joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0024.2
Μὴ τοίνυν ἀπίδῃς εἰς ἐκεῖνον τὸν νεκρὸν , τὸν μεμυκότα τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ ἄφωνον κείμενον , ἀλλὰ τὸν ἀνιστάμενον ἀπόβλεπε , καὶ ἀπαλαμβάνοντα δόξαν ἀκήρατον καὶ φρικώδη . Ἀλλὰ συνήθειαν καὶ ὁμιλίαν ζητεῖς , καὶ διὰ τοῦτο ὀδύρῃ , καὶ κλαίεις , καὶ θρηνεῖς ; Καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον εἴη τοῦτο ; Εἰ γὰρ νυμφίῳ δέδωκας τὸ θυγάτριόν σου , εἶτα λαβὼν αὐτὸ ὁ νυμφίος εἰς μακρὰν ἀπεδήμησε χώραν , καὶ καλῶς πράττων διατελοίη , οὐδὲν ἡγῇ δεινὸν τὸ γεγενημένον ἐπὶ [ τῷ ] παραμυθῆσαι τὴν ἀθυμίαν . Ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἀνθρώπου , οὐ φίλου , οὐ συγγενοῦς λαβόντος αὐτὸ , ἀλλ’ αὐτοῦ τοῦ Δεσπότου , ἀλγεῖν καὶ ὀδύρεσθαι ὀφείλομεν . Καὶ πῶς δυνατὸν , φησὶ , μὴ κλαίειν καὶ ὀδύρεσθαι ἄνθρωπον ὄντα ; Οὔτε ἐγὼ τοῦτο λέγω , ἀλλὰ τὴν ἐπίτασιν τῆς ἀθυμίας ἀναιρῶ . Τὸ μὲν γὰρ ἀθυμεῖν τῆς φύσεώς ἐστι , τὸ δὲ πέρα τοῦ μέτρου , μανίας καὶ διαβολικῆς ἐστιν ἐνεργείας , καὶ γυναικώδους ψυχῆς . Ἄλγησον , δάκρυσον , ἀλλὰ μὴ ἀποδυσπετήσῃς , μὴ δυσχεράνῃς , μὴ ἀγανακτήσῃς . Εὐχαρίστησον τῷ λαβόντι , ἵνα κοσμήσῃς τὸν ἀπελθόντα , καὶ λαμπρὰ αὐτῷ ποιήσῃς τὰ ἐντέρια . Ἐὰν γὰρ δυσχεράνῃς ἢ ἀγανακτήσῃς , κἀκεῖνον καθύβρισας , καὶ τὸν λαβόντα παρώξυνας , καὶ σεαυτὸν διάβλαψας . Ἐὰν δὲ εὐχαριστήσῃς , κἀκεῖνον ἐκόσμησας , καὶ τὸν λαβόντα ἐδόξασας , καὶ σεαυτὸν ὠφέλησας . Δάκρυσον ὡς ὁ Δεσπότός σου ἐδάκρυσε τὸν διάζαφον , μέτρα τιθεὶς ἡμῖν , καὶ σταθμούς , καὶ ὄρους τῆς ἀθυμίας , οὓς ὑπερβαίνειν οὐ δεῖ . Οὕτω καὶ Παῦλος εἶπεν · Περὶ δὲ τῶν κεκοιμημένων , ἀδελφοὶ , οὐ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἵνα μὴ λυπῆσθε , ὡς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἀλαίδα . Λυποῦ , ἀλλὰ μὴ ὡς Ἕλλην ὁ ἀπογινώσκων τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς , ὁ μὴ βλέπων εἰς τὴν μέλλουσαν ἀνάστασιν . Πιστεύσατέ μοι , ἀγαπητοὶ , ὅτι αἰσχύνομαι διερχόμενος διὰ τῆς πλατείας , καὶ ἀκούων χοροὺς γυναικῶν ἀσχημονουσῶν , τρίχας τιλλομένας , παρειὰς σπαρτωμένας , βραχίονας κατατεμνομένους . Τί οὖν ἐροῦσιν οἱ Ἕλληνες καθ’ ἡμῶν ; Τί οὖν ; Οὐχ οὗτοί εἰσιν οἱ περὶ ἀναστάσεως φιλοσοφοῦντες , καὶ ἐν τοῖς ἔργοις τὰ τῶν ἀπεγνωσμένων ἐργαζόμενοι ; Εἰ γὰρ ἐθάῤῥουν οὗτοι ὅτι ἀληθῶς ἀνάστασις νεκρῶν ἐστιν , οὐκ ἂν οὕτως ἐθρήνουν . Τίνος ἕνεκεν οὕτως δακρύεις , εἰπέ μοι , τὸν ἀπελθόντα ; Πονηρὸς ἦν ; Οὐκοῦν διὰ τοῦτο ὀφείλεις εὐχαριστεῖν , ( 1 ) ὅτι τάχιον ἠρπάγη , πρὶν ἢ ἀλλαγῇ αὐτῷ τὰ τῆς χρηστότητος , καὶ προσελάβετο αὐτὸν ὁ Θεὸς εἰς χωρίον , ἔνθα μετὰ ἀσφαλείας λοιπὸν διάγει , καὶ μεταβολὴν
