joannes-chrysostomus.quales-ducendae-sint-uxores-encomium-ad-maximum pg051_0238.1
ἀνεῖν μένην · ἵνα μὴ πολεμος ἡ καὶ μάχη , τοῦ ἀνδρὸς προειμένου τὰ ὄντα , καὶ τὸν πατέρα μιμουμένου , ε καὶ τοὺς ξένους ὀποδοχέμενου · ταύτης δὲ σμιχρολογουμένης τε καὶ μὴ ἀνεγούσης , καὶ χυλουσίας , ὁ πολλάκις ἐν πολλαῖς οἰκίαις εἴωθε γίνεσθαι · ἐντεῦθεν ἤδη βουλομενα μαθεῖν εἰ φιλοξενός ἐστιν · γὰρ ἐντεῦθεν ἡμῖν ἀπαντα γέγονε τὰ ἀγαθά . Οὕτω τὸν νυμφίον ἐπετήσατο ὁ δεσπότης ὁ ἡμῶς · οὕτω πατὴρ ἐγένετο , μέσοχον ἔθουσε , καὶ παιδίων ἔλαβεν , ἄλευρα ἔφυρε , καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀστρων τοὺς ἔχοντοὺς αὐτῷ ὠὄχετο δῶσειν ὁ Θεός . Ἐπεὶ οὖν ἐντεῦθεν ἡμῖν καὶ τῇ οἰκία · ἀπαντα γέγονε τὰ ἀγαθά , τοῦτο πρὸ τῶν ἄλλων ἐπιζητῶ . Μὴ γὰρ τοῦτο ἰδωμεν , ὅτι ὕδωρ ἐπεζήτησαν , ἀλλὰ ἐκεῖνο σκοπήσωμεν , ὅτι · σφόδρα φιλοξένου ψυχῆς , μὴ μόνον δοῦναι τὸ αἰτηθὲν , ἀλλὰ καὶ πλὸν ὧν ἤττησ παραχεῖν . Καὶ ἀγνέτου , φησὶ , πρὸ τοῦ συντελέσαι αὐτὸν λαλοῦντα , ἰδοὺ Ῥεβέκκα ἀξελαρυστο , καὶ τὸ προσήκτικὸν ἐκεῖνο ἐπληροῦτο · Ἐτι λαλοῦντός σου ἄρω , Ἰδοὺ πάρειμι . Τοιαύται τῶν γενναίων ἀνδρῶν αἱ εὐχαί · πρὸ τοῦ τελίους παῖθους τὸν Θεὸν ἐπινεύσειν τοὺς λεγομένοις . Καὶ σὺ τοίνυν , ἐπειδὰν μέλλῃς γυναῖκα ἀγαθαι , μὴ πρὸς ἀνθρώπους καταστρέψαι , μηδὲ πρὸς γυναῖκας ὑπορευομένας τας ἀλλοτρίας συμφέρας , καὶ ζητοῦσας ἐν μόνον , [ 222 ] ὅπου · αὐταὶ μισθὸν λάβωσιν · ἀλλὰ κατάρψγε ἐπὶ τὸν Θεόν . Οὐχ ὑπαισχύνεται σου γενέσθαι νυμφαγωγός . Λιθὸς ὑπέργει καὶ εἶπε · Ζητείσετὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν . Καὶ μὴ λέγε , Πῶς δύναμαι τὸν Θεὸν ἰδεῖν · μὴ γὰρ ἀφελαι μὲ φωνὴν ἔχει , καὶ διαλεχθῆναι φανερῶς , ἵνα προσελθὼν ἐρωτήσω · Ἀπιστου ταῦτα ψυχῆς . Καὶ γὰρ ὁξὼς καὶ χωρὶς φωνῆς πάντα , ὅσα ἐν θέλῃ , δύναται κατασκευάσαι ὁ Θεός · ὁ δὲ καὶ ἐπὶ τούτου γέγονεν . Οὐδὲ γὰρ φωνὴν ἠκουσαν , οὐδὲ ὄψιν τινὰ εἶδεν · ἀλλ’ ἐπὶ πηγῇ ἑαυτὸς ἠξαστο , καὶ ταχέως ἐπέτυχε . Ἐγένετο γὰρ πρὸν ἡ συντελέσαι λαλοῦντα αὐτόν , φησὶ , Ῥεβέκκα ἐξἐκορευτο ἡ τεχθῖσα Βαθουὴλ τῷ υἱῷ Μαλχάς , ἔχουσα τὴν ὀδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων · ἡ δὲ παροδεῖσα ἦν καλὴ τῇ ὄψει σφόδρα , παρθένος ἦν , ἄνθρω οὐχ ἔγνω αὐτήν . Τί μοι λέγεις τὴν εὐμορφίαν τοῦ σώματος · Ἵνα μάθῃς τὴν ὑπεροχὴν τῆς σωφροσύνης , ἵνα μάθῃς τὸ κάλλος τὸ ἐν τῇ ψυχῇ . Θαυμαστὸν μὲν γὰρ τὸ σωφρονεῖν · πολλῷ δὲ θαυμαστότερον , ὅταν μετ’ εὐμορφίας τοῦτο γίνηται . Διὰ τοῦτο καὶ περὶ τοῦ Ἰωσήφ μέλλων ἡμῖν διηγεῖσθαι καὶ τῆς ἐκείνου σωφροσύνης , πρότερον τὴν εὐμορφίαν τοῦ σώματος τέθεικεν , εἰπών · Καλὸς ἦν τῷ εἴδει , καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα · καὶ τότε τὴν σωφροσύνην αὐτοῦ διηγήσατο δεῖνως , ὅτι τὸ κάλλος αὐτὴν εἰς ἀσάλγειαν οὐ προήγαγεν . Οὔτε γὰρ τὸ κάλλος παρνείας αἴτιον , οὔτε ἡ ἀμορφία σωφροσύνης πάντως . Πολλαὶ γὰρ κατὰ τὴν ὄψιν τοῦ σώματος λάμψασαι , μειζόνως κατὰ τὴν σωφροσύνην ἠλαμψαν · ἄλλαι πολλιν αἰσχραὶ καὶ δυσειδεῖς οὖσαι , αἰσχρότεραι κατὰ τὴν ψυχὴν ἐγένοντο , μυρίας ῥυπωθεῖσαι πορνείας . Οὐ γὰρ ἡ φύσις τοῦ σώματος , ἀλλ’ ἡ προαίρεσις τῆς ψυχῆς καὶ τούτου κάκεινου αἰτία . Ὁ . Οὐχ ἀπλῶς δὲ δεύτερον αὐτὴν παρθένον εἶπεν . Εἰπὼν γὰρ , Παρθένος ἦν , ἐπήγαγε · Παρθένος ἦν , ἄνθρω οὐχ ἔγνω αὐτήν . Ἐπειδὴ γὰρ πολλὰὶ παρθένων τὸ σῶμα ἀδιάφορον τηροῦσι , τὴν ψυχὴν πολλὰς ἀκολασίας πάροῦσι , καλλωπίζεμεναι , μυρίους πανταχόθεν ἐπισπώμεναι ἐραστας , καὶ τοὺς τῶν νέων ὀφθαλμοὺς ἀναπετροῦσιν , ἐνδρας τισθεῖσαι καὶ βάραθρα , δεῖνως ὁ Μωϋσῆς τὴν οὐχ αὐτὴν τοιαύτην , ἀλλ’ ἀκατέρωθεν τὸν παρθένος , ἀπὸ τε σώματος , ἀπὸ τε ψυχῆς , φησὶ , Παρθένος ἦν , ἄνθρω οὐχ ἔγνω αὐτήν . Καίτοι γε πολλάς εἶχεν ἀφορμὰς τὴν γνωρισθῆναι ἀνδράσι · πρῶτον μὲν , τὸ κάλλος τοῦ σώματος · δεύτερον δέ , ὁ τῆς διακονίας τρόπος . Εἰ μὲν γὰρ ἐν θαλάμῳ διηνεκῶς ἐκάθητο , καθάπερ αἱ νῦν παρθένοι , καὶ μηδὲποτε εἰς ἀγορὰν ἐνέβαλεν , μηδὲ ἐξῆει τὴν οἰκίαν τὴν πατρίαν , οὐδὲν τοσοῦτον ἂν εἰς ἐγκώμιον λέγεσθαι περὶ αὐτῆς , ὅτι ἄνηρ οὐχ ἔγνω αὐτήν . Ὅταν δὲ ἴδῃς αὐτὴν εἰς ἀγορὰν ἐξιοῦσαν , καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὀδροφορεῖν ἀναγκαζομένην , καὶ ἅπαξ καὶ δις καὶ πολλάκις , εἴτα μηδενὶ γνῶρῖμον οὖσαν ἀνδρί , τότε μάλιστα αὐτῆς δυνήσῃ καταιδεῖν τὴν ἐγκώμιον . Εἰ γὰρ ὀλιγάκις εἰς ἀγορὰν παραβάλλουσα παρθένος , καὶ δυσειδὴς οὖσα καὶ ὀμορφος , πολλῶν ἐπορίσιν θαρσαιπιδίων , ἀπὸ τῶν