joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0189.3
§ . Εἰκὼ καὶ τέταρτον στέφανον ἐκ τῆς ἐπισκοπῆς ἡμῖν ἀνέχοντα ταύτης . Τίς οὖν ἔστιν οὗτος ; Τὸ τὴν πατρίδα αὐτὸν ἐπιτραπέναι τὴν ἡμετέραν . Ἐπιπόνων μὲν γὰρ καὶ ἐκατὸν ἀνδρῶν καὶ παντὶ χοντα προστῆναι μόνον · τὸ δὲ πολὺν ἐγχειρισθῆναι τοσαύτην , καὶ δήμον εἰς εἴκοσι ἐκτεινόμενον μυριάδας , πόσης ἀρετῆς οἴει καὶ σοφίας ἀπόδειξιν εἶναι ; Καὶ γὰρ ὡς περ ἐπὶ τῶν στρατοπεδίων τὰς βασιλικωτέρας φάλαγγας καὶ πληθουσίας μᾶλλον οἱ σοφώτεροι τῶν στρατηγῶν ἐγχειρίζονται · οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων , τὰς μεῖζους καὶ πολυανθρώπους οἱ δοκιμώτατοι τῶν ἀρχόντων ἐμποιεῦνται . Καὶ ἄλλως δὲ πολὺς ἦν τῆς πόλεως ταύτης τῷ Θεῷ λόγος , ὡς καὶ διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν ἐδήλωσε · τὸν γοῦν τῆς οἰκουμένης ἐπιστάτην ἀπόστολ Πέτρον , ᾧ τὰς κλεῖς ἐνεχείρισε τῶν οὐρανῶν , ᾧ πάντα δέχει καὶ φέρειν ἐπέτρεψε , πολὺν ἄνταῦθα χρόνον ἐνδιατρίβειν ἐξέλειπεν · οὕτως αὐτῷ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης ἡ πόλις ἀντίρροπος ἡ ἡμετέρα . Ἐπειδὴ δὲ ἐμνήσθη Πέτρου , καὶ πᾶπτον ἐξ αὐτοῦ στέφανον εἰδὼν πλεχόμενον · οὕτως δὲ ἔστι τὸ μετ’ ἐκεῖνον τοῦτον διαδεξάσθαι τὴν ἀρχήν . Ὡς περ γὰρ ἂν τις λίθον ἐξαιρεῖν μέγαν ἐκ θεμελίων , ἕτερον ἀντίρροπον ἐκεῖνον σπουδάσει πάντως ἀντεισαγαγεῖν , εἰ μὴ μᾶλλον πᾶσαν σαλεύσειν τὴν οἰκοδομήν , καὶ σαυροτέραν ποιεῖν · οὕτω δὲ καὶ Πέτρου μᾶλλοντος ἐντεῦθεν ἀποθῆναι , ἕτερον ἀντίρροπον Πέτρου διδάσκαλον ἢ τοῦ Πνεύματος ἀντεισήγαγε χάρις , ὥστε μὴ τὴν ἤδη γενομένην οἰκοδομὴν τῇ τοῦ διαδεξομένου εὐτελεῖζα σωφροτέραν γενέσθαι . Πέντε μὲν οὖν στεφάνους ἀπηριθμήσαμε , ἀπὸ τοῦ ἀρχῆθους τῆς ἀρχῆς , ἀπὸ τῆς ἡμέας τῶν χειροτονουτῶν , ἀπὸ τῆς τοῦ καιροῦ δυσκολίας , ἀπὸ τοῦ μέτρου τῆς πόλεως , ἀπὸ τῆς ἀρετῆς τοῦ παραδόντος αὐτῇ τὴν ἐπισκοπήν . Τούτους ἅπαντας πλέξαντας ἐνὴν καὶ ἴχτον εἰπεῖν , καὶ ἴδομεν , καὶ πλείους τούτων · ἀλλ’ ἵνα μὴ τὴν δαπανα χρόνον εἰς τὴν περὶ τῆς ἐπισκοπῆς ἀναλύσαντες λόγον , ἐκπέσωμεν