joannes-damascenus.de-sacris-imaginibus-contra-constantinum-cabalinum-sp pg095_0202.2
Ἰστέον , ὅτι οἱ τὰ ἄζυμα προσκομίζοντες , νεκρὰν σάρκα , καὶ οὐχὶ ζῶσαν προσφέρουσιν . Ἡ γὰρ ζύμη ἀντὶ ψυχῆς τῷ φυράματι γίνεται , καὶ τὸ ἅλας ἀντὶ τοῦ νοῦς · ὁ γὰρ Κύριος σῶμα ἐμψυχὸν τε καὶ ἐννοοῦν ἐκ τῆς Ἁδιαφθάρτου προπλασάμενος , διὰ τελείου ἄρτου εἰκότως παρέδωκε τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης μυστήριον · εὐλογήσας αὐτόν , καὶ κλάσας , καὶ εἰπών · Λάβετε , φάγετε · τοῦτό ἐστι τὸ σῶμα μου . » Καὶ ὁ Λουκᾶς ἐν ἀγίῳ Εὐαγγελίῳ αὐτοῦ , « Καὶ λαβὼν ἄρτον , φησίν , εὐχαριστήσας ἔκλασεν . » Ἰδοὺ δὲ καὶ αὐτὸς ἄρτον εἶπε λαβεῖν τὸν Χριστόν , καὶ οὐκ ἄζυμον . Οὐ γὰρ ἔτι ἦν , πέμπτης οὐσης τῆς ἡμέρας · δεκατατρίτη γὰρ ἡ ἡ σελήνη ἦν , καὶ οὐκ ἦν ἄζυμον διὰ τὸ μὴπω γενέσθαι . Τῇ ιε' γὰρ τῆς σελήνης νενομοθετημένον ἦν ἐσθίειν ταῦτα . Τῇ δὲ ιδ' τὸν ἄμνον καὶ μόνον ἔσθιον · διὸ καὶ τὴν δεκατετάρτην τοῦ αὐτοῦ μηνὸς τῆς σελήνης , Πάσχα προσαγορεύει ὁ νόμος · τὴν δὲ ιε' αὐτὴν καὶ Σάββατον ὀνομάζει . Εἰ οὖν ὁ Χριστὸς ἐτοῦθὴ κατὰ τὴν δεκατετάρτην τῆς σελήνης , ἡμέρᾳ Παρασκευῇ · τὸ δὲ Σάββατον ἦν τῶν ἄζύμων ἑορτή , ὅτε τὰ ἄζυμα ἔσθιον , πότε ταῦτα τοῖς ἀποστόλοις παρέδωκεν , ὅτι λέγουσιν παρὰ τῶν ἀποστόλων ταῦτα λαβεῖν ; Οὐδὲ γὰρ τὸ Πάσχα τὸ νόμιμον κατὰ τὸν χρόνον ἔφαγεν ὁ Χριστός . Καὶ γὰρ μετὰ τὸ δεῖπνησαι , παρέδωκε διὰ τῆς τοῦ ἄρτου κλάσεως , τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης μυστήριον κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν . Ὅτε δὲ ἑορτὴ τῶν Ἄζύμων ἦν ἐν τῷ Σαββάτῳ κατὰ τὴν ιε' ἡμέραν τοῦ μηνὸς , ἐν τῷ τάφῳ ἔκειτο ὁ Κύριος . Ἄζύμων οὖν μὴ ὄντων πρὸ τῆς ἑορτῆς τῶν Ἄζύμων ἐν ὅλῳ τῷ ἐνιαυτῷ , ποῦ εὑρέθησαν τότε τὰ ἄζυμα , ὅτε μετὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν τὸ δεῖπνον ἔφαγεν ὁ Χριστός ; Παύσαθε οἱ τῇ ἀληθείᾳ ἀντιμαχόμενοι . Καὶ τὸ , « Ἦν δὲ Παρασκευὴ τοῦ Πάσχα , » οὕτως νοεῖται . Ἐτοιμάζον γὰρ , οἷον καὶ παρεσκεύαζον τὰ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα · καὶ τὸ , « Αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραίτωριον , ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ' ἵνα φάγωσι τὸ Πάσχα , » πῶς νοεῖται , εἰ τῇ πέμπτῃ ἦν τὸ Πάσχα ; πῶς τῇ Παρασκευῇ πρὸς τὸ πραίτωριον οὐκ εἰσῆλθον , ἀλλ' εὐλαβοῦντο προκαθαρθῆναι πῶς διὰ τὴν τοῦ Πάσχα μετάληψιν ;
Lemmas: ἰστέον , ὅτι ὁ ὁ ἄζυμος προσκομίζω , νεκρός σάρξ , καί οὐ ζώννυμι προσφέρω . ὁ γάρ ζύμη ἀντί Ψυχή ὁ φύραμα γίγνομαι , καί ὁ ἅλς ἀντί ὁ νόος · ὁ γάρ Κύριος σῶμα ἐμψύχω τε καί ἐννοέω ἐκ ὁ αδιαφθαρτος προπλάσσω , διά τέλειος ἄρτος εἰκότως παραδίδωμι ὁ ὁ Καινή διαθήκη μυστήριον · εὐλογέω αὐτός , καί κλάω , καί εἶπον · λαμβάνω , ἐσθίω · οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ . » καί ὁ Λουκᾶς ἐν ἅγιος Εὐαγγέλιος αὐτός , « καί λαμβάνω ἄρτος , φημί , εὐχαριστέω κλάω . » ἰδέ δέ καί αὐτός ἄρτος εἶπον λαμβάνω ὁ Χριστός , καί οὐ ἄζυμος . οὖον γάρ ἔτι εἰμί , πέμπτος εἰμί ὁ ἡμέρα · δεκατατρίτη γάρ ὁ ὁ σελήνη εἰμί , καί οὐ εἰμί ἄζυμος διά ὁ μήπω γίγνομαι . ὁ ἵημι γάρ ὁ σελήνη νομοθετέω εἰμί ἐσθίω οὗτος . ὁ δέ ἴδη ὁ Ἄμνον καί μόνος ἐσθίω · διό καί ὁ δεκατέταρτος ὁ αὐτός μείς ὁ σελήνη , Πάσχα προσαγορεύω ὁ νόμος · ὁ δέ ἵημι αὐτός καί σάββατον ὀνομάζω . εἰμί οὖν ὁ Χριστός ἐτός κατά ὁ δεκατέταρτος ὁ σελήνη , ἡμέρα Παρασκευή · ὁ δέ σάββατον εἰμί ὁ ἄζυμος ἑορτή , ὅτε ὁ ἄζυμος ἐσθίω , πότε οὗτος ὁ ἀπόστολος παραδίδωμι , ὅτι λέγω παρά ὁ ἀπόστολος οὗτος λαμβάνω ; οὐδέ γάρ ὁ Πάσχα ὁ νόμιμος κατά ὁ χρόνος ἐσθίω ὁ Χριστός . καί γάρ μετά ὁ δειπνέω , παραδίδωμι διά ὁ ὁ ἄρτος κλάσις , ὁ ὁ Καινή διαθήκη μυστήριον κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα . ὅτε δέ ἑορτή ὁ ἄζυμος εἰμί ἐν ὁ σάββατον κατά ὁ ἵημι ἡμέρα ὁ μείς , ἐν ὁ τάφος κεῖμαι ὁ Κύριος . ἄζυμος οὖν μή εἰμί πρό ὁ ἑορτή ὁ ἄζυμος ἐν ὅλος ὁ ἐνιαυτός , ποῦ εὑρίσκω τότε ὁ ἄζυμος , ὅτε μετά ὁ αὐτός μαθητής ὁ δεῖπνον ἐσθίω ὁ Χριστός ; παύω ὁ ὁ ἀλήθεια αντιμαχόμενος . καί ὁ , « ἦς δέ Παρασκευή ὁ Πάσχα , » οὕτως νοέω . ἑτοιμάζω γάρ , οἷος καί παρασκευάζω ὁ ὁ ἑορτή ὁ Πάσχα · καί ὁ , « αὐτός οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον , ἵνα μή μιαίνω , ἀλλά ἵνα ἐσθίω ὁ Πάσχα , » πῶς νοέω , εἰμί ὁ πέμπτος εἰμί ὁ Πάσχα ; πῶς ὁ Παρασκευή πρός ὁ πραιτώριον οὐ εἰσέρχομαι , ἀλλά εὐλαβέομαι προκαθαίρω πῶς διά ὁ ὁ Πάσχα μετάληψις ;