joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0236.1
Εστι πολὺ τὸ μέσον , ἂν θελῶμεν . Οὐ γὰρ πέλαγος ἀνάγκη διαπερᾶσαι , οὐδὲ ὄρων ὑπερβῆναι χωρᾶς , ἀλλ’ οἶκοι καθημένοι , εὐλάβειαν ἐπιδεικνύμενοι καὶ πολλὴν τὴν κατάνοιαν , ἐστιν ἰδεῖν ἅπαν καταλύσαι τὸ τεῖχος , ἀνελεῖν τὸ κώλυμα , συστεῖλαι τῆς ὁδοῦ τὸ μῆκος · Θεὸς γὰρ ἐργίζων ἡμῶ εἰμι , φησί , καὶ οὐ Θεὸς πόρρωθεν · καὶ , Ἐγὼς Κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ . Νῦν δὲ εἰς τοσοῦτο πονίας καὶ καταπρογύσεως πολλοὶ τῶν ἀνιστῶν ἐληλάκασιν , ὡς καὶ μυρίων γέμοντες κακῶν , καὶ μηδεμίαν ὅμως ἐαυτῶν ἐπιμέλειαν ποιούμενοι , ἀπλοῦς καὶ ὡς ἐτυχεν ἐν ταῖς ἑορταῖς τῇ τραπέζῃ ταύτῃ προσέρχονται , οὐκ ἂ εἰδότες ὅτι καιρὸς κοινωνίας οὐχ ἑορτὴ καὶ πανήγυρις , ἀλλὰ συνειδὴς καθαρὰς καὶ βίος ἐγκλημάτων ἀπηλλαγμένος . Καὶ καθάπερ τὸν οὐδὲν ἐαυτῇ συνειδὸς φαύλον καθ’ ἑκάστην δεῖ προσίεναι τὴν ἡμέραν , οὕτω τὸν ἐν ἁμαρτίαις προκατειλημμένον , καὶ μὴ μετανοοῦντα οὐδ’ ἐν ἑορτῇ προσίεται ἀσφαλῶς . Οὐ γὰρ τὸ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ προσελθεῖν ἀπαλλάττει τῶν ἐγκλημάτων ἡμᾶς , ἂν ἀναξίως προσώμεν , ἀλλ’ αὐτὸ δὴ τοῦτο μειζόνως καταδικάζει , τὰς ἅπαξ [ 500 ] προσιόντες , οὐδὲ τότε καθαροῦ προσίεμεν . Διὰ τοῦτο παρακαλῶ πάντας ὑμᾶς μὴ ἀπλῶς διὰ τὴν τῆς ἑορτῆς ἀνάγκην τῶν θείων ἀπτεσθαι προσιέναι · ἀλλ’ εἰ ποτε μελλοῖτε τῆς ἁγίας ταύτης μεθέξειν προσφορᾶς , πρὸ πολλῶν ἡμερῶν ἐαυτοὺς διακαθαίρειν διὰ μετανοίας καὶ εὐχῆς καὶ ἐλεημοσύνης καὶ τῆς περὶ τὰ πνευματικὰ σχολῆς , καὶ μὴ πάλιν ἐπιστρέφεσθαι καθάπερ κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἕμετον . Πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον τῶν μὲν σωματικῶν τοσαύτην ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν , ὥστε ἑορτῆς παραγούσης , πρὸ πολλῶν ἡμερῶν καὶ ἰμάτιον ἐκ τῶν κιθωτίων τὸ κάλλιστον ἀνελιμμένους προενυεπίσειν , καὶ ὑποδήματα ἀνειθῆσαι , καὶ τραπεζὴν διαγλεστέρᾳ κεχρῆσθαι , καὶ πολλοὺς πάντοθεν προσεπινοεῖν πόρους , καὶ παντὶ τρόπῳ φαιδρύνειν ἐαυτὸν καὶ καλλωπίζειν τῆς δὲ ψυχῆς ἡμελημένης , ῥυπωσης , αὐχμώσης , λιμῷ διαφθερομένης , ἀκαθάρτου μενοῦσης μηδὲνα ποιεῖσθαι λόγον , ἀλλὰ τὸ μὲν σῶμα καλλωπίζοντα εἰσάγειν ἐνταῦθα , ἐκεῖνον δὲ γυμνὴν καὶ ἀσχημονοῦσαν περιφέρειν ; Καίτοι τοῦτο μὲν οὐ σύμβολον ὁρᾷ , καὶ βλάβος οὐδὲν κίν ὁπωσοῦν διακειμένου
