ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 17.144
εἰς τὸ εἰδέναι σε τίς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ , καὶ τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις , καὶ τί τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας , ἵνα μηκέτι ξένος ἔσῃ καὶ πάροικος , ἀλλὰ συμπολίτης τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖος Θεοῦ , ἐπῳκοδομημένος ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν , ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἐν ᾧ πᾶσα οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ . Ὁ δὲ Ἰωάσαφ , σφόδρα κατανυγεὶς τὴν καρδίαν , ἔφη · Ταῦτα δὴ πάντα κἀγὼ ποθῶν γνῶναι δέομαί σου · γνώρισόν μοι τόν τε πλοῦτον τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ὑπερβάλλον τῆς αὐτοῦ δυνάμεως . Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Βαρλαάμ · Τῷ Θεῷ εὔχομαι διδάξαι σε ταῦτα , καὶ τὴν γνῶσιν τῶν τοιούτων ἐνθεῖναί σου τῇ ψυχῇ · ἐπεὶ παρὰ ἀνθρώποις τὴν αὐτοῦ λεχθῆναι δόξαν καὶ δύναμιν τὸ παράπαν ἀδύνατον , κἂν πᾶσαι αἱ τῶν νυνὶ καὶ τῶν πώποτε γενομένων ἀνθρώπων γλῶσσαι ἓν γένωνται . Θεὸν γάρ , φησὶν ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ θεολόγος , οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε · ὁ μονογενὴς Υἱός , ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο . τοῦ δὲ ἀοράτου καὶ ὑπεραπείρου τὴν δόξαν καὶ τὴν μεγαλωσύνην τίς ἰσχύσει γηγενῶν καταλαβέσθαι ,
Lemmas: εἰς ὁ οἶδα σύ τίς εἰμί ὁ Ἐλπὶς ὁ κλῆσις αὐτός , καί τίς ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ κληρονομία αὐτός ἐν ὁ ἅγιος , καί τίς ὁ ὑπερβάλλω μέγεθος ὁ δύναμις αὐτός εἰς ἐγώ ὁ πιστεύω , ἵνα μηκέτι ξένος εἰμί καί πάροικος , ἀλλά συμπολίτης ὁ ἅγιος καί οἰκεῖος Θεός , ἐποικοδομέω ἐπί ὁ θεμέλιος ὁ ἀπόστολος καί προφήτης , εἰμί ἀκρογωνιαῖος αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐν ὅς πᾶς οἰκοδομή συναρμολογέω αὐξάνω εἰς ναός ἅγιος ἐν κύριος . ὁ δέ Ιωάσαφ , σφόδρα κατανύσσομαι ὁ Καρδία , φημί · οὗτος δή πᾶς ἐγώ ποθή γιγνώσκω δέω2 σύ · γνωρίζω ἐγώ ὁ τε πλοῦτος ὁ δόξα ὁ Θεός καί ὁ ὑπερβάλλω ὁ αὐτός δύναμις . εἶπον δέ πρός αὐτός ὁ Βαρλαάμ · ὁ Θεός εὔχομαι διδάσκω σύ οὗτος , καί ὁ γνῶσις ὁ τοιοῦτος ἐντίθημι σύ ὁ Ψυχή · ἐπεί παρά ἄνθρωπος ὁ αὐτός λέγω δόξα καί δύναμις ὁ παράπαν ἀδύνατος , κἀν πᾶς ὁ ὁ νυνί καί ὁ πώποτε γίγνομαι ἄνθρωπος γλῶσσα εἷς γίγνομαι . θεός γάρ , φημί ὁ εὐαγγελιστής καί θεολόγος , οὐδείς ὁράω πώποτε · ὁ μονογενής υἱός , ὁ εἰμί εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ἐκεῖνος ἐξηγέομαι . ὁ δέ ἀόρατος καί ὑπεράπειρος ὁ δόξα καί ὁ μεγαλωσύνη τίς ἰσχύω γηγενής καταλαμβάνω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 17.145
εἰ μὴ ᾧ ἂν αὐτὸς ἀποκαλύψῃ καθ’ ὅσον βούλεται , ὥσπερ τοῖς προφήταις αὐτοῦ καὶ ἀποστόλοις ἀπεκάλυψεν ; ἡμεῖς δὲ ἐκ τοῦ κηρύγματος αὐτῶν καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως , κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ἡμῖν μανθάνομεν . λέγει γὰρ ἡ Γραφή · Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ , ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα · καί , Τὰ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται , ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θεότης . Καθάπερ γάρ τις , οἰκίαν ἰδὼν λαμπρῶς καὶ ἐντέχνως κατεσκευασμένην ἢ σκεῦος εὐφυῶς συνηρμοσμένον , τὸν οἰκοδόμον ἢ τέκτονα εὐθὺς ἂν ἐννοήσας θαυμάσειεν , οὕτω κἀγώ , ἐκ μὴ ὄντων διαπλασθεὶς καὶ εἰς τὸ ὂν παραχθείς , εἰ καὶ τὸν πλάστην καὶ παροχέα θεάσασθαι οὐ δεδύνημαι , ἀλλ’ ἐκ τῆς εὐαρμόστου καὶ θαυμασιωτάτης μου κατασκευῆς εἰς γνῶσιν ἦλθον τῆς αὐτοῦ σοφίας , οὐ καθ’ ὅ τί ἐστιν , ἀλλὰ καθὰ δεδύνημαι νοεῖν , ὅτι οὐκ αὐτομάτως παρήχθην , οὐδὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ γεγένημαι , ἀλλ’ αὐτὸς ἔπλασέ με καθὼς ἠβουλήθη , πάντων μὲν προκατάρχειν τάξας τῶν κτισμάτων , τινῶν δὲ καὶ ἐλαττώσας , καὶ συντριβέντα πάλιν κρείττονι ἀνακαινίσει ἀναπλάσας , εἶτα καὶ ὑπεξάγων τῶν ἐντεῦθεν τῷ θείῳ αὐτοῦ προστάγματι καὶ πρὸς ἑτέραν μετατιθεὶς βιοτὴν ἀτελεύτητον καὶ αἰώνιον , ἐν οὐδενὶ τούτων δυναμένου μου ἀνθίστασθαι τῇ ἰσχύϊ τῆς αὐτοῦ προνοίας ,
Lemmas: εἰμί μή ὅς εἄν αὐτός ἀποκαλύπτω κατά ὅσος βούλομαι , ὥσπερ ὁ προφήτης αὐτός καί ἀπόστολος ἀποκαλύπτω ; ἐγώ δέ ἐκ ὁ κήρυγμα αὐτός καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , κατά ὁ ἐγχωρέω ἐγώ μανθάνω . λέγω γάρ ὁ γραφή · ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός , ποίησις δέ χείρ αὐτός ἀναγγέλλω ὁ στερέωμα · καί , ὁ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ὅς τε ἀΐδιος αὐτός δύναμις καί θεότης . καθά γάρ τις , οἰκίον εἶδον λαμπρῶς καί ἔντεχνος κατασκευάζω ἢ σκεῦος εὐφυής συναρμόζω , ὁ οἰκοδόμος ἢ τέκτων εὐθύς εἄν ἐννοέω θαυμάζω , οὗτος ἐγώ , ἐκ μή εἰμί διαπλάσσω καί εἰς ὁ εἰμί παράγω , εἰμί καί ὁ πλάστης καί παροχεύς θεάομαι οὖον δύναμαι , ἀλλά ἐκ ὁ εὐάρμοστος καί θαυμασιωτάτης ἐγώ κατασκευή εἰς γνῶσις ἔρχομαι ὁ αὐτός σοφία , οὖον κατά ὅς τίς εἰμί , ἀλλά καθά δύναμαι νοέω , ὅτι οὐ αὐτόματος παράγω , οὐδέ ἀπό ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἀλλά αὐτός πλάσσω ἐγώ καθώς βούλομαι , πᾶς μέν προκατάρχω τάσσω ὁ κτίσμα , τις δέ καί ἐλασσόω , καί συντρίβω πάλιν ἀγαθός ἀνακαίνισις ἀναπολάζω , εἶτα καί ὑπεξάγω ὁ ἐντεῦθεν ὁ θεῖον αὐτός πρόσταγμα καί πρός ἕτερος μετατίθημι βιοτή ἀτελεύτητος καί αἰώνιος , ἐν οὐδείς οὗτος δύναμαι ἐγώ ἀνθίστημι ὁ ἰσχύς ὁ αὐτός πρόνοια ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 17.146
μήτε τι προστιθέναι ἐμαυτῷ μήτε ὑφαιρεῖν , εἴτε καθ’ ἡλικίαν εἴτε κατὰ τὸ τῆς μορφῆς εἶδος , μήτε τὰ πεπαλαιωμένα μοι ἀνακαινίζειν ἐξισχῦσαι , μήτε τὰ διεφθαρμένα ἐπανορθοῦν . οὐδεὶς γὰρ τῶν ἀνθρώπων τούτων τι ἴσχυσέ ποτε κατεργάσασθαι , οὔτε βασιλεύς , οὔτε σοφός , οὔτε πλούσιος , οὔτε δυνάστης , οὔτε τις ἄλλος ἀνθρώπινα μετερχόμενος ἐπιτηδεύματα · Οὐδεὶς γάρ , φησί , βασιλέων ἢ τῶν ἐν ὑπεροχαῖς ὄντων ἑτέραν ἔσχε γενέσεως ἀρχήν , μία δὲ πάντων εἴσοδος εἰς τὸν βίον , ἔξοδός τε ἴση . Ἐκ τούτων οὖν τῶν περὶ ἐμὲ εἰς γνῶσιν τῆς τοῦ Δημιουργοῦ μεγαλουργίας χειραγωγοῦμαι · σὺν τούτοις δὲ καὶ τὴν εὐάρμοστον κατασκευὴν καὶ συντήρησιν τῆς κτίσεως ἁπάσης ἐννοῶν , ὅτι αὐτὰ μὲν καθ’ ἑαυτὰ τροπῇ ὑπόκεινται πάντα καὶ ἀλλοιώσει , τὰ μὲν νοητὰ κατὰ προαίρεσιν , τήν τε ἐν τῷ καλῷ προκοπὴν καὶ τὴν ἐκ τοῦ καλοῦ ἀποφοίτησιν , τὰ δὲ αἰσθητὰ κατὰ γένεσιν καὶ φθοράν , αὔξησίν τε καὶ μείωσιν , καὶ τὴν κατὰ ποιότητα μεταβολὴν καὶ τοπικὴν κίνησιν , καὶ ἐκ τούτων κηρύττουσι φωναῖς ἀλαλήτοις ὑπὸ τοῦ ἀκτίστου καὶ ἀτρέπτου καὶ ἀναλλοιώτου γεγενῆσθαι Θεοῦ ,
Lemmas: μήτε τίς προστίθημι ἐμαυτοῦ μήτε ὑφαιρέω , εἴτε κατά ἡλικία εἴτε κατά ὁ ὁ μορφή εἶδος , μήτε ὁ παλαιόω ἐγώ ἀνακαινίζω ἐξισχύω , μήτε ὁ διαφθείρω ἐπανορθόω . οὐδείς γάρ ὁ ἄνθρωπος οὗτος τίς ἰσχύω ποτός κατεργάζομαι , οὔτε βασιλεύς , οὔτε σοφός , οὔτε πλούσιος , οὔτε δυνάστης , οὔτε τις ἄλλος ἀνθρώπινος μετέρχομαι ἐπιτήδευμα · οὐδείς γάρ , φημί , βασιλεύς ἢ ὁ ἐν ὑπεροχή εἰμί ἕτερος ἔχω γένεσις ἀρχή , εἷς δέ πᾶς εἴσοδος εἰς ὁ βίος , ἔξοδος τε ἴσος . ἐκ οὗτος οὖν ὁ περί ἐγώ εἰς γνῶσις ὁ ὁ Δημιουργός μεγαλοεργία χειραγωγούμαι · σύν οὗτος δέ καί ὁ εὐάρμοστος κατασκευή καί συντήρησις ὁ κτίσις ἅπας ἐννοέω , ὅτι αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ τροπή ὑπόκειμαι πᾶς καί ἀλλοιόω , ὁ μέν νοητός κατά προαίρεσις , ὁ τε ἐν ὁ καλός προκοπή καί ὁ ἐκ ὁ καλός ἀποφοίτησις , ὁ δέ αἰσθητός κατά γένεσις καί φθορά , αὔξησις τε καί μείωσις , καί ὁ κατά ποιότης μεταβολή καί τοπικός κίνησις , καί ἐκ οὗτος κηρύσσω φωνή ἀλάλητος ὑπό ὁ ἄκτιστος καί ἄτρεπτος καί αναλλοίωτος γίγνομαι Θεός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 17.147
συνέχεσθαί τε , καὶ συντηρεῖσθαι , καὶ ἀεὶ προνοεῖσθαι . πῶς γὰρ ἂν αἱ ἐναντίαι φύσεις εἰς ἑνὸς κόσμου συμπλήρωσιν ἀλλήλαις συνεληλύθεισαν καὶ ἀδιάλυτοι μεμενήκεισαν , εἰ μή τις παντοδύναμος δύναμις ταῦτα συνεβίβασε καὶ ἀεὶ συνετήρει ἀδιάλυτα ; Πῶς γὰρ ἔμεινεν ἄν τι , εἰ μὴ αὐτὸς ἠθέλησεν ; ἢ τὸ μὴ κληθὲν ὑπ’ αὐτοῦ πῶς ἂν διετηρήθη ; φησὶν ἡ Γραφή . Εἰ γὰρ πλοῖον ἀκυβέρνητον οὐ συνίσταται , ἀλλ’ εὐκόλως καταποντίζεται , καὶ οἰκία μικρὰ οὐκ ἂν στῇ χωρὶς τοῦ προνοοῦντος , πῶς ἂν ὁ κόσμος ἐπὶ τοσούτων χρόνων συνέστη , δημιούργημα οὕτω μὲν μέγα , οὕτω δὲ καλὸν καὶ θαυμαστόν , ἄνευ ἐνδόξου τινὸς καὶ μεγάλης καὶ θαυμαστῆς διακυβερνήσεως καὶ πανσόφου προνοίας ; ἰδοὺ γὰρ ὁ οὐρανὸς πόσον ἔχει χρόνον , καὶ οὐκ ἠμαυρώθη · τῆς γῆς ἡ δύναμις οὐκ ἠτόνησε , τοσοῦτον τίκτουσα χρόνον · αἱ πηγαὶ οὐκ ἐπέλιπον ἀναβλύζειν ἐξ οὗ γεγόνασιν · ή θάλασσα , τοσούτους δεχομένη ποταμούς , οὐχ ὑπερέβη τὸ μέτρον · οἱ δρόμοι τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης οὐκ ἠλλοίωνται · αἱ τάξεις τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς οὐ μετετράπησαν . ἐκ τούτων πάντων ἡ ἄφατος τοῦ Θεοῦ δύναμις καὶ μεγαλοπρέπεια ἡμῖν ἐμφανίζεται ,
Lemmas: συνέχω τε , καί συντηρέω , καί ἀεί προνοέω . πῶς γάρ εἄν ὁ ἐναντίος φύσις εἰς εἷς κόσμος συμπλήρωσις ἀλλήλων συνέρχομαι καί ἀδιάλυτος μένω , εἰμί μή τις παντοδύναμος δύναμις οὗτος συμβιβάζω καί ἀεί συντηρέω ἀδιάλυτος ; Πῶς γάρ μένω ἄν τίς , εἰμί μή αὐτός ἐθέλω ; ἢ ὁ μή καλέω ὑπό αὐτός πῶς εἄν διατηρέω ; φημί ὁ γραφή . εἰμί γάρ πλοῖον ἀκυβέρνητος οὖον συνίστημι , ἀλλά εὐκόλως καταποντίζω , καί οἰκίον μικρός οὐ εἄν ἵστημι Χωρὶς ὁ προνοέω , πῶς εἄν ὁ κόσμος ἐπί τοσοῦτος χρόνος συνίστημι , δημιούργημα οὗτος μέν μέγας , οὗτος δέ καλός καί θαυμαστός , ἄνευ ἔνδοξος τις καί μέγας καί θαυμαστός διακυβέρνηση καί πάνσοφος πρόνοια ; ἰδού γάρ ὁ οὐρανός πόσος ἔχω χρόνος , καί οὐ ἀμαυρόω · ὁ γῆ ὁ δύναμις οὐ ατονώ , τοσοῦτος τίκτω χρόνος · ὁ πηγή οὐ ἐπιλείπω ἀναβλύζω ἐκ ὅς γίγνομαι · ή θάλασσα , τοσοῦτος δέχομαι ποταμός , οὐ ὑπερβαίνω ὁ μέτρον · ὁ δρόμος ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη οὐ ἀλλοιόω · ὁ τάξις ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ οὖον μετατρέπω . ἐκ οὗτος πᾶς ὁ ἄφατος ὁ Θεός δύναμις καί μεγαλοπρέπεια ἐγώ ἐμφανίζω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 17.148
μαρτυρουμένη ὑπὸ προφητῶν καὶ ἀποστόλων · ἀλλ’ οὐδεὶς κατ’ ἀξίαν νοῆσαι ἢ εὐφημῆσαι τὴν δόξαν αὐτοῦ δυνήσεται . πάντα γὰρ τά τε νοητὰ καὶ ὅσα ὑπὸ τὴν αἴσθησιν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , ὁ τὸν Χριστὸν ἔχων ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα , κατανοήσας εἶπεν · Ἐκ μέρους γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν · ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον , τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται . διὸ καί , ἐκπληττόμενος τὸν ὑπεράπειρον πλοῦτον τῆς σοφίας αὐτοῦ καὶ γνώσεως , διαρρήδην ἔφησεν · Ὦ βάθους πλούτου , καὶ σοφίας , καὶ γνώσεως Θεοῦ · ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ . Εἰ δὲ ἐκεῖνος , ὁ μέχρι τρίτου φθάσας οὐρανοῦ καὶ ἀρρήτων ἀκούσας ῥημάτων , τοιαύτας ἀφῆκε φωνάς , τίς τῶν κατ’ ἐμὲ ὅλως ἀντοφθαλμῆσαι ταῖς ἀβύσσοις τῶν τοσούτων ἰσχύσειε μυστηρίων , καὶ εἰπεῖν τι κατὰ γνώμην , ἢ ἐνθυμηθῆναι ἀξίως τῶν λεγομένων δυνήσεται , εἰ μή τι αὐτὸς ὁ τῆς σοφίας χορηγός , ὁ τῶν ἀσόφων διορθωτὴς παράσχοι . ἐν γὰρ τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν , πᾶσά τε φρόνησις καὶ σύνεσις παρ’ αὐτῷ καὶ συνέσεως ἐπιστήμη · καὶ αὐτὸς ἡμῖν δέδωκε τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν ἀψευδῆ , εἰδέναι σύστασιν κόσμου καὶ ἐνέργειαν στοιχείων , ἀρχήν τε καὶ τέλος καὶ μεσότητα χρόνων , τροπῶν διαλλαγὰς καὶ μεταβολὰς καιρῶν , καὶ ὅτι πάντα μέτρῳ καὶ σταθμῷ διέταξε .
Lemmas: μαρτυρέω ὑπό προφήτης καί ἀπόστολος · ἀλλά οὐδείς κατά ἄξιος νοέω ἢ εὐφημέω ὁ δόξα αὐτός δύναμαι . πᾶς γάρ ὁ τε νοητός καί ὅσος ὑπό ὁ αἴσθησις ὁ θεῖος ἀπόστολος , ὁ ὁ Χριστός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω , κατανοέω εἶπον · ἐκ μέρος γιγνώσκω καί ἐκ μέρος προφητεύω · ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ τέλειος , τότε ὁ ἐκ μέρος καταργέω . διό καί , ἐκπλήσσω ὁ ὑπεράπειρος πλοῦτος ὁ σοφία αὐτός καί γνῶσις , διαρρήδην φημί · ὦ βάθος πλοῦτος , καί σοφία , καί γνῶσις Θεός · ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός , καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός . εἰμί δέ ἐκεῖνος , ὁ μέχρι τρίτος φθάνω οὐρανός καί ἄρρητος ἀκούω ῥῆμα , τοιοῦτος ἀφίημι φωνή , τίς ὁ κατά ἐγώ ὅλως ἀντοφθαλμέω ὁ ἄβυσσος ὁ τοσοῦτος ἰσχύω μυστήριον , καί εἶπον τίς κατά γνώμη , ἢ ἐνθυμέομαι ἀξίως ὁ λέγω δύναμαι , εἰμί μή τίς αὐτός ὁ ὁ σοφία χορηγός , ὁ ὁ ἄσοφος διορθωτής παρέχω . ἐν γάρ ὁ χείρ αὐτός καί ἐγώ καί ὁ λόγος ἐγώ , πᾶς τε φρόνησις καί σύνεσις παρά αὐτός καί σύνεσις ἐπιστήμη · καί αὐτός ἐγώ δίδωμι ὁ ὁ εἰμί γνῶσις ἀψευδής , οἶδα σύστασις κόσμος καί ἐνέργεια στοιχεῖον , ἀρχή τε καί τέλος καί μεσότης χρόνος , τροπή διαλλαγή καί μεταβολή καιρός , καί ὅτι πᾶς μέτρον καί σταθμός διατάσσω .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 17.149
τὸ γὰρ μεγάλως ἰσχύειν αὐτῷ πάρεστι πάντοτε , καὶ κράτει βραχίονος αὐτοῦ τίς ἀντιστήσεται ; ὅτι ὡς ῥοπὴ ἐκ πλαστίγγων ὅλος ὁ κόσμος ἐναντίον αὐτοῦ , καὶ ὡς ῥανὶς δρόσου ὀρθρινῆς κατελθοῦσα ἐπὶ γῆς · ἐλεεῖ δὲ πάντας , ὅτι πάντα δύναται , καὶ παρορᾷ ἁμαρτήματα ἀνθρώπων εἰς μετάνοιαν · οὐδὲν γὰρ βδελύσσεται , οὐδὲ ἀποστρέφεται τῶν προστρεχόντων αὐτῷ , ὁ μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλόψυχος δεσπότης · εὐλογημένον εἴη τὸ ὄνομα τῆς δόξης αὐτοῦ τὸ ἅγιον καὶ ὑπερύμνητον καὶ ὑπερυψούμενον εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ γάρ μέγας ἰσχύω αὐτός πάρειμι πάντοτε , καί κράτος βραχύς αὐτός τίς ἀνθίστημι ; ὅτι ὡς ῥοπή ἐκ πλάστιγξ ὅλος ὁ κόσμος ἐναντίος αὐτός , καί ὡς ῥανίς δρόσος ὀρθρινός κατέρχομαι ἐπί γῆ · ἐλεέω δέ πᾶς , ὅτι πᾶς δύναμαι , καί παροράω ἁμάρτημα ἄνθρωπος εἰς μετάνοια · οὐδείς γάρ βδελύσσομαι , οὐδέ ἀποστρέφω ὁ προστρέχω αὐτός , ὁ μόνος ἀγαθός καί φιλόψυχος δεσπότης · εὐλογέω εἰμί ὁ ὄνομα ὁ δόξα αὐτός ὁ ἅγιος καί ὑπερυμνέω καί ὑπερυψόω εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.149
