joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0188.2
Ἐ . Ἄλλὰ γάρ , εἰ δοκεῖ , τὸν Παῦλον ἀρέντες καὶ τοὺς προφήτας , ἀνέλθωμεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς · μὴ ποτε ἔχει τινὲς εἰσιν εἰδότες , τί τὴν οὐσίαν ἔστιν ὁ Θεός . Μάλιστα μὲν γάρ , καὶ εὐρεθέντες εἰδότες , οὐδὲν κοινὸν πρὸς ἡμᾶς · πολὺ γὰρ τὸ μέσον ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων · πλήν ἄλλ' ἵνα ἐκ περιουσίας μάθῃς , ὅτι οὐδὲ ἔχει τις οἶδε κτιστὴ ὁ δύναμις τοῦτο , ἀκούσωμεν τῶν ἀγγέλων . Τί οὖν ; περὶ τῆς οὐσίας ταύτης ἔχει διαλέγονται , καὶ πρὸς ἀπορούς ζητοῦσιν ; Οὐδαμῶς · ἀλλὰ τί ; Δοξάζουσι , προσκυνούσι , τὰς ἐπινικίους καὶ μυστικὰς ψυχὰς διηνεκῶς ἀναπέμπουσι μετὰ πολλῆς τῆς φρίκης · καὶ οἱ μὲν λέγουσι , Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ · τὰ δὲ Σεραφίμ , Ἅγιος , Ἅγιος , Ἅγιος , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀποστρέφουσι , οὐδὲ τὴν συγκατάδασιν ἐνεγκεῖν δυνάμενοι τοῦ Θεοῦ · τὰ δὲ Χερουβίμ · Ἐδολομένην τὴ δόξα αὐτοῦ ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ · οὐχ ὅτι τόπος περὶ Θεόν , μὴ γένοιτο · ἀλλ' ὡς ἂν ἐπιπομὲν ἀνθρωπίνοις φθεγγόμενοι , ὅπουπερ ἂν ἔστιν , ἢ ὅπως ἂν ἔστιν · εἰ δὲ καὶ τοῦτο ἀσφαλὲς ἐπὶ Θεοῦ εἰπεῖν · ἀνθρωπίνην γὰρ ἔχουσι γλῶτταν . Εἰδὲς πόδος ὅνι φόβος , πόση κάτω καταφρόνησις ; Ἐκεῖνοι δοξάζουσι , οὗτοι περιεργάζονται · εὐφημοῦσιν ἐκεῖνοι , πολυπραγμονοῦσι σ οἦτοι · ἐκεῖνοι τὰς ὀψεις ἀποκρύπτουσι , οὗτοι φιλοεικοῦσιν ἐνατενίζειν ἀνασχύντως εἰς τὴν ἀνεπίληπτον δόξαν . Τίς οὐχ ἂν στενάζειε , τίς οὐχ ἂν ὀργηθείεσι αὐτοὺς τῆς παραπληξίας καὶ τῆς ἐχάτης ταύτης ἀνοίας ; Ἐβουλήμην μὲν οὖν μακροτέρας προαγαγεῖν τὸν λόγον , ἀλλ' ἐπειδὴ νῦν πρῶτον εἰς ταῦτα κατέδην τὰ παλαίσματα , λυσιστέως ὑμῖν εἶναι νομίζω ἀρκεσθῆναι τῶς τοῖς εἰρημένοις , ὥστε μὴ τὴν πληθὺν τῶν μελλόντων βηθήσεσθαι ἐπελθὼν πολλῇ τῇ ῥύμῃ παρασῦχ καὶ τούτων τὴν μνήμην · πάντως δὲ δ , ἂν ὁ Θεὸς ἐπιτρέπῃ , ταύτην λοιπὸν μέχρι πολλοῦ τὴν ὑπόθεσιν ἐργασόμθθα . Ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ πάλαι τούτους ὤδινον πρὸς ὑμᾶς τοὺς λόγους εἰπεῖν , ἐμελλον δὲ καὶ ἀνεβαλλόμην , ὅτι πολλοὺς τῶν ταῦτα νοσοῦντων ἄωρων μεθ' ὧνης ἡμῶν ἀποκωμίζους , καὶ οὐ βουλομένους ἀποσπάσθαι τὴν θῆραν , τῶς ἐπεῖχον τὴν γλῶτταν τούτων τῶν παλαισμάτων , ὥστε μετὰ τὰ κατασχεῖν αὐτοὺς ἀκριβῶς , τότε ἐπαποδύσθαι · ἐπειδὴ δὲ διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν αὐτῶν ἤκουσα παρακαλοῦντων καὶ ἐνοχλοῦντων εἰς τοῦτου , ἐμβάδινοι τοὺς ἄγῶνας , θαρρῶν ἀπεδυσάμην λοιπόν , καὶ τὰ ὅπλα ἔλαβον [ 451 ] τὰ τοὺς λογισμοὺς καθαριούσιτα καὶ πᾶν ὑψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τὴν γνώσεως τοῦ Θεοῦ . Ταῦτα δὲ ἔλαβον τὰ ὅπλα , οὐχ ἵνα καταβάλω · ο τοὺς ἐναντίους , ἀλλ' ἵνα ἀναστῶσω κειμένους · τοιαύτη γὰρ τῶν τούτων τούτων ἡ δύναμις , τοὺς μὲν φιλοεικοῦντας πλήττειν οἶδς , τοὺς δὲ εὐγνώμονας ἀκούοντας μετὰ πολλῆς θεραπεύειν τῆς ἐπιμελείας · οὐχὶ δίδωσι · τραῦματα , ἀλλ' ἰάται τραῦματα ἑ .
Lemmas: εἰ . ἀλλά γάρ , εἰμί δοκέω , ὁ Παῦλος ἀείρω καί ὁ προφήτης , ἀνέρχομαι εἰς ὁ οὐρανός · μή ποτός ἔχω τις εἰμί οἶδα , τίς ὁ οὐσία εἰμί ὁ Θεός . μάλιστα μέν γάρ , καί εὐρεθέντες οἶδα , οὐδείς κοινός πρός ἐγώ · πολύς γάρ ὁ μέσος ἄγγελος καί ἄνθρωπος · πλήν ἄλλος ἵνα ἐκ περιουσία μανθάνω , ὅτι οὐδέ ἔχω τις οἶδα κτιστός ὁ δύναμις οὗτος , ἀκούω ὁ ἄγγελος . τις οὖν ; περί ὁ οὐσία οὗτος ἔχω διαλέγω , καί πρός ἄπορος ζητέω ; οὐδαμός · ἀλλά τίς ; δοξάζω , προσκυνέω , ὁ ἐπινίκιος καί μυστικός ψυχή διηνεκής ἀναπέμπω μετά πολύς ὁ φρίκη · καί ὁ μέν λέγω , Δόξα ἐν ὕψιστος Θεός · ὁ δέ Σεραφείμ , Ἅγιος , Ἅγιος , Ἅγιος , καί ὁ ὀφθαλμός ἀποστρέφω , οὐδέ ὁ συγκατάδασιν φέρω δύναμαι ὁ Θεός · ὁ δέ χερουβίν · Ἐδολομένην ὅς δόξα αὐτός ἐκ ὁ τόπος αὐτός · οὐ ὅτι τόπος περί Θεός , μή γίγνομαι · ἀλλά ὡς εἄν ἐπιπέμπω ἀνθρώπινος φθέγγομαι , ὅπου εἄν εἰμί , ἢ ὅπως εἄν εἰμί · εἰμί δέ καί οὗτος ἀσφαλής ἐπί Θεός εἶπον · ἀνθρώπινος γάρ ἔχω γλῶσσα . ἀνάκλεις ἕκπους αἵμων φόβος , πόσος κάτω καταφρόνησις ; ἐκεῖνος δοξάζω , οὗτος περιεργάζομαι · εὐφημέω ἐκεῖνος , πολυπραγμονέω Σ οἦτοι · ἐκεῖνος ὁ ὄψις ἀποκρύπτω , οὗτος φιλοεικω ἐνατενίζω ἀνέχω εἰς ὁ ἀνεπίληπτος δόξα . Τῖς οὐ εἄν στενάζω , τίς οὐ εἄν ὀργάω αὐτός ὁ παραπληξία καί ὁ ἕκατος οὗτος ἄνοια ; εβουλημη μέν οὖν μακρός προάγω ὁ λόγος , ἀλλά ἐπεί νῦν πρῶτος εἰς οὗτος καταδέω ὁ πάλαισμα , λυσιστέως σύ εἰμί νομίζω ἀρκέω Τῶς ὁ εἴρω , ὥστε μή ὁ πληθύς ὁ μέλλω βαίνω ἐπέρχομαι πολύς ὁ ῥύμη παρασῦχ καί οὗτος ὁ μνήμη · πάντως δέ δ , εἄν ὁ θεός ἐπιτρέπω , οὗτος λοιπός μέχρι πολύς ὁ ὑπόθεσις ἔργω . ἐγώ μέν γάρ καί πάλαι οὗτος ὠδίνω πρός σύ ὁ λόγος εἶπον , μέλλω δέ καί ἀναβάλλω , ὅτι πολύς ὁ οὗτος νοσέω άωρος μετά ὠνή ἐγώ ἀποκωμίζους , καί οὖον βούλομαι ἀποσπάω ὁ θήρ , Τῶς ἐπέχω ὁ γλῶσσα οὗτος ὁ πάλαισμα , ὥστε μετά ὁ κατέχω αὐτός ἀκριβῶς , τότε ἐπαποδύω · ἐπεί δέ διά ὁ ὁ Θεός χάρις αὐτός ἀκούω παρακαλέω καί ἐνοχλέω εἰς οὗτος , εμβαδινοος ὁ ἀγών , θαρσέω ἀποδύω λοιπός , καί ὁ ὅπλον λαμβάνω [ 451 ] ὁ ὁ λογισμός καθαριόω καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ Θεός . οὗτος δέ λαμβάνω ὁ ὅπλον , οὐ ἵνα καταβάλλω · ὁ ὁ ἐναντίος , ἀλλά ἵνα ἀνίστημι κεῖμαι · τοιοῦτος γάρ ὁ οὗτος οὗτος ὁ δύναμις , ὁ μέν φιλοεικοῦντας πλήσσω οἶδα , ὁ δέ εὐγνώμων ἀκούω μετά πολύς θεραπεύω ὁ ἐπιμέλεια · οὐ δίδωμι · τραῦμα , ἀλλά ἰάομαι τραῦμα ὅς .