ἰδόντων τοῦτον διεφθάρη τὸ ἦθος πολλάκις · ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐκ τῆς πατρίδος οἰκίας ἐξιοῦσα μόνη , καὶ οὐχ εἰς ἀγορὰν ἀπλῶς , [ 223 ] ἀλλ’ εἰς τὴν πηγὴν ἀπαντῶσα καὶ ὑδρευομένη , ἔνθα πολλοὺς καὶ δεῖνους συνίσει ἀνάγκη , πῶς οὐχ ἂν εἴη μυρίων αἰτία θαυμάτων , οὔτε ἀπὸ τῶν ἐξίδων σῶν συνεχῶν , οὔτε ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ὄψιν εὐμορφίας , οὔτε ἀπὸ τοῦ πλῆθος τῶν παραγινωμένων , οὔτε ἄλλουθεν οὐδαμοθεν διαφθαρεῖσα τὸ ἦθος , ἀλλὰ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν ἀδιάφορος μέναισα , καὶ τὴν σωφροσὐνην τῶν ἐν γυναικωνιτίδι καθημένων ἀκριβέστερον διατηρήσασα , καὶ τοιαύτη φανείσα , ὅταν ὁ Παῦλος ἐπικτῆται λέγων , Ἵνα ἡ ἀρία σώματι καὶ πνεύματι · Καταδῶσα τοίνυν ἐπὶ τὴν πηγὴν ἐκλίπεν τὴν ὀδρίαν τοῦ ὕδατος , καὶ ἀνέβη · καὶ ἔδραμεν ὁ παὶς εἰς συνάπτειν αὐτῆς , καὶ εἶπε · Πότισόν με μικρὸν ἐκ τῆς ὀδρίας σου . Ἡ δὲ εἶπε · Πιε , κύριε · καὶ ἔσπευσε , καὶ καθεῖλε τὴν ὀδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς , καὶ ἐπότισεν αὐτὴν ὡς ἐκπνῦσατο πίνων · καὶ εἶπε · Καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρευσῶσι , ὡς ἐκ πᾶσαι πωσι . Καὶ ἔσπευσε καὶ ἐξεκέντωσε τὴν ὀδρίαν εἰς τὸ ποτιστήριον , καὶ ἔδραμεν ἐπὶ τὸ φρέαρ ἀντλήσαι καὶ ὑδρευσασθαι πᾶσαι ταῖς καμήλοις . Πολλὴ μὲν τῆς γυναικὸς ἡ φιλοξενία , πολλὴ δὲ ἡ σωφροσύνη , καὶ ἀμφότερα ταῦτα καὶ ἀφ’ ὧν ἐποίησε , καὶ ἀφ’ ὧν εἶπε , μάλιστα ἐστι καταμαθεῖν . Εἰδὲς πῶς οὔτε ἡ σωφροσύνη τὴν φιλοξενίαν ἐλυμήνατο , οὔτε ἡ φιλοξενία τὴν σωφροσύνην διεφθείρε · Τὸ μὲν γὰρ μὴ προτέραν ἐπιδράμαί , μηδὲ προσεῖπαι τὸν ἄνδρα , σωφροσύνης ἦν · τὸ δὲ αἰτηθεῖσαν μὴ ἀναινεῦσαι , μηδὲ ἀρνήσασθαι , φιλοξενίας καὶ φιλανθρωπίας πολλῆς . Ἄσπερ γὰρ εἰ προτέρα προσέδραμε , καὶ ἠπθὲν εἰπὼν διελέχθη , ἠταμητὸς ἂν καὶ ἀναισχυντίας · οὕτως , εἰ παρακαλεσασα διεκρούσατο , ὀψήτητος ἂν καὶ ἀπανθρωπίας . Νῦν δὲ οὐδέτερον τούτων ἐποίησεν · οὔτε διὰ τὴν σωφροσύνην τὴν φιλοξενίαν ἐλυμήνατο , οὐδ’ αὐ πάλιν διὰ τὴν φιλοξενίαν τὸ τῆς σωφροσύνης ἐγκώμιον ὑπετέμετο , ἀλλ’ ὀλολήρουν ἑκατέραν ἐπαδείξατο τὴν ἀρετὴν , τὴν μὲν ἀναινεῖν τὴν αἴτησιν τῇ σωφροσύνῃ ἐπιδεικνυμένη , τὴν δὲ παραγεῖν μετὰ τὴν αἴτησιν τὴν φιλοξενίαν τὴν ἀφαστον . Καὶ γὰρ ἀφάτου φιλοξενίας ἦν , τὸ μὴ μόνον ὅπερ ἤττησε δοῦναι , ἀλλὰ καὶ πλεὸν τι παραγεῖν τῶν αἰτηθέντων . Εἰ δὲ ὕδωρ ἦν τὸ διδόμενον , τοῦτο κυρία ἦν τότε . Τοὺς δὲ φιλοξενούς οὐχ ἀπὸ τῆς πολυτελείας τῶν διδομένων , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς δυνάμεως , ἥς παρέχουσι , κρίνειν εἰκώθ -
Lemmas: ἀνέω μένω · ἵνα μή πόλεμος ὁ καί μάχη , ὁ ἀνήρ προίημι ὁ εἰμί , καί ὁ πατέρας μιμέομαι , ε καί ὁ ξένος ὀποδοχέμενου · οὗτος δέ σμιχρολογουμενω τε καί μή ανεγουω , καί χυλός , ὁ πολλάκις ἐν πολύς οἰκία εἴωθα γίγνομαι · ἐντεῦθεν ἤδη βούλομαι μανθάνω εἰμί φιλόξενος εἰμί · γάρ ἐντεῦθεν ἐγώ ἅπας γίγνομαι ὁ ἀγαθός . οὕτως ὁ νυμφίος πετάννυμι ὁ δεσπότης ὁ μου · οὕτως πατήρ γίνομαι , μέσοχον εθουω , καί παιδίον λαμβάνω , ἄλευρον φύρω , καί κατά ὁ πλῆθος ὁ ἄστρον ὁ ἔχω αὐτός ὀχέω δίδωμι ὁ θεός . Ἐπεί οὖν ἐντεῦθεν ἐγώ καί ὁ οἰκία · ἀπαντάω γίγνομαι ὁ ἀγαθός , οὗτος πρό ὁ ἄλλος ἐπιζητέω . μή γάρ οὗτος ὁράω , ὅτι ὕδωρ ἐπιζητέω , ἀλλά ἐκεῖνος σκοπέω , ὅτι · σφόδρα φιλόξενος ψυχή , μή μόνος δίδωμι ὁ αἰτέω , ἀλλά καί πλός ὅς ἄττης παραχέω . καί ἄγω , φημί , πρό ὁ συντελέω αὐτός λαλέω , ἰδού Ῥεβέκκα ἀξελαρυστο , καί ὁ προσακτικός ἐκεῖνος πληρόω · ἔτι λαλέω σύ ἀείρω , ἰδέ πάρειμι . τοιοῦτος ὁ γενναῖος ἀνήρ ὁ εὐχή · πρό ὁ τέλιος πάσχω ὁ θεός ἐπινεύω ὁ λέγω . καί σύ τοίνυν , ἐπειδάν μέλλω γυνή ἀγαθός , μή πρός ἄνθρωπος καταστρέφω , μηδέ πρός γυνή υπορευομεναι ὅς ἀλλότριος συμφέρω , καί ζητέω ἐν μόνος , [ 222 ] ὅπου · αὐτός μισθός λαμβάνω · ἀλλά κατάρψγε ἐπί ὁ θεός . οὐ ὑπαισχύνομαι σύ γίγνομαι νυμφαγωγός . κογχ-ίτης ὑπέργω καί λέγω · Ζητείσετὴν βασίλειος ὁ οὐρανός , καί οὗτος πᾶς προστίθημι σύ . καί μή λέγω , Πῶς δύναμαι ὁ θεός ὁράω · μή γάρ Αφελάι ἐγώ φωνή ἔχω , καί διαλέγω φανερός , ἵνα προσέρχομαι ἐρωτάω · Ἄπιστος οὗτος ψυχή . καί γάρ ὁξὼς καί Χωρὶς φωνή πᾶς , ὅσος ἐν ἐθέλω , δύναμαι κατασκευάζω ὁ θεός · ὁ δέ καί ἐπί οὗτος γίγνομαι . οὐδέ γάρ φωνή ἀκούω , οὐδέ ὄψις τις ὁράω · ἀλλά ἐπί πηγή εαυτός ξαίνω , καί ταχέως ἐπιτυγχάνω . γίνομαι γάρ πρόειμι ἤ συντελέω λαλέω αὐτός , φημί , Ῥεβέκκα ἐξἐκορευτο ὁ τίκτω Βαθουήλ ὁ υἱός μάλκη , ἔχω ὁ ὀδρίαν ἐπί ὁ ὦμος · ὁ δέ παροράω εἰμί κάλως ὁ ὄψις σφόδρα , παρθένος εἰμί , ἄνθρω οὐ γινώσκω αὐτός . τις ἐγώ λέγω ὁ εὐμορφία ὁ σῶμα · ἵνα μανθάνω ὁ ὑπεροχή ὁ σωφροσύνη , ἵνα μανθάνω ὁ κάλλος ὁ ἐν ὁ ψυχή . θαυμαστός μέν γάρ ὁ σωφρονέω · πολύς δέ θαυμαστός , ὅταν μετά εὐμορφία οὗτος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος καί περί ὁ Ἰωσήφ μέλλω ἐγώ διηγέομαι καί ὁ ἐκεῖνος σωφροσύνη , πρότερος ὁ εὐμορφία ὁ σῶμα τίθημι , λέγω · Καλός εἰμί ὁ εἶδος , καί ὡραῖος ὁ ὄψις σφόδρα · καί τότε ὁ σωφροσύνη αὐτός διηγέομαι δεινῶς , ὅτι ὁ κάλλος αὐτός εἰς ἀσάλγειαν οὐ προάγω . οὔτε γάρ ὁ κάλλος παρνείας αἴτιος , οὔτε ὁ ἀμορφία σωφροσύνη πάντως . πολλή γάρ κατά ὁ ὄψις ὁ σῶμα λάμπω , μέγας κατά ὁ σωφροσύνη λάμπω · ἄλλος πολλίς αἰσχρός καί δυσειδής εἰμί , αἰσχρός κατά ὁ ψυχή γίνομαι , μυρίος ῥυπόω πορνεία . οὐ γάρ ὁ φύσις ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ ψυχή καί οὗτος ἐκεῖνος αἴτιος . ὁ . οὐ ἀπλόος δέ δεύτερος αὐτός παρθένος λέγω . εἶπον γάρ , Παρθένος εἰμί , ἐπάγω · Παρθένος εἰμί , ἄνθρω οὐ γινώσκω αὐτός . ἐπεί γάρ πολύς παρθένος ὁ σῶμα ἀδιάφορος τηρέω , ὁ ψυχή πολύς ἀκολασία πάρειμι , καλλωπίζω , μυρίος πανταχόθεν ἐπισπάω ἐραστής , καί ὁ ὁ νέος ὀφθαλμός αναπετρους , ἐνδρας τίνω καί βάραθρον , δεινῶς ὁ Μωϋσῆς ὁ οὐ αὐτός τοιοῦτος , ἀλλά ἀκατέρωθεν ὁ παρθένος , ἀπό τε σῶμα , ἀπό τε ψυχή , φημί , Παρθένος εἰμί , ἄνθρω οὐ γινώσκω αὐτός . καίτοι γε πολύς ἔχω ἀφορμή ὁ γνωρίζω ἀνήρ · πρῶτος μέν , ὁ κάλλος ὁ σῶμα · δεύτερος δέ , ὁ ὁ διακονία τρόπος . εἰμί μέν γάρ ἐν θάλαμος διηνεκής κάθημαι , καθά ὁ νῦν παρθένος , καί μηδέποτε εἰς ἀγορά ἐμβάλλω , μηδέ ἐξέρχομαι ὁ οἰκία ὁ πάτριος , οὐδείς τοσοῦτος ἄν εἰς ἐγκώμιον λέγω περί αὐτηες͂ς , ὅτι ἀνήρ οὐ γινώσκω αὐτός . ὅταν δέ ἰδέω αὐτός εἰς ἀγορά ἐξέρχομαι , κατά ἕκαστος ἡμέρα οδροφορεω ἀναγκάζω , καί ἅπαξ καί δις καί πολλάκις , εἴτα̅ μηδείς γνώριμος εἰμί ἀνήρ , τότε μάλιστα αὐτηες͂ς δύναμαι καταιδέω ὁ ἐγκώμιον . εἰμί γάρ ὀλιγάκις εἰς ἀγορά παραβάλλω παρθένος , καί δυσειδής εἰμί καί όμορφος , πολύς πόρις θαρσαιπιδίων , ἀπό ὁ ὁράω οὗτος διαφθείρω ὁ ἦθος πολλάκις · ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐκ ὁ πατρίς οἰκία ἐξέρχομαι μόνος , καί οὐ εἰς ἀγορά ἀπλόος , [ 223 ] ἀλλά εἰς ὁ πηγή ἀπαντάω καί ὑδρεύω , ἔνθα πολύς καί δεινός συνίζω ἀνάγκη , πῶς οὐ ἄν εἰμί μυρίος αἰτία θαῦμα , οὔτε ἀπό ὁ εξιδηω σός συνεχής , οὔτε ἀπό ὁ κατά ὁ ὄψις εὐμορφία , οὔτε ἀπό ὁ πλῆθος ὁ παραγινωμένος , οὔτε αλλούθε οὐδαμόθεν διαφθείρω ὁ ἦθος , ἀλλά ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή ἀδιάφορος μένω , καί ὁ σωφροσύνη ὁ ἐν γυναικωνῖτις κάθημαι ἀκριβής διατηρέω , καί τοιοῦτος φαίνω , ὅταν ὁ Παῦλος ἐπικτάομαι λέγω , ἵνα ὁ ἀρία σῶμα καί πνεῦμα · καταδίδω τοίνυν ἐπί ὁ πηγή ἐκλείπω ὁ ὀδρίαν ὁ ὕδωρ , καί ἀναβαίνω · καί τρέχω ὁ παῖς εἰς συνάπτω αὐτηες͂ς , καί λέγω · ποτίζω ἐγώ μικρός ἐκ ὁ ὀδρίας σύ . ὁ δέ λέγω · πίνω , κύριος · καί σπεύδω , καί καθαιρέω ὁ ὀδρίαν ἐπί ὁ βραχίων αὐτηες͂ς , καί ποτίζω αὐτός ὡς ἐκπνέω πίνω · καί λέγω · καί ὁ κάμηλος σύ ὑδρεύω , ὡς ἐκ πᾶς πω . καί σπεύδω καί ἐκκεντίζω ὁ ὀδρίαν εἰς ὁ ποτιστήριον , καί τρέχω ἐπί ὁ φρέαρ ἀντλέω καί ὑδρεύω πᾶς ὁ κάμηλος . Πολύς μέν ὁ γυνή ὁ φιλοξενία , πολύς δέ ὁ σωφροσύνη , καί ἀμφότερος οὗτος καί ἀπό ὅς ποιέω , καί ἀπό ὅς λέγω , μάλιστα εἰμί καταμανθάνω . ἀνάκλεις πῶς οὔτε ὁ σωφροσύνη ὁ φιλοξενία λυμαίνομαι , οὔτε ὁ φιλοξενία ὁ σωφροσύνη διαφθείρω · Τέ μέν γάρ μή πρότερος ἐπιτρέχω , μηδέ προσεῖπον ὁ ἀνήρ , σωφροσύνη εἰμί · ὁ δέ αἰτέω μή αναινεος , μηδέ ἀρνέομαι , φιλοξενία καί φιλανθρωπία πολύς . Ἄσπερ γάρ εἰμί πρότερος προστρέχω , καί ἀποτίθημι λέγω διαλέγω , ἠταμητὸς ἄν καί ἀναισχυντία · οὕτως , εἰμί παρακαλέω διακρούω , ὀψήτητος ἄν καί ἀπανθρωπία . Νῦν δέ οὐδέτερος οὗτος ποιέω · οὔτε διά ὁ σωφροσύνη ὁ φιλοξενία λυμαίνομαι , οὐδέ αὖος πάλιν διά ὁ φιλοξενία ὁ ὁ σωφροσύνη ἐγκώμιον ὑποτέμνω , ἀλλά ολοληρεω ἑκάτερος ἐπαδείξατο ὁ ἀρετή , ὁ μέν ἀναίνομαι ὁ αἴτησις ὁ σωφροσύνη ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ παράγω μετά ὁ αἴτησις ὁ φιλοξενία ὁ ἀφίστημι . καί γάρ ἄφατος φιλοξενία εἰμί , ὁ μή μόνος ὅς ἡσσάομαι δίδωμι , ἀλλά καί πλέω τίς παράγω ὁ αἰτέω . εἰμί δέ ὕδωρ εἰμί ὁ δίδωμι , οὗτος κύριος εἰμί τότε . Τούς δέ φιλόξενος οὐ ἀπό ὁ πολυτέλεια ὁ δίδωμι , ἀλλά ἀπό ὁ δύναμις , ὅς παρέχω , κρίνω ἔοικα -