joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0382.1
684 ρον ὁ ἄνθρωπος βασιλικῶς εἰς γυμνάσιον ἀρετῆς ἐν πραδείσῳ τίθεται · ἀλλ’ εἰ μὴ ἡ παράβασις προὐχώρησεν , οὐκ ἂν τοῦ ζωηροῦ χωρίου ἐξωρίζετο . Ἐξοπτρακισθεὶς δὲ τοῦ ἐνδύματος , εἰ μὴ ταῖς θείαις προμηθείαις ἀντανίστατο , οὐκ ἂν εἰς τὴν πολυπαθεστάτην ἀλλοίωσιν κατηγάγετο , ἀντὶ Θεοῦ μονάχου πολυθεΐαν σεβόμενος . Διά τοι ταῦτα , ὡς ἐν κεφαλαίῳ φάναι , τῇ φθορᾷ κατεσχημένων ἁπάντων , καὶ Θεοῦ κατοικτιζομένου μὴ εἰς παντελῆ ἀνυπερβίαν χωρῆσαι τὸ τῶν οἰκείων χειρῶν πλάσμα , ἄλλου καινοῦ οὐρανοῦ , γῆς τε καὶ θαλάσσης ποίημα , ἐν οἷς χωρηθῆναι εὐδοκεῖ δι’ ἀνάπλασιν τοῦ γένους ὁ ἀχώρητος . Καὶ ταῦτά ἐστιν ἡ μακαρία καὶ πολυύμνητος Παρθένος . Ὢ τοῦ θαύματος ! Οὐρανὸς μὲν , ὡς ἐκ τῶν ἀδύτων θησαυρῶν , τὸν τῆς δικαιοσύνης Ἧλιον ἀνίσχουσα · γῆ δὲ , ὡς ἐκ τῶν ἀχράντων λαγόνων τῆς ὀφθασίας , τὸν στάχυν τῆς ζωῆς βλαστήσασα · θάλασσα , ὡς ἐκ τῶν κοιλιακῶν κόλπων , τὸν νοητὸν μαργαρίτην προφέρουσα . Ἤδη τοιγαροῦν παρήχθη ἡ νεοσχηνὶς κτίσις τοῦ ἀχώρητου . Πύρεπίσθη ἡ βασίλειο ; αὐλὴ τοῦ Παμβασιλέως . Ἡτοιμίσθη τὸ λογικὴν καταγώγιον τοῦ ἀκαταλήπτου . Ὡς μεγαλοπρεπὴς ὧδε ὁ κόσμος ! ὡς ἀξιάγαστος ἡ δημιουργία , φυτοῖς ἀρετῶν ὡραΐζουσα , ἄνθεσιν ἀγνείας εὐωδιάζουσα , λαμπρότησι θεωριῶν ἀγλαΐζουσα , πᾶσιν ἄλλοις ἀμφιλαφέσιν ἀγαθοῖς ἀνενδεῶς ἔχουσα , ἀξία , τὸ δὴ λεγόμενον , τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους ἐνοικήσεως ! Καίτοι γε καὶ ὁ πρὶν κόσμος , θαυμαστὸς ὅτι μάλιστα · ὅτε γὰρ , φησὶν , ἐφενήθησαν ἄστρα , ἤνεσάν με σωνὴ μεγάλη πάντες ἄγγελοί μου , καὶ ὕμνησαν . Ἀλλ’ οὗ τί πω οὕτω θεοπρεπὲς , ὡς ἡ μακαρία αὕτη καὶ πανθαύμαστος Παρθένος . Καὶ ὅτι ἀληθὲς , ἄκουον τοῦ πολύτεα Ἰὼβ λέγοντος · Οὐρανὸς μὲν οὐ καθαρὸς , ἄστρα δὲ οὐκ ἄμεμπτα ἐναντίον αὐτοῦ . Τῆς δὲ τί καθαρώτερον ; τί δὲ ἀμεμπτότερον ; ἧς τοσοῦτον ἠράσθη Θεὸς , τὸ ἀκρότατον φῶς καὶ καθαρώτατον , ὡς δι’ ἐπελεύσεως ἁγίου Πνεύματος οὐσιωδῶς αὐτῇ συγκραθῆναι , καὶ ἐξ αὐτῆς προελθεῖν τέλειος ἄνθρωπος , μετὰ τῆς ἀμεταβόλου καὶ ἀσυγχύτου τῶν οἰκείων ἱδρύσεως . Ὢ τοῦ θαύματος ! Τὴν ἰδίαν δούλην , μητέρα κτήσασθαι οὐκ ἐπησχύνθη ὁ φιλανθρωπότατος . Ὢ τῆς συγκαταβάσεως ! Τοῦ ἰδίου πλάσματος γέννημα χρηματίσαι οὐκ ἀπηνήνατο ὁ ὑπεράγαθος , ἐκείνης ἐρασθεὶς δηλαδὴ τῆς ὡραιοτέρας πάσης κιλίσεως , ἐκείνης ἐπιλαβόμενος τῆς ἀξιωτέρας τῶν οὐρανίων δυνάμεων . Περὶ ταύτης τοίνυν ὁ Ζαχαρίας ὁ θαυμασιώτατος , Τέρπου , φησὶ , καὶ εὐχαρίνου , θύγατερ Σιὼν , διότι ἰδοὺ ἔρχομαι , καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου , λέγει Κύριος . Περὶ ταύτης γε καὶ Ἰὼὴβ ὁ μακαριώτατος , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ὧδέ πως κεκραγὼς φαίνεται · Θάρσει , τῇ , χαῖρε καὶ εὐχαίνου , ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαί σοι . Γῆ γάρ ἐστιν , ἐφ’ ᾗ Μωϋσῆς ὁ ἱερώτατος λῦσαι τὸ ὑπόδημα τοῦ σκιώδους νόμου εἰς ἐξαλλαγὴν χάριτος προστάττετο . Γῆ ἐστιν , ἐφ’ ᾗ τεθεμελίωσθαι τῇ σαρκὶ ὑπὸ τοῦ Πνεύ ‐
Lemmas: 684 ἀντίμοιρος ὁ ἄνθρωπος βασιλικός εἰς γυμνάσιον ἀρετή ἐν πραδείσῳ τίθημι · ἀλλά εἰμί μή ὁ παράβασις προχωρέω , οὐ εἄν ὁ Ζωηρού χωρίον ἐξορίζω . Ἐξοπτρακισθεὶς δέ ὁ ἔνδυμα , εἰμί μή ὁ θεῖος προμηθέομαι ἀντανίστημι , οὐ εἄν εἰς ὁ πολυπαθής ἀλλοίωσις κατάγω , ἀντί Θεός Μονάχου πολυθεία σέβομαι . Ζεύς ὅς οὗτος , ὡς ἐν κεφάλαιος φαίνω , ὁ φθορά κατέχω ἅπας , καί Θεός κατοικτίζω μή εἰς παντελής ἀνυπερβίαν χωρέω ὁ ὁ οἰκέω χείρ πλάσμα , ἄλλος καινός οὐρανός , γῆ τε καί θάλασσα ποίημα , ἐν ὅς χωρέω εὐδοκέω διά ἀνάπλασις ὁ γένος ὁ Ἀχώρητος . καί οὗτος εἰμί ὁ μακάριος καί πολυύμνητος Παρθένος . ὤ ὁ θαῦμα ! Οὐρανός μέν , ὡς ἐκ ὁ ἄδυτος θησαυρός , ὁ ὁ δικαιοσύνη Ἥλιος ἀνίσχω · γῆ δέ , ὡς ἐκ ὁ ἄχραντος λαγών ὁ ὀφθασίας , ὁ στάχυς ὁ ζωή βλαστάνω · θάλασσα , ὡς ἐκ ὁ κοιλιακός κόλπος , ὁ νοητός μαργαρίτης προφέρω . ἤδη τοιγάρ παράγω ὁ νεοσχηνὶς κτίσις ὁ αχώρητος . Πύρεπίσθη ὁ βασίλειο ; αὐλή ὁ παμβασιλεύς . Ἡτοιμίσθη ὁ λογικός καταγώγιον ὁ ἀκατάληπτος . ὡς μεγαλοπρεπής ὧδε ὁ κόσμος ! ὡς ἀξιάγαστος ὁ δημιουργία , φυτός ἀρετή ὡραΐζω , ἄνθος ἁγνεία εὐωδιάζω , λαμπρότης θεωρία ἀγλαΐζω , πᾶς ἄλλος ἀμφιλαφής ἀγαθός ἀνενδεῶς ἔχω , ἄξιος , ὁ δή λέγω , ὁ Θεός πρός ἄνθρωπος ἐνοίκησις ! καίτοι γε καί ὁ πρίν κόσμος , θαυμαστός ὅτι μάλιστα · ὅτε γάρ , φημί , ἐπινέω ἄστρον , ἄνω ἐγώ Σώνη μέγας πᾶς ἄγγελος ἐγώ , καί ὑμνέω . ἀλλά ὅς τίς πω οὗτος θεοπρεπής , ὡς ὁ μακάριος οὗτος καί πανθαύμαστος Παρθένος . καί ὅτι ἀληθής , ἀκούω ὁ πολύς Ἰώβ λέγω · Οὐρανός μέν οὖον καθαρός , ἄστρον δέ οὐ ἄμεμπτος ἐναντίος αὐτός . ὁ δέ τίς καθαρός ; τίς δέ ἄμεμπτος ; ὅς τοσοῦτος ἔραμαι θεός , ὁ ἄκρος φάος καί καθαρός , ὡς διά ἐπέλευσις ἅγιος πνεῦμα οὐσιωδῶς αὐτός συγκεράννυμι , καί ἐκ αὐτός προέρχομαι τέλειος ἄνθρωπος , μετά ὁ ἀμετάβολος καί ἀσύγχυτον ὁ οἰκέω ἵδρυσις . ὤ ὁ θαῦμα ! ὁ ἴδιος δοῦλος , μήτηρ κτάομαι οὐ ἐπαισχύνομαι ὁ φιλάνθρωπος . ὤ ὁ συγκατάβασις ! ὁ ἴδιος πλάσμα γέννημα χρηματίζω οὐ ἀπαναίνομαι ὁ ὑπεράγαθος , ἐκεῖνος ἔραμαι δηλαδή ὁ ὡραῖος πᾶς κύλισις , ἐκεῖνος ἐπιλαμβάνω ὁ ἄξιος ὁ οὐράνιος δύναμις . περι οὗτος τοίνυν ὁ Ζαχαρίας ὁ θαυμάσιος , Τέρπου , φημί , καί ευχαρινοος , θυγάτηρ Σιών , διότι ἰδού ἔρχομαι , καί κατασκηνόω ἐν μέσος σύ , λέγω Κύριος . περι οὗτος γε καί Ἰώβ ὁ μακάριος , ὡς ἐγώ δοκέω , ὧδε πως κράζω φαίνω · Θάρσος , ὁ , χαίρω καί ευχαινω , ὅτι μεγαλύνω Κύριος ὁ ποιέω σύ . Γῆ γάρ εἰμί , ἐπί ὅς Μωϋσῆς ὁ ἱερός λύω ὁ ὑπόδημα ὁ σκιώδης νόμος εἰς ἐξαλλαγή χάρις προστάσσω . Γῆ εἰμί , ἐπί ὅς θεμελιόω ὁ σάρξ ὑπό ὁ πνεύ ‐