joannes-chrysostomus.in-triduanam-resurrectionem-domini-sp pg050_0421.1
γενόμενον τῶν εἰς αὐτὸν τὰς ἐλπίδας ἐχόντων . Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων , καὶ τράγων , καὶ σπεδὸς δαμαλείας βαπτίζοντα , τοὺς κεκοινωμένους ἀγνίζει πρὸς τῆς τῆς σαρκὸς καθάρσει · πῶν μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καθάρσιον γέγονε πάντων ὁμοῦ τῶν Χριστιανῶν ; Ἐὰν οὖν εἴπῃ σοι τις τῶν ἀπίστων , Διὰ τί ἐσταυρώθη ὁ Χριστός ; αὐτὴ αὐτῷ Ἴνα σταυρωθῇ τὸν διάβολον . Ἐὰν εἴπῃ ὁ σοι , Διὰ τί ἐκρεμάσθη ἐπὶ ξύλου ; εἴπῃ αὐτῷ Ἴνα τὴν διὰ ξύλου προηγούμενην ἁμαρτίαν ἐν τῷ παραδείσῳ ἀνακαλύψεται . Ἐὰν εἴπῃ σοι , Διὰ τί καὶ ἀκάνθας ἐφόρεσεν ; εἴπῃ αὐτῷ Ἴνα τὰς ἀκάνθας καὶ τοὺς τριβόλους τοῦ Ἁδὰμ ἐκρίζωσῃ · ἐκεῖνος γὰρ στένει καὶ τρέμει πειθαρχησάσης , καὶ ἀκάνθας καὶ τριβόλους γεωργεῖν . Ἰησοῦς οὖν φιλάνθρωπος ὢν , τοῦ ἰδίου ποιήματος θέλων προνοήσασθαι , πάντα ὑπέστη δι’ ἡμᾶς , ἵνα ἡμᾶς καταδικᾶς ἐλευθερώσῃ . Ὦστερ γὰρ ἐγεννήθη διὰ γυναικός , ἵνα τὴν ἐκ γυναικὸς προηγούμενην ἁμαρτίαν τοῖς ἀνθρώποις ἀπαλείψῃ · οὕτω καὶ καὶ ἀκάνθας σφερανθεῖται , ἵνα τὴν κακὰς γεωργηθεῖσαν ὑπὸ τῆς παρακοῆς γῆν διὰ τῆς ἰδίας ὑπακοῆς ἡμερωτέραν ἐργάσεται . Ἐὰν δὲ εἴπῃ σοι , Καλὴν καὶ δρὸς διὰ τί ἐπιεν ; εἴπῃ αὐτῷ Ἴνα ἡμεῖς τὸν θανατηφόρον ἰδὼν ἐξεξάψωμεν τοῦ δράκοντος · ἡ γὰρ γολὴ ἐκείνη ἐμὲν γέγονε γλυκάσματα , καὶ τὸ δρὸς ἐκεῖνο ἐμὲν γέγονε ἰάμα . Ἐὰν δὲ σοι εἴπῃ πάλιν ὁ ἀπίστος , Διὰ τί καὶ κοκκίνην ἐνεδύσατο χλαμύδα , καὶ διὰ τί ἐγονυπέτουν προσύντες αὐτῷ , εἴπῃ αὐτῷ Ἴνα καὶ μὴ θέλοντες αὐτῷ προσκυνήσωσιν ὁ οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καὶ ἄκοντες ἐπὶ τῆς ὁμολογήσωσι . Νῦν μὲν χλευάζοντες προσεκύνησον οὐχ εἰδότες ἄπερ ἐπραττον · ἐν δὲ τῇ μελλούσῃ ἀναστάσει πᾶν γένος κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρὸς . Ἀμήν . Ἔχει δὲ καὶ ἡ χλαμὺς ἐκείνη καὶ ἕτερον αἴνυμα · οὐ μόνον γὰρ τὴν βασιλείαν ὑπετύπου , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸ αἱμοδόρον καὶ φονικὸς τῶν Ἰουδαίων ἐπεδείκνυτο . Ἔδωκαν δὲ καὶ κάλαμον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ , ἵνα γραφῶσιν αὐτῶν αἱ ἁμαρτίαι . Ταῦτα μὲν οὖν οἱ Χριστομάχοι ἐποιοῦν , ἀγνοοῦντες τὸν σταυρούμενον , μᾶλλον δὲ ἐκουσίως ἀποτυφλωθέντες · ἡ δὲ κτίσις οὐκ ἠγνόησε τὸν ἑαυτῆς Δεσπότην τε καὶ δημιουργόν . Ἐπεὶ γὰρ τοῦ Σωτῆρος ἐπὶ τοῦ σταυροῦ κρεμαμένου , θεωρήσας ὁ ὁ ἥλιος ὁ αἰσθητὸς τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης Χριστὸν ὑπὸ τῶν παρανομῶν ὑβριζόμενον , μὴ φέρων τὸ τόλμημα , φύγει σκοτίσας τὴν γῆν , καὶ ἀτοπον ἠγαλμένος .
Lemmas: γίγνομαι ὁ εἰς αὐτός ὁ ἐλπίς ἔχω . εἰμί γάρ ὁ αἷμα ταῦρος , καί τράγος , καί σπεδὸς δαμαλείας βαπτίζω , ὁ κοινόω ἁγνίζω πρός ὁ ὁ σάρξ κάθαρσις · ποῦ μᾶλλον ὁ αἷμα ὁ Χριστός Σωτήρ ἐγώ καθάρσιος γίγνομαι πᾶς ὁμοῦ ὁ Χριστιανός ; ἐάν οὖν λέγω σύ τις ὁ ἄπιστος , Ζεύς τίς σταυρόω ὁ Χριστός ; αὐτός αὐτός ἵνα σταυρόω ὁ διάβολος . ἐάν λέγω ὁ σύ , Ζεύς τίς κρεμάννυμι ἐπί ξύλο ; λέγω αὐτός ἵνα ὁ διά ξύλο προηγούμενος ἁμαρτία ἐν ὁ παράδεισος ἀνακαλύπτω . ἐάν λέγω σύ , Ζεύς τίς καί ἄκανθα φορέω ; λέγω αὐτός ἵνα ὁ ἄκανθα καί ὁ τρίβολος ὁ Ἀδάμ εκρίζωση · ἐκεῖνος γάρ στένω καί τρέμω πειθαρχέω , καί ἄκανθα καί τρίβολος γεωργέω . Ἰησοῦς οὖν φιλάνθρωπος εἰμί , ὁ ἴδιος ποίημα ἐθέλω προνοέω , πᾶς ὑφίστημι διά ἐγώ , ἵνα ἐγώ καταδίκη ἐλευθερόω . Ὅστερ γάρ γεννάω διά γυνή , ἵνα ὁ ἐκ γυνή προηγούμενος ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἀπαλείφω · οὕτως καί καί ἄκανθα σφερανθειος , ἵνα ὁ κακός γεωργέω ὑπό ὁ παρακοή γῆ διά ὁ ἴδιος ὑπακοή ἥμερος ἐργάζομαι . ἐάν δέ λέγω σύ , Καλός καί ἀνήρ διά τίς πίνω ; λέγω αὐτός ἵνα ἐγώ ὁ θανατηφόρος ὁράω ἐκπέσσω ὁ δράκων · ὁ γάρ Γόλη ἐκεῖνος εἰμί γίγνομαι γλύκασμα , καί ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος εἰμί γίγνομαι ἴαμα . ἐάν δέ σύ λέγω πάλιν ὁ Ἀπίστος , Ζεύς τίς καί κόκκινος ἐνδύω χλαμύδα , καί διά τίς γονυπετής προσύω αὐτός , λέγω αὐτός ἵνα καί μή ἐθέλω αὐτός προσκυνέω ὁ ὁ Ἰουδαῖος , καί ὁ βασίλειος αὐτός καί ἀέκων ἐπί ὁ ὁμολογέω . νῦν μέν χλευάζω προσκυνέω οὐ οἶδα ὅς πράσσω · ἐν δέ ὁ μέλλω ἀνάστασις πᾶς γένος κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα θεός Πατρός . ἀμήν . Ἔχις δέ καί ὁ χλαμύς ἐκεῖνος καί ἕτερος αἴνυμα · οὐ μόνος γάρ ὁ βασίλειος ὑποτυπέω , ἀλλά γάρ καί ὁ αιμοδορος καί φονικός ὁ Ἰουδαῖος ἐπιδείκνυμι . δίδωμι δέ καί κάλαμος ἐν ὁ χείρ αὐτός , ἵνα γράφω αὐτός ὁ ἁμαρτία . Ταΰς μέν οὖν ὁ Χριστομάχος ποιέω , ἀγνοέω ὁ σταυρόω , μᾶλλον δέ ἑκούσιος ἀποτυφλόω · ὁ δέ κτίσις οὐ ἀγνοέω ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης τε καί δημιουργός . ἐπεί γάρ ὁ Σωτήρ ἐπί ὁ σταυρός κρεμάννυμι , θεωρέω ὁ ὁ ἥλιος ὁ αἰσθητός ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη Χριστός ὑπό ὁ παρανομέω ὑβρίζω , μή φέρω ὁ τόλμημα , φεύγω σκοτίζω ὁ γῆ , καί ἄτοπος ἀγάλλω .