joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0209.1
Σὺ βασιλεὺς ἑώωρεις , καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία , ἡ εἰκὼν ἐκεῖνη μεγάλη , καὶ ἡ πρόσφυσις αὐτῆς ὑπερῆρξε δὲντὸς πρὸ προσώπου σου , καὶ ἡ ὁρᾶσις αὐτῆς φοβερὰ . Εἰκὼν ἡς ἡ κεφαλὴ χρυσίου καθαροῦ · αἱ χεῖρες αὐτῆς καὶ τὸ στήθος καὶ οἱ βραχίονες αὐτῆς ἀργυροῦ · ἡ κοιλία αὐτῆς καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῦ · αἱ κνήμαι σιδηραὶ · οἱ πόδες μέρος μὲν τι σιδηροῦν , μέρος δὲ τι ὀστρακίνου . Ὅρα ποίας ὕψους τξιμώθη Ναβουχοδονόσορ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐμελλεν εἰς τὰ ἔθνη τὸ χρέημα διαβιβάζεσθαι , προανακροῦεται τοῦτο ἀνωθεν τὴν ἐθνικὴν παράδοσιν · καὶ ἐν ἐθνικῇ τοῦτο ὁρᾶται , τοῦ ναοῦ καταλυθέντος , τῶν νομικῶν ἀνηρημένων . Πῶν διὰ Ἑβραίων ἐρμηνεύεται . Εἰ γὰρ καὶ εἰς ἐθνικοὺς ἐμελλε διαβιβάζεσθαι , ἀλλὰ διὰ Ἑβραίων ἀνδρῶν , τῶν ἀποστόλων . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ Κορνηλίου γέγονε . Προλαλᾷδει τὰ ἔθνη , καὶ οὐκ ἀκολουθεῖ . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὴν εἰκόνα πρῶτος εἶδεν ὁ Ναβουχοδονόσορ , τὴν δὲ γνῶσιν πρῶτος εἶδε Δανιήλ . Καὶν' εἴδησ ὅτι καὶ πρῶτοι οἱ ὑστεροὶ οἱ Ἰουδαῖοι · πρῶτοι τὰ ἀγαθὰ ἔλαβον , ἀλλὰ οὐκ ἔδεσαν ὅπερ ἔλαβον , ἵνα ἴσον γένηται . Οὕτω καλεῖ πρὸ τοῦ βαπτίσματος κατηξιώθησαν Πνεύματος . Οὕτω καὶ ἐπὶ Ἀβραὰμ πρῶτη ἡ πίστις ἐκεῖνη τῶν ἐθνῶν , ὑστέρᾳ δὲ ἡ περιτομή · ἀλλὰ διὰ περιτομῆς ἡ σωτηρία . Εἶπον ταῦτα μυριάκις οὐ προσφέσαι τοὺς Ἰουδαίους , καὶ εἰ μὴ πολλὰ παρ' ὧν ἡ νωθεσία , χὰν ἐξεκάλυψα , ποῦ καὶ πότε . Ἐπειδὴ δὲ οὐ προσεῖχον , μεταβαίνει εἰς τὰ ἔθνη λοιπῶν . Ἀκούοντες ἐκεῖνοι τούτων τῶν ῥημάτων , κατέπιπτον · ὁ ἐθνικὴ ἀκούσας προσεκύνησεν . Ὅρα καὶ τὰ ἐπὶ Χριστοῦ διατυπουμένα . Ἡ Χανανίτις προσκυνεῖ · οὗτοι οὐ ποιούσι τοῦτο , ἀλλ' ἐλαύνουσιν . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐκεῖνοι ἔθηνσαν τὸν Ἰερεμίαν , οὕτως προσεκύνησεν τὸν Δανιήλ . Πάλιν Ἰουδαῖοι τοὺς ἀποστόλους ἀπελαύνουσιν , οἱ Ἕλληνες λέγουσιν , ὅτι Οἱ θεοὶ κατέθεσαν πρὸς ἡμᾶς . Ὅταν γὰρ ἡ χρίσις χωρὶς πάθους γίνηται , ἀδίκαστός ἐστι καὶ καθαρά . Ὅρᾶς τοὺς τύπους λαμπρόντας ; Ἐν Βαβυλῶνι τὰ περὶ Χριστοῦ ἀκούεται , καὶ ἀκροατὴς ὁ βάρβαρος γίνεται , ἵνα μάθῃ ὅτι οὐ μόνον ἐθνικοὶ , ἀλλὰ καὶ βάρβαροι ταῦτα ἀκούσονται , ὥσπερ [ 215 ] ὁ Παῦλος φησι · Ὑμεῖλότες εἰμὶ εὐαγγελλίσασθαι Ἕλλησι τε καὶ βαρβάροις . Καὶ ἵνα μὴ ἀπογνῶς , τὰς ἐλπίδας ὑποτυπουτοῦσι . Τί γὰρ οὐκ ἦν κῶλυμα ; Ὁ τύφος ὁ βασιλικός , ἡ φύσις αὕτη ἡ βαρβαρική , τὸ εὐτελὲς τοῦ λέγοντος · αἰχμάλωτος γὰρ ἦν · ἡ ἡλικία · νέος γὰρ · τὸ τῆς θρησκείας ἀλλότριον . Οὐκ εἶπεν , Ἔδεισε προθεῖναι τὰ σέ , τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς πόλεως · ἐκαὶνα ἠγνόησας , καὶ ταῦτα προλέγεις ; Ἄπερ λέγουσιν οἱ ἀγώνονες · Ἔστι τὸν Χριστὸν ἀναστῆσαι ἑαυτόν . Αὐτὸ τὸ λεγόμενον κατάλυσις τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἦν , καὶ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης συνέλεια . Καὶ ἐπίστευσεν Ναβουχοδονόσορ . Οὐ γὰρ ἂν , εἰ μὴ ἐπίστευσεν , ἔθωσε τῷ Δανιήλ . Πιστεὺει Ναβουχοδονόσορ , τινὲς δὲ ἀπιστοῦσι τοῦτο . Διὰ τοῦτο πολλάς προφθήσεις ἐγένοντο . Εἰ μὴ ἐγένοντο ἐκεῖναι , πολλὰ ταύταις πίστευσε . Ἴνα δὲ μὴ ἐπὶ πλέον ἀσαφὴ ποιῶ τὸν λόγον , φέρω τοῦτον ὑμῖν ἐρμηνεύσωμεν . Πέντε εἶδεν ὕλας , χρυσόν , ἀργυρον , χαλκόν , σίδηρον , ὀστρακον . Εἶτα εἰκὼν πᾶσα ὁ χρόνος ἐστίν , καὶ ἡ ἀκολουθία τοῦ χρόνου . Καὶ καλῶς εἶπεν , Εἰκὼν . Εἰκὼν γὰρ ἔοικε τὰ ἡμέτερα , εἰκόνι ἀνύψῳ . Καὶ καλῶς εἰκὼν ἀπὸ χρυσοῦ . Καθάπερ γὰρ ὁ χρυσός , χὰν λαμπρὸς ἦ , ἀπὸ γῆς ἐστιν , οὕτω καὶ ἡ φύσις ἡ ἡμετέρα , καὶ τὰ πράγματα . Καὶ δρὰ δτι κόνις γίνεται , ὅπερ ἦν πρὸ τοῦτο . Καίτοι τοῦτο λίθος · οὐχ ἂν ἐργάσαιτο . Συνεργεῖ μὲν δύναται λίθος , οὐδὲν δὲ μεταβαλεῖν οὐ δύναται . Ἄλλα τοῦτο γέγονεν . Εἰδὲς τὸ μυστήριον τῆς ἀναστάσεως . Καὶ γὰρ τῶν σωμάτων ἡμῶν πρότερον στοιχειωθέντων , καὶ πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἐπανελθόντων φύσιν , τὴν γὴν λέγω , τότε ἡ φθορὰ ἐπασώχεται . Ταῦτα δὲ πάντα ὁ λίθος ποιεῖ . Ὅστε ὅταν ἴδῃς τὴν εἰκόνα ἐκ διαφόρων συγκειμένην ὑλῶν , καὶ τὴν μὲν κεφαλὴν αὐτῆς λαμπράν , τὸ δὲ στήθος φαυλότερον , καὶ τὴν γαστέρα ἀτιμότεραν , καὶ τὰς κνήμας εὐτελεστέρας , τὴν διαφορὰν ταύτην περὶ τὴν ὕλην νόμιζε . Μιὰς γὰρ οὐσίας τὰ πάντα · καὶ μαρτυρεῖ τὸ τέλος , εἰς κόνιν ἅπαντα διάλυσιν . Οὐ μικρὰ αὕτη φιλοσοφία . Ἐννόησον γὰρ τὴν φιλοσοφίαν ταύτὴν καὶ ἀπὸ τῶν παρόντων πραγμάτων , ἀπὸ τοῦ χρυσίου καταγαγὼν εἰς βασιλεύοντα , τὸν πᾶρχον , τὸν μετ' ἐκεῖνον , τὸν χαλκὸν , τοὺς μετὰ ταῦτα ὀστρακίνους , σιδηρούς . Ἄλλ' ἂν εἰς τὴν σοφὴν ἐλθῇς , χὴν μυριάκις καλεῖ βιάζονται λάχναινα χρυσίνν κατασκευάζοντας , δὲει τὴν φύσιν αὐτῆς . Πάλιν νόει μοι τὸν πλούσιον , τὸν δέσμιον , ἐκεῖνον τὸν πλούσιον , τὸν πίνγντα μέχρι τοῦ ὀστράκου , καὶ δὲει πάντα κόνιν . Ἄλλ' ὅρα . Οὐ πρότερον ἐφάνη πάντα κόνις · ὄντα , ἕως ὁ λίθος κατέπεσεν . Ἐδωώρεις ὅως ἀπετμήθη λίθος ἀπὸ τοῦ ὄρους ἄνευ χειρῶν , καὶ ἐκάτασε τὴν εἰκόνα , καὶ τοὺς πόδας τοὺς σιδηρούς καὶ ὀστρακίνους , καὶ ἐλέπτυνεν αὐτοὺς εἰς τέλος . Τότε ἐλεπτύνθη εἰς ἅπας τὸ ὀστρακον , καὶ ὁ σίδηρος , ὁ χαλκός , καὶ ἔγνετο ὥσπερ [ 214 ] κοπιορτὸς ἀπὸ ἀλῶνος θεριστός · καὶ ἔσπερ αὐτὰ τὸ πλήθος τοῦ πνεύματος , καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς . Οὐ γὰρ πρότερον ἐφάνη τῶν πραγμάτων ἡ φύσις , ἕως ὁ γλῶς τῆς δικαιοσύνης ἀνέτειλεν , ὅτι ὁ χρυσὸς οὐ χρυσός . Ὅρα δὲ καὶ ἐν αὐτῷ τούτῳ οὐ μετὰ τὴν συντριβὴν , ἀλλ' ἐπὶ ἑαυτῶν αὐτῶν , οὐδὲν δὲ τοῦτο ἐκεῖνον τιμιώτερον ἦν . Ὅρα καὶ τῇ δὲει , καὶ τῷ χρόνῳ , καὶ τῇ ποιότητι ταῦτα ἐκεῖνον βελτίω . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ χρυσίον ἀπὸ γῆς ἐποίησεν ὁ Θεός , ἵνα μηδὲν μέγα περὶ αὐτοῦ φαντασθῇ . Τίνος δὲ ἕνεκεν τὴν αὐτοῦ βασιλείαν καλεῖ χρυσήν , τὴν δὲ τῶν Περσῶν ἀργύριν , καὶ τὴν τῶν Μακεδόνων χαλκήν , καὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων σιδηρὰν καὶ ὀστρακίνην ; Ὅρα καταλαλήλους τὰς ὕλας . Ὁ γὰρ χρυσὸς πλούτου μὲν ἐστι ἐμφαντικόν , ἀσθενὲς δὲ , καὶ πρὸς ἀπάτην καὶ πρὸς κόρον μᾶλλον καὶ φιλοτιμίαν ἐπιτηδείον . Οὕτω καὶ ἐκεῖνη ἡ βασιλεία οὐκ οὐδὲ Μακεδόνων · ἡ δὲ Ῥωμαίων τὸ χρυσίον ἦν · καὶ τοὺς βαρβάρους , ἐπειδὴ καὶ ἐκεῖ λέγονται εἶναι ὕλαι μεταλλικαί . Καὶ γὰρ παρὰ τῶν Σέρων πολὺς ὁ πλοῦτος , ἀλλ' ἀχρηστος . Κεφαλὴ δὲ ἐπέκει , ἐπειδὴ πρῶτη ἐφάνη . Ἡ δὲ Περσῶν οὐχ οὕτως εὐπρος , ὥσπερ οὐδὲ Μακεδόνων · ἡ δὲ Ῥωμαίων χρησιμωτέρα τε καὶ ἰσχυρότερα , ὑστέρᾳ μὲν τοὺς χρόνους , διὸ καὶ ποδῶν τάξιν ἐπέκει . Ἔστι δὲ αὐτῆς τὰ μὲν ἀσθενῆ , τὰ δὲ ἰσχυρότερα . Τοιούτο τὸ ἀλλόκοτον τῶν ἀνθρώπων . Καὶ ὅταν πληθυνθῇ , φησίν , ἡ ἀνομία , ψυγίησεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν .
Lemmas: σύ βασιλεύς ὁράω , καί ἰδού εἰκών εἷς , ὁ εἰκών ἐκεῖνος μέγας , καί ὁ πρόσφυσις αὐτός ὑπερέρχομαι Δέντος πρό πρόσωπον σύ , καί ὁ ὅρασις αὐτός φοβερός . Εἰκών εἰμί ὁ κεφαλή χρυσίον καθαρός · ὁ χείρ αὐτός καί ὁ στήθος καί ὁ βραχύς αὐτός ἀργύρεος · ὁ κοιλία αὐτός καί ὁ μηρός χαλκός · ὁ κνήμη σιδηρά · ὁ πούς μέρος μέν τίς Σιδηροῦς , μέρος δέ τίς ὀστράκινος . Ὅρας Ποίας ὕψος τίζω Ναβουχοδονόσορ . ἐπεί γάρ μέλλω εἰς ὁ ἔθνος ὁ χρέωμα διαβιβάζω , προανακρούω οὗτος ἄνωθεν ὁ ἐθνικός παράδοσις · καί ἐν ἐθνικός οὗτος ὁράω , ὁ ναός καταλύω , ὁ νομικός ανηρημένος . ποῦ διά Ἑβραῖος ἑρμηνεύω . εἰμί γάρ καί εἰς ἐθνικός μέλλω διαβιβάζω , ἀλλά διά Ἑβραῖος ἀνήρ , ὁ ἀπόστολος . οὗτος καί ἐπί ὁ Κορνήλιος γίγνομαι . Προλαλᾷδει ὁ ἔθνος , καί οὐ ἀκολουθέω . οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ εἰκών πρῶτος ὁράω ὁ Ναβουχοδονόσορ , ὁ δέ γνῶσις πρῶτος ὁράω Δανιήλ . καινός οἶδα ὅτι καί πρῶτος ὁ ὑστερέω ὁ Ἰουδαῖος · πρῶτος ὁ ἀγαθός λαμβάνω , ἀλλά οὐ δένω ὅσπερ λαμβάνω , ἵνα ἴσος γίγνομαι . οὕτως καλέω πρό ὁ βάπτισμα καταξιόω πνεῦμα . οὕτως καί ἐπί Ἀβραάμ πρῶτος ὁ πίστις ἐκεῖνος ὁ ἔθνος , ὕστερος δέ ὁ περιτομή · ἀλλά διά περιτομή ὁ σωτηρία . εἶπον οὗτος μυριάκις οὖον πρόσφημι ὁ Ἰουδαῖος , καί εἰμί μή πολύς παρά ὅς ὁ νωθεσία , χήν ἐκκαλύπτω , ποῦ καί πότε . ἐπεί δέ οὖον προσέχω , μεταβαίνω εἰς ὁ ἔθνος λοιπός . ἀκούω ἐκεῖνος οὗτος ὁ ῥῆμα , καταπίπτω · ὁ ἐθνικός ἀκούω προσκυνέω . Ὅρας καί ὁ ἐπί Χριστός διατυπόω . ὁ Χανανίτης προσκυνέω · οὗτος οὖον ποιέω οὗτος , ἀλλά ἐλαύνω . οὕτως καί ἐνταῦθα ἐκεῖνος θνῄσκω ὁ Ἰερεμίας , οὕτως προσκυνέω ὁ Δανιήλ . πάλιν Ἰουδαῖος ὁ ἀπόστολος ἀπελαύνω , ὁ Ἕλλην λέγω , ὅτι ὁ θεός κατατίθημι πρός ἐγώ . ὅταν γάρ ὁ χρῖσις Χωρὶς πάθος γίγνομαι , αδίκαστος εἰμί καί καθαρός . ὁράω ὁ τύπος λάμπρω ; ἐν Βαβυλών ὁ περί Χριστός ἀκούω , καί ἀκροατής ὁ βάρβαρος γίγνομαι , ἵνα μανθάνω ὅτι οὖον μόνος ἐθνικός , ἀλλά καί βάρβαρος οὗτος ἀκούω , ὥσπερ [ 215 ] ὁ Παῦλος φημί · υμειλοαιρεω εἰμί εὐαγγελίζω Ἕλλην τε καί βάρβαρος . καί ἵνα μή ἀπογιγνώσκω , ὁ ἐλπίς ὑποτυπέω . τις γάρ οὐ εἰμί κώλυμα ; ὁ τύφος ὁ βασιλικός , ὁ φύσις οὗτος ὁ βαρβαρικός , ὁ εὐτελής ὁ λέγω · αἰχμάλωτος γάρ εἰμί · ὁ ἡλικία · νέος γάρ · ὁ ὁ θρησκεία ἀλλότριος . οὐ εἶπον , δείδω προτίθημι ὁ σός , ὁ αἰχμαλωσία ὁ πόλις · καινός ἀγνοέω , καί οὗτος προλέγω ; Ἄπερ λέγω ὁ ἄγωνος · εἰμί ὁ Χριστός ἀνίστημι ἑαυτοῦ . αὐτός ὁ λέγω κατάλυσις ὁ βασίλεια αὐτός εἰμί , καί ὁ οἰκέω ἀπασάω συναιρέω . καί πιστεύω Ναβουχοδονόσορ . οὖον γάρ εἄν , εἰμί μή πιστεύω , θωάζω ὁ Δανιήλ . πιστεύω Ναβουχοδονόσορ , τις δέ ἀπιστέω οὗτος . Ζεύς οὗτος πολύς προφθάνω γίγνομαι . εἰμί μή γίγνομαι ἐκεῖνος , πολύς οὗτος πιστεύω . ἵνα δέ μή ἐπί πλέω ἀσαφής ποιέω ὁ λόγος , φέρω οὗτος σύ ἐρμηνεύω . Πέντε ὁράω Ὕλας , χρυσός , ἄργυρος , χαλκός , σίδηρος , ὄστρακον . εἶτα εἰκών πᾶς ὁ χρόνος εἰμί , καί ὁ ἀκολουθία ὁ χρόνος . καί καλῶς εἶπον , Εἰκών . Εἰκών γάρ ἔοικα ὁ ἡμέτερος , εἰκών ἀνυψόω . καί καλῶς εἰκών ἀπό χρυσός . καθά γάρ ὁ χρυσός , χήν λαμπρός εἰμί , ἀπό γῆ εἰμί , οὗτος καί ὁ φύσις ὁ ἡμέτερος , καί ὁ πρᾶγμα . καί δράω δ κόνις γίγνομαι , ὅσπερ εἰμί πρό οὗτος . καίτοι οὗτος λίθος · οὐ εἄν ἐργάζομαι . συνεργέω μέν δύναμαι λίθος , οὐδείς δέ μεταβάλλω οὖον δύναμαι . ἄλλος οὗτος γίγνομαι . ἀνάκλεις ὁ μυστήριον ὁ ἀνάστασις . καί γάρ ὁ σῶμα ἐγώ πρότερος στοιχειόω , καί πρός ὁ ἀρχαῖος ἐπανέρχομαι φύσις , ὁ γή λέγω , τότε ὁ φθορά ἐπασώχεται . οὗτος δέ πᾶς ὁ λίθος ποιέω . ὅστε ὅταν ὁράω ὁ εἰκών ἐκ διάφορος σύγκειμαι ὕλη , καί ὁ μέν κεφαλή αὐτός λαμπρός , ὁ δέ στήθος φαῦλος , καί ὁ γαστήρ ἄτιμος , καί ὁ κνήμη εὐτελής , ὁ διαφορά οὗτος περί ὁ ὕλη νομίζω . εἷς γάρ οὐσία ὁ πᾶς · καί μαρτυρέω ὁ τέλος , εἰς κόνις ἅπας διάλυσις . οὖον μικρός οὗτος φιλοσοφία . ἐννοέω γάρ ὁ φιλοσοφία