joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0190.1
τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ Ἰγνάτιῳ γέγονε μετὰ περιουσίας · εἰνὸς . Οὐδὲ γὰρ τοὺς τὴν Ῥώμην οἰκοῦσι μόνους , ἀλλὰ καὶ τὰς ἐν τῷ κόσμῳ κεῖμένας πόλεις ἀπάσας διδάσκαλος ἀπὸ θεαμασίας , πειθὼν καταφρονεῖν τῆς παρούσης ζωῆς , καὶ μηδὲν ἠγεῖσθαι τὰ βλεπόμενα , καὶ τῶν πολλῶν ἐφ’ ἑαυτῶν , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν βλέπειν , καὶ πρὸς μηδὲν τῶν ἐν τῷ παρόντι βίῳ δαινῶν ἐπιστρέφεσθαι . Ταῦτα γὰρ καὶ τὰ τοῦτον πλείστα διὰ τῶν ἔργων αὐτοῦ παιδεύειν ἔδεινε , καθάπερ ἡλίου τις ἐξ ἀνατολῆς ἀνίσχων καὶ πρὸς τὴν δύσιν τρέχων · μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτον φαιδρότερος · οὗτος μὲν γὰρ ἀνωθεν ἔτρεχεν , αὐτὸν δὲ ἄγων φῶς , Ἰγνάτιος δὲ κάτωθεν ἀντέλαμπε , νοητὸν φῶς διδάσκαλος ταῖς ψυχαῖς ἐνιείς · κάκεινος μὲν εἰς τὰ τῆς δύσεως ἀπῶν μέρη κρύπτεται , καὶ νῦν εὐθέως ἐπάγει · οὗτος δὲ εἰς τὰ τῆς δύσεως · ἀπαλθῶν μέρη φαιδρότερον ἐκείνου ἀντέτειλε , καὶ τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπαντας εὐεργετήσας τὰ μέγιστα · ἐπειδὴ δὲ τῆς πόλεως ἐπιβῆ , κάκεινον φιλοσοφίᾳ ἐπαιδεύσε . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς συνεχώρησεν ἔχειν τοῦ βίου τοῦτον καταλύσαι , ὥστε τὴν τοῦτου [ 599 ] τελευτὴν διδασκαλίαν γενέσθαι εὐσεβείας τοὺς τὴν Ῥώμην οἰκοῦσι · ἀπαντας . Ὑμεῖς μὲν γὰρ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι οὐδαμῶς ἔδειδε λοιπὸν ἀποδείξεως , ἔρριζωμένοι κατὰ τὴν πίστιν · οἱ δὲ τὴν Ῥώμην οἰκοῦντες , ὅτε πολλὰς τοῦτε ἀσεβείας ὕβρεις ἔχει , πλείονος ἐχρῆζον βοηθείας . Διὰ τοῦτο καὶ Πέτρος καὶ Παῦλος καὶ μετ’ ἐκείνους οὗτος ἔχει πάντες ἐτυβήσαν · τοῦτο μὲν ἵνα μολυνθείσαν τὴν πόλιν τοὺς τῶν εἰδώλων αἵμασι , τοὺς οἰκείους αἵμασιν ἐκκαθάρισαι , τοῦτο δὲ ἵνα τῆς ἀναστάσεως τοῦ σταυρωθέντος Χριστοῦ διὰ τῶν ἔργων παράχωσι τὴν ἀπόδειξιν , πείσαντες τοὺς τὴν Ῥώμην οἰκοῦντας ὡς οὐκ ἂν μετὰ τοσαύτην ἡδονὴν τῆς παρούσης κατεφρόνησαν ζωῆς , εἰ μὴ σφόδρα ἦσαν πεπεισμένοι ἑαυτοὺς , ὅτι πρὸς τὸν ἰσχυρωμένον ἐμελλον ἀναβαίνειν Ἰησοῦν , καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς αὐτὸν ἴδεσθαι . Μεγίστη γὰρ ἂν τις ἀναστάσεως ἀπόδειξις τὸν σφαγέντα Χριστὸν τοσαύτην μετὰ θάνατον ἐπιδεῖξασθαι δύναμιν , ὡς τοὺς ζῶντας ἀνθρώπους πείσαι καὶ πατρίδος , καὶ οἰκίας , καὶ φίλων , καὶ συγγενῶν , καὶ αὐτῆς ὑπερθεῖν τῆς ζωῆς ὑπὲρ τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας , καὶ μάστιγας , καὶ κινδύνους , καὶ θάνατον ἀντὶ τῶν παρόντων ἡδῶν ἐλέσθαι . Ταῦτα γὰρ οὐχὶ νεκροῦ τινος , οὐδ’ ἐπὶ τῷ τάφῳ μένοντος , ἀλλ’ ἀναστάντος καὶ ζῶντος ἦν τὰ κατορθώματα . Ἐπεὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον , ἡνίκα μὲν ζῇ , τοὺς συνόντας αὐτῷ πάντας ἀποστόλους ἀπὸ τοῦ φόβου γενομένους ἀθεμεστεράτους προδοῦναι τὸν διδάσκαλον , καὶ φεύγοντας ἀπελθεῖν , ἐπειδὴ δὲ ἐτελεύτησεν , μὴ μόνον Πέτρον καὶ Παῦλον , ἀλλὰ καὶ Ἰγνάτιον τὸν οὐδὲ εὐρακὸτα αὐτὸν , οὐδὲ ἀπολαύσαντα αὐτοῦ τῆς συνοικίας τοσαύτην ὑπὲρ αὐτοῦ προθυμίαν ἐπιδειξασθαι , ὡς καὶ αὐτὴν δι’ αὐτὸν ἐπιδοῦναι τὴν ψυχὴν ;
