ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.165
κληρονομήσουσι ζωὴν αἰώνιον , οἱ δ’ ἐν ἁμαρτίαις καταφθαρέντες καὶ τῆς ὀρθῆς ἐκκλίναντες πίστεως εἰς κόλασιν αἰώνιον ἀπελεύσονται . πίστευε μὴ οὐσίαν τινὰ εἶναι τοῦ κακοῦ ἢ βασιλείαν , μηδὲ ἄναρχον αὐτὴν ὑπολάμβανε ἢ παρ’ ἑαυτῆς ὑποστᾶσαν , ἢ παρὰ τοῦ Θεοῦ γενομένην · ἄπαγε τῆς ἀτοπίας · ἀλλ’ ἡμέτερον ἔργον τοῦτο καὶ τοῦ διαβόλου , ἐκ τῆς ἡμετέρας ἀπροσεξίας ἐπεισελθὸν ἡμῖν διὰ τὸ αὐτεξουσίους ἡμᾶς γεγενῆσθαι , καὶ αὐτοπροαιρέτῳ βουλήσει τοῦτο ἐκλέγεσθαι , εἴτε ἀγαθόν , εἴτε καὶ φαῦλον . πρὸς τούτοις ὁμολόγει ἓν βάπτισμα ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν . Δέχου καὶ τὴν μετάληψιν τῶν ἀχράντων τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων , πιστεύων ἐν ἀληθείᾳ σῶμα καὶ αἷμα ὑπάρχειν Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν , ἃ δέδωκε τοῖς πιστοῖς εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν . ἐν τῇ νυκτὶ γὰρ ᾗ παρεδίδοτο , διαθήκην καινὴν διέθετο τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ μαθηταῖς καὶ ἀποστόλοις , καὶ δι’ αὐτῶν πᾶσι τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν , εἰπών · Λάβετε , φάγετε · τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ποτήριον λαβὼν δέδωκεν αὐτοῖς , λέγων · Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες · τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου , τὸ τῆς καινῆς διαθήκης , τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ·
Lemmas: κληρονομέω ζωή αἰώνιος , ὁ δέ ἐν ἁμαρτία καταφθείρω καί ὁ ὀρθός ἐκκλίνω πίστις εἰς κόλασις αἰώνιος ἀπέρχομαι . πιστεύω μή οὐσία τις εἰμί ὁ κακός ἢ βασίλειος , μηδέ ἄναρχος αὐτός ὑπολαμβάνω ἢ παρά ἑαυτοῦ ὑφίστημι , ἢ παρά ὁ Θεός γίγνομαι · ἀπάγω ὁ ἀτοπία · ἀλλά ἡμέτερος ἔργον οὗτος καί ὁ διάβολος , ἐκ ὁ ἡμέτερος ἀπροσεξία ἐπεισέρχομαι ἐγώ διά ὁ αὐτεξούσιος ἐγώ γίγνομαι , καί αὐτοπροαίρετος βούλομαι οὗτος ἐκλέγω , εἴτε ἀγαθός , εἴτε καί φαῦλος . πρός οὗτος ὁμολογέω εἷς βάπτισμα ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα εἰς ἄφεσις ἁμαρτία . δέχομαι καί ὁ μετάληψις ὁ ἄχραντος ὁ Χριστός μυστήριον , πιστεύω ἐν ἀλήθεια σῶμα καί αἷμα ὑπάρχω Χριστός ὁ Θεός ἐγώ , ὁ δίδωμι ὁ πιστός εἰς ἄφεσις ἁμαρτία . ἐν ὁ νύξ γάρ ὅς παραδίδωμι , διαθήκη καινός διατίθημι ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής καί ἀπόστολος , καί διά αὐτός πᾶς ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , εἶπον · λαμβάνω , ἐσθίω · οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ ὑπέρ σύ κλάω εἰς ἄφεσις ἁμαρτία . ὁμοίως δέ καί ὁ ποτήριον λαμβάνω δίδωμι αὐτός , λέγω · πίνω ἐκ αὐτός πᾶς · οὗτος εἰμί ὁ αἷμα ἐγώ , ὁ ὁ καινός διαθήκη , ὁ ὑπέρ σύ ἐκχέω εἰς ἄφεσις ἁμαρτία ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.166
τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . αὐτὸς οὖν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ὁ ζῶν , καὶ ἐνεργής , καὶ πάντα ποιῶν τῇ δυνάμει αὐτοῦ , ποιεῖ καὶ μετασκευάζει διὰ τῆς θείας ἐνεργείας τὸν ἄρτον καὶ τὸν οἶνον τῆς προσφορᾶς σῶμα αὐτοῦ καὶ αἷμα , τῇ ἐπιφοιτήσει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν τῶν πόθῳ μεταλαμβανόντων . Προσκύνει πιστῶς τιμῶν καὶ ἀσπαζόμενος τὸ σεβάσμιον ἐκτύπωμα τοῦ Δεσποτικοῦ χαρακτῆρος τοῦ δι’ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ Λόγου , αὐτὸν δοκῶν τὸν Κτίστην ὁρᾶν ἐν τῇ εἰκόνι . Ἡ τιμὴ γὰρ τῆς εἰκόνος , φησί τις τῶν ἁγίων , ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει · πρωτότυπον δέ ἐστι τὸ εἰκονιζόμενον , ἐξ οὗ τὸ παράγωγον γίνεται . τὴν γὰρ ἐν εἰκόνι βλέποντες γραφήν , τοῖς τοῦ νοὸς ὀφθαλμοῖς πρὸς τὴν ἀληθινὴν διαβαίνομεν ἰδέαν οὗ ἐστιν ἡ εἰκών , εὐσεβῶς προσκυνοῦντες τὴν τοῦ δι’ ἡμᾶς σαρκωθέντος μορφήν , οὐ θεοποιούμενοι , ἀλλ’ ὡς εἰκόνα τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ κατασπαζόμενοι , πόθῳ καὶ ἀγάπῃ τοῦ κενώσαντος ἑαυτὸν δι’ ἡμᾶς μέχρι καὶ δούλου μορφῆς · ὁμοίως καὶ τῆς ἀχράντου Μητρὸς αὐτοῦ καὶ πάντων τῶν ἁγίων τὰ ἐκτυπώματα τούτῳ τῷ λόγῳ περιπτυσσόμενοι . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸν τύπον τοῦ ζωοποιοῦ καὶ σεβασμίου σταυροῦ πίστει προσκυνῶν κατασπάζου διὰ τὸν κρεμασθέντα ἐν αὐτῷ σαρκὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ γένους
Lemmas: οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . αὐτός οὖν ὁ Λόγος ὁ Θεός ὁ ζῶ , καί ἐνεργής , καί πᾶς ποιέω ὁ δύναμις αὐτός , ποιέω καί μετασκευάζω διά ὁ θεῖος ἐνέργεια ὁ ἄρτος καί ὁ οἶνος ὁ προσφορά σῶμα αὐτός καί αἷμα , ὁ ἐπιφοιτάω ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ἁγιασμός καί φωτισμός ὁ πόθος μεταλαμβάνω . προσκυνέω πιστῶς τιμή καί ἀσπάζομαι ὁ σεβάσμιος ἐκτύπωμα ὁ δεσποτικός χαρακτήρ ὁ διά ἐγώ ἐνανθρωπέω Θεός Λόγος , αὐτός δοκέω ὁ Κτίστης ὁράω ἐν ὁ εἰκών . ὁ τιμή γάρ ὁ εἰκών , φημί τις ὁ ἅγιος , ἐπί ὁ πρωτότυπος διαβαίνω · πρωτότυπος δέ εἰμί ὁ εἰκονίζω , ἐκ ὅς ὁ παράγωγος γίγνομαι . ὁ γάρ ἐν εἰκών βλέπω γραφεύς , ὁ ὁ νόος ὀφθαλμός πρός ὁ ἀληθινός διαβαίνω ἰδέα ὅς εἰμί ὁ εἰκών , εὐσεβής προσκυνέω ὁ ὁ διά ἐγώ σαρκόω μορφή , οὖον θεοποιώ , ἀλλά ὡς εἰκών ὁ σαρκόω Θεός κατασπάζομαι , πόθος καί ἀγάπη ὁ κενόω ἑαυτοῦ διά ἐγώ μέχρι καί δοῦλος μορφή · ὁμοίως καί ὁ ἄχραντος Μήτηρ αὐτός καί πᾶς ὁ ἅγιος ὁ ἐκτύπωμα οὗτος ὁ λόγος περιπτύσσω . ὡσαύτως δέ καί ὁ τύπος ὁ ζωοποιός καί σεβάσμιος σταυρός πίστις προσκυνέω κατασπάζω διά ὁ κρεμάννυμι ἐν αὐτός σάρξ ἐπί σωτηρία ὁ γένος
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.167
ἡμῶν Χριστὸν τὸν Θεὸν καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου , καὶ δόντα ἡμῖν τοῦτον σύμβολον τῆς κατὰ τοῦ διαβόλου νίκης · φρίττει γὰρ καὶ τρέμει , μὴ φέρων καθορᾶν αὐτοῦ τὴν δύναμιν . ἐν τοῖς τοιούτοις δόγμασι καὶ μετὰ τοιαύτης πίστεως βαπτισθήσῃ , ἄτρεπτον ταύτην καὶ ἀμιγῆ πάσης αἱρέσεως φυλάττων μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς . πᾶσαν δὲ διδασκαλίαν καὶ πᾶσαν δογματικὴν φωνήν , ταύτῃ τῇ ἀμωμήτῳ ἀνθισταμένην πίστει , βδελύσσου , καὶ ἀλλοτρίωσιν λογίζου εἶναι Θεοῦ . φησὶ γὰρ ὁ Ἀπόστολος , ὅτι Κἂν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάυεθα ὑμῖν , ἀνάθεμα ἔστω . οὐκ ἔστι γὰρ ἄλλο Εὐαγγέλιον καὶ ἄλλη πίστις , πλὴν ἡ διὰ τῶν ἀποστόλων κηρυχθεῖσα , καὶ διὰ τῶν θεοφόρων Πατέρων ἐν διαφόροις συνόδοις βεβαιωθεῖσα , καὶ τῇ καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ βεβαιωθεῖσα . Ταῦτα εἰπὼν ὁ Βαρλαάμ , καὶ τὸ τῆς πίστεως σύμβολον τὸ ἐκτεθὲν ἐν τῇ κατὰ Νίκαιαν συνόδῳ διδάξας τὸν τοῦ βασιλέως υἱόν , ἐβάπτισεν αὐτὸν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ ὕδατος τὴν οὖσαν ἐν τῷ παραδείσῳ αὐτοῦ . καὶ ἦλθεν ἐπ’ αὐτὸν ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος . ἐπανελθὼν δὲ εἰς τὸν αὐτοῦ κοιτῶνα , καὶ τὴν ἱερὰν ἐπιτελέσας μυσταγωγίαν τῆς ἀναιμάκτου θυσίας , μετέδωκεν αὐτῷ τῶν ἀχράντων τοῦ Χριστοῦ
Lemmas: ἐγώ Χριστός ὁ θεός καί Σωτήρ ὁ κόσμος , καί δίδωμι ἐγώ οὗτος σύμβολον ὁ κατά ὁ διάβολος Νίκη · φρίσσω γάρ καί τρέμω , μή φέρω καθοράω αὐτός ὁ δύναμις . ἐν ὁ τοιοῦτος δόγμα καί μετά τοιοῦτος πίστις βαπτίζω , ἄτρεπτος οὗτος καί ἀμιγής πᾶς αἵρεσις φυλάσσω μέχρι ἔσχατος ἀναπνοή . πᾶς δέ διδασκαλία καί πᾶς δογματικός φωνή , οὗτος ὁ ἀμώμητος ἀνθίστημι πίστις , βδελύσσομαι , καί ἀλλοτρίωσις λογίζομαι εἰμί Θεός . φημί γάρ ὁ ἀπόστολος , ὅτι κἀν ἐγώ ἢ ἄγγελος ἐκ οὐρανός εὐαγγελίζω σύ παρά ὅς εὐαγγελίζω σύ , ἀνάθεμα ἵστημι . οὐ εἰμί γάρ ἄλλος Εὐαγγέλιος καί ἄλλος πίστις , πλήν ὁ διά ὁ ἀπόστολος κηρύσσω , καί διά ὁ θεόφορος Πατέρων ἐν διάφορος σύνοδος βεβαιόω , καί ὁ καθολικός ἐκκλησία βεβαιόω . οὗτος εἶπον ὁ Βαρλαάμ , καί ὁ ὁ πίστις σύμβολον ὁ ἐκτίθημι ἐν ὁ κατά Νίκαια σύνοδος διδάσκω ὁ ὁ βασιλεύς υἱός , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ κολυμβήθρα ὁ ὕδωρ ὁ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος αὐτός . καί ἔρχομαι ἐπί αὐτός ὁ χάρις ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἐπανέρχομαι δέ εἰς ὁ αὐτός κοιτών , καί ὁ ἱερά ἐπιτελέω μυσταγωγία ὁ αναίμακτος θυσία , μεταδίδωμι αὐτός ὁ ἄχραντος ὁ Χριστός
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.168
μυστηρίων , καὶ ἠγαλλιάσατο τῷ Πνεύματι , δόξαν ἀναπέμπων Χριστῷ τῷ Θεῷ . Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Βαρλαάμ · Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ κατὰ τὸ πολὺ ἔλεος αὐτοῦ ἀναγεννήσας σε εἰς ἐλπίδα ζῶσαν , εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον , καὶ ἀμάραντον , τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν διὰ Πνεύματος ἁγίου . σήμερον γὰρ ἐλευθερωθεὶς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθης τῷ Θεῷ , τὸν ἀρραβῶνα δεξάμενος τῆς αἰωνίου ζωῆς , καί , τὸ σκότος ἀπολιπών , φῶς ἐνεδύσω , καταταγεὶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ · Ὅσοι γάρ , φησίν , ἔλαβον αὐτόν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι , τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ · ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος , ἀλλ’ υἱὸς καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ . διό , ἀγαπητέ , σπούδασον ἄσπιλος καὶ ἀμώμητος αὐτῷ εὑρεθῆναι , ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθὸν ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῆς πίστεως · πίστις γὰρ χωρὶς ἔργων νεκρά ἐστιν , ὥσπερ καὶ ἔργα δίχα πίστεως , καθὼς καὶ πρότερον μέμνημαι λαλήσας σοι .
Lemmas: μυστήριον , καί ἀγαλλιάω ὁ πνεῦμα , δόξα ἀναπέμπω Χριστός ὁ Θεός . εἶπον δέ πρός αὐτός ὁ Βαρλαάμ · εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ κατά ὁ πολύς ἔλεος αὐτός ἀναγεννάω σύ εἰς ἐλπίς ζώννυμι , εἰς κληρονομία ἄφθαρτος καί ἀμίαντος , καί ἀμάραντος , τηρέω ἐν οὐρανός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ διά πνεῦμα ἅγιος . σήμερον γάρ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία δουλόω ὁ Θεός , ὁ ἀρραβών δέχομαι ὁ αἰώνιος ζωή , καί , ὁ σκότος ἀπολείπω , φάος ἐνδύω , κατατάσσω εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός · ὅσος γάρ , φημί , λαμβάνω αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον Θεός γίγνομαι , ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα αὐτός · ὥστε οὐκέτι εἰμί δοῦλος , ἀλλά υἱός καί κληρονόμος Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός ἐν πνεῦμα ἅγιος . διό , ἀγαπητός , σπουδάζω ἄσπιλος καί Ἀμώμητος αὐτός εὑρίσκω , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ θεμέλιος ὁ πίστις · πίστις γάρ Χωρὶς ἔργον νεκρός εἰμί , ὥσπερ καί ἔργον δίχα πίστις , καθώς καί πρότερος μιμνήσκω λαλέω σύ .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.169
ἀποθέμενος οὖν λοιπὸν πᾶσαν κακίαν , καὶ πάντα τὰ ἔργα τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου μισήσας τὰ φθειρόμενα κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης , ὡς ἀρτιγέννητον βρέφος τὸ λογικὸν καὶ ἄδολον γάλα τῶν ἀρετῶν ἐπιπόθησον πιεῖν , ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῇς , καὶ φθάσῃς εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τῶν ἐντολῶν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , εἰς ἄνδρα τέλειον , εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ , μηκέτι νήπιος ὢν ταῖς φρεσί , κλυδωνιζόμενος καὶ περιφερόμενος τῇ ζάλῃ καὶ τρικυμίᾳ τῶν παθῶν , ἀλλὰ τῇ μὲν κακίᾳ νηπιάζων , πρὸς δὲ τὸ ἀγαθὸν στερέμνιον καὶ πεπαγιωμένον ἔχων τὸν νοῦν , καὶ ἀξίως περιπατῶν τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθης ἐν φυλακῇ τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου , ἀποσεισάμενος ἑαυτοῦ καὶ ἀλλοτριώσας τὴν ματαιότητα τῆς προτέρας τέρας ἀναστροφῆς , καθὼς τὰ ἔθνη περιπατεῖ ἐν τῇ ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν , ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ καὶ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , ὑποτεταγμένοι ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν καὶ ἀλόγοις ὁρμαῖς . σὺ δέ , ὥσπερ προσῆλθες Θεῷ
Lemmas: ἀποτίθημι οὖν λοιπός πᾶς κακία , καί πᾶς ὁ ἔργον ὁ παλαιός ἄνθρωπος μισέω ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη , ὡς ἀρτιγέννητος βρέφος ὁ λογικός καί ἄδολος γάλα ὁ ἀρετή ἐπιποθέω πίνω , ἵνα ἐν αὐτός αὐξάνω , καί φθάνω εἰς ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἐντολή ὁ υἱός ὁ Θεός , εἰς ἀνήρ τέλειος , εἰς μέτρον ἡλικία ὁ πλήρωμα ὁ Χριστός , μηκέτι νήπιος εἰμί ὁ φρήν , κλυδωνίζω καί περιφέρω ὁ ζάλη καί τρικυμία ὁ πάθος , ἀλλά ὁ μέν κακία νηπιάζω , πρός δέ ὁ ἀγαθός στερέμνιος καί παγιόω ἔχω ὁ νόος , καί ἀξίως περιπατέω ὁ κλῆσις ὅς καλέω ἐν φυλακή ὁ ἐντολή ὁ κύριος , ἀποσείω ἑαυτοῦ καί ἀλλοτριόω ὁ ματαιότης ὁ πρότερος τέρας ἀναστροφή , καθώς ὁ ἔθνος περιπατέω ἐν ὁ ματαιότης ὁ νόος αὐτός , σκοτίζω ὁ διάνοια καί ἀπαλλοτριόω ὁ δόξα ὁ Θεός , ὑποτάσσω ὁ ἐπιθυμία αὐτός καί ἄλογος ὁρμή . σύ δέ , ὥσπερ πρόσειμι Θεός
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.170
ζῶντι καὶ ἀληθινῷ , οὕτω δὴ καὶ ὡς υἱὸς φωτὸς περιπάτησον . ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθοσύνῃ , καὶ δικαιοσύνῃ , καὶ ἀληθείᾳ , καὶ τὸν ἐνδυθέντα σοι σήμερον νέον ἄνθρωπον μηκέτι τῇ προτέρᾳ καταφθείρῃς παλαιότητι · ἀλλ’ ἀνακαινίζου καθ’ ἑκάστην ἐν δικαιοσύνῃ , καὶ ὁσιότητι , καὶ ἀληθείᾳ · δυνατὸν γὰρ τοῦτο παντὶ τῷ βουλομένῳ , καθάπερ ἀκούεις ὅτι ἐξουσίαν δέδωκε τέκνα Θεοῦ γενέσθαι τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ , ὥστε οὐκέτι δυνάμεθα λέγειν ὅτι ἀδύνατος ἡμῖν ἡ κτῆσις τῶν ἀρετῶν · εὔκολος γὰρ ἡ ὁδὸς καὶ ῥᾳδία . εἰ γὰρ καὶ στενή πως καὶ τεθλιμμένη κέκληται διὰ τὸν ὑπωπιασμὸν τοῦ σώματος , ἀλλ’ ὅμως ποθεινή ἐστι καὶ θεία διὰ τὴν ἐλπίδα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν τοῖς μὴ ἀσόφως περιπατοῦσιν , ἀλλ’ ἀκριβῶς συνιοῦσι τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ ἀμπεχομένοις εἰς παράταξιν τῶν μεθοδειῶν τοῦ ἀντικειμένου , καὶ ἐν προσευχῇ καὶ δεήσει εἰς αὐτὸ τοῦτο ἀγρυπνοῦσιν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ καὶ ἐλπίδι . σὺ οὖν , καθὼς ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ καὶ ἐδιδάχθης , καὶ βεβαίαν κατεβάλου κρηπῖδα , ἐν αὐτῇ περισσεύου , αὐξανόμενος καὶ προκόπτων , καὶ τὴν καλὴν στρατευόμενος στρατείαν , ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν δι’ ἔργων ἀγαθῶν μαρτυρουμένην ,
Lemmas: ζῶ καί ἀληθινός , οὗτος δή καί ὡς υἱός φάος περιπατέω . ὁ γάρ καρπός1 ὁ πνεῦμα ἐν πᾶς αγαθοσύνη , καί δικαιοσύνη , καί ἀλήθεια , καί ὁ ἐνδύω σύ σήμερον νέος ἄνθρωπος μηκέτι ὁ πρότερος καταφθείρω παλαιότης · ἀλλά ἀνακαινίζω κατά ἕκαστος ἐν δικαιοσύνη , καί ὁσιότης , καί ἀλήθεια · δυνατός γάρ οὗτος πᾶς ὁ βούλομαι , καθάπερ ἀκούω ὅτι ἐξουσία δίδωμι τέκνον Θεός γίγνομαι ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα αὐτός , ὥστε οὐκέτι δύναμαι λέγω ὅτι ἀδύνατος ἐγώ ὁ κτῆσις ὁ ἀρετή · Εὔκολος γάρ ὁ ὁδός καί ῥᾴδιος . εἰμί γάρ καί στενός πως καί θλίβω καλέω διά ὁ ὑπωπιασμός ὁ σῶμα , ἀλλά ὅμως Ποθεινή εἰμί καί θεῖος διά ὁ ἐλπίς ὁ μέλλω ἀγαθός ὁ μή ἄσοφος περιπατέω , ἀλλά ἀκριβῶς σύνειμι1 τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός , καί ὁ πανοπλία αὐτός ἀμπέχω εἰς παράταξις ὁ μεθοδεία ὁ ἀντίκειμαι , καί ἐν προσευχή καί δήω εἰς αὐτός οὗτος ἀγρυπνέω ἐν πᾶς ὑπομονή καί ἐλπίς . σύ οὖν , καθώς ἀκούω παρά ἐγώ καί διδάσκω , καί βέβαιος καταβάλλω κρηπίς , ἐν αὐτός περισσεύω , αὐξάνω καί προκόπτω , καί ὁ καλός στρατεύω στρατεία , ἔχω πίστις καί ἀγαθός συνείδησις διά ἔργον ἀγαθός μαρτυρέω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.171
καὶ διώκων δικαιοσύνην , εὐσέβειαν , πίστιν , ἀγάπην , ὑπομονήν , πραότητα , ἐπιλαβόμενος τῆς αἰωνίου ζωῆς εἰς ἣν ἐκλήθης . πᾶσαν δὲ ἡδονὴν καὶ ἐπιθυμίαν τῶν παθῶν μὴ μόνον τῇ κατὰ πρᾶξιν ἐνεργείᾳ μακρύνῃς ἀπὸ σοῦ , ἀλλὰ καὶ ταῖς κατ’ ἔννοιαν ἐνθυμήσεσιν , ὡς ἂν ἀμόλυντόν σου τὴν ψυχὴν τῷ Θεῷ ὑποδείξῃς . οὐ μόνον γὰρ αἱ πράξεις , ἀλλὰ καὶ αἱ ἐνθυμήσεις ἡμῶν , ἀνάγραπτοι οὖσαι , στεφάνων ἢ τιμωριῶν πρόξενοι γίνονται · ταῖς καθαραῖς δὲ καρδίαις ἐνοικεῖν τὸν Χριστὸν ἅμα Πατρὶ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι ἐπιστάμεθα . ὡς δ’ αὖ πάλιν καπνὸς μελίσσας , οὕτω τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς ἐκδιώκειν ἡμῶν τὴν τοῦ θείου Πνεύματος χάριν μεμαθήκαμεν . διὸ ἐπιμελῶς πρὸς τοῦτο ἔχων πάντα διαλογισμὸν ἐμπαθείας ἀπαλείψας τῆς ψυχῆς , τὰς ἀρίστας ἐμφύτευσον ἐννοίας , ναὸν σεαυτὸν ποιῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος . ἐκ τῶν διαλογισμῶν γὰρ καὶ πρὸς τὰς κατ’ ἐνέργειαν πράξεις ἐρχόμεθα · καὶ πᾶν ἔργον , ἀπὸ ἐννοίας καὶ ἐνθυμήσεως προκόπτον , μικρᾶς ἐπιλαμβάνεται ἀρχῆς , εἶτα ταῖς κατὰ μικρὸν αὐξήσεσιν εἰς μεγάλα καταλήγει . Διὰ τοῦτο μηδὲ ὅλως σου κυριεῦσαι συνήθειαν ἐάσῃς κακήν , ἀλλὰ νεαρᾶς ἔτι οὔσης , ἔξελέ σου τῆς καρδίας τὴν πονηρὰν ῥίζαν , ἵνα μή , ἐμφυεῖσα καὶ ἐν τῷ βάθει τὰς ῥίζας ἐμπήξασα , χρόνου καὶ κόπου δεηθῇ τοῦ ἐκριζωθῆναι . διὰ τοῦτο γὰρ ἀεὶ τὰ μείζονα τῶν ἁμαρτημάτων ἐπεισέρχεται ἡμῖν καὶ καταδυναστεύει τῶν ἡμετέρων ψυχῶν , ὅτι τὰ ἐλάττονα δοκοῦντα εἶναι ,
Lemmas: καί διώκω δικαιοσύνη , εὐσέβεια , πίστις , ἀγάπη , ὑπομονή , πραότης , ἐπιλαμβάνω ὁ αἰώνιος ζωή εἰς ὅς καλέω . πᾶς δέ ἡδονά καί ἐπιθυμία ὁ πάθος μή μόνος ὁ κατά πρᾶξις ἐνέργεια μακρύνω ἀπό σύ , ἀλλά καί ὁ κατά ἔννοια ἐνθύμησις , ὡς εἄν ἀμόλυντος σύ ὁ ψυχή ὁ Θεός ὑποδείκνυμι . οὖον μόνος γάρ ὁ πρᾶξις , ἀλλά καί ὁ ἐνθύμησις ἐγώ , ἀνάγραπτος εἰμί , στέφανος ἢ τιμωρία Πρόξενος γίγνομαι · ὁ καθαρός δέ Καρδία ἐνοικέω ὁ Χριστός ἅμα πατήρ καί ἅγιος πνεῦμα ἐπίσταμαι . ὡς δέ αὖος πάλιν καπνός μέλισσα , οὗτος ὁ πονηρός λογισμός ἐκδιώκω ἐγώ ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα χάρις μανθάνω . διό ἐπιμελής πρός οὗτος ἔχω πᾶς διαλογισμός ἐμπάθεια ἀπαλείφω ὁ Ψυχή , ὁ ἀγαθός ἐμφυτεύω ἔννοια , ναός σαυτοῦ ποιέω ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἐκ ὁ διαλογισμός γάρ καί πρός ὁ κατά ἐνέργεια πρᾶξις ἔρχομαι · καί πᾶς ἔργον , ἀπό ἔννοια καί ἐνθύμησις προκόπτω , μικρός ἐπιλαμβάνω ἀρχή , εἶτα ὁ κατά μικρός αὔξησις εἰς μέγας καταλήγω . Ζεύς οὗτος μηδέ ὅλως σύ κυριεύω συνήθεια ἐάω κακός , ἀλλά νεαρός ἔτι εἰμί , ἐξαιρέω σύ ὁ Καρδία ὁ πονηρός ῥίζα , ἵνα μή , ἐμφύω καί ἐν ὁ βάθος ὁ ῥίζα ἐμπήγνυμι , χρόνος καί κόπος δήω ὁ ἐκριζόω . διά οὗτος γάρ ἀεί ὁ μείζων ὁ ἁμάρτημα ἐπεισέρχομαι ἐγώ καί καταδυναστεύω ὁ ἡμέτερος Ψυχή , ὅτι ὁ μικρός δοκέω εἰμί ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.172
οἷον ἐνθυμήσεις πονηραί , λόγοι ἀπρεπεῖς , ὁμιλίαι κακαί , τῆς προσηκούσης οὐ τυγχάνει διορθώσεως . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς σώμασιν οἱ μικρῶν καταφρονήσαντες τραυμάτων σηπεδόνας πολλάκις καὶ θάνατον ἑαυτοῖς προεξένησαν , οὕτω καὶ τῶν ψυχῶν , οἱ τῶν μικρῶν ὑπερορῶντες παθῶν καὶ ἁμαρτημάτων , τὰ μείζονα ἐπεισάγουσι · καθ’ ὅσον δὲ τὰ μείζονα ἐπεισέρχεται αὐτοῖς , ἐν ἕξει γινομένη ἡ ψυχὴ καταφρονεῖ . Ἀσεβὴς γάρ , φησίν , ἐλθὼν εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ , καὶ λοιπὸν ὥσπερ ὗς ἐγκυλινδούμενος βορβόρῳ ἥδεται , οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἐκείνη , ταῖς κακαῖς συνηθείαις καταχωσθεῖσα , οὐδὲ αἴσθησιν λαμβάνει τῆς τῶν ἁμαρτημάτων δυσωδίας , ἀλλὰ τέρπεται μᾶλλον αὐταῖς καὶ ἐνηδύνεται , ὡς ἀγαθοῦ τινος τῆς κακίας ἀντεχομένη · κἂν ὀψὲ δή ποτε ἀνανεύουσα εἰς αἴσθησιν ἔλθῃ , κόπῳ πολλῷ καὶ ἱδρῶτι ἐλευθεροῦται , οἷς ἐθελοντὶ κατεδούλευσεν ἑαυτὴν τῇ πονηρᾷ συνηθείᾳ . Διὰ τοῦτο πάσῃ δυνάμει μάκρυνον ἑαυτὸν ἀπὸ πάσης ἐννοίας καὶ ἐνθυμήσεως πονηρᾶς καὶ πάσης ἐμπαθοῦς συνηθείας · μᾶλλον δὲ ταῖς ἀρεταῖς ἔθιζε ἑαυτὸν καὶ ἐν ἕξει τῆς τούτων γενοῦ ἐργασίας . εἰ γὰρ μικρὸν κοπιάσεις ἐν αὐτοῖς καὶ ἐν ἕξει γενέσθαι ἰσχύσεις , ἀκόπως λοιπὸν τῇ τοῦ Θεοῦ συνεργείᾳ προκόψεις . ἡ γὰρ ἕξις τῆς ἀρετῆς τῇ ψυχῇ ποιωθεῖσα , ὡς ἅτε φυσικὴν συγγένειαν πρὸς αὐτὴν ἔχουσα καὶ τὸν Θεὸν συνεργὸν κεκτημένη ,
Lemmas: οἷος ἐνθύμησις πονηρός , λόγος ἀπρεπής , ὁμιλία κακός , ὁ προσήκω οὖον τυγχάνω διόρθωσις . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ σῶμα ὁ μικρός καταφρονέω τραῦμα σηπεδών πολλάκις καί θάνατος ἑαυτοῦ προεκνέω , οὗτος καί ὁ Ψυχή , ὁ ὁ μικρός ὑπεροράω πάθος καί ἁμάρτημα , ὁ μείζων ἐπεισάγω · κατά ὅσος δέ ὁ μείζων ἐπεισέρχομαι αὐτός , ἐν ἔχω γίγνομαι ὁ ψυχή καταφρονέω . ἀσεβής γάρ , φημί , ἔρχομαι εἰς βάθος κακός καταφρονέω , καί λοιπός ὥσπερ ὗς ἐγκυλίνδω βόρβορος ἥδομαι , οὗτος καί ὁ ψυχή ἐκεῖνος , ὁ κακός συνήθεια καταχώννυμι , οὐδέ αἴσθησις λαμβάνω ὁ ὁ ἁμάρτημα δυσωδία , ἀλλά τέρπω μᾶλλον αὐτός καί ἐνηδύνω , ὡς ἀγαθός τις ὁ κακία ἀντέχω · κἀν ὀψέ δή ποτός ἀνανεύω εἰς αἴσθησις ἔρχομαι , κόπος πολύς καί ἱδρώς ἐλευθερόω , ὅς ἐθελοντί κατεδούλευσεν ἑαυτοῦ ὁ πονηρός συνήθεια . Ζεύς οὗτος πᾶς δύναμις μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό πᾶς ἔννοια καί ἐνθύμησις πονηρός καί πᾶς ἐμπαθής συνήθεια · μᾶλλον δέ ὁ ἀρετή ἐθίζω ἑαυτοῦ καί ἐν ἔχω ὁ οὗτος γίγνομαι ἐργασία . εἰμί γάρ μικρός κοπιάω ἐν αὐτός καί ἐν ἔχω γίγνομαι ἰσχύω , ἄκοπος λοιπός ὁ ὁ Θεός συνέργεια προκόπτω . ὁ γάρ ἕξις ὁ ἀρετή ὁ Ψυχή ποιόω , ὡς ἅτε φυσικός συγγένεια πρός αὐτός ἔχω καί ὁ θεός συνεργός κτάομαι ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.173
δυσμετάβλητος γίνεται καὶ λίαν ἀσφαλεστάτη , καθὼς ὁρᾷς ὅτι ἡ ἀνδρεία καὶ φρόνησις , σωφροσύνη τε καὶ δικαιοσύνη δυσμετάβληταί εἰσιν , ἕξεις οὖσαι τῆς ψυχῆς καὶ ποιότητες καὶ ἐνέργειαι διὰ βάθους κεχωρηκυῖαι . εἰ γὰρ τὰ πάθη τῆς κακίας , οὐ φυσικὰ ἡμῖν ὄντα , ἀλλ’ ἔξωθεν ἐπεισελθόντα , ἡνίκα ἐν ἕξει γένωνται , δυσμετάβλητά εἰσι , πόσῳ μᾶλλον ἡ ἀρετή , καὶ φυσικῶς ἡμῖν ἐμφυτευθεῖσα ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ καὶ αὐτὸν ἐπίκουρον ἔχουσα , εἰ , μικρὸν ἀγωνισαμένων ἡμῶν , ἐν ἕξει ῥιζωθῇ τῇ ψυχῇ , δυσμετάβλητος ἔσται ;
Lemmas: δυσμετάβλητος γίγνομαι καί λίαν ἀσφαλής , καθώς ὁράω ὅτι ὁ ἀνδρεία καί φρόνησις , σωφροσύνη τε καί δικαιοσύνη δυσμετάβλητος εἰμί , ἔχω εἰμί ὁ Ψυχή καί ποιότης καί ἐνέργεια διά βάθος χωρέω . εἰμί γάρ ὁ πάθος ὁ κακία , οὖον φυσικός ἐγώ εἰμί , ἀλλά ἔξωθεν ἐπεισέρχομαι , ἡνίκα ἐν ἔχω γίγνομαι , δυσμετάβλητος εἰμί , πόσος μᾶλλον ὁ ἀρετή , καί φυσικός ἐγώ ἐμφυτεύω ὑπό ὁ Δημιουργός καί αὐτός ἐπίκουρος ἔχω , εἰμί , μικρός ἀγωνίζομαι ἐγώ , ἐν ἔχω ῥιζόω ὁ Ψυχή , δυσμετάβλητος εἰμί ;
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 20.173
Ὅθεν μοι ταύτης ἐργάτης διηγήσατό τις , ὅτι Μετὰ τὸ προσλαβέσθαι με τὴν θείαν θεωρίαν ἐν ἕξει βεβαιοτάτῃ καὶ τῇ ταύτης μελέτῃ ποιωθῆναι τὴν ψυχήν , βουληθείς ποτε ἀπόπειραν αὐτῆς ποιήσασθαι , κατέσχον τὸν νοῦν μου , μὴ συγχωρήσας τῇ κατ’ ἔθος ἐπιβαλεῖν μελέτῃ · καὶ ἔγνων αὐτὸν ἀνιώμενον καὶ δυσφοροῦντα καὶ πρὸς αὐτὴν ἀσχέτῳ ἐπειγόμενον πόθῳ , μηδόλως δὲ πρὸς ἐναντίαν τινὰ ἐνθύμησιν ἀποκλῖναι ἰσχύοντα · ἡνίκα δὲ μικρὸν ἐνέδωκα τὰς ἡνίας , ὀξυδρόμως εὐθὺς ἀνέδραμε πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ἐργασίαν , καθά φησιν ὁ Προφήτης · Ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεόν , τὸν ἰσχυρόν , τὸν ζῶντα . ἀποδέδεικται οὖν ἐκ πάντων τούτων , ὡς ἐφ’ ἡμῖν ἐστιν ἡ κτῆσις τῆς ἀρετῆς , καὶ ἡμεῖς ταύτης κύριοι καθεστήκαμεν εἴτε θελήσομεν αὐτῆς ἀνθέξεσθαι , εἴτε τὴν ἁμαρτίαν προκρῖναι . οἱ μὲν οὖν δουλωθέντες τῇ κακίᾳ δυσαποσπάστως
Lemmas: ὅθεν ἐγώ οὗτος ἐργάτης διηγέομαι τις , ὅτι μετά ὁ προσλαμβάνω ἐγώ ὁ θεῖος θεωρία ἐν ἔχω βέβαιος καί ὁ οὗτος μελέτη ποιέω ὁ Ψυχή , βούλομαι ποτός ἀπόπειρα αὐτός ποιέω , κατέχω ὁ νόος ἐγώ , μή συγχωρέω ὁ κατά ἔθος ἐπιβάλλω μελέτη · καί γιγνώσκω αὐτός ἀνιάω καί δυσφορέω καί πρός αὐτός ἄσχετος ἐπείγω πόθος , μηδόλως δέ πρός ἐναντίος τις ἐνθύμησις ἀποκλίνω ἰσχύω · ἡνίκα δέ μικρός ἐνδίδωμι ὁ ἡνία , ὀξυδρόμως εὐθύς ἀνατρέχω πρός ὁ ἑαυτοῦ ἐργασία , καθά φημί ὁ Προφήτης · ὅς τρόπος ἐπιποθέω ὁ ἔλαφος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ Θεός , ὁ ἰσχυρός , ὁ ζῶ . ἀποδείκνυμι οὖν ἐκ πᾶς οὗτος , ὡς ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ κτῆσις ὁ ἀρετή , καί ἐγώ οὗτος κύριος καθίστημι εἴτε ἐθέλω αὐτός ἀντέχω , εἴτε ὁ ἁμαρτία προκρίνω . ὁ μέν οὖν δουλόω ὁ κακία δυσαπόσπαστος
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 20.174
αὐτῆς ἔχουσι , καθὰ δὴ προλαβὼν εἶπον . Σὺ δὲ λοιπὸν ἐλευθερωθεὶς ταύτης διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν , καὶ τὸν Χριστὸν ἐνδεδυμένος τῇ τοῦ θείου Πνεύματος χάριτι , ὅλον σεαυτὸν μετάθες ἐπὶ τὸν Κύριον , καὶ μηδόλως ἔτι τοῖς πάθεσι θύραν ἀνοίξῃς · ἀλλὰ τῇ εὐωδίᾳ καὶ λαμπρότητι τῶν ἀρετῶν κοσμήσας σου τὴν ψυχήν , ναὸν αὐτὴν ποίησον τῆς ἁγίας Τριάδος , τῇ ταύτης θεωρίᾳ πάσας σου τὰς τοῦ νοὸς δυνάμεις ἀπασχολήσας . εἰ γὰρ βασιλεῖ τις ἐπιγείῳ συνδιάγων καὶ διαλεγόμενος μακαριστὸς πᾶσι δείκνυται , ὁ Θεῷ διαλέγεσθαι καὶ συνεῖναι τῷ νοῒ καταξιωθείς πόσης ἀπολαύσεται μακαριότητος ; αὐτὸν οὖν ἐνοπτρίζου πάντοτε , καὶ αὐτῷ προσομίλει . πῶς δὲ προσομιλήσεις Θεῷ ; τῇ διὰ προσευχῆς καὶ δεήσεως πρὸς αὐτὸν ἐγγύτητι . ὁ γὰρ πόθῳ θερμοτάτῳ καὶ καρδίᾳ κεκαθαρμένῃ προσευχόμενος , πάντων μὲν τῶν ὑλικῶν καὶ χαμαιζήλων μακρύνας τὸν νοῦν , ὡς ἐνώπιος δὲ ἐνωπίῳ παριστάμενος τῷ Θεῷ , φόβῳ τε καὶ τρόμῳ τὰς δεήσεις αὐτῷ προσάγων ,
Lemmas: αὐτός ἔχω , καθά δή προλαμβάνω εἶπον . σύ δέ λοιπός ἐλευθερόω οὗτος διά σπλάγχνον ἔλεος Θεός ἐγώ , καί ὁ Χριστός ἐνδύω ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα χάρις , ὅλος σαυτοῦ μετατίθημι ἐπί ὁ κύριος , καί μηδόλως ἔτι ὁ πάθος θύρα ἀνοίγω · ἀλλά ὁ εὐωδία καί λαμπρότης ὁ ἀρετή κοσμέω σύ ὁ Ψυχή , ναός αὐτός ποιέω ὁ ἅγιος Τριάς , ὁ οὗτος θεωρία πᾶς σύ ὁ ὁ νόος δύναμις ἀπασχολέω . εἰμί γάρ βασιλεύς τις ἐπίγειος συνδιάγω καί διαλέγω μακαριστός πᾶς δείκνυμι , ὁ Θεός διαλέγω καί συνίημι ὁ νόος καταξιόω πόσος ἀπολαύω μακαριότης ; αὐτός οὖν ἐνοπτρίζω πάντοτε , καί αὐτός προσομιλέω . πῶς δέ προσομιλω Θεός ; ὁ διά προσευχή καί δέησις πρός αὐτός ἐγγύτης . ὁ γάρ πόθος θερμός καί Καρδία κκ́γαθαρμαι προσεύχομαι , πᾶς μέν ὁ ὑλικός καί χαμαίζηλος μακρύνη ὁ νόος , ὡς ἐνώπιος δέ ἐνώπιος παρίστημι ὁ Θεός , φόβος τε καί τρόμος ὁ δήω αὐτός προσάγω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 20.175
ὁ τοιοῦτος ὁμιλεῖ αὐτῷ καὶ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον αὐτῷ διαλέγεται . Πάρεστι γὰρ πανταχοῦ ὁ ἀγαθὸς ἡμῶν Δεσπότης ἐπακούων τῶν εἰλικρινῶς καὶ καθαρῶς προσερχομένων αὐτῷ , καθάπερ φησὶν ὁ Προφήτης · Ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . καὶ διὰ τοῦτο οἱ Πατέρες τὴν προσευχὴν ἕνωσιν ἀνθρώπου πρὸς Θεὸν ὁρίζονται , καὶ ἔργον ἀγγέλων ταύτην καλοῦσι , καὶ τῆς μελλούσης εὐφροσύνης προοίμιον . ἐπεὶ γὰρ βασιλείαν οὐρανῶν τὴν ἐγγύτητα καὶ θεωρίαν τῆς Ἁγίας Τριάδος πλέον πάντων τίθενται , πρὸς τοῦτο δὲ καὶ ἡ τῆς εὐχῆς προσεδρεία τὸν νοῦν χειραγωγεῖ , εἰκότως προοίμιον καὶ οἱονεὶ προεικόνισμα ἐκείνης τῆς μακαριότητος κέκληται αὕτη . οὐ πᾶσα δὲ εὐχὴ οὑτωσὶ καθέστηκεν , ἀλλ’ ἡ τῆς προσηγορίας ταύτης ὄντως ἀξία , ἡ Θεὸν ἔχουσα διδάσκαλον , τὸν διδόντα εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ , ἡ πάντων τῶν ἐπὶ γῆς ὑπεραρθεῖσα καὶ τῷ Δεσπότῃ Θεῷ ἀμέσως ἐντυγχάνουσα . Ταύτην σεαυτῷ περιποιοῦ , καὶ εἰς ταύτην ἀγωνίζου τὴν προκοπήν · ἱκανὴ γὰρ ὑπάρχει ἐκ γῆς εἰς οὐρανοὺς ἀνυψῶσαί σε . οὐκ ἀπαρασκεύως δὲ καὶ ὡς ἔτυχε προκόψεις ἐν ταύτῃ · ἀλλά , πάντων τῶν παθῶν τὴν ψυχὴν προκαθάρας , καὶ πάσης πονηρᾶς ἐνθυμήσεως ταύτην ἀποσμήξας ὡς καθαρὸν καὶ νεόσμηκτον ἔσοπτρον ,
Lemmas: ὁ τοιοῦτος ὁμιλέω αὐτός καί πρόσωπον πρός πρόσωπον αὐτός διαλέγω . πάρειμι γάρ πανταχοῦ ὁ ἀγαθός ἐγώ Δεσπότης ἐπακούω ὁ εἰλικρινής καί καθαρός προσέρχομαι αὐτός , καθάπερ φημί ὁ Προφήτης · ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός . καί διά οὗτος ὁ πατήρ ὁ προσευχή ἕνωσις ἄνθρωπος πρός θεός ὁρίζω , καί ἔργον ἄγγελος οὗτος καλέω , καί ὁ μέλλω Εὐφρόσυνος προοίμιον . ἐπεί γάρ βασίλειος οὐρανός ὁ ἐγγύτης καί θεωρία ὁ Ἁγίας Τριάς πλέω πᾶς τίθημι , πρός οὗτος δέ καί ὁ ὁ εὐχή προσεδρεία ὁ νόος χειραγωγέω , εἰκότως προοίμιον καί οἱονεί προεικόνισμα ἐκεῖνος ὁ μακαριότης καλέω οὗτος . οὖον πᾶς δέ εὐχή οὑτωσί καθίστημι , ἀλλά ὁ ὁ προσηγορία οὗτος εἰμί ἄξιος , ὁ θεός ἔχω διδάσκαλος , ὁ δίδωμι εὐχή ὁ εὔχομαι , ὁ πᾶς ὁ ἐπί γῆ ὑπεραίρω καί ὁ δεσπότης Θεός ἀμέσως ἐντυγχάνω . οὗτος σεαυτοῦ περιποιέω , καί εἰς οὗτος ἀγωνίζομαι ὁ προκοπή · ἱκανός γάρ ὑπάρχω ἐκ γῆ εἰς οὐρανός ἀνυψόω σύ . οὐ ἀπαράσκευος δέ καί ὡς τυγχάνω προκόπτω ἐν οὗτος · ἀλλά , πᾶς ὁ πάθος ὁ ψυχή προκαθαίρω , καί πᾶς πονηρός ἐνθύμησις οὗτος ἀποσμήχω ὡς καθαρός καί νεόσμηκτος ἔσοπτρον ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 20.176
πάσης τε μνησικακίας καὶ μήνιδος σεαυτὸν μακρύνας , ἥτις πλέον πάντων τὰς ἡμετέρας εὐχὰς πρὸς Θεὸν ἀνάγεσθαι κωλύει , πᾶσί τε τοῖς ἡμαρτηκόσι σοι ἀπὸ καρδίας ἀφεὶς τὰ πλημμελήματα , καὶ ἐν ἐλεημοσύναις καὶ οἰκτιρμοῖς πενήτων τὴν εὐχὴν πτερώσας , προσάγαγε τῷ Θεῷ μετὰ θερμῶν δακρύων . οὕτως εὐχόμενος δυνήσῃ εἰπεῖν ὡς ὁ μακάριος Δαυΐδ · οὗτος γὰρ βασιλεὺς ὢν καὶ μυρίαις ἑλκόμενος φροντίσι , πάντων δὲ τῶν παθῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καθαρίσας , ἔλεγε πρὸς τὸν Θεόν · Ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην , τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα · ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης · ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα · ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου , Κύριε · κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με . Οὕτως βοῶντός σου ὁ Θεὸς ἐπακούσεται · ἔτι λαλοῦντός σου , ἐρεῖ · Ἰδοὺ πάρειμι . εἰ τοιαύτην οὖν κτήσῃ εὐχήν , μακάριος ἔσῃ · ἀμήχανον γὰρ ἄνθρωπον ,
Lemmas: πᾶς τε μνησικακία καί μῆνις σαυτοῦ μακρύνη , ὅστις πλέω πᾶς ὁ ἡμέτερος εὐχή πρός θεός ἀνάγω κωλύω , πᾶς τε ὁ ἁμαρτάνω σύ ἀπό Καρδία ἀφίημι ὁ πλημμέλημα , καί ἐν ἐλεημοσύνη καί οἰκτιρμός πένης ὁ εὐχή πτερόω , προσάγω ὁ Θεός μετά θερμός δάκρυ . οὕτως εὔχομαι δύναμαι εἶπον ὡς ὁ μακάριος Δαυΐδ · οὗτος γάρ βασιλεύς εἰμί καί μυρίος ἕλκω φροντίς , πᾶς δέ ὁ πάθος ὁ ψυχή αὐτός καθαρίζω , λέγω πρός ὁ Θεός · Ἀδικία μισέω καί βδελύσσομαι , ὁ δέ νόμος σύ ἀγαπάω · ἑπτάκις ὁ ἡμέρα αἰνέω σύ ἐπί ὁ κρίμα ὁ δικαιοσύνη · φυλάσσω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ μαρτύριον σύ καί ἀγαπάω αὐτός σφόδρα · ἐγγίζω ὁ δέησις ἐγώ ἐνώπιον σύ , κύριος · κατά ὁ λόγιον σύ συνετίζω ἐγώ . οὕτως βοάω σύ ὁ θεός ἐπακούω · ἔτι λαλέω σύ , εἴρω · ἰδέ πάρειμι . εἰμί τοιοῦτος οὖν κτάομαι εὐχή , μακάριος εἰμί · ἀμήχανος γάρ ἄνθρωπος ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 20.177
μετὰ τοιαύτης προθυμίας εὐχόμενον καὶ παρακαλοῦντα τὸν Θεόν , μὴ καθ’ ἑκάστην προκόπτειν ἐν τῷ ἀγαθῷ καὶ πασῶν ὑπερίπτασθαι τῶν τοῦ ἐχθροῦ παγίδων . ὁ γὰρ διαθερμάνας αὐτοῦ τὴν διάνοιαν , καθάπερ τις τῶν ἁγίων ἔφησε , Καὶ τὴν ψυχὴν ἀναστήσας , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἑαυτὸν μετοικίσας , καὶ οὕτω τὸν Δεσπότην τὸν ἑαυτοῦ καλέσας , καὶ τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων ἀναμνησθείς , καὶ περὶ τῆς συγχωρήσεως τούτων διαλεχθείς , καὶ δάκρυσι θερμοτάτοις δεηθεὶς ἵλεω γενέσθαι αὐτῷ τὸν φιλάνθρωπον , ἀπὸ τῆς ἐν τοῖς λόγοις καὶ διαλογισμοῖς τούτοις διατριβῆς πᾶσαν ἀποτίθεται βιωτικὴν φροντίδα καὶ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ὑψηλότερος γίνεται , καὶ Θεῷ συνόμιλος ἀξιοῦται κληθῆναι · οὗπερ τί γένοιτ̓ ἂν μακαριώτερον ἢ ὑψηλότερον ; ἀξιώσαι σε οὖν Κύριος τῆς τοιαύτης ἐπιτυχεῖν μακαριότητος . Ἰδοὺ γάρ σοι τὴν ὁδὸν ὑπέδειξα τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου , καὶ οὐδὲν ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαί σοι πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ . καὶ ἐγὼ μὲν ἤδη τὴν πρὸς σέ μου διακονίαν τετέλεκα · λοιπὸν αὐτὸς ἀναζωσάμενος τὴν ὀσφὺν τῆς διανοίας σου , κατὰ τὸν καλέσαντά σε ἅγιον , καὶ αὐτὸς ἅγιος ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενοῦ · Ἅγιοι γὰρ γίνεσθε , διότι ἐγὼ ἅγιός εἰμι , λέγει Κύριος . γράφει δὲ καὶ ὁ κορυφαιότατος τῶν ἀποστόλων · Εἰ Πατέρα , φησίν , ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον ,
Lemmas: μετά τοιοῦτος προθυμία εὔχομαι καί παρακαλέω ὁ Θεός , μή κατά ἕκαστος προκόπτω ἐν ὁ ἀγαθός καί πᾶς ὑπερπέτομαι ὁ ὁ ἐχθρός παγίς . ὁ γάρ διαθερμαίνω αὐτός ὁ διάνοια , καθάπερ τις ὁ ἅγιος φημί , καί ὁ ψυχή ἀνίστημι , καί πρός ὁ οὐρανός ἑαυτοῦ μετοικίζω , καί οὗτος ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ καλέω , καί ὁ ἴδιος ἁμάρτημα ἀναμιμνήσκω , καί περί ὁ συγχώρησις οὗτος διαλέγω , καί δάκρυ θερμός δέω ἵλαος γίγνομαι αὐτός ὁ φιλάνθρωπον , ἀπό ὁ ἐν ὁ λόγος καί διαλογισμός οὗτος διατριβή πᾶς ἀποτίθημι βιωτικός φροντίς καί ὁ ἀνθρώπινος πάθος ὑψηλός γίγνομαι , καί Θεός συνόμιλος ἀξιόω καλέω · ὅσπερ τίς γίγνομαι εἄν μακάριος ἢ ὑψηλός ; ἀξιόω σύ οὖν Κύριος ὁ τοιοῦτος ἐπιτυγχάνω μακαριότης . ἰδέ γάρ σύ ὁ ὁδός ὑποδείκνυμι ὁ ἐντολή ὁ κύριος , καί οὐδείς ὑποστέλλω ὁ μή ἀναγγέλλω σύ πᾶς ὁ βουλή ὁ Θεός . καί ἐγώ μέν ἤδη ὁ πρός σός ἐγώ διακονία τελέω · λοιπός αὐτός ἀναζώννυμι ὁ ὀσφῦς ὁ διάνοια σύ , κατά ὁ καλέω σύ ἅγιος , καί αὐτός ἅγιος ἐν πᾶς ἀναστροφή γίγνομαι · Ἅγιος γάρ γίγνομαι , διότι ἐγώ ἅγιος εἰμί , λέγω Κύριος . γράφω δέ καί ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος · εἰμί πατήρ , φημί , ἐπικαλέω ὁ ἀπροσωπόληπτος κρίνω κατά ὁ ἕκαστος ἔργον ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 20.178
ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε , εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς , ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ , ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου , ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι , ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου , Χριστοῦ . Ταῦτα οὖν πάντα ἐν καρδίᾳ τιθέμενος , μέμνησο ἀδιαλείπτως , πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχων ἀεὶ τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ φρικῶδες αὐτοῦ κριτήριον , τὴν φαιδρότητά τε τῶν δικαίων ἣν μέλλουσιν ἐν ἐκείνῳ ἀπολαβεῖν τῷ αἰῶνι , καὶ τὴν κατήφειαν τῶν ἁμαρτωλῶν ἐν τῷ σκότει τῷ βαθυτάτῳ , τὴν ἀσθένειάν τε καὶ ματαιότητα τῶν παρόντων καὶ τὸ τῶν μελλόντων ἀτελεύτητον , ὅτι Πᾶσα σὰρξ χόρτος καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου · ἐξηράνθη ὁ χόρτος καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε , τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα . ταῦτα μελέτα διὰ παντός · καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ εἴη μετὰ σοῦ , φωτίζουσά σε καὶ συνετίζουσα καὶ εἰς τὴν ὁδὸν ἄγουσα τῆς σωτηρίας , καὶ πᾶν θέλημα πονηρὸν πόρρω διώκουσα τοῦ νοός σου , σφραγίζουσα δὲ τὴν ψυχήν σου τῷ τοῦ σταυροῦ σημείῳ , ἵνα μηδέν σοι πλησιάσῃ τῶν τοῦ πονηροῦ σκανδάλων , ἀλλ’ ἀξιωθῇς ἐν πάσῃ τελειότητι τῶν ἀρετῶν τῆς μελλούσης ἐπιτυχεῖν ἀτελευτήτου καὶ ἀδιαδόχου βασιλείας , καὶ τῷ φωτὶ περιλαμφθῆναι τῆς μακαρίας καὶ ζωαρχικῆς Τριάδος , τῆς ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι δοξαζομένης .
