joannes-chrysostomus.peccata-fratrum-non-evulganda pg051_0368.1
303 τὰ ῥήματα · Ἐκδίκησόν μοι ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου · δείξον αὐτοῖς , ὅτι Θεὸν ἔχω κατ᾿ ἐμέ . Οὐ τότε μανθάνουσιν , ἄνθρωπε , ὅτι Θεὸν ἔχομεν , ὅταν ἀγανακτῶμεν , καὶ ὀργιζώμεθα , καὶ δυσχεραίνωμεν · ἀλλ᾿ ὅταν ἐπαικαίῃ ὤψις , καὶ πρῶτον , καὶ ἡμεροῦ , καὶ πᾶσαν ἀπαύγασιν φιλοσοφίας . Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς εἶπε · Λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλά ἔργα ὑμῶν , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Οὐχ ἕνοισί , ὅτι δόξα ἐστὶν εἰς τὸν Θεόν , τὸ αὐτὸν κατὰ τῶν ἐχθρῶν τὸν Θεόν ; Καὶ πῶς δόξα ἐστὶ ; φησίν . Ὅτι αὐτὸς εἶπεν , Ἐξέχυσον ἐπὶ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν , καὶ τὸν Θεὸν τοῦτον εἰσήγαγε νόμον . Ὅταν οὖν τὸν νομοθέτην ἀξίους τοὺς οἰκείους παραλύειν νόμους , καὶ παρακαλῆς αὐτὸν ἀνεινομοθετεῖν αὐτῷ , καὶ τὸν σε καλύποντα κατεύχεσθαι τῶν ἐχθρῶν ἐκτεῦξαι ἀκούσαι σου κατεγνωμένων τῶν ἐχθρῶν , οὐχὶ ἔχει τοῦτο ποιῶν , οὐδὲ παρακαλεῖς , ἀλλ᾿ ὀφείλεις τὸν νομοθέτην , καὶ παροινεῖς εἰς τὸ μέλλοντα δίδοναι σοι τὰ ἀγαθὰ τὰ ἀπὸ τῆς εὐχῆς . Καὶ πῶς δυνατὸν ἀκούσθηναί σε εὐχόμενον , εἰπὲ μοι , ὅταν τὸν μέλλοντα ἀκούειν παροξύνῃς ; Ταῦτα γὰρ ποιῶν εἰς βάραθρον τὴν οἰκείαν ὥσπερ σωτηρίαν , καὶ κατὰ κρημνοῦ φέρει , τὸν ἐχθρὸν ἐπ᾿ ὀφείλει τύπωσι τοῦ βασιλέως . Εἰ γὰρ καὶ μὴ ταῦς χρεῖ τοῦτο ποιεῖς , τοῖς ῥήμασιν αὐτὸν τύπτεις · ὅπερ οὐδὲ ἐπὶ τῶν ὁμοδούλων ποιήσαι τολμᾷς . Τόλμησον γοῦν ἐπὶ ἀρχοντος τοῦτο ποιήσαι · κἂν μυρία ἢς κατωρθωκώς , τὴν ἐπὶ θανάτου εὐθέως ἀπαχθήση πάντως . Εἶτα ἐπὶ ἀρχοντος μὲν οὐ τολμᾷς τὸν ὁμότιμον ὑβρίσαι , ἐπὶ δὲ τοῦ Θεοῦ τοῦτο ποιῶν , εἰπὲ μοι , οὐ φρίττεις , οὐδὲ δέδοικας ὅν καιρῷ δεήσεως καὶ εὐχῆς ἀγνοίαν οὕτω καὶ ἐκπροιοῦμενος , καὶ μείζονα ἀγνωμοσύνην ἐπιδεικνύμενος τοῦ τὰ ἑκατὸν ἀπαιτοῦντος δηνάρια ; Ὅτι γὰρ ἐκεῖνον σὺ μᾶλλον ὑβρίζεις , αὐτὴς ἀκούσον τῆς ἱστορίας . Μυρία τάλαντα ὤφειλε τις τῷ δεσπότῃ · εἶτα οὐκ ἔχων ἀποδοῦναι , ἠξίου μακροθυμῆσαι , ἵνα πραθεῖσος αὐτοῦ τῆς γυναικὸς καὶ τῆς οἰκίας καὶ τῶν παίδων , διαλύσηται τὸ δόλημα τῷ δεσποτικῶν . Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὀδυρόμενον ὁ δεσπότης κατηλέησε καὶ τὰ μυρία ἀφῆκε τάλαντα . Ἐξελθὼν ἐκεῖνος καὶ εὑρὼν οἰκέτην ἕτερον ὀφείλοντα αὐτῷ δηνάρια ἑκατὸν , ἀρχὼν ἀπῆντι μετὰ πολλῆς τῆς ὠμότητος καὶ τῆς ἀπανθρωπίας . Ἀκούσας ταῦτα ὁ δεσπότης ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸ δεσμωτήριον , καὶ ὁ πρότερον ἀφῆκεν δόλημα τῶν μυρίων ταλάντων , ἐπέθηκεν αὐτῷ πάλιν , καὶ τῆς εἰς τὸν σύνδουλον ὠμότητος ἔδωκε τὴν τιμωρίαν ἐκεῖνος .
Lemmas: 303 ὁ ῥῆμα · ἐκδικέω ἐγώ ἐκ ὁ ἐχθρός ἐγώ · δείκνυμι αὐτός , ὅτι θεός ἔχω κατά ἐγώ . οὖον τότε μανθάνω , ἄνθρωπος , ὅτι θεός ἔχω , ὅταν ἀγανακτέω , καί ὀργίζω , καί δυσχεραίνω · ἀλλά ὅταν επαικαιω ὄψις , καί πρῶτος , καί ἥμερος , καί πᾶς ἀπαυγάζω φιλοσοφία . οὕτως καί ὁ θεός εἶπον · λάμπω ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός ἔργον σύ , καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . οὐχ ἕνος , ὅτι δόξα εἰμί εἰς ὁ Θεός , ὁ αὐτός κατά ὁ ἐχθρός ὁ Θεός ; καί πῶς δόξα εἰμί ; φημί . ὅτι2 αὐτός εἶπον , εξεχυσος ἐπί ὁ ἐχθρός σύ , καί ὁ θεός οὗτος εἰσάγω νόμος . ὅταν οὖν ὁ νομοθέτης ἄξιος ὁ οἰκεῖος παραλύω νόμος , καί παρακαλέω αὐτός ανεινομοθετεω αὐτός , καί ὁ σύ καλυπω κατεύχομαι ὁ ἐχθρός ἐκτεύχω ἀκούω σύ καταγιγνώσκω ὁ ἐχθρός , οὐ ἔχω οὗτος ποιέω , οὐδέ παρακαλέω , ἀλλά ὀφείλω ὁ νομοθέτης , καί παροινέω εἰς ὁ μέλλω δίδονσομαι σύ ὁ ἀγαθός ὁ ἀπό ὁ εὐχή . καί πῶς δυνατός ἀκούω σύ εὔχομαι , εἶπον ἐγώ , ὅταν ὁ μέλλω ἀκούω παροξύνω ; οὗτος γάρ ποιέω εἰς βάραθρον ὁ οἰκεῖος ὥσπερ σωτηρία , καί κατά κρημνός φέρω , ὁ ἐχθρός ἐπί ὀφείλω τύπτω ὁ βασιλεύς . εἰμί γάρ καί μή ταῦ χρῷ οὗτος ποιέω , ὁ ῥῆμα αὐτός τύπτω · ὅσπερ οὐδέ ἐπί ὁ ὁμόδουλος ποιέω τολμάω . τολμάω γοῦν ἐπί ἄρχω οὗτος ποιέω · κἀν μυρίος εἶμαι κατορθόω , ὁ ἐπί θάνατος εὐθύς ἀπάγω πάντως . εἶτα ἐπί ἄρχω μέν οὖον τολμάω ὁ ὁμότιμος ὑβρίζω , ἐπί δέ ὁ Θεός οὗτος ποιέω , εἶπον ἐγώ , οὖον φρίττω , οὐδέ δείδω ὅς καιρός δέησις καί εὐχή ἄγνοια οὗτος καί εκπροιοω , καί μείζων ἀγνωμοσύνη ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ ἑκατόν ἀπαιτέω δηνάριον ; ὅτι2 γάρ ἐκεῖνος σύ μᾶλλον ὑβρίζω , αὐτός ἀκούω ὁ ἱστορία . μυρίος τάλαντον ὀφείλω τις ὁ δεσπότης · εἶτα οὐ ἔχω ἀποδίδωμι , ἀξιόω μακροθυμέω , ἵνα πιπράσκω αὐτός ὁ γυνή καί ὁ οἰκίον καί ὁ παῖς , διαλύω ὁ δολημη ὁ δεσποτικός . εἶδον δέ αὐτός ὀδύρομαι ὁ δεσπότης κατελεέω καί ὁ μυρίος ἀφίημι τάλαντον . ἐξέρχομαι ἐκεῖνος καί εὑρίσκω οἰκέτης ἕτερος ὀφείλω αὐτός δηνάριον ἑκατόν , ἀρχή ἀφίημι μετά πολύς ὁ ὠμότης καί ὁ ἀπανθρωπία . ἀκέω οὗτος ὁ δεσπότης ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ δεσμωτήριον , καί ὁ πρότερος ἀφίημι δολημη ὁ μυρίος τάλαντον , ἐπιτίθημι αὐτός πάλιν , καί ὁ εἰς ὁ σύνδουλος ὠμότης δίδωμι ὁ τιμωρία ἐκεῖνος .