joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0220.1
ἡμῶν , οὐ λογησθήσεταί ἕτερος πρὸς αὐτόν , ἐπήγαγεν · Ἐξεῦρε πᾶσαν οὐδὲν ἐπιστήμην , καὶ ἔδωκεν αὐτῇ Ἰακωβ τῷ παιδί αὐτοῦ , καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἡγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ . Μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς τῆς ὥρῃ καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναντεστράφη . Ὁ Παῦλος δέ , Ἐξ ὧν ὁ Χριστός , τὸ κατὰ σάρκα , φησίν , ὁ ὧν ἐπὶ πᾶντων Θεὸς ἐδόλησεν εἰς τοὺς αὐτοὺς , ἀμὴν · καὶ πάλλιν , Πᾶς πόρος ἢ πλεονέκτης οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ · καὶ πάλιν · Κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτήρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ Ἰωάννης δὲ οὕτως αὐτὸν καλεῖ λέγων · Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος . γ . Ναὶ , φησίν · ἀλλ’ ἐκεῖνο δεῖπον , πῶς μετὰ τοῦ Πατρὸς αὐτὸν συντάττουσα ἡ Γραφή , Κύριον τὸν Πατέρα καλεῖ . Ἐγὼ δὲ οὐ τοῦτο δεῖκνυμι μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ Κύριον τὸν Πατέρα καλεῖ , καὶ Κύριον τὸν Υἱόν , καὶ ὅτι Θεὸν τὸν Πατέρα καλεῖ , καὶ ὅτι Θεὸν τὸν Υἱόν , ὁμοῦ τινθεὶς ἐκάτερα τὰ ὀνόματα . Πῶς οὖν τοῦτο ἐστὶν εὑρεῖν ; Διαλεγόμενος ποτε τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Χριστὸς φησι · Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ ; τίνος υἱός ἐστιν ; Οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ · Τοῦ Δαυΐδ . Λέγει αὐτοῖς · Πῶς οὖν Δαυΐδ ἐν πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ λέγων · Εἶπε ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , κάθου ἐκ δεξιῶν μου ; Ἰδοὺ Κύριος καὶ Κύριος . Βούλει μαθεῖν πῶς Θεὸν καὶ Θεὸν καλεῖ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν ὁμοῦ τινθεῖσα ἡ Γραφή ; ἀκούσον καὶ τοῦ προφήτου Δαυΐδ καὶ τοῦ ἀποστόλου Παύλου τοῦτο αὐτὸ δηλοῦντων ἡμῖν · Ὁ θρόνος σου , ὁ Θεός , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος , ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου . Ἡδίσασας δικαιοσύνην , καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν · διὰ τοῦτο ἐχρισέ σε ὁ Θεός , ὁ Θεός σου , ἐλαίῳ ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου . Καὶ ὁ Παῦλος · πάλιν τὴν μαρτυρίαν ταύτην ἐπἤγαγε λέγων , [ 484 ] ὅτι ὁ Πρός μὲν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ φησίν · Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα · πρὸς δὲ τὸν Υἱόν · Ὁ θρόνος σου , ὁ Θεός , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Τίνος οὖν ἐνεχεν ἐνταῦθα , φησί , τὸν μὲν Θεὸν Πατέρα ἐκάλεσε , τὸν δὲ Υἱὸν Κύριον ; Οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ εἰκῇ ἐνταῦθα τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς Ἕλληνας ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ πολυθεῖαν νοσοῦντας . Ἴν’ οὖν μὴ λέγωσιν , τὴν ἡμῖν ἐπικαλῶν ὡς πολλοὺς θεοὺς λέγουσι καὶ πολλοὺς κυρίους , αὐτὸς ἀλίσκεῖ τοὺς ἐγκλήμασι τοῖσδε θεοὺς λέγων , καὶ οὐ Θεόν · διὰ τοῦτο συγκαταβαλὼν αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ , ἕτερον καλεῖ τὸν Υἱὸν ὀνόματι τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχοντι . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστὶν ἀληθές , ἀνυθεν ἀναγνώμεν αὐτὸ τὸ χωρίον , καὶ εἰσεσθε σαφῶς ὅτι οὐχ ἡμέτερός ἐστι στοχασμός · τὸ λεγόμενον · Περὶ δὲ τῶν εἰδωλολατρῶν οἴδαμεν ὅτι πᾶντες γνώσιν ἔχομεν . Ἡ γνώσις φυσικῇ ἡ , ἡδὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ . Περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλολατρῶν οἴδαμεν ὅτι οὐδὲν εἰδωλὸν ἐν κόσμῳ , καὶ ὅτι οὐδεὶς Θεὸς ἕτερος εἰ μὴ εἰς . Ὅρας ὅτι πρὸς ἐκείνους ἀποτεινόμενος ταῦτα λέγει τοὺς πολλοὺς εἶναι νομίζοντας θεούς ; Καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶ λεγόμενοι θεοὶ πολλοί , [ καὶ κύριοι πολλοί , ] εἴτε ἐν οὐρανῷ , εἴτε ἐπὶ τῆς γῆς ( πάλιν πρὸς ἐκείνους μάλιστα ) ὡςπερ οὖν εἰσὶ θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί , τοῦτ’ ἐστι λεγόμενοι · ἀλλ’ ἡμῖν εἰς Θεὸς ὁ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ
Lemmas: ἐγώ , οὖον λογάω ἕτερος πρός αὐτός , ἐπάγω · ἐξευρίσκω πᾶς οὐδείς ἐπιστήμη , καί δίδωμι αὐτός Ἰακώβ ὁ παῖς αὐτός , καί Ἰσραήλ ὁ ἁγαπάω ὑπό αὐτός . μετά οὗτος ἐπί ὁ ὁ ὥρα καί ὁ ἄνθρωπος συναντιστρέφω . ὁ Παῦλος δέ , ἐς ὅς ὁ Χριστός , ὁ κατά σάρξ , φημί , ὁ ὅς ἐπί πᾶς θεός δολόω εἰς ὁ αὐτός , ἀμήν · καί πάλλις , Πᾶς πόρος ἢ πλεονέκτης οὐ ἔχω κληρονομία ἐν ὁ βασίλεια ὁ Χριστός καί Θεός · καί πάλιν · κατά ὁ ἐπιφάνεια ὁ μέγας Θεός καί Σωτήρος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί Ἰωάννης δέ οὕτως αὐτός καλέω λέγω · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος . γ . Ναίς , φημί · ἀλλά ἐκεῖνος δειπως , πῶς μετά ὁ πατήρ αὐτός συντάσσω ὁ γραφή , κύριος ὁ πατήρ καλέω . ἐγώ δέ οὖον οὗτος δείκνυμι μόνος , ἀλλά ὅτι καί κύριος ὁ πατήρ καλέω , καί κύριος ὁ υἱός , καί ὅτι θεός ὁ πατήρ καλέω , καί ὅτι θεός ὁ υἱός , ὁμοῦ τίνω ἑκάτερος ὁ ὄνομα . Πῶς οὖν οὗτος εἰμί εὑρίσκω ; διαλέγω ποτός ὁ Ἰουδαῖος ὁ Χριστός φημί · τις σύ δοκέω περί ὁ Χριστός ; τίς υἱός εἰμί ; ὁ δέ λέγω αὐτός · ὁ Δαυΐδ . λέγος αὐτός · Πῶς οὖν Δαυΐδ ἐν πνεῦμα κύριος αὐτός καλέω λέγω · εἶπον ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ , κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ; ἰδέ Κύριος καί Κύριος . βούλομαι μανθάνω πῶς θεός καί θεός καλέω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ὁμοῦ τίνω ὁ γραφή ; ἀκούω καί ὁ προφήτης Δαυΐδ καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος οὗτος αὐτός δηλόω ἐγώ · ὁ θρόνος σύ , ὁ Θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ῥάβδος εὐθύτης ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ . Ἡδίσασας δικαιοσύνη , καί μισέω ἀνομία · διά οὗτος χρίω σύ ὁ Θεός , ὁ Θεός σύ , ἔλαιον ἀγαλλίασις παρά ὁ μέτοχος σύ . καί ὁ Παῦλος · πάλιν ὁ μαρτυρία οὗτος ἐπάγω λέγω , [ 484 ] ὅτι ὁ πρός μέν ὁ ἄγγελος αὐτός φημί · ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος αὐτός πνεῦμα · πρός δέ ὁ υἱός · ὁ θρόνος σύ , ὁ Θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . τίς οὖν ἐνέχω ἐνταῦθα , φημί , ὁ μέν θεός πατήρ καλέω , ὁ δέ υἱός κύριος ; οὐχ ἀπλόος οὐδέ εἰκῇ ἐνταῦθα οὗτος ποιέω , ἀλλά ἐπεί πρός Ἕλλην εἰμί ὁ λόγος αὐτός πολυθεΐα νοσέω . ἵνα οὖν μή λέγω , ὁ ἐγώ ἐπικαλέω ὡς πολύς θεός λέγω καί πολύς κύριος , αὐτός ἁλίσκομαι ὁ ἔγκλημα ὅδε θεός λέγω , καί οὖον Θεός · διά οὗτος συγκαταβάλλω αὐτός ὁ ἀσθένεια , ἕτερος καλέω ὁ υἱός ὄνομα ὁ αὐτός δύναμις ἔχω . καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , ἀνύω ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ χωρίον , καί εἶμι σαφῶς ὅτι οὐ ἡμέτερος εἰμί στοχασμός · ὁ λέγω · περι δέ ὁ εἰδωλολάτρης οἶδα ὅτι πᾶς γνῶσις ἔχω . ὁ γνῶσις φυσικός ὁ , ἡδύς ἀγάπη οἰκοδομέω . περι ὁ βρῶσις οὖν ὁ εἰδωλολάτρης οἶδα ὅτι οὐδείς εἴδωλον ἐν κόσμος , καί ὅτι οὐδείς θεός ἕτερος εἰμί μή εἰς . ὁράω ὅτι πρός ἐκεῖνος ἀποτείνω οὗτος λέγω ὁ πολύς εἰμί νομίζω θεός ; καί γάρ εἴπερ εἰμί λέγω θεός πολύς , [ καί κύριος πολύς , ] εἴτε ἐν οὐρανός , εἴτε ἐπί ὁ γῆ ( πάλιν πρός ἐκεῖνος μάλιστα ) ὡς οὖν εἰμί θεός πολύς καί κύριος πολύς , οὗτος εἰμί λέγω · ἀλλά ἐγώ εἰς θεός ὁ Πατήρ , ἐκ ὅς ὁ