joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0201.1
ἄλλους ὑμῖν ὑπὲρ τῶν τοιούτων γίνεσθαι λόγος , ἰκανὸν τὸ βηθησόμενον ἅπασαν λύσαι τὴν ἀπορίαν . Ὁ Θεὸς τὴν μὲν πίστιν αὐτοῦ τὴν ἀληθῆ καὶ ἀποστολικὴν ἐν πολλοῖς συγχωρεῖ πολεμίζεσθαι , τὰς δὲ αἱρέσεις [ 608 ] καὶ τὸν ἐλληνησμὸν ἀφρίσιν ἀδελίας ἀπολαύειν . Τί δὴ ποτε ; Ἵνα ἐκείνων μὲν τὴν ἀσθένειαν μάθῃς οὐχ ἐνχολούμενος , καὶ αὐτομάτως καταλυομένων · τὴς δὲ πίστεως τὴν ἰσχύν γνῶρισθαι πολεμουμένης , καὶ διὰ τῶν καλουμένων αὐξανομένης . Καὶ ὅτι οὐχ ἡμῶς ἐστιν οὗτος στοχασμός , ἀλλὰ θεῖος χρησιμὸς ἀνωθεν ἐνεχθείς , ἀκούσομεν Παύλου τί περὶ τούτων φησί · καὶ γὰρ ἔπαθὲ τί ποτε ἀνθρώπινον καὶ οὗτος · εἰ γὰρ καὶ Παῦλος ἦν , ἀλλὰ τῆς ἡμετέρας μετέσχε φύσεως . Τί δὲ ἐστιν , ὅπερ ἔπαθεν ; Ἡλαύνετο , ἐπολемаίετο , ἐμαστιζέτο , μυρίους ἐπεδουλεύετο τρόπους , ἔβουθεν , ὑπὸ τῶν δοκούντων οἰκείων εἶναι , ὑπὸ τῶν ἀλλοτρίων . Καὶ τί δεῖ λέγειν , ὅσας ὑπέμεινε θλίψεις ; Κάμνων τοίνυν , καὶ μηκέτι φέρων τὰς προσβολὰς τῶν πολεμίων δεῖ διακοπτόντων αὐτοῦ τὴν διδασκαλίαν , καὶ ἐναντιουμένων αὐτοῦ τῷ λόγῳ , προσπίπτει τῷ Δεσπότῃ , καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν , καὶ λέγει · Σκόλοψ μοι σάρκὶ σὺ ἄγγελος Σαταν · ἵνα με κολαφίζῃ · ὑπὲρ τούτου τρις τὸν Κύριον παρεκάλεσα , καὶ εἴρηκέ μοι · Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου · ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται . Καὶ οἶδα μὲν ὅτι τινὲς ἀσθένειαν εἶναι νομίζουσι σωματικὴν · οὐχ ἔστι δὲ τοῦτο , οὐχ ἔστιν · ἀλλ’ ἄγγελον Σατὰν τοὺς ἀντικειμένους ἀνθρώπους καλεῖ · τὸ γὰρ Σατὰν τοῦτο Ἑβραϊκὴ λέξις ἐστὶ · Σατὰν δὲ ὁ ἀντικείμενος λέγεται . Τὰ οὖν σκεύη τοῦ διαβόλου , καὶ τοὺς ἐκείνῳ διακονουμένους ἀνθρώπους ἄγγελους αὐτοῦ καλεῖ . Διὰ τί οὖν , φησί , πρόσκειται τῇ σαρκί ; Ὅτι ἡ σὰρξ ἐμαστιζέτο , ἡ δὲ ψυχὴ ἐκουφίζετο τῇ ἐλπίδι τῶν μελλόντων ἐπαιρουμένη · οὐδὲ γὰρ ἤπτετο τῆς ψυχῆς , οὐδὲ ὑπεσκέλιζε τοὺς ἔνδον λογισμούς , ἀλλὰ μέχρι τῆς σαρκὸς εἰσῆλθε καὶ τὰ μηχανήματα καὶ τὸ πλῆρωμα , εἰσὼ διαβῆναι μὴ δυναμένως . Ἐπεὶ οὖν αὐτὴ ἐτέμνετο , αὐτὴ ἐμαστιζέτο , αὐτὴ ἐδεσμάτετο ( ψυχὴν γὰρ ὅψαι ἀδύνατον ἦν ) , διὰ τοῦτο λέγει , Ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκὶ ἄγγελος Σαταν · ἵνα με κολαφίζῃ , τοὺς πειρασμούς , τὰς θλίψεις , τοὺς διωγμοὺς αἰνιττόμενος . Εἶτα τί ; Ὑπὲρ τούτου τρις , φησί , τὸν Κύριον παρεκάλεσα · τοῦτ’ ἐστὶ , Πελλάχως ἠξίουν , φησίν , ὥστε ἀναπνεῦσαι μικρὸν ἐκ τῶν πειρασμῶν . Ὑμεῖς δὲ μέμνησθε τῆς αἰτίας ἥς εἴπον , ὅτι διὰ τοῦτο συγχωρεῖ ὁ Θεὸς τοὺς ἑαυτοῦ δούλους μαστιζέσθαι , ἡλαύνεσθαι , μυρία πάσχειν δεινά , ἵνα τὴν ἑαυτοῦ δειλὴν δύναμιν . Ἰδοὺ γὰρ καὶ ἐνταῦθα δεηθείς , ὥστε ἀποσῆναι αὐτοῦ τὰ μυρία δεινὰ καὶ τοὺς ἀντικειμένους , οὐχ ἐπέτυχε τῆς αἰτήσεως · καὶ τὴν αἰτίαν εἴρησι , δι’ ἣν οὐχ ἐπέτυχε τῆς αἰτήσεως . Τίς οὖν ἐστιν ἡ αἰτία ; οὐδὲν γὰρ καυλίζει πάλιν αὐτὴς ἐπιμνησθῆναι · Ἀρκεῖ σοι , φησίν , ἡ χάρις μου · ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται .
Lemmas: ἄλλος σύ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι λόγος , ἱκανός ὁ βαίνω ἅπας λύω ὁ ἀπορία . ὁ θεός ὁ μέν πίστις αὐτός ὁ ἀληθής καί ἀποστολικός ἐν πολύς συγχωρέω πολεμίζω , ὁ δέ αἵρεσις [ 608 ] καί ὁ Ἑλληνισμός ἀφρίς ἀδελίας ἀπολαύω . τις δή ποτέ ; ἵνα ἐκεῖνος μέν ὁ ἀσθένεια μανθάνω οὐ ἐνοχλέω , καί αὐτόματος καταλύω · σής δέ πίστη ὁ ἰσχύς γνωρίζω πολεμέω , καί διά ὁ καλέω αὐξάνω . καί ὅτι οὐ μου εἰμί οὗτος στοχασμός , ἀλλά θεῖος χρήσιμος ἄνωθεν φέρω , ἀκούω Παῦλος τίς περί οὗτος φημί · καί γάρ πάσχω τίς ποτέ ἀνθρώπινος καί οὗτος · εἰμί γάρ καί Παῦλος εἰμί , ἀλλά ὁ ἡμέτερος μετέχω φύσις . τις δέ εἰμί , ὅς πάσχω ; ἐλαύνω , επολемаιαρτυω , μαστίζω , μυρίος ἐπιδουλεύω τρόπος , ἔβουθεν , ὑπό ὁ δοκέω οἰκεῖος ἔρχομαι , ὑπό ὁ ἀλλότριος . καί τίς δέω λέγω , ὅσος ὑπομένω θλῖψις ; κάμνω τοίνυν , καί μηκέτι φέρω ὁ προσβολή ὁ πολέμιος δέω διακόπτω αὐτός ὁ διδασκαλία , καί ἐναντιόομαι αὐτός ὁ λόγος , προσπίπτω ὁ Δεσπότη , καί παρακαλέω αὐτός , καί λέγω · Σκόλοψ ἐγώ σάρξ σύ ἄγγελος Σατάν · ἵνα ἐγώ κολαφίζω · ὑπέρ οὗτος τρίς ὁ κύριος παρακαλέω , καί λέγω ἐγώ · ἀρκέω σύ ὁ χάρις ἐγώ · ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω . καί οἶδα μέν ὅτι τις ἀσθένεια ἔρχομαι νομίζω σωματικός · οὐ εἰμί δέ οὗτος , οὐ εἰμί · ἀλλά ἄγγελος Σατάν ὁ ἀντίκειμαι ἄνθρωπος καλέω · ὁ γάρ Σατάν οὗτος ἑβραικός λέξις εἰμί · Σατάν δέ ὁ ἀντίκειμαι λέγω . Τά οὖν σκεῦος ὁ διάβολος , καί ὁ ἐκεῖνος διακονέω ἄνθρωπος Άγγελος αὐτός καλέω . Ζεύς τίς οὖν , φημί , πρόσκειμαι ὁ σάρξ ; Ὅτι ὁ σάρξ μαστίζω , ὁ δέ ψυχή κουφίζω ὁ ἐλπίς ὁ μέλλω ἐπαίρω · οὐδέ γάρ ἅπτω ὁ ψυχή , οὐδέ ὑποσκελίζω ὁ ἔνδον λογισμός , ἀλλά μέχρι ὁ σάρξ εἰσέρχομαι καί ὁ μηχάνημα καί ὁ πλήρωμα , εἴδομαι διαβαίνω μή δύναμαι . Ἐπεί οὖν αὐτός τέμνω , αὐτός μαστίζω , αὐτός ἐδεσμάτετο ( ψυχή γάρ ὁράω ἀδύνατος εἰμί ) , διά οὗτος λέγω , δίδωμι ἐγώ σκόλοψ ὁ σάρξ ἄγγελος Σατάν · ἵνα ἐγώ κολαφίζω , ὁ πειρασμός , ὁ θλῖψις , ὁ διωγμός αἰνίσσομαι . εἶτα τίς ; ὑπέρ οὗτος τρεῖς , φημί , ὁ κύριος παρακαλέω · οὗτος εἰμί , Πελλάχως ἀξιόω , φημί , ὥστε ἀναπνέω μικρός ἐκ ὁ πειρασμός . σύ δέ μιμνήσκω ὁ αἰτία ὅς λέγω , ὅτι διά οὗτος συγχωρέω ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος μαστίζω , ἐλαύνω , μύριοι πάσχω δεινός , ἵνα ὁ ἑαυτοῦ δειλός δύναμις . ἰδέ γάρ καί ἐνταῦθα δέω , ὥστε ἀφίημι αὐτός ὁ μύριοι δεινός καί ὁ ἀντίκειμαι , οὐ ἐπιτυγχάνω ὁ αἴτησις · καί ὁ αἰτία ἱερός , διά ὅς οὐ ἐπιτυγχάνω ὁ αἴτησις . Τῖς οὖν εἰμί ὁ αἰτία ; οὐδείς γάρ καυλίζω πάλιν αὐτός ἐπιμιμνήσκομαι · ἀρκέω σύ , φημί , ὁ χάρις ἐγώ · ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω .