ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.22
ὁ δὲ λαμπρὸς ἐκεῖνος ἀνὴρ λέγει αὐτῷ · Ἐγὼ μὲν δι’ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ τὴν φύσιν προσλήψομαί σε καὶ θεραπείας , ὅση δύναμις , ἀξιώσω · ἀλλὰ τίς ἡ ὄνησις , ἣν παρὰ σοῦ μοι ἔσεσθαι ἔφησας ; ὁ δὲ πένης ἐκεῖνος καὶ ἀσθενής , Ἐγώ , φησίν , ἄνθρωπός εἰμι θεραπευτὴς ῥημάτων · εἰ γάρ ποτε ἐν ῥήμασιν ἢ ὁμιλίαις πληγή τις ἢ κάκωσις εὑρεθείη , καταλλήλοις φαρμάκοις ταῦτα θεραπεύσω , τοῦ μὴ περαιτέρω τὸ κακὸν χωρῆσαι · ὁ μὲν οὖν εὐσεβὴς ἀνὴρ ἐκεῖνος τὸ λεχθὲν ἀντ’ οὐδενὸς ἡγήσατο , ἐκεῖνον δὲ διὰ τὴν ἐντολὴν ἀπαγαγεῖν οἴκαδε παρεκελεύσατο , καὶ τῆς προσηκούσης ἐπιμελείας οὐκ ἀπεστέρησεν . οἱ δὲ προμνημονευθέντες φθονεροὶ ἐκεῖνοι καὶ βάσκανοι , ἣν πάλαι ὤδινον κακίαν εἰς φῶς προενεγκόντες , διαβάλλουσι τὸν ἄνδρα πρὸς τὸν βασιλέα , ὡς , οὐ μόνον τῆς αὐτοῦ φιλίας ἐπιλαθόμενος , ἠλόγησε τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς θεραπείας καὶ πρὸς Χριστιανισμὸν ἀπέκλινεν , ἀλλὰ καὶ δεινὰ κατὰ τῆς αὐτοῦ μελετᾷ βασιλείας , τὸν ὄχλον διαστρέφων καὶ ἑαυτῷ πάντας οἰκειούμενος . Ἀλλ’ , εἰ βούλει , φασί , βεβαιωθῆναι μηδὲν ἡμᾶς πεπλασμένον λέγειν , καλέσας αὐτὸν ἰδίως , εἰπὲ πειράζων βούλεσθαί σε , καταλιπόντα τὴν πάτριον θρησκείαν καὶ τὴν δόξαν τῆς βασιλείας , Χριστιανὸν γενέσθαι , καὶ τὸ μοναχικὸν περιβαλέσθαι σχῆμα , ὃ πάλαι ἐδίωξας , ὡς οὐ καλῶς δῆθεν τούτου γεγενημένου .
Lemmas: ὁ δέ λαμπρός ἐκεῖνος ἀνήρ λέγω αὐτός · ἐγώ μέν διά αὐτός ὁ καλός ὁ φύσις προσλαμβάνω σύ καί θεραπεία , ὅσος δύναμις , ἀξιόω · ἀλλά τίς ὁ ὄνησις , ὅς παρά σύ ἐγώ εἰμί φημί ; ὁ δέ πένης ἐκεῖνος καί ἀσθενής , ἐγώ , φημί , ἄνθρωπος εἰμί θεραπευτής ῥῆμα · εἰμί γάρ ποτός ἐν ῥῆμα ἢ ὁμιλία πληγή τις ἢ κάκωσις εὑρίσκω , κατάλληλος φάρμακον οὗτος θεραπεύω , ὁ μή περαιτέρω ὁ κακός χωρέω · ὁ μέν οὖν εὐσεβής ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ λέγω3 ἀντί οὐδείς ἡγέομαι , ἐκεῖνος δέ διά ὁ ἐντολή ἀπάγω οἴκαδε παρακελεύομαι , καί ὁ προσήκω ἐπιμέλεια οὐ ἀποστερέω . ὁ δέ προμνημονεύω φθονερός ἐκεῖνος καί βάσκανος , ὅς πάλαι ὠδίνω κακία εἰς φάος προφέρω , διαβάλλω ὁ ἀνήρ πρός ὁ βασιλεύς , ὡς , οὖον μόνος ὁ αὐτός φίλιος ἐπιλανθάνομαι , ἀλογέω ὁ πρός ὁ θεός θεραπεία καί πρός χριστιανισμός ἀποκλίνω , ἀλλά καί δεινός κατά ὁ αὐτός μελετάω βασίλεια , ὁ ὄχλος διαστρέφω καί ἑαυτοῦ πᾶς οἰκειόω . ἀλλά , εἰμί βούλομαι , φημί , βεβαιόω μηδείς ἐγώ πλάσσω λέγω , καλέω αὐτός ἰδίως , εἶπον πειράζω βούλομαι σύ , καταλείπω ὁ πάτριος θρησκεία καί ὁ δόξα ὁ βασίλεια , Χριστιανός γίγνομαι , καί ὁ μοναχικός περιβάλλω σχῆμα , ὅς πάλαι διώκω , ὡς οὖον καλῶς δῆθεν οὗτος γίγνομαι .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.23
οἱ γὰρ ταῦτα δεινῶς κατὰ τοῦ ἀνδρὸς σκηπτόμενοι ᾔδεισαν τῆς αὐτοῦ γνώμης τὴν εὐκατάνυκτον προαίρεσιν , ὡς , εἰ τοιαῦτα παρὰ τοῦ βασιλέως ἀκούσειεν , ἐκείνῳ μὲν τὰ κρείττονα βουλευσαμένῳ γνώμην δώσειε μὴ ἀναβαλέσθαι πρὸς τὰ καλῶς βεβουλευμένα , καὶ ἐκ τούτου ἀληθῆ λέγοντες ἐκεῖνοι εὑρεθεῖεν . Ὁ δὲ βασιλεύς , τὴν τοῦ ἀνδρὸς πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν ὁπόση μὴ ἀγνοῶν , ἀπίθανά τε ἡγεῖτο καὶ ψευδῆ τὰ λεγόμενα , καὶ ὅτι μὴ ἀβασανίστως ταῦτα προσδέχεσθαι δεῖ , δοκιμάσαι τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν διαβολὴν διεσκέψατο . καί , προσκαλεσάμενος αὐτὸν κατ’ ἰδίαν , ἔφη πειράζων · Οἶδας , ὦ φίλε , ὅσα ἐνεδειξάμην τοῖς τε λεγομένοις μονάζουσι καὶ πᾶσι τοῖς Χριστιανοῖς . νυνὶ δέ , μετάμελος ἐπὶ τούτῳ γενόμενος καὶ καταγνοὺς τῶν παρόντων , ἐκείνων βούλομαι γενέσθαι τῶν ἐλπίδων ὧν λεγόντων αὐτῶν ἀκήκοα , ἀθανάτου τινὸς βασιλείας εἰς ἄλλην βιοτὴν μελλούσης ἔσεσθαι · ἡ γὰρ παροῦσα θανάτῳ πάντως διακόπτεται . οὐκ ἂν ἄλλως δὲ τοῦτο κατορθωθῆναί μοι δοκῶ καὶ μὴ διαμαρτεῖν τοῦ σκοποῦ , εἰ μὴ Χριστιανός τε γένωμαι , καὶ χαίρειν εἰπὼν τῇ δόξῃ τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ τοῖς λοιποῖς ἡδέσι καὶ τερπνοῖς τοῦ βίου , τοὺς ἀσκητὰς ἐκείνους καὶ μονάζοντας ζητήσας ὅπου ποτ’ ἂν εἶεν , οὓς ἀδίκως ἀπήλασα , ἐκείνοις ἑαυτὸν ἐγκαταμίξω . πρὸς ταῦτα τί φὴς αὐτός , καὶ ὁποίαν δίδως βουλήν ; εἰπέ , πρὸς αὐτῆς τῆς ἀληθείας . οἶδα γὰρ ἀληθῆ καὶ εὐγνώμονα εἶναί σε ὑπὲρ πάντας . ὁ δὲ ἀγαθὸς ἀνὴρ ἐκεῖνος , ὡς ταῦτα ἤκουσε , μηδόλως τὸν ἐγκεκρυμμένον ἐπιγνοὺς δόλον ,
Lemmas: ὁ γάρ οὗτος δεινῶς κατά ὁ ἀνήρ σκήπτω οἶδα ὁ αὐτός γνώμη ὁ ευκατανυκτω προαίρεσις , ὡς , εἰμί τοιοῦτος παρά ὁ βασιλεύς ἀκούω , ἐκεῖνος μέν ὁ ἀγαθός βουλεύω γνώμη δίδωμι μή ἀναβάλλω πρός ὁ καλῶς βουλεύω , καί ἐκ οὗτος ἀληθής λέγω ἐκεῖνος εὑρίσκω . ὁ δέ βασιλεύς , ὁ ὁ ἀνήρ πρός αὐτός εὔνοια ὁπόσος μή ἀγνοέω , ἀπίθανος τε ἡγέομαι καί ψευδής ὁ λέγω , καί ὅτι μή ἀβασανίστως οὗτος προσδέχομαι δεῖ , δοκιμάζω ὁ πρᾶγμα καί ὁ διαβολή διασκέπτομαι . καί , προσκαλέω αὐτός κατά ἴδιος , φημί πειράζω · οἶδα , εἰμί φίλος , ὅσος ἐνδείκνυμι ὁ τε λέγω μονάζω καί πᾶς ὁ Χριστιανός . νυνί δέ , μετάμελος ἐπί οὗτος γίγνομαι καί καταγιγνώσκω ὁ πάρειμι , ἐκεῖνος βούλομαι γίγνομαι ὁ ἐλπίς ὅς λέγω αὐτός ἀκούω , ἀθάνατος τις βασίλεια εἰς ἄλλος βιοτή μέλλω εἰμί · ὁ γάρ πάρειμι θάνατος πάντως διακόπτω . οὐ εἄν ἄλλως δέ οὗτος κατορθόω ἐγώ δοκέω καί μή διαμαρτάνω ὁ σκοπός , εἰμί μή Χριστιανός τε γίγνομαι , καί χαίρω εἶπον ὁ δόξα ὁ ἐμός βασίλεια καί ὁ λοιπός ἡδύς καί τερπνός ὁ βίος , ὁ ἀσκητής ἐκεῖνος καί μονάζω ζητέω ὅπου πρός εἄν ἄγω , ὅς ἄδικος ἀπελαύνω , ἐκεῖνος ἑαυτοῦ ἐγκαταμίγνυμι . πρός οὗτος τίς φημί αὐτός , καί ὁποῖος δίδωμι βουλή ; εἶπον , πρός αὐτός ὁ ἀλήθεια . οἶδα γάρ ἀληθής καί εὐγνώμων εἰμί σύ ὑπέρ πᾶς . ὁ δέ ἀγαθός ἀνήρ ἐκεῖνος , ὡς οὗτος ἀκούω , μηδόλως ὁ ἐγκρύπτω ἐπιγιγνώσκω δόλος ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.24
κατενύγη τὴν ψυχήν , καὶ δάκρυσι συγκεχυμένος ἁπλοϊκῶς ἀπεκρίνατο · Βασιλεῦ , εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι · βουλὴν γὰρ ἀγαθὴν καὶ σωτήριον ἐβουλεύσω , ὅτι , κἂν δυσεύρετος ἡ τῶν οὐρανῶν βασιλεία , ἀλλ’ ὅμως δεῖ ταύτην πάσῃ δυνάμει ζητεῖν · Ὁ ζητῶν γάρ , φησίν , εὑρήσει αὐτήν . ἡ δὲ τῶν παρόντων ἀπόλαυσις , κἂν τῷ φαινομένῳ τέρπῃ καὶ ἡδύνῃ , ἀλλὰ καλὸν αὐτὴν ἀπώσασθαι · ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ εἶναι οὐκ ἔστι , καὶ οὓς εὐφραίνει ἑπταπλασίως αὖθις λυπεῖ . τά τε γὰρ ἀγαθὰ αὐτῆς τά τε λυπηρὰ σκιᾶς ἐστιν ἀσθενέστερα , καί , ὡς ἴχνη νηὸς ποντοπορούσης ἢ ὀρνέου τὸν ἀέρα διερχομένου , θᾶττον ἀφανίζονται . ἡ δὲ τῶν μελλόντων ἐλπίς , ἣν κηρύττουσιν οἱ Χριστιανοί , βεβαία ἐστὶ καὶ ἀσφαλεστάτη · θλῖψιν δὲ ἔχει ἐν τῷ κόσμῳ . ἀλλὰ τὰ μὲν ἡμέτερα νῦν ἡδέα ὀλιγοχρόνια , ἐκεῖ δὲ ὅλως οὐδὲν ἢ κόλασιν μόνον προξενοῦντα καὶ τιμωρίαν εἰς αἰῶνας μὴ λυομένην · τὸ γὰρ ἡδὺ τούτων πρόσκαιρον , τὸ δὲ ὀδυνηρὸν διηνεκές · τῶν δὲ Χριστιανῶν τὸ μὲν ἐπίπονον πρόσκαιρον , τὸ δὲ ἡδὺ καὶ χρήσιμον ἀθάνατον . κατευθυνθείη οὖν ἡ ἀγαθὴ τοῦ βασιλέως βουλή · καλὸν γάρ , σφόδρα καλὸν τῶν φθαρτῶν τὰ αἰώνια ἀνταλλάξασθαι .
