joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0247.12
A « Φυλαξώμεθα , ἀδελφοὶ , τὸ πάθος τοῦ φθόνου · μὴ ποινενομοὶ τῶν ἔργων τοῦ ἀντικειμένου γενώμεθα , καὶ εὑρεθῶμεν τῷ αὐτῷ συγκαταδικαζόμενοι κρίματι . Εἰ γὰρ ὁ τυφώβης εἰς κρίμα ἐμπίπτει τοῦ διαβόλου , πῶς ὁ φθονερὸς τὴν ἡτοιμασμένην τῷ διαβόλῳ τιμωρίαν ἐκφεύξεται ; Φθόνου γὰρ πάθος οὐδὲν ὀλεθριώτερον ψυχαῖς ἀνθρώπων ἐμφυτεύεται . Ὥσπερ γὰρ ἰδς σίδηρον , οὕτως ὁ φθόνος τὴν ἔχουσαν αὐτὸν ψυχὴν ἐξαναλίσκει . Μᾶλλον δὲ , ὥσπερ τὰς ἐχίδνας , φασὶ τὴν κυΐσασαν αὐτὰς γαστέρα διεσβιώσας ἀπογεννᾶσθαι , οὕτως καὶ ὁ φθόνος τὴν ὠδίνουσαν αὐτὸν ψυχὴν πέφυκε ἀσπανᾶν . Λύπη γάρ ἐστι τῆς τοῦ πλησίον εὐπραγίας ὁ φθόνος . Διόπερ οὐδέποτε ἀνίαι , οὐδὲ δυσθυμίαι τὸν βάσκανον ἀπολείπουσιν . Εὐφόρησεν ἡ χώρα τοῦ πλησίον ; εὐθυνεῖται πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν βίον ὁ οἶκος ; θυμηδίαι τὸν ἄνδρα οὐκ ἐπιλείπουσιν ; ταῦτα πάντα τροφὴ τῆς νόσου , καὶ προσθήκη τῆς ἀλγηδόνος ἐστὶ τῷ βασκάνῳ . Ἀνδρεῖός τίς ἐστι , καὶ εὐεκτεί ; ταῦτα πλήττει τὴν βάσκανον . Ἕτερος χαριέστερος ; τῇ μορφῇ ; ἄλλη πληγὴ τῷ βασκάνῳ . Ὁ δεῖνα τοῖς τῆς ψυχῆς προτερήμασι τῶν πολλῶν ὑπερέχει , ἐπὶ φρονήσει καὶ δυνάμει λόγων ἀποβλέπεται ; καὶ ζηλοῦται . Ἄλλος πλουτεῖ , καὶ φιλοτιμεῖται λαμπρῶς ἐν ἐπιδόσει καὶ κοινωνίᾳ πρὸς τοὺς ἐνδεεῖς , καὶ πολὺς αὐτῷ παρὰ τῶν εὐεργετουμένων ὁ ἐπαίνος ; ταῦτα πάντα πληγαὶ καὶ τραύματα , μέσην αὐτοῦ τύπτοντα τὴν καρδίαν . Καὶ τὸ χαλεπὸν τῆς νόσου , ὅτι οὐδὲ ἐξειπεῖν αὐτὴν δύναται , ἀλλὰ κύπτει μὲν , κατηφής ἐστι , καὶ συγκέχυται , καὶ ποτνιᾶται , καὶ ἀπόλωλεν ὑπὸ τοῦ κακοῦ . Ἐρωτώμενος δὲ τὸ πάθος ἐρυθριᾷ δημοσιεύσει τὴν συμφοράν . Οὐ δύναται γὰρ λέγειν · ὅτι Βάσκανός εἰμι , καὶ πικρῶς ἐπετρίβει με τὰ τοῦ πλησίου καλὰ , καὶ τοῦ ἀδελφοῦ τὴν εὐθυμίαν ἀξύρομαι , καὶ οὐ φέρω τὴν θέαν τῶν ἀλλοτρίων κα ‐ 414 A Sap . vi , 23 . « Cum invidia tabescente iter non habeo : quoniam talis homo non est parti ‐ ceps sapientiae . »
Lemmas: A « φυλάσσω , ἀδελφός , ὁ πάθος ὁ φθόνος · μή ποινενοεγω ὁ ἔργον ὁ ἀντίκειμαι γίγνομαι , καί εὑρίσκω ὁ αὐτός συγκαταδικάζω κρίμα . εἰμί γάρ ὁ τυφώβης εἰς κρίμα ἐμπίπτω ὁ διάβολος , πῶς ὁ φθονερός ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος τιμωρία ἐκφεύγω ; Φθόνος γάρ πάθος οὐδείς ὀλέθριος Ψυχή ἄνθρωπος ἐμφυτεύω . ὥσπερ γάρ ἰδς σίδηρος , οὕτως ὁ φθόνος ὁ ἔχω αὐτός ψυχή ἐξαναλίσκω . μᾶλλος δέ , ὥσπερ ὁ ἔχιδνα , φημί ὁ κυισιωνω αὐτός γαστήρ διεσβιωθεω ἀπογεννάω , οὕτως καί ὁ φθόνος ὁ ὠδίνω αὐτός ψυχή φύω ἀσπανᾶν . λύπη γάρ εἰμί ὁ ὁ πλησίος εὐπραγία ὁ φθόνος . διόπερ οὐδέποτε ἀνία , οὐδέ δυσθυμία ὁ βάσκανος ἀπολείπω . εὐφορέω ὁ χώρα ὁ πλησίος ; εὐθύνω πᾶς ὁ κατά ὁ βίος ὁ οἶκος ; θυμηδία ὁ ἀνήρ οὐ ἐπιλείπω ; οὗτος πᾶς τροφή ὁ νόσος , καί προσθήκη ὁ ἀλγηδών εἰμί ὁ βάσκανος . ἀνδρεῖος τίς εἰμί , καί εὐεκτέω ; οὗτος πλήσσω ὁ βάσκανος . ἕτερος χαρίεις ; ὁ μορφή ; ἄλλος πληγή ὁ βάσκανος . ὁ Δεῖνα ὁ ὁ Ψυχή προτέρημα ὁ πολύς ὑπερέχω , ἐπί φρόνησις καί δύναμις λόγος ἀποβλέπω ; καί ζηλόω . ἄλλος πλουτέω , καί φιλοτιμέομαι λαμπρῶς ἐν ἐπίδοσις καί κοινωνία πρός ὁ ἐνδεής , καί πολύς αὐτός παρά ὁ εὐεργετέω ὁ ἔπαινος ; οὗτος πᾶς πληγή καί τραῦμα , μέσος αὐτός τύπτω ὁ Καρδία . καί ὁ χαλεπός ὁ νόσος , ὅτι οὐδέ ἐξεῖπον αὐτός δύναμαι , ἀλλά κύπτω μέν , κατηφής εἰμί , καί συγχέω , καί ποτνιάομαι , καί ἀπόλλυμι ὑπό ὁ κακός . ἐρωτάω δέ ὁ πάθος ἐρυθριάω δημοσιεύω ὁ συμφορά . οὖον δύναμαι γάρ λέγω · ὅτι βάσκανος εἰμί , καί πικρός ἐπιτρίβω ἐγώ ὁ ὁ πλησίος καλός , καί ὁ ἀδελφός ὁ εὐθυμία αξυρομης , καί οὖον φέρω ὁ θέα ὁ ἀλλότριος ἄν ‐ 414 A Sap . vi , 23 . « Cum invidia tabescente iter non habeo : quoniam talis homo non est parti ‐ ceps sapientiae . »