joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0204.1
οι βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡσεὶ ὁρᾶσις χαλ-κοῦ στίλβοντος , ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴὕδατος . Καὶ ἐγὼ μόνος εἶδον τὴν ὄψιν ταύτην,καὶ οὐ μετ’ ἐμοῦ οὐκ εἶδον , ἀλλ’ ἐκστασις μεγάληἐπεσεν ἐπ’ αὐτοῦ , καὶ ἐξυγροῦ ἐν φόβῳ , καὶ οὐχὕπελείφθην ἐν ἐμοὶ ἰσχύς , καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφηεἰς διαφθοράν . Τί ἐστιν , Ἡ δόξα μου μετεστράφηεἰς διαφθοράν ; Ἐσπρεπὴς ἦν ὁ νεανίας · ἐπεὶ οὖν ὁφόβος τῆς παρουσίας τοῦ ἀγγέλου , καθάπερ τοὺς ἐκπνεύ-οντας , οὕτως αὐτὸν διέθηκε , πολλὴν κατασκευύσας τὴνὀχρίαν , καὶ ἀναλίσας τὸ ἄδυ τῆς ὥρας , καὶ δαπανή-σας τὴν εὐχρίαν τῆς ἐπιφανείας ἀπαυσ , διὰ τοῦτο φησίν,Μετεστράφη ἡ δόξα μου εἰς διαφθοράν . Καθάπεργὰρ , ἡνίοχου φοβηθέντος καὶ τὰς ἡνίας ἀφέντος , ἐπ’ὀψιν οἱ ἵπποι καταφέρονται πάντες καὶ τὸ ἅρμα διόλισθη-ρον περιτρέπεται · οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς συμβαίνειεἰωθὼς , ὅταν ὑπὸ τινὸς θάμβους καὶ ἀγνῳας κατέχηται·πτοουμένη γὰρ , καὶ καθάπερ ἡνίας τινὰς τῆς οἰκείαςἐνεργείας συστέλλουσα ἀφ’ ἑκάστου τῶν αἰσθητηρίωντοῦ σώματος , ἔρημα ἀφίησι τὰ μέλη · εἶτα ἐκεῖνα , ἐρη-μωθέντα τῆς κατεχούσης αὐτὰ δυνάμεως , διαπίπτει καὶπεριχρύεται · ὅπερ καὶ ὁ Δανιὴλ ἔπαθε τότε . Τί οὖν ὁἄγγελος ; Ἀνέστησεν αὐτόν , καὶ φησίν , Δανιὴλ , ἄνερἐπιθυμιῶν , σύνεγε ἐν τοῖς λόγοις τούτοις οὓς ἐγὼλαλῶ πρὸς σέ , καὶ στήλη ἐπὶ τῇ στάσει σου , ὅτι νῦνἀπεστάλην πρὸς σέ . Ὁ [ 467 ] δὲ ἀνέστη ἐντροπῶς . Καὶἀρχομένου πάλιν πρὸς αὐτὸν διαλέγεσθαι τοῦ ἀγγέλου,καὶ λέγειν ὅτι , Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἔδωκας τὴν καρ-δίαν σου κακωθῆναι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ἠκούσθηνοἱ λόγοι σου , καὶ ἐγὼ ἦλθον ἐν τοῖς λόγοις σου , πάλινκατέπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν · ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἐλλυομένωνσυμβαίνει . Καθάπερ γὰρ ἐκεῖνοι διεγερθέντες , καὶ εἰςἑαυτοὺς ἐπανελθόντες , καὶ διαβλέψαντες κατεχόντωνἡμῶν αὐτοὺς , καὶ μαινόντων τὸ πρόσωπον ψυχροῖς νά-μασιν , ἐν αὐταῖς ἡμῶν πολλάκις ἐκλύονται μεταξὺ ταῖςχερσίν , οὕτω