joannes-chrysostomus.pg048 pg048_0180.1
λιμένα , πάλ·ν τῇ σιγῇ τοὺς λόγους ἀναπαύσωμεν . Ἄλλ' οὐκ ἐθέλουσιν ἀφίστασθαι , ἀλλὰ δυσχραίνουσι καὶ ἀγανακτοῦσι , πάντως ἐμπλησθῆναι τοῦ λειμῶνος ἐπιθυμούντες . Ἄλλὰ τοῦτο ἀμήχανον , ὦ παῖδες . Πανσώμεθα σὺν διώκοντες ἀκίχνα : ἀρκεῖ εἰς παραμυθίαν ἡμῖν καὶ τὰ εἰρημένα · ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῶν μύρων τῶν πολυτελῶν , οὐχ ἕαν τὸν λέβητα χέῃ τις μόνον , ἀλλὰ κἂν ἄκρας τῆς ἐπιφανεῖας ἀφήται τοῖς δακτύλοις , τὸν τε ἀέρα ἀνέχρωσε , καὶ τοὺς παρόντας τῆς εὐωδίας ἐνἐπλησεν ἐπαντας · ὅ δὴ καὶ νῦν γέγονεν , οὐ διὰ τὴν δύναμιν τῶν ἡμετέρων λόγων , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀρετὴν τῶν τούτου κατορθωμάτων . Ἀπίωμεν · οὖν , ἀπίωμεν εἰς εὐχὰς καταλύσαντες · δεηθῶμεν ὥστε τὴν κοινὴν ἡμῶν μητέρα ἀσάλευτον μένειν καὶ ἀκίνητον , καὶ τὸν πατέρα τούτον , τὸν διδάσκαλον , τὸν ποιμένα , τὸν κυβερνήτην , πρὸς μακροτέραν ἐξενεχθῆναι ζωὴν . Εἰ τις ὑμῖν καὶ ἡμῶν λόγος · οὗ γὰρ δὴ μετὰ τῶν ἱερῶν ἑαυτοὺς καταλέγειν τολμήσομεν , [ 443 ] ἐπειδὴ μηδὲ Θέμις τὰ ἐκπρώματα μετὰ τῶν ἀρτιστόχων ἀριθμεῖν · εἰ δὲ τις ὑμῖν καὶ ἐμοῦ λόγος , ὡς περ ἀμβλωθριδίου τινὸς , δεξήσθε πολλὴν ἡμῖν ἄνωθεν γενέσθαι τὴν ῥοπὴν . Ἔδει μὲν γὰρ ἡμῖν καὶ πρότερον ἀσφαλείας , ὅτε καθ' ἑαυτοὺς ἐζώμεν τὸν ἀπράγμονα βίον · ἐπειδὴ δὲ εἰς μέσον ἤχθημεν · τὸ δὲ πῶς παρίημι , εἴτε ἀνθρωπίνῃ σπουδῇ , εἴτε χάριτι θείᾳ · οὐδὲν γὰρ ἡμῖν φιλονεικοῦ , ἵνα μὴ τις καὶ εἰρωνεύεσθαι φαίη · πλήν ἀλλ' ἐπειδὴ ἤχθημεν , καὶ τὸν ζυγὸν τοῦτον ὑπέἐδωμεν τὸν ἰσχυρὸν καὶ βαρύ , πολλῶν ἡμῖν δεῖ χειρῶν , μυρίων εὐχῶν , ὥστε δυνηθῆναι τὴν παρακαταθήκην ἀποδοῦναι σώαν τῷ παρακαταθεμένῳ Δεσπότῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην , ὅταν οἱ τὰ τάλαντα πιστευθέντες καλῶνται καὶ εἰσάγονται , καὶ τὰς εὐθύνας ὑπέχουσι . Δεξθήτε τοίνυν μὴ τῶν δεδεμένων ἡμᾶς γενέσθαι , μηδὲ τῶν εἰς τὸ σχῶτος ἐκβαλλομένων , ἀλλὰ τῶν δυναμένων συγγνώμης γοῦν μετρίας τυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: λιμήν , πάλ·ν ὁ σιγή ὁ λόγος ἀναπαύω . ἄλλος οὐ ἐθέλω ἀφίστημι , ἀλλά δυσχραινους καί ἀγανακτέω , πάντως ἐμπίμπλημι ὁ λειμών ἐπιθυμέω . ἀλλά οὗτος ἀμήχανος , εἰμί παῖς . Πανσώμεθα σύν διώκω ἀκίχνα : ἀρκέω εἰς παραμυθία ἐγώ καί ὁ εἴρω · ἐπεί καί ἐπί ὁ Μύρων ὁ πολυτελής , οὐ ἐάν ὁ λέβης χέω τις μόνος , ἀλλά κἀν ἄκρος ὁ ἐπιφάνεια ἀφίημι ὁ δάκτυλος , ὁ τε ἀήρ ἀναχρώζω , καί ὁ πάρειμι ὁ εὐωδία ἐμπίμπλημι πᾶς · ὅς δή καί νῦν γίγνομαι , οὖον διά ὁ δύναμις ὁ ἡμέτερος λόγος , ἀλλά διά ὁ ἀρετή ὁ οὗτος κατόρθωμα . ἄπειμι · οὖν , ἄπειμι εἰς εὐχή καταλύω · δήω ὥστε ὁ κοινός ἐγώ μήτηρ ἀσάλευτος μένω καί ἀκίνητος , καί ὁ πατήρ οὗτος , ὁ διδάσκαλος , ὁ ποιμήν , ὁ κυβερνήτης , πρός μακρός ἐκφέρω ζωή . εἰμί τις σύ καί ἐγώ λόγος · ὅς γάρ δή μετά ὁ ἱερός ἑαυτοῦ καταλέγω τολμάω , [ 443 ] ἐπεί μηδέ Θέμις ὁ ἐκπρώματα μετά ὁ αρτιστοχος ἀριθμέω · εἰμί δέ τις σύ καί ἐγώ λόγος , ὡς περ ἀμβλωθρίδιος τις , δέχομαι πολύς ἐγώ ἄνωθεν γίγνομαι ὁ ῥοπή . δέω μέν γάρ ἐγώ καί πρότερος ἀσφάλεια , ὅτε κατά ἑαυτοῦ ζῶ ὁ ἀπράγμων βίος · ἐπεί δέ εἰς μέσος ἄγω · ὁ δέ πῶς παρίημι , εἴτε ἀνθρώπινος σπουδή , εἴτε χάρις θεῖος · οὐδείς γάρ ἐγώ φιλονεικέω , ἵνα μή τις καί εἰρωνεύομαι φημί · πλήν ἀλλά ἐπεί ἄγω , καί ὁ ζυγόν οὗτος ὑποδίδωμι ὁ ἰσχυρός καί βαρύς , πολύς ἐγώ δεῖ χείρ , μυρίος εὖχος , ὥστε δύναμαι ὁ παρακαταθήκη ἀποδίδωμι σῶς ὁ παρακατατίθεμαι δεσπότης κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅταν ὁ ὁ τάλαντον πιστεύω καλέω καί εἰσάγω , καί ὁ εὐθύνω ὑπέχω . Δεξθήτε τοίνυν μή ὁ δέω1 ἐγώ γίγνομαι , μηδέ ὁ εἰς ὁ σχῶτος ἐκβάλλω , ἀλλά ὁ δύναμαι συγγνώμη γοῦν μέτριος τυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος καί ὁ προσκύνησις εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .