joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0221.1
τὰ ἄγρια , καὶ ἐν τοῖς κλῃδοῖς αὐτοῦ κατεσκήψουν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , σὺ εἶ , βασιλεῦ , ὅτι ἐμεγαλύνθης καὶ ἰσχύσας , καὶ ἡ μεγαλωσύνη σου ἐμεγαλύνθη , καὶ ἐξῴασεν εἰς τὸν οὐρανόν , καὶ ἡ κυρία σου εἰς τὰ πέρατα τῆς γῆς . Καὶ ὅτι εἶδεν ὁ βασιλεὺς εἶπ , καὶ ἄγιον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , καὶ εἶπεν · Ἐκτὶλατε τὸ δένδρον καὶ διαφθείρατε αὐτό , πλὴν τὴν ρυγὴν τῶν ρίζων αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἔδσατε , καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ χαλκῷ , καὶ ἐν χλόῃ τῇ ἔξω , καὶ ἐν τῇ δρόσῃ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται , καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ μερίς αὐτοῦ , ὥς ἐπτά καιροὶ ἀλλαγήσων ἐπ’ αὐτόν · [ 225 ] τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ , βασιλεῦ , καὶ σύγκριμα Ἰγύστου ἐστίν ὁ ἐξῴασεν ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα · καὶ σὲ ἐκδιώξουν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων , καὶ μετὰ θηρίων ἔσται ἡ κατοικία σου , καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψυμοῦσί σε , καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ βαφήσεται τὸ σῶμά σου , καὶ ἐπτά καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σοι , ὡς οὐ γνῶς ὅτι κυριεύει ὁ Ἰγύστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων , καὶ ᾧ ἂν δόξῃ δώσει αὐτήν . Καὶ ὅτι εἶπεν · Ἔσατε τὴν ρυγὴν τῶν ρίζων τοῦ δένδρου · ἡ βασιλεία σου σοι μερεῖ , ἀφ’ ἧς ἂν γνῶς τὴν ἐξουσίαν τὴν οὐράνιον . Τί οὖν φησι ; πῶς ἔσται ἡ λύσις τοῦ δεινοῦ ; Διὰ τοῦτο , βασιλεῦ , ἡ βουλὴ μου ἀρεσάτω σοι , καὶ τὰς ἁμαρτίας σου ἐν ἐλεημοσύναις λύτρωσαι , καὶ τὰς ἀδικίας σου ἐν οἰκτιρμοῖς περιήψων . Ἴσως ἔσται μακροθυμία τοῖς παραπτώμασί σου . Τί λέγεις , Ἴσως ἔσται ; καὶ τοῦ φαρμάκου τὴν ἰσχὺν ὑπὸ τινὰ ἀμφιβολίαν καθιστᾷς ; Οὐ διὰ τοῦτο εἶπον , Ἴσως , οὐκ ἀμφιβάλλων , μὴ γένοιτο , ἀλλ’ ἐκεῖνον τὸν φόβον ἐπιτείνειν βουλόμενος , ὡς πάσης θεραπείας καὶ πάσης συγγνώμης ἀνώτερα αὐτοῦ ἡμαρτηκὸς εἶναι . Εἰ γὰρ καὶ μετὰ τοῦτο λεχθῆναι ἐπέμεινε τῇ μανίᾳ , πολλῷ μᾶλλον εἰ μὴ μετὰ ἀμφιβολίας ἐρρήθη . Καὶ γὰρ καὶ ἀλλαχοῦ τοῦτο βούλεται , διὰ τοῦ προφήτου λέγων · Ἐὰν ἀποπλύνῃς ἐν νίτρῳ , κεκηλιδώσει ἐναντίον μου , λέγει Κύριος . Καὶ πάλιν · Εἰ ἀλλοίσει Αἰθίοψ τὸ δέρμα , καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς . Ὦστε οὐκ ἔχει ἀποκλεῖν τὴν μετάνοιαν , οὐδ’ ἴνα ἀποκλείσῃ , ἀλλ’ ἵνα μᾶλλον φοβηθῇ · οὕτω καὶ ἐνταῦθα βουλόμενος δεῖξαι τὸ μέγεθος τῶν ἡμαρτημένων , εἶπεν , Ἴσως . Τίνος δι’ ἐνεκεν οὐκ εἶπε · Ταπεινοφρόνησον , ἐπίγνωθι τὸν Θεόν ; Εἰ γὰρ διὰ τοῦτο ταῦτα πάσχει , καθὼς καὶ αὐτὸς φησι , τίνος ἐνεκεν ἕτερα παραίνεις ; Εἶπεν , Ἴνα γνῶσιν ὅτι κυριεύει ὁ Ἰγύστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων . Τί οὖν ; Ἴνα ἕτεροι σωφρονισθῶσιν , ἐγὼ χαλάζομαι ; Οὐχί , ἀλλ’ ἐν μὲν τῷ ὄνειρῳ , ὅτε μὴ βουλόμενος ἐμμέναι τῷ σαφεῖ , εἶπεν ,