Lemmas: ἐν φόβος ὁ ὁ παροικία σύ χρόνος ἀναστρέφω , οἶδα ὅτι οὖον φθαρτός , ἀργύριον ἢ χρυσίον , λυτρόω ἐκ ὁ μάταιος σύ ἀναστροφή πατροπαράδοτος , ἀλλά τίμιος αἷμα , ὡς ἀμνός ἄμωμον καί ἄσπιλος , Χριστός . οὗτος οὖν πᾶς ἐν Καρδία τίθημι , μιμνήσκω ἀδιαλείπτως , πρό ὀφθαλμός ἔχω ἀεί ὁ φόβος ὁ Θεός καί ὁ φρικώδης αὐτός κριτήριον , ὁ φαιδρότητα τε ὁ Δίκαιος ὅς μέλλω ἐν ἐκεῖνος ἀπολαμβάνω ὁ αἰών , καί ὁ κατήφεια ὁ ἁμαρτωλός ἐν ὁ σκότος ὁ βαθύς , ὁ ἀσθένεια τε καί ματαιότης ὁ πάρειμι καί ὁ ὁ μέλλω ἀτελεύτητος , ὅτι πᾶσα σάρξ χόρτος καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος · ξηραίνω ὁ χόρτος καί ὁ ἄνθος αὐτός ἐκπίπτω , ὁ δέ ῥῆμα κύριος μένω εἰς ὁ αἰών . οὗτος μελέτη διά πᾶς · καί ὁ εἰρήνη ὁ Θεός εἰμί μετά σύ , φωτίζω σύ καί συνετίζω καί εἰς ὁ ὁδός ἄγω ὁ σωτηρία , καί πᾶς θέλημα πονηρός πόρρω διώκω ὁ νόος σύ , σφραγίζω δέ ὁ Ψυχή σύ ὁ ὁ σταυρός σημεῖον , ἵνα μηδείς σύ πλησιάζω ὁ ὁ πονηρός σκάνδαλον , ἀλλά ἀξιόω ἐν πᾶς τελειότης ὁ ἀρετή ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀτελεύτητος καί ἀδιάδοχος βασίλεια , καί ὁ φάος περιλαμβάνω ὁ μακάριος καί ζωαρχικός Τριάς , ὁ ἐν πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα δοξάζω .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.178
Τοιούτοις οὖν ἠθικοῖς ῥήμασι νουθετήσας ὁ τιμιώτατος γέρων τὸν τοῦ βασιλέως υἱόν ,
Lemmas: τοιοῦτος οὖν ἠθικός ῥῆμα νουθετέω ὁ τίμιος γέρων ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.179
εἰς τὴν ἰδίαν ἀπῄει ξενίαν . οἱ δὲ ὑπηρέται τοῦ νέου καὶ παιδαγωγοὶ τὴν συχνὴν αὐτοῦ εἰσέλευσιν ἐν τῷ παλατίῳ ὁρῶντες ἐθαύμαζον . εἷς δὲ τῶν προεχόντων ἐν αὐτοῖς , ὃν ὡς πιστότατον καὶ εὐγνώμονα κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ παλατιου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , Ζαρδὰν καλούμενος , φησὶ πρὸς τὸν τοῦ βασιλέως υἱόν · Οἶδας πάντως , ὦ δέσποτα , ὅσος ἐπ’ ἐμοὶ ὁ τοῦ σοῦ πατρὸς φόβος καὶ ὅση μου ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις · διό με ὡς οἰκέτην πιστότατον καθυπηρετεῖν σοι παρεκελεύσατο . νυνὶ δὲ τὸν ἄνδρα τοῦτον τὸν ξένον συχνῶς ὁρῶν ὁμιλοῦντά σοι , δέδοικα μή ποτε τῆς τῶν Χριστιανῶν εἴη θρησκείας , πρὸς ἣν λίαν ἀπεχθῶς ὁ σὸς πατὴρ διάκειται · καὶ τῆς θανατηφόρου εὑρεθήσομαι ὑπεύθυνος ψήφου . εἴτε οὖν τῷ βασιλεῖ τὰ περὶ αὐτοῦ γνώρισον , εἴτε τοῦ λοιποῦ παῦσαι τούτῳ προσομιλεῖν · εἰ δὲ μή , ἔκβαλόν με τοῦ σοῦ προσώπου ,
Lemmas: εἰς ὁ ἴδιος ἄπειμι ξένιος . ὁ δέ ὑπηρέτης ὁ νέος καί παιδαγωγός ὁ συχνός αὐτός εἰσέρχομαι ἐν ὁ Παλάτιον ὁράω θαυμάζω . εἷς δέ ὁ προέχω ἐν αὐτός , ὅς ὡς πιστός2 καί εὐγνώμων καθίστημι ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ Παλάτιον ὁ υἱός αὐτός , Ζαρδὰν καλέω , φημί πρός ὁ ὁ βασιλεύς υἱός · οἶδα πάντως , εἰμί δεσπότης , ὅσος ἐπί ἐγώ ὁ ὁ σύ πατήρ φόβος καί ὅσος ἐγώ ὁ πρός αὐτός πίστις · διό ἐγώ ὡς οἰκέτης πιστός2 καθυπηρετέω σύ παρακελεύομαι . νυνί δέ ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ ξένος συχνός ὁράω ὁμιλέω σύ , δείδω μή ποτός ὁ ὁ Χριστιανός εἰμί θρησκεία , πρός ὅς λίαν ἀπεχθῶς ὁ σός πατήρ διάκειμαι · καί ὁ θανατηφόρος εὑρίσκω ὑπεύθυνος ψῆφος . εἴτε οὖν ὁ βασιλεύς ὁ περί αὐτός γνωρίζω , εἴτε ὁ λοιπός παύω οὗτος προσομιλέω · εἰμί δέ μή , ἐκβάλλω ἐγώ ὁ σύ πρόσωπον ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.180
ὡς ἂν μὴ μεμπτέος ὦ , καὶ ἄλλον αἴτησαι τὸν πατέρα σου ἀγαγεῖν ἐνταῦθα . Ὁ δὲ τοῦ βασιλέως υἱὸς ἔφη πρὸς αὐτόν · Τοῦτο πρὸ πάντων , ὦ Ζαρδάν , ποίησον . καθέσθητι σὺ ἔνδοθεν τοῦ παραπετάσματος , καὶ ἄκουσον τῆς αὐτοῦ πρός με ὁμιλίας · καὶ εἶθ’ οὕτως λαλήσω σοι τί δεῖ ποιῆσαι . Μέλλοντος δὲ τοῦ Βαρλαὰμ εἰσελθεῖν πρὸς αὐτόν , εἰσήγαγε τὸν Ζαρδὰν ἐντὸς τοῦ παραπετάσματος , καὶ λέγει τῷ γέροντι · Ἀνακεφαλαίωσαί μοι τὰ τῆς ἐνθέου σου διδασκαλίας , ὡς ἂν κραταιότερον ἐμφυτευθῇ μου τῇ καρδίᾳ . ὑπολαβὼν δὲ ὁ Βαρλαὰμ πολλὰ περὶ Θεοῦ καὶ τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας ἐφθέγγετο , καὶ ὡς αὐτὸν μόνον δεῖ ἀγαπᾶν ἐξ ὅλης καρδίας , καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς , καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας , καὶ τὰς αὐτοῦ φυλάττειν ἐντολὰς φόβῳ τε καὶ πόθῳ . καὶ ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ποιητὴς ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων . ἐφ’ οἷς καὶ τὴν τοῦ πρώτου ἀνθρώπου διάπλασιν ὑπεμίμνησκε , τήν τε δοθεῖσαν αὐτῷ ἐντολὴν καὶ τὴν ταύτης παράβασιν , καὶ τὴν ἐπὶ τῇ παραβάσει τοῦ πλάσαντος καταδίκην . εἶτα καθεξῆς τὰ ἀγαθὰ ἀπηριθμεῖτο , ὧν ἀθετήσαντες τὴν ἐντολὴν ἑαυτοὺς ἀπεκλείσαμεν ·
Lemmas: ὡς εἄν μή μεμπτέος εἰμί , καί ἄλλος αἰτέω ὁ πατήρ σύ ἄγω ἐνταῦθα . ὁ δέ ὁ βασιλεύς υἱός φημί πρός αὐτός · οὗτος πρό πᾶς , εἰμί Ζαρδάν , ποιέω . καθέζομαι σύ ἔνδοθεν ὁ παραπέτασμα , καί ἀκούω ὁ αὐτός πρός ἐγώ ὁμιλία · καί εἶτα οὕτως λαλέω σύ τίς δεῖ ποιέω . Μέλλω δέ ὁ Βαρλαάμ εἰσέρχομαι πρός αὐτός , εἰσάγω ὁ Ζαρδὰν ἐντός ὁ παραπέτασμα , καί λέγω ὁ γέρων · Ἀνακεφαλαιώνω ἐγώ ὁ ὁ ἔνθεος σύ διδασκαλία , ὡς εἄν κραταιός ἐμφυτεύω ἐγώ ὁ Καρδία . ὑπολαμβάνω δέ ὁ Βαρλαάμ πολύς περί Θεός καί ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια φθέγγομαι , καί ὡς αὐτός μόνος δεῖ ἀγαπάω ἐκ ὅλος Καρδία , καί ἐκ ὅλος Ψυχή , καί ἐκ ὅλος ὁ διάνοια , καί ὁ αὐτός φυλάσσω ἐντολή φόβος τε καί πόθος . καί ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ποιητής ὁρατής τε πᾶς καί ἀόρατος . ἐπί ὅς καί ὁ ὁ πρῶτος ἄνθρωπος διάπλασις ὑπομιμνῄσκω , ὁ τε δίδωμι αὐτός ἐντολή καί ὁ οὗτος παράβασις , καί ὁ ἐπί ὁ παράβασις ὁ πλάσσω δίκη . εἶτα καθεξῆς ὁ ἀγαθός ἀπαριθμέω , ὅς ἀθετέω ὁ ἐντολή ἑαυτοῦ ἀποκλείω ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.181
καὶ αὖθις ἐμέμνητο τῶν λυπηρῶν , ὅσα μετὰ τὴν ἐκείνων ἀποτυχίαν κατέλαβεν ἀθλίως ἡμᾶς . ἐπὶ τούτοις τὰ τῆς φιλανθρωπίας ἐπῆγεν , ὅπως τῆς ἡμετέρας φροντίζων ὁ Δημιουργὸς σωτηρίας διδασκάλους ἀπέστειλε καὶ προφήτας τὴν τοῦ Μονογενοῦς κηρύττοντας σάρκωσιν · ἔπειτα καὶ τὴν ἐκείνου κάθοδον , τὴν ἐνανθρώπησιν , τὰς εὐεργεσίας , τὰ θαύματα , καὶ τὰ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀχαρίστων παθήματα , τὸν σταυρόν , τὴν λόγχην , τὸν ἑκούσιον θάνατον · τέλος , τὴν ἐπανόρθωσιν ἡμῶν , τὴν ἀνάκλησιν , τὴν εἰς τὸ πρῶτον ἀγαθὸν ἐπάνοδον · μετὰ ταῦτα , τὴν ἐκδεχομένην τοὺς ἀξίους τῶν οὐρανῶν βασιλείαν , τὴν ἀποκειμένην τοῖς φαύλοις βάσανον , τὸ μὴ σβεννύμενον πῦρ , τὸ μὴ λῆγον σκότος , τὸν ἀθάνατον σκώληκα , καὶ ὅσην ἄλλην οἱ τῆς ἁμαρτίας δοῦλοι κόλασιν ἑαυτοῖς ἐθησαύρισαν . ταῦτα διεξελθὼν καὶ εἰς ἠθικὴν διδασκαλίαν τὸν λόγον τελέσας , πολλά τε περὶ καθαρότητος βίου διαλεχθείς , καὶ τῆς τῶν παρόντων ματαιότητος καταγνούς , τὴν ἀθλιότητά τε τῶν τούτοις προστετηκότων διελέγξας , εἰς εὐχὴν κατέληξε . καὶ ἀπερίτρεπτον αὐτῷ ἐπευξάμενος καὶ ἀκλινῆ τὴν ὁμολογίαν τῆς ὀρθοδόξου πίστεως , ἀνεπίληπτόν τε τὸν βίον καὶ καθαρωτάτην τὴν πολιτείαν , ὁ μέν , τέλος ἐπιθεὶς τῇ εὐχῇ , πρὸς τὴν ξενίαν αὖθις ἀπῄει . Ὁ δὲ τοῦ βασιλέως υἱός , τὸν Ζαρδὰν προσκαλεσάμενος καὶ τὴν αὐτοῦ γυμνάζων διάθεσιν , ἔφη · Ἤκουσας ὁποῖά μοι ὁ σπερμολόγος οὗτος διαλέγεται , ἀπατῆσαί με ταῖς κεναῖς αὐτοῦ πιθανολογίαις πειρώμενος καὶ ἀποστερῆσαι τῆς τερπνῆς ταύτης εὐφροσύνης καὶ ἀπολαύσεως , καὶ ξένῳ λατρεῦσαι Θεῷ ;
