joannes-chrysostomus.in-sanctum-julianum-martyrem pg050_0269.4
κεν , ἵνα ἔχωμεν ὑπόμνημα ἀρετῆς διηνεκῶς τὰ ἄγια τούτων ὀστᾶ . Εἰ γὰρ ὅπλα τις ἀγωνιστοῦ βλέπων ἠμαγμένα , [ 677 ] ἀσπίδα , καὶ ὅδρυ , καὶ θώρακα , κἂν ἀπάντων σωθράτατος ἢ , εὐθέως ἐξάλλεται , καὶ θερμὸς τερος γίνεται , καὶ πρὸς τὸν πόλεμον ἐκπηδᾷ , ἀπὸ τῆς ἰδέας τῶν ὁπλῶν λαβὼν παρακλῆσιν πρὸς τὸ τοῖς αὐτοῖς ἐπιχειρῆσαι πράγμασιν · ἡμεῖς οὐχ ὅπλα ὁρῶντες , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ ἁγίου τὸ καταξιωθὲν αἰμαχθῆναι διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ὁμολογίαν , κἂν ἀπάντων ὡμεν δειλότεροι , πῶς οὐ πολλὴν ἔχομεν προθυμίαν , ὡςπερ τινὸς πυρὶ τῆς ἰδέας ταύτης εἰς τὴν διάνοιαν ἡμῶν ἐμπιπτούσης · καὶ πρὸς τὸν αὐτὸν ἀγῶνα καλοῦσθῃ ἡμᾶς ; διὰ τοῦτο παρακατέθετο ἡμῖν τὰ σώματα τῶν ἁγίων ὁ Θεὸς ἕως τοῦ καιροῦ τῆς ἀναστάσεως , ἵνα ἔχωμεν ὑπόθεσιν φιλοσοφίας μεγίστης . Ἄλλ’ οἱ μὲν τοῦ μάρτυρος ἐπαινοῦν μὴ ἐλαττοῦσθωσαν τῇ ἀδιενείᾳ τῆς ἡμετέρας γλώττης . Ἄλλὰ μενέτωσαν τὸν ἀγνωσθέτην Θεόν . Ὁ στεφανοῦν αὐτοὺς , ἐκεῖνος καὶ ἐπαινέσει · ὁ γὰρ ἐπαῖνος αὐτῶν οὐκ ἐξ ἀνθρώπων , ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ · καὶ γὰρ καὶ ταῦτα ἄπερ εἴρηκαμεν , οὐχ ἵνα τὸν μάρτυρα λαμπρότερον δεῖξωμεν , εἴπομεν , ἀλλ’ ἵνα ὑμᾶς προθυμοτέρους ἐγγασώμεθα . Ἡμεῖς δέ , ἀφέντες τὰ ἐγχώρια , πρὸς ὑμᾶς τὸν λόγον τρέψωμεν ἅπαντα · μᾶλλον δὲ οὐχ ἐνὶ ἀφέναι ἐγχώρια μαρτύρων , ὅταν ἐν ἐκκλησίᾳ τις διαλέγηται περὶ τῶν συμφερόντων . Ἄλλὰ προσέχετε · καὶ γὰρ πονηρὸν ἔθος καὶ παλαιὸν βούλομαι ἐκκόψαι σήμερον , ἵνα μὴ μόνον παραγινώμεθα πρὸς τοὺς μάρτυρας , ἀλλὰ καὶ μιμούμεθα μάρτυρας . Τιμὴ γὰρ μαρτύρων οὐ τὸ παραγενέσθαι πρὸς αὐτοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸ τοῦτο τὸ ζηλῶσαι τὴν ἀνδρείαν αὐτῶν . Διὸ δεῖ πρῶτον εἰπεῖν τὸ πονηρὸν ἔθος · τοῦ γὰρ νοσήματος · ἀγνοουμένου οὐδὲ ἰατρείαν προσάγειν ῥάδιον · διὰ τοῦτο ἀποκαλύπτω τὸ τραῦμα πρῶτον , καὶ τότε τὸ φάρμακον ἐπιτίθημι . Τί οὖν ἐστὶ τὸ πονηρὸν ἔθος ; Τινὲς τῶν ἐνταῦθα συλλεγομένων σήμερον ( μὴ γὰρ μοι γένοιτο πᾶσας καταγνῶναι τῆς Ἐκκλησίας τοιαύτην κατάγνωσιν ) ὑπὸ βαθυμίας τινὸς καὶ ἀφελείας τὴν αὔριον ἡμᾶς ἐγκαταλιμπάνοντες , πρὸς τὴν Δάφνην ἀποπτήδουσι , ἄπερ συνελέξαμεν σήμερον , αὔριον ἐχέγοντες , καὶ ἄπερ ψιχοδοξήσαμεν καθαιροῦντες . Ἴν’ οὖν μὴ ἀκαρπος αὐτοῖς γένηται ἡ ἐνταῦθα παρουσία , ὀλίγα περὶ τούτων διαλεγέντες καταπαύσωμεν τὸν λόγον . Τί σπουδεῖς ἐπὶ τὸ πρόσθεν τῆς πόλεως , εἴπὲ μοι ; Ἴδοῦ τὸ πρόσθεν τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ · Ἴδοῦ Δάφνην β πεντακισχίλ’ ἐκαὶ πηγαὶ ὕδατων , ἐνταῦθα πηγαὶ μαρτύρων · ἐκεῖ κυπαρίσσοι , δένδρα ἀκαρπα , ἐνταῦθα λειψάνα ἁγίων καὶ ρίζαι κάμπου παρυφενόμεναι , καὶ τοὺς κλάδους εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνατείνοντας . Βούλει καὶ τῶν κλάδων τούτων τὸν καρπὸν ἰδεῖν ; Ἀνοῖξον ἡμῖν τοὺς τῆς πίστεως ὀφθαλμούς , καὶ εὐθέως ἐπιδείξω σοι φύσιν καρπῶν θαυμαστῶν . Οὐ γὰρ ὀπωρῶν , καὶ ἀχθοδρύων , οὐδὲ ἄλλο τι τῶν φθειρομένων καὶ ἀπολλυμένων τούτων τῶν κλάδων ὁ καρπός , ἀλλὰ σωμάτων πεπυρωμένων ἱασίς ,
Lemmas: ἄν , ἵνα ἔχω ὑπόμνημα ἀρετή διηνεκής ὁ ἅγιος οὗτος ὀστέον . εἰμί γάρ ὅπλον τις ἀγωνιστής βλέπω ἠμαγμένα , [ 677 ] ἀσπίς , καί ὅδρυ , καί θώραξ , κἀν ἀπαντάω σωθράτατος ἢ , εὐθύς ἐξάλλομαι , καί θερμός τέρος γίγνομαι , καί πρός ὁ πόλεμος ἐκπηδάω , ἀπό ὁ ἰδέα ὁ ὁπλή λαμβάνω παράκλησις πρός ὁ ὁ αὐτός ἐπιχειρέω πρᾶγμα · ἐγώ οὐ ὅπλον ὁράω , ἀλλά αὐτός ὁ σῶμα ὁ ἅγιος ὁ καταξιόω αἰμάσσω διά ὁ εἰς Χριστός ὁμολογία , κἀν ἀπαντάω εἰμί δειλός , πῶς οὐ πολύς ἔχω προθυμία , ὡς τις πῦρ ὁ ἰδέα οὗτος εἰς Τάν διάνοια ἐγώ ἐμπίπτω · καί πρός ὁ αὐτός ἀγών καλέω ἐγώ ; διά οὗτος παρακατατίθημι ἐγώ ὁ σῶμα ὁ ἅγιος ὁ θεός ἠώς ὁ καιρός ὁ ἀνάστασις , ἵνα ἔχω ὑπόθεσις