joannes-grammar.ekfrasis-tou-kosmikou-pi-nakos joannes_geometres_pg106_0539.1
107 πάντως τῇ ὑπεράσει τῆς χορδῆς τὸ εὐάριστον μᾶτε πρὸς τὸ ἐναντίον , ἐν ἀμετρίᾳ τῆς ἁδονῆς ὑποχαλῶμενον · χωρὶ γὰρ καὶ ἀναυδὸς γίνεται ἡ ψυχὴ τοῖς τῆς ἁδονῆς ἐγχαυνωθεῖσα πάθεσι . Δῆλον οὖν ἐκ τούτων ἕστι , πρὸς ὃ τι βλέπει τῆς μελῳδίας τὸ αἴνιγμα · διὰ τὴν τῶν παθημάτων συστολὴν συμβουλεύει ποιεῖσθαι · τῶν διαφόρων ἡμῖν ἐγγινομένων ἐκ τῶν βιωτικῶν περιστάσεων . Ὦθεν καὶ τὰ κατορθώματα τῆς θείας ταύτης μουσικῆς προσημαρτυρεῖ τῷ Δαβὶδ ἡ ἱστορία , ὅτι παρὰφορὸν ποτε καταλαβὼν τὸν Σαοὺλ , καὶ ἐξεστηκότα τῆς διανοίας , οὕτως ἐξῆσατο , κατεπάδων τοῦ πάθους , ὥστε αὐτὸ πάλιν πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἐπανελθεῖν τὴν διάνοιαν . Τὴν δὲ τῶν ψαλμῶν βίβλον ( τοῦτο γὰρ ἐξετάσαι λείπεται ) εἰς πέντε βιβλία Ἑβραῖοι διαιροῦσιν , ὥστε γενεσθαι αὐτὴν ἄλλην πεντάτευχον . Ἀπὸ γὰρ τοῦ πρώτου ψαλμοῦ μέχρι τοῦ τεσσαρακοστοῦ μίαν ἐλογίσαντο βίβλον · ἀπὸ δὲ τοῦ τεσσαρακοστοῦ πρώτου ἕως τοῦ ἐβδομηκοστοῦ πρώτου , δευτέραν · ἀπὸ δὲ τοῦ ἐβδομηκοστοῦ δευτέρου ἕως τοῦ ὀγδοηκοστοῦ ὀγδοῦ , τρίτην · ἀπὸ δὲ ὀγδοηκοστοῦ ἐννάτου , ἕως τοῦ ἐκατοστοῦ πέμπτου τετάρτην · ἐντεύθεν ἕως τέλους πέμπτην . Ἐκαστον γὰρ ψαλμὸν ἐν τῷ τέλει ἔχοντα τὸ , « Εὐλογητὸς Κύριος γένοιτο , » τέλος εἶναι βιβλίου ἐδixaίωσαν · τῆς πέμπτης μόνης μεριδος , ἀντὶ τοῦ « Εὐλογητὸς Κύριος , γένοιτο,γένοιτο , » ἔχούσης τὸ « Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον . » Τίς δὲ ἡ ἐν τούτοις τεχνικὴ τάξις ; Τὸ μὲν πρῶτον τμήμα τῆς κακίας ἀφίστησι τὸν ἄνθρωπον · τὸ δὲ δεύτερον ὑπερδυώμενα εἰσάγει τούτων τοῦ βελτίου , κατὰ τὴν διψωδεστάτην Ἁσφον · τὸ τρίτον ὑποπτικὸν αὐτὸν παρίστησι τῆς τῶν ὄντων φύσεως · ὡς ἀγαθὸς γὰρ , φησίν , ὁ Θεὸς τῷ Ἰσραὴλ · ἐγὼ δέ , φησί , κτηνώδης μὲν ἤμην , ὅτε ἐν τοῖς ἐπιχθονίοις τὸ ἀγαθὸν ὡριζόμην · νῦν δὲ μετὰ σοῦ εἰμι , ὅτε πρὸς τὴ δεξιὰ ὡρίησα . Τὸ τέταρτον οὐκέτι κοινὸν ἀφίησι τὸν ἄνθρωπον · εἰναι , ἀλλ’ ἤδη τῷ Θεῷ συνάπτεται . Ὦ γὰρ ὀγδοηκοστὸς ἕνατος ψαλμὸς ἐπιγραφὴν ἔχει · « Προσευχὴ Μωϋσῆ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ»·τὸ δὲ πέμπτον ἐπὶ τὴν ἀκρώρειαν ἄγει τῆς ἀναβάσεως · « Ἐμὴ πᾶσα συμπλήρωσις τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ἐστὶ · πᾶσα γὰρ , φησί , πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον.»Τοιούτων μὲν δὴ τὸ προσόψημα · κυριὸς δ’ ἂν εἴη , καὶ αὐτὴν παραθεῖναι τὴν πανδοσίαον , ἣν ὁ θεῖος Δαβὶδ καλοῖς δαιτυμόσιν ἠτοιμάσατο .
Lemmas: 107 πάντως ὁ ὑπεράσει ὁ χορδή ὁ εὐάριστος Μάτε πρός ὁ ἐναντίος , ἐν ἀμετρία ὁ Αδόνης ὑποχαλάω · χωρίς γάρ καί άναυδος γίγνομαι ὁ ψυχή ὁ ὁ Αδόνης ἐγχαυνόομαι πάθος . Δῆλος οὖν ἐκ οὗτος εἰμί , πρός ὅς τίς βλέπω ὁ μελῳδία ὁ αἴνιγμα · διά ὁ ὁ πάθημα συστολή συμβουλεύω ποιέω · ὁ διάφορος ἐγώ ἐγγίγνομαι ἐκ ὁ βιωτικός περίστασις . ὤθω καί ὁ κατόρθωμα ὁ θεῖος οὗτος μουσικός προσημαρτυρεω ὁ Δαυίδ ὁ ἱστορία , ὅτι παράφορος ποτός καταλαμβάνω ὁ Σαῦλος , καί ἐξίστημι ὁ διάνοια , οὕτως ἐξίημι , κατεπᾴδω ὁ πάθος , ὥστε αὐτός πάλιν πρός ὁ κατά φύσις ἐπανέρχομαι ὁ διάνοια . ὁ δέ ὁ ψαλμός Βίβλος ( οὗτος γάρ ἐξετάζω λείπω ) εἰς πέντε βιβλίον Ἑβραῖος διαιρέω , ὥστε γίγνομαι αὐτός ἄλλος πεντάτευχος . ἀπό γάρ ὁ πρῶτος ψαλμός μέχρι ὁ τεσσαρακοστός εἷς λογίζομαι Βίβλος · ἀπό δέ ὁ τεσσαρακοστός πρῶτος ἠώς ὁ εβδομηκοστός πρῶτος , δύο · ἀπό δέ ὁ εβδομηκοστός δύο ἠώς ὁ ὀγδοηκοστός ὀγδοῦ , τρίτος · ἀπό δέ ὀγδοηκοστός ἔννατος , ἠώς ὁ εκατοστός πέμπτος τέταρτος · ἐντεῦθεν ἠώς τέλος πέμπτος . ἕκαστος γάρ ψαλμός ἐν ὁ τέλος ἔχω ὁ , « εὐλογητός Κύριος γίγνομαι , » τέλος εἰμί βιβλίον εδixaιωθεω · ὁ πέμπτος μόνος μερίς , ἀντί ὁ « εὐλογητός Κύριος , γίγνομαι , » ἔχω ὁ « πᾶσα πνοή αἰνέω ὁ κύριος . » Τῖς δέ ὁ ἐν οὗτος τεχνικός τάξις ; ὁ μέν πρῶτος τμήμα ὁ κακία ἀφίστημι ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ δύο ὑπερδυώμενα εἰσάγω οὗτος ὁ βελτιόω , κατά ὁ διψώδης Ἁσφον · ὁ τρίτος ὑποπτικός αὐτός παρίστημι ὁ ὁ εἰμί φύσις · ὡς ἀγαθός γάρ , φημί , ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ · ἐγώ δέ , φημί , κτηνώδης μέν εἰμί , ὅτε ἐν ὁ ἐπιχθόνιος ὁ ἀγαθός ὁρίζω · νῦν δέ μετά σύ εἰμί , ὅτε πρός ὅς δεξιός ὁρίζω . ὁ τέταρτος οὐκέτι κοινός ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος · εἰναι , ἀλλά ἤδη ὁ Θεός συνάπτω . ὦ γάρ ὀγδοηκοστός ἔνατος ψαλμός ἐπιγραφή ἔχω · « προσευχή Μωϋσῆς ἄνθρωπος ὁ Θεός δέ πέμπτος ἐπί ὁ ἀκρώρεια ἄγω ὁ ἀνάβασις · « ἐμός πᾶς συμπλήρωσις ὁ ἀνθρώπινος σωτηρία εἰμί · πᾶς γάρ , φημί , πνοή αἰνέω ὁ κυριον.»τογιουτα μέν δή ὁ προσόψημα · κύριος δέ εἄν εἰμί , καί αὐτός παρατίθημι ὁ πανδοσία , ὅς ὁ θεῖος Δαυίδ καλός δαιτυμών ἑτοιμάζω .