joannes-chrysostomus.in-sanctum-julianum-martyrem pg050_0266.2
πρὸς τὸν ἅγιον τάφον ἐκεῖνον , ἔνθα τοῦ μάρτυρος τὰ λείψανα , καὶ ἴδει πάντως ἀποπτηδόντα καὶ φεύγοντα . Καθάπερ γὰρ ἀνθρώπων μέλλων ἐπικαίνειν , οὕτως ἐξ αὐτῶν εὐθὺς ἀνθλάεται τῶν προθύρων , οὐδὲ πρὸς τὴν θύρην αὐτὴν ἀντιδιδάσκει τοὺς μὲν . Εἰ δὲ νῦν μετὰ τοσούτου χρόνου , ὅτε κόνις ἐγένετο καὶ σέφρα , οὐ τοιούσιν ἀναδιδάσκει πρὸς τὸ μνήμα , οὐδὲ πρὸς τὰ γυμνὰ ὀστὰ τοῦ ἁγίου , εὐθὺν ὅτι καὶ τότε , ὅτε εἶδρεν αὐτὸν αἵματι φοινισσόμενον πάντοθεν , τραύμασιν ἀποστίλβοντα μᾶλλον , ἢ τὸν ἥλιον τὰς ἀκτῖνας , κατεπλάγησαν , καὶ πληγέντες τὰς ὄψεις ἀνεχώρησαν . γ . Εἶδες πῶς τῶν οὐρανίων ἀστέρων τὰ τῶν μαρτύρων τραύματα φαιδρότερα καὶ θαυμαστότερα , καὶ μείζονα ἔχει τὴν ἰσχύν ; Ἦγετο τοίνυν εἰς μέσον ὁ ἅγιος , καὶ[675]πικραὶ πανταχόθεν περιεστῆσαν χολάδες , φόβος τῶν μελλόντων , πόνος τῶν παρόντων , θόρυβος τῶν ἐπελθόντων , ἀγωνία τῶν προσδοκωμένων . Καθάπερ γὰρ τινες θῦρες ἁγρίου οἱ δήμοι περιέστησαν αὐτοῦ τὸ σῶμα διώρυτον τὰς πλευράς , κατεκείνον τὰς σάρκας , ἀπεγύμνουν ὀστὰ , πρὸς αὐτὰ τὰ εἴσω τῶν σπλάγχνων ἐβαδίζον . Ἄλλ' ὅμως καὶ πάντα διερευνώμενοι τὸν θησαυρὸν τῆς πίστεως ἀποσπᾶσαι οὐκ ἰσχύσαν . Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ταμείων τῶν βασιλικῶν , ἔνθα χρυσίου ἀπόκειται καὶ πλούτος ἕτερος ἄρατος , ἂν τοὺς τοίχους διέλῃς μόνον , ἂν τὰς θύρας ἀνοίγῃς , εὐθὺς ὄψῃ τὸν θησαυρὸν προκείμενον · ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ τοῦ ἁγίου καὶ χριστοφόρου τούτου ναοῦ τὸ ἐναντῖον ἐγίγνετο . Διεῖλον τοῦ τοίχους οἱ δήμοι , καὶ τὰ στέρεα ἀνέρρηξαν , καὶ τὸν πλοῦτον τὸν ἐναποκείμενον οὔτε ἔβλεπον , οὔτε λαβεῖν ἠδύναντο · ἀλλ' ὅπερ ἐπαρχον οἱ ἐν Σοδόμοις , παρ' αὐτὴ μὲν τῇ θύρᾳ ἐκτώτες τῆς τοῦ Λὼτ οἰκίας , τὴν δὲ εἴσοδον οὐχ εὕρισκοντες · οὕτω δὴ καὶ οὗτοι διπράνθαι ε . πανταχόθεν τὸ σῶμα τοῦ μάρτυρος , ἐπιλαθεῖναι δὲ τοῦ θησαυροῦ , καὶ κενῶσαι τὸν πλοῦτον τῆς πίστεως οὐκ ἰσχύον . Τοιαῦτα τῆς ψυχῆς τῶν ἁγίων τὰ κατορθώματα , ἀναφαίρετα καὶ ἀκαταγνώστια , καθάπερ ἐν ἀσυλῳ τινὶ χωρῇ τῇ τῆς ψυχῆς ἀνδρείᾳ ἐναποκείμενα , καὶ οὐδὲ τυράννοις αὐτὰ βλέπουσιν ὀφθαλμοί , οὔτε δήμιοι ἀρπάσαι δύνανται χεῖρες , ἀλλὰ κἂν αὐτὴν διέλῃσι τὴν καρδίαν , ἡ μάλιστα τῆς ψυχῆς τὴν ἀνδρείαν περιστευται , κλὴν εἰς μικρὰ κατατεμῶσι μέρη , οὐδὲ οὕτω κενοῦσι τὸν πλοῦτον , ἀλλὰ καὶ πλεῖω τούτων ἐργάζονται . Τὸ δὲ αἴτιον Θεὸς ἐστιν οἱ ταῖς τοιαύταις ἐνοικῶν ψυχαῖς · τὸν δὲ Θεὸν πολεμοῦντα ἄρχαγον νικῆσαι ποτε , ἀλλ' ἀνάγκη καταγελασθέντα καὶ αἰσχρῶς ἠτηθὲντα ἀπελθεῖν . Διὰ τοῦτο καὶ τότε τὰ ἐναντία τῶν εἰωθότων ἐγίγνετο . Πανταχοῦ μὲν γὰρ τὰ πράγματα ῥημάτων κρατεῖ · τότε δὲ λόγοι πράξεων ἐκράτησαν · πῶς ; Προσήγγον αὐτοῖ πῦρ καὶ σίδηρον καὶ βαθάνους · προσήγγον χολάδες , τιμωρίαι , μάστιγες · διώρυτον πάντοθεν f τὰς πλευράς , καὶ οἱ πάσχων ἄνδλωτος ἔμενεν · ἐκεῖνος ἐφθῆγετο μόνον , καὶ μᾶλλον ἠρμεῖ φωνήν , καὶ λόγος ἔργων ἐκράτησεν . Ἐξῆλλετο·γὰρ ἡ ἁγία φωνὴ τοῦ μαρτυρικοῦ στόματος , καὶ ἐφελικτο μεθ' ἑαυτῆς φύς φαιδρότερον τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος . Ταύτης τοσούτον τὸ φῶς ἐστιν , ὅσον τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὴν γῆν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ τοῦτο ὅλον δύναται διαβῆναι , ὅταν ἡ στέγῃ , ἢ τοῖχος , ἢ νέφος , ἢ ἄλλο τι σῶμα μεταξὺ παρεμπέσῃ , ἀλλὰ
Lemmas: πρός ὁ ἅγιος τάφος ἐκεῖνος , ἔνθα ὁ μάρτυς ὁ λείψανον , καί ἶδος πάντως ἀποπτήσσω καί φεύγω . καθά γάρ ἄνθρωπος μέλλω ἐπικαίνω , οὕτως ἐκ αὐτός εὐθύς ἀνθλάεται ὁ πρόθυρον , οὐδέ πρός ὁ θύρα αὐτός ἀντιδιδάσκω ὁ μέν . εἰμί δέ νῦν μετά τοσοῦτος χρόνος , ὅτε κόνις γίνομαι καί σέφρα , οὐ τοειμι ἀναδιδάσκω πρός ὁ μνήμη , οὐδέ πρός ὁ γυμνός ὀστέον ὁ ἅγιος , εὐθύς ὅτι καί τότε , ὅτε ὁράω αὐτός αἷμα φοινίσσω πάντοθεν , τραῦμα ἀποστίλβω μᾶλλον , ἢ ὁ ἥλιος ὁ ἀκτίς , καταπλήσσω , καί πλήσσω ὁ ὄψις ἀναχωρέω . γ . εἶδον πῶς ὁ οὐράνιος ἀστήρ ὁ ὁ μάρτυς τραῦμα φαιδρός καί θαυμαστός , καί μέγας ἔχω ὁ ἰσχύς ; ἄγω τοίνυν εἰς μέσος ὁ ἅγιος , και[675]πικρης πανταχόθεν περιίστημι χολάς , φόβος ὁ μέλλω , πόνος ὁ πάρειμι , θόρυβος ὁ ἐπέρχομαι , ἀγωνία ὁ προσδοκάω . καθά γάρ τις θύρα ἄγριος ὁ δῆμος περιίστημι αὐτός ὁ σῶμα διορύσσω ὁ πλευρά , κατεκείνον ὁ σάρκα , ἀπογυμνόω ὀστέον , πρός αὐτός ὁ εἴσω ὁ σπλάγχνον βαδίζω . ἄλλος ὅμως καί πᾶς διερευνάω ὁ θησαυρός ὁ πίστη αποσπώ οὐ ἰσχύω . ἐπί μέν οὖν ὁ ταμεία ὁ βασιλικός , ἔνθα χρυσίον ἀπόκειμαι καί πλούτος ἕτερος Ἄρατος , εἄν ὁ τοῖχος διαιρέω μόνος , εἄν ὁ θύρα ἀνοίγω , εὐθύς ὁράω ὁ θησαυρός πρόκειμαι · ἐνταῦθα δέ ἐπί ὁ ἅγιος καί Χριστόφορος οὗτος ναός ὁ ἐναντίος γίγνομαι . διαιρέω ὁ τοῖχος ὁ δῆμος , καί ὁ στερεός ἀναρρήγνυμι , καί ὁ πλοῦτος ὁ ἐναπόκειμαι οὔτε βλέπω , οὔτε λαμβάνω δύναμαι · ἀλλά ὅς ἔπαρχος ὁ ἐν Σόδομα , παρά αὐτός μέν ὁ θύρα ἐκτίνω ὁ ὁ Λώτ οἰκία , ὁ δέ εἴσοδος οὐ εὑρίσκω · οὕτως δή καί οὗτος διπράνθαι ε . πανταχόθεν ὁ σῶμα ὁ μάρτυς , ἐπιλανθάνω δέ ὁ θησαυρός , καί κενόω ὁ πλοῦτος ὁ πίστη οὐ ἰσχύω . τοιοῦτος ὁ ψυχή ὁ ἅγιος ὁ κατόρθωμα , ἀναφαίρετος καί ἀκαταγνώστια , καθά ἐν ἄσυλος τις χώρα ὁ ὁ ψυχή ἀνδρεία ἐναπόκειμαι , καί οὐδέ τύραννος αὐτός βλέπω ὀφθαλμός , οὔτε δήμιος ἁρπάζω δύναμαι χείρ , ἀλλά κἀν αὐτός διαιρέω ὁ καρδία , ὁ μάλιστα ὁ ψυχή ὁ ἀνδρεία περιίστημι , κλῆς εἰς μικρός κατατέμνω μέρος , οὐδέ οὕτως κενόω ὁ πλοῦτος , ἀλλά καί πλείων οὗτος ἐργάζομαι . Τέ δέ αἴτιος θεός εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος ἐνοικέω ψυχή · ὁ δέ θεός πολεμέω ἀρχηγός νικάω ποτέ , ἀλλά ἀνάγκη καταγελάω καί αἰσχρός ἀτάω ἀπέρχομαι . Ζεύς οὗτος καί τότε ὁ ἐναντίος ὁ εἴωθα γίγνομαι . πανταχοῦ μέν γάρ ὁ πρᾶγμα ῥῆμα κρατέω · τότε δέ λόγος πρᾶξις κρατέω · πῶς ; Προσήγγον αὐτός πῦρ καί σίδηρος καί βαθάνους · προσάγω χολάς , τιμωρία , μάστιξ · διορύσσω πάντοθεν f ὁ πλευρά , καί ὁ πάσχω ἄνδλωτος μένω · ἐκεῖνος φθάνω μόνος , καί μᾶλλον Ἕρμος φωνή , καί λόγος ἔργον κρατέω . Ἐξῆλλετο·γὰρ ὁ ἅγιος φωνή ὁ μαρτυρικός στόμα , καί ἐφέλκω μετά ἑαυτοῦ φύω φαιδρός ὁ ἡλιακός ἀκτίς . οὗτος τοσοῦτος ὁ φάος εἰμί , ὅσον ὁ διάστημα ἀπό ὁ οὐρανός πρός ὁ γῆ · μᾶλλον δέ οὐδέ οὗτος ὅλος δύναμαι διαβαίνω , ὅταν ὁ στέγη , ἢ τοῖχος , ἢ νέφος , ἢ ἄλλος τίς σῶμα μεταξύ παρεμπίπτω , ἀλλά