joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0245.3
Ἐν ἑτὶ τρίτῳ τοῦ βασιλέως Περσῶν Κύρου λόγος ἀπακαλύψθη τῷ Δανιήλ , οὗ τὸ ὄνομα ἐπεκλήθη Βαλτάσαρ . Καὶ ἀληθινὸς ὁ λόγος · καὶ δυνάμεις μεγάλη καὶ σύννεσις δόθη αὐτῷ ἐν τῇ ὀπτασίᾳ . Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐγὼ Δανιήλ ἠμην πενθὼν τρεῖς ἑβδομάδας . Ἄρτον ἐπιθυμίων οὐκ ἔφαγον , καὶ κρέα καὶ οἶνος οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου , καὶ ἀλείψαι οὐκ ἠλείψάμην ὡς τριῶν ἑβδομάδων ἡμερῶν . Τίνος ἕνεκεν πάλιν πενθεῖ ; Εἰ γὰρ τὸ πρῶτον ἔτος Κύρου ἀνέβη , τίνος ἕνεκεν πενθεῖ ; καὶ πάσας ἡμέρας , εἰκὼς μαν · πάλιν οὐδὲν ἀκούει , ὑπὲρ ὧν εὐχεται . Ἐμοὶ δοκεῖ , ὅτι εὐχεται ὥστε λυθῆναι τὰ δεινὰ ταῦτα . Ἄλλ' οὐδὲν τοιούτου ὁ Θεός · καὶ λέγει σαφέστερον αὐτό . Μᾶλλον δὲ ὡστε πάντας ἀνελεῖν εὐχεται . Εἰ καὶ μεγάλην τὰ δεινὰ , καὶ ἐδούλετο ἀποβαλεῖν τὴν πατρίδα . Οὕτως δὲ σαφέστερον αὐτὸ λέγει , καὶ ἀκριβέστερον . Ὅρα δὴ πανταχοῦ τὸν Δανιὴλ οὐχ ἁπλῶς ἐπιτυγχάναντα τῶν ὄψεων , ἀλλὰ μετὰ νηστειῶν . Ὅτε ἔδει τὸ ὄναρ μαθεῖν , νηστεία προηγήσατο . Ὅτε Γαβριὴλ ἐφάνη , νηστεία πάλιν καὶ σποδὸς καὶ σάκκος . Ὅτε οὕτως φαίνεται , καὶ νηστεία καὶ εὐχή . Ἄλλ' ὅρα καὶ τοῦτον ἀπολογουμένου αὐτῷ σχεδόν . Καὶ ἐν ἡμέρᾳ εἰκοστῇ καὶ τετάρτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου , ἐγὼ ἤμην ἐχόμενος τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου , οὗτός ἐστι Τίγρις . Καὶ ἤρα τοὺς ὀφθαλμούς μου , καὶ εἶδον · καὶ ἰδοὺ ἄνθρω ἐνδεδυμένος βαδίζ , καὶ ἡ στολὴς αὐτοῦ περιεκύκλωμένη χρυσίῳ Ὀφράτ , καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσεῖς , καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ δρασὶς ἀστραπῆς , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρός , καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς δρασὶς χαλκοῦ στίλβοντος , καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου . Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν , καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ' ἐμοῦ οὐκ εἶδον τὴν ὀπτασίαν , ἀλλ' ἡ ἐκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ' αὐτούς , καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ . Καὶ ἐγὼ ἀπελείφθην μόνος , καὶ εἶδον τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην , καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς , καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν , καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύος . Καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ · καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαι με ἤμην κατανενυγμένος ἐπὶ πρόσωπόν μου , καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τῆς γῆς . Καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἀπτόμένη μου , καὶ ἤγειρέ με ἐπὶ τὰ γόνατά μου , καὶ ἐπὶ τὰ ἰχνη τῶν ποδῶν μου . Καὶ εἶπε πρὸς με · Δανιὴλ , ἄνθρω ἐπιθυμιῶν , σύνες ἐν τοῖς λόγοις , οὓς ἐγὼ λαλῶ πρὸς σέ , καὶ στήθι ἐπὶ τὰ στάσιά σου , δεὶ νῦν ἀπεστάλην ἐγὼ πρὸς σέ . Καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸ πρὸς με τὸν λόγον τοῦτον , ἀνέστην ἐντροπῶ . Καὶ εἶπε [ 250 ] πρὸς με · Μὴ φοβοῦ , Δανιὴλ , ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς πρώτης , ἧς ἔδωκας τὴν καρδίαν σου τοῦ συνείναι καὶ κακωθῆναι ἐναντί Κυρίῳ τοῦ Θεοῦ σου , ἠκούσθησαν οἱ λόγοι σου , καὶ ἐγὼ ἦλθον ἐν τοῖς λόγοις σου . Ὅρᾳς ὅπερ ἔφη , καὶ τοῦτον ἀπολογουμένον αὐτῷ σχεδόν ; Ἀπὸ πρώτης ἡμέρας , φησίν ,
Lemmas: ἐν ἔτι τρίτος ὁ βασιλεύς Πέρσης Κῦρος λόγος ἀποκαλύπτω ὁ Δανιήλ , ὅς ὁ ὄνομα ἐπικαλέω Βαλτάσαρ . καί ἀληθινός ὁ λόγος · καί δύναμις μέγας καί σύννος δίδωμι αὐτός ἐν ὁ ὀπτασία . ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐγώ Δανιήλ ἀείδω πένθος τρεῖς ἑβδομάς . Ἄρτος ἐπιθυμία οὐ ἔφαγον , καί κρέας καί οἶνος οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα ἐγώ , καί ἀλείφω οὐ ἀλείφω ὡς τρεῖς ἑβδομάς ἡμέρα . τίς ἕνεκα πάλιν πενθέω ; εἰμί γάρ ὁ πρῶτος ἔτος Κῦρος ἀναβαίνω , τίς ἕνεκα πενθέω ; καί πᾶς ἡμέρα , ἔοικα μείς · πάλιν οὐδείς ἀκούω , ὑπέρ ὅς εὔχομαι . ἐμός δοκέω , ὅτι εὔχομαι ὥστε λύω ὁ δεινός οὗτος . ἄλλος οὐδείς τοιοῦτος ὁ Θεός · καί λέγω σαφής αὐτός . μᾶλλος δέ ὡστε πᾶς ἀναιρέω εὔχομαι . εἰμί καί μέγας ὁ δεινός , καί δουλόω ἀποβάλλω ὁ πατρίς . οὕτως δέ σαφής αὐτός λέγω , καί ἀκριβής . Ὅρας δή πανταχοῦ ὁ Δανιήλ οὐ ἁπλόος ἐπιτυγχάνω ὁ ὄψις , ἀλλά μετά νηστεία . ὅτε ἐσθίω ὁ ὄναρ μανθάνω , νηστεία προηγέομαι . ὅτε Γαβριήλ φαίνω , νηστεία πάλιν καί σποδός καί σάκκος . ὅτε οὕτως φαίνω , καί νηστεία καί εὐχή . ἄλλος ὁράω καί οὗτος ἀπολογέομαι αὐτός σχεδόν . καί ἐν ἡμέρα εἰκοστός καί τέταρτος ὁ μείς ὁ πρῶτος , ἐγώ εἰμί ἔχω ὁ ποταμός ὁ μέγας , οὗτος εἰμί Τίγρης . καί ἐράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , καί εἶδον · καί ἰδού ἄνθρω ἐνδύω βαδίζω , καί ὁ στολή αὐτός περικυκλόω χρυσίον Ὀφράτ , καί ὁ σῶμα αὐτός ὡσεί θαρσέω , καί ὁ πρόσωπον αὐτός ὡσεί δρᾶσις ἀστραπή , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὡσεί λαμπάς πῦρ , καί ὁ βραχύς αὐτός καί ὁ σκέλος ὡς δρᾶσις χαλκός στίλβω , καί ὁ φωνή ὁ λόγος αὐτός ὡς φωνή ὄχλος . καί εἶδον ἐγώ Δανιήλ μόνος ὁ ὀπτασία , καί ὁ ἀνήρ ὁ μετά ἐγώ οὐ εἶδον ὁ ὀπτασία , ἀλλά ὁ ἔκστασις μέγας ἐπιπίπτω ἐπί αὐτός , καί φεύγω ἐν φόβος . καί ἐγώ ἀπολείπω μόνος , καί εἶδον ὁ ὀπτασία ὁ μέγας οὗτος , καί οὐ ὑπολείπω ἐν ἐγώ ἰσχύς , καί ὁ δόξα ἐγώ μεταστρέφω εἰς διαφθορά , καί οὐ κρατέω ἰσχύς . καί ἀκούω ὁ φωνή ὁ λόγος αὐτός · καί ἐν ὁ ἀκούω ἐγώ εἰμί κατανύσσομαι ἐπί πρόσωπον ἐγώ , καί ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ γῆ . καί ἰδού χείρ ἅπτω ἐγώ , καί ἀγείρω ἐγώ ἐπί ὁ γόνυ ἐγώ , καί ἐπί ὁ ἴχνος ὁ πούς ἐγώ . καί εἶπον πρός ἐγώ · Δανιήλ , ἄνθρω ἐπιθυμία , συνίημι ἐν ὁ λόγος , ὅς ἐγώ λαλέω πρός σός , καί ἵστημι ἐπί ὁ Στασία σύ , δεῖ νῦν ἀποστέλλω ἐγώ πρός σός . καί ἐν ὁ λαλέω αὐτός πρός ἐγώ ὁ λόγος οὗτος , ἀνίστημι ἔντροπον . καί εἶπον [ 250 ] πρός ἐγώ · μή φοβέω , Δανιήλ , ὅτι ἀπό ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος , ὅς δίδωμι ὁ Καρδία σύ ὁ συνίημι καί κακόω ἐναντίος κύριος ὁ Θεός σύ , ἀκούω ὁ λόγος σύ , καί ἐγώ ἔρχομαι ἐν ὁ λόγος σύ . ὁράω ὅσπερ φημί , καί οὗτος ἀπολογέομαι αὐτός σχεδόν ; ἀπό πρῶτος ἡμέρα , φημί ,