joannes-chrysostomus.quod-regulares-feminae-viris-cohabitare-non-debeant pg047_0483.3
ε’ . Πόθεν οὖν τοὺς ταῦτα κατηγοροῦντας καὶ συλλαγιζομένους ἡμεῖς δυνήσομεθα πεῖσαι ; Καὶ μὴ πειθὲσθαι , φησί . Καὶ ποῦ τοῦτο ψυχῆς εὐλαβέως ; Τῶν γὰρ κακῶς λεγόντων τότε χρὴ καταφρονεῖν , ὅταν ἡμεῖς αὐτοὺς μὴ παρέχωμεν λαβὰς · μᾶλλον δὲ οὐδὲ τότε , ἐπειδὰν δυνάμει ἐπιστοιμίζεσθαι αὐτοῖς · ὅταν δὲ ἐξ ἡμῶν γίνηται τὸ πᾶν , ἐπὶ τὴν ἡμετέραν στρέφεται κεφαλὴν ἅπαν τὸ πῦρ . Οὕτω γὰρ ἀμαρτάνοντες , φησίν , εἰς τοὺς ἀδελφούς , καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνειδησιν ἀσθενούσαν , εἰς Χριστὸν ἀμαρτάνετε . Ἡδεῖ γὰρ , φησὶ σαφῶς , ὅτι οὐκ ἀρχεῖ πρὸς ἀπολογίαν ἡμῖν ἢ τῶν πλεττομένων ἀσθένεια , ἀλλ’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο καὶ μάλιστα ἐπὶ τὸ καταδικάζον ἡμᾶς . Ὡσπερ γὰρ ἂν καθαρώσωμεν τῆς πλεττοσης αἰτίας , τοσοῦτῳ δίκαιοι μᾶλλον ἀν εἴημεν εἰδεσθαι τῆς ἀσθενείας αὐτῶν ἑ . Καὶ οὕτω λέγω , ὅτι ἐνταῦθα οὐδὲ ἀπεικώτους πλήττονται , ἀλλὰ κείσθω ἀλγος αὐτοῖς ὑπομεῖναι τοῦτο · οὐδὲ γὰρ οὕτως αὐτῶν περιιδεῖν χρή . Καὶ ταῦτα Ῥωμαῖοις ἐπιστέλλων ὁ Παῦλος ἡμᾶς ἐπαιδεύει , οὕτω λέγων · Μὴ ἐνεκεν βρώματος καταλὺς τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ . Καίτοι γε ἀλόγως ἂν ἢ πληγή , ἀλλ’ ὅμως οὐ τῷ πλεττομένῳ , ἀλλὰ τῷ τὴν πληγὴν ἐπάγοντι ταύτην ἐπιτιμᾷ . Ὅπερ γὰρ ἔφησ ἤδη , τοῦτο καὶ νῦν ἐρω · ὅταν μὲν γὰρ μέγα τι γένεται χέρδος , καὶ τῆς πληγῆς μεῖζον , δεῖ τῶν σκανδαλιζομένων ὑπερορᾶν · ὅταν δὲ μηδὲν ἢ πλέον , ἢ τοὺς ἀσθενεῖς καταβάλλεσθαι , καὶ μυριάδας ἐξ ἀλογίας τοῦτο πάσχουσιν ἐκεῖνοι , φείδεσθαι · χρή · ἐπεὶ καὶ ὁ Θεὸς τοὺς ἀθώους καὶ καταβαλλοντας ὑπὸ τὴν ἀπόφασιν ἄγει τῆς τιμωρίας . Τὸ γὰρ μηδὲν κερδαίνοντα ἐτερον πλετθεῖν , τῆς ἐσχάτης πονηρίας ἐστι . Καὶ ἡμεῖς δὲ ὅταν ἴδωμεν τινὰ δυσάρεστον ἀπὸ μακρᾶς ἀρρώστιας γενόμενον , τοὺς παροῦντας αὐτὸν ἀχαίρεως τῆς οἰκίας ἀπελαύνουσι , καὶ οὐχ ἀχριθολογούμεθα , εἰτε δικαίως , εἰτε ἀδίκως ἐκεῖνος τοῦτο ποιοῦσιν , ἀλλὰ πᾶσος αὐτοὺς ἀπολογίας ἐκβαλόντες , καὶ πολλὴν τοῦτο δόντες συγγνώμην διὰ τὴν ἀσθένειαν , χάν ἀδίκως παροξύνονται , ἐλεοῦμεν . Εἰ δὲ ἡμεῖς τοσαύτην καὶ περὶ τοὺς οἰκέτας καὶ περὶ τοὺς παῖδας προνοίαν κεχειρήμεθα , καὶ οὐδὲ πολλάκις τοιαῦτα πλημολοῦντα μαστιγοῦμεν , πολλῷ μᾶλλον ὁ ἀγαθὸς Θεὸς καὶ χρηστὸς καὶ ἐπιεικὴς τοῦτο ἐργάσεται . Τί λέγεις ; ἀσθενεῖς ἐστιν ὁ πλεττόμενος ; Οὐκοῦν φευδῶ , οὐ πληγὴς ἐστιν ἄξιος . Τραῦμα ἔχει ; Μὴ τοίνυν ἐπιτριβόμεν , ἀλλ’ ἰασώμεθα . Ὑποπτεύει πονηρὸς καὶ ἀλογίστως ; Οὐκοῦν ἀνελώμεν τὴν ὑπόληψιν , μὴ
