ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.103
δύο ταῦτα πραγματευσάμενοι , ἵνα , μὴ ὁρῶντες τὰς ὕλας τῶν παθῶν , προρρίζους αὐτῶν τὰς ἐπιθυμίας ἐκ τῆς ψυχῆς ἀνασπάσωσι , καί , τὰς αὐτῶν ἐξαλείψαντες μνήμας , ἔρωτα καὶ πόθον τῶν θείων καὶ οὐρανίων ἐν ἑαυτοῖς ἐμφυτεύσωσι · πρὸς τούτοις , ἵνα , διὰ τῆς κακοπαθείας τὸ σαρκίον ἐκδαπανήσαντες καὶ μάρτυρες τῇ προαιρέσει γενόμενοι , μὴ ἀποτύχωσι τῆς εὐκλείας τῶν δι’ αἵματος τελειωθέντων , ἀλλὰ μιμηταὶ καὶ αὐτοὶ τῶν τοῦ Χριστοῦ παθημάτων , ὅσον τὸ ἐπ’ αὐτοῖς , γενόμενοι , καὶ τῆς ἀτελευτήτου βασιλείας συμμέτοχοι ἔσονται . οὕτως οὖν ἄριστα διασκεψάμενοι , τὸν μονάδα καὶ ἡσύχιον μετῆλθον βίον , τινὲς μὲν αἴθριοι διακαρτερήσαντες , τῷ φλογμῷ τοῦ καύσωνος καὶ κρυμοῖς ἀγρίοις καὶ ὄμβροις καὶ ταραχαῖς ἀνέμων ταλαιπωρούμενοι · οἱ δέ , καλύβας πηξάμενοι , ἢ σπηλαίοις καὶ ἄντροις ὑποκρυβέντες , διέζησαν . οὕτω δὲ τὴν ἀρετὴν μετερχόμενοι , πᾶσαν σαρκικὴν παράκλησιν καὶ ἀνάπαυσιν εἰς τέλος ἀπηρνήσαντο , λαχάνων ὠμῶν καὶ βοτανῶν , ἢ ἀκροδρύων , ἢ ἄρτου ξηροῦ καὶ πάνυ σκληροῦ στοιχήσαντες διαίτῃ , μὴ τῇ ποιότητι μόνον ἀποταξάμενοι τῶν ἡδέων , ἀλλά , τῷ περιόντι τῆς ἐγκρατείας , καὶ πρὸς τὴν ποσότητα τὸ φιλότιμον ἑαυτῶν παρατείναντες . τοσοῦτον γὰρ καὶ αὐτῶν τῶν εὐτελῶν καὶ ἀναγκαιοτάτων μετελάμβανον βρωμάτων , ὅσον ἀποζῆν μόνον . οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν , ὅλας τὰς τῆς ἑβδομάδος ἡμέρας ἄσιτοι διατελοῦντες , τῇ κυριακῇ τροφῆς μετελάμβανον ·
Lemmas: δύο οὗτος πραγματεύομαι , ἵνα , μή ὁράω ὁ Ὕλας ὁ πάθος , πρόρριζος αὐτός ὁ ἐπιθυμία ἐκ ὁ Ψυχή ἀνασπάω , καί , ὁ αὐτός ἐξαλείφω μνήμη , Ἔρως καί πόθος ὁ θεῖον καί οὐράνιος ἐν ἑαυτοῦ ἐμφυτεύω · πρός οὗτος , ἵνα , διά ὁ κακοπάθεια ὁ σαρκίον ἐκδαπανάω καί μάρτυς ὁ προαίρεσις γίγνομαι , μή ἀποτυγχάνω ὁ εὔκλεια ὁ διά αἷμα τελειόω , ἀλλά μιμητής καί αὐτός ὁ ὁ Χριστός πάθημα , ὅσος ὁ ἐπί αὐτός , γίγνομαι , καί ὁ ἀτελεύτητος βασίλεια συμμέτοχος εἰμί . οὕτως οὖν ἀγαθός διασκοπέω , ὁ μόνος καί Ἡσύχιος μετέρχομαι βίος , τις μέν αἴθριος διακαρτερέω , ὁ φλογμός ὁ καύσων καί κρυμός ἄγριος καί ὄμβρος καί ταραχή ἄνεμος ταλαιπωρέω · ὁ δέ , καλύβη πήγνυμι , ἢ σπήλαιον καί ἄντρον ὑποκρύπτω , διαζάω . οὗτος δέ ὁ ἀρετή μετέρχομαι , πᾶς σαρκικός παράκλησις καί ἀνάπαυσις εἰς τέλος ἀπαρνέομαι , λάχανον ὠμός καί βοτάνη , ἢ ἀκρόδρυα , ἢ ἄρτος ξηρός καί πάνυ σκληρός στοιχέω δίαιτα , μή ὁ ποιότης μόνος ἀποτάσσω ὁ ἡδύς , ἀλλά , ὁ περίειμι ὁ ἐγκράτεια , καί πρός ὁ ποσότης ὁ φιλότιμος ἑαυτοῦ παρατείνω . τοσοῦτος γάρ καί αὐτός ὁ εὐτελής καί ἀναγκαῖος μεταλαμβάνω βρῶμα , ὅσος ἀποζῶ μόνος . ὁ μέν γάρ αὐτός , ὅλος ὁ ὁ ἑβδομάς ἡμέρα ἄσιτος διατελέω , ὁ κυριακός τροφή μεταλαμβάνω ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.104
οἱ δὲ δὶς τῆς ἑβδομάδος ταύτης μεμνημένοι · ἄλλοι δὲ παρὰ μίαν , ἢ καὶ καθ’ ἑσπέραν , ἐσιτοῦντο ὅσον μόνον τροφῆς ἀπογεύεσθαι . εὐχαῖς τε καὶ ἀγρυπνίαις μικροῦ πρὸς τὸν τῶν ἀγγέλων παρημιλλήθησαν βίον , χαίρειν εἰπόντες χρυσίου καὶ ἀργυρίου τῇ κτήσει παντάπασι , πράσεις τε καὶ ἀγορασίας ἐπιλαθόμενοι εἶναι ὅλως ἐν ἀνθρώποις . Φθόνος δὲ καὶ ἔπαρσις , οἱ μάλιστα τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις ἀκολουθεῖν εἰωθότες , οὐκ ἔσχον χώραν ἐν αὐτοῖς . οὐδὲ γὰρ ὁ ἐλάττων ἐν τοῖς τῆς ἀσκήσεως ἱδρῶσι κατὰ τοῦ μᾶλλον διαλάμποντος βασκανίας λογισμὸν ὅλως ἐν ἑαυτῷ ὑπεδέχετο · οὐδ’ αὖ πάλιν τὸν μεγάλα κατορθοῦντα κατὰ τῶν ἀσθενεστέρων πρὸς οἴησιν ἐπῆρεν ἡ ἀλαζονεία ἢ ἐξουθενεῖν τὸν πλησίον , ἢ ἐγκαυχᾶσθαι τῇ ἀσκήσει , καὶ μεγαλοφρονεῖν ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν , ἀπατήσασα . ὁ γὰρ τὸ πλέον ἔχων εἰς ἀρετήν , οὐ πόνοις ἰδίοις , ἀλλὰ Θεοῦ δυνάμει , τὸ πᾶν ἐπιγράφων , ταπεινόφρονι γνώμῃ ἔπειθεν ἑαυτὸν μηδὲν ὅλως ἐργάζεσθαι , ἀλλὰ καὶ πλειόνων ὀφειλέτην ἑ??ʼναι , καθά φησιν ὁ Κύριος · Ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν , λέγετε , ὅτι Ἀχρεῖοι δοῦλοί ἐσμεν , ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν . οἱ δὲ πάλιν οὐδὲ ποιῆσαί ποτε τὰ διατεταγμένα ἔπειθον ἑαυτούς , ἀλλὰ πλείονα εἶναι τῶν ἤδη κατωρθωμένων τὰ ἐλλείποντα . καὶ ὁ ἐλαττούμενος πάλιν ἐν τῇ ἀσκήσει ,
Lemmas: ὁ δέ δίς ὁ ἑβδομάς οὗτος μιμνήσκω · ἄλλος δέ παρά εἷς , ἢ καί κατά ἑσπέρα , σιτέω ὅσος μόνος τροφή ἀπογεύω . εὐχή τε καί ἀγρυπνία μικρός πρός ὁ ὁ ἄγγελος παραμιλλάομαι βίος , χαίρω εἶπον χρυσίον καί ἀργύριον ὁ κτάομαι παντάπασι , πιπράσκω τε καί ἀγορασία ἐπιλανθάνομαι εἰμί ὅλως ἐν ἄνθρωπος . Φθόνος δέ καί ἔπαρσις , ὁ μάλιστα ὁ ἀγαθός ἔργον ἀκολουθέω εἴωθα , οὐ ἔχω χώρα ἐν αὐτός . οὐδέ γάρ ὁ μικρός ἐν ὁ ὁ ἄσκησις ἱδρόω κατά ὁ μᾶλλον διαλάμπω βασκανία λογισμός ὅλως ἐν ἑαυτοῦ ὑποδέχομαι · οὐδέ αὖος πάλιν ὁ μέγας κατορθόω κατά ὁ ἀσθενής πρός οἴησις ἐπαίρω ὁ ἀλαζονεία ἢ ἐξουθενέω ὁ πλησίος , ἢ ἐγκαυχάομαι ὁ ἀσκέω , καί μεγαλοφρονέω ἐπί ὁ κατόρθωμα , ἀπατάω . ὁ γάρ ὁ πλέω ἔχω εἰς ἀρετή , οὖον πόνος ἴδιος , ἀλλά Θεός δύναμις , ὁ πᾶς ἐπιγράφω , ταπεινόφρων γνώμη πείθω ἑαυτοῦ μηδείς ὅλως ἐργάζομαι , ἀλλά καί πλείων ὀφειλέτης ἑ??ʼναι , καθά φημί ὁ Κύριος · ὅταν ποιέω πᾶς ὁ διατάσσω σύ , λέγω , ὅτι ἀχρεῖος δοῦλος εἰμί , ὅτι ὅς ὀφείλω ποιέω ποιέω . ὁ δέ πάλιν οὐδέ ποιέω ποτός ὁ διατάσσω πείθω ἑαυτοῦ , ἀλλά πλείων εἰμί ὁ ἤδη κατορθόω ὁ ἐλλείπω . καί ὁ ἐλασσόω πάλιν ἐν ὁ ἀσκέω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.105
διὰ σωματικὴν ἴσως ἀσθένειαν , ἐξευτέλιζε ταλανίζων ἑαυτόν , ῥᾳθυμίᾳ γνώμης , οὐχὶ φύσεως ἀσθενείᾳ , τὸ ὑστέρημα λογιζόμενος . οὕτως οὖν ἄλλος ἄλλου καὶ πάντες ἁπάντων ἦσαν μετριώτεροι · κενοδοξίας δὲ πάθος ἢ ἀνθρωπαρεσκείας ποῦ ἐν ἐκείνοις ; οἵτινες , τὴν οἰκουμένην φυγόντες , διὰ τοῦτο οἰκοῦσι τὴν ἔρημον , οὐκ ἀνθρώποις , ἀλλὰ Θεῷ τὰ κατορθώματα δεικνύναι βουλόμενοι , παρ’ οὗ καὶ τῶν κατορθωμάτων τὰς ἀμοιβὰς ἐλπίζουσι , καλῶς ἐπιστάμενοι ὅτι αἱ διὰ κενοδοξίαν ἐπιτελούμεναι ἀσκήσεις ἄμισθοι , δι’ ἔπαινον γὰρ ἀνθρώπων , καὶ οὐ διὰ τὸν Θεὸν γίνονται · ὅθεν καὶ διπλῶς οἱ τοιοῦτοι ἀδικοῦνται , τὸ σῶμα κατατήκοντες καὶ μισθὸν μὴ λαμβάνοντες . οἱ δὲ τῆς ἄνω δόξης ὀρεγόμενοι καὶ πρὸς ταύτην ἐπειγόμενοι πάσης τῆς ἐπιγείου καὶ ἀνθρωπίνης κατεφρόνησαν . Ἔχουσι δὲ τὰς οἰκήσεις οἱ μὲν ἐν παντελεῖ ἀναχωρήσει καὶ μονίᾳ τὸν ἀγῶνα διανύοντες , μακρύναντες ἑαυτοὺς τῆς τῶν ἀνθρώπων συναυλίας παρ’ ὅλον αὐτῶν τὸν τῆς ζωῆς χρόνον καὶ Θεῷ πλησιάσαντες · οἱ δέ , πόρρωθεν ἀλλήλων τὰς οἰκήσεις πηξάμενοι , ταῖς Κυριακαῖς εἰς ἐκκλησίαν μίαν φοιτῶσι , καὶ τῶν θείων μυστηρίων κοινωνοῦσι , τῆς ἀναιμάκτου φημὶ θυσίας , τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ τοῦ τιμίου αἵματος τοῦ Χριστοῦ , ἃ τοῖς πιστοῖς εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν , φωτισμόν τε καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς καὶ σώματος ὁ Κύριος ἐδωρήσατο · καί , ἑστιῶντες ἀλλήλους γυμνασίᾳ τῶν θείων λόγων καὶ ταῖς ἠθικαῖς παραινέσεσι , τούς τε κρυπτοὺς τῶν ἀντιπάλων δημοσιεύοντες πολέμους , ὥστε μὴ ἁλῶναι τούτοις τινὰ τῆς πάλης ἀγνοοῦντα τὴν μέθοδον ,
Lemmas: διά σωματικός ἴσως ἀσθένεια , εξευτελίζω ταλανίζω ἑαυτοῦ , ῥᾳθυμία γνώμη , οὐ φύσις ἀσθένεια , ὁ ὑστέρημα λογίζομαι . οὕτως οὖν ἄλλος ἄλλος καί πᾶς ἅπας εἰμί μέτριος · κενοδοξία δέ πάθος ἢ ἀνθρωπαρεσκεία ποῦ ἐν ἐκεῖνος ; ὅστις , ὁ οἰκέω φυγή , διά οὗτος οἰκέω ὁ ἐρῆμος , οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός ὁ κατόρθωμα δείκνυμι βούλομαι , παρά ὅς καί ὁ κατόρθωμα ὁ ἀμοιβή ἐλπίζω , καλῶς ἐφίστημι ὅτι ὁ διά κενοδοξία ἐπιτελέω ἀσκέω άμισθος , διά ἔπαινος γάρ ἄνθρωπος , καί οὖον διά ὁ θεός γίγνομαι · ὅθεν καί διπλόος ὁ τοιοῦτος ἀδικέω , ὁ σῶμα κατατήκω καί μισθός μή λαμβάνω . ὁ δέ ὁ ἄνω δόξα ὀρέγω καί πρός οὗτος ἐπείγω πᾶς ὁ ἐπίγειος καί ἀνθρώπινος καταφρονέω . ἔχω δέ ὁ οἰκέω ὁ μέν ἐν παντελής ἀναχωρέω καί μονίας ὁ ἀγών διανύω , μακρύνω ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἄνθρωπος συναυλία παρά ὅλος αὐτός ὁ ὁ ζωή χρόνος καί Θεός πλησιάζω · ὁ δέ , πόρρωθεν ἀλλήλων ὁ οἰκέω πήγνυμι , ὁ κυριακός εἰς ἐκκλησία εἷς φοιτάω , καί ὁ θεῖον μυστήριον κοινωνέω , ὁ αναίμακτος φημί θυσία , ὁ ἄχραντος σῶμα καί ὁ τίμιος αἷμα ὁ Χριστός , ὁ ὁ πιστός εἰς ἄφεσις ἁμαρτία , φωτισμός τε καί ἁγιασμός Ψυχή καί σῶμα ὁ Κύριος δωρέω · καί , ἑστιάω ἀλλήλων γυμνασία ὁ θεῖον λόγος καί ὁ ἠθικός παραίνεσις , ὁ τε κρυπτός ὁ ἀντίπαλος δημοσιεύω πόλεμος , ὥστε μή ἁλίσκομαι οὗτος τις ὁ πάλη ἀγνοέω ὁ μέθοδος ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.106
οἴκαδε πάλιν ἕκαστος ἐπανέρχονται , τὸ τῆς ἀρετῆς μέλι τοῖς σίμβλοις τῶν καρδιῶν φιλοτίμως ἐναποτιθέντες , καὶ γεωργοῦντες καρπὸν γλυκύτατον καὶ τῆς ἐπουρανίου τραπέζης ἐπάξιον . Ἄλλοι δὲ κοινοβιακὸν μετέρχονται βίον · οἵτινες , πλήθη πολυάνθρωπα ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀθροισθέντες , ὑφ’ ἑνὶ ταξιάρχῃ καὶ προεστῶτι , τῷ πάντων διαφορωτάτῳ , ἑαυτοὺς ἔταξαν , πᾶν θέλημα ἑαυτῶν μαχαίρᾳ τῆς ὑπακοῆς ἀποσφάξαντες · καὶ δούλους ὠνητοὺς ἑαυτοὺς ἑκουσίως λογισάμενοι , οὐκ ἔτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλ’ ᾧ διὰ τὸν τοῦ Χριστοῦ πόθον ἑαυτοὺς καθυπέταξαν · οἰκειότερον δὲ μᾶλλον εἰπεῖν , ζῶσιν οὐκ ἔτι ἑαυτοῖς , ζῇ δὲ ἐν αὐτοῖς ὁ Χριστός , ᾧ ἠκολούθησαν πάντα ἀπαρνησάμενοι . τοῦτο γάρ ἐστιν ἀναχώρησις , κόσμου ἑκούσιον μῖσος , καὶ ἄρνησις φύσεως πόθῳ τῶν ὑπὲρ φύσιν . οὗτοι τοίνυν ὡς ἄγγελοι ἐπὶ τῆς γῆς πολιτεύονται , ψαλμοὺς καὶ ὕμνους ὁμοθυμαδὸν τῷ Κυρίῳ ᾅδοντες , καὶ ὁμολογηταὶ τοῖς ἄθλοις τῆς ὑπακοῆς χρηματίζοντες · ἐφ’ οἷς καὶ τὸ δεσποτικὸν πληροῦται λόγιον . φησὶ γάρ · Ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα , ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν , οὐκ εἰς τοῦτο τὸ μέτρον τὴν ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ συναγωγὴν περικλείσας , ἀλλὰ διὰ τῶν δύο ἢ τριῶν ἀδιόριστον τὸν ἀριθμὸν δηλώσας . εἴτε γὰρ ὀλίγοι , εἴτε πολλοὶ διὰ τὸ ἅγιον αὐτοῦ συναχθῶσιν ὄνομα , αὐτῷ διαπύρῳ λατρεύοντες πόθῳ , ἐκεῖ παρεῖναι τοῦτον πιστεύομεν ἐν μέσῳ τῶν αὐτοῦ δούλων . Τούτοις τοῖς τύποις καὶ ταῖς τοιαύταις ἀγωγαῖς οἱ γήϊνοι καὶ χοϊκοὶ τὸν βίον ἐζήλωσαν τῶν
Lemmas: οἴκαδε πάλιν ἕκαστος ἐπανέρχομαι , ὁ ὁ ἀρετή μέλι ὁ σίμβλος ὁ Καρδία φιλότιμος ἐναποτίθημι , καί γεωργέω καρπός γλυκύς καί ὁ ἐπουράνιος τράπεζα ἐπάξιος . ἄλλος δέ κοινοβιακός μετέρχομαι βίος · ὅστις , πλῆθος πολυάνθρωπος ἐπί ὁ αὐτός ἀθροίζω , ὑπό εἷς ταξιάρχης καί προίστημι , ὁ πᾶς διάφορος , ἑαυτοῦ τάσσω , πᾶς θέλημα ἑαυτοῦ μάχαιρα ὁ ὑπακοή ἀποσφάζω · καί δοῦλος ὠνητός ἑαυτοῦ ἑκούσιος λογίζομαι , οὐ ἔτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὅς διά ὁ ὁ Χριστός πόθος ἑαυτοῦ καθυπεταω · οἰκεῖος δέ μᾶλλον εἶπον , ζῶ οὐ ἔτι ἑαυτοῦ , ζῶ δέ ἐν αὐτός ὁ Χριστός , ὅς ἀκολουθέω πᾶς ἀπαρνέομαι . οὗτος γάρ εἰμί ἀναχώρησις , κόσμος ἑκούσιος μῖσος , καί ἄρνησις φύσις πόθος ὁ ὑπέρ φύσις . οὗτος τοίνυν ὡς ἄγγελος ἐπί ὁ γῆ πολιτεύω , ψαλμός καί ὕμνος ὁμοθυμαδόν ὁ κύριος ἀείδω , καί ὁμολογέω ὁ ἆθλος ὁ ὑπακοή χρηματίζω · ἐπί ὅς καί ὁ δεσποτικός πληρόω λόγιος . φημί γάρ · ὅπου εἰμί δύο ἢ τρεῖς συνάγω εἰς ὁ ἐμός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός , οὐ εἰς οὗτος ὁ μέτρον ὁ ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός συναγωγή περικλείω , ἀλλά διά ὁ δύο ἢ τρεῖς ἀδιόριστος ὁ ἀριθμός δηλόω . εἴτε γάρ ὀλίγος , εἴτε πολύς διά ὁ ἅγιος αὐτός συνάγω ὄνομα , αὐτός διάπυρος λατρεύω πόθος , ἐκεῖ πάρειμι οὗτος πιστεύω ἐν μέσος ὁ αὐτός δοῦλος . οὗτος ὁ τύπος καί ὁ τοιοῦτος ἀγωγή ὁ γήινος καί χοϊκός ὁ βίος ζηλόω ὁ
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.107
οὐρανίων , ἐν νηστείαις καὶ εὐχαῖς καὶ ἀγρυπνίαις , ἐν δάκρυσι θερμοῖς καὶ ἀμετεωρίστῳ πένθει , ἐν ξενιτείᾳ καὶ μνήμῃ θανάτου , ἐν πραότητι καὶ ἀοργησίᾳ , ἐν σιωπῇ χειλέων , ἐν ἀκτημοσύνῃ καὶ πτωχείᾳ , ἐν ἁγνείᾳ καὶ σωφροσύνῃ , ἐν ταπεινόφρονι γνώμῃ καὶ ἡσυχίᾳ , ἐν ἀγάπῃ τελείᾳ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον , τὸν παρόντα ἐκτελέσαντες βίον καὶ ἄγγελοι τοῖς τρόποις γενόμενοι . ὅθεν Θεὸς θαύμασι καὶ σημείοις καὶ ποικίλαις δυνάμεσιν αὐτοὺς κατεκόσμησε , καὶ τὸν φθόγγον τῆς θαυμαστῆς αὐτῶν πολιτείας εἰς τὰ πέρατα διηχεῖσθαι τῆς οἰκουμένης πεποίηκε . καὶ εἴπερ σοι τὸν βίον ἑνὸς αὐτῶν ἐπὶ στόματος φέρων κατὰ μέρος διηγήσομαι , ὃς καὶ ἀρχηγὸς γεγενῆσθαι τῆς κατὰ μοναχοὺς πολιτείας λέγεται ʽἈντώνιος δὲ ὄνομα αὐτᾦ , γνώσῃ πάντως ἐκ τοῦ ἑνὸς δένδρου τῶν ὁμογενῶν καὶ ὁμοειδῶν καρπῶν τὴν γλυκύτητα , καὶ οἵαν ἐκεῖνος ἔθετο τῆς ἀσκήσεως ὑποβάθραν , οἵαν δὲ τὴν ὀροφὴν ἐπήξατο , καὶ ὁποίων ἠξιώθη παρὰ τοῦ Σωτῆρος τυχεῖν χαρισμάτων . πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι μετ’ ἐκεῖνον τὸν ἴσον ἀγωνισάμενοι ἀγῶνα τῶν ὁμοίων ἔτυχον στεφάνων τε καὶ γερῶν . Μακάριοι οὗτοι καὶ τρισμακάριοι οἱ τὸν Θεὸν ἀγαπήσαντες , καὶ διὰ τὴν ἀγάπην αὐτοῦ καταφρονήσαντες πάντων . ἐδάκρυσαν γὰρ πενθοῦντες ἡμέρας καὶ νυκτός , ἵνα τῆς ἀλήκτου τύχωσι παρακλήσεως · ἐταπείνωσαν ἑαυτοὺς ἑκουσίως , ἵν’ ἐκεῖ ὑψωθῶσι · κατέτηξαν τὰς ἑαυτῶν σάρκας πείνῃ τε καὶ δίψῃ καὶ ἀγρυπνίᾳ ἵν’ ἐκεῖ διαδέξηται αὐτοὺς ἡ τρυφὴ καὶ ἀγαλλίασις τοῦ παραδείσου ·
Lemmas: οὐράνιος , ἐν νηστεία καί εὐχή καί ἀγρυπνία , ἐν δάκρυ θερμός καί ἀμετεώριστος πένθος , ἐν ξενιτεία καί μνήμη θάνατος , ἐν πραότης καί ἀοργησία , ἐν σιωπή χεῖλος , ἐν ἀκτημοσύνη καί πτωχεία , ἐν ἁγνεία καί σωφροσύνη , ἐν ταπεινόφρων γνώμη καί ἡσυχία , ἐν ἀγάπη τέλειος πρός ὁ θεός καί ὁ πλησίος , ὁ πάρειμι ἐκτελέω βίος καί ἄγγελος ὁ τρόπος γίγνομαι . ὅθεν θεός θαῦμα καί σημεῖον καί ποικίλος δύναμις αὐτός κατακοσμέω , καί ὁ φθόγγος ὁ θαυμαστός αὐτός πολιτεία εἰς ὁ πέρας διηχέω ὁ οἰκέω ποιέω . καί εἴπερ σύ ὁ βίος εἷς αὐτός ἐπί στόμα φέρω κατά μέρος διηγέομαι , ὅς καί ἀρχηγός γίγνομαι ὁ κατά μοναχός πολιτεία λέγω Ἀντώνιος δέ ὄνομα αὐτός , γιγνώσκω πάντως ἐκ ὁ εἷς δένδρον ὁ ὁμογενής καί ὁμοειδής καρπός ὁ γλυκύτης , καί οἷος ἐκεῖνος τίθημι ὁ ἄσκησις ὑποβάθρα , οἷος δέ ὁ ὀροφή πήγνυμι , καί ὁποῖος ἀξιόω παρά ὁ Σωτήρ τυγχάνω χάρισμα . πολύς δέ καί ἄλλος μετά ἐκεῖνος ὁ ἴσος ἀγωνίζομαι ἀγών ὁ ὅμοιος τυγχάνω στέφανος τε καί γέρας . Μακάριος οὗτος καί τρισμακάριος ὁ ὁ θεός ἀγαπάω , καί διά ὁ ἀγάπη αὐτός καταφρονέω πᾶς . δάκρυ γάρ πενθέω ἡμέρα καί νύξ , ἵνα ὁ ἄληκτος τυγχάνω παράκλησις · ταπεινόω ἑαυτοῦ ἑκούσιος , ἵνα ἐκεῖ ὑψόω · κατατήκω ὁ ἑαυτοῦ σάρξ πεῖνα τε καί δίψα καί ἀγρυπνία ἵνα ἐκεῖ διαδέχομαι αὐτός ὁ τρυφή καί ἀγαλλίασις ὁ παράδεισος ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.108
σκήνωμα γεγόνασι τοῦ ἁγίου Πνεύματος τῇ καθαρότητι τῆς καρδίας , καθὼς γέγραπται · Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω · ἐσταύρωσαν ἑαυτοὺς τῷ κόσμῳ , ἵν’ ἐκ δεξιῶν τοῦ σταυρωθέντος σταθῶσι · περιεζώσαντο τὰς ὀσφύας αὐτῶν ἐν ἀληθείᾳ , καὶ ἑτοίμους ἔσχον ἀεὶ τὰς λαμπάδας , προσδοκῶντες τὴν ἔλευσιν τοῦ ἀθανάτου νυμφίου . νοεροὺς γὰρ κτησάμενοι ὀφθαλμούς , προεώρων διηνεκῶς τὴν φρικτὴν ὥραν ἐκείνην , τήν τε θεωρίαν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεως ἀχώριστον τῆς ἑαυτῶν ἔσχον καρδίας · καὶ ἐσπούδασαν καμεῖν , ἵνα τῆς ἀϊδίου δόξης μὴ ἀποτύχωσι . γεγόνασιν ἀπαθεῖς ὥσπερ ἄγγελοι · καὶ νῦν μετ’ ἐκείνων χορεύουσιν , ὧν καὶ τὸν βίον ἐμιμήσαντο . μακάριοι οὗτοι καὶ τρισμακάριοι , ὅτι ἀπλανέσι τοῖς τοῦ νοὸς ὀφθαλμοῖς κατενόησαν τὴν τῶν παρόντων ματαιότητα , καὶ τῆς ἀνθρωπίνης εὐπραγίας τὸ ἄστατον καὶ ἀνώμαλον , καί , ταύτην ἀπαρνησάμενοι , τὰ αἰώνια ἑαυτοῖς ἐθησαύρισαν ἀγαθά , καὶ τῆς μηδέποτε διαπιπτούσης μήτε θανάτῳ διακοπτομένης ἐπελάβοντο ζωῆς . Τούτους οὖν τοὺς θαυμασίους καὶ ὁσίους ἄνδρας καὶ ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ ἀνάξιοι μιμεῖσθαι σπουδάζομεν ,
Lemmas: σκήνωμα γίγνομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ καθαρότης ὁ Καρδία , καθώς γράφω · ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω · σταυρόω ἑαυτοῦ ὁ κόσμος , ἵνα ἐκ δεξιός ὁ σταυρόω ἵστημι · περιζώννυμαι ὁ ὀσφῦς αὐτός ἐν ἀλήθεια , καί ἑτοῖμος ἔχω ἀεί ὁ λαμπάς , προσδοκάω ὁ ἔλευσις ὁ ἀθάνατος νυμφίος . νοερός γάρ κτάομαι ὀφθαλμός , προοράω διηνεκής ὁ φρικτός ὥρα ἐκεῖνος , ὁ τε θεωρία ὁ μέλλω ἀγαθός καί ὁ αἰώνιος κόλασις ἀχώριστος ὁ ἑαυτοῦ ἔχω Καρδία · καί σπουδάζω κάμνω , ἵνα ὁ ἀΐδιος δόξα μή ἀποτυγχάνω . γίγνομαι ἀπαθής ὥσπερ ἄγγελος · καί νῦν μετά ἐκεῖνος χορεύω , ὅς καί ὁ βίος μιμέομαι . μακάριος οὗτος καί τρισμακάριος , ὅτι ἀπλανής ὁ ὁ νόος ὀφθαλμός κατανοέω ὁ ὁ πάρειμι ματαιότης , καί ὁ ἀνθρώπινος εὐπραγία ὁ ἄστατος καί ἀνώμαλος , καί , οὗτος ἀπαρνέομαι , ὁ αἰώνιος ἑαυτοῦ θησαυρίζω ἀγαθός , καί ὁ μηδέποτε διαπίπτω μήτε θάνατος διακόπτω ἐπιλαμβάνω ζωή . οὗτος οὖν ὁ θαυμάσιος καί ὅσιος ἀνήρ καί ἐγώ ὁ εὐτελής καί ἀνάξιος μιμέομαι σπουδάζω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.109
οὐκ ἐφικνούμεθα δὲ τῷ ὕψει τῆς οὐρανοπολίτου αὐτῶν διαγωγῆς · ἀλλά , κατὰ τὸ ἐνὸν τῆς ἀσθενοῦς ἡμῶν καὶ ταλαιπώρου δυνάμεως , τὸν βίον αὐτῶν χαρακτηρίζομεν καὶ τὸ σχῆμα περιβεβλήμεθα , κἂν τῶν ἔργων διαμαρτάνωμεν . πρόξενον γὰρ ἀναμαρτησίας τὸ θεῖον ἐπάγγελμα τοῦτο καὶ συνεργὸν τῆς ἐκ τοῦ θείου βαπτίσματος δοθείσης ἡμῖν ἀφθαρσίας ἐπιστάμεθα . καί , τοῖς λόγοις ἑπόμενοι τῶν μακαρίων ἐκείνων , πάνυ καταγινώσκομεν τῶν φθαρτῶν τούτων καὶ ἐπικήρων τοῦ βίου πραγμάτων , ἐν οἷς οὐδὲν ἔστιν εὑρεῖν βέβαιον , οὐδὲ ὁμαλόν , οὐδὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἱστάμενον · ἀλλὰ ματαιότης ἐστὶ τὰ πάντα καὶ προαίρεσις πνεύματος , πολλὰς ἐν ἀτόμῳ φέροντα τὰς μεταβολάς · ὀνείρων γὰρ καὶ σκιᾶς , καὶ αὔρας κατὰ τὸν ἀέρα πνεούσης , εἰσὶν ἀσθενέστερα · μικρὰ καὶ πρὸς ὀλίγον ἡ χάρις , καὶ οὐδὲ χάρις · ἀλλὰ πλάνη τις καὶ ἀπάτη τῆς τοῦ κόσμου κακίας , ὅνπερ μὴ ἀγαπᾶν ὅλως , μισεῖν δὲ μᾶλλον ἐκ καρδίας δεδιδάγμεθα . καὶ ἔστι γε κατὰ ἀλήθειαν μισητὸς οὗτος καὶ ἀπευκταῖος · ὅσα γὰρ δωρεῖται τοῖς φίλοις αὐτοῦ , μετ’ ὀργῆς αὖθις αὐτὰ ἀφαρπάζει , γυμνοὺς δὲ παντὸς ἀγαθοῦ καὶ αἰσχύνην ἠμφιεσμένους , φορτία τε περικειμένους βαρέα , τῇ αἰωνίᾳ παραπέμψει θλίψει ·
Lemmas: οὐ ἐφικνέομαι δέ ὁ ὕψος ὁ οὐρανοπολίτης αὐτός διαγωγεύς · ἀλλά , κατά ὁ ἐν-εἰμί ὁ ἀσθενής ἐγώ καί ταλαίπωρος δύναμις , ὁ βίος αὐτός χαρακτηρίζω καί ὁ σχῆμα περιβάλλω , κἀν ὁ ἔργον διαμαρτάνω . Πρόξενος γάρ ἀναμαρτησία ὁ θέω ἐπάγγελμα οὗτος καί συνεργός ὁ ἐκ ὁ θεῖον βάπτισμα δίδωμι ἐγώ ἀφθαρσία ἐπίσταμαι . καί , ὁ λόγος ἕπομαι ὁ μακάριος ἐκεῖνος , πάνυ καταγιγνώσκω ὁ φθαρτός οὗτος καί ἐπικηρος ὁ βίος πρᾶγμα , ἐν ὅς οὐδείς εἰμί εὑρίσκω βέβαιος , οὐδέ ὁμαλός , οὐδέ ἐπί ὁ αὐτός ἵστημι · ἀλλά ματαιότης εἰμί ὁ πᾶς καί προαίρεσις πνεῦμα , πολύς ἐν ἄτομος φέρω ὁ μεταβολή · ὄνειρος γάρ καί σκιά , καί αὔρα κατά ὁ ἀήρ πνέω , εἰμί ἀσθενής · μικρός καί πρός ὀλίγος ὁ χάρις , καί οὐδέ χάρις · ἀλλά πλάνη τις καί ἀπάτη ὁ ὁ κόσμος κακία , ὅσπερ μή ἀγαπάω ὅλως , μισέω δέ μᾶλλον ἐκ Καρδία διδάσκω . καί εἰμί γε κατά ἀλήθεια μισητός οὗτος καί ἀπευκταῖος · ὅσος γάρ δωρέω ὁ φίλος αὐτός , μετά ὀργή αὖθις αὐτός ἀφαρπάζω , γυμνός δέ πᾶς ἀγαθός καί αἰσχύνη ἀμφί-ἀμφιέννυμι , φορτίον τε περίκειμαι βαρύς , ὁ αἰώνιος παραπέμπω θλῖψις ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.110
οὓς δ’ αὖ πάλιν ὑψοῖ , τῇ ἐσχάτῃ θᾶττον ταπεινοῖ ταλαιπωρίᾳ , ὑποποδίους αὐτοὺς τιθεὶς καὶ ἐπίχαρμα πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν . τοιαῦται οὖν αἱ χάριτες αὐτοῦ · τοιαῦτα τὰ δωρήματα αὐτοῦ . ἐχθρὸς γάρ ἐστι τῶν φίλων αὐτοῦ , καὶ ἐπίβουλος πάντων τῶν ποιούντων αὐτοῦ τὰ θελήματα , καὶ καταράσσων δειῶς τοὺς ἐπερειδομένους ἐπ’ αὐτόν , καὶ ἐκνευρίζων τοὺς ἐπ’ αὐτῷ πεποιθότας . συνθήκας τίθησι μετὰ τῶν ἀφρόνων καὶ ἐπαγγελείας ψευδεῖς , ἵνα μόνον αὐτοὺς ἐπισπάσηται · ἐκείνων δὲ ἀγνωμονησάντων , ἀγνώμων αὐτὸς καὶ ψευδὴς διαδείκνυται , μηδὲν ὧν συνέθετο ἀποπληρῶν . σήμερον γὰρ βρώμασιν ἡδέσι τὸν φάρυγγα αὐτῶν καταλεάνας , κατάβρωμα τοῖς ἐχθροῖς ὅλους αὐτοὺς αὔριον τίθησι . σήμερον βασιλέα τινὰ δείκνυσι , καὶ αὔριον δουλείᾳ τινὶ πονηρᾷ παραδίδωσι · σήμερον μυρίοις εὐθηνούμενον ἀγαθοῖς ,
Lemmas: ὅς δέ αὖος πάλιν ὑψόω , ὁ ἔσχατος ταχύς ταπεινόω ταλαιπωρία , ὑποπόδιος αὐτός τίθημι καί ἐπίχαρμα πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός . τοιοῦτος οὖν ὁ χάρις αὐτός · τοιοῦτος ὁ δώρημα αὐτός . ἐχθρός γάρ εἰμί ὁ Φίλων αὐτός , καί ἐπίβουλος πᾶς ὁ ποιέω αὐτός ὁ θέλημα , καί καταράσσω δειῶς ὁ ἐπερείδω ἐπί αὐτός , καί ἐκνευρίζω ὁ ἐπί αὐτός πείθω . συνθήκη τίθημι μετά ὁ ἄφρων καί ἐπαγγέλλω ψευδής , ἵνα μόνος αὐτός ἐπισπάω · ἐκεῖνος δέ ἀγνωμονέω , ἀγνώμων αὐτός καί ψευδής διαδείκνυμι , μηδείς ὅς συντίθημι ἀποπληρόω . σήμερον γάρ βρῶμα ἡδύς ὁ φάρυγξ αὐτός καταλεαίνω , κατάβρωμα ὁ ἐχθρός ὅλος αὐτός αὔριον τίθημι . σήμερον βασιλεύς τις δείκνυμι , καί αὔριον δουλεία τις πονηρός παραδίδωμι · σήμερον μυρίος εὐθηνέω ἀγαθός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.111
αὔριον προσαίτην καὶ οἰκοτρίβων οἰκότριβα . σήμερον στέφανον δόξης αὐτοῦ τῇ κορυφῇ ἐπιτίθησιν · αὔριον τὸ πρόσωπον τῇ γῇ καταράσσει . σήμερον κοσμεῖ τὸν τράχηλον αὐτοῦ λαμπραῖς ἀξιωμάτων τιμαῖς · αὔριον ταπεινοῖ σιδηροῖς κλοιοῖς δεσμούμενον . ποθητὸν πρὸς μικρὸν τοῖς πᾶσι τοῦτον ἐργάζεται , μισητὸν δὲ μετ’ ὀλίγον ἰσχυρῶς καὶ ἐβδελυγμένον . δήμερον εὐφραίνει , καὶ αὔριον θρήνοις αὐτὸν καὶ κοπετοῖς κατατήκει . ὁποῖον δὲ τούτων καὶ τὸ τέλος ἐπιτίθησιν ἄκουσον · οἰκήτορας γεέννης τοὺς ἠγαπηκότας αὐτὸν ἐλεεινῶς ἀπεργάζεται . τοιαύτην ἔχει γνώμην ἀεί , τοιαύτην πρόθεσιν ἀτεχνῶς . οὔτε τοὺς παρελθόντας θρηνεῖ , οὔτε τοὺς καταλειφθέντας οἰκτείρει . ἐκείνους γὰρ δεινῶς ἀπατήσας καὶ τοῖς ἄρκυσιν αὐτοῦ κατακλείσας , πρὸς τούτους αὖθις τὰ τῆς ἐπιστήμης μετενεγκεῖν πειρᾶται , μὴ θέλων τινὰ τῶν χαλεπῶν αὐτοῦ ἐκφυγεῖν παγίδων . Τοὺς μὲν οὖν τοιούτῳ δουλεύοντας ἀπηνεῖ καὶ πονηρῷ δεσπότῃ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ φιλανθρώπου φρενοβλαβῶς ἑαυτοὺς μακρύναντας , εἰς τὰ παρόντα δὲ κεχηνότας πράγματα καὶ τούτοις προστετηκότας , μηδόλως τῶν μελλόντων λαμβάνοντας ἔννοιαν ,
Lemmas: αὔριον προσαίτης καί οἰκότριψ οἰκότριψ . σήμερον στέφανος δόξα αὐτός ὁ κορυφή ἐπιτίθημι · αὔριον ὁ πρόσωπον ὁ γῆ καταράσσω . σήμερον κοσμέω ὁ τράχηλος αὐτός λαμπρός ἀξίωμα τιμή · αὔριον ταπεινόω σιδήρεος κλοιός δεσμέω . ποθητός πρός μικρός ὁ πᾶς οὗτος ἐργάζομαι , μισητός δέ μετά ὀλίγος ἰσχυρῶς καί βδελύσσομαι . δήμερον εὐφραίνω , καί αὔριον θρῆνος αὐτός καί κοπετός κατατήκω . ὁποῖος δέ οὗτος καί ὁ τέλος ἐπιτίθημι ἀκούω · οἰκήτωρ γέεννα ὁ ἀγαπάω αὐτός ἐλεεινός ἀπεργάζομαι . τοιοῦτος ἔχω γνώμη ἀεί , τοιοῦτος πρόθεσις ἄτεχνος . οὔτε ὁ παρέρχομαι θρηνέω , οὔτε ὁ καταλείπω οἰκτίρω . ἐκεῖνος γάρ δεινῶς ἀπατάω καί ὁ ἄρκυς αὐτός κατακλείω , πρός οὗτος αὖθις ὁ ὁ ἐπιστήμη μεταφέρω πειράω , μή ἐθέλω τις ὁ χαλεπός αὐτός ἐκφεύγω παγίς . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος δουλεύω ἀπηνής καί πονηρός δεσπότης ὁ ἀγαθός καί φιλάνθρωπον φρενοβλαβής ἑαυτοῦ μακρύνω , εἰς ὁ πάρειμι δέ χάσκω πρᾶγμα καί οὗτος προστήκομαι , μηδόλως ὁ μέλλω λαμβάνω ἔννοια ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.112
καὶ εἰς μὲν τὰς σωματικὰς ἀπολαύσεις ἀδιαλείπτως ἐπειγομένους , τὰς δὲ ψυχὰς ἐῶντας λιμῷ κατατήκεσθαι καὶ μυρίοις ταλαιπωρεῖσθαι κακοῖς , ὁμοίους εἶναι δοκῶ ἀνδρὶ φεύγοντι ἀπὸ προσώπου μαινομένου μονοκέρωτος , ὅς , μὴ φέρων τὸν ἦχον τῆς αὐτοῦ βοῆς καὶ τὸν φοβερὸν αὐτοῦ μυκηθμόν , ἀλλ’ ἰσχυρῶς ἀποδιδράσκων τοῦ μὴ γενέσθαι τούτου κατάβρωμα , ἐν τῷ τρέχειν αὐτὸν ὀξέως μεγάλῳ τινὶ περιπέπτωκε βόθρῳ · ἐν δὲ τῷ ἐμπίπτειν αὐτῷ , τὰς χεῖρας ἐκτείνας , καὶ φυτοῦ τινος δραξάμενος , κραταιῶς τοῦτο κατέσχε , καὶ ἐπὶ βάσεώς τινος τοὺς πόδας στηρίξας , ἔδοξεν ἐν εἰρήνῃ λοιπὸν εἶναι καὶ ἀσφαλείᾳ . βλέψας δὲ ὁρᾷ δύο μῦας , λευκὸν μὲν τὸν ἕνα , μέλανα δὲ τὸν ἕτερον , διεσθίοντας ἀπαύστως τὴν ῥίζαν τοῦ φυτοῦ , οὗ ἦν ἐξηρτημένος , καὶ ὅσον οὔπω ἐγγίζοντας ταύτην ἐκτεμεῖν . κατανοήσας δὲ τὸν πυθμένα τοῦ βόθρου , δράκοντα εἶδε φοβερὸν τῇ θέᾳ , πῦρ πνέοντα καὶ δριμύτατα βλοσυροῦντα , τὸ στόμα τε δεινῶς περιχάσκοντα καὶ καταπιεῖν αὐτὸν ἐπειγόμενον . ἀτενίσας δὲ αὖθις τῇ βάσει ἐκείνῃ , ἐφ’ ᾗ τοὺς πόδας εἶχεν ἐρηρεισμένους , τέσσαρας εἶδε κεφαλὰς ἀσπίδων τοῦ τοίχου προβεβληκυίας , ἐφ’ οὗ ἐπεστήρικτο . ἀναβλέψας δὲ τοὺς ὀφθαλμούς , ὁρᾷ ἐκ τῶν κλάδων τοῦ φυτοῦ ἐκείνου μικρὸν ἀποστάζον μέλι . ἐάσας οὖν διασκέψασθαι περὶ τῶν περιεχουσῶν αὐτῷ συμφορῶν ,
Lemmas: καί εἰς μέν ὁ σωματικός ἀπολαύω ἀδιαλείπτως ἐπείγω , ὁ δέ ψυχή ἐάω λιμός κατατήκω καί μυρίος ταλαιπωρέω κακός , ὅμοιος εἰμί δοκέω ἀνήρ φεύγω ἀπό πρόσωπον μαίνομαι μονόκερως , ὅς , μή φέρω ὁ ἦχος ὁ αὐτός βοή καί ὁ φοβερός αὐτός μυκηθμός , ἀλλά ἰσχυρῶς ἀποδιδράσκω ὁ μή γίγνομαι οὗτος κατάβρωμα , ἐν ὁ τρέχω αὐτός ὀξύς μέγας τις περιπίπτω βόθρος · ἐν δέ ὁ ἐμπίπτω αὐτός , ὁ χείρ ἐκτείνω , καί φυτός τις δράσσομαι , κραταιός οὗτος κατέχω , καί ἐπί βάσις τις ὁ πούς στηρίζω , δοκέω ἐν εἰρήνη λοιπός εἰμί καί ἀσφάλεια . βλέπω δέ ὁράω δύο μῦς , λευκός μέν ὁ εἷς , μέλας δέ ὁ ἕτερος , διεσθίω ἄπαυστος ὁ ῥίζα ὁ φυτός , ὅς εἰμί ἐξαρτάω , καί ὅσος οὔπω ἐγγίζω οὗτος ἐκτέμνω . κατανοέω δέ ὁ πυθμήν ὁ βόθρος , δράκων ὁράω φοβερός ὁ θέα , πῦρ πνέω καί δριμύς βλοσυρουειντα , ὁ στόμα τε δεινῶς περιχάσκω καί καταπίνω αὐτός ἐπείγω . ἀτενίζω δέ αὖθις ὁ βάσις ἐκεῖνος , ἐπί ὅς ὁ πούς ἔχω ἐρείδω , τέσσαρες ὁράω κεφαλή ἀσπίς ὁ τοῖχος προβάλλω , ἐπί ὅς ἐπιστηρίζω . ἀναβλέπω δέ ὁ ὀφθαλμός , ὁράω ἐκ ὁ κλάδος ὁ φυτός ἐκεῖνος μικρός ἀποστάζω μέλι . ἐάω οὖν διασκέπτομαι περί ὁ περιέχω αὐτός συμφορά ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 12.113
ὅπως ἔξωθεν μὲν ὁ μονόκερως δεινῶς ἐκμανεὶς ζητεῖ τοῦτον καταφαγεῖν , κάτωθεν δὲ ὁ πικρὸς δράκων κέχηνε καταπιεῖν , τὸ δὲ φυτὸν ὃ περιεδέδρακτο ὅσον οὔπω ἐκκόπτεσθαι ἔμελλε , τούς τε πόδας ἐπ’ ὀλισθηρᾷ καὶ ἀπίστῳ βάσει ἐπεστήρικτο · τῶν τοσούτων οὖν καὶ τοιούτων φρικτῶν θεαμάτων ἀλογίστως ἐπιλαθόμενος , ὅλῳ νοῒ μέλιτος ἐκείνου τοῦ μικροῦ γέγονε τῆς ἡδύτητος ἐκκρεμής . Αὕτη ἡ ὁμοίωσις τῶν τῇ ἀπάτῃ τοῦ παρόντος προστετηκότων βίου , ἧσπερ τὴν σαφήνειαν αὐτίκα λέξω σοι . ὁ μὲν μονόκερως τύπος ἂν εἴη τοῦ θανάτου , τοῦ διώκοντος ἀεὶ καὶ καταλαβεῖν ἐπειγομένου τὸ Ἀδαμιαῖον γένος · ὁ δὲ βόθρος ὁ κόσμος ἐστὶ πλήρης ὑπάρχων παντοίων κακῶν καὶ θανατηφόρων παγίδων · τὸ φυτὸν δὲ τὸ ὑπὸ τῶν δύο μυῶν ἀπαύστως συγκοπτόμενον , ὃ περιεδέδρακτο , ὁ δίαυλος ὑπάρχει τῆς ἑκάστου ζωῆς , ὁ δαπανώμενος καὶ ἀναλισκόμενος διὰ τῶν ὡρῶν τοῦ ἡμερονυκτίου καὶ τῇ ἐκτομῇ κατὰ μικρὸν προσεγγίζων · αἱ δὲ τέσσαρες ἀσπίδες τὴν ἐπὶ τεσσάρων σφαλερῶν καὶ ἀστάτων στοιχείων σύστασιν τοῦ ἀνθρωπείου σώματος αἰνίττονται , ὧν ἀτακτούντων καὶ ταραττομένων ἡ τοῦ σώματος καταλύεται σύστασις · πρὸς τούτοις καὶ ὁ πυρώδης ἐκεῖνος καὶ ἀπηνὴς δράκων τὴν φοβερὰν εἰκονίζει τοῦ ᾅδου γαστέρα , τὴν μαιμάσσουσαν ὑποδέξασθαι τοὺς τὰ παρόντα τερπνὰ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν προκρίνοντας . ὁ δὲ τοῦ μέλιτος σταλαγμὸς τὴν γλυκύτητα ἐμφαίνει τῶν τοῦ κόσμου ἡδέων , δι’ ἧς ἐκεῖνος ἀπατῶν τοὺς ἑαυτοῦ φίλους οὐκ ἐᾷ τῆς σφῶν προνοήσασθαι σωτηρίας .
Lemmas: ὅπως ἔξωθεν μέν ὁ μονόκερως δεινῶς ἐκμαίνω ζητέω οὗτος κατεσθίω , κάτωθεν δέ ὁ πικρός δράκων χάσκω καταπίνω , ὁ δέ φυτόν ὅς περιτρέχω ὅσος οὔπω ἐκκόπτω μέλλω , ὁ τε πούς ἐπί ὀλισθηρός καί ἄπιστος βάσις ἐπιστηρίζω · ὁ τοσοῦτος οὖν καί τοιοῦτος φρικτός θέαμα ἀλογίστως ἐπιλανθάνομαι , ὅλος νόος μέλι ἐκεῖνος ὁ μικρός γίγνομαι ὁ ἡδύτης ἐκκρεμής . ἄτη ὁ ὁμοίωσις ὁ ὁ ἀπάτη ὁ πάρειμι προΐστημι βίος , ὅσπερ ὁ σαφήνεια αὐτίκα λέγω σύ . ὁ μέν μονόκερως τύπος εἄν εἰμί ὁ θάνατος , ὁ διώκω ἀεί καί καταλαμβάνω ἐπείγω ὁ Ἀδαμιαῖος γένος · ὁ δέ βόθρος ὁ κόσμος εἰμί πλήρης ὑπάρχω παντοῖος κακός καί θανατηφόρος παγίς · ὁ φυτόν δέ ὁ ὑπό ὁ δύο μῦς ἄπαυστος συγκόπτω , ὅς περιτρέχω , ὁ δίαυλος ὑπάρχω ὁ ἕκαστος ζωή , ὁ δαπανάω καί ἀναλίσκω διά ὁ ὥρα ὁ ἡμερονύκτιον καί ὁ ἐκτομή κατά μικρός προσεγγίζω · ὁ δέ τέσσαρες ἀσπίς ὁ ἐπί τέσσαρες σφαλερός καί ἄστατος στοιχεῖον σύστασις ὁ ἀνθρώπειος σῶμα αἰνίσσομαι , ὅς ἀτακτέω καί ταράσσω ὁ ὁ σῶμα καταλύω σύστασις · πρός οὗτος καί ὁ πυρώδης ἐκεῖνος καί ἀπηνής δράκων ὁ φοβερός εικονίζω ὁ ᾍδης γαστήρ , ὁ μαιμάσσω ὑποδείκνυμι ὁ ὁ πάρειμι τερπνός ὁ μέλλω ἀγαθός προκρίνω . ὁ δέ ὁ μέλι σταλαγμός ὁ γλυκύτης ἐμφαίνω ὁ ὁ κόσμος ἡδύς , διά ὅς ἐκεῖνος ἀπάτη ὁ ἑαυτοῦ φίλος οὐ ἐάω ὁ σφεῖς προνοέω σωτηρία .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 13.113
Ταύτην ὁ Ἰωάσαφ λίαν ἀποδεξάμενος τὴν
Lemmas: οὗτος ὁ Ιωάσαφ λίαν ἀποδείκνυμι ὁ
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 13.114
παραβολήν , ἔφη · Ὡς ἀληθὴς ὁ λόγος οὗτος καὶ πάνυ ἁρμοδιώτατος . μὴ οὖν ὀκνήσῃς τοιούτους ἀεί μοι τύπους ὑποδεικνύειν , ἵνα γνῶ ἀκριβῶς ὁποῖος ὑπάρχει ὁ καθ’ ἡμᾶς βίος , καὶ τίνων τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις πρόξενος γίνεται . Ὁ δὲ γέρων εἶπεν · Ὅμοιοι αὖθίς εἰσιν οἱ ἐρασθέντες τῶν τοῦ βίου τερπνῶν καὶ τῇ τούτου γλυκανθέντες ἡδύτητι , τῶν μελλόντων τε καὶ μὴ σαλευομένων τὰ ῥευστὰ καὶ ἀσθενῆ προτιμήσαντες , ἀνθρώπῳ τινὶ τρεῖς ἐσχηκότι φίλους , ὦν τοὺς μὲν δύο περιπαθῶς ἐτίμα , καὶ σφοδρῶς τῆς αὐτῶν ἀγάπης ἀντείχετο , μέχρι θανάτου ὑπὲρ αὐτῶν ἀγωνιζόμενος καὶ προκινδυνεύειν αἱρού μενος · πρὸς δὲ τὸν τρίτον πολλῇ ἐφέρετο καταφρονήσει , μήτε τιμῆς , μήτε τῆς προσηκούσης αὐτὸν πώποτε ἀξιώσας ἀγάπης , ἀλλ’ ἢ μικράν τινα καὶ οὐδαμινὴν εἰς αὐτὸν προσποιούμενος φιλίαν . καταλαμβάνουσιν οὖν ἐν μιᾷ φοβεροί τινες καὶ ἐξαίσιοι στρατιῶται , σπεύδοντες ταχύτητι πολλῇ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦτον ἀγαγεῖν , λόγον ἀποδώσοντα ὑπὲρ ὀφειλῆς μυρίων ταλάντων . στενοχωρούμενος δὲ ἐκεῖνος ἐζήτει βοηθόν , τὸν συναντιλαβέσθαι αὐτῷ ἐν τῶ φρικτῷ τοῦ βασιλέως λογοθεσίῳ δυνάμενον . δραμὼν οὖν πρὸς τὸν πρῶτον αὐτοῦ καὶ πάντων γνησιώτατον φίλον , λέγει . Οἶδας , ὦ φίλε , ὡς ἀεὶ ἐθέμην τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ · νυνὶ δὲ χρῄζω βοηθείας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τῆς κατεχούσης με ἀνάγκης .
Lemmas: παραβολή , φημί · ὡς ἀληθής ὁ λόγος οὗτος καί πάνυ ἁρμόδιος . μή οὖν ὀκνέω τοιοῦτος ἀεί ἐγώ τύπος ὑποδείκνυμι , ἵνα γιγνώσκω ἀκριβῶς ὁποῖος ὑπάρχω ὁ κατά ἐγώ βίος , καί τίνω ὁ ἑαυτοῦ φίλος πρόξενος γίγνομαι . ὁ δέ γέρων εἶπον · Ὅμοιος αὖθις εἰμί ὁ ἔραμαι ὁ ὁ βίος τερπνός καί ὁ οὗτος γλυκαίνω ἡδύτης , ὁ μέλλω τε καί μή σαλεύω ὁ ῥευστός καί ἀσθενής προτιμάω , ἄνθρωπος τις τρεῖς ἔχω φίλος , οὖν ὁ μέν δύο περιπαθῶς τιμάω , καί σφοδρός ὁ αὐτός ἀγάπη ἀντέχω , μέχρι θάνατος ὑπέρ αὐτός ἀγωνίζομαι καί προκινδυνεύω αἱρού μένος · πρός δέ ὁ τρίτος πολύς φέρω καταφρονέω , μήτε τιμή , μήτε ὁ προσήκω αὐτός πώποτε ἀξιόω ἀγάπη , ἀλλά ἢ μικρός τις καί ουδαμινη εἰς αὐτός προσποιέω φίλιος . καταλαμβάνω οὖν ἐν εἷς φοβερός τις καί ἐξαίσιος στρατιώτης , σπεύδω ταχύτης πολύς πρός ὁ βασιλεύς οὗτος ἄγω , λόγος ἀποδίδωμι ὑπέρ ὀφειλή μυρίος τάλαντον . στενοχωρέω δέ ἐκεῖνος ζητέω βοηθός , ὁ συναντιλαμβάνω αὐτός ἐν ὁ φρικτός ὁ βασιλεύς λογοθέσιος δύναμαι . τρέχω οὖν πρός ὁ πρῶτος αὐτός καί πᾶς γνήσιος φίλος , λέγω . οἶδα , εἰμί φίλος , ὡς ἀεί τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ ὑπέρ σύ · νυνί δέ χρῄζω βοήθεια ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ κατέχω ἐγώ ἀνάγκη .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 13.115
πόσων οὖν ἐπαγγέλλῃ συναντιλαβέσθαι μοι νῦν ; καὶ τίς ἡ παρὰ σοῦ προσγινομένη μοι ἐλπίς , προσφιλέστατε ; ἀποκριθεὶς οὖν ἐκεῖνος ἔφη · Οὐκ εἰμί σου φίλος , ἄνθρωπε · οὐκ ἐπίσταμαι τίς εἶ . ἄλλους γὰρ ἔχω προσφιλεῖς , μεθ’ ὧν δεῖ με σήμερον εὐφραίνεσθαι , καὶ φίλους αὐτοὺς εἰς τὸ ἑξῆς κτήσασθαι . παρέχω δέ σοι ἰδοὺ ῥάκια δύο , τοῦ ἔχειν σε ταῦτα ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ πορεύῃ , ἅτινα οὐδέν σε τὸ παράπαν ὠφελήσουσι . καὶ μηδεμίαν ἄλλην παρ’ ἐμοῦ προσδοκήσῃς ἐλπίδα . τούτων ἀκούσας ἐκεῖνος καὶ ἀπογνοὺς ἣν ἐξ αὐτοῦ βοήθειαν ἤλπιζε , πρὸς τὸν ἕτερον πορεύεται φίλον , καί φησι · Μέμνησαι , ὦ ἑταῖρε , ὅσης ἀπήλαυσας παρ’ ἐμοῦ τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης · σήμερον δέ , θλίψει περιπεσὼν καὶ συμφορᾷ μεγίστῃ , χρῄζω συνεργοῦ . πόσον οὖν ἰσχύεις μοι συγκοπιάσαι ; ἐξ αὐτῆς γνώρισόν μοι . ὁ δέ φησιν · Οὐ σχολάζω σήμερον συναγωνίσασθαί σοι · μερίμναις γὰρ κἀγὼ καὶ περιστάσεσι περιπεσὼν ἐν θλίψει εἰμί . μικρὸν δ’ ὅμως συνοδεύσω σοι , κἂν μηδὲν ὠφελήσω σε · καί , θᾶττον ὑποστρέψας οἴκαδε , ταῖς ἰδίαις ἔσομαι ἀσχολούμενος μερίμναις . κεναῖς οὖν κἀκεῖθεν ὑποστρέψας χερσὶν ὁ ἄνθρωπος καὶ πάντοθεν ἀπορούμενος , ἐταλάνιζεν ἑαυτὸν τῆς ματαίας ἐλπίδος τῶν ἀγνωμόνων αὐτοῦ φίλων , καὶ τῶν ἀνονήτων ταλαιπωριῶν ὧν ὑπὲρ τῆς ἐκείνων ἀγάπης ὑπέστη . ἀπέρχεται λοιπὸν πρὸς τὸν τρίτον φίλον αὐτοῦ ,
Lemmas: πόσος οὖν ἐπαγγέλλω συναντιλαμβάνω ἐγώ νῦν ; καί τίς ὁ παρά σύ προσγίγνομαι ἐγώ ἐλπίς , προσφιλής ; ἀποκρίνω οὖν ἐκεῖνος φημί · οὐ εἰμί σύ φίλος , ἄνθρωπος · οὐ ἐπίσταμαι τίς εἰμί . ἄλλος γάρ ἔχω προσφιλής , μετά ὅς δεῖ ἐγώ σήμερον εὐφραίνω , καί φίλος αὐτός εἰς ὁ ἑξῆς κτάομαι . παρέχω δέ σύ ἰδού ῥάκιον δύο , ὁ ἔχω σύ οὗτος ἐν ὁ ὁδός ὅς πορεύω , ὅστις οὐδείς σύ ὁ παράπαν ὠφελέω . καί μηδείς ἄλλος παρά ἐγώ προσδοκάω ἐλπίς . οὗτος ἀκούω ἐκεῖνος καί ἀπογιγνώσκω ὅς ἐκ αὐτός βοήθεια ἐλπίζω , πρός ὁ ἕτερος πορεύω φίλος , καί φημί · μιμνήσκω , εἰμί ἑταῖρος , ὅσος ἀπελαύνω παρά ἐγώ τιμή καί εὐγνωμοσύνη · σήμερον δέ , θλῖψις περιπίπτω καί συμφορά μέγας , χρῄζω συνεργός . πόσος οὖν ἰσχύω ἐγώ συγκοπιάζω ; ἐκ αὐτός γνωρίζω ἐγώ . ὁ δέ φημί · οὖον σχολάζω σήμερον συναγωνίζομαι σύ · μέριμνα γάρ ἐγώ καί περίστασις περιπίπτω ἐν θλῖψις εἰμί . μικρός δέ ὅμως συνοδεύω σύ , κἀν μηδείς ὠφελέω σύ · καί , ταχύς ὑποστρέφω οἴκαδε , ὁ ἴδιος εἰμί ἀσχολέω μέριμνα . κενός οὖν ἐκεῖθεν ὑποστρέφω χείρ ὁ ἄνθρωπος καί πάντοθεν ἀπορέω , ταλανίζω ἑαυτοῦ ὁ μάταιος ἐλπίς ὁ ἀγνώμων αὐτός Φίλων , καί ὁ ἀνόνητος ταλαιπωρία ὅς ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος ἀγάπη ὑφίστημι . ἀπέρχομαι λοιπός πρός ὁ τρίτος φίλος αὐτός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 13.116
ὃν οὐδέποτε ἐθεράπευσεν , οὐδὲ κοινωνὸν τῆς ἑαυτοῦ εὐφροσύνης προσεκαλέσατο · καί φησι πρὸς αὐτὸν κατῃσχυμμένῳ τε καὶ κατηφιῶντι τῷ προσώπῳ · Οὐκ ἔχω στόμα διᾶραι πρὸς σέ , γινώσκων ἀκριβῶς ὅτι οὐ μέμνησαί μου πώποτε εὐεργετήσαντός σε , ἢ προσφιλῶς διατεθέντος σοι . ἀλλ’ ἐπεὶ συμφορά με κατέλαβε χαλεπωτάτη , οὐδαμόθεν δὲ τῶν λοιπῶν μου φίλων εὗρον σωτηρίας ἐλπίδα , παρεγενόμην πρὸς σέ , δυσωπῶν , εἰ ἔστι σοι ἰσχύς , μικράν τινα βοήθειαν παρασχεῖν μὴ οὖν ἀπαγορεύσῃς , μηνίσας μου τῆς ἀγνωμοσύνης . ὁ δέ φησιν ἱλαρῷ καὶ χαρίεντι προσώπῳ · Ναὶ δὴ φίλον ἐμὸν γνησιώτατον ὁμολογῶ σε ὑπάρχειν · και , τῆς μικρᾶς ἐκείνης μεμνημένος σου εὐποιίας , σὺν τόκῳ σήμερον ἀποδώσω σοι . μὴ φοβοῦ τοίνυν , μηδὲ δέδιθι · ἐγώ σου γὰρ προπορεύσομαι , ἐγὼ δυσωπήσω ὑπὲρ σοῦ τὸν βασιλέα , καὶ οὐ μὴ παραδῶ σε εἰς χεῖρας ἐχθρῶν σου . θάρσει οὖν , προσφιλέστατε , καὶ μὴ λυποῦ . τότε κατανυγεὶς ἐκεῖνος ἔλεγε μετὰ δακρύων · Οἴμοι τί πρῶτον θρηνήσω , καὶ τί κλαύσομαι πρῶτον ; τῆς ματαίας μου καταγνώσομαι προσπαθείας εἰς τοὺς ἀμνήμονας καὶ ἀχαρίστους καὶ ψευδεῖς φίλους ἐκείνους ; ἢ τὴν φρενοβλαβῆ ταλανίσω ἀγνωμοσύνην ,
Lemmas: ὅς οὐδέποτε θεραπεύω , οὐδέ κοινωνός ὁ ἑαυτοῦ Εὐφρόσυνος προσκαλέω · καί φημί πρός αὐτός κατῃσχυμμένῳ τε καί κατηφιάω ὁ πρόσωπον · οὐ ἔχω στόμα διαίρω πρός σός , γιγνώσκω ἀκριβῶς ὅτι οὖον μιμνήσκω ἐγώ πώποτε εὐεργετέω σύ , ἢ προσφιλής διατίθημι σύ . ἀλλά ἐπεί συμφορά ἐγώ καταλαμβάνω χαλεπός , οὐδαμόθεν δέ ὁ λοιπός ἐγώ Φίλων εὑρίσκω σωτηρία ἐλπίς , παραγίγνομαι πρός σός , δυσωπέω , εἰμί εἰμί σύ ἰσχύς , μικρός τις βοήθεια παρέχω μή οὖν απαγόρευση , μηνίω ἐγώ ὁ ἀγνωμοσύνη . ὁ δέ φημί ἱλαρός καί χαρίεις πρόσωπον · Ναίς δή φίλος ἐμός γνήσιος ὁμολογέω σύ ὑπάρχω · και , ὁ μικρός ἐκεῖνος μιμνήσκω σύ εὐποιία , σύν τόκος σήμερον ἀποδίδωμι σύ . μή φοβέω τοίνυν , μηδέ δείδω · ἐγώ σύ γάρ προπορεύω , ἐγώ δυσωπέω ὑπέρ σύ ὁ βασιλεύς , καί οὖον μή παραδίδωμι σύ εἰς χείρ ἐχθρός σύ . θάρσος οὖν , προσφιλής , καί μή λυπέω . τότε κατανύσσομαι ἐκεῖνος λέγω μετά δάκρυ · οἴμοι τίς πρῶτος θρηνέω , καί τίς καλέω πρῶτος ; ὁ μάταιος ἐγώ καταγιγνώσκω προσπάθεια εἰς ὁ ἀμνήμων καί ἀχάριστος καί ψευδής φίλος ἐκεῖνος ; ἢ ὁ φρενοβλαβής ταλανίζω ἀγνωμοσύνη ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 13.117
ἥνπερ τῷ ἀληθεῖ τούτῳ καὶ γνησίῳ ἐνεδειξάμην φίλῳ ; Ὁ δὲ Ἰωάσαφ , καὶ τοῦτον μετὰ θαύματος δεξάμενος τὸν λόγον , τὴν σαφήνειαν ἐζήτει . καί φησιν ὁ Βαρλαάμ · Ὁ πρῶτος φίλος ἂν εἴη ἡ τοῦ πλούτου περιουσία καὶ ὁ τῆς φιλοχρηματίας ἔρως , ἐφ’ ᾧ μυρίοις ὁ ἄνθρωπος περιπίπτει κινδύνοις , καὶ πολλὰς ὑπομένει ταλαιπωρίας · ἐλθούσης δὲ τῆς τελευταίας τοῦ θανάτου προθεσμίας οὐδὲν ἐκ πάντων ἐκείνων , εἰ μὴ τὰ πρὸς κηδείαν ἀνόνητα ῥάκια , λαμβάνει . δεύτερος δὲ φίλος κέκληται γυνή τε καὶ τέκνα καὶ οἱ λοιποὶ συγγενεῖς τε καὶ οἰκεῖοι , ὧν τῇ προσπαθείᾳ κεκολλημένοι δυσαποσπάστως ἔχομεν , αὐτῆς τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἕνεκεν τῆς αὐτῶν ὑπερορῶντες ἀγάπης · οὐδεμιᾶς δέ τις ἐξ αὐτῶν ἀπώνατο ὠφελείας τῇ ὥρᾳ τοῦ θανάτου · ἀλλ’ ἢ μόνον μέχρι τοῦ μνήματος συνοδεύουσιν αὐτῷ παρεπόμενοι , εἶτ̓ , εὐθὺς ἐπαναστραφέντες , τῶν ἰδίων ἔχονται μεριμνῶν καὶ περιστάσεων , οὐκ ἔλαττον λήθῃ τὴν μνήμην , ἢ τὸ σῶμα τοῦ ποτε προσφιλοῦς καλύψαντες τάφῳ . ὁ δ’ αὖ τρίτος φίλος ὁ παρεωραμένος καὶ φορτικός , ὁ μὴ προσιτός , ἀλλὰ φευκτὸς καὶ οἷον ἀποτρόπαιος , ὁ τῶν ἀρίστων ἔργων χορὸς καθέστηκεν , οἷον πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , ἐλεημοσύνη , φιλανθρωπία , καὶ ὁ λοιπὸς τῶν ἀρετῶν ὅμιλος , ὁ δυνάμενος προπορεύεσθαι ἡμῶν ἐξερχομένων τοῦ σώματος , ὑπὲρ ἡμῶν τε δυσωπῆσαι τὸν Κύριον , καὶ τῶν ἐχθρῶν ἡμᾶς λυτρούμενος καὶ δεινῶν φορολόγων , τῶν λογοθέσιον ἡμῖν πικρὸν ἐν τῷ ἀέρι κινούντων , καὶ χειρώσασθαι πικρῶς ζητούντων . οὗτός ἐστιν ὁ εὐγνώμων φίλος καὶ ἀγαθός ,
Lemmas: ὅσπερ ὁ ἀληθής οὗτος καί γνήσιος ἐνδείκνυμι φίλος ; ὁ δέ Ιωάσαφ , καί οὗτος μετά θαῦμα δέχομαι ὁ λόγος , ὁ σαφήνεια ζητέω . καί φημί ὁ Βαρλαάμ · ὁ πρῶτος φίλος εἄν εἰμί ὁ ὁ πλοῦτος περιουσία καί ὁ ὁ φιλοχρηματία Ἔρως , ἐπί ὅς μυρίος ὁ ἄνθρωπος περιπίπτω κίνδυνος , καί πολύς ὑπομένω ταλαιπωρία · ἔρχομαι δέ ὁ τελευταῖος ὁ θάνατος προθεσμία οὐδείς ἐκ πᾶς ἐκεῖνος , εἰμί μή ὁ πρός κηδεία ἀνόνητος ῥάκιον , λαμβάνω . δύο δέ φίλος καλέω γυνή τε καί τέκνον καί ὁ λοιπός συγγενής τε καί οἰκεῖος , ὅς ὁ προσπάθεια κολλάω δυσαπόσπαστος ἔχω , αὐτός ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα ἕνεκα ὁ αὐτός ὑπεροράω ἀγάπη · οὐδείς δέ τις ἐκ αὐτός ἀπονίναμαι ὠφέλεια ὁ ὥρα ὁ θάνατος · ἀλλά ἢ μόνος μέχρι ὁ μνῆμα συνοδεύω αὐτός παρέπομαι , εἶτα , εὐθύς ἐπαναστρέφω , ὁ ἴδιος ἔχω μεριμνάω καί περίστασις , οὐ μικρός λήθη ὁ μνήμη , ἢ ὁ σῶμα ὁ ποτός προσφιλής καλύπτω τάφος . ὁ δέ αὖος τρίτος φίλος ὁ παροράω καί φορτικός , ὁ μή προσιτός , ἀλλά φευκτός καί οἷος ἀποτρόπαιος , ὁ ὁ Ἀρίστων ἔργον χορός καθίστημι , οἷος πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , ἐλεημοσύνη , φιλανθρωπία , καί ὁ λοιπός ὁ ἀρετή ὅμιλος , ὁ δύναμαι προπορεύω ἐγώ ἐξέρχομαι ὁ σῶμα , ὑπέρ ἐγώ τε δυσωπέω ὁ κύριος , καί ὁ ἐχθρός ἐγώ λυτρόω καί δεινός φορολόγος , ὁ λογοθέσιον ἐγώ πικρός ἐν ὁ ἀήρ κινέω , καί χειρόομαι πικρός ζητέω . οὗτος εἰμί ὁ εὐγνώμων φίλος καί ἀγαθός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 13.118
ὁ καὶ τὴν μικρὰν ἡμῶν εὐπραγίαν ἐπὶ μνήμης φέρων καὶ σὺν τόκῳ ἡμῖν πᾶσαν ἀποδιδούς .
Lemmas: ὁ καί ὁ μικρός ἐγώ εὐπραγία ἐπί μνήμη φέρω καί σύν τόκος ἐγώ πᾶς ἀποδίδωμι .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 14.118
Αὖθις οὖν ὁ Ἰωάσαφ , Εὖ σοι γένοιτο παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ , ὦ σοφώτατε τῶν ἀνθρώπων . εὔφρανας γάρ μου τὴν ψυχὴν τοῖς καταλλήλοις σου καὶ ἀρίστοις ῥήμασι . τοιγαροῦν ἀνατύπωσόν μοι καὶ ἔτι εἰκόνα τῆς ματαιότητος τοῦ κόσμου , καὶ πῶς ἄν τις ἐν εἰρήνῃ καὶ ἀσφαλείᾳ τοῦτον διέλθοι . Ἀναλαβὼν δὲ τὸν λόγον ὁ Βαρλαὰμ ἔφη , Ἄκουσον καὶ τούτου δὴ τοῦ προβλήματος ὁμοίωσιν . πόλιν τινὰ μεμάθηκα μεγάλην , ἧς οἱ πολῖται τοιαύτην ἐσχήκεσαν ἔκπαλαι συνήθειαν , τὸ ἐπιλαμβάνεσθαι ξένου τινὸς καὶ ἀγνώστου ἀνδρός , μηδὲν τῶν νόμων τῆς πόλεως καὶ παραδόσεων ὅλως ἐπισταμένου , καὶ τοῦτον βασιλέα καθιστᾶν ἑαυτοῖς , πάσης ἀπολαύοντα ἐξουσίας καὶ τῶν αὐτοῦ θελημάτων ἀκωλύτως ἐχόμενον , ἄχρι συμπληρώσεως ἐνιαυσίου χρόνου . εἶτ̓ , ἐξαίφνης ἐν πάσῃ αὐτοῦ τυγχάνοντος ἀμεριμνίᾳ , τρυφῶντός τε καὶ σπαταλῶντος ἀδεῶς , καὶ συνδιαιωνίζειν αὐτῷ τὴν βασιλείαν εἰσαεὶ δοκοῦντος , ἐπεγειρόμενοι κατ’ αὐτοῦ , καὶ τὴν βασιλικὴν ἀφελόμενοι στολήν , γυμνόν τε ἀνὰ πᾶσαν θριαμβεύσαντες τὴν πόλιν , ἐξόριστον ἔπεμπον εἰς μακρὰν ἀπῳκισμένην καὶ μεγάλην τινὰ νῆσον , ἐν ᾗ , μήτε διατροφῆς εὐπορῶν μήτε ἐνδυμάτων , ἐν λιμῷ καὶ γυμνότητι δεινῶς κατετρύχετο , τῆς παρ’ ἐλπίδα δοθείσης αὐτῷ τρυφῆς καὶ θυμηδίας εἰς λύπην αὖθις καὶ παρ’ ἐλπίδα πᾶσαν καὶ προσδοκίαν μεταμειφθείσης . κατὰ τὸ παρακολουθῆσαν τοίνυν ἔθος τῶν πολιτῶν ἐκείνων , προεχειρίσθη τις ἀνὴρ εἰς τὴν βασιλείαν συνέσει πολλῇ τὸν λογισμὸν
Lemmas: αὖθις οὖν ὁ Ιωάσαφ , εὕω σύ γίγνομαι παρά κύριος ὁ Θεός , εἰμί σοφός ὁ ἄνθρωπος . εὐφραίνω γάρ ἐγώ ὁ ψυχή ὁ κατάλληλος σύ καί ἀγαθός ῥῆμα . τοιγάρ ἀνατυπόω ἐγώ καί ἔτι εἰκών ὁ ματαιότης ὁ κόσμος , καί πῶς ἄν τις ἐν εἰρήνη καί ἀσφάλεια οὗτος διέρχομαι . ἀναλαμβάνω δέ ὁ λόγος ὁ Βαρλαάμ φημί , ἀκούω καί οὗτος δή ὁ πρόβλημα ὁμοίωσις . πόλις τις μανθάνω μέγας , ὅς ὁ πολίτης τοιοῦτος ἔχω ἔκπαλαι συνήθεια , ὁ ἐπιλαμβάνω ξένος τις καί ἄγνωστος ἀνήρ , μηδείς ὁ νόμος ὁ πόλις καί παράδοσις ὅλως ἐφίστημι , καί οὗτος βασιλεύς καθιστάω ἑαυτοῦ , πᾶς ἀπολαύω ἐξουσία καί ὁ αὐτός θέλημα ἀκωλύτως ἔχω , ἄχρι συμπλήρωσις ἐνιαύσιος χρόνος . εἶτα , ἐξαπίνης ἐν πᾶς αὐτός τυγχάνω ἀμεριμνία , τρυφάω τε καί σπαταλάω ἀδεῶς , καί συνδιαιωνίζω αὐτός ὁ βασίλειος εἰσαεί δοκέω , ἐπεγείρω κατά αὐτός , καί ὁ βασιλικός ἀφαιρέω στολή , γυμνός τε ἀνά πᾶς θριαμβεύω ὁ πόλις , ἐξόριστος πέμπω εἰς μακράν ἀποικίζω καί μέγας τις νῆσος , ἐν ὅς , μήτε διατροφή εὐπορέω μήτε ἔνδυμα , ἐν λιμός καί γυμνότης δεινῶς κατατρύχω , ὁ παρά ἐλπίς δίδωμι αὐτός τρυφή καί θυμηδία εἰς λύπη αὖθις καί παρά ἐλπίς πᾶς καί προσδοκία μεταμείβω . κατά ὁ παρακολουθέω τοίνυν ἔθος ὁ πολίτης ἐκεῖνος , προχειρίζω τις ἀνήρ εἰς ὁ βασίλειος σύνεσις πολύς ὁ λογισμός
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 14.119
κατάκομον ἔχων , ὃς αὐτίκα μὴ συναρπασθεὶς τῇ ἐξαίφνης αὐτῷ προσπεσούσῃ εὐθηνίᾳ , μηδὲ τῶν προβεβασιλευκότων καὶ ἀθλίως ἐκβληθέντων τὴν ἀμεριμνίαν ζηλώσας , ἐμμέριμνον εἶχε καὶ ἐναγώνιον τὴν ψυχὴν πῶς ἂν τὰ κατ’ αὐτὸν εὖ διάθοιτο . τῇ συχνῇ δὲ μελέτῃ ἀκριβωσάμενος , ἔγνω διά τινος σοφωτάτου συμβούλου τὴν συνήθειαν τῶν πολιτῶν , καὶ τὸν τόπον τῆς διηνεκοῦς ἐξορίας · ὅπως τε χρὴ ἑαυτὸν ἀσφαλίσασθαι ἀπλανῶς ἐδιδάχθη . ταῦτ’ οὖν ὡς ἔγνω , καὶ ὅτι δεῖ αὐτὸν ὅσον οὔπω ἐκείνην καταλαμβάνειν τὴν νῆσον , τὴν δ’ ἐπίκτητον ταύτην καὶ ἀλλοτρίαν βασιλείαν ἀλλοτρίοις αὖθις καταλιμπάνειν , ἀνοίξας τοὺς θησαυροὺς αὐτοῦ ὧνπερ τέως ἀνειμένην εἶχε καὶ ἀκώλυτον τὴν χρῆσιν , καὶ λαβὼν χρημάτων πλῆθος , χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου καὶ λίθων τιμίων ἁδρότατον ὄγκον , πιστοτάτοις παραδοὺς οἰκέταις , εἰς ἐκείνην προέπεμψεν , εἰς ἣν ἔμελλεν ἀπάγεσθαι , νῆσον . συντελεσθέντος δὲ τοῦ ἐμπροθέσμου ἐνιαυτοῦ , στασιάσαντες οἱ πολῖται γυμνὸν αὐτόν , ὡς καὶ τοὺς πρὸ αὐτοῦ , τῇ ἐξορίᾳ παρέπεμψαν . οἱ μὲν οὖν λοιποὶ ἀνόητοι καὶ πρόσκαιροι βασιλεῖς δεινῶς ἐλίμωττον ·
Lemmas: κατάκομος ἔχω , ὅς αὐτίκα μή συναρπάζω ὁ ἐξαπίνης αὐτός προσπίπτω εὐθηνία , μηδέ ὁ προβασιλεύω καί ἄθλιος ἐκβάλλω ὁ ἀμεριμνία ζηλόω , ἐμμέριμνος ἔχω καί ἐναγώνιος ὁ ψυχή πῶς εἄν ὁ κατά αὐτός εὕω διατίθημι . ὁ συχνός δέ μελέτη ἀκριβόω , γιγνώσκω διά τις σοφός σύμβουλος ὁ συνήθεια ὁ πολίτης , καί ὁ τόπος ὁ διηνεκής ἐξορία · ὅπως τε χρή ἑαυτοῦ ἀσφαλίζω ἀπλανῶς διδάσκω . αὐτός οὖν ὡς γιγνώσκω , καί ὅτι δεῖ αὐτός ὅσος οὔπω ἐκεῖνος καταλαμβάνω ὁ νῆσος , ὁ δέ Ἐπίκτητος οὗτος καί ἀλλότριος βασίλειος ἀλλότριος αὖθις καταλιμπάνειν , ἀνοίγω ὁ θησαυρός αὐτός ὅσπερ τέως ἀνίημι ἔχω καί ἀκώλυτος ὁ χρῆσις , καί λαμβάνω χρῆμα πλῆθος , χρυσός τε καί ἄργυρος καί λίθος τίμιος ἁδρός ὄγκος , πιστός παραδίδωμι οἰκέτης , εἰς ἐκεῖνος προπέμπω , εἰς ὅς μέλλω ἀπάγω , νῆσος . συντελέω δέ ὁ εμπρόθεσμος ἐνιαυτός , στασιάζω ὁ πολίτης γυμνός αὐτός , ὡς καί ὁ πρό αὐτός , ὁ εξορία παραπέμπω . ὁ μέν οὖν λοιπός ἀνόητος καί πρόσκαιρος βασιλεύς δεινῶς λιμώσσω ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 14.120
ὁ δέ , τὸν πλοῦτον προαποθέμενος ἐκεῖνον , εὐθηνίᾳ διηνεκεῖ συζῶν καὶ τρυφὴν ἀδάπανον ἔχων , φόβον τε παντάπασιν ἀποσεισάμενος τῶν ἀτάκτων καὶ πονηρῶν πολιτῶν , τῆς σοφωτάτης ἑαυτὸν ἐμακάριζεν εὐβουλίας . Πόλιν οὖν νόει μοι τὸν μάταιον τοῦτον καὶ ἀπατεῶνα κόσμον , πολίτας δὲ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας τῶν δαιμόνων , τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου , τοὺς δελεάζοντας ἡμᾶς τῷ λείῳ τῆς ἡδονῆς , καὶ ὡς περὶ ἀφθάρτων ὑποτιθεμένους διανοεῖσθαι τῶν φθαρτῶν καὶ ἐπικήρων , ὡς ἅτε συνδιαιωνιζούσης ἡμῖν καὶ ἀθάνατα τῆς τούτων συνυπαρχούσης ἀπολαύσεως . οὕτως οὖν ἀπατηθέντων ἡμῶν καὶ μηδεμίαν περὶ τῶν μονίμων ἐκείνων καὶ αἰωνίων βουλευσαμένων , μήτε τι ταμιευσαμένων ἑαυτοῖς εἰς τὸν ἐκεῖθεν βίον , αἰφνίδιος ἡμῖν ἐφίσταται ὄλεθρος ὁ τοῦ θανάτου . τότε δὴ τότε γυμνοὺς ἡμᾶς τῶν ἐντεῦθεν οἱ πονηροὶ καὶ πικροὶ δεξάμενοι πολῖται τοῦ σκότους , ὡς ἐκείνοις τὸν ἅπαντα προσαναλώσαντας χρόνον , ἀπάγουσιν εἰς γῆν σκοτεινὴν καὶ γυοφεράν , εἰς γῆν σκότους αἰωνίου , οὗ οὐκ ἔστι φέγγος , οὐδὲ ὁρᾶν ζωὴν βροτῶν . σύμβουλον δὲ ἀγαθόν , τὸν τἀληθῆ πάντα γνωρίσαντα καὶ τὰ σωτήρια διδάξαντα ἐπιτηδεύματα τῷ συνετῷ καὶ σοφωτάτῳ βασιλεῖ , τὴν ἐμὴν ὐπολάμβανε εὐτελῆ χθαμαλότητα , ὃς τὴν ἀγαθὴν ὁδὸν καὶ ἀπλανῆ ὑποδεῖξαί σοι ἥκω , τοῖς αἰωνίοις μὲν καὶ ἀτελευτήτοις ἐνάγων κἀκεῖσε πάντα συμβουλεύων ἀποθέσθαι , ἀπάγων δὲ τοῦ πλάνου κόσμου τούτου ,