καὶ ὁ προφήτης ἔπασχε . Ἡ γὰρ ψυχὴφοβηθεῖσα καὶ τὴν ὀψιν τῆς παρουσίας οὐ φέρουσα τοῦσυνδοῦλου , οὐδὲ τὸ φῶς ἐκείνου δυναμένη θεασάμενος ἐθο-ρυβεῖτο , καθάπερ τις ἀλύσεως τοῦ δεσμοῦ τῆς σαρκὸςἑαυτὴν ἀπορρήξει ἐπειγούσης . Ἄλλ’ ἐκεῖνος ἐτὶ κατεῖ-χεν . Ἀκουέτωσαν οἱ τῶν ἀγγέλων Δεσπότην περιερω-ταζόμενοι . Δανιὴλ , ὃν ἤδεισθησαν ὀφθαλμοὶ λεόντων , Δα-νιὴλ , ὁ τὰ ὑπὲρ ἀνθρώπων ἐν ἀνθρωπίνῳ σώματι δυνα-θεὶς , συνοδυμένην παρουσίαν οὐχ ἠνέχεν , ἀλλ’ ἀπουσίανἔκειτο . Ἐστράφη γὰρ , φησίν , ὁ ἄνδρας μου ἐν ὄψειμου , καὶ πνοὴ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοί . Οἱ δὲ τοσούτωντῆς ἀρετῆς ἀφεστηκότες τοῦ δικαίου αὐτὴν ὑπισχνού-νται τὴν οὐσίαν εἰδέναι μετὰ ἀκρίβειας ἀπάσης , τὴν ἀνω-τάτω καὶ πρώτην καὶ τὰς μυριάδας τῶν ἀγγέλων τού-των παραγαγοῦσαν , ὧν ἕνα ὁ Δανιὴλ ἰδεῖν οὐχ ἠξίωσεν.ε’ . Ἄλλ’ ἐπαναγάγωμεν τὸν λόγον ἐπὶ τὴν προτέρανὑπόθεσιν , καὶ δεῖξωμεν ὅτι καὶ ταῖς ἄνω δυνάμεσι ἀδία-τός ἐστιν ὁ Θεός , καὶ ταῦτα συγκαταβαίνων . Τίνος γὰρἕνεκεν , εἴπέ μοι , τὰς πτέρυγας προβάλλεται τὰ Σερα-φίμ ; Δι’ οὐδὲν ἕτερον ἀλλ’ ἢ πάντως ἐκεῖνο τὸ ἀποστο-λιχὸν τὸ , Φῶς οἰκὼν ἀπρόσιτον , διὰ τῶν ἔργων αὐτῶνπροαναφαινοῦσαι , καὶ οὐχ αὐταὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ αἱ τοῦ-των ἄνωτέρω τὰ Χερουβίμ . Αὐταὶ μὲν γὰρ πλησίονἐστήκασιν · ἐκεῖναι δὲ θρόνοι ὑπάρχουσι τοῦ Θεοῦ , οὐχἐπειδὴ θρόνους δεῖται ὁ Θεός , ἀλλ’ ἵνα διὰ τούτου τὴν ἄρετην
Lemmas: ὁ βραχύς αὐτός καί ὁ σκέλος ὡσεί ὅρασις χαλκός στίλβω , ὁ φωνή ὁ λόγος αὐτός ὡς φωνὴὕδατος . καί ἐγώ μόνος εἶδον ὁ ὄψις ταύτην,καὶ οὖον μετά ἐγώ οὐ εἶδον , ἀλλά ἔκστασις μεγάληἐπεσεν ἐπί αὐτός , καί ἐξυγροῦ ἐν φόβος , καί οὐχὕπελείφθην ἐν ἐγώ ἰσχύς , καί ὁ δόξα ἐγώ μεταστρέφω διαφθορά . τις εἰμί , ὁ δόξα ἐγώ μεταστρέφω διαφθορά ; Ἐσπρεπὴς εἰμί ὁ νεανίας · ἐπεί οὖν ὁφόβος ὁ παρουσία ὁ ἄγγελος , καθάπερ ὁ ἐκπνέω , οὕτως αὐτός διατίθημι , πολύς κατασκευάζω τὴνὀχρίαν , καί ἀναλίσκω ὁ ἄδυ ὁ ὥρα , καί δαπανάω ὁ εὐχρίαν ὁ ἐπιφάνεια Ἀπαῦς , διά οὗτος φησίν,Μετεστράφη ὁ δόξα ἐγώ εἰς διαφθορά . Καθάπεργὰρ , ηνίοχος φοβέω καί ὁ ἡνία ἀφίημι , ἐπ’ὀψιν ὁ ἵππος καταφέρω πᾶς καί ὁ ἅρμα διόλισθη-ρον περιτρέπω · οὗτος καί ἐπί ὁ Ψυχή