joannes-chrysostomus.in-sanctum-julianum-martyrem pg050_0269.2
Μετὰ δὲ τὴν φωνὴν ταύτην , ἐπειδὴ εἶδεν ὁ τότε δικάζων , ὅτι πάντα εἰκὴ καὶ μάτην μεμηχάνηται , καὶ πρὸς κέντρα λακτίζει , καὶ ἀδάμαντα παλεῖ , τί ποιεῖ ; Πρὸς τὴν ὁμολογημένην ἤτταν βαδίζει λοιπόν , καὶ τοῦ παρόντος ὑπέξαγεν τὸν μάρτυρα βίου · θάνατος γὰρ μαρτύρων τῶν μὲν ἀποκινυντῶν ἤττα σαφὴς , τῶν δὲ ἀναιρουμένων νίκη λαμπρά . Σὺ δὲ μοι σκόπει πῶς αὐτοῦ τῆς τελευτῆς τὸν τρόπον γαλεπὸν τινα καὶ πικρὸν ἐπενόησεν , ἰχνῶν ἐνδείξασθαι δυνακεύων τὴν ὁμότητα , καὶ τοῦ μάρτυρος τὴν ἀνδρείαν . Τίς οὖν ὁ τρόπος ; τῆς τιμωρίας , Σάκχων κομίσας , καὶ ἐμπλήσας δάμου , καὶ σκορπίους , καὶ δράκας , καὶ ἔχεις , καὶ δράκοντας ἐμβάλων , ἐνέβαλε μετ’ ἐκείνων καὶ τὸν ἅγιον , καὶ ῥίπτει εἰς τὸ πέλαιγον . Καὶ ἡν μετὰ θηρίων ὁ μάρτυς , καὶ συναπεκλείετο θηρίοις · πάλιν δικαῖος ἄνθρωπος · πάλιν δὲ εἶπον , ἵνα ἀναμνήσθητε οὐκ παλαιοῦ διγήματος τοῦ κατὰ τὸν Δανιήλ . Ἐκεῖνον μὲν εἰς λάκκον ἀπέκλεισαν , τοῦτον δὲ εἰς σάκχων ἐνέβαλον · ἐκεῖνοι λύους ἐπέτρεχον τότε , οὗτος τὸν σάκχων ἐρᾶμε , στενεύοντα ποίην τῷ δικαίῳ τὸ δεσμωτήριον . Ἄλλὰ πανταχοῦ αἰδοῦνται · τὰ σώματα τῶν ἁγίων οἱ θῆρες , εἰς αἰσχύνην καὶ κατηγορίαν τῶν λόγῳ τετιμημένων , καὶ ἀνθρώπων μὲν εἶναι καταξιωθέντων , τὴν δὲ ἐκείνων ἀγριότητα τῇ τῆς οἰκείας ὑπσβολῇ θηριωδίας ἀποκρυπτόντων · οἷον εἰκὸς εἶναι καὶ τοῦτον τὸν τύραννον . Καὶ ἡν ἰδεῖν θαῦμα παράδοξον , οὐκ ἕλαστον ἢ ἐπὶ τοῦ Δανιήλ . Καὶ ὁπότερ γὰρ ἐκεῖνον τότε μεθ’ ἡμᾶς πολλὰς ἀπὸ τοῦ λάκκου τῶν λεόντων ἀναβαίνειν ἐθαυμάζον ἰδόντες οἱ Βαβυλώνιοι , οὕτω καὶ τὴν Ἰουλιανοῦ ψυχὴν ἀπὸ τοῦ σάκχου καὶ τῶν κυμάτων ἀναβαίνουσαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐθαύμαζον ὁρώντες οἱ ἄγγελοι . Ὁ Δανιὴλ κατηγωνίζετο καὶ ἐνίκησε δύο λέοντας , ἀλλ’ αἰσθητοὺς · οὗτος κατηγωνίζετο καὶ ἐνίκησεν ἕνα λέοντα , εἴλα νοητόν . Ὁ γὰρ ἔχθρός , ἦψιν , ἡμῶν διάβολος περιφέρεται ὡς λέων ὠρυόμενος , μάρτυν τινὰ καταπιήαλλ’ ἡττηθὴ τῇ ἀνδρείᾳ τοῦ μάρτυρος · ἀπέθετο γὰρ τὸν ἰὸν τῆς ἁμαρτίας · διότ’ οὐ κατέπιε τοῦτον · διὰ τοῦτο οὐκ ἐθεῖσεν οὔτε λέοντα , οὔτε τὸν θυμὸν τῶν θηρίων .
Lemmas: μετά δέ ὁ φωνή οὗτος , ἐπεί ὁράω ὁ τότε δικάζω , ὅτι πᾶς εἰκῇ καί μάτην μηχανάομαι , καί πρός κέντρο λακτίζω , καί ἀδάμας παλέω , τίς ποιέω ; πρός ὁ ὁμολογέω ἧσσα βαδίζω λοιπός , καί ὁ πάρειμι ὑπεξάγω ὁ μάρτυς βίος · θάνατος γάρ μάρτυς ὁ μέν ἀποκινυντῶν ἧσσα σαφής , ὁ δέ ἀναιρέω νίκη λαμπρός . σύ δέ ἐγώ σκοπέω πῶς αὐτός ὁ τελευτή ὁ τρόπος γαλεπὸν τις καί πικρός ἐπινοέω , ἴχνος ἐνδείκνυμι δυνακεύων ὁ ομοτηταω , καί ὁ μάρτυς ὁ ἀνδρεία . Τῖς οὖν ὁ τρόπος ; ὁ τιμωρία , σάκκος κομίζω , καί ἐμπίμπλημι Δάμου , καί σκορπίος , καί δράκα , καί ἔχω , καί δράκων ἐμβάλλω , ἐμβάλλω μετά ἐκεῖνος καί ὁ ἅγιος , καί ῥίπτω εἰς ὁ πελαιγος . καί εἰμί μετά θηρίον ὁ μάρτυς , καί συναποκλείω Θήριος · πάλιν δίκαιος ἄνθρωπος · πάλιν δέ λέγω , ἵνα ἀναμιμνήσκω οὐ παλαιός δίγημα ὁ κατά ὁ Δανιήλ . ἐκεῖνος μέν εἰς λάκκος ἀποκλείω , οὗτος δέ εἰς σάκκος ἐμβάλλω · ἐκεῖνος λύω ἐπιτρέχω τότε , οὗτος ὁ σάκκος ἐράω , στενεύω πόα ὁ δίκαιος ὁ δεσμωτήριον . ἀλλά πανταχοῦ αἰδέομαι · ὁ σῶμα ὁ ἅγιος ὁ θήρ , εἰς αἰσχύνη καί κατηγορία ὁ λόγος τιμάω , καί ἄνθρωπος μέν εἰμί καταξιόω , ὁ δέ ἐκεῖνος ἀγριότης ὁ ὁ οἰκεῖος ὑπσβολῇ θηριωδία ἀποκρύπτω · οἷος ἔοικα ἔρχομαι καί οὗτος ὁ τύραννος . καί εἰμί ὁράω θαῦμα παράδοξος , οὐ ἐλατός ἢ ἐπί ὁ Δανιήλ . καί ὁπότερος γάρ ἐκεῖνος τότε μετά ἐγώ πολύς ἀπό ὁ λάκκος ὁ λέων ἀναβαίνω θαυμάζω ὁράω ὁ Βαβυλώνιος , οὕτως καί ὁ Ιουλιανού ψυχή ἀπό ὁ σάκκος καί ὁ κῦμα ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός θαυμάζω ὁράω ὁ ἄγγελος . ὁ Δανιήλ καταγωνίζομαι καί νικάω δύο λέων , ἀλλά αἰσθητός · οὗτος καταγωνίζομαι καί νικάω εἷς λέων , εἵλη νοητός . ὁ γάρ ἐχθρός , κώληψ , ἐγώ διάβολος περιφέρω ὡς λέων ὠρύομαι , μάρτυς τις καταπιήαλλ’ ἡσσάομαι ὁ ἀνδρεία ὁ μάρτυς · ἀποτίθημι γάρ ὁ ἰός ὁ ἁμαρτία · διό οὐ καταπίνω οὗτος · διά οὗτος οὐ ἐθίζω οὔτε λέων , οὔτε ὁ θυμός ὁ θηρίον .