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰωάσαφ · Εἰ πάνυ πολὺν χρόνον ἐσκόπησας , σοφώτατε , πῶς ἂν ἄριστα τὴν λύσιν τῶν προβληθέντων ζητημάτων ἡμῖν σαφηνίσαις , οὐκ ἂν ἄμεινον τοῦτό μοι ποιῆσαι ἐδόκεις , ἢ τοιαῦτά μοι λέγων ὁποῖά μοι νῦν ἐξεῖπας , δημιουργὸν μὲν πάντων καὶ συνοχέα τὸν Θεὸν διδάξας , ἀκατάληπτον δὲ λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις τὴν δόξαν τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ λόγοις ἀναντιρρήτοις ἀποδείξας , καὶ ὅτι οὐκ ἄλλος τις ἰσχύει ταύτης ἐφικέσθαι ,
Lemmas: εἶπον δέ πρός αὐτός ὁ Ιωάσαφ · εἰμί πάνυ πολύς χρόνος σκοπέω , σοφός , πῶς εἄν ἀγαθός ὁ λύσις ὁ προβάλλω ζήτημα ἐγώ σαφηνίζω , οὐ εἄν ἀγαθός οὗτος ἐγώ ποιέω δοκέω , ἢ τοιοῦτος ἐγώ λέγω ὁποῖος ἐγώ νῦν ἐξεῖπον , δημιουργός μέν πᾶς καί συνοχεύς ὁ θεός διδάσκω , ἀκατάληπτος δέ λογισμός ἀνθρώπινος ὁ δόξα ὁ μεγαλωσύνη αὐτός λόγος ἀναντίρρητος ἀποδείκνυμι , καί ὅτι οὐ ἄλλος τις ἰσχύω οὗτος ἐφικνέομαι ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.150
ἀλλ’ οἷς ἂν αὐτός , καθ’ ὅσον κελεύει , ἀποκαλύψειε . διό σου τὴν λογιωτάτην ὑπερτεθαύμακα σοφίαν . Ἀλλά μοι φράσον , μακαριώτατε , πόσων μὲν χρόνων αὐτὸς ὑπάρχεις , ἐν ποίοις δὲ τόποις τὰς διατριβὰς κέκτησαι , τίνας δὲ τοὺς συμφιλοσοφοῦντάς σοι ἔχεις . κραταιῶς γάρ μου ἡ ψυχὴ τῆς σῆς ἐξήρτηται , καὶ οὐδαμῶς σου τὸν πάντα μου χρόνον τῆς ζωῆς χωρισθῆναι θέλω . Ὁ δὲ γέρων ἔφη · Χρόνων μὲν εἰμί , ὡς εἰκάζω , τεσσαρακονταπέντε · ἐν ἐρήμοις δὲ τῆς γῆς Σεναὰρ διάγων συναγωνιστὰς κέκτημαι τοὺς πρὸς τὸν δρόμον τῆς ἄνω πορείας συμπονοῦντας καὶ συναμιλλωμένους . Πῶς , φησὶν ὁ Ἰωάσαφ , ταῦτά μοι λέγεις ; ἐπέκεινα γάρ μοι φαίνῃ τῶν ἑβδομήκοντά που ἐνιαυτῶν . τίς οὖν ὁ λόγος σοι τῶν τεσσαρακονταπέντε βούλεται χρόνων ; οὐ δοκεῖς γάρ μοι ἐν τούτῳ ἀληθεύειν . Εἶπε δὲ Βαρλαὰμ πρὸς αὐτόν · Εἰ μὲν τοὺς ἀπὸ γενέσεως χρόνους μου μαθεῖν ζητεῖς , καλῶς τούτους ἀπείκασας ἐπέκεινα τῶν ἑβδομήκοντά που ὑπάρχειν · ἀλλ’ ἔμοιγε οὐδόλως εἰς μέτρον ζωῆς ἐλογίσθησαν ὅσοι τῇ ματαιότητι τοῦ κόσμου δεδαπάνηντο . ὅτε γὰρ ἔζων τῷ σαρκίῳ δεδουλωμένος ταῖς ἁμαρτίαις ,
Lemmas: ἀλλά ὅς εἄν αὐτός , κατά ὅσος κελεύω , ἀποκαλύπτω . διό σύ ὁ λόγιος ὑπερθαυμάζω σοφία . ἀλλά ἐγώ φράζω , μακάριος , πόσος μέν χρόνος αὐτός ὑπάρχω , ἐν ποῖος δέ τόπος ὁ διατριβή κτάομαι , τίς δέ ὁ συμφιλοσοφέω σύ ἔχω . κραταιός γάρ ἐγώ ὁ ψυχή ὁ σός ἐξαρτάω , καί οὐδαμῶς σύ ὁ πᾶς ἐγώ χρόνος ὁ ζωή χωρίζω ἐθέλω . ὁ δέ γέρων φημί · Χρόνος μέν εἰμί , ὡς εἰκάζω , τεσσαρακονταπέντε · ἐν ἐρῆμος δέ ὁ γῆ Σεναάρ Διάγων συναγωνιστής κτάομαι ὁ πρός ὁ δρόμος ὁ ἄνω πορεία συμπονέω καί συναμιλλάομαι . Πῶς , φημί ὁ Ιωάσαφ , οὗτος ἐγώ λέγω ; ἐπέκεινα γάρ ἐγώ φαίνω ὁ ἑβδομήκοντα ποῦ ἐνιαυτός . τίς οὖν ὁ λόγος σύ ὁ τεσσαρακονταπέντε βούλομαι χρόνος ; οὖον δοκέω γάρ ἐγώ ἐν οὗτος ἀληθεύω . εἶπον δέ Βαρλαάμ πρός αὐτός · εἰμί μέν ὁ ἀπό γένεσις χρόνος ἐγώ μανθάνω ζητέω , καλῶς οὗτος ἀπεικάζω ἐπέκεινα ὁ ἑβδομήκοντα ποῦ ὑπάρχω · ἀλλά ἐγώ οὐδόλως εἰς μέτρον ζωή λογίζομαι ὅσος ὁ ματαιότης ὁ κόσμος δαπανάω . ὅτε γάρ ζῶ ὁ σαρκίον δουλόω ὁ ἁμαρτία ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.151
νεκρὸς ἤμην τὸν ἔσω ἄνθρωπον . τοὺς οὖν τῆς νεκρώσεως χρόνους οὐκ ἄν ποτε ζωῆς ὀνομάσαιμι . ἐξ ὅτου δὲ ὁ κόσμος ἐμοὶ ἐσταύρωται , κἀγὼ τῷ κόσμῳ , καί , ἀποθέμενος τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης , οὐκ ἔτι ζῶ τῇ σαρκί , ἀλλὰ ζῇ ἐν ἐμοὶ ὁ Χριστός , ὃ δὲ ζῶ τῇ πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ , τούτους εἰκότως καὶ ζωῆς χρόνους καὶ ἡμέρας σωτηρίας καλέσαιμι , οὓς περὶ τὰ τεσσαρακονταπέντε συναριθμῶν ἔτη , κατὰ λόγον σοι καὶ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ τὴν τούτων ἐξεῖπον ἀρίθμησιν . καὶ σὺ τοίνυν τοῦ τοιούτου ἔχου λογισμοῦ ἑκάστοτε , μηδόλως ζῆν ὑπολαμβάνων τοὺς νενεκρωμένους μὲν πρὸς πᾶσαν ἀγαθοεργίαν , ζῶντας δὲ ταῖς ἁμαρτίαις καὶ τῷ κοσμοκράτορι καθυπουργοῦντας τῶν κάτω συρομένων , ἐν ἡδοναῖς τε καὶ ἐπιθυμίαις πονηραῖς τὸν βίον δαπανῶντας · ἀλλὰ τεθανατωμένους τούτους εὖ ἴσθι τυγχάνειν καὶ νενεκρωμένους τῇ τῆς ζωῆς ἐνεργείᾳ . τὴν γὰρ ἁμαρτίαν θάνατον τῆς ἀθανάτου ψυχῆς σοφός τις ἐκάλεσεν εἰκότως · φησὶ δὲ καὶ ὁ Ἀπόστολος ·
Lemmas: νεκρός εἰμί ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος . ὁ οὖν ὁ νέκρωσις χρόνος οὐ ἄν ποτός ζωή ὀνομάζω . ἐκ ὅστις δέ ὁ κόσμος ἐγώ σταυρόω , ἐγώ ὁ κόσμος , καί , ἀποτίθημι ὁ παλαιός ἄνθρωπος , ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη , οὐ ἔτι ζῶ ὁ σάρξ , ἀλλά ζῶ ἐν ἐγώ ὁ Χριστός , ὅς δέ ζῶ ὁ πίστις ζῶ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ ἀγαπάω ἐγώ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ , οὗτος εἰκότως καί ζωή χρόνος καί ἡμέρα σωτηρία καλέω , ὅς περί ὁ τεσσαρακονταπέντε συναριθμέω ἔτος , κατά λόγος σύ καί οὐ ἀπό σκοπός ὁ οὗτος ἐξεῖπον ἀρίθμησις . καί σύ τοίνυν ὁ τοιοῦτος ἔχω λογισμός ἑκάστοτε , μηδόλως ζῶ ὑπολαμβάνω ὁ νεκρωμένος μέν πρός πᾶς ἀγαθοεργία , ζῶ δέ ὁ ἁμαρτία καί ὁ κοσμοκράτωρ καθυπουργέω ὁ κάτω σύρω , ἐν ἡδονή τε καί ἐπιθυμία πονηρός ὁ βίος δαπανόω · ἀλλά θανατόω οὗτος εὕω εἰμί τυγχάνω καί νεκρωμένος ὁ ὁ ζωή ἐνέργεια . ὁ γάρ ἁμαρτία θάνατος ὁ ἀθάνατος Ψυχή σοφός τις καλέω εἰκότως · φημί δέ καί ὁ ἀπόστολος ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.152
Ὅτε δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας , ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ · τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε , ἐφ̓ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε ; τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος . νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας , δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ , ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν , τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον . τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος , τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωὴ αἰώνιος . Εἶπε δὲ ὁ Ἰωάσαφ πρὸς αὐτόν · Ἐπείπερ ἡ ἐν σαρκὶ ζωὴ οὐκ ἐν μέτρῳ ζωῆς σοι λελόγισται , οὐδὲ τὸν θάνατον τοῦτον , ὃν ὑφίστανται πάντες , θάνατόν σοι λογίζεσθαι χρή . Ὁ δὲ γέρων ἀπεκρίνατο · Ἀναμφιλέκτως καὶ περὶ τούτων οὕτως ἔχω , μηδόλως τὸν πρόσκαιρον τουτονὶ θάνατον τρέμων , μήτε θάνατον αὐτὸν τοπαράπαν ἀποκαλῶν , εἴ γε τὴν ὁδὸν τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ βαδίζοντά με καταλάβῃ , διαβατήριον δὲ μᾶλλον ἐκ θανάτου πρὸς ζωὴν τὴν κρείττονα καὶ τελειοτέραν καὶ ἐν Χριστῷ κρυπτομένην , ἧσπερ ποθοῦντες τυχεῖν οἱ ἅγιοι πάνυ τῇ παρούσῃ ἐδυσχέραινον . διό φησιν ὁ Ἀπόστολος · Οἴδαμεν ὅτι , ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ , οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν οἰκίαν ἀχειροποίητον , αἰώνιον , ἐν τοῖς οὐρανοῖς · καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν , τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες , εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα ·