οὗτος καί ἀπό ὁ πάρειμι πρᾶγμα , ἀπό ὁ χρυσίον κατάγω εἰς βασιλεύω , ὁ πᾶρχον , ὁ μετά ἐκεῖνος , ὁ χαλκός , ὁ μετά οὗτος ὀστράκινος , σιδηρούς . ἄλλος εἄν εἰς ὁ σοφός ἔρχομαι , χήν μυριάκις καλέω βιάζομαι λάχναινα χρυσίς κατασκευάζω , δήω ὁ φύσις αὐτός . πάλιν νοέω ἐγώ ὁ πλούσιος , ὁ δέσμιος , ἐκεῖνος ὁ πλούσιος , ὁ πίνγντα μέχρι ὁ ὄστρακον , καί δήω πᾶς κόνις . ἄλλος ὁράω . οὖον πρότερος φαίνω πᾶς κόνις · εἰμί , ἠώς ὁ λίθος καταπίπτω . Ἐδωώρεις ὅς ἀποτέμνω λίθος ἀπό ὁ ὄρος ἄνευ χείρ , καί ἐκάτασε ὁ εἰκών , καί ὁ πούς ὁ σιδηρούς καί ὀστράκινος , καί λεπτύνω αὐτός εἰς τέλος . τότε λεπτύνω εἰς ἅπας ὁ ὄστρακον , καί ὁ σίδηρος , ὁ χαλκός , καί γίγνομαι ὥσπερ [ 214 ] κοπιορθος ἀπό ἄλων θεριστός · καί Έσπερ αὐτός ὁ πλήθος ὁ πνεῦμα , καί τόπος οὐ εὑρίσκω αὐτός . οὖον γάρ πρότερος φαίνω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , ἠώς ὁ γλῶς ὁ δικαιοσύνη ἀνατέλλω , ὅτι ὁ χρυσός οὖον χρυσός . Ὅρας δέ καί ἐν αὐτός οὗτος οὖον μετά ὁ συντριβή , ἀλλά ἐπί ἑαυτοῦ αὐτός , οὐδείς δέ οὗτος ἐκεῖνος τίμιος εἰμί . Ὅρας καί ὁ δήω , καί ὁ χρόνος , καί ὁ ποιότης οὗτος ἐκεῖνος ἀγαθός . Ζεύς γάρ οὗτος καί χρυσίον ἀπό γῆ ποιέω ὁ Θεός , ἵνα μηδείς μέγας περί αὐτός φαντάζω . τίς δέ ἕνεκα ὁ αὐτός βασίλειος καλέω χρύσεος , ὁ δέ ὁ Πέρσης Αργύρι , καί ὁ ὁ Μακεδών χάλκεος , καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος σιδηρά καί ὀστράκινος ; Ὅρας κατάλαλος ὁ Ὕλας . ὁ γάρ χρυσός πλοῦτος μέν εἰμί ἐμφαντικός , ἀσθενής δέ , καί πρός ἀπάτη καί πρός κόρος μᾶλλον καί φιλοτιμία ἐπιτήδειος . οὕτως καί ἐκεῖνος ὁ βασίλειος οὐ οὐδέ Μακεδών · ὁ δέ Ῥωμαῖος ὁ χρυσίον εἰμί · καί ὁ βάρβαρος , ἐπεί καί ἐκεῖ λέγω εἰμί ὕλη μεταλλικός . καί γάρ παρά ὁ Σέρα πολύς ὁ πλοῦτος , ἀλλά ἄχρηστος . Κεφαλή δέ πέκω , ἐπεί πρῶτος φαίνω . ὁ δέ Πέρσης οὐ οὕτως εὐπρος , ὥσπερ οὐδέ Μακεδών · ὁ δέ Ῥωμαῖος χρήσιμος τε καί ἰσχυρός , ὕστερος μέν ὁ χρόνος , διό καί πούς τάξις πέκω . εἰμί δέ αὐτός ὁ μέν ἀσθενής , ὁ δέ ἰσχυρός . τοιοῦτος ὁ ἀλλόκοτος ὁ ἄνθρωπος . καί ὅταν πληθύνω , φημί , ὁ ἀνομία , ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς .