joannes-chrysostomus.sermo-antequam-iret-in-exsilium pg052_0055.2
ε . Ἀλλὰ τί εἶπον ; Δακρύων ὁ παρὼν καιρός · πάντα γὰρ εἰς ἀδοξίαν ἐκτρέχει , καὶ πάντα χρόνος κρίνει . Χρυσὸς τὸν ὀλον δοξάζει . Ἀλλὰ φέρε μοι τὸν ἄγιον Δαυὶδ τὸν λέγοντα καὶ βοῶντα · Χρυσὸς ἂν ἦθην , μὴ προστιθέσθε καρδίαι . Ἀλλ’ εἰπέ μοι , τίς ἦν οὗτος ὁ ταύτην τὴν φωνὴν ἐπαφεῖς ; Οὐχὶ τὸ τῆς βασιλείας ἐπὶ τῆς κορυφῆς συγκεῖμενον εἶχεν ; οὐχ ἐν τῇ βασιλικῇ ἐξοῦσα διέττατο ; Ἀλλ’ οὐ πρὸς ἀρπαγὴν ἐθέλεν , οὐχ εἰς καθαίρεσιν εὐσεβείας ἦν αὐτῷ τὸ φρόνημα , οὐδὲ μέριμνα θησαυρῶν , ἀλλὰ τῆς στρατοπεδίων συλλογῆς · οὐ γυναικὰς συγκαταθέσθιν . Φεύγετε οὖν , γυναῖκες , τὰς ἀλυστρίας συλλογὰς · μὴ συμβουλεύετε τοῖς ἀνδράσι συμβουλίαν κακὴν · ἀλλ’ ἀσφαλίσθετε τοῖς λεχέσιν . Ἄρα ἐξεθάμεν ὑμῶν τὴν [ 419 ] φλόγα ; Ἄρα ἐμαλάχη ὑμῖν ἡ καρδία ; Ἀλλ’ οἶδα ὅτι ὤφελήσεσθε μὲν αἱ τῆς Μαρίας θυγάτερες · ἄλλαι δὲ ἄνευ οἴνου κεχορεσμέναι καὶ μεθύουσαι τῇ φιλαργυρίᾳ , ὡς ὁ μακάριος Παῦλος βοᾷ καὶ κηρύττει λέγων · Ρίξα πάντων τῶν κακῶν ἡ φιλαργυρία . Οὕτω καὶ αἱ ἀσύνετοι γυναῖκες ἀπορράττουσιν ἐαυτῶν τὰ ὀντα , καὶ ἀντὶ σπόρου ἀγαθοῦ ἀκάνθας τίκτουσιν . Ἀλλὰ , παρακαλῶ , μὴ ἡμῶν τὸν σπόρον ὡς ἐπὶ πέτραν καταβάλλωμεν . Χριστοῦ ἐσμεν γεωργιον , παρ’ οὗ ἀκούσωμεν · Εἶ , δοῦλε ἀγαθέ , εἰσἐλθε εἰς τὸν οἶκόν μου · μὴ ἀντὶ τῆς φωνῆς ταύτης λεχθῇ , Εἶ , δοῦλε κακὲ . Ἀλλὰ , παρακαλῶ , λαμψάτω ὑμῶν ἡ πολιτεία ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , μὴ μωράνωμεν ἡμῶν τὸ δῶρα , ἀλλὰ δοξάσωμεν , εὐχαριστήσωμεν , οἱ πλούσιοι τῷ πλουσίῳ , οἱ πέντες τῷ φιλανθρώπῳ , καὶ φιλοπτύχῳ Χριστῷ , οἱ δυνατοὶ τῇ κραταιᾷ χειρὶ αὐτοῦ . Καὶ ταῦτα μὲν περὶ ὑμῶν . Ἴσως δὲ συγχωρεῖ ὁ Θεὸς ταῦτά με πάσχειν ἄπερ βουλεύονται κατ’ ἐμοῦ , ἵνα ἐν συμφραδαὶ δεκιμάσῃ τὰ κατ’ ἐμέ · ὅτι ἐν τοῖς πόνους ἐναπόκειται νίκη πάντως , καὶ ἐν τοῖς ἄγῶσι ἡτοιμάσται στέφανος . Καὶ γὰρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἔλεγε · Τὸν δρόμον τετέλεχα , τὴν πίστιν τετήρηκα · λοιπὸν ἀποκείσται μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος · οὐ στεφάνου καταξιώσει ὑμᾶς ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: ε . ἀλλά τίς λέγω ; δάκρυ ὁ πάρειμι καιρός · πᾶς γάρ εἰς ἀδοξία ἐκτρέχω , καί πᾶς χρόνος κρίνω . χρυσός ὁ ὅλος δοξάζω . ἀλλά φέρω ἐγώ ὁ ἀγάω Δαυίδ ὁ λέγω καί βοῦς · χρυσός ἄν ἦθος , μή προστίθημι καρδία . ἀλλά λέγω ἐγώ , τίς εἰμί οὗτος ὁ οὗτος ὁ φωνή ἐπαφίημι ; οὐ ὁ ὁ βασίλεια ἐπί ὁ κορυφή σύγκειμαι ἔχω ; οὐ ἐν ὁ βασιλικός ἔχω διατάσσω ; ἀλλά οὐ πρός ἁρπάγη ἐθέλω , οὐ εἰς καθαίρεσις εὐσέβεια εἰμί αὐτός ὁ φρόνημα , οὐδέ μέριμνα θησαυρός , ἀλλά ὁ στρατοπέδιον συλλογή · οὐ γυνή συγκατατίθημι . φεύγω οὖν , γυνή , ὁ ἀλυστρίας συλλογή · μή συμβουλεύω ὁ ἀνήρ συμβουλία κακός · ἀλλά ἀσφαλίζω ὁ λέχος . Ἀρά ἐκτίθημι σύ ὁ [ 419 ] φλόγα ; Ἀρά μαλάσσω σύ ὁ Καρδίη ; ἀλλά οἶδα ὅτι ὠφελέω μέν ὁ ὁ Μαρία θυγάτηρ · ἄλλος δέ ἄνευ οἶνος χορεύω καί μεθύω ὁ φιλαργυρία , ὡς ὁ μακάριος Παῦλος βοάω καί κηρύσσω λέγω · Ρίξα πᾶς ὁ κακός ὁ φιλαργυρία . οὕτως καί ὁ ἀσύνετος γυνή ἀπορράσσω ἑαυτοῦ ὁ ων , καί ἀντί σπόρος ἀγαθός ἄκανθα τίκτω . ἀλλά , παρακαλέω , μή ἐγώ ὁ σπόρος ὡς ἐπί πέτρα καταβάλλω . Χριστός εἰμί Γεώργιος , παρό ὅς ἀκούω · εἰμί , δοῦλος ἀγαθός , εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ἐγώ · μή ἀντί ὁ φωνή οὗτος λέγω , εἰμί , δοῦλος κακός . ἀλλά , παρακαλέω , λάμπω σύ ὁ πολιτεία ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , μή μωραίνω ἐγώ ὁ δῶρον , ἀλλά δοξάζω , εὐχαριστέω , ὁ πλούσιος ὁ πλούσιος , ὁ Πέντες ὁ φιλάνθρωπος , καί φιλοπτύχῳ Χριστός , ὁ δυνατός ὁ κραταιός χείρ αὐτός . καί οὗτος μέν περί σύ . Ἴσος δέ συγχωρέω ὁ θεός οὗτος ἐγώ πάσχω ὅς βουλεύω κατά ἐγώ , ἵνα ἐν συμφραδαὶ δεκιμάσῃ ὁ κατά ἐγώ · ὅτι ἐν ὁ πόνος ἐναπόκειμαι νίκη πάντως , καί ἐν ὁ ἀγών ἑτοιμάζω στέφανος . καί γάρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος λέγω · ὁ δρόμος τέλλω , ὁ πίστις τηρέω · λοιπός αποκειειμι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος · οὐ στέφανος καταξιόω σύ ὁ ὁ ὅλος Δεσπότη εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .