joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0236.2
πται θρόνῳ . Εἰδὲ ἔνδυμα εἶχε , πῶς οὐκ ἀνηλίωσεν αὐτὸ τὸ πῦρ ; πῶς εἰ δὲ ( f . ετη ) Παλαιὸς ἡμερῶν , ὁ [ f . δε ] πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ὑπῆρχεν ; πῶς δὲ καὶ παλαιός ; Σὺ γὰρ , φησί , [ 240 ] ὁ αὐτὸς εἶ . Πῶς οὖν παλαιός ; Καὶ τὰ ἐκείσου γὰρ , φησί , οὐκ ἐναπεύσῃ . Πῶς δὲ καὶ ἔνδυμα γένει ; ἄν περὶ τὸν ἀπειρον καὶ ἀσώματον ; Οὐδὲ γὰρ τὴς μεγαλυσθήσης αὐτοῦ , φησί , δεῖ πέρ-δοκεν . Καὶ πάλιν Ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανόν , σὺ ἐκεῖ εἶ ἐὰν καταβῶ εἰς τὸν ἅδην , πάρει . Πῶς οὖν ἱματίῳ περιεγράφετο ἀνθρώπινον , καὶ οὐτε τοῦτο ἀν-ἡλίωσεν ; Ἄλλὰ μὴν καὶ ἑτερα πολλὰ θύσαντο ἰδεῖν ὁ προφήτης . Πῶς δὲ τρίχες ἐν πυρὶ οὐκ ἀνηλίανοντο ; Διὰ γὰρ τοῦτο ἐπήγαγεν Ὁ θρόνος αὐτοῦ πῦρ φλέγον . Καὶ βιβλία ἀνεῴχθησαν . Ὦστε αὐτοκατά-κριτον γενέσθαι τὸν κρινόμενον . Ἐθεώρουν τότε ἀπὸ φωνῆς τῶν λόγων τῶν μεγάλων , ὧν τὸ κέρας ἐκεῖνο ἐλάλει . Θεωρῶν ἡμῖν , ἕως ἀνηρέθη τὸ θη-ρίον , καὶ ἀπώλετο , ἀπὸ τῆς μεγαληγορίας . Καὶ τὸν Ἀλέξανδρον προσεκύνησε τὸν Θεόν . Καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐδόθη εἰς καύσιν πυρός . Καὶ τῶν Λοιπῶν θηρίων μεταστάθη ἡ ἀρχὴ καὶ μακρότης ζωῆς ἐδόθη αὐτοῖς ἕως καιρῶν καὶ καιροῦ . Εἰ καὶ τέλος ἔσχον , ἀλλ' ὅμως τοῦτο ἐγένετο . Καὶ κατακεκαῦθαι τὸ θηρίον , καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐκανθῆν . Τὸ παντελῶς ἀνηρήσθαι δηλοῖ . Ἐθεώρουν ἐν ὄράματι τῆς νυκτός καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ὡς Υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν . Τίς ταῦτα ἀγορεύει ; εἰς διαλέψαι δυνήσεται ; μὴ γὰρ Πέτρος ταῦτα λέγει , ὡ Ἰουδαῖε ; μὴ γὰρ Παῦλος ; Καὶ ἰδοὺ , φησί , ὡς Υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν , καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἐφθασεν . Ἰδοὺ καὶ τὸ ὁμοιόμοιον . Ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη αὐτῷ . Ἵνα ὅταν ἴδῃς διδομένην αὐτῷ τὴν βασιλείαν , μὴ ἀνθρωπίνης νομίσῃς εἶναι τὸ δεδόσθαι . Ἀπὸ γὰρ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , φησί τὰς δὲ νεφέλας ἀντὶ τοῦ οὐρανοῦ παραλαμβάνειν εἴωθεν ἡ Γραφή . Καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμή , καὶ ἡ βασιλεία καὶ πάντες οἱ λαοί , φυλαί , γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν . Ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος , ἥτις οὐ παρελεύσεται καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται . Τί τοῦτο σαφέστερον ; εἴπ μοι . Καὶ πάντες λαοί , φησί , φυλαί , γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν . Ὅρα πῶς ἅπαν τὸ ἔθνος τῆς οἰκουμένης περιέγραψεν . Ὅρα καὶ τὸ κριτήριον αὐ-τὸν λαβόντα . Ἵνα γὰρ μὴ χρόνου νομίσῃς εἶναι τοῦτο , φησί Ἡτις οὐ παρελεύσεται καὶ ἡ βασιλεία αὐ-τοῦ οὐ διαφθαρήσεται ἀλλ' ἔστηκε καὶ μένει . Εἰ δὲ ἀπιτεῖς , ἀπὸ πραγμάτων πεῖθου . Εἶδες ὁμοιότητα αὐτοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ; Ἐπειδὴ γὰρ ὕστερος ἐφάνη τοῦ Πατρὸς , διὰ τοῦτο φησι , ὅτι ἦλθε μετὰ τῶν νεφε-λῶν . Ὅτι δὲ ἦν καὶ πρώτην , δηλοῦν ἐκ τῶν νεφελῶν ἐπὶ τῶν νεφελῶν γὰρ ἔρχεται . Καὶ αὐτῷ προσηνέχθη ἡ τιμή . Ἠν εἶχε , τοῦτέστι . Καὶ λαοί , φυλαί , γλῶσ-σαι αὐτῷ δουλεύσουσιν . Τὴν μὲν γὰρ ἀρχὴν εἶχεν ἤδη , τότε δὲ ἔλαβεν αὐτὴν ἦν εἶχεν . Ὦσπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ Πατρὸς νοεῖς τὰς τρίχας , καὶ τὰ λοιπά οὕτω καὶ τοῦτο . Τὸ δὲ Ἐδόθη [ 241 ] , καὶ ὅσα τοιαῦτα ἀκούων ,
