joannes-damascenus.contra-nestorianos pg095_0120.1
Α αὐτήν , καὶ δύναμιν δεκτικὴν τῆς τοῦ Λόγου ὁσιότητος παρέχον , καὶ τότε ἐπεσκίασεν ἐπ' αὐτὴν ἡ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου ἐνυπόστατος σοφία καὶ δύναμις , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ τῷ Πατρὶ ὁμοούσιος , καὶ συνἐπῆξε ἑαυτῷ ἐκ τῶν ἁγίων καὶ καθαρωτάτων αὐτῆς αἱμάτων , σάρκα ἐψυχωμένην ψυχῇ λογικῇ τε καὶ νοερᾷ , αὐτὸς γεγὼνὼς αὐτῆς ὑπόστασις . Οὕτω τε Θεὸς ὑπάρχων , ἐκ Πατρὸς φύσει , καὶ γέγονε φύσει ἄνθρωπος ; ἐκ μητρός . Ἔστι τὰς ὁ αὐτὸς τοῦτο χάζειν . Θεὸς τέλειος ἀληθῶς , καὶ φύσει τέλειος ἄνθρωπος ἀλεῦδώς , μία ὑπόστασις ἐν δυσὶν ἀδιαιρέτοις ταῖς φύσεσιν . Οὐ γὰρ ἄνθρωπον ἀποθεωθέντα ὁμολογοῦμεν , ἀλλὰ Θεὸν σσαρκοῦμεν καὶ ἐνανθρωπήσαντα . « Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο . » Καὶ ὅλον Θεόν , καὶ ὅλον ἄνθρωπον , μετὰ τῆς ὑπερθέου αὐτοῦ θεότητος , καὶ μίαν φύσιν τοῦ Θεοῦ Λόγου σσαρκοῦμεν δογματίζομεν . Καὶ δύο τοῦ φύσει Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Θεοῦ τὰς γεννήσεις γινώσκομεν τε καὶ καταγγέλλομεν · μίαν τὴν ἐκ Πατρὸς προαιώνιον ἀσωμάτως καὶ ἀναίτιως ( 2 ) · καὶ μίαν τὴν ἐπ' ἐσχάτων τῶν χρόνων διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου σαρκοῦντως καὶ ἐνανθρωπητικῶς , σωματικὴν τε καὶ χρονικὴν . Διὸ καὶ Θεοτόκον τὴν ἁγίαν Παρθένον χρυπτοῦμεν , ὡς Θεὸν Κύριον καὶ ἀληθῶς ἐξ αὐτῆς σαρκοῦντα γεννηθέντα . Χριστοτόκον δὲ αὐτὴν ἰσμεν · Χριστὸν γὰρ ἐγέννησε . Ἀλλ' ἐπειδὴ ἐπ' ἀναίρεσι τῆς Θεοτόκου φωνῆς , ὁ δειλῶτατος Νεστόριος ταύτην σκετρήσατο , οὐ Χριστοτόκον , ἀλλ' ἐκ τοῦ κρείττονος αὐτὴν Θεοτόκον ( 3 ) κατονομάζομεν . Χριστοτόκοι γὰρ καὶ ἄλλαι τῶν προφητῶν καὶ βασιλέων μητέρες , μόνη δὲ Θεοτόκος , ἡ ἁγία Θεοτόκος Μαριάμ · διὸ δὲ τὰς φύσεις τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἐνός Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἰσμεν · καὶ δύο τὰς φυσικὰς θελήσεις τε καὶ ἐνεργείας . Ἐνεργεῖ γὰρ ἐν ἑκάτερῃ μορφῇ , καὶ θέλει , τοῦθ' ὅπερ θέλειν ἴδον ἐσχηκεν μετὰ τῆς ἑτέρου κοινωνίας · καὶ Τριάδι , καὶ μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , λατρεύομεν , ἐνὶ Πατρὶ , ἐνὶ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παρθένου , τῷ αὐτῷ Θεῷ καὶ ἀνθρώπῳ , καὶ ἐνὶ ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Α αὐτός , καί δύναμις δεκτικός ὁ ὁ Λόγος ὁσιότης παρέχω , καί τότε ἐπισκιάζω ἐπί αὐτός ὁ ὁ Θεός ὁ ὕψιστος ἐνυπόστατος σοφία καί δύναμις , ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ ὁ πατήρ ὁμοούσιος , καί συμπήγνυμι ἑαυτοῦ ἐκ ὁ ἅγιος καί καθαρός αὐτός αἷμα , σάρξ ψυχόω Ψυχή λογικός τε καί νοερός , αὐτός γέγωνα αὐτός ὑπόστασις . οὕτως τε θεός ὑπάρχω , ἐκ πατήρ φύσις , καί γίγνομαι φύσις ἄνθρωπος ; ἐκ μήτηρ . εἰμί ὁ ὁ αὐτός οὗτος χάζω . θεός τέλειος ἀληθής , καί φύσις τέλειος ἄνθρωπος ἀλεῦδώς , εἷς ὑπόστασις ἐν δύο ἀδιαίρετος ὁ φύσις . οὖον γάρ ἄνθρωπος ἀποθεόω ὁμολογέω , ἀλλά θεός σαρκόω καί ἐνανθρωπέω . « ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι . » καί ὅλος Θεός , καί ὅλος ἄνθρωπος , μετά ὁ ὑπερθέω αὐτός θεότης , καί εἷς φύσις ὁ Θεός Λόγος σαρκόω δογματίζω . καί δύο ὁ φύσις υἱός ὁ Θεός καί Θεός ὁ γεννάω γιγνώσκω τε καί καταγγέλλω · εἷς ὁ ἐκ πατήρ προαιώνιος ἀσώματος καί ἀναίτιος ( 2 ) · καί εἷς ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ χρόνος διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος σαρκόω καί ἐνανθρωπητικῶς , σωματικός τε καί χρονικός . Διὸ καί Θεοτόκος ὁ ἅγιος παρθένος χρυπτουμην , ὡς θεός κύριος καί ἀληθής ἐκ αὐτός σαρκόω γεννάω . Χριστοτόκος δέ αὐτός οἶδα · Χριστός γάρ γεννάω . ἀλλά ἐπεί ἐπί ἀναίρεσις ὁ Θεοτόκος φωνή , ὁ δειλός Νεστόριος οὗτος σκετρήσατο , οὖον Χριστοτόκος , ἀλλά ἐκ ὁ ἀγαθός αὐτός Θεοτόκος ( 3 ) κατονομάζω . Χριστοτόκος γάρ καί ἄλλος ὁ προφήτης καί βασιλεύς μήτηρ , μόνος δέ Θεοτόκος , ὁ ἅγιος Θεοτόκος Μαρία · διό δέ ὁ φύσις ὁ Χριστός ὁ εἷς υἱός ὁ Θεός οἶδα · καί δύο ὁ φυσικός ἐθέλω τε καί ἐνέργεια . ἐνεργέω γάρ ἐν ἑκάτερῃ μορφή , καί ἐθέλω , οὗτος ὅσπερ ἐθέλω ὁράω ἔχω μετά ὁ ἕτερος κοινωνία · καί Τριάς , καί μετά ὁ ἐνανθρώπησις ὁ υἱός ὁ Θεός , λατρεύω , ἐν πατήρ , ἐν υἱός ὁ Θεός καί ὁ παρθένος , ὁ αὐτός Θεός καί ἄνθρωπος , καί ἐν ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .