joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0017.2
Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; τοῦ Χριστοῦ παρόντος , ἀγγέλων παρισταμένων , τῆς τραπέζης προβλεψαμένης , τῶν ἀδελφῶν σου μυσταγωγουμένων ἔτι , αὐτὸς καταλιμπάνων ἀποπηδᾷς ; καὶ ἐπὶ δεῖπνον μὲν κληθεὶς , κἂν πρότερον κορεσθῇς , οὐ τολμᾷς τῶν ἄλλων καταλειμμένων ἀναχωρῆσαι πρὸ τῶν φίλων · ἐνταῦθα δὲ τῶν μυστηρίων ἐπιτελουμένων , τῆς ἱερᾶ ; τελετῆς συνεστώτης ἔτ’ , καταλιμπάνεις ἐν μέσῳ πάντα , καὶ ἀναχωρεῖς ; Καὶ ποῦ ταῦτα συγγνώμης ἄξια ; ποίας δὲ ἀπολογίας ; Βούλεσθε εἶπω , τίνος ; ἔργον ποιοῦσιν οἱ πρὸ τῆς ἐσχάτης Εὐχαριστίας ἀναχωροῦντες , καὶ τὰς εὐχαριστησίους ᾠδὰς οὐκ ἐπιφέροντες τῷ τέλει τῆς τραπέζης ; Τάχα φορτικόν ἐστι τὸ μέλλον λεχθῆναι , ἀλλ’ ὅμως ἀναγκαῖον εἰπεῖν διὰ τὴν τῶν πολλῶν ῥᾴθυμίαν . Ὅτε ἐκοινώνησεν τὸ ἔσχατον δεῖπνον ὁ Ἰούδας κατὰ τὴν τελευταίαν νύκτα , τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀνακειμένων , αὐτὸς προπηδήσας ἐξῆλθεν . Ἐκεῖνον μιμοῦνται καὶ οὗτοι οἱ πρὸ τῆς ἐσχάτης ἀποπηδήσαντες . Ἐκεῖνος εἰ μὴ ἐξῆλθεν , οὐκ ἂν ἐγένετο προβότης . Εἰ μὴ κατέλαττεν τοὺς μαθητὰς , οὐκ ἂν ἀπολώλει . Εἰ μὴ τῆς ἁγέλης ἑαυτὸν ἀπέρρηξεν , οὐκ ἂν αὐτὸν μόνον εὗρεν ὁ λύκος , καὶ κατέφαγεν αὐτόν . Εἰ μὴ τοῦ ποιμένος ἑαυτὸν ἐχώρισεν , οὐκ ἂν θησάλωτος γίγνοιν . Διὰ τοῦτο ἐκεῖνος μὲν μετὰ Ἰουδαίων , οὗτοι δὲ μετὰ τοῦ Δεσπότου , καὶ ὁμνήσαντες , φησὶν , εὐθέως . Ὁρᾷς ὅτι ἡ ἐσχάτη μετὰ τὴν θυσίαν εὐχὴ κατ’ ἐκεῖνον γίνεται τὸν τύπον . Ταῦτα δὲ ἐννοῶμεν · ταῦτα λογιζόμεθα . Φοβούμενον τὸ κείμενον ἐπὶ τοῦτο κρῖμα . C admodum mulier silium sanguine suo et lacte continentis ? Cum etenim angelus , figuram dumtaxat conspiciat , reverentia affectus sit , quanto ma ‐ gis diabolus conspecta veritate fugam capesset ? Latus miles ille pupugit , ac sancti templi parie ‐ tem effudit : atque ego thesaurum nactus sum , et opes accepi . Sic in agno quoque contigit . Judaei agnum jugulabant : et ego sacrificium carpsi , ex latere , videlicet sanguinem et aquam . Quem ‐
Lemmas: τις ποιέω , ἄνθρωπος ; ὁ Χριστός πάρειμι , ἄγγελος παρίστημι , ὁ τράπεζα προβλέπω , ὁ ἀδελφός σύ μυσταγωγέω ἔτι , αὐτός καταλείπω ἀποπηδάω ; καί ἐπί δεῖπνον μέν καλέω , κἀν πρότερος κορέννυμι , οὖον τολμάω ὁ ἄλλος καταλείπω ἀναχωρέω πρό ὁ Φίλων · ἐνταῦθα δέ ὁ μυστήριον ἐπιτελέω , ὁ ἱερός ; τελετή συνίστημι ἔτι , καταλιμπάνω ἐν μέσος πᾶς , καί ἀναχωρέω ; καί ποῦ οὗτος συγγνώμη ἄξιος ; Ποίας δέ ἀπολογία ; βούλομαι εἶπον , τίς ; ἔργον ποιέω ὁ πρό ὁ ἔσχατος Εὐχαριστία ἀναχωρέω , καί ὁ εὐχαρίστησις ἀοιδή οὐ ἐπιφέρω ὁ τέλος ὁ τράπεζα ; Τάχα φορτικός εἰμί ὁ μέλλω λέγω , ἀλλά ὅμως ἀναγκαῖος εἶπον διά ὁ ὁ πολύς ῥᾳθυμία . ὅτε κοινωνέω ὁ ἔσχατος δεῖπνον ὁ Ἰούδας κατά ὁ τελευταῖος νύξ , ὁ ἄλλος ἅπας ἀνάκειμαι , αὐτός προπηδάω ἐξέρχομαι . ἐκεῖνος μιμέομαι καί οὗτος ὁ πρό ὁ ἔσχατος ἀποπηδάω . ἐκεῖνος εἰμί μή ἐξέρχομαι , οὐ εἄν γίγνομαι προβοος . εἰμί μή κατέλαττεν ὁ μαθητής , οὐ εἄν ἀπόλλυμι . εἰμί μή ὁ ἀγέλη ἑαυτοῦ ἀπορρήγνυμι , οὐ εἄν αὐτός μόνος εὑρίσκω ὁ λύκος , καί κατεσθίω αὐτός . εἰμί μή ὁ ποιμήν ἑαυτοῦ χωρίζω , οὐ εἄν θησάλωτος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος ἐκεῖνος μέν μετά Ἰουδαῖος , οὗτος δέ μετά ὁ δεσπότης , καί ὁμνήσαντες , φημί , εὐθύς . ὁράω ὅτι ὁ ἔσχατος μετά ὁ θυσία εὐχή κατά ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ τύπος . οὗτος δέ ἐννοέω · οὗτος λογίζομαι . φοβέω ὁ κεῖμαι ἐπί οὗτος κρίμα . C admodum mulier silium sanguine suo et lacte continentis ? Cum etenim angelus , figuram dumtaxat conspiciat , reverentia affectus sit , quanto ma ‐ gis diabolus conspecta veritate fugam capesset ? Latus miles ille pupugit , ac sancti templi parie ‐ tem effudit : atque ego thesaurum nactus sum , et opes accepi . Sic in agno quoque contigit . Judaei agnum jugulabant : et ego sacrificium carpsi , ex latere , videlicet sanguinem et aquam . Quem ‐