joannes-chrysostomus.quod-regulares-feminae-viris-cohabitare-non-debeant pg047_0475.1
ὅδὸν ψυχαγωγίας καὶ τέρεφως ἑαυτῷ τέμνων · ἐπειδὴ δὲ μικρὸν ἐκεῖθεν ἀνῆνγχε , καὶ καθάπερ ἐξ ἀβύσσου τινὸς ὁρσερᾶς ἀναβλέψαι πρὸς τὴν φιλοσοφίας ἰσχυρὰς φῶς , τῇνικαῦτα τὴν ὑψηλὴν ἐκεῖνην καὶ τὴν τῶν οὐρανῶν ἀξίαν ἀφήκισε φωνήν · Ματαιοτήτων ματαιοτήτων , λέγων , τὰ πάντα ματαιότης . Ταύτην καὶ ὑμεῖς , καὶ ταύτης ὑψηλότεραν , ἂν ἐθελήτετε , ψήφον οἴσετε περὶ τοῦ χαίρου καύτης ἡδονῆς , ἐὰν μικρὸν ἑαυτοῦς τῆς πονηρᾶς ἀποστήσῃτε συνήθειας . Καίτοι γε ὁ Σολομὼν ἐν τοῖς ἀνω γενόμενος χρόνοις οὐδὲ πολλὴν ἀπητείτο φιλοσοφίας ἀχριδείαν · οὔτε γὰρ τρυφὴν ὁ παλαιὸς ἐκώλυε νόμος , οὔτε τῶν ἄλλων ἀπολαύσεων ἀπολαύειν περιτὸν ἔφησεν εἶναι καὶ μάταιον · ἀλλ’ ὅμως καὶ οὕτω τῶν πραγμάτων ἐχόντων ἡδυνήθη συνιδεῖν τὸ ἐν αὐτοῖς ἀνάνητον , καὶ πολλὴν αὐτῶν καταγνῶναι ματαιότητα . Ἡμεῖς δὲ ἐπὶ μεῖζονα καλούμεθα πολιτείαν , καὶ πρὸς ὑψηλότεραν ἀναβαίνομεν χορυφήν , καὶ πρὸς μεῖζονα ἀπεδόθμεθα σκάμματα . Καὶ τί γὰρ ἕτερον ἀλλ’ ἢ κατὰ τὰς ἄνω δυνάμεις τὰς νεορὰς καὶ σώματάς ἐκεῖνας πολιτεύεσθαι κελευόμεθα ; Ποῖς οὖν οὐχ αἰσχρὸν καὶ πολλῆς ἀσυνκολάσεως ἐλάττους ἐκείνου φαίνεσθαι πολλῷ , καὶ μὴ μόνον τῶν συγκεχωρημένων μὴ γίνεσθαι ὑψηλοτέρους , καθάπερ ἐκεῖνος , ἀλλὰ καὶ τῶν κεκωλυμένων καὶ τιμωρίαν ἔχοντων ἀφόρητον ἀπτεσθαι ; Τὸ γὰρ ἔρωτα ἐν τῇ ψυχῇ πονηρὸν τρέφειν , καὶ πρὸς ἐπιθυμίαν ὀρᾶν γυναῖκα , καὶ καταμανθάνειν καλὸς ἀλλότριον , καὶ κατατιγύνειν μὲν ἑαυτὸν , βλέπειν δὲ τοὺς ἀδελφεστέρους , καὶ πολλάς μὲν Ἑλλῆσι παρεῖναι λαβὰς , πολλάς δὲ Ἰουδαίοις , καὶ τοὺς τε οικείους τοὺς τε ἀλλοτρίους ὑποσκελίζειν , καὶ πολλὴν τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης κατασκευάζειν βλασφημίαν , καὶ δουλοπρεπεῖς ἀναδέχεσθαι διακονίας , καὶ πρὸς τὸν τῶν βιωτικῶν πραγμάτων θόρυβον ἑαυτοὺς εἰσώθειν , καὶ τὴν δωρηθεῖσαν ἡμῖν ἐλευθερίαν προπίνειν τῷ διαβόλῳ , καὶ ταύτης χαλεπωτέραν ἀντικατελλάττεσθαι τυραννίδα , καὶ καταγέλαστον μὲν φίλοις , ἐπονειδιστὸν δὲ ἐχθροῖς εἶναι , καὶ πονηρὰν μὲν τῷ κοινῷ τῆς Ἐκκλησίας προστρίβεσθαι δόξαν , κτταισχύνειν δὲ τὸ σεμνὸν τῆς παρθενίας ἀξίωμα , καὶ τοῖς ἀσελγαίνειν βουλομένοις πολλάς παρέχειν προφάσεις , καὶ ἕτερα πλείονα τούτων κατασκευάζειν δεινὰ ( ἅπαντα γὰρ οὐτε συνιδεῖν , οὔτε λόγῳ παραστήσαι δυνατόν , ὅσα διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ὑπομένους ) , καὶ τῶν σφόδρα κεκωλυμένων ἐστι , καὶ τῶν κολάσιν ἔχοντων ἀφόρητον . Ὦστε εἰ καὶ μικρὰ τί · ἐστιν ἡδονή , ταῦτα πάντα ἀντιθέντες
Lemmas: ὀδούς ψυχαγωγία καί τέρεφως ἑαυτοῦ τέμνω · ἐπεί δέ μικρός ἐκεῖθεν ἀνάγω , καί καθά ἐκ ἄβυσσος τις ὁρσερᾶς ἀναβλέπω πρός ὁ φιλοσοφία ἰσχυρός φάος , τηνικαῦτα ὁ ὑψηλός ἐκεῖνος καί ὁ ὁ οὐρανός ἄξιος ἀφικνέομαι φωνή · ματαιότης ματαιότης , λέγω , ὁ πᾶς ματαιότητα . Ταύτη καί σύ , καί οὗτος ὑψηλός , εἄν θέλω , ψῆφος φέρω περί ὁ χαίρω καύτης ἡδονή , ἐάν μικρός ἑαυτοῦ ὁ πονηρός ἀφίστημι συνήθεια . καίτοι γε ὁ Σολομώντας ἐν ὁ ἄνω γίγνομαι χρόνος οὐδέ πολύς ἀπαιτέω φιλοσοφία ἀχριδείαν · οὔτε γάρ τρυφή ὁ παλαιός κωλύω νόμος , οὔτε ὁ ἄλλος ἀπόλαυσις ἀπολαύω περίειμι φημί ἔρχομαι καί μάταιος · ἀλλά ὅμως καί οὕτως ὁ πρᾶγμα ἔχω δύναμαι συνοράω ὁ ἐν αὐτός ἀνανέω , καί πολύς αὐτός καταγιγνώσκω ματαιότης . Ἡμεῖς δέ ἐπί μέγας καλέω πολιτεία , καί πρός ὑψηλός ἀναβαίνω χορυφημι , καί πρός μέγας ἀποδίδωμι σκάμμα . καί τίς γάρ ἕτερος ἀλλά ἢ κατά ὁ ἄνω δύναμις ὁ νεοηρα καί σῶμα ἐκεῖνος πολιτεύω κελεύω ; Πόις οὖν οὐ αἰσχρός καί πολύς ἀσυνκολάσεως μικρός ἐκεῖνος φαίνω πολύς , καί μή μόνος ὁ συγχωρέω μή γίγνομαι ὑψηλός , καθά ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ κωλύω καί τιμωρία ἔχω ἀφόρητος ἅπτω ; Τέ γάρ ἔρως ἐν ὁ ψυχή πονηρός τρέφω , καί πρός ἐπιθυμία ὁράω γυνή , καί καταμανθάνω καλός ἀλλότριος , καί κατατιγυνεος μέν ἑαυτοῦ , βλέπω δέ ὁ ἀδελφεστέρους , καί πολύς μέν Ἕλλην πάρειμι λαβή , πολύς δέ Ἰουδαῖος , καί ὁ τε οἰκεῖος ὁ τε ἀλλότριος ὑποσκελίζω , καί πολύς ὁ ὁ θεός δόξα κατασκευάζω βλασφημία , καί δουλοπρεπής ἀναδέχομαι διακονία , καί πρός ὁ ὁ βιωτικός πρᾶγμα θόρυβος ἑαυτοῦ εἰσωθέω , καί ὁ δωρέω ἐγώ ἐλευθερία προπίνω ὁ διάβολος , καί οὗτος χαλεπός ἀντικαταλλάσσομαι τυραννίς , καί καταγέλαστος μέν φίλος , ἐπονείδιστος δέ ἐχθρός ἔρχομαι , καί πονηρός μέν ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία προστρίβω δόξα , κτταισχυνεος δέ ὁ σεμνός ὁ παρθενία ἀξίωμα , καί ὁ ἀσελγαίνω βούλομαι πολύς παρέχω πρόφασις , καί ἕτερος πολύς οὗτος κατασκευάζω δεινός ( ἅπας γάρ οὐ συνοράω , οὔτε λόγος παρίστημι δυνατός , ὅσος διά ὁ πρᾶγμα αὐτός ὑπομένω ) , καί ὁ σφόδρα κωλύω εἰμί , καί ὁ κόλασις ἔχω ἀφόρητος . Ὥστος εἰμί καί μικρός τίς · εἰμί ἡδονή , οὗτος πᾶς ἀνατίθημι