Lemmas: πέτομαι θρόνος . ἀνάκλεις ἔνδυμα ἔχω , πῶς οὐ ἀναλίσκω αὐτός ὁ πῦρ ; πῶς εἰμί δέ ( f . ἔτος ) Παλαιός ἡμέρα , ὁ [ f . δέ ] πρό πᾶς ὁ αἰών ὑπάρχω ; πῶς δέ καί παλαιός ; σύ γάρ , φημί , [ 240 ] ὁ αὐτός εἰμί . Πῶς οὖν παλαιός ; καί ὁ κεῖσος γάρ , φημί , οὐ ἐναπεύσῃ . Πῶς δέ καί ἔνδυμα γένος ; ἄν περί ὁ ἤπειρος καί ἀσώματος ; οὐδέ γάρ σής μεγαλυσθήσης αὐτός , φημί , δεῖ περ-δοαν . καί πάλιν ἐάν ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , σύ ἐκεῖ εἰμί ἐάν καταβαίνω εἰς ὁ ἅδην , πάρειμι . Πῶς οὖν ἱμάτιον περιγράφω ἀνθρώπινος , καί οὐ οὗτος ἀναιρέω ; ἀλλά μήv καί ἑς πολύς θύω ὁράω ὁ προφήτης . Πῶς δέ θρίξ ἐν πῦρ οὐ ἀναλίσκω ; Ζεύς γάρ οὗτος ἐπάγω ὁ θρόνος αὐτός πῦρ φλέγω . καί βιβλίον ἀνοίγω . ὥστε αὐτοκατάκριτος γίγνομαι ὁ κρίνω . θεωρέω τότε ἀπό φωνή ὁ λόγος ὁ μέγας , ὅς ὁ κέρας ἐκεῖνος λαλέω . θεωρός ἐγώ , ἠώς ἀναιρέω ὁ θηρίον , καί ἀπόλλυμι , ἀπό ὁ μεγαληγορία . καί ὁ Ἀλέξανδρος προσκυνέω ὁ Θεός . καί ὁ σῶμα αὐτός δίδωμι εἰς καῦσις πῦρ . καί ὁ λοιπός θηρίον μεθίστημι ὁ ἀρχή καί μακρότης ζωή δίδωμι αὐτός ἠώς καιρός καί καιρός . εἰμί καί τέλος ἔχω , ἀλλά ὅμως οὗτος γίγνομαι . καί κατακαίω ὁ θηρίον , καί ὁ σῶμα αὐτός καίνω . ὁ παντελῶς ἀναιρέω δηλόω . θεωρέω ἐν ὅραμα ὁ νύξ καί ἰδού μετά ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός ὡς υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰμί . Τῖς οὗτος ἀγορεύω ; εἰς διαλείπω δύναμαι ; μή γάρ Πέτρος οὗτος λέγω , εἰμί Ἰουδαῖος ; μή γάρ Παῦλος ; καί ἰδού , φημί , ὡς υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰμί , καί ἠώς ὁ Παλαιός ὁ ἡμέρα φθάνω . ἰδέ καί ὁ ομοιομοιος . ἐνώπιος αὐτός προσφέρω αὐτός . ἵνα ὅταν ὁράω δίδωμι αὐτός ὁ βασίλειος , μή ἀνθρώπινος νομίζω εἰμί ὁ δίδωμι . ἀπό γάρ ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , φημί ὁ δέ νεφέλη ἀντί ὁ οὐρανός παραλαμβάνω εἴωθα ὁ γραφή . καί αὐτός δίδωμι ὁ ἀρχή καί ὁ τιμή , καί ὁ βασίλειος καί πᾶς ὁ λαός , Φυλή , γλῶσσα αὐτός δουλεύω . ὁ ἐξουσία αὐτός ἐξουσία αἰώνιος , ὅστις οὖον παρέρχομαι καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω . τις οὗτος σαφής ; εἶπον ἐγώ . καί πᾶς λαός , φημί , Φυλή , γλῶσσα αὐτός δουλεύω . Ὅρας πῶς ἅπας ὁ ἔθνος ὁ οἰκέω περιγράφω . Ὅρας καί ὁ κριτήριον αὐτός λαμβάνω . ἵνα γάρ μή χρόνος νομίζω εἰμί οὗτος , φημί ὅστις οὖον παρέρχομαι καί ὁ βασίλειος αὐ-τός οὖον διαφθείρω ἀλλά ἵστημι καί μένω . εἰμί δέ ἀφίημι , ἀπό πρᾶγμα πείθω . εἶδον ὁμοιότης αὐτός πρός ὁ πατήρ ; ἐπεί γάρ ὕστερος φαίνω ὁ πατήρ , διά οὗτος φημί , ὅτι ἔρχομαι μετά ὁ νεφέλη . ὅτι2 δέ εἰμί καί πρῶτος , δηλόω ἐκ ὁ νεφέλη ἐπί ὁ νεφέλη γάρ ἔρχομαι . καί αὐτός προσφέρω ὁ τιμή . ἐάν ἔχω , τουτέστι . καί λαός , Φυλή , γλῶσσα αὐτός δουλεύω . ὁ μέν γάρ ἀρχή ἔχω ἤδη , τότε δέ λαμβάνω αὐτός εἰμί ἔχω . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ πατήρ νοέω ὁ θρίξ , καί ὁ λοιπός οὗτος καί οὗτος . ὁ δέ δίδωμι [ 241 ] , καί ὅσος τοιοῦτος ἀκούω ,