ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.272
καὶ καθυβρίσαι μου τὸ σῶμα ὅπερ ἁγνόν σοι παραστῆσαι ἐπηγγειλάμην . σὲ γὰρ ποθῶ , καὶ σοὶ προσκυνῶ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας . καὶ ἐπειπὼν τὸ ἀμήν , θείας ᾔσθετο παρακλήσεως οὐρανόθεν αὐτῷ ἐπιφοιτησάσης , καὶ οἱ πονηροὶ ὑπεχώρουν λογισμοί · αὐτὸς δὲ μέχρι πρωΐας εὐχόμενος διετέλεσε . καὶ γνοὺς τὰ μηχανήματα τοῦ δολίου , ἤρξατο ἐπὶ πλεῖον πιέζειν τὸ σῶμα τροφῆς ἐνδείᾳ καὶ δίψῃ , καὶ τῇ ἄλλῃ ταλαιπωρίᾳ , ὁλονύκτους μὲν ἐπιτελῶν στάσεις , ἑαυτὸν δὲ ἀναμιμνήσκων τῶν πρὸς τὸν Θεὸν ὁμολογιῶν , καὶ ὑπογράφων τῷ λογισμῷ τὴν ἐκεῖθεν τῶν δικαίων λαμπρότητα , τὴν ἠπειλημένην τε τοῖς φαύλοις γέενναν ἀνιστορῶν ἐναργέστατα · ὅπως μή , ἀργὴν καὶ ἄνετον ὁ ἐχθρὸς εὑρὼν τὴν ψυχήν , λογισμοὺς αὐτῇ πονηροὺς ῥᾳδίως ὑποσπείρῃ , καὶ τὸ καθαρὸν ἐπιθολώσῃ τῆς διανοίας .
Lemmas: καί καθυβρίζω ἐγώ ὁ σῶμα ὅσπερ ἁγνός σύ παρίστημι ἐπαγγέλλω . σύ γάρ πίνω , καί σύ προσκυνέω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών . καί ἐπιλέγω ὁ ἀμήν , θεῖος αἰσθάνομαι παράκλησις οὐρανόθεν αὐτός ἐπιφοιτάω , καί ὁ πονηρός ὑποχωρέω λογισμός · αὐτός δέ μέχρι Πρωΐας εὔχομαι διατελέω . καί γιγνώσκω ὁ μηχάνημα ὁ δόλιος , ἄρχω ἐπί πλείων πιέζω ὁ σῶμα τροφή ἔνδεια καί δίψα , καί ὁ ἄλλος ταλαιπωρία , ολονυκτα μέν ἐπιτελέω στάσις , ἑαυτοῦ δέ ἀναμιμνήσκω ὁ πρός ὁ θεός ὁμολογία , καί ὑπογράφω ὁ λογισμός ὁ ἐκεῖθεν ὁ Δίκαιος λαμπρότης , ὁ ἀπειλέω τε ὁ φαῦλος γέεννα ἀνιστορέω ἐναργής · ὅπως μή , ἀργός καί ἀνίημι ὁ ἐχθρός εὑρίσκω ὁ Ψυχή , λογισμός αὐτός πονηρός ῥᾳδίως ὑποσπείρω , καί ὁ καθαρός ἐπιθολόω ὁ διάνοια .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.273
πάντοθεν τοίνυν ὁ ἐχθρὸς ἐξαπορηθείς , καὶ παντελῶς ἀπαγορεύσας ἑλεῖν τὸν γενναῖον , ἑτέραν ἔρχεται ὁ δεινὸς ἀπάτην ποικιλωτέραν , ὁ ἀεί ποτε πονηρὸς ὢν καὶ τὸ τεχνάζεσθαι καὶ βλάπτειν οὐδαμῶς ἀπολείπων . εἰς ἔργον γὰρ ἀγαγεῖν τὰ ἐντεταλμένα αὐτῷ παρὰ τοῦ Θευδᾶ μυρία γέγονε σπουδή . καὶ οὕτω πάλιν τὰ φάρμακα ἀρτύει . Μίαν γὰρ ὑπεισελθὼν τῶν νεανίδων ἐκείνων , ἥτις πασῶν ἦν εὐμορφοτάτη , θυγάτηρ οὖσα βασιλέως , καὶ αἰχμάλωτος τῆς ἰδίας ἀλλοτριωθεῖσα πατρίδος , τῷ βασιλεῖ δὲ Ἀβενὴρ ὡς μέγιστόν τι προσαχθεῖσα δῶρον , ἥν , ὡς πάνυ ὡραιοτάτην οὖσαν , εἰς ὄλισθον καὶ ὑποσκελισμὸν τοῦ υἱοῦ ὁ πατὴρ ἦν ἀποστείλας , ταύτην ὁ ἀπατεὼν ὑπεισέρχεται , καὶ λόγους αὐτῇ ὑποτίθησι , πάνυ τὸ σοφὸν καὶ συνετὸν ἐμφαίνοντας τοῦ ταῦτης λογισμοῦ . πάντα γὰρ τὰ πρὸς κακίαν μηχανήματα ῥᾳδίως ὁ πονηρὸς μετέρχεται . εἶτα , τῷ τοῦ βασιλέως υἱῷ ἐκ δεξιᾶς προσπεσών , φίλτρον ἐντίθησιν αὐτῷ τῆς κόρης , διὰ τὸ νουνεχὲς δῆθεν αὐτῆς καὶ κόσμιον , καὶ διὰ τὸ εὐγενῆ οὕτω καὶ βασιλικῆς οὖσαν σειρᾶς
Lemmas: πάντοθεν τοίνυν ὁ ἐχθρός ἐξαπορέω , καί παντελῶς ἀπαγορεύω αἱρέω ὁ γενναῖος , ἕτερος ἔρχομαι ὁ δεινός ἀπάτη ποικίλος , ὁ ἀεί ποτός πονηρός εἰμί καί ὁ τεχνάζω καί βλάπτω οὐδαμῶς ἀπολείπω . εἰς ἔργον γάρ ἄγω ὁ ἐντέλλω αὐτός παρά ὁ θεῦ μυρίος γίγνομαι σπουδή . καί οὗτος πάλιν ὁ φάρμακον ἀρτύω . μία γάρ ὑπεισέρχομαι ὁ νεᾶνις ἐκεῖνος , ὅστις πᾶς εἰμί εὔμορφος , θυγάτηρ εἰμί βασιλεύς , καί αἰχμάλωτος ὁ ἴδιος ἀλλοτριόω πατρίς , ὁ βασιλεύς δέ Ἀβενήρ ὡς μέγας τίς προσάγω δῶρον , ὅς , ὡς πάνυ ὡραῖος εἰμί , εἰς ὀλισθάνω καί ὑποσκελισμός ὁ υἱός ὁ πατήρ εἰμί ἀποστέλλω , οὗτος ὁ ἀπατεών ὑπεισέρχομαι , καί λόγος αὐτός ὑποτίθημι , πάνυ ὁ σοφός καί συνετός ἐμφαίνω ὁ τᾶτος λογισμός . πᾶς γάρ ὁ πρός κακία μηχάνημα ῥᾳδίως ὁ πονηρός μετέρχομαι . εἶτα , ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ἐκ δεξιός προσπίπτω , φίλτρον ἐντίθημι αὐτός ὁ κόρη , διά ὁ νουνεχής δῆθεν αὐτός καί κόσμιος , καί διά ὁ εὐγενής οὗτος καί βασιλικός εἰμί σειρά
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.274
τῆς πατρίδος ἅμα καὶ δόξης ἐστερῆσθαι . πρὸς τούτοις καὶ λογισμοὺς ὑποσπείρει τοῦ ἀπαλλάξαι αὐτὴν τῆς εἰδωλομανίας καὶ Χριστιανὴν ποιῆσαι . Ταῦτα δὲ πάντα μηχαναὶ ἦσαν τοῦ δολίου δράκοντος . οὕτω γὰρ τὴν ψυχὴν διατεθεὶς ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς καὶ μηδένα λογισμὸν ῥυπαρὸν ἢ ἔρωτα ἐμπαθῆ βλέπων ἐν ἑαυτῷ πρὸς τὴν κόρην σαλευόμενον , ἀλλ’ ἢ μόνον συμπάθειαν καὶ ἔλεος τῆς τε συμφορᾶς καὶ τῆς ψυχικῆς ἀπολείας , οὐκ ᾔδει δαιμονικὴν εἶναι μηχανὴν τὸ πρᾶγμα · ὄντως γὰρ σκότος ἐστὶν ἐκεῖνος καὶ τὸ φῶς ὑποκρίνεται . ὡς γὰρ ὁμιλεῖν ἤρξατο τῇ κόρῃ ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς καὶ τὰ τῆς θεογνωσίας αὐτῇ προσλαλεῖν λόγια , Σύνες , λέγων , ὦ γύναι , τὸν ζῶντα εἰς τοὺς αἰῶνας Θεόν , καὶ μὴ τῇ πλάνῃ ταύτῃ τῶν εἰδώλων καταφθαρῇς , ἀλλὰ τὸν Δεσπότην ἐπίγνωθι καὶ δημιουργὸν τοῦδε τοῦ παντός , καὶ μακαρία ἔσῃ νυμφευθεῖσα τῷ ἀθανάτῳ νυμφίῳ · πολλὰ δὲ τοιαῦτα νουθετοῦντος αὐτοῦ , εὐθὺς τὸ πονηρὸν πνεῦμα ὑπαγορεύει τῇ γυναικὶ τὰ τῆς ἀπάτης ὑφαπλῶσαι θήρατρα καὶ
Lemmas: ὁ πατρίς ἅμα καί δόξα στερέω . πρός οὗτος καί λογισμός ὑποσπείρω ὁ ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ειδωλομανία καί Χριστιανή ποιέω . οὗτος δέ πᾶς μηχανή εἰμί ὁ δόλιος δράκων . οὗτος γάρ ὁ ψυχή διατίθημι ὁ ὁ βασιλεύς υἱός καί μηδείς λογισμός ῥυπαρός ἢ Ἔρως ἐμπαθής βλέπω ἐν ἑαυτοῦ πρός ὁ κόρη σαλεύω , ἀλλά ἢ μόνος συμπάθεια καί ἔλεος ὁ τε συμφορά καί ὁ ψυχικός ἀπόλλυμι , οὐ οἶδα δαιμονικός εἰμί μηχανή ὁ πρᾶγμα · εἰμί γάρ σκότος εἰμί ἐκεῖνος καί ὁ φάος ὑποκρίνομαι . ὡς γάρ ὁμιλέω ἄρχω ὁ κόρη ὁ ὁ βασιλεύς υἱός καί ὁ ὁ θεογνωσία αὐτός προσλαλέω λόγιος , συνίημι , λέγω , εἰμί γυνή , ὁ ζῶ εἰς ὁ αἰών Θεός , καί μή ὁ πλάνη οὗτος ὁ εἴδωλον καταφθείρω , ἀλλά ὁ δεσπότης ἐπιγιγνώσκω καί δημιουργός ὅδε ὁ πᾶς , καί μακάριος εἰμί νυμφεύω ὁ ἀθάνατος νυμφίος · πολύς δέ τοιοῦτος νουθετέω αὐτός , εὐθύς ὁ πονηρός πνεῦμα ὑπαγορεύω ὁ γυνή ὁ ὁ ἀπάτη ὑφαπλόω θήρατρον καί
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.275
πρὸς τὸν τῆς ἐμπαθείας κατασῦραι βόθρον τὴν θεοφιλῆ ψυχὴν ἐκείνην , καθά ποτε καὶ τῷ γενάρχῃ πεποίηκε διὰ τῆς Εὔας , τοῦ παραδείσου καὶ τοῦ Θεοῦ ταλαιπώρως φεῦ ἐξορίσας , καὶ θανάτῳ ὑπόδικον αὐτὸν ἀντὶ τῆς μακαρίας καὶ ἀθανάτου ζωῆς γενέσθαι παρασκευάσας . Ὡς γὰρ ἤκουσεν ἡ κόρη τὰ ῥήματα ἐκεῖνα τὰ πάσης πεπληρωμένα σοφίας , ἀσύνετος οὖσα οὐ συνῆκεν · ἀλλὰ τοιαύτας ἐδίδου τὰς ἀποκρίσεις , ὡς ἅτε γλῶσσα καὶ στόμα τῷ πονηρῷ γενομένη , καί φησιν · Εἰ τῆς ἐμῆς , ὦ δέσποτα , σωτηρίας φροντίζεις , καὶ προθυμῇ τῷ Θεῷ σου προσαγαγεῖν με καὶ τὴν ταπεινὴν ψυχήν μου σῶσαι , ποίησον καὶ αὐτὸς μίαν μου αἴτησιν , καί , πᾶσιν εὐθὺς τοῖς πατρῴοις μου θεοῖς ἀποταξαμένη , τῷ σῷ συντάξομαι Θεῷ , μέχρι τελευταίας αὐτῷ λατρεύουσα ἀναπνοῆς , καὶ μισθὸν λήψῃ τῆς ἐμῆς σωτηρίας καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ἐπιστροφῆς .