τῶν περὶ τοῦ μάρτυρος διηγημάτων , φέρε λοιπὸν ἐπὶ τὸν ἄθλον ἐκεῖνον ἴωμεν . Πόλεμος ἀνερριπτόση ποτὲ γαλεπὲς κατὰ τῶν Ἐκκλησιῶν , καὶ καθάπερ τυραννίδος γαλεπωτάτης τὴν γῆν καταλαβούσης , ἐκ μέσης ἀνθρωπάζοντο τῆς ἀγορᾶς ἅπαντες , ἀτοπον μὲν οὕδεν ἐγχαλοῦμενοι , ὅτι δὲ τῆς πλάνης ἀπαλλαγέντες , πρὸς τὴν εὐσέβειαν ἐδραμον , ὅτι τῆς τῶν δαιμόνων ὀρησκείας ἀπέστησαν , ὅτι τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἐπέγνωσαν , καὶ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ προσεκύνησαν , καὶ ὑπὲρ ὧν στεφανοῦσθαι αὐτοὺς ἔχρη , καὶ θαυμάζεσθαι καὶ τιμᾶσθαι , ὑπὲρ τούτων ἐκάλουντο καὶ μυρίως παριηνολοῦντο δεινοὶ πάντες οἱ τὴν πίστιν παραδεξάμενοι , πολλῷ δὲ πλεῖον οἱ τῶν Ἐκκλησιῶν προεστῶτες . Ὁ γὰρ διάβολος , κακοῦργος ὤν καὶ δεινὸς τὰς τοιαύτας ῥάπτειν ἐπιβουλάς , προσεδόκησεν ὅτι , τοὺς ποιμένας ἐὰν ἀφελή , τὰ ποίμνια ῥάδιως διαστασιῶν δυνησεται . Ἄλλ’ ὁ δραστήριος τοῦ σοφὸς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν , βουλόμενος αὐτῷ δεῖξαι , ὅτι οὐχ ἄνθρωποι τὰς αὐτοῦ κυβερνοῦσιν Ἐκκλησίας , ἀλλ’ αὐτὸς ἐστιν ὁ πανταχοῦ ποιμαίνων τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτόν , συνεχύρησε τοῦτο γενέσθαι , ἵν’ ὅταν ἀφαιρέωνται ἐκεῖνοι ἴδῃ τὴ τῆς εὐσεβείας οὐχ ἐλαττούμενα , οὐδὲ σθενύμενον τὸν τοῦ κηρύγματος λόγον , ἀλλ’ αὐξόμενον μᾶλλον , μᾶλθὶ διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ [ 598 ] αὐτῶς . Καὶ οὕτως ταῦτα αὐτῷ διακονοῦμενοι πάντες , ὅτι οὐχ ἀνθρώπινα τὰ καθ’ ἡμᾶς , ἀλλ’ ἀνωθεν ἐκ τῶν οὐρανῶν ἔχει τὴν βίαν ἡμῖν ἡ τῆς διδασκαλίας ὑπόθεσις , καὶ Θεὸς ἐστιν ὁ πανταχοῦ τὰς Ἐκκλησίας ἀγὼν , καὶ ὅτι τὸν Θεὸν πολεμοῦντα οὐχ ἕνι περιγενέσθαι ποτέ . Οὐ τοῦτο δὲ ἐπακούργησεν ὁ διάβολος μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερον οὐχ ἕλαττον τούτου . Οὐ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι , ὧν προεἰστήχεισαν , ἠρίει σφάττεσθαι τοὺς ἐπισκόπους , ἀλλ’ εἰς τὴν ἄλλοτριαν ἀγὼν ἀνῆρει · ἐποίει δὲ τοῦτο οὐοὶ μὲν ἐρήμους τῶν ἐπιτηδείων λαθεῖν σπαθῶν , ὁμοῦ δὲ ἀσθενεστέρους ἐργάσεσθαι τῷ μόχθῳ τῆς ὁδοιπορίας ἐλατίζων · ὁ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ μακαρίου τούτου πεποίηκεν . Ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμετέρας πόλεως εἰς τὴν Ῥώμην αὐτὸν ἐκλέψαν , μακροτέρας αὐτῷ τῖθεις τοὺς διαύλους τοῦ δρόμου , καὶ τῇ μήκει τῆς ὁδοῦ καὶ τῷ πλήθει τῶν ἡμερῶν τὸ φρόνημα καταβάλλειν αὐτοῦ προσδοκῶν , οὐχ εἰδὼς ὅτι συνέμπορον ἔχων Ἠσοῦν καὶ συναπόδημον τῆς τοιαύτης ὁδοιπορίας , ἰσχυρότερος μᾶλλον ἐγίνετο , καὶ τῆς μετ’ αὐτοῦ δυνάμεως οὐδὲς πλείονα παρέχει τὴν ἀποδείξει , καὶ τὰς Ἐκκλησίας συνερρότει μεῖζους . Αἱ γὰρ κατὰ τὴν ὁδὸν πόλεις συντρέχουσαι πάντοθεν ἠλεῖφον τὸν ἀθλητὴν , καὶ μετὰ πολλῶν ἐξέπεμπον τῶν ἑαυτῶν , εὐχὰς καὶ προσβείας αὐτῷ συναγωνιζόμεναι . Καὶ αὗται δὲ οὐ τὴν τυχοῦσαν παραλῆψιν ἐλάμβανον μετὰ προθυμίας τοιαύτης ἐπὶ θάνατον τρέχοντα ὁρῶσαι τὸν μάρτυρα , μεθ’ ὧσης εἴκδος ἦν τὸν ἐπὶ βασιλέα καλουμένον τὰ ἐν οὐρανῷ . Καὶ διὰ τῶν ἔργων ἐφάνισαν αὐτῶν , διὰ τῆς τοῦ γενναίου προθυμίας ἐκείνου καὶ φαιδρότητος , ὅτι οὐ θάνατος ἦν ἐφ’ ὃν ἔτρεχεν , ἀλλ’ ἀποδημία τις καὶ μετάστασις , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀνάβασις . Καὶ ταῦτα διδίσκων κατὰ πᾶσαν πόλιν ἀπλεῖ · διὰ τῶν λόγων , διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν . Καὶ ὅπερ ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων συνέβη , ὅτε τὸν Παῦλον ὁρῶντες καὶ εἰς τὴν Ῥώμην ἀποστελλόμενον ἐνόμιζον μὲν ἐπὶ θάνατον πέμπειν , ἐπεμψαν δὲ τοὺς ἑαυτῶν κατοικούσιν Ἰουδαίους διδάσκαλον ,
Lemmas: § . Εἰκών καί τέταρτος στέφανος ἐκ ὁ ἐπισκοπή ἐγώ ἀνέχω οὗτος . Τῖς οὖν εἰμί οὗτος ; Τέ ὁ πατρίς αὐτός ἐπιτρέπω ὁ ἡμέτερος . ἐπίπονος μέν γάρ καί ἑκατόν ἀνήρ καί πᾶς χω προΐστημι μόνος · ὁ δέ πολύς ἐγχειρίζω τοσοῦτος , καί δῆμος εἰς εἴκοσι ἐκτείνω μυριάς , πόσος ἀρετή οἴομαι καί σοφία ἀπόδειξις ἔρχομαι ; καί γάρ ὡς περ ἐπί ὁ στρατοπέδιον ὁ βασιλικός φάλαγξ καί πλήθω μᾶλλον ὁ σοφός ὁ στρατηγός ἐγχειρίζω · οὕτως δέ καί ἐπί ὁ πόλις , ὁ μέγας καί πολυάνθρωπος ὁ δόκιμος ὁ ἄρχων ἐμποιέω . καί ἄλλως δέ πολύς εἰμί ὁ πόλις οὗτος ὁ θεός λόγος , ὡς καί διά ὁ ἔργον αὐτός δηλόω · ὁ γοῦν ὁ οἰκουμένη ἐπιστάτης Αποστόλ Πέτρος , ὅς ὁ κλείς ἐγχειρίζω ὁ οὐρανός , ὅς πᾶς δέχομαι καί φέρω ἐπιτρέπω , πολύς ἄνταῦθα χρόνος ἐνδιατρίβω ἐκλείπω · οὕτως αὐτός ὁ οἰκουμένη ἀπασάω ὁ πόλις ἀντίρροπος ὁ ἡμέτερος . Ἐπειδή δέ μιμνήσκω Πέτρος , καί πάσσω ἐκ αὐτός στέφανος ἀνάκλεις πλέκω · οὕτως δέ εἰμί ὁ μετά ἐκεῖνος οὗτος διαδέχομαι ὁ ἀρχή . ὡς περ γάρ ἄν τις λίθος ἐξαιρέω μέγας ἐκ θεμέλιος , ἕτερος ἀντίρροπος ἐκεῖνος σπουδάζω πάντως ἀντεισάγω , εἰμί μή μᾶλλον πᾶς σαλεύω ὁ οἰκοδομή , καί σαῦρος ποιέω · οὗτος δέ καί Πέτρος μᾶλλος ἐντεῦθεν ἀποτίθημι , ἕτερος ἀντίρροπος Πέτρος διδάσκαλος ἢ ὁ πνεῦμα ἀντεισάγω χάρις , ὥστε μή ὁ ἤδη γίγνομαι οἰκοδομή ὁ ὁ διαδέχομαι εὐτελεῖζα σωφροτέραν γίγνομαι . Πέντε μέν οὖν στέφανος ἀπαριθμέω , ἀπό ὁ ἄρχω ὁ ἀρχή , ἀπό ὁ ἐγώ ὁ χειροτονέω , ἀπό ὁ ὁ καιρός δυσκολία , ἀπό ὁ μέτρον ὁ πόλις , ἀπό ὁ ἀρετή ὁ παραδίδωμι αὐτός ὁ ἐπισκοπή . Τουτοῦς ἅπας πλέκω ἔνειμι καί ἴχτον λέγω , καί ὁράω , καί πολύς οὗτος · ἀλλά ἵνα μή ὁ δάπανος χρόνος εἰς ὁ περί ὁ ἐπισκοπή ἀναλύω λόγος , ἐκπίπτω ὁ περί ὁ μάρτυς διήγημα , φέρω λοιπός ἐπί ὁ ἆθλον ἐκεῖνος ἔρχομαι . πόλεμος ἀναρρίπτω ποτέ γαλεπὲς κατά ὁ ἐκκλησία , καί καθά τυραννίς γαλεπωτάτης ὁ γῆ καταλαμβάνω , ἐκ μέσος ἀνθρωπάζοντο ὁ ἀγορά ἅπας , ἄτοπος μέν οὐδείς ἐγχαλάω , ὅτι δέ ὁ πλάνης ἀπαλλάσσω , πρός ὁ εὐσέβεια τρέχω , ὅτι ὁ ὁ δαίμων ὀρησκείας ἀφίστημι , ὅτι ὁ ἀληθινός θεός ἐπιγιγνώσκω , καί ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής προσκυνέω , καί ὑπέρ ὅς στεφανόω αὐτός χράω , καί θαυμάζω καί τιμάω , ὑπέρ οὗτος καλέω καί μυρίος παριηνολοῦντο δεινός πᾶς ὁ ὁ πίστις παραδέχομαι , πολύς δέ πλέως ὁ ὁ ἐκκλησία προίστημι . ὁ γάρ διάβολος , κακοῦργος εἰμί καί δεινός ὁ τοιοῦτος ῥάπτω ἐπιβουλή , προσδοκέω ὅτι , ὁ ποιμήν ἐάν ἀφαιρέω , ὁ ποίμνιον ῥᾳδίως διαστάσιον δύναμαι . ἄλλος ὁ δραστήριος ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτός , βούλομαι αὐτός δείκνυμι , ὅτι οὐ ἄνθρωπος ὁ αὐτός κυβερνέω ἐκκλησία , ἀλλά αὐτός εἰμί ὁ πανταχοῦ ποιμαίνω ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , συνεχυρησος οὗτος γίγνομαι , ἵνα ὅταν ἀφαιρέω ἐκεῖνος εἶδον ὁ ὁ εὐσέβεια οὐ ἐλασσόω , οὐδέ σθενέω ὁ ὁ κήρυγμα λόγος , ἀλλά αὐξάνω μᾶλλον , μᾶλθὶ διά ὁ ἔργον αὐτός καί [ 598 ] αὔτως . καί οὕτως οὗτος αὐτός διακονέω πᾶς , ὅτι οὐ ἀνθρώπινος ὁ κατά ἐγώ , ἀλλά ἄνωθεν ἐκ ὁ οὐρανός ἔχω ὁ βία ἐγώ ὁ ὁ διδασκαλία ὑπόθεσις , καί θεός εἰμί ὁ πανταχοῦ ὁ ἐκκλησία ἀγών , καί ὅτι ὁ θεός πολεμέω οὐ ἔνιοι περιγίγνομαι ποτέ . οὐ οὗτος δέ ἐπακούργησεν ὁ διάβολος μόνος , ἀλλά καί ἕτερος οὐ μικρός οὗτος . οὐ γάρ ἐν ὁ πόλις , ὅς προΐστημι , ἠριεύς σφάζω ὁ ἐπίσκοπος , ἀλλά εἰς ὁ ἀλλότριος ἀγών ἀναιρέω · ποιέω δέ οὗτος οὐ μέν ἐρῆμος ὁ ἐπιτήδειος λανθάνω σπάθη , ὁμοῦ δέ ἀσθενής ἐργάζομαι ὁ μόχθος ὁ ὁδοιπορία ελατιζω · ὁ δέ καί ἐπί ὁ μακάριος οὗτος ποιέω . ἀπό γάρ ὁ ἡμέτερος πόλις εἰς ὁ Ῥώμη αὐτός κλέπτω , μακρός αὐτός τίθημι ὁ δίαυλος ὁ δρόμος , καί ὁ μῆκος ὁ ὁδός καί ὁ πλῆθος ὁ ἡμέρα ὁ φρόνημα καταβάλλω αὐτός προσδοκάω , οὐ οἶδα ὅτι συνέμπορος ἔχω εἶμαι καί συναπόδημος ὁ τοιοῦτος ὁδοιπορία , ἰσχυρός μᾶλλον γίνομαι , καί ὁ μετά αὐτός δύναμις οὐδή πολύς παρέχω ὁ ἀπόδειξις , καί ὁ ἐκκλησία συνερροτεω μέγας . ὁ γάρ κατά ὁ ὁδός πόλις συντρέχω πάντοθεν ἀλείφω ὁ ἀθλητής , καί μετά πολύς ἐκπέμπω ὁ ἑαυτοῦ , εὐχή καί προσβείας αὐτός συναγωνίζομαι . καί αὐτός δέ οὐ ὁ τυγχάνω παράληψις λαμβάνω μετά προθυμία τοιοῦτος ἐπί θάνατος τρέχω ὁράω ὁ μάρτυς , μετά ὠθέω ἐκδίδωμι εἰμί ὁ ἐπί βασιλεύς καλέω ὁ ἐν οὐρανός . καί διά ὁ ἔργον φανίζω αὐτός , διά ὁ ὁ γενναῖος προθυμία ἐκεῖνος καί φαιδρότης , ὅτι οὐ θάνατος εἰμί ἐπί ὅς τρέχω , ἀλλά ἀποδημία τις καί μετάστασις , καί πρός ὁ οὐρανός ἀνάβασις . καί οὗτος διδισκος κατά πᾶς πόλις ἀπόλλυμι · διά ὁ λόγος , διά ὁ πρᾶγμα αὐτός . καί ὅς ἐπί ὁ Ἰουδαῖος συμβαίνω , ὅτε ὁ Παῦλος ὁράω καί εἰς ὁ Ῥώμη ἀποστέλλω νομίζω μέν ἐπί θάνατος πέμπω , πέμπω δέ ὁ ἑαυτοῦ κατοικέω Ἰουδαῖος διδάσκαλος ,