joannes-damascenus.de-azymis-fragmenta-duo-sp pg095_0206.2
Τανέον , ὅτι οἱ τὰ ἄζυμα προσακμίζοντες , νεκρὰν σάρκα , καὶ οὐχὶ ζῶσαν προσφέρουσιν . Ἡ γὰρ ζύμη ἀντὶ ψυχῆς τῷ σωράματι γίνεται , καὶ τὸ ἅλας ἀντὶ τοῦ νοός · ὁ γὰρ Κύριος σῶμα ἔμψυχόν τε καὶ ἔννουν ἐκ τῆς Ἀειπαρθένου προσλαβόμενος , διὰ τελείου ἄρτου εἰκότως παρέδωκε τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης μυστήριον · εὐλογήσας αὐτὸν , καὶ κλάσας , καὶ εἰπών · « Λάβετε , φάγετε · τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου . » Καὶ ὁ λουκᾶς ἐν ἁγίῳ Εὐαγγελίῳ αὐτῷ , « Καὶ λαβὼν ἄρτον , φησὶν , εὐχαριστήσας , ἔκλασεν . » Ἰδοὺ δὲ καὶ αὐτὸς ἄρτον εἶπε λαβεῖν τὸν Χριστὸν , καὶ οὐκ ἄζομον . Οὐ γὰρ ἔτι ἦν , πέμπτης οὔσης τηνικαῦτα ἡμέρας · ἐκακαιτρίτη γὰρ ἦν ἡ σελήνη τότε , καὶ οὐκ ἦν ἄζυμον διὰ τὸ μήπω γενέσθαι . Τῇ ιαʹ γὰρ τῆς σελήνης νενομοθετημένον ἦν λοβίαν ταῦτα . Τῇ δὲ ιθʹ τὸν ἀμνὸν καὶ μόνον ἤσθιον · διὸ καὶ τὴν ἐκακαιτετάρτην τοῦ αὐτοῦ μηνὸς τῆς σελήνης , Πάσχα προσαγορεύει ὁ νόμος · τὴν δὲ ιαʹ αὐτὴν καὶ ἑβδομάτιν ὀνομάζει . Εἰ οὖν ὁ Χριστὸς ἐτόθη κατὰ τὴν ἐκακαιτετάρτην τῆς σελήνης , ἡμέρᾳ Παρασκευῇ · τὸ δὲ Σάββατον ἦν τῶν ἀζύμων ὄφρτη , ὅτε τὰ ἄζυμα ἤσθιον , πότε ταῦτα τοῖς ἀποστόλοις παρέδωκεν , ὅσι λάγνοσιν παρὰ τῶν ἀποστόλων ταῦτα λαβεῖν ; Οὐδὲ γὰρ τὸ Πάσχα τὸ νόμιμον κατὰ τὸν χρόνον ἔφαγεν ὁ Χριστός . Καὶ γὰρ μετὰ τὸ δειπνῆσαι , παρέδωκε διὰ τῆς τοῦ ἄρτου κλάσεως , τὸ τῇ Καινῆς Διαθήκης μυστήριον κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν . Ὅτε δὲ ἑορτὴ τῶν Ἀζύμων ἦν ἐν τῷ Σαββάτῳ κατὰ τὴν ιαʹ ἡμέραν τοῦ μηνὸς , ἐν τῷ τάφῳ ἔκειτο ὁ Κύριος . Ἀζύμων οὖν μὴ ὄντων πρὸ τῆς ὀραῆς τῶν Ἀζύμων ἐν ἄψῳ τῷ ἀνιαυτῷ , ποῦ εὑρέθησαν τότε τὰ ἄζυμα , ὅτε μετὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν τὸ δεῖπνον , ἔφαγεν ὁ Χριστός ; Παύσασθε οἱ τῇ ἀληθείᾳ ἀντιμαχόμενοι . Καὶ τὸ , « Ἦν δὲ Παρασκευὴ τοῦ Πάσχα , » οὕτω νοεῖται . Ἡτοίμαζον γὰρ , οἷον καὶ παρεσκεύαζον τὰ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα · καὶ τὸ , « Αἰστοι οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον , ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ' ἵνα φάγωσι τὸ Πάσχα , » πῶς νοήσεις , εἰ τῇ πέμπτῃ ἦν τὸ Πάσχα ; πῶς τῇ Παρασκευῇ πρὸς τὸ πραιτώριον οὐκ εἰσῆλθον , ἀλλ' εὐλαβοῦντο προκαθαιρόμενοί σως διὰ τὴν πρὸ Πάτχα μετάληψιν ;
