joannes-chrysostomus.quod-regulares-feminae-viris-cohabitare-non-debeant pg047_0486.4
καθαρὰ γένοιτ᾽ ἂν ἡδονὴ καὶ μόνημος , ἡ τοῦ χωρισμοῦ ) , οὕτω δὴ καὶ ταύταις . Δοκεῖ μὲν , ὡς αὐταὶ νομίζουσι , δόξα τὴς ἐντεύθεν καὶ περιεῖναι τικτεσθαι · εἰ δὲ ἀκριβῶς τις ἐξετάσειε , γέλως καὶ αἰσχύνην καὶ δεινὸν καὶ τῆς ἐσχάτης ἐμπιπτατεῖ ἀδοξίας . Καὶ ὑπὲρ τούτων εἰρησται μὲν ἡμῖν καὶ ἐν ἄρχῃ βραχέα , εἰρήσεται δὲ καὶ νῦν · Ἔστω γὰρ ὁ συνοικῶν , εἰ βούλει , μὴ τῶν εὐελκῶν τις , μηδὲ τῶν ἀπερριμμένων , ἀλλὰ τῶν πολλῶν ἐν Ἐκκλησίᾳ δυναμὲν ἐχόντων , καὶ ἐπὶ γένους δὲ λαμπρότητος , καὶ ἐπὶ λόγων δυνάμεως , καὶ εὐλαβείας θαυμαζέσθω παρὰ πᾶσι , καὶ πανταχόθεν ἔστω λαμπρός · οὐδὲ οὕτως δυνήσεται ταύτην ποιῆσαι περιφανῆ καὶ εὐδοκίμων . Τὸν γὰρ μέλλοντα καρποῦσθαι δόξαν ἐκ τῆς πρὸς τινα φιλιᾶς , τὴν ἐκείνου δόξαν πρότερον φυλάττειν δεῖ τὴν παρὄντος τοῦ δοξάζεσθαι · ὡς εἴγε ταύτῃ λυμαιναιτο , πολλῷ μᾶλλον ἂν τὴν ἑαυτοῦ καταβέλοι . Ὡσπερ γὰρ πηρὴς διαφθορεμένης καὶ τὰ προχεύεσιν κοινωνεῖν νάματα τοῦ μολυσμοῦ , καὶ ρίζης σηπομένης πολλῷ μᾶλλον ὁ καρπὸς τοῦτο πεύσεται · οὕτως καὶ νῦν . τοῦ μέλλοντος τὴν παρόνθην δεῖκνυιν λαμπρὰν , γεγονένου καταγελάσθαι διὰ τῆς συνοικησεως , αὐτὴ πρὸ ἐκείνου μετ᾽ ἐκείνου κοινωνήσει τοῦ γέλους · κἂν τύχῃ τῇ τῇ γυναικὶ χρηστῇ παρὰ πολλοῖς προϋπάρχωσα δόξα , καὶ ταύτην ἐσελθὼν ἐκείνῳ ἀπελαύσει τῆς οἰκίας , τοσοῦτον ἀπέχει καὶ ἑτέραν προσθεῖναι αὐτῇ · κἂν αὐτὸς ἐχὴ πάλιν τοιαύτην ὑπόληψιν , τοῦτο καὶ αὐτὴς πεύσεται . Οὐκ ἄρα δόξαν ἡμῖν χρηστὴν προστίθησιν αὐτὴ ἡ κοινωνία τῆς συνοικησεως , ἀλλὰ καὶ τὴν οἴσαν ἀναίρει , καὶ τὴν οὐχ οὔσαν ἐπάγει τὴν πονηρὰν ἀσχημονίαν . Καὶ δ περὶ τῶν Ἰουδαίων ὁ προφήτης εἶπεν , εὐκαιρὸν νῦν εἰπεῖν · Εἰ ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτοῦ , καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς , καὶ οὕ τούταις συνοικοῦντες τὴν κηλίδα ἀπολήσονται ποτε ταύτην · οὕτω , καθάπερ τις καυτὴρ σώματι , ταῖς ἀμφοτέρων ὑπολήψεσιν ἐγκαίεται ἐπίσκοτοῦσα πασὶν αὐτῶν τοῖς καλοῖς . Ἄλλ᾽ ἴσως δὴξον ἡγοῦνται αὐτὸ τοῦτο τὸ χειραττηθέναι τῶν ἀνδρῶν . Ἄλλ᾽ οὕτως ἐστὶν ὁ πολὺς γέλως , καὶ ἢ μάλιστα αἰ ἐταιριζόμεναι ἐγκαλωπίζονται μόναι . Οὐδὲ γὰρ γυναῖκων ἐλευθέρων οὐδὲ σωφρόνων τοῦτο εἰς ἐναδρύνεσθαι τοῖς δικτύοις . Ἐπεὶ καὶ αὐτὴ πάλιν ἑτέρα ἀτιμίας ὑπόθεσις , καὶ ὁτιότερ ἐν κρατοῦσι τῶν ἄνδρῶν , καὶ χαλεπώτερα ἐπιτάττωσι , τοσοῦτω μᾶλλον ἑαυτὰς καταπιχνοῦσι μετ᾽ ἐκείνων . Οὐδὲ γὰρ ἡ δουλουμένη τοὺς ἄνδρας γυνὴ , ἀλλ᾽ ἡ αἰδουμένη , αὐτὴ πᾶσιν ἐστιν αἰδεσιμὸς τε καὶ ἐπίδοξος . Εἰ δὲ οὐχ ἀνέχοντο τῶν ῥημάτων τῶν ἡμετέρων , ὁ τοῦ Θεοῦ νόμος · αὐτὰς ἐπιστομίσαι δυνησεται , λέγων οὕτως · Πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποτροπὴ σου , καὶ αὐτὸς σου κυριεύσει · κεφαλὴ γὰρ γυναικὸς ὁ ἀνήρ . Καὶ ἐτέρωθεν δὲ εὑροῖ τις ἀν πολλάχθδεν τοῦτο οὕτω νενομισμένον , καὶ ταύτην ἀνθῶν οὖσαν τὴν τάξιν . Ὥστε ἀσχημοσύνη μεγάλη , ὅταν τὰ ἄνω κάτω γένῃται , κάτω μὲν ἡ κεφαλὴ , τὸ δὲ σῶμα ἄνω . Εἰ δὲ ἐπὶ γάμου τοῦτο αἰσχρόν , πολλῷ μᾶλλον ἐπιτάττεται τῇ συζυγίας , ἔνθα οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ δεῖνον , ὅτι νόμου παράβασις ἐστι τὸ γινόμενον θείου , ἀλλ᾽ ὅτι πονηροτέραν καὶ ἑαυτῇ [ 260 ] καὶ τῇ γυναικὶ περιτίθησι δόξαν . Εἰ γὰρ τὸ συνοικεῖν αἰσχρόν , πολλῷ μᾶλλον τὸ συνοικοῦσαν δουλοῦσθαι · οὐδὲ γὰρ πανταχῶ τὸ κρατεῖν ἐπαινον φέρει , ἀλλ᾽ ἐστι καὶ μὴ κρατοῦντα εὐδοκιμεῖν , καὶ κρατοῦντα ἀσχημονεῖν . Ὥστε , εἰ βούλει θαυμάζεσθαι παρὰ ἀνδράσι , μηδὲν σοι κοινὸν ἔστω πρὸς αὐτούς · πόρρω καὶ συνοικίας , καὶ δέους , καὶ συνοικησεως γίνου τῆς ἐκείνων . Τότε σε καὶ γυναῖκες ἐκπληγῶνται , καὶ ἄνδρες θαυμάζονται πάντες
Lemmas: καθαρός γίγνομαι ἄν ἡδονή καί μόνημος , ὁ ὁ χωρισμός ) , οὕτως δή καί αὐτός . δοκέω μέν , ὡς αὐτός νομίζω , δόξα σής ἐντεῦθεν καί περίειμι τίκτω · εἰμί δέ ἀκριβῶς τις ἐξετάζω , γέλως καί αἰσχύνη καί δεινός καί ὁ ἔσχατος ἐμπίπτω ἀδοξία . καί ὑπέρ οὗτος λέγω μέν ἐγώ καί ἐν ἀρχή βραχύς , ἔρομαι δέ καί νῦν · εἰμί γάρ ὁ συνοικέω , εἰμί βούλομαι , μή ὁ εὐελκής τις , μηδέ ὁ ἀπορρίπτω , ἀλλά ὁ πολύς ἐν ἐκκλησία δύναμαι ἔχω , καί ἐπί γένος δέ λαμπρότης , καί ἐπί λόγος δύναμις , καί εὐλάβεια θαυμάζω παρά πᾶς , καί πανταχόθεν εἰμί λαμπρός · οὐδέ οὕτως δύναμαι οὗτος ποιέω περιφανής καί εὐδόκιμος . ὁ γάρ μέλλω καρπόω δόξα ἐκ ὁ πρός τις φίλιος , ὁ ἐκεῖνος δόξα πρότερος φυλάσσω δέω ὁ πάρειμι ὁ δοξάζω · ὡς εἰ οὗτος λυμαίνω , πολύς μᾶλλον ἄν ὁ ἑαυτοῦ καταβάλλω . ὡς γάρ πήρα διαφθείρω καί ὁ προχεύω κοινωνέω νᾶμα ὁ μολυσμός , καί ῥίζα σήπω πολύς μᾶλλον ὁ καρπός οὗτος πυνθάνομαι · οὕτως