joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0197.1
ιδεῖξήν τύπος . Πολλοὶ μὲν γὰρ καὶ πρὸ ἐκείνου πολλάκισ ἀνέστησαν νεκροί , οὐτω δὲ οὐδὲ εἷς . Οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι πάντες ἀναστάντες πάλιν εἰς τὴν γῆν ὑπέστρεψαν , καὶ πρὸς καιρὸν ἀπαλλαγέντες τῆς τοῦ θανάτου τυραννίδος , ὑπὸ τὴν ἀρχὴν πάλιν ἤγοντο τὴν ἐκείνου · τὸ δὲ σῶμα τοῦ δεσποτικοῦ ἀναστὰν οὐκ εἰς τὴν γῆν ὑπέστρεψεν , ἀλλ’ εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀνῆλθ , καὶ πᾶσαν τοῦ θάνατου κατέλυσε τὴν τυραννίδα , καὶ μεθ’ ἑαυτοῦ τὴν οἰκουμένην συνανέστησεν ἅπασαν καὶ νῦν ἐν τῷ θρόνῳ κάθεται τῷ βασιλικῷ . Ταῦτ’ οὖν ἅπαντα ἐννοοῦν ὁ Παῦλος καὶ δεῖκνὺς , ὅτι τὰ τοιαῦτα καὶ τηλικαῦτα θαύματα λογισμὸς μὲν οὐδὲὶς παραστήσει δυνήσεται , πίστις δὲ μόνη δύναται διδάξαι καὶ ποιῆσαι σαφῆ , ἔλεγεν , Ἐπὶ τῇ πίστει τοῦ γνῶναι τὴν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ . Εἰ γὰρ ἀπλῶς ἀνάστασιν οὐ δύναται παραστήσαι λογισμὸς ( μεῖζον γὰρ τοῦτο τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , καὶ τῆς τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας ἐστίν ) , τὴν τοιούτων τῶν ἄλλων ἀναστάσεων διαφέρουσαν ἀνάστασιν ποῖος δυνήσεται παραστήσαι λογισμός ; Οὐχ ἔστιν οὐδεὶς · ἀλλὰ πίστεως ἡμῖν δεῖ μόνης , ἢ μέλλοιμεν ἂ πεῖσθαι , ὅτι σῶμα θνητὸν καὶ ἀνέστη , καὶ εἰς ζῶν ἤλθεν ἀθάνατον , σάρξ οὐδὲν οὐδὲ τέλος ἔχουσαν · ὅπερ σὺν καὶ ἀλλοχόῳ σημαίνων ἔλεγεν Ὁ Χριστὸς ἐγερθεὶς οὐκέτι ἀποθνῄσκει , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει . Ὥστε διπλοῦν τὸ θαῦμα , καὶ τὸ ἀναστῆναι , καὶ τὸ οὕτως ἀναστῆναι . Διὰ τοῦτο ἔλεγεν , Ἐπὶ τῇ πίστει τοῦ γνῶναι τὴν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ . Εἰ δὲ τὴν ἀνάστασιν οὐ δυνατὸς λογισμὸς εὑρεῖν , πῶς μᾶλλον τὴν γέννησιν τὴν ἄνω ; Περὶ δὲ τούτων διαλεγόμενος ὁ Παῦλος καὶ περὶ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ πάθους λέγων , κάκτεινα τῇ τῆς πίστεως ἐπέτρεψε δυνάμει · εἰτα τοῦτον ἅπαντα κινῶντος τὸν λόγον , [ 461 ] προῦν εἶπεν , Ἀδελφοί , ἐγὼ ἐμαυτὸν οὐ λογίζομαι κατειληφέναι . Οὐχ εἶπεν , Ἐγὼ ἐμαυτὸν οὐ λογίζομαι εἰδέναι , ἀλλὰ κατειληφέναι · οὔτε παντελῆ ἄγνωσαν , οὔτε παντελῆ γνῶσιν ἐμαρτύρησεν ἑαυτῷ . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , Οὐ λογίζομαι κατειληφέναι , δηλοῦντός ἐστιν , ὅτι ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐστὴκε , καὶ βαδίζει , καὶ πρόσεισι περαιτέρω , τοῦ δὲ τέλους πάντως οὐχ ἐπελήπται . Τοῦτο καὶ ἑτέρως παρεικὼν λέγων οὕτως · Ὅσοι τέλειοι , τοῦτο φρονοῦμεν · καὶ εἰ τι ἑτέρως ἂ φρονεῖτε , τοῦτο ὁ Θεὸς ὑμῖν ἀποκαλύψει . Οὐ λογισμός , εἶπε , διδάξει , ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἀποκαλύψει . Ὅρᾳς ὅτι οὐ περὶ βίου καὶ πολιτείας ἐστὶν ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ δογμάτων καὶ πίστεως ; Πολιτεία γὰρ καὶ βίος οὐκ ἀποκαλύψεως δεῖται , ἀλλὰ δόγματα καὶ γνώσις . Καὶ εἰτέρωθι δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο δηλῶν ἔλεγεν · Εἰ τις δοκεῖ εἰδέναι τι , οὐδὲν ὁὐδὲν ἐγνώκεν . Οὐχ εἶπεν ἀπλῶς , Οὐδὲν ἐγνώκεν , ἀλλὰ καθὼς δεῖ γνῶναι · ἔχει μὲν γὰρ γνῶσιν , οὐχ ἀκριβῆ δὲ καὶ ἀπριττισμένην .
Lemmas: ιδεῖξήν τύπος . πολλός μέν γάρ καί πρό ἐκεῖνος πολλάκις ἀνίστημι νεκρός , οὗτος δέ οὐδέ εἷς . ὁ μέν γάρ ἄλλος πᾶς ἀνίστημι πάλιν εἰς ὁ γῆ ὑποστρέφω , καί πρός καιρός ἀπαλλάσσω ὁ ὁ θάνατος τυραννίς , ὑπό ὁ ἀρχή πάλιν ἄγω ὁ ἐκεῖνος · ὁ δέ σῶμα ὁ δεσποτικός ἀνίστημι οὐ εἰς ὁ γῆ ὑποστρέφω , ἀλλά εἰς ὁ οὐρανός ἀνέρχομαι , καί πᾶς ὁ θάνατος καταλύω ὁ τυραννίς , καί μετά ἑαυτοῦ ὁ οἰκέω συνανίστημι ἅπας καί νῦν ἐν ὁ θρόνος κάθομαι ὁ βασιλικός . ταῦτα οὖν ἅπας ἐννοέω ὁ Παῦλος καί δείκνυμι , ὅτι ὁ τοιοῦτος καί τηλικόσδε θαῦμα λογισμός μέν οὐδείς παρίστημι δύναμαι , πίστις δέ μόνος δύναμαι διδάσκω καί ποιέω σαφής , λέγω , ἐπί ὁ πίστις ὁ γιγνώσκω ὁ δύναμις ὁ ἀνάστασις αὐτός . εἰμί γάρ ἀπλόος ἀνάστασις οὖον δύναμαι παρίστημι λογισμός ( μείζων γάρ οὗτος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία εἰμί ) , ὁ τοιοῦτος ὁ ἄλλος ἀνάστασις διαφέρω ἀνάστασις ποῖος δύναμαι παρίστημι λογισμός ; οὐχ εἰμί οὐδείς · ἀλλά πίστις ἐγώ δεῖ μόνος , ἢ μέλλω ὅς πείθω , ὅτι σῶμα θνητός καί ἀνίστημι , καί εἰς ζῶ ἔρχομαι ἀθάνατος , σάρξ οὐδείς οὐδέ τέλος ἔχω · ὅσπερ σύν καί ἀλλοχόῳ σημαίνω λέγω ὁ Χριστός ἐγείρω οὐκέτι ἀποθνῄσκω , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω . ὥστε διπλόος ὁ θαῦμα , καί ὁ ἀνίστημι , καί ὁ οὕτως ἀνίστημι . Ζεύς οὗτος λέγω , ἐπί ὁ πίστις ὁ γιγνώσκω ὁ δύναμις ὁ ἀνάστασις αὐτός . εἰμί δέ ὁ ἀνάστασις οὖον δυνατός λογισμός εὑρίσκω , πῶς μᾶλλον ὁ γέννησις ὁ ἄνω ; περι δέ οὗτος διαλέγω ὁ Παῦλος καί περί ὁ σταυρός καί ὁ πάθος λέγω , κάκτεινα ὁ ὁ πίστις ἐπιτρέπω δύναμις · εἶτα οὗτος ἅπας κινέω ὁ λόγος , [ 461 ] προέρχομαι εἶπον , ἀδελφός , ἐγώ ἐμαυτοῦ οὖον λογίζομαι καταλαμβάνω . οὐχ εἶπον , ἐγώ ἐμαυτοῦ οὖον λογίζομαι οἶδα , ἀλλά καταλαμβάνω · οὔτε παντελής ἄγων , οὔτε παντελής γνῶσις μαρτυρέω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ εἶπον , οὖον λογίζομαι καταλαμβάνω , δηλόω εἰμί , ὅτι ἐπί ὁ ὁδός ὁ ἵστημι , καί βαδίζω , καί πρόσειμι περαιτέρω , ὁ δέ τέλος πάντως οὐ ἐπιλαμβάνω . οὗτος καί ἑτέρως παρείκω λέγω οὕτως · ὅσος τέλειος , οὗτος φρονέω · καί εἰμί τίς ἑτέρως ὅς φρονέω , οὗτος ὁ θεός σύ ἀποκάλυψις . οὖον λογισμός , εἶπον , διδάσκω , ἀλλά ὁ θεός ἀποκάλυψις . ὁράω ὅτι οὖον περί βίος καί πολιτεία εἰμί ὁ λόγος , ἀλλά περί δόγμα καί πίστις ; Πολιτεία γάρ καί βίος οὐ ἀποκάλυψις δήω , ἀλλά δόγμα καί γνῶσις . καί ἔρχομαι δέ ὁ αὐτός οὗτος δηλόω λέγω · εἰμί τις δοκέω οἶδα τίς , οὐδείς ὁὐδές γιγνώσκω . οὐχ εἶπον ἀπλόος , οὐδείς γιγνώσκω , ἀλλά καθώς δεῖ γιγνώσκω · ἔχω μέν γάρ γνῶσις , οὐ ἀκριβής δέ καί ἀπριττισμένην .