joannes-chrysostomus.synopsis-scripturae-sacrae-sp pg056_0318.1
αὐτὴ ἐστὶ Βηλούεθ . Ὁ δὲ τεχθεὶς ἦν Βενιαμὲν . Τότε ἐποκρίθη Ῥουβὶμ μετὰ Βάλας τῆς παλλακῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ . Τότε ἀπέθανεν Ἰσαὰκ · καὶ ἐθαφαν αὐτὸν Ἠσαὶ καὶ Ἰακώβ . Γενεαλογούνται οἱ ἀπὸ τοῦ Ἠσαῦ , ἔνθα εὑρίσκεται Ἰὸὺδ ἀπὸ τοῦτον ὧν , Ἰαωθὰβ δὲ ἐνταῦθα καλεῖται . Διαφωνοῦνται τῷ Ἰωσήφ οἱ ἀδελφοὶ τῶν ἐννιῶν ἕνεκα , ὅτι δτι μᾶλλον αὐτὸν ὁ πατὴρ ἠφίλει . Καὶ λαβόντες μόνον ἐθούλοντο ἀνελεῖν · συμβουλευσάντος δὲ τοῦ Ῥουβὶμ εἰς λάκχον ἐμβαλεῖν ( ἐβούλετο γὰρ αὐτὸν τινὸς ἐξελέσθαι τοῦ θανάτου ) , ἔπει ἐνέβαλον , ἀπέθονον ὑστερον τοῖς Μαδιαναίοις , τοῦ Ἰούδα τοῦτο εἰσηγησαμένου . Τὸν δὲ χιτῶνα αὐτοῦ βάψαντες αἵματι , ἐπεδείκνυον τῷ πατρί . Ὁ δὲ νομίσας θηριάλωτον γεγονέναι , ἐθρήνει χαλεπῶς . Τῷ δὲ Ἰούδα ἐτεχθῆσαν Ἥρ , Αὐνὰν , καὶ Σηλώμ . Ἀποθανόντος δὲ τοῦ Ἥρ , τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τὴν Θάμαρ ἔλαβεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Αὐνὰν · καὶ οὐκ ἐβούλετο ἀναστῆσαι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ . Ὡς δὲ καὶ οὗτος ἀπέθανεν , οὐχὶ ἤθελε τῷ τρίτῳ Σηλὼμ δοῦναι γυναῖκα τὴν Θάμαρ ὁ Ἰούδας [ 324 ] . Ἡ δὲ Θάμαρ κοσμησαμένη ἐκάθισεν ὡς πόρνη παρὰ τὴν ὁδόν . Καὶ νομίσας αὐτὴν ἀληθῶς πόρνην εἶναι Ἰούδας ( ἀνεχάλυπτο γὰρ τὸ πρόσωπον ) , εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν , καὶ ἔδωκιν αὐτῇ ἀρβάβων , ὀμὶλιον καὶ δακτύλιον καὶ ῥάβδον . Ὡς δὲ ἀπηγγέλθη μετὰ ταῦτα , ὅτι κῦει Θάμαρ , ἐκέλευσεν αὐτὴν κατακαυθῆναι ὁ πανθερὸς Ἰούδας . Ἡ δὲ ἀπέστειλε λέγουσα , ἐκ τοῦ ἀνδρὸς συνεληφέναι , οὗ ὁ δακτύλιος a ἐστι . Τότε ἔφησιν Ἰούδας · Δεδικαίωται Θάμαρ ἢ ἐγώ . Ὡς δὲ ἔκτισε , προεβύγχε τὴν χεῖρα ὁ Ζαρά , ἐτὰ συνἐστείλε , καὶ ἐξῆλθεν ὁ Φαρές , καὶ τότε ὁ Ζαρά . Ταῦτα δὲ οὕτως ἀλληγορεῖται . Προεβύγχε , φησίν , ὁ πρῶτος λαός , οἱ πρὸ τοῦ νόμου δικαιοί , τὴν χεῖρα , τουτέστι , τὴν ἄναιρετον πολιτείαν καὶ ἀγγελικήν . Εἶτα ἐν μέσῳ παρενεδύθη νόμος · μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν ἀνεκλῆθη ἑκαὶνος ὁ πρῶτερος βίος , διὰ τὴς κατὰ Χριστὸν πολιτείας ἐπὶ τὸ τελευταίτερον παραχῆς . Ὑπῆρξε τὸν Ἰωσήφ ὁ ἀρχιμάγειρος Φαραὼ ὁ Πεντεφρὴς b ἐνεχείρισε τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν . Οὐκ εἶδε τῇ δεσποίνῃ παρανομεῖν κελευούσῃ ἐκείνος . Ἐσυκοφαντηθεὶς , ἐνἐβλήθη εἰς τὸ δεσμωτήριον · ἦν ἀρχῶν κάκει , διέκρινε τῷ ἀρχιοἰνοχῷ καὶ τῷ ἀρχισιτοποιοῖ τὰ ἐνύπνια . Ἐξῆλθε καθὼς εἶπε · καὶ ὁ μὲν ἀνήρθη , ὁ δὲ εἰς τὴν προτέραν ἐπανῆλθε τιμὴν . Εἶδε Φαραὼ τὰ ἐνύπνια τῶν βοῶν , τῶν σταχῶν · δι’ ὧν ἐδηλοῦτο ἡ εὐθηνία , καὶ ὁ διαδεξάμενος αὐτὴν λιμός . Ἐξηγήθη Ἰωσήφ τοῦ δεσμωτηρίου , ἵνα ἐπιλύσῃ · ἐμήνυσε γὰρ ὁ ἀρχιοινοχοσ . Ἐπελύσεν , ἔδωκε καὶ γνώμην τὴν τὸν λιμὸν παραμυθησόμεν . Γίνεται μετὰ τὸν Φαραὼ , καὶ συναγάγαν σῖτον πολὺν ἐν τοῖς ἑπτὰ ἔτεσι τῆς εὐθηνίας , ὅτε ὁ λιμὸς ἐπέστη , ἐπώλει τοῖς βουλομένοις . Ἠλθον καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρίασθαι . Ὡς δὲ οὐκ εἶδε μετ’ αὐτῶν τὸν Βενιαμὶν , δεδοικὼς μὴ καὶ αὐτὸν ἀπέθλεσαν , αἰτιᾶται ὡς κατασκόπους τῆς γῆς , καὶ τοῦ ἐγχλήματος οὐκ εἶναι ἐτέρων λύσιν , πλὴν εἰ μὴ τὸν ἀδελφὸν τὸν νεώτερον τὸν Βενιαμὶν καταγαγόντες εἰς Αἴγυπτον ἐπιδείξαι δυνήσονται . Λαβὼν δὲ τὸν Σιμεὼν
Lemmas: αὐτός εἰμί Βηλούεθ . ὁ δέ τίκτω εἰμί βενιαμι . τότε ἐποκρίθη Ῥουβίμ μετά Βάλας ὁ παλλακή ὁ πατήρ αὐτός . τότε ἀποθνῄσκω Ἰσαάκ · καί θάπτω αὐτός ἀείδω καί Ἰακώβ . γενεαλογέω ὁ ἀπό ὁ Ἡσαῦ , ἔνθα εὑρίσκω Ἰὸὺδ ἀπό οὗτος ὅς , Ἰαωθὰβ δέ ἐνταῦθα καλέω . διαφωνέω ὁ Ἰωσήφ ὁ ἀδελφός ὁ Ἐννίων ἕνεκα , ὅτι δ μᾶλλον αὐτός ὁ πατήρ φιλέω . καί λαμβάνω μόνος ἐθούλοντο ἀναιρέω · συμβουλεύω δέ ὁ Ῥουβίμ εἰς λάχος ἐμβάλλω ( βούλομαι γάρ αὐτός τις ἐξαιρέω ὁ θάνατος ) , ἔπος ἐμβάλλω , ἀποθνῄσκω ὕστερος ὁ Μαδιάνης , ὁ Ἰούδας οὗτος εἰσηγέομαι . ὁ δέ χιτών αὐτός βάπτω αἷμα , ἐπιδείκνυμι ὁ πατήρ . ὁ δέ νομίζω θηριάλωτος γίγνομαι , θρηνέω χαλεπῶς . ὁ δέ Ἰούδας τίκτω Ἔαρ , Αὐνάν , καί Σηλώμ . ἀποθνήσκω δέ ὁ Ἔαρ , ὁ γυνή αὐτός ὁ Θάμαρ λαμβάνω ὁ ἀδελφός αὐτός Αὐνάν · καί οὐ βούλομαι ἀνίστημι σπέρμα ὁ ἀδελφός αὐτός . ὡς δέ καί οὗτος ἀποθνῄσκω , οὐ ἐθέλω ὁ τρίτος Σηλώμ δίδωμι γυνή ὁ Θάμαρ ὁ Ἰούδας [ 324 ] . ὁ δέ Θάμαρ κοσμέω καθίζω ὡς πόρνη παρά ὁ ὁδός . καί νομίζω αὐτός ἀληθής πόρνη εἰμί Ἰούδας ( ἀνεχάλυπτο γάρ ὁ πρόσωπον ) , εἰσέρχομαι πρός αὐτός , καί δίδωμι αὐτός ἀρβάβων , ὁμιλία καί δακτύλιος καί ῥάβδος . ὡς δέ ἀπαγγέλλω μετά οὗτος , ὅτι κύω Θάμαρ , κελεύω αὐτός κατακαίω ὁ Πάνθερος Ἰούδας . ὁ δέ ἀποστέλλω λέγω , ἐκ ὁ ἀνήρ συλλαμβάνω , ὅς ὁ δακτύλιος a εἰμί . τότε ἐφίημι Ἰούδας · δικαιόω Θάμαρ ἢ ἐγώ . ὡς δέ κτίζω , προβαίνω ὁ χείρ ὁ Ζαρά , ἐτός συστέλλω , καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρές , καί τότε ὁ Ζαρά . οὗτος δέ οὕτως ἀλληγορέω . Προεβύγχε , φημί , ὁ πρῶτος λαός , ὁ πρό ὁ νόμος δικαιόω , ὁ χείρ , τουτέστι , ὁ ἀναίρω πολιτεία καί ἀγγελικός . εἶτα ἐν μέσος παρενεδύθη νόμος · μετά δέ οὗτος πάλιν ἀνακαλέω ἑκαὶνος ὁ πρότερος βίος , διά σής κατά Χριστός πολιτεία ἐπί ὁ τελευταῖος παραχέω . ὑπάρχω ὁ Ἰωσήφ ὁ ἀρχιμάγειρος Φαραώ ὁ Πεντεφρὴς b ἐγχειρίζω ὁ κατά ὁ οἰκίον . οὐ ὁράω ὁ δέσποινα παρανομέω κελεύω ἐκείνος . συκοφαντέω , ἐμβάλλω εἰς ὁ δεσμωτήριον · εἰμί ἀρχή κέω , διακρίνω ὁ ἀρχιοἰνοχῷ καί ὁ ἀρχισιτοποιός ὁ ἐνύπνιος . ἐξέρχομαι καθώς εἶπον · καί ὁ μέν ἀναιρέω , ὁ δέ εἰς ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι τιμή . εἶδον Φαραώ ὁ ἐνύπνιος ὁ βοῦς , ὁ σταχόω · διά ὅς δηλόω ὁ εὐθηνία , καί ὁ διαδέχομαι αὐτός λιμός . ἐξηγέομαι Ἰωσήφ ὁ δεσμωτήριον , ἵνα ἐπιλύω · μηνύω γάρ ὁ ἀρχιοινοχος . ἐπιλύω , δίδωμι καί γνώμη ὁ ὁ λιμός παραμυθέομαι . γίγνομαι μετά ὁ Φαραώ , καί συνάγω σῖτος πολύς ἐν ὁ ἑπτά ἔτος ὁ εὐθηνία , ὅτε ὁ λιμός ἐφίστημι , πωλέω ὁ βούλομαι . ἠλσχω καί ὁ ἀδελφός αὐτός ὠνέομαι . ὡς δέ οὐ ὁράω μετά αὐτός ὁ Βενιαμίν , δείδω μή καί αὐτός ἀπέρχομαι , αἰτιάομαι ὡς κατάσκοπος ὁ γῆ , καί ὁ ἔγκλημα οὐ εἰμί ἕτερος λύσις , πλήν εἰμί μή ὁ ἀδελφός ὁ νέος ὁ Βενιαμίν κατάγω εἰς Αἴγυπτος ἐπιδείκνυμι δύναμαι . λαμβάνω δέ ὁ Σιμεών