Lemmas: ὁ δέ , ὁ πλοῦτος προαποτίθημι ἐκεῖνος , εὐθηνία διηνεκής συζάω καί τρυφή ἀδάπανος ἔχω , φόβος τε παντάπασι ἀποσείω ὁ ἄτακτος καί πονηρός πολίτης , ὁ σοφός ἑαυτοῦ μακαρίζω εὐβουλία . Πόλις οὖν νοέω ἐγώ ὁ μάταιος οὗτος καί ἀπατεών κόσμος , πολίτης δέ ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ὁ δαίμων , ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος ὁ αἰών οὗτος , ὁ δελεάζω ἐγώ ὁ λεῖος ὁ ἡδονή , καί ὡς περί ἄφθαρτος ὑποτίθημι διανοέομαι ὁ φθαρτός καί ἐπικηρος , ὡς ἅτε συνδιαιωνίζω ἐγώ καί ἀθάνατος ὁ οὗτος συνυπάρχων ἀπόλαυσις . οὕτως οὖν ἀπατάω ἐγώ καί μηδείς περί ὁ μόνιμος ἐκεῖνος καί αἰώνιος βουλεύω , μήτε τίς ταμιεύω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἐκεῖθεν βίος , Αἰφνίδιος ἐγώ ἐφίστημι ὄλεθρος ὁ ὁ θάνατος . τότε δή τότε γυμνός ἐγώ ὁ ἐντεῦθεν ὁ πονηρός καί πικρός δέχομαι πολίτης ὁ σκότος , ὡς ἐκεῖνος ὁ ἅπας προσαναλίσκω χρόνος , ἀπάγω εἰς γῆ σκοτεινός καί γυοφερνω , εἰς γῆ σκότος αἰώνιος , ὅς οὐ εἰμί φέγγος , οὐδέ ὁράω ζωή βροτός . σύμβουλος δέ ἀγαθός , ὁ τἀληθῆ πᾶς γνωρίζω καί ὁ σωτήριος διδάσκω ἐπιτήδευμα ὁ συνετός καί σοφός βασιλεύς , ὁ ἐμός ὑπολαμβάνω εὐτελής χθαμαλότης , ὅς ὁ ἀγαθός ὁδός καί ἀπλανῆ ὑποδείκνυμι σύ ἥκω , ὁ αἰώνιος μέν καί ἀτέλευτος ἐνάγω κἀκεῖσε πᾶς συμβουλεύω ἀποτίθημι , ἀπάγω δέ ὁ πλάνος κόσμος οὗτος ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 14.121
ὅνπερ κἀγὼ δυστυχῶς ἐφίλουν , καὶ τῶν αὐτοῦ ἀντειχόμην τερπνῶν τε καὶ ἀπολαυστικῶν . κατανοήσας δὲ τοῖς ἀπλανέσι τοῦ νοὸς ὀφθαλμοῖς πῶς ἐν τούτοις πᾶς ὁ τῶν ἀνθρώπων κατατρίβεται βίος , τῶν μὲν παραγινομένων , τῶν δὲ ἀπαιρόντων , καὶ μηδενὸς ἔχοντος τὸ στάσιμόν τε καὶ βέβαιον , μήτε τῶν πλουτούντων ἐν τῷ πλούτῳ , μήτε τῶν δυνατῶν ἐν τῇ ἰσχύϊ , μήτε τῶν σοφῶν ἐν τῇ σοφίᾳ , μηδ̓ αὖ τῶν εὐημερούντων ἐν τῇ εὐημερίᾳ , μήτε τῶν τρυφώντων ἐν τῇ σπατάλῃ , μήτε τῶν ἀσφαλῶς δοκούντων βιοῦν ἐν τῇ ματαίᾳ αὐτῶν καὶ ἀδρανεστάτῃ ἀσφαλείᾳ , μήτε ἐν ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐνταῦθα ἐπαινουμένων , ἀλλ’ ἔοικε τὸ πρᾶγμα χειμάρρων παρόδῳ ἀμετρήτῳ θαλάσσης ἐμπιπτόντων βυθῷ ʽῥευστὰ γὰρ οὕτως εἰσὶ τὰ παρόντα πάντα καὶ πρόσκαιρἀ , συνῆκα ὡς τὰ τοιαῦτα μάταια σύμπαντα καὶ ὄνησις αὐτῶν οὐδεμία , ἀλλ’ , ὥσπερ τὰ πρότερον πάντα λήθῃ κέκρυπται , εἴτε δόξαν εἴποις , εἴτε βασιλείαν , εἴτε ἀξιωμάτων λαμπρότητας , εἴτε δυναστείας ὄγκον , εἴτε τυράννων θρασύτητα , εἴτε τι τῶν τοιούτων , οὕτως καὶ τὰ ἐνεστῶτα εἰς τοὺς ἑξῆς καὶ μετέπειτα χρόνους ἀμαυρωθήσεται . ὧνπερ κἀγὼ εἷς ὑπάρχων τῇ συνήθει πάντως ἀλλοιώσει ὑποπεσοῦμαι , καὶ καθὼς οἱ πρὸ ἐμοῦ δι’ αἰῶνος τέρπεσθαι τοῖς παροῦσιν οὐ συνεχωρήθησαν , οὕτως ἔσται καὶ ἐπ’ ἐμοί . κατεῖδον γὰρ οἷα τοὺς ἀνθρώπους ὁ τύραννος οὗτος καὶ ταραχώδης κατεργάζεται κόσμος , μετατιθεὶς αὐτοὺς ἐντεῦθεν κἀκεῖθεν ,
Lemmas: ὅσπερ ἐγώ δυστυχής φιλέω , καί ὁ αὐτός ἀντέχω τερπνός τε καί ἀπολαυστικός . κατανοέω δέ ὁ ἀπλανής ὁ νόος ὀφθαλμός πῶς ἐν οὗτος πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος κατατρίβω βίος , ὁ μέν παραγίγνομαι , ὁ δέ ἀπαίρω , καί μηδείς ἔχω ὁ στάσιμος τε καί βέβαιος , μήτε ὁ πλουτέω ἐν ὁ πλοῦτος , μήτε ὁ δυνατός ἐν ὁ ἰσχύς , μήτε ὁ σοφός ἐν ὁ σοφία , μηδέ αὖος ὁ εὐημερέω ἐν ὁ εὐημερία , μήτε ὁ τρυφάω ἐν ὁ σπατάλη , μήτε ὁ ἀσφαλῶς δοκέω βιόω ἐν ὁ μάταιος αὐτός καί ἀδρανής ἀσφάλεια , μήτε ἐν ἄλλος τις ὁ ἐνταῦθα ἐπαινέω , ἀλλά ἔοικα ὁ πρᾶγμα χειμάρρους πάροδος ἀμετρητος θάλασσα ἐμπίπτω βυθός ῥευστός γάρ οὕτως εἰμί ὁ πάρειμι πᾶς καί πρόσκαιρος , συνίημι ὡς ὁ τοιοῦτος μάταιος σύμπας καί ὄνησις αὐτός οὐδείς , ἀλλά , ὥσπερ ὁ πρότερος πᾶς λήθη κρύπτω , εἴτε δόξα εἶπον , εἴτε βασίλειος , εἴτε ἀξίωμα λαμπρότης , εἴτε δυναστεία ὄγκος , εἴτε τύραννος θρασύτης , εἴτε τίς ὁ τοιοῦτος , οὕτως καί ὁ ἐνίστημι εἰς ὁ ἑξῆς καί μετέπειτα χρόνος ἀμαυρόω . ὅσπερ ἐγώ εἷς ὑπάρχω ὁ συνήθης πάντως ἀλλοιόω ὑποπίπτω , καί καθώς ὁ πρό ἐγώ διά αἰών τέρπω ὁ πάρειμι οὖον συγχωρέω , οὕτως εἰμί καί ἐπί ἐγώ . καθοράω γάρ οἷος ὁ ἄνθρωπος ὁ τύραννος οὗτος καί ταραχώδης κατεργάζομαι κόσμος , μετατίθημι αὐτός ἐντεῦθεν ἐκεῖθεν ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 14.122
οὓς μὲν ἐκ πλούτου πρὸς πενίαν , οὓς δὲ ἐκ πενίας εἰς δόξαν , τούτους μὲν ὑπεξάγων τοῦ βίου , ἄλλους δὲ αὖθις ἀντεισάγων , τινὰς μὲν σοφοὺς καὶ συνετοὺς ἀποδοκιμάζων , ἀτίμους τε καὶ εὐτελεῖς τοὺς τιμίους καὶ περιφανεῖς ἐργαζόμενος , ἄλλους δὲ ἀσόφους τε καὶ ἀσυνέτους ἐπὶ θρόνου καθίζων δόξης , τιμίους τε τοὺς ἀτίμους καὶ ἀφανεῖς πᾶσι δεικνύων . Καὶ ἔστιν ἰδεῖν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος μηδόλως κατὰ πρόσωπον τῆς αὐτοῦ ἀπηνοῦς τυραννίδος ἔχον στάσιν · ἀλλ’ , ὡς ὅταν περιστερά , φεύγουσα ἀετὸν εἴτε ἱέρακα , τόπους ἐκ τόπων ἀμείβῃ , νῦν μὲν τούτῳ τῷ δένδρῳ , αὖθις ἐκείνῳ τῷ θάμνῳ , εἶτ’ εὐθὺς τρώγλαις τῶν πετρῶν καὶ παντοίαις ἀκάνθαις ἑαυτὴν προσαράσσουσα , καὶ οὐδαμοῦ εὑρίσκουσα προσφύγιον ἀσφαλές , ἐν σάλῳ καὶ ταλαντώσει ταλαιπωρεῖται διηνεκεῖ , οὕτως εἰσὶν οἱ τοῖς παροῦσιν ἐπτοημένοι , ὑφ̓ ὁρμῆς μὲν ἀλογίστου ἀθλίως πονοῦντες , μηδόλως δέ τι ἔχοντες βέβαιον ἢ ἀσφαλές , μήτ’ ἐπιστάμενοι εἰς ὁποῖον καταντῶσι τέλος , καὶ ποῦ τούτους ὁ μάταιος ἄγει βίος , ᾧ καθυπέταξαν ἑαυτοὺς λίαν δυστυχῶς καὶ ἀθλίως , πονηρὰ μὲν ἑλόμενοι ἀντὶ ἀγαθῶν , μετελθόντες δὲ κακίαν ἀντὶ χρηστότητος , ἢ τίς ὁ τὰς ψυχρὰς τῶν πολλῶν καὶ μοχθηρῶν αὐτῶν καμάτων διαδεξάμενος ἐπικαρπίας , εἴτε οἰκεῖος , εἴτε ἀλλότριος · καὶ πολλάκις οὐδὲ φίλος ὅλως ἢ γνωστός , ἀλλ’ ἐχθρὸς καὶ πολέμιος . Ταῦτα πάντα καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα διακρίνας ἐν τῷ τῆς ψυχῆς κριτηρίῳ , ἐμίσησα τὸν σύμπαντά μου βίον τὸν ἐν τοῖς ματαίοις ἀναλωθέντα , ὃν διήγαγον τοῖς περὶ γῆς πόνοις προστετηκώς .
Lemmas: ὅς μέν ἐκ πλοῦτος πρός πενία , ὅς δέ ἐκ πενία εἰς δόξα , οὗτος μέν ὑπεξάγω ὁ βίος , ἄλλος δέ αὖθις ἀντεισάγω , τις μέν σοφός καί συνετός ἀποδοκιμάζω , ἄτιμος τε καί εὐτελής ὁ τίμιος καί περιφανής ἐργάζομαι , ἄλλος δέ ἄσοφος τε καί ἀσύνετος ἐπί θρόνος καθίζω δόξα , τίμιος τε ὁ ἄτιμος καί ἀφανής πᾶς δείκνυμι . καί εἰμί ὁράω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος μηδόλως κατά πρόσωπον ὁ αὐτός ἀπηνής τυραννίς ἔχω στάσις · ἀλλά , ὡς ὅταν περιστερά , φεύγω ἀετός εἴτε ἱέραξ , τόπος ἐκ τόπος ἀμείβω , νῦν μέν οὗτος ὁ δένδρον , αὖθις ἐκεῖνος ὁ θάμνος , εἶτα εὐθύς τρώγλη ὁ πέτρα καί παντοῖος ἄκανθα ἑαυτοῦ προσαράσσω , καί οὐδαμοῦ εὑρίσκω προσφύγιον ἀσφαλής , ἐν σάλος καί ταλάντωσις ταλαιπωρέω διηνεκής , οὕτως εἰμί ὁ ὁ πάρειμι πτοέω , ὑπό ὁρμή μέν ἀλόγιστος ἄθλιος πονέω , μηδόλως δέ τίς ἔχω βέβαιος ἢ ἀσφαλής , μήτε ἐφίστημι εἰς ὁποῖος καταντάω τέλος , καί ποῦ οὗτος ὁ μάταιος ἄγω βίος , ὅς καθυπεταω ἑαυτοῦ λίαν δυστυχής καί ἄθλιος , πονηρός μέν αἱρέω ἀντί ἀγαθός , μετέρχομαι δέ κακία ἀντί χρηστότης , ἢ τίς ὁ ὁ ψυχρός ὁ πολύς καί μοχθηρός αὐτός κάματος διαδέχομαι ἐπικαρπία , εἴτε οἰκεῖος , εἴτε ἀλλότριος · καί πολλάκις οὐδέ φίλος ὅλως ἢ γνωστός , ἀλλά ἐχθρός καί πολέμιος . οὗτος πᾶς καί ὁ οὗτος ἕπομαι διακρίνω ἐν ὁ ὁ Ψυχή κριτήριον , μισέω ὁ σύμπας ἐγώ βίος ὁ ἐν ὁ μάταιος ἀναλίσκω , ὅς διάγω ὁ περί γῆ πόνος προστήκομαι .