joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0232.3
καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . Πῶς γένοιτο Χριστοῦ μιμη-τής ; Πάντα πᾶσιν ἀρέσκων , καὶ μὴ ζητῶν τὸ ἑαυτοῦ συμφέρον , ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ἵνα σώθωσι . Καὶ ἄλληλος φησι · Καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἤρεσεν , ἀλλὰ τοῖς πολυῖς . Καὶ οὐδὲν οὕτω γνώριμον καὶ χαρακτηριστὸν γένοιτ’ ἂν τοῦ πιστοῦ καὶ τὸν Χριστὸν φιλοῦντος , ὡς τὸ τῶν ἀδελφῶν κή-δεσθαι . Καὶ τὰς σωτηρίας ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκείνων . Τὰ . Ταῦτα καὶ μοναχοὶ πάντες ἀκούσεται , καὶ οἱ τὰς τῶν ὀρῶν κατειληφότες κορυφὰς , καὶ οἱ διὰ πάντων σταυρώσαντες ἑαυτοὺς τῷ κόσμῳ , ἵνα κατὰ δύναμιν τὴν ἑαυτῶν τοὺς τῶν Ἐκκλησιῶν προεστῶτας συγ-κροτώσι , ἀλείψωσι εὐχαῖς , ὁμοίαις , ἀγάπῃ · εἰδότες ὡς εἰ μὴ τοὺς προβεβλημένους · παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος , καὶ τοσούτων φροντίδας ἀναδεξαμένους συγκροτοῦσι παντὶ τρόπῳ καὶ πόρρωθεν καθήμενοι , τὸ κεφάλαιον αὐτοῖς ἀπόλωλε τοῦ βίου , καὶ ἡ πᾶσα ἡρωτηριάσθη σοφία . Ἄλλ’ ὅτι με τῆς περὶ τὸν Χριστὸν φιλίας μέγιστον τοῦτο δεῖγμα , ἐντεῦθεν δή-λον · ἰδῶμεν δὲ καὶ πῶς τὴν ἐπίσκοπην ταύτην δι-ψύχησε · μᾶλλον δὲ οὐ δεῖ λόγου λοιπὸν ἐνταῦθα , οὐδὲ τῆς ἡμετέρας φωνῆς , τῆς ὑμετέρας σπουδῆς αὐτὸ τοῦτο δηλοῦσης . Ὅσπερ γὰρ εἰς ἀμπελωνὰ τὴς εἰσ-ελθόν , καὶ τὰς ἀμπέλους ἰδὼν κομψὰς τοῖς φύλ-λοις , τῷ καρπῷ βριθομένας , ὀργυχοῖς καὶ ἑραγμοῖς πάντοθεν τετειχισμένας , οὐδὲν δεήσει αὐτῷ λόγου τινὸς ἀπ’ ἀποδείξεως ἑτέρας , ὡς μαθεῖν τοῦ ἀμπελουργοῦ καὶ τοῦ γηπόνου τὴν [ 497 ] ἀρετὴν · οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα , εἰσελθὼν τὴς καὶ τὰς πνευματικὰς ταύτας ἀμπέλους ἰδὼν , καὶ τὸν καρπὸν τῶν ὑμετέρων , οὐ-δὲν δεήσει αὐτῷ λόγου καὶ διδασκαλίας , ὡς μαθεῖν τὸν ὑμῶν προεστῶτα · καθάπερ οὖν καὶ ὁ Παῦλος φησιν · Ἡ ἐπιστολὴ ὑμῶν ὑμεῖς ἐστε , ἐγγεγραμ-μένη καὶ ἀναγνωσκομένη . Δεῖκνυσι γὰρ τὴν πηγὴν ὁ ποταμός , καὶ ὁ καρπὸς τὴν ῥίζαν . Ἐχρὴν μὲν οὖν εἰπεῖν καὶ τὸν καιρὸν , καθ’ ὅνπερ τὴν τὴν ἐνεχείρησεν ταύτην · οὐδὲ γὰρ τοῦτο μικρὸν εἰς ἔγκω-μιον μέρος , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἰκανὸν δεῖξαι τὸν ἄν-δρα τὴν ἀρετὴν . Πολλὴ γὰρ ἡ δυσκολία τότε ἦν , ἄχρι τοῦ διωγμοῦ παυσάμενου , καὶ τῶν λειψάνων ἐτι μενόντων τῆς χαλεπωτάτης ζάλης ἐκείνης , καὶ πολ-λῆς τῶν πραγμάτων διορθώσεως δεομένης . Καὶ τούτοις ἐχρὴν προσθεῖναι πάλιν , ὡς τῶν αἱρετικῶν αἱρέσεις ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν λαβοῦσαι ἐνεκόπτετο , τῆς ἐκείνου σοφίας πάντα προορώσης · ἀλλ’ ὅμως ἐφ’ ἑτέραν ἀναγκαίαν ὑπόθεσιν ὁ λόγος ἡμῖν ἐπεῖγέ-ται . Διὰ τοῦτο τῷ κοινῷ πατρὶ καὶ ζηλωτῇ τοῦ μα-καρίου φιλογουνίου ταῦτα καταλιπόντες εἰπεῖν , ἄτε ἀκριβέστερον ἡμῶν εἰδὼς τὰ ἀρχαῖα πάντα , πρὸς ἑτέραν δημηγορίαν ὀδὸν βαδιούμεθα d . Καὶ γὰρ ἑορτὴ μέλλει προσελθεῖν , ἡ πασῶν τῶν ἑορτῶν σεμνο-τάτη καὶ φρικτωδεστάτη , ἣν οὐκ ἂν τις ἀμάρτοι μη-τρόπολιν πασῶν τῶν ἑορτῶν προσειπεῖν . Τίς δὲ ἐστιν αὕτη ; Ἡ κατὰ σάρκα τοῦ Χριστοῦ γέννησις .
Lemmas: καθώς ἐγώ Χριστός . Πῶς γίγνομαι Χριστός μιμητής ; Πάν πᾶς ἀρέσκω , καί μή ζητέω ὁ ἑαυτοῦ συμφέρω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ἵνα σῴζω . καί ἄλληλος φημί · καί γάρ ὁ Χριστός οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω , ἀλλά ὁ πολύς . καί οὐδείς οὗτος γνώριμος καί χαρακτηριστὸν γίγνομαι εἄν ὁ πιστός καί ὁ Χριστός φιλέω , ὡς ὁ ὁ ἀδελφός κήδω . καί ὁ σωτηρία ἐπιμελέομαι ὁ ἐκεῖνος . ὁ . οὗτος καί μοναχός πᾶς ἀκούω , καί ὁ ὁ ὁ ὄρος καταλαμβάνω κορυφή , καί ὁ διά πᾶς σταυρόω ἑαυτοῦ ὁ κόσμος , ἵνα κατά δύναμις ὁ ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἐκκλησία προίστημι συγκροτέω , ἀλείφω εὐχή , ὅμοιος , ἀγάπη · οἶδα ὡς εἰμί μή ὁ προβάλλω · παρά ὁ ὁ Θεός χάρις , καί τοσοῦτος φροντίς ἀναδέχομαι συγκροτέω πᾶς τρόπος καί πόρρωθεν κάθημαι , ὁ κεφάλαιος αὐτός ἀπόλλυμι ὁ βίος , καί ὁ πᾶς ηρωτηριαειδω σοφία . ἄλλος ὅτι ἐγώ ὁ περί ὁ Χριστός φίλιος μέγας οὗτος δεῖγμα , ἐντεῦθεν δήλος · ὁράω δέ καί πῶς ὁ ἐπισκοπή οὗτος διψυχέω · μᾶλλον δέ οὖον δεῖ λόγος λοιπός ἐνταῦθα , οὐδέ ὁ ἡμέτερος φωνή , ὁ ὑμέτερος σπουδή αὐτός οὗτος δηλόω . ὅσπερ γάρ εἰς ἀμπελωνά σής εἰσέρχομαι , καί ὁ ἄμπελος εἶδον κομψός ὁ φύλλος , ὁ καρπός βρίθω , οργυχοω καί ἑραγμοῖς πάντοθεν τειχίζω , οὐδείς δήω αὐτός λόγος τις ἀπό ἀπόδειξις ἕτερος , ὡς μανθάνω ὁ ἀμπελουργός καί ὁ γηπονέω ὁ [ 497 ] ἀρετή · οὗτος δέ καί ἐνταῦθα , εἰσέρχομαι σής καί ὁ πνευματικός οὗτος ἄμπελος εἶδον , καί ὁ καρπός ὁ ὑμέτερος , ὀυ-ρδές δήω αὐτός λόγος καί διδασκαλία , ὡς μανθάνω ὁ σύ προίστημι · καθάπερ οὖν καί ὁ Παῦλος φημί · ὁ ἐπιστολή σύ σύ εἰμί , ἐγγράφω καί ἀναγιγνώσκω . δείκνυμι γάρ ὁ πηγή ὁ ποταμός , καί ὁ καρπός1 ὁ ῥίζα . χρή μέν οὖν εἶπον καί ὁ καιρός , κατά ὅσπερ ὁ ὁ ἐγχειρέω οὗτος · οὐδέ γάρ οὗτος μικρός εἰς ἐγκώμιον μέρος , ἀλλά καί σφόδρα ἱκανός δείκνυμι ὁ ἄνδρος ὁ ἀρετή . Πολύς γάρ ὁ δυσκολία τότε εἰμί , ἄχρι ὁ διωγμός παύω , καί ὁ λείψανον ἔτι μένω ὁ χαλεπός ζάλη ἐκεῖνος , καί πολύς ὁ πρᾶγμα διόρθωσις δήω . καί οὗτος χρή προστίθημι πάλιν , ὡς ὁ αἱρετικός αἵρεσις ἐπί αὐτός ὁ ἀρχή λαμβάνω ἐγκόπτω , ὁ ἐκεῖνος σοφία πᾶς προοράω · ἀλλά ὅμως ἐπί ἕτερος ἀναγκαῖος ὑπόθεσις ὁ λόγος ἐγώ ἐπείγω . Ζεύς οὗτος ὁ κοινός πατήρ καί ζηλωτής ὁ μακάριος φιλογουνιον οὗτος καταλείπω εἶπον , αὔγ-ασμα ἀκριβής ἐγώ εἰδοί ὁ ἀρχαῖος πᾶς , πρός ἕτερος δημηγορία ὁδός βαδίζω d . καί γάρ ἑορτή μέλλω προσέρχομαι , ὁ πᾶς ὁ ἑορτή σεμνός καί φρικτωδεστάτη , ὅς οὐ εἄν τις ἁμαρτάνω μητρόπολις πᾶς ὁ ἑορτή προσεῖπον . Τῖς δέ εἰμί οὗτος ; ὁ κατά σάρξ ὁ Χριστός γέννησις .