joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0205.3
ζ' Πρὸ γὰρ δέκα τούτων ἐτῶν ἐλάλουν ἐπὶ τυραννίδι τινὶ , καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἴστε . Εἰς τῶν ἐν δυναστείᾳ τῆς δυνάμεως ὑπεύθυνος τοῖς ἐγκλήμασι φανείς , σπαρτίον ἐπὶ τοῦ στόματος λαβὼν , ἐξῆγετο τὴν ἐπὶ θάνατον ὁδόν . Τότε δὲ πᾶσα ἡ πόλις ἐπὶ τὸν ἱππόδρομον ἔτρεχε , καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἐργαστηρίων ἐξῆν , καὶ κοινὴ πᾶς ὁ δῆμος ἀνελθὼν ἐξέπρατε τῆς βασιλικῆς ὁρμῆς τὸν καταδικασθέντα , καὶ οὐδεμιᾶς δέον δυνάμεως συγγνώμης . Εἶτα βασιλέως μὲν ὁρμὴν ἐπιγνοῦν καταλύσαι βουλομένου , μετὰ παίδων καὶ γυναικῶν συνεγέρχετο πάντες , τὸν δὲ τῶν οὐρανῶν βασιλέα μέλλοντες θεῶ ποιήσων , καὶ ἐξαρπάσαι τῆς ὁρμῆς αὐτοῦ οὐχ ἕνα καθάπερ τότε , οὐδὲ δύο καὶ τρεῖς καὶ ἑκατόν , ἀλλὰ πάντας τοὺς κατὰ τὴν οἰκουμένην ἁμαρτωλοὺς , καὶ τοὺς δαιμονιζομένους ἀπαλλάττειν τῆς τοῦ διαβόλου παιγίδος , ἐξὼ καθεξῆς , καὶ οὐ συντρέχει κοινὴ πάντες , ἵνα ὁ Θεὸς τὴν συμφωνίαν ὑμῶν αἰσθεθείς , χάκεινος ἀρῇ τὴν χόλασιν , καὶ ὑμῖν συγχωρήσῃ τὰ ἁμαρτήματα ; Εἰ γὰρ ἐπ' ἀγορᾶς τύχους ὧν κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον , εἰ γὰρ ἐπὶ τῇ οἰκίας , εἰ γὰρ ἐν ἀπαραιτήτοις πράγμασιν , οὐχὶ πάντες λέοντος σφοδρότερον ἅπαντα διαρρήξας τὰ δεσμὰ πρὸς τὴν κοινὴν ἱκετηρίαν αὐτομαλεῖς ; Ποίαν ἔξεις σωτηρίας ἐλπίδα , εἴπε μοι . κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον , ἀγαπητέ ; Οὐχ ἀνθρώποι μόνοι βοῶσι τὴν φρικωδέστατον ἐκείνην βοήν , ἀλλὰ καὶ ἄγγελοι προσπίπτουσι τῷ Δεσπότῃ , καὶ ἀρχάγγελος δέονται . Ἔχουσι καὶ τὸν καιρὸν αὐτοῖς συμμεταγόντα , τὴν προσφορὰν βοηθοῦσαν . Καὶ καθάπερ οἱ ἄνθρωποι , κλάδους ἐλαίων ἐκκόψαντες , ἐπισοῦσι τοῖς βασιλεύσι , διὰ τοῦ φυτοῦ αὐτοῦς ἐλέου καὶ φιλανθρωπίας ἀναμνησκόντες · οὕτω δὲ καὶ οἱ ἄγγελοι τότε ἀντὶ κλάδων ἐλαίων αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ δεσποτικοῦν προτεινόμενοι , τὸν Δεσπότην παρακαλοῦσιν ὑπὲρ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , μονοῦν λέγοντες ὅτι , Ὑπὲρ τοῦ
Lemmas: γῆ πρό γάρ δέκα οὗτος ἔτος λαλέω ἐπί τυραννίς τις , καθάπερ καί σύ οἶδα . εἰς ὁ ἐν δυναστεία ὁ δύναμις ὑπεύθυνος ὁ ἔγκλημα φαίνω , σπαρτίον ἐπί ὁ στόμα λαμβάνω , ἐξάγω ὁ ἐπί θάνατος ὁδός . τότε δέ πᾶς ὁ πόλις ἐπί ὁ ἱππόδρομος τρέχω , καί ὁ ἐκ ὁ ἐργαστήριον ἔξεστι , καί κοινός πᾶς ὁ δῆμος ἀνέρχομαι ἐκπέρθω ὁ βασιλικός ὁρμή ὁ καταδικάζω , καί οὐδείς δήω δύναμις συγγνώμη . εἶτα βασιλεύς μέν ὁρμή ἐπιγιγνώσκω καταλύω βούλομαι , μετά παῖς καί γυνή συγχράομαι πᾶς , ὁ δέ ὁ οὐρανός βασιλεύς μέλλω θεάομαι ποιέω , καί ἐξαρπάζω ὁ ὁρμή αὐτός οὐ εἷς καθάπερ τότε , οὐδέ δύο καί τρεῖς καί ἑκατόν , ἀλλά πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκέω ἁμαρτωλός , καί ὁ δαιμονίζομαι ἀπαλλάσσω ὁ ὁ διάβολος παιγίδος , ἐξίημι καθεξῆς , καί οὖον συντρέχω κοινός πᾶς , ἵνα ὁ θεός ὁ συμφωνία σύ αἰσθάνομαι , χάκεινος ἀείρω ὁ χολάς , καί σύ συγχωρέω ὁ ἁμάρτημα ; εἰμί γάρ ἐπί ἀγορά τύκος ὅς κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος , εἰμί γάρ ἐπί ὁ οἰκίον , εἰμί γάρ ἐν ἀπαραίτητος πρᾶγμα , οὐ πᾶς λέων σφοδρός ἅπας διαρρήγνυμι ὁ δεσμός πρός ὁ κοινός ἱκετηρία αὐτομαλεῖς ; Ποίας ξέω σωτηρία ἐλπίς , εἶπον ἐγώ . κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος , ἀγαπητός ; οὐχ Ἄνθρωπος μόνος βοῦς ὁ φρικώδης ἐκεῖνος βοή , ἀλλά καί ἄγγελος προσπίπτω ὁ δεσπότης , καί ἀρχάγγελος δήω . ἔχω καί ὁ καιρός αὐτός συμμεταγοειντα , ὁ προσφορά βοηθός . καί καθάπερ ὁ ἄνθρωπος , κλάδος ἔλαιον ἐκκόπτω , πίσω ὁ βασιλεύς , διά ὁ φυτός αὔτεος ἔλεος καί φιλανθρωπία ἀναμιμνήσκω · οὗτος δέ καί ὁ ἄγγελος τότε ἀντί κλάδος ἔλαιον αὐτός ὁ σῶμα ὁ δεσποτικός προτείνω , ὁ δεσπότης παρακαλέω ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις , μονόω λέγω ὅτι , ὑπέρ ὁ