joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0198.5
Κατὰ τὸν καιρὸν τοίνυν ἐκεῖνον ὁ μακάριος οὗτος ἐστρατήγει τῇς παρ᾽ ἡμῖν ᾿Εκκλησίας , καὶ ἀφρεται μὲν ἡ νόσος , ὥσπερ τις λοιμὸς χαλεπὸς ἀπὸ τῶν Αἰγύπτου χωρίων , εἶτα διὰ τῶν μεταξὺ πόλεων βαδίζων εἰς τὴν πόλιν ἐσπευδεν ὑμβαλεῖν τὴν ἡμετέραν . ᾿Αλλ᾽ ἐκεῖνος ἐργηγόρος καὶ νήφων , καὶ πάντα τὰ μέλλοντα προορῶν πόρρωθεν , προσιόιν τὸν πόλεμον ἀπεκρούετο · καὶ καθάπερ σοφὸς τις ἰατρός , πρὶν ἢ τὴν νόσον ἐμβαλεῖν εἰς τὴν πόλιν , ἐνταῦθα καθῆλθενος , τὰ φάρμακα κατεσκεύαζε , καὶ τὴν ἱερὰν ταύτην ναὸν μετὰ πολλῆς ἐκπέρου τῆς ἀσφαλείας , πανταχοῦ περιτρέχων , ναίτας , ἐπιβάτας , τοὺς πλείστους ἅπαντας συγχρωτῶν , νήφειν , ἐργηγορεῖν παρασκευάζων , ὡς πειρατῶν ἐπιτιθεμένων καὶ τῆς πίστεως τὸν θησαυρὸν ἀποσυλῆσαι ἐπιχειρούντων . Οὐχ ἐνταῦθα δὲ μόνον ἐκίνησεν τῇ προνοίᾳ ταύτῃ , ἀλλὰ καὶ πανταχοῦ διεπέμπετο τοὺς διδάσκοντας , παρακαλοῦντας , διαλεγομένους , προαποτειχίζοντας τοὺς πολεμίους τὴν ἔροδον . Καὶ γὰρ ἡ πεπαιδευμένη καλῶς παρὰ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος , ὅτι τὸν ᾿Εκκλησίας προεστῶτα οὐχ ἐκείνης μόνης χρέδεσθαι δεῖ τῆς παρὰ τοῦ Πνεύματος ἐγχειρισθείσης αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς κατὰ τὴν οἰκουμένην κειμένης · καὶ ταῦτα ἀπὸ τῶν ἱερῶν ἐμάνθανεν εὐχῶν . Εἰ γὰρ τὰς εὐχὰς ποιείσθαι δεῖ , φησίν , ὑπὲρ τῆς καθολικῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ἀπὸ περάτων ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης , πολλῷ μᾶλλον καὶ τὴν πρόνοιαν ὑπὲρ πάσης αὐτῆς ἐπιδεῖνυσθαι δεῖ , καὶ ὁμοίως ἀπασῶν χρέδεσθαι , καὶ μεριμνᾶν πάσας . Καὶ ὅπερ ἐκ τοῦ Στεφάνου γένομε , τοῦτο καὶ ἐκ᾽ ἐκείνου συνδιέναι . Ὅσπερ γὰρ οὐχ ἰσχύοντες ἀντιστῆναι τῇ σοφίᾳ τῇ τοῦ Στεφάνου , οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἐλθόντες τὸν ἅγιον ἐκεῖνον · οὕτω καὶ οὗτοι οὐχ ἰσχύοντες ἀντιστῆναι τῇ σοφίᾳ τῇ τούτου , καὶ ὁρῶντες ἠφαλισμένα τὰ ὀχυρώματα , ἐκβάλλουσι τῆς πόλεως λοιπὸν τὸν κήρυκα . ᾿Αλλ᾽ ἡ φωνὴ οὐχ ἐσῖγα , ἀλλ᾽ ἐξεβάλλετο μὲν ὁ ἄνθρωπος , ὁ δὲ λόγος τῆς διδασκαλίας οὐχ ἐξεβάλλετο . Καὶ γὰρ Παῦλος ἐδέδετο , καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐχ ἐδέδετο · καὶ οὗτος ἐν ἀλλοτρίᾳ , καὶ ἡ διδασκαλία αὐτοῦ παρ᾽ ἡμῖν . ᾿Εκβάλλοντες τοίνυν ἐπαίσουν συμφράζομενοι , καθάπερ χειμαρρὸς σφοδρός · ἀλλ᾽ οὔτε τὰ φυτὰ παρέσυραν , οὔτε τὰ σπέρματα κατέψωσαν , οὔτε τὴν γεωργίαν ἐλυμήναντο · οὕτω καλῶς καὶ μετ᾽ ἐπιστήμης ὑπὸ τῆς ἐκείνου γεωργηθείσης σοφίας ἐρρίζωτο . ᾿Αλλὰ γὰρ δέξιν εἶπαι , τίνος ἕνεκεν συνεχώρει αὐτὸν ὁ θεὸς ἀπελαθῆναι ἐντεῦθεν . Προσφάτως ἢν ἀναπνεύσασα ἡ ᾿Εκκλησία · εἶχε παραμυθίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν τὴν ἐκτισασαν τὴν ἐκεῖνον · πανταχοῦν αὐτὴν ἐπαίχιζεν , καὶ τῶν πολεμίων τὰς προσβολὰς ἀπεκρούετο . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἐξεβάλλετο , καὶ συνεχώρει τοὺς ἀπάγουσιν αὐτὸν ὁ θεός ; τίνος ἕνεκεν ; Καὶ μὴ τοι νομίζετε ταύτης τῆς ἀπορίας λύσιν εἶναι τὸ λεγόμενον μόνης · ἀλλὰ κἂν πρὸς ᾿Ελληνας , κἂν πρὸς αἱρετικους
Lemmas: κατά ὁ καιρός τοίνυν ἐκεῖνος ὁ μακάριος οὗτος στρατηγέω ὁ παρά ἐγώ ᾿Εκκλησίας , καί ἀφρεται μέν ὁ νόσος , ὥσπερ τις λοιμός χαλεπός ἀπό ὁ Αἴγυπτος χωρίον , εἶτα διά ὁ μεταξύ πόλις βαδίζω εἰς ὁ πόλις σπεύδω ὑμβαλεῖν ὁ ἡμέτερος . Αλλά ἐκεῖνος ἔργω καί νήφω , καί πᾶς ὁ μέλλω προοράω πρόσωθεν , πρόσειμι ὁ πόλεμος ἀποκρούω · καί καθά σοφός τις ἰατρός , πρίν ἢ ὁ νόσος ἐμβάλλω εἰς ὁ πόλις , ἐνταῦθα καθέλκω , ὁ φάρμακον κατασκευάζω , καί ὁ ἱερός οὗτος ναός μετά πολύς ἐκπέρθω ὁ ἀσφάλεια , πανταχοῦ περιτρέχω , ναΐτης , ἐπιβάτης , ὁ πλεῖστος ἅπας συγχρωτῶν , νήφω , ἔργω παρασκευάζω , ὡς πειρατής ἐπιτίθημι καί ὁ πίστη ὁ θησαυρός ἀποσυλάω ἐπιχειρέω . οὐχ ἐνταῦθα δέ μόνος κινέω ὁ πρόνοια οὗτος , ἀλλά καί πανταχοῦ διαπέμπω ὁ διδάσκω , παρακαλέω , διαλέγω , προαποτειχίζω ὁ πολέμιος ὁ ἔρδω . καί γάρ ὁ παιδεύω καλός παρά ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , ὅτι ὁ ᾿Εκκλησίας προίστημι οὐ ἐκεῖνος μόνος χρέδεσθαι δέω ὁ παρά ὁ πνεῦμα ἐγχειρίζω αὐτός , ἀλλά καί πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκουμένη κεῖμαι · καί οὗτος ἀπό ὁ ἱερός μανθάνω εὐχή . εἰμί γάρ ὁ εὐχή ποιέω δέω , φημί , ὑπέρ ὁ καθολικός ᾿Εκκλησίας ὁ ἀπό πέρας ἠώς πέρας ὁ οἰκουμένη , πολύς μᾶλλον καί ὁ πρόνοια ὑπέρ πᾶς αὐτηες͂ς ἐπιδείδω δέω , καί ὅμοιος ἀπασάω χρέδεσθαι , καί μεριμνάω πᾶς . καί ὅς ἐκ ὁ Στέφανος γίγνομαι , οὗτος καί ἐπίτεξ ἐκεῖνος συνδίδωμι . ὅς γάρ οὐ ἰσχύω ἀνθίστημι ὁ σοφία ὁ ὁ Στέφανος , ὁ Ιουδαῖος ἔρχομαι ὁ ἅγιος ἐκεῖνος · οὕτως καί οὗτος οὐ ἰσχύω ἀνθίστημι ὁ σοφία ὁ οὗτος , καί ὁράω ἠφαλισμένα ὁ ὀχύρωμα , ἐκβάλλω ὁ πόλις λοιπός ὁ κῆρυξ . Αλλά ὁ φωνή οὐ σιγάω , ἀλλά ἐκβάλλω μέν ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ λόγος ὁ διδασκαλία οὐ ἐκβάλλω . καί γάρ Παῦλος δέω , καί ὁ λόγος ὁ θεός οὐ δέω · καί οὗτος ἐν ἀλλότριος , καί ὁ διδασκαλία αὐτός παρά ἐγώ . ᾿Εκβάλλοντες τοίνυν παίζω συμφραζόμενος , καθά χείμαρρος σφοδρός · ἀλλά οὔτε ὁ φυτόν παρασύρω , οὔτε ὁ σπέρμα κατέψωσαν , οὔτε ὁ γεωργία λυμαίνομαι · οὕτως καλός καί μετά ἐπιστήμη ὑπό ὁ ἐκεῖνος γεωργέω σοφία ῥιζόω . Αλλά γάρ δέξις λέγω , τίς ἕνεκα συγχωρέω αὐτός ὁ θεός ἀπελαύνω ἐντεῦθεν . προσφάτως εἄν ἀναπνέω ὁ ᾿Εκκλησία · ἔχω παραμυθία οὐ ὁ τυγχάνω ὁ κτίζω ὁ ἐκεῖνος · πανταχοῦν αὐτός παίζω , καί ὁ πολέμιος ὁ προσβολή ἀποκρούω . Τίνος οὖν ἕνεκα ἐκβάλλω , καί συγχωρέω ὁ ἀπάγω αὐτός ὁ θεός ; τίς ἕνεκα ; καί μή τοι νομίζω οὗτος ὁ ἀπορία λύσις ἔρχομαι ὁ λέγω μόνος · ἀλλά κἀν πρός ᾿Ελληνας , κἀν πρός αἱρετικός