καί νῦν . ὁ μέλλω ὁ παρόνθην δείκνυμι λαμπρός , γίγνομαι καταγελάω διά ὁ συνοίκησις , αὐτός πρό ἐκεῖνος μετά ἐκεῖνος κοινωνέω ὁ γέλως · κἀν τυγχάνω ὁ ὁ γυνή χρηστός παρά πολύς προϋπάρχωσα δόξα , καί οὗτος εἰσέρχομαι ἐκεῖνος ἀπελαύνω ὁ οἰκία , τοσοῦτος ἀπέχω καί ἕτερος προστίθημι αὐτός · κἀν αὐτός ἔχω πάλιν τοιοῦτος ὑπόληψις , οὗτος καί αὐτός πυνθάνομαι . οὐ ἄρα δόξα ἐγώ χρηστός προστίθημι αὐτός ὁ κοινωνία ὁ συνοίκησις , ἀλλά καί ὁ οἶδα ἀναιρέω , καί ὁ οὐ εἰμί ἐπάγω ὁ πονηρός ἀσχήμων . καί δ περί ὁ Ἰουδαῖος ὁ προφήτης λέγω , εὔκαιρος νῦν λέγω · εἰμί ἀλλάσσω Αἰθίοψ ὁ δέρμα αὐτός , καί πάρδαλις ὁ ποίκιλμα αὐτηες͂ς , καί ο͂́ τοῦτος συνοικέω ὁ κηλίς ἀπόλλυμι ποτέ οὗτος · οὕτως , καθά τις καυτήρ σῶμα , ὁ ἀμφότερος ὑπόληψις ἐγκαίω ἐπισκοτέω πᾶς αὐτός ὁ καλός . ἄλλος ἴσως δάκνω ἡγέομαι αὐτός οὗτος ὁ χειραττηθέναι ὁ ἀνήρ . ἄλλος οὕτως εἰμί ὁ πολύς γέλως , καί ἢ μάλιστα ὁ ἑταιρίζω εγκαλωπιζοντ μόνος . οὐδέ γάρ γυναικών ἐλεύθερος οὐδέ σώφρων οὗτος εἰς εναδρυνω ὁ δίκτυον . ἐπεί καί αὐτός πάλιν ἕτερος ἀτιμία ὑπόθεσις , καί ὅσιος ἐν κρατέω ὁ ἀναδράω , καί χαλεπός ἐπιτάσσω , τοσοῦτος μᾶλλον ἑαυτοῦ καταπιχνους μετά ἐκεῖνος . οὐδέ γάρ ὁ δουλόω ὁ ἀνήρ γυνή , ἀλλά ὁ αἰδέομαι , αὐτός πᾶς εἰμί αἰδέσιμος τε καί ἐπίδοξος . εἰμί δέ οὐ ἀνέχω ὁ ῥῆμα ὁ ἡμέτερος , ὁ ὁ θεός νόμος · αὐτός ἐπιστομίζω δύναμαι , λέγω οὕτως · πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποτροπή σύ , καί αὐτός σύ κυριεύω · κεφαλή γάρ γυνή ὁ ἀνήρ . καί ἑτέρωθεν δέ εὑρίσκω τις ἐν πολλάχθδεν οὗτος οὕτως νομίζω , καί οὗτος ἄνθος εἰμί ὁ τάξις . Ὥστος ἀσχημοσύνη μέγας , ὅταν ὁ ἄνω κάτω γίγνομαι , κάτω μέν ὁ κεφαλή , ὁ δέ σῶμα ἄνω . εἰμί δέ ἐπί γάμος οὗτος αἰσχρός , πολύς μᾶλλον ἐπιτάσσω ὁ συζυγία , ἔνθα οὐ οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεῖνος , ὅτι νόμος παράβασις εἰμί ὁ γίγνομαι θεῖος , ἀλλά ὅτι πονηρός καί ἑαυτοῦ [ 260 ] καί ὁ γυνή περιτίθημι δόξα . εἰμί γάρ ὁ συνοικέω αἰσχρός , πολύς μᾶλλον ὁ συνοικέω δουλόω · οὐδέ γάρ πανταχῶ ὁ κρατέω ἔπαινος φέρω , ἀλλά εἰμί καί μή κράτος εὐδοκιμέω , καί κράτος ἀσχημονέω . Ὥστος , εἰμί βούλομαι θαυμάζω παρά ἀνήρ , μηδείς σύ κοινός εἰμί πρός αὐτός · πρόσω καί συνοικία , καί δέος , καί συνοίκησις γίγνομαι ὁ ἐκεῖνος . τότε σύ καί γυνή ἐκπλήσσω , καί ἀνήρ θαυμάζω πᾶς