲς εἰπεῖν κατ’ αὐτῶν τὸ μίαν εἶναι αὐτῶν ἐπιστήμην , τουτέστι κατὰ γενικήν , ἢ ὅτι οὐκ ἔστι τοῖς ἐναντίοις ἐν τούτῳ τὸ εἶναι , ἐν τῷ μίαν αὐτῶν αὐτῶν ἐπιστήμην · διὸ οὐδὲ κατ’ εὐθεῖαν δυνατὸν κεῖσθαι , ὥσπερ Σωκράτει τὸ εἶναί ἐστιν ἐν τῷ ἄνθρωπον εἶναι , διό φαμεν ῾Σωκράτης ἄνθρωπός ἐστιν᾿ . οὐχ οὕτω δὲ καὶ τὸ μίαν εἶναι τῶν ἐναντίων ἐπιστήμην . διὸ οὔ φαμεν ῾τὰ ἐναντία ἐστὶν ἐπιστήμη᾿ ἀλλὰ ῾τῶν ἐναντίων᾿ . p . 48b10 Συμβαίνει δ’ ὁτὲ μὲν ἐπὶ τοῦ μέσου τὸ πρῶιον LXXXII v λέγεσθαι , τὸ δὲ μέσον ἐπὶ τοῦ τοὺ τρίτου μὴ λέγεσθαι . Ἐπειδὴ ὡς ἐπὶ μιᾶς προτάσεως ἐξέθετο ὑπόδειγμα οὐ κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν ἀλλὰ κατὰ γενικὴν συμπεπλεγμένης , διὰ τοῦτο νῦν ἐπ’ ἀμφοτέρων τὰ ὑποδείγματα τίθησι . τὸ δὲ λέγεσθαί φησιν ἀντὶ τοῦ κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν° αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ὀνομαστικὴ πτῶσις καθ᾿ ἣν ἕκαστον εἶναι λέγεται . συμβαίνει οὗν , φησί , ποτὲ μὲν τὴν μείζονα πρότασιν κατ’ εὐθεῖαν τίθεσθαι τὴν δ’ ἐλάττονα κατά τινα τῶν πλαγίων . ἔστι δὲ τὸ ὑπόδειγμα τοιοῦτον · τοῦ ἀγαθοῦ σοφία ἐστίν , ἡ σοφία ἐπιστήμη ἐστί , τοῦ ἀγαθοῦ ἄρα ἐπιστήμη ἐστίν · ἐν τούτῳ γὰρ ἡ μὲν ἐλάττων κατὰ γενικὴν προενήνεκται πτῶσιν , ἡ δὲ μείζων κατ’ εὐθεῖαν , καὶ τὸ συμπέρασμα ὅμοιον τῇ ἐλάττονι . p . 48b12 Τοῦ δ’ ἀγαθοῦ ἐστιν ἡ σοφία ἐπιστήμη , συμπέρασμα ὅτι τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστί . Τὴν ἐλάττονα πρότασιν θέσθαι βουλόμενος ἤδη γὰρ ἐξέθετο τὴν μείζονα εἰπὼν ἡ σοφία ἐστὶν ἐπιστήμη ) συνέπλεξε τοὺς τρεῖς ὅρους εἰπὼν τοῦ ἀγαθοῦ ἡ σοφία ἐπιστήμη ἐστίν . ἐπειδὴ γὰρ τὸ λέγειν ῾τοῦ ἀγαθοῦ σοφία ἐστίν᾿ ἀσαφές πως ἐδόκει εἶναι , τί σημαίνει τὸ σοφίαν εἶναι τοῦ ἀγαθοῦ βουλόμενος δεῖξαι εἶπεν ὅτι | ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη LXXXIII r ἡ σοφία ἐστίν , ὥστε ἐπὶ πλέον εἶναι τὴν ἐπιστήμην τῆς σοφίας , ὡς εἴ τις ἔλεγε ῾τῶν ἐπιπέδων ἐπιστήμη ἡ γεωμετρία ἐστίν᾿ , ἵνα οὕτω τις εἴπῃ · τῶν ἐπιπέδων γεωμετρία ἐστὶν ἢ τὰ ἐπίπεδα γεωμετρεῖν ἔστι , γεωμετρία ἐπιστήμη ἐστί , τῶν ἐπιπέων ἄρα ἐπιστήμη ἐστί . p . 48b13 Τὸ μὲν δὴ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη , ἡ δὲ σοφία ἐστὶν ἐπιστήμη . Ὃ βούλεται λέγειν τοῦτό ἐστιν , ὅτι τὸ μὲν συμπέρασμα κατὰ γενικὴν προενήνεκται , οὐ κατ’ εὐθεῖαν , ὥσπερ καὶ ἡ ἐλάττων πρότασις · οὐ γὰρ συνῆκται ὅτι τὸ ἀγαθὸν ἄρα ἐπιστήμη ἐστίν , ἀλλὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἐστιν ἐπιστήμη · ἡ μέντοι μείζων πρότασις κατ’ εὐθεῖαν προενήνεκται · ἡ σοφία γάρ , ἔφαμεν , ἐπιστήμη ἐστίν . p . 48b18 Ὁτὲ δὲ τὸ μὲν μέσον ἐπὶ τοῦ τρίτου λέγεται , τὸ δὲ LXXXIII r πρῶτον ἐπὶ τοῦ μέσου οὐ λέγεται · οἷον εἰ τοῦ ποιοῦ παντός ἐστιν ἐπιστήμη ἢ ἐναντίου , τὸ δ’ ἀγαθὸν καὶ ἐναντίον καὶ ποιόν , συμπερασμα μὲν ὅτι τοῦ ἀγαθοῦ ἐστιν ἐπιστήμη . Ἀντιστρέφει τὰς προτάσεις , καὶ τὴν μὲν ἐλάττονα κατ’ εὐθεῖαν συαμπλέκει , τὴν δὲ μείζονα κατὰ γενικήν καὶ τὸ συμπέρασμα πα(??)ιν κατὰ γενικὴν συνάγει · οἷον τὸ ἀγαθὸν ποιόν ἐστι , τοῦ ποιοῦ ἐπιστήμη ἐστί , τοῦ ἀγαθοῦ ἄρ ἐπιστήμη ἐστίν · ἢ οὕτως · τὸ ἀγαθὸν ἐναντίον ἐστί τῷ κακῳ γὰρ ἐναντίον δῆλον ὅτι ) , τοῦ ἐναντίου ἐπιστήμη ἐστί , τοῦ ἀγαθοῦ ἄρα ἐπιστήμη ἐστίν . p . 48b18 Οὐκ ἔστι δὲ τὸ ἀγαθὸν ἐπιστήμη οὐδὲ τὸ ποιὸν οὐδὲ τὸ ἐναντίον , ἀλλὰ τὸ ἀγαθὸν ταῦτα . Τουτέστιν οὐδὲ τὸ συμπέρασμα κατ’ εὐθεῖαν προενήνεκται · οὐ γὰρ εἴπομεν ὅτι τὸ ἀγαθὸν ἄρα ἐπιστήμη ἐστίν , ἀλλὰ τοῦ ἀγαθοῦ . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ μείζων · οὐ γὰρ εἴπομεν ὅτι τὸ ποιὸν ἐπιστήμη ἐστὶν ἢ τὰ ἐναντία ἐπιστήμη ἐστίν , ἀλλὰ τοῦ ποιοῦ καὶ τῶν ἐναντίων ἐπιστήμη ἐστίν . ἡ μέντοι ἐλάττων κατ’ εὐθεῖαν προενήνεκται · τοῦτο γὰρ ἐσήμανεν εἰπὼν ἀλλὰ τὸ ἀγαθὸν ταῦτα · οὕτω γὰρ ἐλέγομεν ῾τὸ ἀγαθὸν ποιόν ἐστιν ἢ ἐναντίον᾿ . p . 48b20 Ἐστι δὲ ὅτε μήτε τὸ πρῶτον κατὰ τοῦ μέσου μήτε τουτο κατὰ τοῦ τρίτου , τοῦ πρώτου κατὰ τοῦ τρίτου ὁτὲ μὲν λεγομένου ὁτὲ δὲ μὴ λεγομένου · οἷον εἰ οὗ ἐπιστήμη ἐστίν , ἔστι τούτου γένος , τοῦ δ’ ἀγαθοῦ ἐστιν ἐπιστήμη , συμπέρασμα ὅτι τοῦ ἀγαθοῦ ἐστι γένος . Ἐπειδὴ ἐν τοῖς προλαβοῦσι μίαν μὲν πρότασιν ἐλάμβανε κατὰ γενικὴν πτῶσιν μίαν δὲ κατ’ εὐθεῖαν καὶ συνῆγε κατὰ γενικὴν τὸ συμπέρασμα , νυν ἀμφοτέρας κατὰ γενικὴν συμπλέκει , καὶ συνάγει συμπέρασμα ποτὲ μὲν κατ’ εὐθεῖαν ποτὲ δὲ κατὰ γενικήν . τὸ γὰρ τοὺ πρώτου κατὰ τοῦ τρίτου ὁτὲ μὲν λεγομένου ὁτὲ δὲ μὴ λεγομένου τοῦτο σημαίνει , τουτέστιν τοῦ μείζονος κατὰ τοῦ ἐλάττονος · εἴπομεν γὰρ ὅτι τὸ λεγομένου σημαίνει αὐτῷ τὸ κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν ὑπάρχοντος τοῦ ἐλάττονος κατηγορεῖσθαι αὐτοῦ τὸν μείζονα . τότε γὰρ λέγεται ὅτι τόδε ἐστὶν ὅπερ τόδε , οἷον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν · λέγεται γὰρ ζῷον εἶναι . οὐ μὴν ὅταν εἴπω ῾τῶν ἐναντίων ἐπιστήμη ἐστίν᾿ · οὐ γὰρ λέγεται κατὰ τοῦ ὑποκει - μένου ὁ κατηγορούμενος · οὐ γὰρ λέγεται ὅτι ἐπιστήμη ἐστὶ τὰ ἐναντία , M ἀλλ᾿ ὅτι ὑπάρχει περὶ αὐτῶν ἐπιστήμη . τὸ δὲ ὑπόδειγμα τοιοῦτόν LXXXIII1 ἐστι · τοῦ ἀγαθοῦ ἐστιν ἐπιστήμη , οὗ ἐπιστήμη ἐστί , τούτου ἐστὶ γένος · συμπέρασμα τοῦ ἀγαθοῦ ἄρα ἐστὶ γένος . καὶ ἄλλως · Σωκράτους πατήρ ἐστιν , οὗ πατήρ ἐστι , τούτου αἴτιόν ἐστι , Σωκράτους ἄρα αἴτιόν ἐστιν . καὶ αἱ προτάσεις οὖν καὶ τὸ συμπέρασμα κατὰ γενικὴν συμπεπλεγμέναι εἰσίν . p . 48b24 Κατηγορεῖται δὲ οὐδὲν κατ’ οὐδενός . Τουτέστιν οὐδὲν κατ᾿ εὐθεῖαν πτῶσιν προενήνεκται . καὶ ὅρα πῶς τὸ κατηγορεῖσθαι τὸ κατ᾿ εὐθεῖαν πτῶσιν κατηγορεῖσθαί φησι · διὸ καὶ ἀνωτέρω ἔλεγε τὸ “ ὡς ἀεὶ κατηγορηθγσομένω ” ἀντὶ τοῦ ῾κατ᾿ εὐθεῖαν πτῶσιν προενεχθησομένων᾿ . p . 48b24 Εἰ δὲ οὗ ἐστιν ἐπιστήμη , γένος ἐστὶ τοῦτο , τοῦ δ’ ἀγαθοῦ ἐστιν ἐπιστήμη , συμπέρασμα ὅτι τὸ ἀγαθόν ἐστι γένος . Εἰπὼν ὅτι ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων κατὰ γενικὴν συμπλεκομένων τὸ συμπέρασμα ποτὲ μὲν κατὰ γενικὴν ποτὲ δὲ κατ’ εὐθεῖαν συνάγεται , δείξας πῶς κατὰ γενικήν , δείκνυσι νῦν ὅτι καὶ κατ’ εὐθεῖαν οὕτως · τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστίν , οὗ ἐπιστήμη ἐστί , τοῦτό ἐστι γένος , τὸ ἄρα ἀγαθὸν γένος ἐστίν . γένος δὲ εἰλήφθω ἀπλῶς τὸ καθολικώτερον καὶ πλειόνων περιεκτικόν · τῶν γὰρ καθόλου ἡ ἐπιστήμη , κἄντε γένη εἴη κἄντε εἴδη κἄν ἄλλως συμβεβηκότα . οἷόν ἐστι καὶ τὸ ἀγαθόν · ἐν πᾶσι γὰρ ἐνθεωρεῖται τοῖς οὖσιν , οὐχ ὡς γένος αὐτῶν ἀλλ’ ὥσπερ καὶ τὸ ὂν ὁμωνύμως αὐτοῖς ἐνυπάρχον κατὰ τὸ ἀφ᾿ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον τοῖς ὑπο - δείγμασι , μήποτε , ὥσπερ κἀπὶ τῶν προτέρων ἐλέγομεν , οὐ τοὺς αὐτοὺς φυλάσσουσι μέσους . ἔχει δὲ οὕτως · τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστίν , οὗ ἐπιστήμη ἐστί , τούτου ἐστὶ γένος . ἐν μὲν γὰρ τῇ ἐλάττονι προτάσει τὴν ἐπιστήμην ἐλάβομεν τὸν κατηγορούμενον ὅρον · ἐν δὲ τῇ μείζονι οὐκέτι τὸν αὐτὸν ἐφυλάξαμεν , λέγω τὴν ἐπιστήμην , ἀλλά φαμεν οὗ ἐπιστήμη ἐστίν . εἰ δὲ ἄλλο μέν τί ἐστι τὸ ἐπιστητόν , ἄλλο δὲ ἡ περὶ αὐτοῦ ἐπιστήμη , οὐκ ἄρα τὸν αὐτὸν ἐφυλάξαμεν μέσον · τοῦ μὲν γὰρ ἐλάττονος ὅρου τὴν ἐπιστήμην κατηγορήσαμεν , τῷ δὲ μείζονι οὐ τὴν ἐπιστήμην ἀλλὰ τὸ οὗ ἐστιν ἐπιστήμη ὑπετάξαμεν , τοῦτο δέ ἐστι τὸ ἐπιστητόν . ὁμοίως καὶ ἐπὶ πάντων τῶν παραπλησίων . καὶ εἰ τὸ ἐπιστητόν ἐστι τὸ ἀγαθόν , του · τέστιν ὁ ἐλάττων ὅρος , τὸ ἐπιστητὸν δὲ παρείληπται ὑποκείμενον τῷ μείζονι ὅρῳ , ὁ ἄρα ἐλάττων ὅρος ἐν τῇ μείζονι προτάσει ὑπόκειται τῷ μείζονι , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . φαμὲν οὖν πρὸς τὴν | ἀπορίαν ἐκεῖνο , LXXXIII v ὅτι εἰ οἱ κατηγορούμενοι ὅροι ἐπὶ πλέον εἶναι θέλουσι τῶν ὑποκειμένων χωρὶς τῶν ἀντιστρεφόντων , οἱ δὲ καθολικώτεροι περιέχουσιν ἐν LXXXIII v ἑαυτοῖς τοὺς μερικωτέρους , ἀνάγκη δήπου πᾶσα ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἐν τῷ μέσῳ μὲν ὅρῳ περιέχεσθαι τὸν ἐλάττονα , ἐν τῷ μείζονι δὲ ἀμφοτέρους · οἷον ὅταν εἴπω ῾ὁ ἄνθρωπος ζῷον᾿ , ἐν τῷ ζῴῳ δῆλον ὅτι καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐμπεριέχεται · καὶ ὅταν εἴπω ῾πᾶν ζῷον ἔμψυχον᾿ , ἐν τῷ εἰπεῖν πᾶν ζῷον καὶ τὸν ἄνθρωπον δῆλον ὅτι ἐμπεριείληφα καὶ ἐν τῷ ἐμψύχῳ πᾶν ζῷον , ὥστε καὶ πάντα ἄνθρωπον . καὶ τοῦτό ἐστιν αἴτιον τοῦ συνάγεσθαι τὰ ἄκρα · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο ἦν , οὐδέποτε ἂν συνάγειν ἐδυνάμεθα τὰ ἄκρα . ἐπεὶ οὖν τοῦτο οὕτως ἔχει , εἴπω εἴπω τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστίν , εἶτα λάβω ῾πάντων ὧν ἐπιστήμη ἐστί᾿ , δῆλον ὅτι ἐμπεριλαμβάνω καὶ τὸ ἀγαθόν · οὐ γὰρ αὐτὸ μόνον ἁπλῶς τὸ ἀγαθὸν ὅπερ τὸ ἐπιστητὸν ἦν , ἀλλὰ μετὰ τῶν ἄλλων πάντων ἅπερ ἐστὶν ἐπιστητά , ταὐτὸν δέ ἐστιν ὧν ἐστιν ἐπιστήμη . ὥστε εἰ μὲν αὐτὸν καθ’ αὑτὸν τὸν ἐλάττονα ὅρον ὑπετίθεμεν τῇ μείζονι ἐν τῷ λέγειν οὗ ἐπιστήμη ἐστί , τῷ ὄντι ἄτοπος ἦν ὁ λόγος . εἰ δὲ καθολικὸν λαβόντες τὸν ὑποκείμενον ὅρον τῇ μείζονι προτάσει συμπεριλαμβάνομεν καὶ τὸν ἐλάττονα ὡς περιεχόμενον ἐν αὐτῷ , οὐ μόνον οὐκ ἄτοπον ἀλλὰ καὶ ἀναγκαῖον τὸ γινόμενον . τὸ γὰρ ὑποκείμενον ἐμπεριέχεσθαι δεῖ τῷ κατηγορουμένῳ ἐν καταφάσει ἢ ἐν ἀποφάσει · ὅταν γὰρ εἴπω ῾οὐδεὶς ἄνθρωπος ἀθάνατος᾿ , ἐν τοῖς μὴ ἀθανάτοις ἐμπεριέχεται καὶ ὁ ἄνθρωπος . ὅτι μὲν οὖν οὐ τὸν ἐλάττονα μέσον ποιοῦμεν , δῆλον γέγονεν . ὅτι δὲ οὐδὲ ἄλλον ἐξ ἄλλου λαμβάνομεν μέσον , φανερὸν ἐντεῦθεν · οὐδὲ γὰρ ἁπλῶς ἡ ἐπιστήμη μόνον μέσος ἐστὶν ὅρος , ὡς ἂν εἰ ἐλέγομεν ῾ἡ γεωμετρία ἐπιστήμη ἐστίν᾿ , ἀλλὰ τὸ εἶναί τινος ἐπιστήμην · τοῦ ἀγαθοῦ γάρ , ἔφαμεν , ἐπιστήμη ἐστίν , τουτέστιν ἔστι περὶ τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη . τὸ οὖν εἶναί τινος ἐπιστήμην τοῦτό ἐστιν ὁ κατηγορούμενος · τοῦτο δὲ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν εἰπεῖν ἢ ῾τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν ἐστ᾿ · τί γὰρ διαφέρει εἰπεῖν ‘τοὐ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστίν᾿ ἢ ὅτι τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν ἐστι ; διδάξει γοῦν μετ’ ὀλίγον ὅτι , ὅταν ἰσοδυναμῶσιν οἱ ὅροι , δεῖ τῶν ἰσοδυναμούντων τὸν σαφέστερον λεγόμενον ἀντιμεταλαμβάνειν . ὥστε εἰ <τῷ> ῾τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστίν᾿ ἴσον ἐστὶ τὸ λέγειν ῾τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν ἐστιν᾿ , ἐπὰν λέγωμεν ῾οὗ ἐπιστήμη ἐστίν᾿ , οὐχ ἕτερον ἐξ ἑτέρου μέσον μεταλαμβάνομεν ἀλλὰ τὸν αὐτόν · τὸ γὰρ οὗ ἐπιστήμη ἐστί τὸ ἐπιστητόν ἐστιν · εἷς ἄρα καὶ ὁ αὐτὸς μέσος ἐν ἀμφοτέραις παρείληπται ταῖς προτάσεσιν . p . 48b26 Κατὰ μὲν δὴ τοῦ ἄκρου κατηγορεῖται τὸ πρῶτον , κατ’ ἀλλήλων δὲ οὐ λέγεται . Τουτέστι τὸ μὲν συμπέρασμα κατ’ εὐθεῖαν προάγεται , αἱ δὲ προτάσεις οὐ κατ’ εὐθεῖαν . ὁ μὲν οὖν Ἀριστοτέλης εὐθείας μόνης καὶ γενικῆς LXXXIII v παραδείγματα παρέθετο . δυνατὸν δὲ τῇ αὐτῇ μεθόδῳ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν πτώσεων γυμνάσαι τὸν λόγον . οἷον τὸν ἀγαθὸν ἀνάγκη εἶναι δίκαιον , πᾶς δίκαιος ἐπιστήμων ἐστὶ τῶν δικαίων , ὁ ἄρα ἀγαθὸς ἐπιστήμων ἐστὶ τῶν δικαίων . ἡ οὕτως · ὁ ἀγαθὸς δίκαιος , πάντα δίκαιον ἀνάγκη ἐπιστήμονα εἶναι τῶν δικαίων , τὸν ἄρα ἀγαθὸν ἀνάγκη ἐπιστήμονα εἶναι τῶν δικαίων . τῶν γὰρ προτάσεων ἡ μὲν κατ’ εὐθεῖαν ἔκκειται , ἡ δὲ κατ’ αἰτιατικήν · καὶ τὰ συμπεράσματα δὲ οὕτως ἔχει , τὸ μὲν οὕτως , τὸ δὲ οὕτως . ἀλλὰ καὶ ἀμφότεραι κατ’ αἰτιατικήν · τὸν ἀγαθὸν ἀνάγκη εἶναι δίκαιον , τὸν δίκαιον ἐπιστήμονα δεῖ εἶναι τῶν δικαίων , τὸν ἄρ ἀγαθὸν ἐπιστήμονα δεῖ εἶναι τῶν δικαίων , ἢ ὁ ἀγαθὸς ἐπιστήμων ἐστὶ τῶν δικαίων . ὁμοίως καὶ ἐπὶ δοτικῆς · ταῖς ποιότησιν ὑπάρχει ἐναντιότης , ταῖς ἐναντιότησιν ὑπάρχει τὸ φθείρειν ἀλλήλας , ταῖς ποιότησιν ἄρα ὑπάρχει τὸ φθείρειν ἀλλήλας , ἢ αἱ ποιότητες ἄρα φθαρτικαὶ ἀλλήλων . δῆλον δὲ ὅτι μερικὴ ἡ ἐλάττων · οὐ γὰρ ἐν πάσαις ταῖς ποιότησιν ἡ ἐναντιότης . πάλιν ἡ δικαιοσύνη συμβεβηκός ἐστιν ἀγαθόν , τῷ συμβεβηκότι ἀγαθῷ ἐναντίον τί ἐστιν , τῇ ἄρα δικαιοσύνῃ ἐστί τι ἐναντίον . οὐ μόνον δὲ τῇ εὐθείᾳ συμπλέκειν τινὰ τῶν πλαγίων δυνατὸν ἀλλὰ καὶ πλαγίαν ἄλλῃ πλαγίᾳ · οἷον τῷ σπουδαίῳ τὸ εὐδαιμονεῖν ἕπεται , τὸν εὐδαίμονα οὐδεὶς βλάψαι δύναται , τὸν σπουδαῖον ἄρα οὐδεὶς βλάψαι δύναται . ἀλλὰ καὶ τὴν γενικὴν ἑκατέρᾳ τούτων δυνατὸν συμπλέκειν . p . 48b27 Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ληπτέον . Γουτέστιν ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν συλλογισμῶν · καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων ἀνάγκη τὸν εἰρημένον τρόπον ποικίλλεσθαι τὰς προτάσεις . p . 48b28 Οὐ γὰρ ἀεὶ σημαίνει τὸ μὴ ὑπάρχειν τόδε τῷδε μὴ εἶναι τόδε τόδε , ἀλλ’ ἐνίοτε τὸ μὴ εἶναι τόδε τοῦδε ἢ τόδε τῷδε . Τουτέστιν οὐκ ἀεὶ ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν προτάσεων , ὥσπερ οὐδὲ ἐπὶ τῶν καταφατικῶν , κατ’ εὐθεῖαν συμπλέκονται οἱ ὅροι τοῦτο γὰρ δηλοῖ εἰπὼν μὴ εἶναι τόδε τόδε , τουτέστιν μὴ εἶναι τὸν ἄνθρωπον ἀθάνατον ) , ἀλλ’ ἐνίοτε καὶ κατὰ ἄλλην πτῶσιν , ἢ γενικὴν ἢ δοτικὴν ἢ αἰτιατικήν · οἷον τῶν ὁρισμῶν οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις , τῆς ἀντιφάσεως οὐδέν ἐστι LXXXIII μεταξύ , τῇ οὐσίᾳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , τὸν ἀγαθὸν οὐδεὶς ἀδικῆσαι δύναται , καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως . p . 48Β30 Οἷον ὅτι οὐκ ἔστι κινήσεως κίνησις ἢ γενέσεως γένεσις , ἡδονῆς δὲ ἔστιν · οὐκ ἄρ ἡ ἡδονὴ γένεσις . Πάλιν τοῖς ὑποδείγμασι σαφῆ ποιεῖ τὸν λόγον . ἔστιν οὖν ὁ συλλογισμὸς ἐν δευτέρῳ σχήματι τοιοῦτος · κινήσεως οὐκ ἔστι κίνησις , ἡδονῆς δὲ ἔστι κίνησις , ἡ ἄρα ἡδονὴ οὐκ ἔστι κίνησις · ὁμοίως γενέσεως οὐκ ἔστι γένεσις , ἡδονῆς δὲ | ἔστι γένεσις , ἡ ἄρα ἡδονὴ οὐκ ἔστι γένεσις . LXXXIV ( ?? ) ἐν τούτοις γὰρ αἱ μὲν προτάσεις κατὰ γενικὴν πτῶσιν προῆλθον , τὸ δὲ συμπέρασμα κατ’ εὐθεῖαν . p . 48b32 Ἢ πάλιν ὅτι γέλωτος μὲν ἔστι σημεῖον , σημείου δὲ οὐκ ἔστι σημεῖον , ὥστε οὐ σημεῖον ὁ γέλως . Ὑποδείγματος ἕνεκεν ἐκτίθεται τοὺς ὅρους , οὐ μὴν τὰ πράγματα ἐξετάζων · διὸ οὐκ ἀκριβολογητέον περὶ τὰ πράγματα . ἔστι γὰρ ὁ γέλως σημεῖον ποιᾶς διαθέσεως τῆς ψυχῆς , οἷον ἡδονῆς καὶ διαχύσεως . ἔστιν δὲ καὶ σημειου σημεῖον , ὡς τοῦ πυρσοῦ ὁ καπνός · ὁ μὲν γὰρ πυρσὸς σημεῖον τοῦ πολέμου , ὁ δὲ καπνὸς τοῦ πυρσοῦ · καὶ ἡ ἐν τῷ τοίχῳ δὲ ἢ τῷ τέγει γινομένη αἰθάλη προσεχῶς τοῦ καπνοῦ ἐστι σημεῖον . ἀλλ’ οὐδὲ σημεῖον εἴη ἄν τι γέλωτος · εἰ γὰρ λέγοι τις ὅτι τὸ σεσηρέναι τὰ χείλη ἢ ποιὸν ἀποτελεῖν ψόφον , οὐ σημεῖά ἐστι γέλωτος ταῦτα ἀλλ’ ὕλη γέλωτος · ἐκ τούτων γὰρ συνέστηκεν . ὥστε οὐκ ἐξεταστέον ἐν τούτοις τὰ πράγματα . p . 48b33 Ὁμοίως δὲ κἀν τοῖς ἄλλοις , ἐν ὅσοις ἀναιρεῖται τὸ LXXXIV1 πρόβλημα τῷ λέγεσθαί πως πρὸς αὐτὸ τὸ γένος . Τουτέστι καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις σχήμασιν ἐν οἷς ἀποφατικὰ συνάγεται συμπεράσματα . γένος δὲ τὸν ἐν δευτέρῳ σχήματι μέσον ὅρον ἐκάλεσε , διότι καθολικώτερός ἐστιν ἀμφοτέρων τῶν ἄκρων · οἷον γένεσις οὐδεμιᾷ γενέσει , γένεσις πάσῃ ἡδονῇ , οὐδεμία ἄρα ἡδονὴ γένεσίς ἐστιν . p . 48b35 Πάλιν ὅτι ὁ καιρὸς οὐκ ἔστι χρόνος δέων . Τινὲς γὰρ οὕτως ὁρίζονται τὸν καιρόν , ὅτι ἔστι χρόνος δέων . ἀναιρεῖται δὲ τὸν τρόπον τοῦτον ἐν τρίτῳ σχήματι · θεῷ καιρός ἐστι · πάντα γὰρ κατὰ καιρὸν ποιεῖ · θεῷ χρόνος δέων οὐκ ἔστιν · ὁ μὲν γὰρ δέων χρόνος ἐστὶ καθ’ ὃν ὠφελεῖται ὁ τούτου μετέχων , οὐδὲν δὲ θεῷ ὠφέλιμον · ὁ ἄρα καιρὸς οὐκ ἔστι χρόνος δέων . τὸ σχῆμα τρίτον , καὶ αἱ μὲν προτάσεις κατὰ δοτικήν , τὸ δὲ συμπέρασμα κατ’ εὐθεῖαν . δῆλον δὲ καὶ ἐντεῦθεν ὅτι οὐ τῆς ἀκριβείας τῶν πραγμάτων καταγίνεται ἀλλὰ τοὐ ὑπόδειγμά τι θεῖναι · δῆλον γὰρ <ὡς> ὥσπερ ἐστὶ θεῷ καιρὸς οὐ πρὸς αὐτὸν ἀλλὰ πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτοῦ γινόμενα , οὕτω καὶ δέων χρόνος ἐστὶ πρὸς ἐκεῖνα . p . 48b39 Ἁπλῶς γὰρ τοῦτο λέγομεν κατὰ πάντων , ὅτι τοὺς μὲν ὅρους ἀεὶ θετέον κατὰ τὰς κλήσεις τῶν ὀνομάτων , οἷον . αβυρω - πος ἢ ἀγαθὸς ἢ τἀναντία . Ὃ βούλεται ἐν τούτοις εἰπεῖν , τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἐν μὲν τῇ ἐκθέσει τῶν ὅρων , ἐν οἷς ζητοῦμεν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ ἑπόμενα , κατ’ εὐθεῖαν δεῖ πτῶσιν ἐκτίθεσθαι τοὺς ὅρους , ἐπειδὰν μέντοι συμπλέκωμεν αὐτοὺς ἀλλήλοις , ἵνα τὰς τοῦ συλλογισμοῦ προτάσεις ποιήσωμεν , κατά τινα τῶν τοῦ ὀνόματος πτώσεων καὶ οὐ μόνον κατὰ τὴν εὐθεῖαν . τὸ γὰρ κατὰ τὰς κλήσεις τῶν ὀνομάτων ἀντὶ τοῦ ῾κατὰ τὰς εὐθείας᾿ · αὗται γάρ εἰσι καθ’ ἃς ἕκαστος κέκληται . p . 49a2 Ἢ γὰρ ὅτι τούτῳ , οἷον τὸ ἴσον . Ὑπέδειγμα τῶν πτώσεων , γενικῆς μὲν τὸ διπλάσιον ἡμίσεός ἐστι διπλάσιον᾿ , δοτικῆς δὲ τὸ ἴσον ἴσῳ ἴσον᾿ , αἰτιατικῆς δὲ ῾τὸ τύπτον LXXXIV r τυπτόμενον τύπτει , τὸ ὁρῶν ὁρώμενον ὁρᾷ᾿ . ἀλλὰ καὶ κατ’ εὐθεῖαν , φησίν , ὁ ἄνθρωπος ζῷον . p . 49a4 Ἢ εἴ πως ἄλλως πίπτει τοὔνομα . Καίτοι τὰς πέντε ἐξέθετο πτώσεις χωρὶς τῆς κλητικῆς · οὐ γὰρ πρόσφ φορος τῷ ἀποφαντικῷ λόγῳ . πῶς οὗν φησιν ἢ εἴ πως ἄλλως πίπτει τοὔνομα ; μήποτε οὖν , ἐπειδὴ πολλάκις καὶ ῥήμασι χρώμεθα ἐν τοῖς ὑπο - κειμένοις ὅροις , οῖον τὸ φιλοσοφεῖν ἀγαθόν ἐστιν , διὰ τοῦτο εἶπε τὸ ἢ εἴ πως ἄλλως πίπτει τοὔνομα · καὶ γὰρ ταῦτα ὀνόματά εἰσι τῶν ῥημάτων , διὸ καὶ μετὰ ἄρθων λέγεται . p . 49a6 Τὸ δὲ ὑπάρχειν τόδε τῷδε καὶ τὸ ἀληθεύεσθαι τόδε κατὰ τοῦδε τοσαυταχῶς ληπτέον ὁσαχῶς αἱ κατηγορίαι διῄ - ρηνται · Εἰπὼν περὶ τῆς κατὰ τὰς πτώσεις τῶν ὅρων συμπλοκῆς λέγει νῦν περὶ τῆς ἰδέας αὐτῶν , ὅτι οὐκ ἀεὶ ἐκ τῆς οὐσίας λαμβάνονται ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν , ἐκ μὲν τῆς οὐσίας ῾ὁ ἄνθρωπος ζῷον᾿ , ἐκ δὲ τοῦ ποιοῦ ῾ὁ Αἰθίοψ μέλας ἐστίν᾿ ἢ τὸ λευκὸν χρῶμά ἐστι δυνατὸν γὰρ καὶ θάτερον τῶν ὅρων καὶ ἀμφοτέρους ἐκ · τῆς αὐτῆς λαμβάνειν κατηγορίας ) , ἐκ δὲ τοῦ ποσοῦ ῾ὁ ἀριθμὸς διωρισμένον ποσόν ἐστιν᾿ ἢ ῾ὁ ἄνθρωπος τρίπηχύς ἐστι᾿ , καὶ ἐκ τοῦ πρός τι ῾Σωκράτης πατήρ ἐστιν᾿ ἢ ῾ὁ πατὴρ αἴτιόν ἐστιν᾿ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . p . 49a8 Καὶ ταύτας ἢ πῇ ἢ ἀπλῶς , ἔτι ἢ ἁπλᾶς ἢ συμπεπλεγμένας . Τουτέστιν ἢ κατά τι τῶν εἰδῶν , οἷον Σωκράτης λευκός , ἢ κατὰ γένη , οἷον Σωκράτης κέχρωσται ἡ πεποίωται , πᾶσα οὐσία μετὰ ποιότητος , καὶ ἀποφατικῶς οὐδεμία οὐσία ποιότητός ἐστι . καὶ αὗται μὲν ἁπλαῖ ἐκ τῶν συμβεβηκότων κατηγορίαι ἢ πῇ ἢ ἁπλῶς . συμπεπλεγμέναι δέ , ὡς ὅταν εἴπω ῾Σωκράτης βαδίζων μανθάνει᾿ · συνέπλεξα γὰρ τῷ ποσῷ τὸ ποιόν . ἢ οὗν τοῦτό φησι τὸ συμπεπλεγμένας , ὅτι ἐν | ἑνὶ ὅρῳ τῷ κατηγορουμένῳ LXXXIV v δύο κατηγορίας συμπλέκειν , ἢ καὶ ἐν τῇ ὅλῃ προτάσει συμπλέκειν , ἵνα τὸν μὲν τῶν ὅρων ἐξ ἄλλης κατηγορίας λάβωμεν τὸν δὲ ἐξ ἄλλης , οἷον ὁ βαδίζων ὑγιαίνει . οὐκ ἀεὶ δὲ δύνανται συμπλέκεσθαι · αἱ γὰρ κατηγορίαι πολλάκις ἑκάστη μὲν ἰδίᾳ κατηγορεῖσθαί τινος LXXXIV v δύναται , συμπεπλεγμέναι δὲ οὐκέτι . φημ·ὶ γὰρ οὕτω · Σωκράτης ἀγαθός ἐστι , Σωκράτης ἰατρός ἐστιν · οὐ πάντως δὲ καὶ συμπλέξαντι ἀληθὲς εἰπεῖν ῾ἰατρὸς ἀγαθός ἐστιν᾿ · ἐνδέχεται γὰρ ὡς μὲν ἄνθρωπον ἀγαθόν , ὡς δὲ ἰατρὸν κακὸν εἶναι . ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰ συμπεπλεγμένως κατηγορούμενα πάντως καὶ ἰδίᾳ · ἐνδέχεται γὰρ εἰπεῖν τινα ὅτι ἀγαθὸς ἰατρός , οὐ μὴν ὅτι καὶ ἀπλῶς ἀγαθός . p . 49a9 Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ μὴ ὑπάρχειν . Τουτέστιν ἐπὶ τῶν ἀποφατικῶν προτάσεων . p . 4919 Ἐπισκεπτέον δὲ ταῦτα καὶ διοριστέον βέλτιον . Ἢ ὡς μέλλων περὶ τούτων διορίζεσθαι ταῦτά φησι , ποῖαι μὲν τῶν κατηγοριῶν ἰδίᾳ κατηγορεῖσθαι δύνανται , οὐ μὴν συμπεπλεγμένως , ποῖαι δὲ καὶ συμπλέκεσθαι δύνανται , ἢ ἡμῖν τοῦτο ποιεῖν παρακελεύεται , ἵν’ ὦμεν προπαρεσκευασμένοι καὶ τούτῳ . p . 49a11 Τὸ δ’ ἐπαναδιπλούμενον ἐν ταῖς προτάσεσι πρὸς τῷ πρώτῳ ἄκρῳ θετέον , οὐ πρὸς τῷ μέσῳ . Ἄλλο τι πάλιν παραδίδωσι θεώρημα · ἐπειδὴ γὰρ εὑρίσκομεν πολλάκις ἐν τοῖς παρὰ τοῖς ἀρχαιοτέροις κειμένοις λόγοις ὅρους τινὰς δὶς παραλαμβανομένους ἐν τῇ αὐτῇ προτάσει καὶ ἐν τῷ συμπεράσματι τὸν μέσον ὅρον κείμενον , διδάσκει ἡμᾶς ἐν τούτοις πῶς δεῖ καὶ τοὺς τοιούτους ἀναλύειν συλλογισμούς , καὶ ποίᾳ τῶν προτάσεων συντακτέον τὸν ἐπαναδιπλούμενον ὅρον . ἐπαναδίπλωσις δέ ἐστιν , ὅπερ εἶπον , ἡ τοῦ αὐτοῦ ὅρου δὶς ἐν τῇ αὐτῇ προτάσει παράληψις , ὃς καὶ ἐν τῷ συμπεράσματι πάντως εὑρίσκεται . οἷον τί λέγω ; ἔστω δεδειγμένον ὅτι τῆς δικαιοσύνης ἐπιστήμη ἐστὶν ὅτι ἀγαθόν · ἔστι μὲν γὰρ ἁπλῶς δικαιοσύνης ἐπιστήμην εἶναι ὅτι ἐστὶ τοῦ κατ’ ἀξίαν ἑκάστῳ ἀπονεμητική · ἔστι δὲ καὶ ἐπιστήμην περὶ αὐτῆς ἔχειν ὅτι ὠφέλιμος ἡ αἱρετὴ ἤ τι τοιοῦτον ἄλλο , ὡς ἔχει καὶ ὁ νῦν λόγος . τὸ οὖν ῾ὅτι ἀγαθόν᾿ οὐ τῇ ἐλάττονι , φησί , προτάσει συντακτέον ἀλλὰ τῇ μείζονι κατὰ τὸν κατηγορούμενον ὅρον , τουτέστι τὸν μείζονα . καὶ τοῦτο εἰκότως , ὅτι καὶ ἐν τῷ συμπεράσματι πρὸς τῷ κατηγορουμένῳ ὅρῳ κεῖται · οἷον ἡ δικαιοσύνη ἀγαθόν ἐστι , τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἐστὶν ὅτι ἀγαθόν , τῆς δικαιοσύνης ἄρα ἐπιστήμη ἐστί , τουτέστι καθὸ ἀγαθόν . εἰ γὰρ LXXXIV μὴ οὕτω τεθείη , φησίν , ὁ ἐπαναδιπλούμενος ὅρος ἀλλὰ πρὸς τῇ ἐλάττονι οιον η δικαιοοσύνη ἀγαθὸν 〈 ὅτι ἀγαθόν> , καὶ ἀσύνετον ἔσται τὸ λεγόμενον καὶ ψεῦδος . ὅταν γὰρ εἴπωμεν ῾ἡ δικαιοσύνη ἀγαθὸν ὅτι ἀγαθόν᾿ , εἰ μὲν οὖν τοῦτο λέγομεν , ὅτι ἀγαθόν ἐστι διότι ἀγαθόν ἐστι , γελοῖον καὶ ἀσύνετον τὸ λεγόμενον , ὡς ὅν εἰ ἐλέγομεν ‘Σωκράτης ἄνθρωπός ἐστιν ὅτα ἄνθρωπός ἐστιν᾿ · εἰ δὲ μὴ οὕτω φαμὲν τὸ ῾ὅτι ἀγαθόν᾿ ἀλλ’ ἀντὶ ῾ὅπερ τ,ὸ ἀγαθόν᾿ , ὅτι ἀγαθόν εστιν ἡ δικαιοσύνη οὐ τὸ τυχὸν ἀλλὰ ὅπερ τὸ ἀγαθόν , ψευδὴς ὁ λόγος · οὐ γάρ ἐστι τὸ γενικὸν ἀγαθὸν ἡ δικαιοσύνη . ἔστι γὰρ καὶ ἄλλα ἀγαθά , σωφροσύνη , ὑγίεια , φρόνησις . μόνως οὖν ἐν τῷ μείζονι ὅρῳ θετέον τὸν ἐπαναδιπλούμενον ὅρον . p . 49a22 Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ ὑγιεινὸν δειχθείη ὅτι ἐπιστητόν εστιν ᾗ ἀγαθόν . Ἕτερον ὑπόδειγμα · τὸ ὑγιαίνειν ἀγαθόν , τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητόν ἐστιν ὅτι ἀγαθόν , τὸ ὑγιαίνειν ἄρα ἐπιστητόν ἐστιν ὅτι ἀγαθόν . p . 49a23 Ἢ τραγέλαφος ᾗ μὴ ὄν . Τρίτον υπόδειγμα · ὁ τραγέλαφος μὴ ὄν , τὸ μὴ ὂν δοξαστὸν ᾗ μὴ ὄν , ὁ τραγέλαφος ἄρα δοξαστόν ἐστιν ᾗ μὴ ὄν . παραλέλειπται τὸ δοξαστόν . p . 49a24 Ἢ ὁ ἄνθρωπος φθαρτὸν ᾓ αἰσθητόν . Ὁ ἄνθρωπος αἰσθητόν , τὸ αἰσθητὸν φθαρτὸν ᾗ αἰσθητόν , ὁ ἄνθρωπος ἄρα φθαρτὸς ᾗ αἰσθητός . καὶ ἐπὶ πάντων ὁ αὐτὸς τρόπος . p . 49a27 Οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ θέσις τῶν ὅρων , ὅταν ἁπλῶς τι συλλογισθῇ καὶ ὅταν τόδε τι ἢ πῇ ἢ πῶς . Πάλιν ἐπὶ ἕτερον μεταβαίνει θεώρημα . πολλάκις , φησί , βουλόμεθα δεῖξαι ὅτι τόδε τῷδε ὑπάρχει , οἷον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπιστητός ἐστιν · πολλάκις δὲ οὐχ ἁπλῶς ὅτι τὸ ἐπιστητὸν αὐτῷ ὑπάρχει δεῖξαι βουλόμεθα , ἀλλὰ καθὸ λευκός ἐστιν ἢ καθὸ φιλόσοφος . οὐ τὸν αὐτὸν <οὖν> , φησί , δεῖ τιθέναι μέσον ὅρον , ὅταν ἁπλῶς τε ὑ|πάρχειν ἢ ] τινί τι δεῖξαι βουλώμεθα , LXXXV r καὶ ὅταν πῇ ὑπάρχειν , ἀλλ’ εἰ μὲν ἁπλῶς ὑπάρχει τὸ κατηγορού - μενον , καθολικὸν δεῖ τιθέναι καὶ τὸν μέσον ὅρον , εἰ δὲ πῇ , καὶ ὁ μέσος ὅρος μερικώτερος ἔσται . οἷον , φησίν , εἰ τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητὸν ἁπλῶς δεῖξαι θελήσομεν , καὶ πάλιν εἰ μὴ ἁπλῶς ὅτι ἐπιστητόν , ἀλλ’ ὅτι ἀγαθὸν ἐπιστητόν · ἔστω γὰρ μέσος ὅρος δι’ οὗ δείκνυται τὸ πρόβλημα τὸ ὄν · δῆλον οὖν ὅτι ἐπὶ μὲν τοῦ προτέρου συλλογισμοῦ τὸ ἁπλῶς ὂν μέσον τεθήσεται , ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου τὸ τὶ ὄν . οἷον τὸ ἀγαθὸν ὄν ἐστι , τὸ ὂν ἐπιστητόν ἐστιν ὅτι ὄν , τὸ ἀγαθὸν ἄρα ἐπιστητόν ἐστιν ὅτι ὄν . ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου ἔστω μέσον τὸ τὶ ὄν , οἷον τὸ ὠφέλιμον ἡ αἱρετὸν ἡ ἐφετὸν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον · τὸ ἀγαθὸν ὠφέλιμον , τὸ ὠφέλιμον ἐπιστητὸν ὅτι ἀγαθόν , τὸ ἀγαθὸν ἄρα ἐπιστητὸν ὅτι ἀγαθόν · τὸ γὰρ αἱρετὸν καὶ ὠφέλιμον οὐχ ἁπλῶς ὄντα ἀλλὰ τινὰ ὄντα . ἴδωμεν δὲ καὶ τὴν λέξιν . p . 49a31 Ἐστω γὰρ τὸ μὲν Α ἐπιστήμη ὅτι τὶ ὄν , ἐφ’ ᾧ δὲ Β ὄν τι , τὸ δὲ ἐφ᾿ ᾧ Γ ἀγαθόν . Πρῶτον τοῦ πῇ , οὐ τοῦ ἁπλῶς ὑπόδειγμα τίθησιν · οἷον τὸ ἀγαθὸν τὶ ὅν , τοῦ τινὸς ὄντος ἐπιστήμη ἐστὶν ὅτι τι ὄν , τοῦ ἀγαθοῦ ἄρα ἐπιστήμη ἐστὶν ὅτι τι ὄν . ἐθήκαμεν δὲ ἤδη ἐπὶ ὅρων τὰς προτάσεις . p . 49a36 Ἢν γὰρ τὸ τὶ ὂν τῆς ἰδίας σημεῖον οὐσίας . Οἷον τὸ ὠφέλιμον ἡ τὸ αἱρετὸν τῆς ἰδιαζούσης τοῦ ἀγαθοῦ οὐσίας δηλωτικά ἐστι · τὸ δὲ ὂν ἁπλῶς οὐ τῆς ἰδίας οὐσίας κατηγορεῖται ἀλλὰ τῆς κοινῆς . p . 49a36 Εὶ δὲ τὸ ὂν μέσον ἐτέθη καὶ πρὸς τῷ ἄκρῳ τὸ ὂν ἀπλῶς καὶ μὴ τὸ τὶ ὂν ἐλέχθη , οὐκ ἂν ἦν συλλογισμὸς ὅτι ἐστὶν ἐπιστήμη τοῦ ἀγαθοῦ ὅτι ἀγαθὸν ἀλλ’ ὅτι ὄν . Εἰ ἐν τῷ μέσῳ ὅρῳ , φησί , μὴ τὸ τὶ ὂν τεθῇ ἀλλ’ ἁπλῶς τὸ ὂν καὶ πρὸς τῷ μείζονι ὅρω μὴ τὸ κατὰ τι ἐπιστητὸν ἀλλὰ τὸ ἀπλῶς ἐπιστητὸν ᾗ ὄν ἐστι , καὶ τὸ συμπέρασμα τοιοῦτον ἔσται , ἀπλῶς καὶ οὐ πῇ , οἷον ὅτι τὸ ἀγαθὸν ἐπιστητὸν οὐχ ᾗ ἀγαθὸν ἀλλ’ ἀπλῶς ᾗ ὄν . p . 49b3 Δεῖ δὲ καὶ μεταλμβάνειν ἃ τὸ αὐτὸ δύναται , LXXXV r ματαἀντ’ ὀνομάτων καὶ λόγους ἀντὶ λόγων καὶ ὄνομα καὶ λόγον . Ἐπι ἄλλο τι παράγγελμα μεταβαίνει . ἐπειδὴ γὰρ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τῆς τῶν λεγομένων σαφηνείας ἀντιποιούμεθα , ἐν ὅσοις εὑρίσκονται πλείονες ὅροι τὸ αὐτὸ δηλοῦντες , δεῖ ἀντιμεταλαμβάνειν ἐκ τῶν ἀσαφεστέρων τοὺς σαφεστέρους . καὶ ἀντὶ ὀνόματος δέ , ἔνθα ἄν δέῃ , ἀντιμεταληπτέον λόγον καὶ ἀντὶ λόγου λόγον καὶ ἀντὶ λόγου ὄνομα · πολλάκις γὰρ ἡ μετά - ληψις σαφέστερον ὃ βουλόμεθα δεῖξαι παρίστησιν . οἷον εἰ τὴν ἀρετὴν αὐτοπραγίαν τις εἴποι εἶναι τῶν μορίων τῆς ψυχῆς , δυνατὸν σαφέστερόν τινα λόγον μεταλαβόντας εἰπεῖν προσήκουσαν ἐνέργειαν ἑκάστου τῶν τῆς ψυχῆς μορίων · λόγος γὰρ ἀντὶ λόγου μετείληπται . πάλιν ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ὅπερ ζῷον ἀντὶ τοῦ ῾ὅπερ ζῷον᾿ λόγου ὄντος μεταληπτέον εἰς ] ὄνομα σαφέστερον , ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι γένος · τὸ γὰρ ῾ὅπτε ζῷον᾿ τὸ γενικὸν ζῷον σημαίνει . ἢ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ῾Σωκράτης ζῷον πεζὸν δίπουν ὀρθοπεριπατητικὸν πλατυώνυχον᾿ λεκτέον ὄνομα , ῾Σωκράτης ἄνθρωπός ἐστιν᾿ . ἢ ἔμπαλιν ἀντὶ τοῦ ὀνόματος τὸν λόγον , εἰ σαφέστερόν ἐστι πρὸς τὸ προκείμενον πρόβλημα . ἀλλὰ καὶ ἀντὶ ὀνόματος ὄνομα , οἷον ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ῾ἡ δικαιοσύνη λυσιτελές᾿ λέγειν ὅτι ἡ δικαιοσύνη συμφέρον ἢ ἀγαθὸν ἢ ὠφέλιμον . p . 49b5 Καὶ ἀεὶ ἀντὶ τοῦ λόγου τοὔνομα λαμβάνειν · ῥᾴων γὰρ ἡ τῶν ὅρων ἔκθεσις . οἷον εἰ μηδὲν διαφέρει εἰπεῖν τὸ ὑποληπτὸν τοῦ δοξαστοῦ μὴ εἶναι γένος ἢ μὴ εἶναι ὅπερ ὑποληπτόν τι τὸ δοξαστόν ταὐτὸν γὰρ τὸ σημαινόμενον ) , ἀντὶ τοῦ λόγου τοῦ λεχθέντος τὸ ὑποληπτὸν καὶ τὸ δοξαστὸν ὅρους θετέον . Πειρᾶσθαι , φησί , χρὴ μάλιστα ὀνόματα ἀντὶ λόγων λαμβάνειν · ῥᾳδία γὰρ ἡμῖν ἔσται , φησίν , ἡ τῶν ὅρων ἔκθεσις μάλιστα εἰς τὸ περὶ τῆς εὐπορίας τῶν προτάσεων πρόβλημα , ῥᾷον <ὂν> εὑρίσκειν τὰ τοῖς ὅροις παρακολουθοῦντα ἢ τὰ ὅλοις λόγοις . καὶ ὅλως , εἰ ταὐτὸν δύναται τὸ ὄνομα τῷ λόγῳ , ἐν μὲν τῇ ἐκθέσει τοῖς ὅροις χρησόμεθα , ἐν δὲ τῇ συμπλοκῇ τῶν προτάσεων τοῖς λόγοις · εἰς τοῦτο γὰρ ἡμῖν συνοίσει . ὥσπερ ἐφ’ οὗ ἐξέθετο παραδείγματος , οἷον ὅτι τὸ δοξαστὸν ὅπερ ὑποληπτόν οὐκ ἔστιν ἢ τοῦ δοξαστοῦ τὸ ὑποληπτὸν οὐκ ἔστι γένος · ἀμφότεροι μὲν γὰρ οἱ λόγοι τὸ αὐτὸ δύνανται · ἐν δὲ τῇ ἐκθέσει οὐ δεῖ τοὺς λόγους ἐκτίθεσθαι ἀλλὰ τοὺς ὅρους μόνους , τὸ δοξαστόν φημι καὶ τὸ ὑποληπτόν . p 49b10 Ἐπεὶ δὲ οὐ ταὐτόν ἐστι τὸ εἶναι τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν καὶ τὸ εἶναι τὴν ἡδονὴν τὸ ἀγαθόν , οὐχ ὁμοίως θετέον τους ορους . Ἄλλο πάλιν θεώρημα παραδίδωσιν , ὅτι οὐ δεῖ μηδὲν οἴεσθαι τὸ παρὰ μικρὸν ἐκκεῖσθαι τοὺς ὅρους , ὅπερ καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἔλεγεν , οἷον μετὰ ἄρθρου καὶ ἐκτὸς ἄρθρου · ὅλῳ γὰρ καὶ παντὶ διαλλάττειν ποιεῖ τοὺς ὅρους προσκείμενον τὸ ἄρθρον ἢ μὴ προσκείμενον . οἷον εἴ τις εἴποι ὅτι ἡ ἡδονὴ τὸ ἀγαθόν ἐστι · τὸ μὲν γὰρ λέγειν ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστι τοῦτο σημαίνει , ὅτι <τι> ἀγαθόν ἐστιν ἡ ἡδονή · τὸ δὲ λέγειν ὅτι ἡ ἡδονὴ τἀ|γα LXXXV v θὸν τοῦτ’ ἔστιν , ὅτι πᾶν ἀγαθόν ἐστιν ἡ ἡδονὴ ἢ ὅτι γένος τῶν ἀγαθῶν . ὥστε , φησίν , ἐπισκοπεῖν δεῖ τί βουλόμεθα συμπερᾶναι . εἰ μὲν γὰρ ὅτι ἡ ἡδονή τι ἀγαθόν ἐστιν , ἐν τῷ μείζονι ἄκρῳ τὸ ] ἀγαθὸν θετέον · οἷον ἡ ἡδονὴ φυσική ἐστιν ἐνέργεια , πᾶσα φυσικὴ ἐνέργεια ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀγαθόν · εἰ δὲ ὅτι ἁπλῶς ἀγαθόν ἐστιν ἡ ἡδονή , τουτέστιν ὅπερ τὰ ἀγαθόν , μετὰ τοῦ ἄρθρου θετέον τὸν μείζονα . παρατίθεται δὲ ὁ Ἀλέξανδρος χαριέστατόν τι παράδειγμα δεικνὺς ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ ἐξαλλαγὴν ποιεῖ ἡ παρὰ μικρὸν τῶν ὅρων θέσις . λέγει γὰρ οὕτως · “ εἰ οὐδέν ἐστιν , οὐδὲ νύξ ἐστιν · εἰ μὴ νύξ ἐστιν , ἡμέρα ἐστίν · εἰ ἄρα οὐδέν ἐστιν , ἡμέρα ἐστί”,' καὶ ὅρα πῶς βραχεῖα ἐναλλαγὴ τοσαύτην ἐναλλαγὴν ἐποίησε · τὸ γὰρ ῾οὐδὲ νύξ ἐστιν᾿ δέον οὕτω λαβεῖν καὶ ἐν τῇ μείζονι προτάσει . οὕτω γὰρ ἂν ψευδὴς ἐγίνετο ἡ μείζων πρότασις ῾εἰ οὐδὲ νύξ ἐστιν , ἡμέρα ἐστίν᾿ · τοῦτο γὰρ ψεῦδος · ἀληθὲς δὲ τὸ ῾εἰ οὐδὲ νύξ ἐστιν , οὐδὲ ἡμέρα ἐστίν ·· καὶ συνήγετο ῾εἰ οὐδέν ἐστιν , οὐδὲ ἡμέρα ἐστίν᾿ . ἀντὶ οὖν τοῦ εἰπεῖν εἰ οὐδὲ νύξ ἐστιν᾿ εἶπεν ‘εἰ μὴ νύξ ἐστιν᾿ , καὶ οὕτω λοιπὸν ἔσχε χώραν τὸ ἐπάγειν ἡμέρα ἐστίν᾿ . p . 49b14 Οὐκ ἔστι δὲ ταὐτὸν οὔτ᾿ εἶναι οὔτ’ εἰπεῖν , ὅτι ᾧ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει , καὶ τὸ εἰπεῖν ᾧ παντὶ τὸ Β ὑπάρχει , καὶ τὸ Α παντὶ ὑπάρχει . Ἐπειδὴ πολλάκις τῶν ἀρχαιοτέρων τινὲς ἢ καὶ οἱ προσδιαλεγόμενοι οὐ τὰς δύο προτάσεις τοῦ συλλογισμοῦ λέγουσιν , ὡς καὶ ἔμπροσθεν εἴρηται , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε τὴν ἐλάττονα μόνην εἰπόντες εὐθὺς ἐπάγουσι τὸ συμπέρασμα , διδάσκει ἡμᾶς πῶς καὶ τούτους ἀναλύσομεν τοὺς συλλογισμούς , καὶ πῶς μὲν ἔχοντες ὀρθῶς ἔχουσι , πῶς δὲ οὐκ ὀρθῶς . ἔστωσαν δὲ οἱ τρεῖς ὅροι τοῦ συλλογισμοῦ οἱ Α Β Γ , μείζων μὲν ὁ Α , ἐλάττων δὲ ὁ Γ , μέσος LXXXV v δὲ ὁ Β . ἐὰν οὖν , φησίν , οὕτω τις εἴπῃ , ὅτι ᾧ τὸ Β ὑπάρχει παντί , τούτῳ καὶ τὸ Α ὑπάρχει παντί , οἷον τῷ Γ , συλλογιστικὸς οὗτος ὁ λόγος . ἔστι δὲ ἐλάττων μὲν πρότασις ἡ Β Γ , συμπέρασμα δὲ ἡ Α Γ , ἡ δὲ μείζων , ἥτις καὶ παραλέλειπται , ἡ Α Β , ἐὰν δὲ οὕτω τις εἴπῃ , φησίν , ὅτι ᾧ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει , παραλογίζεται · καὶ τὸ Β γὰρ εἰ ὑπάρχει τῷ Γ , ἐνδέχεται τὸ Α οὐ μόνον παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ οὐδενι . τοῦτο δὲ συμβαίνει διὰ τὸ ἀπροσδιόριστον εἰλῆφθαι τὴν ΒΓ πρότασιν , λέγω δὴ τὴν ἐλάττονα , τὰς δὲ ἀπροσδιορίστους ταῖς μερικαῖς ἰσοδυναμεῖν . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α λευκόν , τὸ δὲ B πτηνόν , τὸ δὲ Γ ζῷον . ἀληθὲς δὴ εἰπεῖν ὅτι τὸ πτηνὸν ὑπάρχει τῷ ζῴῳ · τινὶ γὰρ ζῴῳ ὑπάρχει · αἱ γὰρ ἀπροσδιόριστοι ἰσοδυναμοῦσι ταῖς μερικαῖς . οὐκέτι δὲ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι τὸ λευκὸν παντὶ ζῴῳ ὑπάρχει · τινὶ γὰρ ὑπάρχει , οἷον τῷ κύκνῳ . εἰ δὲ ληφθείη μέρος τοῦ ζῴου ᾧ μὴ ὑπάρχει τὸ λευκόν , οἷον τῷ κόρακι , τούτῳ τὸ πτηνὸν μὲν ὑπάρξει , τὸ λευκὸν δὲ οὐχ ὑπάρξει . τὰ μὲν οὖν λεγόμενα ταῦτά ἐστιν . οὐ μόνον δὲ ὅτε οὕτω φαμέν , ὅτι ᾧ τὸ B ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει , ἐνδέχεται τὸ Α ποτὲ μὲν παντὶ τῷ Γ ποτὲ δὲ μηδενί , ἀλλὰ κἂν οὕτως εἴπωμεν , ὅτι ᾧ τὸ Β παντί , τούτῳ καὶ τὸ Α παντί . οὐδὲ γὰρ οὕτως ἀεὶ ἀληθὲς τὸ ᾧ τὸ Β παντί , τούτῳ καὶ τὸ Α παντί · ἐνδέχεται γὰρ καὶ μηδενί . εἰ γὰρ ἡ Α Β ἀποφατικὴ ληφθείη , τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει , τὸ δὲ Α οὐδενί . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α ἄψυχον , τὸ δὲ Β ζῷον , τὸ δὲ Γ πτηνόν · τὸ μὲν οὖν Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει , τὸ δὲ Α οὐδενί . εἰ δὲ ποτὲ ἐνδέχεται , οἷον εἰ ἀντὶ τοῦ ἀψύχου τὸ ἔμψυχον λάβω , καὶ ἐπὶ τῆς ἑτέρας συμπλοκῆς τὸ αὐτὸ ἐνδέχεται , εἰ λάβω λευκόν , ἄλογον , κύκνον · ᾧ γὰρ ὑπάρχει τὸ ἄλογον , οἷον κύκνῳ , τούτῳ παντὶ ὑπάρχει τὸ λευκόν . ἀλλ’ αἱ συλλογιστικαὶ συζυγίαι οὐκ ἐπὶ τινὸς μὲν ὕλης ἀληθεῖς ἦσαν ἐπὶ τινὸς δὲ οὔ , ἀλλ’ ἐπὶ πάσης τοῦτο γὰρ ταῖς ἀσυλλογίστοις ὑπῆρχε τὸ ἐπὶ τινὸς μὲν ὕλης ἀληθεύειν ἐπὶ τινὸς δὲ ψεύδεσθαι ) , ὡς εἶναι δῆλον ὅτι , καὶ ὅτε ἠλήθευον , οὐ διὰ τὴν συμπλοκὴν τῶν προτάσεων ἀλλὰ διὰ τὴν ὕλην ἠλήθευον , ἐπεὶ καὶ ἐκ ψευδῶν προτάσεων δυνατὸν ἦν ἀληθές τι συναγαγεῖν διὰ τὴν παραλαμβανομένην ὕλην . ἐπὶ τούτοις ἔλεγεν ὁ φιλόσοφος ὅτι μήποτε ὁ Ἀριστοτέλης οὐδὲν ἕτερον διὰ τῶν νῦν παραδιδομένων θέλει διδάξαι ἢ ὅπερ φθάσας ἐδίδαξεν , LXXXVV ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ἐν πρώτῳ σχήματι καθολικόν τι συναχθῆναι συμπέρασμα καταφατικόν , εἰ μὴ πάντως καθολικὴ εἴη ἡ ἐλάττων · τὴν γὰρ μείζονα πρό - δηλον ὡς ἀνάγκη ἀεὶ καθολικὴν εἶναι . τούτου οὖν ὑrοκ̀ο͂ιμένου , λέγω δὴ τοῦ καθολικὴν εἶναι τὴν μείζονα , εἰ μὲν καὶ ἡ ἐλάττων καθολικὴ ληφθῇ , πάντως καθολικὸν ἔσται καὶ τὸ συμπέρασμα , εἰ δὲ ἀπροσδιόριστος , οὐ πάν - τώς . ἀλλ’ εἰ τοῦτο ἔλεγε , πρῶτον μὲν περιττὸν περὶ τούτου νῦν λέγειν , περὶ οὗ ἱκανῶς ἐν τῷ περὶ γενέσεως τῶν συλλογισμῶν ἐδίδαξε · νῦν γὰρ περὶ ἀναλύσεως , οὐ περὶ γενέσεως συλλογισμῶν διδάξαι βούλεται . ἔπειτα εἰ δεῖ τὴν μείζονα ὡς ὁαι)̔λο-ίουμένrν καθόλου καταφατικὴν λαμβάνειν , οὐκέτι ἀληθεύει ἐπὶ τῆς ἀ̣-ιοοσδιορίστου λέγων ὅτι ἐνδέχεται ᾧ τὸ Β ὑπάρχει , τούτῳ μηδέν.̓̀ ὑπάρχειν τὸ . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β ὑπάρχει τῷ Γ , τουτέστι τινί , πάντως καὶ τὁ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρξει , οὐδέποτε δὲ οὐδενί · ἀδύνατον γὰρ ἐκ δύο καταφατικῶν ἀποφατικὸν συνα - χθῆνι συμπέρασμα . ὅσον οὖν ἐμὲ εἰδέναι οὐ φαίνεται ὑγιῶς ἔχειν τὸ προκείμενον χωρίον . τὴν λέξιν δὲ ὅμως ἐγͅισκ̀εψώ1aς͂θα . Oὐκ ἔστι δὲ ταὐτὸν οὔτε εἶναι οὄτε εἰπεῖν , ὅτι ro τὸ B ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει , τουτέστιν οὔτε κατὰ τὴν τῶν πραγμάτων ὑπόστασιν οὕτε κατὰ τὴν τῶν λόγων προφορὰν ταὐτόν ἐστι τὸ ὑπάρχειν τε ἁπλῶς καὶ ἀrροσδιορίστως καὶ παντὶ ὑπάρχειν · κἂν γὰρ μὴ παντὶ υπάρχῃ , λέγοιiτο ἂν ἁπλῶς ὑπάρχειν , ὥς φαμεν τὸ φιλοσοφεῖν LXXXVI1 ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν , καίτοι οὐ πᾶς ἄνθρωπος φιλοσοφεῖ , ἀλλ ὅτι τινὶ ὑπάρχει . p . 49b20 Ei μὲν οὖν τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει , μὴ παντὶ δὲ καθ οὗ τὸ Β . Tουτέστ‘ν ἐὰν ἡ μείζων πρότασις ἡ Λ Β μερικὴ εἴη , κἄν τε καθόλου εἴη ἡ ἐλάττων ή Β Γ κὰ́ν τε μερική , ἐνδέχεται τὸ Α μηδενὶ ὑπάρχειν τῷ Γ , ὡς ἐφ’ ὧν ἐθήκαμεν παραδ---ιγαιάτων . ὅσον οὖν ἀπὸ τούτων δόξει , ὅπερ ἤδη εἰρήκαμεν , τὴν μείζονα πρότασιν ὁμολογουuένω-̀ καθόλου καιαφατικῂν λαμβάνειν . ἀλλὰ προἰὼν ἐπὶ τῆς ἀσυλλογίστου συζυγίας οὐκέτι τοῦτο λαμ - βάνει , ὡς ἤδη εἰρήκαμεν . p . 49^22 Ei δὲ καθ’ οὗ ἄν τὸ B λέγηται ἀληθῶς , τούτῳ παντὶ τὸ Α ὑπάρχει , συμβήσεται τὸ , καθ’ οὗ παντὸς τὸ Β λέγεται , io κατὰ τούτου παντὸς λέγεσθαι . Tὴν συλλογιστικὴν ἐκτίθεται συζυγίαν , ὅτι εἰ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , προυποκειμένου τοῦ καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν , συνάγεται ὅτι τὸ LXXXVI r Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρξει . τὸ οὗν καθ’ οὗ ἂν τὸ Β λέγηται ἀληθῶς ἀντὶ τοῦ κατὰ παντὸς ἀκουστέον · ἑξῆς γοῦν φησι συμβήσεται τὸ Α , καθ’ οὗ παντὸς τὸ B λέγεται . p . 49b25 Εἰ μέντοι τὸ Α λέγεται καθ’ οὗ ἂν τὸ Β λέγηται κατὰ παντός , οὐδὲν κωλύει τῷ Γ ὑπάρχειν τὸ B , μὴ παντὶ δὲ τὸ Α ἢ ὅλως μὴ ὑπάρχειν . Τὴν ἀσυλλόγιστον ἀναλαμβάνει συζυγίαν . ὑπερβατῶς δέ ἐστιν ἡ λέξις εἰ μέντοι τὸ Α λέγεται κατὰ παντὸς καθ’ οὗ τὸ Β λέγεται . εἰ οὗν οὕτως ἔχοιεν , φησίν , ὥστε τὴν ἐλάττονα ἀπροσδιόριστον εἶναι , ἐνδέχεται , φησί , τὸ Α ποτὲ μὲν οὐ παντὶ τῷ Γ , ποτὲ δὲ οὐδενὶ ὅλως ὑπάρχειν . καὶ σκόπει ἐκ τούτων ὅτι , εἰ ὁμολογουμένως τὴν μείζονα καθολικὴν καταφατικὴν ἐλάμβανεν , οὐκ εἶχε χώραν λέγειν ὅτι ἐνδέχεται τὸ Α μηδενὶ τῷ Γ ὑπάρχειν · τῆς γὰρ μείζονος καθόλου καταφατικῆς οὔσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἀπροσδιορίστου καταφατικῆς ἀνάγκη πᾶσα καὶ τὸ συμπέρασμα μερικὸν καταφατικὸν εἶναι . πῶς οὖν φησιν ὅτι ἐνδέχεται τὸ Α τῷ Γ ὅλως μὴ ὑπάρχειν ; p . 49b27 Ἐν δὴ τοῖς τρισὶν ὅροις δῆλον ὅτι τὸ καθ’ οὗ τὸ Β παντὸς τὸ Α λέγεσθαι τοῦτ’ ἔστι , καθ’ ὅσων τὸ Β λέγεται , κατὰ πάντων λέγεσθαι καὶ τὸ Α . Τὸ λέγειν , φησί , καθ’ οὗ 〈 τὸ Β> παντὸς τὸ Α λέγεται τοῦτο σημαίνει , ὅτι καθ’ ὅσων τὸ Β λέγεται , κατὰ πάντων τούτων καὶ τὸ Α λέγεται . τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλως συμβαίνει , εἰ μὴ καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχει . p . 49b30 Καὶ εἰ μὲν κατὰ παντὸς τὸ B , καὶ τὸ Α οὕτως . Τουτέστιν εἰ ἡ ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ εἴη , καὶ τὸ συμπέρασμα τοιοῦτον · οἷον εἰ τὸ Β παντὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Α παντὶ τῶ Γ . εἰ δὲ τὸ Β μὴ κατὰ παντὸς ὑπάρχει τοῦ Γ , οὐκ ἀνάγκη τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , ἀλλ’ ἐνδέχεται καὶ μὴ ὑπάρχειν . p . 49b33 Οὐ δεῖ δὲ οἵεσθαι παρὰ τὸ ἐκτίθεσθαί τι ἐκτίθεσθαί τι συμβαίνειν LXXXVIr ἄτοπον · οὐδὲν γὰρ προσχρώμεθα τῷ τόδε τι εἶναι . Ἐπειδὴ διὰ παντὸς τοῦ βιβλίου διὰ τῆς τῶν στοιχείων ἐκθέσεως τὴν διδασκαλίαν ἐποιήσατο , ἵνα μή τις ὑπονοήσῃ ὅτι ἡ τῶν στοιχείων ἔκθεσις αἰτία ἐστὶ τοῦ ἢ συλλογιστικὰς εἶναί τινας τῶν συμπλοκῶν ἢ ἀσυλλογίστους , αὐτὸ τοῦτο διδάσκει , ὅτι οὐ παρὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν στοιχείων τὰ συμβάντα συμβέβηκε . καὶ τί λέγω τῶν στοιχείων , ὅπου γε οὐδὲ παρὰ τὴν τῶν παραληφθέντων ὅρων φύσιν οὐδὲν τῶν συμβάντων συμβέβηκεν ; ἀλλ᾿ ὥσπερ ὁ γεωμέτρης σαφηνείας ἕνεκεν τοῦ μανθάνοντος ἐκτίθεται εὐθεῖάν τινα καὶ ταύτην ἀξιοῖ ἀπλατῆ εἶναι οὐκ οὖσαν ἀπλατῆ ἢ ἄπειρον εἶναι οὐκ οὖσαν ἄπειρον , ὁμοίως καὶ κύκλον γράφει οὐκ ὄντα κύκλον καὶ διάμετρον ὁμοίως καὶ κέντρον καὶ τὰ λοιπὰ ἃ λαμβάνει , καὶ οὐ παρὰ τὰ ἐκτεθέντα συμβαίνει τὰ ἀποδεικνύμενα ἀλλὰ παρὰ τὰ νοούμενα , οἷον τὸ ἀπλατῆ εἶναι τὴν εὐθεῖαν , κἂν ἡ ἐκκειμένη μή ἐστιν ἀπλατής , καὶ παρὰ τὸ τοῦ κύκλου κέντρον ἢ τὴν διάμετρον , κἂν τὰ ἐκκείμενα μὴ οὕτως ἔχῃ , τῆς δὲ διδασκαλίζας ἕνεκεν μόνης ἐκτίθεται τὰ τοιαῦτα , διότι οἱ εἰσαγόμενοι δέονται τῆς δι’ αἰσθήσεως ὁδηγίας μήπω τοῖς νοητοῖς αὐτοῖς καθ’ αὑτὰ ἐπιβάλλειν δυνάμενοι , οὕτω , φησί , καὶ ἡμεῖς τοῖς στοιχείοις ἐχρησάμεθα καὶ τοῖς ὅροις εἰς σαφήνειαν τῆς διδασκαλίας , οὐ παρὰ ταῦτα ἀποδείξαντες τὰ ἀποδεδειγμένα ἀλλὰ παρὰ τὴν συμπλοκὴν τοῦ καθολικοῦ τε καὶ μερικοῦ καταφατικοῦ τε καὶ ἀποφατικοῦ · ἄνευ γὰρ τῆς τούτων τοίας ἡ τοίας συνθέσεως οὐδὲν ἐδείκνυτο . οὕτω γοῦν ἐλέγομεν ὅτι , εἰ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχει , πᾶσι τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ὑπάρχει , καὶ εἰ τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχει ἢ παντὶ ἢ τινί , μέρος ἂν εἴη τὸ Γ τοῦ Β , ὥστε καὶ τὸ Α παντὶ ἢ τινὶ τῷ Γ ὑπάρξει . καὶ οὕτως ἐπὶ πάντων ἐκ τούτων ἐγίνετο ἡ ἀπόδειξις , οὐκ ἐκ τῶν ἐκκειμένων . p . 49b36 Ἀλλ᾿ οὐχ οὕτω χρῆται ὡς ἐκ τούτων συλλογιζόμενος . Οὐχ οὕτως χρῆται , φησί , τοῖς ἐκκειμένοις ὡς ἔχει φύσεως · οὐδὲ γὰρ ἀπλατὴς ἡ ἐκτεθεῖσα οὐδὲ ποδιαία . οὕτως οὖν οὐδὲ ἡμεῖς ἐκ τῆς φύσεως τῶν ἐκτεθέντων στοιχείων ἢ τῶν ὅρων ἀπεδείξαμεν . ἀλλὰ πόθεν ἐπήγαγεν . | ὅλως γάρ , φησίν , ὃ μή ἐστιν ὡς ὅλον πρὸς LXXXVI v μέρος καὶ ἄλλο πρὸς τοῦτο ὡς μέρος πρὸς ὅλον , ἐξ οὐδενὸς τῶν τοιούτων δείκνυσιν ὁ δεικνύων , τουτέστιν εἰ μὴ οὕτως ἔχοιεν οἱ ὅροι ὥστε τὸν μὲν μείζονα περιέχειν τὸν μέσον τὸν δὲ μέσον τὸν ἐλάττονα , ἐξ οὐδενὸς τῶν ἐκκειμένων εἴτε ὅρων εἴτε στοιχείων ἡ ἀπόδειξις ἐγίνετο . p . 50a1 Τῷ δ’ ἐκτίθεσθαι προσχρώμεθα ὥσπ·ερ καὶ τῷ αἰσθάνεσθαι , τὸν μανθάνοντα λέγοντες . Τουτέστιν ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαθημάτων τῇ αἰσθήσει τοῦ μανθάνοντος χρώμεθα , καταγράφοντες ποδιαίαν τὴν μὴ οὖσαν ποδιαίαν καὶ ἀπλατῆ ὁμοίως , διὰ τὸ μὴ δύνασθαι μόνῃ τῇ φαντασίᾳ τοῖς ἐξ ὧν ἡ ἀπόδειξις ἐπιβάλλειν , οὕτω κ,αὶ ἡμεῖς τοῦ σαφοῦς ἕνεκεν τῆς διδασκαλίας τοῖς ὅροις καὶ τοῖς στοιχείοις ἐχρησάμεθα . οὐ γὰρ οὕτω , φησίν , αὐτοῖς ἐχρησάμεθα ὡς χωρὶς αὐτῶν μὴ δυνάμενοι ἀποδεῖξαι , ὥσπερ ἀδύνατον ἀποδεῖξαι χωρὶς τῶν ἐξ ὧν ὁ συλλογισμός , λέγω δὴ τοῦ καθόλου , τοῦ μερικοῦ , τοῦ καταφατικου , του ἀποφατικοῦ · ἄνευ γὰρ τούτων ἀδύνατον ἀποδεῖξαι . p . 50a5 Μὴ λανθανέτω δὲ ἡμᾶς ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ συλλογισμῷ οὐχ ἅπαντα τὰ συμπεράσματα δι’ ἑν|ὸς σχήματός εἰσιν . Ὃ βούλεται διὰ τούτων δεῖξαι , ἐκεῖνό ἐστιν , ὅτι ἐπειδὴ τῶν συλλογισμῶν οἱ μὲν ἁπλοῖ εἰσιν , οἱ δὲ σύνθετοι , καὶ καθόλου οἱ μὲν ἐκ προσυλλογισμῶν δείκνυνται , ὧν αἱ προτάσεις οὐκ ἄμεσοι οὐδὲ αὐτόπιστοι , οἱ δὲ οὐδὲν δέονται προσυλλογισμῶν διὰ τὸ ἀμέσους τε εἶναι καὶ αὐτοπίστους τὰς προτάσεις , οὐ δεῖ , φησίν , ἀγνοεῖν ὅτι , ὅταν ἐκ προσυλλογισμῶν περαίηταί τις συλλογισμός , οὐ πάντως καθ’ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ σχῆμα πάντα συνάγεται τὰ συμπεράσματα , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε ἐν τοῖς ] δύο ἢ καὶ τοῖς τρισίν . ἐὰν μὲν γὰρ θελήσας δεῖξαι , ὅτι Σωκράτης οὐσία ἐστί , χρήσωμαι μεταξὺ τῷ ζῴῳ , ὅτι Σωκράτης ζῷον , ἐπεὶ μὴ ἄμεσοι αἱ προτάσεις καὶ δεῖ τῆς ἑκατέρας κατασκευῆς , τίθημι μεταξὺ μὲν Σωκράτους καὶ τοῦ ζώου τὸν ἄνθρωπον , μεταξὺ δὲ τοῦ ζῴου καὶ τῆς οὐσίας τὸ ἔμψυχον , καὶ πάλιν μεταξὺ τοῦ ἐμψύχου καὶ τῆς οὐσίας τὸ σῶμα . καὶ δῆλον ὅτι πάντα LXXXVI v τὰ συμπεράσματα ἐν τούτῳ κατὰ πρῶτον γίνεται σχῆμα οὕτως · Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , Σωκράτης ἄρα ζῷον · καὶ πάλιν Σωκράτης ζῷον , τὸ ζῷον ἔμψυχον , Σωκράτης ἄρα ἔμψυχον · καὶ οὕτως μέχρι τῆς οὐσίας . καὶ συντιθέμεναι πᾶσαι αἱ προτάσεις ἕνα σύνθετον ἐν πρώτῳ σχήματι ποιοῦσι συλλογισμόν · Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , τὸ ζῷον ἔμψυχον , τὸ ἔμψυχον σῶμα , τὸ σῶμα οὐσία , Σωκράτης ἄρα οὐσία ἐστίν . ὁμοίως καὶ ἐν δευτέρῳ μόνῳ δυνατὸν πάντα τὰ συμπεράσματα συναγαγεῖν . οἷον εἰ θελήσω δεῖξαι ὅτι τὰ φυτὰ οὐκ ἔστι ζῷα , δείκνυμι τοῦτο ἐν δευτέρῳ σχήματι μέσον ὅρον θεὶς τὴν αἴσθησιν · πᾶν ζῷον αἴσθησιν ἔχει , οὐδὲν φυτὸν αἴσθησιν ἔχει , οὐδὲν ἄρα φυτὸν ζῷον . εἰ μὲν οὖν ἡ κατηγορικὴ πρότασις δέοιτο κατασκευῆς , λέγω δὴ ἡ ὅτι πᾶν ζῷον αἴσθησιν ἔχει , πάντως διὰ τοῦ πρώτου δείκνυται σχήματος καθολικὴ οὖσα . εἰ δὲ μερικὴ εἴη , καὶ διὰ τοῦ πρώτου καὶ διὰ τοῦ τρίτου . εἰ δὲ ἡ ἀποφατικὴ δέοιτο κατασκευῆς καθολικὴ οὖσα , ἔστι μὲν ὅτε καὶ αὐτὴ διὰ τοῦ πρώτου δειχθήσεται , ἔστι δὲ ὅτε καὶ διὰ τοῦ δευτέρου · οἷον οὐδὲν φυστὸν δύναμιν ἔχει γνωστικήν τε καὶ διακριτικὴν τῶν προσπιπτόντων ἢ θιγγανόντων · πᾶσα δὲ αἴσθησις δύναμίς ἐστι γνωστική τε καὶ διακριτικὴ τῶν θιγγανόντων ἢ προσπιπτόντων · οὐδὲν ἄρα φυτὸν αἴσθησιν ἔχει . καὶ ἔστι συνθεῖναι τὸν συλλογισμὸν οὕτω · πᾶν ζῷον αἴσθησιν ἔχει , πᾶσα αἴσθησις δύναμίς ἐστι γνωστική τε καὶ διακριτική τινων , οὐδὲν φυτὸν δύναμιν γνωστικὴν ἢ διακριτικὴν ἔχει , οὐδὲν ἄρα φυτὸν ζῷον . τὴν γὰρ ἀποφατικὴν πρότασιν τὴν ἐν τῷ πρώτῳ συλλογισμῷ συμπέρασμα οὗσαν τοῦ προσυλλογισμοῦ οὐ παραληψόμεθα ἐν τῷ συνθέτῳ συλλογισμῷ · συντιθέντες γὰρ τοὺς συλλογισμοὺς τῶν προσυλλογισμῶν τὰ συμπεράσματα παραλιμπάνομεν , ὡς ἐπὶ τοῦ ῾Σωκράτης ζῷον , τὸ ζῷον ἔμψυχον , τὸ ἔμψυχον σῶμα , τὸ σῶμα οὐσία , Σωκράτης ἄρα οὐσία᾿ . δυνατὸν δὲ καὶ διὰ τοῦ δευτέρου καὶ τοῦ τρίτου , εἰ μερικὸν εἴη τὸ ὀφεῖλον διὰ τοῦ προσυλλογισμοῦ ἀποδείκνυσθαι . ἔστω γὰρ πάλιν προκείμενον δεῖξαι ὅτι | οὐ πὰν ἔμψυχον αἰσθητικόν ἐστι , LXXXVII r καὶ εἰλήφθω μέσον τὸ ζῶον · τὸ οὖν ζῶον αἰσθητικῶ μὲν παντὶ ἐμψύχω δὲ οὐ παντί · οὐ πᾶς ἄρα ἔμψυχον αἰσθητικόν , ἢ τὸ αἰσθητικὸν οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . εἰ οὖν τις ζητοίη πόθεν ὅτι τὸ ζῷον οὐ παντὶ ἐμψύχῳ , δείξομεν τοῦτο ἐν τρίτῳ σχήματι μέσον λαβόντες τὸ φυτὸν οὕτως · ζῷον οὐδενὶ φυτῷ , τὸ ἔμψυσχον παντὶ φυτῷ τὸ ἄρα ζῷον οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . καὶ πάλιν συνθεὶς τὸν συλλογισμόν φημι · ζῷον παντὶ αἰσθητικῷ , ζῷον οὐδενὶ φυτῷ , ἔμψυχον παντὶ φυτῷ , καὶ συνάγεται αἰσθητικὸν οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου σχήματος ἐνδέχεται ποτὲ μὲν LXXXNIIr πάντα τὰ συμπεράσματα δι’ αὐτοῦ περαίνεσθαι , ἐνδέχεται δὲ καὶ διὰ τοῦ δευτέρου καὶ διὰ τοῦ <πρώτου . καὶ διὰ τοῦ> τρίτου ὅτι τὸ ζῷον οὐ παντὶ ἐμψύχῳ δέδεικται διὰ μέσου τοῦ φυτοῦ · τὸ ζῷον οὐδενὶ φυτῷ , τὸ ἔμψυχον παντὶ φυτῷ , τὸ ζῷον ἄρα οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . πόθεν ὅτι τὸ ζῷον οὐδενὶ φυτῷ . , δείξομεν διὰ τοῦ μέσου σχήματος μέσον λαβόντες τὸ αἰσθητικόν · τὸ γὰρ αἰσθη - τικὸν ζῴῳ μὲν παντὶ φυτῷ δὲ οὐδενί · τὸ ἄρα ζῷον οὐδενὶ φυτῷ . συνθεὶς συνθεὶς οὖν τὸν σύλλογισμόν φημι · τὸ αἰσθητικὸν παντὶ ζῴῳ φυτῷ δὲ οὐδενί , τὸ ἔμψοχον παντὶ φυτῷ , τὸ ἄρα ζῷον οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . ἐπεὶ γὰρ τὸ αἰσθη τικὸν οὐδενὶ φυτῷ , οὐδὲ τὸ φυτὸν οὐδενὶ αἰσθητικῷ · αἰσθητικὸν δὲ παντὶ ζῴῳ · φυτὸν ἄρα οὐδενὶ ζῴῳ · ὥστε καὶ ζῷον οὐδενὶ φυτῷ , ἔμψυχον δὲ παντὶ φυτῷ · ζῷον ἄρα οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . εἰ δὲ τὴν καταφατικὴν θελήσομεν διὰ προσυλλογισμοῦ κατασκευάσαι , κατασκευάσομεν ἐν πρώτῳ μέσον λαβόντες τὸ τρεφόμενον · πᾶν φυτὸν τρέφεται , πᾶν τρεφόμενον ἔμψυχον , πᾶν ἄρα φυτὸν ἔμψυχον . καὶ συνθείς · τὸ ζῷον οὐδενὶ φυτῷ , πᾶν φυτὸν τρέφεται , πᾶν τρεφόμενον ἔμψυχον , καὶ συνάγεται ζῷον οὐ παντὶ ἐμψύχῳ . ἐπειδὴ γὰρ πᾶν φυτὸν τρέφεται , πᾶν δὲ τρεφόμενον ἔμψυχον , πᾶν ἄρα φυτὸν ἔμψυχον · οὐδὲν δὲ φυτὸν ζῶόν ἐστιν · οὐ πᾶν ἄρα ἔμψυχον ζῷόν ἐστιν · οὕτω μὲν οὖν ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ οἱ προσυλλογισμοί . δυνατὸν δὲ καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ , λέγω δὴ τοῦ τρίτου , πάντα τὰ συμπερά - σματα συνάγεσθαι · κείσθω γὰρ ὥστε δεῖξαι ὅτι τὶ τρεφόμενον αἴσθησιν ἔχει , καὶ δεικνύσθω ἐν τρίτῳ σχήματι μέσον λαμβανόντων τὸ ἔμψυχον · τ,ὸ μὲν γὰρ τρεφόμενον παντὶ ἐμψύχῳ , αἴσθησις δὲ τινὶ ἐμψύχῳ , αἴσθησις αρα τινὶ τρεφομένῳ . εἰ οὗν δέοι δεὶξαι πόθεν ὅτι αἴσθησις τινὶ ἐμψύχῳ , δείξομεν πάλιν ἐν τρίτῳ διὰ μέσου τοῦ ζῴου · αἴσθησις παντὶ ζῴῳ . ἀλλὰ καὶ ἔμψυχον παντὶ ζῴῳ · καὶ συνάξεις ‘αἴσθησις τινὶ ἐμψύχῳ . καὶ συνθείς · τὸ τρεφόμενον παντὶ ἐμψύχῳ , τὸ ἔμψυχον παντὶ ζῴῳ · καὶ τὸ αἰσθη - τικὸν δὲ παντὶ ζῴῳ · τὸ ἄρα αἰσθητικὸν τινὶ τρεφομένῳ . ἐπεὶ γὰρ τὸ τρεφόμενον παντὶ ἐμψύχῳ , τὸ δὲ ἔμψυχον παντὶ ζῴῳ , καὶ τὸ τρεφόμενον παντὶ ζῴῳ · πᾶν γὰρ ζῷον τρέφεται · ὰλλὰ καὶ τὸ αἰσθητικὸν παντὶ ζῴῳ . τὶ ἄρα τρεφόμενον αἰσθητικόν ἐστιν . ἐν τούτοις δὲ πᾶσιν ἐκεῖνο δεῖ εἰδέναι , ὅτι ὅταν μὲν ἐν διαφόροις σχήμασι τὰ συμπεράσματα συνάγηται , αυντιθέμεναι αἱ προτάσεις φυλάττουσι τῶν σχημάτων τὴν ἰδιότητα . ὅταν δὲ ἐν τῷ αὐτῷ πάντα περαίνηται , ἐν τῇ συνθέσει τῶν προτάσεων οὐ διὰ LXXXNIIr πασῶν τὸ αὐτὸ ἐμφαίνεται σχῆμα , ἀλλὰ δύο μὲν συμπλοκαὶ φυλάττουσι τὴν τοῦ σχήματος ἰδιότητα , αἱ δὲ ἄλλαι οὐκέτι . παραλιμπάνεται γάρ , ὡς εἴπομεν , ἡ κατασκευαζομένη πρότασις διὰ τὸ συμπέρασμα γίνεσθαι τοῦ προσυλλο - γισμοῦ , τὰ δὲ τῶν προσυλλογισμῶν συμπεράσματα μὴ παραλαμβάνεσθαι ἐν τῇ συνθέσει τῶν προτάσεων · τούτου δὲ γινομένου λύεται τὸ σχῆμα καὶ εἰς τὸ πρῶτον ἀνάγεται . ἔστω γὰρ δεῖξαι ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι ὅτι οὐδενὶ τῷ Γ τὸ Β διὰ μέσου τοῦ Α . τὸ οὖν Α οὐδενὶ μὲν τῶν Β παντὶ δὲ τῷ Γ . δεικνυμένης οὖν πάλιν τῆς AB προτάσεως τῆς ἀποφατικῆς διὰ μέσου τοῦ Δ ( τὸ γὰρ Δ οὐδ·ενὶ μὲν τῶν Α παντὶ δὲ τῷ Β ) οὐκέτι ἡ ΑΒ LXXXNIIv παραλαμβάνεται πρότασις ἀλλ’ αἱ ΔΒ , ΔΑ , ΑΓ , ὧν αἱ μὲν ΔΑ , ΑΓ τὸ πρῶτον ποιοῦσι σχῆμα , αἱ δὲ AB , ΔΑ τὸ δεύτερον · τὸ γὰρ Δ παντὶ μὲν τῷ Β , οὐδενὶ δὲ τῶν Α , τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Γ , ὥστε αἱ μὲν ΔΒ , ΔΑ τὸ δεύτερον ἐποίησαν σχῆμα . , αἱ δὲ ΔΑ , ΑΓ τὸ πρῶτον . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ πάντων . ἐπειδὴ δὲ τῶν προσυλλογισμῶν τὸ συμπέρασμα λαμβάνοντες καὶ ἐπισυνά - πτοντες ἑτέραν πρότασιν οὕτω τὸν συλλογισμὸν πλέκομεν , ἐκεῖνο ἐπιστῆσαι χρή , ὡς καὶ ὁ Ἀλέξανδρός φησιν , ὅτι εἰ μὲν ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι εἴη ὁ προσυλλογισμός , ἐξ αὐτοῦ δὲ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἢ τὸ δευτερον μεταβαίνομεν , ἄνωθεν δεῖ τὴν πρότασιν προστιθέναι · μερικῶν γὰρ ὄντων τῶν συμπερασμάτων ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι , εἰ μὴ ἄνωθεν προστεθείη ἡ πρότασις , ἀσυλλόγιστον γίνεται τὸ σχῆμα , ἐν πρώτῳ ἤ δευτέρῳ τῆς μείζονος μερικῆς οὔσης . καὶ δῆλον ὅτι , εἰ ἀποφατικὸν εἴη τὸ ἐν τῷ τρίτῳ συνηγμένον , οὐδ’ ἐνδέχεται ἐπὶ τὸ πρῶτον μεταβῆναι σχπγνα · ὅθεν γὰρ ἄν ἡ προσθήκη γένηται , ἀσυλλόγιστος ἡ συμ - πλοκὴ γίνεται . ὁμοίως κἂν ἐκ δευτέρου εἰς πρῶτον ἡ μετάβασις γίνηται , κάτωθεν δεῖ τὴν προσθήκην ποιεῖσθαι , ἐπειδὴ ἡ ἐλάττων ἀποφατικὴ γίνεται , ὅπερ ἀσυλλόγιστον • ἀποφατικὰ γὰρ τοῦ δευτέρου τὰ συμπεράσματα . ὁμοίως κἂν ἐκ πρώτου εἰς πρῶτον ἠ μετάβασις γίνηται , καταφατικοῦ μὲν ὄντος καθόλου τοῦ συμπεράσματος ἀδιάφορον ὅθεν δήποτε τὴν προσθήκην ποιήσασθαι , εἰ ἡ προστιθεμένη πρότασις καθόλου εἴη καταφατική · εἰ δὲ μερική , πάντως κάτωθεν . εἰ δὲ ἀποφατικὸν εἴη τὸ συμπέρασμα καθόλου , κάτωθεν . εἰ δὲ μερικόν , LXXXVIIv οὐκέτι ἐνδέχεται πρότασιν προσθέντας πάλιν τὸ πρῶτον ποιῆσαι · εἴτε γὰρ ἄνωθεν προστεθείη , ἀποφατικὴν ποιήσει τὴν ἐλάττονα , εἴτε κάτωθεν , μερικὴν τὴν μείζονα . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ μερικῶν ἀπο - φατικῶν , ὡς ἤδη εἶπον · ἀδύνατον γὰρ ἐκ τούτων εἰς τὸ πρῶτον μεταβῆναι . εἰ δὲ ἀπὸ δευτέρου εἰς δεύτερον ἡ μετάβασις γίνεται , καθόλου μὲν ὄντος τοῦ συμπεράσματος , εἰ μὲν ἡ προστιθεμένη καὶ αὐτὴ καθόλου εἴη , ἀδιά - φορον · εἰ δὲ μερική , πάντως κάτωθεν , τουτέστι πρὸς τῇ ἐλάττονι , ἵνα μὴ τὴν μείζονα μερικὴν ποιήσωμεν . καὶ καθόλου εἰπεῖν ἐπιβλέπειν δεῖ , μή τι παραφθείρηται διὰ τῆς προσθήκης τῶν ἐν ἑκάστῳ σχήματι παραπεφυλαγμενων , καὶ εἰ μεν διὰ της προσθήκης σώζεται τὰ τοῦ σχήματος ἴδια , προσθετέον , εἰ δὲ μή , δι’ ἄλλου δεικτέον σχήματος . p . 50a 11 Τοὐς τε πρὸς ὁρισμὸν τῶν λόγων , ὅσοι πρὸς ἕν τι τυγχάνουσι διειλεγμένοι τῶν ἐν τῷ ὅρῳ , πρὸς ὃ διείλεκται , θετέον ὅρον . Ἀλλο πάλιν ἡμᾶς διὰ τούτων διδάσκει . πολλάκις , φησί , συλλογιζό - μενοι δεῖξαι βουλόμεθα ὅτι ὅδε τοῦδε οὐκ ἔστιν ὁρισμός , οὐ πάντως ὅλον τὸν ὁρισμὸν ἀνασκευάσαι βουλόμενοι ἀλλὰ μόριόν τι τῶν ἐν τῷ ὁρισμῶ . ἐν οὖν τῷ ἀνασκευάζειν , ὅτι ὅδε τοῦδε οὐκ ἔστιν ὁρισμός , οὐ θετέον , φησίν , ὅλον τὸν ὁρισμὸν ὅρον ( δυσχερῶς γὰρ οὕτως οὕτως εὑρίσκομεν μέσον δι’ οὗ δείξομεν τὸν ὁρισμὸν ὅλον τῷ ὁριστῷ μὴ ὑπάρχοντα ) , ἀλλ’ ὅτιπερ ἂν εἴη τῷ ὁρισμῷ κακῶς εἰλημμένον , τοῦτο θετέον ὅρον · δειχθέντος γὰρ ὅτι τοῦτο οὐχ ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ , διὰ τούτου καὶ ὁ ὁρισμὸς συνελήλεγκται , εἴγε παρείληφέ τι τῶν μὴ ὑπαρχόντων . οἷον τί φησιν τί τις ὁρί - σαιτο τὸ ὕδωρ ὑγρὸν ποτὸν εἶναι , οὐ θετέον τὸ ὑγρὸν ποτὸν ὅρον ( ὑπάρχει γὰρ ὁμολογουμένως τῷ ὕδατι τὸ ὑγρόν ) ἀλλὰ τὸ ποτὸν θετέον , μέσον δὲ τὴν θάλασσαν . ἐπεὶ οὖν πᾶσα θάλασσα ὕδωρ οὐδεμία δὲ θάλασσα ποτόν , οὐ πᾶν ἄρα ὕδωρ ποτόν . κακῶς ἄρα ἐν τῶ ὁρισμῶ παρείληπται τὸ ὑγρὸν ] ποτόν , ὃ μὴ παντὶ ὕδατι ὑπάρχει . p . 50a 16 Ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἐξ ὑποθέσεως συλλογισμοὺς οὐ πειρατεον αναγειν · οὐ γαρ εστιν εκ των κειμένων αναγειν . Οὐ δεῖ , φησίν , ἅπαντας τοὺς ὑποθετικοὺς συλλογισμοὺς πειρᾶσθαι ἀναλύειν εἰς τὰ σχήματα ἀλλὰ μόνην αὐτῶν τὴν πρόσληψιν , τὸ δὲ LXXXNIIv συνημμένον οὐκέτι διὰ τὸ μὴ διὰ συλλογισμοῦ δείκνυσθαι ἀλλ’ ἐξ ὁμολογίας λαμβάνεσθαι . ὑποθετικοὺς δέ φησιν ἐν τούτοις οὐ πάντας ἀλλὰ τοὺς ἐξ ὁμολογίας καλουμένους , λέγω δὴ τοὺς λαμβάνοντας κατὰ συνθήκην τὸ συν - ημμένον , ὥσπερ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ ΙΙερὶ οὐρανοῦ πραγματείᾳ περὶ τῶν σχημάτων τῶν ἄστρων κατεσκεύασεν . αἰτήσας γὰρ ὅτι ὅπερ ἐπὶ ἑνὸς τῶν ἄστρων , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν , καὶ τοῦτο λαβὼν ἐξ ὁμολογίας , ὅτι εἰ ἓν ὁποιονοῦν σφαιρικόν , καὶ τὰ λοιπὰ τοιαῦτ’ ἂν εἴη , εἶτα τὴν πρόσληψιν κατασκευάσας , τὸ ἀλλὰ μὴν ἓν τῶν ἄστρων , ἡ σελήνη , σφαιρική᾿ , συνήγαγε τὸ καὶ τὰ λοιπὰ σφαιρικὰ εἶναι . τοὺς τοιούτους οὖν , φησί , τῶν συλλογισμῶν οὐ πάντας ἀνακτέον ἀλλὰ μόνην τὴν πρόσληψιν · αὕτη γὰρ ἡ συλλελογισμένη · τὸ δὲ συνημμένον ἐξ ὁμολογίας εἴληπται . ὅτι δὲ ἐπὶ τῶν ἐξ ὁμολογίας εἰλημμένων πολλάκις καὶ τὸ συνημμένον διὰ συλλογισμοῦ δείκνυται , δῆλον . ὁ γοῦν Πλάτων λαβὼν ὅτι , εἰ τὸ ζῶν καὶ τὸ τεθνηκὸς ἐξ ἀλλήλων εἰσίν , ἡμῶν αί ψυχαὶ ἐν Ἄιδου , ἀλλὰ μὴν τὸ πρότερον , καὶ τὸ δεύτερον ἄρα , οὐ | μόνον τὴν πρόσληψιν ἀλλὰ καὶ τὸ LXXXNIIIi συνημμένον κατεσκεύσε . καὶ ἐν τοῖς δι’ ἀδυνάτου δέ , ὡς ἑξῆς φησι , τὸ συνημμένον δεῖται κατασκευῆς , ὡς μαθησόμεθα . νῦν οὖν περὶ τῶν ἐξ ὁμολογίας ύποθετικῶν ὁ λόγος . κέχρηται δὲ παραδείγματι τοιούτῳ . ἐάν τις , φησίν , αἰτήσῃ ἐξ ὁμολογίας ὅτι , εἰ μὴ εἴη τῶν ἐναντίων μία δύναμις , οὐδὲ ἐπιστήμη μία ἔσται , τοῦτο μὲν ὅλον τὸ 'εἰ τόδε , καὶ τόδε οὐκ ἀναλυτέον · οὐ γὰρ συλλελόγισται ἀλλ’ ἐξ όμολογίας εἴληπται . τὸ μέντοι 'ἀλλὰ μὴν οὐκ ἔστι τῶν ἀαντίων μία δύνα ἀναλυτέον · τοῦτο γὰρ δέδεικται διὰ συλλογισμοῦ . ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἔστι τῶν ἐναντίων μία δύναμις , δειχθήσεται διὰ μέσου τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ τοῦ νοσώδους · τὸ γὰρ ὑγιεινὸν καὶ τὸ νοσῶδες ἐναντία ἐστίν , τοὐ ὑγιεινοῦ καὶ τοῦ νοσώδους οὐκ ἔστι μία δύναμις , τῶν ἄρα ἐναντίων οὐκ ἔστι μία δύναμις . ὅτι δὲ τοῦ ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους οὐκ ἔστι μία δύναμις , δείξεις διὰ μέσου τοῦ μὴ τῶν αὐτῶν εἶναι αὐτὰ ποιητικά · τὸ γὰρ ὑγιεινὸν καὶ νοσῶδες οὐκ εἰσὶ τῶν αὐτῶν ποιητικά , πάντα ὅσων ἐστὶ μία δύναμις , ταῦτα τῶν αὐτῶν ἐστι ποιητικά , τοὐ ἄρα ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους οὐκ ἔστι μία δύναμις . p . 50 a 29 Ὀμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τοῦ ἀδυνάτου περαινομένων · οὐδὲ γὰρ τούτους ἔστιν ἀναλύειν . Ὄτι οὐ περὶ πάντων τῶν ὑποθετικῶν ὁ λόγος , δῆλον ἐξ ὧν τὸ μὲν πρότερον σαφῶς ἐξ ἐξ ὁμολογίας ἐκάλεσεν , ἐκεῖθεν δὲ μετέβη ἐπὶ τοὺς LXXXNIIIr δι’ ἀδυνάτου . ὁμοίως <δὲ> ἐπὶ τῶν δι’ ἀδυνάτου οὐ πάντα τὸν ὑπο - θετικὸν ἀναλυτέον . ὑπεναντίως δὲ οὗτοι ἔχουσι τοῖς ἐξ ὁμολογίας · τὸ μὲν γὰρ συνημμένον αὐτῶν ὡς ἀμφίβολον ὂν κατασκευάζεται διὰ συλλογισμοῦ , ἡ δὲ πρόσληψις ὡς ὡμολογημένη κατασκευῆς οὐ δεῖται · οἱ γὰρ εἰς ἄτοπον ἄγοντες οὐκ εἰς ἀμφίβολον ἀλλ’ εἰς ὁμολογουμένως ἄτοπον τὴν ἀπαγωγὴν ποιοῦνται . ὥσπερ καὶ ὁ γεωμέτρης βουλόμενος δεῖξαι , ὅτι ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ ἀσύμμετρός ἐστι , κέχρηται τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ διὰ ὑποθετικοῦ συλλογισμοῦ τὸν τρόπον τοῦτον · εἰ γὰρ μὴ εἴη , φησίν , ἀσύμμετρος , σύμμετρος ἔσται · ἀλλ’ εἰ σύμμετρος εἴη , τὰ περισσὰ τοῖς ἀρτίοις ἴσα ἔσται · ἀλλὰ μὴν ἀδύνατον τὰ περισσὰ τοὸς ἀρτίοις ἴσα εἶναι · οὐκ ἄρα σύμμετρος . τὸ μὲν οὗν συνημμένον ἐν τούτοις διὰ συλλογισμοῦ δείκνυται , ἡ δὲ πρόσληψις οὐκέτι . διαφέρουσι δέ , φησίν , οἱ εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγοντες τῶν ἐξ ὁμολογίας , ὅτι οἱ μὲν εἰς ἀδύνατον ἀπάγοντες ὅπερ οὐκ ἀποδεικνύουσιν οὐκ ἐκ συνθήκης λαμβάνουσιν ὁμολογούμενον ἀλλ’ ἐξ αὐτῆς τῆς ἐναργείας μαρτυρούμενον , ἐκεῖνοι δὲ ἐκ συνθήκης · ὡς εἰ μὴ συγχωρήσοι ὁ προσδιαλε - γόμενος , οὐ μόνον τὴν πρόσληψιν ἀλλὰ καὶ τὸ συνημμένον κατασκευάσαι ἀνάγκη . διττὴ οὖν ἡ διάκρισις τῶν εἰς ἀδύνατον ἀπαγόντων πρὸς τοὺς ἐξ ὁμολογίας , ὅτι οὗτοι μέν , λέγω δὴ οἱ εἰς ἀδύνατον , τὸ συνημμένον κατα - σκευάζουσιν , ὁμολογοῦσι δὲ τὴν πρόσληψιν , ἐκεῖνοι δὲ τοὐναντίον , καὶ ὅτι οὗτοι μὲν ὃ λαμβάνουσιν οὐ κατὰ συγχώρησιν καὶ ὁμολογίαν λαμβάνουσιν ἀλλ’ ὡς ἐκ τῆς ἐναργείας μαρτυρούμενον , ἐκεῖνοι δὲ ἐκ συνθήκης . p . 50a 30 Ἀλλὰ τὴν μὲν εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπαγωγὴν ἔστι . Γουτέστι τὸ συνημμένον ‘εἰ ἡ διάμετρος σύμμετρος , τὰ ἄρτια τοῖς περιτ - τοῖς ἴσα ἔσται᾿ · τοῦτο γὰρ διὰ συλλογισμοῦ δείκνυται . θάτερον δέ , φησίν , οὐκ ἔστι , τουτέστι τὴν πρόσληψιν , λέγω δὴ τὸ ἀλλὰ μὴν ἀδύνατον τὰ ἄρτια τοῖς περιττοῖς ἴσα εἶναι' · τοῦτο γὰρ ὁμολογεῖται καὶ συλλογισμοῦ οὐ δεῖται . p . 50a 39 Πολλοὶ δὲ καὶ ἕτεροι περαίνονται ἐξ ὑποθέσεως , οὓς επισκέψασθαι δεὶ 1 καὶ ἐπισημήνασθαι καθαρῶς . Ἐπαγγέλλεται μὲν ἐν τούτοις περὶ τῶν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν διαγαβεῖν , τίνες τέ εἰσι καὶ πόσα τούτων τὰ εἴδη · οὐ φαίνεται δὲ οὐδαμοῦ περὶ αὐτῶν πραγματευσάμενος , ὡς οἱ ἐξηγηταί φασιν . p . 50b 5 Ὄσα δὲ ἐν πλείοσι σχήμασι δείκνυται τῶν προβλβη - LXXXVIIIr μ·άτων , ἐὰν ἐν θατέρῳ συλλογισθῇ , ἔστιν ἀναγαγεῖν τὸν συλλο - γισμὸν εἰς θάτερον . Διδάσκει διὰ τούτων ὅτι οὐ πάντως ἀνάγκη τὴν ἀνάλυσιν τῶν συλλο - γισμῶν εἰς τοῦτο ποιεῖσθαι τὸ σχῆμα ἐν ᾧ καὶ ὁ συλλογισάμενος τὸν συλλογισμὸν ἔπλεξεν , ἀλλ᾿ ὅσα τῶν προβλημάτων ἐν πλείοσι περαίνεται σχήμασιν , ἀδιάφορον ταῦτα εἰς ὁποιονοῦν ἀναγαγεῖν . οἷον τὸ μὲν καθόλου καταφατικὸν μόνως ἐν πρώτῳ δείκνυται · οὐκοῦν ὅταν τις καθόλου κατα - φατικὸν συλλογίσηται πρόβλημα , ἀνάγκη εἰς τὸ πρῶτον μόνον τὴν ἀνάλυσιν ποιεῖσθαι . τὸ δὲ καθόλου ἀποφατικὸν καὶ διὰ τοῦ πρώτου περαίνεται καὶ διὰ τοῦ δευτέρου · εἴτε οὖν διὰ τοῦ πρώτου συλλελόγισται , δυνατὸν καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἀνάγειν διὰ τοῦ ἀντιστρέφειν τὴν ἀποφατικὴν πρότασιν , εἴτε ἐν τῷ δευτέρω , τὸν αὐτὸν τρόπον <εἰς τὸ πρῶτον> εἰ καὶ ἔστιν ὅτε καὶ τῆς τοῦ συμπεράσματος ἀντιστροφῆς δεόμεθα , ὡς ὅταν ἐν δευτέρῳ σχήματι ἡ ἐλάττων ἀποφατικὴ ὑπάρχῃ . εἰς τὸ τρίτον δὲ | οὐδαμῶς ἔστιν ἀνάγειν οὐδὲν LXXXNIIIv τῶν καθόλου , διότι πάντα μερικὰ ἐν τρίτῳ συνάγεται . τὸ δὲ μερικὸν καταφατικὸν ἔν τε τῷ πρώτῳ καὶ τῷ τρίτῳ ἐνδέχεται ἀναλύειν . εἴτε γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ συλλελόγισται , τῆς ἐλάττονος ἀντιστραφείσης γίνεται τ·ὸ τρίτον σχῆμα · οἷον εἰ τὸ Α πὰντὶ τῷ Β , τὸ δὲ B τινὶ τῷ Γ · τῆς γὰρ ΒΓ ἀντιστρα - φείσης , λέγω ὅτι τὸ Γ τινὶ τῷ Β , τὸ τρίτον γίνεται σχῆμα . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἐν τῷ τρίτῳ συλλελόγισται , πάλιν διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τὸ πρῶτον γενήσεται . τὸ δὲ μερικὸν ἀποφατικὸν ἐν πᾶσι δείκνυται τοῖς σχήμασιν , ὥστε καὶ εἰς πάντα τὰ σχήματα αὐτὸ ἀναλύειν ἐνδέχεται χωρὶς τοῦ τετάρτου τρόπου τοῦ ; δευτέρου σχήματος καὶ τοῦ πέμπτου τοῦ τρίτου δι’ ἣν εἰρήκαμεν πολλάκις αἰτίαν · τοὺς γὰρ οὕτω συλλελογισμένους οὐκ ἐνδέχεται εἰς τὸ πρῶτον ἀναγαγεῖν σχῆμα . καὶ καθόλου φημὶ ὅτι τοὺς μὲν ἐν τῷ πρώτῳ ἀποφατικοὺς καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἔστιν ἀναλύειν σχῆμα καὶ τοὺς μερικοὺς καὶ εἰς τὸ τρίτον , τοὺς δὲ ἐν τῷ δευτέρῳ ἀποφατικοὺς ὄντας πάντας εἰς τὸ πρῶτον χωρὶς τοῦ τετάρτου τρόπου . εἰς δὲ τὸ τρίτον ὅτι τοὺς μὲν καθόλου οὐκ ἐνδέχεται , πρόδηλον · οὐδὲν γὰρ καθόλου ἐν τῷ τρίτῳ δείκνυται . τῶν δὲ μερικῶν τὸν ἕτερον μόνον τὸν τρίτον τὸν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς · ἀμφοτέρων γὰρ ἀντιστραφεισῶν τῶν προτάσεων ίγίνεται τὸ τρίτον σχῆμα . οἷον εἰ τὸ Α τῷ · μὲν Β οὐδενὶ τῷ δὲ Γ τινί · δῆλον γὰρ ὅτι ἑκατέρας ἀντιστρεφομένης τό τε Β οὐδενὶ τῷ Α καὶ τὸ Γ τινί . ὁ δὲ λοιπὸς οὐκέτι ὁ ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς ἀποφατικῆς · οὔτε LXXXNIIIv ν γὰρ ἡ μερικὴ ἀποφατικὴ ἀντιστρέφει , ἥ τε καθόλου καταφατική , εἰ ἀντιστραφείη , μερικὴ γίνεται . πάλιν τοὺς ἐν τῷ τρίτῳ τοὺς μὲν καταφατικοὺς πάντας εἰς τὸ πρῶτον ἀναλύσεις · τοὺς δὲ ἀποφατικοὺς χωρὶς τοῦ πέμπτου τρόπου τοὺς λοιποὺς δύο εἰς ἀμφότερα ἀνάξεις τὰ σχήματα , τὸ πρῶτόν φημι καὶ τὸ δεύτερον , ἀλλ’ εἰς μὲν τὸ πρῶτον θατέραν τῶν προτάσεων ἀντιστρέφων , εἰς δὲ τὸ δεύτερον ἀμφοτέρας . οἷον ἔστω ἡ μὲν μείζων ἀποφατική , ἡ δὲ ἐλάττων καταφατική , ἄμφω καθόλου · τῷ γὰρ Β οὐδενὶ τὸ Α , τὸ δὲ Γ παντί , ὥστε καὶ τὸ Β τινὶ τῶν Γ , καὶ γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα · ἐὰν δὲ καὶ τὴν BA ἀντιστρέψω λέγων ὅτι τῷ Α οὐδενὶ τὸ B , ἔσται τὸ δεύτερον . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου τρόπου τοὐ τὴν ἐλάττονα μερικὴν ἔχοντος καταφατικὴν πάλιν τῆς μὲν καταφατικῆς ἀντιστραφείσης γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα , ἀμφοτέρων δὲ τὸ δεύτερον . p . 50 b 9 Ἔσται δὲ φανερὸν ἐν τοῖς ἑπομένοις . Ὄτι οὐ πάντας ἐνδέχεται ἀνάγειν εἰς πάντα τὰ σχήματα , φανερὸν ἔσται , φησί , διεξιόντων ἡμῶν πάντας τοὺς ἐν τοῖς σχήμασι τρόπους · ἐπεξέρχεται γὰρ ἑκάστῳ , καὶ δείξει ὅτι τὸν ἐν τῷ δευτέρῳ τέταρτον τρόπον καὶ ἐν τῷ τρίτῳ πέμπτον ἀδύνατον εἰς ἕτερον ἀναλῦσαι σχῆμα . σαφῶς οὖν πᾶσιν ἐπεξέρχεται . καὶ δῆλά ἐστι τὰ τῆς λέξε ως . p . 50 b 18 Τῶν δ’ ἐν μέρει θάτερος μόνος . Εἴπομεν ποῖυς , ὅτι ὁ ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς καὶ τῆς ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς · ὁ μέντοι τέταρτος ὁ ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς ἀποφατικῆς οὔ . p . 50 b 21 Ἐὰν δὲ τὸ μὲν κατηγορικὸν ᾖ πρὸς τῷ Β , τὸ δὲ στερη - τικὸν πρὸς τῷ Γ , πρῶτον ὅρον θετέον τὸ Γ . Τουτέστιν ἐὰν ἡ μείζων ᾖ καταφατική , ἡ δὲ ἐλάττων ἀποφατική , ἄμφω δὲ καθόλου δηλονότι ( πεὶ τούτων γὰρ ὁ λόγος ) , οὐκ ἄλλως αναχθήσεται εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἡ τὴν δύναμιν τῶν ἄκρων τῶν ὄρων ἀμει ψάντων ἡμῶν , τουτέστι τὸν μὲν μείζονα ἐλάττονα ποιησάντων , οἷον LXXXNIIIv τὸ Β , τὸν δὲ ἐλάττονα , λέγω δὴ τὸ Γ , μείζονα . ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς ἀπο - φατικῆς καὶ τοῦ πρώτου γενομένου σχήματος συνάγεται μὲν ὅτι τὸ Γ οὐδενὶ τῶν Β . διὰ δὲ τὸ ἀντιστρέφειν τὸ στερητικὸν καθόλου ἀντιστραφέντος τοῦ συμπεράσματος γίνεται τὸ ἐξ ἀρχῆς , ὅτι οὐδὲ τὸ Β οὐδενὶ τῶν Γ · τοῦτο γὰρ ἐν τῷ δευτέρῳ συνηγμένον ἦν . p . 50 b 31 Οὔτε γὰρ ἐπιδέχεται ἀντιστροφὴν τὸ AB , οὔτε γενομένης ἔσται συλλογισμός . | Ἠ καθόλου , φησί , καταφατιή ( αὕτη γάρ ἐστιν ἡ AB , ἥτις LXXXIXr μείζων ἦν ) πρῶτον μὲν πρὸς οὐδεμίαν ἀντιστρέφει . εἰ δὲ ὅλως , καθὸ δύναται ἀντιστρέφεσθαι , ἀντιστρέφει , λέγω δὴ πρὸς τὴν μερικὴν κατα - φατικήν , ὥστε τὸ B τινὶ τῷ Α ὑπάρχειν , μερικὴ γενήσεται ἡ μείζων καὶ ἀσυλλόγιστος ὁ τρόπος . p . 51 a 8 Ἐὰν δὲ τὸ μὲν B παντὶ τῷ Γ , τὸ δὲ A τινὶ τῷ Γ , πρῶτον ὄρον δετέον τὸ B . Τουτέστιν ἐὰν ἀμφοτέρων οὐσῶν καταφατικῶν ἡ ἐλάττων εἴη καθόλου , δεῖ πάλιν ὥσπερ καὶ πρότερον τὴν δύναμιν τῶν ὅρων ὰντιμεταλαβόντα [ καὶ ] τὸν μὲν ἐλάττονα μείζονα θεῖναι τὸν δὲ μείζονα ἐλάττονα καὶ συμπερᾶναι μὲν ὅτι τὸ B τινὶ τῶν Α , ἀντιστρέψαντα δὲ τὸ συμπέρασμα , ὅτι καὶ τὸ A τινὶ τῶν B , τὸ προκείμενον ἐξ ἀρχῆς συναγαγεῖν . p . 51a22 Φανερὸν δὲ ὅτι καὶ πρὸς τὸ ἀναλύειν εἰς ἄλληλα τὰ σχήματα ἡ πρὸς τῷ ἐλάττονι ἄκρῳ πρότασις ἀντιστρεπτέα ἐν ἀμφοτέροις τοῖς σχήμασι . Τουτέστιν τὸ πρῶτον καὶ τρίτον σχῆμα · περὶ τούτων γὰρ νῦν τὸν λόγον ποιεῖται . εἴτε οὖν , φησίν , ἐκ τοῦ πρώτου εἰς τὸ τρίτον μεταλαβεῖν βουλόμεθα τὰς προτάσεις εἴτε ἀνάπαλιν , πάντως τὴν ἐλάττονα ἀνάγκη LXXXIX ἀντιστρέφειν . ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ πρώτου ἀδύνατον ἦν τὴν μείζονα α' στραφηναι · ουτω γὰρ τὸ δεύτερον γίνεται σχῆμα . ὁ γὰρ μέσος τοῦ ἐλάτ - τονος κατηγορεῖτο · ἀντιστραφείσης οὖν τῆς μείζονος προτάσεως συμβήσεται καὶ του μείζονος αὐτὸν κατηγορεῖσθαι · τοῦτο δὲ ἦν τὸ δεύτερον σχῆμα . εἰ δὲ ἀμφότεραι ἦσαν κατηγορικαί , δεύτερόν τε σχῆμα πάλιν ἐγίνετο καὶ κατὰ ἀμφότερα ἀσυλλόγιστον · ἤ τε γὰρ μείζων μερική , καὶ ἔτι ἀμφότεραι κατηγορικαί . μόνως οὖν ἡ ἐλάττων ἀντιστρεπτέα . ὁμοίως καὶ εἰ ἐκ τοῦ τρίτου εἰς τὸ πρῶτον μεταλαβεῖν θελήσομεν . εἰ γὰρ ἡ μείζων ἀντιστρα - φείη , αποφατικὴ μὲν οὖσα ἀσυλλόγιστον ποιήσει τὸ πρῶτον σχῆμα . εἰς ἐλάττονα γὰρ μετατεθήσεται ἐκ μείζονος , καὶ ἔσται ἐν πρώτῳ σχήματι ἡ ἐλάττων ἀποφατική . οἷον εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Β παντί . εἰ οὖν ἀντιστραφείη ἡ AT , ἔσται τὸ μὲν B παντὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Γ οὐδενὶ τῷ A · ἀποφατικὴ οὖν ἡ ἐλάττων . εἰ δὲ εἴη ἡ ΒΓ μερικὴ καταφατική , ἔσται καὶ πρὸς τῳ πρώτῳ ἕτερόν τι ἄτοπον , τὸ καὶ τὴν μείζονα μερικὴν εἶναι . εἰ δὲ καταφατικὴ εἴη καθόλου ἡ ΑΓ , δυνατὸν μὲν συναγαγεῖν ὅτι τὸ B τινὶ τῷ Α καὶ ἀντιστρέψαι ὥστε καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Β , ἀλλὰ περιττὸν δύο δεηθῆναι ἀντιστροφῶν ἐξὸν τὴν ἐλάττονα ὰντιστρέψαντα ἀρκεσθῆναι . εἰ δὲ μερ,ικὴ εἴη ἡ ΒΓ καὶ ἀντιστρραφείη ἡ AT , ἀμφότεραι ἔσονται μερικαί , ὅπερ εστὶν ἀδύνατον . μόνως ἄρα ἐν τῇ μεταβάσει τοῦ πρώτου εἰς τὸ τρίτον καὶ τοῦ τρίτου εἰς τὸ πρῶιον τὴν ἐλάττονα ἀντιστρεπτέον . εἰ δὲ ἐκ τοῦ πρώτου εἰς τὸ δεύτερον γίνεται ἡ μετάβασις , πάντως ἡ μείζων ἀντιστρέφεται · αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀποφατική . τὴν δὲ ἐλάττονα ἀδύνατον , ἐπεὶ τὸ τρίτον γίνεται σχῆμα . ὁμοίως καὶ εἰ ἐκ τοῦ δευτέρου εἰς τὸ πρῶτον γίνοιτο ἡ μετάβασις , ἡ μείζων ἀντιστραφήσεται πλὴν ἑνὸς τρόπου , τοῦ ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου ἀποφατικὴς · ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς μείζονος μερικὴ γίνεται ἐν πρώτῳ σχήματι , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . ἀντιστρέφεται οὖν ἡ ἐλάττων μετὰ τῆς τῶν ορων ουναμεως · εἶτα τοῦ συμπεράσματος ἀντιστραφέντος γίνεται τὸ ἐξ ἀρχῆς . εἰ δὲ ἐκ τοῦ δευτέρου εἰς τὸ τρίτον ἢ ἐκ τοῦ τρίτου εἰς τὸ δεύτερον μετάβασις γίνοιτο , ἀμφοτέρας δεῖ ἀντιστρέψαι τὰς | προτάσεις . LXXXIXv καὶ ἡ αἰτία δήλη · ἀντιπεπονθότως γὰρ ἔχει ἐν τούτοις ὁ μέσος . ἐν μὲν γ,ὰρ τῷ δευτέρῳ ἀμφοτέρων τῶν ἄκρων κατηγορεῖται , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ ἀμφοτέροις ὑπόκειται · τὸν οὖν ἀμφοτέροις ὑποκείμενον ἀδύνατον ὰμφοτέρων κατηγορηθῆναι μὴ ἀμφοτέρων ἀντιστραφεισῶν τῶν προτάσεων · ὁμοίως LXXXIXv καὶ εἰ τὸν ἀμφοτέρων κατηγορούμενον δεήσει ἀμφοτέροις ὑποκεῖσθαι . p . 51 a 40 Φανερὸν οὖν ὅτι οἱ αὐτοὶ συλλογισμοὶ οὐκ ἀναλύονται ἐν τούτοις τοῖς σχήμασιν οἵπερ οὐδ’ εἰς τὸ πρῶτον ἀνελύοντο . Ἐv τούτοις , τῷ τε τρίτῳ καὶ τῷ δευτέρῳ . συλλογισμοὶ δὲ ὁ τέ αρτος τρόπος τοῦ δευτέρου καὶ ὁ πέμπτος τοῦ τρίτου · οὐδέτερος γὰρ τούτων εἰς οὐδὲν τῶν λοιπῶν σχ·ημάτων ὰναλυθῆναι ἐδύνατο . διόπερ καὶ μόνοι δι’ ἀδυνάτου ἐδείκνυντο συλλογιστικοὶ ὄντες , τῷ μὴ δύνασθαι ἀναλύεσθαι εἰς τὸ πρῶτον , τῶν ἄλλων πάντων τρόπων τῇ εἰς τὸ πρῶτον ἀναγωγῇ περαινόντων τὸ ἀναγκαῖον . p . 51 b 5 Διαφέρει δέ τι ἐν τῷ κατασκευάζειν ἡ ἀνασκευάζειν τὸ ὑπολαμβάνειν ἢ ταὐτὸν ἢ ἕτερον σημαίνειν τὸ μὴ εἶναι τόδε καὶ εἶναι μὴ τοῦτο . Διὰ τῶν νῦν παραδιδομένων τεχνῶσαι τὴν ἡμετέραν διάνοιαν ὁ φιλό - σοφος βούλεται , ἵνα μὴ ἀπατώμεθα οἰόμενοι τὰς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεις ἀποφάσεις εἶναι . πολλάκις γάρ τινος κατασκευάζοντος , ὅτι τόδε οὐ λευκόν ἐστιν , οἰηθείη ἄν τις ὰποφατικὸν εἶναι τὸ τοιοῦτον πρόβλημα · εἶτα ἀναλύειν πειρώμενος αὐτὸς ἑαυτῷ ἀπάτης ἔσται αἴτιος καὶ πλάνης ζητῶν τὴν ἀποφατικὴν πρότασιν δι’ ἧς τὸ τοιοῦτον συνῆκται πρόβλημα . οὐ δεῖ οὖν , φησίν , οἴεσθαι ὅτι ταὐτόν ἐστι τὸ εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστι λευκὸν καὶ ὅτι ἔστιν οὐ λευκόν · τῆς γὰρ καταφάσεως τῆς λεγούσ·ης ὅτι λευκόν ἐστιν οὐκ ἔστιν ἀπόφασις ἡ λέγουσα ὅτι οὐ λευκόν ἐστι · καὶ γὰρ αὕτη κατάφασίς ἐστιν ἐκ μεταθέσεως . καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , δείκνυσιν ἐξ ἀναλογίας τῆς πρὸς τὰς προτάσεις τὰς μετὰ τρόπου . ὡς γὰρ ἔχει , φησί , τὸ ἔστι λευ - κόν πρὸς τὸ ἔστιν οὐ λευκόν , οὕτως ἔχει τὸ δύναται βαδίζειν πρὸς τὸ δύναται οὐ βαδίζειν · ὁ γὰρ τρόπος τῷ ἔστι τρίτῳ προσκατηγορουμένω ἰσοδυναμεῖ καὶ ὁμοίως τάττεται . πάλιν ὡς ἔχει τὸ ἔστι λευκόν πρὸς τὸ ἔστιν οὐ λευκόν , οὕτως ἔχει τὸ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν πρὸς τὸ ἐπίστα τὸ οὐκ ἀγαθόν . ἔστω οὖν τὸ μὲν ἔστι λευκὸν Α , τὸ δὲ ἔστιν οὐ λευκὸν Β , τὸ δύναται βαδίζειν Γ , τὸ δύναται οὐ βαδίζειν Δ , τὸ ἐπίσταται τὸ ἀγαθὸν E , τὸ ἐπίσταται τὸ οὐκ ἀγαδὸν Z . εἰ οὐν οὕτως ἔχει τὸ Α πρὸς τὸ B , ὡς ἔχει τὸ I πρὸς τὸ Δ καὶ τὸ E πρὸς τὸ Z , εἰ μὴ εἴη τὸ Δ τοῦ Γ ἀπόφασις μηδὲ τὸ Z LXXXIXv τοῦ E , οὐδ’ ἄρα τοῦ Α τὸ Β ἀπόφασις ἔσται . [ Α ἔστι λευκόν , Β ἐστὶν οὐ λευκόν · τοῦ Α τὸ Β ἀπόφασις οὐκ ἔστι . Γ δύναται βαδίζειν , Δ δύντι οὐ βαδίζειν · τοῦ δύναται βαδίζειν τὸ δύναται βαδίζειν οὐκ ἔστιν ἀπόφασις . E ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν , Z ἐπίσταται τὸ οὐκ ἀγαθόν . ] τοῦ οὖν δύναται βαδίζειν οὐκ ἀπόφασις τὸ δύναται οὐ βαδίζειν · ἀμφότερα γὰρ συναληθεύει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον · ὁ γὰρ αὐτὸς κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον δύναμιν ἔχει τοῦ βαδίζειν καὶ μὴ βαδίζειν . βαδίζειν μὲν γὰρ καὶ μὴ βαδίζειν τὸν αὐτὸν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀδύνατον · ὑπάρχειν γὰρ καὶ μὴ ὑπάρχειν τὸ αὐτὸ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τῷ αὐτῷ ἀδύνατον . δύνασθαι μέντοι τὰ ἀντικείμενα τὸν αὐτὸν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἐνδέχεται ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης · τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ ἐνδεχόμενον , “ οὖ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δὲ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ ” . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Γ καὶ Δ ἅμα τῷ αὐτῷ ἐνδέχεται παρεῖναι , κατάφασιν δὲ καὶ ἀπόφασιν ἅμα τῷ αὐτῷ κατὰ τὸ αὐτὸ παρεῖναι τῶν ἀδυνάτων ἐστίν , οὐκ ἄρα ἐστὶ τοῦ Γ τὸ Δ ἀπόφασις . οὕτως δὲ εἶχε τὸ Α πρὸς τὸ Β , ὡς ἔχει καὶ τὸ Γ πρὸς τὸ Δ · οὐδὲ τὸ Β ἄρα τοῦ Α ἀπό - φασίς ἐστι , λέγω δὴ τοῦ ἔστι λευκόν τὸ ἔστι οὐ λευκόν . ὡσαύτως καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν , ἐπίσταται τὸ οὐκ ἀγαθόν · οὐ γάρ ἐστι τοῦ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν ἀπόφασις τὸ ἐπίσταται τὸ οὐκ ἀγαθόν · ἅμα γὰρ τῷ αὐτῷ παρεῖναι ἀμφότερα ἐνδέχεται · ὁ αὐτὸς γὰρ καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐπίστασθαι δύναται καὶ τὸ οὐκ ἀγαθόν , ἐπειδὴ καὶ τῶν ἐναντίων μία ἐστὶν ἐπιστήμη . ὥστε εἰ μή ἐστι τοῦ E τὸ Z ἀπόφασις , οὐδὲ τοῦ Α τὸ Β ἄν εἴη ἀπόφασις · οὐκ ἄρα τοῦ ἔστι λευκόν ἀπόφασίς ἐστι τὸ ἔστιν οὐ λευκόν , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . δέδεικται γὰρ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ὅτι οὐκ ἄλλως ἀπόφασις γίνεται ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου προτάσεων , εἰ μὴ τῷ ἔστι τὸ ἀρνητικὸν συνταχθῇ μόριον . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τὴν κατάφασιν ἐργαζόμενον · ὅπερ εἰ μὴ ἡ ἄρνησις ἀνέλῃ , οὐ γενήσεται ἀπόφασις , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου προτάσεων τὸν τρόπον · ἰσο - δυναμεῖ γὰρ τῷ ἔστιν ὁ τρόπος . εἰ οὖν τοῦ ἔστι λευκόν μή ἐστιν ἀπό . φασις τὸ ἔστιν οὐ λευκόν , κατάφασις ἂν εἴη καὶ αὐτὸ ἐκ μεταθέσεως . ἔσαν οὖν τῆς μὲν 'ἔστι λευκόν᾿ ἀπόφασις ἡ ῾ οὐκ ἔστι λευκόν᾿ , τῆς δὲ ‘ἔστιν οὐ λευκόν᾿ ἡ ῾ οὐκ ἔστιν οὐ λευκόν᾿ . p . 51 b 10 Λόγος δὲ · τούτου ὅδε . Τουτέστιν ἀπόδειξις καὶ αἰτία . εἶτα ἐπάγει τὴν εἰρημένην ἡμῖν ἀνα - λογίαν · ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ τῆς ‘ἔστι λευκόν᾿ καὶ ῾ ἔστιν οὐ λευκόν᾿ ἀσαφὴς ἦν ὁ λόγος , λαμβάνει μετὰ τρόπου ὁμοίως ἐχούσας καταφάσεις ἁ|πλᾶς τε XCr καὶ ἐκ μεταθέσεως , ἃς ἤδη ἔφθημεν προεκθέμενοι , καὶ δείξας ὅτι ἐπ’ ἐκείνων οὐκ ἔστι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις , οὕτως τὸ ἀνάλογον καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων δείκνυσιν . p . 51 b 13 ΤῸ γὰρ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν ἢ ἔστιν ἐπιστάμενος τὸ ἀγαθόν οὐδὲν διαφέρει . Ἐπειδὴ τὸ μὲν ἔστι λευκόν καὶ ἔστιν οὐ λευκόν , περὶ ὧν ἡ σκέψις , τὸ ἔστιν ῥῆμα , τὸ δὲ ῾ δύναται βαδίζειν῾ καὶ δύναται μὴ βαδίζειν῾ καὶ ῾ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν῾ καὶ ῾ ἐπίσταται τὸ μὴ ἀγαθόν῾ οὐκ εἶχον τὸ ἔστιν , ἐκ δὲ τῆς πρὸς ταῦτα ἀναλογίας δεῖξαι βούλεται ὅτι οὐκ ἔστι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως τῆς ῾ ἔστι λευκόν᾿ ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως κατά - φασις ἡ ῾ ἔστιν οὐ λευκόν · , ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι διὰ τὸ μὴ προσκεῖσθαι τὸ ῾ ἔστι῾ , τούτου ἕνεκεν παραλογίζεται , τούτου χάριν βούλεται δεῖξαι ὅτι ἰσοδυναμεῖ τῷ τρόπῳ τὸ ᾿ ἔστι῾ . τὸ γὰρ λέγειν , φησίν , ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν ταὐτόν ἐστι τῷ λέγειν ἔστιν ἐπιστάμενος τὸ ἀγαθόν · ὁμοίως καὶ τὸ δύναται βαδίζειν τῷ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν · τὸ γὰρ ῥῆμα εἰς μετοχὴν καὶ τὸ · ἔστιν῾ ἀναλύεται , ὥσπερ καὶ τὸ ῾ Σωκράτης περιπατεῖ῾ ταὐτόν ἐστι τῷ ῾ Σωκράτης περιπατῶν ἐστιν᾿ . ὥστε , φησί , καὶ τὰ ἀντικείμενα τὰ αὐτὰ ἔσται , τουτέστιν αἱ ἀποφάσεις αὐτῶν , λέγω δὴ τὸ οὐ δύναται βαδίζειν τῷ οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν · τὸ γὰρ ᾿ δύναται᾿ ῥῆμα ἀνελύθη εἰς τὸ ᾿ ἔστι῾ καὶ τὴν μετοχὴν τὴν ῾ δυνάμενος῾ . ὡσαύτως καὶ τὸ ῾ οὐκ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν῾ ταὐτὸν ἔσται τῷ ῾ οὐκ ἔστιν ἐπιστάμενος τὸ ἀγαθόν῾ . p . 51 b 16 Εἰ οὖν τὸ οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν ταὐτὸ σημαίνει καὶ ἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν , ταῦτά γε ἅμα ὑπάρξει τῷ αὐτῷ · ὁ γὰρ αὐτὸς δύναται καὶ βαδίζειν καὶ μὴ βαδίζειν , καὶ ἐπῖ - στήμων τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ μὴ ἀγαθοῦ ἐστἱ · φάσις δὲ καὶ XCr ἀπóφασις οὐχ ὑπάρχουσιν αἱ ἀντικείμεναι ἅμα τῷ αὐτῷ . Δείξς ὅτι οὐδὲν διαφέρει τὸ λέγειν ‘δύναται βαδίζειν’ καὶ ιἔστι δυνά - μενος βαδίζειν’ , καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων ὁμοίως , τουτέστιν ἢ μετὰ τρόπου μόνου προφέρεσθαι τὰς προτάσεις ἢ ἀναλύειν τοὺς τρόπους εἰς μετοχὴν καὶ τὸ ιἔστι’ ῥῆμα , δείκνυσι πάλιν ὅτι οὐκ ἔστι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως ἀπό - φασις ἡ ἐκ . μ---ταθ--́-σ---ω , - κατάφασις . δείκνυσι δὲ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ’ τίθησι γὰρ εἶναι ταὐτὸν τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν τῇ ἀπλῇ ἀπο-̔̔ιάσει , καὶ συλλογίζεται τὸ ἑπόμενον ἄτοπον . εἰ γὰρ τῆς λεγούσης ἔστι δυνάμενος βαδίζειν ἀπόφασίς ἐστιν ἡ λέγουσα ἔστι δυνάμενος μ ὴ βαδίζειν , ἐπειδὴ ὁμολογουυͅά-νὧ τῆς ἔστι δυνάμενος βαδίζειν’ ἀπόφασίς ἐστιν ἡ λέγουσα ‘οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν’ ἁπλῆ οὖσα καὶ αὐτή , ἔστι δὲ κατὰ τὴν ὑπό - θεσιν καὶ ἡ ιἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν’ τῆς αὐτῆς ἀπόφασις , ταὐτὸν ἄρα σημαίνουσιν ἄμφω , ἥ τε λέγουσα ι οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν’ καὶ ἡ ι ἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν’ • ἄμφω γὰρ μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς καταφάσεως εἰσιν so ἀποφάσεις , τῆς ι ἔστι δυνάμενος βαδίζειν’ . εἰ οὖν τὸ αὐτὸ σημαίνουσιν , ἐφ’ ὧν δήπου ή μία ἀληθής , ἐπὶ τούτων καὶ τὴν λοιπὴν ἀληθεύειν ἀνάγκη . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐνδέχεται ἕνα κα τὸν αὐτὸν δύνασθαι βαδίζειν καὶ δύνασθαι μὴ βαδίζειν , μἄλλον δὲ καὶ ἀναγκαῖον ( ὃς γὰρ ἂν μὴ βαδίζων δύνηται βαδίζειν , δῆλον δήπου ὅτι καὶ μὴ βαδίζειν δύναται · οὐδὲ γὰρ βαδίζει τότε , ὅτε λέγεται δύνασθαι βαδίζειν ) , εἰ οὖν ἀ̣μφότεραι αἱ προτάσεις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ συναλrιθ-αύουσιν , ἥ τε ἀπλῆ ἡ { δύναται βαδίζειν’ · ι̣αὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως ἡ ιδύναται μὴ βαδίζειν’ , ἀλλὰ δὴ ἡ ζδύναται μὴ βαδίζειν’ ταὐτὸν ἐσήμαινε κατὰ τὴν ὑπόθεσιν τῇ ιοὐ δύναται βαδίζειν’ ( ἄμφω γὰρ ἀπ‘ιὑͅάσ---ι -- τῆςιδύνα - ται βαδίζειν’ , ἡ μὲν κατὰ ἀλήθειαν ἡ δὲ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ) , καὶ ἡ ἄοͅἁ δύνα - ται βαδίζειν’ ταὐτὸν σημαίνει τῇ ‘οὐ δύναται βαδίζειν’ · ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρα ἡ ἀντίφασις συναλrιθ---ύ---ι , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον γ̓ͅκ̀ολούdιrισćν , ὅτι ὑπεθέμεθα τὴν ιἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν’ ἀπόφασιν εἶναι τῆς · ̀ἔστ-́ δυνάμενος βαδίζειν . ἀναγκαίως μὲν γὰρ εἰς ταὐιὸν συνήγετο τῇ ιοὐκ εν στι ω δυνάμενος βαδίζειν’ ἡ ιἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν’ · ἀλλὰ ἡ ιἔστι δυνάμενος βαδίζειν’ συνηλήθευε τῇ ςἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν’ · καὶ ἡ ἄρα ιοὐκ ενστι δυνάμενος βαδίζειν῾ συναληθεύσει τῇ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν῾ ἡ ἀντίφασις , XCr ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . Eἰ οὖν τὸ οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν ταὐτὸ σημαίνει καὶ ἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν . οὐχ ὡς αὐτῷ δοκοῦν ἀλλὰ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν . εἰ(??)γὰρ τὸ ῾ ἔστι δυνάμενος μὴ βασίζειν῾ ἀπόφασίς ἐστι τοῦ ῾ἔστι δυνάμενος βαδίζειν῾ , τοῦ δὲ ῾ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν῾ ἀπόφασίς ἐστιν ἡ ῾οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν῾ , ταὐτὸν ἄρα σημαίνει ἡ ῾ ἔστι δυνάμενος μὴ βαδίζειν῾ τῇ ‘ οὐκ ἔστι δυνάμενος βαδίζειν · τοῦ γὰρ αὐτοῦ ἄμφω ἀποφάσεις . ὥστε , φησί , καὶ τῷ αὐτῷ ἅμα ὑπάρξει · εἰ γὰρ τὰ αὐτά ἐστι , καὶ ἅμα ὑπάρξει τῷ αὐτῷ . δύναται δὲ τὸ ταῦτά γε ὑπάρξει ἅμα τῷ αὐτῷ πρὸς τὰ ἐφεξῆς λέγεσθαι · ἐπάγει οὖν ὁ γὰρ αὐτὸς δύναται βαδίζειν καὶ μὴ βαδίζειν · ὁ γὰρ αἰτιολογικὸς σύνδεσμος ὁ ‘ γὰρ’ τοῦτο βούλεται . Φάσις δὲ καὶ ἀπόφασις οὐχ ὑπάρχουσιν αἱ ἀντικείμεναι ἅμα τῷ αὐτῷ , τουτέστιν ἀδύνατον τὴν ἀντίφασιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ συναλη - θεύειν . ἐλλιπῶς δὲ εἴρηται ὁ συλλογισμός · ἔδει γὰρ πρὶν εἰπεῖν φάσις δὲ καὶ ἀπόφασις αἱ ἀντικείμεναι οὐχ ὑπάρχουσιν ἅμα τῷ αὐτῷ συναγαγεῖν τὸ ἄτοπον , ὅτι ὁ αὐτὸς ἄρα δύναται βαδίζειν καὶ οὐ δύναται βαδίζειν , εἶτα ἐπαγαγεῖν φάσις δὲ καὶ ἀπόφασις αἱ ἀντικείμεναι οὐχ ὑπάρχουσιν ἅμα τῷ αὐτῷ . πῶς δὲ συνάγεται τὸ ἄτοπον , εἴπομεν . | p . 55 b 22 Ὤσπερ οὗν οὐ ταὐτόν ἐστι τὸ μὴ ἐπίστασθαι τὸ XCV ἀγαθὸν καὶ ἐπίστασθαι τὸ μὴ ἀγαθόν , οὐδὲ εἶναι μὴ ἀγαθὸν καὶ μὴ εἶναι ἀγαθὸν ταὐτόν . Διὰ μὲν γὰρ τὴν ὑπόθεσιν τὴν λέγουσαν τῆς ἁπλῆς καταφάσεως ἀπόφασιν εἶναι τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν ἠκολούθησε συναληθεύειν τὴν ἁπλῆν ἀπόφασιν τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει · τοῦτο δὲ εἰς ἄτοπον ἐξέπεσε τὸ τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν ἅμα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . ᾗ δὲ ὑποθέσει ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , ψευδής ἐστιν αὕτη · ψευδὴς ἄρα ἡ λέγουσα ὑπόθεσις ταὐτὸν εἶναι τὴν άπλῆν ἀπόφασιν τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει . αὕτη δὲ ἡ ὑπόθεσις ἠκολούθησε τῇ λεγούσῃ ἀπόφασιν εἶναι τῆς άπλῆς καταφάσεως τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν · ψευδὴς ἄρα αὕτη ἡ ὑπόθεσις , ὅπερ καὶ δεῖξαι προέκειτο . ἡ μὲν οὖν τελεία ἀγωγὴ τοῦ συλλογισμοῦ ἐστιν αὕτη . ἐπειδὴ δέ , ὅπερ ἔλεγον , ἐκ τῶν μετὰ τρόπου προτάσεων ἤλεγχεν ὁ Ἀρι - στοτέλης ὅτι οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου τῶν άπλῶν κατα - XCv φάσεων ἀποφάσεις εἰσὶν αἱ ἐκ μεταθέσεως καταφάσεις , εἶτα εἰκὸς ἦν τινα νομίσαι μὴ ὁμοίως ἔχειν ἐπί τε τῶν τὸ ‘ ἔστιν῾ ἐχουσῶν προτάσεων καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ἐχουσῶν καὶ διὰ τοῦτο τὸν τρόπον ἀνέλυσεν εἴς τε τήν μετοχὴν καὶ τὸ ‘ἔστι’ , διὰ τοῦτο αὐτὸ τοῦτο καὶ νῦν συμπεραίνεται , ὅτι εἰ ὡς ἔχει ἡ ‘ οὐκ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν’ πρὸς τὴν ‘ ἐπίσταται τὸ μὴ ἀγαθόν’ , οὕτως ἔχει ἡ λέγουσα ‘οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ καὶ ἡ ‘ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ , δέδεικται δὲ ὅτι οὐκ ἔστι ταὐτὸν τὸ πρῶτον τῷ δευτέρῳ , οὐδ’ ἄρα τὸ τρίτον τῷ τετάρτῳ ταὐτὸν ἔσται . ἐν γὰρ τοῖς ἀνάλογον ώς ἔχει τὸ πρῶτον πρὸς τὸ δεύτερον , οὕτως καὶ τὸ τρίτον ἔχει πρὸς τὸ τέταρτον · ἐκείνων οὖν τῶν αὐτῶν οὐκ ὄντων οὐδὲ ταῦτα ἄν εἴη τὰ αὐτά . p . 51 b 25 Οὐδὲ τὸ εἶναι μὴ ἴσον καὶ μὴ εἶναι ἴσον . Ἐπὶ σαφέστερον ὑπόδειγμα μετάγει τὸν λόγον δεικνὺς ὅτι οὐκ ἔστι ταὐτὸν ἡ άπλῆ ἀπόφασις τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει . τὸ γὰρ οὐκ ἔστιν ἴσο῾ οὐκ ἂν εἴη ταὐτὸν ‘ τῷ ἔστιν οὐκ ἴσον῾ ὁ μὲν γὰρ λέγων ‘ ἔστιν οὐκ ἴσον’ καταφάσκει τινὶ ὑπάρχειν τὸ μὴ ἴσον , τουτέστι τὸ ἄνισον · ὁ δὲ λέγων ῾ οὐκ ἔστιν ἴσον῾ ἀποφάσκει μόνον τὸ ἴσον , καταφάσκει δὲ οὐδέν . διόπερ τὸ μὲν ἔστιν ἴσον’ καὶ ‘οὐκ ἔστιν ἴσον’ ἐπὶ πάντων , τῶν τε ὄντων καὶ μὴ ὄντων , διαιρεῖ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , τὸ δὲ ἴσον καὶ ἄνισον οὐκέτι · οὐ γὰρ πᾶν ἢ ἴσον ἐστὶν ἢ ἄνισον . ὃ γὰρ μή ἐστι ποσόν , οὔτε ἴσον ἐστὶν οὕτε ἄνισον · ταὐτὸν δέ ἐστι τὸ ‘ἔστιν οὐκ ἴσον’ τῶ ‘ἔστιν ἄνισον’ . οὐκ ἐπίσταται τὸ ἀγαθόν . ἐπίσταται τὸ μὴ ἀγαθόν . οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . ἔστιν οὐκ ἀγαθόν . οὐκ ἔστιν ἴσον . ἔστιν οὺκ ἴσον . οὐκ ἔστι λευκόν . ἔστι ξύλον οὐ λευκόν . p . 51 b 28 Ἔτι τὸ ἔστιν οὐ λευκὸν ξύλον καὶ οὐκ ἔστι λευκὸν ξύλον οὐχ ἅμα ὑπάρχει . Πάλιν ἐπὶ σαφέστερον μετῆλθεν ὑπόδειγμα . ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἐπάνω ἄνευ τινὸς ὑποκειμένου λέγων τὸ μὴ εἶναι ἀγαθὸν ἢ ‘ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ καὶ ‘ἔστιν οὐκ ἴσον’ καὶ ‘οὐκ ἔστιν ἴσον’ , μὴ προστιθεὶς δὲ τί ποτέ ἐστιν ὃ ταῦτα λέγεται ἢ εἶναι ἢ μὴ εἶναι , ἀσαφέστερον ὲποίει τὸν λόγον · νῦν δὲ λέγων ‘ οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν’ καὶ ‘ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν τῷ προσθεῖναι XCv καὶ τὸ ὑποκείμενον σαφὲς ἐποίησε τὸ ἀσυνύπταρκτον τῆς τε ἀποφάσεως τῆς ἁπλῆς καὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως . ὁ μὲν γὰρ λέγων ‘ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν’ λέγει εἶναί τι ξύλον , τούτου δὲ κατηγορεῖ τὸ οὐ λευκόν · ὁ δὲ λέγων ‘οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν’ δύναται μὴ μόνον τὸ λευκὸν ἀλλὰ καὶ τὸ ξύλον ἀποφάσκειν · ἀληθὲς γὰρ εἰπεῖν ὅτι ἡ ψυχὴ καὶ τὸ μὴ ὂν οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν . οὐκ ἄρα ταῦτά ἐστι τὰ αὐτά . p . 51 b 31 Ὤστε φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ ἔστιν ἀγαθόν τὸ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν ἀπόφασις . Τὸ συμπέρασμα ἐπήγαγε δι’ ὃ ταῦτα πάντα εἶπεν , ὅτι οὐκ ἔστι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις . πῶς δὲ τοῦτο συνῆκται , πολλάκις εἶπον . p . 51 b 32 Εἰ οὖν κατὰ παντὸς ἑνὸς ἢ ἡ φάσις ἢ ἡ ἀπόφασις ἀληθής , εἰ μή ἐστιν ἀπόφασις , δῆλον ὡς κατάφασις ἄν πως εἴη . Δείξας ὅτι ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις οὐκ ἔστιν ἀπόφασις , ἀναγκαίως συνάγει ὅτι κατάφασίς ἐστιν · πάντα γὰρ ἀποφαντικὸν λόγον ἀνάγκη ἢ κατάφασιν εἶναι ἢ ἀπόφασιν · εἰ οὖν μή ἐστιν ἀπόφασις , κατάφασις ἂν εἴη . καὶ καλῶς προσέθηκε τὸ ‘πως’ , ὅτι οὐχ ἁπλῆ ἐστι κατάφασις ἀλλ’ ἐκ μεταθέσεως . πάσης δὲ καταφάσεως ἔστι τις ἀπόφασις · καὶ τῆς ἄρα λεγούσης ‘ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ , ἥτις δέδεικται κατάφασις οὖσα , ἀπόφασις ἔσται ἡ οὐκ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ . p . 51 b 36 Ἔχει δὲ τάξιν τήνδε πρὸς ἄλληλα καὶ τὰ ἑξῆς . | XCIr Προὔκειτο μὲν διδάξαι ὅτι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως οὐ . ἔστιν ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις , ὡς χρησιμεύοντος ἡμῖν τούτου εἰς τὰς τῶν συλλογισμῶν ἀναλύσεις , ἵνα μὴ καταφατικὸν ἐκ μεταθέσεως πρόβλημα οἰηθέντες ἀποφατικὸν εἶναι εἰς ἀποφατικὸν ἀναλύειν συλλογισμὸν πειραθῶμεν . τοῦτο μὲν οὖν τὸ προκείμενον ἦν τῷ ’Αριστοτέλει . εἶτα πρὸς τὴν τούτου δεῖξιν ἔλεγε τὸν αὐτὸν δύνασθαι βαδίζειν καὶ μὴ βαδίζειν καὶ ἐπιστήμονα τοῦ ἀγαθοῦ εἶναι καὶ τοῦ μὴ ἀγαθοῦ , ὧν αἱ μὲν ἦσαν ἁπλαῖ καταφάσεις αἱ δὲ ἐκ μεταθέσεως , καὶ ὅτι οὐ ταὐτόν ἐστι τὸ μὴ ἐπίστασθαι τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐπίστασθαι τὸ μὴ ἀγαθόν , ὧν ἡ μὲν άπλῆ ἐστιν ἀπόφασις ἡ δὲ κατά · XCIr φασις ἐκ μεταθέσεως . ἐπεὶ οὖν ὅλως ἐμνήσθη τίνες τε ταὐτὸν δύνανται τῶν ἁπλῶν καὶ τῶν ἐκ μεταθέσεως καὶ τίνες οὐ ταὐτόν , διὰ τοῦτο βούλεται μεταξὺ περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν τε ἁπλῶν προτάσεων καὶ τῶν ἐκ μετα - θέσεως ἡμᾶς διδάξαι . καὶ ἅπερ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ᾐνίξατο περὶ τῆς ἀκολουθίας αὐτῶν , ταῦτα σαφῶς ἐνταῦθα διδάσκει , καὶ λέγει , ἵνα συντόμως εἴπω , ὅτι ἀντεστραμμένως ἔχουσι κατὰ τὴν ἀκολούθησιν αἱ ἁπλαῖ καὶ αἱ ἐκ μεταθέσεως · τῇ μὲν γὰρ άπλῇ καταφάσει ἕπεται ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις , καὶ ἀνάπαλιν τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις . καὶ ἁπλῶς ταῖς μὲν καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἕπονται , οὐ μὴν καὶ ἀνάπαλιν ταῖς ἀποφάσεσιν αἱ καταφάσεις · ἐπὶ πλέον γάρ εἰσιν αἱ ἀποφάσεις τῶν καταφάσεων . ἵνα οὖν τοῦτο δείξῃ , ἐκτίθεται αὐτὰς ἐν διαγράμματι · τὴν μὲν ἁπλῆν κατάφασιν , ἐφ’ ἧς τὸ Α , οἷον τὴν λέγουσαν ‘ἔστι ξύλον λευκόν · ταύτης ἀπόφασις τὸ B , τὸ ‘οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν’ · εἶτα ὑπὸ μὲν τὸ B τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν , ἐφ’ ἧς τὸ Γ , τὸ ‘ἔστι ξύλον οὐ λευκόν’ ὑπὸ δὲ τὸ Α τὴν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν , ἐφ’ ἧς τὸ Δ , τὸ οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν’ . τούτων οὕτως ἐχόντων , ἐπειδὴ ἐπὶ παντός , καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος , ἢ ἡ κατάφασις ἀληθεύει ἢ ἡ ἀπόφασις αἱ ἀντιφατικῶς ἀντικείμεναι , ἀντιφατικὼς δὲ ἀντίκεινται τὸ Α καὶ τὸ Β καὶ ἔτι τὸ Γ καὶ τὸ Δ , καὶ ἐπὶ παντὸς ἄρα ἢ τὸ Α ἢ τὸ Β καὶ ἢ τὸ I ἢ τὸ Δ . ἐπεὶ οὖν τῷ Α ἀδύνατον ὑπάρξαι τὸ Γ ἀδύνατον γὰρ τὸ αὐτὸ εἶναι λευκὸν καὶ εἶναι μὴ λευκόν ) , τὸ Δ ἄρα ὑπάρξει τῷ Α · ὃ γάρ ἐστι ξύλον λευκόν , τοῦτο οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν . ὥστε ὃ ἂν ᾖ Α , τοῦτο πάντως ἔσται καὶ Δ . τῇ ἄρα ἁπλῇ καταφάσει , τῷ Α , ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἕπεται , ἥτις ἐστὶ τὸ Δ . οὐ μὴν ἀνάπαλιν τῷ Δ ἕπεται τὸ Α · ἐπὶ πλέον γάρ ἐστι τὸ Δ τοῦ A . τὸ γὰρ ‘οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν’ ἀληθεύει , κἂν μὴ ὅλως ᾖ ξύλον · καὶ γὰρ ἡ ψυχὴ οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν , καὶ τὸ μὴ ὄν οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν · ὅπερ δ’ ἂν ἡ ξύλον λευκόν , πάντως καὶ ξύλον ἐστίν . οὐκ ἄρα τῇ ἐκ μεταθέσεως ἀποφάσει , ἥτις ἦν ἐφ’ ἧς τὸ Δ , ἕπεται ἡ ἁπλῆ κατάφασις , ἐφ’ ἧς τὸ Α , διὰ τὸ ἐπὶ πλέον εἶναι τὴν ἀπόφασιν τὴν ἐκ μεταθέσεως τῆς ἁπλῆς καταφάσεως . ὥσπερ δὲ τῇ ἁπλῇ καταφάσει ἠκολούθησεν ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις , οὕτω κατὰ τὸ ἐναντίον τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει ἔπεται ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις καὶ οὐκ ἀντι - στρέφει , τουτέστιν ἐφ’ οὗ τὸ Γ , πάντως ἐπὶ τούτου καὶ τὸ Β , οὐ μὴν XCIr ἐφ’ οὗ τὸ Β , πάντως καὶ τὸ Γ διὰ τὸ ἐπὶ πλέον εἶναι τὸ B τοῦ Γ . ὅτι οὖν ἐφ’ οὗ τὸ Γ , πάντως ἐπὶ τούτου καὶ τὸ Β , τῷ αὐτῷ τρόπῳ δείκνυσιν . εἰ γὰρ μὴ τὸ Β , ἀνάγκη πάντως τὸ Α · ἐπὶ παντὸς γὰρ ἢ ἡ κατάφασις ἢ ἡ ἀπόφασις · ἀλλ’ ἀδύνατον · εἰ γάρ ἐστί τι ξύλον οὐ λευκόν , ἀδύνατον τοῦτο ξύλον εἶναι λευκόν . ὥστε τὸ ἀντικείμενον ἀνάγκη τὸ οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν , ὅπερ καὶ ἔστιν ἀληθές · ὃ γὰρ ἂν εἴη ξύλον οὐ λευκόν , τοῦτο οὐκ ἔσται ξύλον λευκόν . οὐκέτι μέντοι εἴ τι οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν , τοῦτο ἔσται ξύλον οὐ λευκόν · καὶ γὰρ τὰ μὴ ὄντα ξύλα , οἷον ψυχή , ἄγγελος , καὶ ἔτι τὸ μὴ ὄν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν · οὐκέτι μέντοι ἀληθὲς τὸ εἰπεῖν ‘ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν’ . p . 52 a 4 Tip δὲ B τὸ Γ οὐκ ἀεί · ὃ γὰρ ὅλως μὴ ξύλον , οὐδὲ ξύλον ἔσται οὐ λευκόν . Εἴπομεν γὰρ ὅτι ἡ ἀπόφασις καὶ ἐπὶ τὰ μὴ ὄντα χωρεῖ · τὸ γὰρ ‘οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν’ φέρεται καὶ ἐπὶ ψυχῆς καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος · εἰ οὖν οὐκ ἔστι ξύλον ἡ ψυχὴ ἢ τὸ μὴ ὄν , οὐδὲ ξύλον οὐ λευκὸν ἔσται . καλῶς δὲ τὸ οὐκ ἀεὶ πρόσκειται · ἐνδέχεται γὰρ ἐπὶ τινῶν ἐφ’ ὧν ὑπῆρχε τὸ Γ , λέγω δὴ τῶν οὐ λευκῶν ξύλων · ἐπὶ γὰρ τῆς ἐβένου ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν , ὥστε ἀληθὲς εἰπεῖν <καὶ> ὅτι οὐκ ἔστι ξύλον λευκὸν καὶ ὅτι ἔστι ξύλον οὐ λευκόν . p . 52 a 6 Ἀνάπαλιν τοίνυν , ᾧ τὸ Α , τὸ Δ παντί . | Το ἀνάπαλιν , διότι οὐ καθ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν στοῖχον ἢ ταῖς XCIv ἁπλαῖς αἱ ἐκ μεταθέσεως ἕπονται ἤ ταῖς ἐκ μεταθέσεως αἱ ἁπλαῖ , ἀλλ’ ἀντιστρόφως τῇ μὲν ἁπληῇ καταφάσει ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις , τῇ δὲ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις . καθὸ μέντοι ἐπ’ ἀμφοτέρων ταῖς καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἔπονται , τὴν αὐτὴν σώζοιεν ἂν συστοιχίαν . p . 52 a 11 Ὤστε τὸ Δ ἀληθές , τὸ δὲ Α οὐκ ἀληθές . Τουτέστι κατὰ τοῦ ὅλως μὴ ὄντος ξύλου τὸ μὲν Δ ἀληθές , ὅτι οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν , τὸ δὲ Α οὐκ ἀληθές , ὅτι ἔστι ξύλον λευκόν . ὥστε οὐχ ἕπεται τῇ ἐκ μεταθέσεως ἀποφάσει ἡ ἁπλῆ κατάφασις . p . 52 a 12 Δῆλον δ’ ὅτι καὶ τὸ ΑΓ οὐδενὶ τῷ αὐτῷ ὑπάρξει καὶ XCI I τὸ Β καὶ τὸ Δ ἐνδέχεται τινὶ τῷ αὐτῷ ὑπάρξαι . Εἰπὼν ὅπως ἔχουσιν αἱ ὑπάλληλοι προτάσεις ἐν τῷ διαγράμματι , ζητεῖ νῦν ὅπως ἔχουσι καὶ αἱ διαγώνιοι . καὶ φησὶν ὅτι τὸ μὲν Α καὶ Γ οὐδέποτε τῷ αὐτῷ ὑπάρξει , τουτέστιν ἀμφότεραι αἱ καταφάσεις , ἥ τε ἁπλῆ καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως · ὃ γάρ ἐστι ξύλον λευκόν , τοῦτο ἀδύνατον εἷναι ξύλον οὐ λευκόν . τἀς μέντοι ἀποφάσεις , φησίν , ἐνδέχεταί ποτε συναληθεύειν , λέγω δὲ ἐπὶ του μὴ ὄντος · ἀληθὲς γὰρ τὸ λέγειν ὅτι τὸ μὴ ὂν οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν , καὶ πάλιν οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος ξύλου · οἷον ἡ ψυχὴ οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν , ἀλλὰ καὶ οὐκ ἔστι ξύλον οὐ λευκόν . ὥστε αἱ μὲν κατακαταφάσεις οὐδέποτε συναληθεύουσι , τἀς δὲ ἀποφάσεις ἐνδέχεται συναληθεύειν . ἐπειδὴ δὲ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας δύο διαγράμματα ἐκθέμενος ὁ Ἀριστοτέλης , ἓν μὲν τῶν ἀπροσθιορίστων προτάσεων ἕτερον δὲ τῶν προσδιωρισμένων , ἐπὶ μὲν τῶν ἀπροσδιορίστων εἶπε τὰς μὲν καταφάσεις μηδέποτε συναληθεύειν , τὰς δὲ ἀποφάσεις συναληθεύειν , καὶ ταῖς καταφάσεσιν ἀεὶ τὰς ἀποφάσεις ἕπεσθαι , ὡς ἔφθημεν εἰπόντες , ἐπὶ δὲ τῶν προσθιωρισμένων οὐχ οὕτως , ἀλλὰ μόνον τὰς μερικὰς ἀποφάσεις ἔπεσθαι , οἷον τῇ οὐ πᾶς ἐστι δίκαιος ἄνθρωπος τὴν ‘ οὐ πᾶς ἐστιν οὐ δίκαιος ἄνθρωπος’ · αἱ γὰρ καθόλου οὐδέποτε συναληθεύουσιν , λέγω δὴ ἡ ‘οὐδείς ἐστι δίκαιος ἄνθρωπος τῇ ‘οὐδείς ἐστιν οὐ δίκαιος ἄνθρωπος’ . εἰ οὖν μέλλοι συνᾴδειν τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα τοῖς ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας , ὡς ὁ Ἀλέξανδρός φησιν , ὅταν λέγῃ ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι τὸ ΑΓ οὐδενὶ τῷ αὐτῷ ὑπάρξει , τουτέστιν αἰ καταφάσεις , ἢ ὡς ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων καταφάσεων ἐξακουσόμεθα ἢ ὡς ἐπὶ τῶν μερικῶν καταφάσεων · καὶ γὰρ αἱ ἀπροσδιόριστιο ταῖς μερικαῖς ἰσοδυναμοῦσιν . ὅτι δὲ ὡς ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων ἐνταῦθα τὸν λόγον ποιεῖται , ἐδήλωσε καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας · ἐκθεὶς γὰρ τῶν ἀπροσδιορίστων προτάσεων τὸ διάγραμμα καὶ εἰπὼν ποῖαι ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλαις καὶ ποῖαι οὔ , “ ταῦτα μὲν οὖν φησίν , ὥσπερ ἐν τοῖς Ἀναλυτκοῖς λέγεται , οὕτω τέτα - XCIv κται ” , ὡς δὴ τούτου τοῦ συγγράμματος προτέρου γεγραμμένου . Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις πῶς ἀνωτέρω μὲν ἀμφοτέρας τἀς καταφάσεις συναληθεύειν ἔλεγε , τήν τε άπλῆν καὶ τὴν ἐκ μεταθέσεως ( “ ό γὰρ αὐτός , φησί , δύναται βαδίζειν καὶ μὴ βαδίζειν καὶ ἔστιν ἐπιστήμων τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ μὴ ἀγαθοῦ ” ) , ἐνταῦθα δέ φησι τὸ ΑΓ μηδέποτε τῷ αὐτῷ ὑπάρχειν , λέγω δὴ τὴν ἁπλῆν κατάφασιν καὶ τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν , τὴν ‘ἔστι ξύλον λευκόν’ καὶ τὴν ‘ἔστι ξύλον οὐ λευκόν’ ( ἀδύνατον γὰρ τὸ αὐτὸ λευκὸν εἶναι καὶ οὐ λευκόν ) , καὶ πάλιν ἄνω μὲν ἔλεγε μὴ ταὐτὸν εἶναι τὸ μὴ ἐπίστασθαι τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐπίστασθαι τὸ μὴ ἀγαθόν , τουτέστι τὴν άπλῆν ἀπόφασιν καὶ τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν , καὶ ἔμπαλιν , ἐνταῦθα δὲ ἔδειξεν ὅτι ταῖς καταφάσεσιν ἕπονται αἱ ἀποφάσεις . ἰστέον οὖν ὅτι πρῶιον μὲν οὐ ταὐτόν ἐστι τὸ λέγειν [ μὴ ] εἶναι ταὐτὸν τόδε τῷδε καὶ τὸ λέγειν ἕπεσθαι τόδε τῷδε , ἐπεὶ τῷ μὲν ἀνθρώπῳ ἕπεται τὸ ζῷον , οὐ ταὐτὸν δέ ἐστι ζῷον καὶ ἄνθρωπος , καὶ ἐπ’ ἄλλων μυρίων ὡσαύτως . ἄλλως τε καὶ ἡ ἀκολούθησις τῶν προτάσεων ἡ καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας παραδιδομένη , λέγω δὴ ὅτι ἐπὶ τῶν δύο ἀυτιφάσεων , τῆς τε ἁπλῆς καὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως , ταῖς μὲν καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἕπονται , οὐκέτι δὲ ταῖς ἀποφάσεσιν αἱ καταφάσεις , καὶ τὸ τὰς μὲν καταφάσεις μηδέποτε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ συναληθεύειν , τὰς δὲ ἀποφάσεις ἐνδέχεσθαι συναληθεύειν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ , οὐκ ἐπὶ πασῶν τῶν προτάσεων λέγεται · οὐ γὰρ δὴ καὶ ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου · ἐπὶ τούτων γὰρ οὐκέτι ἀληθὴς ἡ τοιαύτη ἀκολούθησις . ἐπὶ γὰρ τῶν μετὰ τρόπου ἐπὶ μὲν τοῦ δυνατοῦ ἤ ἐνδεχομένου ἀνάγκη συναληθεύειν τὰς καταφάσεις , ὡς ἤδη εἴπομεν , τὸ δύνασθαι βαδίζειν τῷ δύνασθαι μὴ βαδίζειν · οὐδέποτε δὲ ταῖς καταφάσεσιν ἀκολουθοῦσιν αἱ ἀποφάσεις , οἷον τῇ ‘δύναται βαδίζειν’ ἡ ‘οὐ δύναται μὴ βαδίαζειν’ ἡ τῇ ‘δύναται μὴ βαδίζειν’ ἡ ‘οὐ δύναται βαδίζειν’ · ἀσυνύπαρκτα γὰρ ταῦτα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . ἀλλ’ οὐδὲ αἱ ἀποφάσεις συναληθεύουσί ποτε , ἡ οὐ δύναται βαδίζειν’ καὶ ἡ ‘οὐ δύναται μὴ βαδίζειν’ , ἀλλὰ κἀνταῦθα κἀκεῖσε ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσ - κατηγορουμένου ἡ τοιαύτη λέγεται ἀκολούθησις . οὕτω γοῦν καὶ ἐν ἐκείνοις ἔλεγεν “ ὄταν δὲ τὸ ἔστι τρίτον προσκατηγορῆται , ἤδη διχῶς λέγονται αἱ ἀντιθέσεις ” . ὥστε εἰ ἐκεῖ μὲν σαφῶς περὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου εἶπε ταύτην τὴν ἀκολούθησιν , ἀναπέμπει δὲ ἡμᾶς ἐν ἐκείνοις εἰς τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα ἐν οἷς φησι “ ταῦτα μὲν οὗν ὥσπερ ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς λέγεται , οὕτω τέτακται ” , δῆλον ὅτι κἀνταῦθα περὶ τῶν αὐτῶν διδάσκει , ὡς δηλοῖ καὶ τὰ παραδείγματα · προτάσεις γὰρ ἔθηκεν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου προτάσεων χωρὶς | τῆς XCIlr ἐνδεχομένης ὕλης , λέγω δὲ ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας καὶ τῆς ἀδυνάτου , ἡ αὐτὴ σώζεται ἀκολουθία . ἐπισκεπτέον δὲ ἐκ τοῦ διαγράμματος . ἀνάγκη ζῶον εἶναι . οὐκ ἀνάγκη ζῷον εἶναι . οὐκ ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι . ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι . ἀδύνατον λίθον εἶναι . οὐκ ἀδύνατον λίθον εἶναι . οὐκ ἀδύνατον οὐ λίθον εἶναι . ἀδύνατον οὐ λίθον εἶναι . σκόπει οὖν καὶ ἐπὶ τούτων ὅτι ταῖς μὲν καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἕπον - ται · ὃ γὰρ ἀνάγκη ζῷον εἶναι , τοῦτο οὐκ ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι , καὶ πάλιν ὃ ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι , τοῦτο οὐκ ἀνάγκη ζῷον εἶναι . καὶ αἱ μὲν καταφάσεις οὐδέποτε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ συναληθεύουσι , λέγω δὴ ἡ ‘ἀνάγκη ζῷον εἶναι’ καὶ ἡ ’ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι’ . τὰς δὲ ἀποφάσεις ἐνδέχεται συναληθεύειν · τὸ γὰρ μὴ ὂν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι τε οὐκ ἀνάγκη ζῷον εἶναι καὶ ὅτι οὐκ ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι · ὃ γὰρ οὐκ ἔστιν ὅλως , ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι · ὃ γὰρ ἀνάγκη μὴ ζῷον εἶναι , τοῦτο καὶ εἶναι ἀνάγκη · εἰ οὗν ἡ κατάφασις ψευδὴς ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος , ἀληθὴς δήπου ἡ ἀπόφασις . ἀλλὰ δὴ κἂν ἄνευ τοῦ ἔστιν ἢ εἶναι ῥήματος ἐκθώμεθα τὴν ἀναγκαίαν ὕλην , τὸ αὐτὸ ἀπαραλλάκτως ἀκολουθεῖ . οἷον ἀνάγκη ἀνα - πνεῖν · οὐκ ἀνάγκη ἀναπνεῖν · ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν · οὐκ ἀνάγκη μὴ ἀνα πνεῖν · ὃ γὰρ ἀνάγκη ἀναπνεῖν , τοῦτο οὐκ ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν , καὶ ὃ ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν , τοῦτο οὐκ ἀνάγκη ἀναπνεῖν . καὶ αἱ μὲν καταφάσεις οὐδέποτε συναληθεύουσιν , ἡ ‘ ἀνάγκη ἀναπνεῖν’ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν · τὰς δὲ ἀποφάσεις ἐνδέχεται · τὸ γὰρ μὴ ὂν ὅλως ἀληθὲς εἰπεῖν καὶ ὅτι οὐκ ἀνάγκη ἀναπνεῖν καὶ ὅτι οὐκ ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν , τουτέστιν οὐκ ἀνάγκη τῶν μὴ ἀναπνεόντων εἶναι . ἐπισκεπτέον δὲ μή ποτε οὐκ ἐνδέχεται ἐπὶ τούτων οὐδὲ τὰς ἀποφάσεις συναληθεύειν . ὅσα δ’ εἴρηται ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας ὕλης , ταῦτα καὶ ἐπὶ τῆς ἀδυνάτου λεχθήσεται · ὃ γὰρ ἀδύνατον ἵπτασθαι , τοῦτο οὐκ ἀδύνατον μὴ ἵπτασθαι , καὶ ὃ ἀδύνατον μὴ ἵπτασθαι , τοῦτο οὐκ ἀδύνατον ἵπτασθαι . καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὡσαύτως . δόξουσι δὲ αἱ προκείμεναι προτάσεις διαφέρειν τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου καὶ ταύτῃ , ὅτι ἐπὶ μὲν ἐκείνων ταῖς ἀποφάσεσιν οὐχ εἵποντο αἰ καταφάσεις · οὐ γὰρ ἀντέστρεφεν ἡ ἀκολούθησις · ἐπὶ δὲ τῶν μετὰ τρόπου XCIIr ἀντιστρέφει · οὐ μόνον γὰρ ὅ ἀνάγκη ἀναπνεῖν , τοῦτο οὐκ ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν , ὰλλὰ καὶ ὃ οὐκ ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν , οἷον τὸν κύνα , τοῦτο ἀνάγκη ἀναπεεῖν · καὶ πάλιν ὃ οὐκ ἀνάγκη ἀναπνεῖν , τοῦτο ἀνάγκη μὴ ἀναπνεῖν . φημὶ δὲ ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένο , εἰ μὴ ὁρισθείη τί ἐστιν ὃ λέγεται λευκὸν εἶναι ἢ βαδίζειν ἢ τοιοῦτόν τι , καὶ ἐπὶ ἐκείνων ἡ ἀντιστροφὴ σωθήσεται . σωθήσεται . μὲν γὰρ τοῦ ἔστι ξύλον λευκόν’ καὶ ‘οὐκ ἔστι ξύλον λευκόν’ καὶ τῶν λοιπῶν , ἐπειδὴ ὥρισται τί ἐστιν ὃ λέγεται εἶναι λευκὸν ἢ μὴ λευκόν , διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι τῇ ἀντιστροφῇ κρήσασθαι . ἐπεὶ ἐὰν ἀφέλῃς τὸ ξύλον , εὑρήσεις κἀνταῦθα ἀντιστρέφοντα · οὐ μόνον γὰρ ὅπερ ἐστὶ λευκόν , τοῦτο οὐκ ἔστιν οὐ λευκόν , ἀλλὰ καὶ ὃ οὐκ ἔστιν οὐ λευκόν , οἷον τὸ ψιμύθιον , τοῦτο ἀνάγκη λευκὸν εἶναι . οὐ γὰρ ἔτι αἱ οὕτω λεγόμεναι ἀποφάσεις αἱ ἐκ μεταθέσεως , λέγω δὴ αἱ μὴ ὁρίζουσαι τί ἐστι τὸ ὑποκείμενον ᾧ ὑπάρχει τὸ κατηγορούμενον , δύνανται ἢ ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος λέγεσθαι ἢ ὅλως ἐπὶ τῶν μὴ δεκτικῶν τοῦ κατηγορουμένου · οὐ γάρ ἐστιν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἡ ψυχὴ ἢ τὸ μὴ ὂν οὐκ ἔστιν οὐ λευκόν · τὸ γὰρ οὐ λευκὸν ἓν μὲν ἀναιρεῖ , τὸ λευκόν , πάντα δὲ εἰσάγει τὰ παρὰ τὰ λευκά , καὶ ὄντα καὶ μὴ ὄντα . ώς ἐπὶ μόνων ἄρα τῶν δεκτικῶν χρωμάτων ἀληθεύει ἡ ἀπόφασις , οἶον τὸ ψιμύθιον οὐκ ἔστιν οὐ λευκόν · ἐπὶ τούτων δὲ ἀλη - θεύσει καὶ ἡ ἁπλῆ κατάφασις ἡ λέγουσα ‘ ἔστι λευκόν’ ὁμοίως ἐφ’ ὧν ἀληθεύσει ἡ λέγουσα ὅτι οὐκ ἔστιν λευκόν , ἐπὶ τούτων ἀληθεύσει καὶ ἡ λέγουσα ‘ἔστιν οὐ λευκόν’ , οἷον ἡ ψυχή · ἀληθὲς γὰρ εἰπεῖν καὶ ὅτι οὐκ ἔστι γευκὸν καὶ ὅτι ἔστιν οὐ λευκόν . πλὴν ἐνταῦθα ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος οὐκ ἀντιστρέψει · ἀληθὲς μὲν γὰρ εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστι λευκόν , οὐ μὴν ὅτι ἔστιν οὐ λευκόν · ὃ γὰρ μὴ ἔστιν ὅλως , πῶς ἂν εἴη οὐ λευκόν ; Ἐπὶ δὲ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης μόναι αἱ καταφάσεις ἕπονται ἀλλήλαις , δύναται βαδίζειν , δύναται μὴ βαδίζειν , οὐδεμία δὲ ἑτέρα συμπλοκή · οὔτε γὰρ αἱ ἀποφάσεις , ἡ ‘οὐ δύναται βαδίζειν’ τῇ ‘οὐ δύναται μὴ βαδίζειν’ , οὔτε αἱ ἀποφάσεις μετὰ τῶν καταφάσεων , λέγω δὴ ἡ δύναται βαδίζειν τῇ οὐ δύναται μὴ βαδίζειν’ ἢ πάλιν ἡ '‘δύνατι μὴ βαδίζειν’ τῇ ‘οὐ δύναται βαδίζειν . ἐπεὶ γὰρ συναληθεύουσιν αἱ καταφάσεις , ἀδύνατον δὲ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τὴν ἀντί - XCII φασιν ἀληθεύειν , δῆλον ὡς οὐκ ἐνδέχεται οὔτε τῇ ἁπλῇ καταφάσει τὴν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν συναληθεύειν οὔτε τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφασει τὴν ἁπλῆν ἀπόφασιν . ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον . ἐπανιτέον δὲ ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς . p . 52 a 15 Ὀμοίως δ’ ἔχουσι καὶ αἱ στερήσεις πρὸς τὰς κατη - γορίας ταύτῃ τῇ θέσει . ἴσον ἐφ’ οὗ τὸ A , οὐκ ἴσον ἐφ’ οὗ τὸ B , ἄνισον ἐφ’ οὗ τὸ Γ , οὐκ ἄνισον ἐφ’ οὗ τὸ Δ . Ὠς ἔχουσι , φησίν , ἀκολουθίας ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου αἱ ἐκ μετασθέσεως πρὸς τὰς ἁπλᾶς , | οὕτως ἔχουσι καὶ αἱ στερη - XCIIv τικαὶ πρὸς τὰς άπλᾶς · ταύτας γὰρ δηλοῖ διὰ τοῦ εἰπεῖν πρὸς τἀς κατηγορίας . δῆλον δὲ ἐκ τοῦ διαγράμματος . Α ἔστιν ἴσον . Β οὐκ ἔστιν ἴσον . Δ οὐκ ἔστιν ἄνισον . Γ ἔστιν ἄνισον . ὅπερ γὰρ ἄν ᾖ ἴσον , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἄνισον · οὐ μὴν ὅπερ οὐκ ἔστιν ἄνισον , ἤδη τοῦτο ἴσον ἐστίν · ἀληθὲς γὰρ ἐπὶ τοῦ μὴ ποσοῦ ἢ τοῦ μὴ ὄντος ὅλως τὸ εἰπεῖν ‘οὐκ ἔστιν ἄνισον’ , οἷον ὅτι ἡ ψυχὴ οὐκ ἔστιν ἄνισον ἢ τὸ χρῶμα , οὐ μὴν ὅτι καὶ ἴσον ἐστίν · ὃ γὰρ μηδὲ ποσόν ἐστι , τοῦτο οὔτε ἴσον ἔσται οὔτε [ οὐκ ] ἄνισον . πάλιν εἴ τι μέν ἐστιν ἄνισον , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἴσον · εἴ τι δὲ οὐκ ἴσον , οὐ πάντως καὶ ἄνισον , διότι ἴσον μὲν ἢ οὐκ ἴσον πᾶν , ἴσον δὲ ἢ ἄνισον οὐ πᾶν · ὃ γὰρ μή ἐστι ποσόν , οὔτε ἴσον ἐστὶν οὔτε ἄνισον . καὶ αἱ μὲν καταφάσεις οὐδέποτε συναληθεύουσιν , ἔστιν ἴσον , ἔστιν ἄνισον · τὰς δὲ ἀποφάσεις ἐνδέχεται ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος ὅλως ἢ τοῦ μὴ ποσοῦ · τὸ γὰρ μὴ ὂν ἢ τὸ χρῶμα ἀληθὲς εἰπεῖν καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν ἴσον καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνισον . μέσον δὲ τέταχε τῶν τε άπλῶν καὶ τῶν ἐκ μεταθέσεως τὰς στερητικάς , ὡς ὑποτέτακται . εστιν ισον ( ?? ) ντος οὐκ ἔστιν ἄνισον Δ οὐκ εστιν ουκ ανισον ουκ εστιν ισον Γ ἔστιν ἄνισον Z ἔστιν οὑκ ἴσον p . 52 a 18 Καὶ ἐπὶ πολλῶν δέ , ὧν τοῖς μὲν ὑπάρχει τοῖς δὲ XCIIv ὑπάρχει τὸ αὐτό , ἡ μὲν ἀπόφασις ὁμοίως ἀληθεύει , ὅτι οὐκ ἔστι λευκὰ πάντα ἡ ὅτι οὐκ ἔστι λευκὸν ἕκαστον · ὅτι δέ ἐστιν οὐ λευκὸν ἕκαστον ἢ ὅτι πάντα ἐστὶν οὐ λευκά , ψεῦδος . Πρὸς τὸ ἐξ ἀρχῆς ἀνέδραμε , λέγω δὴ ὅτι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως οὐκ ἔστιν ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἀλλ’ ἡ άπλῆ ἀπόφασις . τοῦτο δέ , φησί , μάλιστα δῆλον ἔσται ἐπὶ τῶν τοιούτων ὑλῶν αἵτινες τισὶ μὲν τοῖς αὐτοῖς ὑπάρχουσι , τισὶ δὲ οὐχ ὑπάρχουσιν · οἷον τὸ λευκὸν τισὶ μὲν ἀνθρώποις ὑπάρχει , τισὶ δὲ οὐχ ὑπάρχει . ἐπὶ τῶν τοιούτων οὖν τῆς καταφάσεως ψευδοῦς οὔσης , οἷον ὅτι πᾶς ἄνθρωπος λευκός , ἀνάγκη δήπου τὴν ἀπόφασιν ἀληθῆ εἶναι · τῆς γὰρ ἀντιφάσεως θάτερον μὲν μόριον ἀνάγκη ἀληθὲς εἶναι θάτερον δὲ ψευδές . ὅτι οὖν τῆς πᾶς ἄνθρωπος λευκός’ ἀπόφασίς ἐστιν ἡ ‘οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός’ , δῆλον ἐξ ὧν ἐκείνης ψευδομένης αὕτη ἀληθεύει , ἡ μέντοι ‘πᾶς ἄνθρωπος οὐ λευκός ἐστιν’ ἐκ μεταθέσεως οὖσα κατάφασις ψευδής ἐστιν . οὐκ ἄρα ἀπόφασίς ἐστι τῆς ‘ ἔστι πᾶς ἄνθρωπος λευκός’ ἡ ‘ἔστι πᾶς ἄνθρωπος οὐ λευκός’ ( ἄψφω γὰρ ψευδεῖς ) ἀλλ’ ἡ ‘οὐκ ἔστι πᾶς ἄνθρωπος λευκός’ . καὶ ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων ὡσαύτως . σαφῶς ἄρα διὰ τῆς τοιαύτης ὕλης ἐλήλεκται ὅτι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως οὐκ ἔστιν ἀπόφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ( ἄμφω γὰρ ἐξ ἀνάγκης ψευδεῖς εἰσιν ) ἀλλ’ ἡ άπλῆ ἀπόφασις . τὸ δὲ ἡ μὲν ἀπόφασις ὁμοίως ἀληθεύει τοῦτ’ ἔστιν ‘ἐπὶ πάσης τῆς τοιαύτης ὕλης ὁμοίως ἡ ἀπόφασις ἀληθής ἐστι τῆς καταφάσεως ψευδοῦς οὔσης’ . ταὐτὸν δὲ σημαίνει τὸ οὐκ ἔστι λευκὰ πάντα καὶ τὸ οὐκ ἔστι λευκὸν ἕκαστον · ὡς ἐξηγητικὸν γὰρ τοῦ προτέρου τὸ δεύτερον ἐπήγαγεν . p . 