συμβαίνω , ὅταν ὑπό τις θάμβος καί ἀγνοέω κατεχηται·πτοουμενω γάρ , καί καθάπερ ἡνία τις ὁ οἰκείαςἐνεργείας συστέλλω ἀπό ἕκαστος ὁ αἰσθητηρίωντοῦ σῶμα , ἐρῆμος ἀφίημι ὁ μέλος · εἶτα ἐκεῖνος , ἐρημόω ὁ κατέχω αὐτός δύναμις , διαπίπτω καιπεριχρυετης · ὅσπερ καί ὁ Δανιήλ πάσχω τότε . τις οὖν ἄγγελος ; ἀνίστημι αὐτός , καί φημί , Δανιήλ , ανερεπιθυμιαω , συνάγω ἐν ὁ λόγος οὗτος ὅς ἐγὼλαλῶ πρός σός , καί στήλη ἐπί ὁ στάσις σύ , ὅτι ἀναποστέλλω πρός σός . ὁ [ 467 ] δέ ἀνίστημι ἐντροπή . καιαρχω πάλιν πρός αὐτός διαλέγω ὁ ἀγγέλου,καὶ λέγω ὅτι , ἀπό ὁ ἡμέρα ὅς δίδωμι ὁ καρδία σύ κακόω ἐναντίος ὁ Θεός ἀκούω λόγος σύ , καί ἐγώ ἔρχομαι ἐν ὁ λόγος σύ , πάλινκατέπεσεν ἐπί ὁ γῆ · ὅσπερ καί ἐπί ὁ ελλυομενωνσυμβαινω . καθά γάρ ἐκεῖνος διεγείρω , καί ειςεαυος ἐπανέρχομαι , καί διαβλέπω κατεχόντωνἡμῶν αὐτός , καί μαίνω ὁ πρόσωπον ψυχρός νάμα , ἐν αὐτός ἐγώ πολλάκις ἐκλύω μεταξύ ταῖςχερσίν , οὗτος καί ὁ προφήτης πάσχω . ὁ γάρ ψυχὴφοβηθεῖσα καί ὁ ὄψις ὁ παρουσία οὖον φέρω τουσυνδουλος , οὐδέ ὁ φάος ἐκεῖνος δύναμαι θεάομαι θορυβέω , καθάπερ τις ἄλυσις ὁ δεσμός ὁ σαρκοςεαυος ἀπόρρηξις ἐπείγω . ἄλλος ἐκεῖνος τίμι καταφέρω . ἀκούω ὁ ὁ ἄγγελος δεσπότης περιερω-ταζομενω . Δανιήλ , ὅς ἐσθίω ὀφθαλμός λέων , Δανιήλ , ὁ ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἐν ἀνθρώπινος σῶμα δύναμαι , συνοδυμένην παρουσία οὐ ἀνέχω , ἀλλά ἀπουσίανἔκειτο . στρέφω γάρ , φημί , ὁ ἀνήρ ἐγώ ἐν ὄψειμου , καί πνοή οὐ ὑπολείπω ἐν ἐγώ . ὁ δέ τοσούτωντῆς ἀρετή ἀφίστημι ὁ Δίκαιος αὐτός ὑπισχνέομαι ὁ οὐσία οἶδα μετά ακρίβεια ἀπασάω , ὁ ἀνώτατος καί πρῶτος καί ὁ μυριάς ὁ ἄγγελος τοῦτος παράγω , ὅς εἷς ὁ Δανιήλ ὁράω οὐ ἀξιόω . ἄλλος ἐπανάγω ὁ λόγος ἐπί ὁ προτρέπω , καί δείκνυμι ὅτι καί ὁ ἄνω δύναμις ἀδία-τός εἰμί ὁ Θεός , καί οὗτος συγκαταβαίνω . τίς γὰρἕνεκεν , εἶπον ἐγώ , ὁ πτέρυξ προβάλλω ὁ σεραφείμ ; διά οὐδείς ἕτερος ἀλλά ἢ πάντως ἐκεῖνος ὁ ἀποστο-λιχὸν ὁ , Φάος οἰκών ἀπρόσιτος , διά ὁ ἔργον αυτωνπροαναφαινουω , καί οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ τοῦτος ανωτέρω ὁ χερουβίν . αὐτός μέν γάρ πλησίονἐστήκασιν · ἐκεῖνος δέ Θρόνοι ὑπάρχω ὁ Θεός , οὐχἐπειδὴ θρόνος δήω ὁ Θεός , ἀλλά ἵνα διά οὗτος ὁ ἀρετή