Lemmas: μή τοίνυν ἀφοράω εἰς ἐκεῖνος ὁ νεκρός , ὁ μύω ὁ ὀφθαλμός , καί ἄφωνος κεῖμαι , ἀλλά ὁ ἀνίστημι ἀποβλέπω , καί απαλαμβανοειντα δόξα ἀκήρατος καί φρικώδης . ἀλλά συνήθεια καί ὁμιλία ζητέω , καί διά οὗτος ὀδύρομαι , καί καλέω , καί θρηνέω ; καί πῶς οὐ ἄτοπος εἰμί οὗτος ; εἰμί γάρ νυμφίος δίδωμι ὁ θυγάτριον σύ , εἶτα λαμβάνω αὐτός ὁ νυμφίος εἰς μακράν ἀποδημέω χώρα , καί καλῶς πράσσω διατελέω , οὐδείς ἡγέομαι δεινός ὁ γίγνομαι ἐπί [ ὁ ] παραμυθέομαι ὁ ἀθυμία . ἐνταῦθα δέ οὐ ἄνθρωπος , οὖον φίλος , οὖον συγγενής λαμβάνω αὐτός , ἀλλά αὐτός ὁ δεσπότης , ἀλγέω καί ὀδύρομαι ὀφείλω . καί πῶς δυνατός , φημί , μή καλέω καί ὀδύρομαι ἄνθρωπος εἰμί ; οὔτε ἐγώ οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ ἐπίτασις ὁ ἀθυμία ἀναιρέω . ὁ μέν γάρ ἀθυμέω ὁ φύσις εἰμί , ὁ δέ πέρα ὁ μέτρον , μανία καί διαβολικός εἰμί ἐνέργεια , καί γυναικώδης Ψυχή . ἀλγέω , δάκρυ , ἀλλά μή ἀποδυσπετέω , μή δυσχεραίνω , μή ἀγανακτέω . εὐχαριστέω ὁ λαμβάνω , ἵνα κοσμέω ὁ ἀπέρχομαι , καί λαμπρός αὐτός ποιέω ὁ ἐντέριον . ἐάν γάρ δυσχεραίνω ἢ ἀγανακτέω , ἐκεῖνος καθυβρίζω , καί ὁ λαμβάνω παροξύνω , καί σαυτοῦ διαβλάπτω . ἐάν δέ εὐχαριστέω , ἐκεῖνος κοσμέω , καί ὁ λαμβάνω δοξάζω , καί σαυτοῦ ὠφελέω . δάκρυ ὡς ὁ Δεσπότης σύ δάκρυ ὁ διάζαφον , μέτρον τίθημι ἐγώ , καί σταθμός , καί ὄρος ὁ ἀθυμία , ὅς ὑπερβαίνω οὖον δεῖ . οὕτως καί Παῦλος εἶπον · περι δέ ὁ κοιμάω , ἀδελφός , οὖον ἐθέλω σύ ἀγνοέω , ἵνα μή λυπέω , ὡς καί ὁ λοιπός ὁ μή ἔχω ἀλαίδα . λυπέω , ἀλλά μή ὡς Ἕλλην ὁ ἀπογιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ ζωή , ὁ μή βλέπω εἰς ὁ μέλλω ἀνάστασις . πιστεύω ἐγώ , ἀγαπητός , ὅτι αἰσχύνω διέρχομαι διά ὁ πλατύς , καί ἀκούω χορός γυνή ἀσχημονέω , θρίξ τίλλω , παρειάς σπαρτωμένας , βραχύς κατατέμνω . τις οὖν εἴρω ὁ Ἕλλην κατά ἐγώ ; τις οὖν ; οὐχ οὗτος εἰμί ὁ περί ἀνάστασις φιλοσοφέω , καί ἐν ὁ ἔργον ὁ ὁ ἀπογιγνώσκω ἐργάζομαι ; εἰμί γάρ θαρσέω οὗτος ὅτι ἀληθής ἀνάστασις νεκρός εἰμί , οὐ εἄν οὕτως θρηνέω . τίς ἕνεκα οὕτως δάκρυ , εἶπον ἐγώ , ὁ ἀπέρχομαι ; πονηρός εἰμί ; οὐκοῦν διά οὗτος ὀφείλω εὐχαριστέω , ( 1 ) ὅτι τάχα ἁρπάζω , πρίν ἢ ἀλλαγή αὐτός ὁ ὁ χρηστότης , καί προσλαμβάνω αὐτός ὁ θεός εἰς χωρίον , ἔνθα μετά ἀσφάλεια λοιπός διάγω , καί μεταβολή