52 a 22 ‘Ομοίως καὶ τοῦ ἔστι πᾶν ζῷον λευκόν οὐ τὸ ἔστιν οὐ λευκὸν πᾶν ζῷον ἀπόφασις ( ἄμφω γὰρ ψευδεῖς ) ἀλλὰ τὸ οὐκ ἔστι πᾶν ζῷον λευκόν . Διὰ ταῦτα καὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν προτάσεων ἐμνήσθη · προθέμενος γὰρ δεῖξαι , ὅτι οὐκ εἰσὶ τῶν άπλῶν καταφάσεων ἀποφάσεις αἱ ἐκ μετα - θέσεως καταφάσεις , ἐξηνέχθη εἰς τὸν περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν προτάσεων λόγον · ὃν πληρώσας ἐπανῆλθεν ἐπὶ τὸ προκείμενον . ὤσπερ οὖν , φησίν , ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων τῶν άπλῶν καταφάσεων οὐκ εἰσὶν ἀποφάσεις αἱ ἐκ μεταθέσεως καταφάσεις , οὕτως οὐδὲ ἐπὶ τῶν προσδιωρισμένων . ὅτι οὖν οὐκ ἔστι τῆς ‘πᾶν ζῷον λευκόν’ ἀπόφασις ἡ ‘ ἔστι πᾶν ζῷον οὐ λευκόν’ , συντόμως δείκνυσιν . ἡ μὲν γὰρ κατάφασις , φησί , καὶ ἡ ἀπόφασις αἱ ἀντιφατικῶς ἀντικείμεναι ἐπὶ πάντων , τῶν ὄντων καὶ μὴ ὄντων , διαιροῦσι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος καὶ ἐπ’ οὐδενὸς οὔτε συναληθεύουσιν οὕτε συμψεύδονται · ἡ μέντοι λέγουσα ‘πᾶν ζῷον λευκόν’ καὶ ἡ ‘πᾶν ζῷον οὐ XCIIv λευκόν’ συμψεύδονται · οὐκ ἄρα ἀπόφασις τῆς ‘πᾶν ζῷον λευκόν’ ἡ ‘πᾶν ζῶον οὐ λευκόν’ . εἰ δὲ αὗται οὐκ ἀντιφατικῶς ἀντίκεινται οὐδέ ἐστι τῆς ἁπλῆς καταφάσεως τῆς ‘ πᾶν ζῷον λευκόν’ ἀπόφασις ἡ πᾶν ζῷον οὐ λευκόν’ ἐκ μεταθέσεως οὖσα κατάφασις , οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων πασῶν τοῦτο ἔσται , κἄν ἐπί τινων ἡ μὲν ἀληθεύσῃ ἡ δὲ ψεύσηται , ὡς ἐπὶ τῆς ἀναγ - καίας ὕλης πὰν ζῷον οὐσία , πᾶν ζῷον οὐκ οὐσία · οὐ γὰρ ἐπὶ τινῶν μὲν δεῖ οὕτως ἔχειν τὴν ἀντίφασιν , λέγω δὴ διαιρεῖν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , ἐπὶ τινῶν δὲ οὕ , ἀλλ’ ἀεὶ καὶ ἐπὶ πάντων . p . 52a 24 Ἐπεὶ δὲ δῆλον ὅτι ἔτερον σημαίνει τὸ ἔστιν οὐ λευκόν καὶ τὸ οὐκ ἔστι λευκόν , καὶ τὸ μὲν κατάφασις τὸ δὲ ἀπόφασις , φανερὸν ὡς οὐχ ὁ αὐτὸς τρόπος τοῦ δεικνύναι ἑκάτερον . Ἐπανῆλθεν εἰς τὸ ἐξ ἀρχῆς προκείμενον , δι’ ὃ πάντα ταῦτα εἶπε · προὔκειτο γὰρ περὶ ἀναλύσεως τῶν συλλογισμῶν | διδάξαι , καὶ διὰ XCIIIr τοῦτο ἐμνήσθη τῶν ἐκ μεταθέσεως καταφάσεων , ὅτι , εἴ ποτε τοιοῦτο πρό - βλημα εὕρωμεν , οὐ δεῖ οἴεσθαι ἀποφατικὸν αὐτὸ εἶναι καὶ διὰ τοῦτο εἰς ἀποφατικὸν συλλογισμὸν ἀναγαγεῖν . τοῦτο μὲν οὖν ἦν τὸ προκείμενον , καὶ διὰ τοῦτο ἔδειξεν ὅτι οὐκ εἰσὶν ἀποφάσεις αἱ ἐκ μεταθέσεως καταφάσεις · μεταξὺ δὲ καὶ περὶ τῆς ἀπολοθίας αὐτῶν διέλαβε . ταῦτα οὖν πληρώσας ἐπανῆλθεν εἰς τὸ προκείμενον . ἐπεὶ οὖν ἐδείξαμεν , φησίν , ὅτι οὐ ταὐτὸν σημαίνει τὸ ‘οὐκ ἔστι λευκόν’ καὶ ‘ἔστιν οὐ καὶ ὅτι τὸ μὲν ἀπόφασις τὸ δὲ κατάφασις ἐκ μεταθέσεως , δῆλον ἄν εἴη ὅτι οὐχ ἑνὶ τρόπῳ ἑκάτερον τῶν προβλημάτων δειχθήσεται , ἀλλὰ τὸ μὲν ‘οὐκ ἔστι λευκόν ἀπόφασις ὂν δι’ ἀποφατικοῦ συλλογισμοῦ συμπερανθήσεται , τὸ δὲ εστιν οὐ λευκόν’ κατάφασις ὄν διὰ καταφατικοῦ . ὥστε καὶ αἱ ἀναλύσεις τοιαῦται . p . 52 a 27 Οἶον ὅτι ὃ ἂν ᾖ ζῷον , οὐκ ἔστι λευκὸν ἢ ἐνδέχεται μὴ εἶναι λευκόν . Τουτέστι καθόλου ἀπόφασις ἁπλῆ ὅτι οὐδὲν ξῷον λευκὸν ἢ ὅτι ἐνδέ - χεται μηδὲν ζῷον λευκὸν εἶναι . p . 52 a 28 Καὶ ὅτι ἀληθὲς εἰπεῖν μὴ λευκόν · τοῦτο γάρ ἐστιν εἶναι μὴ λευκόν . Τουτέστιν ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις καθόλου οὖσα κα αὐτή ( κατὰ κοινοῦ γὰρ ἀκουστέον τὸ ὃ ἄν ᾖ ζῷον , τουτέστι πᾶν ζῷον ) ἀληθὲς εἰπεῖν μὴ λευκόν . εἶτα ἐπὶ τὸ σαφέστερον μετάγων ἐπήγαγε τοῦτο XCIIII γάρ ἐστιν εἶναι μὴ λευκόν . τὸ γὰρ λέγειν , φησίν , ὅτι πᾶν ζῷον ἀληθὲς εἰπεῖν μὴ λευκὸν ταὐτόν ἐστι τῷ λέγειν ὅτι πᾶν ζῷον οὐ λευκόν ἐστι · τὸ γὰρ ἀληθές , φησί , τῷ ἔστιν ὁμοίω·ς τάττεται , τουτέστιν ἱσοδυναμοῦσι ταῦτα ἀλλήλοις ὥστε ἀντιλαμβάνεσθαι εἰς ἄλληλα καὶ τίθεσθαι ἀντὶ τοῦ ‘ἔστι’ τὸ ‘ἀληθές’ · πᾶς ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι , πᾶς ἄνθρωπος ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ζῶον . καὶ ὄτι ἰσοδυναμεῖ τῷ ‘ἔστι’ τὸ‘ ἀληθές , δείκνυσιν ἐκ τοῦ καὶ τὴν ἄρνησιν αὐτῷ προσάπτεσθαι καὶ μὴ ἄλλως γίνεσθαι ἀπόφασιν , εἰ μὴ αὐτῷ συνταχθείη ἡ ἄρνησις , ὥσπερ καὶ τῷ ‘ἔστι’ . τοῦ γοῦν ‘ ἀληθὲς εἰπεῖν λευκόν’ ἀπόφασίς ἐστιν ἡ ‘οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν λευκόν’ , οὐ μιν ‘ἀληθὲς εἰπεῖν μὴ λευκόν’ , ὥσπερ καὶ τῆς ‘ἔστι λευκόν’ ἡ ‘οὐκ ἔστι λευκόν’ ἀπόφασις , οὐχ ἡ ‘ἔστιν οὐ λευκόν’ . p . 52 a 29 Ἀλλὰ τοῦ μὲν ὃ ἄν ᾖ λευκὸν ἀληθὲς εἰπεῖν ἔστι λευκὸν εἴτε μὴ λευκόν ὁ αὐτὸς τρόπος · κατασκευαστικῶς γὰρ ἄμφω διὰ τοῦ πρώτου σχήματος δείκνυται . Εἰ γὰρ δέδεικται ὅτι κατάφασίς ἐστιν , ἔτι δὲ καὶ καθόλου , τὸ δὲ καθόλου καταφατικὸν ἐν τῷ πρώτῳ μόνῳ δείκνυται σχήματι ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων καταφατικῶν οὐσῶν , δῆλον ὅτι εἰς τοῦτο ἀναλυτέον τὸ τοιοῦτον πρόβλημα . p . 52 a 34 Εἰ δή ἐστιν ἀληθὲς εἰπεῖν ὃ ἂν ᾖ ἄνθρωπος μουσικὸν εἶναι ἢ μὴ μουσικὸν εἶναι , ὃ ἄν ᾖ ξῷον ληπτέον ἤ εἶναι μουσικὸν ἢ εἶναι μὴ μουσικόν , καὶ δέδει·κται . Ὑπόδειγμα τίθησι πῶς ἂν συναχθείη τὸ τοιοῦτο πρόβλημα , λέγω δὴ τὸ καταφατικὸν καθόλου άπλοῦν τε καὶ ἐκ μεταθέσεως , ὅτι καὶ τοῦ μέσου οὕτω πατηγορητέον τὸν μείζονα ὥσπερ καὶ τοῦ ἐλάττονος . οἷον ὅτι πᾶς ἄνθρωπος μουσικός · πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶν ζῷον μουσικόν , πᾶς ἄνθρωπος ἄρα μουσικός . πάλιν ὅτι πᾶς ἄνθρωπος οὐ μουσικός · πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶν ζῷον οὐ μουσικόν , πᾶς ἄρα ἄνθρωπος οὐ μουσικός . p . 52 a 37 τὸ δὲ μὴ εἶναι μουσικὸν ὃ ἂν ᾖ ἄνθρωπος ἀνασκευα - στικῶς δείκνυται κατὰ τοὺς εἰρημένους τρεις τροπους . Τὴν ἀπόφασιν οὐ τέθεικε τὴν ἐκ μεταθέσεως , λέγω δὴ τὴν ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος οὐ μουσικός’ . ταῦτα οὖν , ‘φησί , δεικτέον διὰ τῶν εἰρημένων XCIIII τριῶν τρόπων . οὗτοι δέ εἰσιν ὅ τε δεύτερος τοῦ πρώτου σχήματος καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ δευτέρου δύο · διὰ τούτων γὰρ μόνων τὸ καθόλου ἀποφατικον εοεικνυτο . p . 52 a 39 Ἀπλῶς δὲ ὅταν οὕτως ἔχῃ τὸ Α καὶ τὸ B ὥστε ἄμα μὲν τῷ αὐτῷ μὴ ἐνδέχεσθαι , παντὶ δὲ ἐξ ἀνάγκης θάτερον καὶ ( ?? ) α εξης . Ἀναλαμβάνει πάλιν τὰ περὶ τῆς ἐκολουθήσεως τῶν προτάσεων τῶν τε ἁπλῶν καὶ τῶν ἐκ μεταθέσεως · ἐπειδὴ γὰρ ἀνωτέρω ἐπὶ ὕλης τινὸς ἐγύμνασε τὸν λόγον ξύλον λευκὸν λαβὼν καὶ ξύλον οὐ λευκόν , ἐνταῦθα καθολικωτέραν ποιῶν τὴν δεῖξιν ἐπὶ τῶν στοιχείων προάγει τὴν ἀκολούθησιν . λαμβάνει οὗν πάλιν τἀς δύο ἀντιφάσεις , τήν τε ἁπλῆν καὶ τὴν ἐκ μεταθέσεως , μίαν μὲν ἀντίφασιν τὴν AB , ἑτέραν δὲ τὴν ΓΔ . ὅτι οὖν ταῖς μὲν καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἕπονται καὶ οὐκ ἀντιστρέφουσι , καὶ ὅτι τὰς μὲν καταφάσεις αδύνατον συναληθεύειν , τὰς δὲ ἀποφάσεις ἐνδέχεται , βούλεται δεῖξαι . ὑποτίθεται οὖν τὸ μὲν Β καὶ τὸ Γ τὰς καταφάσεις , τὴν μὲν ἁπλῆν τὴν δὲ ἐκ μεταθέσεως , τὰ δὲ λοιπά , τὸ Α φημὶ καὶ τὸ Δ , τὰς τούτων ἀποφάσεις . | XCIIIv Tpiol δὲ ὑποθέσεσι Χρησάμενος τὰ λοιπὰ ἀποδείκνυσι , μιᾷ μὲν ὅτι ἀντιφατικῶς ἀντίκειται τὸ Α καὶ τὸ Β καὶ ἔτι τὸ Γ καὶ τὸ Δ , δευτέρᾳ δὲ ὅτι ἀνάγκη παντὶ τὸ Α ὑπάρχειν ἢ τὸ B , καὶ πάλιν παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Δ · τοιαύτη γὰρ ἡ ἀντίφασις · τρίτη ὑπόθεσις τῷ Γ ἕπεται τὸ Α καὶ οὐκ ἀντιστρέφει , λέγω δὴ ὅτι οὐχ ἕπεται τῷ Α τὸ Γ . τούτων ὑποτεθέντων δείκνυσιν ἕτερα τρία , ἓν μὲν ὅτι τῷ Β τὸ Δ ἕπεται καὶ οὐκ ἀντιστρέφει , καὶ ὅτι τὸ Γ καὶ τὸ B , ἅπερ ὑπόκεινται καταφάσεις , οὐδέποτε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ συναληθεύουσιν , καὶ ὅτι τὸ ΑΔ , τουτέστι τὰς XCIIIv ἀποφάσεις , ἐνδέχεται ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ συναληθεύειν . τὰ μὲν οὖν προκείμενα ταῦτα . πρῶτον δὲ δείκνυσιν , ὅτι τῷ Β ἕπεται τὸ Δ , τὸν τρόπον τοῦτον . ἐπειδὴ γὰρ ὑπόκειται ὅτι τῶν ΓΔ θάτερον παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει διὰ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικεῖσθαι , εἰ μὴ ὑπάρξει τῷ B τὸ Δ , ἀνάγκη δήπου τὸ Γ ὑπάρχειν . ἀλλ’ εἰ τὸ Γ ὑπάρξει τῷ B . ὑπόκειται δὲ ἕπεσθαι τῷ Γ τὸ A , τουτέστιν ᾧ [ δ’ ] ἄν ὑπάρχῃ τὸ Γ , τούτῳ καὶ τὸ Α ὑπάρχειν , ὑπάρχει δὲ xcu Β τὸ Γ , καὶ τὸ A ἄρα τῷ B ὑπάρξει . ᾧ ἄρα τὸ Β , τούτῳ καὶ τὸ A , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον διὰ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικεῖσθαι . τὸ δ’ ἀδύ - νατον ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποκεῖσθαι τῷ Β ὑπάρχειν τὸ Γ . εἰ οὖν τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς σήπου τὸ τῷ B ὑπάρχειν τὸ Δ · ὑπόκειται γὰρ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἢ τὸ Γ ἤ τὸ Δ . οὕτω μὲν οὖν δείκνυσιν ὅτι τῷ Β ἕπεται τὸ Δ . ἀκόλουθον δὲ ἦν εὐθὺς δεῖξαι ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει , τουτέστιν οὐχ ᾧ τὸ Δ ὑπάρχει , τούτῳ καὶ τὸ B . ἀλλ’ ἐπεὶ πρὸς τὴν δεῖξιν τούτου ἐδεῖτο τοῦ ὅτι τὰ AΔ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ , πρότερον τοῦτο δείκνυσιν , ὅτι τὸ Α καὶ τὸ Δ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ παρεῖναι . ἐπεὶ γὰρ ὑπόκειται ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς τὸ Α τὸ Γ , τουτέστιν οὐκ ἐφ’ ὧν τὸ Α , πάντως καὶ τὸ Γ , ἐὰν ληφθῇ θῇ τι τούτων ἐφ’ ὧν τὸ μὲν Α ὑπάρχει τὸ δὲ Γ οὐχ ὑπάρχει , ἐπειδὴ παντὶ ἤ τὸ Γ ἢ τὸ Δ , οὐχ ὑπάρχει δὲ τὸ Γ ᾧ τὸ Α ὑπάρχει , τὸ Δ ἄρα ὑπάρξει ᾦ τὸ Α . τὸ ἄρα ΑΔ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ παρεῖναι . εἶτα εὐθὺς ἐπισυνάπτει ὅτι τὸ Γ καὶ τὸ B οὐκ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ . εἰ γὰρ ᾧ τὸ B , τούτω καὶ τὸ ’ , ἐπειδὴ ᾧ τὸ Γ , τούτω καὶ τὸ Α ( ὑπόκειται γὰρ ἕπεσθαι τῷ Γ τὸ A ) , ᾧ ἄρα τὸ B , τούτῳ καὶ τὸ Α ἡ ἀντίφασις , ὄπερ ἐστὶν ἀδύνατον . οὐδενὶ ἄρα τῷ αὐτῷ τὸ Γ καὶ τὸ Β ὑπάρξει . τούτων δὲ δεδειγ - μένων δείκνυσιν ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει τὸ B τῷ Δ ( τοῦτο γὰρ λείπεται ) , λέγω δὴ ὅτι οὐκ ἐφ’ ὧν τὸ Δ , πάντως ἐπὶ τούτων καὶ τὸ B . ἐπειδὴ γὰρ δέδεικται ὅτι ἐφ’ ὧν τὸ Δ , ἐπὶ τούτων ἐνδέχεται καὶ τὸ Α , εἰ ἐφ’ ὧν μὲν τὸ Α , ἐπὶ τούτων ἐνδέχεται καὶ τὸ Δ , ἐφ’ ὧν δὲ τὸ Δ , ἐπὶ τούτων πάντως καὶ τὸ B , ἐφ’ ὧν ἄρα τὸ Α , ἐπὶ τούτων καὶ τὸ B , ὅπερ ἐστὶν ἀσύνατον · ἀντιφατικῶς γὰρ ἀντίκεινται . οὐκ ἄρα ἕψεται τῷ Δ τὸ Β . ‘Απλῶς δὲ ὅταν οὕτως ἔχῃ τὸ Α καὶ τὸ Β ὥστε ἅμα μὲν τῷ αὐτῷ μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ δὲ ἐξ ἀνάγκης θάτερον , καὶ πάλιν τὸ Γ καὶ τὸ Δ ὡσαύτως . αἱ πρῶται δύο ὑποθέσεις , ὅτι τε ἀντιφατικῶς ἀντίκεινται τὸ Α καὶ τὸ B καὶ ἔτι τὸ Γ καὶ τὸ Δ , καὶ ὅτι παντὶ ἐξ ἀνάγκης θάτερον ἑκατέρας ἀντιφάσεως . Ἐπηται δὲ τῷ Γ τὸ Α καὶ μὴ ἀντιστρέφῃ . ἡ τρίτη XCIIIv ὑπόθεσις . Καὶ τῷ Β τὸ Δ ἀκολουθήσει καὶ οὐκ ἀντιστρέψει · καὶ τὸ so μὲν Α καὶ Δ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ , τὸ δὲ Β καὶ Γ οὐκ ἐνδέχεται . τὰ λοιπὰ τρία προανεφώνησεν ἅπερ βούλεται ἀποδεῖξαι . εἰ δέ τις ἐνσταίη πρὸς τὴν τρίτην τῶν ὑποθέσεων , λέγω δὴ πόθεν ὅτι ἕπεται τῷ Γ τὸ Α καὶ οὐκ ἀντιστρέφει , ἴστω ὅτι , εἰ ληφθείη τις ὕλη , ἐξ αὐτῆς τῆς ἐναργείας ὁ ἔλεγχος , ὥσπερ ἐφ’ ὧν ἐθήκαμεν προτέρων ὑποδειγμάτων . σαφῆ δὲ τὰ εξης της λεξεως . p . 52 b 14 Συμβαίνει δὲ ἐνίοτε καὶ ἐν τῇ τοιαύτῃ τάξει τῶν ὅρων ἀπατᾶσθαι διὰ τὸ μὴ τὰ ἀντικείμενα λαμβάνειν ὀρθῶς , ὧν ἀνάγκη παντὶ θάτερον ὑπάρχειν . | Ἐπειδὴ ἔσειξεν ὅτι ἡ ἀκολούθησις τῶν προτάσεων , τῶν τε ἁπλῶν XCINr καὶ τῶν ἐκ μεταθέσεως , ἀντιστρόφως ἔχει , λέγω δὴ ὅτι τῇ μὲν άπλῇ κατα - φάσει ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἕπεται καὶ τὸ ἔμπαλιν τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει ἡ άπλῆ ἀπόφασις , καὶ ὅτι οὐ καθ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν στοῖχον ἢ ταῖς άπλαῖς αἱ ἐκ μεταθέσεως ἕπονται ἢ ταῖς ἐκ μεταθέσεως αἱ ἁπλαῖ , ἀπάτην τινὰ ἴσως γενησομένην τισί , δι’ ἧς δόξει ἐνδέχεσθαι κατὰ τὸν αὐτὸν στοῖχον μὴ μόνον τῷ Γ τὸ Α ἕπεσθαι ἀλλὰ καὶ τῷ Δ τὸ Β , τίθησι καὶ ἀπελέγχει , ὡς διὰ πάντων τὸν περὶ τῆς ἀκολουθήσεως λόγον ἀληθῆ δείκνυσθαι , καὶ δι’ ὧν αὐτόθεν δέδεικται καὶ δι’ ὧν οἱ τὸ ἐναντίον κατασκευάζοντες λόγοι ἐλέγχονται . συμβαίνει δέ , φησίν , ἡ τοιαύτη ἀπάτη , εἰ μὴ καλῶς ληφθείη τὰ ἀντικείμενα , οἷον εἴ τις νομίσοι ὅτι ἐνδέχεται τοῦ Α καὶ τοῦ Β μίαν ἀπόφασιν καὶ τὴν αὐτὴν εἶναι τὸ Z , καὶ κοινῶς άμφοτέρων καὶ ἰδί ᾳἑκατέρου . οἷον ἔστω τὸ μὲν Β ἔστιν ἀγαθόν’ , τὸ δὲ Α οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ · τούτων ἀμφοτέρων μία ὑποκείσθω ἀπόφασις τὸ Z τὸ οὔτε ἐστὶν ἀγαθὸν οὔτε οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ . πάλιν τοῦ Γ καὶ Δ , λέγω δὴ τοῦ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ ‘οὐκ οὐκ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ , ἀπόφασις τὸ Θ τὸ ‘οὔτε XCINr ἐστὶν οὐκ ἀγαθὸν οὔτε οὐκ ἔστιν οὐκ ἀγαθόν’ . τούτων οὕτως εχόντων δειχθήσεται ὅτι ὥσπερ τῷ Γ τὸ Α ἕπεται , οὕτω καὶ τῷ Δ τὸ Β . ἐπειδὴ γὰρ τὸ Z ἀπόφασίς ἐστι τοῦ Α , ἐπὶ παντὸς δὲ ἢ τὸ Α ἢ τὸ Z , διὰ τὰ ααὐτὰ δὲ ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Θ ( ἀπόφασις γὰρ τοῦ I τὸ Θ ) , ὑπόκειται δὲ ὅτι ᾦ τὸ Γ ὑπάρχει , τούτῳ παντὶ ἕπεται τὸ Α , ἀνάγκη πᾶσα καὶ ᾧ τὸ Z , τούτῳ παντὶ τὸ Θ ὑπάρχειν . ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Θ ἤ τὸ Γ , εἰ μὴ τὸ Θ ὑπάρχει τούτῳ ᾧ ὑπάρχει τὸ z , τὸ Γ ὑπάρξει · ὰλλ’ εἰ ᾧ τὸ Z , τούτῳ καὶ τὸ Γ , ᾧ δὲ τὸ Γ , τούτῳ ὑπόκειται τὸ Α , ᾦ ἄρα τὸ Z , τούτῳ καὶ τὸ Α ὑπάρξει , ὅπερ ἐστὶν ἀθύνατον · ἀντίφασις γὰρ τὸ Α Z . εἰ οὖν ᾧ τὸ Z , τούτῳ τὸ Γ οὐκ ἐνδέχεται , ἀνάγκη δ·ήπου τὸ Θ , ἐπειδὴ ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Γ ἢ τὸ Θ . πάλιν ἐπειδὴ τὸ Z ἀπόφασίς ἐστι τοῦ B , παντὶ ἄρα ἢ τὸ B ἢ τὸ Z · διὰ τὰ αὐτὰ δὲ ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Δ ἢ τὸ Θ · δέδεικται δὲ ὅτι ᾦ τὸ Z , τούτῳ καὶ τὸ Θ · ᾧ ἄρα τὸ Δ , τούτῳ καὶ τὸ Β . εἰ γὰρ ᾧ τὸ Δ , τούτῳ μὴ ὑπάρξει τὸ B , ἐπειδὴ ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Β ἢ τὸ Z , ᾧ ἄρα τὸ Δ , τούτῳ τὸ Z ὑπάρξει · ἀλλ’ ᾧ τὸ Ζ ὑπάρχει , τούτῳ δέδεικται καὶ τὸ Θ ὑπάρχον · ᾧ ἄρα τὸ Δ , τούτῳ καὶ τὸ Θ ὑπάρξει ἡ ἀντίφασις , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . οὐκ ἄρα ᾧ τὸ Δ , τούτῳ τὸ Z · λείπεται ἄρα τὸ Β . εἰ οὖν ᾧ τὸ Δ , τούτῳ τὸ B , ὑπόκειται δὲ καὶ ᾧ τὸ Γ , τούτῳ καὶ τὸ Α , καθ’ ἕνα ἄρα καὶ τὸν αὐτὸν στοῖχον ἢ ταῖς ἁπλαῖς αἱ ἐκ μεταθέσεως ἔψονται ἢ ταῖς ἐκ μεταθέσεως αἱ ἁπλαῖ . τοὐναντίον δὲ ἐδείκνυτο πρότερον . ὁ μὲν οὗν τρόπος τῆς ἀπάτης τοιοῦτος . συνέβη δὲ διὰ τὸ κακῶς εἰλῆφθαι τὸ Z ἀπόφασιν εἶναι τοῦ τε Α καὶ τοῦ Β , ὁμοίως καὶ τὸ Θ τοῦ τε Γ καὶ τοῦ Δ · ψεῦδος γὰρ ὅτι ἐπὶ παντὸς ἢ τὸ Α ἥ τὸ Z καὶ πάλιν ἢ τὸ Β ἢ τὸ Z ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ΓΔΘ . τοῦ γὰρ ‘ ἔστιν ἀγαθόν’ , ὅπερ ἦν τὸ Β , ἀπόφασίς ἐστι τὸ ‘ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ οὐ μὴν τὸ ‘οὔτε ἀγαθόν ἐστιν οὔτε οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ · ἀδύνατον γάρ ἐστί τι ὃ οὔτε ἀγαθόν ἐστιν οὔτε οὐκ ἔστιν ἀγαθόν , ἀλλὰ πάντως θάτερον ἀνάγκη . ὁμοίως δὲ ρὐδὲ τοὐ Α , ὅπερ ἦν τὸ ‘οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ απόφασίς ἐστι τὸ Z' τὸ ‘ οὔτε ἀγαθόν ἐστιν οὔτε οὐκ ἔστιν ἀγαθόν · συμπεριείληπται γὰρ ἐν τῷ Z τὸ Α · τὸ γὰρ ‘ οὐκ ἔστιν ἀγα - θόν’ ταὐτόν ἐστι τῷ ‘οὔτε ἀγαθόν ἐστιν’ . ὁμοίως δὲ οὐδὲ τὸ Θ ἀπόφασις XCIVr δειχθήσεται ἢ τοῦ Γ ἢ τοῦ Δ . τούτου δὲ συγκεχωρημένου ἡ ἀπάτη προῄει · ὥστε διὰ τὸ μὴ καλῶς εἰλῆφθαι τὰ ἀντικείμενα , λέγω δὴ τὴν κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν τὰς ἀντιφατικῶς ἀντικειμένας , ἡ πλάτη γέγονεν . Διὰ τὸ μὴ τὰ ἀντικείμενα λαμβάνειν ὀρθῶς , ὧν ἀνάγκη παντὶ θάτερον ὑπάρχειν , τουτέστι τὰ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενα . ἐπὶ τούτων γὰρ μόνων τῶν ἀντικειμένων ἀνάγκη ἐπὶ πάντων , καὶ ὄντων καὶ μὴ ὄντων , θάτερον μὲν ψευδὲς εἶναι θάτερον δὲ ἀληθές . p . 52 b 16 Οἶον εἰ τὸ Α καὶ τὸ Β μὴ ἐνδέχεται ἅμα τῷ αὐτῷ . Ἀναλαμβάνει τὰς ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεις , τὰς τρεῖς φημι , ὧν ὑποκειμενων ἐδείκνυτο ἡ εἰρημένη ὑγιὴς τῶν προτάσεων ἀκολούθησις . εἶτα ταῖς ὑποθέσεσι ταύταις ἐπισυνάπτει ἑξῆς τὴν ψευδῆ ὑπόθεσιν ἐξ ἧς ἡ ἀπάτη ἐγίνετο . p . 52 b 24 Καὶ ᾧ τὸ Γ , παντὶ τὸ Α ὑπόκειται . Μία γὰρ ἦν αὕτη τῶν εἰλημμένων ἐξ ἀρχῆς τριῶν ὑποθέσεων . p . 52 b 25 Ὤστε ᾧ τὸ Z , παντὶ τὸ Θ . Καὶ εἴπομεν πῶς , ἐπειδὴ ἀνάγκη μὲν παντὶ ἢ τὸ Θ ἢ τὸ Γ , μὴ ἐνδέχεται δὲ τὸ Γ τῷ Z διὰ τὸ συνεπιφέρειν ἑαυτῶ τὸ A . p . 52 b 26 Ἀκολουθεῖ δὲ τῷ Z τὸ Θ , καὶ τῷ Δ ἀκολουθήσει τὸ B · τοῦτο γὰρ ἴσμεν . Εἰ γὰρ ἐπὶ παντὸς ἡ τὸ Β ἢ τὸ Z , οὐχ ἕπεται δὲ τῷ Δ τὸ Β , τὸ Z ἕψεται · ἀλλ’ ἀδύνατον · συνεπιφέρει γὰρ ἑαυτῷ τὸ Θ διὰ τὸ δεδεῖχθαι ὅτι ἕπεται τῷ Z τὸ Θ . ὥστε εἰ μὴ ἐνδέχεται τῷ Δ τὸ Ζ ἕπεσθαι , τὸ Β | ἕψεται ἐξ ἀνάγκης · ἀλλ’ ἐδείκνυτο πρότερον ψεῦδος εἶναι τὸ XCIVv τοιοῦτο · οὐ γὰρ εἵπετο τῷ Δ τὸ Β . τί οὖν τοῦ ψεύδους αἴτιον , ἐπήγαγεν . p . 52 b 29 Οὐ γὰρ ἴσως ἀνάγκη παντὶ ἢ τὸ Α ἢ τὸ Z , οὐδὲ τὸ Z ἢ τὸ Β . Τουτέστι κακῶς εἴληπται ὅτι τὸ Z ἀπόφασίς ἐστιν ἑκατέρου , τοῦ τε Α φημὶ καὶ τοῦ B . εἶτα ἐπὶ τῶν ὑλῶν τοῦτο δείκνυσιν . p . 52 b 31 Τοῦ γὰρ ἀγαθοῦ τὸ οὐκ ἀγαθὸν ἀπόφασις . XCIVv Τουτέστι τοῦ ἔστιν ἀγαθόν τὸ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . τὸ δὲ Z ἦν ‘οὔτε ἀγαθόν ἐστιν οὔτε οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ . εἰ οὖν ἀπόφασις μέν ἐστι τοῦ εστιν αγαυον τὸ οὐκ εστιν αγαθον , οὐ ταὐτὸν δὲ τὸ οὐκ εστιν αγαθον τῷ ‘οὔτε ἀγαθόν ἐστιν οὔτε οὐκ ἔστιν ἀγαθόν’ , οὐκ ἄρα ἀπόφασις τοῦ Α τὸ Z . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἔφθημεν προειπόντες .
Lemmas: p . 46M0 lluY ; δέ ἀνάγω ὁ συλᾺο-ίισuιοὺ εἰς ὁ πρόειμι - LXXVIH’ ῥαίνω σχῆμα , λεκτέος ἄν εἰμί μετά οὗτος · λοιπός γάρ εἰμί ἰόω ὁ σκέψις . έρα ἀπολαμβάνω ὁ δύο ὁ βιβλίον τμῆμα οὗτος δέ εἰμί ὁ περί ὁ εὐπορία ὁ πρότασις . ἐντεῦθεν λοιπός ἐπί ὁ τρίτος μετά · βαίνω · οὗτος δέ εἰμί πῶς ἄν ὸυνηθεί·́uι-αν ὁ ἢ παρά ὁ παλαιός - ὁ συλλογισμός ἢ ὅσος ἐγώ ὁ προσδιαλέγομαι πλέκω ἀνάγω εἰς ὁ προερέω τρεῖς σχῆμα . τουιος γάρ δείκνυμι , φημί , τέλος ἄν ἐγώ ἔχω ὁ πρόκειμαι πραγματεία · εἰμί γάρ ὁ τε γένεσις ὁ συλλογισμός μανθάνω , ἔτι τε πῶς ἀνάγω δύναμαι εἰς ὁ προερέω σχῆμα ὁ προτίθημι συλλοί̀ισμού--̀ , - αὖλειος εἄν ἔχω ὁ συλ - λογιστικός ἕξις . δεῖ οὖν , φημί , εἰς ὁ προσεχής δύο πρότασις ἀνάγω ὁ συλλογισμός ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ προσεχῶς ὁ συμπέρασμα συνακτι - · - ̓0 - καί ) , ἔπειτα ὁ ὅρος ἐπισκοπέω ἐκ ὅς οὗτος συνίστημι . πολλάκις δέ , φημί , οὔτε ὁ γράφω οὔτε ὁ τͅροσδιαλε·ίόuενοι ὁ δύο προτείνω πρότασις , ἀλλ' εἰμί ὅτε ὁ εἷς παοαλιuπανους , καί ἤτοι ὁ μείζων ὁ ὁ μικρός . καί ὁ μικρός μέν , ὡς ὅταν εἶπον οὕτως · πᾶς οἰκέω ἀγαθός , ὁ ὑγίεια ἄρα ἀγαθός · ἢ πᾶς κατά φύσις ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα ἀγαθός · ἐνταῦθα γάρ δῆλος ὅτι ὁ μικρός πρότασις ἵαραλ--·λειπ-α . ὁ λέγω ἐν μέν ὁ πρῶτος συλλογισμός ὅτι ὁ ὑγίεια οἰκέω , ἐν δέ ὁ δύο ὅτι : l » ὁ ἡδονή κατά φύσις . δῆλος δέ · ἵημι ἐν οὗτος ὁ παραλαλαιuιu-ἁνον ἐκ ὁ συμπέρασμα · ἐάν γάρ εὑρίσκω ὅρος ἐν ὁ συμπέρασμα ὅς ἐν LXXVII r ὁ πρότασις οὐ ἔχω , ὥσπερ ἐν οὗτος ὁ ὑγίεια ἢ ὁ ἡδονή , δῆλος ὅτι ἀπό τις παραλείπω πρότασις εἰμί οὗτος ὁ ὅρος ἐν ὁ συμπέρασμα . γιγνώσκω δέ ποῖος εἰμί ὁ παραλείπω , πότερος μείζων ἢ μικρός , ἐκ ὁ τάξις ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα καινός ὁράω · ἐάν μέν γάρ ὁ ὑπόκειμαι εἰμί , μικρός , ἐάν δέ ὁ κατηγορέω εἰμί , μείζων , ὥσπερ ἐν οὗτος εἰμί ὁ ἡδονή καί ὁ ὑγίεια . ἔχω οὖν οὗτος ὁ ὁ ὑπόκειμαι τάξις ἐν ὁ συμπέρασμα · ὁ δέ ὑπόκειμαι ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ ἐλαχύς εἰμί πρότασις , ὥσπερ ὁ κατηγορέω ὁ μείζων · δῆλος οὖν ἄρα ὅτι ὁ μικρός εἰμί ὁ παραλείπω . ἐνίοτε δέ , ὡς εἶπον , ὁ μέν μείζων παραλιμπάνω , λέγω δέ ὁ μικρός , οἷος εἰμί πᾶς ὁ ῥητορικός · ὁ Δεῖνα νύκτωρ πλανάω , κλέπτης ἄρα εἰμί · ὁ Δεῖνα καλλωπιστής , οὐκοῦν καί μοιχός . ἔχω γάρ ὁ συμπέρασμα πῇ μέν ὁ κλέπτης πῇ δέ ὁ μοιχός · κατηγορέω δέ οὗτος ἐν ὁ συμπέρασμα . οὐκοῦν ὁ μείζων εἰμί ὁ παραλείπω · ὁ Δεῖνα νύκτωρ πλανάω , πᾶς νύκτωρ πλανάω κλέπτης εἰμί , ὁ Δεῖνα ἄρα κλέπτης εἰμί · ὁ Δεῖνα καλλωπιστής , πᾶς καλλωπιστής μοιχός , ὁ Δεῖνα ἄρα μοιχός . ἐνίοτε δέ , φημί , οὖον παραλιμπάνω πρότασις , περισσός δέ τίθημι , ἢ καί παραλιμπάνω μέν τις , καί ἄλλος δέ τίθημι περισσός · καί δεῖ συνοράω τίς μέν παραλείπω , καί οὗτος προστίθημι , τίς δέ περισσός εἴρω , καί οὗτος ἀφαιρέω , ἠώς ὅς καταντάω εἰς ὁ δύο πρότασις . καί ὅπως μέν παραλείπω ἐνίοτε εἷς ὁ πρότασις , εἶπον ἤδη . προστίθημι δέ περισσός , ὡς ἐάν εἶπον · ὁ ἡδονή κατά φύσις , ὁ ἡδονή λεῖος ἐνέργεια , ὁ ἡδονή ἀνενόχλητος ζωή , πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός · ἐν οὗτος γάρ μόνος χρειώδης πρός ὁ συμπέρασμα ὁ ὅς ἡδονή κατά φύσις , ὁ δέ ἄλλος περισσός καί μάτην παραλαμβάνω , εἰμί μή διά ἄλλος τις αἴτιος ὁ προερέω τίς παραλαμβάνω , ἢ διά ἐπίκρυψις ἢ διά ἄλλος τίς . συμβαίνω οὖν ὅτε καί προστίθημι περισσός καί ὁ ἀναγκαῖος τίς παραλείπω , οἷος , ὡς εἶπον ἤδη , ἤτοι ὁ μείζων πρότασις ἢ ὁ μικρός . τις μέν οὖν , φημί , ὁ προτείνω συλλογισμός ἐλλειπτικός εἴρω ῥᾴδιος ἔχω ὁ εἰς ὁ σχῆμα ἀνάλυσις , τις δέ δυσχερής . ὅσος μέν γάρ , φημί , ὅρος τις ἔχω ἐν ὁ συμπέρασμα ὅς ἐν ὁ πρότασις οὖον παραλαμβάνω , εὐχερής ἀνάγω ὑπό ὁ σχῆμα · δυνατός γάρ ἐκ ὁ ὁράω οὗτος ῥᾳδίως ἰόω ὁ παραλείπω , ὥσπερ ἐν | ὅς παρατίθημι παράδειγμα . LXXVII Ν ὅσος δέ ὁ συλλογισμός ἐλλειπτικός εἴρω , ὁ δέ αὐτός ὅρος ἔχω ἐν ὁ συμπέρασμα ὅς καί ἐν ὁ πρότασις παραλαμβάνω , οὗτος , φημί , δυσχερής δυσχερής εἰς ὁ σχῆμα · οὖον γάρ εὐσύνοπτος ὁ παραλείπω . οἷος αὐτός παρατίθημι συλλογισμός · ἔχω δέ δέ οὕτως · ἀναιρέω ὁ μή οὐσία οὐ ἀναιρέω ὁ ὄντα · ὁ μέρος δέ ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ ὅλος · ὁ μέρος ἄρα ὁ οὐσία οὐ εἰμί οὐ οὐσία · ἐν γάρ ὁ συμπέρασμα ὁ συλλογισμός οὗτος οὐδείς εἰμί ὅρος μή εἰμί ἐν ὁ πρότασις , ἀλλά εἰμί ὁ μέν μή οὐσία ἐν ὁ εἷς , ὁ δέ μέρος ἐν ὁ ἕτερος . δυσχερής οὖν ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ ἀνάλυσις , ἐπεί οὐδέ ὁ παραλείπω ῥᾴδιος συνδέω · δύο γάρ εἰμί ἐν οὗτος πρότασις ασύναπτος ἀλλήλων ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα δύο ὅρος ἑκάτερος ἐν ἑκάτερος εἰμί ὁ πρότασις . εἰμί οὖν ὁ παραλείπω ἐν οὗτος οὐ ὅρος ἀλλά πρότασις . σκοπός δέ δείκνυμι διά οὗτος ὅτι ὁ μέρος ὁ οὐσία οὐσία εἰμί . καί δείκνυμι οὗτος οὗτος ὁ συλλογισμός ἐν δύο σχῆμα λαμβάνω μέσος ὅρος ὁ οὐσία , μείζων ὁ μή οὐσία καί μικρός ὁ μέρος ὁ οὐσία , καί λέγω τρόπος τις οὕτως · ὁ μή οὐσία ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ οὐσία , ὁ μέρος δέ ἀναιρέω ἀναιρέω ἡʹ οὐσίν> , ὁ μέρος ἄρα ὁ οὐσία οὐ εἰμί οὐ οὐσία ἀλλά οὐσία δῆλος ὅτι · ὅς γάρ μή εἰμί οὐ οὐσία , οὐσία εἰμί ἐκ ἀνάγκη . ἀλλά ἐν ὁ πρόκειμαι οὐ χράω ὁ αὐτός μέσος ὅρος ἐν ὁ μικρός πρότασις , ἀλλά λαμβάνω ἀντί ὁ οὐσία ὁ ὅλος · εἶπον γάρ ὗτος μή οὐσία οὐσία ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ οὐσία καί δήω εἶπον ὗτος μέρος δέ ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ οὐσία οὗτος μέν οὐ εἶπον , ἀλλ' ὅτι ὁ μέρος δέ ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ ὅλος . καί χράω ἀντί μέσος ὁράω ὁ οὐσία ὁ ὅλος ὥστε ἐν ὁ αὐτός συλλογισμός δύο μέσος παραλαμβάνω , ὁ οὐσία καί ὁ ὅλος · ὅσπερ ὁ πλάνη ποιέω . διά τίς δέ οὕτως χράω ; λέγω ὅτι δύο συλλογισμός εἰμί , προσυλλογισμός τε καί αὐτός ὁ συλλογισμός , ἐκ ἑκάτερος εἷς πρότασις λαμβάνω , παραλείπω δέ εἰμί ὁ λοιπός δύο . ὁ γάρ συλλογισμός ὁ μικρός πρότασις βούλομαι κατασκευάζω , πόθεν ὅτι ὁ μέρος ἀναιρέω ἀναράω ὁ οὐσία , δείκνυμι αὐτός διά προσυλλογισμός χράομαι μέσος ὅρος ὁ ὅλος , ὥστε εἰμί ὁ προσυλλογισμός οὕτως · ὁ μέρος ὁ οὐσία ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ ὅλος , ὁ ὅλος ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ οὐσία , † ὁ μέρος ἄρα ὁ οὐσία οὐσία εἰμί · ὁ σχῆμα πρῶτος . ἐπίκρυψις ἐν ἕνεκα ὁ συντομία λαμβάνω ὁ προσυλλογισμός ὁ μικρός προΐημι ὁ λέγω ὗτος μέρος ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ ὅλος καί ὁ συλλογισμός ὁ μείζων ὁ λέγω ὗτος μή οὐσία ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ οὐσία οὕτως ἐπάγω ὁ συμπέρασμα , ὅτι ὁ μέρος οὐ εἰμί οὐ LXXVII v οὐσία . χράω οὖν ἐν ὁ συλλογισμός ὅρος μέσος οὖον ὁ αὐτός , ἀλλά ἐν ὁ μείζων μέν ὁ εἰμί μέσος , λέγω δή ὁ οὐσία , ἐν δέ ὁ μικρός ἀντί ὁ οὐσία ὁ ὅλος . ὥστε δυσχερής ὁ τοιοῦτος ὁ συλλογισμός εἶδος ὁ ἀνάλυσις μή δύναμαι ἐγώ ἐκ ὁ συμπέρασμα στοχάζομαι ὁ παραλείπω ὁ αὐτός ὁράω ὑπάρχω ἐν ὁ συμπέρασμα ὅσπερ εἰμί καί ἐν ὁ πρότασις . τίθημι μέν οὖν καί ἕτερος εἶδος ὁ ὁ συλλογισμός ἀσάφεια , ἀλλά ἵνα μή πᾶς ἅμα λέγω , ἕκαστος ἐν ὁ ἴδιος τόπος θεωρέω . p . 47a5 συμβαίνω δέ ἅμα καί ὁ πρότερος εἴρω ἐπιβεβαιόω καί φανερός εἰμί , ὅτι οὕτως ἔχω , διά ὁ νῦν λέγω · δεῖ γάρ πᾶς ὁ ἀληθής αὐτός ἑαυτοῦ ὁμολογέω εἰμί πάντῃ . ἐάν , φημί , δείκνυμι ὅτι ὁ ὁπωσοῦν προφέρω συλλογισμός πᾶς εἰς τρεῖς τρεῖς ἀναλύω σχῆμα μόνος , πιστόω μᾶλλον ὁ προερέω , ὅτι ἀνάγκη τρεῖς μόνος εἰμί σχῆμα . εἰμί γάρ ὁ τε γένεσις αὐτός παραδίδωμι δείκνυμι μόνος εἰμί οὗτος καί ὁ μέθοδος ὁ ὁ συλλογισμός εὐπορία , ἔτι δέ καί ὁ γίγνομαι συλλογισμός ἀναλύω εὑρίσκω εἰς μόνος μόνος ἀναλύω , αὐτός ἑαυτοῦ σύμφωνος εὑρίσκω ὁ ἀλήθω . οὖον μόνος δέ ὁ περί ὁ τρεῖς σχῆμα λόγος εὑρίσκω διά οὗτος βεβαιόω ἀλλά καί ὁ περί ὁ συλλογιστικός συζυγία καί ὁ ἀσυλλόγιστος · δείκνυμι γάρ ἐν οὗτος ὅτι ὅσος ἐκ ἀόριστος πρότασις κατασκευάζω τίς , κατά ὁ ἴδιος φύσις ἀσυλλόγιστος εἰμί , ἑτέρωθεν δέ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος . καί περί ὁ λοιπός δέ καί ἐντεῦθεν ἔχω ὁ πίστις . p . 47a11 ῥᾳδίως γάρ εἰς ὁ μείζων διαιρέω ἢ εἰς ὁ μικρός · μείζων δέ ὁ σύγκειμαι ἢ ὁ ἐκ ὅς . εὐχερής γάρ ὁ διαιρέω εἰς μέγας μόριον ἢ ὁ εἰς μικρός · διό , φημί , δεῖ ἐγώ εἰς ὁ δύο μέγας μόριον ὁ συλλογισμός , λέγω δή ὁ συνεκτικός αὐτός δύο πρότασις , ὁ διαίρεσις ποιέω . ἀντικειμένως δέ ἔχω ὁ πλῆθος ὁ μέγεθος · ὅταν γάρ ὁ διαίρεσις εἰς μέγας ὁ μέγεθος γίγνομαι , εἰς ἐλάσσων γίγνομαι ὁ πλῆθος , ὅταν δέ εἰς πλείων ὁ πλῆθος , εἰς μικρός ὁ μέγεθος . ἐάν γάρ εἰς δύο διαιρέω ὁ πηχυαῖος ξύλον καί πάλιν ἄλλος πηχυαῖος εἰς τέσσαρες διαιρέω , δῆλος ὅτι ἐκεῖνος ὁ μόριον LXXVII Ν μέγεθος μέν μέγας εἰμί ἢ ὁ οὗτος , πλῆθος δέ ὀλίγος · ῥᾴδιος δέ ἐκεῖνος ὁ διαίρεσις οὗτος · διά οὗτος φημί εἰς ὁ δύο πρότασις ὁ συνεκτικός διαιρέω χρή πρότερος , ὅστις εἰμί ὁ μέγας μόριον ὁ συλλογισμός , καί μή ἐκ ὅς οὗτος σύγκειμαι , λέγω δέ εἰς ὁ ὁ προσυλλογισμός πρότασις . καί γάρ δυσχερής οὗτος καί οὐδείς ἐγώ ὀνίνημι εἰς ὁ πρόκειμαι , τουτέστιν εἰς ὁ ἀνάγω ὑπό ὁ σχῆμα ὁ συλλογισμός · οὐδείς γάρ εἰς οὗτος δήω ὁ προσυλλογισμός . σύγκειμαι οὖν φημί αὐτός ὁ δύο πρότασις · | σύγκειμαι γάρ ἐκ ὁ προσυλλογισμός LXXVII t γισμαω · ἐκ ὅς δέ αὐτός ὁ προσυλλογισμός . μήποτε δέ ὁ ἐκ ὅς ἀκούω ὁ τρεις ὅρος ἐκ ὅς ὁ δύο πρότασις , ὅτι πρότερος ὁ πρότασις ζητητέος ὁ συλλογισμός καί μή ὁ ὅρος · εὐχερής τε γάρ ὁ πρότασις εὑρίσκω ἢ ὁ ὅρος , καί ὁ εὕρεσις ὁ πρότασις συναναφαίνω καί ὁ τρεῖς ὅρος ἐκ ὅς ὁ πρότασις σύγκειμαι . p . 47a13 εἶτα σκοπέω πότερος ἐν ὅλος καί πότερος ἐν μέρος . οὖον λέγω ποῖος εἰμί καθόλου καί ποῖος μερικός , ἀλλά ποῖος μείζων καί ποῖος ελαττώνω . εἶπον δέ καθόλου μέν ὁ μείζων , ἐν μέρος δέ ὁ μικρός , διότι ἀεί ἐπί πλέω εἰμί ὁ μείζων ὁ μικρός καί περιέχω ἐν ὁ μείζων ὁ μικρός . ὅταν γάρ εἶπον ἅπας ἄνθρωπος ζῷον , πᾶς ζῷον οὐσία , δῆλος ὅτι ὁ λέγω ἅπας ζῷον οὐσία ἐπί πλέω εἰμί ὁ λέγω ἅπας ἄνθρωπος ζῷον · ὅς τε γάρ ὑπόκειμαι ὁ μείζων ἐπί πλέω εἰμί ὅς ὁ μικρός , λέγω δή ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ κατηγορέω ὁ κατηγορέω · ἐπί πλέω γάρ ὁ οὐσία ὁ ζῷον · ἀλλά καί ἐν ὁ εἶπον πᾶς ζῷον οὐσία ἐμπεριλαμβάνω ὁ ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος . καί ἐπί ὁ ἀποφατικός ὁμοίως ἔχω · οἷος πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , οὐδείς ζῷον ἄψυχος · ἐπί πλέω γάρ ὁ μέν ἄψυχος ὁ ζῷον · ὁ γάρ ἄψυχος καί ὁ ἐμψυχόω προσεχῶς διαιρέω ἐκ ὁ σῶμα , ἐκ ὁ ἐμψυχόω ἔχω ὁ ὑποδιαίρεσις ὁ ζῷον , ὥστε οὖον ὁ αὐτός συστοιχία ὁ ζῷον καί ὁ ἄψυχος , ἀλλά ἀνωτέρω ὁ ἄψυχος . ἐπί πλέω οὖν ὁ μέν ἄψυχος ὁ ζῷον , ὁ δέ ζῷον ὁ ἄνθρωπος . ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ ‘οὐδὲν ζῷον ἄψυχος περιὲ - χω καί ὁ ἄνθρωπος . p . 47a14 ἐνίοτε γάρ ὁ καθόλου προτείνω ὁ ἐν αὐτός οὖον λαμβάνω . ἐν αὐτός λέγω ὁ ἐλάσσων , διότι , ὡς εἶπον , περιέχω ὁ μικρός ὑπό ὁ μείζων ὁμοίως καί ἐπί ὁ καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός . LXXVII r περιέχω γάρ ὁ λέγω ἅπας ζῷον οὐσία ὁ λέγω ἅπας ἄνθρωπος ζῷον · καί γάρ ὁ οὐσία ὁ ζῷον περιεκτικός καί ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἀπόφασις · περιέχω γάρ ὁ λέγω ‘οὐδὲν ζῷον ἄψυχος ὁ λέγω ἅπας ἄνθρωπος ζῷον · εἰμί γάρ οὐδείς ζῷον ἄψυχος , οὐδέ ἄνθρωπος δῆλος ὅτι . p . 47a16 ἤ οὗτος μέν προτείνω . ὁ μερικός δηλονότι , αὐτός δέ εἶπον ὁ μικρός · περί οὗτος γάρ προσεχῶς εἶπον . διά ὅς δέ οὗτος , τουτέστι ὁ καθόλου , αὐτός δέ εἶπον ὁ μείζων · περαίνω γάρ ὁ μικρός διά ὁ μείζων · ἐπεί γάρ πᾶς ζῷον οὐσία , διά οὗτος καί πᾶς ἄνθρωπος οὐσία · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἀποφατικός , ἐπεί οὐδείς ζῷον ἄψυχος , οὐδέ ἄνθρωπος δῆλος ὅτι . p . 47a22 ἔνιοι δέ λανθάνω καί δοκέω συλλογίζομαι διά ὁ ἀναγκαῖον τίς συμβαίνω ἐκ ὁ κεῖμαι . ζητέω δέ ἄν τις καί , εἰμί ἐκ ὁ κεῖμαι ἀναγκαῖον τίς συμβαίνω , πῶς φημί ὅτι δοκέω συλλογίζομαι καί λανθάνω ὡς συλλογίζομαι , οὖον συλλογίζομαι δέ · καί ὅς αὐτός ὁρίζω ὁ συλλογισμός λέγω ὅτι “ συλλογισμός εἰμί λόγος ἐν ὅς τίθημι τις ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω ὁ οὗτος εἰμί ” . εἰμί οὖν ὁ συλλογισμός διά ὁ ὁ κεῖμαι εἰμί ἀναγκαῖον τίς συνάγω , πῶς ἐνταῦθα φημί ὅτι ἀναγκαῖος μέν τίς συμβαίνω ἐκ ὁ κεῖμαι , οὖον μήv συλλογιστικός ; λανθάνω γάρ , φημί , καί δοκέω συλλογίζομαι , δηλονότι μή συλλογίζομαι . λέγω οὖν ὅτι διά οὗτος οὐ ἀρκέω ἐν ὁ ὁρισμός ὁ εἶπον “ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω ὁ οὗτος εἰμί ” , ἀλλά ἑρμηνεύω αὐτός τίς σημαίνω ὁ “ ὁ οὗτος εἰμί ” · ἐπάγω γάρ “ λέγω δέ ὁ οὗτος εἰμί ὁ διά οὗτος συμβαίνω , ὁ δέ διά οὗτος συμβαίνω ὁ μηδείς ἔξωθεν ὁράω προσδέω πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος ” . ἐνταῦθα ἐν ἐνδέω ὅπου μέν ὅρος ὅπου δέ πρότασις . διά οὗτος δέ ὅλως , φημί , ἐν οὗτος συμβαίνω ὁ ἀναγκαῖος , ὅτι ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἀναγκαῖος ὁ συλλογισμός · εἰμί τίς μέν γάρ συλλογισμός , οὗτος καί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί τίς δέ ἀναγκαῖος , οὗτος καί συλλογισμός . ἀμελέω ἐν ὁ ἀσυλλόγιστος LXXIXr συζυγία δείκνυμι πολλάκις ἀναγκαῖον τίς συμβαίνω , ὅσπερ συμβαίνω οὖον διά ὁ συλλογιστικός συμπλέκω ὁ πρότασις ἀλλά διά ὁ ὁ ὕλη ὁ παραλαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος ἔχω , λέγω δή διά ὁ ὁ καθόλου πρότασις ἀληθής εἰμί ὁ λέγω ὅτι πᾶς ὅστις πᾶς ὁ μόριον ἄν ἀναιρέω , συναναιρέω οὗτος καί ὁ οὐσία . καί ὅπως οὗτος συμβαίνω , φθάνω εἶπον . ὅτι γάρ διά τις καθόλου πρότασις παραλείπω ἕπω ὁ ἀναγκαῖος ἐν ὁ τοιοῦτος , ὡς καί ὁ Ἀλέξανδρος δοκέω καί οὖον διά ὁ συλλογιστικός εἰμί ὁ ἀγωγή , δῆλος ἐκ ὁ ὑπόδειγμα · τίθημι γοῦν πλείων ὁ τοιοῦτος λόγος . οἷος εἰμί ὁ Α ὁ Β ἴσος , καί ὁ Γ ὁ Β ἴσος , καί ὁ Α ἄρα ὁ Γ ἴσος · ἐνταῦθα γάρ ἀληθής μέν ὁ συμπέρασμα καί ὁ κεῖμαι ἀκολουθέω , ἀλλά οὖον συλλογιστικός . ὅτι γάρ οὖον συλλογιστικός , δῆλος ἐκ ὅς ἀμφότερος τε ὁ πρότασις εἰμί μερικός <καὶ> ἐν δύο σχῆμα καταφατικός · οὗτος δέ ἔχω ὁ πρότασις συλλογισμός οὐ γίγνομαι . πόθεν οὖν ὁ ἀναγκαῖος συνάγω ; φημί ὅτι ἀπό τις καθόλου πρότασις παραλείπω ὁ λέγω ἅπας ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἰσάζω , ὥστε γίγνομαι ἐκ συλλογισμός ὁ ἀναγκαῖος οὗτος ὁ τρόπος · ὁ Α καί ὁ Γ ὁ Β εἰμί ἴσος · πᾶς ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος · ὁ Α ἄρα καί ὁ Γ ἀλλήλων εἰμί ἴσος . ὅτι δέ ὁ καθόλου πρότασις ὁ παραλείπω αἰτία εἰμί ἐν | ὁ οὐτάω προφέρω λόγος ὁ συνάγω τίς ἀναγκαῖος , δῆλος ἐπί LXXVII Ν ὅς μή οὕτως ἔχω . φημί γάρ οὗτος · ὁ Α ὁ Β εἰμί ἀδελφός · ἀλλά καί ὁ Γ ὁ αὐτός Β εἰμί ἀδελφός · καί οὐκέτι ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὅς ὁ Α ἄρα ὁ Γ εἰμί ἀδελφός . οὗτος δέ διά ὁ ὁ καθόλου πρότασις ψευδής εἰμί ὁ λέγω πάντης ὁ ὁ αὐτός ἀδελφός καί ἀλλήλων εἰμί ἀδελφός . ἐπεί ἐν ψευδής ὁ καθόλου πρότασις , διά οὗτος οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος συνάγω . ὅτι δέ ψευδής , δῆλος ἐκ ὑπόδειγμα . ὑπόκειμαι γάρ γυνή τις ἐκ ἀνήρ παῖς ἔχω καί ἀνήρ τις ἐκ γυνή τις παῖς ἔχω , καί στερέω ὁ μέν γυνή ὁ ἀνήρ ὁ δέ ἀνήρ ὁ γυνή , καί συνέρχομαι ὁ καταλείπω εἰς γάμος καί τικτέτωσαν υἱός . δῆλος ἐν ὅτι ὁ ἐκ ἄμφω τίκτω ἑκάτερος ὁ προγίγνομαι ἀδελφός εἰμί , ὁ μέν ἐκ μήτηρ , ὁ δέ ἐκ πατήρ , καί ὅμως ἀλλήλων οὐ εἰμί ἀδελφός · ἵημι γάρ κατά μήτηρ κοινωνέω ἄλλος γάρ ἑκάτερος μήτηρ , ὁ μέν ὁ ζῶ γυνή , ὁ δέ ὁ τελευτάω ) οὔτε κατά πατήρ · καί γάρ ὁ πατήρ διάφορος · ὁ μέν γάρ ὁ ζῶ δύο ὁ γυνή ἀνήρ , ὁ δέ ὁ τελευτάω πρότερος ὁ αὐτός ἀνήρ . γίγνομαι οὖν ὁ πᾶς συλλογισμός ψευδής ἔχω ὁ μείζων πρότασις οὗτος ὁ τρόπος · ὁ A καί ὁ Γ LXXVII Ν ὁ αὐτός Β ἀδελφός εἰμί · πᾶς ὁ ὁ αὐτός ἀδελφός καί ἀλλήλων εἰμί ἀδελφός · ὁ ἄρα Α καί Γ ἀλλήλων εἰμί ἀδελφός . ψευδής οὖν εἰμί ὁ καθόλου ψευδής καί ὁ συμπέρασμα καίτοι ὁ σχῆμα συλλογιστικός εἰμί . ἐν ὅς ἄρα συνάγω τίς ἀναγκαῖος μή συλλογιστικός πλέκω ὁ πρότασις , διά αὐτός ὁ ὁ κεῖμαι φύσις συνάγω , οὖον μήv ἐκ συλλογισμός , διότι , ὡς εἶπον , ἐπί πλέω εἰμί ὁ συλλογισμός ὁ ἀναγκαῖος , καί εἰμί τίς μέν συλλογισμός , οὗτος καί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί τίς δέ ἀναγκαῖος , εὐθύς ἤδη οὗτος καί συλλογισμός . πλείων δέ καί ἄλλος ὑπόδειγμα χράομαι . οἷος Δίων λέγω ἡμέρα εἰμί · ἀλλά καί ἡμέρα εἰμί · Δίων ἄρα ἀληθεύω · ἐνταῦθα γάρ ἀληθής μέν τίς συνάγω ἐκ ἀνάγκη διά ὁ κεῖμαι , οὖον μήv ἐκ συλλογισμός . ὁ γάρ αὐλέω μείζων ὑπάρχω ὅρος οὐ λαμβάνω ἐν οὐδείς ὁ πρόκειμαι · ἐσθίω δέ πάντως , ὡς μανθάνω , ὁ μείζων ὅρος ἐν ὁ μείζων εἰμί ὁ πρότασις . ἐνταῦθα οὖν ἀναγκαῖος μέν ὁ συνάγω , οὖον μήv συλλογισμός . ὁ δέ ἀνάγκη διά ὁ καθόλου πρότασις ὁ παραλείπω · εἰμί δέ οὗτος ἅπας ὁ ὁ εἰμί εἰμί λέγω ἀληθεύω · ὡς εἰμί ὁ πᾶς συλλογισμός τοιοῦτος · Δίων λέγω ἡμέρα εἰμί ἡμέρα εἰμί · πᾶς ὁ ὁ εἰμί εἰμί λέγω ἀληθεύω · Δίων ἄρα ἀληθεύω . p . 47a25 ἐς ὅς δέ εἰμί ὁ οὐσία ἀναιρέω καί ὁ ἐκ οὗτος φθείρω . ἀντί ὁ εἶπον ὗτος μέρος δέ ἀναιρέω , ὡς ἐγώ εἶπον , εἶπον ἐκ ὅς δέ εἰμί ὁ οὐσία ἀναιρέω · ἐκ γάρ ὁ μέρος ὁ ὅλος · ὁ δέ ὁλότης ἕκαστος οὐσία εἰμί ἕκαστος . πάλιν ἀντί ὁ εἶπον ἀναιρέω ὁ ὅλος εἶπον ὁ ἐκ οὗτος · ἐκ γάρ ὁ μέρος ὁ ὅλος , ὡς εἶπον . p . 47a26 οὗτος γάρ τίθημι ἀναγκαῖος μέν ὁ οὐσία μέρος εἰμί οὐσία . ὁ συμπέρασμα , ὅσπερ ἐγώ λέγω τάτος ἄρα μέρος ὁ οὐσία οὐ εἰμί οὐ οὐσία , αὐτός φημί ἀνάγκη ἄρα ὁ μέρος ὁ οὐσία οὐσία εἰμί · ὁ γάρ μή εἰμί οὐ οὐσία οὐσία δήπου εἰμί · ἐπί πᾶς γάρ ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις . p . 47a28 πάλιν εἰμί ἄνθρωπος εἰμί ἀνάγκη ζῷον εἰμί . καί ἕτερος ὑπόδειγμα τίθημι διά ὅς δείκνυμι ὅτι οὖον πάντως , εἰμί “ τίθημι τις ” ἕπομαι τίς ἐκ ἀνάγκη , ἤδη οὗτος συλλογισμός · δίδημι Χ Ν γάρ ἐν ὁ περί ὁ τρεῖς σχῆμα ὅτι ἀδύνατος ἐκ δύο μερικός συλλογισμός γίγνομαι · δείκνυμι δέ ὅτι ὁ απροσδιόριστος ἰσοδυναμέω ὁ μερικός . ἐν οὖν ὁ εκκειμεναι πρότασις ἀπροσδιόριστος εἰμί ὁ ἀναγκαῖος οὖον συλλογιστικός συνάγω ἀλλά διά ὁ ὕλη αὐτός · ἀληθής γάρ εἰμί ὁ καθόλου πρότασις ἐκεῖνος ὁ λέγω ἐάω τις ἕπομαι τίς ἐκ ἀνάγκη , καί ὅσος ὁ ἕπομαι ἕπω , οὗτος ἐκεῖνος ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὅς ὁ ἕπω ἕπω · οὗτος γάρ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐν ὁ κατηγορία εἴρω , ὅτι “ ὅσος κατά ὁ κατηγορέω λέγω ὡς κατά ὑπόκειμαι , οὗτος καί κατά ὁ ὑπόκειμαι οὗτος εἴρω ” . ἐλλείπω ἐν καί οὗτος ὁ λόγος ὁ καθόλου πρότασις , καί εἰμί ὁ ὑγιής συλλογισμός τοιοῦτος · εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἕπω ὁ ζῷον καί ὁ ζῷον ὁ οὐσία , πᾶς δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι τις ἐκεῖνος πάντως ἕπω ὅς ὁ μέσος ἕπω , ἄνθρωπος ἄρα εἰμί ἀνάγκη οὐσία εἰμί . p . 47a31 ἀπατάω δέ ἐν ὁ τοιοῦτος διά ὁ ἀναγκαῖον τίς συμβαίνω ἐκ ὁ κεῖμαι , ὅτι καί ὁ συλλογισμός ἀναγκαῖος εἰμί . ἐπί πλέω δέ ὁ ἀναγκαῖος ἢ ὁ συλλογισμός . ὁ αἴτιος λέγω διά ὅς ἐν ὁ οὗτος προφέρω λόγος ἀπατάω καί οἴομαι συλλογίζομαι μή | συλλογίζομαι , ὅτι , ὡς εἶπον , LXXΧ ( ?? ) ἀναγκαῖος μέν τίς συμβαίνω ἐκ ὁ τίθημι ὁράω , καί ὁ συλλογισμός δέ ἀναγκαῖος . οἴομαι οὖν ὅτι , εἰμί τίς ἀναγκαῖον εἰμί , ἤδη καί συλλογισμός εἰμί . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · ἐπί πλέω γάρ ὁ ἀναγκαῖος , ὡς δείκνυμι , καί εἰμί τίς μέν συλλογισμός , πάντως καί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί τίς δέ ἀναγκαῖος οὗτος ἤδη καί συλλογισμός . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , φημί . οὐ ἐάν τίθημι τις ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι τίς , εὐθύς πειρατέον καί ὑπό συλλογιστικός σχῆμα ὁ τοιοῦτος ἀνάγω · οὖον γάρ πάντως συλλογίζομαι · ἀλλά ποιητέος οὗτος πρότερος ὅσπερ αὐτός σαφῶς ἐκτίθημι . p . 47b6 ὅμοιος δέ καί ἐάν μή καθόλου εἰμί ὁ πρότασις . ἐπεί ὡς ἐκ ἀμφότερος καθολικός πρότασις εἰμί ὁ συλλογισμός ποιέω ὁ λόγος , ὁ αὐτός , φημί , λόγος καί εἰμί μερικός ἄγω ὁ πρότασις , δῆλος δήπου ὅτι οὐ ἀμφότερος ἀλλά κατά ἑκάτερος , εἴτε ὁ κατά - φατικός εἴτε ὁ ἀποφατικός , εἴτε ὁ μείζων εἴτε ὁ μικρός , ὡς ἐπί ὁ LXXΧ r δύο σχῆμα καί ὁ τρίτος · ὁ γάρ αὐτός μέθοδος ὁ μέσος εὑρίσκω . p . 47b9 ἐπεί δέ ἔχω ὁποῖος ἐν ἕκαστος σχῆμα περαίνω ὁ πρόβλημα , καί ἐν τίς ὁ καθόλου καί ἐν ποῖος ὁ ἐν μέρος , φανερός ὡς οὐ εἰς ἅπας ὁ σχῆμα βλεπτέον . ῥᾴδιος ὁ εἰς ὁ σχῆμα ἀνάλυσις ποιέω βούλομαι οὗτος προστίθημι , ἵνα ἀνάγω ἐπί ὁ σχῆμα ὁ συλλογισμός βούλομαι εἰς ὁρίζω βλέπω . ἐπεί οὖν δείκνυμι , φημί , ἕκαστος πρόβλημα ἐν ποῖος σχῆμα περαίνω , ὅτι ὁ μέν καθόλου καταφατικός μόνος ἐν ὁ πρῶτος ὁ δέ καθόλου ἀποφατικός καί ἐν πρῶτος καί ἐν δύο , ὁ δέ μερικός καταφατικός καί ἐν πρῶτος καί ἐν τρίτος , ὁ δέ μερικός 〉 ἀποφατικός ἐν πρῶτος καί δύο καί τρίτος , ἐπεί οὖν δῆλος ἐν ποῖος σχῆμα ἕκαστος ὁ πρόβλημα περαίνω ὅταν βούλομαι ὁ προτίθημι λόγος εἰς σχῆμα συλλογιστικός ἀνάγω , σκοπητέον ποῖος εἰμί ὁ πρόβλημα ὁ διά αὐτός δείκνυμι , καί οὕτως εἰς ὁ οἰκέω ἀνακτέον σχῆμα . ἐπεί δέ εἰμί ὁ διά πλείων δείκνυμι σχῆμα , ὁ ὁ μέσος θέσις κρίνω ὁ σχῆμα . p . 47b13 πολλάκις μέν ἐν ἀπατάω συμβαίνω περί ὁ συλλογισμός διά ὁ ἀναγκαῖος , ὥσπερ εἴρω εἴρω ἐνίοτε δέ παρά ὁ ὁμοιότης ὁ ὁ ὁράω θέσις . εἶπον πῶς δεῖ ὁ συλλογισμός ἀνάγω εἰς ὁ σχῆμα , ὅτι πρότερος εἰς ὁ πρότασις ἐπιβλέπω , εἶτα εἰς ὁ ὅρος καί ἐκ ὁ ὁ μέσος σχέσις ὁ σχῆμα εὑρίσκω , οὖον μόνος δέ ἀλλά καί ἐκ ὁ πρόβλημα ἐνίοτε εἰμί γάρ εἰμί καθόλου καταφατικός , καί πρό ὁ εὕρεσις ὁ μέσος πρόδηλος ὡς ἐπί ὁ πρῶτος ἀνάγω σχῆμα , καί ἐπί ὁ λοιπός ὡς εἶπον ) , νῦν διδάσκω ἐγώ βούλομαι καί εἰς ποῖος ἄλλος ἀποβλέπω οἶδα μέλλω ἀναλύω ὁ συλλογισμός . πολύς γάρ εἰμί διά ὅς συμβαίνω ἀπατάω ἐγώ καί νομίζω συλλογίζομαι ἀληθής εἰμί ὁ συνάγω , οὖον μήv κατά συλλογισμός συνάγω . λέγω οὖν ὁ τρόπος ὁ ἀπάτη , ἵνα , ὅταν ἐν λόγος τις εὑρίσκω τις οὗτος ὁ τρόπος , ἐφίστημι ὡς οὖον συλλογιστικός ὁ λόγος μή ἐπιχειρέω ἀνάγω αὐτός ἐπί ὁ σχῆμα ἀλλά ἐλέγχω ὡς ἀσυλλόγιστος . ὅτι μέν οὖν συμβαίνω ἀπατάω καί LXXXr δοκέω συλλογισμός εἰμί μή εἰμί παρά ὁ ἀναγκαῖος , φθάνω εἶπον καί ὁ αἴτιος προστίθημι , διά ὁ ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἀναγκαῖος ἢ ὁ συλλογισμός . νυν δέ καί ἄλλος τίς διδάσκω , ὅτι γίγνομαι ἀπάτη παρά ὁ ὁμοιότης ὁ ὁ ὁράω θέσις · πολλάκις γάρ ὁ ὁράω συλλογιστικός κεῖμαι ἀρκέω οἴομαι οὗτος εἰς συλλογισμός γένεσις . πρότερος γάρ ἐπί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὁράω μή συλλογιστικός κεῖμαι δοκέω συλλογισμός γίγνομαι διά ὁ ἀναγκαῖος , ὡς ἐπί ὅς παρατίθημι ὑπόδειγμα . πολλάκις δέ ὁ ὅρος συλλογιστικός κεῖμαι , παραλείπω δέ τίς ὁ παραφυλάσσω εἰς ὁ ὁ συλλογισμός γένεσις · εἶτα ἀληθής εἰμί ὁ συμπέρασμα , εἰμί οὗτος τυγχάνω , οἴομαι καί συλλογιστικός αὐτός συνάγω διά ὁ ὡς εἶπον συλλογιστικός κεῖμαι ὁ ὅρος . οἷος οἴομαι , εἰμί ὁ Α ἕπω ὁ Β , καί ὁ Β ὁ Γ , ἤδη καί ὁ Α ὁ Γ ἕπω διά ὁ ὁ ὁράω θέσις . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · ἐπί πλεῖστος γάρ ἐλέγχω ψευδής ὁ λόγος . λέγω δέ οὕτως , φημί · ὁ Ἀριστομένης διανοητός εἰμί Ἀριστομένης · εἰμί γάρ Ἴτος Ἀριστομένης διάνοια · ὁ διανοητός Ἀριστομένης ἀεί εἰμί . ἀεί γάρ εἰμί ὁ ὁ Ἀριστομένης διάνοια , εἰμί καί ἄλλοτε ἐν ἄλλος · καί συνάγω ψεῦδος ὅς ἄρα Ἀριστομένης ἀεί ἑστία · καίτοι ὁ ὅρος συλλογιστικός κεῖμαι καί ὁ πρότασις ἀληθής εἰμί . ὁ μέν οὖν δόκησις ὁ εἰμί συλλογισμός παρά ὁ θέσις ὁ ὁράω . ἀλλά οὐ ἀρκέω οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ δήω πάντως καθολικός εἰμί πρότασις · ἐνταῦθα δέ ἄμφος μερικός εἰμί . απροσδιόριστος γάρ . ἐπεί οὖν ψευδής ὁ καθόλου πρότασις , διά οὗτος ψευδής καί ὁ συμπέρασμα . ἐάν γάρ οὕτως εἶπον ὅς | Ἀριστομένης διανοητός LXXX v εἰμί Ἀριστομένης , πᾶς διανοητός Ἀριστομένης ἀεί ἑστία , ψευδής λαμβάνω ὁ καθόλου πρότασις καίτοι ὁ λέγω ὅς διανοητός Ἀριστομένης ἀεί εἰμί ἀληθής εἰμί · οὖον γάρ αὐτός δύναμαι ἐν ὁ πρότασις ὁ τε ἄρθρον καί ὁ καθόλου προσδιορισμός . ὅταν μέν γάρ εἶπον Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , ὁ ὅς ἄνθρωπος ὁ ἑνοειδής ὁ ἄνθρωπος εἶδος σημαίνω , κατά ὅς πᾶς ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος λέγω . ὅταν δέ εἶπον ἅπας ἄνθρωπος ζῷον , οὐκέτι ὁ εἶδος λαμβάνω ὁ ἑνοειδής ἀλλά ὁ κατά ἕκ,α·στα πᾶς ὅς ὑπάρχω ὁ εἶδος . καί ὅτι οὗτος ἀληθής εἰμί , δῆλος ἐκ ὅς δυνατός εἶπον ὅς ἄνθρωπος εἶδος εἰμί , οὖον μέντοι ἅπας ἄνθρωπος · ἔνθεν καί ὁ παραλογισμός ἐκεῖνος · ὁ κύκνος λευκός , ὁ λευκός χρῶμα ὁ κύκνος ἄρα χρῶμα . οὐκέτι γάρ ἀληθής εἶπον πᾶς λευκός χρῶμα . ὁ γάρ ἅπας ὁ κατά ἕκαστος σημαίνω ὁ ὁ λευκός μετέχω · οὐ εἰμί LXXX v δέ ἀληθής εἶπον περί οὗτος ὅτι χρῶμα εἰμί . ὅταν δέ ὁ λευκός εἶπον , ἐπεί ὁ εἶδος ὁ λευκός λαμβάνω , ἀληθής εἶπον ὅτι χρῶμα εἰμί . ὥστε ἐπεί ὁ καθόλου πρότασις ψευδής , καί ὁ συμπέρασμα ψευδής . ὥσπερ ἐν ἐπί οὗτος ἔχω , οὕτως καί ἐπί ὁ πρόκειμαι · ὅταν μέν γάρ εἶπον ὅς διανοητός Ἀριστομένης , αὐτός ὁ διανοητός εἶδος ὁ Ἀριστομένης δηλόω · ἐάν δέ εἶπον ἅπας διανοητός Ἀριστομένης , οὐδείς ἕτερος λέγω ἢ ἅπας ὁ κατά ἕκαστος Ἀριστομένεις εἷς συμβαίνω ὁ διανοητός εἰμί . διό οὐ ἀληθής ἐπί οὗτος εἶπον ὅτι ἀεί εἰμί · ἔνθεν οὖν καί ψευδής ὁ συμπέρασμα . ὥστε ὁσάκις εἄν οὗτος κεῖμαι εὑρίσκω λόγος , οὐδέ ἀνάγω πειράζω , ἀλλά ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀσυλλόγιστος ὡς μή ἔχω καθολικός πρότασις , ὅς ἄνευ συλλογισμός οὐ γίγνομαι . ὁ δέ ὁ λέξις δῆλος . p . 47b29 πάλιν ἵστημι ὁ μέν ἐπί ὅς Γ Μίκκαλος , ὁ δέ ἐπί ὅς B μουσικός Μίκκαλος , ἐπί ὅς δέ ὁ Α ὁ φθείρω αὔριον . ἄλλος ὑπόδειγμα ὁ αὐτός τίθημι . ἐν ὑπόθεσις δέ ὁ λόγος · ὑπόκειμαι γάρ ὁ μέν Μίκκαλος μουσικός εἰμί αὔριον μέν ἀποβάλλω ὁ μουσική μή φθείρω δέ αὐτός . οὗτος ὑπόκειμαι γίγνομαι συλλογισμός τοιοῦτος . ὁ Μίκκαλος μουσικός εἰμί Μίκκαλος , ὁ μουσικός Μίκκαλος φθείρω αὔριον , καί δοκέω συνάγω ὅς ἄρα Μίκκαλος φθείρω αὔριον , ὅσπερ εἰμί ψεῦδος · ὑπόκειμαι γάρ μή φθείρω . ὁ αὐτός οὖν πάλιν αἴτιος ὅς καίτοι ὁ πρότασις ἀληθής εἰμί ψευδής συνάγω συμπέρασμα , ὁ ὁ καθόλου μήτε λαμβάνω μήτε ἀληθεύω , λέγω δή ὁ λέγω ἅπας μουσικός Μίκκαλος φθείρω αὔριον . ψεῦδος γάρ οὗτος ὑπόκειμαι ὁ μή φθείρω ὁ Μίκκαλος αὔριον · ὁ ὅς μουσικός Μίκκαλος φθείρω αὔριον ἐπί αὐτός ὁ εἶδος ὁ μουσικός Μίκκαλος φέρω ὡς μουσικός ἀληθεύω · ὁ δέ ἅπας μουσικός Μίκκαλος πᾶς φημί ὁ κατά ἕκαστος ὅς συμβαίνω μουσικός εἰμί . ψεῦδος οὖν ὁ οὗτος φθείρω αὔριον . ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ ὅς ἔβενος μέλας , ὁ μέλας χρῶμα εἰμί . ὁ ἔβενος ἄρα χρῶμα ἐστώ · ψευδής γάρ ὁ καθόλου ἅπας μέλας χρῶμα εἰμί · οὐδέ γάρ ἀληθής ὁ πᾶς ὅς συμβαίνω μέλας εἰμί , τοῦτα χρῶμα εἰμί . p . 47b38 Ἄτη μέν οὖν ὁ ἀπάτη γίγνομαι ἐν ὁ παρά μικρός . LXXX v ὁ ἐν ὁ εἴρω λόγος ἀπάτη , διά ὅς οἴομαι συλλογισμός εἰμί μή εἰμί , γίγνομαι διά ὁ δοκέω , εἰμί ὀλίγος τίς παροράω , μηδείς οὗτος παραβλάπτω · δοκέω γάρ μηδείς διαφέρω ἀπροσδιόριστος πρότασις ἀντί καθολικός χράω , λέγω δή ἀντί ὁ εἶπον πᾶς ἄνθρωπος ζῷον ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷον . οὗτος δέ οὐ εἰμί ὁ τυγχάνω οὐδέ μικρός τίς ὁ παροράω · πολύς γάρ ὁ διαφορά οὗτος , ὡς δείκνυμι . p . 47b40 πολλάκις δέ διαψεύδω συμπίπτω παρά ὁ μή καλῶς ἐκτίθημι ὁ κτάομαι ὁ πρότασις ὅρος . ἐπί ἄλλος μεταβαίνω ἁμάρτημα · πολλάκις γάρ καί συλλογιστικός ἔκκειμαι ὁ ὅρος κατά ὁ θέσις καί ἀληθής εἰμί ὁ πρότασις καί μείζων πρότασις πρῶτος ἢ δύο παραλαμβάνω , παρά δέ ὁ λέξις ὁ ἁμαρτία γίγνομαι . πολλάκις γάρ , φημί , ὁ ἔχω ἀντί ὁ μεταλαμβάνω παραλαμβάνω , καί ἐντεῦθεν ψεῦδος γίγνομαι . οἷος ὑγίεια νόσος οὐδείς ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , νόσος πᾶς ἄνθρωπος ἐνδεχομένως , καί συνάγω κατά ὁ Ἀριστοτέλης ὑγίεια οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ εἰμί ψεῦδος · ἐνδέχομαι γάρ πᾶς ὑπάρχω , καί ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω . οὗτος δέ γίγνομαι παρά ὁ λέξις · ἐπεί , φημί , ἐάν ἀντί ὁ ἕξις ὁ μετέχω ὁ ἕξις λαμβάνω , ψευδής ὁ μείζων γίγνομαι πρότασις , <οῐον> ἐάν οὕτως εἶπον · ὁ ὑγιαίνω οὐδείς νοσέω | ἐνδέχομαι ὑπάρχω , τουτέστιν ἐκ ἀνάγκη LXXXI οὐ ὑπάρχω οὗτος δέ εἰμί ψεῦδος ) , ὁ νοσέω πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω · ὥστε ψευδής εἰμί ὁ μείζων ψευδής εἰκότως καί ὁ συμπέρασμα · συνάγω γάρ ὁ ὑγιαίνω οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . ὁ αὐτός , φημί , καί ἐπί ὁ δύο σχῆμα . λέγω γάρ οὕτως · ὑγίεια οὐδείς νόσος ἐκ ἀνάγκη , πᾶς δέ ἄνθρωπος ἐνδεχομένως , καί συνάγω νόσος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ εἰμί ψεῦδος · ἐνδέχομαι γάρ ὑπάρχω πᾶς . πάλιν δέ εἰμί ἀντί ὁ ἕξις μεταλαμβάνω ὁ μεταλαμβάνω , ψευδής εἰμί ὁ ἀποφατικός ψευδής εἰκότως καί ὁ συμπέρασμα · ὁ γάρ ὑγιαίνω οὐ ἀληθής εἶπον [ ἢ ] οὐδείς νοσέω ἐκ ἀνάγκη · ἐνδέχομαι ἄγαρ ὑπάρχω ἢ ] πᾶς . ὥστε ὁ ψευδής συμπέρασμα διά οὗτος συμβαίνω . ὁ δέ ἀπάτη γίγνομαι ὁ ἵημι συλλογισμός διά ὁ ὁ ἔχω ἐν ὁ ὅρος τίθημι ἀντί ὁ μεταλαμβάνω . ἐν μέν οὖν ὁ πρῶτος καί ὁ δύο σχῆμα ὁ ἕξις ἐν ὁ ὅρος LXXXI r κεῖμαι κατά Áristot;elhn συνάγω ὁ ψεῦδος · αὐτός γάρ δοκέω ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ἕπω ὁ συμπέρασμα , ὁ περί Θεόφραστος οὐ οὕτως οἴομαι ἀλλά ὁ ενδεχόμενος , ὡς εἴρω . ἐν μέντοι ὁ τρίτος σχῆμα κατά ὁ πᾶς δοκέω παρά ὁ εἴρω αἴτιος ὁ ψεῦδος συνάγω , λέγω δή ὁ ὁ ἔχω εἰμί ἐν ὁ ὅρος . πᾶς γάρ δοκέω καί εἰμί ἀναγκαῖος ὁ δύο πρότασις ἐνδέχομαι εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί καί ὁ συμπέρασμα καί ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω ὑπάρχω εἰμί καί ὁ συμπέρασμα · ἀνάγκη γάρ πάντῃ τε καί πάντως εἷς ὁ πρότασις ἀκολουθέω · οὖον γάρ ἔξωθεν δεῖ αὐτός εἰμί καί ἕτερος παντελῶς ὁ πρότασις μηδείς πρός αὐτός κοινωνία ἔχω . οὗτος οὖν εἰμί ἀληθής ὁράω πῶς ἐν ὁ τρίτος σχῆμα ὁ μέν ἕξις ἐν ὁ ὅρος κέω - Μένων καί ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐνδέχομαι εἰμί συμπέρασμα οὐ ἐνδέχομαι ἀλλά ἀναγκαῖος συνάγω , εἰμί μέντοι ἀντί ὁ ἕξις ματαληφθῇ ὁ μετέχω , καί ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ἐνδέχομαι , ὡς δῆλος εἰμί ὁ ἀπάτη ὁ αἴτιος ὅτι παρά ὁ λέξις γίγνομαι , λέγω δή ὁ ὁ ἔχω ἀντί ὁ μετέχω ἐν ὁ ὅρος κεῖμαι . λέγω γάρ οὕτως · ὑγίεια πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω , νόσος πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὅσος ἐπί ὁ πρότασις συνάγω ὅτι ὑγίεια οὐδείς νόσος ἐνδέχομαι ὑπάρχω . οὗτος δέ εἰμί ψεῦδος · ἐκ ἀνάγκη γάρ οὐ ὑπάρχω . ὁ μέν ἐν ἐν οὗτος λέγω οὗτος εἰμί . ἀπορέω δέ ἄν τις μήποτε καί ὁ κατά ὁ ἔχω μεταλαμβάνω καί οὗτος γίγνομαι τις ἀπάτη · ὅταν γάρ εἶπον ὅς ὑγιαίνω οὐδείς νοσέω ὑπάρχω ἐνδέχομαι , πῶς λαμβάνω ὁ νοσέω ; εἰμί γάρ ὁ σύγκειμαι ἐκ ὁ νοσέω καί ὁ νόσος , οὐ ἀληθής ὁ λόγος · οὐδέποτε γάρ ὁ νοσέω ὡς νοσέω ὑπάρχω ὁ ὑγιαίνω · ἀσυνύπαρκτος γάρ ὁ ἐναντίος . οὐ ἄρα ὡς νοσέω ἀλλ' ὡς ζῷον ἢ ὅς τίς ἄν εἰμί ὁ δεκτικός νόσος καί ὑγίεια . πάλιν ὅταν εἶπον ὁ νοσέω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , πότερος ὅς σύνθετος εἰμί ὁ νοσέω λέγω αὐτός ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος ἢ καθό ἁπλόος , λέγω δή ὅς νοσέω ; πρόδηλος ὅτι ὅς νοσέω · ὁ γάρ νοσέω ὁ κατά ἕκαστος εἰμί , οὐδείς δέ ὁ κατά ἕκαστος ὑπάρχω τις δύναμαι . δῆλος δέ εἰμί , εἰμί κατά ἕκαστος λαμβάνω . οἷος ὁ Μίκκαλος διανοητός εἰμί Μίκκαλος · δῆλος γάρ ὅτι ὁ διανοητός Μίκκαλος , ὅς διανοητός εἰμί , κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι , οὐ ὅς διανοητός εἰμί Μίκκαλος · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ κατηγορέω ἄν . ὁμοίως ἐάν εἶπον ὅς Σωκράτης νοσέω εἰμί Σωκράτης , οὐ ὅς νοσέω εἰμί Σωκράτης LXXXI r ὁ κατηγορέω ὅρος ὅλος ὡς ὅλος κατηγορέω Σωκράτης , ἀλλά ὅς νοσέω . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἶπον ὅς Σωκράτης νοσέω ἢ ὄνομαι εἰμί . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω , δῆλος ὅτι ὁ μέσος κατά ἄλλος μέν ἑαυτοῦ μόριον ὑπό . κεῖμαι ὁ μείζων , κατά ἄλλος δέ κατηγορέω ὁ μικρός . ὅταν γάρ εἶπον ὁ ὑγιαίνω οὐδείς νοσέω ἐνδέχομαι ὑπάρχω , οὐ ὅς νοσέω οὗτος φημί οὗτος γάρ ἄν ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · οὐδέποτε γάρ ὁ νοσέω ὅς νοσέω ὑγιαίνω ) , ἀλλά ὅς ἄνθρωπος εἰμί ὁ νοσέω ἢ ἄλλος τίς ζῷον · ὅταν δέ λέγω πάλιν ὅς νοσέω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ὅς νοσέω , οὐ ὅς ἕτερος τίς εἰμί ὁ νόσος ὑπόκειμαι . ὥστε ὁ μέσος οὐ ὁ αὐτός λαμβάνω . εἰμί δέ μή μόνος ὁ μέσος εἰς ὁ συντίθημι λαμβάνω ἀλλά καί ὁ μείζων , ἔτι πλείων ἐπιτείνω ὁ ἀπορία . ἔοικα οὖν , κἀν ἐκ ὁ ἕξις ὁ μετέχω μεταλαμβάνω , καί οὗτος ἀπάτη αἴτιος γίγνομαι , εἰ ἄλλος ἐκ ἄλλος ὅρος μεταλαμβάνω ἀνάγκη καί μή ὁ αὐτός φυλάσσω μέσος , ὥστε οὐδέ συμπλοκή γίγνομαι . πρός οὗτος ἀπολογέομαι ὁ φιλόσοφος λέγω , ὡς δείκνυμι εἰμί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία , ὡς ὅτι ὁ μετοχή ἰσοδυναμέω ὁ ῥῆμα · ὁ γάρ εἶπον Σωκράτης περιτείνω ἴσος εἰμί ὁ εἶπον Σωκράτης περιπατέω εἰμί , καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός . εἰμί οὖν οὗτος οὕτως ἔχω , δῆλος ὅτι , ἐν λαμβάνω ἐν ὁ μέσος ὁ νοσέω μετοχή εἰμί , ισοδυναμώ οὗτος ὁ νοσέω ῥῆμα . ὥστε ἐάν ἀντιμεταλαμβάνω ἀντί μετοχή ὁ ῥῆμα , οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω διά ὁ ἰσοδυναμέω οὗτος ἀλλήλων , ὡς εἴρω . ὅταν οὖν εἶπον ὁ ὑγιαίνω οὐδείς νοσέω , ἐάν ἀντιμεταλαμβάνω ὁ νοσέω εἰς ὁ νοσέω καί εἶπον ὅς νοσέω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , οὐ ἕτερος ἀντί ἕτερος λαμβάνω , εἰ ἰσοδουναμεῖ ὁ μετοχή ὁ ῥῆμα . πρός δέ οὗτος ἐκεῖνος εἰμί εἶπον , ὅτι οὖον πᾶς ῥῆμα ἰσοδυναμέω ὁ μετοχή ἀλλά μόνος ὁ ὁριστικός , ἐκ ὅς καί ὁ γένεσις ἔχω , ἥκιστος δέ ὁ ἀπαρέμφατος , εἰ ὁ μέν ἄλλος ῥῆμα σημαντικός εἰμί ἐνέργεια ἢ πάθος μετά ὁ ἐνεργέω ἢ πάσχω , ὡς ὁ γράφω , ὁ περιπατέω , ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ὁ μετοχή σημαίνω , ὁ μέντοι ἀπαρέμφατος μόνος εἰμί ὁ ἐνέργεια ἢ ὁ πάθος σημαντικός , οὖον μήv ὁ μεταλαμβάνω οὗτος . | ὥστε οὐδέ LXXXI v ἰσοδυναμέω ὁ μετοχή · οὖον γάρ αὐτός δύναμαι ὁ τύπτω ὁ ῾τύπτων εἰμί . ὥστε οὖον δυνατός ἀντί ὁ μετοχή παραλαμβάνω ὁ ἀπαρέμφατος , εἰμί μή ἄρα ὅτε δυνατός αὐτός ὁ ὕδω ῥῆμα συνάπτω , οἷος Σωκράτης περί - πατέω δεῖ , Σωκράτης περιπατέω δεῖ εἰμί · οὐδείς γάρ ἕτερος εἰμί ὁ LXXXI v λέγω ὁ Σωκράτης λείπω ὁ περιπατέω καί Σωκράτης λείπω ὁ εἰμί αὐτός περιπατέω · ἐπί οὐδείς δέ ἄλλος σύνταξις διά ὁ εἴρω αἴτιος . λέγω δέ εἰς ὁ πρόκειμαι ἐκεῖνος , ὅτι ὅταν εἶπον ὅτι ὁ ὑγιαίνω ὁ νοσέω ὑπάρχω ἐνδέχομαι ἢ ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω , οὐ ὅς ἄνθρωπος εἰμί ὁ νοσέω ἢ ὁστισοῦν ἄλλος , οὗτος φημί αὐτός ἐνδέχομαι ὁ ὑγίεια ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , ἀλλά ὅς νοσέω · καθό γάρ νοσέω , οὗτος ἐνδέχομαι αὐτός ὑγιαίνω καί οὗτος ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω αὐτός ὁ ὑγίεια . εἰμί γάρ μή ὅς νοσέω ἀλλά ὅς ἄνθρωπος τυγχάνω εἰμί ἢ ἄλλος ὁστισοῦν ὁ ὁ νόσος δεκτικός , οὐκέτι ἄν ἀληθής εἰμί ὁ λέγω ἐνδέχομαι αὐτός ὑγιάζω ἢ μή ὑγιάζω , ἀλλά ὑπάρχω ὑγιαίνω εἰμί , καί τότε ἄν ὁ ἐναντίος , ὁ νόσος , ἐνδέχομαι αὐτός ὑπάρχω ὁ μή ὑπάρχω λέγω . ὅς γάρ ἑκάτερος ὁ ἀντίκειμαι ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , εἰμί ἕτερος κατά ἐνέργεια ὑπάρχω , ὅς οὗτος ὑπάρχω , οὗτος καί ὁ λοιπός ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , ἐπί ὅς ἄμεσος ὁ ἐναντιότης . ἐν δέ ὁ ἐμέω ὁ ἐναντίος , εἰμί ἐν ὁ μεταξύ εἰμί πρός ἑκάτερος ὁ ἄκρος , ὁμοίως ἔχω καί οὗτος πάλιν , ὅς ὁ μεταξύ μετέχω · οἷος ὁ φαιός ἐνδέχομαι ὁ λευκός ὑπάρχω , ἐνδέχομαι δέ καί ὁ μέλας , καί δῆλος ὅτι οὐ ὅς ἱμάτιον εἰμί ὁ φαιός · εἰμί γάρ ὅς ἱμάτιον εἰμί , οὗτος καί ὑπάρχω ἤδη ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας δύναμαι , οὖον μήv ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὅς μέντοι ὁ φαιός μετέχω , ἐπεί ὁ ἄκρος οὖον μετέχω μέν δύναμαι δέ μετέχω , οὗτος λέγω ἐνδέχομαι αὐτός ὑπάρχω ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας ἢ μή ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ μή καθό ὁ φαιός μετέχω , ὑπόκειμαι μή εἰμί φαιός , καί οὐκέτι ἀληθής εἶπον ἐνδέχομαι αὐτός λευκός εἰμί ἢ μέλας · ἀνάγκη γάρ πάντως ὁ φύω ὁ ἐναντίος μετέχω 〈 μετέχω 〉 θατέρου κατά ἐνέργεια ἢ ὁ μεταξύ τις εἰμί ἔμμεσος εἰμί , ὥστε ὑπάρχω ἢ μέλας εἰμί ἢ λευκός . ὥστε καί ὅταν λέγω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ὑγιαίνω ὁ νοσέω ὑπάρχω , οὐ ὅς ἄνθρωπος εἰμί ὁ νοσέω , ἀλλά ὅς νοσέω εἰμί , ἐνδέχομαι αὐτός φημί ὑπάρχω ὁ ὑγιαίνω ἢ ἐνδεχομένως μή ὑπάρχω . ὥστε ἐπεί ὁ νοσέω ὅς νοσέω λαμβάνω , ἐάν ἀντί ὁ νοσέω μεταλαμβάνω ὁ νοσέω , οὐ ἕτερος τίς λαμβάνω · κατά γάρ ὁ νοσέω ὑπόκειμαι ὁ μείζων . κατά αὐτός οὖν οὗτος καί ὁ μικρός κατηγορέω . ὥστε εἰμί καί συντίθημι ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὁ μείζων λαμβάνω , ἐπεί κατά ὁ ἁπλόος ὁ νοσέω χαρακτηρίζω καί οὗτος αὐτός ὁ μείζων κατηγορέω , εὔλογος κτάομαι οὗτος αὐτός ὁ μικρός κατηγορέω . LXXX ( ?? ) ὥστε κἄντε οὕτως εἶπον ὅτι ὁ νοσέω πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , οὖον κατά ὁ συντίθημι κατηγορέω αὐτός ὁ μικρός ἀλλά κατά ὁ νοσέω , κατά ὅς καί ὑπόκειμαι ὁ μείζων , κἄντε αὐτός ὁ ἁπλόος μεταλαμβάνω , οὐ ἕτερος τις λαμβάνω ὅρος ἀλλά ὁ αὐτός . μήποτε δέ οὐ ἀληθής εἰμί ὁ λέγω ὅτι , ὅταν εἶπον ὁ ὑγιαίνω ἐνδέχομαι ὁ νοσέω ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , καθό νοσέω κατηγορέω αὐτός ὁ ὑγιαίνω · ὥσπερ γάρ δείκνυμι , οὐ ὅς ἄνθρωπος ἁπλόος εἰμί κατηγορέω , ἀλλά οὐδέ ὅς νοσέω ἁπλόος , οὐδέ ὁ σύνθετος κατά ὁ νοσέω , ἀλλά ὁ σύνθετος ὡς σύνθετος . ὁ γάρ νοσέω ὅς νοσέω εἰμί ὁ ὅλος οὗτος φύω ποτός ὑγιαίνω · οὐδείς γάρ ἄλλος εἰμί οὗτος ἢ ὅτι ἐνδέχομαι μετά ὁ ὁ νόσος ἀποβάλλω ὑγίεια δέχομαι . εἰμί γάρ μή κατά ἄμφω , δῆλος ὅτι κατά ὁ ἁπλόος · ἀλλά ἀδύνατος ὁ νοσέω ὑγίεια δέχομαι . ὥστε εἰμί ὁ σύνθετος ὡς σύνθετος κατηγορέω , αὐτός δεῖ κατά οὗτος καί ὁ μικρός ὁράω κατηγορέω · οὗτος δέ ἀδύνατος . οὗτος μέν οὖν ἐπί τοσοῦτος . ἐπισκοπέω δέ περί οὗτος καί αὖθις . p . 48a13 οὗτος δέ μή λαμβάνω οὖον γίγνομαι συλλογισμός , εἰμί μή ὁ ἐνδέχομαι . Ἀμφότερος γάρ ὁ πρότασις ἐνδέχομαι εἰμί ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ συμπέρασμα καί ἀληθής καί οὐ ἀναγκαῖος καί ψευδής ὥσπερ πρότερος . p . 48a18 ἐν δέ ὁ τρίτος σχῆμα κατά ὁ ἐνδέχομαι συμβαίνω ὁ ψεῦδος . ἐάν ὁ ἔχω λαμβάνω συμπλέκω ἐν τρίτος σχῆμα ὁ συλλογισμός , συνάγω ψευδής συμπέρασμα , οὖον † καθόλου αὐτός ἀλλά κατά ὁ ἐνδέχομαι · οἷος ὑγίεια ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω , νόσος πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὅσος ἐπί ὁ πρότασις ὑγίεια ἐνδέχομαι μηδείς νόσος ὑπάρχω · ἀλλά οὐ ἐνδέχομαι , ἀλλά ἀνάγκη μή ὑπάρχω . κατά ὁ ἐνδέχομαι ἐν ὁ δεῦδος . p . 48a21 οὗτος δέ ἀνομολογέομαι ὁ προερέω . ὁ ὁ ὑγίεια ἀδύνατος ὑπάρχω ὁ νόσος ἀληθής μέν ἐναντίος δέ ὁ ἤδη διατάσσω · εἴρω | γάρ ὅτι , εἰμί ἄμφω ἐνδέχομαι ἵημι , LXXXII1 πάντως ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα , ὥσπερ καί εἰμί ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος . νῦν οὖν ἐνδέχομαι εἰμί ἀμφότερος ἀναγκαῖος συνάγω ὁ ἀδύνατος · οὗτος δέ συμβαίνω διά ὁ ὁ ἔχω ἀντί ὁ μεταλαμβάνω παραλαμβάνω . p . 48a29 οὖον δεῖ δέ ὁ ὅρος ἀεί ζητέω ὄνομα ἐκτίθημι · πολλάκις γάρ εἰμί λόγος ὅς οὖον κεῖμαι ὄνομα . ἐπί ἄλλος τίς μεταβαίνω , ὅς καί αὐτός δεῖ παρατηρέω ἐν ὁ ἀνάγω ὁ συλλογισμός ἐπί ὁ σχῆμα . ὁ γάρ πρᾶγμα ὁ μέν ὄνομα δηλόω , ὡς ἄνθρωπος , ἵππος , περιπατέω , γράφω καί ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος διά εἷς λέξις σημαίνω , ὁ δέ οὖον διά ὄνομα σημαίνω ἀλλά διά λόγος · τις γάρ ὁ φυσικός ἰδιότης ἢ οὐ δύναμαι ἢ οὐ σπουδάζω ὁ ὀνοματοθετέω διά ὄνομα σημαίνω , ἀλλά λόγος ὁ οὗτος ἑρμηνεύω φύσις . οὖον δεῖ οὖν , φημί , νομίζω ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ὄνομα δεῖ ὁ τρεῖς ὅρος ὁ συλλογισμός σημαίνω · εἰμί γάρ ὅτε ὄνομα μή εὐπορέω λόγος σημαίνω τις ἢ τις ὁ ὁράω , οἷος εἰμί βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ἰσοσκελής τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί . πρῶτος μέν ἐν αὐτός οὗτος ὁ κατηγορέω ὁράω , πῶς οὐ εἷς ὄνομα εἰμί ἀλλά λόγος . ζητέω δέ ὁ μέσος , διά ὅς δεῖ συμπεραίνω ὁ πρόβλημα , ἐνταῦθα μέν εὐπορέω ὄνομα αὐτός ἐκτίθημι λέγω οὕτως · ὁ ἰσοσκελής τρίγωνος τρίγωνος εἰμί , πᾶς τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί , ὁ ἰσοσκελής ἄρα τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί . ἐάν δέ ὁ μείζων ἐθέλω κατασκευάζω πρότασις , πόθεν ὅτι πᾶς τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί , οὐκέτι δύναμαι ὄνομα ὁ μέσος ἐκτίθημι διά ὅς συνάγω ὁ συμπέρασμα , ἀλλά δεῖ λόγος αὐτός ἑρμηνεύω , οἷος ὅτι πᾶς τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὁ ἐφεξῆς Ἴσαι εἰμί , δύο δέ ὁ ἐφεξῆς δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί , πᾶς ἄρα τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί . ἐάν οὖν , φημί , πειράω πάντῃ τε καί πάντως ὄνομα ἐκτίθημι ὁ : ; : ; : ; ὄρνυμι ἀπάτης ἡμεῖς ὁ τοιοῦτος ἴτιον γίγνομαι . οἴομαι γάρ ὅτι ἐνδέω - Lxxxjjr χεταιτω-ν ὰιμεσωνε-ἶναι ὁ συλλογισμός , ὅσπερ δείκνυμι ἐν ὁ ἀπος - δεῖ - αὐυντον · πᾶς γάρ ἀπόδειξις διά τις μέσος ὁράω γίγνομαι . ὅτι γάρ του τρἱγωνοὸ ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί , ἀποδεικτός μέν εἰμί ὡς ἀϋτή ὁ περί αὐτός δείκνυμι ἀπόδειξις · ἐάν οὖν τις οἴομαι ὅτι δεῖ πάντω ὄνομα ἔκκειμαι ὅς ὅρος , μή εὑρίσκω ὄνομα σημαίνω ὁ Μέισον ὄρνυμι Ζεύς οὐ ὁ αποὸειξιͅς αὐτός γίγνομαι , οἴομαι ἀμέσως ὑπάρχω ὁ ὑπο - κ·ι-μς-νῳ ὁ · κατŕγορὸυμ--̓̀,νον καί ἄμεσος εἰμί ὁ πρόβλημα ὅς ποδειξις α,υιος εἰμί , - ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . ὥστε , φημί , οὖον π́ντως ὁ εἰμί ὡς δεῖ ὄνομα ἔκκειμαι ὁ ὅρος , ἀλλά εἰμί ὅτε καί διά λόγος αὐτός σηααιινεtν δῖος φημί ὁ τοιοῦτος συλλογισμός χαλεπός ἀνάγω ὑπό ὁ σχ͂ήuατα : ἐπ‘ειͅοη γάρ οὖον Κέιτι ἐν ὁ συνήθεια ὁ μέσος ὄνομα , οὖον πντὸς δει·ἐστι̣ν εὔρις λόγος προμηνύω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , δυσχερής ὁ ἀνά - ἀνάλυσις γίγνομαι . ὁ μέν οὖν λέγω ἐν οὗτος οὗτος εἰμί -- . ’ ὁ δέ ™ λέξις πλοιός δῆλος · ὁ δέ ὡς ὅδε τίς ἀντί ἰός ἴωσις ὄνομαι , οἷος ἄνθρωπος ίππος , βαοιζω , φιλοσοφέω . p.48a40 To δέ ὑπάρχω ὁ πρῶτος ὁ μέσος καί ἰόω x5 ἄκρος οὖον δεῖ λαμβάνω ὡς ἀεί · κατηγορέω ἀλλήλων ὁράω πάλιν , θεώρημα παραδίδωμι . οὖον δεῖ , φημί , νομίζω ὅτι πάντως οὐ - κατά εὐθύς π,ιτῶσιν ὁ ὅρος ἐκτίθημι . οἷος ὅσος ὁ , ζ,ῳο-ν οὐσία , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία · πᾶς γάρ ἐν οὗτος ὁ ὅρος κιτ εὐθύς πτῶσις κεῖμαι . ἐπεί γάρ οὖον ὁ φύσις μόνηςτῶν ‘ φροντίζω ἀλλά καί ὁ περί ὁ λέξις εὐκοσμία ὥστε Lιλληνικῶς ὅς συντάσσω ὁ λόγος ἀποδίδωμι καί μή σολοικισμός ὑπο - φέρω δεῖ και ὅς κατά ὁ πρότασις ὁ δόμα ὀρθός χρῆσις φροντίς ποιέω και μή ἀρκέω μόνος ὁ δηλόω ὅτι ὅδε τίς νοέω οὐ πῃ λέγω χράω - · ἐπεί οὖν σημαίνω ὁ πρᾶγμα οὖον μόνος τ‘αις εὐθύς ἀλλά καίω ὁ πλάγιος πτῶσις ( ἄλλος γάρ σχέσις ὁ ὑπόκειμαι ἄλλος πτῶσις εἰμί σημαντικός ) , διά οὗτος πᾶς ἀνάγκη iii μόνος κατά εὐθύς πτῶσις ἀλλά καί κατά ὁ πλάγιος ὁ ὅρος ε,κτιευθυς ἕπομαι · πολλάκις μέν οὖν πᾶς ὁ ὅρος κατά εὐθύς πτῶσις ενκκειντ . οἷος ὁ Σωκράτης φιλόσοφος εἰμί , πᾶς φιλόσοφος ἀγαθός εἰμί , ὁ Σωκράτης ἄρα ἀγαθός εἰμί · πᾶς γάρ ὁ ὅρος κατά εὐθύς πτῶσις ἔκκειμαι . LXXXII r ἐνίοτε δέ , φημί , καί ἀμφότερος ὁ πρότασις κατά πλάγιος ἔκκειμαι πτῶσις , ἢ ὁ μέν κατά πλάγιος ὁ δέ κατά εὐθύς . καί ὁ συμπέρασμα δέ ὁμοίως πολλάκις μέν κατά εὐθύς πτῶσις συνάγω , πολλάκις δέ κατά πλάγιος . ἰστέον δέ ὅτι , ὅταν λέγω ἢ κατά εὐθύς ἢ κατά τις ὁ πλάγιος ὁ ὅρος ἐκτίθημι , περί ὁ ἐν ὁ πρότασις ὑπόκειμαι λέγω · ὁ γάρ κατηγορέω ἀεί κατά εὐθύς τίθημι πτῶσις , ἄν ποτός πλάγιος πτῶσις εὑρίσκω ἐν κατηγορέω , πάντως καί εὐθύς νοέω ἔξωθεν ὁ πάντως διά ὁ ῥῆμα , εἰ πᾶς ῥῆμα εὐθύς εἰμί πτῶσις πλήν ὁ μέλος καί μεταμέλομαι . οἷος Σωκράτης | φιλοσοφέω ἐγώ ἀκροάομαι δεῖ · ἔνειμι LXXXII v γάρ ἐν ὁ ὕδω ὁ εὐθύς · οὐδείς γάρ ἕτερος ἢ ἑός δήω εἰμί , ὅσπερ εἰμί εὐθύς πτῶσις καί ῥῆμα . ἐν ὅς δέ εὐθύς μή ἐνθεωρέω , οὐ ἀπαρτίζω λόγος . ὁ μέν οὖν ἐκ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω πάντως κατά εὐθύς προφέρω πτῶσις · ὁ δέ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω καί ὁ μετά τρόπος ποτέ μέν κατά εὐθύς ποτέ δέ κτάομαι πλάγιος , κατά εὐθύς μέν Σωκράτης ἀγαθός εἰμί , κατά δέ ὁ πλάγιος Σωκράτης ἀκροάομαι Πλάτων ὁ μαθητής εἰμί Πλάτων , Σωκράτης ἐπιβουλεύω Ἄνυτος ὁ ἐπίβουλος εἰμί , Σωκράτης ἀποκτείνω Ἀθηναῖος , Σωκράτης δύναμαι βαδύς - ζέω , Σωκράτης ἐνδέχομαι ἀκροάομαι , Σωκράτης ἐνδέχομαι διαλέγω , Σωκράτης τύπτω ἐνδέχομαι . ὁ μέν οὖν διάνοια ὁ ἐνταῦθα παραδίδωμι εἰμί τοιοῦτος . ὅπως δέ ὁ ὑπόδειγμα κατά ἕκαστος χράω , ὁ λέξις ἐξετάζω εἶμι . Πρῶτος μέν φημί ὁ μείζων ὅρος , ἄκρος δέ ὁ μικρός . κάτειμι - γορηθησομένων δέ φημί ἀντί ὁ κατατείνω εὐθύς πτῶσις · ἐν οὗτος γάρ εἰμί ὁ κύριος κατηγορία , λέγω δή ὁ ὑπάρχω ὅδε ὅδε , οἷος ὁ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί . καί οὗτος μέν ὁ διδάσκαλος . οἴομαι δέ ἁπλόος πᾶς κατηγορία λέγω αὐτός · εἶπον γάρ ὡς ἀεί κατηγορέω σωμένος ἀλλήλων ἐπάγω ὁμοίως ὁ ὅς πρῶτος ὁ μέσος καί οὗτος ὁ ἔσχατος . εἰμί δέ ὁ κατηγορέω ὁ κατά εὐθύς ἔκκειμαι αὐτός σημαίνω , παρέλκω εἰμί ὁ ἐπάγω ὁμοίως ὁ τε πρῶτος ὁ μέσος καί οὗτος ὁ ἔσχατος . p . 48b2 καί ἐπί ὁ μή ὑπάρχω δέ ὡσαύτως . τουτέστιν ἐπί ὁ ἀποφατικός πρότασις · καί γάρ οὗτος ποτέ μέν κατά εὐθύς πτῶσις προφέρω , ποτέ δέ κατά τις ὁ πλάγιος . LXWII οἷος ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἄψυχος , ὁ ἄτομος οὐ εἰμί γένος ὁ εἶδος , ὁ οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος , ὁ ἀγαθός ἀνήρ οὐδείς βλάπτω δύναμαι . p . 48b2 ἀλλά ὁσαχῶς ὁ εἰμί λέγω καί ὁ ἀληθής εἶπον αὐτός οὗτος , τοσαυταχῶς οἴομαι χρή σημαίνω καί ὁ ὑπάρχω . ὁσαχῶς , φημί , ἕκαστος ὁ εἰμί ἵημι λέγω , τοσαυταχῶς κατηγορέω ἄλλος ἄλλος ἐνδέχομαι . λέγω δέ ἕκαστος εἰμί κατά ὁ ὁ ὄνομα πτῶσις · λέγω γάρ Σωκράτης εἰμί , Σωκράτης εἰμί , Σωκράτης εἰμί , Σωκράτης εἰμί . ὁσάκις οὖν ἕκαστος εἰμί λέγω δύναμαι καί ἀληθής εἰμί , τοσαυταχῶς καί ὁ πρότασις συμπλέκω δυνατός , ἢ ἀμφο - τέρας ὡσαύτως ἢ ὁ μέν οὕτως ὁ δέ οὕτως . p . 48b4 Οἷος ὅτι ὁ ἐναντίος εἰμί εἷς ἐπιστήμη . λοιπός ἐπί ὑπόδειγμα ὁ εἴρω παραδίδωμι , καί τέως ὅτι ἐνδέχομαι κατά γενικός πτῶσις συμπλέκω ὁ πρότασις , ὡς ὅταν εἶπον ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη . p . 48b6 ὁ δή Α ὁ Β ὑπάρχω οὐ ὡς ὁ ἐναντίος ὁ εἷς εἰμί αὐτός ἐπιστήμη . τουτέστιν οὖον κατά εὐθύς ὑπάρχω ὁ Β ὁ Α οὗτος γάρ σημαίνω αὐτός ὁ οὐ ὡς ὁ ἐναντίος , ὡς εἰμί τις λέγω ὁ ἐναντίος πολέμιος εἰμί ) , ἀλλά κατά γενικός , ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη . εἶπον δέ οὐ ὡς ὁ ἐναντίος προστίθημι ὁ εἷς εἰμί αὐτός ἐπιστήμη . τίς ἐν βούλομαι ; ἤτοι ἐν οὗτος φημί , ὅτι ὁ λέγω εἷς εἰμί αὐτός ἐπιστήμη οὐ εἰμί ὡς ὁ ἐναντίος , τουτέστι κατά εὐθύς , ἀλλά ὅτι ἀληθής εἶπον κατά αὐτός ὁ εἷς εἰμί αὐτός ἐπιστήμη , τουτέστι κατά γενικός , ἢ ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἐναντίος ἐν οὗτος ὁ εἰμί , ἐν ὁ εἷς αὐτός αὐτός ἐπιστήμη · διό οὐδέ κατά εὐθύς δυνατός κεῖμαι , ὥσπερ Σωκράτης ὁ εἰμί εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος εἰμί , διό φημί Σωκράτης ἄνθρωπος εἰμί . οὐ οὗτος δέ καί ὁ εἷς εἰμί ὁ ἐναντίος ἐπιστήμη . διό οὖον φημί ὗτος ἐναντίος εἰμί ἐπιστήμη ἀλλά ὗτος ἐναντιώνω . p . 48b10 συμβαίνω δέ ὁτὲ μέν ἐπί ὁ μέσος ὁ πρώϊος LXXXII v λέγω , ὁ δέ μέσος ἐπί ὁ ὅς τρίτος μή λέγω . ἐπεί ὡς ἐπί εἷς πρότασις ἐκτίθημι ὑπόδειγμα οὖον κατά εὐθύς πτῶσις ἀλλά κατά γενικός συμπλέκω , διά οὗτος νῦν ἐπί ἀμφότερος ὁ ὑπόδειγμα τίθημι . ὁ δέ λέγω3 φημί ἀντί ὁ κατά εὐθύς πτῶσις οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὀνομαστικός πτῶσις κατά ὅς ἕκαστος εἰμί λέγω . συμβαίνω ἐν , φημί , ποτέ μέν ὁ μείζων πρότασις κατά εὐθύς τίθημι ὁ δέ μικρός κατά τις ὁ πλάγιος . εἰμί δέ ὁ ὑπόδειγμα τοιοῦτος · ὁ ἀγαθός σοφία εἰμί , ὁ σοφία ἐπιστήμη εἰμί , ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστήμη εἰμί · ἐν οὗτος γάρ ὁ μέν μικρός κατά γενικός προφέρω πτῶσις , ὁ δέ μείζων κατά εὐθύς , καί ὁ συμπέρασμα ὅμοιος ὁ μικρός . p . 48b12 ὁ δέ ἀγαθός εἰμί ὁ σοφία ἐπιστήμη , συμπέρασμα ὅτι ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί . ὁ μικρός πρότασις τίθημι βούλομαι ἤδη γάρ ἐκτίθημι ὁ μείζων εἶπον ὁ σοφία εἰμί ἐπιστήμη ) συμπλέκω ὁ τρεῖς ὅρος εἶπον ὁ ἀγαθός ὁ σοφία ἐπιστήμη εἰμί . ἐπεί γάρ ὁ λέγω ὅς ἀγαθός σοφία εἰμί ἀσαφής πως δοκέω εἰμί , τίς σημαίνω ὁ σοφία εἰμί ὁ ἀγαθός βούλομαι δείκνυμι εἶπον ὅτι | ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη LXXXIII r ὁ σοφία εἰμί , ὥστε ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἐπιστήμη ὁ σοφία , ὡς εἰμί τις λέγω ὗτος ἐπίπεδος ἐπιστήμη ὁ γεωμετρία εἰμί , ἵνα οὗτος τις εἶπον · ὁ ἐπίπεδος γεωμετρία εἰμί ἢ ὁ ἐπίπεδος γεωμετρέω εἰμί , γεωμετρία ἐπιστήμη εἰμί , ὁ ἐπιπίνω ἄρα ἐπιστήμη εἰμί . p . 48b13 ὁ μέν δή ἀγαθός οὐ εἰμί ἐπιστήμη , ὁ δέ σοφία εἰμί ἐπιστήμη . ὅς βούλομαι λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ μέν συμπέρασμα κατά γενικός προφέρω , οὖον κατά εὐθύς , ὥσπερ καί ὁ μικρός πρότασις · οὖον γάρ συνάγω ὅτι ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστήμη εἰμί , ἀλλά ὁ ἀγαθός εἰμί ἐπιστήμη · ὁ μέντοι μείζων πρότασις κατά εὐθύς προφέρω · ὁ σοφία γάρ , φημί , ἐπιστήμη εἰμί . p . 48b18 ὁτὲ δέ ὁ μέν μέσος ἐπί ὁ τρίτος λέγω , ὁ δέ LXXXIII r πρῶτος ἐπί ὁ μέσος οὖον λέγω · οἷος εἰμί ὁ ποιέω πᾶς εἰμί ἐπιστήμη ἢ ἐναντίος , ὁ δέ ἀγαθός καί ἐναντίος καί ποιός , συμπέρασμα μέν ὅτι ὁ ἀγαθός εἰμί ἐπιστήμη . ἀντιστρέφω ὁ πρότασις , καί ὁ μέν μικρός κατά εὐθύς συμπλέκω , ὁ δέ μείζων κατά γενικός καί ὁ συμπέρασμα παίω κατά γενικός συνάγω · οἷος ὁ ἀγαθός ποιός εἰμί , ὁ ποιέω ἐπιστήμη εἰμί , ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστήμη εἰμί · ἢ οὕτως · ὁ ἀγαθός ἐναντίος εἰμί ὁ κακός γάρ ἐναντίος δῆλος ὅτι ) , ὁ ἐναντίος ἐπιστήμη εἰμί , ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστήμη εἰμί . p . 48b18 οὐ εἰμί δέ ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη οὐδέ ὁ ποιός οὐδέ ὁ ἐναντίος , ἀλλά ὁ ἀγαθός οὗτος . τουτέστιν οὐδέ ὁ συμπέρασμα κατά εὐθύς προφέρω · οὖον γάρ εἶπον ὅτι ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστήμη εἰμί , ἀλλά ὁ ἀγαθός . ἀλλά οὐδέ ὁ μείζων · οὖον γάρ εἶπον ὅτι ὁ ποιός ἐπιστήμη εἰμί ἢ ὁ ἐναντίος ἐπιστήμη εἰμί , ἀλλά ὁ ποιέω καί ὁ ἐναντίος ἐπιστήμη εἰμί . ὁ μέντοι μικρός κατά εὐθύς προφέρω · οὗτος γάρ σημαίνω εἶπον ἀλλά ὁ ἀγαθός οὗτος · οὗτος γάρ λέγω ὅς ἀγαθός ποιός εἰμί ἢ ἐναντίος . p . 48b20 εἰμί δέ ὅτε μήτε ὁ πρῶτος κατά ὁ μέσος μήτε οὗτος κατά ὁ τρίτος , ὁ πρῶτος κατά ὁ τρίτος ὁτὲ μέν λέγω ὁτὲ δέ μή λέγω · οἷος εἰμί ὅς ἐπιστήμη εἰμί , εἰμί οὗτος γένος , ὁ δέ ἀγαθός εἰμί ἐπιστήμη , συμπέρασμα ὅτι ὁ ἀγαθός εἰμί γένος . ἐπεί ἐν ὁ προλαμβάνω εἷς μέν πρότασις λαμβάνω κατά γενικός πτῶσις εἷς δέ κατά εὐθύς καί συνάγω κατά γενικός ὁ συμπέρασμα , νυν ἀμφότερος κατά γενικός συμπλέκω , καί συνάγω συμπέρασμα ποτέ μέν κατά εὐθύς ποτέ δέ κατά γενικός . ὁ γάρ ὅς πρῶτος κατά ὁ τρίτος ὁτὲ μέν λέγω ὁτὲ δέ μή λέγω οὗτος σημαίνω , τουτέστιν ὁ μείζων κατά ὁ μικρός · εἶπον γάρ ὅτι ὁ λέγω σημαίνω αὐτός ὁ κατά εὐθύς πτῶσις ὑπάρχω ὁ μικρός κατηγορέω αὐτός ὁ μείζων . τότε γάρ λέγω ὅτι ὅδε εἰμί ὅσπερ ὅδε , οἷος ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί · λέγω γάρ ζῷον εἰμί . οὖον μήv ὅταν εἶπον ὗτος ἐναντίος ἐπιστήμη εἰμί · οὖον γάρ λέγω κατά ὁ ὑποκει - μένω ὁ κατηγορέω · οὖον γάρ λέγω ὅτι ἐπιστήμη εἰμί ὁ ἐναντίος , M ἀλλά ὅτι ὑπάρχω περί αὐτός ἐπιστήμη . ὁ δέ ὑπόδειγμα τοιοῦτος LXXXIII1 εἰμί · ὁ ἀγαθός εἰμί ἐπιστήμη , ὅς ἐπιστήμη εἰμί , οὗτος εἰμί γένος · συμπέρασμα ὁ ἀγαθός ἄρα εἰμί γένος . καί ἄλλως · Σωκράτης πατήρ εἰμί , ὅς πατήρ εἰμί , οὗτος αἴτιος εἰμί , Σωκράτης ἄρα αἴτιος εἰμί . καί ὁ πρότασις οὖν καί ὁ συμπέρασμα κατά γενικός συμπλέκω εἰμί . p . 48b24 κατηγορέω δέ οὐδείς κατά οὐδείς . τουτέστιν οὐδείς κατά εὐθύς πτῶσις προφέρω . καί ὁράω πῶς ὁ κατηγορέω ὁ κατά εὐθύς πτῶσις κατηγορέω φημί · διό καί ἀνωτέρω λέγω ὁ “ ὡς ἀεί κατηγορέω ” ἀντί ὁ ἄκατος εὐθύς πτῶσις προφέρω . p . 