Lemmas: οὗτος δέ καί ἐπί Ἰγνάτιος γίγνομαι μετά περιουσία · ἴς . οὐδέ γάρ ὁ ὁ Ῥώμη οἰκέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ κόσμος κεῖμαι πόλις ἅπας διδάσκαλος ἀπό θεαμασίας , πειθώ καταφρονέω ὁ παρών ζωή , καί μηδείς ἡγέομαι ὁ βλέπω , καί ὁ πολύς ἐπί ἑαυτοῦ , καί πρός ὁ οὐρανός βλέπω , καί πρός μηδείς ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος δαιναω ἐπιστρέφω . οὗτος γάρ καί ὁ οὗτος πλεῖστος διά ὁ ἔργον αὐτός παιδεύω δεινός , καθά ἥλιος τις ἐκ ἀνατολή ἀνίσχω καί πρός ὁ δύσις τρέχω · μᾶλλον δέ καί οὗτος φαιδρός · οὗτος μέν γάρ ἄνωθεν τρέχω , αὐτός δέ ἄγω φάος , Ἰγνάτιος δέ κάτωθεν ἀντιλάμπω , νοητός φάος διδάσκαλος ὁ ψυχή ἐνίημι · κενός μέν εἰς ὁ ὁ δύσις ἄπειμι μέρος κρύπτω , καί νῦν εὐθύς ἐπάγω · οὗτος δέ εἰς ὁ ὁ δύσις · ἀπαλθῶν μέρος φαιδρός ἐκεῖνος ἀνατέλλω , καί ὁ κατά ὁ ὁδός ἀπαντάω εὐεργετέω ὁ μέγας · ἐπεί δέ ὁ πόλις ἐπιβαίνω , ἐκεῖνος φιλοσοφία παιδεύω . Ζεύς γάρ οὗτος καί ὁ θεός συγχωρέω ἔχω ὁ βίος οὗτος καταλύω , ὥστε ὁ τούτος [ 599 ] τελευτή διδασκαλία γίγνομαι εὐσέβεια ὁ ὁ Ῥώμη οἰκέω · ἀπαντή . σύ μέν γάρ ὁ ὁ θεός χάρις οὐδαμῶς ἐσθίω λοιπός ἀπόδειξις , ῥιζόω κατά ὁ πίστις · ὁ δέ ὁ Ῥώμη οἰκέω , ὅτε πολύς Τούτος ἀσέβεια ὕβρις ἔχω , πολύς χρῄζω βοήθεια . Ζεύς οὗτος καί Πέτρος καί Παῦλος καί μετά ἐκεῖνος οὗτος ἔχω πᾶς ετυβαινω · οὗτος μέν ἵνα μολύνω ὁ πόλις ὁ ὁ εἴδωλον αἷμα , ὁ οἰκεῖος αἷμα ἐκκαθαρίζω , οὗτος δέ ἵνα ὁ ἀνάστασις ὁ σταυρόω Χριστός διά ὁ ἔργον παράγω ὁ ἀπόδειξις , πείθω ὁ ὁ Ῥώμη οἰκέω ὡς οὐ ἄν μετά τοσοῦτος ἡδονή ὁ παρών καταφρονέω ζωή , εἰμί μή σφόδρα ἥδω πείθω ἑαυτοῦ , ὅτι πρός ὁ ἰσχυρόω μέλλω ἀναβαίνω Ἰησοῦς , καί ἐν ὁ οὐρανός αὐτός ὁράω . μέγας γάρ ἄν τις ἀνάστασις ἀπόδειξις ὁ σφάζω Χριστός τοσοῦτος μετά θάνατος ἐπιδείκνυμι δύναμις , ὡς ὁ ζάω ἄνθρωπος πείθω καί πατρίς , καί οἰκία , καί φίλος , καί συγγενής , καί αὐτηες͂ς ὑπερθέω ὁ ζωή ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός ὁμολογία , καί μάστιξ , καί κίνδυνος , καί θάνατος ἀντί ὁ πάρειμι Ἠδωνός αἱρέω . Ταΰς γάρ οὐ νεκρός τις , οὐδέ ἐπί ὁ τάφος μένω , ἀλλά ἀνίστημι καί ζάω εἰμί ὁ κατόρθωμα . Ἐπεί πῶς ἄν ἔχω λόγος , ἡνίκα μέν ζάω , ὁ σύνειμι αὐτός πᾶς ἀπόστολος ἀπό ὁ φόβος γίγνομαι ἀθεμεστεράτους προδίδωμι ὁ διδάσκαλος , καί φεύγω ἀπέρχομαι , ἐπεί δέ τελευτάω , μή μόνος Πέτρος καί Παῦλος , ἀλλά καί Ἰγνάτιος ὁ οὐδέ εὐρακὸτα αὐτός , οὐδέ ἀπολαύω αὐτός ὁ συνοικία τοσοῦτος ὑπέρ αὐτός προθυμία ἐπιδείκνυμι , ὡς καί αὐτός διό αὐτός ἐπιδίδωμι ὁ ψυχή ;