Lemmas: ὅτε δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία , ἐλεύθερος εἰμί ὁ δικαιοσύνη · τίς οὖν καρπός ἔχω τότε , ἐπί ὅς νῦν ἐπαισχύνομαι ; ὁ γάρ τέλος ἐκεῖνος θάνατος . νυνί δέ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία , δουλόω δέ ὁ Θεός , ἔχω ὁ καρπός σύ εἰς ἁγιασμός , ὁ δέ τέλος ζωή αἰώνιος . ὁ γάρ ὀψώνιον ὁ ἁμαρτία θάνατος , ὁ δέ χάρισμα ὁ Θεός ζωή αἰώνιος . εἶπον δέ ὁ Ιωάσαφ πρός αὐτός · ἐπεί ὁ ἐν σάρξ ζωή οὐ ἐν μέτρον ζωή σύ λογίζομαι , οὐδέ ὁ θάνατος οὗτος , ὅς ὑφίστημι πᾶς , θάνατος σύ λογίζομαι χρή . ὁ δέ γέρων ἀποκρίνω · ἀναμφίλογος καί περί οὗτος οὕτως ἔχω , μηδόλως ὁ πρόσκαιρος οὗτος θάνατος τρέμω , μήτε θάνατος αὐτός τοπάλαι ἀποκαλέω , εἰμί γε ὁ ὁδός ὁ ἐντολή ὁ Θεός βαδίζω ἐγώ καταλαμβάνω , διαβατήριος δέ μᾶλλον ἐκ θάνατος πρός ζωή ὁ ἀγαθός καί τέλειος καί ἐν Χριστός κρύπτω , ὅσπερ ποθέω τυγχάνω ὁ ἅγιος πάνυ ὁ πάρειμι δυσχεραίνω . διό φημί ὁ ἀπόστολος · οἶδα ὅτι , ἐάν ὁ ἐπίγειος ἐγώ οἰκίον ὁ σκῆνος καταλύω , οἰκοδομή ἐκ Θεός ἔχω οἰκίον ἀχειροποίητος , αἰώνιος , ἐν ὁ οὐρανός · καί γάρ ἐν οὗτος στενάζω , ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός ἐπενδύνω ἐπιποθέω , εἰμί γε καί ἐνδύω οὖον γυμνός εὑρίσκω ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.153
καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι , ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι , ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι , ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς . καὶ πάλιν · Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; καὶ αὖθις · Ἐπιθυμῶ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι . ὁ δὲ Προφήτης , Πότε ἥξω , φησί , καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ; ὅτι δὲ καὶ ἐμοὶ τῷ πάντων ἐλαχιστοτέρῳ οὐδόλως τὸν αἰσθητὸν θάνατον δεδοικέναι δοκεῖ , ἔξεστί σοι γνῶναι τῷ παρ’ οὐδὲν θέμενόν με τὴν τοῦ σοῦ πατρὸς ἀπειλὴν ἀδεῶς παραγενέσθαι πρὸς σὲ καὶ τὸν σωτήριόν σοι καταγγεῖλαι λόγον , ἀκριβῶς περ εἰδότα ὡς , εἰ ἔλθοι αὐτῷ εἰς γνῶσιν ταῦτα , μυρίοις με , εἰ δυνατόν , καθυποβαλεῖ θανάτοις . ἀλλ’ ἔγωγε , τὸν τοῦ Θεοῦ λόγον πάντων προκρίνων καὶ αὐτοῦ ποθῶν ἐπιτυχεῖν , οὔτε πτοοῦμαι τὸν πρόσκαιρον θάνατον , οὔτε τῆς τοιαύτης αὐτὸν προσηγορίας ἄξιον ὅλως ἀποκαλῶ , τῇ Δεσποτικῇ πειθόμενος ἐντολῇ , τῇ λεγούσῃ · Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι · φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ . Ταῦτα μὲν οὖν , φησὶν ὁ Ἰωάσαφ , τῆς ἀληθινῆς ὑμῶν φιλοσοφίας τὰ κατορθώματα , ὑπεραναβεβηκότα λίαν τὴν τῶν γηΐνων φύσιν τῶν δυσαποσπάστως τῆς παρούσης ἐχόντων ζωῆς · καὶ μακάριοι ὑμεῖς τοιαύτης ἐχόμενοι ἀνδρειοτάτης γνώμης .
Lemmas: καί γάρ ὁ εἰμί ἐν ὁ σκῆνος στενάζω βαρέω , ἐπί ὅς οὖον ἐθέλω ἐκδύω , ἀλλά ἐπενδύνω , ἵνα καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή . καί πάλιν · Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; καί αὖθις · ἐπιθυμέω ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί . ὁ δέ Προφήτης , πότος ἥκω , φημί , καί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ; ὅτι δέ καί ἐγώ ὁ πᾶς ἐλαχύς οὐδόλως ὁ αἰσθητός θάνατος δείδω δοκέω , ἔξειμι σύ γιγνώσκω ὁ παρά οὐδείς τίθημι ἐγώ ὁ ὁ σύ πατήρ ἀπειλή ἀδεῶς παραγίγνομαι πρός σύ καί ὁ σωτήριος σύ καταγγέλλω λόγος , ἀκριβῶς περ οἶδα ὡς , εἰμί ἔρχομαι αὐτός εἰς γνῶσις οὗτος , μυρίος ἐγώ , εἰμί δυνατός , καθυποβάλλω θάνατος . ἀλλά ἔγωγε , ὁ ὁ Θεός λόγος πᾶς προκρίνω καί αὐτός ποθή ἐπιτυγχάνω , οὔτε πτοέω ὁ πρόσκαιρος θάνατος , οὔτε ὁ τοιοῦτος αὐτός προσηγορία ἄξιος ὅλως ἀποκαλέω , ὁ δεσποτικός πείθω ἐντολή , ὁ λέγω · μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω · φοβέω δέ μᾶλλον ὁ δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα ἀπόλλυμι ἐν γέεννα . οὗτος μέν οὖν , φημί ὁ Ιωάσαφ , ὁ ἀληθινός σύ φιλοσοφία ὁ κατόρθωμα , ὑπεραναβαίνω λίαν ὁ ὁ γήινος φύσις ὁ δυσαπόσπαστος ὁ πάρειμι ἔχω ζωή · καί μακάριος σύ τοιοῦτος ἔχω ἀνδρεῖος γνώμη .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.154
τίς δέ σου καὶ τῶν σὺν σοὶ ἐν τῇ τοιαύτῃ ἐρήμῳ ἡ διατροφή , πόθεν δὲ τὰ ἐνδύματα καὶ ποταπά , γνώρισόν μοι φιλαλήθως . Ὁ δὲ Βαρλαὰμ φησίν . Ἡ μὲν διατροφὴ ἐκ τῶν εὑρισκομένων ἐστὶν ἀκροδρύων καὶ βοτανῶν ὧν ἡ ἔρημος τρέφει , δρόσῳ ποτιζομένη οὐρανίῳ καὶ τῇ προστάξει τοῦ Δημιουργοῦ εἴκουσα , ἐφ’ οἷς οὐδείς ἐστιν ὁ μαχόμενος ἡμῖν καὶ φιλονεικῶν καὶ τὸ πλέον ζητῶν ἁρπάζειν τῷ τῆς πλεονεξίας ὅρῳ τε καὶ λόγῳ · ἀλλ’ ἀφθόνως πᾶσι πρόκειται ἀνήροτος τροφὴ καὶ αὐτοσχέδιος τράπεζα . εἰ δέ ποτε καὶ τῶν πλησιαζόντων τις πιστῶν ἀδελφῶν ἄρτου ἐνέγκοι εὐλογίαν , ὡς παρὰ τῆς προνοίας πεμφθέντα δεχόμεθα τοῦτον ἐπ’ εὐλογίᾳ τῶν πιστῶς προσενεγκόντων . τὰ δὲ ἐνδύματα ἀπὸ ῥακίων εἰσὶ τριχίνων καὶ μηλωταρίων ἢ σεβεννίνων , πεπαλαιωμένα πάντα καὶ πολύρραφα , πάνυ κατατρύχοντα τὸ ἀσθενὲς τοῦτο σαρκίον . τὸ αὐτὸ γὰρ ἡμῖν ἐστι περιβόλαιον θέρους τε καὶ χειμῶνος ,
Lemmas: τίς δέ σύ καί ὁ σύν σύ ἐν ὁ τοιοῦτος ἐρῆμος ὁ διατροφή , πόθεν δέ ὁ ἔνδυμα καί ποταπός , γνωρίζω ἐγώ φιλαλήθως . ὁ δέ Βαρλαάμ φημί . ὁ μέν διατροφή ἐκ ὁ εὑρίσκω εἰμί ἀκρόδρυα καί βοτάνη ὅς ὁ ἐρῆμος τρέφω , δρόσος ποτίζω οὐράνιος καί ὁ πρόσταξις ὁ Δημιουργός εἴκω , ἐπί ὅς οὐδείς εἰμί ὁ μάχομαι ἐγώ καί φιλονεικέω καί ὁ πλέω ζητέω ἁρπάζω ὁ ὁ πλεονεξία ὅρος τε καί λόγος · ἀλλά ἄφθονος πᾶς πρόκειμαι ἀνήροτος τροφή καί αὐτοσχέδιος τράπεζα . εἰμί δέ ποτός καί ὁ πλησιάζω τις πιστός ἀδελφός ἄρτος φέρω εὐλογία , ὡς παρά ὁ πρόνοια πέμπω δέχομαι οὗτος ἐπί εὐλογία ὁ πιστῶς προσφέρω . ὁ δέ ἔνδυμα ἀπό ῥάκιον εἰμί τρίχινος καί μηλωτάριον ἢ σεβεννιναω , παλαιόω πᾶς καί πολύρραφος , πάνυ κατατρύχω ὁ ἀσθενής οὗτος σαρκίον . ὁ αὐτός γάρ ἐγώ εἰμί περιβόλαιον θέρος τε καί χειμών ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.155
ὅπερ οὐδόλως , ἐξ ὅτου ἐνδυσόμεθα , ἐκδύσασθαι θέμις , μέχρις ἂν παλαιωθὲν τέλεον διαφθαρῇ . οὕτω γὰρ ταῖς τοῦ κρύους καὶ φλογώσεως ἀνάγκαις ταλαιπωρούμενοι τὴν τῶν μελλόντων τῆς ἀφθαρσίας ἐνδυμάτων ποριζόμεθα ἑαυτοῖς ἀμφίασιν . Τοῦ δὲ Ἰωάσαφ εἰπόντος · Πόθεν δέ σου τοῦτο τὸ ἱμάτιον ὃ περιβέβλησαι ; ὁ γέρων ἔφη · Ἐν χρήσει τοῦτο παρά τινος τῶν πιστῶν ἀδελφῶν εἴληφα , τὴν πρός σε μέλλων πορείαν ποιήσασθαι · οὐ γὰρ ἔδει με τῷ συνήθει ἐνδύματι παραγενέσθαι . καθάπερ τις ἔχων προσφιλέστατον συγγενῆ αἰχμάλωτον ἐν ἀλλοδαπεῖ ἀπαχθέντα ἔθνει , καὶ τοῦτον βουλόμενος ἐκεῖθεν ἐξαγαγεῖν , ἀποθέμενος αὐτοῦ τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸ τῶν ὑπεναντίων ὑποδὺς προσωπεῖον τὴν ἐκείνων καταλάβοι χώραν , καὶ πολυτρόπως τὸν οἰκεῖον τῆς πικρᾶς ἐλευθερώσειε τυραννίδος · τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον κἀγὼ τὰ κατά σε μυηθείς , τοῦτο περιθέμενος τὸ σχῆμα , ἦλθον τὸν σπόρον τοῦ θείου κηρύγματος τῇ σῇ καταβαλεῖν καρδίᾳ , καὶ τῆς δουλείας λυτρώσασθαι τοῦ δεινοῦ κοσμοκράτορος .
