joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0201.3
μετὰ πολλῆς τῆς σοφότητος ἀποθυμημένων ἀπάντων τοὺς δώδεκα ἀνθρώπους ἐκείνους , τοὺς ἀποστόλους λέγω , δυνηθῆναι ἐν βραχεῖ καιρῷ μαστιζομένους , ἐλαυνομένους , μυρία πάσχοντας δεινά , τῶν ταῦτα ποιούντων κρατῆσαι ; μεθ’ ὑπεροβλίας ἀπάσης . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν μακάριον Εὐστάθιον ἀρξάμεν πρὸς τὴν ὑπερορίαν ὁ Θεὸς ἀπενεχθῆναι , ἵνα μειζόνως ἡμῖν δείξῃ καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀληθείας , καὶ τὴν αἱρετικῶν τὴν ἀσθένειαν . Μέλλων τοίνυν πρὸς τὴν ἀποδημίαν ἀπιέναι , τὴν μὲν πόλιν ἡφεί , τὴν δὲ ἀγάπην ὑμῶν οὐχ ἡφεί · οὐδὲ ἐπειδὴ τῆς Ἐκκλησίας ἐξεβάλλετο , καὶ τῆς προστασίας καὶ τῆς ὑπὲρ ὑμῶν κηδεμονίας ἀλλοτριζόμενος εἶναι ἐνομίζετο , ἀλλὰ μειζόνως τότε ἐχρήετο , καὶ ἐφρόντιζε · καὶ καλέσας ἀπαντας παρεκάλεσε μὴ παραχωρῆσαι , μηδὲ ἐνδοῦναι τοῖς λύκοις , μηδὲ προδοῦναι τὴν ποίμνην · αὐτὸς δὲ , μένων ἔνδον ἐπιστομίζοντας μὲν αὐτοὺς καὶ διελχοντας , τοὺς ἀκαραιστέρους δὲ τῶν ἀδελφῶν ἀσφαλιζομένους . Καὶ ὅτι καλῶς ἐκέλευσε , τὸ τέλος ἐδειξεν · εἰ γὰρ μὴ ἐμείνατε ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τότε , τὸ πλῆθος τῆς πόλεως ἦν διεφθαρμένον , ἐπ’ ἐρήμιας τῶν λύκων τὰ πρόβατα λαθόντων · ἀλλ’ ἐκεῖνου τὸ ῥῆμα ἐκώλυσε μετὰ ἀδείας αὐτοὺς τὴν οἰκίαν ἐπιβλέψασθαι πονηρίαν . Οὐ δὲ τέλος δὲ ἔδειξε μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ Παύλου ῥήματα · καὶ γὰρ οὕτως παρ’ ἐκείνῳ παιδευθεὶς ταῦτα παρήνει . Τί οὖν ὁ Παῦλος φησι ; Μέλλων ἀπεσθαι ποτε εἰς τὴν Ῥώμην τὴν ἑαυτοῦ ἀποδημίαν , μεθ’ ἣν οὐχ ἔτι ἐμελλεν ὁφθεῖναι τοὺς μαθητάς · Οὐχ ἔτι γὰρ ὑμᾶς ὄψομαι , φησί · τοῦτο δὲ εἶπεν , οὐχ λυπήσει , ἀλλ’ ἀσφαλισάσθαι βουλόμενος · μέλλων τοίνυν ἀποδημῆσαι ἐκαλεῖν , ὅπως πῶς αὐτοὺς ἠσφαλίζετο λέγων · Οἶδα ὅτι μετὰ τὴν ἀφιξίν μου εἰσελεύσονται πρὸς ὑμᾶς λύκοι βαρεῖς , καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα . Τριπλοῦς ὁ πόλεμος , ἡ φύσις τῶν θηρίων , ἡ χαλεπότης τοῦ πολέμου , τὸ μὴ ἀλλοτρίους , ἀλλὰ καὶ οἰκείους εἶναι τοὺς πολεμοῦντας · διὰ τοῦτο χαλεπώτερος · εἰκῶτως . Ἄν μὲν γὰρ ἐξωθέν μὲ τις βάλλῃ καὶ πολεμῇ , ῥάδιως αὐτοῦ περιγενέσθαι δυνησόμεν · ἄν δὲ ἐνδοθεν ἀπὸ τοῦ σώματος φύῃ τὸ ἔλκος , δυσίατον γίνεται τὸ κακόν · ὁ δὲ καὶ τότε ἐγένετο . Διὸ καὶ παρήνει λέγων , Προσέχετε ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ · οὐχ εἶπε , Καταλιπόντες τὰ πρόβατα φεύγετε ἔξω . Ταῦτα καὶ ὁ μακάριος Εὐστάθιος παπαδευμένος παρήνει τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς · ἔπερ οὖν καὶ ὁ σοφὸς οὗτος καὶ γενναῖος διδάσκαλος ἀκούσας , ἐργῷ τὸν λόγον ἐπλήρωσεν . Εἰσιόντων γοῦν ἐκείνων , οὐχ ἀφῆκε τὰ πρόβατα , καίτοι γε οὐχ ἦν ἐπὶ τὸν ὁρμόν τῆς ἀρχῆς ἀνελθόν · ἀλλ’ οὐδὲν τοῦτο πρὸς τὴν γενναίαν ἐκείνην καὶ φιλόσοφον ψυχήν . Τὰς μὲν γὰρ τιμὰς τῶν ἀρχόντων ὑπέμεινεν , τοὺς δὲ πόνους τῶν ἀρχόντων αὐτὸς ὑπέμεινεν , ἔνδον μεταξὺ τῶν λύκων στερεφόμενος · οὐδὲν γὰρ αὐτὸν οἱ τῶν θηρίων ὀδόντες ἰδίαπτον , οὕτως ἰσχυροτέραν πίστιν εἶχε τῶν ἐκείνων δηγμάτων . Ἐνδὸν τοίνυν στρεφόμενος , καὶ τῇ γυναικὶ πρὸς αὐτὸν πάντας αὐτοὺς ἀσχολόν , πολλὴν ἀδειαν τοῖς προβάτοις παρεσκεύασεν . Οὗ τοῦτο δὲ μόνον ἐποίησε ἐμπράττων αὐτῶν τὰ στόματα ,
Lemmas: μετά πολύς ὁ σοφοτητη ἀποθυμημένων ἀπαντάω ὁ δώδεκα ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ὁ ἀπόστολος λέγω , δύναμαι ἐν βραχύς καιρός μαστίζω , ἐλαύνω , μύριοι πάσχω δεινός , ὁ οὗτος ποιέω κρατέω ; μετά ὑπερβολία ἀπασάω . Ζεύς οὗτος καί ὁ μακάριος Εὐστάθιος ἄρχω πρός ὁ ὑπερορία ὁ θεός ἀποφέρω , ἵνα μέγας ἐγώ δείκνυμι καί ὁ δύναμις ὁ ἀλήθεια , καί ὁ αἱρετικός ὁ ἀσθένεια . Μέλλων τοίνυν πρός ὁ ἀποδημία ἀπέρχομαι , ὁ μέν πόλις ἀφέω , ὁ δέ ἀγάπη σύ οὐ ἀφέω · οὐδέ ἐπεί ὁ ἐκκλησία ἐκβάλλω , καί ὁ προστασία καί ὁ ὑπέρ σύ κηδεμονία αλλοτριζω ἔρχομαι νομίζω , ἀλλά μέγας τότε χράω , καί φροντίζω · καί καλέω ἀπαντή παρακαλέω μή παραχωρέω , μηδέ ἐνδίδωμι ὁ λύκος , μηδέ προδίδωμι ὁ ποίμνη · αὐτός δέ , μένω