joannes-damascenus.passio-sancti-artemii-dub pg096_0732.1
40Julianus autem sanctum Artemium ad se D catum his verbis allocutus est : Temeritate tua me cogegisti probo officere genus tuum , ac tuxe digni-tati inferre ignominiam , et vel ipsas carnes tuas attingere . Credo igitur mihi , Artemi ; accede et sacrificia diis , praesertim Apollini Daphnaco , deo meo charissimo et sanctissimo , et a causa sanguini fratri mei absolvam te , diguitatemque majo-rem et gloriosiorem restituam tibi . To enim prae-fectum praetorii constitutum summumque magnorum deorum pontificem , patrem meum appellabo ; secundum in imperio locum tenebis , et nobiscum eris omnibus diebus vitæ et conversationis nostræ . Nam tu quoque nosti , Artemi , fratrem meum non juste a Constantio occisum fuisse , sed eum con - A καὶ τὰς χεῖρας ὀπίσω θεόθες , γυμνὸς ἐπὶ τὸν στερνὸν προσπάγη διὰ τὴν ἔμὴν ἁμαρτίαν τε καὶ παρέβασιν , ὁ μὴ γνοὺς ἁμαρτίαν , μηδὲ δόλον ἐν στέρνῳ ἐργασάμενος . Πολλὰ τοιγαροῦν τὰ τοῦ ἐμοῦ Δεσπότου παθήματα · μακρὰν εἰμὶ τῆς ἐκείνου μακροβι-μίας καὶ ἀνοχῆς ὁ ταλαίπωρος · χαίρω τοίνυν καὶ ἀγαλλιῶ τοῖς τοῦ Δεσπότου μου παθήμασι λαμπρυνόμενος . Κουφίζει μου τὸν πόνον ἡ μέρα ; τοῦ πάθους · ἐλαφρύνει μου τὴν ἀλγηδόνα ἡ ὑφατιμία τῶν κρειττόνων . Κἀγὼ γὰρ δι’ αὐτὸν οὐκ Θεοῦ ἐγενόμην διὰ τοῦ βαπτίσματος καὶ τῆς ἀφρεᾶ ; τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ ἔτι μᾶλλον γενήσομαι διὰ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως · εὐχαριστῶ σοι , Δέσποτα , ὅτι τοῖς σοῖς με πάθεσιν ἐστεφάνωσας · ἀλλὰ , φιλάνθρωπε , καὶ φιλοκτήριμον , καὶ τῶν σῶν δούλην προνοητὰ , τελείωσόν μου τὸν δρόμον ἐν τῇ ὁμολογίᾳ σου , καὶ μὴ με ἀνάξιον κρίνῃς τοῦδε τοῦ ἐγχειρίλβ Καὶ ταῦτα πρὸς ἑαυτὸν εὐξάμενος , ἔφθασιν ἐν τῇ φυλακῇ μετὰ τῶν ἁγίων μαρτύρων Εὐγενίας καὶ Μακαρίου , καὶ παρεδόθησαν τῷ δεσμοφύλακι · καὶ ἦν ὁ τοῦ Χριστοῦ μάρτυς μετὰ τῶν ἁγίων ἀθλοφόρων Εὐγενίου καὶ Μακαρίου , δοξολογῶν καὶ εὐ-χαριστῶν τῷ Θεῷ . Πρωΐας δὲ γενομένης , κελεύει πάλιν ὁ Παραβάτης τοὺς μάρτυρας στῆναι ἐπὶ τὶ δικαστήριον , καὶ μηδεμιᾶς καταξιώσας αὐτοῖς , ἐρωτήσεως , ἣ μόνον τὸν μέγαν Ἀρτέμιον διαχωρι-σθῆναι τῆς αὐτῶν συζυγίας παρακελευσάμενος , ἐξορίαν κατ’ αὐτῶν ψηφίζεται , καὶ πέμπει αὐτοῦ . ἐν Ὀάσει τῆς Ἀραβίας . Δύο δὲ εἰσὶ χωρία οὕτω χα-λούμενα , Ὄασις μικρὰ καὶ μεγάλη · φθοροποιὰ δι’ τὰ χωρία , καὶ ὑπὸ φθοροποιῶν ἀέρων κατασκιά-μενα , καὶ οὐδεὶς τῶν ἐκεῖσε ἀπερχομένων , ἐνιαυτὸν ἕνα καὶ μόνον διήρκεσεν , ἀλλ’ αὐτόθι ὑπὸ χαλεπῶν ἁλισκόμενοι νοσημάτων ἐναποθνήσκουσιν . Ἐκεῖ τοίνυν τοὺς ἁγίους περιορίσας Εὐγένιον καὶ Μακάριον , ἐν αὐτῇ τὰς κεφαλὰς τῶν ἁγίων ἀποτμηθῆναι ἐκέλευσεν · οἳ καὶ ἐτελειώθησαν μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας , τῇ εἰκάδι τοῦ Δεκεμβρίου μηνός . Ἐν δὲ τῷ τόπῳ τῆς αὐτῶν τελειώσεως , θαῦμα γέγονε μέγα · μὴ ἔχοντος γὰρ τοῦ τόπου ὕδωρ τὸ σύννιον , μ Τὸν δὲ ἅγιον Ἀρτέμιον προσκαλεσάμενος ἔφη πρὸς αὐτόν · Διὰ τὴν προπέτειάν σου κατηνάγκασά ; με ἀτιμάσαι τὸ γένος σου , καὶ τὴν προσποστάν σω περιφάνειαν ἐνυβρίσαι , καὶ αὐτῶν ἐφάψασθαι τῶν σαρκῶν σου . Παίσθητι οὖν μοι , Ἀρτέμιε , καὶ προσελθὼν δῦσον τοῖς θεοῖς , μάλιστα τῷ Δαφναίῳ Ἀπόλλωνι τῷ ἐμοὶ τριποθήτῳ καὶ παναγάστῳ θεῷ , καὶ τῆς αἰτίας τοῦ αἵματος τοῦ ἐμοῦ ἀδελφοῦ ἀπαλλάσσον , τήν τε ἀξίαν μείζονα καὶ ἐνδοξοτέραν ἐπαναθήσω σοι · ἔπαρχον γὰρ πραιτωρίων σε καταστήσας , καὶ ἀρχιερέα τῶν μεγάλων θεῶν , πατέρα ἐμὸν ὀνομάσω , καὶ τῆς ἐμῆς βασιλείας τὰ δεύτερα φέροντα , καὶ ἔσμεθ’ ἡμῶν πάντα τὸν χρόνον τῆς ἡμετέρας ζωῆς τε καὶ διαγωγῆς . Οἶδας γὰρ καὶ αὐτὸς , ὦ Ἀρτέμιε , ὡς ὁ ἐμὸς ἀδελφὸς μάτην παρὰ Κωνσταντίνου πεφέ -
Lemmas: 40Julianus autem sanctum Artemium ad se D catum his verbis allocutus est : Temeritate tua me cogegisti probo officere genus tuum , ac tuxe digni-tati inferre ignominiam , et vel ipsas carnes tuas attingere . Credo igitur mihi , Artemi ; accede et sacrificia diis , praesertim Apollini Daphnaco , deo meo charissimo et sanctissimo , et a causa sanguini fratri mei absolvam te , diguitatemque majo-rem et gloriosiorem restituam tibi . To enim prae-fectum praetorii constitutum summumque magnorum deorum pontificem , patrem meum appellabo ; secundum in imperio locum tenebis , et nobiscum eris omnibus diebus vitæ et conversationis nostræ . Nam tu quoque nosti , Artemi , fratrem meum non juste a Constantio occisum fuisse , sed eum con - A καί ὁ χείρ ὀπίσω θεόθες , γυμνός ἐπί ὁ στέρνον προσπάσσω διά ὁ ἐμός ἁμαρτία τε καί παραβαίνω , ὁ μή γιγνώσκω ἁμαρτία , μηδέ δόλος ἐν στέρνον ἐργάζομαι . Πολύς τοιγάρ ὁ ὁ ἐγώ δεσπότης πάθημα · μακράν εἰμί ὁ ἐκεῖνος μακροβι-μίας καί ἀνοχή ὁ ταλαίπωρος · χαίρω τοίνυν καί ἀγαλλιάω ὁ ὁ δεσπότης ἐγώ πάθημα λαμπρύνω . κουφίζω ἐγώ ὁ πόνος ὁ μέρα ; ὁ πάθος · ελαφραίνω ἐγώ ὁ ἀλγηδών ὁ υφατιεις ὁ ἀγαθός . ἀγός γάρ διά αὐτός οὐ Θεός γίγνομαι διά ὁ βάπτισμα καί ὁ ἀφρεᾶ ; ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί ἔτι μᾶλλον γίγνομαι διά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις · εὐχαριστέω σύ , δεσπότης , ὅτι ὁ σός ἐγώ πάθος στεφανόω · ἀλλά , φιλάνθρωπος , καί φιλοκτήριμον , καί ὁ σός δοῦλος προνοητής , τελειόω ἐγώ ὁ δρόμος ἐν ὁ ὁμολογία σύ , καί μή ἐγώ ἀνάξιος κρίνω ὅδε ὁ ἐγχειρίλβ καί οὗτος πρός ἑαυτοῦ εὔχομαι , φθάνω ἐν ὁ φυλακή μετά ὁ ἅγιος μάρτυς Εὐγενία καί Μακάριος , καί παραδίδωμι ὁ δεσμοφύλαξ · καί εἰμί ὁ ὁ Χριστός μάρτυς μετά ὁ ἅγιος αθλοφόρος Εὐγένιος καί Μακάριος , δοξολογέω καί εὐχαριστέω ὁ Θεός . Πρωΐας δέ γίγνομαι , κελεύω πάλιν ὁ Παραβάτης ὁ μάρτυς ἵστημι ἐπί τίς δικαστήριον , καί μηδείς καταξιόω αὐτός , ἐρώτησις , ὅς μόνος ὁ μέγας Ἀρτέμιον διαχωρίζω ὁ αὐτός συζυγία παρακελεύομαι , ἐξορία κατά αὐτός ψηφίζω , καί πέμπω αὐτός . ἐν Ὄασις ὁ Ἀραβία . δύο δέ εἰμί χωρίον οὗτος χαλάω , Ὄασις μικρός καί μέγας · φθοροποιός διά ὁ χωρίον , καί ὑπό φθοροποιός ἀήρ κατασκιάω , καί οὐδείς ὁ ἐκεῖσε ἀπέρχομαι , ἐνιαυτός εἷς καί μόνος διαρκέω , ἀλλά αὐτόθι ὑπό χαλεπός ἁλίσκομαι νόσημα ἐναποθνῄσκω . ἐκεῖ τοίνυν ὁ ἅγιος περιορίζω Εὐγένιος καί Μακάριος , ἐν αὐτός ὁ κεφαλή ὁ ἅγιος ἀποτέμνω κελεύω · ἕ καί τελειόω μετά τεσσαράκοντα ἡμέρα , ὁ εἰκάς ὁ Δεκέμβριος μείς . ἐν δέ ὁ τόπος ὁ αὐτός τελείωσις , θαῦμα γίγνομαι μέγας · μή ἔχω γάρ ὁ τόπος ὕδωρ ὁ σύνειμι , μ ὁ δέ ἅγιος Ἀρτέμιον προσκαλέω φημί πρός αὐτός · Ζεύς ὁ προπέτεια σύ καταναγκάζω ; ἐγώ ἀτιμάζω ὁ γένος σύ , καί ὁ προσποιστημι σός περιφάνεια ἐνυβρίζω , καί αὐτός ἐφάπτω ὁ σάρξ σύ . παίω οὖν ἐγώ , Ἀρτέμιος , καί προσέρχομαι δύο ὁ θεός , μάλιστα ὁ δαφναῖος Ἀπόλλων ὁ ἐγώ τριπόθητος καί πανάγαστος θεός , καί ὁ αἴτιος ὁ αἷμα ὁ ἐγώ ἀδελφός ἀπαλλάσσω , ὁ τε ἄξιος μείζων καί ἔνδοξος ἐπανατίθημι σύ · ἔπαρχος γάρ πραιτώριον σύ καθίστημι , καί ἀρχιερεύς ὁ μέγας θεός , πατήρ ἐμός ὀνομάζω , καί ὁ ἐμός βασίλεια ὁ δύο φέρω , καί ἕννυμι ἐγώ πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἡμέτερος ζωή τε καί διαγωγεύς . οἶδα γάρ καί αὐτός , εἰμί Ἀρτέμιος , ὡς ὁ ἐμός ἀδελφός μάτην παρά Κωνσταντῖνος πεφέ -