Lemmas: ὅσπερ οὐδόλως , ἐκ ὅστις ἐνδύω , ἐκδύω θέμις , μέχρι εἄν παλαιόω τελέω διαφθείρω . οὗτος γάρ ὁ ὁ κρύος καί φλόγωσις ἀνάγκη ταλαιπωρέω ὁ ὁ μέλλω ὁ ἀφθαρσία ἔνδυμα πορίζω ἑαυτοῦ ἀμφίασις . ὁ δέ Ιωάσαφ εἶπον · πόθεν δέ σύ οὗτος ὁ ἱμάτιον ὅς περιβάλλω ; ὁ γέρων φημί · ἐν χρῆσις οὗτος παρά τις ὁ πιστός ἀδελφός λαμβάνω , ὁ πρός σύ μέλλω πορεία ποιέω · οὖον γάρ ἐσθίω ἐγώ ὁ συνήθης ἔνδυμα παραγίγνομαι . καθάπερ τις ἔχω προσφιλής συγγενής αἰχμάλωτος ἐν ἀλλοδαπής ἀπάγω ἔθνος , καί οὗτος βούλομαι ἐκεῖθεν ἐξάγω , ἀποτίθημι αὐτός ὁ ἐσθής καί ὁ ὁ ὑπεναντίος ὑποδύω προσωπεῖον ὁ ἐκεῖνος καταλαμβάνω χώρα , καί πολύτροπος ὁ οἰκέω ὁ πικρός ἐλευθερόω τυραννίς · ὁ αὐτός δή τρόπος ἐγώ ὁ κατά σύ μυέω , οὗτος περιτίθημι ὁ σχῆμα , ἔρχομαι ὁ σπόρος ὁ θεῖον κήρυγμα ὁ σός καταβάλλω Καρδία , καί ὁ δουλεία λυτρόω ὁ δεινός κοσμοκράτωρ .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.156
καὶ νῦν ἰδοὺ τῇ τοῦ Θεοῦ δυνάμει , ὅσον τὸ ἐπ’ ἐμοί , τὴν διακονίαν μου πεποίηκα , τὴν αὐτοῦ καταγγείλας σοι γνῶσιν καὶ τὸ τῶν προφητῶν καὶ ἀποστόλων γνωρίσας κήρυγμα , διδάξας τε ἀπλανῶς καὶ φιλαλήθως τὴν τῶν παρόντων ματαιότητα καὶ οἵων κακῶν ὁ κόσμος γέμει , χαλεπῶς ἀπατῶν τοὺς αὐτῷ πειθομένους καὶ πολυτρόπως αὐτοὺς παγιδεύων . λοιπὸν πορευθῆναί με δεῖ ὅθεν ἐλήλυθα . καὶ τηνικαῦτα , τὸ ἀλλότριον ἀποθέμενος σχῆμα , τὸ ἴδιον ἔσομαι ἐνδεδυμένος . Δυσωπεῖ τοίνυν τὸν γέροντα ὁ Ἰωάσαφ ὀφθῆναι αὐτῷ τῷ συνήθει αὐτοῦ ἐνδύματι . τότε ὁ Βαρλαὰμ ἀπεκδυσάμενος ὃ ἦν περιβεβλημένος ἱμάτιον , θέαμα ὤφθη φοβερὸν τῷ Ἰωάσαφ . ἦν γὰρ ἡ πᾶσα μὲν τῆς σαρκὸς ποιότης δεδαπανημένη , μεμελανωμένον δὲ τὸ δέρμα ἐκ τῆς ἡλιακῆς φλογώσεως καὶ περιτεταμένον τοῖς ὀστέοις , ὡς εἴ τις δοράν τινα περιτείνει ἐν λεπτοῖς καλάμοις · τρίχινον δέ τι ῥάκος ἐρρικνωμένον καὶ λίαν τρ ιχὺ περιεζώννυτο ἐξ ὀσφύος μέχρι γονάτων · ὅμοιον δὲ τούτου παλλίον περιεβέβλητο κατὰ τῶν ὤμων . Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ Ἰωάσαφ τῆς σκληρᾶς ταύτης διαγωγῆς τὸ ἐπίπονον , καὶ τὸ τῆς καρτερίας ὑπερβάλλον ἐκπλαγείς , σφοδρῶς ἐδάκρυε , καί φησι πρὸς τὸν γέροντα · Ἐπεί με τῆς πικρᾶς τοῦ διαβόλου δουλείας ἐλευθερῶσαι ἥκεις , τέλος σου τῇ εὐεργεσίᾳ ἐπιθεὶς Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου ,
Lemmas: καί νῦν ἰδού ὁ ὁ Θεός δύναμις , ὅσος ὁ ἐπί ἐγώ , ὁ διακονία ἐγώ ποιέω , ὁ αὐτός καταγγέλλω σύ γνῶσις καί ὁ ὁ προφήτης καί ἀπόστολος γνωρίζω κήρυγμα , διδάσκω τε ἀπλανῶς καί φιλαλήθως ὁ ὁ πάρειμι ματαιότης καί οἷος κακός ὁ κόσμος γέμω , χαλεπῶς ἀπάτη ὁ αὐτός πείθω καί πολύτροπος αὐτός παγιδεύω . λοιπός πορεύω ἐγώ δεῖ ὅθεν ἔρχομαι . καί τηνικαῦτα , ὁ ἀλλότριος ἀποτίθημι σχῆμα , ὁ ἴδιος εἰμί ἐνδύω . δυσωπέω τοίνυν ὁ γέρων ὁ Ιωάσαφ ὁράω αὐτός ὁ συνήθης αὐτός ἔνδυμα . τότε ὁ Βαρλαάμ ἀπεκδύομαι ὅς εἰμί περιβεβλημένος ἱμάτιον , θέαμα ὁράω φοβερός ὁ Ιωάσαφ . εἰμί γάρ ὁ πᾶς μέν ὁ σάρξ ποιότης δαπανάω , μελανόομαι δέ ὁ δέρμα ἐκ ὁ ἡλιακός φλόγωσις καί περιτείνω ὁ ὀστέον , ὡς εἰμί τις δορά τις περιτείνω ἐν λεπτός κάλαμος · τρίχινος δέ τίς ῥάκος ῥικνόω καί λίαν τρ ιχὺ περιζώννυμι ἐκ ὀσφῦς μέχρι γόνυ · ὅμοιος δέ οὗτος πάλλιον περιβάλλω κατά ὁ ὦμος . ὑπερθαυμάζω δέ ὁ Ιωάσαφ ὁ σκληρός οὗτος διαγωγεύς ὁ ἐπίπονος , καί ὁ ὁ καρτερία ὑπερβάλλω ἐκπλήσσω , σφοδρός δάκρυ , καί φημί πρός ὁ γέρων · ἐπεί ἐγώ ὁ πικρός ὁ διάβολος δουλεία ἐλευθερόω ἥκω , τέλος σύ ὁ εὐεργεσία ἐπιτίθημι ἐξάγω ἐκ φυλακή ὁ Ψυχή ἐγώ ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.157
καί , παραλαβών με μετὰ σοῦ , ἄγωμεν ἐντεῦθεν , ἵνα τέλεον λελυτρωμένος τῆς τοῦ κόσμου ἀπάτης τὴν σφραγῖδα τηνικαῦτα δέξωμαι τοῦ σωτηρίου βαπτίσματος , καὶ κοινωνός σοι τῆς θαυμαστῆς ταύτης φιλοσοφίας καὶ ὑπερφυοῦς ἀσκήσεως γένωμαι . Εἶπε δὲ Βαρλαὰμ πρὸς αὐτόν · Νεβρὸν δορκάδος ἔτρεφέ τις τῶν πλουσίων . αὐξηθεῖσα δὲ αὕτη τὰς ἐρήμους ἐπόθει , τῇ φυσικῇ ἑλκομένη ἕξει . ἐξελθοῦσα τοίνυν ἐν μιᾷ , εὑρίσκει ἀγέλην δορκάδων βοσκομένων καὶ ἐχομένη τούτων περιῆγεν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ , ὑποστρέφουσα μὲν τὸ πρὸς ἑσπέραν , ἅμα δὲ πρωΐ , τῇ τῶν ὑπουργούντων ἀμελείᾳ , ἐξερχομένη καὶ τοῖς ἀγρίοις συναγελάζουσα . ἐκείνων δὲ πορρωτέρω μεταθεμένων νέμεσθαι , συνηκολούθησε καὶ αὐτή . οἱ δὲ τοῦ πλουσίου ὑπηρέται , τοῦτο αἰσθόμενοι , ἐφ’ ἵππων ἀναβάντες , κατεδίωξαν ὀπίσω αὐτῶν , καὶ τὴν μὲν ἰδίαν δορκάδα ζωγρήσαντες , καὶ ἐπαναστρέψαντες οἴκαδε , ἀπρόϊτον τοῦ λοιποῦ ἔθεντο · τῆς δὲ λοιπῆς ἀγέλης τὰς μὲν ἀπέκτειναν , τὰς δὲ κακῶς διέθεντο . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον δέδοικα γενέσθαι καὶ ἐφ’ ἡμᾶς , εἰ συνακολουθήσεις μοι · μήποτε καὶ τῆς σῆς ἀποστερηθῶ συνοικήσεως , καὶ κακῶν πολλῶν τοῖς ἑταίροις μου γένωμαι πρόξενος κρίματός τε αἰωνίου τῷ σῷ γεννήτορι . ἀλλὰ τοῦτό σε βούλεται ὁ Κύριος , νῦν μὲν σημειωθῆναι τῇ σφραγῖδι τοῦ θείου βαπτίσματος , καὶ μένειν ἐπὶ χώρας , πάσης ἀντεχόμενον εὐσεβείας καὶ τῆς τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ ἐργασίας .
