joannes-chrysostomus.peccata-fratrum-non-evulganda pg051_0368.2
304 ἀναίσθητότερος γέγονας , τῶν ἐχθρῶν κατευχόμενος , Ἐκεῖνος οὐχὶ τὸν δεσπότην ἡξίου ἀπαίτησαι , ἀλλ᾿ αὐτὸς ἀπῆντι τὰ ἑκατὸν δηνάρια · σὺ δὲ καὶ τὸν Δεσπότην ἐπὶ τὴν ἀπαίτησιν ταύτην τὴν ἀναίτιον ἔνεγκες καὶ κεκαλυμμένην παρακαλεῖς . Κάκιστος μὲν οὐχ ἐπ᾿ ὀφείλει τοῦ κυρίου , ἀλλ᾿ ἐξὼ τὸν σύνδουλον ἦρχε · σὺ δὲ ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ τῇ εὐχῇ πρὸ τοῦ βασιλέως ἐστὼς ταῦτα ποιεῖς . Εἰ δὲ ἐκεῖνος οὐτε τὸν δεσπότην 356 παρακαλῶν ἐπὶ τὴν ἀπαίτησιν , καὶ μετὰ τὸ ἀξελθεῖν ταῦτα ποιῶν , οὐδεμίας ἔτυχε συγγνώμης , σὺ καὶ τὸν Δεσπότην ἐπὶ τὴν κεκαλυμμένην ταύτην ἐκτισιν διεγείρων , καὶ ἐπ᾿ ὀφείλει αὐτοῦ ταῦτα ποιῶν , ποίαν οὐ δύσεις τιμωρίαν , εἰπὲ μοι ; Ἄλλ᾿ ἄν φλεγμαίνει σου τῇ μνήμῃ τῆς ἐχθρᾶς ἢ διάνοια καὶ οἶσθι , καὶ ἀνέστηκεν ἢ καρδία , καὶ τοῦ λελυπηκότος ἀναμνησκόμενος οὐ δύνασαι καταστῆσαι τὸ οἴημα τῶν λογισμῶν ; Ἄλλ᾿ ἀντίστησον τῇ φλεγμονῇ ταύτῃ τὴν ἀπὸ τῶν σῶν ἁμαρτημάτων μνήμην , τὸν ἀπὸ τῆς μελλούσης κολάσεως φόβον . Ἀναμνήσθητι πόσους ὑπ᾿ αὐτοῦ εἰ τῷ Δεσπότῃ , καὶ ὅτι πάντων ἐκείνων δίκας ὀφείλεις αὐτῷ , καὶ κρατῆσαι πάντων οὐτοῦ ὁ φόβος τῆς ὀργῆς ἐκείνης , ἐπειδὴ καὶ πολὺ δυνατωτέρον τοῦτο ἐκείνου τοῦ πάθους . Ἀναμνήσθητι γεμὼ νης καὶ κολάσεως , καὶ τιμωρίας κατὰ τὴν καιρὸν τῆς εὐχῆς , καὶ οὐδὲ εἰς νοῦν λᾶβειν δύνη τὸν ἐχθρόν . Δυνάμωσον τὴν διάνοιαν , ταπείνωσον τὴν ψυχὴν τῇ μνήμῃ τῶν σε πλημμελημάτων , καὶ οὐδὲ ἐνοχλήσαι δυνηθήσεται σοι θυμός . Ἄλλ᾿ τοῦτο ἐστὶ τὸ πάντων αἴτιον τῶν κακῶν , ὅτι τὰ μὲν τῶν ἄλλων ἁμαρτήματα μετὰ πολλῆς ἐξετάζομεν τῆς ἀκριβείας , τὰ δὲ ἡμέτερα μετὰ πολλῆς παραπεμπόμεθα τῆς ῥαθυμίας . Τοῦναντίον δὲ ποιεῖν ἐχρήν · τὰ μὲν οἰκεῖα κακὰ ἀληθῶς ἔχειν , τῶν δὲ ἀλλοτρίων μηδέποτε ἐννοιαν λαμβάνειν . Ἄν τοῦτο ποιῶμεν , καὶ τὸν Θεὸν ἔξομεν ὅσιον , καὶ τοῖς πλησίον παυσόμεθα ἀδύνατα ὀργιζόμενοι , καὶ ἐχθρὸν οὐδένα οὐδέποτε ἔξομεν · εἰ δὲ καὶ σχοιῶμεν ποτε , ταχέως καὶ τὴν ἀπέχθειαν καταλύσομεν , καὶ τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων ταχείαν λάθωμεν = συγχώρησιν . Ὅσπερ γὰρ τῷ πλησίον μνηστικῶν οὐκ ἀφήσει τὴν ἐπὶ τοῖς οἰκείοις ἁμαρτήμασι καταλυσθῆναι χλᾶσιν , οὕτως ὁ καθαρὸς ὤν ὀργῆς , καθαρὸς καὶ ἁμαρτημάτων ἔσται ταχέως . Εἰ γὰρ ἡμεῖς οἱ πονηροὶ καὶ θυμῷ δουλεύοντες , διὰ τὸ τοῦ Θεοῦ πρόσταγμα πάντα τὰ εἰς ἡμᾶς παρορῶμεν ἁμαρτήματα , πολλῷ μᾶλλον ὁ φιλένθρωπος καὶ ἀγαθὸς καὶ παντὸς καθαρὸς ὤν πάθους παραδιδόμεναι ἡμῖν τὰ πλημμελήματα , τῆς εἰς τὸν πλησίον φιλοφροσύνης , ἐν τῇ τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων συγχωρήσει , τὴν ἀμοιβὴν ἡμῖν ἀποδώσει · ἢς γένοιτο πᾶν τας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἢ δόξα καὶ τὸ κράτος , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: 304 ἀναίσθητος γίγνομαι , ὁ ἐχθρός κατεύχομαι , ἐκεῖνος οὐ ὁ δεσπότης ἀξιόω ἀπαιτέω , ἀλλά αὐτός ἀφίημι ὁ ἑκατόν δηνάριον · σύ δέ καί ὁ δεσπότης ἐπί ὁ ἀπαίτησις οὗτος ὁ ἀναίτιος φέρω καί καλύπτω παρακαλέω . Κακός μέν οὐ ἐπί ὀφείλω ὁ κύριος , ἀλλά ἐξίημι ὁ σύνδουλος ἄρχω · σύ δέ ἐν αὐτός ὁ καιρός ὁ εὐχή πρό ὁ βασιλεύς ἵστημι οὗτος ποιέω . εἰμί δέ ἐκεῖνος οὐ ὁ δεσπότης 356 παρακαλέω ἐπί ὁ ἀπαίτησις , καί μετά ὁ ἀξελθεῖν οὗτος ποιέω , οὐδείς τυγχάνω συγγνώμη , σύ καί ὁ δεσπότης ἐπί ὁ καλύπτω οὗτος κτίσις διεγείρω , καί ἐπί ὀφείλω αὐτός οὗτος ποιέω , ποῖος οὖον δύσις τιμωρία , εἶπον ἐγώ ; ἄλλος ἄν φλεγμαίνω σύ ὁ μνήμη ὁ ἐχθρός ἢ διάνοια καί οἶδα , καί ἀνίστημι ἢ καρδία , καί ὁ λυπέω ἀναμιμνῄσκω οὖον δύναμαι καθίστημι ὁ οἴημα ὁ λογισμός ; ἄλλος ἀνθίστημι ὁ φλεγμονή οὗτος ὁ ἀπό ὁ σός ἁμάρτημα μνήμη , ὁ ἀπό ὁ μέλλω κόλασις φόβος . ἀναμιμνήσκω πόσος ὑπό αὐτός εἰμί ὁ δεσπότης , καί ὅτι πᾶς ἐκεῖνος δίκη ὀφείλω αὐτός , καί κρατέω πᾶς Ούτου ὁ φόβος ὁ ὀργή ἐκεῖνος , ἐπεί καί πολύς δυνατός οὗτος ἐκεῖνος ὁ πάθος . ἀναμιμνήσκω γέμω νέος καί κόλασις , καί τιμωρία κατά ὁ καιρός ὁ εὐχή , καί οὐδέ εἰς νόος λαμβάνω δύναμαι ὁ ἐχθρός . δυναμόω ὁ διάνοια , ταπεινόω ὁ ψυχή ὁ μνήμη ὁ σύ πλημμέλημα , καί οὐδέ ἐνοχλέω δύναμαι σύ θυμός . ἄλλος οὗτος εἰμί ὁ πᾶς αἴτιος ὁ κακός , ὅτι ὁ μέν ὁ ἄλλος ἁμάρτημα μετά πολύς ἐξετάζω ὁ ἀκρίβεια , ὁ δέ ἡμέτερος μετά πολύς παραπέμπω ὁ ῥᾳθυμία . τουναντίον δέ ποιέω χρή · ὁ μέν οἰκεῖος κακός ἀληθής ἔχω , ὁ δέ ἀλλότριος μηδέποτε ἔννοια λαμβάνω . ἄν οὗτος ποιέω , καί ὁ θεός ἔχω ὅσιος , καί ὁ πλησίος παύω ἀδύνατος ὀργίζω , καί ἐχθρός οὐδείς οὐδέποτε ἔχω · εἰμί δέ καί ἔχω ποτός , ταχέως καί ὁ ἀπέχθεια καταλύω , καί ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ταχύς λανθάνω = συγχώρησις . ὅσπερ γάρ ὁ πλησίος μνηστικως οὐ ἀφίημι ὁ ἐπί ὁ οἰκέω ἁμάρτημα καταλύω χλᾶς , οὕτως ὁ καθαρός εἰμί ὀργή , καθαρός καί ἁμάρτημα εἰμί ταχέως . εἰμί γάρ ἐγώ ὁ πονηρός καί θυμός δουλεύω , διά ὁ ὁ Θεός πρόσταγμα πᾶς ὁ εἰς ἐγώ παροράω ἁμάρτημα , πολύς μᾶλλον ὁ φιλένθρωπος καί ἀγαθός καί πᾶς καθαρός εἰμί πάθος παραδίδωμι ἐγώ ὁ πλημμέλημα , ὁ εἰς ὁ πλησίος φιλοφροσύνη , ἐν ὁ ὁ οἰκέω ἁμάρτημα συγχωρέω , ὁ ἀμοιβή ἐγώ πωλέω · εἶμαι γίγνομαι πᾶς ὅς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ἢ δόξα καί ὁ κράτος , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .