joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0245.1
πολλαχοῦ καὶ προλέγοντα τὸ πάθος , καὶ ἐπιθυμοῦντα γενέσθαι αὐτὸ εὐρίσκοντες , καὶ διὰ τοῦτο παραγεγόνμενον . Πῶς οὖν ἐνταῦθά φησιν , Εἰ δυνατόν ; Τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὴν ἀσθένειαν ἡμῖν ἐνδεικνύεται , οὐχ ἀιρουμένης ἀπλῶς ἀπορρήγνυσθαι τῆς παρουσίας ζωῆς , ἀλλ’ ἀναδυομένης καὶ ὀκνοῦσας διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἐντεθεῖσαν αὐτῇ φιλίαν παρὰ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν παρόντα βίον . Εἰ γὰρ τοιαύτα καὶ τῇλικαῦτα εἰπόντος αὐτοῦ , ἐτόλμησαν εἰπεῖν τινες , ὅτι σάρκα οὐχ ἀνέλαβεν , εἰ μηδὲν τούτων εἴρητο , τί οὐκ ἂν εἴπον ; Διὰ τοῦτο προλέγει μὲν ὡς Θεὸς ἐκεῖ , καὶ ἐπιθυμεῖ γενέσθαι τὸ πάθος · φεῦγει δὲ καὶ παρατείνεται ἐνταῦθα , ὡς ἄνθρωπος . Ὅτι γὰρ ἐκὼν ἐπὶ τὸ πάθος ἦλθεν , φησίν , Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχὴν μου , καὶ ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν αὐτήν . Οὐδεὶς αὐτὴν αἴρει ἀπ’ ἐμοῦ , ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ τίθημι αὐτήν . Πῶς οὖν λέγει , Οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σὺ ; Καὶ τί θαυμάζεις , εἰ πρὸ τοῦ σταυροῦ τοσαύτην ἐποίησε α σπουδήν , πιστώσασθαι τῆς σαρκὸς τὴν ἀλήθειαν , ὅπου γε καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὸν μαθητὴν ἰδὼν ἀπιστοῦντα οὐ παρεῖχθαι αὐτῷ καὶ τραύματα καὶ τύπους ἤλων ἐπιδείξαι , καὶ χειρὸς ἀφῆ τὰς ὑστελὰς ὑποβαλεῖν , καὶ εἰπεῖν , Ἵρειψον καὶ ἴδε ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐχ ἔχει ; Διὰ τοῦτο οὐδ’ ἐξ ἀρχῆς τελείας ἡλικίας τὸν ἄνθρωπον ἀνέλαβεν , ἀλλ’ ἠβέσχετο καὶ συλλήφθησεν , καὶ τεχθῆναι , καὶ γαλακτοτροφηθῆναι , καὶ χρόνον τοσοῦτον ἐπὶ τῆς γῆς διατρίψαι , ἵνα καὶ τῷ μήτει τοῦ χρόνου , καὶ τοῖς ἄλλοις ἀπασιν αὐτὸ τοῦτο πιστώσῃται . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἄγγελος πολλάκις ἐπὶ τῆς γῆς ἐφάνησαν ἐν ἀνθρώπου τύπῳ , καὶ αὐτὸς ὁ Θεός , τὸ δὲ φαινόμενον οὐχ ἦν σάρξ ἀλήθεια , ἀλλὰ συγκαταβάσεις · ἵνα μὴ νομίσῃς καὶ ταύτην τὴν παρουσίαν τοιαύτην εἶναι , οἷαί ἐκεῖναι ἐγένοντο , ἀλλὰ πιστωθῆς ἀληθῶς , ὅτι σάρξ ἦν ἀληθινή . καὶ συνελήφθη , καὶ ἐτέχθη , καὶ ἐτράφη , καὶ ἐπὶ φάτνης ἐτέθη , οὐχ ἐν οἰκισκίῳ τινι , ἀλλ’ ἐν καταλύματι , πλήθους ἀπεῖρου παρόντος , ἵνα δημοσιευθῇται αὐτοῦ ἡ γέννησις . Διὰ τοῦτο καὶ σπίζονται , καὶ προφητεῖται ἄνωθεν αὐτὸ τοῦτο λέγουσαι , οὐχ ὅτι ἄνθρωπος ἔσται μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ συλληφθήσεται , καὶ τεχθήσεται , καὶ τῷ τῶν παιδίων νόμῳ τραφήσεται . Καὶ τοῦτο ὁ Ἠσαΐας βοᾷ λέγων · Ἵδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει , καὶ τέξεται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ · βουτύρον καὶ μέλι φάγεται · καὶ πάλιν , Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν , υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν . Ὅρᾶς πῶς καὶ τὴν πρώτηραν αὐτοῦ ἡλικίαν προανεφώνησαν ; [ 514 ] Ἐρωτῶν τοίνυν τὸν αἱρετικόν · Θεὸς δεῖλξ , καὶ ἀναδύεται , καὶ ὀκνεῖ , καὶ λυπεῖται ; χῶν εἴπη , ὅτι ναί , ἀπόστηθι λοιπόν , καὶ στήσον αὐτὸν κάτω μετὰ τοῦ διαβόλου , μᾶλλον δὲ καὶ ἐκείνῳ κατωτέρῳ · οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος τολμήσει τοῦτο εἰπεῖν · ἄν δὲ εἴπη , ὅτι οὐδὲν τούτων ἄξιον Θεοῦ , εἴπε , οὐκοῦν οὐδ’ εὔχεται Θεός · χωρὶς γὰρ τούτων καὶ ἑτέρων ἄτοπον ἔσται , ἄν τοῦ Θεοῦ τὰ ῥήματα ᾖ . Οὔτε γὰρ ἀγωνίαν μόνον ἐμφαίνει τὰ ῥήματα , ἀλλὰ καὶ δύο θελήματα , ἓν μὲν Υἱοῦ , ἓν δὲ Πατρός , ἐναντία ἀλλήλοις · τὸ γὰρ εἰπεῖν , Οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σὺ , τοῦτό ἐστιν ἐμφαίνοντος . Τοῦτο δὲ οὐδ’ ἐκεῖνοί ποτε συνεγώρησαν , ἀλλ’ ἡμῶν δεῖ λεγόντων δει , Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμὲν , ἐπὶ τῆς δυνάμεως , ἐκεῖνοι ἐπὶ τῆς θελήσεως
Lemmas: πολλαχοῦ καί προλέγω ὁ πάθος , καί ἐπιθυμέω γίγνομαι αὐτός εὐρίσκοντες , καί διά οὗτος παράγω . Πῶς οὖν ἐνταῦθα φημί , εἰμί δυνατός ; ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ἀσθένεια ἐγώ ἐνδείκνυμι , οὐ ἀείρω ἀπλόος ἀπορρήγνυμι ὁ παρουσία ζωή , ἀλλά αναδυόμενος καί ὀκνέω διά ὁ ἐκ ἀρχή ἐντίθημι αὐτός φίλιος παρά ὁ Θεός πρός ὁ πάρειμι βίος . εἰμί γάρ τοιοῦτος καί τηλικόσδε εἶπον αὐτός , τολμάω εἶπον τις , ὅτι σάρξ οὐ ἀναλαμβάνω , εἰμί μηδείς οὗτος εἴρω , τίς οὐ εἄν εἶπον ; Ζεύς οὗτος προλέγω μέν ὡς θεός ἐκεῖ , καί ἐπιθυμέω γίγνομαι ὁ πάθος · φεύγω δέ καί παρατείνω ἐνταῦθα , ὡς ἄνθρωπος . ὅτι2 γάρ ἔκω ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , φημί , Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω λαμβάνω αὐτός . οὐδείς αὐτός ἀείρω ἀπό ἐγώ , ἐγώ ἀπό ἐμαυτοῦ τίθημι αὐτός . Πῶς οὖν λέγω , οὐχ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σύ ; καί τίς θαυμάζω , εἰμί πρό ὁ σταυρός τοσοῦτος ποιέω ὅς σπουδή , πιστόω ὁ σάρξ ὁ ἀλήθεια , ὅπου γε καί μετά ὁ ἀνάστασις ὁ μαθητής εἶδον ἀπιστέω οὖον παρέχω αὐτός καί τραῦμα καί τύπος ἦλον ἐπιδείκνυμι , καί χείρ ἁφή ὁ ὑστελὰς ὑποβάλλω , καί εἶπον , Ἵρειψον καί ὁράω ὅτι πνεῦμα σάρξ καί ὀστέον οὐ ἔχω ; Ζεύς οὗτος οὐδέ ἐκ ἀρχή τέλειος ἡλικία ὁ ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω , ἀλλά ἡβάω καί συλλαμβάνω , καί τίκτω , καί γαλακτοτροφέω , καί χρόνος τοσοῦτος ἐπί ὁ γῆ διατρίβω , ἵνα καί ὁ μῆτις ὁ χρόνος , καί ὁ ἄλλος ἅπας αὐτός οὗτος πιστόω . ἐπειδή γάρ ἄγγελος πολλάκις ἐπί ὁ γῆ φαίνω ἐν ἄνθρωπος τύπος , καί αὐτός ὁ Θεός , ὁ δέ φαίνω οὐ εἰμί σάρξ ἀλήθεια , ἀλλά συγκατάβασις · ἵνα μή νομίζω καί οὗτος ὁ παρουσία τοιοῦτος εἰμί , οἷος ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά πιστόω ἀληθής , ὅτι σάρξ εἰμί ἀληθινός . καί συλλαμβάνω , καί τίκτω , καί τρέφω , καί ἐπί φάτνη τίθημι , οὐ ἐν οικισκιαω τις , ἀλλά ἐν κατάλυμα , πλῆθος ἤπειρος πάρειμι , ἵνα δημοσιεύω αὐτός ὁ γέννησις . Ζεύς οὗτος καί σπίζω , καί προφητειος ἄνωθεν αὐτός οὗτος λέγω , οὐ ὅτι ἄνθρωπος εἰμί μόνος , ἀλλά ὅτι καί συλλαμβάνω , καί τίκτω , καί ὁ ὁ παιδίον νόμος τρέφω . καί οὗτος ὁ Ἠσαΐας βοάω λέγω · ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ · βούτυρον καί μέλι ἐσθίω · καί πάλιν , παιδίος γεννάω ἐγώ , υἱός καί δίδωμι ἐγώ . ὁράω πῶς καί ὁ πρώτηραν αὐτός ἡλικία προαναφωνέω ; [ 514 ] ἐρωτάω τοίνυν ὁ αἱρετικός · θεός δέλκος , καί ἀναδύνω , καί ὀκνέω , καί λυπέω ; χόω εἶπον , ὅτι ναί , ἀφίστημι λοιπός , καί ἵστημι αὐτός κάτω μετά ὁ διάβολος , μᾶλλον δέ καί ἐκεῖνος κατωτέρω · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος τολμάω οὗτος εἶπον · ἄν δέ εἶπον , ὅτι οὐδείς οὗτος ἄξιος Θεός , εἶπον , οὐκοῦν οὐδέ εὔχομαι Θεός · Χωρὶς γάρ οὗτος καί ἕτερος ἄτοπος εἰμί , ἄν ὁ Θεός ὁ ῥῆμα εἰμί . οὔτε γάρ ἀγωνία μόνος ἐμφαίνω ὁ ῥῆμα , ἀλλά καί δύο θέλημα , εἷς μέν υἱός , εἷς δέ πατήρ , ἐναντίος ἀλλήλων · ὁ γάρ εἶπον , οὐχ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σύ , οὗτος εἰμί ἐμφαίνω . οὗτος δέ οὐδέ ἐκεῖνος ποτός συνεγώρησαν , ἀλλά ἐγώ δεῖ λέγω δεῖ , ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , ἐπί ὁ δύναμις , ἐκεῖνος ἐπί ὁ θέλησις