Lemmas: εἰμί πολύς ὁ μέσος , εἄν ἐθέλω . οὖον γάρ πέλαγος ἀνάγκη διαπεράω , οὐδέ σύργαστρος ὑπερβαίνω χωράω , ἀλλά οἶκος κάθημαι , εὐλάβεια ἐπιδείκνυμι καί πολύς ὁ κατανοεις , εἰμί ὁράω ἅπας καταλύω ὁ τεῖχος , ἀναιρέω ὁ κώλυμα , συστέλλω ὁ ὁδός ὁ μῆκος · θεός γάρ ἔργω ἀμάω εἰμί , φημί , καί οὖον θεός πόρρωθεν · καί , Ἐγώ Κύριος πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός ἐν ἀλήθεια . νῦν δέ εἰς τοσοῦτος πόνιος καί καταπρογύσεως πολύς ὁ ἀνίστημι ἐλαύνω , ὡς καί μυρίος γέμω κακός , καί μηδείς ὅμως ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια ποιέω , Ἀπλοῦς καί ὡς τυγχάνω ἐν ὁ ἑορτή ὁ τράπεζα οὗτος προσέρχομαι , οὐ ὅς οἶδα ὅτι καιρός κοινωνία οὐ ἑορτή καί πανήγυρις , ἀλλά σύνοιδα καθαρός καί βίος ἔγκλημα ἀπαλλάσσω . καί καθάπερ ὁ οὐδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα φαῦλος κατά ἕκαστος δεῖ πρόσειμι ὁ ἡμέρα , οὗτος ὁ ἐν ἁμαρτία προκαταλαμβάνω , καί μή μετανοέω οὐδέ ἐν ἑορτή προσίημι ἀσφαλῶς . οὖον γάρ ὁ ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός προσέρχομαι ἀπαλλάσσω ὁ ἔγκλημα ἐγώ , εἄν ἀνάξιος πρόσειμι , ἀλλά αὐτός δή οὗτος μέγας καταδικάζω , ὁ ἅπαξ [ 500 ] πρόσειμι , οὐδέ τότε καθαρός προσίημι . Ζεύς οὗτος παρακαλέω πᾶς σύ μή ἀπλόος διά ὁ ὁ ἑορτή ἀνάγκη ὁ θεῖον ἅπτω πρόσειμι · ἀλλά εἰμί ποτός μέλλω ὁ ἅγιος οὗτος μετέχω προσφορά , πρό πολύς ἡμέρα ἑαυτοῦ διακαθαίρω διά μετάνοια καί εὐχή καί ἐλεημοσύνη καί ὁ περί ὁ πνευματικός σχολή , καί μή πάλιν ἐπιστρέφω καθάπερ κύω ἐπί ὁ ἴδιος ἔμετος . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ὁ μέν σωματικός τοσοῦτος ποιέω ὁ ἐπιμέλεια , ὥστε ἑορτή παράγω , πρό πολύς ἡμέρα καί ἰμάτιον ἐκ ὁ κιθωτίων ὁ καλῶς ἀναλείφω προενυεπισεω , καί ὑπόδημα ἀνίημι , καί τραπεζὴν διαγλεστέρᾳ χράομαι , καί πολύς πάντοθεν προσεπινοέω πόρος , καί πᾶς τρόπος φαιδρύνω ἑαυτοῦ καί καλλωπίζω ὁ δέ Ψυχή αμελημένος , ῥυπωσης , αὐχμέω , λιμός διαφθείρω , ἀκάθαρτος Μένων μηδείς ποιέω λόγος , ἀλλά ὁ μέν σῶμα καλλωπίζω εἰσάγω ἐνταῦθα , ἐκεῖνος δέ γυμνός καί ἀσχημονέω περιφέρω ; καίτοι οὗτος μέν οὖον σύμβολον ὁράω , καί βλάβη οὐδείς κίς ὁπωσοῦν διάκειμαι