joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0027.2
Ὅπα 1 εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς Ἐπιστολὴν πῶς γράφει περὶ τῶν κεκοιμημένων · καὶ οὐκ εἶπε , περὶ τῶν ἀποθανόντων · Ἵτα μὴ λυπῆσθε ὡς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα . Τὸ κατακόπτεσθαι τοίνυν ἐπὶ τοῖς ἀνελθοῦσι , τῶν οὐκ ἐχόντων ἐστὶν ἐλπίδα . Ψυχὴ γὰρ περὶ ἀναστάσεως οὐδὲν ἐπισταμένη , ἀλλὰ τὸν θάνατον τοῦτον ἀθάνατον εἶναι νομίζουσα , εἰκότως περὶ ἀπολωλεκότων κόπτεται καὶ θρηνεῖ , καὶ ἀφορήτως πενθεῖ . Σὺ δὲ ὁ προσδοκῶν ἀνάστασιν , τίνος χάριν ὀδύρῃ ; Τῶν μὴ ἐχόντων ἐλπίδα ἐστὶν τὸ ὀδύρεσθαι . Ἀκούσατε τῶν γυναικῶν ὅσαι φιλόβρονοι , ὅσαι πρὸς τὰ πάθη ἀφορήτως φέρεσθε , ὅτι τὰ τῶν ἐθνικῶν πράττετε . Εἰ δὲ τὸ ἀλγεῖν ἐπὶ τοῖς ἀπελθοῦσιν ἐθνικὸν , τὸ κατακόπτεσθαι καὶ καταξαίνειν τὰς παρειάς , τίνων ἄρά ἐστιν , εἰπέ μοι ; Τίνος ἕνεκεν θρηνεῖς ; εἰ πιστεύεις ὅτι ἀναστήσεται , οὐκ ἀπόλωλεν . Ὅταν οὖν παῖδα ἀποβάλῃς ἐν ἀώρῳ ἡλικίᾳ , οὐδὲν οὐδέπω πρᾶξαι δυνάμενον , τίνος ἕνεκεν θρηνεῖς ; τί ἐπιζητεῖς ; Ἐλπίδας , φησὶ , χρηστὰς ἀνέφαινεν , καὶ προσεδόκων ὅτι μου προστήσεται . Διὰ τοῦτο ζητῶ μου τὸν ἄνδρα , διὰ τοῦτο τὸν υἱόν · καὶ διὰ τοῦτο κόπτομαι καὶ θρηνῶ , οὐκ ἀπιστοῦσα τῇ ἀναστάσει , ἀλλ’ ἔρημος βοηθείας γενομένη , καὶ προστάτην ἀπολωλενυῖα , τὸν σύνοικον , τὸν ἐν πᾶσι κοινωνοῦντα , τὸν παρηγοροῦντα · ταῦτα πενθῶ . Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται , ἀλλ’ οὐ φέρω τὸν μεταξὺ χωρισμόν . Πολὺς τῶν πραγμάτων ὁ ὄχλος ἐπιβρέξει · πᾶσι κρόκειμαι τοῖς βουλομένοις ἀδικεῖν . Ταῦτα οὐκ ἀφίησί με τὴν χηρείαν φέρειν πράως . Διὰ ταῦτα κόπτομαι , διὰ ταῦτα θρηνῶ . Εἰ ταῦτα πνεύξεις , τί θαυμέροις ὁμιλεῖς γάμοις ; Μὴ φλιεῖ τὸν ἄνδρα τοῦ Θεοῦ τέλον , καὶ οὐκ αἰσθήσῃ χηρείας ποτέ . Διὰ τί ; ὅτι προστάτην ἔχεις τὸν μᾶλλον φιλοῦντα ἀθάνατον . Αἰνῶν τίς σοι ἔδωκεν , ὦ γύναι ; οὐχὶ αὐτός ; σὲ δὲ τίς ἐσκίνησεν ; οὐχὶ αὐτός ; πόσης ταῦτα ὀργῆς τὰ
Lemmas: Δρύοψ 1 εἰς ὁ πρός Θεσσαλονικεύς Ἐπιστολή πῶς γράφω περί ὁ κοιμάω · καί οὐ εἶπον , περί ὁ ἀποθνῄσκω · ἄθεμ-ις μή λυπέω ὡς καί ὁ λοιπός ὁ μή ἔχω ἐλπίς . ὁ κατακόπτω τοίνυν ἐπί ὁ ἀνέρχομαι , ὁ οὐ ἔχω εἰμί ἐλπίς . Ψυχή γάρ περί ἀνάστασις οὐδείς ἐφίστημι , ἀλλά ὁ θάνατος οὗτος ἀθάνατος εἰμί νομίζω , εἰκότως περί ἀπόλλυμι κόπτω καί θρηνέω , καί ἀφόρητος πενθέω . σύ δέ ὁ προσδοκάω ἀνάστασις , τίς χάρις ὀδύρομαι ; ὁ μή ἔχω ἐλπίς εἰμί ὁ ὀδύρομαι . ἀκούω ὁ γυνή ὅσος φιλοβρονοος , ὅσος πρός ὁ πάθος ἀφόρητος φέρω , ὅτι ὁ ὁ ἐθνικός πράσσω . εἰμί δέ ὁ ἀλγέω ἐπί ὁ ἀπέρχομαι ἐθνικός , ὁ κατακόπτω καί καταξαίνω ὁ παρειά , τίνω ἄρα εἰμί , εἶπον ἐγώ ; τίς ἕνεκα θρηνέω ; εἰμί πιστεύω ὅτι ἀνίστημι , οὐ ἀπόλλυμι . ὅταν οὖν παῖς ἀποβάλλω ἐν ἄωρος ἡλικία , οὐδείς οὐδέπω πράσσω δύναμαι , τίς ἕνεκα θρηνέω ; τίς ἐπιζητέω ; Ἐλπίς , φημί , χρηστός ἀναφαίνω , καί προσδοκάω ὅτι ἐγώ προΐστημι . Ζεύς οὗτος ζητέω ἐγώ ὁ ἀνήρ , διά οὗτος ὁ υἱός · καί διά οὗτος κόπτω καί θρηνέω , οὐ ἀπιστέω ὁ ἀνάστασις , ἀλλά ἐρῆμος βοήθεια γίγνομαι , καί προστάτης ἀπόλλυμι , ὁ σύνοικος , ὁ ἐν πᾶς κοινωνέω , ὁ παρηγορέω · οὗτος πενθέω . οἶδα ὅτι ἀνίστημι , ἀλλά οὖον φέρω ὁ μεταξύ χωρισμός . Πολύς ὁ πρᾶγμα ὁ ὄχλος ἐπιβρέχω · πᾶς κροκάω ὁ βούλομαι ἀδικέω . οὗτος οὐ ἀφίημι ἐγώ ὁ χηρεία φέρω πρᾶος . Ζεύς οὗτος κόπτω , διά οὗτος θρηνέω . εἰμί οὗτος πνέω , τίς θαυμερεω ὁμιλέω γάμος ; μή φλιεῖ ὁ ἀνήρ ὁ Θεός τελῶ , καί οὐ αἰσθάνομαι χηρεία ποτός . Ζεύς τίς ; ὅτι προστάτης ἔχω ὁ μᾶλλον φιλέω ἀθάνατος . αἰνέω τίς σύ δίδωμι , εἰμί γυνή ; οὐ αὐτός ; σύ δέ τίς εσκινεος ; οὐ αὐτός ; πόσος οὗτος ὀργή ὁ