Lemmas: καί , παραλαμβάνω ἐγώ μετά σύ , ἄγω ἐντεῦθεν , ἵνα τελέω λυτρόω ὁ ὁ κόσμος ἀπάτη ὁ σφραγίς τηνικαῦτα δέχομαι ὁ σωτήριος βάπτισμα , καί κοινωνός σύ ὁ θαυμαστός οὗτος φιλοσοφία καί ὑπερφυής ἄσκησις γίγνομαι . εἶπον δέ Βαρλαάμ πρός αὐτός · νεβρός δορκάς τρέφω τις ὁ πλούσιος . αὐξάνω δέ οὗτος ὁ ἐρῆμος ποθέω , ὁ φυσικός ἕλκω ἔχω . ἐξέρχομαι τοίνυν ἐν εἷς , εὑρίσκω ἀγέλη δορκάς βόσκω καί ἔχω οὗτος περιάγω ἐν ὁ πεδίον ὁ δρυμός , ὑποστρέφω μέν ὁ πρός ἑσπέρα , ἅμα δέ πρωΐ , ὁ ὁ ὑπουργέω ἀμέλεια , ἐξέρχομαι καί ὁ ἄγριος συναγελάζω . ἐκεῖνος δέ πρόσω μετατίθημι νέμω , συνακολουθέω καί αὐτός . ὁ δέ ὁ πλούσιος ὑπηρέτης , οὗτος αἰσθάνομαι , ἐπί ἵππος ἀναβαίνω , καταδιώκω ὀπίσω αὐτός , καί ὁ μέν ἴδιος δορκάς ζωγρέω , καί ἐπαναστρέφω οἴκαδε , ἀπρόϊτος ὁ λοιπός τίθημι · ὁ δέ λοιπός ἀγέλη ὁ μέν ἀποκτείνω , ὁ δέ κακῶς διατίθημι . ὁ αὐτός δή τρόπος δείδω γίγνομαι καί ἐπί ἐγώ , εἰμί συνακολουθώ ἐγώ · μήποτε καί ὁ σός ἀποστερέω συνοίκησις , καί κακός πολύς ὁ ἑταῖρος ἐγώ γίγνομαι πρόξενος κρίμα τε αἰώνιος ὁ σός γεννήτωρ . ἀλλά οὗτος σύ βούλομαι ὁ Κύριος , νῦν μέν σημειόω ὁ σφραγίς ὁ θεῖον βάπτισμα , καί μένω ἐπί χώρα , πᾶς ἀντέχω εὐσέβεια καί ὁ ὁ ἐντολή ὁ Χριστός ἐργασία .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.158
ἐπὰν δὲ δῴη καιρὸν ὁ πάντων δοτὴρ τῶν καλῶν , τηνικαῦτα καὶ ἐλεύσῃ πρὸς ἡμᾶς , καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς παρούσης ζωῆς ἀλλήλοις συνοικήσαιμεν . πέποιθα δὲ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐν τῇ μελλούσῃ διαγωγῇ ἀδιαστάτους ἡμᾶς εἶναι . Αὖθις δὲ ὁ Ἰωάσαφ δακρύων φησὶ πρὸς αὐτόν · Εἰ τῷ Κυρίῳ ταῦτα δοκεῖ , τὸ θέλημα αὐτοῦ γενέσθω . τελειώσας οὖν με λοιπὸν τῷ θείῳ βαπτίσματι , καὶ λαβὼν παρ’ ἐμοῦ χρήματα καὶ ἱμάτια εἰς διατροφὴν καὶ ἀμφίασιν σοῦ τε καὶ τῶν ἑταίρων σου , ἄπελθε εἰς τὸν τόπον τῆς ἀσκήσεώς σου , τῇ τοῦ Θεοῦ εἰρήνῃ φρουρούμενος . κἀμοῦ μὴ διαλίπῃς ὑπερευχόμενος , ἵνα μὴ ἐκπέσοιμι τῆς ἐλπίδος μου , ἀλλὰ θᾶττον ἰσχύσω καταλαβεῖν σε καὶ ἐν ἡσυχίᾳ βαθ̔??ʼᾳ τῆς παρὰ σοῦ ἀπολαύειν ὠφελείας . Ὁ δὲ Βαρλαὰμ ἔφη · Τὴν μὲν τοῦ Χριστοῦ σε λαβεῖν σφραγῖδα τὸ κωλῦον οὐδέν . εὐτρέπισον λοιπὸν σεαυτόν · καί , τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος , τελειωθήσῃ . περὶ ὦν δὲ εἶπας χρημάτων τοῖς ἑταίροις μου παρασχεῖν , πῶς ἔσται τοῦτο , σὲ τὸν πένητα τοῖς πλουσίοις ἐλεημοσύνην διδόναι ; οἱ πλούσιοι γὰρ ἀεὶ τοὺς πένητας εὐεργετοῦσιν , οὐ μὴν δὲ οἱ ἄποροι τοὺς εὐπόρους . ὁ γὰρ ἔσχατος πάντων τῶν ἑταίρων μου πλουσιώτερός σου ἀσυγκρίτως καθέστηκεν . ἀλλὰ πέποιθα εἰς τοὺς οἰκτιρμοὺς τοῦ Θεοῦ καί σε ὅσον οὕπω ὑπερπλουτῆσαι · καὶ οὐκ εὐμετάδοτος τηνικαῦτα ἔσῃ . Εἶπε δὲ ὁ Ἰωάσαφ πρὸς αὐτόν · Σαφήνισόν μοι τὸν λόγον , πῶς ὁ πάντων ἔσχατος τῶν σῶν ἑταίρων ὑπέρκειταί μου τῷ πλούτῳ , οὕσπερ πολλῇ συζῆν ἀκτημοσύνῃ καὶ ἐσχάτῃ ταλαιπωρεῖσθαι
Lemmas: ἐπάν δέ δίδωμι καιρός ὁ πᾶς δοτήρ ὁ καλός , τηνικαῦτα καί ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί ὁ ὑπόλοιπος ὁ πάρειμι ζωή ἀλλήλων συνοικέω . πείθω δέ ὁ κύριος καί ἐν ὁ μέλλω διαγωγή αδιάστατος ἐγώ εἰμί . αὖθις δέ ὁ Ιωάσαφ δάκρυ φημί πρός αὐτός · εἰμί ὁ κύριος οὗτος δοκέω , ὁ θέλημα αὐτός γίγνομαι . τελειόω οὖν ἐγώ λοιπός ὁ θεῖον βάπτισμα , καί λαμβάνω παρά ἐγώ χρῆμα καί ἱμάτιον εἰς διατροφή καί ἀμφίασις σύ τε καί ὁ ἑταῖρος σύ , ἀπέρχομαι εἰς ὁ τόπος ὁ ἄσκησις σύ , ὁ ὁ Θεός εἰρήνη φρουρέω . ἐγώ μή διαλείπω ὑπερεύχομαι , ἵνα μή ἐκπίπτω ὁ ἐλπίς ἐγώ , ἀλλά ταχύς ἰσχύω καταλαμβάνω σύ καί ἐν ἡσυχία βαθ̔??ʼᾳ ὁ παρά σύ ἀπολαύω ὠφέλεια . ὁ δέ Βαρλαάμ φημί · ὁ μέν ὁ Χριστός σύ λαμβάνω σφραγίς ὁ κωλύω οὐδείς . εὐτρεπίζω λοιπός σεαυτοῦ · καί , ὁ κύριος συνεργέω , τελειόω . περί οὖν δέ εἶπον χρῆμα ὁ ἑταῖρος ἐγώ παρέχω , πῶς εἰμί οὗτος , σύ ὁ πένης ὁ πλούσιος ἐλεημοσύνη δίδωμι ; ὁ πλούσιος γάρ ἀεί ὁ πένης εὐεργετέω , οὖον μήv δέ ὁ ἄπορος ὁ εὔπορος . ὁ γάρ ἔσχατος πᾶς ὁ ἑταῖρος ἐγώ πλούσιος σύ ἀσύγκριτος καθίστημι . ἀλλά πείθω εἰς ὁ οἰκτιρμός ὁ Θεός καί σύ ὅσος οὔπω ὑπερπλουτέω · καί οὐ εὐμετάδοτος τηνικαῦτα εἰμί . εἶπον δέ ὁ Ιωάσαφ πρός αὐτός · σαφηνισος ἐγώ ὁ λόγος , πῶς ὁ πᾶς ἔσχατος ὁ σός ἑταῖρος ὑπέρκειμαι ἐγώ ὁ πλοῦτος , ὅσπερ πολύς συζάω ἀκτημοσύνη καί ἔσχατος ταλαιπωρέω
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.159
πτωχείᾳ πρὸ μικροῦ ἔλεγες , πῶς δὲ νῦν μὲν πένητά με ἀποκαλεῖς , ὅταν δὲ ὑπερπλουτήσω οὐκ εὐμετάδοτον γενέσθαι λέγεις τὸν εὐμετάδοτον νῦν καθεστηκότα ; Ὁ δὲ Βαρλαὰμ ἀπεκρίνατο · Οὐ πτωχείᾳ τούτους ἔφην ταλαιπωρεῖσθαι , ἀλλὰ πλούτῳ κομᾶν ἀκενώτῳ . τὸ γὰρ ἀεὶ τοῖς χρήμασι προστιθέναι χρήματα , καὶ μὴ τῆς ὁρμῆς χαλινοῦσθαι , ἀλλὰ καὶ πλειοτέρων ἀκορέστως ὀρέγεσθαι , τοῦτο πενίας ἐσχάτης ἐστί . τοὺς δὲ τῶν παρόντων μὲν ὑπεριδόντας πόθῳ τῶν αἰωνίων , καὶ σκύβαλα ταῦτα ἡγησαμένους , ἵνα Χριστὸν μόνον κερδήσωσι , πᾶσαν δὲ βρωμάτων καὶ ἐνδυμάτων ἀποθεμένους μέριμναν καὶ τῷ Κυρίῳ ταύτην ἐπιρρίψαντας , εὐφραινομένους δὲ τῇ ἀκτησίᾳ , ὡς οὐκ ἄν τις τῶν φιλοκόσμων εὐφρανθείη πλούτῳ καὶ χρήμασι βρίθων , καὶ τὸν πλοῦτον τῆς ἀρετῆς ἀφθόνως ἑαυτοῖς συναγηοχότας , ταῖς ἐλπίσι τε τῶν ἀτελευτήτων τρεφομένους ἀγαθῶν , εἰκότως πλουσιωτέρους σου καὶ πάσης τῆς ἐπιγείου βασιλείας καλέσαιμι . τοῦ δὲ Θεοῦ συνεργοῦντός σοι , ἐπιλήψῃ καὶ αὐτὸς τῆς τοιαύτης πνευματικῆς περιουσίας , ἥνπερ ἐν ἀσφαλείᾳ τηρῶν καὶ τοῦ πλείονος ἀεὶ δικαίως ἐφιέμενος , οὐκ ἂν θελήσειάς τι ταύτης κατακενοῦν ὅλως . αὕτη γάρ ἐστιν ἀληθὴς περιουσία · ὁ δὲ τοῦ αἰσθητοῦ πλούτου ὄγκος βλάψειε μᾶλλον τοὺς αὐτοῦ φίλους ἢ ὠφελήσειεν . εἰκότως οὖν πενίαν ἐσχάτην τοῦτον ἀπεκάλεσα , ὅνπερ οἱ ἐρασταὶ τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν πάντη ἀπαρνησάμενοι ἔφυγον ἀπ’ αὐτοῦ ,
Lemmas: πτωχεία πρό μικρός λέγω , πῶς δέ νῦν μέν πένης ἐγώ ἀποκαλέω , ὅταν δέ ὑπερπλουτέω οὐ εὐμετάδοτος γίγνομαι λέγω ὁ εὐμετάδοτος νῦν καθίστημι ; ὁ δέ Βαρλαάμ ἀποκρίνω · οὖον πτωχεία οὗτος φημί ταλαιπωρέω , ἀλλά πλοῦτος κομάω ἀκένωτος . ὁ γάρ ἀεί ὁ χρῆμα προστίθημι χρῆμα , καί μή ὁ ὁρμή χαλινόω , ἀλλά καί πλέως ἀκόρεστος ὀρέγω , οὗτος πενία ἔσχατος εἰμί . ὁ δέ ὁ πάρειμι μέν ὑπεροράω πόθος ὁ αἰώνιος , καί σκύβαλον οὗτος ἡγέομαι , ἵνα Χριστός μόνος κερδαίνω , πᾶς δέ βρῶμα καί ἔνδυμα ἀποτίθημι μέριμνα καί ὁ κύριος οὗτος ἐπιρριπτέω , εὐφραίνω δέ ὁ ἀκτησία , ὡς οὐ ἄν τις ὁ φιλόκοσμος εὐφραίνω πλοῦτος καί χρῆμα Βρίθων , καί ὁ πλοῦτος ὁ ἀρετή ἄφθονος ἑαυτοῦ συνάγω , ὁ ἐλπίς τε ὁ ἀτελεύτητος τρέφω ἀγαθός , εἰκότως πλούσιος σύ καί πᾶς ὁ ἐπίγειος βασίλεια καλέω . ὁ δέ Θεός συνεργέω σύ , ἐπιλαμβάνω καί αὐτός ὁ τοιοῦτος πνευματικός περιουσία , ὅσπερ ἐν ἀσφάλεια τηρέω καί ὁ πλείων ἀεί δικαίως ἐφίημι , οὐ εἄν ἐθέλω τίς οὗτος κατακενόω ὅλως . οὗτος γάρ εἰμί ἀληθής περιουσία · ὁ δέ ὁ αἰσθητής πλοῦτος ὄγκος βλάπτω μᾶλλον ὁ αὐτός φίλος ἢ ὠφελέω . εἰκότως οὖν πενία ἔσχατος οὗτος ἀποκαλέω , ὅσπερ ὁ ἐραστής ὁ οὐράνιος ἀγαθός πάντῃ ἀπαρνέομαι φεύγω ἀπό αὐτός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.160
ὡς φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως . εἰ δέ , ὃν ἀπέκτειναν ἐχθρὸν καὶ τοῖς ποσὶ συνεπάτησαν οἱ συνασκηταί μου καὶ συστρατιῶται , τοῦτον αὖθις ζῶντα παρὰ σοῦ λαβὼν αὐτοῖς ἀπενέγκω , καὶ πρόξενος πολέμων καὶ παθῶν γένωμαι , ἔσομαι αὐτοῖς πάντως ἄγγελος πονηρός · ὅπερ μὴ γένοιτό μοι ποιῆσαι . Τὰ αὐτὰ δέ μοι νόει καὶ περὶ ἐνδυμάτων . τοῖς γὰρ ἀπεκδυσαμένοις τὴν τῆς παλαιότητος καταφθορὰν καὶ τὸ τῆς παρακοῆς ἔνδυμα , ὅσον τὸ ἐπ’ αὐτοῖς , ἀποθεμένοις , τὸν Χριστὸν δὲ ὡς ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης ἐνδεδυμένοις , πῶς αὐτοὺς πάλιν τοὺς δερματίνους ἀμφιάσαιμι χιτῶνας καὶ τὸ τῆς αἰσχύνης περιθήσομαι περιβόλαιον ; ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐμοὺς ἑταίρους μηδενὸς τῶν τοιούτων ἐπιδεομένους γινώσκων , τῇ τῆς ἐρήμου δὲ ἀρκουμένους ἀσκήσει καὶ τρυφὴν ταύτην λογιζομένους ἀληθεστάτην , τὰ χρήματα καὶ ἱμάτια , ἅπερ τούτοις ἔλεγες παρασχεῖν , τοῖς πένησι διανείμας , θησαυρὸν ἑαυτῷ εἰς τὸ μέλλον ἄσυλον θησαύρισον , τὸν Θεὸν ἑαυτῷ ταῖς ἐκείνων εὐχαῖς ἐπίκουρον θέμενος · οὕτω γὰρ μᾶλλον συνεργῷ τῷ πλούτῳ πρὸς τὰ καλὰ χρήσαιο . εἶτα καὶ τὴν πανοπλίαν τοῦ πνεύματος περιβαλλόμενος , καὶ τὴν μὲν ὀσφὺν ἐν ἀληθείᾳ περιζωσάμενος , ἐνδυσάμενος δὲ καὶ τὸν τῆς δικαιοσύνης θώρακα , περιθέμενός τε καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου , καὶ τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης ὑποδησάμενος , μετὰ χεῖράς τε τὸν τῆς πίστεως ἀναλαβὼν θυρεόν , καὶ τὴν τοῦ πνεύματος μάχαιραν ,
Lemmas: ὡς φεύγω τις ἀπό ὄφις . εἰμί δέ , ὅς ἀποκτείνω ἐχθρός καί ὁ πούς συμπατέω ὁ συνασκέω ἐγώ καί συστρατιώτης , οὗτος αὖθις ζῶ παρά σύ λαμβάνω αὐτός ἀποφέρω , καί πρόξενος Πολέμων καί πάθος γίγνομαι , εἰμί αὐτός πάντως ἄγγελος πονηρός · ὅσπερ μή γίγνομαι ἐγώ ποιέω . ὁ αὐτός δέ ἐγώ νοέω καί περί ἔνδυμα . ὁ γάρ ἀπεκδυσαμένοις ὁ ὁ παλαιότης καταφθορά καί ὁ ὁ παρακοή ἔνδυμα , ὅσος ὁ ἐπί αὐτός , ἀποτίθημι , ὁ Χριστός δέ ὡς ἱμάτιον σωτήριος καί χιτών Εὐφρόσυνος ἐνδύω , πῶς αὐτός πάλιν ὁ δερμάτινος ἀμφιάζω χιτών καί ὁ ὁ αἰσχύνη περιτίθημι περιβόλαιον ; ἀλλά ὁ μέν ἐμός ἑταῖρος μηδείς ὁ τοιοῦτος ἐπιδέω γιγνώσκω , ὁ ὁ ἐρῆμος δέ ἀρκέω ἀσκέω καί τρυφή οὗτος λογίζομαι ἀληθής , ὁ χρῆμα καί ἱμάτιον , ὅσπερ οὗτος λέγω παρέχω , ὁ πένης διανέμω , θησαυρός ἑαυτοῦ εἰς ὁ μέλλω ἄσυλον θησαυρίζω , ὁ θεός ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος εὐχή ἐπίκουρος τίθημι · οὗτος γάρ μᾶλλον συνεργός ὁ πλοῦτος πρός ὁ καλός χράω . εἶτα καί ὁ πανοπλία ὁ πνεῦμα περιβάλλω , καί ὁ μέν ὀσφῦς ἐν ἀλήθεια περιζώννυμι , ἐνδύω δέ καί ὁ ὁ δικαιοσύνη θώραξ , περιτίθημι τε καί ὁ περικεφαλαία ὁ σωτήριος , καί ὁ πούς ἐν ἑτοιμασία ὁ Εὐαγγέλιος ὁ εἰρήνη ὑποδέω , μετά χείρ τε ὁ ὁ πίστις ἀναλαμβάνω θυρεός , καί ὁ ὁ πνεῦμα μάχαιρα ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 18.161
ἥ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ , καὶ πάντοθεν ἄριστα καθοπλισθεὶς καὶ περιφραξάμενος , οὕτω πεποιθὼς πρὸς τὸν κατὰ τῆς ἀσεβείας ἔξελθε πόλεμον , ὡς ἄν , ταύτην τροπωσάμενος καὶ τὸν αὐτῆς ἀρχηγὸν διάβολον εἰς γῆν καταρράξας , τοῖς τῆς νίκης στεφάνοις κοσμηθήσῃ ἐκ τῆς ζωαρχικῆς δεξιᾶς τοῦ Δεσπότου .
Lemmas: ὅς εἰμί ῥῆμα Θεός , καί πάντοθεν ἀγαθός καθοπλίζω καί περιφράσσω , οὗτος Πεποιθὼς πρός ὁ κατά ὁ ἀσέβεια ἐξέρχομαι πόλεμος , ὡς ἄν , οὗτος τροπόω καί ὁ αὐτός ἀρχηγός διάβολος εἰς γῆ καταρράσσω , ὁ ὁ Νίκη στέφανος κοσμέω ἐκ ὁ ζωαρχικός δεξιός ὁ δεσπότης .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.161
Τοῖς τοιούτοις οὖν δόγμασι καὶ λόγοις σωτηρίοις κατηχήσας ὁ Βαρλαὰμ τὸν τοῦ βασιλέως υἱὸν καὶ πρὸς τὸ θεῖον βάπτισμα εὐτρεπίσας , νηστεύειν τε καὶ εὔχεσθαι ἐντειλάμενος , κατὰ τὸ ἔθος , ἐφ’ ἱκανὰς ἡμέρας , οὐ διέλιπε συχνάζων πρὸς αὐτόν , καὶ πᾶσαν δογματικὴν φωνὴν τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἐκδιδάσκων καὶ τὸ θεῖον Εὐαγγέλιον ὑπαγορεύων αὐτῷ , πρὸς δὲ καὶ τὰς ἀποστολικὰς παραινέσεις καὶ τὰς προφητικὰς ῥήσεις ἑρμηνεύων · θεοδίδακτος γὰρ ὢν ὁ ἀνὴρ πᾶσαν ἐπὶ στόματος Παλαιάν τε καὶ Καινὴν Γραφὴν ἔφερε , καί , τῷ θείῳ κινούμενος Πνεύματι , ἐφώτισεν αὐτὸν πρὸς τὴν ἀληθῆ θεογνωσίαν . ἐν αὐτῇ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ὅτε βαπτισθῆναι ἔμελλε , διδάσκων αὐτόν , ἔλεγεν · Ἰδοὺ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἐπείγῃ λαβεῖν σφραγῖδα , καὶ τῷ φωτὶ σημειωθῆναι τοῦ προσώπου Κυρίου . καὶ υἱὸς μὲν γίνῃ Θεοῦ , ναὸς δὲ τοῦ ἁγίου καὶ ζωοποιοῦ Πνεύματος . πίστευε τοίνυν εἰς Πατέρα , καὶ Υἱόν , καὶ Ἅγιον Πνεῦμα , τὴν ἁγίαν καὶ ζωαρχικὴν Τριάδα ἐν τρισὶν ὑποστάσεσι καὶ μιᾷ θεότητι δοξαζομένην ,
Lemmas: ὁ τοιοῦτος οὖν δόγμα καί λόγος σωτήριος κατηχέω ὁ Βαρλαάμ ὁ ὁ βασιλεύς υἱός καί πρός ὁ θέω βάπτισμα εὐτρεπίζω , νηστεύω τε καί εὔχομαι ἐντέλλω , κατά ὁ ἔθος , ἐπί ἱκανός ἡμέρα , οὖον διαλείπω συχνάζω πρός αὐτός , καί πᾶς δογματικός φωνή ὁ ὀρθόδοξος πίστις ἐκδιδάσκω καί ὁ θέω Εὐαγγέλιος ὑπαγορεύω αὐτός , πρός δέ καί ὁ ἀποστολικός παραίνεσις καί ὁ προφητικός ῥῆσις ἑρμηνεύω · θεοδίδακτος γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ πᾶς ἐπί στόμα Παλαιός τε καί Καινός γραφή φέρω , καί , ὁ θεῖον κινέω πνεῦμα , φωτίζω αὐτός πρός ὁ ἀληθής θεογνωσία . ἐν αὐτός δέ ὁ ἡμέρα ὅτε βαπτίζω μέλλω , διδάσκω αὐτός , λέγω · ἰδέ ὁ ὁ Χριστός ἐπείγω λαμβάνω σφραγίς , καί ὁ φάος σημειόω ὁ πρόσωπον κύριος . καί υἱός μέν γίγνομαι Θεός , ναός δέ ὁ ἅγιος καί ζωοποιός πνεῦμα . πιστεύω τοίνυν εἰς πατήρ , καί υἱός , καί Ἅγιον πνεῦμα , ὁ ἅγιος καί ζωαρχικός Τριάς ἐν τρεῖς ὑπόστασις καί εἷς θεότης δοξάζω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.162
διαιρετὴν μὲν ταῖς ὑποστάσεσι καὶ ταῖς ὑποστατικαῖς ἰδιότησιν , ἡνωμένην δὲ τῇ οὐσίᾳ · ἕνα μὲν γινώσκων Θεὸν ἀγέννητον , τὸν Πατέρα , ἕνα δὲ γεννητὸν Κύριον , τὸν Υἱόν , φῶς ἐκ φωτός , Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ , γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων · ἀγαθοῦ γὰρ Πατρὸς ἀγαθὸς ἐγεννήθη Υἱός , φωτὸς δὲ τοῦ ἀγεννήτου φῶς ἐξέλαμψε τὸ ἀΐδιον , καὶ ἐκ τῆς ὄντως ζωῆς ἡ ζωοποιὸς προῆλθε πηγή , καὶ ἐκ τῆς αὐτοδυνάμεως ἡ τοῦ Υἱοῦ δύναμις ἐξεφάνη , ὅς ἐστιν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ Λόγος ἐνυπόστατος , ἐν ἀρχῇ ὢν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Θεὸς ἄναρχός τε καὶ ἀΐδιος · δι᾽ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα · καὶ ἓν εἰδὼς Πνεῦμα Ἅγιον , τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον , Θεὸν τέλειον , καὶ ζωοποιόν , καὶ ἁγιασμοῦ παρεκτικόν , ταυτοθελές , ταυτοδύναμον , συναΐδιον , ἐνυπόστατον . οὕτως οὖν προσκύνει τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐν τρισὶν ὑποστάσεσιν , εἴτ’ οὖν ἰδιότησι , καὶ θεότητι μιᾷ · κοινὸν μὲν γὰρ τῶν τριῶν ἡ θεότης , καὶ μία αὐτῶν ἡ φύσις , μία οὐσία , μία δόξα , μία βασιλεία , μία δύναμις , μία ἐξουσία · κοινὸν δὲ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι τὸ ἐκ τοῦ Πατρός ,
Lemmas: διαιρετός μέν ὁ ὑπόστασις καί ὁ ὑποστατικός ἰδιότης , ἑνόω δέ ὁ οὐσία · εἷς μέν γιγνώσκω θεός ἀγέννητος , ὁ πατήρ , εἷς δέ γεννητός κύριος , ὁ υἱός , φάος ἐκ φάος , θεός ἀληθινός ἐκ Θεός ἀληθινός , γεννάω πρό πᾶς ὁ αἰών · ἀγαθός γάρ πατήρ ἀγαθός γεννάω υἱός , φάος δέ ὁ ἀγέννητος φάος ἐκλάμπω ὁ ἀΐδιος , καί ἐκ ὁ εἰμί ζωή ὁ ζωοποιός προέρχομαι πηγή , καί ἐκ ὁ αὐτοδύναμις ὁ ὁ υἱός δύναμις ἐκφαίνω , ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί Λόγος ἐνυπόστατος , ἐν ἀρχή εἰμί πρός ὁ θεός καί θεός ἄναρχος τε καί ἀΐδιος · διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος · καί εἷς εἰδοί πνεῦμα Ἅγιον , ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω , θεός τέλειος , καί ζωοποιός , καί ἁγιασμός παρεκτικός , ταυτοθελής , ταυτοδύναμος , συνηΐδιος , ἐνυπόστατος . οὕτως οὖν προσκυνέω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ Ἅγιον πνεῦμα ἐν τρεῖς ὑπόστασις , ἔτι οὖν ἰδιότης , καί θεότης εἷς · κοινός μέν γάρ ὁ τρεῖς ὁ θεότης , καί εἷς αὐτός ὁ φύσις , εἷς οὐσία , εἷς δόξα , εἷς βασίλειος , εἷς δύναμις , εἷς ἐξουσία · κοινός δέ υἱός καί ἅγιος πνεῦμα ὁ ἐκ ὁ πατήρ ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.163
ἴδιον δὲ τοῦ Πατρὸς μὲν ἡ ἀγεννησία , Υἱοῦ δὲ ἡ γέννησις , Πνεύματος δὲ ἡ ἐκπόρευσις . Οὕτω μὲν οὖν ταῦτα πίστευε · καταλαβεῖν δὲ τὸν τρόπον τῆς γεννήσεως ἢ τῆς ἐκπορεύσεως μὴ ἐπιζήτει ʽἀκατάληπτος γάῤ · ἐν εὐθύτητι καρδίας ἀπεριέργως προσδέχου ὅτι ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα κατὰ πάντα ἕν εἰσι , πλὴν τῆς ἀγεννησίας καὶ τῆς γεννήσεως καὶ τῆς ἐκπορεύσεως , καὶ ὅτι ὁ μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸς διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ἀσπόρως συλληφθεὶς ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς ἁγίας Παρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας διὰ Πνεύματος Ἁγίου , καὶ ἀφθόρως ἐξ αὐτῆς γεννηθείς , καὶ ἄνθρωπος τέλειος γενόμενος , καὶ ὅτι αὐτὸς Θεὸς τέλειός ἐστι καὶ ἄνθρωπος τέλειος , γενόμενος ἐκ δύο φύσεων , θεότητός τε καὶ ἀνθρωπότητος , καὶ ἐν δύο φύσεσι νοεραῖς , θελητικαῖς τε καὶ ἐνεργητικαῖς καὶ αὐτεξουσίοις , καὶ κατὰ πάντα τελείως ἐχούσαις κατὰ τὸν ἑκάστῃ πρέποντα ὅρον τε καὶ λόγον , θεότητι , φημί , καὶ ἀνθρωπότητι , μιᾷ δὲ συνθέτῳ ὑποστάσει . καὶ ταῦτα ἀπεριέργως δέχου , μηδόλως τὸν τρόπον μαθεῖν ἐκζητῶν , πῶς ἑαυτὸν ἐκένωσεν ο Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ἄνθρωπος γέγονεν ἐκ παρθενικῶν
Lemmas: ἴδιος δέ ὁ πατήρ μέν ὁ ἀγεννησία , υἱός δέ ὁ γέννησις , πνεῦμα δέ ὁ ἐκπόρευσις . οὕτως μέν οὖν οὗτος πιστεύω · καταλαμβάνω δέ ὁ τρόπος ὁ γέννησις ἢ ὁ εκπόρευση μή ἐπιζητέω ἀκατάληπτος γάρος · ἐν εὐθύτης Καρδία ἀπερίεργος προσδέχομαι ὅτι ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ Ἅγιον πνεῦμα κατά πᾶς εἷς εἰμί , πλήν ὁ ἀγεννησία καί ὁ γέννησις καί ὁ εκπόρευση , καί ὅτι ὁ μονογενής υἱός καί Λόγος ὁ Θεός καί θεός διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία κατέρχομαι ἐπί ὁ γῆ εὐδοκία ὁ πατήρ καί συνεργία ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἄσπορος συλλαμβάνω ἐν ὁ μήτρα ὁ ἅγιος παρθένος καί Θεοτόκος Μαρία διά πνεῦμα ἅγιος , καί ἄφθορος ἐκ αὐτός γεννάω , καί ἄνθρωπος τέλειος γίγνομαι , καί ὅτι αὐτός θεός τέλειος εἰμί καί ἄνθρωπος τέλειος , γίγνομαι ἐκ δύο φύσις , θεότης τε καί ἀνθρωπότης , καί ἐν δύο φύσις νοερός , θελητικός τε καί ἐνεργητικός καί αὐτεξούσιος , καί κατά πᾶς τέλειος ἔχω κατά ὁ ἕκαστος πρέπω ὅρος τε καί λόγος , θεότης , φημί , καί ἀνθρωπότης , εἷς δέ σύνθετος ὑπόστασις . καί οὗτος ἀπερίεργος δέχομαι , μηδόλως ὁ τρόπος μανθάνω ἐκζητέω , πῶς ἑαυτοῦ κενόω ὁ υἱός ὁ Θεός καί ἄνθρωπος γίγνομαι ἐκ παρθενικός
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 19.164
αἱμάτων ἀσπόρως τε καὶ ἀφθάρτως , ἢ τίς ἡ τῶν δύο φύσεων ἐν μιᾷ ὑποστάσει συνέλευσις ; πίστει γὰρ ταῦτα ἐδιδάχθημεν κατέχειν τὰ θειώδως ἡμῖν ἐκ τῆς θείας Γραφῆς εἰρημένα · τὸν δὲ τρόπον καὶ ἀγνοοῦμεν καὶ λέγειν οὐ δυνάμεθα . Πίστευε τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , τὸν διὰ σπλάγχνα ἐλέους γενόμενον ἄνθρωπον , πάντα τε ἀναδέξασθαι τὰ τῆς ἀνθρωπότητος φυσικὰ καὶ ἀδιάβλητα πάθη ʽἐπείνησε γάρ , καὶ ἐδίψησε , καὶ ὕπνωσε , καὶ ἐκοπίασε , καὶ ἠγωνίασε φύσει φύσει τῆς ἀνθρωπότητος , καὶ ὑπὲρ τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν ἤχθη εἰς θάνατον , ἐσταυρώθη , καὶ ἐτάφη , θανάτου γευσάμενος , τῆς θεότητος ἀπαθοῦς καὶ ἀτρέπτου διαμεινάσης · οὐδὲν γὰρ ὅλως τῶν παθῶν τῇ ἀπαθεῖ προσάπτομεν φύσει · ἀλλὰ τῷ προσλήμματι γινώσκομεν αὐτὸν παθόντα καὶ ταφέντα , καὶ τῇ θείᾳ δόξῃ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα , ἐν ἀφθαρσίᾳ τε εἰς οὐρανοὺς ἀνεληλυθότἀ , καὶ ἥξειν πάλιν μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς οἷς αὐτὸς οἶδε λόγοις θεοειδεστέρου σώματος , καὶ ἀποδώσειν ἑκάστῳ τοῖς δικαίοις αὐτοῦ σταθμοῖς . ἀναστήσονται γὰρ οἱ νεκροὶ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μηνμείοις · καὶ οἱ μὲν τὰς τοῦ Χριστοῦ φυλάξαντες ἐντολὰς καὶ τῇ ὀρθῇ συναπελθόντες πίστει
Lemmas: αἷμα ἄσπορος τε καί ἄφθαρτος , ἢ τίς ὁ ὁ δύο φύσις ἐν εἷς ὑπόστασις συνέλευσις ; πίστις γάρ οὗτος διδάσκω καταχέω ὁ θειώδης ἐγώ ἐκ ὁ θεῖος γραφή εἴρω · ὁ δέ τρόπος καί ἀγνοέω καί λέγω οὖον δύναμαι . πιστεύω ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ διά σπλάγχνον ἔλεος γίγνομαι ἄνθρωπος , πᾶς τε ἀναδέχομαι ὁ ὁ ἀνθρωπότης φυσικός καί ἀδιάβλητος πάθος εἶπον γάρ , καί διψάω , καί ὑπνόω , καί κοπιάω , καί ἀγωνιάω φύσις φύσις ὁ ἀνθρωπότης , καί ὑπέρ ὁ ἀνομία ἐγώ ἄγω εἰς θάνατος , σταυρόω , καί θάπτω , θάνατος γεύω , ὁ θεότης ἀπαθής καί ἄτρεπτος διαμένω · οὐδείς γάρ ὅλως ὁ πάθος ὁ ἀπαθής προσάπτω φύσις · ἀλλά ὁ πρόσλημμα γιγνώσκω αὐτός πάθος καί θάπτω , καί ὁ θεῖος δόξα ἐκ νεκρός ἀνίστημι , ἐν ἀφθαρσία τε εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , καί ἥκω πάλιν μετά δόξα κρίνω ζῶ καί νεκρός ὅς αὐτός οἶδα λόγος θεοειδής σῶμα , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος ὁ Δίκαιος αὐτός σταθμός . ἀνίστημι γάρ ὁ νεκρός καί ἐγείρω ὁ ἐν ὁ μηνμείοις · καί ὁ μέν ὁ ὁ Χριστός φυλάζω ἐντολή καί ὁ ὀρθός συναπέρχομαι πίστις