φιλοσοφία μέγας . ἄλλος ὁ μέν ὁ μάρτυς ἐπαινέω μή ἐλασσόω ὁ ἀδιενείᾳ ὁ ἡμέτερος γλῶττα . ἀλλά μένω ὁ ἄγω θεός . ὁ στεφανόω αὐτός , ἐκεῖνος καί ἐπαινέω · ὁ γάρ ἔπαινος αὐτός οὐ ἐκ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐκ ὁ θεός · καί γάρ καί οὗτος ᾗ εἴρω , οὐ ἵνα ὁ μάρτυς λαμπρός δείκνυμι , λέγω , ἀλλά ἵνα σύ πρόθυμος ἐγγασώμεθα . Ἡμεῖς δέ , ἀφίημι ὁ ἐγχώριος , πρός σύ ὁ λόγος τρέπω ἅπας · μᾶλλον δέ οὐ ἐν ἀφίημι ἐγχώριος μάρτυς , ὅταν ἐν ἐκκλησία τις διαλέγω περί ὁ συμφέρω . ἀλλά προσέχω · καί γάρ πονηρός ἔθος καί παλαιός βούλομαι ἐκκόπτω σήμερον , ἵνα μή μόνος παραγίγνομαι πρός ὁ μάρτυς , ἀλλά καί μιμέομαι μάρτυς . τιμή γάρ μάρτυς οὐ ὁ παραγίγνομαι πρός αὐτός μόνος , ἀλλά καί πρό οὗτος ὁ ζηλόω ὁ ἀνδρεία αὐτός . Διὸ δέω πρῶτος λέγω ὁ πονηρός ἔθος · ὁ γάρ νόσημα · ἀγνοέω οὐδέ ἰατρεία προσάγω ῥᾴδιος · διά οὗτος ἀποκαλύπτω ὁ τραῦμα πρῶτος , καί τότε ὁ Φάρμακος ἐπιτίθημι . τις οὖν εἰμί ὁ πονηρός ἔθος ; Τινές ὁ ἐνταῦθα συλλέγω σήμερον ( μή γάρ ἐγώ γίγνομαι πᾶς καταγιγνώσκω ὁ ἐκκλησία τοιοῦτος κατάγνωσις ) ὑπό βαθυεις τις καί ἀφέλεια ὁ αὔριον ἐγώ ἐγκαταλείπω , πρός ὁ Δάφνη ἀποπτήσσω , ὅς συλλέγω σήμερον , αὔριον ἔχω , καί ᾗ ψιχοδοξήσαμεν καθαιρέω . ἵνα οὖν μή ἄκαρπος αὐτός γίγνομαι ὁ ἐνταῦθα παρουσία , ὀλίγος περί οὗτος διαλέγω καταπαύω ὁ λόγος . τις σπουδεύω ἐπί ὁ πρόσθεν ὁ πόλις , λέγω ἐγώ ; ἰδού ὁ πρόσθεν ὁ ἄνω Ἱερουσαλήμ · ἰδού Δάφνη β πεντακισχίλ’ καίμι πηγή ὕδωρ , ἐνταῦθα πηγή μάρτυς · ἐκεῖ κυπάρισσος , δέντρο ἄκαρπος , ἐνταῦθα λείψανον ἅγιος καί ῥίζα κάμπος παρυφενόμεναι , καί ὁ κλάδος εἰς ὁ οὐρανός ἀνατείνω . βούλομαι καί ὁ κλάδος οὗτος ὁ καρπός ὁράω ; ἀνοίγω ἐγώ ὁ ὁ πίστη ὀφθαλμός , καί εὐθύς ἐπιδείκνυμι σύ φύσις καρπός θαυμαστός . οὐ γάρ ὀπώρα , καί αχθοδρυς , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ φθείρω καί ἀπόλλυμι οὗτος ὁ κλάδος ὁ καρπός , ἀλλά σῶμα πυρόω ἴασις ,