Lemmas: ὁ ἄγριος , καί ἐν ὁ χλῆδος αὐτός κατασκήπτω ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , σύ εἰμί , βασιλεύς , ὅτι μεγαλύνω καί ἰσχύω , καί ὁ μεγαλωσύνη σύ μεγαλύνω , καί οἴγω εἰς ὁ οὐρανός , καί ὁ κύριος σύ εἰς ὁ πέρας ὁ γῆ . καί ὅτι ὁράω ὁ βασιλεύς εἶπον , καί ἀγάω καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , καί εἶπον · ἐκτίλλω ὁ δένδρον καί διαφθείρω αὐτός , πλήν ὁ ῥυγή ὁ ῥίζα αὐτός ἐν ὁ γῆ ἐσθίω , καί ἐν δεσμός σιδήρεος καί χαλκός , καί ἐν χλόη ὁ ἔξω , καί ἐν ὁ Δρόση ὁ οὐρανός αὐλίζομαι , καί μετά θηρίον ἄγριος ὁ μερίς αὐτός , ὅς ἑπτά καιρός ἀλλάσσω ἐπί αὐτός · [ 225 ] οὗτος ὁ σύγκρισις αὐτός , βασιλεύς , καί σύγκριμα Ἰγύστου εἰμί ὁ οἴγω ἐπί ὁ κύριος ἐγώ ὁ βασιλεύς · καί σύ εκδιώκω ἀπό ὁ ἄνθρωπος , καί μετά θηρίον εἰμί ὁ κατοίκιος σύ , καί χόρτος ὡς βοῦς ψυμους σύ , καί ἀπό ὁ δρόσος ὁ οὐρανός βάπτω ὁ σῶμα σύ , καί ἑπτά καιρός ἀλλάσσω ἐπί σύ , ὡς οὖον γιγνώσκω ὅτι κυριεύω ὁ Ἰγύστος ὁ βασίλεια ὁ ἄνθρωπος , καί ὅς εἄν δόξα δίδωμι αὐτός . καί ὅτι εἶπον · ἵζω ὁ ῥυγή ὁ ῥίζα ὁ δένδρον · ὁ βασίλειος σύ σύ μέρος , ἀπό ὅς εἄν γιγνώσκω ὁ ἐξουσία ὁ οὐράνιος . τις οὖν φημί ; πῶς εἰμί ὁ λύσις ὁ δεινός ; Ζεύς οὗτος , βασιλεύς , ὁ βουλή ἐγώ ἀρέσκω σύ , καί ὁ ἁμαρτία σύ ἐν ἐλεημοσύνη λυτρόω , καί ὁ ἀδικία σύ ἐν οἰκτιρμός περιψάω . ἴσος εἰμί μακροθυμία ὁ παράπτωμα σύ . τις λέγω , Ἴσος εἰμί ; καί ὁ φάρμακον ὁ ἰσχύς ὑπό τις ἀμφιβολία καθιστάω ; οὖον διά οὗτος εἶπον , Ἴσος , οὐ ἀμφιβάλλω , μή γίγνομαι , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ φόβος ἐπιτείνω βούλομαι , ὡς πᾶς θεραπεία καί πᾶς συγγνώμη ἀνώτερος αὐτός ἁμαρτάνω εἰμί . εἰμί γάρ καί μετά οὗτος λέγω ἐπιμένω ὁ μανία , πολύς μᾶλλον εἰμί μή μετά ἀμφιβολία εἴρω . καί γάρ καί ἀλλαχοῦ οὗτος βούλομαι , διά ὁ προφήτης λέγω · ἐάν ἀποπλύνω ἐν νίτρον , κηλιδώνω ἐναντίος ἐγώ , λέγω Κύριος . καί πάλιν · εἰμί αλλοισις Αἰθίοψ ὁ δέρμα , καί πάρδαλις ὁ ποίκιλμα αὐτός . ὥστε οὐ ἔχω ἀποκλείω ὁ μετάνοια , οὐδέ ἵνα ἀποκλείω , ἀλλά ἵνα μᾶλλον φοβέω · οὗτος καί ἐνταῦθα βούλομαι δείκνυμι ὁ μέγεθος ὁ ἁμαρτάνω , εἶπον , Ἴσος . τίς διά ἕνεκα οὐ εἶπον · Ταπεινοφρονέω , ἐπιγιγνώσκω ὁ Θεός ; εἰμί γάρ διά οὗτος οὗτος πάσχω , καθώς καί αὐτός φημί , τίς ἕνεκα ἕτερος παραινέω ; εἶπον , ἵνα γνῶσις ὅτι κυριεύω ὁ Ἰγύστος ὁ βασίλεια ὁ ἄνθρωπος . τις οὖν ; ἵνα ἕτερος σωφρονίζω , ἐγώ χαλάω ; οὐ , ἀλλά ἐν μέν ὁ ὄνειρος , ὅτε μή βούλομαι εἰμί ὁ σαφής , εἶπον ,