joannes-grammar.ekfrasis-tou-kosmikou-pi-nakos joannes_geometres_pg106_0429.1
τις ἦν πάλαι καλὴ καὶ παρθενικὴ . Τοῦ δὲ κάλλους ἐρασταὶ πολλοὶ καὶ ἐρωτικοί · σωφρονοῦσα δὲ καὶ μὴ προδιδοῦσα τὴν ὥραν , ἐπὶ μᾶλλον δυσέρωτας ἐποίησε τοὺς ἐραστάς · οἱ δὲ , τέως μὲν ἤρουν ὡς ἐρασταί , καὶ ἠμιλλῶντο πρὸς ἀλλήλους · ἔπειτα οἰνωθέντες ἀλλήλους φονεύουσι , ὡς ἀντερασταί . Ἐφίσταται ἡ παρθενική , καὶ ἐλεεὶ μὲν ἐκείνους · αἰδεῖται δὲ τοὺς ζῶντας , δακρύει δὲ ἑαυτήν , καὶ γίνεται δι’ εὐχῆς φυτὸν καλόν , ὡς καλή , λευχὸν ὡς λευκή · αἰδουμένη δὲ προφυροῦν . Ὁ μὲν μῦθος οὕτος · εἰ δὲ καὶ φιλοσοφεῖν , ἀλλὰ μὴ μυθολογεῖν ἡμᾶς τε δέον καὶ σέ . Ἐρωτικαὶ θεωρίας ἡμμένον · φασίν οἱ περὶ ταῦτα δεῖνοί μόνον μὲν σχημάτων , τὸ σφαιρικὸν κάλλιστον · μόνον δὲ τῶν ἴσων ἐμβάδους μέγιστον τοῦτο ἐν στερεοῖς , ὅπερ ἐν ἐπιπέδοις τὸ κυκλικόν · δοκεῖ δὲ καὶ τόδε τὸ πάν , τοῦτο σῴζον τὸ σχῆμα . Ἔχει μὲν οὖν μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο τὸ μῆλον · καὶ οὐδὲν οὕτως ἐν καρποῖς τῶν ἄλλων ἀποτετόρυνται , ὡς τοῦτο τετόρυνται τε τῇ φύσει , καὶ τὴν ἐπικαίναν ἀποτεταται · καὶ σχῆμα τῷ μῆλῳ τὸ τοῦ παντὸς ἐστι · μίμημα . Καὶ τί δεῖ τὰς ἐνεργείας τοῦ βλαστήματος καταλέγειν ; καὶ ὡς ἐρρωμένοις μὲν τρυφή , καὶ βρώμα ἡδύ · νοσοῦσι δὲ χρηστὴ τροφή καὶ ὑγιεινή · καὶ ὅτι σύχον μὲν ἐν ὀνειροῖς δυσαιώνιστον · μῆλον δὲ κἄν τούτοις εὐάγγελον · δόξαν γὰρ καὶ στέφανον ἐπαγγέλλεται . Ἄλλ’ αὐτὴ γε καὶ τὰ Πύθια στεφανοῖ · καὶ πάρειστιν ἀληθῆς , δι’ ἑτοὺς τε γυμνασθείς , καὶ πολλάς εὐπαιδοτριβοῦ λαβών , πλείους δὲ μέλλων . Κἄν τις δέοι θῆσον καὶ τὴν ψυχὴν ἵνα δὴ τὸ μῆλον καὶ τὴν μετὰ τοῦ μήλου δόξαν λαβὼν ἀπέλθοι , πολλὰ καὶ ἄλλα περὶ τοῦ μήλου λέγειν ἐνῆν , εἰ μοι καιρὸς τε παρῆν , καὶ μὴ ταῦτα γράφειν ἠναγκαζόμην σχέδιον καὶ κατ’ ἐπιδρομήν .
Lemmas: τις εἰμί πάλαι κάλως καί παρθενικός . ὁ δέ κάλλος ἐραστής πολύς καί ἐρωτικός · σωφρονέω δέ καί μή προδίδωμι ὁ ὥρα , ἐπί μᾶλλον δύσερως ποιέω ὁ ἐραστής · ὁ δέ , τέως μέν ἀρόω ὡς ἐραστής , καί ἁμιλλάω πρός ἀλλήλων · ἔπειτα οἰνόω ἀλλήλων φονεύω , ὡς ἀντεραστής . ἐφίστημι ὁ Παρθενική , καί ἐλεέω μέν ἐκεῖνος · αἰδέομαι δέ ὁ ζῶ , δάκρυ δέ ἑαυτοῦ , καί γίγνομαι διά εὐχή φυτόν καλός , ὡς καλός , λείχω ὡς λευκός · αἰδέομαι δέ προφυροω . ὁ μέν μῦθος οὗτος · εἰμί δέ καί φιλοσοφέω , ἀλλά μή μυθολογέω ἐγώ τε δήω καί σός . ἐρωτικός θεωρία ἅπτω · φημί ὁ περί οὗτος δεινός μόνος μέν σχῆμα , ὁ σφαιρικός καλῶς · μόνος δέ ὁ ἴσος ἐμβάδους μέγας οὗτος ἐν στερεός , ὅσπερ ἐν ἐπίπεδος ὁ κυκλικός · δοκέω δέ καί ὅδε ὁ πᾶς , οὗτος σῴζω ὁ σχῆμα . ἔχις μέν οὖν μετά ὁ ἄλλος καί οὗτος ὁ μῆλον · καί οὐδείς οὕτως ἐν καρπός ὁ ἄλλος ἀποτορεύω , ὡς οὗτος τορύνω τε ὁ φύσις , καί ὁ ἐπικαίνω ἀποτείνω · καί σχῆμα ὁ μῆλον ὁ ὁ πᾶς εἰμί · μίμημα . καί τίς δεῖ ὁ ἐνέργεια ὁ βλάστημα καταλέγω ; καί ὡς ῥώννυμι μέν τρυφή , καί βρῶμα ἡδύς · νοσέω δέ χρηστός τροφή καί ὑγιεινός · καί ὅτι σύχον μέν ἐν ὄνειρος δυσαίων · μῆλον δέ ἄν οὗτος εὐάγγελος · δόξα γάρ καί στέφανος ἐπαγγέλλω . ἄλλος αὐτός γε καί ὁ Πύθια στεφανόω · καί πάρειμι ἀληθής , διά ἐτός τε γυμνάζω , καί πολύς ευπαιδοτριβης λαμβάνω , πλείων δέ μέλλω . κἀν τις δήω τίθημι καί ὁ ψυχή ἵνα δή ὁ μῆλον καί ὁ μετά ὁ μῆλον δόξα λαμβάνω ἀπέρχομαι , πολύς καί ἄλλος περί ὁ μῆλον λέγω ἐν-εἰμί , εἰμί ἐγώ καιρός τε πάρειμι , καί μή οὗτος γράφω ἀναγκάζω σχέδιος καί κατά ἐπιδρομή .