Lemmas: κατανύσσομαι ὁ Ψυχή , καί δάκρυ συγχέω ἁπλοικός ἀποκρίνω · Βασιλεύς , εἰς ὁ αἰών ζάω · βουλή γάρ ἀγαθός καί σωτήριος βουλεύω , ὅτι , κἀν δυσεύρετος ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος , ἀλλά ὅμως δεῖ οὗτος πᾶς δύναμις ζητέω · ὁ ζητέω γάρ , φημί , εὑρίσκω αὐτός . ὁ δέ ὁ πάρειμι ἀπόλαυσις , κἀν ὁ φαίνω τέρπω καί ἡδύνω , ἀλλά καλός αὐτός ἀπωθέω · ἐν αὐτός γάρ ὁ εἰμί οὐ εἰμί , καί ὅς εὐφραίνω ἑπταπλάσιος αὖθις λυπέω . ὁ τε γάρ ἀγαθός αὐτός ὁ τε λυπηρός σκιά εἰμί ἀσθενής , καί , ὡς ἴχνος ναός ποντοπορέω ἢ ὄρνεον ὁ ἀήρ διέρχομαι , ταχύς ἀφανίζω . ὁ δέ ὁ μέλλω ἐλπίς , ὅς κηρύσσω ὁ Χριστιανός , βέβαιος εἰμί καί ἀσφαλής · θλῖψις δέ ἔχω ἐν ὁ κόσμος . ἀλλά ὁ μέν ἡμέτερος νῦν ἡδύς ὀλιγοχρόνιος , ἐκεῖ δέ ὅλως οὐδείς ἢ κόλασις μόνος προξενέω καί τιμωρία εἰς αἰών μή λύω · ὁ γάρ ἡδύς οὗτος πρόσκαιρος , ὁ δέ ὀδυνηρός διηνεκής · ὁ δέ Χριστιανός ὁ μέν ἐπίπονος πρόσκαιρος , ὁ δέ ἡδύς καί χρήσιμος ἀθάνατος . κατευθύνω οὖν ὁ ἀγαθός ὁ βασιλεύς βουλή · καλός γάρ , σφόδρα καλός ὁ φθαρτός ὁ αἰώνιος ἀνταλλάσσω .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.25
Ἤκουσε ταῦτα ὁ βασιλεὺς καὶ λίαν ἐδυσχέραινε , κατέσχε δὲ ὅμως τὴν ὀργήν , καὶ οὐδὲν τέως τῷ ἀνδρὶ λελάληκεν . ὁ δέ , συνετὸς ὢν καὶ ἀγχίνους , ἐπέγνω βαρέως δέξασθαι τὸν βασιλέα τὰ ῥήματα αὐτοῦ καὶ ὅτι δόλῳ ἦν αὐτὸν ἐκπειράζων . ὑποστρέψας δὲ οἴκαδε ἠνιᾶτο καὶ ἐδυσφόρει , ἀπορῶν τίνι τρόπῳ θεραπεύσει τὸν βασιλέα καὶ ἐκφύγῃ τὸν ἐπηρτημένον αὐτῷ κίνδυνον . ἀΰπνῳ δὲ ὅλην τὴν νύκτα διατελοῦντι ἐπὶ μνήμης ἦλθεν αὐτῷ ὁ τὸν πόδα συντετριμμένος , καί , τοῦτον πρὸς ἑαυτὸν ἀγαγών , ἔφη · Μέμνημαί σου εἰρηκότος θεραπευτὴν ῥημάτων κεκακωμένων ὑπάρχειν σε . ὁ δέ , Ναί , φησί · καί , εἰ χρῄζεις , ἐπιδείξομαι τὰ τῆς ἐπιστήμης . ὑπολαβὼν δὲ ὁ συγκλητικὸς ἀφηγήσατο αὐτῷ τήν τε ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὸν βασιλέα εὔνοιαν αὑτοῦ , καὶ ἣν ἐκέκτητο παρρησίαν , καὶ τὴν ἔναγχος προτεθεῖσαν αὐτῷ δολερὰν ὁμιλίαν , καὶ ὅπως αὐτὸς μὲν ἀγαθὰ ἀπεκρίνατο , ἐκεῖνος δὲ δυσχερῶς δεξάμενος τὸν λόγον , τῇ τοῦ προσώπου ἀλλοιώσει τὴν ἐνδομυχοῦσαν αὐτῷ ὀργὴν ἐνεδείξατο . Ὁ δὲ πένης ἐκεῖνος καὶ ἀσθενὴς διασκεψάμενος ἔφη · Γνωστὸν ἔστω σοι , ἐνδοξότατε , πονηρὰν ἔχειν πρὸς σὲ ὑπόληψιν τὸν βασιλέα , ὡς ὅτι κατασχεῖν αὐτοῦ τὴν βασιλείαν ζητεῖς , καὶ πειράζων σε εἶπεν ἅπερ εἶπεν . ἀναστὰς οὖν , καὶ κείρας σου τὴν κόμην , καὶ ἐκβαλὼν τὰ λαμπρὰ ἱμάτια ταῦτα ,
Lemmas: ἀκούω οὗτος ὁ βασιλεύς καί λίαν δυσχεραίνω , κατέχω δέ ὅμως ὁ ὀργή , καί οὐδείς τέως ὁ ἀνήρ λαλέω . ὁ δέ , συνετός εἰμί καί ἀγχίνοος , ἐπιγιγνώσκω βαρύς δέχομαι ὁ βασιλεύς ὁ ῥῆμα αὐτός καί ὅτι δόλος εἰμί αὐτός ἐκπειράζω . ὑποστρέφω δέ οἴκαδε ἀνιάω καί δυσφορέω , ἀπορέω τίς τρόπος θεραπεύω ὁ βασιλεύς καί ἐκφεύγω ὁ ἐπαρτάω αὐτός κίνδυνος . ἄϋπνος δέ ὅλος ὁ νύξ διατελέω ἐπί μνήμη ἔρχομαι αὐτός ὁ ὁ πούς συντρίβω , καί , οὗτος πρός ἑαυτοῦ ἄγω , φημί · μιμνῄσκω σύ ἐρῶ θεραπευτής ῥῆμα κακόω ὑπάρχω σύ . ὁ δέ , Ναίς , φημί · καί , εἰμί χρῄζω , ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ ἐπιστήμη . ὑπολαμβάνω δέ ὁ συγκλητικός ἀφηγέομαι αὐτός ὁ τε ἐκ ἀρχή πρός ὁ βασιλεύς εὔνοια αὐτός , καί ὅς κτάομαι παρρησία , καί ὁ ἔναγχος προτίθημι αὐτός δολερός ὁμιλία , καί ὅπως αὐτός μέν ἀγαθός ἀποκρίνω , ἐκεῖνος δέ δυσχερῶς δέχομαι ὁ λόγος , ὁ ὁ πρόσωπον ἀλλοιόω ὁ ἐνδομυχέω αὐτός ὀργή ἐνδείκνυμι . ὁ δέ πένης ἐκεῖνος καί ἀσθενής διασκέπτομαι φημί · Γνωστός ἵστημι σύ , ἔνδοξος , πονηρός ἔχω πρός σύ ὑπόληψις ὁ βασιλεύς , ὡς ὅτι κατέχω αὐτός ὁ βασίλειος ζητέω , καί πειράζω σύ εἶπον ὅσπερ εἶπον . ἀνίστημι οὖν , καί κείρω σύ ὁ κόμη , καί ἐκβάλλω ὁ λαμπρός ἱμάτιον οὗτος ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.26
τρίχινα δὲ ἀμφιεσάμενος , ἅμα πρωὶ πρόσελθε τῷ βασιλεῖ . τοῦ δὲ πυνθανομένου , Τί σοι τὸ σχῆμα τοῦτο βούλεται ; ἀποκρίθητι · Περὶ ὧν μοι χθὲς ὡμίλησας , ὦ βασιλεῦ , ἰδοὺ πάρειμι ἐν ἑτοίμῳ τοῦ ἀκολουθῆσαί σοι τὴν ὁδὸν ἣν προεθυμήθης ὁδεῦσαι · εἰ γὰρ καὶ ποθεινή ἐστιν ἡ τρυφὴ καὶ ἡδίστη , ἀλλὰ μή μοι γένοιτο μετὰ σὲ ταύτην ἀναδέξασθαι · ἡ δὲ τῆς ἀρετῆς ὁδός , ἣν μέλλεις βαδίζειν , κἂν δύσκολός ἐστι καὶ τραχεῖα , ἀλλὰ μετὰ σοῦ ὄντι ῥᾳδία μοι αὕτη καὶ εὔκολος καὶ ποθεινή · ὡς γὰρ κοινωνόν με ἔσχες τῶν ἐνταῦθα καλῶν , οὕτω καὶ τῶν λυπηρῶν ἕξεις , ἵνα καὶ τῶν μελλόντων συγκοινωνήσω σοι . ὁ δὲ λαμπρὸς ἐκεῖνος ἀνήρ , ἀποδεξάμενος τὰ ῥήματα τοῦ ἀσθενοῦς , ἐποίησε καθὰ δὴ καὶ αὐτῷ λελάληκεν · ὃν ἰδὼν ὁ βασιλεὺς καὶ ἀκούσας , ἥσθη μὲν ἐπὶ τούτῳ , ἀγάμενος λίαν τὴν εἰς αὐτὸν εὔνοιαν , ψευδῆ δὲ τὰ κατ’ αὐτοῦ λαληθέντα γνούς , πλείονος αὐτὸν τιμῆς καὶ τῆς εἰς αὐτὸν παρρησίας ἀπολαύειν πεποίηκεν · κατὰ δὲ τῶν μοναζόντων ὀργῆς αὖθις ὑπερεπίμπλατο , ἐκείνων εἶναι ταῦτα λέγων τὰ διδάγματα , τὸ ἀπέχεσθαι τοὺς ἀνθρώπους τῶν τοῦ βίου ἡδέων καὶ ἀδήλοις ὀνειροπολεῖσθαι ἐλπίσιν . Ἐξερχόμενος δὲ αὖθις εἰς θήραν , ορᾷ δύο μοναχοὺς κατὰ τὴν ἔρημον διερχομένους , οὓς κρατηθῆναι καὶ τῷ αὐτοῦ προσαχθῆναι ὀχήματι κελεύσας ,
Lemmas: τρίχινος δέ ἀμφιάζω , ἅμα πρωί προσέρχομαι ὁ βασιλεύς . ὁ δέ πυνθάνομαι , τις σύ ὁ σχῆμα οὗτος βούλομαι ; ἀποκρίνω · περι ὅς ἐγώ χθές ὁμιλέω , εἰμί βασιλεύς , ἰδού πάρειμι ἐν ἑτοῖμος ὁ ἀκολουθέω σύ ὁ ὁδός ὅς προθυμέομαι ὁδεύω · εἰμί γάρ καί Ποθεινή εἰμί ὁ τρυφή καί Ἡδίστη , ἀλλά μή ἐγώ γίγνομαι μετά σύ οὗτος ἀναδέχομαι · ὁ δέ ὁ ἀρετή ὁδός , ὅς μέλλω βαδίζω , κἀν δύσκολος εἰμί καί τραχύς , ἀλλά μετά σύ εἰμί ῥᾴδιος ἐγώ οὗτος καί Εὔκολος καί Ποθεινή · ὡς γάρ κοινωνός ἐγώ ἔχω ὁ ἐνταῦθα καλός , οὗτος καί ὁ λυπηρός ἔχω , ἵνα καί ὁ μέλλω συγκοινωνέω σύ . ὁ δέ λαμπρός ἐκεῖνος ἀνήρ , ἀποδείκνυμι ὁ ῥῆμα ὁ ἀσθενής , ποιέω καθά δή καί αὐτός λαλέω · ὅς εἶδον ὁ βασιλεύς καί ἀκούω , ἥδομαι μέν ἐπί οὗτος , ἄγαμαι λίαν ὁ εἰς αὐτός εὔνοια , ψευδής δέ ὁ κατά αὐτός λαλέω γιγνώσκω , πλείων αὐτός τιμή καί ὁ εἰς αὐτός παρρησία ἀπολαύω ποιέω · κατά δέ ὁ μονάζω ὀργή αὖθις ὑπερπίμπλημι , ἐκεῖνος εἰμί οὗτος λέγω ὁ δίδαγμα , ὁ ἀπέχω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ βίος ἡδύς καί ἄδηλος ὀνειροπολέω ἐλπίς . ἐξέρχομαι δέ αὖθις εἰς θήρ , ὁράω δύο μοναχός κατά ὁ ἐρῆμος διέρχομαι , ὅς κρατέω καί ὁ αὐτός προσάγω ὄχημα κελεύω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.27
ὀργίλως τε αὐτοῖς ἐνιδών , καὶ πῦρ , τὸ τοῦ λόγου , πνεύσας , ἔφη · Οὐκ ἠκούσατε , ὦ πλάνοι καὶ ἀπατεῶνες , τῶν κηρύκων διαρρήδην βοώντων μή τινα τῆς ὑμῶν κακοδαιμονίας μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐν πόλει ἢ χώρᾳ τῆς ἐμῆς εὑρεθῆναι ἐξουσίας , ἢ πάντως πυρίκαυστος ἔσται ; οἱ δὲ μοναχοί · Ἰδοὺ ʽφασἲ καθὰ δὴ καὶ προσέταξας , ἐξερχόμεθά σου τῶν πόλεων καὶ τῶν χωρῶν · μακρᾶς δὲ ἡμῖν τῆς ὁδοῦ προκειμένης τοῦ ἀπελθεῖν πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἀδελφούς , ἐνδεῶς ἔχοντες τροφῆς , ταύτην ἐποριζόμεθα , τοῦ ἔχειν τὰ ἐφόδια καὶ μὴ λιμοῦ παρανάλωμα γενέσθαι . ὁ δὲ βασιλεὺς ἔφη · Ὁ θανάτου δεδοικὼς ἀπειλὴν οὐκ ἀσχολεῖται εἰς πορισμὸν βρωμάτων . λέγουσιν οἱ μονασταί · Καλῶς εἶπας , ὦ βασιλεῦ · οἱ θάνατον δεδοικότες διὰ φροντίδος ἔχουσι πῶς αὐτὸν ἐκφύγωσι . τίνες δέ εἰσιν οὗτοι , ἀλλ’ ἢ οἱ τοῖς ῥευστοῖς προστετηκότες καὶ τούτοις ἐπτοημένοι , οἵτινες , μηδὲν ἀγαθὸν ἐλπίζοντες εὑρεῖν ἐκεῖθεν , δυσαποσπάστως ἔχουσι τῶν παρόντων , καὶ διὰ τοῦτο δεδοίκασι θάνατον ; ἡμεῖς δὲ οἱ πάλαι μισήσαντες κόσμον καὶ τὰ ἐν κόσμῳ , καὶ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην διὰ Χριστὸν βαδίζοντες ὁδόν , οὔτε θάνατον δεδοίκαμεν , οὔτε τὰ παρόντα ποθοῦμεν , ἀλλὰ τῶν μελλόντων ἐφιέμεθα μόνον . ἐπεὶ οὖν ὁ παρ’ ὑμῶν ἐπαγόμενος ἡμῖν θάνατος διαβατήριον γίνεται τῆς
Lemmas: ὀργίλως τε αὐτός ἐνοράω , καί πῦρ , ὁ ὁ λόγος , πνέω , φημί · οὐ ἀκούω , εἰμί πλάνος καί ἀπατεών , ὁ κῆρυξ διαρρήδην βοῦς μή τις ὁ σύ κακοδαιμονία μετά τρεῖς ἡμέρα ἐν πόλις ἢ χώρα ὁ ἐμός εὑρίσκω ἐξουσία , ἢ πάντως πυρίκαυστος εἰμί ; ὁ δέ μοναχός · ἰδέ ʽφασἲ καθά δή καί προστάσσω , ἐξέρχομαι σύ ὁ πόλις καί ὁ χώρα · μακρός δέ ἐγώ ὁ ὁδός πρόκειμαι ὁ ἀπέρχομαι πρός ὁ ἡμέτερος ἀδελφός , ἐνδεής ἔχω τροφή , οὗτος πορίζω , ὁ ἔχω ὁ ἐφόδια καί μή λιμός παρανάλωμα γίγνομαι . ὁ δέ βασιλεύς φημί · ὁ θάνατος δείδω ἀπειλή οὐ ἀσχολέω εἰς πορισμός βρῶμα . λέγω ὁ μοναστής · καλῶς εἶπον , εἰμί βασιλεύς · ὁ θάνατος δείδω διά φροντίς ἔχω πῶς αὐτός ἐκφεύγω . τίς δέ εἰμί οὗτος , ἀλλά ἢ ὁ ὁ ῥευστός προστήκομαι καί οὗτος πτοέω , ὅστις , μηδείς ἀγαθός ἐλπίζω εὑρίσκω ἐκεῖθεν , δυσαπόσπαστος ἔχω ὁ πάρειμι , καί διά οὗτος δείδω θάνατος ; ἐγώ δέ ὁ πάλαι μισέω κόσμος καί ὁ ἐν κόσμος , καί ὁ στενός καί θλίβω διά Χριστός βαδίζω ὁδός , οὔτε θάνατος δείδω , οὔτε ὁ πάρειμι ποθέω , ἀλλά ὁ μέλλω ἐφίημι μόνος . ἐπεί οὖν ὁ παρά σύ ἐπάγω ἐγώ θάνατος διαβατήριος γίγνομαι ὁ
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 4.28
ἀϊδίου ζωῆς καὶ κρείττονος , ποθητὸς ἡμῖν μᾶλλον ἢ φοβερός ἐστιν οὗτος . Ἐφ’ οἷς ἐξ ἀγχινοίας δῆθεν ὁ βασιλεὺς ἐπιλαβέσθαι τῶν μοναχῶν βουλόμενος , ἔφη · Τί δέ ; οὐ πρὸ μικροῦ εἴπατε ὑποχωρεῖν ὑμᾶς , καθὰ δὴ καὶ προσέταξα ; καί , εἰ οὐ δεδοίκατε τὸν θάνατον , πῶς φυγῇ ἐχρήσασθε ; ἰδοὺ καὶ ταῦτα μάτην κομπάζοντες διεψεύσασθε . ἀπεκρίθησαν οἱ μοναχοί · Οὐ τὸν παρὰ σοῦ ἀπειλούμενον θάνατον δεδοικότες φεύγομεν , ἀλλ’ ἐλεοῦντές σε , ἵνα μὴ περισσοτέρας κατακρίσεως αἴτιοί σοι γενώμεθα , προεθυμήθημεν ὑποχωρεῖν · ἐπεί , τό γε εἰς ἡμᾶς ἧκον , οὐδόλως σου τὰς ἀπειλάς ποτε δειλιῶμεν . πρὸς ταῦτα ὁ βασιλεὺς ὀργισθεὶς ἐκέλευσεν αὐτοὺς πυρικαύστους γενέσθαι · καὶ ἐτελειώθησαν οἱ τοῦ Χριστοῦ θεράποντες διὰ πυρός , τῶν μαρτυρικῶν τυχόντες στεφάνων . δόγμα τε ἐξέθετο , εἴ πού τις εὑρεθῇ μονάζων , ἀνεξετάστως φονεύεσθαι . καὶ οὐδεὶς ὑπελείφθη ἐν ἐκείνῃ τῇ χώρᾳ τοῦ τοιούτου τάγματος , εἰ μὴ οἱ ἐν ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς ἑαυτοὺς κατακρύψαντες . ταῦτα μὲν οὖν δὴ τοιαῦτα .
Lemmas: ἀΐδιος ζωή καί ἀγαθός , ποθητός ἐγώ μᾶλλον ἢ φοβερός εἰμί οὗτος . ἐπί ὅς ἐκ ἀγχίνοια δῆθεν ὁ βασιλεύς ἐπιλαμβάνω ὁ μοναχός βούλομαι , φημί · τις δέ ; οὖον πρό μικρός εἶπον ὑποχωρέω σύ , καθά δή καί προστάσσω ; καί , εἰμί οὖον δείδω ὁ θάνατος , πῶς φυγή χράω ; ἰδού καί οὗτος μάτην κομπάζω διαψεύδω . ἀποκρίνω ὁ μοναχός · οὖον ὁ παρά σύ ἀπειλέω θάνατος δείδω φεύγω , ἀλλά ἐλεέω σύ , ἵνα μή περισσός κατάκρισις αἴτιος σύ γίγνομαι , προθυμέομαι ὑποχωρέω · ἐπεί , ὁ γε εἰς ἐγώ ἥκω , οὐδόλως σύ ὁ ἀπειλή ποτός δειλιάω . πρός οὗτος ὁ βασιλεύς ὀργίζω κελεύω αὐτός πυρίκαυστος γίγνομαι · καί τελειόω ὁ ὁ Χριστός θεράπων διά πῦρ , ὁ μαρτυρικός τυγχάνω στέφανος . δόγμα τε ἐκτίθημι , εἰμί πού τις εὑρίσκω μονάζω , ἀνεξέταστος φονεύω . καί οὐδείς ὑπολείπω ἐν ἐκεῖνος ὁ χώρα ὁ τοιοῦτος τάγμα , εἰμί μή ὁ ἐν ὄρος καί σπήλαιον καί ὁ ὀπή ὁ γῆ ἑαυτοῦ κατακρύπτω . οὗτος μέν οὖν δή τοιοῦτος .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.28
Ὁ δὲ τοῦ βασιλέως υἱός , περὶ οὗ ὁ λόγος ἀπʼ ἀρχῆς εἰπεῖν ὥρμηται , ἐν τῷ κατασκευασθέντι αὐτῷ παλατίῳ ἀπρόϊτος ὤν ,
Lemmas: ὁ δέ ὁ βασιλεύς υἱός , περί ὅς ὁ λόγος ἀπό ἀρχή εἶπον ὁρμάω , ἐν ὁ κατασκευάζω αὐτός Παλάτιον ἀπρόϊτος εἰμί ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.29
τῆς ἐφήβου ἥψατο ἡλικίας , πᾶσαν τὴν Αἰθιόπων καὶ Περσῶν μετελθὼν παιδείαν , οὐκ ἔλαττον τὴν ψυχὴν ἢ τὸ σῶμα εὐφυὴς ὢν καὶ ὡραῖος , νουνεχής τε καὶ φρόνιμος καὶ πᾶσι διαλάμπων ἀγαθοῖς πλεονεκτήμασι , ζητήματά τε φυσικὰ πρὸς τοὺς διδάσκοντας αὐτὸν προβαλλόμενος , ὡς κἀκείνους θαυμάζειν ἐπὶ τῇ τοῦ παιδὸς ἀγχινοίᾳ καὶ συνέσει , ἐκπλήττεσθαι δὲ καὶ τὸν βασιλέα τό τε χαριέστατον τοῦ προσώπου καὶ τὸ τῆς ψυχῆς κατάστημα . ἐντολάς τε ἐδίδου τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ , μηδὲν τὸ παράπαν τῶν τοῦ βίου ἀνιαρῶν αὐτῷ γνώριμον θεῖναι , μηδ’ ὅτι ὅλως θάνατος τὰ παρόντα τερπνὰ διαδέχεται . κεναῖς δὲ ἐπηρείδετο ἐλπίσι , καί , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , εἰς οὐρανὸν τοξεύειν ἐπιχειρῶν . πῶς γὰρ ἂν καὶ διέλαθεν ἀνθρωπίνῃ φύσει ὁ θάνατος ; οὐ μέντοι οὐδὲ τῷ παιδὶ διέλαθε . πάσῃ γὰρ συνέσει κατάκομον ἔχων ἐκεῖνος τὸν λογισμόν , ἐσκόπει καθ’ ἑαυτὸν τίνι λόγῳ αὐτόν τε ἀπρόϊτον εἶναι ὁ πατὴρ κατεδίκασε καὶ παντὶ τῷ βουλομένῳ τὴν εἰς αὐτὸν οὐ συγχωρεῖ εἴσοδον . ἔγνω γὰρ καθ’ ἑαυτὸν μὴ ἄνευ τῆς τοῦ πατρὸς προσταγῆς τοῦτο εἶναι . ὅμως ᾐδεῖτο ἐρωτῆσαι αὐτόν · τοῦτο μὲν ἀπίθανον εἶναι λέγων , μὴ τὰ συμφέροντα αὐτῷ τὸν πατέρα διανοεῖσθαι , τοῦτο δὲ σκοπῶν , ὡς , εἰ κατὰ γνώμην τοῦ πατρός ἐστι τὸ πρᾶγμα , κἂν ἐρωτήσῃ , οὐκ ἂν αὐτῷ τὰ τῆς ἀληθείας γνωριεῖ .
Lemmas: ὁ ἔφηβος ἅπτω ἡλικία , πᾶς ὁ Αἰθίοψ καί Πέρσης μετέρχομαι παιδεία , οὐ μικρός ὁ ψυχή ἢ ὁ σῶμα εὐφυής εἰμί καί ὡραῖος , νουνεχής τε καί φρόνιμος καί πᾶς διαλάμπω ἀγαθός πλεονέκτημα , ζήτημα τε φυσικός πρός ὁ διδάσκω αὐτός προβάλλω , ὡς ἐκεῖνος θαυμάζω ἐπί ὁ ὁ παῖς ἀγχίνοια καί σύνεσις , ἐκπλήσσω δέ καί ὁ βασιλεύς ὁ τε χαρίεις ὁ πρόσωπον καί ὁ ὁ Ψυχή κατάστημα . ἐντολή τε δίδωμι ὁ σύνειμι1 αὐτός , μηδείς ὁ παράπαν ὁ ὁ βίος ἀνιαρός αὐτός γνώριμος τίθημι , μηδέ ὅτι ὅλως θάνατος ὁ πάρειμι τερπνός διαδέχομαι . κενός δέ ἐπερείδω ἐλπίς , καί , οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , εἰς οὐρανός τοξεύω ἐπιχειρέω . πῶς γάρ εἄν καί διαλανθάνω ἀνθρώπινος φύσις ὁ θάνατος ; οὖον μέντοι οὐδέ ὁ παῖς διαλανθάνω . πᾶς γάρ σύνεσις κατάκομος ἔχω ἐκεῖνος ὁ λογισμός , σκοπέω κατά ἑαυτοῦ τίς λόγος αὐτός τε ἀπρόϊτος εἰμί ὁ πατήρ καταδικάζω καί πᾶς ὁ βούλομαι ὁ εἰς αὐτός οὖον συγχωρέω εἴσοδος . γιγνώσκω γάρ κατά ἑαυτοῦ μή ἄνευ ὁ ὁ πατήρ προσταγή οὗτος εἰμί . ὅμως αἰδέομαι ἐρωτάω αὐτός · οὗτος μέν ἀπίθανος εἰμί λέγω , μή ὁ συμφέρω αὐτός ὁ πατήρ διανοέομαι , οὗτος δέ σκοπός , ὡς , εἰμί κατά γνώμη ὁ πατήρ εἰμί ὁ πρᾶγμα , κἀν ἐρωτάω , οὐ εἄν αὐτός ὁ ὁ ἀλήθεια γνωρίζω .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.30
ὅθεν παρ’ ἄλλων , καὶ μὴ παρὰ τοῦ πατρός , ταῦτα μαθεῖν διέγνω . ἕνα δὲ τῶν παιδαγωγῶν προσφιλέστατον καὶ οἰκειότατον τῶν λοιπῶν κεκτημένος , ἐπὶ πλεῖον οἰκειωσάμενος καὶ δωρεαῖς φιλοτίμοις δεξιωσάμενος , ἐπυνθάνετο παρ’ αὐτοῦ τί ἂν βούλοιτο τῷ βασιλεῖ ἡ ἐν τῷ περιτειχίσματι ἐκείνῳ τούτου κάθειρξις , καὶ ὡς Εἰ τοῦτο , φησί , σαφῶς διδάξεις με , πρόκριτος πάντων ἔσῃ μοι , καὶ διαθήκην φιλίας διηνεκοῦς διαθήσομαί σοι . ὁ δὲ παιδαγωγός , ἐχέφρων καὶ αὐτὸς ὑπάρχων , καὶ εἰδὼς τὴν τοῦ παιδὸς συνετὴν καὶ τελείαν φρόνησιν , καὶ ὡς οὐκ ἂν αὐτῷ γένοιτο κινδύνου πρόξενος , πάντα αὐτῷ κατὰ μέρος διηγήσατο , τὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν τεθέντα παρὰ τοῦ βασιλέως διωγμὸν καὶ ἐξαιρέτως κατὰ τῶν ἀσκητῶν , ὅπως τε ἀπηλάθησαν καὶ ἐξεβλήθησαν τῆς περιχώρου ἐκείνης , οἷά τε γεννηθέντος αὐτοῦ οἱ ἀστρολόγοι προηγόρευσαν . Ἵν’ οὖν , φησί , μή , ἀκούσας τῆς ἐκείνων διδαχῆς , ταύτην προκρίνῃς τῆς ἡμετέρας θρησκείας , μὴ προσομιλεῖν σοι πολλούς , ἀλλ’ εὐαριθμήτους , ὁ βασιλεὺς ἐπετηδεύσατο , ἐντολάς ἡμῖν δοὺς μηδέν σοι τῶν τοῦ βίου ἀνιαρῶν γνωρίσαι . Ταῦτα ὡς ἤκουσεν ὁ νεανίας οὐδὲν ἕτερον προσέθετο λαλῆσαι · ἥψατο δὲ τῆς καρδίας αὐτοῦ λόγος σωτήριος , καὶ ἡ τοῦ Παρακλήτου χάρις τοὺς νοητοὺς αὐτοῦ ὀφθαλμοὺς διανοίγειν ἐπεχείρησε , πρὸς τὸν ἀψευδῆ χειραγωγοῦσα Θεόν , ὡς προϊὼν ὁ λόγος δηλώσειε . Συχνῶς δὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ βασιλέως κατὰ θέαν τοῦ παιδὸς ἐρχομένου ʽἀγάπῃ γὰρ ὑπερβαλλούσῃ ἐφίλει αὐτόν̓ , ἐν μιᾷ λεγει αὐτῷ ὁ υἱός · Μαθεῖν τι ἐπεθύμησα παρὰ σοῦ , ὦ δέσποτα καὶ βασιλεῦ , ἐφ’ ᾧ λύπη διηνεκὴς καὶ μέριμνα ἀδιάπαυστος κατεσθίει μου τὴν ψυχήν .
Lemmas: ὅθεν παρά ἄλλος , καί μή παρά ὁ πατήρ , οὗτος μανθάνω διαγιγνώσκω . εἷς δέ ὁ παιδαγωγός προσφιλής καί οἰκεῖος ὁ λοιπός κτάομαι , ἐπί πλείων οἰκειόω καί δωρεά φιλότιμος δεξιόομαι , πυνθάνομαι παρά αὐτός τίς εἄν βούλομαι ὁ βασιλεύς ὁ ἐν ὁ περιτείχισμα ἐκεῖνος οὗτος κάθειρξις , καί ὡς εἰμί οὗτος , φημί , σαφῶς διδάσκω ἐγώ , πρόκριτος πᾶς εἰμί ἐγώ , καί διαθήκη φίλιος διηνεκής διατίθημι σύ . ὁ δέ παιδαγωγός , ἐχέφρων καί αὐτός ὑπάρχω , καί εἰδοί ὁ ὁ παῖς συνετός καί τέλειος φρόνησις , καί ὡς οὐ εἄν αὐτός γίγνομαι κίνδυνος πρόξενος , πᾶς αὐτός κατά μέρος διηγέομαι , ὁ κατά ὁ Χριστιανός τίθημι παρά ὁ βασιλεύς διωγμός καί ἐξαίρετος κατά ὁ ἀσκητής , ὅπως τε ἀπελαύνω καί ἐκβάλλω ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , οἷος τε γεννάω αὐτός ὁ ἀστρολόγος προαγορεύω . ἵνα οὖν , φημί , μή , ἀκούω ὁ ἐκεῖνος διδαχή , οὗτος προκρίνω ὁ ἡμέτερος θρησκεία , μή προσομιλέω σύ πολύς , ἀλλά εὐαρίθμητος , ὁ βασιλεύς ἐπιτηδεύω , ἐντολή ἐγώ δίδωμι μηδείς σύ ὁ ὁ βίος ἀνιαρός γνωρίζω . οὗτος ὡς ἀκούω ὁ νεανίας οὐδείς ἕτερος προστίθημι λαλέω · ἅπτω δέ ὁ Καρδία αὐτός λόγος σωτήριος , καί ὁ ὁ Παράκλητος χάρις ὁ νοητός αὐτός ὀφθαλμός διανοίγω ἐπιχειρέω , πρός ὁ ἀψευδής χειραγωγέω Θεός , ὡς προέρχομαι ὁ λόγος δηλόω . συχνός δέ ὁ πατήρ αὐτός καί βασιλεύς κατά θέα ὁ παῖς ἐρχόμενος ἀγαπάω γάρ ὑπερβάλλω φιλέω αὐτός , ἐν εἷς λέγω αὐτός ὁ υἱός · μανθάνω τίς ἐπιθυμέω παρά σύ , εἰμί δεσπότης καί βασιλεύς , ἐπί ὅς λύπη διηνεκής καί μέριμνα ἀδιάπαυστος κατεσθίω ἐγώ ὁ Ψυχή .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.31
ὁ δὲ πατήρ , ἐξ αὐτῶν τῶν ῥημάτων ἀλγήσας τὰ σπλάγχνα , ἔφη · Λέγε μοι , τέκνον ποθεινότατον , τίς ἡ συνέχουσά σε λύπη , καὶ θᾶττον αὐτὴν εἰς χαρὰν μεταμεῖψαι σπουδάσω . καὶ φησὶν ὁ παῖς · Τίς ὁ τρόπος τῆς ἐμῆς ἐνθάδε καθείρξεως , ὅτι ἐντὸς τειχέων καὶ πυλῶν συνέκλεισάς με , ἀπρόϊτον πάντη καὶ ἀθέατον πᾶσί με καταστήσας ; καὶ ὁ πατὴρ ἔφη · Οὐ βούλομαι , ὦ τέκνον , ἰδεῖν σέ τι τῶν ἀηδιζόντων τὴν καρδίαν σου καὶ ἐγκοπτόντων σοι τὴν εὐφροσύνην . ἐν τρυφῇ γὰρ διηνεκεῖ καὶ χαρᾷ πάσῃ καὶ θυμηδίᾳ ζῆσαί σε τὸν ἅπαντα διανοοῦμαι αἰῶνα . Ἀλλ’ εὖ ἴσθι , ὦ δέσποτα , φησὶν ὁ υἱὸς τῷ πατρί , τῷ τρόπῳ τούτῳ οὐκ ἐν χαρᾷ καὶ θυμηδίᾳ ζῶ , ἐν θλίψει δὲ μᾶλλον καὶ στενοχωρίᾳ πολλῇ , ὡς καὶ αὐτὴν τὴν βρῶσίν τε καὶ πόσιν ἀηδῆ μοι καταφαίνεσθαι καὶ πικράν . ποθῶ γὰρ ὁρᾶν πάντα τὰ ἔξω τῶν πυλῶν τούτων . εἰ οὖν βούλει ἐν ὀδύνῃ μὴ ζῆν με , κέλευσον προέρχεσθαι καθὼς βούλομαι , καὶ τέρπεσθαι τὴν ψυχὴν τῇ θέᾳ τῶν γενομένων τέως ἀθεάτων μοι .
Lemmas: ὁ δέ πατήρ , ἐκ αὐτός ὁ ῥῆμα ἀλγέω ὁ σπλάγχνον , φημί · λέγω ἐγώ , τέκνον ποθεινός , τίς ὁ συνέχω σύ λύπη , καί ταχύς αὐτός εἰς χαρά μεταμείβω σπουδάζω . καί φημί ὁ παῖς · Τῖς ὁ τρόπος ὁ ἐμός ἐνθάδε κάθειρξις , ὅτι ἐντός τεῖχος καί πύλη συγκλείω ἐγώ , ἀπρόϊτος πάντῃ καί ἀθέατος πᾶς ἐγώ καθίστημι ; καί ὁ πατήρ φημί · οὖον βούλομαι , εἰμί τέκνον , ὁράω σός τίς ὁ ἀηδίζω ὁ Καρδία σύ καί ἐγκόπτω σύ ὁ Εὐφρόσυνος . ἐν τρυφή γάρ διηνεκής καί χαρά πᾶς καί θυμηδία ζῶ σύ ὁ ἅπας διανοέομαι αἰών . ἀλλά εὕω εἰμί , εἰμί δεσπότης , φημί ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὁ τρόπος οὗτος οὐ ἐν χαρά καί θυμηδία ζῶ , ἐν θλῖψις δέ μᾶλλον καί στενοχωρία πολύς , ὡς καί αὐτός ὁ βρῶσις τε καί πόσις ἀηδής ἐγώ καταφαίνω καί πικρός . πίνω γάρ ὁράω πᾶς ὁ ἔξω ὁ πύλη οὗτος . εἰμί οὖν βούλομαι ἐν ὀδύνη μή ζῶ ἐγώ , κελεύω προέρχομαι καθώς βούλομαι , καί τέρπω ὁ ψυχή ὁ θέα ὁ γίγνομαι τέως ἀθέατος ἐγώ .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.32
Ἐλυπήθη ὁ βασιλεὺς ὡς ἤκουσε ταῦτα , καὶ διεσκόπει ὡς , εἰ κωλύσει τῆς αἰτήσεως , πλείονος αὐτῷ ἀνίας καὶ μερίμνης πρόξενος ἔσται . καὶ Ἐγώ σου , τέκνον , εἰπών , τὰ καταθύμια ποιήσω . ἵππους αὐτίκα ἐκλεκτοὺς καὶ δορυφορίαν τὴν βασιλεῖ πρέπουσαν εὐτρεπισθῆναι κελεύσας , προέρχεσθαι αὐτὸν ὅτε βούλοιτο διωρίσατο , ἐπισκήψας τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ μηδὲν ἀηδὲς εἰς συνάντησιν αὐτῷ ἄγειν , ἀλλὰ πᾶν ὅ τι καλὸν καὶ τέρψιν ἐμποιοῦν , τοῦτο ὑποδεικνύειν τῷ παιδί , χορούς τε συγκροτεῖν ἐν ταῖς ὁδοῖς παναρμονίους κροτούντων ᾠδὰς καὶ ποικίλα θέατρα συνιστώντων , ὥστε τούτοις τὸν νοῦν αὐτοῦ ἀπασχολεῖσθαι καὶ ἐνηδύνεσθαι . Ἀμέλει οὑτωσὶ συχνάζων ἐν ταῖς προόδοις ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς εἶδεν ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν , κατὰ λήθην τῶν ὑπηρετῶν , ἄνδρας δύο , ὧν ὁ μὲν λελωβημένος , τυφλὸς δὲ ὁ ἕτερος ἦν · οὓς ἰδών , καὶ ἀηδισθεὶς τὴν ψυχήν , λέγει τοῖς μετ’ αὐτοῦ · Τίνες οὗτοι , καὶ ποταπὴ ἡ δυσχερὴς αὐτῶν θέα ; οἱ δέ , μὴ δυνάμενοι τὸ εἰς ὅρασιν αὐτοῦ ἐλθὸν ἀποκρύψαι , ἔφησαν · Πάθη ταῦτά εἰσιν ἀνθρώπινα , ἅτινα ἐξ ὕλης διεφθαρμένης καὶ σώματος κακοχύμου τοῖς βροτοῖς συμβαίνειν εἴωθε . καί φησιν ὁ παῖς · Πᾶσι τοῖς ἀνθρώποις ταῦτα εἴθισται συμβαίνειν ; λέγουσιν ἐκεῖνοι · Οὐ πᾶσιν , ἀλλ’ οἷς ἂν ἐκτραπείη τὸ ὑγιεινὸν ἐκ τῆς τῶν χυμῶν μοχθηρίας . αὖθις οὖν ἐπυνθάνετο ὁ παῖς Εἰ οὐ πᾶσι , φησί , τοῦτο τοῖς ἀνθρώποις συμβαίνειν εἴωθεν , ἀλλά τισιν , ἆρα γνωστοὶ καθεστήκασιν , οὓς μέλλει ταῦτα καταλήψεσθαι τὰ δεινά ; ἢ ἀδιορίστως καὶ ἀπροόπτως ὑφίσταται ; λέγουσιν ἐκεῖνοι · Καὶ τίς τῶν ἀνθρώπων τὰ μέλλοντα συνιδεῖν δύναται καὶ ἀκριβῶς ἐπιγνῶναι ; κρεῖττον γὰρ ἀνθρωπίνης φύσεως τοῦτο , καὶ μόνοις ἀποκληρωθὲν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς .
Lemmas: λυπέω ὁ βασιλεύς ὡς ἀκούω οὗτος , καί διασκοπέω ὡς , εἰμί κωλύω ὁ αἴτησις , πλείων αὐτός ἀνία καί μέριμνα πρόξενος εἰμί . καί ἐγώ σύ , τέκνον , εἶπον , ὁ καταθύμιος ποιέω . ἵππος αὐτίκα ἐκλεκτός καί δορυφορία ὁ βασιλεύς πρέπω εὐτρεπίζω κελεύω , προέρχομαι αὐτός ὅτε βούλομαι διορίζω , ἐπισκήπτω ὁ σύνειμι1 αὐτός μηδείς ἀηδής εἰς συνάντησις αὐτός ἄγω , ἀλλά πᾶς ὅς τίς καλός καί τέρψις ἐμποιέω , οὗτος ὑποδείκνυμι ὁ παῖς , χορός τε συγκροτέω ἐν ὁ ὁδός παναρμόνιος κροτέω ἀοιδή καί ποικίλος θέατρον συνιστάω , ὥστε οὗτος ὁ νόος αὐτός ἀπασχολέω καί ἐνηδύνω . ἀμέλει οὑτωσί συχνάζω ἐν ὁ πρόοδος ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ὁράω ἐν εἷς ὁ ἡμέρα , κατά λήθη ὁ ὑπηρέτης , ἀνήρ δύο , ὅς ὁ μέν λωβάομαι , Τυφλὸς δέ ὁ ἕτερος εἰμί · ὅς ὁράω , καί ἀηδίζω ὁ Ψυχή , λέγω ὁ μετά αὐτός · τίνω οὗτος , καί ποδαπός ὁ δυσχερής αὐτός θέα ; ὁ δέ , μή δύναμαι ὁ εἰς ὅρασις αὐτός ἔρχομαι ἀποκρύπτω , φημί · Πάθη οὗτος εἰμί ἀνθρώπινος , ὅστις ἐκ ὕλη διαφθείρω καί σῶμα κακόχυμος ὁ βροτός συμβαίνω εἴωθα . καί φημί ὁ παῖς · Πᾶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐθίζω συμβαίνω ; λέγω ἐκεῖνος · οὖον πᾶς , ἀλλά ὅς εἄν ἐκτρέπω ὁ ὑγιεινός ἐκ ὁ ὁ χυμός μοχθηρία . αὖθις οὖν πυνθάνομαι ὁ Παῖς εἰμί οὖον πᾶς , φημί , οὗτος ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω εἴωθα , ἀλλά τις , ἆρα γνωστός καθίστημι , ὅς μέλλω οὗτος καταλαμβάνω ὁ δεινός ; ἢ ἀδιορίστως καί ἀπρόοπτος ὑφίστημι ; λέγω ἐκεῖνος · καί τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ μέλλω συνοράω δύναμαι καί ἀκριβῶς ἐπιγιγνώσκω ; ἀγαθός γάρ ἀνθρώπινος φύσις οὗτος , καί μόνος ἀποκληρόω ὁ ἀθάνατος θεός .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.33
καὶ ἐπαύσατο μὲν ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς ἐπερωτῶν , ὠδυνήθη δὲ τὴν καρδίαν ἐπὶ τῷ ὁραθέντι , καὶ ἠλλοιώθη ἡ μορφὴ τοῦ προσώπου αὐτοῦ τῷ ἀσυνήθει τοῦ πράγματος . Μετ’ οὐ πολλὰς δὲ ἡμέρας αὖθις διερχόμενος ἐντυγχάνει γέροντι πεπαλαιωμένῳ ἐν ἡμέραις πολλαῖς , ἐρρικνωμένῳ μὲν τὸ πρόσωπον , παρειμένῳ δὲ τὰς κνήμας , συγκεκυφότι , καὶ ὅλως πεπολιωμένῳ , ἐστερημένῳ τοὺς ὀδόντας , καὶ ἐγκεκομμένα λαλοῦντι . ἔκπληξις οὖν αὐτὸν λαμβάνει · καὶ δὴ πλησίον τοῦτον ἀγαγὼν ἐπηρώτα μαθεῖν τὸ τῆς θέας παράδοξον . οἱ δὲ συμπαρόντες εἶπον · Οὗτος χρόνων ἤδη πλείστων ὑπάρχει , καὶ κατὰ μικρὸν μειουμένης αὐτῷ τῆς ἰσχύος , ἐξασθενούντων δὲ τῶν μελῶν , εἰς ἣν ὁρᾷς ἔφθασε ταλαιπωρίαν . Καὶ τί , φησί , τούτου τὸ τέλος ; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ · Οὐδὲν ἄλλο ἢ θάνατος αὐτὸν διαδέξεται . Ἀλλὰ καὶ πᾶσιν , ἔφη , τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο πρόκειται ; ἢ καὶ τοῦτο ἐνίοις αὐτῶν συμβαίνει ; ἀπεκρίθησαν ἐκεῖνοι · Εἰ μὴ προλαβὼν ὁ θάνατος μεταστήσει τινὰ τῶν ἐντεῦθεν , ἀδύνατον , τῶν χρόνων προβαινόντων , μὴ εἰς ταύτης ἐλθεῖν τὴν πεῖραν τῆς τάξεως . καί φησιν ὁ παῖς · ἐν πόσοις οὖν ἔτεσι τοῦτο ἐπέρχεταί τινι ; καὶ εἰ πάντως πρόκειται ὁ θάνατος , καὶ οὐκ ἔστι μέθοδος τοῦτον παραδραμεῖν , καὶ μηδὲ εἰς ταύτην ἐλθεῖν τὴν ταλαιπωρίαν ; λέγουσιν αὐτῷ · Ἐν ὀγδοήκοντα μὲν ἢ καὶ ἑκατὸν ἔτεσιν εἰς τοῦτο τὸ γῆρας καταντῶσιν οἱ ἄνθρωποι , εἶτα ἀποθνήσκουσι , μὴ ἄλλως ἐνδεχομένου . χρέος γὰρ φυσικὸν ὁ θάνατός ἐστιν , ἐξ ἀρχῆς ἐπιτεθὲν τοῖς ἀνθρώποις , καὶ ἀπαραίτητος ἡ τούτου ἐπέλευσις .
Lemmas: καί παύω μέν ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ἐπερωτάω , ὀδυνάω δέ ὁ Καρδία ἐπί ὁ ὁράω , καί ἀλλοιόω ὁ μορφή ὁ πρόσωπον αὐτός ὁ ἀσυνήθης ὁ πρᾶγμα . μετά οὖον πολύς δέ ἡμέρα αὖθις διέρχομαι ἐντυγχάνω γέρων παλαιόω ἐν ἡμέρα πολύς , ῥικνόω μέν ὁ πρόσωπον , παρέζομαι δέ ὁ κνήμη , συγκύπτω , καί ὅλως πολιόω , στερέω ὁ ὀδούς , καί ἐγκόπτω λαλέω . ἔκπληξις οὖν αὐτός λαμβάνω · καί δή πλησίος οὗτος ἄγω ἐπερωτάω μανθάνω ὁ ὁ θέα παράδοξος . ὁ δέ συμπάρειμι εἶπον · οὗτος χρόνος ἤδη πλεῖστος ὑπάρχω , καί κατά μικρός μειόω αὐτός ὁ ἰσχύς , ἐξασθενέω δέ ὁ μέλος , εἰς ὅς ὁράω φθάνω ταλαιπωρία . καί τίς , φημί , οὗτος ὁ τέλος ; ὁ δέ εἶπον αὐτός · οὐδείς ἄλλος ἢ θάνατος αὐτός διαδέχομαι . ἀλλά καί πᾶς , φημί , ὁ ἄνθρωπος οὗτος πρόκειμαι ; ἢ καί οὗτος ἔνιοι αὐτός συμβαίνω ; ἀποκρίνω ἐκεῖνος · εἰμί μή προλαμβάνω ὁ θάνατος μεθίστημι τις ὁ ἐντεῦθεν , ἀδύνατος , ὁ χρόνος προβαίνω , μή εἰς οὗτος ἔρχομαι ὁ πείρω ὁ τάξις . καί φημί ὁ παῖς · ἐν πόσος οὖν ἔτος οὗτος ἐπέρχομαι τις ; καί εἰμί πάντως πρόκειμαι ὁ θάνατος , καί οὐ εἰμί μέθοδος οὗτος παρατρέχω , καί μηδέ εἰς οὗτος ἔρχομαι ὁ ταλαιπωρία ; λέγω αὐτός · ἐν ὀγδοήκοντα μέν ἢ καί ἑκατόν ἔτος εἰς οὗτος ὁ γῆρας καταντάω ὁ ἄνθρωπος , εἶτα ἀποθνῄσκω , μή ἄλλως ἐνδέχομαι . χρέος γάρ φυσικός ὁ θάνατος εἰμί , ἐκ ἀρχή ἐπιτίθημι ὁ ἄνθρωπος , καί ἀπαραίτητος ὁ οὗτος ἐπέλευσις .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.34
Ταῦτα πάντα ὡς εἶδέ τε καὶ ἤκουσεν ὁ συνετὸς ἐκεῖνος καὶ φρόνιμος νεανίας , στενάξας ἐκ βάθους καρδίας , ἔφη · Πικρὸς ὁ βίος οὗτος καὶ πάσης ὀδύνης καὶ ἀηδίας ἀνάπλεως , εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει . καὶ πῶς ἀμεριμνήσει τις τῇ προσδοκίᾳ τοῦ ἀδήλου θανάτου , οὗ ἡ ἔλευσις οὐ μόνον ἀπαραίτητος , ἀλλὰ καὶ ἄδηλος , καθὼς εἴπατε , ὑπάρχει ; καὶ ἀπῆλθε ταῦτα στρέφων ἐν ἑαυτῷ , καὶ ἀπαύστως διαλογιζόμενος , καὶ πυκνὰς ποιούμενος περὶ τοῦ θανάτου τὰς ὑπομνήσεις , πόνοις τε καὶ ἀθυμίαις ἐκ τούτου συζῶν καὶ ἄπαυστον ἔχων τὴν λύπην . ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῷ · Ἆρά ποτέ με ὁ θάνατος καταλήψεται ; καὶ τίς ἔσται ὁ μνήμην μου ποιούμενος μετὰ θάνατον , τοῦ χρόνου πάντα τῇ λήθῃ παραδιδόντος ; καὶ εἰ ἀποθανὼν εἰς τὸ μὴ ὂν διαλυθήσομαι ; ἢ ἔστι τις ἄλλη βιοτὴ καὶ ἕτερος κόσμος ; ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ὅμοια ἀπαύστως διενθυμούμενος ὠχριῶν κατετήκετο , κατ’ ὄψιν δὲ τοῦ πατρός , ὅτε συνέβη τοῦτον ἀφικέσθαι , προσεποιεῖτο τὸ ἱλαρὸν καὶ ἄλυπον , μὴ βουλόμενος εἰς γνῶσιν τῷ πατρὶ τὰ αὐτῷ μελετώμενα ἐλθεῖν . ἐπόθει δὲ ἀκατασχέτῳ τινὶ πόθῳ καὶ ἐγλίχετο ἐντυχεῖν τινι τῷ δυναμένῳ τὴν αὐτοῦ πληροφορῆσαι καρδίαν , καὶ λόγον ἀγαθὸν ταῖς αὐτοῦ ἀκοαῖς ἐνηχῆσαι . Τὸν προμνημονευθέντα δὲ παιδαγωγὸν αὖθις ἐπηρώτα , εἴ πού τινα γινώσκει τὸν δυνάμενον αὐτῷ συμβαλέσθαι πρὸς τὸ ποθούμενον , καὶ τὸν νοῦν αὐτοῦ βεβαιῶσαι , δεινῶς ἰλιγγιῶντα ἐν τοῖς λογισμοῖς , καὶ μὴ δυνάμενον ἀποβαλέσθαι τὴν περὶ τούτων φροντίδα .
Lemmas: οὗτος πᾶς ὡς εἶδον τε καί ἀκούω ὁ συνετός ἐκεῖνος καί φρόνιμος νεανίας , στενάζω ἐκ βάθος Καρδία , φημί · πικρός ὁ βίος οὗτος καί πᾶς ὀδύνη καί ἀηδία ἀνάπλεως , εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω . καί πῶς ἀμεριμνάω τις ὁ προσδοκία ὁ ἄδηλος θάνατος , ὅς ὁ ἔλευσις οὖον μόνος ἀπαραίτητος , ἀλλά καί ἄδηλος , καθώς εἶπον , ὑπάρχω ; καί ἀπέρχομαι οὗτος στρέφω ἐν ἑαυτοῦ , καί ἄπαυστος διαλογίζομαι , καί πυκνός ποιέω περί ὁ θάνατος ὁ ὑπόμνησις , πόνος τε καί ἀθυμία ἐκ οὗτος συζάω καί ἄπαυστος ἔχω ὁ λύπη . λέγω γάρ ἐν ἑαυτοῦ · ἆρα ποτός ἐγώ ὁ θάνατος καταλαμβάνω ; καί τίς εἰμί ὁ μνήμη ἐγώ ποιέω μετά θάνατος , ὁ χρόνος πᾶς ὁ λήθη παραδίδωμι ; καί εἰμί ἀποθνήσκω εἰς ὁ μή εἰμί διαλύω ; ἢ εἰμί τις ἄλλος βιοτή καί ἕτερος κόσμος ; οὗτος καί ὁ οὗτος ὅμοιος ἄπαυστος διενθυμέομαι ὠχριῶ κατατήκω , κατά ὄψις δέ ὁ πατήρ , ὅτε συμβαίνω οὗτος ἀφικνέομαι , προσποιέω ὁ ἱλαρός καί ἄλυπος , μή βούλομαι εἰς γνῶσις ὁ πατήρ ὁ αὐτός μελετάω ἔρχομαι . ποθέω δέ ἀκατάσχετος τις πόθος καί γλίχομαι ἐντυγχάνω τις ὁ δύναμαι ὁ αὐτός πληροφορέω Καρδία , καί λόγος ἀγαθός ὁ αὐτός ἀκοή ἐνηχέω . ὁ προμνημονεύω δέ παιδαγωγός αὖθις ἐπερωτάω , εἰμί πού τις γιγνώσκω ὁ δύναμαι αὐτός συμβάλλω πρός ὁ ποθέω , καί ὁ νόος αὐτός βεβαιόω , δεινῶς ἰλιγγιάω ἐν ὁ λογισμός , καί μή δύναμαι ἀποβάλλω ὁ περί οὗτος φροντίς .
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 5.35
ὁ δέ , τῶν προειρημένων πάλιν ἐπιμνησθείς , ἔλεγεν · Εἶπόν σοι καὶ πρότερον ὅπως ὁ πατήρ σου τοὺς σοφοὺς ἐκείνους καὶ ἀσκητὰς ἀεὶ περὶ τῶν τοιούτων φιλοσοφοῦντας , οὓς μὲν ἀνεῖλεν , οὓς δὲ μετ’ ὀργῆς ἐδίωξε , καὶ οὐ γινώσκω νυνί τινα τοιοῦτον ἐν τῇ περιχώρῳ ταύτῃ . πολλοῦ δὲ ἐπὶ τούτοις ἄχθους ἐκεῖνος πληρωθείς , καὶ τὴν ψυχὴν δεινῶς κατατρωθείς , ἐῴκει ἀνδρὶ θησαυρὸν ἀπολέσαντι μέγαν καὶ εἰς τὴν αὐτοῦ ζήτησιν ὅλον αὐτοῦ τὸν νοῦν ἀσχολουμένῳ . ἐντεῦθεν ἀγῶνι διηνεκεῖ καὶ μερίμνῃ συνέζη , καὶ πάντα τὰ ἡδέα καὶ τερπνὰ τοῦ κόσμου ἦν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ὡς ἄγος τι καὶ βδέλυγμα . οὕτως οὖν ἔχοντι τῷ νέῳ καὶ ποτνιωμένῳ κατὰ ψυχὴν τὸ ἀγαθὸν εὑρεῖν , εἶδεν αὐτὸν ὁ πάντα βλέπων ὀφθαλμός , καὶ οὐ παρεῖδεν ὁ θέλων πάντας σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν , ἀλλά , τὴν συνήθη αὐτῷ φιλανθρωπίαν καὶ ἐπὶ τούτῳ δείξας , ἐγνώρισεν ὁδὸν ἣν ἔδει πορεύεσθαι τρόπῳ τοιῷδε ·
Lemmas: ὁ δέ , ὁ προερέω πάλιν ἐπιμιμνήσκομαι , λέγω · εἶπον σύ καί πρότερος ὅπως ὁ πατήρ σύ ὁ σοφός ἐκεῖνος καί ἀσκητής ἀεί περί ὁ τοιοῦτος φιλοσοφέω , ὅς μέν ἀναιρέω , ὅς δέ μετά ὀργή διώκω , καί οὖον γιγνώσκω νυνί τις τοιοῦτος ἐν ὁ περίχωρος οὗτος . πολύς δέ ἐπί οὗτος ἄχθος ἐκεῖνος πληρόω , καί ὁ ψυχή δεινῶς κατατιτρώσκω , ἔοικα ἀνήρ θησαυρός ἀπόλλυμι μέγας καί εἰς ὁ αὐτός ζήτησις ὅλος αὐτός ὁ νόος ἀσχολέω . ἐντεῦθεν ἀγών διηνεκής καί μέριμνα συζάω , καί πᾶς ὁ ἡδύς καί τερπνός ὁ κόσμος εἰμί ἐν ὀφθαλμός αὐτός ὡς ἄγος τίς καί βδέλυγμα . οὕτως οὖν ἔχω ὁ νέος καί ποτνιάω κατά ψυχή ὁ ἀγαθός εὑρίσκω , ὁράω αὐτός ὁ πᾶς βλέπω ὀφθαλμός , καί οὖον παροράω ὁ ἐθέλω πᾶς σῴζω καί εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι , ἀλλά , ὁ συνήθης αὐτός φιλανθρωπία καί ἐπί οὗτος δείκνυμι , γνωρίζω ὁδός ὅς ἐσθίω πορεύω τρόπος τοιόσδε ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 6.35
Ἐγένετο γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν μοναχός τις ,
Lemmas: γίγνομαι γάρ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός μοναχός τις ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 6.36
σοφὸς τὰ θεῖα , βίῳ τε καὶ λόγῳ κοσμούμενος , καὶ εἰς ἄκρον πᾶσαν μοναχικὴν μετελθὼν πολιτείαν · ὅθεν μὲν ὁρμώμενος καὶ ἐκ ποίου γένους οὐκ ἔχω λέγειν , ἐν πανερήμῳ δέ τινι τῆς Σενααρίτιδος γῆς τὰς οἰκήσεις ποιούμενος , καὶ τῆς ἱερωσύνης τετελειωμένος τῇ χάριτι . Βαρλαὰμ ἦν ὄνομα τούτῳ τῷ γέροντι . οὗτος οὖν ἀποκαλύψει τινὶ θεόθεν αὐτῷ γενομένῃ γνοὺς τὰ κατὰ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως , ἐξελθὼν τῆς ἐρήμου , πρὸς τὴν οἰκουμένην κατῆλθε . καί , ἀμείψας τὸ ἑαυτοῦ σχῆμα , ἱμάτιά τε κοσμικὰ ἀμφιασάμενος , καὶ νηὸς ἐπιβάς , ἀφίκετο εἰς τὰ τῶν Ἰνδῶν βασίλεια , καὶ ἐμπόρου ὑποδὺς προσωπεῖον , τὴν πόλιν καταλαμβάνει , ἔνθα δὴ ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς τὸ παλάτιον εἶχε . καί , ἡμέρας διατρίψας ἐκεῖσε πολλάς , ἠκριβολογήσατο τὰ κατ’ αὐτὸν καὶ τίνες οἱ τούτῳ πλησιάζοντες . μαθὼν οὖν τὸν ἀνωτέρω ῥηθέντα παιδαγωγὸν πάντων αὐτῷ μᾶλλον οἰκειότατον εἶναι , προσελθὼν αὐτῷ κατ’ ἰδίαν , ἔφη · Γινώσκειν σε βούλομαι , κύριέ μου , ὅτι ἔμπορος ἐγὼ ἐκ μακρᾶς ἐλήλυθα χώρας , καὶ ὑπάρχει μοι λίθος τίμιος , ᾧ παρόμοιος πώποτε οὐχ εὑρέθη . καὶ οὐδενὶ μέχρι τοῦ νῦν τοῦτον ἐφανέρωσα · σοὶ δὲ κατάδηλον ἤδη ποιῶ , συνετόν τε καὶ νουνεχῆ βλέπων σε ἄνδρα ,
Lemmas: σοφός ὁ θεῖον , βίος τε καί λόγος κοσμέω , καί εἰς ἄκρος πᾶς μοναχικός μετέρχομαι πολιτεία · ὅθεν μέν ὁρμάω καί ἐκ ποῖος γένος οὐ ἔχω λέγω , ἐν πανέρημος δέ τις ὁ Σενααρίτιδος γῆ ὁ οἰκέω ποιέω , καί ὁ ἱερωσύνη τελειόω ὁ χάρις . Βαρλαάμ εἰμί ὄνομα οὗτος ὁ γέρων . οὗτος οὖν ἀποκάλυψις τις θεόθεν αὐτός γίγνομαι γιγνώσκω ὁ κατά ὁ υἱός ὁ βασιλεύς , ἐξέρχομαι ὁ ἐρῆμος , πρός ὁ οἰκέω κατέρχομαι . καί , ἀμείβω ὁ ἑαυτοῦ σχῆμα , ἱμάτιον τε κοσμικός ἀμφιάζω , καί ναός ἐπιβαίνω , ἀφικνέομαι εἰς ὁ ὁ Ἰνδός βασίλεια , καί ἔμπορος ὑποδύω προσωπεῖον , ὁ πόλις καταλαμβάνω , ἔνθα δή ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ὁ Παλάτιον ἔχω . καί , ἡμέρα διατρίβω ἐκεῖσε πολύς , ἀκριβολογέω ὁ κατά αὐτός καί τίς ὁ οὗτος πλησιάζω . μανθάνω οὖν ὁ ἀνωτέρω εἴρω παιδαγωγός πᾶς αὐτός μᾶλλον οἰκεῖος εἰμί , προσέρχομαι αὐτός κατά ἴδιος , φημί · γιγνώσκω σύ βούλομαι , κύριος ἐγώ , ὅτι ἔμπορος ἐγώ ἐκ μακρός ἔρχομαι χώρα , καί ὑπάρχω ἐγώ λίθος τίμιος , ὅς παρόμοιος πώποτε οὐ εὑρίσκω . καί οὐδείς μέχρι ὁ νῦν οὗτος φανερώνω · σύ δέ κατάδηλος ἤδη ποιέω , συνετός τε καί νουνεχής βλέπω σύ ἀνήρ ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 6.37
ὡς ἂν εἰσαγάγῃς με πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως , καὶ ἐπιδώσω τοῦτον αὐτῷ . πάντων γὰρ τῶν καλῶν ἀσυγκρίτως ὑπερέχει · δύναται καὶ τυφλοῖς τῇ καρδίᾳ φῶς δωρεῖσθαι σοφίας , κωφῶν δὲ ὦτα ἀνοίγειν , ἀλάλοις τε φωνὴν διδόναι , καὶ ῥῶσιν τοῖς νοσοῦσι παρέχειν · τοὺς ἄφρονας σοφίζει , δαίμονας διώκει , καὶ πᾶν ὅ τι καλὸν καὶ ἐράσμιον ἀφθόνως χορηγεῖ τῷ κεκτημένῳ αὐτόν . λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ παιδαγωγός · Ὁρῶ σε ἄνθρωπον σταθεροῦ καὶ βεβηκότος φρονήματος · τὰ δὲ ῥήματά σου ἄμετρά σε καυχᾶσθαι ἐμφαίνουσι . λίθους γὰρ καὶ μαργαρίτας πολυτελεῖς καὶ πολυτίμους πῶς ἄν σοι διηγησαίμην ὅσους ἑώρακα ; ἔχοντας δὲ τοιαύτας ἃς εἴρηκας δυνάμεις οὔτε εἶδον , οὔτε ἤκουσα . ὅμως ὑπόδειξόν μοι αὐτόν , καί , εἴ ἐστι κατὰ τὸ ῥῆμά σου , θᾶττον εἰσάγω τοῦτον πρὸς τὸν τοῦ βασιλέως υἱόν , καὶ τιμὰς ὅτι μεγίστας καὶ δωρεὰς λήψῃ παρ’ αὐτοῦ . πρινὴ δὲ βεβαιωθῆναί με τῇ ἀψευδεῖ τῶν ὀφθαλμῶν ὁράσει , ἀδύνατόν μοι τῷ ἐμῷ δεσπότῃ καὶ βασιλεῖ περὶ πράγματος ἀφανοῦς ταῦτα δὴ τὰ ὑπέρογκα ἀπαγγεῖλαι . ὁ δὲ Βαρλαὰμ ἔφη · Καλῶς εἶπας μήτε ἑωρακέναι πώποτε μήτε ἀκηκοέναι τοιαύτας δυνάμεις καὶ ἐνεργείας · ὁ γὰρ πρὸς σέ μου λόγος οὐ περί του τυχόντος ἐστὶ πράγματος , ἀλλὰ θαυμαστοῦ τινὸς καὶ μεγάλου . ὅτι δὲ ἐζήτησας τοῦτον θεάσασθαι , ἄκουσον τῶν ἐμῶν ῥημάτων . Ὁ λίθος οὗτος ὁ πολύτιμος μετὰ τῶν προειρημένων ἐνεργειῶν καὶ δυνάμεων , ἔτι καὶ ταύτην κέκτηται τὴν ἰσχύν · οὐ δύναται θεάσασθαι αὐτὸν ἐκ τοῦ προχείρου ὁ μὴ ἔχων ἐρρωμένην μὲν τὴν ὅρασιν καὶ ὑγιαίνουσαν ,
Lemmas: ὡς εἄν εἰσάγω ἐγώ πρός ὁ υἱός ὁ βασιλεύς , καί ἐπιδίδωμι οὗτος αὐτός . πᾶς γάρ ὁ καλός ἀσύγκριτος ὑπερέχω · δύναμαι καί τυφλός ὁ Καρδία φάος δωρέω σοφία , κωφός δέ οὖς ἀνοίγω , ἄλαλος τε φωνή δίδωμι , καί ῥῶσις ὁ νοσέω παρέχω · ὁ ἄφρων σοφίζω , δαίμων διώκω , καί πᾶς ὅς τίς καλός καί ἐράσμιος ἄφθονος χορηγέω ὁ κτάομαι αὐτός . λέγω πρός αὐτός ὁ παιδαγωγός · ὁράω σύ ἄνθρωπος σταθερός καί βαίνω φρόνημα · ὁ δέ ῥῆμα σύ άμετρος σύ καυχάομαι ἐμφαίνω . λίθος γάρ καί μαργαρίτης πολυτελής καί πολύτιμος πῶς ἄν σύ διηγέομαι ὅσος ὁράω ; ἔχω δέ τοιοῦτος ὅς εἴρω δύναμις οὔτε εἶδον , οὔτε ἀκούω . ὅμως ὑποδείκνυμι ἐγώ αὐτός , καί , εἰμί εἰμί κατά ὁ ῥῆμα σύ , ταχύς εἰσάγω οὗτος πρός ὁ ὁ βασιλεύς υἱός , καί τιμή ὅτι μέγας καί δωρεά λαμβάνω παρά αὐτός . πρίνη δέ βεβαιόω ἐγώ ὁ ἀψευδής ὁ ὀφθαλμός ὅρασις , ἀδύνατος ἐγώ ὁ ἐμός δεσπότης καί βασιλεύς περί πρᾶγμα ἀφανής οὗτος δή ὁ ὑπέρογκος ἀπαγγέλλω . ὁ δέ Βαρλαάμ φημί · καλῶς εἶπον μήτε ὁράω πώποτε μήτε ἀκούω τοιοῦτος δύναμις καί ἐνέργεια · ὁ γάρ πρός σός ἐγώ λόγος οὖον περί ὁ τυγχάνω εἰμί πρᾶγμα , ἀλλά θαυμαστός τις καί μέγας . ὅτι δέ ζητέω οὗτος θεάομαι , ἀκούω ὁ ἐμέω ῥῆμα . ὁ λίθος οὗτος ὁ πολύτιμος μετά ὁ προερέω ἐνέργεια καί δύναμις , ἔτι καί οὗτος κτάομαι ὁ ἰσχύς · οὖον δύναμαι θεάομαι αὐτός ἐκ ὁ πρόχειρος ὁ μή ἔχω ῥώννυμι μέν ὁ ὅρασις καί ὑγιαίνω ,
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 6.38
ἁγνὸν δὲ τὸ σῶμα καὶ πάντη ἀμόλυντον . εἰ γάρ τις , μὴ τὰ δύο ταῦτα καλὰ ἔχων , προπετῶς ἐμβλέψειε τῷ τιμίῳ λίθῳ τούτῳ , καὶ αὐτὴν δήπου ἣν ἔχει ὀπτικὴν δύναμιν καὶ τὰς φρένας προσαπολέσειεν . ἐγὼ δέ , οὐκ ἀμύητος τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης ὑπάρχων , καθορῶ σου τοὺς ὀφθαλμοὺς μὴ ὑγιῶς ἔχοντας , καὶ δέδοικα μὴ καὶ ἧς ἔχεις ὁράσεως στέρησιν προξενήσω . ἀλλὰ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως ἀκήκοα βίον μὲν ἔχειν σώφρονα , τοὺς ὀφθαλμοὺς δὲ ὡραίους καὶ ὑγιῶς ὁρῶντας · τούτου χάριν ἐκείνῳ ὑποδεῖξαι τὸν θησαυρὸν τοῦτον τεθάρρηκα . σὺ οὖν μὴ ἀμελῶς περὶ τούτου διατεθῇς , μηδὲ πράγματος τοιούτου τὸν κύριόν σου ἀποστερήσῃς . ὁ δὲ πρὸς αὐτόν , Καὶ εἰ ταῦτα , φησίν , οὕτως ἔχει , μή μοι τὸν λίθον ὑποδείξῃς · ἐν ἁμαρτίαις γὰρ πολλαῖς ὁ βίος μου ἐρρύπωται · οὐχ ὑγιῶς δὲ καὶ τὴν ὅρασιν , καθὼς εἶπας , κέκτημαι . ἀλλ’ ἐγώ , τοῖς σοῖς πεισθεὶς ῥήμασι , γνωρίσαι ταῦτα τῷ κυρίῳ μου καὶ βασιλεῖ οὐκ ὀκνήσω . εἶπε ταῦτα , καὶ εἰσελθὼν κατὰ μέρος πάντα τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως ἀπήγγειλεν . ἐκεῖνος δέ , ὡς ἤκουσε τὰ τοῦ παιδαγωγοῦ ῥήματα , χαρᾶς τινὸς καὶ θυμηδίας πνευματικῆς ᾔσθετο , τῇ αὐτοῦ ἐμπνευσάσης καρδίᾳ , καί , ἔνθους ὥσπερ γενόμενος τὴν ψυχήν , ἐκέλευσε θᾶττον εἰσαγαγεῖν τὸν ἄνδρα . Ὡς οὖν εἰσῆλθεν ὁ Βαρλαάμ , καὶ δέδωκεν αὐτῷ τὴν πρέπουσαν εἰρήνην , ἐπέτρεψεν αὐτὸν καθεσθῆναι , καί , τοῦ παιδαγωγοῦ ὑποχωρήσαντος , λέγει ὁ Ἰωάσαφ τῷ γέροντι ·
Lemmas: ἁγνός δέ ὁ σῶμα καί πάντῃ ἀμόλυντος . εἰμί γάρ τις , μή ὁ δύο οὗτος καλός ἔχω , προπετῶς ἐμβλέπω ὁ τίμιος λίθος οὗτος , καί αὐτός δήπου ὅς ἔχω ὀπτικός δύναμις καί ὁ φρήν προσαπολύω . ἐγώ δέ , οὐ ἀμύητος ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη ὑπάρχω , καθοράω σύ ὁ ὀφθαλμός μή ὑγιής ἔχω , καί δείδω μή καί ὅς ἔχω ὅρασις στέρησις προξενέω . ἀλλά ὁ υἱός ὁ βασιλεύς ἀκούω βίος μέν ἔχω σώφρων , ὁ ὀφθαλμός δέ ὡραῖος καί ὑγιής ὁράω · οὗτος χάρις ἐκεῖνος ὑποδείκνυμι ὁ θησαυρός οὗτος θαρσέω . σύ οὖν μή ἀμελής περί οὗτος διατίθημι , μηδέ πρᾶγμα τοιοῦτος ὁ κύριος σύ ἀποστερέω . ὁ δέ πρός αὐτός , καί εἰμί οὗτος , φημί , οὕτως ἔχω , μή ἐγώ ὁ λίθος ὑποδείκνυμι · ἐν ἁμαρτία γάρ πολύς ὁ βίος ἐγώ ῥυπόω · οὐ ὑγιής δέ καί ὁ ὅρασις , καθώς εἶπον , κτάομαι . ἀλλά ἐγώ , ὁ σός πείθω ῥῆμα , γνωρίζω οὗτος ὁ κύριος ἐγώ καί βασιλεύς οὐ ὀκνέω . εἶπον οὗτος , καί εἰσέρχομαι κατά μέρος πᾶς ὁ υἱός ὁ βασιλεύς ἀπαγγέλλω . ἐκεῖνος δέ , ὡς ἀκούω ὁ ὁ παιδαγωγός ῥῆμα , χαρά τις καί θυμηδία πνευματικός αἰσθάνομαι , ὁ αὐτός ἐμπνέω Καρδία , καί , ἔνθεος ὥσπερ γίγνομαι ὁ Ψυχή , κελεύω ταχύς εἰσάγω ὁ ἀνήρ . ὡς οὖν εἰσέρχομαι ὁ Βαρλαάμ , καί δίδωμι αὐτός ὁ πρέπω εἰρήνη , ἐπιτρέπω αὐτός καθέζομαι , καί , ὁ παιδαγωγός ὑποχωρέω , λέγω ὁ Ιωάσαφ ὁ γέρων ·
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 6.39
Ὑπόδειξόν μοι τὸν πολύτιμον λίθον , περὶ οὗ μεγάλα τινὰ καὶ θαυμαστὰ λέγειν σε ὁ ἐμὸς παιδαγωγὸς διηγήσατο . ὁ δὲ Βαρλαὰμ οὕτως ἀπήρξατο τῆς πρὸς αὐτὸν διαλέξεως · Οὐ δίκαιόν ἐστιν , ὦ βασιλεῦ , ψευδῶς τι καὶ ἀπερισκέπτως πρὸς τὸ ὑπερέχον τῆς σῆς δόξης λέγειν με · πάντα γὰρ τὰ δηλωθέντα σοι παρ’ ἐμοῦ ἀληθῆ εἰσι καὶ ἀναμφίλεκτα . ἀλλ’ , εἰ μὴ πρότερον δοκιμὴν τῆς σῆς λάβω φρονήσεως , οὐ θέμις τὸ μυστήριον φανερῶσαί σοι . φησὶ γὰρ ὁ ἐμὸς Δεσπότης · Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ · καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτόν , ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν , καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτά · ἄλλα δὲ ἔπεσε παρὰ τὰ πετρώδη , ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν , καὶ εὐθέως ἐβλάστησε , διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς · ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη , καί , διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν , ἐξηράνθη · ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰς ἀκάνθας , καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά · ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλήν , καὶ ἐδίδου καρπὸν ἑκατοστεύοντα . εἰ μὲν οὖν γῆν εὕρω ἐν τῇ καρδίᾳ σου καρποφόρον καὶ ἀγαθήν , οὐκ ὀκνήσω τὸν θεῖον σπόρον ἐμφυτεῦσαί σοι καὶ φανερῶσαι τὸ μέγα μυστήριον · εἰ δὲ πετρώδης αὕτη καὶ ἀκανθώδης ἐστί , καὶ ὁδὸς πατουμένη τῷ βουλομένῳ παντί , κρεῖττον μηδόλως τοῦτον δὴ τὸν σωτήριον καταβαλεῖν σπόρον καὶ εἰς διαρπαγὴν αὐτὸν θεῖναι τοῖς πετεινοῖς καὶ θηρίοις , ὧν ἔμπροσθεν ὅλως μὴ βαλεῖν τοὺς μαργαρίτας ἐντέταλμαι . ἀλλὰ πέπεισμαι
Lemmas: ὑποδείκνυμι ἐγώ ὁ πολύτιμος λίθος , περί ὅς μέγας τις καί θαυμαστός λέγω σύ ὁ ἐμός παιδαγωγός διηγέομαι . ὁ δέ Βαρλαάμ οὕτως ἀπάρχομαι ὁ πρός αὐτός διάλεξις · οὖον δίκαιος εἰμί , εἰμί βασιλεύς , ψευδής τίς καί ἀπερισκέπτως πρός ὁ ὑπερέχω ὁ σός δόξα λέγω ἐγώ · πᾶς γάρ ὁ δηλόω σύ παρά ἐγώ ἀληθής εἰμί καί ἀναμφίλεκτος . ἀλλά , εἰμί μή πρότερος δοκιμή ὁ σός λαμβάνω φρόνησις , οὖον θέμις ὁ μυστήριον φανερόω σύ . φημί γάρ ὁ ἐμός Δεσπότης · ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω ὁ σπόρος αὐτός · καί ἐν ὁ σπείρω αὐτός , ὁ μέν πίπτω παρά ὁ ὁδός , καί ἔρχομαι ὁ πετεινόν καί κατεσθίω αὐτός · ἄλλος δέ πίπτω παρά ὁ πετρώδης , ὅπου οὐ ἔχω γῆ πολύς , καί εὐθύς βλαστάνω , διά ὁ μή ἔχω βάθος γῆ · ἥλιος δέ ἀνατέλλω καυματίζω , καί , διά ὁ μή ἔχω ῥίζα , ξηραίνω · ἄλλος δέ πίπτω ἐπί ὁ ἄκανθα , καί ἀναβαίνω ὁ ἄκανθα καί ἀποπνίγω αὐτός · ἄλλος δέ πίπτω ἐπί ὁ γῆ ὁ καλός , καί δίδωμι καρπός ἑκατοστεύω . εἰμί μέν οὖν γῆ εὑρίσκω ἐν ὁ Καρδία σύ καρποφόρος καί ἀγαθός , οὐ ὀκνέω ὁ θέω σπόρος ἐμφυτεύω σύ καί φανερόω ὁ μέγας μυστήριον · εἰμί δέ πετρώδης οὗτος καί ἀκανθώδης εἰμί , καί ὁδός πατέω ὁ βούλομαι πᾶς , ἀγαθός μηδόλως οὗτος δή ὁ σωτήριος καταβάλλω σπόρος καί εἰς διαρπαγή αὐτός τίθημι ὁ πετεινός καί θηρίον , ὅς ἔμπροσθεν ὅλως μή βάλλω ὁ μαργαρίτης ἐντέλλω . ἀλλά πείθω
joannes-damascenus.vita-barlaam-et-joasaph-sp 6.40
περὶ σοῦ τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας , ὅτι καὶ τὸν λίθον ὄψει τὸν ἀτίμητον , καὶ τῇ αἴγλῃ τοῦ φωτὸς αὐτοῦ φῶς καὶ αὐτὸς ἀξιωθήσῃ γενέσθαι , καὶ καρπὸν ἐνέγκῃς ἑκατοστεύοντα . διὰ σὲ γὰρ ἔργον ἐθέμην καὶ μακρὰν διήνυσα ὁδόν , τοῦ ὑποδεῖξαί σοι ἃ οὐχ ἑώρακας πώποτε καὶ διδάξαι ἃ οὐκ ἀκήκοας . Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰωάσαφ · Ἐγὼ μέν , πρεσβύτα τίμιε , πόθῳ τινὶ καὶ ἔρωτι ἀκατασχετῳ ζητῶ λόγον ἀκοῦσαι καινόν τινα καὶ ἀγαθόν , καὶ πῦρ ἔνδοθεν ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἐκκέκαυται δεινῶς φλέγον με καὶ παρορμῶν μαθεῖν ἀναγκαίας τινὰς συζητήσεις · οὐκ ἔτυχον δὲ μέχρι τοῦ νῦν ἀνθρώπου δυναμένου πληροφορῆσαί με περὶ τούτων . εἰ δὲ τύχω σοφοῦ τινος καὶ ἐπιστήμονος , καὶ ἀκούσω λόγον σωτηρίας , οὔτε πετεινοῖς , ὡς οἶμαι , τοῦτον ἐκδώσω , οὔτε θηρίοις , οὔτε μὴν πετρώδης φανήσομαι , ὡς ἔφης , οὔτε ἀκανθώδης , ἀλλὰ καὶ εὐγνωμόνως δέξομαι καὶ εἰδημόνως τηρήσω . σὺ δέ , εἴ τι τοιοῦτον ἐπίστασαι , μὴ διακρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ , ἀλλ’ ἀνάγγειλόν μοι . ὡς γὰρ ἤκουσα ἐκ μακρᾶς ἀφικέσθαι σε γῆς , ἥσθη μου ἡ ψυχή , καὶ εὔελπις ἐγενόμην διὰ σοῦ τοῦ ποθουμένου ἐπιτυχεῖν . διὰ τοῦτο καὶ θᾶττον εἰσήγαγόν σε πρός με καὶ προσηνῶς ἐδεξάμην , ὥσπερ τινὰ τῶν συνήθων μοι καὶ ἡλικιωτῶν , εἴπερ οὐ ψευσθήσομαι τῆς ἐλπίδος . καὶ ὁ Βαρλαὰμ ἔφη · Καλῶς ἐποίησας τοῦτο καὶ ἀξίως τῆς σῆς βασιλικῆς μεγαλοπρεπείας ,
Lemmas: περί σύ ὁ ἀγαθός καί ἔχω σωτηρία , ὅτι καί ὁ λίθος ὁράω ὁ ἀτίμητος , καί ὁ αἴγλη ὁ φάος αὐτός φάος καί αὐτός ἀξιόω γίγνομαι , καί καρπός φέρω ἑκατοστεύω . διά σύ γάρ ἔργον τίθημι καί μακράν διανύω ὁδός , ὁ ὑποδείκνυμι σύ ὁ οὐ ὁράω πώποτε καί διδάσκω ὁ οὐ ἀκούω . εἶπον δέ πρός αὐτός ὁ Ιωάσαφ · ἐγώ μέν , πρεσβύτης τίμιος , πόθος τις καί Ἔρως ἀκατάσχετος ζητέω λόγος ἀκούω καινός τις καί ἀγαθός , καί πῦρ ἔνδοθεν ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ἐκκαίω δεινῶς φλέγω ἐγώ καί παρορμάω μανθάνω ἀναγκαῖος τις συζήτησις · οὐ τυγχάνω δέ μέχρι ὁ νῦν ἄνθρωπος δύναμαι πληροφορέω ἐγώ περί οὗτος . εἰμί δέ τυγχάνω σοφός τις καί ἐπιστήμων , καί ἀκούω λόγος σωτηρία , οὔτε πετεινός , ὡς οἴομαι , οὗτος ἐκδίδωμι , οὔτε θηρίον , οὔτε μήv πετρώδης φαίνω , ὡς φημί , οὔτε ἀκανθώδης , ἀλλά καί εὐγνωμόνως δέχομαι καί εἰδήμων τηρέω . σύ δέ , εἰμί τίς τοιοῦτος ἐπίσταμαι , μή διακρύπτω ἀπό ἐγώ , ἀλλά ἀναγγέλλω ἐγώ . ὡς γάρ ἀκούω ἐκ μακρός ἀφικνέομαι σύ γῆ , ἥδομαι ἐγώ ὁ ψυχή , καί εὔελπις γίγνομαι διά σύ ὁ ποθέω ἐπιτυγχάνω . διά οὗτος καί ταχύς εἰσάγω σύ πρός ἐγώ καί προσηνῶς δέχομαι , ὥσπερ τις ὁ συνήθης ἐγώ καί ἡλικιώτης , εἴπερ οὖον ψεύδω ὁ ἐλπίς . καί ὁ Βαρλαάμ φημί · καλῶς ποιέω οὗτος καί ἀξίως ὁ σός βασιλικός μεγαλοπρέπεια ,