joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0197.7
Καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς Ἀσσυρίων τῷ ἀρχιμαντοῦχῳ αὐτοῦ εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῶν νιῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῶν νιῶν Ἰσραήλ , καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας , καὶ ἀπὸ τῶν Φορδομῖρ . Φορδομῖν ἡ ἔθνους φησί , ἢ γένος · μᾶλλον δὲ ἔθνους , βάρβαρον Ἰσως . Συγχωρεῖται δὲ τοῦτο , ἵνα ἀπὸ συγχρήσεως ἢ τοῦ Θεοῦ φανῇ δύναμις · καὶ ὅπερ ἐπὶ τῶν πολλῶν ἐγένετο , καὶ ἐπὶ τῆς σοφίας . Ἵνα γὰρ μὴ τις τὴν Περσικὴν σοφίαν αἰτιᾶται τῶν γινομένων , καὶ ἄλλοι μανθάνουσι μετ' αὐτῶν εἰς ἔλεγχον . Ἀπὸ γὰρ συγχρήσεως μάλιστα παρὰ τοῖς ἀνθρώποις τὰ πράγματα κρίνεται . Διὸ ἀπὸ συγχρήσεως πανταχοῦ ποιεῖ ὁ Θεός · καὶ ὅταν περὶ ἑαυτοῦ λέγῃ , οὐκ ἀπαίσι τοῖς θεοῖς ἑαυτὸν παραβάλλειν , καὶ συγχρῖναι · καὶ αὐτοὶ λέγουσιν · Οὐχ ὅστις ὁμοῖός σοι ἐν θεοῖς , Κύριε . Ἐν οἷς οὐχ ὅστιν ἐν αὐτοῖς μῶμος , καὶ καλοὺς τῇ ὄψει , καὶ συνιέντας ἐν πάσῃ σοφίᾳ . Καὶ τοῦτο κώλυμα πρὸς σωφροσύνην καὶ φιλοσοφίαν . Τίνος δὲ ἕνεκεν καὶ τοιούτους ζητεῖ , ὥστε καὶ τῇ τῶν μελῶν εὐεξίᾳ , καὶ τῇ τῆς ὄψεως εὐμορφίᾳ πάντας τοὺς ἄλλους νικᾶν ; Ἀκούσωμεν . Εἰ βασιλεὺς τοιούτους ζητεῖ , βασιλεὺς βάρβαρος , πῶς μᾶλλον ὁ Θεὸς ὁ τοῦ ψυχικοῦ κάλλους ἐραστής ; Εἰ παραστάναι ἐκεῖνον οὐχ ἂν εἰεν ἀξιοὶ οἱ μῶμον ἔχοντες ἐν σώματι ( Ἐν οἷς γὰρ , φησίν , οὐχ ὅστιν ἐν αὐτοῖς μῶμος ) , πολλῷ μᾶλλον τῷ Θεῷ οὐ προσήκει παραστάναι τοὺς μῶμον ἔχοντας [ 201 ] ἐν τῇ ψυχῇ . Εἰκότως δὲ καὶ ἰσχυροὺς ζητεῖ , πρὸς τὰς ἔνδον διακονίας φησί , ἢ ἰσχύν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς λέγει , τοὔτεστι , δυναμένους ἑστάναι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως . Καλοὺς δὲ τὴν ὄψιν τίνος ἕνεκεν ἐπιζητεῖ ; Ἐκεῖνα μὲν γὰρ πρὸς χρείαν , ἢ σοφία λέγω , καὶ ἡ σύνεσις τῆς διακονίας · τοῦτο δὲ τίνος ἕνεκεν ; Ἄτε ὡς ὁ βάρβαρος , καὶ βιωτικὸς ἀνὴρ , ἀπὸ φιλοτιμίας πολλῆς τοῦτο ἐπιζητεῖ · τὸν γὰρ φιλόσοφον τὰ ἀπὸ ψυχῆς ἐπιζητεῖν χρή μόνον . Ὁσπερ γὰρ ἡμᾶς τὰ ζητοῦμεν καλὰ πρὸς