Lemmas: εἰ . πόθεν οὖν ὁ οὗτος κατηγορέω καί συλλαγιζομενος ἐγώ δύναμαι πείθω ; καί μή πείθω , φημί . καί ποῦ οὗτος ψυχή εὐλαβής ; Τοῦ γάρ κακῶς λέγω τότε χράω καταφρονέω , ὅταν ἐγώ αὐτός μή παρέχω λαβή · μᾶλλον δέ οὐδέ τότε , ἐπειδάν δύναμις ἐπιστομίζω αὐτός · ὅταν δέ ἐκ ἐγώ γίγνομαι ὁ πᾶς , ἐπί ὁ ἡμέτερος στρέφω κεφαλή ἅπας ὁ πῦρ . οὕτως γάρ ἁμαρτάνω , φημί , εἰς ὁ ἀδελφός , καί τύπτω αὐτός ὁ συνείδησις ασθενώ , εἰς Χριστός ἁμαρτάνω . Ἡδύς γάρ , φημί σαφής , ὅτι οὐ ἄρχω πρός ἀπολογία ἐγώ ἢ ὁ πλέκω ἀσθένεια , ἀλλά αὐτός μέν οὖν οὗτος καί μάλιστα ἐπί ὁ καταδικάζω ἐγώ . ὡς γάρ ἄν καθαιρέω ὁ πλεττοσος αἰτία , τοσοῦτος δίκαιος μᾶλλον ἄν εἰμί εἰδώ ὁ ἀσθένεια αὐτός ἕ . καί οὕτως λέγω , ὅτι ἐνταῦθα οὐδέ ἀπεικώτους πλήσσω , ἀλλά κεῖμαι ἄλγος αὐτός ὑπομένω οὗτος · οὐδέ γάρ οὕτως αὐτός περιοράω χράω . καί οὗτος Ῥωμαῖος ἐπιστέλλω ὁ Παῦλος ἐγώ παιδεύω , οὕτως λέγω · Μή ἕνεκα βρῶμα καταλύω ὁ ἔργον ὁ θεός . καίτοι γε ἄλογος ἄν ἢ πληγή , ἀλλά ὅμως οὐ ὁ πλεττομένῳ , ἀλλά ὁ ὁ πληγή ἐπάγω οὗτος ἐπιτιμάω . ὅς γάρ φημί ἤδη , οὗτος καί νῦν εἴρω · ὅταν μέν γάρ μέγας τι γενέτης χέρδα , καί ὁ πληγή μέγας , δέω ὁ σκανδαλίζω ὑπεροράω · ὅταν δέ μηδείς ἢ πλείων , ἢ ὁ ἀσθενής καταβάλλω , καί μυριάς ἐκ ἀλογία οὗτος πάσχω ἐκεῖνος , φείδομαι · χράω · ἐπεί καί ὁ θεός ὁ ἄθωος καί καταβάλλω ὑπό ὁ ἀπόφασις ἄγω ὁ τιμωρία . ὁ γάρ μηδείς κερδαίνω ἕτερος πλέω , ὁ ἔσχατος πονηρία εἰμί . καί ἐγώ δέ ὅταν ὁράω τις δυσάρεστος ἀπό μακρός αρρώστια γίγνομαι , ὁ παρόω αὐτός ἀχαίρεως ὁ οἰκία ἀπελαύνω , καί οὐ αχριθολογεω , ἄγω δίκαιος , εἴτε ἄδικος ἐκεῖνος οὗτος ποιέω , ἀλλά Πάσος αὐτός ἀπολογία ἐκβάλλω , καί πολύς οὗτος δίδωμι συγγνώμη διά ὁ ἀσθένεια , χήν ἄδικος παροξύνω , ἐλεέω . εἰμί δέ ἐγώ τοσοῦτος καί περί ὁ οἰκέτης καί περί ὁ παῖς πρόνοια χρίω , καί οὐδέ πολλάκις τοιοῦτος πλημολουειντα μαστιγέω , πολύς μᾶλλον ὁ ἀγαθός θεός καί χρηστός καί ἐπιεικής οὗτος ἐργάζομαι . τις λέγω ; ἀσθενής εἰμί ὁ πλέκω ; οὐκοῦν φευδῶ , οὐ πληγή εἰμί ἄξιος . τραῦμα ἔχω ; μή τοίνυν ἐπιτρίβω , ἀλλά ἰάομαι . ὑποπτεύω πονηρός καί ἀλόγιστος ; οὐκοῦν ἀναιρέω ὁ ὑπόληψις , μή