joannes-damascenus.commentarii-in-epistulas-pauli-dub pg095_0260.1
πνευματικῶς ἡμᾶς ζῆν . Οὗτος δὲ ἐστὶν υἱοθεσία . Οὐχ εἶπεν δὲ , Πνεύματι Θεοῦ ζῶσιν , ἀλλὰ ἄγονται · δεῖκνὺς δτι οὕτως βεβούληται ἄγειν αὐτὴ , Κύριον εἶναι τῆς ἡμετέρας ζωῆς , ὡς ὁποῦδὰν βούληται , ἄγειν αὐτόν . « Οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον , ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας . » Εἰ τὶ ἐδίδουν ποιεῖν τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ οἱ ἐν τῇ παλαιᾷ , φόβῳ τῶν κολάσεων ἐπολοῦν . Ἄθετησας γὰρ τις τὸν νόμον Μωϋσέως , χωρὶς οἰκτιρμῶν ἀπέθανοσκεν . Οἱ δὲ τῆς χάριτος δεξάμενοι πνεῦμα , πάντα πρὸθῦ ποιοῦσι Χριστοῦ . Συγκρίνουσιν δ οὖν ἐνταῦθα ποιεῖται τῶν ἐν τῷ νόμῳ καὶ τῶν ἐν τῇ χάριτι . « Ἐν ᾧ κράζομεν , Ἄββὰ , Πατὴρ . » Πιστοῦται τὴν υἱοθεσίαν ἐκ τῆς προσευχῆς , ἥς προσέταξεν ὁ Κύριος τοὺς πιστεύοντας λέγειν · Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ὥσπερ δὲ πνεῦμα ἐστὶ χαρίσματος , καὶ πνεῦμα ἰαμάτων , καὶ πνεῦμα γλωσσῶν , καὶ πνεῦμα προφητείας , οὕτω καὶ πνεῦμα υἱοθεσίας . « Αὐτὸ πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν , δτι ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ . Εἰ δὲ τέκνα , κληρονόμοι · κληρονόμοι μὲν Θεοῦ , συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ . » Ὁ Παράκλητος , φησίν , τῷ χαρίσματι τῷ δεδομένῳ ἡμῖν . Ὁμοιον δὲ ὡς εἰ λέγοι · Οὐ τοῦ χαρίσματος ἐστι μόνον φωνή , ἀλλὰ καὶ τοῦ δόντος τὴν δωρεὰν Παρακλήτου . Αὐτὸς γὰρ ἡμᾶς οὕτως ἐδίδαξεν διὰ τοῦ χαρίσματος φθέγγεσθαι . « Εἰπερ συμπάσχομεν , ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν · Λογίζομαι γὰρ δτι οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς . » Εἰ γὰρ ἐν τοῖς λυπηροῖς ἐκοινωνήσαμεν αὐτῷ , μᾶλλον καὶ ἐν τοῖς χρηστοῖς τοῦτο ἔσται . Ὁ γὰρ τοὺς οὐδὲν διωρθωκότας τοσοῦτοις δωρησάμενος ἀγαθοῖς , ὅταν εἴδῃ καὶ πονέσαντας , καὶ τοσαῦτα παθόντας , πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἀμείψεται · « Ἡ γὰρ ἀποκαρδοχία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται . » Ὅρα πόσα διὰ τούτου κατασκευάζει , καὶ ὑπερὁψίαν τῶν παρόντων , καὶ ἐπιθυμίαν τῶν μελλόντων , καὶ τὸ δεῖξαι πῶς περισσοῦδατον τῷ Θεῷ τῶν ἄνθρώπων τὸ γένος ἐστίν · μετὰ δὲ τούτων καὶ τὰ τῶν φιλοσόφων δόγματα πάντα τὰ περὶ τοῦ κόσμου συντεθὲντα αὐτοῖς , ὥσπερ ἀράχνην ἐνὶ τούτῳ καταβάλλει τῷ δόγματι . Ὁ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · Ἡ αἴτησις αὕτη σφόδρα ωδίνει ταῦτα ἀναμένουσα , καὶ προσδοκοῦσα τὰ ἀγαθὰ , ἃπερ εἴρηκα νῦν . Ἀποκαρδοχία γὰρ ἡ σφόδρα προσδοχία ἐστιν . Ὡστὶ δὲ ἐμφαντικώτερον γενέσθαι τὸν λόγον , καὶ προσωποποιεῖ
Lemmas: πνευματικός ἐγώ ζῶ . οὗτος δέ εἰμί υἱοθεσία . οὐχ εἶπον δέ , πνεῦμα Θεός ζῶ , ἀλλά ἄγω · δείκνυμι δ οὕτως βούλομαι ἄγω αὐτός , κύριος εἰμί ὁ ἡμέτερος ζωή , ὡς ὁποῦδὰν βούλομαι , ἄγω αὐτός . « οὖον γάρ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος , ἀλλά λαμβάνω πνεῦμα υἱοθεσία . » εἰμί τίς δίδωμι ποιέω ὁ ἐντολή ὁ Θεός ὁ ἐν ὁ παλαιός , φόβος ὁ κόλασις πολέω . ἀθετέω γάρ τις ὁ νόμος Μωϋσῆς , Χωρὶς οἰκτιρμός ἀποθνῄσκω . ὁ δέ ὁ χάρις δέχομαι πνεῦμα , πᾶς προτίθημι ποιέω Χριστός . συγκρίνω δ οὖν ἐνταῦθα ποιέω ὁ ἐν ὁ νόμος καί ὁ ἐν ὁ χάρις . « ἐν ὅς κράζω , ἀββα , πατήρ . » πιστόω ὁ υἱοθεσία ἐκ ὁ προσευχή , ἥς προστάσσω ὁ Κύριος ὁ πιστεύω λέγω · πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ὥσπερ δέ πνεῦμα εἰμί χάρισμα , καί πνεῦμα ἴαμα , καί πνεῦμα γλῶσσα , καί πνεῦμα προφητεία , οὗτος καί πνεῦμα υἱοθεσία . « αὐτός πνεῦμα συμμαρτυρέω ὁ πνεῦμα ἐγώ , δ εἰμί τέκνον Θεός . εἰμί δέ τέκνον , κληρονόμος · κληρονόμος μέν Θεός , συγκληρονόμος δέ Χριστός . » ὁ Παράκλητος , φημί , ὁ χάρισμα ὁ δίδωμι ἐγώ . Ὅμοιος δέ ὡς εἰμί λέγω · οὖον ὁ χάρισμα εἰμί μόνος φωνή , ἀλλά καί ὁ δίδωμι ὁ δωρεά Παράκλητος . αὐτός γάρ ἐγώ οὕτως διδάσκω διά ὁ χάρισμα φθέγγομαι . « εἰ συμπάσχω , ἵνα καί συνδοξάζω · λογίζομαι γάρ δ οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . » εἰμί γάρ ἐν ὁ λυπηρός κοινωνέω αὐτός , μᾶλλον καί ἐν ὁ χρηστός οὗτος εἰμί . ὁ γάρ ὁ οὐδείς διορθόω τοσοῦτος δωρέω ἀγαθός , ὅταν οἶδα καί πονέω , καί τοσοῦτος πάθος , πῶς οὐ μᾶλλον ἀμείβω · « ὁ γάρ αποκαρδοχιος ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός ἀπεκδέχομαι . » Ὅρας πόσος διά οὗτος κατασκευάζω , καί ὑπεροψία ὁ πάρειμι , καί ἐπιθυμία ὁ μέλλω , καί ὁ δείκνυμι πῶς περισσοῦδατον ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος ὁ γένος εἰμί · μετά δέ οὗτος καί ὁ ὁ φιλόσοφος δόγμα πᾶς ὁ περί ὁ κόσμος συντίθημι αὐτός , ὥσπερ ἀράχνης ἐν οὗτος καταβάλλω ὁ δόγμα . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὁ αἴτησις οὗτος σφόδρα ὠδίνω οὗτος ἀναμένω , καί προσδοκώ ὁ ἀγαθός , ὅσπερ εἴρω νῦν . αποκαρδοχιος γάρ ὁ σφόδρα προσδοκία εἰμί . Ὡστὶ δέ ἐμφαντικός γίγνομαι ὁ λόγος , καί προσωποποιέω