joannes-chrysostomus.interpretatio-in-danielem-prophetam-sp pg056_0205.1
ἀναίδεις γὰρ τούτους καλοῦμεν . Ἐγνώρισε δὲ ὁ ᾿Αριώχ τῷ Δανιὴλ τὸ ῥῆμα . Καὶ Δανιὴλ ἐξῆλθε , καὶ ἠξίωσε τὸν βασιλέα ὅπως χρόνον αὐτῷ δῷ , καὶ τὴν σύγκρισιν τοῦ ἐνυπνίου ἀπαγγείλῃ τῷ βασιλεῖ . Θαύμασον πῶς ἐκπείφειν ἐκπείφειν . [ 208 ] Ὅρα πανταχοῦ πάντας πειθόμενους αὐτῷ . Ὦθεν πῶς ὑπώπτουν ἀληθῆ λέγειν αὐτόν ; πῶς οὐκ εἶπεν , πάντες ἠλέγχθησαν , ὡμολόγησαν μὴ εἶναι ἀνθρωπίνης φύσεως τοῦτο · καὶ σὺ βάρβαρος ἄν πᾶσιν οἷς περιγενέσθαι ; Ἄλλ᾽ ὅταν ὁ Θεὸς οἰκονομῇ καὶ προκατασκευάζῃ τὰ πράγματα , μηδὲν ἀπόρει . Ἄλλως δὲ καὶ ἀχύνδυνον ἂν ἐπ᾽ αὐτὸ ὑστερον ἐλθεῖν . Τίνος ἕνεκεν οὐκ εὐθέως αὐτῷ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε ; Πρῶτον μὲν ὥστε κατάδηλον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα , ὥστε αὐτοὺς ἐν χρείᾳ καταστῆναι πολλῇ . Εἰ γὰρ καὶ προφήτης ἦν , ὅμως ἠγνόησε . Πάλιν σοὶ διὰ δικαίων ἀπολογεῖται , δείκνυς ὅτι ἐκεῖνοι οὐκ ἐδύσατο μελλούσις κινδυνεύειν χωρὶς εὐχῆς καρτερικῆς , πολλῷ μᾶλλον σοὶ οὐ δώσει . Διὰ τοῦτο πανταχοῦ τὰς εὐχὰς αἰτεῖ ὁ Παῦλος , Τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες , γράφων . Οὐ γὰρ ἀρχεῖ βίος καθαρὸς , [ μὴ ] καὶ εὐχὴ προσῆ . Ὅρα πάλιν τὴν πίστιν αὐτοῦ τὴν πολλὴν . Δεύτερος οὖτος ἄθλος · καὶ πάλιν ὁ Δανιὴλ ἠξίει τὸ πρᾶγμα , καὶ χρόνον αἰτεῖ παρεσκευασμένον πρὸς πολλὴν καρτερίαν καὶ εὐχὴν . Ὡστε οὐκ ἡξίου εὐθέως ἀκούσθαι · Ἐδωσαν ἐκείνοις τὴν χάριν , ἀνεκοινώσατο τοῖς φίλοις . Ἵστε τῷ Δανιὴλ μυστήριον ἀπεκαλύφθη ἐν ὄραματι νυκτός . Καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ Δανιὴλ , καὶ εἶπε · Εἴη τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ αἰῶνος , καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος , ὅτι ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσις καὶ ἡ ἰσχύς αὐτοῦ ἐστι . Καὶ αὐτὸς ἀλλοιοῖ χρόνους καὶ καιρούς , καθιστᾷ βασιλᾶς καὶ μεθιστᾷ , διδὼς σοφίαν τοῖς σοφοῖς , καὶ φρόνησιν τοῖς αἰτοῦσι σύνεσιν . Ἀνὴρ ἀποκαλύπτει βαθὴ καὶ ἀπόκρυφα , γινώσκον τὰ ἐν τῷ σκότει · καὶ τὸ φῶς με᾽ αὐτοῦ ἐστι . Σοί , ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου , ἐξομολογοῦμαι , καὶ αἰνῶ , ὅτι σοφίαν καὶ σύνεσιν ἐδώκας μοι , καὶ νῦν ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ . Οὐδὲπω φανερῶς αὐτῷ ἀπεκαλύφθη , ἀλλ᾽ ἐτι ἐν ὄραματι · προγυμνάζεται γὰρ ὁ προφήτης . Ὅρα δὲ αὐτοῦ τὴν παρρησίαν . Τίς ἡ γνώμη , φησί , ἡ ἀναίδης αὕτη ; Ἐμοῖγε δοκεῖ καὶ πρὸ τῆς εὐθὲως κεκλυλῦναι τὸν ἀρχιμάγειρον τῆς σοφίας , τῷ τε κατηγορήσαι τῆς ἠγχειρήσεως , τῷ τε ὑποσχέσθαι λύσιν εὑρεῖν τοῦ δεινοῦ . Τί οὖν ἀπεκαλύφθη τῷ Δανιὴλ ; Ἔστι γὰρ καὶ ἐν ἁγίοις ὑπεροχὴ · διὸ καὶ αὐτὸς προτιμᾶται . Καὶ πῶς εἶδεν ; Ἐν ὄραματι , φησί , οὐ κατὰ ἀνθρωπίνην σοφίαν . Καὶ καλῶς μυστήριον αὐτὸ καλεῖ , ὁ πᾶσιν ἠγνόητο . Καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ . Τὸν παντοκράτορα φησί · τοὔτεστι , τὸν καὶ ἐκεῖ ἐν τῇ βαρβάρων χώρᾳ δυνάμενον . Οὐδαμοῦ θυσία , καὶ ναὸς , καὶ θυσιαστήριον , ἀλλὰ προαίρεσις ἀγαθὴ · καὶ πάντα ἠγύετο . Ὅρα , μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν αἴτησιν , οὐ πρῶτον ἐδραμεν ἐπὶ τὴν αὐλὴν τοῦ βασιλέως , ὡς οὐ τῷ δεδωκότι χάριν ὡμολόγησε τὴν μεγίστην · οὐ καθάπερ ἡμεῖς
Lemmas: ἀναιδής γάρ οὗτος καλέω . γνωρίζω δέ ὁ Ἀριώχ ὁ Δανιήλ ὁ ῥῆμα . καί Δανιήλ ἐξέρχομαι , καί ἀξιόω ὁ βασιλεύς ὅπως χρόνος αὐτός δίδωμι , καί ὁ σύγκρισις ὁ ἐνύπνιος ἀπαγγέλλω ὁ βασιλεύς . θαυμάζω πῶς ἐκπίνω ἐκπίνω . [ 208 ] Ὅρας πανταχοῦ πᾶς πειθόμενος αὐτός . ὤθω πῶς ὑπώπτουν ἀληθής λέγω αὐτός ; πῶς οὐ εἶπον , πᾶς ἐλέγχω , ὁμολογέω μή εἰμί ἀνθρώπινος φύσις οὗτος · καί σύ βάρβαρος ἄν πᾶς ὅς περιγίγνομαι ; ἄλλος ὅταν ὁ θεός οἰκονομέω καί προκατασκευάζω ὁ πρᾶγμα , μηδείς ἀπορέω . ἄλλος δέ καί ἀχύνδυνον εἄν ἐπί αὐτός ὕστερος ἔρχομαι . τίς ἕνεκα οὐ εὐθύς αὐτός ὁ θεός ἀποκαλύπτω ; Πρῶτος μέν ὥστε κατάδηλος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , ὥστε αὐτός ἐν χρεία καθίστημι πολύς . εἰμί γάρ καί προφήτης εἰμί , ὅμως ἀγνοέω . πάλιν σύ διά Δίκαιος ἀπολογέομαι , δείκνυμι ὅτι ἐκεῖνος οὐ δύο μέλλω κινδυνεύω Χωρὶς εὐχή καρτερικός , πολύς μᾶλλον σύ οὖον δίδωμι . Ζεύς οὗτος πανταχοῦ ὁ εὐχή αἰτέω ὁ Παῦλος , ὁ προσευχή προσκαρτερέω , γράφω . οὖον γάρ ἄρχω βίος καθαρός , [ μή ] καί εὐχή πρόσειμι . Ὅρας πάλιν ὁ πίστις αὐτός ὁ πολύς . Δεύτερος οὗτος ἆθλος · καί πάλιν ὁ Δανιήλ ἐξίημι ὁ πρᾶγμα , καί χρόνος αἰτέω παρασκευάζω πρός πολύς καρτερία καί εὐχή . ὡστε οὐ ἀξιόω εὐθύς ἀκούω · δίνω ἐκεῖνος ὁ χάρις , ἀνακοινόω ὁ φίλος . οἶδα ὁ Δανιήλ μυστήριον ἀποκαλύπτω ἐν ὅραμα νύξ . καί εὐλογέω ὁ θεός ὁ οὐρανός Δανιήλ , καί εἶπον · ἀίω ὁ ὄνομα ὁ Θεός εὐλογέω ἀπό ὁ αἰών , καί ἠώς ὁ αἰών , ὅτι ὁ σοφία καί ὁ σύνεσις καί ὁ ἰσχύς αὐτός εἰμί . καί αὐτός ἀλλοιόω χρόνος καί καιρός , καθιστάω Βασιλᾶς καί μεθίστημι , δίδωμι σοφία ὁ σοφός , καί φρόνησις ὁ αἰτέω σύνεσις . ἀνήρ ἀποκαλύπτω βαθύς καί ἀπόκρυφος , γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ σκότος · καί ὁ φάος μου αὐτός εἰμί . σός , ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ , ἐξομολογέω , καί αἰνέω , ὅτι σοφία καί σύνεσις δίδωμι ἐγώ , καί νῦν γνωρίζω ἐγώ ὁ ἀξιόω παρά σύ . οὐδέπω φανερῶς αὐτός ἀποκαλύπτω , ἀλλά ἔτι ἐν ὅραμα · προγυμνάζω γάρ ὁ προφήτης . Ὅρας δέ αὐτός ὁ παρρησία . Τῖς ὁ γνώμη , φημί , ὁ ἀναιδής οὗτος ; ἐγώ δοκέω καί πρό ὁ εὐθύς κλύζω ὁ ἀρχιμάγειρος ὁ σοφία , ὁ τε κατηγορέω ὁ ἐγχείρησις , ὁ τε ὑπισχνέομαι λύσις εὑρίσκω ὁ δεινός . τις οὖν ἀποκαλύπτω ὁ Δανιήλ ; εἰμί γάρ καί ἐν ἅγιος ὑπεροχή · διό καί αὐτός προτιμάω . καί πῶς ὁράω ; ἐν ὅραμα , φημί , οὖον κατά ἀνθρώπινος σοφία . καί καλῶς μυστήριον αὐτός καλέω , ὁ πᾶς ἀγνοέω . καί εὐλογέω ὁ θεός ὁ οὐρανός . ὁ παντοκράτωρ φημί · τουτέστι , ὁ καί ἐκεῖ ἐν ὁ βάρβαρος χώρα δύναμαι . οὐδαμός θυσία , καί ναός , καί θυσιαστήριον , ἀλλά προαίρεσις ἀγαθός · καί πᾶς ηγυαρτυω . Ὅρας , μετά ὁ λαμβάνω ὁ αἴτησις , οὖον πρῶτος τρέχω ἐπί ὁ αὐλή ὁ βασιλεύς , ὡς οὖον ὁ δίδωμι χάρις ὁμολογέω ὁ μέγας · οὖον καθάπερ ἐγώ