Lemmas: Τανέον , ὅτι ὁ ὁ ἄζυμος προσακμίζοντες , νεκρός σάρκα , καί οὐ ζάω προσφέρω . ὁ γάρ ζύμη ἀντί ψυχή ὁ σωράματι γίγνομαι , καί ὁ ἅλας ἀντί ὁ νόος · ὁ γάρ κύριος σῶμα ἔμψυχος τε καί ἔννους ἐκ ὁ ἀειπάρθενος προσλαμβάνω , διά τέλειος ἄρτος ἔοικα παραδίδωμι ὁ ὁ Καΐνης διαθήκη μυστήριον · εὐλογέω αὐτός , καί κλάω , καί λέγω · « λαμβάνω , ἐσθίω · τούτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ . » καί ὁ Λουκᾶς ἐν ἅγιος Εὐαγγέλιος αὐτός , « καί λαμβάνω ἄρτος , φημί , εὐχαριστέω , κλάω . » ἰδέ δέ καί αὐτός ἄρτος λέγω λαμβάνω ὁ Χριστός , καί οὐ ἄζομον . Οὐ γάρ ἔτι εἰμί , πέμπτος σέω τηνικαῦτα ἡμέρα · εκακαιτριτος γάρ εἰμί ὁ σελήνη τότε , καί οὐ εἰμί ἄζυμος διά ὁ μήπω γίγνομαι . Τά ἰά γάρ ὁ σελήνη νομοθετέω εἰμί λοβίας οὗτος . ὁ δέ εὐθύς ὁ ἀμνός καί μόνος ἐσθίω · διό καί ὁ εκακαιτεταρτος ὁ αὐτός Μήνη ὁ σελήνη , Πάσχα προσαγορεύω ὁ νόμος · ὁ δέ ἰά αὐτός καί ἕβδομα ὀνομάζω . εἰμί οὖν ὁ Χριστός τίθημι κατά ὁ εκακαιτεταρτος ὁ σελήνη , ἡμέρα Παρασκευή · ὁ δέ σάββατον εἰμί ὁ ἄζυμος ὄφρτη , ὅτε ὁ ἄζυμος ἐσθίω , πότε οὗτος ὁ ἀπόστολος παραδίδωμι , αἵμων λάγνος παρά ὁ ἀπόστολος οὗτος λαμβάνω ; οὐδέ γάρ ὁ Πάσχα ὁ νόμιμος κατά ὁ χρόνος ἐσθίω ὁ Χριστός . καί γάρ μετά ὁ δειπνέω , παραδίδωμι διά ὁ ὁ ἄρτος κλάσις , ὁ ὁ Καΐνης διαθήκη μυστήριον κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα . Ὅτε δέ ἑορτή ὁ ἄζυμος εἰμί ἐν ὁ σάββατον κατά ὁ ἰά ἡμέρα ὁ Μήνη , ἐν ὁ τάφος κεῖμαι ὁ κύριος . ἄζυμος οὖν μή εἰμί πρό ὁ ὁράω ὁ ἄζυμος ἐν ἅπτω ὁ ανιαυτος , ποῦ εὑρίσκω τότε ὁ ἄζυμος , ὅτε μετά ὁ αὐτός μαθητής ὁ δεῖπνον , ἐσθίω ὁ Χριστός ; παύω ὁ ὁ ἀλήθεια αντιμαχόμενος . καί ὁ , « Ἦς δέ Παρασκευή ὁ Πάσχα , » οὕτως νοέω . ἑτοιμάζω γάρ , οἷος καί παρασκευάζω ὁ ὁ ἑορτή ὁ Πάσχα · καί ὁ , « ἀϊστόω οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον , ἵνα μή μιαίνω , ἀλλά ἵνα ἐσθίω ὁ Πάσχα , » πῶς νοέω , εἰμί ὁ πέμπτος εἰμί ὁ Πάσχα ; πῶς ὁ Παρασκευή πρός ὁ πραιτώριον οὐ εἰσέρχομαι , ἀλλά εὐλαβέομαι προκαθαίρω σῶς διά ὁ πρό Πάτχα μετάληψις ;