joannes-chrysostomus.quod-regulares-feminae-viris-cohabitare-non-debeant pg047_0479.1
Βηθαιδὰ συμβολαίς · ἡ μὲν οὐκ ἐχρύσατο λοιπῶν , οὐδὲ σημείοις , ταλανισμῷ δὲ μόνῳ , τῷ , Οὔαι , συνεχῶς ἐπιλέγων ταῖς πόλεσι , καθάπερ ἐπὶ τῶν ψυχορράγουντων ποιούμεν ἡμεῖς . Καὶ ὁ μακάριος δὲ Παῦλος τὸν διδάσκαλον τῶν ἑαυτοῦ μαθητῶν οὐκ ἐπαύσατο πάντα τὸν βίον τοὺς πεσόντας καὶ ἐν αὐτῷ τῷ πτώματι μένοντας καὶ οὐκ ἐθέλοντας ἀναστῆναι λοιπὸν ὀλοφυρομένου οὕτω πικρῶς , ὡς καὶ μετὰ διορισμοῦ τινὸς ἰσχυροτέρου τοῖς Ῥωμαίοις αὐτὸ δὴ τοῦτο ἐπιστέλλειν καὶ λέγειν , ὅτι Λύπη μοι ἐστὶ μεγάλη , καὶ ἀδιάλειπτος ὀδύνη τῇ καρδίᾳ μου · ψυχῇ γὰρ ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου τῶν συγγενῶν μου τῶν κατὰ σάρκα , οἵτινές εἰσιν Ἰσραηλίται . Εἶδες ὅσην ἔχει τὰ ῥήματα ἔμφασιν , ὅσον πόνον καρδίας παρίστησι ; Καὶ τῶν πιστῶν δὲ τοὺς χυλεῖοντας καὶ κλυδωνιζομένους οὕτω πενθεῖ , ὡς αὐτὸς ἐν ἐκείνοις τυγχάνων τοῖς κακοῖς . Τίς γάρ , φησίν , ἀσθενεῖ , καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; τίς σκανδαλίζεται , καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι ; Καὶ οὐκ ἐπε , Λυποῦμαι , ἀλλὰ Πυροῦμαι , τὸ ἀρρώστην καὶ ἀνῆκεστον τῆς ὀδύνης διὰ τῆς πυρώσεως παραστήσαι βουλόμενος . Μιμησόμεθα τοίνυν καὶ ἡμεῖς καὶ τὸν Δεσπότην τὸν ἡμέτερον καὶ τὸν ὁμοδόλουν Καὶ γὰρ [ 253 ] οὐδὲ μικροῦ ἡμῖν κείσεται μισθὸς τῶν ὀδυρμῶν τούτων καὶ τῶν θρήνων , ὥσπερ οὐδὲ ἡ τυχοῦσα ἔπεται μερίς παρὰ τοῦ Θεοῦ τῇ τῶν οἰκείων μελῶν κακᾷ ἀσυμπαθείᾳ παρατρέχουσι . Καὶ τούτων τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ καρεεριμακώτου ἀνδρὸς Ἰεζεκιὴλ ἔστιν ἰδεῖν , τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ μακαρίου Μιχαίου . Ὁ μὲν γὰρ φησίν ὅτι , τῶν Ἰουδαίων εἰς ἑταγὸν κακίας ἐλληλαχότων , καὶ πρὸς τὴν τῶν εἰδώλων χακίαν ὁ αὐτομολησάντων , προσέταξεν ὁ Θεὸς δούναι σημείων ἐπὶ τὰ πρόσωπα τῶν στεναζότων καὶ κατουνδυμένων ἐπὶ τοῖς γινομένοις . Οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς στενεῖν χρή , ἀλλὰ καὶ κατουνδυθῆναι ε · καίτοι γε οὐδὲν εἴπον οὔτε ἔπραξαν ἐκεῖνοι · πρὸς τὴν τῶν γινομένων διόρθωσιν , ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ παρ’ ἑαυτῶν εἰσήνεγκαν μόνοι , τοσαύτην τετιμήται τιμῇ παρὰ τοῦ φιλαθρώπου Θεοῦ , ὡς καὶ ἀσφαλείας καὶ δόξης ἀξιωθῆναι πολλῆς . Ὁ δὲ Μιχαίας μετὰ τῶν ἄλλων ἐγκλημάτων , τῆς γαστριμαργίας λέγω καὶ τῆς μίξης τῆς τῶν μύρων ἀλοιφῆς , καὶ τοῦτο ἐπἥγαγε τὸ κατηγορήμα τὸ τῆς ἀσυμπαθείας , οὕτω λέγων . Οὐκ ἔπαυσον οὐδὲν ἐλὶ τῇ συντριβῇ τοῦ Ἰωσὴφ . Καὶ τοὺς τὴν Αἰγὺν ὁ οἰκοῦντας πάλιν ἐκ τοῦτοῦ διέβαλε πάλιν εἰπών , ὅτι Οὐκ ἐξηλθε κῦσμασθαι οἴκον ἔχμενον αὐτῆς . Εἰ δὲ ἔνθα ὁ Θεὸς ὀργίζεται , ὁ μὴ συμπάσχων τοῖς κολαζομένοις ἐγκαλεῖται , ὁ τοῖς εἰς κακίαν καταπίπτουσι μὴ συναλγὼν τίνι ; ἔσται συγγνώμης ἀξίος ; Καὶ μὴ θαυμάσῃ , εἰ τοῦ Θεοῦ κολαζόντος ἡμᾶς συναλγεῖν τοῖς κολαζομένοις δεῖ · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ὁ Θεὸς κολάξων βούλεται τοῦτο ποιεῖν · Οὐδὲ γὰρ θελήσει θελῶν τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , φησίν . Εἰ τοίνυν ὁ τιμωρούμενος οὐ βούλεται τιμωρεῖσθαι , πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς συναλγεῖν χρή τοῖς κολαζομένοις · ἴσως αὐτοὺς ἐκκαλεσόμεθα τοῦτο τῷ τρόπῳ , ἴσως αὐτοὺς ἀναστησόμεθα . Εἰ γὰρ καὶ ἀπολωλάσιν , ἀλλ’ ὅμως τὴν λειπωμένην παράσχομεν θεραπείαν , καὶ ὀργνῆσωμεν καὶ ὀλοφυρώμεθα , οὐ χοροῖς περιεσπᾶντες γυναικῶν , ἀλλ’ ἔκαστος ἰδίᾳ καὶ καθ’ ἑαυτὸν οἱ παρόντων ἐκείνων . Εἰ δὲ βούλεσθε , καὶ ἐγὼ καταρξομαι τοῦ
Lemmas: Βηθαιδὰ συμβολή · ὁ μέν οὐ χρύσω λοιπός , οὐδέ σημεῖον , ταλανισμός δέ μόνος , ὁ , οὐαί , συνεχής ἐπιλέγω ὁ πόλις , καθά ἐπί ὁ ψυχορραγέω ποιέω ἐγώ . καί ὁ μακάριος δέ Παῦλος ὁ διδάσκαλος ὁ ἑαυτοῦ μαθητής οὐ παύω πᾶς ὁ βίος ὁ πίπτω καί ἐν αὐτός ὁ πτῶμα μένω καί οὐ ἐθέλω ἀνίστημι λοιπός ὀλοφύρομαι οὕτως πικρός , ὡς καί μετά διορισμός τις ἰσχυρός ὁ Ῥωμαῖος αὐτός δή οὗτος ἐπιστέλλω καί λέγω , ὅτι λύπη ἐγώ εἰμί μέγας , καί ἀδιάλειπτος ὀδύνη ὁ καρδία ἐγώ · ψυχή γάρ ἐγώ ἀνάθεμα ἔρχομαι ἀπό ὁ Χριστός ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ συγγενής ἐγώ ὁ κατά σάρκα , ὅστις εἰμί Ἰσραηλίτης . εἶδον ὅσος ἔχω ὁ ῥῆμα ἔμφασις , ὅσον πόνος καρδία παρίστημι ; καί ὁ πιστός δέ ὁ χυλειοντη καί κλυδωνίζω οὕτως