Lemmas: πρός ὁ ὁ ἐμπάθεια κατασύρω βόθρος ὁ θεοφιλής ψυχή ἐκεῖνος , καθά ποτός καί ὁ γενάρχης ποιέω διά ὁ Εὔα , ὁ παράδεισος καί ὁ Θεός ταλαίπωρος φεῦ ἐξορίζω , καί θάνατος ὑπόδικος αὐτός ἀντί ὁ μακάριος καί ἀθάνατος ζωή γίγνομαι παρασκευάζω . ὡς γάρ ἀκούω ὁ κόρη ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος ὁ πᾶς πληρόω σοφία , ἀσύνετος εἰμί οὖον συνίημι · ἀλλά τοιοῦτος δίδωμι ὁ ἀπόκρισις , ὡς ἅτε γλῶσσα καί στόμα ὁ πονηρός γίγνομαι , καί φημί · εἰμί ὁ ἐμός , εἰμί δεσπότης , σωτηρία φροντίζω , καί προθυμέομαι ὁ Θεός σύ προσάγω ἐγώ καί ὁ ταπεινός Ψυχή ἐγώ σῴζω , ποιέω καί αὐτός εἷς ἐγώ αἴτησις , καί , πᾶς εὐθύς ὁ πατρῷος ἐγώ θεός ἀποτάσσω , ὁ σός συντάσσω Θεός , μέχρι τελευταῖος αὐτός λατρεύω ἀναπνοή , καί μισθός λαμβάνω ὁ ἐμός σωτηρία καί πρός ὁ θεός ἐπιστροφή .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.276
Τοῦ δέ , Τίς ἡ ἀξίωσις , ὦ γύναι ; εἰπόντος , ἐκείνη καὶ σχῆμα καὶ βλέμμα καὶ φθέγμα καὶ ὅλην ἑαυτὴν πρὸς τὸ θέλγειν καταστήσασα , Συνάφθητί μοι , ἔφη , γάμου κοινωνίᾳ , κἀγώ σου τοῖς προστάγμασι χαίρουσα ἐξακολουθήσω . Ὁ δέ , Μάτην , φησίν , ὦ γύναι , τοιαύτην μοι προέτεινας σκληρὰν ἀξίωσιν · τῆς μὲν γὰρ σῆς ἰσχυρῶς κήδομαι σωτηρίας , καὶ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀπωλείας ποθῶ σε ἀνελκῦσαι · μολῦναι δὲ τὸ σῶμά μου δι’ αἰσχρᾶς μίξεως βαρύ μοι καὶ πάντη ἀδύνατον . Ἡ δέ , ὅλην ὁμαλίζουσα τὴν ὁδὸν αὐτῷ καὶ διαλεαίνουσα , Ἱνατί , φησί , τοιαῦτα φθέγγῃ σύ , ὁ πάσης πεπληρωμένος σοφίας ; ἱνατί μολυσμὸν τὸ πρᾶγμα καὶ αἰσχρὰν ἐκάλεσας μῖξιν ; οὐκ ἀμύητος γάρ εἰμι κἀγὼ τῶν Χριστιανικῶν βιβλίων · ἀλλὰ πολλαῖς μὲν δέλτοις ἐν τῇ πατρίδι μου ἐνέτυχον , πολλῶν δὲ ὁμιλούντων μοι Χριστιανῶν ἀκήκοα . οὐ γέγραπται τοίνυν ἔν τινι τῶν καθ’ ὑμᾶς βιβλίων , Τίμιος ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος ; καί , Κρεῖσσον γαμεῖν ἢ πυροῦσθαι ; καὶ , Ἃ ὁ Θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω ; οὐ πάντας τοὺς πάλαι δικαίους , πατριάρχας τε καὶ προφήτας , πάμῳ συναφθῆναι
Lemmas: ὁ δέ , Τῖς ὁ ἀξίωσις , εἰμί γυνή ; εἶπον , ἐκεῖνος καί σχῆμα καί βλέμμα καί φθέγμα καί ὅλος ἑαυτοῦ πρός ὁ θέλγω καθίστημι , συνάπτω ἐγώ , φημί , γάμος κοινωνία , ἐγώ σύ ὁ πρόσταγμα χαίρω εξακολουθώ . ὁ δέ , Μάτος , φημί , εἰμί γυνή , τοιοῦτος ἐγώ προτείνω σκληρός ἀξίωσις · ὁ μέν γάρ σός ἰσχυρῶς κήδω σωτηρία , καί ὁ βυθός ὁ ἀπώλεια πίνω σύ ἀνέλκω · μολύνω δέ ὁ σῶμα ἐγώ διά αἰσχρός μίξις βαρύς ἐγώ καί πάντῃ ἀδύνατος . ὁ δέ , ὅλος ὁμαλίζω ὁ ὁδός αὐτός καί διαλεαίνω , ἱνατί , φημί , τοιοῦτος φθέγγομαι σῦς , ὁ πᾶς πληρόω σοφία ; ἱνατί μολυσμός ὁ πρᾶγμα καί αἰσχρός καλέω μῖξις ; οὐ ἀμύητος γάρ εἰμί ἐγώ ὁ Χριστιανικός βιβλίον · ἀλλά πολύς μέν δέλτος ἐν ὁ πατρίς ἐγώ ἐντυγχάνω , πολύς δέ ὁμιλέω ἐγώ Χριστιανός ἀκούω . οὖον γράφω τοίνυν ἐν τις ὁ κατά σύ βιβλίον , Τίμιος ὁ γάμος καί ὁ κοίτη ἀμίαντος ; καί , κρατύς γαμέω ἢ πυρόω ; καί , ἁ ὁ θεός συζεύγνυμι ἄνθρωπος μή χωρίζω ; οὖον πᾶς ὁ πάλαι Δίκαιος , πατριάρχης τε καί προφήτης , πάμων συνάπτω
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.277
αἱ Γραφαὶ διδάσκουσιν ὑμῶν ; οὐ Πέτρον ἐκεῖνον , ὃν καὶ κορυφαῖον τῶν ἀποστόλων φατὲ γεγονέναι , γαμετὴν γέγραπται ἐσχηκέναι ; τίσιν οὖν αὐτὸς πειθόμενος μολυσμὸν τοῦτο καλεῖς ; πάνυ μοι δοκεῖς , δέσποτα , τῆς ἀληθείας τῶν δογμάτων ὑμῶν ἀποπλανᾶσθαι . Ὁ δέ , Ναί , φησίν , ὦ γύναι · οὕτως ἔχει ταῦτα πάντα καθὼς εἴρηκας . ἐφεῖται γὰρ τοῖς βουλομένοις γάμῳ κοινωνεῖν · ἀλλ’ οὐ τοῖς ἅπαξ ἐπαγγελλομένοις τῷ Χριστῷ παρθενεύειν . ἐγὼ γάρ , ἐξότε τῷ λουτρῷ ἐκαθαρίσθην τοῦ θείου βαπτίσματος , τῶν τῆς νεότητος καὶ ἀγνοίας μου πταισμάτων καθαρὸν ἐμαυτὸν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ συνεταξάμην · καὶ πῶς τὰ ὡμολογημένα Θεῷ διαλῦσαι τολμήσω ; Ἔφη δὲ αὖθις ἡ γυνή · Ἔστω καὶ τοῦτό σου τὸ θέλημα , καθὼς βούλοιο . ἄλλην δὲ μικράν τινα καὶ οὐδαμινὴν πλήρωσον ἐπιθυμίαν μου , εἴπερ ὄντως ἐν ἀληθείᾳ τὴν ψυχήν μου θέλεις σῶσαι . συγγενοῦ μοι ταύτῃ τῇ νυκτὶ καὶ μόνον , καὶ τοῦ σοῦ κατατρυφῆσαί με κάλλους ποίησον , τῆς ἐμῆς τε αὐτὸς ἐμπλήσθητι ὡραιότητος . καὶ λόγον σοι δίδωμι , ἅμα πρωῒ Χριστιανὴν γενέσθαι καὶ πᾶσαν ἐκφυγεῖν τὴν τῶν θεῶν μου λατρείαν . καὶ ἔσται σοι οὐ μόνον συγγνώμη ἕνεκεν τῆς οἰκονομίας ταύτης , ἀλλὰ καὶ δωρεῶν ἀντάμειψις παρὰ τῷ Θεῷ σου ἕνεκα τῆς ἐμῆς σωτηρίας · Χαρὰ
Lemmas: ὁ γραφή διδάσκω σύ ; οὖον Πέτρος ἐκεῖνος , ὅς καί κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος φημί γίγνομαι , γαμετή γράφω ἔχω ; τίσις οὖν αὐτός πείθω μολυσμός οὗτος καλέω ; πάνυ ἐγώ δοκέω , δεσπότης , ὁ ἀλήθεια ὁ δόγμα σύ ἀποπλανάω . ὁ δέ , Ναίς , φημί , εἰμί γυνή · οὕτως ἔχω οὗτος πᾶς καθώς εἴρω . ἐφίημι γάρ ὁ βούλομαι γάμος κοινωνέω · ἀλλά οὖον ὁ ἅπαξ ἐπαγγέλλω ὁ Χριστός παρθενεύω . ἐγώ γάρ , ἐξότε ὁ λουτρόν καθαρίζω ὁ θεῖον βάπτισμα , ὁ ὁ νεότης καί ἄγνοια ἐγώ πταῖσμα καθαρός ἐμαυτοῦ παρίστημι ὁ Χριστός συντάσσω · καί πῶς ὁ ὁμολογέω Θεός διαλύω τολμάω ; φημί δέ αὖθις ὁ γυνή · ἔστω καί οὗτος σύ ὁ θέλημα , καθώς βούλομαι . ἄλλος δέ μικρός τις καί ουδαμινη πληρόω ἐπιθυμία ἐγώ , εἴπερ εἰμί ἐν ἀλήθεια ὁ Ψυχή ἐγώ ἐθέλω σῴζω . συγγίγνομαι ἐγώ οὗτος ὁ νύξ καί μόνος , καί ὁ σύ κατατρυφάω ἐγώ κάλλος ποιέω , ὁ ἐμός τε αὐτός ἐμπίμπλημι ὡραιότης . καί λόγος σύ δίδωμι , ἅμα πρωΐ Χριστιανή γίγνομαι καί πᾶς ἐκφεύγω ὁ ὁ θεός ἐγώ λατρεία . καί εἰμί σύ οὖον μόνος συγγνώμη ἕνεκα ὁ οἰκονομία οὗτος , ἀλλά καί δωρεά ἀντάμειψις παρά ὁ Θεός σύ ἕνεκα ὁ ἐμός σωτηρία · Χαρά
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.278
γάρ , φησὶν ἡ Γραφή σου , γίνεται ἐν οὐρανῷ ἐφ’ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι . εἰ οὖν χαρὰ γίνεται ἐν οὐρανῷ δι’ ἐπιστροφὴν ἁμαρτωλοῦ , τῷ προξένῳ τῆς ἐπιστροφῆς οὐ μέγας ἐποφείλεται μισθός ; ναί , οὕτως ἔχει , καὶ μὴ ἀμφίβαλλε . οὐ πολλὰ δὲ καὶ οί ἀρχηγοὶ τῆς θρησκείας ὑμῶν ἀπόστολοι κατ’ οἰκονομίαν ἐποίουν , παραβαίνοντες ἔσθ’ ὅτε ἐντολήν ἕνεκα μείζονος ἐντολῆς ; οὐ τὸν Παῦλον λέγεται περιτεμεῖν τὸν Τιμόθεον , ἕνεκα κρείττονος οἰκονομίας ; καίτοι παράνομον Χριστιανοῖς ἡ περιτομὴ λεγόγισται · ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνος οὐ παρῃτήσατο τοῦτο ποιῆσαι . καὶ πολλὰ τοιαῦτα ἐν ταῖς Γραφαῖς σου εὑρήσεις . εἰ οὖν κατὰ ἀλήθειαν , καθὼς λέγεις , σῶσαί μου τὴν ψυχὴν ζητεῖς , τὴν μικράν μου ταύτην ἐπιθυμίαν πλήρωσον . καὶ ἐγὼ μὲν τελείᾳ σοι κοινωνίᾳ γάμου συναφθῆναι ζητοῦσα , ἐπεί σοι οὐ καταθύμιόν ἐστι τοῦτο , οὐκ ἔτι σε καταναγκάζω , τὰ ἀρεστά σοι πάντα ποιοῦσα · λοιπὸν καὶ αὐτὸς μὴ πάντη βδελύξῃ · ἀλλ’ , ὑπακούσας μου τὸ ἅπαξ τοῦτο , σώσεις με , τῆς δεισιδαίμονος πλάνης ῥυσάμενος , τὰ δεδογμένα δέ σοι εἰς τὸ ἑξῆς ποιήσεις διὰ βίου παντός . Οὕτω λέγουσα ʽκαὶ γὰρ εἶχε τὸν εἰσηγούμενον , ᾧ καὶ τὰ ὦτα ὐπεῖχεν αὕτη κρυφίως · καὶ Γραφῶν ἔμπειρος ὁ λῃστὴς ἦν , ὁ τῆς κακίας ὄντως δημιουργὸς καὶ διδάσκαλοσ̓ , τοιαῦτα τοιγαροῦν λέγουσα καὶ ὑποσαίνουσα , δίκτυά τε καὶ παγίδας ἐκ δεξιῶν τε καὶ ἐξ εὐωνύμων αὐτῷ περιπλέκουσα , τὸν πύργον αὐτοῦ τῆς ψυχῆς διασαλεύειν ἤρχετο , τὸν τόνον τε ὑποχαλᾶν αὐτοῦ τῆς προθέσεως , καὶ τὴν γνώμην μαλακωτέραν ποιεῖν .
Lemmas: γάρ , φημί ὁ γραφή σύ , γίγνομαι ἐν οὐρανός ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω . εἰμί οὖν χαρά γίγνομαι ἐν οὐρανός διά ἐπιστροφή ἁμαρτωλός , ὁ Πρόξενος ὁ ἐπιστροφή οὖον μέγας ἐποφείλω μισθός ; ναί , οὕτως ἔχω , καί μή ἀμφιβάλλω . οὖον πολύς δέ καί οἷ ἀρχηγός ὁ θρησκεία σύ ἀπόστολος κατά οἰκονομία ποιέω , παραβαίνω ἔστω ὅτε ἐντολή ἕνεκα μείζων ἐντολή ; οὖον ὁ Παῦλος λέγω περιτέμνω ὁ Τιμόθεος , ἕνεκα ἀγαθός οἰκονομία ; καίτοι παράνομος Χριστιανός ὁ περιτομή λέγω · ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος οὖον παραιτέομαι οὗτος ποιέω . καί πολύς τοιοῦτος ἐν ὁ γραφή σύ εὑρίσκω . εἰμί οὖν κατά ἀλήθεια , καθώς λέγω , σώζω ἐγώ ὁ ψυχή ζητέω , ὁ μικρός ἐγώ οὗτος ἐπιθυμία πληρόω . καί ἐγώ μέν τέλειος σύ κοινωνία γάμος συνάπτω ζητέω , ἐπεί σύ οὖον καταθύμιος εἰμί οὗτος , οὐ ἔτι σύ καταναγκάζω , ὁ ἀρεστής σύ πᾶς ποιέω · λοιπός καί αὐτός μή πάντῃ βδελύσσομαι · ἀλλά , ὑπακούω ἐγώ ὁ ἅπαξ οὗτος , σῴζω ἐγώ , ὁ δεισιδαίμων πλάνης ῥύομαι , ὁ δοκέω δέ σύ εἰς ὁ ἑξῆς ποιέω διά βίος πᾶς . οὕτως λέγω ὅς γάρ ἔχω ὁ εἰσηγέομαι , ὅς καί ὁ οὖς υπέχω οὗτος κρύφιος · καί Γραφής ἔμπειρος ὁ λῃστής εἰμί , ὁ ὁ κακία εἰμί δημιουργός καί διδάσκαλος , τοιοῦτος τοιγάρ λέγω καί ὑποσαίνω , δίκτυον τε καί παγίς ἐκ δεξιός τε καί ἐκ εὐώνυμος αὐτός περιπλέκω , ὁ πύργος αὐτός ὁ Ψυχή διασαλεύω ἄρχω , ὁ τόνος τε ὑποχαλάω αὐτός ὁ πρόθεσις , καί ὁ γνώμη μαλακός ποιέω .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.279
ὁ δὲ σπορεὺς τῆς κακίας καὶ τῶν δικαίων ἐχθρός , σαλευομένην αὐτοῦ τὴν καρδίαν ἰδὼν χαρᾶς ἔμπλεως γεγονὼς φωνεῖ παρευθὺ τὰ σὺν αὐτῷ παραγενόμενα τῆς πονηρίας πνεύματα , Ὁρᾶτε , κράζων , ὅπως ἡ κόρη αὕτη διανῦσαι ἐπείγεται ἃ οὐκ ἠδυνήθημεν ἡμεῖς ἀνῦσαι . δεῦτε οὖν , ἰσχυρῶς νῦν ἐπιπέσωμεν αὐτῷ · οὐχ εὑρήσομεν γὰρ ἄλλον καιρὸν οὑτωσὶ ἐπιτήδειον τὸ θέλημα πληρῶσαι τοῦ πέμψαντος ἡμᾶς . ταῦτα συλλαλήσας ὁ δολιόφρων τοῖς ἑαυτοῦ κυσίν , ἐπεμβαίνουσι τῷ Χριστοῦ στρατιώτῃ , πάσας αὐτοῦ τῆς ψυχῆς τὰς δυνάμεις ταράξαντες , καὶ δεινὸν ἔρωτα τῆς κόρης ὑποθέμενοι , πῦρ τε σφοδρότατον ἐπιθυμίας ἐκκαύσαντες ἐν αὐτῷ . Ὁρῶν δὲ ἑαυτὸν ἐκεῖνος ἰσχυρῶς φλεγόμενον καὶ πρὸς τὴν ἁμαρτίαν αἰχμαλωτιζόμενον , καὶ τοὺς λογισμοὺς αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν τῆς κόρης καὶ πρὸς Θεὸν ἐπιστροφήν , ὡς ἀγκίστρῳ δέλεαρ , τῇ προκειμένῃ πράξει περιτιθεμένους , καὶ ὀχλοῦντας αὐτῷ τῇ τοῦ ἐχθροῦ ὑποβολῇ μὴ ἁμαρτίαν εἶναι τὸ ἐπὶ σωτηρίᾳ ψυχῆς ἅπαξ γυναικὶ συγγενέσθαι , στενάξας ἐν ἀπορίᾳ ψυχῆς βύθιον τι καὶ τετηκός , ἑαυτὸν εὐθὺς πρὸς εὐχὴν συντείνει , καὶ ὀχετοὺς δακρύων ἐξ ὀφθαλμῶν δαψιλῶς προχέων ἐβόα πρὸς τὸν δυνάμενον σώζειν τοὺς ἐπ’ αὐτῷ πεποιθότας · Ἐπὶ σοί , Κύριε , ἤλπισα · μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα , μηδὲ καταγελασάτωσάν με οἱ ἐχθροί μου , τὸν τῆς σῆς ἐχόμενον δεξιᾶς · ἀλλὰ παράστηθί μοι ἐν τῇ
Lemmas: ὁ δέ σπορεύς ὁ κακία καί ὁ Δίκαιος ἐχθρός , σαλεύω αὐτός ὁ Καρδία εἶδον χαρά ἔμπλεος γίγνομαι φωνέω παρευθύς ὁ σύν αὐτός παραγίγνομαι ὁ πονηρία πνεῦμα , ὁράω , κράζω , ὅπως ὁ κόρη οὗτος διανύω ἐπείγω ὁ οὐ δύναμαι ἐγώ ἀνύω . δεῦρο οὖν , ἰσχυρῶς νῦν ἐπιπίπτω αὐτός · οὐ εὑρίσκω γάρ ἄλλος καιρός οὑτωσί ἐπιτήδειος ὁ θέλημα πληρόω ὁ πέμπω ἐγώ . οὗτος συλλαλέω ὁ δολιόφρων ὁ ἑαυτοῦ κύω , ἐπεμβαίνω ὁ Χριστός στρατιώτης , πᾶς αὐτός ὁ Ψυχή ὁ δύναμις ταράσσω , καί δεινός Ἔρως ὁ κόρη ὑποτίθημι , πῦρ τε σφοδρός ἐπιθυμία ἐκκαίω ἐν αὐτός . ὁρῶν δέ ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ἰσχυρῶς φλέγω καί πρός ὁ ἁμαρτία αἰχμαλωτίζω , καί ὁ λογισμός αὐτός ὁ σωτηρία ὁ κόρη καί πρός θεός ἐπιστροφή , ὡς ἄγκιστρον δέλεαρ , ὁ πρόκειμαι πρᾶξις περιτίθημι , καί ὀχλέω αὐτός ὁ ὁ ἐχθρός ὑποβολή μή ἁμαρτία εἰμί ὁ ἐπί σωτηρία Ψυχή ἅπαξ γυνή συγγίγνομαι , στενάζω ἐν ἀπορία Ψυχή βύθιος τίς καί τήκω , ἑαυτοῦ εὐθύς πρός εὐχή συντείνω , καί ὀχετός δάκρυ ἐκ ὀφθαλμός δαψιλής προχέω βοάω πρός ὁ δύναμαι σῴζω ὁ ἐπί αὐτός πείθω · ἐπί σύ , κύριος , ἐλπίζω · μή καταισχύνω εἰς ὁ αἰών , μηδέ καταγελάω ἐγώ ὁ ἐχθρός ἐγώ , ὁ ὁ σός ἔχω δεξιός · ἀλλά παρίστημι ἐγώ ἐν ὁ
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.280
ὥρᾳ ταύτῃ , καὶ κατὰ τὸ σὸν θέλημα εὔθυνον τὰς ὁδούς μου , ἵνα δοξασθῇ τὸ ὄνομά σου τὸ ἔνδοξον καὶ φοβερὸν ἐπ’ ἐμοὶ τῷ οἰκέτῃ σου , ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας . ἀμήν . Ἐφ’ ἱκανὰς δὲ ὥρας μετὰ δακρύων εὐξάμενος καὶ πολλὰ γονυκλιτήσας , καθῆκεν ἑαυτὸν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους . καὶ ὑπνώσας μικρόν , ὁρᾷ ἑαυτὸν ὑπό τινων φοβερῶν ἁρπαγέντα , καὶ τόπους οὓς οὐδέποτε ἑωράκει διελθόντα , καὶ ἔν τινι γενόμενον μεγίστῃ πεδιάδι ὡραίοις ἄνθεσι καὶ λίαν εὐώδεσι κομώσῃ , ἔνθα φυτὰ μὲν ἑώρα παντοδαπὰ καὶ ποικίλα , καρποῖς ξένοις τισὶ καὶ θαυμασίοις βρίθοντα , ἰδεῖν τε ἡδίστοις καὶ ἅψασθαι ποθεινοῖς . τά τε φύλλα τῶν δένδρων λιγυρὸν ὑπήχει αὔρᾳ τινὶ λεπτοτάτῃ , καὶ ἀκόρεστον καὶ χαριεστάτην ἐκπέμποντα εὐωδίαν κινούμενα , θρόνοι τε ἀνέκειντο ἐκ καθαρωτάτου χρυσίου καὶ λίθων τιμίων κατεσκευασμένοι , λαμπρὰν οἵαν αἴγλην ἀφιέντες , καὶ κλῖναι ἐν ἐξάλλοις τισὶ στρωμναῖς καὶ τῷ κάλλει τὴν διήγησιν νικώσαις κατηγλαϊσμέναι . ὕδατά τε παρέρρει διαυγῆ λίαν καὶ αὐτὰς εὐφραίνοντα τὰς ὁράσεις . τὴν δὲ θαυμαστὴν ταύτην καὶ μεγάλην πεδιάδα οἱ φοβεροὶ ἐκεῖνοι διαγαγόντες αὐτὸν εἰς πόλιν εἰσήγαγον ἀρρήτῳ τινὶ λαμπρότητι ἀποστίλβουσαν , ἐκ χρυσίου μὲν διαυγοῦς τὰ τείχη , λίθων δὲ ὧν οὐδεὶς πώποτε ἑώρακε τὰς ἐπάλξεις ἔχουσαν ἀνεγηγερμένας . ὦ τίς ἂν ἐκείνης εἴποι τὸ κάλλος τῆς πόλεως καὶ τὴν φαιδρότητα ;
Lemmas: ὥρα οὗτος , καί κατά ὁ σός θέλημα εὐθύνω ὁ ὁδός ἐγώ , ἵνα δοξάζω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἔνδοξος καί φοβερός ἐπί ἐγώ ὁ οἰκέτης σύ , ὅτι εὐλογητός εἰμί εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . ἐπί ἱκανός δέ ὥρα μετά δάκρυ εὔχομαι καί πολύς γονυκλιτέω , καθίημι ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἔδαφος . καί ὑπνόω μικρός , ὁράω ἑαυτοῦ ὑπό τίνω φοβερός ἁρπάζω , καί τόπος ὅς οὐδέποτε ὁράω διέρχομαι , καί ἐν τις γίγνομαι μέγας πεδιάς ὡραῖος ἄνθος καί λίαν εὐώδης κομάω , ἔνθα φυτόν μέν ὁράω παντοδαπός καί ποικίλος , καρπός ξένος τις καί θαυμάσιος βρίθω , ὁράω τε ἡδύς καί ἅπτω ποθεινός . ὁ τε φύλλον ὁ δένδρον λιγυρός ὑπηχέω αὔρα τις λεπτός , καί ἀκόρεστος καί χαρίεις ἐκπέμπω εὐωδία κινέω , Θρόνοι τε ἀνάκειμαι ἐκ καθαρός χρυσίον καί λίθος τίμιος κατασκευάζω , λαμπρός οἷος αἴγλη ἀφίημι , καί κλίνη ἐν ἔξαλλος τις στρωμνή καί ὁ κάλλος ὁ διήγησις Νίκη καταγλαΐζω . ὕδωρ τε παραρρέω διαυγής λίαν καί αὐτός εὐφραίνω ὁ ὅρασις . ὁ δέ θαυμαστός οὗτος καί μέγας πεδιάς ὁ φοβερός ἐκεῖνος διάγω αὐτός εἰς πόλις εἰσάγω ἄρρητος τις λαμπρότης ἀποστίλβω , ἐκ χρυσίον μέν διαυγής ὁ τεῖχος , λίθος δέ ὅς οὐδείς πώποτε ὁράω ὁ ἔπαλξις ἔχω ἀνεγείρω . εἰμί τίς εἄν ἐκεῖνος εἶπον ὁ κάλλος ὁ πόλις καί ὁ φαιδρότης ;
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.281
φῶς ἄνωθεν πυκνὰ ταῖς ἀκτῖσι διᾷττον πάσας αὐτῆς τὰς πλατείας ἐπλήρου · καὶ ὑπόπτεροί τινες στρατιαί , αὐτὴ ἑκάστη φῶς οὖσαι , ταύτῃ ἐπεδήμουν , μέλος ᾅδουσαι ἀκοῇ βροτείᾳ μηδέποτε ἀκουσθέν . καὶ φωνῆς ἤκουσε λεγούσης · Αὕτη ἡ ἀνάπαυσις τῶν δικαίων · αὕτη ἡ εὐφροσύνη τῶν εὐαρεστησάντων τῷ Κυρίῳ . ἐκεῖθεν οὖν ἐξαγαγόντες οἱ φρικωδέστατοι ἄνδρες ἐκεῖνοι , εἰς τοὐπίσω ἄγειν ἔλεγον . ὁ δέ , τῆς τερπνότητος ἐκείνης καὶ θυμηδίας ὅλος γενόμενος , Μὴ στερήσητέ με , ἔλεγε , μὴ στερήσητε , δυσωπῶ , τῆς ἀρρήτου χαρᾶς ταύτης · ἀλλὰ δότε κἀμοὶ ἐν μιᾷ τῆς μεγίστης ταύτης πόλεως γωνίᾳ διαιτᾶσθαι . οἱ δέ , Ἀδύνατόν ἐστι νῦν , ἔλεγον , εἶναί σε ἐνταῦθα . ἀλλὰ κόπῳ πολλῷ καὶ ἱδρῶτι ἐλεύσῃ ὧδε , εἴπερ ἑαυτὸν βιάσῃ . Ταῦτα εἶπον · καί , τὴν μεγίστην αὖθις πεδιάδα διελθόντες , εἰς τόπους ἀπήνεγκαν σκοτεινοὺς καὶ πάσης ἀηδίας πεπληρωμένους , ἰσόρροπον τῆς ὁραθείσης φαιδρότητος τὸ λυπηρὸν κεκτημένους . σκότος γὰρ ἦν ἀφεγγὲς καὶ ζοφερὸν παντελῶς · θλίψεως δὲ καὶ ταραχῆς τὸ πᾶν ἐπεπλήρωτο . ἔνθα κάμινος ἐξῆπτε πυρὸς ἀναφλεγομένη · καὶ σκωλήκων γένος ἦν κολαστικῶν ἕρπον ἐκεῖσε . δυνάμεις δὲ τιμωρητικαὶ ἐφεστῶσαι τῇ καμίνῳ ,
Lemmas: φάος ἄνωθεν πυκνός ὁ ἀκτίς δίαττος πᾶς αὐτός ὁ πλατύς πληρόω · καί ὑποπτερόω τις στρατιά , αὐτός ἕκαστος φάος εἰμί , οὗτος ἐπιδημέω , μέλος ἀείδω ἀκοή βρότειος μηδέποτε ἀκούω . καί φωνή ἀκούω λέγω · Ἄτη ὁ ἀνάπαυσις ὁ Δίκαιος · οὗτος ὁ Εὐφρόσυνος ὁ εὐαρεστέω ὁ κύριος . ἐκεῖθεν οὖν ἐξάγω ὁ φρικώδης ἀνήρ ἐκεῖνος , εἰς τοὐπίσω ἄγω λέγω . ὁ δέ , ὁ τερπνότης ἐκεῖνος καί θυμηδία ὅλος γίγνομαι , μή στερέω ἐγώ , λέγω , μή στερέω , δυσωπέω , ὁ ἄρρητος χαρά οὗτος · ἀλλά δίδωμι ἐγώ ἐν εἷς ὁ μέγας οὗτος πόλις γωνία διαιτάω . ὁ δέ , ἀδύνατος εἰμί νῦν , λέγω , εἰμί σύ ἐνταῦθα . ἀλλά κόπος πολύς καί ἱδρώς ἔρχομαι ὧδε , εἴπερ ἑαυτοῦ βιάζω . οὗτος εἶπον · καί , ὁ μέγας αὖθις πεδιάς διέρχομαι , εἰς τόπος ἀποφέρω σκοτεινός καί πᾶς ἀηδία πληρόω , ἰσόρροπος ὁ ὁράω φαιδρότης ὁ λυπηρός κτάομαι . σκότος γάρ εἰμί ἀφεγγής καί ζοφερός παντελῶς · θλῖψις δέ καί ταραχή ὁ πᾶς πληρόω . ἔνθα κάμινος ἐξάπτω πυρός ἀναφλέγω · καί σκώληξ γένος εἰμί κολαστικός ἕρπω ἐκεῖσε . δύναμις δέ τιμωρητικός ἐφίστημι ὁ κάμινος ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.282
καί τινες ἐλεεινῶς τῷ πυρὶ κατακαιόμενοι . καὶ φωνὴ ἠκούετο λέγουσα · Οὗτος ὁ τόπος τῶν ἁμαρτωλῶν · αὕτη ἡ κόλασις τῶν πράξεσιν αἰσχραῖς ἑαυτοὺς μολυνάντων · ἐπὶ τούτοις ἐξήγαγον αὐτὸν ἐκεῖθεν οἱ καὶ εἰσαγαγόντες . καὶ εἰς ἑαυτὸν εὐθὺς ἐλθὼν ἔντρομος ἦν ὅλος · δάκρυα δὲ ποταμηδὸν κατέδυον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ . πᾶσα δὲ ἡ ὡραιότης τῆς ἀκολάστου κόρης ἐκείνης καὶ τῶν λοιπῶν δυσωδεστέρα βορβόρου καὶ σαπρίας αὐτῷ λελόγιστο . στρέφων δὲ ἐν τῇ ψυχῇ τῶν ὁραθέντων τὴν μνήμην , τῷ πόθῳ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῷ φόβῳ τῶν ἀνιαρῶν ἐκείνων ἐπὶ τῆς κλίνης κατέκειτο ἥκιστα ἐγερθῆναι δυνάμενος . Ἀνηγγέλθη δὲ τῷ βασιλεῖ ἡ τοῦ υἱοῦ ἀρρωστία . καὶ ὃς ἐλθὼν ἐπηρώτα τί τὸ συμβάν . ὁ δὲ τὰ ὁραθέντα αὐτῷ διηγεῖται , καί φησιν · Ἱνατί παγίδα ἡτοίμασας τοῖς ποσί μου , καὶ κατέκαμψας τὴν ψυχήν μου ; εἰ μὴ γὰρ Κύριος ἐβοήθησέ μοι , παραβραχὺ παρῴκησεν ἂν τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου . ἀλλ’ ὡς ἀγαθὸς ὁ Θεὸς τῷ Ἰσραήλ , τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ · ὃς καὶ τὴν ἐμὴν ἐρρύσατο ταπείνωσιν ἐκ μέσου σκύμνων . ἐκοιμήθην γὰρ τεταραγμένος . ἀλλ’ ἐπεσκέψατό με ἐξ ὕψους ὁ Θεός μου καὶ Σωτήρ μου , καὶ ἔδειξέ μοι οἵων ἀγαθῶν ἀπεστέρησαν ἑαυτοὺς οἱ παροργίζοντες αὐτόν , οἵων δὲ κολάσεων ὑπευθύνους εἰργάσαντο . καὶ νῦν , ὦ πάτερ , ἐπεί σου τὰ ὦτα ἔβυσας τοῦ μὴ ἀκοῦσαί μου τῆς φωνῆς τῆς τὰ ἀγαθά σοι ἐπᾳδούσης ,
Lemmas: καί τις ἐλεεινός ὁ πῦρ κατακαίω . καί φωνή ἀκούω λέγω · οὗτος ὁ τόπος ὁ ἁμαρτωλός · οὗτος ὁ κόλασις ὁ πρᾶξις αἰσχρός ἑαυτοῦ μολύνω · ἐπί οὗτος ἐξάγω αὐτός ἐκεῖθεν ὁ καί εἰσάγω . καί εἰς ἑαυτοῦ εὐθύς ἔρχομαι ἔντρομος εἰμί ὅλος · δάκρυ δέ ποταμηδόν καταδύω ὁ ὀφθαλμός αὐτός . πᾶς δέ ὁ ὡραιότης ὁ ἀκόλαστος κόρη ἐκεῖνος καί ὁ λοιπός δυσώδης βόρβορος καί σαπρία αὐτός λογίζομαι . στρέφω δέ ἐν ὁ Ψυχή ὁ ὁράω ὁ μνήμη , ὁ πόθος ὁ ἀγαθός καί ὁ φόβος ὁ ἀνιαρός ἐκεῖνος ἐπί ὁ κλίνη κατάκειμαι ἥκιστος ἐγείρω δύναμαι . ἀναγγέλλω δέ ὁ βασιλεύς ὁ ὁ υἱός ἀρρωστία . καί ὅς ἔρχομαι ἐπερωτάω τίς ὁ συμβαίνω . ὁ δέ ὁ ὁράω αὐτός διηγέομαι , καί φημί · ἱνατί παγίς ἑτοιμάζω ὁ πούς ἐγώ , καί κατακάμπτω ὁ Ψυχή ἐγώ ; εἰμί μή γάρ Κύριος βοηθέω ἐγώ , παραβραχύς παροικέω εἄν ὁ ᾍδης ὁ ψυχή ἐγώ . ἀλλά ὡς ἀγαθός ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ , ὁ εὐθύς ὁ Καρδία · ὅς καί ὁ ἐμός ῥύομαι ταπείνωσις ἐκ μέσος σκύμνος . κοιμάω γάρ ταράσσω . ἀλλά ἐπισκοπέω ἐγώ ἐκ ὕψος ὁ Θεός ἐγώ καί Σωτήρ ἐγώ , καί δείκνυμι ἐγώ οἷος ἀγαθός ἀποστερέω ἑαυτοῦ ὁ παροργίζω αὐτός , οἷος δέ κόλασις ὑπεύθυνος ἐργάζομαι . καί νῦν , εἰμί πατήρ , ἐπεί σύ ὁ οὖς βύω ὁ μή ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή ὁ ὁ ἀγαθός σύ επαδουω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 30.283
κἂν ἐμὲ μὴ κώλυε τὴν εὐθεῖαν βαδίσαι ὁδόν . τοῦτο γὰρ ποθῶ , τούτου ἐφίεμαι , τοῦ πάντων ἀπαλλαγῆναι , καὶ τόπους καταλαβεῖν ἔνθα Βαρλαὰμ ὁ τοῦ Χριστοῦ θεράπων τὰς οἰκήσεις ἔχει , καὶ σὺν αὐτῷ τὸ λοιπὸν τῆς παρούσης μου διανῦσαι ζωῆς . εἰ δὲ βίᾳ κατασχεῖν με θελήσειας , ὄψει με θᾶττον τῇ λύπῃ καὶ ἀδημονίᾳ νεκρόν · καὶ οὔτε σὺ τὸ λοιπὸν πατὴρ κληθήσῃ , οὔτε υἱόν με ἔτι ἕξεις .
Lemmas: κἀν ἐγώ μή κωλύω ὁ εὐθύς βαδίζω ὁδός . οὗτος γάρ πίνω , οὗτος ἐφίημι , ὁ πᾶς ἀπαλλάσσω , καί τόπος καταλαμβάνω ἔνθα Βαρλαάμ ὁ ὁ Χριστός θεράπων ὁ οἰκέω ἔχω , καί σύν αὐτός ὁ λοιπός ὁ πάρειμι ἐγώ διανύω ζωή . εἰμί δέ βία κατέχω ἐγώ ἐθέλω , ὁράω ἐγώ ταχύς ὁ λύπη καί ἀδημονία νεκρός · καί οὔτε σύ ὁ λοιπός πατήρ καλέω , οὔτε υἱός ἐγώ ἔτι ἔχω .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.283
Πάλιν οὖν ἀθυμία κατεσχε τὸν βασιλέα · πάλιν ἀπελέγετο ὅλην αὐτοῦ τὴν ζωήν , καὶ δεινὰ στρέφων ἐν ἑαυτῷ εἰς τὸ ἴδιον ἀπῄει παλάτιον . τὰ δὲ παρὰ τοῦ Θευδᾶ ἀποσταλέντα τῆς πονηρίας πνεύματα κατὰ τοῦ θείου παιδός , ἐπανελθόντα πρὸς αὐτόν , κατῃσχυμμένα τὴν ἧτταν ἀνωμολόγει , καίτοι φιλοψευδῆ ὄντα · σύμβολα γὰρ σαφῆ τῆς ἥττης ἔφερον ἐπὶ τῆς πονηρᾶς αὐτῶν ὄψεως . ὁ δέ , Καὶ οὕτω , φησίν , ἀσθενεῖς ὑμεῖς καὶ ταλαίπωροι , ὡς ἑνὸς μειρακίου μὴ περιγενέσθαι ; τότε τὰ πονηρὰ πνεύματα , θείᾳ δυνάμει τιμωρούμενα , εἰς φῶς ἄκοντα τὴν ἀλήθειαν ἦγεν , Οὐχ ὑπομένομεν , λέγοντα , οὐδὲ ἀντοφθαλμῆσαι ὅλως τῇ τοῦ Χριστοῦ δυνάμει καὶ τῷ συμβόλῳ τοῦ πάθους αὐτοῦ , ὃν σταυρὸν καλοῦσιν . ἐκείνου γὰρ τυπουμένου , φθάνομεν ἀνακράτος φεύγοντές τε καὶ διωθούμενοι
Lemmas: πάλιν οὖν ἀθυμία κατέχω ὁ βασιλεύς · πάλιν ἀπολέγω ὅλος αὐτός ὁ ζωή , καί δεινός στρέφω ἐν ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἴδιος ἄπειμι Παλάτιον . ὁ δέ παρά ὁ θεῦ ἀποστέλλω ὁ πονηρία πνεῦμα κατά ὁ θεῖον παῖς , ἐπανέρχομαι πρός αὐτός , κατῃσχυμμένα ὁ ἧσσα ἀνομολογέω , καίτοι φιλοψευδής εἰμί · σύμβολον γάρ σαφής ὁ ἧσσα φέρω ἐπί ὁ πονηρός αὐτός ὄψις . ὁ δέ , καί οὗτος , φημί , ἀσθενής σύ καί ταλαίπωρος , ὡς εἷς μειράκιον μή περιγίγνομαι ; τότε ὁ πονηρός πνεῦμα , θεῖος δύναμις τιμωρέω , εἰς φάος ἄκων ὁ ἀλήθεια ἄγω , οὐχ ὑπομένω , λέγω , οὐδέ ἀντοφθαλμέω ὅλως ὁ ὁ Χριστός δύναμις καί ὁ σύμβολον ὁ πάθος αὐτός , ὅς σταυρός καλέω . ἐκεῖνος γάρ τυπόω , φθάνω ἀνακράτος φεύγω τε καί διωθέω
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.284
πάντες οἱ τοῦ ἀέρος ἄρχοντες καὶ κοσμοκράτορες τοῦ σκότους , πρὶν ἢ τελείως αὐτὸ τυπωθῆναι . ὅθεν καὶ τῷ νεανίσκῳ τούτῳ ἐπιπεσόντες δεινῶς ἐταράξαμεν · ὁ δέ , τὸν Χριστὸν ἐπικαλεσάμενος εἰς συμμαχίαν καὶ τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ καθοπλίσας ἑαυτόν , ἡμᾶς τε διώσατο μετ’ ὀργῆς καὶ ἀσφάλειαν ἑαυτῷ ἔθετο . μὴ μελλήσαντες οὖν εὕρομεν ὄργανον , δι’ οὗ καὶ τῷ πρωτοπλάστῳ ὁμιλήσας ποτὲ ὁ ἄρχων ἡμῶν τοῦτον ἐχειρώσατο . καὶ δὴ παρ’ οὐδὲν ἐθέμεθα ἂν καὶ ἡμεῖς κενὴν τὴν ἐλπίδα τοῦ νέου , ἀλλ’ ἐπικληθεὶς αὖθις ὁ Χριστὸς εἰς συμμαχίαν , πυρὶ τῆς ἄνωθεν ὀργῆς ἡμᾶς καταφλέξας , φυγάδας εἰργάσατο . καὶ ἔγνωμεν μηκέτι πλησιάσαι αὐτῷ . οὕτω μὲν οὖν τὰ πονηρὰ πνεύματα σαφῶς ἐγνώρισε τῷ Θευδᾷ τὰ γεγενημένα . Ὁ δὲ βασιλεύς , πάντοθεν ἀπορούμενος , τὸν Θευδᾶν αὖθις προσκαλεῖται , καί φησι · Τὰ μὲν δεδογμένα σοι , σοφώτατε , πάντα πληρώσαντες , οὐδεμίαν τὴν ὠφέλειαν εὕρομεν · νυνὶ δέ , εἴ τίς σοι ἑτέρα ὑπολέλειπται ἐπίνοια ,
Lemmas: πᾶς ὁ ὁ ἀήρ ἄρχω καί κοσμοκράτωρ ὁ σκότος , πρίν ἢ τέλειος αὐτός τυπόω . ὅθεν καί ὁ νεανίσκος οὗτος ἐπιπίπτω δεινῶς ταράσσω · ὁ δέ , ὁ Χριστός ἐπικαλέω εἰς συμμαχία καί ὁ σημεῖον ὁ σταυρός καθοπλίζω ἑαυτοῦ , ἐγώ τε διωθέω μετά ὀργή καί ἀσφάλεια ἑαυτοῦ τίθημι . μή μέλλω οὖν εὑρίσκω ὄργανον , διά ὅς καί ὁ πρωτόπλαστος ὁμιλέω ποτέ ὁ ἄρχω ἐγώ οὗτος χειρόομαι . καί δή παρά οὐδείς τίθημι εἄν καί ἐγώ κενός ὁ ἐλπίς ὁ νέος , ἀλλά ἐπικαλέω αὖθις ὁ Χριστός εἰς συμμαχία , πῦρ ὁ ἄνωθεν ὀργή ἐγώ καταφλέγω , φυγάς ἐργάζομαι . καί γιγνώσκω μηκέτι πλησιάζω αὐτός . οὗτος μέν οὖν ὁ πονηρός πνεῦμα σαφῶς γνωρίζω ὁ Θεύδα ὁ γίγνομαι . ὁ δέ βασιλεύς , πάντοθεν ἀπορέω , ὁ Θευδᾶς αὖθις προσκαλέω , καί φημί · ὁ μέν δοκέω σύ , σοφός , πᾶς πληρόω , οὐδείς ὁ ὠφέλεια εὑρίσκω · νυνί δέ , εἰμί τίς σύ ἕτερος ὑπολείπω ἐπίνοια ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.285
κἀκείνης πεῖραν ληψόμεθα · ἴσως εὕρω τινὰ τοῦ κακοῦ λύσιν . Αἰτησαμένου δὲ τοῦ Θευδᾶ εἰς ὁμιλίαν ἐλθεῖν τοῦ υἱοῦ , ἕωθεν συμπαραλαβὼν αὐτόν , ὁ βασιλεὺς εἰς ἐπίσκεψιν ἀπέρχεται τοῦ υἱοῦ . καὶ καθίσας λόγους ἐκίνησεν ὁ βασιλεύς , ὀνειδίζων αὐτὸν καὶ μεμφόμενος ἐπὶ τῇ ἀνηκοΐᾳ αὐτοῦ καὶ ἀνενδότῳ γνώμῃ . ἐκείνου δὲ τὰ αὐτὰ αὖθις βεβαιοῦντος καὶ μηδὲν προτιμᾶν τῆς Χριστοῦ ἀγάπης βοῶντος , παρελθὼν εἰς μέσον , ὁ Θευδᾶς ἔφη · Τί κατέγνως , ὦ Ἰωάσαφ , τῶν ἀθανάτων ἡμῶν θεῶν , ὅτι τῆς αὐτῶν ἀπέστης λατρείας , καί , τὸν σὸν πατέρα καὶ βασιλέα οὕτως παροργίζων , μισητὸς παντὶ γέγονας τῷ λαῷ ; οὐχὶ παρ’ αὐτῶν σοι τὸ ζῆν ; οὐκ αὐτοὶ παρέσχον σε τῷ πατρί , τῆς αὐτοῦ ἀκούσαντες εὐχῆς καὶ τῶν τῆς ἀτεκνίας δεσμῶν λυτρωσάμενοι ; πολλὰς δὲ ματαιολογίας καὶ ἀνωφελεῖς προτάσεις ὁ ἐν κακοῖς γηράσας προβαλλόμενος , καὶ συλλογισμοὺς ῥάπτων περὶ τοῦ κηρύγματος τοῦ Εὐαγγελίου , βουλόμενος τοῦτο μὲν χλευάζειν , τὰ δὲ τῶν εἰδώλων κρατύνειν , ὀλίγον ἐπισχὼν ὁ τῆς ἄνω βασιλείας υἱός , καὶ τῆς πόλεως ἐκείνης πολίτης ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος καὶ οὐκ ἄνθρωπος , φησὶ πρὸς τὸν Θευδᾶν . Ἄκουσον , ὦ πλάνης βυθὲ καὶ ψηλαφητοῦ σκότους ζοφωδέστερε , τὸ Βαβυλώνιον σπέρμα , τὸ τῆς Χαλανικῆς πυργοποιΐας ἔκγονον , δι’ ἧς ὁ κόσμος συνεχύθη , ματαιόφρον καὶ ἄθλιε γέρον ,
Lemmas: κά̓κες πείρω λαμβάνω · ἴσως εὑρίσκω τις ὁ κακός λύσις . αἰτέω δέ ὁ θεῦ εἰς ὁμιλία ἔρχομαι ὁ υἱός , ἕωθεν συμπαραλαμβάνω αὐτός , ὁ βασιλεύς εἰς ἐπίσκεψις ἀπέρχομαι ὁ υἱός . καί καθίζω λόγος κινέω ὁ βασιλεύς , ὀνειδίζω αὐτός καί μέμφομαι ἐπί ὁ ἀνηκοΐα αὐτός καί ἀνένδοτος γνώμη . ἐκεῖνος δέ ὁ αὐτός αὖθις βεβαιόω καί μηδείς προτιμάω ὁ Χριστός ἀγάπη βοῦς , παρέρχομαι εἰς μέσος , ὁ Θευδᾶς φημί · τις καταγιγνώσκω , εἰμί Ιωάσαφ , ὁ ἀθάνατος ἐγώ θεός , ὅτι ὁ αὐτός ἀφίστημι λατρεία , καί , ὁ σός πατήρ καί βασιλεύς οὕτως παροργίζω , μισητός πᾶς γίγνομαι ὁ λαός ; οὐ παρά αὐτός σύ ὁ ζῶ ; οὐ αὐτός παρέχω σύ ὁ πατήρ , ὁ αὐτός ἀκούω εὐχή καί ὁ ὁ ἀτεκνία δεσμός λυτρόω ; πολύς δέ ματαιολογία καί ἀνωφελής πρότασις ὁ ἐν κακός γηράσκω προβάλλω , καί συλλογισμός ῥάπτω περί ὁ κήρυγμα ὁ Εὐαγγέλιος , βούλομαι οὗτος μέν χλευάζω , ὁ δέ ὁ εἴδωλον κρατύνω , ὀλίγος ἐπέχω ὁ ὁ ἄνω βασίλεια υἱός , καί ὁ πόλις ἐκεῖνος πολίτης ὅς πήγνυμι ὁ Κύριος καί οὐ ἄνθρωπος , φημί πρός ὁ Θευδᾶς . ἀκούω , εἰμί πλάνης βυθός καί ψηλαφητός σκότος ζοφώδης , ὁ Βαβυλώνιος σπέρμα , ὁ ὁ χαλανικεω πυργοποιία ἔκγονος , διά ὅς ὁ κόσμος συγχέω , ματαιόφρων καί ἄθλιος γέρων ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.286
οὗπερ καὶ ἡ πυρὶ καὶ θείῳ κατακαυθεῖσα πεντάπολις ἐλαφροτέρα τοῖς ἁμαρτήμασι γέγονε . τί χλευάζειν ἐπιχειρεῖς τὸ τῆς σωτηρίας κήρυγμα , δι’ ἧς τὰ ἐσκοτισμένα ἐφωτίσθη , δι᾽ ἧς οἱ πεπλανημένοι τὴν ὁδὸν εὗρον , δι’ ἧς οἱ ἀπολωλότες καὶ δεινῶς αἰχμαλωτισθέντες ἀνεκλήθησαν ; τί κρεῖττον , εἰπέ μοι , Θεῷ λατρεύειν παντοκράτορι σὺν Υἱῷ μονογενεῖ καὶ Πνεύματι Ἁγίῳ , Θεῷ ἀκτίστῳ καὶ ἀθανάτῳ , τῇ ἀρχῇ καὶ πηγῇ τῶν ἀγαθῶν , οὗ τὸ κράτος ἀνείκαστον καὶ ἡ δόξα ἀκατάληπτος , ᾧ παρειστήκεισαν χίλιαι χιλιάδες καὶ μύριαι μυριάδες ἀγγελικῶν ταγμάτων καὶ οὐρανίων , καὶ πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ , δι’ οὗ τὰ πάντα ἐκ τοῦ μὴ ὄντος παρήχθη , δι’ οὗ κρατεῖται τὸ πᾶν καὶ συνέχεται καὶ τῇ προνοίᾳ αὐτοῦ διοικεῖται , τούτῳ βέλτιον λατρεύειν , ἢ δαίμοσι ὀλεθρίοις καὶ ἀψύχοις εἰδώλοις , ὧν ἡ δόξα καὶ ὁ ἔπαινος μοιχεία ἐστὶ καὶ παιδοφθορία καὶ τὰ λοιπὰ τῆς ἀνομίας ἔργα , ἃ περὶ τῶν ὑμετέρων ἀναγέγραπται θεῶν ἐν τοῖς συντάγμασι τῆς δεισιδαιμονίας ὑμῶν ; οὐκ αἰδεῖσθε , ταλαίπωροι , πυρὸς ἀκοιμήτου βορά , ὁμοίωμα γένους Χαλδαϊκοῦ ,
Lemmas: ὅσπερ καί ὁ πῦρ καί θεῖον κατακαίω πεντάπολις ἐλαφρός ὁ ἁμάρτημα γίγνομαι . τίς χλευάζω ἐπιχειρέω ὁ ὁ σωτηρία κήρυγμα , διά ὅς ὁ σκοτισμένος φωτίζω , διά ὅς ὁ πλανάω ὁ ὁδός εὑρίσκω , διά ὅς ὁ ἀπόλλυμι καί δεινῶς αἰχμαλωτίζω ἀνακαλέω ; τίς ἀγαθός , εἶπον ἐγώ , Θεός λατρεύω παντοκράτωρ σύν υἱός μονογενής καί πνεῦμα ἅγιος , Θεός ἄκτιστος καί ἀθάνατος , ὁ ἀρχή καί πηγή ὁ ἀγαθός , ὅς ὁ κράτος ἀνείκαστος καί ὁ δόξα ἀκατάληπτος , ὅς παρίστημι χίλιοι χιλιάς καί μυρίος μυριάς ἀγγελικός τάγμα καί οὐράνιος , καί πλήρης ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ δόξα αὐτός , διά ὅς ὁ πᾶς ἐκ ὁ μή εἰμί παράγω , διά ὅς κρατέω ὁ πᾶς καί συνέχω καί ὁ πρόνοια αὐτός διοικέω , οὗτος ἀγαθός λατρεύω , ἢ δαίμων ὀλέθριος καί ἄψυχος εἴδωλον , ὅς ὁ δόξα καί ὁ ἔπαινος μοιχεία εἰμί καί παιδοφθορία καί ὁ λοιπάς ὁ ἀνομία ἔργον , ὁ περί ὁ ὑμέτερος ἀναγράφω θεός ἐν ὁ σύνταγμα ὁ δεισιδαιμονία σύ ; οὐ αἰδέομαι , ταλαίπωρος , πυρός ἀκοίμητος βορά , ὁμοίωμα γένος Χαλδαικός ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.287
οὐκ αἰσχύνεσθε νεκρὰ ξόανα προσκυνοῦντες , χειρὸς ἀνθρωπίνης ἔργα ; λίθον γὰρ λαξεύσαντες ἢ ξύλον τεκτονεύσαντες , θεὸν προσηγορεύσατε · εἶτα τὸν κάλλιστον ἐκ βουκολίων ταῦρον λαβόντες , ἢ ἄλλο τυχὸν τῶν εὐπρεπεστάτων ζῴων , νεκρῷ σεβάσματι θύετε ἀνόητοι . τιμιώτερόν ἐστί σου τοῦ σεβάσματος τὸ θῦμα · τὸ μὲν γὰρ ξόανον ἄνθρωπος ἐποίησε , τὸ δὲ ζῷον ὁ Θεὸς ἐδημιούργησε . καὶ πόσον σοῦ μᾶλλον τοῦ λογικοῦ συνετώτερόν ἐστι τὸ ἄλογον ζῷον ; τὸ μὲν γὰρ οἶδε τὸν τρέφοντα · σὺ δὲ τὸν Θεὸν ἠγνόησας , δι’ οὗ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος παρήχθης , δι’ οὗ ζῇς καὶ συντετήρησαι , καὶ καλεῖς θεόν , ὃν πρὸ μικροῦ ἔβλεπες σιδήρῳ τυπτόμενον καὶ πυρὶ καιόμενόν τε καὶ χωνευόμενον , καὶ σφύραις ἐλαυνόμενον , ὃν ἄργυρον καὶ χρυσὸν περιέθηκας καὶ χαμόθεν ὑψώσας ἐφ’ ὑψηλοῦ μετεώρισας · εἶτα , πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς , τοῦ ταπεινοῦ λίθου κεῖσαι ταπεινότερος , προσκυνῶν οὐ Θεὸν ἀλλὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου τὰ νεκρὰ καὶ ἄψυχα .
Lemmas: οὐ αἰσχύνω νεκρός ξόανον προσκυνέω , χείρ ἀνθρώπινος ἔργον ; λίθος γάρ λαξεύω ἢ ξύλον τεκτονεύω , θεός προσαγορεύω · εἶτα ὁ καλῶς ἐκ Βουκολίων ταῦρος λαμβάνω , ἢ ἄλλος τυγχάνω ὁ εὐπρεπής ζῷον , νεκρός σέβασμα θύω ἀνόητος . τίμιος εἰμί σύ ὁ σέβασμα ὁ θῦμα · ὁ μέν γάρ ξόανον ἄνθρωπος ποιέω , ὁ δέ ζῷον ὁ θεός δημιουργέω . καί πόσος σύ μᾶλλον ὁ λογικός σύνετος εἰμί ὁ ἄλογος ζῷον ; ὁ μέν γάρ οἶδα ὁ τρέφω · σύ δέ ὁ θεός ἀγνοέω , διά ὅς ἐκ ὁ μή εἰμί παράγω , διά ὅς ζῶ καί συντηρέω , καί καλέω θεός , ὅς πρό μικρός βλέπω σίδηρος τύπτω καί πῦρ καίω τε καί χωνεύω , καί σφῦρα ἐλαύνω , ὅς ἄργυρος καί χρυσός περιτίθημι καί χαμόθεν ὑψόω ἐπί ὑψηλός μετεωρίζω · εἶτα , πίπτω ἐπί ὁ γῆ , ὁ ταπεινός λίθος κεῖμαι ταπεινός , προσκυνέω οὖον θεός ἀλλά ὁ ἔργον ὁ χείρ σύ ὁ νεκρός καί ἄψυχος .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.288
μᾶλλον δὲ οὐδὲ νεκρὸν ἂν εἴη δίκαιον καλεῖσθαι τὸ εἴδωλον . πῶς γὰρ ἂν νεκρὸν εἴη τὸ μηδέποτε ζῆσαν ; ἀλλά τι καινὸν ἔδει ἐφευρεῖν αὐτῷ ὄνομα καὶ τῆς τοσαύτης παραφροσύνης ἐπάξιον . ὁ μὲν γὰρ λίθινος θρύπτεται , ὁ δὲ ὀστράκινος κατάγνυται , ὁ χαλκοῦς ἰοῦται , ὁ χρυσοῦς καὶ ὁ ἀργυροῦς χωνεύεται . ἀλλὰ καὶ πιπράσκονται οἱ θεοί σου , οἱ μὲν εὐώνως , οἱ δὲ τιμῆς ὅτι πλείστης . οὐχ ἡ θεότης γὰρ αὐτοῖς , ἀλλ’ ἡ ὕλη τὴν πολυτέλειαν δίδωσι . Θεὸν δὲ τίς ἀγοράζει ; Θεὸν τίς πωλεῖ ; θεὸς δὲ ἀκίνητος πῶς ὀνομάζεται θεός ; ἢ οὐχ ὁρᾷς ὅτι ὁ μὲν ἑστὼς οὐδέποτε καθέζεται , ὁ δὲ καθεζόμενος οὐδέποτε ἀνίσταται ; Αἰσχύνθητι , ἀνόητε , χεῖρα θὲς ἐπὶ στόματι σῷ , μεμωραμένε , τὰ τοιαῦτα ἐπαινῶν . τῆς ἀληθείας γὰρ ἀλλοτριωθείς , ψευδέσι τύποις ἐπλανήθης , ἀγάλματα πλάττων , καὶ τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου Θεοῦ περιτιθεὶς ὄνομα . ἀνάνηψον , ἄθλιε , καὶ σύνες ὅτι πρεσβύτερος εἶ τοῦ ὑπὸ σοῦ γενομένου θεοῦ . ταῦτα πολλῆς ἐστι μανίας . πέπεικας δὲ σαυτόν , ἄνθρωπος ὤν , Θεὸν δύνασθαι ποιεῖν . καὶ πῶς ἐνδέχεται τοῦτο γενέσθαι ; ὥστε οὐ Θεὸν ποιεῖς , ἀλλὰ μόρφωμα ἀνθρώπου ἢ ζῴου τινός , μὴ γλῶσσαν ἔχον , μὴ λάρυγγα , μὴ ἐγκέφαλον , μήτε τῶν ἐντός τι · ὥστε οὔτε ἀνθρώπου ἐστὶν ὁμοίωμα , οὔτε ζῴου , ἀλλ’ ἄχρηστον πάντη καὶ ματαιότητος πλῆρες . τί οὖν τὰ ἀναίσθητα κολακεύεις ; τί τοῖς ἀκινήτοις καὶ ἀνωφελέσι προσκάθησαι ; εἰ μὴ τέχνη παρῆν τοῦ λιθοξόου ἢ τοῦ τέκτονος ἢ τοῦ σφυροκόπου , θεὸν οὐκ ἂν εἶχες . εἰ μὴ φύλακες παρεκάθηντο , ἀπώλεσας ἂν τὸν θεόν σου . ᾧ γὰρ πολλάκις πόλις πολυάνθρωπος ἀφρόνων εὔχεται
Lemmas: μᾶλλον δέ οὐδέ νεκρός εἄν εἰμί Δίκαιος καλέω ὁ εἴδωλον . πῶς γάρ εἄν νεκρός εἰμί ὁ μηδέποτε ζῶ ; ἀλλά τίς καινός ἐσθίω ἐφευρίσκω αὐτός ὄνομα καί ὁ τοσοῦτος παραφροσύνη ἐπάξιος . ὁ μέν γάρ λίθινος θρύπτω , ὁ δέ ὀστράκινος κατάγνυμι , ὁ χάλκεος ἰόομαι , ὁ χρύσεος καί ὁ ἀργύρεος χωνεύω . ἀλλά καί πέρνημι ὁ θεός σύ , ὁ μέν εὔωνος , ὁ δέ τιμή ὅτι πλεῖστος . οὐ ὁ θεότης γάρ αὐτός , ἀλλά ὁ ὕλη ὁ πολυτέλεια δίδωμι . θεός δέ τίς ἀγοράζω ; θεός τίς πωλέω ; θεός δέ ἀκίνητος πῶς ὀνομάζω θεός ; ἢ οὐ ὁράω ὅτι ὁ μέν ἵστημι οὐδέποτε καθέζομαι , ὁ δέ καθέζομαι οὐδέποτε ἀνίστημι ; αἰσχύνω , ἀνόητος , χείρ τίθημι ἐπί στόμα σός , μωραμένος , ὁ τοιοῦτος ἐπαινέω . ὁ ἀλήθεια γάρ ἀλλοτριόω , ψευδής τύπος πλανάω , ἄγαλμα πλάσσω , καί ὁ ἔργον ὁ χείρ σύ Θεός περιτίθημι ὄνομα . ἀνανήφω , ἄθλιος , καί συνίημι ὅτι πρέσβυς εἰμί ὁ ὑπό σύ γίγνομαι θεός . οὗτος πολύς εἰμί μανία . πείθω δέ σεαυτοῦ , ἄνθρωπος εἰμί , θεός δύναμαι ποιέω . καί πῶς ἐνδέχομαι οὗτος γίγνομαι ; ὥστε οὖον θεός ποιέω , ἀλλά μόρφωμα ἄνθρωπος ἢ ζῷον τις , μή γλῶσσα ἔχω , μή λάρυγξ , μή ἐγκέφαλος , μήτε ὁ ἐντός τίς · ὥστε οὔτε ἄνθρωπος εἰμί ὁμοίωμα , οὔτε ζῷον , ἀλλά ἄχρηστος πάντῃ καί ματαιότης πλήρης . τίς οὖν ὁ ἀναίσθητος κολακεύω ; τίς ὁ ἀκίνητος καί ἀνωφελής προσκάθημαι ; εἰμί μή τέχνη πάρειμι ὁ λιθόξοος ἢ ὁ τέκτων ἢ ὁ σφυροκοπέω , θεός οὐ εἄν ἔχω . εἰμί μή φύλαξ πάρημαι , ἀπόλλυμι εἄν ὁ θεός σύ . ὅς γάρ πολλάκις πόλις πολυάνθρωπος ἄφρων εὔχομαι
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.289
ὡς θεῷ διαφυλαχθῆναι , τούτῳ ὀλίγοι παραμένουσι φύλακες ἵνα μὴ κλαπῇ . καὶ εἰ μὲν ἀργυροῦς ἢ χρυσοῦς ἔσται , ἐπιμελῶς φυλάσσεται · ἐὰν δὲ ᾖ λίθινος ἢ πήλινος , ἢ ἄλλης τινὸς τοιαύτης εὐτελεστέρας ὕλης , ἑαυτὸν φυλάσσει · ἰσχυρότερος γὰρ ἴσως ἐστὶν ὁ πήλινος τοῦ χρυσοῦ καθ’ ὑμᾶς . Οὐκ εἰκότως ἐστὶν ὑμᾶς τοὺς ἄφρονας , τυφλοὺς καὶ ἀσυνέτους , δικαίως καταγελᾶσθαι , μᾶλλον δὲ πενθεῖσθαι ; μανίας γὰρ τὰ ἔργα ὑμῶν , οὐκ εὐσεβείας ἐστίν . ὁ μὲν γὰρ πόλεμον ἀσκήσας , στρατιωτικῆς ἀντίμιμον ἰδέας ξόανον ἱδρύσας , ἐκάλεσεν Ἄρην · ὁ δὲ γυναικομανοῦς ἐπιθυμίας τὴν ψυχὴν ἀνατυπωσάμενος , ἐθεοποίησε τὸ πάθος , Ἀφροδίτην προσαγορεύσας . ἄλλος , τῆς ἑαυτοῦ φιλοινίας ἕνεκεν , ἔπλασεν εἴδωλον , ὅπερ ἐκάλεσε Διόνυσον . ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ἐπιθυμηταὶ τῶν ἰδίων παθῶν ἕστησαν εἴδωλα · τὰ πάθη γὰρ αὐτῶν θεοὺς ὠνόμασαν . καὶ διὰ τοῦτο παρὰ τοῖς αὐτῶν βωμοῖς ἡδυπαθεῖς εἰσιν ὀρχήσεις , πορνικῶν ἀσμάτων ἦχοι καὶ μανιώδεις ὁρμαί . τίς δὲ αὐτῶν καθεξῆς τὴν βδελυρὰν ἐξείποι πρᾶξιν ; τίς ἀνέξεται , τὰς ἐκείνων αἰσχρολογίας καταλέγων , τὸ ἑαυτοῦ μολῦναι στόμα ; ἀλλὰ πᾶσι δῆλα , κἂν ἡμεῖς σιωπῶμεν . ταῦτά σου τὰ σεβάσματα , Φευδᾶ τῶν ξοάνων σου ἀναισθητότερε , τούτοις με ἐπιτρέπεις προσκυνεῖν , ταῦτα σέβεσθαι . τῆς σῆς ὄντως κακουργίας καὶ ἀσυνέτου γνώμης ἡ βουλή · ἀλλ’ ὅμοιος αὐτῶν γένοιο , σύ τε καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς .
Lemmas: ὡς θεός διαφυλάσσω , οὗτος ὀλίγος παραμένω φύλαξ ἵνα μή κλέπτω . καί εἰμί μέν ἀργύρεος ἢ χρύσεος εἰμί , ἐπιμελής φυλάσσω · ἐάν δέ εἰμί λίθινος ἢ πήλινος , ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος εὐτελής ὕλη , ἑαυτοῦ φυλάσσω · ἰσχυρός γάρ ἴσως εἰμί ὁ πήλινος ὁ χρυσός κατά σύ . οὐ εἰκότως εἰμί σύ ὁ ἄφρων , τυφλός καί ἀσύνετος , δικαίως καταγελάω , μᾶλλον δέ πενθέω ; μανία γάρ ὁ ἔργον σύ , οὐ εὐσέβεια εἰμί . ὁ μέν γάρ πόλεμος ἀσκέω , στρατιωτικός ἀντίμιμος ἰδέα ξόανον ἱδρύω , καλέω Ἄρης · ὁ δέ γυναικομανής ἐπιθυμία ὁ ψυχή ἀνατυπόω , θεοποιώ ὁ πάθος , Ἀφροδίτη προσαγορεύω . ἄλλος , ὁ ἑαυτοῦ φιλοινία ἕνεκα , πλάσσω εἴδωλον , ὅσπερ καλέω Διόνυσος . ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος κακός ἐπιθυμητής ὁ ἴδιος πάθος ἵστημι εἴδωλον · ὁ πάθος γάρ αὐτός θεός ὀνομάζω . καί διά οὗτος παρά ὁ αὐτός βωμός ηδυπαθής εἰμί ὄρχησις , πορνικός ἄσμα ἦχος καί μανιώδης ὁρμή . τίς δέ αὐτός καθεξῆς ὁ βδελυρός ἐξεῖπον πρᾶξις ; τίς ἀνέχω , ὁ ἐκεῖνος αἰσχρολογία καταλέγω , ὁ ἑαυτοῦ μολύνω στόμα ; ἀλλά πᾶς δῆλος , κἀν ἐγώ σιωπάω . οὗτος σύ ὁ σέβασμα , Φευδᾶς ὁ ξόανον σύ ἀναίσθητος , οὗτος ἐγώ ἐπιτρέπω προσκυνέω , οὗτος σέβομαι . ὁ σός εἰμί κακουργία καί ἀσύνετος γνώμη ὁ βουλή · ἀλλά ὅμοιος αὐτός γίγνομαι , σῦς τε καί πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.290
Ἐγὼ δὲ τῷ Θεῷ μου λατρεύσω , καὶ αὐτῷ θύσω ὅλον ἐμαυτόν , τῷ Θεῷ τῷ κτίστῃ καὶ προνοητῇ τῶν ἁπάντων διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν , δι’ οὗ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν πρὸς τὸν Πατέρα τῶν φώτων ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ , δι’ οὗ ἐξηγοράσθημεν τῆς πικρᾶς δουλείας ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ . εἰ μὴ γὰρ ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν μέχρι καὶ δούλου μορφῆς , οὐκ ἂν ἡμεῖς τῆς υἱοθεσίας ἠξιώθημεν . ἐταπεινώθη γοῦν δι’ ἡμᾶς , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγούμενος τὴν θεότητα , ἀλλ’ ὃ ἦν διέμεινε , καὶ ὃ οὐκ ἦν προσέλαβεν , ὡμίλησε τοῖς ἀνθρώποις , ἀνῆλθεν ἐν τῷ σταυρῷ τῇ σαρκὶ αὐτοῦ , ἐτέθη τάφῳ ἐπὶ τρισὶν ἡμέραις , κατῆλθεν ἐν τῷ ᾅδῃ , καὶ ἐξήγαγεν οὓς κατεῖχε δεσμίους ὁ δεινὸς κοσμοκράτωρ πεπραμένους ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας . τίς οὖν ἐγένετο βλάβη αὐτῷ ἐκ τούτων , ὅ τι χλευάζειν δοκεῖς ; οὐχ ὁρᾷς τὸν ἥλιον τοῦτον , πόσοις καταπέμπει τὴν ἀκτῖνα τόποις ἀχρήστοις καὶ ῥυπαροῖς ; πόσα ἐπιβλέπει σώματα νεκρῶν ὀδωδότα ;
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ Θεός ἐγώ λατρεύω , καί αὐτός θύω ὅλος ἐμαυτοῦ , ὁ Θεός ὁ κτίστης καί προνοητής ὁ ἅπας διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐλπίς ἐγώ , διά ὅς ὁ προσαγωγή ἔχω πρός ὁ πατήρ ὁ φάος ἐν πνεῦμα ἅγιος , διά ὅς ἐξαγοράζω ὁ πικρός δουλεία ἐν ὁ αἷμα αὐτός . εἰμί μή γάρ ταπεινόω ἑαυτοῦ μέχρι καί δοῦλος μορφή , οὐ εἄν ἐγώ ὁ υἱοθεσία ἀξιόω . ταπεινόω γοῦν διά ἐγώ , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ θεότης , ἀλλά ὅς εἰμί διαμένω , καί ὅς οὐ εἰμί προσλαμβάνω , ὁμιλέω ὁ ἄνθρωπος , ἀνέρχομαι ἐν ὁ σταυρός ὁ σάρξ αὐτός , τίθημι τάφος ἐπί τρεῖς ἡμέρα , κατέρχομαι ἐν ὁ ᾍδης , καί ἐξάγω ὅς κατέχω δέσμιος ὁ δεινός κοσμοκράτωρ πιπράσκω ὑπό ὁ ἁμαρτία . τίς οὖν γίγνομαι βλάβη αὐτός ἐκ οὗτος , ὅς τίς χλευάζω δοκέω ; οὐ ὁράω ὁ ἥλιος οὗτος , πόσος καταπέμπω ὁ ἀκτίς τόπος ἄχρηστος καί ῥυπαρός ; πόσος ἐπιβλέπω σῶμα νεκρός ὄζω ;
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.291
μή τις αὐτῷ προστρίβεται μῶμος ; οὐ τὰ ῥυπαρὰ μὲν καὶ σεσηπότα ξηραίνει καὶ συσφίγγει , τὰ ἐσκοτισμένα δὲ φωτίζει , καὶ αὐτὸς ἀσινὴς πάντη καὶ ἀνεπίδεκτος παντὸς ὑπάρχει ῥύπου ; τί δὲ τὸ πῦρ ; οὐ τὸν σίδηρον μέλανα λαβὼν ἐν ἑαυτῷ καὶ ψυχρόν , φλογοειδῆ ὅλον καὶ πεπυρακτωμένον ἐργάζεται ; μή τι μετέλαβε τῶν ἰδιωμάτων τοῦ σιδήρου ; μή , τυπτομένου τοῦ σιδήρου σφύραις καὶ μαστιζομένου , πάσχει τι τὸ πῦρ ἢ βλάβην ὅλως ὑφίσταται ; Εἰ οὖν τὰ κτιστὰ ταῦτα καὶ φθαρτὰ οὐδὲν ἀπὸ τῆς κοινωνίας τῶν εὐτελεστέρων πάσχειν πέφυκε , τίνι λόγῳ , ἀνόητε σὺ καὶ λιθοκάρδιε , χλευάζειν με τολμᾷς λέγοντα ὅτι ὁ υἱὸς καὶ λόγος τοῦ Θεοῦ , οὐδόλως ἐκστὰς τῆς πατρικῆς δόξης , ἀλλ’ ὁ αὐτὸς ὢν Θεός , ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἀνείληφε σῶμα ἀνθρώπινον , ἵνα τοὺς ἀνθρώπους κοινωνοὺς ποιήσῃ τῆς θείας καὶ νοερᾶς φύσεως , καὶ ἐκ τῶν καταχθονίων τοῦ ᾅδου ἐξαγαγὼν τὴν ἡμῶν οὐσίαν , τῇ οὐρανίῳ τιμήσῃ δόξῃ ἵνα τὸν ἄρχοντα τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου , τῇ προσλήψει τῆς σαρκὸς δελεάσας , χειρώσηται , καὶ τὸ γένος ἡμῶν τῆς αὐτοῦ τυραννίδος ἐλευθερώσειν . ἔνθεν τοι καὶ ἀπαθῶς προσομιλεῖ τῷ πάθει τοῦ σταυροῦ , τὰς δύο παριστῶν φύσεις αὐτοῦ · ὡς μὲν γὰρ ἄνθρωπος σταυροῦται , ὡς θεὸς δὲ σκοτίζει τὸν ἥλιον , κλονεῖ τὴν γῆν , καὶ πολλὰ κεκοιμημένα ἐγείρει σώματα ἐκ τῶν μνημάτων ·
Lemmas: μή τις αὐτός προστρίβω μῶμος ; οὖον ὁ ῥυπαρός μέν καί σήπω ξηραίνω καί συσφίγγω , ὁ σκοτισμένος δέ φωτίζω , καί αὐτός ἀσινής πάντῃ καί ἀνεπίδεκτος πᾶς ὑπάρχω ῥύπος ; τίς δέ ὁ πῦρ ; οὖον ὁ σίδηρος μέλας λαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ καί ψυχρός , φλογοειδής ὅλος καί πυρακτόω ἐργάζομαι ; μή τίς μεταλαμβάνω ὁ ἰδίωμα ὁ σίδηρος ; μή , τύπτω ὁ σίδηρος σφῦρα καί μαστίζω , πάσχω τίς ὁ πῦρ ἢ βλάβη ὅλως ὑφίστημι ; εἰμί οὖν ὁ κτιστός οὗτος καί φθαρτός οὐδείς ἀπό ὁ κοινωνία ὁ εὐτελής πάσχω φύω , τίς λόγος , ἀνόητος σύ καί λιθοκάρδιος , χλευάζω ἐγώ τολμάω λέγω ὅτι ὁ υἱός καί λόγος ὁ Θεός , οὐδόλως ἐξίστημι ὁ πατρικός δόξα , ἀλλά ὁ αὐτός εἰμί Θεός , ἐπί σωτηρία ὁ ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω σῶμα ἀνθρώπινος , ἵνα ὁ ἄνθρωπος κοινωνός ποιέω ὁ θεῖος καί νοερός φύσις , καί ἐκ ὁ καταχθόνιος ὁ ᾍδης ἐξάγω ὁ ἐγώ οὐσία , ὁ οὐράνιος τιμάω δόξα ἵνα ὁ ἄρχω ὁ σκότος ὁ αἰών οὗτος , ὁ πρόσληψις ὁ σάρξ δελεάζω , χειρόομαι , καί ὁ γένος ἐγώ ὁ αὐτός τυραννίς ἐλευθερόω . ἔνθεν ὅς καί ἀπαθής προσομιλέω ὁ πάθος ὁ σταυρός , ὁ δύο παρίστημι φύσις αὐτός · ὡς μέν γάρ ἄνθρωπος σταυρόω , ὡς θεός δέ σκοτίζω ὁ ἥλιος , κλονέω ὁ γῆ , καί πολύς κεκοιμημένος ἐγείρω σῶμα ἐκ ὁ μνῆμα ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.292
πάλιν ὡς ἄνθρωπος θνήσκει , ὡς δὲ θεὸς ἐξανίσταται σκυλεύσας τὸν ᾅδην . διὸ καὶ κέκραγεν ὁ προφήτης · Ὁ ᾅδης ἐπικράνθη συναντήσας σοι κάτω . ἐπικράνθη γὰρ καὶ ἐνεπαίχθη ἄνθρωπον δοκῶν λαβεῖν ψιλόν , τῷ Θεῷ δὲ περιτυχών , καὶ κενὸς ἐξαίφνης γεγονὼς καὶ αἰχμάλωτος . ἐγείρεται τοιγαροῦν ὡς Θεός , καὶ ἀνέρχεται εἰς οὐρανούς , ὅθεν οὐδαμῶς ἐχωρίσθη . καὶ τὴν φύσιν ἡμῶν τὴν εὐτελῆ , τὴν πάντων ἀσυνετωτέραν , τὴν ἀγνώμονα καὶ ἠτιμωμένην , τῶν πάντων ἀνωτέραν πεποίηκε , καὶ ἐπὶ θρόνου δόξης ἐνίδρυσε , δόξης ἀποστίλβουσαν ἀθανάτου . τίς οὖν αὐτῷ τῷ Θεῷ καὶ λόγῳ προσεγένετο ἐντεῦθεν βλάβη , ὅτι βλασφημεῖν οὐκ ἐρυθριᾷς ; τί δέ ; βέλτιον ταῦτα ὁμολογεῖν , καὶ τοιοῦτον σέβεσθαι Θεόν , ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον , ὃς ἐντέλλεται δικαιοσύνην , ἐγκράτειαν ἐπιτάσσει , καθαρότητα νομοθετεῖ , ἐλεεῖν διδάσκει , πίστιν παρέχει , εἰρήνην κηρύσσει , αὐτοαλήθεια ὀνομάζεται καὶ ἔστιν , αὐτοαγάπη , αὐτοαγαθότης · τοῦτον βέλτιον σέβεσθαι ἢ τοὺς θεούς σου , τοὺς πολυπαθεῖς καὶ κακούς , τοὺς αἰσχροὺς καὶ τοῖς πράγμασι καὶ τοῖς ὀνόμασιν ; οὐαὶ ὑμῖν , τῶν λίθων λιθωδέστεροι καὶ τῶν ἀλόγων ἀλόγων ἀλογώτεροι , τῆς ἀπωλείας υἱοί , τοῦ σκότους κληρονόμοι · μακάριος δὲ ἐγὼ καὶ πάντες οἱ Χριστιανοί , Θεὸν ἔχοντες ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον . οἱ γὰρ αὐτῷ λατρεύοντες , κἂν ὀλίγον χρόνον ἐν τῷ νῦν βίῳ κακοπαθήσωσιν , ἀλλὰ τὸν ἀθάνατον τῆς ἀνταποδόσεως καρπὸν τρυγήσουσιν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῆς
Lemmas: πάλιν ὡς ἄνθρωπος θνῄσκω , ὡς δέ θεός ἐξανίστημι σκυλεύω ὁ ᾍδης . διό καί κράζω ὁ προφήτης · ὁ ᾍδης πικραίνω συναντάω σύ κάτω . πικραίνω γάρ καί ἐμπαίζω ἄνθρωπος δοκέω λαμβάνω ψιλός , ὁ Θεός δέ περιτυγχάνω , καί κενός ἐξαπίνης γίγνομαι καί αἰχμάλωτος . ἐγείρω τοιγάρ ὡς Θεός , καί ἀνέρχομαι εἰς οὐρανός , ὅθεν οὐδαμῶς χωρίζω . καί ὁ φύσις ἐγώ ὁ εὐτελής , ὁ πᾶς ἀσύνετος , ὁ ἀγνώμων καί ἀτιμόω , ὁ πᾶς ἀνώτερος ποιέω , καί ἐπί θρόνος δόξα ἐνιδρύω , δόξα ἀποστίλβω ἀθάνατος . τίς οὖν αὐτός ὁ Θεός καί λόγος προσγίγνομαι ἐντεῦθεν βλάβη , ὅτι βλασφημέω οὐ ἐρυθριάω ; τίς δέ ; ἀγαθός οὗτος ὁμολογέω , καί τοιοῦτος σέβομαι Θεός , ἀγαθός καί φιλάνθρωπον , ὅς ἐντέλλω δικαιοσύνη , ἐγκράτεια ἐπιτάσσω , καθαρότης νομοθετέω , ἐλεέω διδάσκω , πίστις παρέχω , εἰρήνη κηρύσσω , αὐτοαλήθεια ὀνομάζω καί εἰμί , αὐτοαγάπη , αὐτοαγαθότης · οὗτος ἀγαθός σέβομαι ἢ ὁ θεός σύ , ὁ πολυπαθής καί κακός , ὁ αἰσχρός καί ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὄνομα ; οὐαί σύ , ὁ λίθος λιθώδης καί ὁ ἄλογος ἄλογος ἄλογος , ὁ ἀπώλεια υἱός , ὁ σκότος κληρονόμος · μακάριος δέ ἐγώ καί πᾶς ὁ Χριστιανός , θεός ἔχω ἀγαθός καί φιλάνθρωπον . ὁ γάρ αὐτός λατρεύω , κἀν ὀλίγος χρόνος ἐν ὁ νῦν βίος κακοπαθέω , ἀλλά ὁ ἀθάνατος ὁ ἀνταπόδοσις καρπός τρυγάω ἐν ὁ βασίλεια ὁ
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 31.293
ἀτελευτήτου καὶ θείας μακαριότητος .
Lemmas: ἀτελεύτητος καί θεῖος μακαριότης .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 32.293
Ἔφη δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Θευδᾶς · Ἰδοὺ φανερόν ἐστιν , ὅτι τὴν καθ’ ἡμᾶς θρησκείαν πολλοὶ καὶ μεγάλοι σοφοί , καὶ ἐξηγηταί , καὶ θαυμαστοὶ τὴν ἀρετὴν καὶ ἐπιστήμην , ἐνομοθέτησαν , καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ δυνάσται ὡς καλὴν καὶ μηδὲν σφαλερὸν ἔχουσαν ἐδέξαντο , τὴν δὲ τῶν Γαλιλαίων ἄγροικοί τινες , πτωχοί τε καὶ εὐτελεῖς ἐκήρυξαν ἄνδρες , καὶ αὐτοὶ εὐαρίθμητοι καὶ μὴ τῶν δώδεκα τὸ μέτρον ὑπερβαίνοντες . πῶς οὖν τῶν ὀλίγων , ἀσήμων τε καὶ ἀγροίκων , τὸ κήρυγμα προτιμητέον τῆς τῶν πολλῶν καὶ μεγάλων καὶ σοφίᾳ τοσαύτῃ λαμψάντων νομοθεσίας ; τίς δὲ ἡ ἀπόδειξις τούτους ἀληθεύειν , κἀκείνους ψεύδεσθαι ; Αὖθις οὖν ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς ἀπεκρίνατο · Τάχα , Θευδᾶ , ὄνος εἶ , τὸ τοῦ λόγου , λύρας ἀκούων καὶ ἀσύνετος μένων , μᾶλλον δὲ ἀσπὶς βύων τὰ ὦτα τοῦ μὴ ἀκοῦσαι φωνῆς ἐπᾳδόντων . καλῶς οὖν ὁ προφήτης εἶπε περὶ σοῦ · εἰ ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτοῦ καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς , καὶ σὺ δυνήσῃ εὖ ποιῆσαι μεμαθηκὼς κακά . μωρὲ καὶ τυφλέ , πῶς οὐκ ἄγει σε εἰς αἴσθησιν ἡ τῆς ἀληθείας ἰσχύς ;
Lemmas: φημί δέ πρός αὐτός ὁ Θευδᾶς · ἰδέ φανερός εἰμί , ὅτι ὁ κατά ἐγώ θρησκεία πολύς καί μέγας σοφός , καί ἐξηγητής , καί θαυμαστός ὁ ἀρετή καί ἐπιστήμη , νομοθετέω , καί πᾶς ὁ βασιλεύς ὁ γῆ καί δυνάστης ὡς καλός καί μηδείς σφαλερός ἔχω δέχομαι , ὁ δέ ὁ Γαλιλαῖος ἄγροικος τις , πτωχός τε καί εὐτελής κηρύσσω ἀνήρ , καί αὐτός εὐαρίθμητος καί μή ὁ δώδεκα ὁ μέτρον ὑπερβαίνω . πῶς οὖν ὁ ὀλίγος , ἄσημος τε καί ἄγροικος , ὁ κήρυγμα προτιμητέον ὁ ὁ πολύς καί μέγας καί σοφία τοσοῦτος λάμπω νομοθεσία ; τίς δέ ὁ ἀπόδειξις οὗτος ἀληθεύω , ἐκεῖνος ψεύδω ; αὖθις οὖν ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ἀποκρίνω · Τάχα , θεῦ , ὄνος εἰμί , ὁ ὁ λόγος , λύρα ἀκούω καί ἀσύνετος Μένων , μᾶλλον δέ ἀσπίς βύας ὁ οὖς ὁ μή ἀκούω φωνή ἐπαείδω . καλῶς οὖν ὁ προφήτης εἶπον περί σύ · εἰμί ἀλλάσσω Αἰθίοψ ὁ δέρμα αὐτός καί πάρδαλις ὁ ποίκιλμα αὐτός , καί σύ δύναμαι εὕω ποιέω μανθάνω κακός . μωρός καί τυφλός , πῶς οὐ ἄγω σύ εἰς αἴσθησις ὁ ὁ ἀλήθεια ἰσχύς ;