48b24 εἰμί δέ ὅς εἰμί ἐπιστήμη , γένος εἰμί οὗτος , ὁ δέ ἀγαθός εἰμί ἐπιστήμη , συμπέρασμα ὅτι ὁ ἀγαθός εἰμί γένος . εἶπον ὅτι ἀμφότερος ὁ πρότασις κατά γενικός συμπλέκω ὁ συμπέρασμα ποτέ μέν κατά γενικός ποτέ δέ κατά εὐθύς συνάγω , δείκνυμι πῶς κατά γενικός , δείκνυμι νῦν ὅτι καί κατά εὐθύς οὕτως · ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί , ὅς ἐπιστήμη εἰμί , οὗτος εἰμί γένος , ὁ ἄρα ἀγαθός γένος εἰμί . γένος δέ λαμβάνω ἀπλόος ὁ καθολικός καί πλείων περιεκτικός · ὁ γάρ καθόλου ὁ ἐπιστήμη , κἄντε γένος εἰμί κἄντε εἶδος ἄν ἄλλως συμβεβηκός . οἷος εἰμί καί ὁ ἀγαθός · ἐν πᾶς γάρ ἐνθεωρέω ὁ εἰμί , οὐ ὡς γένος αὐτός ἀλλά ὥσπερ καί ὁ εἰμί ὁμώνυμος αὐτός ἐνυπάρχω κατά ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . ἐφίστημι δέ ἄξιος ὁ ὑπο - δεῖγμα , μήποτε , ὥσπερ ἐπί ὁ πρότερος λέγω , οὖον ὁ αὐτός φυλάσσω μέσος . ἔχω δέ οὕτως · ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί , ὅς ἐπιστήμη εἰμί , οὗτος εἰμί γένος . ἐν μέν γάρ ὁ μικρός πρότασις ὁ ἐπιστήμη λαμβάνω ὁ κατηγορέω ὅρος · ἐν δέ ὁ μείζων οὐκέτι ὁ αὐτός φυλάσσω , λέγω ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά φημί ὅς ἐπιστήμη εἰμί . εἰμί δέ ἄλλος μέν τίς εἰμί ὁ ἐπιστητός , ἄλλος δέ ὁ περί αὐτός ἐπιστήμη , οὐ ἄρα ὁ αὐτός φυλάσσω μέσος · ὁ μέν γάρ μικρός ὁράω ὁ ἐπιστήμη κατηγορέω , ὁ δέ μείζων οὖον ὁ ἐπιστήμη ἀλλά ὁ ὅς εἰμί ἐπιστήμη ὑποτάσσω , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐπιστητός . ὁμοίως καί ἐπί πᾶς ὁ παραπλήσιος . καί εἰμί ὁ ἐπιστητός εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁ · τέστον ὁ μικρός ὅρος , ὁ ἐπιστητός δέ παραλαμβάνω ὑπόκειμαι ὁ μείζων ὅρος , ὁ ἄρα μικρός ὅρος ἐν ὁ μείζων πρότασις ὑπόκειμαι ὁ μείζων , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . φημί οὖν πρός ὁ | ἀπορία ἐκεῖνος , LXXXIII v ὅτι εἰμί ὁ κατηγορέω ὅρος ἐπί πλέω εἰμί ἐθέλω ὁ ὑπόκειμαι Χωρὶς ὁ ἀντιστρέφω , ὁ δέ καθολικός περιέχω ἐν LXXXIII v ἑαυτοῦ ὁ μερικός , ἀνάγκη δήπου πᾶς ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἐν ὁ μέσος μέν ὅρος περιέχω ὁ μικρός , ἐν ὁ μείζων δέ ἀμφότερος · οἷος ὅταν εἶπον ὅς ἄνθρωπος ζῷον , ἐν ὁ ζῷον δῆλος ὅτι καί ὁ ἄνθρωπος ἐν-περιέχω · καί ὅταν εἶπον ἅπας ζῷον ἔμψυχος , ἐν ὁ εἶπον πᾶς ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος δῆλος ὅτι ἐμπεριλαμβάνω καί ἐν ὁ ἔμψυχος πᾶς ζῷον , ὥστε καί πᾶς ἄνθρωπος . καί οὗτος εἰμί αἴτιος ὁ συνάγω ὁ ἄκρος · εἰμί γάρ μή οὗτος εἰμί , οὐδέποτε εἄν συνάγω δύναμαι ὁ ἄκρος . ἐπεί οὖν οὗτος οὕτως ἔχω , εἶπον εἶπον ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί , εἶτα λαμβάνω ἅπας ὅς ἐπιστήμη ἐστία , δῆλος ὅτι ἐμπεριλαμβάνω καί ὁ ἀγαθός · οὖον γάρ αὐτός μόνος ἁπλόος ὁ ἀγαθός ὅσπερ ὁ ἐπιστητός εἰμί , ἀλλά μετά ὁ ἄλλος πᾶς ὅσπερ εἰμί ἐπιστητός , αὐτός δέ εἰμί ὅς εἰμί ἐπιστήμη . ὥστε εἰμί μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ μικρός ὅρος ὑποτίθημι ὁ μείζων ἐν ὁ λέγω ὅς ἐπιστήμη εἰμί , ὁ εἰμί ἄτοπος εἰμί ὁ λόγος . εἰμί δέ καθολικός λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι ὅρος ὁ μείζων πρότασις συμπεριλαμβάνω καί ὁ μικρός ὡς περιέχω ἐν αὐτός , οὖον μόνος οὐ ἄτοπος ἀλλά καί ἀναγκαῖος ὁ γίγνομαι . ὁ γάρ ὑπόκειμαι ἐν-περιέχω δεῖ ὁ κατηγορέω ἐν κατάφασις ἢ ἐν ἀπόφασις · ὅταν γάρ εἶπον οὐδείς ἄνθρωπος ἀθάνατος , ἐν ὁ μή ἀθάνατος ἐν-περιέχω καί ὁ ἄνθρωπος . ὅτι μέν οὖν οὖον ὁ μικρός μέσος ποιέω , δῆλος γίγνομαι . ὅτι δέ οὐδέ ἄλλος ἐκ ἄλλος λαμβάνω μέσος , φανερός ἐντεῦθεν · οὐδέ γάρ ἁπλόος ὁ ἐπιστήμη μόνος μέσος εἰμί ὅρος , ὡς εἄν εἰμί λέγω ὅς γεωμετρία ἐπιστήμη εἰμί , ἀλλά ὁ εἰμί τις ἐπιστήμη · ὁ ἀγαθός γάρ , φημί , ἐπιστήμη εἰμί , τουτέστιν εἰμί περί ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη . ὁ οὖν εἰμί τις ἐπιστήμη οὗτος εἰμί ὁ κατηγορέω · οὗτος δέ οὐδείς ἕτερος εἰμί εἶπον ἢ ὅς ἀγαθός ἐπιστητός ἐστώ · τίς γάρ διαφέρω εἶπον εὐ ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί ἢ ὅτι ὁ ἀγαθός ἐπιστητός εἰμί ; διδάσκω γοῦν μετά ὀλίγος ὅτι , ὅταν ἰσοδυναμέω ὁ ὅρος , δεῖ ὁ ἰσοδυναμέω ὁ σαφής λέγω ἀντιμεταλαμβάνω . ὥστε εἰμί ὅς ὅς ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί ἴσος εἰμί ὁ λέγω ὅς ἀγαθός ἐπιστητός εἰμί , ἐπάν λέγω ὅς ἐπιστήμη εἰμί , οὐ ἕτερος ἐκ ἕτερος μέσος μεταλαμβάνω ἀλλά ὁ αὐτός · ὁ γάρ ὅς ἐπιστήμη εἰμί ὁ ἐπιστητός εἰμί · εἷς ἄρα καί ὁ αὐτός μέσος ἐν ἀμφότερος παραλαμβάνω ὁ πρότασις . p . 48b26 κατά μέν δή ὁ ἄκρος κατηγορέω ὁ πρῶτος , κατά ἀλλήλων δέ οὖον λέγω . τουτέστι ὁ μέν συμπέρασμα κατά εὐθύς προάγω , ὁ δέ πρότασις οὖον κατά εὐθύς . ὁ μέν οὖν Ἀριστοτέλης εὐθύς μόνος καί γενικός LXXXIII v παράδειγμα παρατίθημι . δυνατός δέ ὁ αὐτός μέθοδος καί ἐπί ὁ λοιπός πτῶσις γυμνάζω ὁ λόγος . οἷος ὁ ἀγαθός ἀνάγκη εἰμί Δίκαιος , πᾶς δίκαιος Ἐπιστήμων εἰμί ὁ Δίκαιος , ὁ ἄρα ἀγαθός Ἐπιστήμων εἰμί ὁ Δίκαιος . ὁ οὕτως · ὁ ἀγαθός δίκαιος , πᾶς Δίκαιος ἀνάγκη ἐπιστήμων εἰμί ὁ Δίκαιος , ὁ ἄρα ἀγαθός ἀνάγκη ἐπιστήμων εἰμί ὁ Δίκαιος . ὁ γάρ πρότασις ὁ μέν κατά εὐθύς ἔκκειμαι , ὁ δέ κατά αἰτιατικός · καί ὁ συμπέρασμα δέ οὕτως ἔχω , ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ οὕτως . ἀλλά καί ἀμφότερος κατά αἰτιατικός · ὁ ἀγαθός ἀνάγκη εἰμί Δίκαιος , ὁ Δίκαιος ἐπιστήμων δεῖ εἰμί ὁ Δίκαιος , ὁ ἄρα ἀγαθός ἐπιστήμων δεῖ εἰμί ὁ Δίκαιος , ἢ ὁ ἀγαθός Ἐπιστήμων εἰμί ὁ Δίκαιος . ὁμοίως καί ἐπί δοτικός · ὁ ποιότης ὑπάρχω ἐναντιότης , ὁ ἐναντιότης ὑπάρχω ὁ φθείρω ἀλλήλων , ὁ ποιότης ἄρα ὑπάρχω ὁ φθείρω ἀλλήλων , ἢ ὁ ποιότης ἄρα φθαρτικός ἀλλήλων . δῆλος δέ ὅτι μερικός ὁ μικρός · οὖον γάρ ἐν πᾶς ὁ ποιότης ὁ ἐναντιότης . πάλιν ὁ δικαιοσύνη συμβεβηκός εἰμί ἀγαθός , ὁ συμβεβηκός ἀγαθός ἐναντίος τίς εἰμί , ὁ ἄρα δικαιοσύνη εἰμί τίς ἐναντίος . οὖον μόνος δέ ὁ εὐθύς συμπλέκω τις ὁ πλάγιος δυνατός ἀλλά καί πλάγιος ἄλλος πλάγιος · οἷος ὁ σπουδαῖος ὁ εὐδαιμονέω ἕπω , ὁ εὐδαίμων οὐδείς βλάπτω δύναμαι , ὁ σπουδαῖος ἄρα οὐδείς βλάπτω δύναμαι . ἀλλά καί ὁ γενικός ἑκάτερος οὗτος δυνατός συμπλέκω . p . 48b27 ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ μή ὑπάρχω ληπτέος . Γουτέστιν ἐπί ὁ ἀποφατικός συλλογισμός · καί γάρ ἐπί οὗτος ἀνάγκη ὁ εἴρω τρόπος ποικίλλω ὁ πρότασις . p . 48b28 οὖον γάρ ἀεί σημαίνω ὁ μή ὑπάρχω ὅδε ὅδε μή εἰμί ὅδε ὅδε , ἀλλά ἐνίοτε ὁ μή εἰμί ὅδε ὅδε ἢ ὅδε ὅδε . τουτέστιν οὐ ἀεί ἐπί ὁ ἀποφατικός πρότασις , ὥσπερ οὐδέ ἐπί ὁ καταφατικός , κατά εὐθύς συμπλέκω ὁ ὅρος οὗτος γάρ δηλόω εἶπον μή εἰμί ὅδε ὅδε , τουτέστιν μή εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἀθάνατος ) , ἀλλά ἐνίοτε καί κατά ἄλλος πτῶσις , ἢ γενικός ἢ δοτικός ἢ αἰτιατικός · οἷος ὁ ὁρισμός οὐ εἰμί ἀπόδειξις , ὁ ἀντίφασις οὐδείς εἰμί LXXXIII μεταξύ , ὁ οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος , ὁ ἀγαθός οὐδείς ἀδικέω δύναμαι , καί ἐπί πᾶς ὁμοίως . p . 48Β30 Οἷος ὅτι οὐ εἰμί κίνησις κίνησις ἢ γένεσις γένεσις , ἡδονή δέ εἰμί · οὐ ἄρα ὁ ἡδονή γένεσις . πάλιν ὁ ὑπόδειγμα σαφής ποιέω ὁ λόγος . εἰμί οὖν ὁ συλλογισμός ἐν δύο σχῆμα τοιοῦτος · κίνησις οὐ εἰμί κίνησις , ἡδονή δέ εἰμί κίνησις , ὁ ἄρα ἡδονή οὐ εἰμί κίνησις · ὁμοίως γένεσις οὐ εἰμί γένεσις , ἡδονή δέ | εἰμί γένεσις , ὁ ἄρα ἡδονή οὐ εἰμί γένεσις . LXXXIV ( ?? ) ἐν οὗτος γάρ ὁ μέν πρότασις κατά γενικός πτῶσις προέρχομαι , ὁ δέ συμπέρασμα κατά εὐθύς . p . 48b32 ἤ πάλιν ὅτι γέλως μέν εἰμί σημεῖον , σημεῖον δέ οὐ εἰμί σημεῖον , ὥστε οὖον σημεῖον ὁ γέλως . ὑπόδειγμα ἕνεκα ἐκτίθημι ὁ ὅρος , οὖον μήv ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω · διό οὐ ἀκριβολογητέον περί ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ὁ γέλως σημεῖον ποιός διάθεσις ὁ Ψυχή , οἷος ἡδονή καί διάχυσις . εἰμί δέ καί σημεῖον σημεῖον , ὡς ὁ πυρρός ὁ καπνός · ὁ μέν γάρ πυρσός σημεῖον ὁ πόλεμος , ὁ δέ καπνός ὁ πυρρός · καί ὁ ἐν ὁ τοῖχος δέ ἢ ὁ τέγος γίγνομαι Αἰθάλεια προσεχῶς ὁ καπνός εἰμί σημεῖον . ἀλλά οὐδέ σημεῖον εἰμί ἄν τίς γέλως · εἰμί γάρ λέγω τις ὅτι ὁ σαίρω ὁ χεῖλος ἢ ποιός ἀποτελέω ψόφος , οὖον σημεῖον εἰμί γέλως οὗτος ἀλλά ὕλη γέλως · ἐκ οὗτος γάρ συνίστημι . ὥστε οὐ ἐξεταστέον ἐν οὗτος ὁ πρᾶγμα . p . 48b33 ὅμοιος δέ ἐν ὁ ἄλλος , ἐν ὅσος ἀναιρέω ὁ LXXXIV1 πρόβλημα ὁ λέγω3 πως πρός αὐτός ὁ γένος . τουτέστι καί ἐν ὁ ἄλλος σχῆμα ἐν ὅς ἀποφατικός συνάγω συμπέρασμα . γένος δέ ὁ ἐν δύο σχῆμα μέσος ὅρος καλέω , διότι καθολικός εἰμί ἀμφότερος ὁ ἄκρος · οἷος γένεσις οὐδείς γένεσις , γένεσις πᾶς ἡδονή , οὐδείς ἄρα ἡδονή γένεσις εἰμί . p . 48b35 πάλιν ὅτι ὁ καιρός οὐ εἰμί χρόνος δήω . Τινές γάρ οὕτως ὁρίζω ὁ καιρός , ὅτι εἰμί χρόνος δήω . ἀναιρέω δέ ὁ τρόπος οὗτος ἐν τρίτος σχῆμα · θεός καιρός εἰμί · πᾶς γάρ κατά καιρός ποιέω · θεός χρόνος δήω οὐ εἰμί · ὁ μέν γάρ δήω χρόνος εἰμί κατά ὅς ὠφελέω ὁ οὗτος μετέχω , οὐδείς δέ θεός ὠφέλιμος · ὁ ἄρα καιρός οὐ εἰμί χρόνος δήω . ὁ σχῆμα τρίτος , καί ὁ μέν πρότασις κατά δοτικός , ὁ δέ συμπέρασμα κατά εὐθύς . δῆλος δέ καί ἐντεῦθεν ὅτι οὖον ὁ ἀκρίβεια ὁ πρᾶγμα καταγίγνομαι ἀλλά ὁ ὑπόδειγμα τίς τίθημι · δῆλος γάρ ὁράω ὥσπερ εἰμί θεός καιρός οὖον πρός αὐτός ἀλλά πρός ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι , οὗτος καί δήω χρόνος εἰμί πρός ἐκεῖνος . p . 48b39 ἁπλός γάρ οὗτος λέγω κατά πᾶς , ὅτι ὁ μέν ὅρος ἀεί θετέος κατά ὁ κλῆσις ὁ ὄνομα , οἷος . αβυρω - πούς ἢ ἀγαθός ἢ τἀναντία . ὅς βούλομαι ἐν οὗτος εἶπον , οὗτος εἰμί , ὅτι ἐν μέν ὁ ἔκθεσις ὁ ὁράω , ἐν ὅς ζητέω ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἕπομαι , κατά εὐθύς δεῖ πτῶσις ἐκτίθημι ὁ ὅρος , ἐπειδάν μέντοι συμπλέκω αὐτός ἀλλήλων , ἵνα ὁ ὁ συλλογισμός πρότασις ποιέω , κατά τις ὁ ὁ ὄνομα πτῶσις καί οὖον μόνος κατά ὁ εὐθύς . ὁ γάρ κατά ὁ κλῆσις ὁ ὄνομα ἀντί ὁ ἄκατος ὁ εὐθύς · οὗτος γάρ εἰμί κατά ὅς ἕκαστος καλέω . p . 49a2 ἤ γάρ ὅτι οὗτος , οἷος ὁ ἴσος . Ὑπέδειγμα ὁ πτῶσις , γενικός μέν ὁ διπλάσιος ἥμισυς εἰμί διπλάσιος , δοτικός δέ ὁ ἴσος ἴσος ἴσος , αἰτιατικός δέ ὅς τύπτω LXXXIV r τύπτω τύπτω , ὁ ὁράω ὁράω ὁράω . ἀλλά καί κατά εὐθύς , φημί , ὁ ἄνθρωπος ζῷον . p . 49a4 ἤ εἰμί πως ἄλλως πίπτω ὄνομα . καίτοι ὁ πέντε ἐκτίθημι πτῶσις Χωρὶς ὁ κλητικός · οὖον γάρ πρόσφ φόρος ὁ ἀποφαντικός λόγος . πῶς ἐν φημί ἢ εἰμί πως ἄλλως πίπτω ὄνομα ; μήποτε οὖν , ἐπεί πολλάκις καί ῥῆμα χράω ἐν ὁ ὑπο - κεῖμαι ὅρος , οἷος ὁ φιλοσοφέω ἀγαθός εἰμί , διά οὗτος εἶπον ὁ ἢ εἰμί πως ἄλλως πίπτω ὄνομα · καί γάρ οὗτος ὄνομα εἰμί ὁ ῥῆμα , διό καί μετά ἄρθων λέγω . p . 49a6 ὁ δέ ὑπάρχω ὅδε ὅδε καί ὁ ἀληθεύω ὅδε κατά ὅδε τοσαυταχῶς ληπτέος ὁσαχῶς ὁ κατηγορία διῄειμι - ῥαίνω · εἶπον περί ὁ κατά ὁ πτῶσις ὁ ὁράω συμπλοκή λέγω νῦν περί ὁ ἰδέα αὐτός , ὅτι οὐ ἀεί ἐκ ὁ οὐσία λαμβάνω ἀλλά καί ἐκ ὁ ἄλλος κατηγορία , ἐκ μέν ὁ οὐσία ὅς ἄνθρωπος ζῷον , ἐκ δέ ὁ ποιέω ὅς Αἰθίοψ μέλας εἰμί ἢ ὁ λευκός χρῶμα εἰμί δυνατός γάρ καί ἕτερος ὁ ὁράω καί ἀμφότερος ἐκ · ὁ αὐτός λαμβάνω κατηγορία ) , ἐκ δέ ὁ ποσός ὅς ἀριθμός διορίζω ποσός εἰμί ἢ ὅς ἄνθρωπος τρίπηχυς ἑστία , καί ἐκ ὁ πρός τίς Σωκράτης πατήρ εἰμί ἢ ὅς πατήρ αἴτιος εἰμί , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . p . 49a8 καί οὗτος ἢ πῇ ἢ ἀπλόος , ἔτι ἢ ἁπλόος ἢ συμπλέκω . τουτέστιν ἢ κατά τίς ὁ εἶδος , οἷος Σωκράτης λευκός , ἢ κατά γένος , οἷος Σωκράτης χρῴζω ὁ ποιόω , πᾶς οὐσία μετά ποιότης , καί ἀποφατικός οὐδείς οὐσία ποιότης εἰμί . καί οὗτος μέν ἁπλόος ἐκ ὁ συμβεβηκός κατηγορία ἢ πῇ ἢ ἁπλόος . συμπλέκω δέ , ὡς ὅταν εἶπον Σωκράτης βαδίζω μανθάνω · συμπλέκω γάρ ὁ ποσός ὁ ποιός . ἢ ἐν οὗτος φημί ὁ συμπλέκω , ὅτι ἐν | εἷς ὅρος ὁ κατηγορέω LXXXIV v δύο κατηγορία συμπλέκω , ἢ καί ἐν ὁ ὅλος πρότασις συμπλέκω , ἵνα ὁ μέν ὁ ὁράω ἐκ ἄλλος κατηγορία λαμβάνω ὁ δέ ἐκ ἄλλος , οἷος ὁ βαδίζω ὑγιαίνω . οὐ ἀεί δέ δύναμαι συμπλέκω · ὁ γάρ κατηγορία πολλάκις ἕκαστος μέν ἴδιος κατηγορέω τις LXXXIV v δύναμαι , συμπλέκω δέ οὐκέτι . φημ·ὶ γάρ οὗτος · Σωκράτης ἀγαθός εἰμί , Σωκράτης ἰατρός εἰμί · οὖον πάντως δέ καί συμπλέκω ἀληθής εἶπον ἰατρός ἀγαθός εἰμί · ἐνδέχομαι γάρ ὡς μέν ἄνθρωπος ἀγαθός , ὡς δέ ἰατρός κακός εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὁ συμπεπλεγμένως κατηγορέω πάντως καί ἴδιος · ἐνδέχομαι γάρ εἶπον τις ὅτι ἀγαθός ἰατρός , οὖον μήv ὅτι καί ἀπλόος ἀγαθός . p . 49a9 ὅμοιος δέ καί ὁ μή ὑπάρχω . τουτέστιν ἐπί ὁ ἀποφατικός πρότασις . p . 4919 ἐπισκεπτέος δέ οὗτος καί διοριστέον ἀγαθός . ἤ ὡς μέλλω περί οὗτος διορίζω οὗτος φημί , ποῖος μέν ὁ κατηγορία ἴδιος κατηγορέω δύναμαι , οὖον μήv συμπεπλεγμένως , ποῖος δέ καί συμπλέκω δύναμαι , ἢ ἐγώ οὗτος ποιέω παρακελεύομαι , ἵνα εἰμί προπαρασκευάζω καί οὗτος . p . 49a11 ὁ δέ ἐπαναδιπλόω ἐν ὁ πρότασις πρός ὁ πρῶτος ἄκρος θετέος , οὖον πρός ὁ μέσος . ἄλλος τίς πάλιν παραδίδωμι θεώρημα · ἐπεί γάρ εὑρίσκω πολλάκις ἐν ὁ παρά ὁ ἀρχαῖος κεῖμαι λόγος ὅρος τις δίς παραλαμβάνω ἐν ὁ αὐτός πρότασις καί ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ μέσος ὅρος κεῖμαι , διδάσκω ἐγώ ἐν οὗτος πῶς δεῖ καί ὁ τοιοῦτος ἀναλύω συλλογισμός , καί ποῖος ὁ πρότασις συντακτέον ὁ ἐπαναδιπλόω ὅρος . ἐπαναδίπλωσις δέ εἰμί , ὅσπερ εἶπον , ὁ ὁ αὐτός ὁράω δίς ἐν ὁ αὐτός πρότασις παράληψις , ὅς καί ἐν ὁ συμπέρασμα πάντως εὑρίσκω . οἷος τίς λέγω ; ἵστημι δείκνυμι ὅτι ὁ δικαιοσύνη ἐπιστήμη εἰμί ὅτι ἀγαθός · εἰμί μέν γάρ ἁπλόος δικαιοσύνη ἐπιστήμη εἰμί ὅτι εἰμί ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος ἀπονεμητικός · εἰμί δέ καί ἐπιστήμη περί αὐτός ἔχω ὅτι ὠφέλιμος ὁ αἱρετός ἤ τίς τοιοῦτος ἄλλος , ὡς ἔχω καί ὁ νῦν λόγος . ὁ οὖν ὅστις ἀγαθός οὖον ὁ μικρός , φημί , πρότασις συντακτέον ἀλλά ὁ μείζων κατά ὁ κατηγορέω ὅρος , τουτέστι ὁ μείζων . καί οὗτος εἰκότως , ὅτι καί ἐν ὁ συμπέρασμα πρός ὁ κατηγορέω ὅρος κεῖμαι · οἷος ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί , ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη εἰμί ὅτι ἀγαθός , ὁ δικαιοσύνη ἄρα ἐπιστήμη εἰμί , τουτέστι καθό ἀγαθός . εἰμί γάρ LXXXIV μή οὗτος τίθημι , φημί , ὁ ἐπαναδιπλόω ὅρος ἀλλά πρός ὁ μικρός οἷος ὁ δικαιόω ἀγαθός 〈 ὅτι ἀγαθός , καί ἀσύνετος εἰμί ὁ λέγω καί ψεῦδος . ὅταν γάρ εἶπον ὅς δικαιοσύνη ἀγαθός ὅτι ἀγαθός , εἰμί μέν οὖν οὗτος λέγω , ὅτι ἀγαθός εἰμί διότι ἀγαθός εἰμί , γελοῖος καί ἀσύνετος ὁ λέγω , ὡς ὅς εἰμί λέγω Σωκράτης ἄνθρωπος εἰμί ὄτα ἄνθρωπος εἰμί · εἰμί δέ μή οὗτος φημί ὁ ὅστις ἀγαθός ἀλλά ἀντί ὅς Ἰτός ἀγαθός , ὅτι ἀγαθός εἰμί ὁ δικαιοσύνη οὖον ὁ τυγχάνω ἀλλά ὅσπερ ὁ ἀγαθός , ψευδής ὁ λόγος · οὖον γάρ εἰμί ὁ γενικός ἀγαθός ὁ δικαιοσύνη . εἰμί γάρ καί ἄλλος ἀγαθός , σωφροσύνη , ὑγίεια , φρόνησις . μόνος οὖν ἐν ὁ μείζων ὅρος θετέος ὁ ἐπαναδιπλόω ὅρος . p . 49a22 ὅμοιος δέ καί εἰμί ὁ ὑγιεινός δείκνυμι ὅτι ἐπιστητός εἰμί ὅς ἀγαθός . ἕτερος ὑπόδειγμα · ὁ ὑγιαίνω ἀγαθός , ὁ ἀγαθός ἐπιστητός εἰμί ὅτι ἀγαθός , ὁ ὑγιαίνω ἄρα ἐπιστητός εἰμί ὅτι ἀγαθός . p . 49a23 ἤ τραγέλαφος ὅς μή εἰμί . Τρίτος υπόδειγμα · ὁ τραγέλαφος μή εἰμί , ὁ μή εἰμί δοξαστός ὅς μή εἰμί , ὁ τραγέλαφος ἄρα δοξαστός εἰμί ὅς μή εἰμί . παραλείπω ὁ δοξαστός . p . 49a24 ἤ ὁ ἄνθρωπος φθαρτός ᾗ αἰσθητός . ὁ ἄνθρωπος αἰσθητός , ὁ αἰσθητός φθαρτός ὅς αἰσθητός , ὁ ἄνθρωπος ἄρα φθαρτός ὅς αἰσθητός . καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός τρόπος . p . 49a27 οὐχ ὁ αὐτός δέ θέσις ὁ ὁράω , ὅταν ἁπλόος τίς συλλογίζομαι καί ὅταν ὅδε τίς ἢ πῇ ἢ πῶς . πάλιν ἐπί ἕτερος μεταβαίνω θεώρημα . πολλάκις , φημί , βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὅδε ὅδε ὑπάρχω , οἷος ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπιστητός εἰμί · πολλάκις δέ οὐ ἁπλόος ὅτι ὁ ἐπιστητός αὐτός ὑπάρχω δείκνυμι βούλομαι , ἀλλά καθό λευκός εἰμί ἢ καθό φιλόσοφος . οὖον ὁ αὐτός οὖν , φημί , δεῖ τίθημι μέσος ὅρος , ὅταν ἁπλόος τε ὑπάρχω ἢ ] τις τίς δείκνυμι βούλομαι , LXXXV r καί ὅταν πῇ ὑπάρχω , ἀλλά εἰμί μέν ἁπλόος ὑπάρχω ὁ κατηγορέω - μένω , καθολικός δεῖ τίθημι καί ὁ μέσος ὅρος , εἰμί δέ πῇ , καί ὁ μέσος ὅρος μερικός εἰμί . οἷος , φημί , εἰμί ὁ ἀγαθός ἐπιστητός ἁπλόος δείκνυμι ἐθέλω , καί πάλιν εἰμί μή ἁπλόος ὅτι ἐπιστητός , ἀλλά ὅτι ἀγαθός ἐπιστητός · ἵστημι γάρ μέσος ὅρος διά ὅς δείκνυμι ὁ πρόβλημα ὁ εἰμί · δῆλος οὖν ὅτι ἐπί μέν ὁ πρότερος συλλογισμός ὁ ἁπλόος εἰμί μέσος τίθημι , ἐπί δέ ὁ δύο ὁ τίς εἰμί . οἷος ὁ ἀγαθός εἰμί εἰμί , ὁ εἰμί ἐπιστητός εἰμί ὅτι εἰμί , ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστητός εἰμί ὅτι εἰμί . ἐπί δέ ὁ δύο ἵστημι μέσος ὁ τίς εἰμί , οἷος ὁ ὠφέλιμος ὁ αἱρετός ὁ ἐφετός ἤ τίς τοιοῦτος ἕτερος · ὁ ἀγαθός ὠφέλιμος , ὁ ὠφέλιμος ἐπιστητός ὅτι ἀγαθός , ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστητός ὅτι ἀγαθός · ὁ γάρ αἱρετός καί ὠφέλιμος οὐ ἁπλόος εἰμί ἀλλά τις εἰμί . ὁράω δέ καί ὁ λέξις . p . 49a31 ἵστημι γάρ ὁ μέν Α ἐπιστήμη ὅτι τίς εἰμί , ἐπί ὅς δέ Β εἰμί τίς , ὁ δέ ἐπί ὅς Γ ἀγαθός . Πρῶτος ὁ πῇ , οὖον ὁ ἁπλόος ὑπόδειγμα τίθημι · οἷος ὁ ἀγαθός τίς ὅς , ὁ τις εἰμί ἐπιστήμη εἰμί ὅτι τίς εἰμί , ὁ ἀγαθός ἄρα ἐπιστήμη εἰμί ὅτι τίς εἰμί . τίθημι δέ ἤδη ἐπί ὁράω ὁ πρότασις . p . 49a36 ἤν γάρ ὁ τίς εἰμί ὁ ἴδιος σημεῖον οὐσία . οἷος ὁ ὠφέλιμος ὁ ὁ αἱρετός ὁ ἰδιάζω ὁ ἀγαθός οὐσία δηλωτικός εἰμί · ὁ δέ εἰμί ἁπλόος οὖον ὁ ἴδιος οὐσία κατηγορέω ἀλλά ὁ κοινός . p . 49a36 εί δέ ὁ εἰμί μέσος τίθημι καί πρός ὁ ἄκρος ὁ εἰμί ἀπλόος καί μή ὁ τίς εἰμί λέγω , οὐ εἄν εἰμί συλλογισμός ὅτι εἰμί ἐπιστήμη ὁ ἀγαθός ὅτι ἀγαθός ἀλλά ὅτι εἰμί . εἰμί ἐν ὁ μέσος ὅρος , φημί , μή ὁ τίς εἰμί τίθημι ἀλλά ἁπλόος ὁ εἰμί καί πρός ὁ μείζων ὅρος μή ὁ κατά τίς ἐπιστητός ἀλλά ὁ ἀπλόος ἐπιστητός ὅς εἰμί εἰμί , καί ὁ συμπέρασμα τοιοῦτος εἰμί , ἀπλόος καί οὖον πῇ , οἷος ὅτι ὁ ἀγαθός ἐπιστητός οὐ ὅς ἀγαθός ἀλλά ἀπλόος ὅς εἰμί . p . 49b3 Δεύς δέ καί μεταλαμβάνω ὁ ὁ αὐτός δύναμαι , LXXXV r ματαἀντ’ ὄνομα καί λόγος ἀντί λόγος καί ὄνομα καί λόγος . ἐπι ἄλλος τίς παράγγελμα μεταβαίνω . ἐπεί γάρ πρός ὁ ἄλλος καί ὁ ὁ λέγω σαφήνεια ἀντιποιέω , ἐν ὅσος εὑρίσκω πλείων ὅρος ὁ αὐτός δηλόω , δεῖ ἀντιμεταλαμβάνω ἐκ ὁ ἀσαφής ὁ σαφής . καί ἀντί ὄνομα δέ , ἔνθα ἄν δήω , ἀντιμεταληπτέον λόγος καί ἀντί λόγος λόγος καί ἀντί λόγος ὄνομα · πολλάκις γάρ ὁ μετά - λῆψις σαφής ὅς βούλομαι δείκνυμι παρίστημι . οἷος εἰμί ὁ ἀρετή αὐτοπραγία τις εἶπον εἰμί ὁ μόριον ὁ Ψυχή , δυνατός σαφής τις λόγος μεταλαμβάνω εἶπον προσήκω ἐνέργεια ἕκαστος ὁ ὁ Ψυχή μόριον · λόγος γάρ ἀντί λόγος μεταλαμβάνω . πάλιν ἀντί ὁ εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί ὅσπερ ζῷον ἀντί ὁ ὅς ζῷον λόγος εἰμί μεταληπτέον εἰς ] ὄνομα σαφής , ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί γένος · ὁ γάρ ὁράω ζῷον ὁ γενικός ζῷον σημαίνω . ἢ ἀντί ὁ εἶπον Σωκράτης ζῷον πεζός δίπους ὀρθοπεριπατητικός πλατυώνυχος λεκτέος ὄνομα , Σωκράτης ἄνθρωπος εἰμί . ἢ ἔμπαλιν ἀντί ὁ ὄνομα ὁ λόγος , εἰμί σαφής εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι πρόβλημα . ἀλλά καί ἀντί ὄνομα ὄνομα , οἷος ἀντί ὁ εἶπον ὅς δικαιοσύνη λυσιτελής λέγω ὅτι ὁ δικαιοσύνη συμφέρω ἢ ἀγαθός ἢ ὠφέλιμος . p . 49b5 καί ἀεί ἀντί ὁ λόγος ὄνομα λαμβάνω · ῥᾴδιος γάρ ὁ ὁ ὁράω ἔκθεσις . οἷος εἰμί μηδείς διαφέρω εἶπον ὁ ὑποληπτός ὁ δοξαστής μή εἰμί γένος ἢ μή εἰμί ὅσπερ ὑποληπτός τίς ὁ δοξαστός αὐτός γάρ ὁ σημαίνω ) , ἀντί ὁ λόγος ὁ λέγω ὁ ὑποληπτός καί ὁ δοξαστός ὅρος θετέος . πειράω , φημί , χρή μάλιστα ὄνομα ἀντί λόγος λαμβάνω · ῥᾴδιος γάρ ἐγώ εἰμί , φημί , ὁ ὁ ὁράω ἔκθεσις μάλιστα εἰς ὁ περί ὁ εὐπορία ὁ πρότασις πρόβλημα , ῥᾳδίως ὕω εὑρίσκω ὁ ὁ ὅρος παρακολουθέω ἢ ὁ ὅλος λόγος . καί ὅλως , εἰμί αὐτός δύναμαι ὁ ὄνομα ὁ λόγος , ἐν μέν ὁ ἔκθεσις ὁ ὅρος χράω , ἐν δέ ὁ συμπλοκή ὁ πρότασις ὁ λόγος · εἰς οὗτος γάρ ἐγώ συμφέρω . ὥσπερ ἐπί ὅς ἐκτίθημι παράδειγμα , οἷος ὅτι ὁ δοξαστός ὅσπερ ὑποληπτός οὐ εἰμί ἢ ὁ δοξαστής ὁ ὑποληπτός οὐ εἰμί γένος · ἀμφότερος μέν γάρ ὁ λόγος ὁ αὐτός δύναμαι · ἐν δέ ὁ ἔκθεσις οὖον δεῖ ὁ λόγος ἐκτίθημι ἀλλά ὁ ὅρος μόνος , ὁ δοξαστός φημί καί ὁ ὑποληπτός . p 49b10 ἐπεί δέ οὖον αὐτός εἰμί ὁ εἰμί ὁ ἡδονά ἀγαθός καί ὁ εἰμί ὁ ἡδονά ὁ ἀγαθός , οὐ ὁμοίως θετέος ὁ ὄρος . ἄλλος πάλιν θεώρημα παραδίδωμι , ὅτι οὖον δεῖ μηδείς οἴομαι ὁ παρά μικρός ἔκκειμαι ὁ ὅρος , ὅσπερ καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω , οἷος μετά ἄρθρον καί ἐκτός ἄρθρον · ὅλος γάρ καί πᾶς διαλλάσσω ποιέω ὁ ὅρος πρόσκειμαι ὁ ἄρθρον ἢ μή πρόσκειμαι . οἷος εἰμί τις εἶπον ὅτι ὁ ἡδονή ὁ ἀγαθός εἰμί · ὁ μέν γάρ λέγω ὅτι ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί οὗτος σημαίνω , ὅτι ὅς ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή · ὁ δέ λέγω ὅτι ὁ ἡδονή τἀ|γα LXXXV v θον οὗτος εἰμί , ὅτι πᾶς ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή ἢ ὅτι γένος ὁ ἀγαθός . ὥστε , φημί , ἐπισκοπέω δεῖ τίς βούλομαι συμπεραίνω . εἰμί μέν γάρ ὅτι ὁ ἡδονή τίς ἀγαθός εἰμί , ἐν ὁ μείζων ἄκρος ὁ ] ἀγαθός θετέος · οἷος ὁ ἡδονή φυσικός εἰμί ἐνέργεια , πᾶς φυσικός ἐνέργεια ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα ἀγαθός · εἰμί δέ ὅτι ἁπλόος ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή , τουτέστιν ὅσπερ ὁ ἀγαθός , μετά ὁ ἄρθρον θετέος ὁ μείζων . παρατίθημι δέ ὁ Ἀλέξανδρος χαριής τίς παράδειγμα δείκνυμι ὅτι ὅλος καί πᾶς ἐξαλλαγή ποιέω ὁ παρά μικρός ὁ ὁράω θέσις . λέγω γάρ οὕτως · “ εἰμί οὐδείς εἰμί , οὐδέ νύξ εἰμί · εἰμί μή νύξ εἰμί , ἡμέρα εἰμί · εἰμί ἄρα οὐδείς εἰμί , ἡμέρα εἰμί καί ὁράω πῶς βραχύς ἐναλλαγή τοσοῦτος ἐναλλαγή ποιέω · ὁ γάρ οὐδή νύξ εἰμί δήω οὗτος λαμβάνω καί ἐν ὁ μείζων πρότασις . οὗτος γάρ εἄν ψευδής γίγνομαι ὁ μείζων πρότασις εἰ οὐδέ νύξ εἰμί , ἡμέρα εἰμί · οὗτος γάρ ψεῦδος · ἀληθής δέ ὁ εἰ οὐδέ νύξ εἰμί , οὐδέ ἡμέρα εἰμί ·· καί συνάγω εἰ οὐδείς εἰμί , οὐδέ ἡμέρα εἰμί . ἀντί οὖν ὁ εἶπον εἰμί οὐδέ νύξ εἰμί εἶπον ἰάομαι μή νύξ εἰμί , καί οὗτος λοιπός ἔχω χώρα ὁ ἐπάγω ἡμέρα εἰμί . p . 49b14 οὐ εἰμί δέ αὐτός οὔτε εἰμί οὔτε εἶπον , ὅτι ὅς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , καί ὁ εἶπον ὅς πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , καί ὁ Α πᾶς ὑπάρχω . ἐπεί πολλάκις ὁ ἀρχαῖος τις ἢ καί ὁ προσδιαλέγομαι οὖον ὁ δύο πρότασις ὁ συλλογισμός λέγω , ὡς καί ἔμπροσθεν εἴρω , ἀλλά εἰμί ὅτε ὁ μικρός μόνος εἶπον εὐθύς ἐπάγω ὁ συμπέρασμα , διδάσκω ἐγώ πῶς καί οὗτος ἀναλύω ὁ συλλογισμός , καί πῶς μέν ἔχω ὀρθῶς ἔχω , πῶς δέ οὐ ὀρθῶς . εἰμί δέ ὁ τρεῖς ὅρος ὁ συλλογισμός ὁ Α Β Γ , μείζων μέν ὁ Α , μικρός δέ ὁ Γ , μέσος LXXXV v δέ ὁ Β . ἐάν οὖν , φημί , οὗτος τις εἶπον , ὅτι ὅς ὁ Β ὑπάρχω πᾶς , οὗτος καί ὁ Α ὑπάρχω πᾶς , οἷος ὁ Γ , συλλογιστικός οὗτος ὁ λόγος . εἰμί δέ μικρός μέν πρότασις ὁ Β Γ , συμπέρασμα δέ ὁ Α Γ , ὁ δέ μείζων , ὅστις καί παραλείπω , ὁ Α Β , ἐάν δέ οὗτος τις εἶπον , φημί , ὅτι ὅς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , παραλογίζομαι · καί ὁ Β γάρ εἰμί ὑπάρχω ὁ Γ , ἐνδέχομαι ὁ Α οὖον μόνος πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ἀλλά εἰμί ὅτε καί οὐδείς . οὗτος δέ συμβαίνω διά ὁ ἀπροσδιόριστος λαμβάνω ὁ ΒΓ πρότασις , λέγω δή ὁ μικρός , ὁ δέ απροσδιόριστος ὁ μερικός ἰσοδυναμέω . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α λευκός , ὁ δέ B πτηνός , ὁ δέ Γ ζῷον . ἀληθής δή εἶπον ὅτι ὁ πτηνός ὑπάρχω ὁ ζῷον · τις γάρ ζῷον ὑπάρχω · ὁ γάρ απροσδιόριστος ἰσοδυναμέω ὁ μερικός . οὐκέτι δέ ἀληθής εἶπον ὅτι ὁ λευκός πᾶς ζῷον ὑπάρχω · τις γάρ ὑπάρχω , οἷος ὁ κύκνος . εἰμί δέ λαμβάνω μέρος ὁ ζῷον ὅς μή ὑπάρχω ὁ λευκός , οἷος ὁ κόραξ , οὗτος ὁ πτηνός μέν ὑπάρχω , ὁ λευκός δέ οὐ ὑπάρχω . ὁ μέν οὖν λέγω οὗτος εἰμί . οὖον μόνος δέ ὅτε οὗτος φημί , ὅτι ὅς ὁ B ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , ἐνδέχομαι ὁ Α ποτέ μέν πᾶς ὁ Γ ποτέ δέ μηδείς , ἀλλά κἀν οὕτως εἶπον , ὅτι ὅς ὁ Β πᾶς , οὗτος καί ὁ Α πᾶς . οὐδέ γάρ οὕτως ἀεί ἀληθής ὁ ὅς ὁ Β πᾶς , οὗτος καί ὁ Α πᾶς · ἐνδέχομαι γάρ καί μηδείς . εἰμί γάρ ὁ Α Β ἀποφατικός λαμβάνω , ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Α οὐδείς . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α ἄψυχος , ὁ δέ Β ζῷον , ὁ δέ Γ πτηνός · ὁ μέν οὖν Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Α οὐδείς . εἰμί δέ ποτέ ἐνδέχομαι , οἷος εἰμί ἀντί ὁ ἄψυχος ὁ ἔμψυχος λαμβάνω , καί ἐπί ὁ ἕτερος συμπλοκή ὁ αὐτός ἐνδέχομαι , εἰμί λαμβάνω λευκός , ἄλογος , κύκνος · ὅς γάρ ὑπάρχω ὁ ἄλογος , οἷος κύκνος , οὗτος πᾶς ὑπάρχω ὁ λευκός . ἀλλά ὁ συλλογιστική συζυγία οὐ ἐπί τις μέν ὕλη ἀληθής εἰμί ἐπί τις δέ οὖον , ἀλλά ἐπί πᾶς οὗτος γάρ ὁ ἀσυλλόγιστος ὑπάρχω ὁ ἐπί τις μέν ὕλη ἀληθεύω ἐπί τις δέ ψεύδω ) , ὡς εἰμί δῆλος ὅτι , καί ὅτε ἀληθεύω , οὖον διά ὁ συμπλοκή ὁ πρότασις ἀλλά διά ὁ ὕλη ἀληθεύω , ἐπεί καί ἐκ ψευδής πρότασις δυνατός εἰμί ἀληθής τίς συνάγω διά ὁ παραλαμβάνω ὕλη . ἐπί οὗτος λέγω ὁ φιλόσοφος ὅτι μήποτε ὁ Ἀριστοτέλης οὐδείς ἕτερος διά ὁ νῦν παραδίδωμι ἐθέλω διδάσκω ἢ ὅσπερ φθάνω διδάσκω , LXXXVV ὅτι ἀδύνατος εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα καθολικός τίς συνάγω συμπέρασμα καταφατικός , εἰμί μή πάντως καθολικός εἰμί ὁ μικρός · ὁ γάρ μείζων πρό - δῆλος ὡς ἀνάγκη ἀεί καθολικός εἰμί . οὗτος οὖν υrοκοιμενω , λέγω δή ὁ καθολικός εἰμί ὁ μείζων , εἰμί μέν καί ὁ μικρός καθολικός λαμβάνω , πάντως καθολικός εἰμί καί ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ἀπροσδιόριστος , οὖον πᾶς - ὅς . ἀλλά εἰμί οὗτος λέγω , πρῶτος μέν περισσός περί οὗτος νῦν λέγω , περί ὅς ἱκανῶς ἐν ὁ περί γένεσις ὁ συλλογισμός διδάσκω · νῦν γάρ περί ἀνάλυσις , οὖον περί γένεσις συλλογισμός διδάσκω βούλομαι . ἔπειτα εἰμί δεῖ ὁ μείζων ὡς ὁαι)̔λο-ίουμένrν καθόλου καταφατικός λαμβάνω , οὐκέτι ἀληθεύω ἐπί ὁ α-ιοοσδιοριστος λέγω ὅτι ἐνδέχομαι ὅς ὁ Β ὑπάρχω , οὗτος ὅδε ὑπάρχω ὁ . εἰμί γάρ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β ὑπάρχω ὁ Γ , τουτέστι τις , πάντως καί ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω , οὐδέποτε δέ οὐδείς · ἀδύνατος γάρ ἐκ δύο καταφατικός ἀποφατικός Σύνα - χθῆνι συμπέρασμα . ὅσος οὖν ἐγώ οἶδα οὖον φαίνω ὑγιής ἔχω ὁ πρόκειμαι χωρίον . ὁ λέξις δέ ὅμως ἐγͅισκ̀εψώ1aς͂θα . ὐκʹ εἰμί δέ αὐτός οὔτε εἰμί ὄζω εἶπον , ὅτι ro ὁ B ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , τουτέστιν οὔτε κατά ὁ ὁ πρᾶγμα ὑπόστασις ἵημι κατά ὁ ὁ λόγος προφορά αὐτός εἰμί ὁ ὑπάρχω τε ἁπλόος καί αrροσδιοριστος καί πᾶς ὑπάρχω · κἀν γάρ μή πᾶς ὑπάρχω , ἀλέγω εἄν ἁπλόος ὑπάρχω , ὅς φημί ὁ φιλοσοφέω LXXXVI1 ἄνθρωπος ὑπάρχω , καίτοι οὖον πᾶς ἄνθρωπος φιλοσοφέω , ἀλλ' ὅτι τις ὑπάρχω . p . 49b20 Ei μέν οὖν ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω , μή πᾶς δέ καθά ὅς ὁ Β . Tουτέστ‘ν ἐάν ὁ μείζων πρότασις ὁ Λ Β μερικός εἰμί , ἄν τε καθόλου εἰμί ὁ μικρός ή Β Γ κἀν τε μερικός , ἐνδέχομαι ὁ Α μηδείς ὑπάρχω ὁ Γ , ὡς ἐπί ὅς τίθημι παραδ---ιγαιατη . ὅσος οὖν ἀπό οὗτος δοκέω , ὅσπερ ἤδη εἴρω , ὁ μείζων πρότασις ὁμολογέω καθόλου καιαφατικῂν λαμβάνω . ἀλλά προέρχομαι ἐπί ὁ Ασυλλογίστου συζυγία οὐκέτι οὗτος Λαμ - βάνω , ὡς ἤδη εἴρω . p . 49^22 Ei δέ κατά ὅς ἄν ὁ B λέγω ἀληθής , οὗτος πᾶς ὁ Α ὑπάρχω , συμβαίνω ὁ , κατά ὅς πᾶς ὁ Β λέγω , io κατά οὗτος πᾶς λέγω . ο συλλογιστικός ἐκτίθημι συζυγία , ὅτι εἰμί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , προυπόκειμαι ὁ καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , συνάγω ὅτι ὁ LXXXVI r Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω . ὁ ἐν κατά ὅς εἄν ὁ Β λέγω ἀληθής ἀντί ὁ κατά πᾶς ἀκούω · ἑξῆς γοῦν φημί συμβαίνω ὁ Α , κατά ὅς πᾶς ὁ B λέγω . p . 49b25 εἰμί μέντοι ὁ Α λέγω κατά ὅς εἄν ὁ Β λέγω κατά πᾶς , οὐδείς κωλύω ὁ Γ ὑπάρχω ὁ B , μή πᾶς δέ ὁ Α ἢ ὅλως μή ὑπάρχω . ὁ ἀσυλλόγιστος ἀναλαμβάνω συζυγία . ὑπερβατός δέ εἰμί ὁ λέξις εἰμί μέντοι ὁ Α λέγω κατά πᾶς κατά ὅς ὁ Β λέγω . εἰμί ἐν οὕτως ἔχω , φημί , ὥστε ὁ μικρός ἀπροσδιόριστος εἰμί , ἐνδέχομαι , φημί , ὁ Α ποτέ μέν οὖον πᾶς ὁ Γ , ποτέ δέ οὐδείς ὅλως ὑπάρχω . καί σκοπέω ἐκ οὗτος ὅτι , εἰμί ὁμολογουμένως ὁ μείζων καθολικός καταφατικός λαμβάνω , οὐ ἔχω χώρα λέγω ὅτι ἐνδέχομαι ὁ Α μηδείς ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ γάρ μείζων καθόλου καταφατικός εἰμί ὁ δέ μικρός απροσδιόριστος καταφατικός ἀνάγκη πᾶς καί ὁ συμπέρασμα μερικός καταφατικός εἰμί . πῶς οὖν φημί ὅτι ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Γ ὅλως μή ὑπάρχω ; p . 49b27 ἐν δή ὁ τρεῖς ὅρος δῆλος ὅτι ὁ κατά ὅς ὁ Β πᾶς ὁ Α λέγω οὗτος εἰμί , κατά ὅσος ὁ Β λέγω , κατά πᾶς λέγω καί ὁ Α . ὁ λέγω , φημί , κατά ὅς 〈 ὁ Β> πᾶς ὁ Α λέγω οὗτος σημαίνω , ὅτι κατά ὅσος ὁ Β λέγω , κατά πᾶς οὗτος καί ὁ Α λέγω . οὗτος δέ οὐ ἄλλως συμβαίνω , εἰμί μή καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . p . 49b30 καί εἰμί μέν κατά πᾶς ὁ B , καί ὁ Α οὕτως . τουτέστιν εἰμί ὁ μικρός καθόλου καταφατικός εἰμί , καί ὁ συμπέρασμα τοιοῦτος · οἷος εἰμί ὁ Β πᾶς ὁ Γ , καί ὁ Α πᾶς ὁ Γ . εἰμί δέ ὁ Β μή κατά πᾶς ὑπάρχω ὁ Γ , οὐ ἀνάγκη ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ἀλλά ἐνδέχομαι καί μή ὑπάρχω . p . 49b33 οὖον δεῖ δέ οἴομαι παρά ὁ ἐκτίθημι τίς ἐκτίθημι τίς συμβαίνω LXXXVIr ἄτοπος · οὐδείς γάρ προσχράομαι ὁ ὅδε τίς εἰμί . ἐπεί διά πᾶς ὁ βιβλίον διά ὁ ὁ στοιχεῖον ἔκθεσις ὁ διδασκαλία ποιέω , ἵνα μή τις ὑπονοέω ὅτι ὁ ὁ στοιχεῖον ἔκθεσις αἰτία εἰμί ὁ ἢ συλλογιστικός εἰμί τις ὁ συμπλοκή ἢ ἀσυλλόγιστος , αὐτός οὗτος διδάσκω , ὅτι οὖον παρά ὁ ἔκθεσις ὁ στοιχεῖον ὁ συμβαίνω συμβαίνω . καί τίς λέγω ὁ στοιχεῖον , ὅπου γε οὐδέ παρά ὁ ὁ παραλαμβάνω ὁράω φύσις οὐδείς ὁ συμβαίνω συμβαίνω ; ἀλλά ὥσπερ ὁ γεωμέτρης σαφήνεια ἕνεκα ὁ μανθάνω ἐκτίθημι εὐθύς τις καί οὗτος ἀξιόω ἀπλατής εἰμί οὐ εἰμί ἀπλατής ἢ ἤπειρος εἰμί οὐ εἰμί ἤπειρος , ὁμοίως καί κύκλος γράφω οὐ εἰμί κύκλος καί διάμετρος ὁμοίως καί κέντρον καί ὁ λοιπάς ὁ λαμβάνω , καί οὖον παρά ὁ ἐκτίθημι συμβαίνω ὁ ἀποδείκνυμι ἀλλά παρά ὁ νοέω , οἷος ὁ ἀπλατής εἰμί ὁ εὐθύς , κἀν ὁ ἔκκειμαι μή εἰμί ἀπλατής , καί παρά ὁ ὁ κύκλος κέντρον ἢ ὁ διάμετρος , κἀν ὁ ἔκκειμαι μή οὕτως ἔχω , ὁ δέ διδασκαλιζευς ἕνεκα μόνος ἐκτίθημι ὁ τοιοῦτος , διότι ὁ εἰσάγω δήω ὁ διά αἴσθησις ὁδηγία μήπω ὁ νοητός αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐπιβάλλω δύναμαι , οὗτος , φημί , καί ἐγώ ὁ στοιχεῖον χράω καί ὁ ὅρος εἰς σαφήνεια ὁ διδασκαλία , οὖον παρά οὗτος ἀποδείκνυμι ὁ ἀποδείκνυμι ἀλλά παρά ὁ συμπλοκή ὁ καθολικός τε καί μερικός καταφατικός τε καί ἀποφατικός · ἄνευ γάρ ὁ οὗτος τοῖος ὁ τοῖος σύνθεσις οὐδείς δείκνυμι . οὗτος γοῦν λέγω ὅτι , εἰμί ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , πᾶς ὁ μέρος αὐτός ὑπάρχω , καί εἰμί ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω ἢ πᾶς ἢ τις , μέρος εἄν εἰμί ὁ Γ ὁ Β , ὥστε καί ὁ Α πᾶς ἢ τις ὁ Γ ὑπάρχω . καί οὕτως ἐπί πᾶς ἐκ οὗτος γίγνομαι ὁ ἀπόδειξις , οὐ ἐκ ὁ ἔκκειμαι . p . 49b36 ἀλλά οὐ οὗτος χράω ὡς ἐκ οὗτος συλλογίζομαι . οὐχ οὕτως χράω , φημί , ὁ ἔκκειμαι ὡς ἔχω φύσις · οὐδέ γάρ ἀπλατής ὁ ἐκτίθημι οὐδέ ποδιαῖος . οὕτως οὖν οὐδέ ἐγώ ἐκ ὁ φύσις ὁ ἐκτίθημι στοιχεῖον ἢ ὁ ὁράω ἀποδείκνυμι . ἀλλά πόθεν ἐπάγω . | ὅλως γάρ , φημί , ὅς μή εἰμί ὡς ὅλος πρός LXXXVI v μέρος καί ἄλλος πρός οὗτος ὡς μέρος πρός ὅλος , ἐκ οὐδείς ὁ τοιοῦτος δείκνυμι ὁ δείκνυμι , τουτέστιν εἰμί μή οὕτως ἔχω ὁ ὅρος ὥστε ὁ μέν μείζων περιέχω ὁ μέσος ὁ δέ μέσος ὁ μικρός , ἐκ οὐδείς ὁ ἔκκειμαι εἴτε ὁράω εἴτε στοιχεῖον ὁ ἀπόδειξις γίγνομαι . p . 50a1 ὁ δέ ἐκτίθημι προσχράομαι ὥσπερ καί ὁ αἰσθάνομαι , ὁ μανθάνω λέγω . τουτέστιν ὥσπερ ἐπί ὁ μάθημα ὁ αἴσθησις ὁ μανθάνω χράω , καταγράφω ποδιαῖος ὁ μή εἰμί ποδιαῖος καί ἀπλατής ὁμοίως , διά ὁ μή δύναμαι μόνος ὁ φαντασία ὁ ἐκ ὅς ὁ ἀπόδειξις ἐπιβάλλω , οὗτος εἰμί ἐγώ ὁ σαφής ἕνεκα ὁ διδασκαλία ὁ ὅρος καί ὁ στοιχεῖον χράω . οὖον γάρ οὗτος , φημί , αὐτός χράω ὡς Χωρὶς αὐτός μή δύναμαι ἀποδείκνυμι , ὥσπερ ἀδύνατος ἀποδείκνυμι Χωρὶς ὁ ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός , λέγω δή ὁ καθόλου , ὁ μερικός , ὁ καταφατικός , ὁ ἀποφατικός · ἄνευ γάρ οὗτος ἀδύνατος ἀποδείκνυμι . p . 50a5 μή λανθάνω δέ ἐγώ ὅτι ἐν ὁ αὐτός συλλογισμός οὐ ἅπας ὁ συμπέρασμα διά ἑός σχῆμα εἰμί . ὅς βούλομαι διά οὗτος δείκνυμι , ἐκεῖνος εἰμί , ὅτι ἐπεί ὁ συλλογισμός ὁ μέν ἁπλόος εἰμί , ὁ δέ σύνθετος , καί καθόλου ὁ μέν ἐκ προσυλλογισμός δείκνυμι , ὅς ὁ πρότασις οὐ ἄμεσος οὐδέ αὐτόπιστος , ὁ δέ οὐδείς δήω προσυλλογισμός διά ὁ ἄμεσος τε εἰμί καί αὐτόπιστος ὁ πρότασις , οὖον δεῖ , φημί , ἀγνοέω ὅτι , ὅταν ἐκ προσυλλογισμός περαίνω τις συλλογισμός , οὖον πάντως κατά εἷς καί ὁ αὐτός σχῆμα πᾶς συνάγω ὁ συμπέρασμα , ἀλλά εἰμί ὅτε ἐν ὁ ] δύο ἢ καί ὁ τρεῖς . ἐάν μέν γάρ ἐθέλω δείκνυμι , ὅτι Σωκράτης οὐσία εἰμί , χράω μεταξύ ὁ ζῷον , ὅτι Σωκράτης ζῷον , ἐπεί μή ἄμεσος ὁ πρότασις καί δεῖ ὁ ἑκάτερος κατασκευή , τίθημι μεταξύ μέν Σωκράτης καί ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , μεταξύ δέ ὁ ζῷον καί ὁ οὐσία ὁ ἔμψυχος , καί πάλιν μεταξύ ὁ ἐμψυχόω καί ὁ οὐσία ὁ σῶμα . καί δῆλος ὅτι πᾶς LXXXVI v ὁ συμπέρασμα ἐν οὗτος κατά πρῶτος γίγνομαι σχῆμα οὕτως · Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , Σωκράτης ἄρα ζῷον · καί πάλιν Σωκράτης ζῷον , ὁ ζῷον ἔμψυχος , Σωκράτης ἄρα ἔμψυχος · καί οὕτως μέχρι ὁ οὐσία . καί συντίθημι πᾶς ὁ πρότασις εἷς συντίθημι ἐν πρῶτος σχῆμα ποιέω συλλογισμός · Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , ὁ ζῷον ἔμψυχος , ὁ ἔμψυχος σῶμα , ὁ σῶμα οὐσία , Σωκράτης ἄρα οὐσία εἰμί . ὁμοίως καί ἐν δύο μόνος δυνατός πᾶς ὁ συμπέρασμα συνάγω . οἷος εἰμί ἐθέλω δείκνυμι ὅτι ὁ φυτόν οὐ εἰμί ζῷον , δείκνυμι οὗτος ἐν δύο σχῆμα μέσος ὅρος τίθημι ὁ αἴσθησις · πᾶς ζῷον αἴσθησις ἔχω , οὐδείς φυτόν αἴσθησις ἔχω , οὐδείς ἄρα φυτόν ζῷον . εἰμί μέν οὖν ὁ κατηγορικός πρότασις δήω κατασκευή , λέγω δή ὁ ὅτι πᾶς ζῷον αἴσθησις ἔχω , πάντως διά ὁ πρῶτος δείκνυμι σχῆμα καθολικός εἰμί . εἰμί δέ μερικός εἰμί , καί διά ὁ πρῶτος καί διά ὁ τρίτος . εἰμί δέ ὁ ἀποφατικός δήω κατασκευή καθολικός εἰμί , εἰμί μέν ὅτε καί αὐτός διά ὁ πρῶτος δείκνυμι , εἰμί δέ ὅτε καί διά ὁ δύο · οἷος οὐδείς φυστὸν δύναμις ἔχω γνωστικός τε καί διακριτικός ὁ προσπίπτω ἢ θιγγάνω · πᾶς δέ αἴσθησις δύναμις εἰμί γνωστικός τε καί διακριτικός ὁ θιγγάνω ἢ προσπίπτω · οὐδείς ἄρα φυτόν αἴσθησις ἔχω . καί εἰμί συντίθημι ὁ συλλογισμός οὗτος · πᾶς ζῷον αἴσθησις ἔχω , πᾶς αἴσθησις δύναμις εἰμί γνωστικός τε καί διακριτικός τίνω , οὐδείς φυτόν δύναμις γνωστικός ἢ διακριτικός ἔχω , οὐδείς ἄρα φυτόν ζῷον . ὁ γάρ ἀποφατικός πρότασις ὁ ἐν ὁ πρῶτος συλλογισμός συμπέρασμα ὕω ὁ προσυλλογισμός οὖον παραλαμβάνω ἐν ὁ σύνθετος συλλογισμός · συντίθημι γάρ ὁ συλλογισμός ὁ προσυλλογισμός ὁ συμπέρασμα παραλιμπάνω , ὡς ἐπί ὁ Σωκράτης ζῷον , ὁ ζῷον ἔμψυχος , ὁ ἔμψυχος σῶμα , ὁ σῶμα οὐσία , Σωκράτης ἄρα οὐσία . δυνατός δέ καί διά ὁ δύο καί ὁ τρίτος , εἰμί μερικός εἰμί ὁ ὀφείλω διά ὁ προσυλλογισμός ἀποδείκνυμι . ἵστημι γάρ πάλιν πρόκειμαι δείκνυμι ὅτι | οὖον πούς ἔμψυχος αἰσθητικός εἰμί , LXXXVII r καί λαμβάνω μέσος ὁ ζῷον · ὁ οὖν ζῷον αἰσθητικός μέν πᾶς ἐμψύχω δέ οὖον πᾶς · οὖον πᾶς ἄρα ἔμψυχος αἰσθητικός , ἢ ὁ αἰσθητικός οὖον πᾶς ἔμψυχος . εἰμί οὖν τις ζητέω πόθεν ὅτι ὁ ζῷον οὖον πᾶς ἔμψυχος , δείκνυμι οὗτος ἐν τρίτος σχῆμα μέσος λαμβάνω ὁ φυτόν οὕτως · ζῷον οὐδείς φυτός , ὁ ἐμψύχω πᾶς φυτός ὁ ἄρα ζῷον οὖον πᾶς ἔμψυχος . καί πάλιν συντίθημι ὁ συλλογισμός φημί · ζῷον πᾶς αἰσθητικός , ζῷον οὐδείς φυτός , ἔμψυχος πᾶς φυτός , καί συνάγω αἰσθητικός οὖον πᾶς ἔμψυχος . ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ τρίτος σχῆμα ἐνδέχομαι ποτέ μέν LXXXNIIr πᾶς ὁ συμπέρασμα διά αὐτός περαίνω , ἐνδέχομαι δέ καί διά ὁ δύο καί διά ὁ <πρώτου . καί διά ὅς τρίτος ὅτι ὁ ζῷον οὖον πᾶς ἔμψυχος δείκνυμι διά μέσος ὁ φυτός · ὁ ζῷον οὐδείς φυτός , ὁ ἔμψυχος πᾶς φυτός , ὁ ζῷον ἄρα οὖον πᾶς ἔμψυχος . πόθεν ὅτι ὁ ζῷον οὐδείς φυτός . , δείκνυμι διά ὁ μέσος σχῆμα μέσος λαμβάνω ὁ αἰσθητικός · ὁ γάρ αἰσθος - τικὸν ζῷον μέν πᾶς φυτός δέ οὐδείς · ὁ ἄρα ζῷον οὐδείς φυτός . συντίθημι συντίθημι οὖν ὁ συλλογισμός φημί · ὁ αἰσθητικός πᾶς ζῷον φυτός δέ οὐδείς , ὁ ἔμψοχον πᾶς φυτός , ὁ ἄρα ζῷον οὖον πᾶς ἔμψυχος . ἐπεί γάρ ὁ αἰσθος τικὸν οὐδείς φυτός , οὐδέ ὁ φυτόν οὐδείς αἰσθητικός · αἰσθητικός δέ πᾶς ζῷον · φυτόν ἄρα οὐδείς ζῷον · ὥστε καί ζῷον οὐδείς φυτός , ἔμψυχος δέ πᾶς φυτός · ζῷον ἄρα οὖον πᾶς ἔμψυχος . εἰμί δέ ὁ καταφατικός ἐθέλω διά προσυλλογισμός κατασκευάζω , κατασκευάζω ἐν πρῶτος μέσος λαμβάνω ὁ τρέφω · πᾶς φυτόν τρέφω , πᾶς τρέφω ἔμψυχος , πᾶς ἄρα φυτόν ἔμψυχος . καί συντίθημι · ὁ ζῷον οὐδείς φυτός , πᾶς φυτόν τρέφω , πᾶς τρέφω ἔμψυχος , καί συνάγω ζῷον οὖον πᾶς ἔμψυχος . ἐπεί γάρ πᾶς φυτόν τρέφω , πᾶς δέ τρέφω ἔμψυχος , πᾶς ἄρα φυτόν ἔμψυχος · οὐδείς δέ φυτόν ζῷον εἰμί · οὖον πᾶς ἄρα ἔμψυχος ζώιον εἰμί · οὗτος μέν οὖν ἐν πρῶτος καί δύο ὁ προσυλλογισμός . δυνατός δέ καί διά ὁ αὐτός , λέγω δή ὁ τρίτος , πᾶς ὁ Συμπεράς - σματα συνάγω · κεῖμαι γάρ ὥστε δείκνυμι ὅτι τίς τρέφω αἴσθησις ἔχω , καί δείκνυμι ἐν τρίτος σχῆμα μέσος λαμβάνω ὁ ἔμψυχος · Ἰτός μέν γάρ τρέφω πᾶς ἔμψυχος , αἴσθησις δέ τις ἔμψυχος , αἴσθησις ἄρα τις τρέφω . εἰμί ἐν δήω δείκνυμι πόθεν ὅτι αἴσθησις τις ἔμψυχος , δείκνυμι πάλιν ἐν τρίτος διά μέσος ὁ ζῷον · αἴσθησις πᾶς ζῷον . ἀλλά καί ἔμψυχος πᾶς ζῷον · καί συνάγω αἴσθησις τις ἔμψυχος . καί συντίθημι · ὁ τρέφω πᾶς ἔμψυχος , ὁ ἔμψυχος πᾶς ζῷον · καί ὁ αἰσθος - τικὸν δέ πᾶς ζῷον · ὁ ἄρα αἰσθητικός τις τρέφω . ἐπεί γάρ ὁ τρέφω πᾶς ἔμψυχος , ὁ δέ ἔμψυχος πᾶς ζῷον , καί ὁ τρέφω πᾶς ζῷον · πᾶς γάρ ζῷον τρέφω · ἀλλά καί ὁ αἰσθητικός πᾶς ζῷον . τίς ἄρα τρέφω αἰσθητικός εἰμί . ἐν οὗτος δέ πᾶς ἐκεῖνος δεῖ οἶδα , ὅτι ὅταν μέν ἐν διάφορος σχῆμα ὁ συμπέρασμα συνάγω , αυντιθεω ὁ πρότασις φυλάσσω ὁ σχῆμα ὁ ἰδιότης . ὅταν δέ ἐν ὁ αὐτός πᾶς περαίνω , ἐν ὁ σύνθεσις ὁ πρότασις οὖον διά LXXXNIIr πᾶς ὁ αὐτός ἐμφαίνω σχῆμα , ἀλλά δύο μέν συμπλοκή φυλάσσω ὁ ὁ σχῆμα ἰδιότης , ὁ δέ ἄλλος οὐκέτι . παραλιμπάνω γάρ , ὡς εἶπον , ὁ κατασκευάζω πρότασις διά ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ὁ προσυλλος - γισμοω , ὁ δέ ὁ προσυλλογισμός συμπέρασμα μή παραλαμβάνω ἐν ὁ σύνθεσις ὁ πρότασις · οὗτος δέ γίγνομαι λύω ὁ σχῆμα καί εἰς ὁ πρῶτος ἀνάγω . ἵστημι γάρ δείκνυμι ἐν ὁ δύο σχῆμα ὅτι οὐδείς ὁ Γ ὁ Β διά μέσος ὁ Α . ὁ οὖν Α οὐδείς μέν ὁ Β πᾶς δέ ὁ Γ . δείκνυμι οὖν πάλιν ὁ AB πρότασις ὁ ἀποφατικός διά μέσος ὁ δ ( ὁ γάρ δ οὐδείς μέν ὁ Α πᾶς δέ ὁ Β ) οὐκέτι ὁ ΑΒ LXXXNIIv παραλαμβάνω πρότασις ἀλλά ὁ ΔΒ , ΔΑ , ΑΓ , ὅς ὁ μέν ΔΑ , ΑΓ ὁ πρῶτος ποιέω σχῆμα , ὁ δέ AB , ΔΑ ὁ δύο · ὁ γάρ δ πᾶς μέν ὁ Β , οὐδείς δέ ὁ Α , ὁ δέ Α πᾶς ὁ Γ , ὥστε ὁ μέν ΔΒ , ΔΑ ὁ δύο ποιέω σχῆμα . , ὁ δέ ΔΑ , ΑΓ ὁ πρῶτος . ὁ αὐτός καί ἐπί πᾶς . ἐπεί δέ ὁ προσυλλογισμός ὁ συμπέρασμα λαμβάνω καί πίσυνος - πτω ἕτερος πρότασις οὗτος ὁ συλλογισμός πλέκω , ἐκεῖνος ἐφίστημι χρή , ὡς καί ὁ Ἀλέξανδρος φημί , ὅτι εἰμί μέν ἐν ὁ τρίτος σχῆμα εἰμί ὁ προσυλλογισμός , ἐκ αὐτός δέ ἐπί ὁ πρῶτος ἢ ὁ δύο μεταβαίνω , ἄνωθεν δεῖ ὁ πρότασις προστίθημι · μερικός γάρ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἐν ὁ τρίτος σχῆμα , εἰμί μή ἄνωθεν προστίθημι ὁ πρότασις , ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ σχῆμα , ἐν πρῶτος ἤ δύο ὁ μείζων μερικός εἰμί . καί δῆλος ὅτι , εἰμί ἀποφατικός εἰμί ὁ ἐν ὁ τρίτος σύνειμι , οὐδέ ἐνδέχομαι ἐπί ὁ πρῶτος μεταβαίνω σχπγνα · ὅθεν γάρ ἄν ὁ προσθήκη γίγνομαι , ἀσυλλόγιστος ὁ συμ - πλοκή γίγνομαι . ὁμοίως κἀν ἐκ δύο εἰς πρῶτος ὁ μετάβασις γίγνομαι , κάτωθεν δεῖ ὁ προσθήκη ποιέω , ἐπεί ὁ μικρός ἀποφατικός γίγνομαι , ὅσπερ ἀσυλλόγιστος • ἀποφατικός γάρ ὁ δύο ὁ συμπέρασμα . ὁμοίως κἀν ἐκ πρῶτος εἰς πρῶτος ὁ μετάβασις γίγνομαι , καταφατικός μέν εἰμί καθόλου ὁ συμπέρασμα ἀδιάφορος ὅθεν δήποτε ὁ προσθήκη ποιέω , εἰμί ὁ προστίθημι πρότασις καθόλου εἰμί καταφατικός · εἰμί δέ μερικός , πάντως κάτωθεν . εἰμί δέ ἀποφατικός εἰμί ὁ συμπέρασμα καθόλου , κάτωθεν . εἰμί δέ μερικός , LXXXVIIv οὐκέτι ἐνδέχομαι πρότασις προστίθημι πάλιν ὁ πρῶτος ποιέω · εἴτε γάρ ἄνωθεν προστίθημι , ἀποφατικός ποιέω ὁ μικρός , εἴτε κάτωθεν , μερικός ὁ μείζων . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ἐν δύο καί τρίτος μερικός ἀπος - φατικός , ὡς ἤδη εἶπον · ἀδύνατος γάρ ἐκ οὗτος εἰς ὁ πρῶτος μεταβαίνω . εἰμί δέ ἀπό δύο εἰς δύο ὁ μετάβασις γίγνομαι , καθόλου μέν εἰμί ὁ συμπέρασμα , εἰμί μέν ὁ προστίθημι καί αὐτός καθόλου εἰμί , ἀδιός - φόρος · εἰμί δέ μερικός , πάντως κάτωθεν , τουτέστι πρός ὁ μικρός , ἵνα μή ὁ μείζων μερικός ποιέω . καί καθόλου εἶπον ἐπιβλέπω δεῖ , μή τίς παραφθείρω διά ὁ προσθήκη ὁ ἐν ἕκαστος σχῆμα παραφυλαγμένος , καί εἰμί μέν διά ὁ προσθήκη σῴζω ὁ ὁ σχῆμα ἴδιος , προσθετέον , εἰμί δέ μή , διά ἄλλος δεικτέος σχῆμα . p . 50a 11 ὁ τε πρός ὁρισμός ὁ λόγος , ὅσος πρός εἷς τίς τυγχάνω διαλέγω ὁ ἐν ὁ ὅρος , πρός ὅς διαλέγω , θετέος ὅρος . ἀλλος πάλιν ἐγώ διά οὗτος διδάσκω . πολλάκις , φημί , συλλογίζομαι - μένω δείκνυμι βούλομαι ὅτι ὅδε ὅδε οὐ εἰμί ὁρισμός , οὖον πάντως ὅλος ὁ ὁρισμός ἀνασκευάζω βούλομαι ἀλλά μόριον τίς ὁ ἐν ὁ ὁρισμός . ἐν οὖν ὁ ἀνασκευάζω , ὅτι ὅδε ὅδε οὐ εἰμί ὁρισμός , οὖον θετέος , φημί , ὅλος ὁ ὁρισμός ὅρος ( δυσχερῶς γάρ οὕτως οὕτως εὑρίσκω μέσος διά ὅς δείκνυμι ὁ ὁρισμός ὅλος ὁ ὁριστός μή ὑπάρχω ) , ἀλλά ὅτιπερ εἄν εἰμί ὁ ὁρισμός κακῶς λαμβάνω , οὗτος θετέος ὅρος · δείκνυμι γάρ ὅτι οὗτος οὐ ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , διά οὗτος καί ὁ ὁρισμός συλλέγω , εἰ παραλαμβάνω τίς ὁ μή ὑπάρχω . οἷος τίς φημί τίς τις ἄκτωρ - σλαμαι ὁ ὕδωρ ὑγρός ποτόν εἰμί , οὖον θετέος ὁ ὑγρός ποτόν ὅρος ( ὑπάρχω γάρ ὁμολογουμένως ὁ ὕδωρ ὁ ὑγρός ) ἀλλά ὁ ποτόν θετέος , μέσος δέ ὁ θάλασσα . ἐπεί οὖν πᾶς θάλασσα ὕδωρ οὐδείς δέ θάλασσα ποτός , οὖον πᾶς ἄρα ὕδωρ ποτός . κακῶς ἄρα ἐν ὁ ὁρισμός παραλαμβάνω ὁ ὑγρός ] ποτός , ὅς μή πᾶς ὕδωρ ὑπάρχω . p . 50a 16 ἔτι δέ καί ὁ ἐκ ὑπόθεσις συλλογισμός οὖον πειράω ἀνάγω · οὖον γαρ εἰμί ἐκ ὁ κεῖμαι ἀνάγω . οὖον δεῖ , φημί , ἅπας ὁ ὑποθετικός συλλογισμός πειράω ἀναλύω εἰς ὁ σχῆμα ἀλλά μόνος αὐτός ὁ πρόσληψις , ὁ δέ LXXXNIIv συνάπτω οὐκέτι διά ὁ μή διά συλλογισμός δείκνυμι ἀλλά ἐκ ὁμολογία λαμβάνω . ὑποθετικός δέ φημί ἐν οὗτος οὖον πᾶς ἀλλά ὁ ἐκ ὁμολογία καλέω , λέγω δή ὁ λαμβάνω κατά συνθήκη ὁ σῦς - ἅπτω , ὥσπερ αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ ΙΙερὶ οὐρανός πραγματεία περί ὁ σχῆμα ὁ ἄστρον κατασκευάζω . αἰτέω γάρ ὅτι ὅσπερ ἐπί εἷς ὁ ἄστρον , οὗτος καί ἐπί ὁ λοιπός , καί οὗτος λαμβάνω ἐκ ὁμολογία , ὅτι εἰμί εἷς ὁποῖος σφαιρικός , καί ὁ λοιπάς τοιοῦτος εἄν εἰμί , εἶτα ὁ πρόσληψις κατασκευάζω , ὁ ἀλλά μήv εἷς ὁ ἄστρον , ὁ σελήνη , σφαιρικός , συνάγω ὁ καί ὁ λοιπάς σφαιρικός εἰμί . ὁ τοιοῦτος οὖν , φημί , ὁ συλλογισμός οὖον πᾶς ἀνακτέον ἀλλά μόνος ὁ πρόσληψις · οὗτος γάρ ὁ συλλογίζομαι · ὁ δέ συνάπτω ἐκ ὁμολογία λαμβάνω . ὅτι δέ ἐπί ὁ ἐκ ὁμολογία λαμβάνω πολλάκις καί ὁ συνάπτω διά συλλογισμός δείκνυμι , δῆλος . ὁ γοῦν Πλάτων λαμβάνω ὅτι , εἰμί ὁ ζῶ καί ὁ θνῄσκω ἐκ ἀλλήλων εἰμί , ἐγώ ὅς ψυχή ἐν Ἅιδου , ἀλλά μήv ὁ πρότερος , καί ὁ δύο ἄρα , οὖον | μόνος ὁ πρόσληψις ἀλλά καί ὁ LXXXNIIIi συνάπτω κατασκευάζω . καί ἐν ὁ διά ἀδύνατος δέ , ὡς ἑξῆς φημί , ὁ συνάπτω δήω κατασκευή , ὡς μανθάνω . νῦν οὖν περί ὁ ἐκ ὁμολογία ὑποθετικός ὁ λόγος . χράομαι δέ παράδειγμα τοιοῦτος . ἐάν τις , φημί , αἰτέω ἐκ ὁμολογία ὅτι , εἰμί μή εἰμί ὁ ἐναντίος εἷς δύναμις , οὐδέ ἐπιστήμη εἷς εἰμί , οὗτος μέν ὅλος ὁ ἰάομαι ὅδε , καί ὅδε οὐ ἀναλυτέος · οὖον γάρ συλλογίζομαι ἀλλά ἐκ ὁμολογία λαμβάνω . ὁ μέντοι ἀλλά μήv οὐ εἰμί ὁ ἀαντίων εἷς δύναμαι ἀναλυτέος · οὗτος γάρ δείκνυμι διά συλλογισμός . ὅτι μέν οὖν οὐ εἰμί ὁ ἐναντίος εἷς δύναμις , δείκνυμι διά μέσος ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης · ὁ γάρ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης ἐναντίος εἰμί , ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης οὐ εἰμί εἷς δύναμις , ὁ ἄρα ἐναντίος οὐ εἰμί εἷς δύναμις . ὅτι δέ ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης οὐ εἰμί εἷς δύναμις , δείκνυμι διά μέσος ὁ μή ὁ αὐτός εἰμί αὐτός ποιητικός · ὁ γάρ ὑγιεινός καί νοσώδης οὐ εἰμί ὁ αὐτός ποιητικός , πᾶς ὅσος εἰμί εἷς δύναμις , οὗτος ὁ αὐτός εἰμί ποιητικός , ὁ ἄρα ὑγιεινός καί νοσώδης οὐ εἰμί εἷς δύναμις . p . 50 a 29 Ὀμοίως δέ καί ἐπί ὁ διά ὁ ἀδύνατος περαίνω · οὐδέ γάρ οὗτος εἰμί ἀναλύω . ὅστις οὖον περί πᾶς ὁ ὑποθετικός ὁ λόγος , δῆλος ἐκ ὅς ὁ μέν πρότερος σαφῶς ἐκ ἐκ ὁμολογία καλέω , ἐκεῖθεν δέ μεταβαίνω ἐπί ὁ LXXXNIIIr διά ἀδύνατος . ὁμοίως <δὲ> ἐπί ὁ διά ἀδύνατος οὖον πᾶς ὁ ὑπο - θετικός ἀναλυτέος . ὑπεναντίος δέ οὗτος ἔχω ὁ ἐκ ὁμολογία · ὁ μέν γάρ συνάπτω αὐτός ὡς ἀμφίβολος εἰμί κατασκευάζω διά συλλογισμός , ὁ δέ πρόσληψις ὡς ὁμολογέω κατασκευή οὖον δήω · ὁ γάρ εἰς ἄτοπος ἄγω οὐ εἰς ἀμφίβολος ἀλλά εἰς ὁμολογουμένως ἄτοπος ὁ ἀπαγωγή ποιέω . ὥσπερ καί ὁ γεωμέτρης βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ διάμετρος ὁ πλευρά ἀσύμμετρος εἰμί , χράομαι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή διά ὑποθετικός συλλογισμός ὁ τρόπος οὗτος · εἰμί γάρ μή εἰμί , φημί , ἀσύμμετρος , σύμμετρος εἰμί · ἀλλά εἰμί σύμμετρος εἰμί , ὁ περισσός ὁ ἄρτιος ἴσος εἰμί · ἀλλά μήv ἀδύνατος ὁ περισσός θοός ἄρτιος ἴσος εἰμί · οὐ ἄρα σύμμετρος . ὁ μέν ἐν συνάπτω ἐν οὗτος διά συλλογισμός δείκνυμι , ὁ δέ πρόσληψις οὐκέτι . διαφέρω δέ , φημί , ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπάγω ὁ ἐκ ὁμολογία , ὅτι ὁ μέν εἰς ἀδύνατος ἀπάγω ὅσπερ οὐ ἀποδείκνυμι οὐ ἐκ συνθήκη λαμβάνω ὁμολογέω ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ ἐνάργεια μαρτυρέω , ἐκεῖνος δέ ἐκ συνθήκη · ὡς εἰμί μή συγχωρέω ὁ προσδιαλύω - γίγνομαι , οὖον μόνος ὁ πρόσληψις ἀλλά καί ὁ συνάπτω κατασκευάζω ἀνάγκη . δισσός οὖν ὁ διάκρισις ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπάγω πρός ὁ ἐκ ὁμολογία , ὅτι οὗτος μέν , λέγω δή ὁ εἰς ἀδύνατος , ὁ συνάπτω κατά - σκευάζω , ὁμολογέω δέ ὁ πρόσληψις , ἐκεῖνος δέ ἐναντίος , καί ὅτι οὗτος μέν ὅς λαμβάνω οὖον κατά συγχώρησις καί ὁμολογία λαμβάνω ἀλλά ὡς ἐκ ὁ ἐνάργεια μαρτυρέω , ἐκεῖνος δέ ἐκ συνθήκη . p . 50a 30 ἀλλά ὁ μέν εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί . Γουτέστι ὁ συνάπτω ἰάομαι ὁ διάμετρος σύμμετρος , ὁ ἄρτιος ὁ Περίτ - ὁ ἴσος ἵστημι · οὗτος γάρ διά συλλογισμός δείκνυμι . ἕτερος δέ , φημί , οὐ εἰμί , τουτέστι ὁ πρόσληψις , λέγω δή ὁ ἀλλά μήv ἀδύνατος ὁ ἄρτιος ὁ περισσός ἴσος εἶμι · οὗτος γάρ ὁμολογέω καί συλλογισμός οὖον δήω . p . 50a 39 πολλός δέ καί ἕτερος περαίνω ἐκ ὑπόθεσις , ὅς ἐπισκοπέω δεῖ 1 καί ἐπισημαίνω καθαρός . ἐπαγγέλλω μέν ἐν οὗτος περί ὁ ὑποθετικός συλλογισμός διαγαβεῖν , τίς τε εἰμί καί πόσος οὗτος ὁ εἶδος · οὖον φαίνω δέ οὐδαμοῦ περί αὐτός πραγματεύομαι , ὡς ὁ ἐξηγητής φημί . p . 50b 5 ὅσος δέ ἐν πλείων σχῆμα δείκνυμι ὁ προβλύω - LXXXVIIIr μ·άτων , ἐάν ἐν ἕτερος συλλογίζομαι , εἰμί ἀνάγω ὁ Συλλός - γισμὸν εἰς ἕτερος . διδάσκω διά οὗτος ὅτι οὖον πάντως ἀνάγκη ὁ ἀνάλυσις ὁ Συλλός - γισμαω εἰς οὗτος ποιέω ὁ σχῆμα ἐν ὅς καί ὁ συλλογίζομαι ὁ συλλογισμός πλέκω , ἀλλά ὅσος ὁ πρόβλημα ἐν πλείων περαίνω σχῆμα , ἀδιάφορος οὗτος εἰς ὁποῖος ἀνάγω . οἷος ὁ μέν καθόλου καταφατικός μόνος ἐν πρῶτος δείκνυμι · οὐκοῦν ὅταν τις καθόλου κατά - φατικός συλλογίζομαι πρόβλημα , ἀνάγκη εἰς ὁ πρῶτος μόνος ὁ ἀνάλυσις ποιέω . ὁ δέ καθόλου ἀποφατικός καί διά ὁ πρῶτος περαίνω καί διά ὁ δύο · εἴτε οὖν διά ὁ πρῶτος συλλογίζομαι , δυνατός καί εἰς ὁ δύο ἀνάγω διά ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἀποφατικός πρότασις , εἴτε ἐν ὁ δύο , ὁ αὐτός τρόπος εἰς ὁ πρῶτος εἰμί καί εἰμί ὅτε καί ὁ ὁ συμπέρασμα ἀντιστροφή δήω , ὡς ὅταν ἐν δύο σχῆμα ὁ μικρός ἀποφατικός ὑπάρχω . εἰς ὁ τρίτος δέ | οὐδαμῶς εἰμί ἀνάγω οὐδείς LXXXNIIIv ὁ καθόλου , διότι πᾶς μερικός ἐν τρίτος συνάγω . ὁ δέ μερικός καταφατικός ἐν τε ὁ πρῶτος καί ὁ τρίτος ἐνδέχομαι ἀναλύω . εἴτε γάρ ἐν ὁ πρῶτος συλλογίζομαι , ὁ μικρός ἀντιστρέφω γίγνομαι τ·ὸ τρίτος σχῆμα · οἷος εἰμί ὁ Α πᾶς ὁ Β , ὁ δέ B τις ὁ Γ · ὁ γάρ ΒΓ ἀντιστρα - φείδομαι , λέγω ὅτι ὁ Γ τις ὁ Β , ὁ τρίτος γίγνομαι σχῆμα . ὁμοίως δέ καί εἰμί ἐν ὁ τρίτος συλλογίζομαι , πάλιν διά ὁ ἀντιστροφή ὁ πρῶτος γίγνομαι . ὁ δέ μερικός ἀποφατικός ἐν πᾶς δείκνυμι ὁ σχῆμα , ὥστε καί εἰς πᾶς ὁ σχῆμα αὐτός ἀναλύω ἐνδέχομαι Χωρὶς ὁ τέταρτος τρόπος ὁ ; δύο σχῆμα καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος διά ὅς εἴρω πολλάκις αἴτιος · ὁ γάρ οὗτος συλλογίζομαι οὐ ἐνδέχομαι εἰς ὁ πρῶτος ἀνάγω σχῆμα . καί καθόλου φημί ὅτι ὁ μέν ἐν ὁ πρῶτος ἀποφατικός καί εἰς ὁ δύο εἰμί ἀναλύω σχῆμα καί ὁ μερικός καί εἰς ὁ τρίτος , ὁ δέ ἐν ὁ δύο ἀποφατικός εἰμί πᾶς εἰς ὁ πρῶτος Χωρὶς ὁ τέταρτος τρόπος . εἰς δέ ὁ τρίτος ὅτι ὁ μέν καθόλου οὐ ἐνδέχομαι , πρόδηλος · οὐδείς γάρ καθόλου ἐν ὁ τρίτος δείκνυμι . ὁ δέ μερικός ὁ ἕτερος μόνος ὁ τρίτος ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός · ἀμφότερος γάρ ἀντιστρέφω ὁ πρότασις γίγνομαι ὁ τρίτος σχῆμα . οἷος εἰμί ὁ Α ὁ · μέν Β οὐδείς ὁ δέ Γ τις · δῆλος γάρ ὅτι ἑκάτερος ἀντιστρέφω ὁ τε Β οὐδείς ὁ Α καί ὁ Γ τις . ὁ δέ λοιπός οὐκέτι ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός μερικός ἀποφατικός · οὔτε LXXXNIIIv Ν γάρ ὁ μερικός ἀποφατικός ἀντιστρέφω , ὅς τε καθόλου καταφατικός , εἰμί ἀντιστρέφω , μερικός γίγνομαι . πάλιν ὁ ἐν ὁ τρίτος ὁ μέν καταφατικός πᾶς εἰς ὁ πρῶτος ἀνάλυσις · ὁ δέ ἀποφατικός Χωρὶς ὁ πέμπτος τρόπος ὁ λοιπός δύο εἰς ἀμφότερος ἀνάγω ὁ σχῆμα , ὁ πρότερος φημί καί ὁ δύο , ἀλλά εἰς μέν ὁ πρῶτος θατέρως ὁ πρότασις ἀντιστρέφω , εἰς δέ ὁ δύο ἀμφότερος . οἷος ἵστημι ὁ μέν μείζων ἀποφατικός , ὁ δέ μικρός καταφατικός , ἄμφω καθόλου · ὁ γάρ Β οὐδείς ὁ Α , ὁ δέ Γ πᾶς , ὥστε καί ὁ Β τις ὁ Γ , καί γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα · ἐάν δέ καί ὁ BA αντιστρέφω λέγω ὅτι ὁ Α οὐδείς ὁ B , εἰμί ὁ δύο . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἕτερος τρόπος ὁ ὁ μικρός μερικός ἔχω καταφατικός πάλιν ὁ μέν καταφατικός ἀντιστρέφω γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα , ἀμφότερος δέ ὁ δύο . p . 50 b 9 εἰμί δέ φανερός ἐν ὁ ἕπομαι . ὅστις οὖον πᾶς ἐνδέχομαι ἀνάγω εἰς πᾶς ὁ σχῆμα , φανερός εἰμί , φημί , διεξέρχομαι ἐγώ πᾶς ὁ ἐν ὁ σχῆμα τρόπος · ἐπεξέρχομαι γάρ ἕκαστος , καί δείκνυμι ὅτι ὁ ἐν ὁ δύο τέταρτος τρόπος καί ἐν ὁ τρίτος πέμπτος ἀδύνατος εἰς ἕτερος ἀναλύω σχῆμα . σαφῶς οὖν πᾶς ἐπεξέρχομαι . καί δῆλος εἰμί ὁ ὁ λέγω ως . p . 50 b 18 ὁ δέ ἐν μέρος θατέρως μόνος . εἶπον ποῖος , ὅτι ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός καί ὁ μικρός μερικός καταφατικός · ὁ μέντοι τέταρτος ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός μερικός ἀποφατικός οὖον . p . 50 b 21 ἐάν δέ ὁ μέν κατηγορικός εἰμί πρός ὁ Β , ὁ δέ στερέω - τικὸν πρός ὁ Γ , πρῶτος ὅρος θετέος ὁ Γ . τουτέστιν ἐάν ὁ μείζων εἰμί καταφατικός , ὁ δέ μικρός ἀποφατικός , ἄμφω δέ καθόλου δηλονότι ( πεῖ οὗτος γάρ ὁ λόγος ) , οὐ ἄλλως ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ ὁ δύναμις ὁ ἄκρος ὁ σύργαστρος ἄμι ψάω ἐγώ , τουτέστι ὁ μέν μείζων μικρός ποιέω , οἷος LXXXNIIIv ὁ Β , ὁ δέ μικρός , λέγω δή ὁ Γ , μείζων . ἀντιστρέφω γάρ ὁ ἀπος - φατικός καί ὁ πρῶτος γίγνομαι σχῆμα συνάγω μέν ὅτι ὁ Γ οὐδείς ὁ Β . διά δέ ὁ ἀντιστρέφω ὁ στερητικός καθόλου ἀντιστρέφω ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ὁ ἐκ ἀρχή , ὅτι οὐδέ ὁ Β οὐδείς ὁ Γ · οὗτος γάρ ἐν ὁ δύο σύνειμι εἰμί . p . 50 b 31 οὔτε γάρ ἐπιδέχομαι ἀντιστροφή ὁ AB , οὔτε γίγνομαι εἰμί συλλογισμός . | ὁ καθόλου , φημί , καταφατίζω ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ AB , ὅστις LXXXIXr μείζων εἰμί ) πρῶτος μέν πρός οὐδείς ἀντιστρέφω . εἰμί δέ ὅλως , καθό δύναμαι ἀντιστρέφω , ἀντιστρέφω , λέγω δή πρός ὁ μερικός κατά - φατικός , ὥστε ὁ B τις ὁ Α ὑπάρχω , μερικός γίγνομαι ὁ μείζων καί ἀσυλλόγιστος ὁ τρόπος . p . 51 a 8 ἐάν δέ ὁ μέν B πᾶς ὁ Γ , ὁ δέ A τις ὁ Γ , πρῶτος ὄρον δετέον ὁ B . τουτέστιν ἐάν ἀμφότερος εἰμί καταφατικός ὁ μικρός εἰμί καθόλου , δεῖ πάλιν ὥσπερ καί πρότερος ὁ δύναμις ὁ ὁράω ἀντιμεταλαμβάνω [ καί ] ὁ μέν μικρός μείζων τίθημι ὁ δέ μείζων μικρός καί συμπεραίνω μέν ὅτι ὁ B τις ὁ Α , ἀντιστρέφω δέ ὁ συμπέρασμα , ὅτι καί ὁ A τις ὁ B , ὁ πρόκειμαι ἐκ ἀρχή συνάγω . p . 51a22 Φανερός δέ ὅτι καί πρός ὁ ἀναλύω εἰς ἀλλήλων ὁ σχῆμα ὁ πρός ὁ μικρός ἄκρος πρότασις ἀντιστρεπτής ἐν ἀμφότερος ὁ σχῆμα . τουτέστιν ὁ πρῶτος καί τρίτος σχῆμα · περί οὗτος γάρ νῦν ὁ λόγος ποιέω . εἴτε οὖν , φημί , ἐκ ὁ πρῶτος εἰς ὁ τρίτος μεταλαμβάνω βούλομαι ὁ πρότασις εἴτε ἀνάπαλιν , πάντως ὁ μικρός ἀνάγκη LXXXIX ἀντιστρέφω . ἐπί μέν γάρ ὁ πρῶτος ἀδύνατος εἰμί ὁ μείζων ὅς στρέφω · οὗτος γάρ ὁ δύο γίγνομαι σχῆμα . ὁ γάρ μέσος ὁ ἐλατός - τόνος κατηγορέω · ἀντιστρέφω οὖν ὁ μείζων πρότασις συμβαίνω καί ὁ μείζων αὐτός κατηγορέω · οὗτος δέ εἰμί ὁ δύο σχῆμα . εἰμί δέ ἀμφότερος εἰμί κατηγορικός , δεύτερος τε σχῆμα πάλιν γίγνομαι καί κατά ἀμφότερος ἀσυλλόγιστος · ἤ τε γάρ μείζων μερικός , καί ἔτι ἀμφότερος κατηγορικός . μόνος οὖν ὁ μικρός ἀντιστρεπτής . ὁμοίως καί εἰμί ἐκ ὁ τρίτος εἰς ὁ πρῶτος μεταλαμβάνω ἐθέλω . εἰμί γάρ ὁ μείζων ἀντιστρα - φημί , ἀποφατικός μέν εἰμί ἀσυλλόγιστος ποιέω ὁ πρῶτος σχῆμα . εἰς μικρός γάρ μετατίθημι ἐκ μείζων , καί εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μικρός ἀποφατικός . οἷος εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Γ , ὁ δέ Β πᾶς . εἰμί οὖν ἀντιστρέφω ὁ AT , εἰμί ὁ μέν B πᾶς ὁ Γ , ὁ δέ Γ οὐδείς ὁ A · ἀποφατικός οὖν ὁ μικρός . εἰμί δέ εἰμί ὁ ΒΓ μερικός καταφατικός , εἰμί καί πρός ὁ πρῶτος ἕτερος τίς ἄτοπος , ὁ καί ὁ μείζων μερικός εἰμί . εἰμί δέ καταφατικός εἰμί καθόλου ὁ ΑΓ , δυνατός μέν συνάγω ὅτι ὁ B τις ὁ Α καί ἀντιστρέφω ὥστε καί ὁ Α τις ὁ Β , ἀλλά περισσός δύο δήω ἀντιστροφή ἔξεστι ὁ μικρός ἀντιστρέφω ἀρκέω . εἰμί δέ μερικός εἰμί ὁ ΒΓ καί ἀντιστρέφω ὁ AT , ἀμφότερος εἰμί μερικός , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . μόνος ἄρα ἐν ὁ μετάβασις ὁ πρῶτος εἰς ὁ τρίτος καί ὁ τρίτος εἰς ὁ πρώϊος ὁ μικρός ἀντιστρέφω . εἰμί δέ ἐκ ὁ πρῶτος εἰς ὁ δύο γίγνομαι ὁ μετάβασις , πάντως ὁ μείζων ἀντιστρέφω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀποφατικός . ὁ δέ μικρός ἀδύνατος , ἐπεί ὁ τρίτος γίγνομαι σχῆμα . ὁμοίως καί εἰμί ἐκ ὁ δύο εἰς ὁ πρῶτος γίγνομαι ὁ μετάβασις , ὁ μείζων ἀντιστρέφω πλήν εἷς τρόπος , ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός · ἀντιστρέφω γάρ ὁ μείζων μερικός γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . ἀντιστρέφω οὖν ὁ μικρός μετά ὁ ὁ ὁράω ουναμεως · εἶτα ὁ συμπέρασμα ἀντιστρέφω γίγνομαι ὁ ἐκ ἀρχή . εἰμί δέ ἐκ ὁ δύο εἰς ὁ τρίτος ἢ ἐκ ὁ τρίτος εἰς ὁ δύο μετάβασις γίγνομαι , ἀμφότερος δεῖ ἀντιστρέφω ὁ | πρότασις . LXXXIXv καί ὁ αἰτία δῆλος · ἀντιπεπονθότως γάρ ἔχω ἐν οὗτος ὁ μέσος . ἐν μέν γ,ὰρ ὁ δύο ἀμφότερος ὁ ἄκρος κατηγορέω , ἐν δέ ὁ τρίτος ἀμφότερος ὑπόκειμαι · ὁ οὖν ἀμφότερος ὑπόκειμαι ἀδύνατος ἀμφότερος κατηγορέω μή ἀμφότερος ἀντιστρέφω ὁ πρότασις · ὁμοίως LXXXIXv καί εἰμί ὁ ἀμφότερος κατηγορέω δήω ἀμφότερος ὑπόκειμαι . p . 51 a 40 Φανερός οὖν ὅτι ὁ αὐτός συλλογισμός οὐ ἀναλύω ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ὅσπερ οὐδέ εἰς ὁ πρῶτος ἀναλύω . Ἐ οὗτος , ὁ τε τρίτος καί ὁ δύο . συλλογισμός δέ ὁ τε ἄρτος τρόπος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος · οὐδέτερος γάρ οὗτος εἰς οὐδείς ὁ λοιπός σχ·ημάτων ἀναλύω δύναμαι . διόπερ καί μόνος διά ἀδύνατος δείκνυμι συλλογιστικός εἰμί , ὁ μή δύναμαι ἀναλύω εἰς ὁ πρῶτος , ὁ ἄλλος πᾶς τρόπος ὁ εἰς ὁ πρῶτος ἀναγωγή περαίνω ὁ ἀναγκαῖος . p . 51 b 5 διαφέρω δέ τίς ἐν ὁ κατασκευάζω ὁ ἀνασκευάζω ὁ ὑπολαμβάνω ἢ αὐτός ἢ ἕτερος σημαίνω ὁ μή εἰμί ὅδε καί εἰμί μή οὗτος . Ζεύς ὁ νῦν παραδίδωμι τεχνόω ὁ ἡμέτερος διάνοια ὁ φιλο - σοφός βούλομαι , ἵνα μή ἀπατάω οἴομαι ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἀπόφασις εἰμί . πολλάκις γάρ τις κατασκευάζω , ὅτι ὅδε οὖον λευκός εἰμί , οἴομαι ἄν τις ἀποφατικός εἰμί ὁ τοιοῦτος πρόβλημα · εἶτα ἀναλύω πειράω αὐτός ἑαυτοῦ ἀπάτη εἰμί αἴτιος καί πλάνης ζητέω ὁ ἀποφατικός πρότασις διά ὅς ὁ τοιοῦτος συνάγω πρόβλημα . οὖον δεῖ οὖν , φημί , οἴομαι ὅτι αὐτός εἰμί ὁ εἶπον ὅτι οὐ εἰμί λευκός καί ὅτι εἰμί οὖον λευκός · ὁ γάρ κατάφασις ὁ λεγούσ·ης ὅτι λευκός εἰμί οὐ εἰμί ἀπόφασις ὁ λέγω ὅτι οὖον λευκός εἰμί · καί γάρ οὗτος κατάφασις εἰμί ἐκ μετάθεσις . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δείκνυμι ἐκ ἀναλογία ὁ πρός ὁ πρότασις ὁ μετά τρόπος . ὡς γάρ ἔχω , φημί , ὁ εἰμί Λευ - Κον πρός ὁ εἰμί οὖον λευκός , οὕτως ἔχω ὁ δύναμαι βαδίζω πρός ὁ δύναμαι οὖον βαδίζω · ὁ γάρ τρόπος ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω ἰσοδυναμέω καί ὁμοίως τάσσω . πάλιν ὡς ἔχω ὁ εἰμί λευκός πρός ὁ εἰμί οὖον λευκός , οὕτως ἔχω ὁ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός πρός ὁ ἐπίσταμαι ὁ οὐ ἀγαθός . ἵστημι οὖν ὁ μέν εἰμί λευκός Α , ὁ δέ εἰμί οὖον λευκός Β , ὁ δύναμαι βαδίζω Γ , ὁ δύναμαι οὖον βαδίζω δ , ὁ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός E , ὁ ἐπίσταμαι ὁ οὐ ἀγαδὸν Z . εἰμί ὀν οὕτως ἔχω ὁ Α πρός ὁ B , ὡς ἔχω ὁ I πρός ὁ δ καί ὁ E πρός ὁ Z , εἰμί μή εἰμί ὁ δ ὁ Γ ἀπόφασις μηδέ ὁ Z LXXXIXv ὁ E , οὐδέ ἄρα ὁ Α ὁ Β ἀπόφασις εἰμί . [ Α εἰμί λευκός , Β εἰμί οὖον λευκός · ὁ Α ὁ Β ἀπόφασις οὐ εἰμί . Γ δύναμαι βαδίζω , δ δύντι οὖον βαδίζω · ὁ δύναμαι βαδίζω ὁ δύναμαι βαδίζω οὐ εἰμί ἀπόφασις . E ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός , Z ἐπίσταμαι ὁ οὐ ἀγαθός . ] ὁ οὖν δύναμαι βαδίζω οὐ ἀπόφασις ὁ δύναμαι οὖον βαδίζω · ἀμφότερος γάρ συναληθεύω ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος · ὁ γάρ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος δύναμις ἔχω ὁ βαδίζω καί μή βαδίζω . βαδίζω μέν γάρ καί μή βαδίζω ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος ἀδύνατος · ὑπάρχω γάρ καί μή ὑπάρχω ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος ὁ αὐτός ἀδύνατος . δύναμαι μέντοι ὁ ἀντίκειμαι ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος ἐνδέχομαι ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , “ οὖον μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω ” . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Γ καί δ ἅμα ὁ αὐτός ἐνδέχομαι πάρειμι , κατάφασις δέ καί ἀπόφασις ἅμα ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός πάρειμι ὁ ἀδύνατος εἰμί , οὐ ἄρα εἰμί ὁ Γ ὁ δ ἀπόφασις . οὕτως δέ ἔχω ὁ Α πρός ὁ Β , ὡς ἔχω καί ὁ Γ πρός ὁ δ · οὐδέ ὁ Β ἄρα ὁ Α ἀπό - φάσις εἰμί , λέγω δή ὁ εἰμί λευκός ὁ εἰμί οὖον λευκός . ὡσαύτως καί ἐπί ὁ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός , ἐπίσταμαι ὁ οὐ ἀγαθός · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός ἀπόφασις ὁ ἐπίσταμαι ὁ οὐ ἀγαθός · ἅμα γάρ ὁ αὐτός πάρειμι ἀμφότερος ἐνδέχομαι · ὁ αὐτός γάρ καί ὁ ἀγαθός ἐφίστημι δύναμαι καί ὁ οὐ ἀγαθός , ἐπεί καί ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη . ὥστε εἰμί μή εἰμί ὁ E ὁ Z ἀπόφασις , οὐδέ ὁ Α ὁ Β ἄν εἰμί ἀπόφασις · οὐ ἄρα ὁ εἰμί λευκός ἀπόφασις εἰμί ὁ εἰμί οὖον λευκός , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ὅτι οὐ ἄλλως ἀπόφασις γίγνομαι ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω πρότασις , εἰμί μή ὁ εἰμί ὁ ἀρνητικός συντάσσω μόριον . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ κατάφασις ἐργάζομαι · ὅσπερ εἰμί μή ὁ ἄρνησις ἀναιρέω , οὖον γίγνομαι ἀπόφασις , ὥσπερ καί ἐπί ὁ μετά τρόπος πρότασις ὁ τρόπος · ἰος - δύναμις γάρ ὁ εἰμί ὁ τρόπος . εἰμί οὖν ὁ εἰμί λευκός μή εἰμί ἀπό . φάσις ὁ εἰμί οὖον λευκός , κατάφασις εἄν εἰμί καί αὐτός ἐκ μετάθεσις . εἰμί οὖν ὁ μέν εἰμί λευκός ἀπόφασις ὁ ῾ οὐ εἰμί λευκός , ὁ δέ εἰμί οὖον λευκός ὁ ῾ οὐ εἰμί οὖον λευκός . p . 51 b 10 Λόγος δέ · οὗτος ὅδε . τουτέστιν ἀπόδειξις καί αἰτία . εἶτα ἐπάγω ὁ εἴρω ἐγώ ἀνα - λόγιος · ἐπεί γάρ ἐπί ὁ εἰμί λευκός καί ῾ εἰμί οὖον λευκός ἀσαφής εἰμί ὁ λόγος , λαμβάνω μετά τρόπος ὁμοίως ἔχω κατάφασις ἁπλός τε XCr καί ἐκ μετάθεσις , ὅς ἤδη φθάνω προεκτίθεμαι , καί δείκνυμι ὅτι ἐπί ἐκεῖνος οὐ εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , οὕτως ὁ ἀνάλογος καί ἐπί ὁ πρόκειμαι δείκνυμι . p . 51 b 13 ὁ γάρ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός ἢ εἰμί ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός οὐδείς διαφέρω . ἐπεί ὁ μέν εἰμί λευκός καί εἰμί οὖον λευκός , περί ὅς ὁ σκέψις , ὁ εἰμί ῥῆμα , ὁ δέ ῾ δύναμαι βαδίζω καί δύναμαι μή βαδίζω καί ῾ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός καί ῾ ἐπίσταμαι ὁ μή ἀγαθός οὐ ἔχω ὁ εἰμί , ἐκ δέ ὁ πρός οὗτος ἀναλογία δείκνυμι βούλομαι ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ ῾ εἰμί λευκός ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατά - φάσις ὁ ῾ εἰμί οὖον λευκός · , ἵνα μή τις νομίζω ὅτι διά ὁ μή πρόσκειμαι ὁ ῾ ὕω , οὗτος ἕνεκα παραλογίζομαι , οὗτος χάρις βούλομαι δείκνυμι ὅτι ἰσοδυναμέω ὁ τρόπος ὁ ᾿ ὕω . ὁ γάρ λέγω , φημί , ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός αὐτός εἰμί ὁ λέγω εἰμί ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός · ὁμοίως καί ὁ δύναμαι βαδίζω ὁ εἰμί δύναμαι βαδίζω · ὁ γάρ ῥῆμα εἰς μετοχή καί ὁ · ὕω ἀναλύω , ὥσπερ καί ὁ ῾ Σωκράτης περιπατέω αὐτός εἰμί ὁ ῾ Σωκράτης περιπατέω εἰμί . ὥστε , φημί , καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ αὐτός εἰμί , τουτέστιν ὁ ἀπόφασις αὐτός , λέγω δή ὁ οὖον δύναμαι βαδίζω ὁ οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω · ὁ γάρ ᾿ δύναμαι ῥῆμα ἀναλύω εἰς ὁ ᾿ ὕω καί ὁ μετοχή ὁ ῾ δύναμαι . ὡσαύτως καί ὁ ῾ οὐ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός αὐτός εἰμί ὁ ῾ οὐ εἰμί ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός . p . 51 b 16 εἰμί οὖν ὁ οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω αὐτός σημαίνω καί εἰμί δύναμαι μή βαδίζω , οὗτος γε ἅμα ὑπάρχω ὁ αὐτός · ὁ γάρ αὐτός δύναμαι καί βαδίζω καί μή βαδίζω , καί ἐπί - στήμων ὁ ἀγαθός καί ὁ μή ἀγαθός εἰμί · φάσις δέ καί XCr ἀπóφασις οὐ ὑπάρχω ὁ ἀντίκειμαι ἅμα ὁ αὐτός . Δεῖξις ὅτι οὐδείς διαφέρω ὁ λέγω δύναμαι βαδίζω καί εἰμί δυάς - μένος βαδίζω , καί ἐπί ὁ ἀπόφασις ὁμοίως , τουτέστιν ἢ μετά τρόπος μόνος προφέρω ὁ πρότασις ἢ ἀναλύω ὁ τρόπος εἰς μετοχή καί ὁ εἰμί ῥῆμα , δείκνυμι πάλιν ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ἀπό - φάσις ὁ ἐκ . ὁράω , - κατάφασις . δείκνυμι δέ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ’ τίθημι γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἁπλόος απο-ιαειδω , καί συλλογίζομαι ὁ ἕπω ἄτοπος . εἰμί γάρ ὁ λέγω εἰμί δύναμαι βαδίζω ἀπόφασις εἰμί ὁ λέγω εἰμί δύναμαι μ ἤ βαδίζω , ἐπεί ὁμολογέω ὁ εἰμί δύναμαι βαδίζω ἀπόφασις εἰμί ὁ λέγω οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω ἁπλόος εἰμί καί αὐτός , εἰμί δέ κατά ὁ ὑπό - θέσις καί ὁ εἰμί δύναμαι μή βαδίζω ὁ αὐτός ἀπόφασις , αὐτός ἄρα σημαίνω ἄμφω , ὅς τε λέγω ι οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω καί ὁ ι εἰμί δύναμαι μή βαδίζω • ἄμφω γάρ εἷς καί ὁ αὐτός κατάφασις εἰμί so ἀπόφασις , ὁ ι εἰμί δύναμαι βαδίζω . εἰμί οὖν ὁ αὐτός σημαίνω , ἐπί ὅς δήπου ή εἷς ἀληθής , ἐπί οὗτος καί ὁ λοιπός ἀληθεύω ἀνάγκη . ἀλλά ἐπεί ἐνδέχομαι εἷς ἄν ὁ αὐτός δύναμαι βαδίζω καί δύναμαι μή βαδίζω , μᾶλλον δέ καί ἀναγκαῖος ( ὅς γάρ εἄν μή βαδίζω δύναμαι βαδίζω , δῆλος δήπου ὅτι καί μή βαδίζω δύναμαι · οὐδέ γάρ βαδίζω τότε , ὅτε λέγω δύναμαι βαδίζω ) , εἰμί οὖν ἀμφότερος ὁ πρότασις ἐπί ὁ αὐτός συναλrιθ-αυειμι , ὅς τε ἀπλῆ ὁ { δύναμαι βαδίζω · ἰά ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ ιδυναω μή βαδίζω , ἀλλά δή ὁ ζεύγνυμι μή βαδίζω αὐτός σημαίνω κατά ὁ ὑπόθεσις ὁ ἰός δύναμαι βαδίζω ( ἄμφω γάρ ἀπεῖπον -- τῆςιδύνα - ὁ βαδίζω , ὁ μέν κατά ἀλήθεια ὁ δέ κατά ὁ ὑπόθεσις ) , καί ὁ ἄος δύναμαι - ὁ βαδίζω αὐτός σημαίνω ὁ οὐ δύναμαι βαδίζω · ἐπί ὁ αὐτός ἄρα ὁ ἀντίφασις συναλίζω , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος γ̓ͅκ̀ολούdιrισćν , ὅτι ὑποτίθημι ὁ εἰμί δύναμαι μή βαδίζω ἀπόφασις εἰμί ὁ · ἵστημι δύναμαι βαδίζω . ἀναγκαῖος μέν γάρ εἰς ταὐιὸν συνάγω ὁ ιοὐκ εν εἰμί εἰμί δύναμαι βαδίζω ὁ εἰμί δύναμαι μή βαδίζω · ἀλλά ὁ εἰμί δύναμαι βαδίζω συνέρχομαι ὁ ςἔστι δύναμαι μή βαδίζω · καί ὁ ἄρα ιοὐκ ἐνίστημι δύναμαι βαδίζω συναληθεύω ὁ εἰμί δύναμαι βαδίζω ὁ ἀντίφασις , XCr ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . Eἰ οὖν ὁ οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω αὐτός σημαίνω καί εἰμί δύναμαι μή βαδίζω . οὐ ὡς αὐτός δοκέω ἀλλά κατά ὁ ὑπόθεσις . εἰμί ὁ ῾ εἰμί δύναμαι μή βασίζω ἀπόφασις εἰμί ὁ ὕω δύναμαι βαδίζω , ὁ δέ ῾ εἰμί δύναμαι βαδίζω ἀπόφασις εἰμί ὁ οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω , αὐτός ἄρα σημαίνω ὁ ῾ εἰμί δύναμαι μή βαδίζω ὁ ‘ οὐ εἰμί δύναμαι βαδίζω · ὁ γάρ αὐτός ἄμφω ἀπόφασις . ὥστε , φημί , καί ὁ αὐτός ἅμα ὑπάρχω · εἰμί γάρ ὁ αὐτός εἰμί , καί ἅμα ὑπάρχω ὁ αὐτός . δύναμαι δέ ὁ οὗτος γε ὑπάρχω ἅμα ὁ αὐτός πρός ὁ ἐφεξῆς λέγω · ἐπάγω οὖν ὁ γάρ αὐτός δύναμαι βαδίζω καί μή βαδίζω · ὁ γάρ αἰτιολογικός σύνδεσμος ὁ ‘ γάρι οὗτος βούλομαι . Φᾶσις δέ καί ἀπόφασις οὐ ὑπάρχω ὁ ἀντίκειμαι ἅμα ὁ αὐτός , τουτέστιν ἀδύνατος ὁ ἀντίφασις ἐπί ὁ αὐτός συναλέω - θέω . ἐλλιπῶς δέ εἴρω ὁ συλλογισμός · ἐσθίω γάρ πρίν εἶπον φάσις δέ καί ἀπόφασις ὁ ἀντίκειμαι οὐ ὑπάρχω ἅμα ὁ αὐτός συνάγω ὁ ἄτοπος , ὅτι ὁ αὐτός ἄρα δύναμαι βαδίζω καί οὖον δύναμαι βαδίζω , εἶτα ἐπάγω φάσις δέ καί ἀπόφασις ὁ ἀντίκειμαι οὐ ὑπάρχω ἅμα ὁ αὐτός . πῶς δέ συνάγω ὁ ἄτοπος , εἶπον . | p . 55 b 22 ὤσπερ ἐν οὖον αὐτός εἰμί ὁ μή ἐφίστημι ὁ XCV ἀγαθός καί ἐφίστημι ὁ μή ἀγαθός , οὐδέ εἰμί μή ἀγαθός καί μή εἰμί ἀγαθός αὐτός . Ζεύς μέν γάρ ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ὁ ἁπλόος κατάφασις ἀπόφασις εἰμί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἀκολουθέω συναληθεύω ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις · οὗτος δέ εἰς ἄτοπος ἐκπίπτω ὁ ὁ ἀντίφασις συναληθεύω ἅμα ἐπί ὁ αὐτός . ὅς δέ ὑπόθεσις ἀδύνατος ἀκολουθέω , ψευδής εἰμί οὗτος · ψευδής ἄρα ὁ λέγω ὑπόθεσις αὐτός εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . οὗτος δέ ὁ ὑπόθεσις ἀκολουθέω ὁ λέγω ἀπόφασις εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις · ψευδής ἄρα οὗτος ὁ ὑπόθεσις , ὅσπερ καί δείκνυμι πρόκειμαι . ὁ μέν οὖν τέλειος ἀγωγή ὁ συλλογισμός εἰμί οὗτος . ἐπεί δέ , ὅσπερ λέγω , ἐκ ὁ μετά τρόπος πρότασις ἐλέγχω ὁ ἀρι - στοτελεω ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω ὁ ἁπλόος κατά - XCv φάσις ἀπόφασις εἰμί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , εἶτα εἰκός εἰμί τις νομίζω μή ὁμοίως ἔχω ἐπί τε ὁ ὁ ‘ ὕω ἔχω πρότασις καί ἐπί ὁ μή ἔχω καί διά οὗτος ὁ τρόπος ἀναλύω εἰς τε ὁ μετοχή καί ὁ εἰμί , διά οὗτος αὐτός οὗτος καί νῦν συμπεραίνω , ὅτι εἰμί ὡς ἔχω ὁ ‘ οὐ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός πρός ὁ ‘ ἐπίσταμαι ὁ μή ἀγαθός , οὕτως ἔχω ὁ λέγω οὐ εἰμί ἀγαθός καί ὁ εἰμί οὐ ἀγαθός , δείκνυμι δέ ὅτι οὐ εἰμί αὐτός ὁ πρῶτος ὁ δύο , οὐδέ ἄρα ὁ τρίτος ὁ τέταρτος αὐτός εἰμί . ἐν γάρ ὁ ἀνάλογος οὖς ἔχω ὁ πρῶτος πρός ὁ δύο , οὕτως καί ὁ τρίτος ἔχω πρός ὁ τέταρτος · ἐκεῖνος οὖν ὁ αὐτός οὐ εἰμί οὐδέ οὗτος ἄν εἰμί ὁ αὐτός . p . 51 b 25 οὐδέ ὁ εἰμί μή ἴσος καί μή εἰμί ἴσος . ἐπί σαφής ὑπόδειγμα μετάγω ὁ λόγος δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί αὐτός ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . ὁ γάρ οὐ εἰμί ἴσος οὐ εἄν εἰμί αὐτός ‘ ὁ εἰμί οὐ ἴσος ὁ μέν γάρ λέγω ‘ εἰμί οὐ ἴσος καταφάσκω τις ὑπάρχω ὁ μή ἴσος , τουτέστι ὁ ἄνισος · ὁ δέ λέγω ῾ οὐ εἰμί ἴσος ἀποφάσκω μόνος ὁ ἴσος , καταφάσκω δέ οὐδείς . διόπερ ὁ μέν εἰμί ἴσος καί οὐ εἰμί ἴσος ἐπί πᾶς , ὁ τε εἰμί καί μή εἰμί , διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ὁ δέ ἴσος καί ἄνισος οὐκέτι · οὖον γάρ πᾶς ἢ ἴσος εἰμί ἢ ἄνισος . ὅς γάρ μή εἰμί ποσός , οὔτε ἴσος εἰμί ἵημι ἄνισος · αὐτός δέ εἰμί ὁ εἰμί οὐ ἴσος ὁ εἰμί ἄνισος . οὐ ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός . ἐπίσταμαι ὁ μή ἀγαθός . οὐ εἰμί ἀγαθός . εἰμί οὐ ἀγαθός . οὐ εἰμί ἴσος . εἰμί οὐ ἴσος . οὐ εἰμί λευκός . εἰμί ξύλον οὖον λευκός . p . 51 b 28 ἔτι ὁ εἰμί οὖον λευκός ξύλον καί οὐ εἰμί λευκός ξύλον οὐ ἅμα ὑπάρχω . πάλιν ἐπί σαφής μετέρχομαι ὑπόδειγμα . ἐν μέν γάρ ὁ ἐπάνω ἄνευ τις ὑπόκειμαι λέγω ὁ μή εἰμί ἀγαθός ἢ εἰμί οὐ ἀγαθός καί εἰμί οὐ ἴσος καί οὐ εἰμί ἴσος , μή προστίθημι δέ τίς ποτός εἰμί ὅς οὗτος λέγω ἢ εἰμί ἢ μή εἰμί , ἀσαφής ποιέω ὁ λόγος · νῦν δέ λέγω ‘ οὐ εἰμί ξύλον λευκών καί ‘ εἰμί ξύλον οὖον λευκός ὁ προστίθημι XCv καί ὁ ὑπόκειμαι σαφής ποιέω ὁ ἀσυνύπταρκτον ὁ τε ἀπόφασις ὁ ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . ὁ μέν γάρ λέγω ‘ εἰμί ξύλον οὖον λευκών λέγω εἰμί τίς ξύλον , οὗτος δέ κατηγορέω ὁ οὖον λευκός · ὁ δέ λέγω οὐ εἰμί ξύλον λευκών δύναμαι μή μόνος ὁ λευκός ἀλλά καί ὁ ξύλον ἀποφάσκω · ἀληθής γάρ εἶπον ὅτι ὁ ψυχή καί ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί ξύλον λευκός . οὐ ἄρα οὗτος εἰμί ὁ αὐτός . p . 51 b 31 ὥστε φανερός ὅτι οὐ εἰμί ὁ εἰμί ἀγαθός ὁ εἰμί οὐ ἀγαθός ἀπόφασις . ὁ συμπέρασμα ἐπάγω διά ὅς οὗτος πᾶς εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . πῶς δέ οὗτος συνάγω , πολλάκις εἶπον . p . 51 b 32 εἰμί οὖν κατά πᾶς εἷς ἢ ὁ φάσις ἢ ὁ ἀπόφασις ἀληθής , εἰμί μή εἰμί ἀπόφασις , δῆλος ὡς κατάφασις ἄν πως εἰμί . δείκνυμι ὅτι ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις οὐ εἰμί ἀπόφασις , ἀναγκαῖος συνάγω ὅτι κατάφασις εἰμί · πᾶς γάρ ἀποφαντικός λόγος ἀνάγκη ἢ κατάφασις εἰμί ἢ ἀπόφασις · εἰμί οὖν μή εἰμί ἀπόφασις , κατάφασις εἄν εἰμί . καί καλῶς προστίθημι ὁ ‘πως’ , ὅτι οὐ ἁπλόος εἰμί κατάφασις ἀλλά ἐκ μετάθεσις . πᾶς δέ κατάφασις εἰμί τις ἀπόφασις · καί ὁ ἄρα λέγω εἰμί οὐ ἀγαθός , ὅστις δείκνυμι κατάφασις εἰμί , ἀπόφασις εἰμί ὁ οὐ εἰμί οὐ ἀγαθός . p . 51 b 36 ἔχις δέ τάξις ὅδε πρός ἀλλήλων καί ὁ ἑξῆς . | XCIr πρόκειμαι μέν διδάσκω ὅτι ὁ ἁπλόος κατάφασις οὖον . εἰμί ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , ὡς χρησιμεύω ἐγώ οὗτος εἰς ὁ ὁ συλλογισμός ἀνάλυσις , ἵνα μή καταφατικός ἐκ μετάθεσις πρόβλημα οἴομαι ἀποφατικός εἰμί εἰς ἀποφατικός ἀναλύω συλλογισμός πειράω . οὗτος μέν οὖν ὁ πρόκειμαι εἰμί ὁ Ἀριστοτέλειος . εἶτα πρός ὁ οὗτος δεῖξις λέγω ὁ αὐτός δύναμαι βαδίζω καί μή βαδίζω καί ἐπιστήμων ὁ ἀγαθός εἰμί καί ὁ μή ἀγαθός , ὅς ὁ μέν εἰμί ἁπλόος κατάφασις ὁ δέ ἐκ μετάθεσις , καί ὅτι οὖον αὐτός εἰμί ὁ μή ἐφίστημι ὁ ἀγαθός καί ἐφίστημι ὁ μή ἀγαθός , ὅς ὁ μέν ἁπλόος εἰμί ἀπόφασις ὁ δέ κατά · XCIr φάσις ἐκ μετάθεσις . ἐπεί οὖν ὅλως μιμνήσκω τίς τε αὐτός δύναμαι ὁ ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις καί τίς οὖον αὐτός , διά οὗτος βούλομαι μεταξύ περί ὁ ἀκολουθία ὁ τε ἁπλόος πρότασις καί ὁ ἐκ μετά - θέσις ἐγώ διδάσκω . καί ὅσπερ ἐν ὁ περι ἑρμηνεία αἰνίζω περί ὁ ἀκολουθία αὐτός , οὗτος σαφῶς ἐνταῦθα διδάσκω , καί λέγω , ἵνα σύντομος εἶπον , ὅτι ἀντεστραμμένως ἔχω κατά ὁ ἀκολούθησις ὁ ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις · ὁ μέν γάρ ἁπλόος κατάφασις ἕπω ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , καί ἀνάπαλιν ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἁπλόος ἀπόφασις . καί ἁπλόος ὁ μέν κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἕπω , οὖον μήv καί ἀνάπαλιν ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις · ἐπί πλέω γάρ εἰμί ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις . ἵνα οὖν οὗτος δείκνυμι , ἐκτίθημι αὐτός ἐν διάγραμμα · ὁ μέν ἁπλόος κατάφασις , ἐπί ὅς ὁ Α , οἷος ὁ λέγω εἰμί ξύλον λευκός · οὗτος ἀπόφασις ὁ B , ὁ οὐ εἰμί ξύλον λευκών · εἶτα ὑπό μέν ὁ B ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , ἐπί ὅς ὁ Γ , ὁ εἰμί ξύλον οὖον λευκών ὑπό δέ ὁ Α ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , ἐπί ὅς ὁ δ , ὁ οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκών . οὗτος οὕτως ἔχω , ἐπεί ἐπί πᾶς , καί εἰμί καί μή εἰμί , ἢ ὁ κατάφασις ἀληθεύω ἢ ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ἀντιφατικός δέ ἀντίκειμαι ὁ Α καί ὁ Β καί ἔτι ὁ Γ καί ὁ δ , καί ἐπί πᾶς ἄρα ἢ ὁ Α ἢ ὁ Β καί ἢ ὁ I ἢ ὁ δ . ἐπεί οὖν ὁ Α ἀδύνατος ὑπάρχω ὁ Γ ἀδύνατος γάρ ὁ αὐτός εἰμί λευκός καί εἰμί μή λευκός ) , ὁ δ ἄρα ὑπάρχω ὁ Α · ὅς γάρ εἰμί ξύλον λευκός , οὗτος οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . ὥστε ὅς εἄν εἰμί Α , οὗτος πάντως εἰμί καί δ . ὁ ἄρα ἁπλόος κατάφασις , ὁ Α , ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἕπω , ὅστις εἰμί ὁ δ . οὖον μήv ἀνάπαλιν ὁ δ ἕπω ὁ Α · ἐπί πλέω γάρ εἰμί ὁ δ ὁ A . ὁ γάρ οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκών ἀληθεύω , κἀν μή ὅλως εἰμί ξύλον · καί γάρ ὁ ψυχή οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός , καί ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός · ὅσπερ δέ εἄν ὁ ξύλον λευκός , πάντως καί ξύλον εἰμί . οὐ ἄρα ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , ὅστις εἰμί ἐπί ὅς ὁ δ , ἕπω ὁ ἁπλόος κατάφασις , ἐπί ὅς ὁ Α , διά ὁ ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ ἁπλόος κατάφασις . ὥσπερ δέ ὁ ἁπλόος κατάφασις ἀκολουθέω ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , οὗτος κατά ὁ ἐναντίος ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἔπω ὁ ἁπλόος ἀπόφασις καί οὐ ἀντι - στρέφω , τουτέστιν ἐπί ὅς ὁ Γ , πάντως ἐπί οὗτος καί ὁ Β , οὖον μήv XCIr ἐπί ὅς ὁ Β , πάντως καί ὁ Γ διά ὁ ἐπί πλέω εἰμί ὁ B ὁ Γ . ὅτι οὖν ἐπί ὅς ὁ Γ , πάντως ἐπί οὗτος καί ὁ Β , ὁ αὐτός τρόπος δείκνυμι . εἰμί γάρ μή ὁ Β , ἀνάγκη πάντως ὁ Α · ἐπί πᾶς γάρ ἢ ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις · ἀλλά ἀδύνατος · εἰμί γάρ εἰμί τίς ξύλον οὖον λευκός , ἀδύνατος οὗτος ξύλον εἰμί λευκός . ὥστε ὁ ἀντίκειμαι ἀνάγκη ὁ οὐ εἰμί ξύλον λευκός , ὅσπερ καί εἰμί ἀληθής · ὅς γάρ εἄν εἰμί ξύλον οὖον λευκός , οὗτος οὐ εἰμί ξύλον λευκός . οὐκέτι μέντοι εἰμί τίς οὐ εἰμί ξύλον λευκός , οὗτος εἰμί ξύλον οὖον λευκός · καί γάρ ὁ μή εἰμί ξύλον , οἷος ψυχή , ἄγγελος , καί ἔτι ὁ μή εἰμί ἀληθής εἶπον ὅτι οὐ εἰμί ξύλον λευκός · οὐκέτι μέντοι ἀληθής ὁ εἶπον ‘ εἰμί ξύλον οὖον λευκών . p . 52 a 4 Tip δέ B ὁ Γ οὐ ἀεί · ὅς γάρ ὅλως μή ξύλον , οὐδέ ξύλον εἰμί οὖον λευκός . εἶπον γάρ ὅτι ὁ ἀπόφασις καί ἐπί ὁ μή εἰμί χωρέω · ὁ γάρ οὐ εἰμί ξύλον λευκών φέρω καί ἐπί Ψυχή καί ἐπί ὁ μή εἰμί · εἰμί οὖν οὐ εἰμί ξύλον ὁ ψυχή ἢ ὁ μή εἰμί , οὐδέ ξύλον οὖον λευκός εἰμί . καλῶς δέ ὁ οὐ ἀεί πρόσκειμαι · ἐνδέχομαι γάρ ἐπί τις ἐπί ὅς ὑπάρχω ὁ Γ , λέγω δή ὁ οὖον λευκός ξύλον · ἐπί γάρ ὁ ἔβενος ἀληθής εἶπον ὅτι οὐ εἰμί ξύλον λευκός , ὥστε ἀληθής εἶπον <καὶ> ὅτι οὐ εἰμί ξύλον λευκός καί ὅτι εἰμί ξύλον οὖον λευκός . p . 52 a 6 ἀνάπαλιν τοίνυν , ὅς ὁ Α , ὁ δ πᾶς . | ὁ ἀνάπαλιν , διότι οὖον κατά εἷς καί ὁ αὐτός στοῖχος ἢ ὁ XCIv ἁπλόος ὁ ἐκ μετάθεσις ἕπω ἤ ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ ἁπλόος , ἀλλά ἀντιστρόφως ὁ μέν ἁπλόω κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , ὁ δέ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἁπλόος ἀπόφασις . καθό μέντοι ἐπί ἀμφότερος ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἔπω , ὁ αὐτός σῴζω εἄν συστοιχία . p . 52 a 11 ὥστε ὁ δ ἀληθής , ὁ δέ Α οὐ ἀληθής . τουτέστι κατά ὁ ὅλως μή εἰμί ξύλον ὁ μέν δ ἀληθής , ὅτι οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός , ὁ δέ Α οὐ ἀληθής , ὅτι εἰμί ξύλον λευκός . ὥστε οὐ ἕπω ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ ἁπλόος κατάφασις . p . 52 a 12 Δῆλος δέ ὅτι καί ὁ ΑΓ οὐδείς ὁ αὐτός ὑπάρχω καί XCI I ὁ Β καί ὁ δ ἐνδέχομαι τις ὁ αὐτός ὑπάρχω . εἶπον ὅπως ἔχω ὁ ὑπάλληλος πρότασις ἐν ὁ διάγραμμα , ζητέω νῦν ὅπως ἔχω καί ὁ διαγώνιος . καί φημί ὅτι ὁ μέν Α καί Γ οὐδέποτε ὁ αὐτός ὑπάρχω , τουτέστιν ἀμφότερος ὁ κατάφασις , ὅς τε ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις · ὅς γάρ εἰμί ξύλον λευκός , οὗτος ἀδύνατος ἵημι ξύλον οὖον λευκός . εἰς μέντοι ἀπόφασις , φημί , ἐνδέχομαι ποτός συναληθεύω , λέγω δέ ἐπί ὁ μή εἰμί · ἀληθής γάρ ὁ λέγω ὅτι ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί ξύλον λευκός , καί πάλιν οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ ἁπλόος μή εἰμί ἀλλά καί ἐπί ὁ μή εἰμί ξύλον · οἷος ὁ ψυχή οὐ εἰμί ξύλον λευκός , ἀλλά καί οὐ εἰμί ξύλον οὖον λευκός . ὥστε ὁ μέν κατακαταφάσεις οὐδέποτε συναληθεύω , εἰς δέ ἀπόφασις ἐνδέχομαι συναληθεύω . ἐπεί δέ ἐν ὁ περι ἑρμηνεία δύο διάγραμμα ἐκτίθημι ὁ Ἀριστοτέλης , εἷς μέν ὁ απροσθιοριστος πρότασις ἕτερος δέ ὁ προσδιορίζω , ἐπί μέν ὁ απροσδιόριστος εἶπον ὁ μέν κατάφασις μηδέποτε συναληθεύω , ὁ δέ ἀπόφασις συναληθεύω , καί ὁ κατάφασις ἀεί ὁ ἀπόφασις ἕπω , ὡς φθάνω εἶπον , ἐπί δέ ὁ προσθιωρισμένων οὐ οὕτως , ἀλλά μόνος ὁ μερικός ἀπόφασις ἔπω , οἷος ὁ οὖον πᾶς εἰμί δίκαιος ἄνθρωπος ὁ ‘ οὖον πᾶς εἰμί οὖον δίκαιος ἄνθρωπος · ὁ γάρ καθόλου οὐδέποτε συναληθεύω , λέγω δή ὁ οὐδείς εἰμί δίκαιος ἄνθρωπος ὁ οὐδείς εἰμί οὖον δίκαιος ἄνθρωπος . εἰμί οὖν μέλλω συνᾴδω ὁ ἐνταῦθα λέγω ὁ ἐν ὁ περι ἑρμηνεία , ὡς ὁ Ἀλέξανδρος φημί , ὅταν λέγω ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ ΑΓ οὐδείς ὁ αὐτός ὑπάρχω , τουτέστιν ὁ κατάφασις , ἢ ὡς ἐπί ὁ απροσδιόριστος κατάφασις ἐξακούω ἢ ὡς ἐπί ὁ μερικός κατάφασις · καί γάρ ὁ ἀπροσδιόριστος ὁ μερικός ἰσοδυναμέω . ὅτι δέ ὡς ἐπί ὁ απροσδιόριστος ἐνταῦθα ὁ λόγος ποιέω , δηλόω καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία · ἐκτίθημι γάρ ὁ απροσδιόριστος πρότασις ὁ διάγραμμα καί εἶπον ποῖος ἀκολουθέω ἀλλήλων καί ποῖος οὖον , “ οὗτος μέν οὖν φημί , ὥσπερ ἐν ὁ Ἀναλυτικός λέγω , οὗτος τέτα - XCIv κται ” , ὡς δή οὗτος ὁ σύγγραμμα πρότερος γράφω . ἀπορέω δέ ἄν τις πῶς ἀνωτέρω μέν ἀμφότερος εἰς κατάφασις συναληθεύω λέγω , ὁ τε ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις ( “ ὅς γάρ αὐτός , φημί , δύναμαι βαδίζω καί μή βαδίζω καί εἰμί Ἐπιστήμων ὁ ἀγαθός καί ὁ μή ἀγαθός ” ) , ἐνταῦθα δέ φημί ὁ ΑΓ μηδέποτε ὁ αὐτός ὑπάρχω , λέγω δή ὁ ἁπλόος κατάφασις καί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , ὁ εἰμί ξύλον λευκών καί ὁ εἰμί ξύλον οὖον λευκών ( ἀδύνατος γάρ ὁ αὐτός λευκός εἰμί καί οὖον λευκός ) , καί πάλιν ἄνω μέν λέγω μή αὐτός εἰμί ὁ μή ἐφίστημι ὁ ἀγαθός καί ἐφίστημι ὁ μή ἀγαθός , τουτέστι ὁ ἁπλόος ἀπόφασις καί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , καί ἔμπαλιν , ἐνταῦθα δέ δείκνυμι ὅτι ὁ κατάφασις ἕπω ὁ ἀπόφασις . ἰστέον οὖν ὅτι πρώϊος μέν οὖον αὐτός εἰμί ὁ λέγω [ μή ] εἰμί αὐτός ὅδε ὅδε καί ὁ λέγω ἕπω ὅδε ὅδε , ἐπεί ὁ μέν ἄνθρωπος ἕπω ὁ ζῷον , οὖον αὐτός δέ εἰμί ζῷον καί ἄνθρωπος , καί ἐπί ἄλλος μυρίος ὡσαύτως . ἄλλως τε καί ὁ ἀκολούθησις ὁ πρότασις ὁ καί ἐνταῦθα καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία παραδίδωμι , λέγω δή ὅτι ἐπί ὁ δύο αυτιφασις , ὁ τε ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις , ὁ μέν κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἕπω , οὐκέτι δέ ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις , καί ὁ ὁ μέν κατάφασις μηδέποτε ἐπί ὁ αὐτός συναληθεύω , ὁ δέ ἀπόφασις ἐνδέχομαι συναληθεύω ἐπί ὁ αὐτός , οὐ ἐπί πᾶς ὁ πρότασις λέγω · οὖον γάρ δή καί ἐπί ὁ μετά τρόπος · ἐπί οὗτος γάρ οὐκέτι ἀληθής ὁ τοιοῦτος ἀκολούθησις . ἐπί γάρ ὁ μετά τρόπος ἐπί μέν ὁ δυνατός ἤ ἐνδέχομαι ἀνάγκη συναληθεύω ὁ κατάφασις , ὡς ἤδη εἶπον , ὁ δύναμαι βαδίζω ὁ δύναμαι μή βαδίζω · οὐδέποτε δέ ὁ κατάφασις ἀκολουθέω ὁ ἀπόφασις , οἷος ὁ δύναμαι βαδίζω ὁ οὐ δύναμαι μή βαδιάζω ὁ ὁ δύναμαι μή βαδίζω ὁ οὐ δύναμαι βαδίζω · ἀσυνύπαρκτος γάρ οὗτος ἐπί ὁ αὐτός . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀπόφασις συναληθεύω ποτός , ὁ οὖον δύναμαι βαδίζω καί ὁ οὐ δύναμαι μή βαδίζω , ἀλλά ἐνταῦθα κἀκεῖσε ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προς - κατηγορέω ὁ τοιοῦτος λέγω ἀκολούθησις . οὗτος γοῦν καί ἐν ἐκεῖνος λέγω “ ὅταν δέ ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω , ἤδη διχῶς λέγω ὁ ἀντίθεσις ” . ὥστε εἰμί ἐκεῖ μέν σαφῶς περί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω εἶπον οὗτος ὁ ἀκολούθησις , ἀναπέμπω δέ ἐγώ ἐν ἐκεῖνος εἰς ὁ ἐνταῦθα λέγω ἐν ὅς φημί “ οὗτος μέν ἐν ὥσπερ ἐν ὁ ἀναλυτικός λέγω , οὗτος τάσσω ” , δῆλος ὅτι ἐνταῦθα περί ὁ αὐτός διδάσκω , ὡς δηλόω καί ὁ παράδειγμα · πρότασις γάρ τίθημι ἐκ τρίτος προσκατηγορέω . ἰστέον δέ ὅτι καί ἐπί ὁ μετά τρόπος πρότασις Χωρὶς | ὁ XCIlr ἐνδέχομαι ὕλη , λέγω δέ ἐπί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἀδύνατος , ὁ αὐτός σῴζω ἀκολουθία . ἐπισκεπτέος δέ ἐκ ὁ διάγραμμα . ἀνάγκη ζῷον εἰμί . οὐ ἀνάγκη ζῷον εἰμί . οὐ ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί . ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί . ἀδύνατος λίθος εἰμί . οὐ ἀδύνατος λίθος εἰμί . οὐ ἀδύνατος οὖον λίθος εἰμί . ἀδύνατος οὖον λίθος εἰμί . σκοπέω οὖν καί ἐπί οὗτος ὅτι ὁ μέν κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἕπω - ὁ · ὅς γάρ ἀνάγκη ζῷον εἰμί , οὗτος οὐ ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί , καί πάλιν ὅς ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί , οὗτος οὐ ἀνάγκη ζῷον εἰμί . καί ὁ μέν κατάφασις οὐδέποτε ἐπί ὁ αὐτός συναληθεύω , λέγω δή ὁ ἀνάγκη ζῷον εἶμαι καί ὁ ἀναγκάζω μή ζῷον εἶμαι . ὁ δέ ἀπόφασις ἐνδέχομαι συναληθεύω · ὁ γάρ μή εἰμί ἀληθής εἶπον ὅτι τε οὐ ἀνάγκη ζῷον εἰμί καί ὅτι οὐ ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί · ὅς γάρ οὐ εἰμί ὅλως , ἀληθής εἶπον ὅτι οὐ ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί · ὅς γάρ ἀνάγκη μή ζῷον εἰμί , οὗτος καί εἰμί ἀνάγκη · εἰμί ἐν ὁ κατάφασις ψευδής ἐπί ὁ μή εἰμί , ἀληθής δήπου ὁ ἀπόφασις . ἀλλά δή κἀν ἄνευ ὁ εἰμί ἢ εἰμί ῥῆμα ἐκτίθημι ὁ ἀναγκαῖος ὕλη , ὁ αὐτός ἀπαραλλάκτως ἀκολουθέω . οἷος ἀνάγκη ἀνα - πνέω · οὐ ἀνάγκη ἀναπνέω · ἀνάγκη μή ἀναπνέω · οὐ ἀνάγκη μή ἀνα πνέω · ὅς γάρ ἀνάγκη ἀναπνέω , οὗτος οὐ ἀνάγκη μή ἀναπνέω , καί ὅς ἀνάγκη μή ἀναπνέω , οὗτος οὐ ἀνάγκη ἀναπνέω . καί ὁ μέν κατάφασις οὐδέποτε συναληθεύω , ὁ ‘ ἀνάγκη ἀναπνέω καί ὁ ἀνάγκη μή ἀναπνέω · ὁ δέ ἀπόφασις ἐνδέχομαι · ὁ γάρ μή εἰμί ὅλως ἀληθής εἶπον καί ὅτι οὐ ἀνάγκη ἀναπνέω καί ὅτι οὐ ἀνάγκη μή ἀναπνέω , τουτέστιν οὐ ἀνάγκη ὁ μή ἀναπνέω εἰμί . ἐπισκεπτέος δέ μή ποτός οὐ ἐνδέχομαι ἐπί οὗτος οὐδέ ὁ ἀπόφασις συναληθεύω . ὅσος δέ εἴρω ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὕλη , οὗτος καί ἐπί ὁ ἀδύνατος λέγω · ὅς γάρ ἀδύνατος πέτομαι , οὗτος οὐ ἀδύνατος μή πέτομαι , καί ὅς ἀδύνατος μή πέτομαι , οὗτος οὐ ἀδύνατος πέτομαι . καί ἐπί ὁ λοιπός ὡσαύτως . δοκέω δέ ὁ πρόκειμαι πρότασις διαφέρω ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω καί οὗτος , ὅτι ἐπί μέν ἐκεῖνος ὁ ἀπόφασις οὐ ἕπω ὁ κατάφασις · οὖον γάρ ἀντιστρέφω ὁ ἀκολούθησις · ἐπί δέ ὁ μετά τρόπος XCIIr ἀντιστρέφω · οὖον μόνος γάρ ὅς ἀνάγκη ἀναπνέω , οὗτος οὐ ἀνάγκη μή ἀναπνέω , ἀλλά καί ὅς οὐ ἀνάγκη μή ἀναπνέω , οἷος ὁ κύω , οὗτος ἀνάγκη ἀναπείθω · καί πάλιν ὅς οὐ ἀνάγκη ἀναπνέω , οὗτος ἀνάγκη μή ἀναπνέω . φημί δέ ὅτι καί ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω , εἰμί μή ὁρίζω τίς εἰμί ὅς λέγω λευκός εἰμί ἢ βαδίζω ἢ τοιοῦτος τίς , καί ἐπί ἐκεῖνος ὁ ἀντιστροφή σῴζω . σῴζω . μέν γάρ ὁ εἰμί ξύλον λευκών καί οὐ εἰμί ξύλον λευκών καί ὁ λοιπός , ἐπεί ὁρίζω τίς εἰμί ὅς λέγω εἰμί λευκός ἢ μή λευκός , διά οὗτος οὐ εἰμί ὁ ἀντιστροφή κραίνω . ἐπεί ἐάν ἀφαιρέω ὁ ξύλον , εὑρίσκω ἐνταῦθα ἀντιστρέφω · οὖον μόνος γάρ ὅσπερ εἰμί λευκός , οὗτος οὐ εἰμί οὖον λευκός , ἀλλά καί ὅς οὐ εἰμί οὖον λευκός , οἷος ὁ ψίμυθος , οὗτος ἀνάγκη λευκός εἰμί . οὖον γάρ ἔτι ὁ οὗτος λέγω ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις , λέγω δή ὁ μή ὁρίζω τίς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ὅς ὑπάρχω ὁ κατηγορέω , δύναμαι ἢ ἐπί ὁ μή εἰμί λέγω ἢ ὅλως ἐπί ὁ μή δεκτικός ὁ κατηγορέω · οὖον γάρ εἰμί ἀληθής εἶπον ὅτι ὁ ψυχή ἢ ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί οὖον λευκός · ὁ γάρ οὖον λευκός εἷς μέν ἀναιρέω , ὁ λευκός , πᾶς δέ εἰσάγω ὁ παρά ὁ λευκός , καί εἰμί καί μή εἰμί . οὖς ἐπί μόνος ἄρα ὁ δεκτικός χρῶμα ἀληθεύω ὁ ἀπόφασις , οἶος ὁ ψίμυθος οὐ εἰμί οὖον λευκός · ἐπί οὗτος δέ ἀλη - θέω καί ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ λέγω ‘ εἰμί λευκών ὁμοίως ἐπί ὅς ἀλήθευσις ὁ λέγω ὅτι οὐ εἰμί λευκός , ἐπί οὗτος ἀλήθευσις καί ὁ λέγω εἰμί οὖον λευκών , οἷος ὁ ψυχή · ἀληθής γάρ εἶπον καί ὅτι οὐ εἰμί γευκὸν καί ὅτι εἰμί οὖον λευκός . πλήν ἐνταῦθα ἐπί ὁ μή εἰμί οὐ ἀντιστρέφω · ἀληθής μέν γάρ εἶπον ὅτι οὐ εἰμί λευκός , οὖον μήv ὅτι εἰμί οὖον λευκός · ὅς γάρ μή εἰμί ὅλως , πῶς εἄν εἰμί οὖον λευκός ; ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι ὕλη μόνος ὁ κατάφασις ἕπω ἀλλήλων , δύναμαι βαδίζω , δύναμαι μή βαδίζω , οὐδείς δέ ἕτερος συμπλοκή · οὔτε γάρ ὁ ἀπόφασις , ὁ οὐ δύναμαι βαδίζω ὁ οὐ δύναμαι μή βαδίζω , οὔτε ὁ ἀπόφασις μετά ὁ κατάφασις , λέγω δή ὁ δύναμαι βαδίζω ὁ οὖον δύναμαι μή βαδίζω ἢ πάλιν ὁ δύναμαι μή βαδίζω ὁ οὐ δύναμαι βαδίζω . ἐπεί γάρ συναληθεύω ὁ κατάφασις , ἀδύνατος δέ ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀντί - XCII φημί ἀληθεύω , δῆλος ὡς οὐ ἐνδέχομαι οὔτε ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις συναληθεύω οὔτε ὁ ἐκ μετάθεσις καταφαίνω ὁ ἁπλόος ἀπόφασις . οὗτος μέν ἐπί τοσοῦτος . ἐπανιτέον δέ ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή . p . 52 a 15 Ὀμοίως δέ ἔχω καί ὁ στερέω πρός ὁ κάτειμι - γορίας οὗτος ὁ θέσις . ἴσος ἐπί ὅς ὁ A , οὐ ἴσος ἐπί ὅς ὁ B , ἄνισος ἐπί ὅς ὁ Γ , οὐ ἄνισος ἐπί ὅς ὁ δ . ὡς ἔχω , φημί , ἀκολουθία ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω ὁ ἐκ μετασθέσεως πρός ὁ ἁπλόος , | οὕτως ἔχω καί ὁ στερέω - XCIIv Τικάι πρός ὁ ἁπλόος · οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ εἶπον πρός εἰς κατηγορία . δῆλος δέ ἐκ ὁ διάγραμμα . Α εἰμί ἴσος . Β οὐ εἰμί ἴσος . δ οὐ εἰμί ἄνισος . Γ εἰμί ἄνισος . ὅσπερ γάρ ἄν εἰμί ἴσος , οὗτος οὐ εἰμί ἄνισος · οὖον μήv ὅσπερ οὐ εἰμί ἄνισος , ἤδη οὗτος ἴσος εἰμί · ἀληθής γάρ ἐπί ὁ μή ποσός ἢ ὁ μή εἰμί ὅλως ὁ εἶπον οὐ εἰμί ἄνισος , οἷος ὅτι ὁ ψυχή οὐ εἰμί ἄνισος ἢ ὁ χρῶμα , οὖον μήv ὅτι καί ἴσος εἰμί · ὅς γάρ μηδέ ποσός εἰμί , οὗτος οὔτε ἴσος εἰμί οὔτε [ οὐ ] ἄνισος . πάλιν εἰμί τίς μέν εἰμί ἄνισος , οὗτος οὐ εἰμί ἴσος · εἰμί τίς δέ οὐ ἴσος , οὖον πάντως καί ἄνισος , διότι ἴσος μέν ἢ οὐ ἴσος πᾶς , ἴσος δέ ἢ ἄνισος οὖον πᾶς · ὅς γάρ μή εἰμί ποσός , οὔτε ἴσος εἰμί οὔτε ἄνισος . καί ὁ μέν κατάφασις οὐδέποτε συναληθεύω , εἰμί ἴσος , εἰμί ἄνισος · ὁ δέ ἀπόφασις ἐνδέχομαι ἐπί ὁ μή εἰμί ὅλως ἢ ὁ μή ποσός · ὁ γάρ μή εἰμί ἢ ὁ χρῶμα ἀληθής εἶπον καί ὅτι οὐ εἰμί ἴσος καί ὅτι οὐ εἰμί ἄνισος . μέσος δέ τάσσω ὁ τε ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ στερητικός , ὡς ὑποτάσσω . εἰμί ἴσος ( ?? ) Ντος οὐ εἰμί ἄνισος δ οὐ εἰμί οὐ ἄνισος οὐ εἰμί ἴσος Γ εἰμί ἄνισος Z εἰμί ἐκ ἴσος p . 52 a 18 καί ἐπί πολύς δέ , ὅς ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ XCIIv ὑπάρχω ὁ αὐτός , ὁ μέν ἀπόφασις ὁμοίως ἀληθεύω , ὅτι οὐ εἰμί λευκόν πᾶς ὁ ὅτι οὐ εἰμί λευκός ἕκαστος · ὅτι δέ εἰμί οὖον λευκός ἕκαστος ἢ ὅτι πᾶς εἰμί οὖον λευκός , ψεῦδος . πρός ὁ ἐκ ἀρχή ἀνατρέχω , λέγω δή ὅτι ὁ ἁπλόος κατάφασις οὐ εἰμί ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἀλλά ὁ ἁπλόος ἀπόφασις . οὗτος δέ , φημί , μάλιστα δῆλος εἰμί ἐπί ὁ τοιοῦτος ὕλη ὅστις τις μέν ὁ αὐτός ὑπάρχω , τις δέ οὐ ὑπάρχω · οἷος ὁ λευκός τις μέν ἄνθρωπος ὑπάρχω , τις δέ οὐ ὑπάρχω . ἐπί ὁ τοιοῦτος οὖν ὁ κατάφασις ψευδής εἰμί , οἷος ὅτι πᾶς ἄνθρωπος λευκός , ἀνάγκη δήπου ὁ ἀπόφασις ἀληθής εἰμί · ὁ γάρ ἀντίφασις ἕτερος μέν μόριον ἀνάγκη ἀληθής εἰμί ἕτερος δέ ψευδής . ὅτι οὖν ὁ πᾶς ἄνθρωπος λευκός ἀπόφασις εἰμί ὁ οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός , δῆλος ἐκ ὅς ἐκεῖνος ψεύδω οὗτος ἀληθεύω , ὁ μέντοι πᾶς ἄνθρωπος οὖον λευκός ἐστιν’ ἐκ μετάθεσις εἰμί κατάφασις ψευδής εἰμί . οὐ ἄρα ἀπόφασις εἰμί ὁ ‘ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος λευκός ὁ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος οὖον λευκός ( ἄψφω γάρ ψευδής ) ἀλλά ὁ οὐ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος λευκός . καί ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὡσαύτως . σαφῶς ἄρα διά ὁ τοιοῦτος ὕλη ἐλέγχω ὅτι ὁ ἁπλόος κατάφασις οὐ εἰμί ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ( ἄμφω γάρ ἐκ ἀνάγκη ψευδής εἰμί ) ἀλλά ὁ ἁπλόος ἀπόφασις . ὁ δέ ὁ μέν ἀπόφασις ὁμοίως ἀληθεύω οὗτος εἰμί ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὕλη ὁμοίως ὁ ἀπόφασις ἀληθής εἰμί ὁ κατάφασις ψευδής οὔσης’ . αὐτός δέ σημαίνω ὁ οὐ εἰμί λευκόν πᾶς καί ὁ οὐ εἰμί λευκός ἕκαστος · ὡς ἐξηγητικός γάρ ὁ πρότερος ὁ δύο ἐπάγω . p . 52 a 22 Ὀμοίως καί ὁ εἰμί πᾶς ζῷον λευκός οὖον ὁ εἰμί οὖον λευκός πᾶς ζῷον ἀπόφασις ( ἄμφω γάρ ψευδής ) ἀλλά ὁ οὐ εἰμί πᾶς ζῷον λευκός . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἀκολουθία ὁ πρότασις μιμνήσκω · προτίθημι γάρ δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ἀπόφασις ὁ ἐκ μετά - θέσις κατάφασις , ἐκφέρω εἰς ὁ περί ὁ ἀκολουθία ὁ πρότασις λόγος · ὅς πληρόω ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ πρόκειμαι . ὤσπερ οὖν , φημί , ἐπί ὁ απροσδιόριστος ὁ ἁπλόος κατάφασις οὐ εἰμί ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , οὕτως οὐδέ ἐπί ὁ προσδιορίζω . ὅτι οὖν οὐ εἰμί ὁ πᾶς ζῷον λευκών ἀπόφασις ὁ ‘ εἰμί πᾶς ζῷον οὖον λευκών , σύντομος δείκνυμι . ὁ μέν γάρ κατάφασις , φημί , καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἐπί πᾶς , ὁ εἰμί καί μή εἰμί , διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος καί ἐπί οὐδείς οὔτε συναληθεύω ἵημι σύν-ψεύδω · ὁ μέντοι λέγω πᾶς ζῷον λευκών καί ὁ πᾶς ζῷον οὖον XCIIv λευκών σύν-ψεύδω · οὐ ἄρα ἀπόφασις ὁ πᾶς ζῷον λευκών ὁ πᾶς ζῷον οὖον λευκών . εἰμί δέ οὗτος οὐ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι οὐδέ εἰμί ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ ‘ πᾶς ζῷον λευκών ἀπόφασις ὁ πᾶς ζῷον οὖον λευκών ἐκ μετάθεσις εἰμί κατάφασις , οὐδέ ἐπί ὁ ἄλλος πᾶς οὗτος εἰμί , ἄν ἐπί τίνω ὁ μέν ἀληθεύω ὁ δέ ψεύδω , ὡς ἐπί ὁ ἀνακ - Καιᾶς ὕλη πούς ζῷον οὐσία , πᾶς ζῷον οὐ οὐσία · οὖον γάρ ἐπί τις μέν δεῖ οὕτως ἔχω ὁ ἀντίφασις , λέγω δή διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ἐπί τις δέ ἕ , ἀλλά ἀεί καί ἐπί πᾶς . p . 52a 24 ἐπεί δέ δῆλος ὅτι ἕτερος σημαίνω ὁ εἰμί οὖον λευκός καί ὁ οὐ εἰμί λευκός , καί ὁ μέν κατάφασις ὁ δέ ἀπόφασις , φανερός ὡς οὐ ὁ αὐτός τρόπος ὁ δείκνυμι ἑκάτερος . ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι , διά ὅς πᾶς οὗτος εἶπον · πρόκειμαι γάρ περί ἀνάλυσις ὁ συλλογισμός | διδάσκω , καί διά XCIIIr οὗτος μιμνήσκω ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , ὅτι , εἰμί ποτός τοιοῦτος πρό - βλῆμα εὑρίσκω , οὖον δεῖ οἴομαι ἀποφατικός αὐτός εἰμί καί διά οὗτος εἰς ἀποφατικός συλλογισμός ἀνάγω . οὗτος μέν οὖν εἰμί ὁ πρόκειμαι , καί διά οὗτος δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις · μεταξύ δέ καί περί ὁ ἀπόλλυμι αὐτός διαλαμβάνω . οὗτος οὖν πληρόω ἐπανέρχομαι εἰς ὁ πρόκειμαι . ἐπεί οὖν δείκνυμι , φημί , ὅτι οὖον αὐτός σημαίνω ὁ οὐ εἰμί λευκών καί εἰμί οὖον καί ὅτι ὁ μέν ἀπόφασις ὁ δέ κατάφασις ἐκ μετάθεσις , δῆλος ἄν εἰμί ὅτι οὐ εἷς τρόπος ἑκάτερος ὁ πρόβλημα δείκνυμι , ἀλλά ὁ μέν οὐ εἰμί λευκός ἀπόφασις εἰμί διά ἀποφατικός συλλογισμός συμπεραίνω , ὁ δέ εἰμί οὖον λευκών κατάφασις εἰμί διά καταφατικός . ὥστε καί ὁ ἀνάλυσις τοιοῦτος . p . 52 a 27 Οἶον ὅτι ὅς εἄν εἰμί ζῷον , οὐ εἰμί λευκός ἢ ἐνδέχομαι μή εἰμί λευκός . τουτέστι καθόλου ἀπόφασις ἁπλόος ὅτι οὐδείς ξῷον λευκός ἢ ὅτι ἐνδέω - χω μηδείς ζῷον λευκός εἰμί . p . 52 a 28 καί ὅτι ἀληθής εἶπον μή λευκός · οὗτος γάρ εἰμί εἰμί μή λευκός . τουτέστιν ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις καθόλου εἰμί ἄν αὐτός ( κατά κοινός γάρ ἀκούω ὁ ὅς ἄν εἰμί ζῷον , τουτέστι πᾶς ζῷον ) ἀληθής εἶπον μή λευκός . εἶτα ἐπί ὁ σαφής μετάγω ἐπάγω οὗτος XCIIII γάρ εἰμί εἰμί μή λευκός . ὁ γάρ λέγω , φημί , ὅτι πᾶς ζῷον ἀληθής εἶπον μή λευκός αὐτός εἰμί ὁ λέγω ὅτι πᾶς ζῷον οὖον λευκός εἰμί · ὁ γάρ ἀληθής , φημί , ὁ εἰμί ὅμοιος τάσσω , τουτέστιν ἰσοδυναμέω οὗτος ἀλλήλων ὥστε ἀντιλαμβάνω εἰς ἀλλήλων καί τίθημι ἀντί ὁ εἰμί ὁ ἀληθής · πᾶς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί , πᾶς ἄνθρωπος ἀληθής εἶπον ὅτι ζῷον . καί ὅστις ἰσοδυναμέω ὁ εἰμί τότος ἀληθής , δείκνυμι ἐκ ὁ καί ὁ ἄρνησις αὐτός προσάπτω καί μή ἄλλως γίγνομαι ἀπόφασις , εἰμί μή αὐτός συντάσσω ὁ ἄρνησις , ὥσπερ καί ὁ εἰμί . ὁ γοῦν ‘ ἀληθής εἶπον λευκών ἀπόφασις εἰμί ὁ οὐ ἀληθής εἶπον λευκών , οὖον ὅς ἀληθής εἶπον μή λευκών , ὥσπερ καί ὁ εἰμί λευκών ὁ οὐ εἰμί λευκών ἀπόφασις , οὐ ὁ εἰμί οὖον λευκών . p . 52 a 29 ἀλλά ὁ μέν ὅς ἄν εἰμί λευκός ἀληθής εἶπον εἰμί λευκός εἴτε μή λευκός ὁ αὐτός τρόπος · κατασκευαστικός γάρ ἄμφω διά ὁ πρῶτος σχῆμα δείκνυμι . εἰμί γάρ δείκνυμι ὅτι κατάφασις εἰμί , ἔτι δέ καί καθόλου , ὁ δέ καθόλου καταφατικός ἐν ὁ πρῶτος μόνος δείκνυμι σχῆμα ἀμφότερος ὁ πρότασις καταφατικός εἰμί , δῆλος ὅτι εἰς οὗτος ἀναλυτέος ὁ τοιοῦτος πρόβλημα . p . 52 a 34 εἰμί δή εἰμί ἀληθής εἶπον ὅς εἄν εἰμί ἄνθρωπος μουσικός εἰμί ἢ μή μουσικός εἰμί , ὅς ἄν εἰμί ξῷον ληπτέος ἤ εἰμί μουσικός ἢ εἰμί μή μουσικός , καί δείκνυμι . ὑπόδειγμα τίθημι πῶς εἄν συνάγω ὁ τοιοῦτος πρόβλημα , λέγω δή ὁ καταφατικός καθόλου ἁπλόος τε καί ἐκ μετάθεσις , ὅτι καί ὁ μέσος οὗτος πατηγορητέον ὁ μείζων ὥσπερ καί ὁ μικρός . οἷος ὅτι πᾶς ἄνθρωπος μουσικός · πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶς ζῷον μουσικός , πᾶς ἄνθρωπος ἄρα μουσικός . πάλιν ὅτι πᾶς ἄνθρωπος οὖον μουσικός · πᾶς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶς ζῷον οὖον μουσικός , πᾶς ἄρα ἄνθρωπος οὖον μουσικός . p . 52 a 37 ὁ δέ μή εἰμί μουσικός ὅς εἄν εἰμί ἄνθρωπος ἀνασκευή - στιχάω δείκνυμι κατά ὁ εἴρω τρεις τρόπος . ὁ ἀπόφασις οὖον τίθημι ὁ ἐκ μετάθεσις , λέγω δή ὁ οὐδείς ἄνθρωπος οὖον μουσικός . οὗτος οὖν , φημί , δεικτέος διά ὁ εἴρω XCIIII τρεῖς τρόπος . οὗτος δέ εἰμί ὅς τε δύο ὁ πρῶτος σχῆμα καί ὁ πρῶτος ὁ δύο δύο · διά οὗτος γάρ μόνος ὁ καθόλου ἀποφατικός εοεικνυτο . p . 52 a 39 ἀπλόος δέ ὅταν οὕτως ἔχω ὁ Α καί ὁ B ὥστε ἄμη μέν ὁ αὐτός μή ἐνδέχομαι , πᾶς δέ ἐκ ἀνάγκη ἕτερος καί ( ?? ) ὅς ἑξῆς . ἀναλαμβάνω πάλιν ὁ περί ὁ εκολουθησευς ὁ πρότασις ὁ τε ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις · ἐπεί γάρ ἀνωτέρω ἐπί ὕλη τις γυμνάζω ὁ λόγος ξύλον λευκός λαμβάνω καί ξύλον οὖον λευκός , ἐνταῦθα καθολικός ποιέω ὁ δεῖξις ἐπί ὁ στοιχεῖον προάγω ὁ ἀκολούθησις . λαμβάνω ἐν πάλιν εἰς δύο ἀντίφασις , ὁ τε ἁπλόος καί ὁ ἐκ μετάθεσις , εἷς μέν ἀντίφασις ὁ AB , ἕτερος δέ ὁ ΓΔ . ὅτι οὖν ὁ μέν κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἕπω καί οὐ ἀντιστρέφω , καί ὅτι ὁ μέν κατάφασις ἀδύνατος συναληθεύω , ὁ δέ ἀπόφασις ἐνδέχομαι , βούλομαι δείκνυμι . ὑποτίθημι οὖν ὁ μέν Β καί ὁ Γ ὁ κατάφασις , ὁ μέν ἁπλόος ὁ δέ ἐκ μετάθεσις , ὁ δέ λοιπός , ὁ Α φημί καί ὁ δ , ὁ οὗτος ἀπόφασις . | XCIIIv Tpiol δέ ὑπόθεσις χράω ὁ λοιπάς ἀποδείκνυμι , εἷς μέν ὅτι ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ Α καί ὁ Β καί ἔτι ὁ Γ καί ὁ δ , δύο δέ ὅτι ἀνάγκη πᾶς ὁ Α ὑπάρχω ἢ ὁ B , καί πάλιν πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἢ ὁ Γ ἢ ὁ δ · τοιοῦτος γάρ ὁ ἀντίφασις · τρίτος ὑπόθεσις ὁ Γ ἕπω ὁ Α καί οὐ ἀντιστρέφω , λέγω δή ὅτι οὐ ἕπω ὁ Α ὁ Γ . οὗτος ὑποτίθημι δείκνυμι ἕτερος τρεῖς , εἷς μέν ὅτι ὁ Β ὁ δ ἕπω καί οὐ ἀντιστρέφω , καί ὅτι ὁ Γ καί ὁ B , ὅσπερ ὑπόκειμαι κατάφασις , οὐδέποτε ἐπί ὁ αὐτός συναληθεύω , καί ὅτι ὁ ΑΔ , τουτέστι ὁ XCIIIv ἀπόφασις , ἐνδέχομαι ἐπί ὁ αὐτός συναληθεύω . ὁ μέν οὖν πρόκειμαι οὗτος . πρῶτος δέ δείκνυμι , ὅτι ὁ Β ἕπω ὁ δ , ὁ τρόπος οὗτος . ἐπεί γάρ ὑπόκειμαι ὅτι ὁ ΓΔ ἕτερος πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω διά ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , εἰμί μή ὑπάρχω ὁ B ὁ δ , ἀνάγκη δήπου ὁ Γ ὑπάρχω . ἀλλά εἰμί ὁ Γ ὑπάρχω ὁ B . ὑπόκειμαι δέ ἕπω ὁ Γ ὁ A , τουτέστιν ὅς [ δέ ] ἄν ὑπάρχω ὁ Γ , οὗτος καί ὁ Α ὑπάρχω , ὑπάρχω δέ xcu Β ὁ Γ , καί ὁ A ἄρα ὁ B ὑπάρχω . ὅς ἄρα ὁ Β , οὗτος καί ὁ A , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος διά ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι . ὁ δέ ἀδύ - νάω ἀκολουθέω διά ὁ ὑπόκειμαι ὁ Β ὑπάρχω ὁ Γ . εἰμί οὖν οὗτος ψεῦδος , ἀληθής σήπω ὁ ὁ B ὑπάρχω ὁ δ · ὑπόκειμαι γάρ ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἢ ὁ Γ ἤ ὁ δ . οὗτος μέν οὖν δείκνυμι ὅτι ὁ Β ἕπω ὁ δ . ἀκόλουθος δέ εἰμί εὐθύς δείκνυμι ὅτι οὐ ἀντιστρέφω , τουτέστιν οὐ ὅς ὁ δ ὑπάρχω , οὗτος καί ὁ B . ἀλλά ἐπεί πρός ὁ δεῖξις οὗτος δήω ὁ ὅτι ὁ AΔ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός , πρότερος οὗτος δείκνυμι , ὅτι ὁ Α καί ὁ δ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός πάρειμι . ἐπεί γάρ ὑπόκειμαι ὅτι οὐ ἀντιστρέφω πρός ὁ Α ὁ Γ , τουτέστιν οὐ ἐπί ὅς ὁ Α , πάντως καί ὁ Γ , ἐάν λαμβάνω τίθημι τίς οὗτος ἐπί ὅς ὁ μέν Α ὑπάρχω ὁ δέ Γ οὐ ὑπάρχω , ἐπεί πᾶς ἤ ὁ Γ ἢ ὁ δ , οὐ ὑπάρχω δέ ὁ Γ ὅς ὁ Α ὑπάρχω , ὁ δ ἄρα ὑπάρχω οἶς ὁ Α . ὁ ἄρα ΑΔ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός πάρειμι . εἶτα εὐθύς ἐπισυνάπτω ὅτι ὁ Γ καί ὁ B οὐ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός . εἰμί γάρ ὅς ὁ B , οὗτος καί ὁ ’ , ἐπεί ὅς ὁ Γ , οὗτος καί ὁ Α ( ὑπόκειμαι γάρ ἕπω ὁ Γ ὁ A ) , ὅς ἄρα ὁ B , οὗτος καί ὁ Α ὁ ἀντίφασις , ὅπερ εἰμί ἀδύνατος . οὐδείς ἄρα ὁ αὐτός ὁ Γ καί ὁ Β ὑπάρχω . οὗτος δέ δείδω - Μένων δείκνυμι ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ B ὁ δ ( οὗτος γάρ λείπω ) , λέγω δή ὅτι οὐ ἐπί ὅς ὁ δ , πάντως ἐπί οὗτος καί ὁ B . ἐπεί γάρ δείκνυμι ὅτι ἐπί ὅς ὁ δ , ἐπί οὗτος ἐνδέχομαι καί ὁ Α , εἰμί ἐπί ὅς μέν ὁ Α , ἐπί οὗτος ἐνδέχομαι καί ὁ δ , ἐπί ὅς δέ ὁ δ , ἐπί οὗτος πάντως καί ὁ B , ἐπί ὅς ἄρα ὁ Α , ἐπί οὗτος καί ὁ B , ὅσπερ εἰμί ασυναω · ἀντιφατικός γάρ ἀντίκειμαι . οὐ ἄρα ἕπω ὁ δ ὁ Β . ‘Απλῶς δέ ὅταν οὕτως ἔχω ὁ Α καί ὁ Β ὥστε ἅμα μέν ὁ αὐτός μή ἐνδέχομαι πᾶς δέ ἐκ ἀνάγκη ἕτερος , καί πάλιν ὁ Γ καί ὁ δ ὡσαύτως . ὁ πρῶτος δύο ὑπόθεσις , ὅτι τε ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ Α καί ὁ B καί ἔτι ὁ Γ καί ὁ δ , καί ὅτι πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἕτερος ἑκάτερος ἀντίφασις . ἕπω δέ ὁ Γ ὁ Α καί μή ἀντιστρέφω . ὁ τρίτος XCIIIv ὑπόθεσις . καί ὁ Β ὁ δ ἀκολουθέω καί οὐ ἀντιστρέφω · καί ὁ so μέν Α καί δ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός , ὁ δέ Β καί Γ οὐ ἐνδέχομαι . ὁ λοιπάς τρεῖς προαναφωνέω ὅσπερ βούλομαι ἀποδείκνυμι . εἰμί δέ τις ἐνίστημι πρός ὁ τρίτος ὁ ὑπόθεσις , λέγω δή πόθεν ὅτι ἕπω ὁ Γ ὁ Α καί οὐ ἀντιστρέφω , οἶδα ὅτι , εἰμί λαμβάνω τις ὕλη , ἐκ αὐτός ὁ ἐνάργεια ὁ ἔλεγχος , ὥσπερ ἐπί ὅς τίθημι πρότερος ὑπόδειγμα . σαφής δέ ὁ ἑξῆς ὁ λέξις . p . 52 b 14 συμβαίνω δέ ἐνίοτε καί ἐν ὁ τοιοῦτος τάξις ὁ ὁράω ἀπατάω διά ὁ μή ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ὀρθῶς , ὅς ἀνάγκη πᾶς ἕτερος ὑπάρχω . | ἐπεί εἰσέχω ὅτι ὁ ἀκολούθησις ὁ πρότασις , ὁ τε ἁπλόος XCINr καί ὁ ἐκ μετάθεσις , ἀντιστρόφως ἔχω , λέγω δή ὅτι ὁ μέν ἁπλόος κατά - φάσις ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἕπω καί ὁ ἔμπαλιν ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , καί ὅτι οὖον κατά εἷς καί ὁ αὐτός στοῖχος ἢ ὁ ἁπλόος ὁ ἐκ μετάθεσις ἕπω ἢ ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ ἁπλόος , ἀπάτη τις ἴσως γίγνομαι τις , διά ὅς δοκέω ἐνδέχομαι κατά ὁ αὐτός στοῖχος μή μόνος ὁ Γ ὁ Α ἕπω ἀλλά καί ὁ δ ὁ Β , τίθημι καί ἀπελέγχω , ὡς διά πᾶς ὁ περί ὁ ἀκολούθησις λόγος ἀληθής δείκνυμι , καί διά ὅς αὐτόθεν δείκνυμι καί διά ὅς ὁ ὁ ἐναντίος κατασκευάζω λόγος ἐλέγχω . συμβαίνω δέ , φημί , ὁ τοιοῦτος ἀπάτη , εἰμί μή καλῶς λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι , οἷος εἰμί τις νομίζω ὅτι ἐνδέχομαι ὁ Α καί ὁ Β εἷς ἀπόφασις καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ Z , καί κοινῶς ἀμφότερος καί βατίς ἑκάτερος . οἷος ἵστημι ὁ μέν Β εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ Α οὐ εἰμί ἀγαθός · οὗτος ἀμφότερος εἷς ὑπόκειμαι ἀπόφασις ὁ Z ὁ οὔτε εἰμί ἀγαθός οὔτε οὐ εἰμί ἀγαθός . πάλιν ὁ Γ καί δ , λέγω δή ὁ εἰμί οὐ ἀγαθός οὐ οὐ εἰμί οὐ ἀγαθός , ἀπόφασις ὁ Θ ὁ ‘οὔτε XCINr εἰμί οὐ ἀγαθός οὔτε οὐ εἰμί οὐ ἀγαθός . οὗτος οὕτως ἔχω δείκνυμι ὅτι ὥσπερ ὁ Γ ὁ Α ἕπω , οὗτος καί ὁ δ ὁ Β . ἐπεί γάρ ὁ Z ἀπόφασις εἰμί ὁ Α , ἐπί πᾶς δέ ἢ ὁ Α ἢ ὁ Z , διά ὁ αὐτός δέ ἐπί πᾶς ἢ ὁ Γ ἢ ὁ Θ ( ἀπόφασις γάρ ὁ I ὁ Θ ) , ὑπόκειμαι δέ ὅτι οἶς ὁ Γ ὑπάρχω , οὗτος πᾶς ἕπω ὁ Α , ἀνάγκη πᾶς καί ὅς ὁ Z , οὗτος πᾶς ὁ Θ ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ἐπί πᾶς ἢ ὁ Θ ἤ ὁ Γ , εἰμί μή ὁ Θ ὑπάρχω οὗτος ὅς ὑπάρχω ὁ z , ὁ Γ ὑπάρχω · ἀλλά εἰμί ὅς ὁ Z , οὗτος καί ὁ Γ , ὅς δέ ὁ Γ , οὗτος ὑπόκειμαι ὁ Α , οἶς ἄρα ὁ Z , οὗτος καί ὁ Α ὑπάρχω , ὅσπερ εἰμί αθυναω · ἀντίφασις γάρ ὁ Α Z . εἰμί οὖν ὅς ὁ Z , οὗτος ὁ Γ οὐ ἐνδέχομαι , ἀνάγκη δ·ήπου ὁ Θ , ἐπεί ἐπί πᾶς ἢ ὁ Γ ἢ ὁ Θ . πάλιν ἐπεί ὁ Z ἀπόφασις εἰμί ὁ B , πᾶς ἄρα ἢ ὁ B ἢ ὁ Z · διά ὁ αὐτός δέ ἐπί πᾶς ἢ ὁ δ ἢ ὁ Θ · δείκνυμι δέ ὅτι οἶς ὁ Z , οὗτος καί ὁ Θ · ὅς ἄρα ὁ δ , οὗτος καί ὁ Β . εἰμί γάρ ὅς ὁ δ , οὗτος μή ὑπάρχω ὁ B , ἐπεί ἐπί πᾶς ἢ ὁ Β ἢ ὁ Z , ὅς ἄρα ὁ δ , οὗτος ὁ Z ὑπάρχω · ἀλλά ὅς ὁ Ζ ὑπάρχω , οὗτος δείκνυμι καί ὁ Θ ὑπάρχω · ὅς ἄρα ὁ δ , οὗτος καί ὁ Θ ὑπάρχω ὁ ἀντίφασις , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . οὐ ἄρα ὅς ὁ δ , οὗτος ὁ Z · λείπω ἄρα ὁ Β . εἰμί οὖν ὅς ὁ δ , οὗτος ὁ B , ὑπόκειμαι δέ καί ὅς ὁ Γ , οὗτος καί ὁ Α , κατά εἷς ἄρα καί ὁ αὐτός στοῖχος ἢ ὁ ἁπλόος ὁ ἐκ μετάθεσις ἕπω ἢ ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ ἁπλόος . ἐναντίος δέ δείκνυμι πρότερος . ὁ μέν ἐν τρόπος ὁ ἀπάτη τοιοῦτος . συμβαίνω δέ διά ὁ κακῶς λαμβάνω ὁ Z ἀπόφασις εἰμί ὁ τε Α καί ὁ Β , ὁμοίως καί ὁ Θ ὁ τε Γ καί ὁ δ · ψεῦδος γάρ ὅτι ἐπί πᾶς ἢ ὁ Α ὅς ὁ Z καί πάλιν ἢ ὁ Β ἢ ὁ Z ὁμοίως καί ἐπί ὁ ΓΔΘ . ὁ γάρ ‘ εἰμί ἀγαθός , ὅσπερ εἰμί ὁ Β , ἀπόφασις εἰμί ὁ ‘ οὐ εἰμί ἀγαθός οὖον μήv ὁ ‘οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε οὐ εἰμί ἀγαθός · ἀδύνατος γάρ εἰμί τίς ὅς οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε οὐ εἰμί ἀγαθός , ἀλλά πάντως ἕτερος ἀνάγκη . ὁμοίως δέ ρὐδὲ ὁ Α , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐ εἰμί ἀγαθός ἀπόφασις εἰμί ὁ Z' ὁ ‘ οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε οὐ εἰμί ἀγαθός · συμπεριλαμβάνω γάρ ἐν ὁ Z ὁ Α · ὁ γάρ ‘ οὐ εἰμί ἀγα - θόν’ αὐτός εἰμί ὁ ‘οὔτε ἀγαθός ἐστιν’ . ὁμοίως δέ οὐδέ ὁ Θ ἀπόφασις XCIVr δείκνυμι ἢ ὁ Γ ἢ ὁ δ . οὗτος δέ συγχωρέω ὁ ἀπάτη πρόειμι1 · ὥστε διά ὁ μή καλῶς λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι , λέγω δή ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ὁ πλάτη γίγνομαι . Ζεύς ὁ μή ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ὀρθῶς , ὅς ἀνάγκη πᾶς ἕτερος ὑπάρχω , τουτέστι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι . ἐπί οὗτος γάρ μόνος ὁ ἀντίκειμαι ἀνάγκη ἐπί πᾶς , καί εἰμί καί μή εἰμί , ἕτερος μέν ψευδής εἰμί ἕτερος δέ ἀληθής . p . 52 b 16 Οἶον εἰμί ὁ Α καί ὁ Β μή ἐνδέχομαι ἅμα ὁ αὐτός . ἀναλαμβάνω ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις , ὁ τρεῖς φημί , ὅς ὑπόκειμαι δείκνυμι ὁ εἴρω ὑγιής ὁ πρότασις ἀκολούθησις . εἶτα ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἐπισυνάπτω ἑξῆς ὁ ψευδής ὑπόθεσις ἐκ ὅς ὁ ἀπάτη γίγνομαι . p . 52 b 24 καί ὅς ὁ Γ , πᾶς ὁ Α ὑπόκειμαι . Μία γάρ εἰμί οὗτος ὁ λαμβάνω ἐκ ἀρχή τρεῖς ὑπόθεσις . p . 52 b 25 ὥστε ὅς ὁ Z , πᾶς ὁ Θ . καί εἶπον πῶς , ἐπεί ἀνάγκη μέν πᾶς ἢ ὁ Θ ἢ ὁ Γ , μή ἐνδέχομαι δέ ὁ Γ ὁ Z διά ὁ συνεπιφέρω ἑαυτοῦ ὁ A . p . 52 b 26 ἀκολουθέω δέ ὁ Z ὁ Θ , καί ὁ δ ἀκολουθέω ὁ B · οὗτος γάρ οἶδα . εἰμί γάρ ἐπί πᾶς ὁ ὁ Β ἢ ὁ Z , οὐ ἕπω δέ ὁ δ ὁ Β , ὁ Z ἕπω · ἀλλά ἀδύνατος · συνεπιφέρω γάρ ἑαυτοῦ ὁ Θ διά ὁ δείκνυμι ὅτι ἕπω ὁ Z ὁ Θ . ὥστε εἰμί μή ἐνδέχομαι ὁ δ ὁ Ζ ἕπω , ὁ Β | ἕπω ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά δείκνυμι πρότερος ψεῦδος εἰμί ὁ XCIVv τοιοῦτος · οὖον γάρ ἕπω ὁ δ ὁ Β . τίς οὖν ὁ ψεῦδος αἴτιος , ἐπάγω . p . 52 b 29 οὖον γάρ ἴσως ἀνάγκη πᾶς ἢ ὁ Α ἢ ὁ Z , οὐδέ ὁ Z ἢ ὁ Β . τουτέστι κακῶς λαμβάνω ὅτι ὁ Z ἀπόφασις εἰμί ἑκάτερος , ὁ τε Α φημί καί ὁ B . εἶτα ἐπί ὁ ὕλη οὗτος δείκνυμι . p . 52 b 31 ὁ γάρ ἀγαθός ὁ οὐ ἀγαθός ἀπόφασις . XCIVv τουτέστι ὁ εἰμί ἀγαθός ὁ οὐ εἰμί ἀγαθός . ὁ δέ Z εἰμί ‘οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε οὐ εἰμί ἀγαθός . εἰμί οὖν ἀπόφασις μέν εἰμί ὁ εἰμί ἀγαυός ὁ οὐ εἰμί ἀγαθός , οὖον αὐτός δέ ὁ οὐ εἰμί ἀγαθός ὁ ‘οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε οὐ εἰμί ἀγαθός , οὐ ἄρα ἀπόφασις ὁ Α ὁ Z . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ λοιπός φθάνω προλέγω .