joannes-damascenus.contra-nestorianos pg095_0102.4
Πρὸς τοὺς Νεστορίου ὁμόφρονας οὕτως ἀρχτέον τοῦ λόγου . Εἴπατε ἡμῖν , ὦ οὗτοι , τίνα συνέλαβεν ἡ ἅγια Θεοτόκος , τὸν φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Θεόν , ἢ ἄνθρωπον ; Κἂν μὲν εἴπωσι , τὸν φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Θεόν , ὀρθόδοξοί εἰσιν · ἐξ ἀνάγκης γὰρ καὶ Θεοτόκον τὴν ἁγίαν Παρθένον ὁμολογήσουσιν · ἡ γὰρ Θεὸν συλλαβοῦσα , τοῦτον καὶ σαρκοωμένον γεννήσασα , πῶς οὐ Θεοτόκος ; εἰ δὲ εἴπωσιν ἄνθρωπον , τότε ὡς αἱρετικούς οὕτως διαδεξόμεθα · τὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς Υἱὸν καὶ Λόγον τὸν πρεσβύιον , φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ φύσει Θεὸν λέγετε , καὶ ὁμοούσιον τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ; Ναί , φήσουσιν . Εἶτα φάμεν · τὸν τῆς Παρθένου Υἱὸν , φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ φύσει Θεὸν λέγετε ; Οὔ , ἐροῦσι . Τότε φήσομεν · Οὐκοῦν δύο υἱοὺς ὁμολογεῖτε τοῦ Θεοῦ , ἕνα κατὰ φύσιν , καὶ ἕνα κατὰ χάριν , καὶ δύο υἱοὺς προσκυνεῖτε ; καὶ γέγονε καθ’ ὑμᾶς τετράς ἡ τριάς . Εἴπατε οὖν ἡμῖν , ποθέν δύο τὰς ὑποστάσεις κηρύττειν ἐμάθετε ; οὐχ ἀκούετε τοῦ Εὐαγγελίου διαρρήδην φάσκοντος · « Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος . » Καὶ μετ’ ὀλίγον · « Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . » Πόθεν δὲ καὶ μετὰ τὴν τῆς ἐμψύχου σαρκὸς σύλληψιν , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐνοίκησιν λέγετε ; Οὐ γέγραπται , ὅτι · « Εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς τὴν Μαρίαν , εἶπε · Χαῖρε , κεχαριτωμένη , ὁ Κύριος μετὰ σοῦ . » Ἡ δὲ , ἐπὶ τῷ λόγῳ διαταραχθεῖ , καὶ διελογιζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος · καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ · Μὴ φοβοῦ , Μαριάμ · εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ · καὶ ἰδοῦ , συλλήψῃ ἐν γαστρὶ , καὶ τέξῃ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · οὗτος ἔσται μέγας , καὶ Υἱὸς Ὑψίστου κληθήσεται · καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυὶδ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ , καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Εἶπε δὲ Μαριάμ πρὸς τὸν ἄγγελον · Πῶς ἔσται μοι τοῦτο ; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ · Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ , καὶ δύναμις
Lemmas: πρός ὁ Νεστόριος ὁμόφρων οὕτως ἄρχω ὁ λόγος . εἶπον ἐγώ , εἰμί οὗτος , τίς συλλαμβάνω ὁ ἅγιος Θεοτόκος , ὁ φύσις υἱός ὁ Θεός καί Θεός , ἢ ἄνθρωπος ; κἀν μέν εἶπον , ὁ φύσις υἱός ὁ Θεός καί Θεός , ὀρθόδοξος εἰμί · ἐκ ἀνάγκη γάρ καί Θεοτόκος ὁ ἅγιος παρθένος ὁμολογέω · ὁ γάρ θεός συλλαμβάνω , οὗτος καί σαρκόω γεννάω , πῶς οὖον Θεοτόκος ; εἰμί δέ εἶπον ἄνθρωπος , τότε ὡς αἱρετικός οὕτως διαδέχομαι · ὁ ὁ Θεός καί πατήρ υἱός καί Λόγος ὁ πρέσβυς , φύσις υἱός ὁ Θεός καί φύσις θεός λέγω , καί ὁμοούσιος ὁ Θεός καί πατήρ ; Ναίς , φημί . εἶτα φημί · ὁ ὁ παρθένος υἱός , φύσις υἱός ὁ Θεός καί φύσις θεός λέγω ; οὖον , εἴρω . τότε φημί · οὐκοῦν δύο υἱός ὁμολογέω ὁ Θεός , εἷς κατά φύσις , καί εἷς κατά χάρις , καί δύο υἱός προσκυνέω ; καί γίγνομαι κατά σύ τετράς ὁ τριάς . εἶπον οὖν ἐγώ , πίνω δύο ὁ ὑπόστασις κηρύσσω μανθάνω ; οὐ ἀκούω ὁ Εὐαγγέλιος διαρρήδην φάσκω · « ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος . » καί μετά ὀλίγος · « καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἐγώ . » πόθεν δέ καί μετά ὁ ὁ ἐμψυχόω σάρξ σύλληψις , καί ὁ ὁ Θεός Λόγος ἐνοίκησις λέγω ; οὖον γράφω , ὅτι · « εἰσέρχομαι ὁ ἄγγελος πρός ὁ Μαρία , εἶπον · Χαῖρος , χαριτόω , ὁ Κύριος μετά σύ . » ὁ δέ , ἐπί ὁ λόγος διαταράσσω , καί διαλογίζομαι ποδαπὸς εἰμί ὁ ἀσπασμός οὗτος · καί εἶπον ὁ ἄγγελος αὐτός · μή φοβέω , Μαρία · εὑρίσκω γάρ χάρις παρά ὁ Θεός · καί ὁράω , συλλαμβάνω ἐν γαστήρ , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς · οὗτος εἰμί μέγας , καί υἱός ὕψιστος καλέω · καί δίδωμι αὐτός Κύριος ὁ θεός ὁ θρόνος Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός , καί βασιλεύω ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ εἰς ὁ αἰών , καί βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . εἶπον δέ Μαρία πρός ὁ ἄγγελος · Πῶς εἰμί ἐγώ οὗτος ; καί ἀποκρίνω ὁ ἄγγελος εἶπον αὐτός · πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σός , καί δύναμις