joannes-damascenus.sacra-parallela-recensiones-secundum-alphabeti-litteras-dispositae pg096_0321.1
μυστήρια , καὶ παροξὺ τὸ σῶμα ἵνα καυθήσηται , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχῃ , χαλκὸς ἠχῶν γέγονεν , ἢ κόμβαλον ἀλαλάζον ἄναρθρα , καὶ εἰς οὐδὲν ἰσχισθήσεται . Δεῖ τοίνυν τὰ τοῦ χοὸς τῷ χοῒ καταλιπόντας καὶ ὑπεραναβεβηκότας τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως , καὶ πρὸς τὴν ὑψηλότατην καὶ θείαν τῆς ἀγάπης ἀναχθέντας περισπηθην , οὕτω θεωρεῖν τὰ ἀθέατα . Ὁ γὰρ ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς ἀγάπης γενόμενος , τρόπον τινὰ ἑαυτοῦ ἐξιστάμενος , κατανοεῖ τὸν ἀόρατον , καὶ τὸν ἐπιπροσθοῦντα ζόφον τοῦ σωματικοῦ νέφους ὑπεριπτάμενος , καὶ ἐν τῇ τῆς ψυχῆς αἰθρίᾳ γενόμενος , ἐνατενίζει τῷ ἡλίῳ τῆς δικαιοσύνης τρανότερον , εἰ καὶ μὴ πάντη τῆς θέας ἐμφωρηθῆναι δεδύνηται . Κατ’ ἰδίαν καὶ προσεύξασθαι . Μήτηρ γὰρ τῆς προσευχῆς ἡ ἡσυχία , προσευχὴ δὲ , θείας δόξης ἐμφάνεια . Ὅτε γὰρ τὰς αἰσθήσεις μύσωμεν , καὶ ἑαυτοῖς καὶ Θεῷ συγγενώμεθα , καὶ τῆς ἔξωθεν τῆς τοῦ κόσμου περιφορᾶς ἐλευθερωθέντες , ἐντὸς ἑαυτῶν γενώμεθα , τότε τρανῶς ἐν ἑαυτοῖς τοῦ Θεοῦ τὴν βασιλείαν ὀψόμεθα . Ἡ βασιλεία γὰρ τῶν οὐρανῶν , ἡ τίς ἐστι τοῦ Θεοῦ βασιλεία , ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν , Ἰησοῦς ὁ Θεὸς ἡμῶν ἀπεφθέγξατο . Ἄλλως μὲν οὖν οἱ βοῦλοι , καὶ ἑτέρως ὁ Δεσπότης προσηύγετο . Δοῦλοι μὲν γὰρ φόβῳ καὶ πόθῳ δι’ αἰτήσεως τῷ Δεσπότῃ προσίασι , καὶ τῆς πρὸς Θεὸν ἐκδημίας τε καὶ ἐνώσεως ἡ προσευχὴ τῷ νῷ γίνεται πρόξενος , τρέφουσα τοῦτον δι’ ἑαυτῆς καὶ ῥωννύουσα . Ὁ δέ γε καθ’ ὑπόστασιν ἡνωμένος τῷ Θεῷ Λόγῳ ἅγιος νοῦς , πῶς προσεύξεται ; πῶς δὲ Δεσπότης παραστήσεται δεόμενος ; Ἡ δῆλον , ὡς τὸ ἡμέτερον οἰκειούμενος πρόσωπον , καὶ παιδαγωγῶν ἡμᾶς , καὶ ὁδοποιῶν πρὸς τὴν διὰ προσευχῆς πρὸς Θεὸν ἀνάβασιν , καὶ διδάσκων , ὡς τῆς θείας δόξης ἡ προσευχὴ καθίσταται πρόξενος , καὶ δεικνὺς ὡς οὐκ ἔστιν ἀντίθεος , καὶ ὡς ἀρχὴν καὶ αἰτίαν ἑαυτοῦ τιμῶν τὸν γεννήτορα , καὶ παραχωρῶν τῇ σαρκὶ διὰ τῆς οἰκείας ἰέναι φύσεως , ἵνα δι’ ἑαυτῆς καὶ νευρωθῇ , καὶ παιδευθῇ , καὶ ἐν μυήσει καὶ ἕξει τῶν κρειττόνων γένηται . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ δελεάζων τὸν τύραννον ἐπιμελῶς τηροῦντα , εἰ Θεὸς εἴη . Τοῦτο γὰρ ἡ τῶν θαυμάτων ἐκήρυττε δύναμις . Διὰ τοῦτο πανταχοῦ τοῖς θείοις τὰ ἀνθρώπινα μίγνυσιν , ὥσπερ τινὶ βρώματι ὑποκρύπτων τὸ ἄγκιστρον . Οὕτω γὰρ ὁ θεότητος ἐλπίδι δελεάσας τὸν ἄνθρωπον , σαρκὸς προσλήμματι εἰκότως δελεασθήσεται . Μετ’ εὐχῆς γὰρ ὁρῶν ἐξαστράπτοντα , καὶ Μωϋσέως ἀνεμνήσθη δεδο ‐ Dξασμένου τὸ πρόσωπον . Ἀλλὰ Μωϋσῆς μὲν ἔξωθεν τῆς δόξης προσγινομένης δεδόξασται , ὁ δὲ Κύριος Ἰησοῦς οὐκ ἐπίκτητον ἔσχε τὸ τῆς δόξης ὡραῖσμα , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐμφύτου τῆς θείας δόξης λαμπρότητος .
Lemmas: μυστήριον , καί πωροξύς ὁ σῶμα ἵνα καίω , ἀγάπη δέ μή ἔχω , χαλκός ἠχώ γίγνομαι , ἢ κόμβαλον ἀλαλάζω ἄναρθρος , καί εἰς οὐδείς ἴσχω . Δεύς τοίνυν ὁ ὁ χοῦς ὁ χοῦς καταλιμπάνω καί ὑπεραναβαίνω ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις , καί πρός ὁ ὑψηλός καί θεῖος ὁ ἀγάπη ἀνάγω περισπάω , οὗτος θεωρέω ὁ ἀθέατος . ὁ γάρ ἐν ὁ ἄκρος ὁ ἀγάπη γίγνομαι , τρόπος τις ἑαυτοῦ ἐξίστημι , κατανοέω ὁ ἀόρατος , καί ὁ ἐπιπροσθέω ζόφος ὁ σωματικός νέφος υπεριπετομαι , καί ἐν ὁ ὁ Ψυχή αἰθρία γίγνομαι , ενατενίζω ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη τρανής , εἰμί καί μή πάντῃ ὁ θέα ἐμφορέω δύναμαι . κατά ἴδιος καί προσεύχομαι . Μήτηρ γάρ ὁ προσευχή ὁ ἡσυχία , προσευχή δέ , θεῖος δόξα ἐμφάνεια . ὅτε γάρ ὁ αἴσθησις μύω , καί ἑαυτοῦ καί Θεός συγγίγνομαι , καί ὁ ἔξωθεν ὁ ὁ κόσμος περιφορά ἐλευθερόω , ἐντός ἑαυτοῦ γίγνομαι , τότε τρανής ἐν ἑαυτοῦ ὁ Θεός ὁ βασίλειος ὁράω . ὁ βασίλειος γάρ ὁ οὐρανός , ὁ τίς εἰμί ὁ Θεός βασίλειος , ἐντός σύ εἰμί , Ἰησοῦς ὁ θεός ἐγώ ἀποφθέγγομαι . ἄλλος μέν οὖν ὁ βούλομαι , καί ἑτέρως ὁ Δεσπότης προσηυγομαι . Δοῦλος μέν γάρ φόβος καί πόθος διά αἴτησις ὁ δεσπότης πρόσειμι , καί ὁ πρός θεός ἐκδημία τε καί ένωση ὁ προσευχή ὁ νάω γίγνομαι πρόξενος , τρέφω οὗτος διά ἑαυτοῦ καί ῥώννυμι . ὁ δέ γε κατά ὑπόστασις ἑνόω ὁ Θεός Λόγος ἅγιος νόος , πῶς προσεύχομαι ; πῶς δέ Δεσπότης παρίστημι δήω ; ὁ δῆλος , ὡς ὁ ἡμέτερος οἰκειόω πρόσωπον , καί παιδαγωγός ἐγώ , καί ὁδοποιός πρός ὁ διά προσευχή πρός θεός ἀνάβασις , καί διδάσκω , ὡς ὁ θεῖος δόξα ὁ προσευχή καθίστημι πρόξενος , καί δείκνυμι ὡς οὐ εἰμί ἀντίθεος , καί ὡς ἀρχή καί αἴτιος ἑαυτοῦ τιμή ὁ γεννήτωρ , καί παραχωρέω ὁ σάρξ διά ὁ οἰκεῖος εἶμι φύσις , ἵνα διά ἑαυτοῦ καί νευρόω , καί παιδεύω , καί ἐν μυέω καί ἔχω ὁ ἀγαθός γίγνομαι . οὖον μήv ἀλλά καί δελεάζω ὁ τύραννος ἐπιμελής τηρέω , εἰμί θεός εἰμί . οὗτος γάρ ὁ ὁ θαῦμα κηρύσσω δύναμις . Ζεύς οὗτος πανταχοῦ ὁ θεῖον ὁ ἀνθρώπινος μίγνυμι , ὥσπερ τις βρῶμα ὑποκρύπτω ὁ ἄγκιστρον . οὕτως γάρ ὁ θεότης ἐλπίς δελεάζω ὁ ἄνθρωπος , σάρξ πρόσλημμα εἰκότως δελεάζω . μετά εὐχή γάρ ὁράω ἐξαστράπτω , καί Μωϋσῆς ἀναμιμνήσκω δίδωμι ‐ ξασμένος ὁ πρόσωπον . ἀλλά Μωϋσῆς μέν ἔξωθεν ὁ δόξα προσγίγνομαι δοξάζω , ὁ δέ Κύριος Ἰησοῦς οὐ Ἐπίκτητος ἔχω ὁ ὁ δόξα ὡράϊσμα , ἀλλά ἐκ ὁ ἔμφυτος ὁ θεῖος δόξα λαμπρότης .