ἔνδον ἐπιστομίζω μέν αὐτός καί διελχοντας , ὁ ἀκαραιστέρους δέ ὁ ἀδελφός ασφαλίζω . καί ὅτι καλός κελεύω , ὁ τέλος δείκνυμι · εἰμί γάρ μή μένω ἐν ὁ ἐκκλησία τότε , ὁ πλῆθος ὁ πόλις εἰμί διαφθείρω , ἐπί ἐρημία ὁ λύκος ὁ πρόβατον λανθάνω · ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ῥῆμα κωλύω μετά ἄδεια αὐτός ὁ οἰκία ἐπιβλέπω πονηρία . οὐ δέ τέλος δέ δείκνυμι μόνος , ἀλλά καί ὁ Παῦλος ῥῆμα · καί γάρ οὕτως παρά ἐκεῖνος παιδεύω οὗτος παρανέω . τις οὖν ὁ Παῦλος φημί ; Μέλλων ἀφίημι ποτέ εἰς ὁ Ῥώμη ὁ ἑαυτοῦ ἀποδημία , μετά ὅς οὐ ἔτι μέλλω ὁράω ὁ μαθητής · οὐχ ἔτι γάρ σύ ὁράω , φημί · οὗτος δέ λέγω , οὐ λυπέω , ἀλλά ἀσφαλίζω βούλομαι · μέλλω τοίνυν ἀποδημέω καλέω , ὅπως πῶς αὐτός ἀσφαλίζω λέγω · Οἶδα ὅτι μετά ὁ ἄφιξις ἐγώ εἰσέρχομαι πρός σύ λύκος βαρύς , καί ἐκ σύ αὐτός ἀνίστημι ἀνήρ λαλέω διαστρέφω . τριπλόος ὁ πόλεμος , ὁ φύσις ὁ θηρίον , ὁ χαλεπότης ὁ πόλεμος , ὁ μή ἀλλότριος , ἀλλά καί οἰκεῖος ἔρχομαι ὁ πολεμέω · διά οὗτος χαλεπός · εἰκώς . ἄν μέν γάρ ἔξωθεν ἐγώ τις βάλλω καί πολεμέω , ῥᾳδίως αὐτός περιγίγνομαι δύναμαι · ἄν δέ ἔνδοθεν ἀπό ὁ σῶμα φύω ὁ ἔλκος , δυσίατος γίγνομαι ὁ κακός · ὁ δέ καί τότε γίνομαι . Διὸ καί παρανέω λέγω , προσέχω ἑαυτοῦ καί πᾶς ὁ ποίμνιον · οὐ λέγω , καταλιμπάνω ὁ πρόβατον φεύγω ἔξω . Ταΰς καί ὁ μακάριος Εὐστάθιος παπαδευμένος παρανέω ὁ ἑαυτοῦ μαθητής · ἔπερος οὖν καί ὁ σοφός οὗτος καί γενναῖος διδάσκαλος ἀκούω , ἔργον ὁ λόγος πληρόω . εἰσέρχομαι γοῦν ἐκεῖνος , οὐ ἀφίημι ὁ πρόβατον , καίτοι γε οὐ εἰμί ἐπί ὁ ὅρμος ὁ ἀρχή ἀνέρχομαι · ἀλλά οὐδείς οὗτος πρός ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καί φιλόσοφος ψυχή . ὁ μέν γάρ τιμή ὁ ἄρχων ὑπομένω , ὁ δέ πόνος ὁ ἄρχων αὐτός ὑπομένω , ἔνδον μεταξύ ὁ λύκος στερεφόμενος · οὐδείς γάρ αὐτός ὁ ὁ θηρίον ὀδούς ιδιαπτω , οὕτως ἰσχυρός πίστις ἔχω ὁ ἐκεῖνος δῆγμα . ἐνδίδωμι τοίνυν στρέφω , καί ὁ γυνή πρός αὐτός πᾶς αὐτός ἄσχολος , πολύς ἄδεια ὁ πρόβατον παρασκευάζω . οὗ οὗτος δέ μόνος ποιέω ἐμπράσσω αὐτός ὁ στόμα ,