joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0208.2
περιλαμβάνει ἐν τοῖς προοιμίοις , καὶ ἀνίησιν αὐτοῦ τὴν διάνοιαν , οὐδὲν φορτικόν , οὐδὲ ἐπαχθὲς λέγων . Τὸ ἐνύπνιόν σου , φησί , καὶ αἱ ἁρόσεις τῆς κεφαλῆς σου ἐπὶ τῆς κοίτης σου · τοῦτο ἐστιν , οἱ διαλογισμοὶ σου ἐπὶ τῆς κοίτης σου ἀνέβησαν , τί δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα . Καὶ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια , ἐγνώρισέ σοι ὁ δεῖ γενέσθαι . Κατὰ τὴν τῶν πολλῶν ὑπόνοιαν διαλέγεται , ὡς ὑπὲρ κεφαλῆς τῶν ὀνειρῶν ἱσταμένων , ἢ ὡς ἐκεῖ τοῦ λογιστικοῦ ὄντος , ἢ τῆς κεφαλῆς , τῶν ὀφθαλμῶν , ἵνα εἴπῃ · Σὺ παρέσῃς αἰτίαν . Οὐδὲ ἀπλῶς εἶπεν , ὅτι ὁ Θεὸς σοῦ ἔφησεν , ἀλλὰ , Διελογίζου τί δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα . Ἐπειδὴ γὰρ τῆς οἰκουμένης ἐκράτησεν , ἐλογίζετο ἂρα εἰ εἰς πάντας · αὐτὸς παραπέμπει τὴν βασιλείαν , ἢ τελευτήσει . Εἰδὼς γὰρ πῶς τὸ μέγεθος τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς φύσεως ἡμᾶς εἰς λήθην ἄγειν , ὅτι θνητοὶ ἐσμεν . Ἴσως οὖν αὐτὸν εἰς τὸ πλεῖον ἠπατάσθαι τῶν ὑλικῶν κατορθωμάτων , μὴ σφόδρα πιστεύειν ὅτι ἀποθνῄσκει . Τοῦτο γοῦν καὶ ἕτερος ἔπαθε βασιλεὺς . Αὐθ καὶ τὸς ἔλαχε πρὸς αὐτὸν , Σὺ τὸς ἄνθρωπος εἶ , οὐ Θεός , πρὸς τὸν Τύριον λέγων . Καὶ ἄρα πῶς χωρὶς πληγῆς αὐτὸν ἐλέγχει . Οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι Τοῦτο ὑπέπτεισας , ἀλλὰ , Τί δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα . Ταῦτα ἐνενόεις καὶ ἐλογίζου τί ἂρα ἔσται . Ἐπὶ τῆς κοίτης σου . Ὅτε οὐδὲ ὁ παρισχολῶν , ἀλλ’ ἐν ἡσυχίᾳ ἡν ἡ ψυχή · ὅτε μάλιστα τῶν λογισμῶν ὁ βυθὸς ἡμῖν ἐπικαλύπτεται , τῇ τῆς ἡσυχίας καὶ τῇ ἀργίᾳ ἀποχωρήσας . Διὰ τοῦτο τοῖς πολλοῖς ἔθος τὸν καιρὸν ἐκεῖνον εἰς εὐχὴν ἀναλαβεῖν , ἄτε καὶ σχολαιοῦσης τῆς ψυχῆς , καὶ μεγάλης ὀδυνηρῆς τῆς βλάβης ἐχούσης . Καὶ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια , ἐγνώρισέ σοι ὁ δεῖ γενέσθαι . Ὅρα , δεύτερον ἤδη τοῦ Θεοῦ μέμνηται , καὶ οὐχ ὡς ἔτυχε , ἀλλ’ ἐκαὶ μέν φησι · Ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ · ἐνταῦθα δέ , Ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια . Καὶ ἐμοὶ δὲ οὐχ ἐν σοφίᾳ τῇ σῇ ἐστιν ἐμοὶ παρὰ πάντας τοὺς ζῶντας τὸ μυστήριον τοῦτο ἀπεκαλύφθη , ἀλλ’ ἐνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι , καὶ ἵνα γνῷς τοὺς διαλογισμούς τῆς καρδίας σου . Μονοῦχον λέγων · Ἡ ἀρχὴ τῆς εὐρέσεως οὐ παρ’ ἐμοῦ , ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸ τοῦτο παρ’ ἑτέρου μαθεῖν πλέον ἔχω τῶν ἄλλων . Οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ σοφὸν εἶδεν , τοῦτο ἐποίησεν . Εἰ γὰρ καὶ τούτων εἰρημένων παρ’ αὐτοῦ , ὡς Θεὸν αὐτὸν προσεκύνησε · τί , εἰ μὴ τοῦτο ἦν ; Ἄλλα διὰ σέ , φησίν . Οὐ σύ [ 212 ] μοι χάριν ἔχειν ὀφείλεις , ἀλλ’ ἐγὼ σοι · ἵνα γὰρ σὺ μάθῃς , ἐμαθὼν ἐγώ . Ὅρα πῶς αὐτὸν οἰκείει πρὸς τὸν Θεόν , καὶ τὸ μέλλον θαῦμα περὶ αὐτὸν ἕσεσθαι , καὶ τὸ δεύτερον προλαβὼν ἀνατίθησι τῷ Θεῷ . Ὁ γὰρ μαθὼν ὅτι τιμῶν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦτο ἐποίησεν , εὐδηλὸν ὅτι ὀνειδιώθ ἂν αὐτῷ . Σὲ μᾶλλον ἐτίμησε , φησί , ἢ ἐμέ . Εἶδες πῶς ἀφιλότιμος ὁ νέος , πῶς οὐ πρῶτον ἀπτεται τῶν ῥημάτων , ὡς ἂν ἀποστήσῃ αὐτὸν τῆς μεγάλης περὶ αὐτοῦ δόξης ἔχειν ; Πῶς οὖν οὕτως ἐθάρσα εἰδεῖν , ὁ καὶ διδομένην αὐτῇ ἀποχωρούμενος ; Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἐπειδὴ σέβω τὸν Θεόν , ἐπειδὴ θεραπεύω αὐτὸν μᾶλλον τῶν ἄλλων , ἀπεκαλύφθη ἐμοί , ἀλλ’ , Ὑπὲρ τοῦ σὲ μαθεῖν ὁ χρησιμώτατον ἦν . Ἐκεῖνο γὰρ καὶ μὴ εἰπόντος , ἡκολούθει τῇ διανοίᾳ ἀκούντων .
Lemmas: περιλαμβάνω ἐν ὁ προοίμιον , καί ἀνίημι αὐτός ὁ διάνοια , οὐδείς φορτικός , οὐδέ ἐπαχθής λέγω . ὁ ἐνύπνιον σύ , φημί , καί ὁ ἀρόω ὁ κεφαλή σύ ἐπί ὁ κοίτη σύ · οὗτος εἰμί , ὁ διαλογισμός σύ ἐπί ὁ κοίτη σύ ἀναβαίνω , τίς δεῖ γίγνομαι μετά οὗτος . καί ὁ ἀποκαλύπτω μυστήριον , γνωρίζω σύ ὁ δεῖ γίγνομαι . κατά ὁ ὁ πολύς ὑπόνοια διαλέγω , ὡς ὑπέρ κεφαλή ὁ ὄνειρος ἵστημι , ἢ ὡς ἐκεῖ ὁ λογιστικός εἰμί , ἢ ὁ κεφαλή , ὁ ὀφθαλμός , ἵνα εἶπον · σύ Παρέσης αἴτιος . οὐδέ ἀπλόος εἶπον , ὅτι ὁ θεός σύ φημί , ἀλλά , διαλογίζομαι τίς δεῖ γίγνομαι μετά οὗτος . ἐπεί γάρ ὁ οἰκέω κρατέω , λογίζομαι ἄρα εἰμί εἰς πᾶς · αὐτός παραπέμπω ὁ βασίλειος , ἢ τελευτάω . εἰδώς γάρ πῶς ὁ μέγεθος ὁ ἀρχή καί ὁ φύσις ἐγώ εἰς λήθη ἄγω , ὅτι θνητός εἰμί . ἴσος οὖν αὐτός εἰς ὁ πλείων ἀπατάω ὁ ὑλικός κατόρθωμα , μή σφόδρα πιστεύω ὅτι ἀποθνῄσκω . οὗτος γοῦν καί ἕτερος πάσχω βασιλεύς . Αὐθ καί τός λαγχάνω πρός αὐτός , σύ τός ἄνθρωπος εἰμί , οὖον Θεός , πρός ὁ τύριος λέγω . καί ἄρα πῶς Χωρὶς πληγή αὐτός ἔλεγχος . οὖον γάρ εἶπον , ὅτι οὗτος υπεπτεισος , ἀλλά , τις δεῖ γίγνομαι μετά οὗτος . οὗτος ἐννοέω καί λογίζομαι τίς ἄρα εἰμί . ἐπί ὁ κοίτη σύ . ὅτε οὐδέ ὁ παρισχολη , ἀλλά ἐν ἡσυχία ἐάν ὁ ψυχή · ὅτε μάλιστα ὁ λογισμός ὁ βυθός ἐγώ ἐπικαλύπτω , ὁ ὁ ἡσυχία καί ὁ ἀργία ἀποχωρέω . Ζεύς οὗτος ὁ πολύς ἔθος ὁ καιρός ἐκεῖνος εἰς εὐχή ἀναλαμβάνω , αὔγ-ασμα καί σχολαιειμι ὁ Ψυχή , καί μέγας οδυνηρός ὁ βλάβη ἔχω . καί ὁ ἀποκαλύπτω μυστήριον , γνωρίζω σύ ὁ δεῖ γίγνομαι . Ὅρας , δύο ἤδη ὁ Θεός μιμνήσκω , καί οὐ ὡς τυγχάνω , ἀλλά καίμι μέν φημί · ὁ εἰμί ἐν ὁ οὐρανός · ἐνταῦθα δέ , ὁ ἀποκαλύπτω μυστήριον . καί ἐγώ δέ οὐ ἐν σοφία ὁ σός εἰμί ἐγώ παρά πᾶς ὁ ζῶ ὁ μυστήριον οὗτος ἀποκαλύπτω , ἀλλά ἕνεκα ὁ ὁ σύγκρισις ὁ βασιλεύς γνωρίζω , καί ἵνα γιγνώσκω ὁ διαλογισμός ὁ Καρδία σύ . Μονοῦχος λέγω · ὁ ἀρχή ὁ εύρεση οὖον παρά ἐγώ , ἀλλά οὐδέ αὐτός οὗτος παρά ἕτερος μανθάνω πλέω ἔχω ὁ ἄλλος . οὐδέ γάρ ἐπεί σοφός ὁράω , οὗτος ποιέω . εἰμί γάρ καί οὗτος εἴρω παρά αὐτός , ὡς θεός αὐτός προσκυνέω · τίς , εἰμί μή οὗτος εἰμί ; ἄλλος διά σός , φημί . οὖον σῦς [ 212 ] ἐγώ χάρις ἔχω ὀφείλω , ἀλλά ἐγώ σύ · ἵνα γάρ σύ μανθάνω , μανθάνω ἐγώ . Ὅρας πῶς αὐτός οἰκέω πρός ὁ Θεός , καί ὁ μέλλω θαῦμα περί αὐτός ἕννυμι , καί ὁ δύο προλαμβάνω ἀνατίθημι ὁ Θεός . ὁ γάρ μανθάνω ὅτι τιμή αὐτός ὁ θεός οὗτος ποιέω , ευδηλος ὅτι ὀνειδίζω εἄν αὐτός . σός μᾶλλον τιμάω , φημί , ἢ ἐγώ . εἶδον πῶς ἀφιλότιμος ὁ νέος , πῶς οὖον πρῶτος ἅπτω ὁ ῥῆμα , ὡς εἄν ἀφίστημι αὐτός ὁ μέγας περί αὐτός δόξα ἔχω ; Πῶς οὖν οὕτως θαρσέω εἴδω , ὁ καί δίδωμι αὐτός ἀποχωρέω ; καί οὐ εἶπον , ἐπεί σέβω ὁ Θεός , ἐπεί θεραπεύω αὐτός μᾶλλον ὁ ἄλλος , ἀποκαλύπτω ἐγώ , ἀλλά , ὑπέρ ὁ σύ μανθάνω ὁ χρήσιμος εἰμί . ἐκεῖνος γάρ καί μή εἶπον , ἀκολουθέω ὁ διάνοια ἀκέω .