Lemmas: καί αὖθις μιμνήσκω ὁ λυπηρός , ὅσος μετά ὁ ἐκεῖνος ἀποτυχία καταλαμβάνω ἄθλιος ἐγώ . ἐπί οὗτος ὁ ὁ φιλανθρωπία ἐπάγω , ὅπως ὁ ἡμέτερος φροντίζω ὁ Δημιουργός σωτηρία διδάσκαλος ἀποστέλλω καί προφήτης ὁ ὁ Μονογενώ κηρύσσω σάρκωσις · ἔπειτα καί ὁ ἐκεῖνος κάθοδος , ὁ ἐνανθρώπησις , ὁ εὐεργεσία , ὁ θαῦμα , καί ὁ ὑπέρ ἐγώ ὁ ἀχάριστος πάθημα , ὁ σταυρός , ὁ λόγχη , ὁ ἑκούσιος θάνατος · τέλος , ὁ ἐπανόρθωσις ἐγώ , ὁ ἀνάκλησις , ὁ εἰς ὁ πρῶτος ἀγαθός ἐπάνοδος · μετά οὗτος , ὁ ἐκδέχομαι ὁ ἄξιος ὁ οὐρανός βασίλειος , ὁ ἀπόκειμαι ὁ φαῦλος βάσανος , ὁ μή σβέννυμι πῦρ , ὁ μή λήγω σκότος , ὁ ἀθάνατος σκώληξ , καί ὅσος ἄλλος ὁ ὁ ἁμαρτία δοῦλος κόλασις ἑαυτοῦ θησαυρίζω . οὗτος διεξέρχομαι καί εἰς ἠθικός διδασκαλία ὁ λόγος τελέω , πολύς τε περί καθαρότης βίος διαλέγω , καί ὁ ὁ πάρειμι ματαιότης καταγιγνώσκω , ὁ αθλιότητα τε ὁ οὗτος προΐστημι διελέγχω , εἰς εὐχή καταλήγω . καί ἀπερίτρεπτος αὐτός ἐπεύχομαι καί ἀκλινής ὁ ὁμολογία ὁ ὀρθόδοξος πίστις , ἀνεπίληπτος τε ὁ βίος καί καθαρός ὁ πολιτεία , ὁ μέν , τέλος ἐπιτίθημι ὁ εὐχή , πρός ὁ ξένιος αὖθις ἄπειμι . ὁ δέ ὁ βασιλεύς υἱός , ὁ Ζαρδὰν προσκαλέω καί ὁ αὐτός γυμνάζω διάθεσις , φημί · ἀκούω ὁποῖος ἐγώ ὁ σπερμολόγος οὗτος διαλέγω , ἀπατάω ἐγώ ὁ κενός αὐτός πιθανολογία πειράω καί ἀποστερέω ὁ τερπνός οὗτος Εὐφρόσυνος καί ἀπόλαυσις , καί ξένος λατρεύω Θεός ;
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.182
ὁ δὲ Ζαρδάν · Τί σοι ἔδοξεν , ἔφη , ὦ βασιλεῦ , πειράζειν με τὸν σὸν οἰκέτην ; οἶδα κατὰ βάθος εἰσδῦναί σου τῇ καρδίᾳ τοὺς λόγους τοῦ ἀνδρός · εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν αὐτῷ ἡδέως τε καὶ ἀδιαλείπτως ὡμίλεις . καί γε ἡμεῖς οὐκ ἀγνοοῦμεν τουτὶ τὸ κήρυγμα · ἀλλ’ ἐξ ὅτου ὁ σὸς πατὴρ διωγμὸν ἄσπονδον κατὰ τῶν Χριστιανῶν ἐξήγειρεν , ἀπηλάθησαν αὐτοὶ τῶν ἐντεῦθεν , καὶ ἐσίγησε τὸ κήρυγμα αὐτῶν . εἰ δὲ νῦν ἀρεστόν σοι τὸ δόγμα κατεφάνη καὶ τὸ σκληρὸν αὐτοῦ καὶ ἐπίπονον ἀναδέξασθαι ἰσχύεις , κατευθυνθείη σου τὰ θελήματα εἰς τὸ ἀγαθόν . ἐγὼ δὲ τί ποιήσω , πρὸς μὲν τὴν τοιαύτην σκληρότητα μηδ’ ἀντοφθαλμῆσαι δυνάμενος , τῷ δὲ φόβῳ τοῦ βασιλέως τὴν ψυχὴν ἐν ὀδύναις καὶ ἀλγηδόσι μεριζόμενος ; τί ἀπολογήσομαι αὐτῷ , ἀμελῶς τοῖς αὐτοῦ διατεθεὶς προστάγμασι , καὶ τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τῆς πρὸς σὲ παραχωρήσας εἰσόδου ; Ἔφη δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ τοῦ βασιλέως υἱός · Ἐγὼ μέν , τῆς πολλῆς σου πρός με εὐγνωμοσύνης μηδεμίαν ἄλλην ἀξίαν ἀμοιβὴν γινώσκων , ταύτην καὶ ὑπεραξίαν εὑρηκὼς ἐπ’ εὐεργεσίᾳ τῇ σῇ , κατάδηλον ποιῆσαί σοι τὸ ὑπὲρ φύσιν ἀγαθὸν ἔργον πεποίηκα , τοῦ γνωρίσαι σε εἰς ὃ γεγένησαι καὶ τὸν Δημιουργὸν ἐπιγνῶναι ἀπολιπόντα τε τὸ σκότος τῷ φωτὶ προσδραμεῖν ·
Lemmas: ὁ δέ Ζαρδάν · τις σύ δοκέω , φημί , εἰμί βασιλεύς , πειράζω ἐγώ ὁ σός οἰκέτης ; οἶδα κατά βάθος εἰσδύνω σύ ὁ Καρδία ὁ λόγος ὁ ἀνήρ · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν αὐτός ἡδύς τε καί ἀδιαλείπτως ὁμιλέω . καί γε ἐγώ οὐ ἀγνοέω οὗτος ὁ κήρυγμα · ἀλλά ἐκ ὅστις ὁ σός πατήρ διωγμός ἄσπονδος κατά ὁ Χριστιανός ἐξεγείρω , ἀπελαύνω αὐτός ὁ ἐντεῦθεν , καί σιγάω ὁ κήρυγμα αὐτός . εἰμί δέ νῦν ἀρεστός σύ ὁ δόγμα καταφαίνω καί ὁ σκληρός αὐτός καί ἐπίπονος ἀναδέχομαι ἰσχύω , κατευθύνω σύ ὁ θέλημα εἰς ὁ ἀγαθός . ἐγώ δέ τίς ποιέω , πρός μέν ὁ τοιοῦτος σκληρότης μηδέ ἀντοφθαλμέω δύναμαι , ὁ δέ φόβος ὁ βασιλεύς ὁ ψυχή ἐν ὀδύνη καί ἀλγηδών μερίζω ; τίς ἀπολογέομαι αὐτός , ἀμελής ὁ αὐτός διατίθημι πρόσταγμα , καί ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ πρός σύ παραχωρέω εἴσοδος ; φημί δέ πρός αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς υἱός · ἐγώ μέν , ὁ πολύς σύ πρός ἐγώ εὐγνωμοσύνη μηδείς ἄλλος ἄξιος ἀμοιβή γιγνώσκω , οὗτος καί ὑπεραξία εὑρίσκω ἐπί εὐεργεσία ὁ σός , κατάδηλος ποιέω σύ ὁ ὑπέρ φύσις ἀγαθός ἔργον ποιέω , ὁ γνωρίζω σύ εἰς ὅς γίγνομαι καί ὁ Δημιουργός ἐπιγιγνώσκω ἀπολείπω τε ὁ σκότος ὁ φάος προστρέχω ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.183
καὶ ἤλπιζον ἅμα τῷ ἀκοῦσαί σε πόθῳ ἀσχέτῳ τούτῳ ἀκολουθῆσαι . ἀλλ’ ἐψεύσθην , καθὼς ὁρῶ , τῆς ἐλπίδος , χλιαρῶς σε βλέπων πρὸς τὰ λαληθέντα διακείμενον . τῷ δὲ βασιλεῖ καὶ πατρί μου εἰ ταῦτα δηλώσεις , οὐδὲν ἕτερον ποιήσεις ἢ μερίμναις αὐτοῦ καὶ λύπαις τὴν ψυχὴν ἀηδίσεις . ἀλλ’ , εἴπερ αὐτῷ εὐγνωμονεῖς , μηδόλως ἄχρι καιροῦ τοῦ προσήκοντος ἀναγγείλῃς τι περὶ τούτων . ταῦτα μὲν πρὸς αὐτὸν λαλήσας , ἐφ’ ὑδάτων ἐδόκει σπείρειν · εἰς ψυχὴν γὰρ ἀσύνετον οὐκ εἰσελεύσεται σοφία . Τῇ ἐπαύριον δὲ ὁ Βαρλαὰμ ἐλθὼν τὰ τῆς ἀποδημίας ὡμίλει · ὁ δέ , τὸν τούτου μὴ φέρων χωρισμόν , τὴν ψυχὴν ἠνιᾶτο καὶ δακρύων τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπεπλήρωτο . πολλὰ δὲ ὁ γέρων αὐτῷ διαλεχθείς , καὶ ἀκλόνητον διαμένειν ἐν τῷ ἀγαθῷ μαρτυράμενος , λόγοις τε παρακλητικοῖς στηρίξας αὐτοῦ τὴν καρδίαν , ἱλαρῶς αὐτὸν ἐξαποστεῖλαι ἠξίου · ἅμα δὲ καὶ προέλεγεν οὐκ εἰς μακρὸν αὐτοὺς ἑνοῦσθαι ἑνώσει ἀδιαιρέτῳ . ὁ δὲ τοῦ βασιλέως υἱός , μὴ δυνάμενος ἐπὶ πλεῖον κόπους τῷ γέροντι παρέχειν καὶ τῆς ποθουμένης αὐτὸν κωλύειν ὁδοῦ ,
Lemmas: καί ἐλπίζω ἅμα ὁ ἀκούω σύ πόθος ἄσχετος οὗτος ἀκολουθέω . ἀλλά ψεύδω , καθώς ὁράω , ὁ ἐλπίς , χλιαρός σύ βλέπω πρός ὁ λαλέω διάκειμαι . ὁ δέ βασιλεύς καί πατήρ ἐγώ εἰμί οὗτος δήλωσις , οὐδείς ἕτερος ποιέω ἢ μέριμνα αὐτός καί λύπη ὁ ψυχή ἀηδίζω . ἀλλά , εἴπερ αὐτός εὐγνωμονέω , μηδόλως ἄχρι καιρός ὁ προσήκω ἀναγγέλλω τίς περί οὗτος . οὗτος μέν πρός αὐτός λαλέω , ἐπί ὕδωρ δοκέω σπείρω · εἰς ψυχή γάρ ἀσύνετος οὐ εἰσέρχομαι σοφία . ὁ ἐπαύριον δέ ὁ Βαρλαάμ ἔρχομαι ὁ ὁ ἀποδημία ὁμιλέω · ὁ δέ , ὁ οὗτος μή φέρω χωρισμός , ὁ ψυχή ἀνιάω καί δάκρυ ὁ ὀφθαλμός πληρόω . πολύς δέ ὁ γέρων αὐτός διαλέγω , καί ἀκλόνητος διαμένω ἐν ὁ ἀγαθός μαρτύρομαι , λόγος τε παρακλητικός στηρίζω αὐτός ὁ Καρδία , ἱλαρός αὐτός ἐξαποστέλλω ἀξιόω · ἅμα δέ καί προλέγω οὐ εἰς μακρός αὐτός ἑνόω ἕνωσις ἀδιαίρετος . ὁ δέ ὁ βασιλεύς υἱός , μή δύναμαι ἐπί πλείων κόπος ὁ γέρων παρέχω καί ὁ ποθέω αὐτός κωλύω ὁδός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.184
ἅμα δὲ καὶ ὑφορώμενος μὴ δῆλα τὰ περὶ αὐτὸν ὁ Ζαρδὰν ἐκεῖνος τῷ βασιλεῖ ποιήσηται καὶ τιμωρίαις αὐτὸν ὑποβάλῃ , λέγει πρὸς αὐτόν · Ἐπείπερ σοι τοῦτο ἔδοξε , πάτερ πνευματικὲ καὶ διδασκάλων ἄριστε καὶ καλοῦ παντὸς ἐμοὶ πρόξενε , τοῦ καταλιπεῖν με τῇ τοῦ κόσμου ματαιότητι συναναστρέφεσθαι καὶ σὲ πορευθῆναι εἰς τὸν τῆς πνευματικῆς ἀναπαύσεως τόπον , οὐκ ἔτι σε κατέχειν καὶ παρεμποδίζειν τολμῶ . ἄπιθι οὖν τῇ τοῦ Θεοῦ εἰρήνῃ φρουρούμενος , καὶ τῆς ἐμῆς ἀθλιότητος ἐν ταῖς τιμίαις σου εὐχαῖς διὰ παντὸς μέμνησο διὰ τὸν Κύριον , ἵνα δυνηθῶ καταλαβεῖν σε καὶ τὸ σὸν βλέπειν τίμιον πρόσωπον πάντοτε . ποίησον δέ μου μίαν αἴτησιν · καί , ἐπείπερ οὐκ ἠθέλησάς τι λαβεῖν ὑπὲρ τῶν συνασκητῶν σου , δέξαι κἂν ὑπὲρ σεαυτοῦ μικρόν τι χρῆμα εἰς διατροφὴν καὶ ἱμάτιον εἰς ἀμφίασιν . ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν ἀπεκρίνατο · Εἰ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου οὐκ ἐδεξάμην τι παρὰ σοῦ ʽοὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι χρῄζουσιν ἐπιλαβέσθαι τῶν ὑλῶν τοῦ κόσμου ὧν ἑκόντες ἐμάκρυναν̓ , πῶς ἐμαυτῷ περιποιήσομαι ὅπερ ἐκείνοις ἀπηγόρευσα ; εἰ μὲν γὰρ καλὸν ἦν ἡ τῶν χρημάτων κτῆσις , ἐκείνοις ἂν πρὸ ἐμοῦ τούτων μετέδωκα · ἐπεὶ δὲ ὀλεθρίαν τὴν αὐτῶν ἐπίσταμαι κτῆσιν , οὔτε ἐκείνους , οὔτε μὴν ἐμαυτὸν τοῖς τοιούτοις ὑποβαλῶ βρόχοις . Ὡς δὲ καὶ ἐν τούτῳ πείθειν οὐκ εἶχε , δευτέρας ἱκετηρίας ἀρχή , καὶ δευτέραν πάλιν αἴτησιν ποιεῖται ,
Lemmas: ἅμα δέ καί ὑφοράω μή δῆλος ὁ περί αὐτός ὁ Ζαρδὰν ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς ποιέω καί τιμωρία αὐτός ὑποβάλλω , λέγω πρός αὐτός · ἐπεί σύ οὗτος δοκέω , πατήρ πνευματικός καί διδάσκαλος ἀγαθός καί καλός πᾶς ἐγώ Πρόξενος , ὁ καταλείπω ἐγώ ὁ ὁ κόσμος ματαιότης συναναστρέφω καί σύ πορεύω εἰς ὁ ὁ πνευματικός ἀνάπαυσις τόπος , οὐ ἔτι σύ καταχέω καί παρεμποδίζω τολμάω . ἄπειμι οὖν ὁ ὁ Θεός εἰρήνη φρουρέω , καί ὁ ἐμός ἀθλιότης ἐν ὁ τίμιος σύ εὐχή διά πᾶς μιμνήσκω διά ὁ κύριος , ἵνα δύναμαι καταλαμβάνω σύ καί ὁ σός βλέπω τίμιος πρόσωπον πάντοτε . ποιέω δέ ἐγώ εἷς αἴτησις · καί , ἐπεί οὐ ἐθέλω τίς λαμβάνω ὑπέρ ὁ συνασκητής σύ , δέχομαι κἀν ὑπέρ σεαυτοῦ μικρός τίς χρῆμα εἰς διατροφή καί ἱμάτιον εἰς ἀμφίασις . ὁ δέ πρός αὐτός ἀποκρίνω · εἰμί ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ οὐ δέχομαι τίς παρά σύ ʽοὐδὲ γάρ ἐκεῖνος χρῄζω ἐπιλαμβάνω ὁ ὕλη ὁ κόσμος ὅς ἑκών μακραίνω , πῶς ἐμαυτοῦ περιποιέω ὅσπερ ἐκεῖνος ἀπαγορεύω ; εἰμί μέν γάρ καλός εἰμί ὁ ὁ χρῆμα κτῆσις , ἐκεῖνος εἄν πρό ἐγώ οὗτος μεταδίδωμι · ἐπεί δέ ὀλέθριος ὁ αὐτός ἐπίσταμαι κτῆσις , οὔτε ἐκεῖνος , οὔτε μήv ἐμαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ὑποβάλλω βρόχος . ὡς δέ καί ἐν οὗτος πείθω οὐ ἔχω , δύο ἱκετηρία ἀρχή , καί δύο πάλιν αἴτησις ποιέω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.185
μὴ πάντη αὐτοῦ παριδεῖν τὰς δεήσεις , μηδὲ πᾶσαν αὐτῷ καταχέαι τὴν ἀθυμίαν , ἀλλὰ καταλιπεῖν αὐτῷ τὸ ἐρρικνωμένον ἱμάτιον ἐκεῖνο καὶ τραχὺ παλλίον , ἅμα μὲν εἰς μνήμην τῆς τοῦ διδασκάλου ἀσκήσεως , ἅμα δὲ εἰς φυλακτήριον αὐτῷ ἀπὸ πάσης σατανικῆς ἐνεργείας , λαβεῖν δὲ παρ’ αὐτοῦ ἕτερον ἀντ’ ἐκείνου · Ὡς ἄν , τὸ παῤ ἐμοῦ , φησί , δοθὲν ὁρῶν , τὴν ἐμὴν ἐπὶ μνήμης φέρῃς ταπεινότητα . Ὁ δὲ γέρων ἔφη · Τὸ μὲν παλαιὸν καὶ διερρωγὸς δοῦναί σοι καὶ λαβεῖν καινὸν ἔνδυμα , οὐ θέμις , ἵνα μὴ τοῦ μικροῦ κόπου μου τὴν ἀμοιβὴν ἐνθάδε ἀπολαβεῖν κατακριθῶ · ἵνα δέ σου τὴν προθυμίαν μὴ ἐγκόψω , παλαιὰ καὶ μηδὲν τῶν ἐμῶν διαφέροντα ἔστωσαν τὰ διδόμενά μοι παρὰ σοῦ . ζητήσας δὲ ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς τρίχινα ῥάκη παλαιά , καὶ ταῦτα δοὺς τῷ γέροντι , τὰ ἐκείνου λαβὼν ἔχαιρε , πάσης πορφύρας καὶ βασιλικῆς ἁλουργίδος τιμιώτερα ταῦτα ἀσυγκρίτως ἡγούμενος . Ὁ δὲ θειότατος Βαρλαάμ , ἀπιέναι ὅσον οὔπω βουλόμενος , τὰ τῆς ἐκδημίας ὡμίλει , καὶ τελευταίαν αὐτῷ διδασκαλίαν προσῆγεν · Ἀδελφέ , λέγων , ἠγαπημένε καὶ τέκνον γλυκύτατον , ὃ διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἐγέννησα , οἶδας τίνι ἐστρατεύθης βασιλεῖ καὶ πρὸς τίνα τὰς ὁμολογίας σου διέθου . δεῖ οὖν βεβαίας ταύτας φυλάξαι , καὶ τὰ τῆς στρατείας προθύμως τελέσαι , ὅσα ὑπέσχου ἐν τῇ τῆς ὁμολογίας χάρτῃ τῷ πάντων Δεσπότῃ ,
Lemmas: μή πάντῃ αὐτός παρεῖδον ὁ δήω , μηδέ πᾶς αὐτός καταχέω ὁ ἀθυμία , ἀλλά καταλείπω αὐτός ὁ ῥικνόω ἱμάτιον ἐκεῖνος καί τραχύς πάλλιον , ἅμα μέν εἰς μνήμη ὁ ὁ διδάσκαλος ἄσκησις , ἅμα δέ εἰς φυλακτήριον αὐτός ἀπό πᾶς σατανικός ἐνέργεια , λαμβάνω δέ παρά αὐτός ἕτερος ἀντί ἐκεῖνος · ὡς ἄν , ὁ παρά ἐγώ , φημί , δίδωμι ὁράω , ὁ ἐμός ἐπί μνήμη φέρω ταπεινότητα . ὁ δέ γέρων φημί · ὁ μέν παλαιός καί διαρρήγνυμι δίδωμι σύ καί λαμβάνω καινός ἔνδυμα , οὖον θέμις , ἵνα μή ὁ μικρός κόπος ἐγώ ὁ ἀμοιβή ἐνθάδε ἀπολαμβάνω κατακρίνω · ἵνα δέ σύ ὁ προθυμία μή ἐγκόπτω , παλαιός καί μηδείς ὁ ἐμέω διαφέρω εἰμί ὁ δίδωμι ἐγώ παρά σύ . ζητέω δέ ὁ ὁ βασιλεύς υἱός τρίχινος ῥάκος παλαιός , καί οὗτος δίδωμι ὁ γέρων , ὁ ἐκεῖνος λαμβάνω χαίρω , πᾶς πορφύρα καί βασιλικός ἁλουργίς τίμιος οὗτος ἀσύγκριτος ἡγέομαι . ὁ δέ θεῖος Βαρλαάμ , ἀφίημι ὅσος οὔπω βούλομαι , ὁ ὁ ἐκδημία ὁμιλέω , καί τελευταῖος αὐτός διδασκαλία προσάγω · ἀδελφός , λέγω , ἀγαπάω καί τέκνον γλυκύς , ὅς διά ὁ Εὐαγγέλιος γεννάω , οἶδα τίς στρατεύω βασιλεύς καί πρός τίς ὁ ὁμολογία σύ διατίθημι . δεῖ οὖν βέβαιος οὗτος φυλάσσω , καί ὁ ὁ στρατεία προθύμως τελέω , ὅσος ὑπισχνέομαι ἐν ὁ ὁ ὁμολογία χάρτης ὁ πᾶς δεσπότης ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 21.186
πάσης παρούσης τῆς ἐπουρανίου στρατιᾶς καὶ συμμαρτυρούσης , ἅμα δὲ καὶ ἀπογραφομένης τὰ ὁμολογηθέντα , ἅτινα φυλάττων μακάριος ἔσῃ . μηδὲν οὖν τῶν παρόντων Θεοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ προκρίνῃς ἀγαθῶν . τί γὰρ ἂν οὕτω φοβερὸν εἴη τῶν παρόντων , ὡς γέεννα πυρὸς αἰωνίου , μήτε τοῦ καίοντος ὅλως φῶς ἔχοντος , μήτε τοῦ κολάζοντός ποτε λήγοντος ; τί δὲ πάλιν τῶν τοῦ κόσμου καλῶν τηλικοῦτον εὐφράνοι , ὡς Θεὸς αὐτὸς ἐκεῖνος τοῖς ἀγαπήσασι χαριζόμενος ; οὗπερ τὸ κάλλος μὲν ἄφατον , δυναστεία δὲ ἄμαχος καὶ ἡ δόξα ἀΐδιος · οὗπερ τὰ ἀγαθά , τὰ τοῖς αὐτοῦ φίλοις ἀποκείμενα , πάντων τῶν ὁρωμένων ἀσυγκρίτως ὑπερέχει , ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε , καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη · ὧν κληρονόμος ἀναδειχθείης , τῇ τοῦ Θεοῦ φρουρούμενος κραταιοτάτῃ χειρί .
Lemmas: πᾶς πάρειμι ὁ ἐπουράνιος στρατιά καί συμμαρτυρέω , ἅμα δέ καί ἀπογράφω ὁ ὁμολογέω , ὅστις φυλάσσω μακάριος εἰμί . μηδείς οὖν ὁ πάρειμι Θεός καί ὁ αὐτός προκρίνω ἀγαθός . τίς γάρ εἄν οὗτος φοβερός εἰμί ὁ πάρειμι , ὡς γέεννα πυρός αἰώνιος , μήτε ὁ καίω ὅλως φάος ἔχω , μήτε ὁ κολάζω ποτός λήγω ; τίς δέ πάλιν ὁ ὁ κόσμος καλός τηλικόσδε εὐφραίνω , ὡς θεός αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀγαπάω χαρίζομαι ; ὅσπερ ὁ κάλλος μέν ἄφατος , δυναστεία δέ ἄμαχος καί ὁ δόξα ἀΐδιος · ὅσπερ ὁ ἀγαθός , ὁ ὁ αὐτός φίλος ἀπόκειμαι , πᾶς ὁ ὁράω ἀσύγκριτος ὑπερέχω , ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω · ὅς κληρονόμος ἀναδείκνυμι , ὁ ὁ Θεός φρουρέω κραταιός χείρ .