joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0332.1
et incredulitatis sterilitatem . Cum potius dicere ταύτην : Ὁρᾷς ἀκαρπίαν ψυχῆς καὶ ἀπιστίας ; Ἀνθ’ ὧν ἔδει λέγειν · Εὖ , διδάσκαλε ἀγαθὲ , ὅτι Λάζαρον νεκρὸν τετράχμερον ἡγείρας · ὅτι χωλοὺς ὀξὺ βαδίζειν ἐδίδαξας · ὅτι τυφλοῖς τὴν τῆς ὁράσεως ἐδωρήσω δύναμιν · ὅτι ἰάσω τοὺς συντετριμμένους , καὶ πᾶσαν νόσον , καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἀπήλασας · ὅτι δαίμονας ἐφυγάδευσας · ὅτι διδάσκεις τὴν τῆς σωτηρίας ; ὁδόν · Ἐν σοίᾳ , φασὶν , ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; Ὦ ἀγνώμονος ! Καὶ ἐὰν ὑμῖν εἴπῃ · Πιστεύετε ; εἰ μὴ δὲ Ἰωάννην πιστεύσαντες , πρὸς ἐκεῖνον ὥσπερ ῥεῦμα ποτάμιον ἐξεπορεύεσθε , καὶ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν τὸ δοκεῖν ἐδαπιείζεσθε , καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε , κἀγὼ ἐὰν εἴπω ὑμῖν , πιστεύετε ; Ὢ γενεὰ πονηρὰ καὶ ἄπιστος ! Ὑμεῖς ἐστε οἱ πονηροὶ γεωργοὶ , οἱ τὴν ἀμπελῶνα Κυρίου Σαβαὼθ κατεσβόντες . Τίνα τῶν προφητῶν οὐκ ἀπεκτείνατε ; Ἀπέστειλεν ὑμῖν ὁ Πατὴρ τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας , ἀπαιτοῦντας τὸν καρπὸν τοῦ ἀμπελῶνος . Ἀμπελῶνα ἐξ Αἰγύπτου διὰ Μωϋσέως μετῆρα , ἣν κατεφύτευσα ἐν γῇ πίονι , ἐκβαλὼν ἔθνη , καὶ ἐν σχοινίῳ κληροῦσας ἐκληροδότησα · ἧς τὰς ῥίζας κατεφύτευσα νόμῳ καὶ λόγῳ προφητῶν , καὶ ἐπλήρωσε τὴν γῆν · ἧς τὰ κλήματα ἕως θαλάσσης ἔφθασε , καὶ ποταμοὺς ἐθνῶν αἱ παραφυάδες ἐπλήρωσαν . Ὑμεῖς δὲ καθεῖλατε τὸν φραγμὸν αὐτῆς τὴν ἐκ τοῦ νόμου βοήθειαν , καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν ἀφύλακτον οἱ τὴν ὁδὸν τοῦ βίου πορευόμενοι δαίμονες . Ὑς ἐκθρυμοῦ , ὁ λῃστὴς αὐτὴν ἐλυμήνησαν , καὶ ἄγριος μονὰς ταύτην κατενεμήσατο . Ταύτης τῆς χαλῆς φυτευθείσης , τῆς καρποφόρου καὶ ἀληθινῆς , τὸν καρπὸν ὑπὸ τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν ἀπαιτούμενον , ὃν μὲν ἐραπίσας , ὃν δὲ ἐν λάκκῳ βορβόρου κατεδικάσατε , ὃν δὲ ἐλιθοβολήσατε . Ἰδοὺ ἐγὼ αὐτὸς ὁ υἱὸς καὶ κληρονόμος πάρειμι , αἰδέσθητέ μου τὴν υἱότητα , ἐντράπητέ μου τῆς πατρικῆς φύσεως τὸ ἀξίωμα . Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ , καὶ πρὸς ὑμᾶς ἐλήλυθα . Ἐλεῶ τοῦ ἀμπελῶνός μου · εἰ καὶ πρὸς γῆν καταβέβηκα , ἀλλ’ ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρός μου αὐλίζομαι . Ἀπόδοτέ μοι τοῦ ἀμπελῶνός μου τὸν καρπόν . Ἀλλ’ ὄντως ὡς πονηροὶ γεωργοὶ ὑμεῖς τὸ ἔργον τῶν πατέρων ὑμῶν ἐκπληρώσετε . Ἐκεῖνοι προφητοκτόνοι , ὑμεῖς καὶ θεοκτόνοι γενήσεσθε . Ἐπιδαψιλεύεσθε γὰρ τῇ καιρίᾳ . Ἐγώ εἰμι ὁ κληρονόμος , ὁ λίθος ὁ ἀκρογωνιαῖος , ὃν ὑμεῖς εἰ καὶ ἀπώσησθε , ἀλλὰ συντριβήσεσθε μὲν , ἐγὼ δὲ τοὺς δύο λαοὺς συνάψω , τὰ διεστῶτα , τοῖς ἐπουρανίοις τὰ ἐπίγεια . Δι’ ἐμοῦ ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων μία Ἐκκλησία γενήσεται . Δι’ ἐμοῦ ἐχθροὶ ὄντε ; τῷ Πατρί μου καταλλαγήσεσθε . Εἰρηνεύσω γὰρ , καὶ σπονδὰς ποιήσομαι τῆς εἰρήνης τὸ ἐμοῦ αἷμα , ὅπερ ὑπὲρ τῆς κοσμικῆς ἐκχυθήσεται σωτηρίας .
Lemmas: et incredulitatis sterilitatem . Cum potius dicere οὗτος : ὁράω ἀκαρπία Ψυχή καί ἀπιστία ; ἀντί ὅς ἐσθίω λέγω · εὕω , διδάσκαλος ἀγαθός , ὅτι Λάζαρος νεκρός τετράχμερον ἐγείρω · ὅτι χωλός ὀξύς2 βαδίζω διδάσκω · ὅτι τυφλός ὁ ὁ ὅρασις δωρέω δύναμις · ὅτι ἰάομαι ὁ συντρίβω , καί πᾶς νόσος , καί πᾶς μαλακία ἀπελαύνω · ὅτι δαίμων φυγαδεύω · ὅτι διδάσκω ὁ ὁ σωτηρία ; ὁδός · ἐν σοῖος , φημί , ἐξουσία οὗτος ποιέω ; ὦ ἀγνώμων ! καί ἐάν σύ εἶπον · πιστεύω ; εἰμί μή δέ Ἰωάννης πιστεύω , πρός ἐκεῖνος ὥσπερ ῥεῦμα ποτάμιον ἐκπορεύω , καί ἐξομολογέω ὁ ἁμαρτία σύ ὁ δοκέω ἐδαπιείζεσθε , καί οὐ πιστεύω , ἐγώ ἐάν εἶπον σύ , πιστεύω ; ὤ γενεά πονηρός καί ἄπιστος ! σύ εἰμί ὁ πονηρός γεωργός , ὁ ὁ ἀμπελών κύριος Σαβαώθ κατασβέννυμι . τίς ὁ προφήτης οὐ ἀποκτείνω ; ἀποστέλλω σύ ὁ πατήρ ὁ δοῦλος ἐγώ ὁ προφήτης , ἀπαιτέω ὁ καρπός ὁ ἀμπελών . ἀμπελών ἐκ Αἴγυπτος διά Μωϋσῆς μετῆρα , ὅς καταφυτεύω ἐν γῆ πίων , ἐκβάλλω ἔθνος , καί ἐν σχοινίον κληρόω κληροδοτώ · ὅς ὁ ῥίζα καταφυτεύω νόμος καί λόγος προφήτης , καί πληρόω ὁ γῆ · ὅς ὁ κλῆμα ἠώς θάλασσα φθάνω , καί ποταμός ἔθνος ὁ παραφυάς πληρόω . σύ δέ καθαιρέω ὁ φραγμός αὐτός ὁ ἐκ ὁ νόμος βοήθεια , καί τρυγάω αὐτός ἀφύλακτος ὁ ὁ ὁδός ὁ βίος πορεύω δαίμων . ὗς ἐκθρυμοῦ , ὁ λῃστής αὐτός λυμαίνω , καί ἄγριος μονή οὗτος κατεμμήδομαι . Ταύτη ὁ Χαλής φυτεύω , ὁ καρπόφορος καί ἀληθινός , ὁ καρπός ὑπό ὁ δοῦλος ἐγώ ὁ προφήτης ἀπαιτέω , ὅς μέν ῥαπίζω , ὅς δέ ἐν λάκκος βόρβορος καταδικάζω , ὅς δέ λιθοβολέω . ἰδέ ἐγώ αὐτός ὁ υἱός καί κληρονόμος πάρειμι , αἰδέομαι ἐγώ ὁ υἱότης , ἐντρέπω ἐγώ ὁ πατρικός φύσις ὁ ἀξίωμα . ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ , καί πρός σύ ἔρχομαι . ἐλεάω ὁ ἀμπελών ἐγώ · εἰμί καί πρός γῆ καταβαίνω , ἀλλά ἐν ὁ κόλπος ὁ πατήρ ἐγώ αὐλίζομαι . ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ἀμπελών ἐγώ ὁ καρπός . ἀλλά εἰμί ὡς πονηρός γεωργός σύ ὁ ἔργον ὁ πατήρ σύ εκπληρώνω . ἐκεῖνος προφητοκτονέω , σύ καί θεοκτόνος γίγνομαι . ἐπιδαψιλεύω γάρ ὁ καίριος . ἐγώ εἰμί ὁ κληρονόμος , ὁ λίθος ὁ ἀκρογωνιαῖος , ὅς σύ εἰμί καί ἀπωθέω , ἀλλά συντρίβω μέν , ἐγώ δέ ὁ δύο λαός συνάπτω , ὁ διίστημι , ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐπίγειος . διά ἐγώ ἄγγελος καί ἄνθρωπος εἷς ἐκκλησία γίγνομαι . διά ἐγώ ἐχθρός εἰμί ; ὁ πατήρ ἐγώ καταλλάσσω . ειρηνεύω γάρ , καί σπονδή ποιέω ὁ εἰρήνη ὁ ἐγώ αἷμα , ὅσπερ ὑπέρ ὁ κοσμικός ἐκχέω σωτηρία .