οὐδεμίαν χρείαν , οὕτω καὶ ἔθηκε ἐπιζητεῖ καλὰ , ὡσπερ ἀγάλματα ἔ . Ὁ δὲ Θεὸς τίνος ἕνεκεν κάλλος ἐποίησεν ; Ἄκουσον ἑτέρου λέγοντος · Ἐκ γὰρ μεγέθους καὶ καλλονῆς κτισμάτων ἀναλόγως ὁ γενεσιουργὸς θεωρεῖται . Καὶ πολλὰ ἴδοι τις ἂν οὐχὶ πρὸς χρείαν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ὥραν ἡμῖν ἐν τῷ σώματι γεγενημένα . Τὰ γὰρ χρώματα , καὶ αἱ εὐχρίαι , τοῦτο χάριν , οὐ χρείας μόνης . Δυνατὸν γὰρ ἢ καὶ μέλανας εἶναι , καὶ μηδὲν εἰς τὴν χρείαν παραβλάπτεσθαι ἔ . Καὶ τρίχες δὲ ἡμῖν διὰ τοῦτο · οὕτω καὶ Παῦλος φησί · Ἄνθρω μέν γὰρ ἄν κομᾷ , ἀτιμία αὐτῷ ἐστι . Καὶ αὐχὴν δὲ ὀρθίος , καὶ σύμμετρον ἔχων διάστημα · καὶ εἰς τοῦτο εὐπρεπείας ἅπαντα ἡμῖν ἐξεvenienceται , ὡς , ἂν μικρὸν ἐκκόψῃς τῷ παντὶ , λυγηνοῦσαι κάλλει , τῆς χρείας μενούσης . Ὦθεν δὲ ὁ μάλιστα καὶ πρὸς κάλλος ὁ Δημιουργὸς ἡμῖν τὸ ζῶον κατεσκεύασε τοῦτο · καὶ οὐχὶ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα πάντα . Ἄλλὰ τοῦ κάλλους τοῦτο τοὺς μὲν πλεόν , τοὺς δὲ ἔλαττον ἔδωκεν . Πολυλοῦς δὲ μετὰ τὸ γενέσθαι , οὐχ ἔχοντας οἰκοῦν , χάριν ἐνδύεσθαι . Καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως δὲ αὐτῆς ὀφει τὸ κάλλος , οἷον τὸ ἐν ὑψηλῷ κεῖσθαι τοὺς ὀφθαλμοὺς , καθάπερ τὴν Ἱριν , καὶ ἔχειν ἔνδον τὸ στρογγύλον ἀποτετορνευμένον , τὴν μίξιν τῶν χρωμάτων , τὴν ἀκρί -
Lemmas: καί εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύς Ἀσσύριος ὁ ἀρχιμαντοῦχῳ αὐτός εἰσάγω ἀπό ὁ Νίων ὁ αἰχμαλωσία ὁ Νίων Ἰσραήλ , καί ἀπό ὁ σπέρμα ὁ βασίλεια , καί ἀπό ὁ Φορδομῖρ . φορδοος ὁ ἔθνος φημί , ἢ γένος · μᾶλλον δέ ἔθνος , βάρβαρος ἴσως . συγχωρέω δέ οὗτος , ἵνα ἀπό σύγχρησις ἢ ὁ Θεός φαίνω δύναμις · καί ὅσπερ ἐπί ὁ πολύς γίγνομαι , καί ἐπί ὁ σοφία . ἵνα γάρ μή τις ὁ Περσικός σοφία αἰτιάομαι ὁ γίγνομαι , καί ἄλλος μανθάνω μετά αὐτός εἰς ἔλεγχος . ἀπό γάρ σύγχρησις μάλιστα παρά ὁ ἄνθρωπος ὁ πρᾶγμα κρίνω . Διὸ ἀπό σύγχρησις πανταχοῦ ποιέω ὁ Θεός · καί ὅταν περί ἑαυτοῦ λέγω , οὐ ἀφίημι ὁ θεός ἑαυτοῦ παραβάλλω , καί συγκρίνω · καί αὐτός λέγω · οὐχ ὅστις ὅμοιος σύ ἐν θεός , κύριος . ἐν ὅς οὐ Όστιν ἐν αὐτός μῶμος , καί