πενθέω , ὡς αὐτός ἐν ἐκεῖνος τυγχάνω ὁ κακός . Τῖς γάρ , φημί , ἀσθενέω , καί οὐ ἀσθενέω ; τίς σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ πυρόω ; καί οὐ ἔπω , λυπέω , ἀλλά πυρόω , ὁ ἄρρωστος καί ἀνήκεστος ὁ ὀδύνη διά ὁ πύρωσις παρίστημι βούλομαι . μιμέομαι τοίνυν καί ἐγώ καί ὁ δεσπότης ὁ ἡμέτερος καί ὁ ομοδολοω καί γάρ [ 253 ] οὐδέ μικρός ἐγώ κεῖμαι μισθός ὁ ὀδυρμός οὗτος καί ὁ θρῆνος , ὥσπερ οὐδέ ὁ τυγχάνω ἕπομαι μερίς παρά ὁ θεός ὁ ὁ οἰκεῖος μέλος κακός ἀσυμπάθεια παρατρέχω . καί οὗτος ὁ μέν ἀπό ὁ καρεεριμακώτου ἀνήρ Ἰεζεκιήλ εἰμί ὁράω , ὁ δέ ἀπό ὁ μακάριος Μιχαίας . ὁ μέν γάρ φημί ὅτι , ὁ Ἰουδαῖος εἰς ταγός κακία ἔρχομαι , καί πρός ὁ ὁ εἴδωλον κακία ὁ αὐτομολέω , προστάσσω ὁ θεός δίδωμι σημεῖον ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ στενάζω καί κατουνδυμένων ἐπί ὁ γίγνομαι . οὐδέ γάρ ἀπλόος στένω χράω , ἀλλά καί κατουνδυθῆναι ε · καίτοι γε οὐδείς λέγω οὔτε πράσσω ἐκεῖνος · πρός ὁ ὁ γίγνομαι διόρθωσις , ἀλλά ἐπεί ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω μόνος , τοσοῦτος τιμάω τιμή παρά ὁ φιλαθρώπου θεός , ὡς καί ἀσφάλεια καί δόξα ἀξιόω πολύς . ὁ δέ Μιχαίας μετά ὁ ἄλλος ἔγκλημα , ὁ γαστριμαργία λέγω καί ὁ Μίξη ὁ ὁ μύρον ἀλοιφή , καί οὗτος ἐπάγω ὁ κατηγόρημα ὁ ὁ ἀσυμπάθεια , οὕτως λέγω . οὐ παύω οὐδείς Ελί ὁ συντριβή ὁ Ἰωσήφ . καί ὁ ὁ Αἰγὺν ὁ οἰκέω πάλιν ἐκ οὗτος διαβάλλω πάλιν λέγω , ὅτι οὐ ἐξέρχομαι κυσμαω οἴκος ἔχω αὐτηες͂ς . εἰμί δέ ἔνθα ὁ θεός ὀργίζω , ὁ μή συμπάσχω ὁ κολάζω ἐγκαλέω , ὁ ὁ εἰς κακία καταπίπτω μή συναλγέω τίς ; εἰμί συγγνώμη Ἀξιός ; καί μή θαυμάζω , εἰμί ὁ θεός κολάζω ἐγώ συναλγέω ὁ κολάζω δέω · οὐδέ γάρ αὐτός ὁ θεός κολάζω βούλομαι οὗτος ποιέω · οὐδέ γάρ ἐθέλω ἐθέλω ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , φημί . εἰμί τοίνυν ὁ τιμωρέω οὐ βούλομαι τιμωρέω , πολύς μᾶλλον ἐγώ συναλγέω χράω ὁ κολάζω · ἴσως αὐτός ἐκκαλέω οὗτος ὁ τρόπος , ἴσως αὐτός ἀνίστημι . εἰμί γάρ καί ἀπόλλυμι , ἀλλά ὅμως ὁ λείπω παρέχω θεραπεία , καί ὀργάω καί ὀλοφύρομαι , οὐ χορός περισπάω γυνή , ἀλλά ἔκαστος ἴδιος καί κατά ἑαυτοῦ ὁ πάρειμι ἐκεῖνος . εἰμί δέ βούλομαι , καί ἐγώ κατάρχω ὁ