καλός ὁ ὁράω , καί συνίημι ἐν πᾶς σοφία . καί οὗτος κώλυμα πρός σωφροσύνη καί φιλοσοφία . τίς δέ ἕνεκα καί τοιοῦτος ζητέω , ὥστε καί ὁ ὁ μέλος εὐεξία , καί ὁ ὁ ὄψις εὐμορφία πᾶς ὁ ἄλλος νικάω ; ἀκούω . εἰμί βασιλεύς τοιοῦτος ζητέω , βασιλεύς βάρβαρος , πῶς μᾶλλον ὁ θεός ὁ ὁ ψυχικός κάλλος ἐραστής ; εἰμί παρίστημι ἐκεῖνος οὐ εἄν ἄγω ἀξιόω ὁ μῶμος ἔχω ἐν σῶμα ( ἐν ὅς γάρ , φημί , οὐ Όστιν ἐν αὐτός μῶμος ) , πολύς μᾶλλον ὁ Θεός οὖον προσήκω παρίστημι ὁ μῶμος ἔχω [ 201 ] ἐν ὁ Ψυχή . εἰκότως δέ καί ἰσχυρός ζητέω , πρός ὁ ἔνδον διακονία φημί , ἢ ἰσχύς καί ὁ ὁ Ψυχή λέγω , τουτέστι , δύναμαι ἵστημι ἐνώπιος ὁ βασιλεύς . Καλός δέ ὁ ὄψις τίς ἕνεκα ἐπιζητέω ; ἐκεῖνος μέν γάρ πρός χρεία , ἢ σοφία λέγω , καί ὁ σύνεσις ὁ διακονία · οὗτος δέ τίς ἕνεκα ; αὔγ-ασμα ὡς ὁ βάρβαρος , καί βιωτικός ἀνήρ , ἀπό φιλοτιμία πολύς οὗτος ἐπιζητέω · ὁ γάρ φιλόσοφος ὁ ἀπό Ψυχή ἐπιζητέω χρή μόνος . ὅσπερ γάρ ἐγώ ὁ ζητέω καλός πρός οὐδείς χρεία , οὗτος καί τίθημι ἐπιζητέω καλός , ὡς ἄγαλμα ἔ . ὁ δέ θεός τίς ἕνεκα κάλλος ποιέω ; ἀκούω ἕτερος λέγω · ἐκ γάρ μέγεθος καί καλλονή κτίσμα ἀνάλογος ὁ γενεσιουργός θεωρέω . καί πολύς ὁράω τις εἄν οὐ πρός χρεία μόνος , ἀλλά καί πρός ὥρα ἐγώ ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι . ὁ γάρ χρῶμα , καί ὁ εὐχρίαι , οὗτος χάρις , οὖον χρεία μόνος . Δυνατός γάρ ἢ καί μέλας εἰμί , καί μηδείς εἰς ὁ χρεία παραβλάπτω ἔ . καί θρίξ δέ ἐγώ διά οὗτος · οὗτος καί Παῦλος φημί · ἄνθρω μέν γάρ ἄν κομάω , ἀτιμία αὐτός εἰμί . καί αὐχήν δέ ὄρθιος , καί σύμμετρος ἔχω διάστημα · καί εἰς οὗτος εὐπρέπεια ἅπας ἐγώ εὔχομαι , ὡς , εἄν μικρός ἐκκόπτω ὁ πᾶς , λυγηνουω κάλλος , ὁ χρεία Μένων . ὤθω δέ ὁ μάλιστα καί πρός κάλλος ὁ Δημιουργός ἐγώ ὁ ζῷον κατασκευάζω οὗτος · καί οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πᾶς . ἀλλά ὁ κάλλος οὗτος ὁ μέν πλέω , ὁ δέ μικρός δίδωμι . Πολύλος δέ μετά ὁ γίγνομαι , οὐ ἔχω οἰκέω , χάρις ἐνδύω . καί ἀπό ὁ θέσις δέ αὐτός ὄφις ὁ κάλλος , οἷος ὁ ἐν ὑψηλός κεῖμαι ὁ ὀφθαλμός , καθάπερ ὁ Ἶρις , καί ἔχω ἔνδον ὁ στρογγύλος ἀποτορνεύω , ὁ μίξις ὁ χρῶμα , ὁ ἀκρίς -