joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0186.2
καθ’ ὃν τὴν ἀρχὴν ἐνεχειρίσθη ταύτην . Οὐ γὰρ ἐστιν ἴσον Ἐκκλησίαν οἰκονομῆσαι νῦν , καὶ τότε , ὅσπερ οὐκ ἐστιν ἴσον τετριμμένην ὁδὸν , καὶ κατασκευασμένην χαλώς , μετὰ πολλοῦ ὁδοιπόρους διέδειν , καὶ νῦν πρώτως τέμνεσθαι · μέλλουσιν , καὶ φάραγξες καὶ λίθοι ἐγνώσων , καὶ θηρίων γέμουσαν , καὶ μηδὲν μηδὲν δεξαμένην ὁδοιπόρων . Νῦν μὲν γὰρ τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι κίνδυνος οὐδὲν τοῖς ἐπισκόποις , ἀλλ’ εἰρήνη πανταχόθεν βαθεῖα , καὶ γαλήνης ἀπολαύομεν ἀπαντες , τοῦ λόγου τῆς εὐσεβείας ἐκτεταμένου πρὸς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης , καὶ τῶν βασιλευόντων ἡμῖν τὴν πίστιν συντηροῦντων μετὰ ἀκριβείας . Τότε δὲ οὐδὲν τούτων ἦν , ἀλλ’ ὑποπτερ ἂν τις εἴδε , χρημνοί , καὶ βάραθρα , καὶ πόλεμοι , καὶ μάχαι , καὶ κίνδυνος , καὶ ἀρχοντες , καὶ βασιλεῖς , καὶ δήμοι , καὶ πολῖται , καὶ ἔθνη , καὶ οἰκείοι , καὶ ἀλλοτρίοι τοῖς πιστεύουσι ἐπεβούλευον . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἦν τὸ δεῖνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ αὐτῶν τῶν πιστευόντων πολλοί , ἔτι νῦν πρώτης δογμάτων γευσάμενοι ἔντων , πολλῆς ἐδέοντο τῆς συγχωτάδασως , καὶ ἀσθενέστερον ἐτι διέκειντο , καὶ πολλάκις ὑπεσκαλίζοντο · καὶ τοῦτο ἦν ὃ τῶν ἐξωθεν πολέμων οὐκ ἐλαττον ἐλῦπει τοὺς διδασκάλους , μέλλων δὲ καὶ πολλῷ πλέον · οὐ μὲν γὰρ ἐξωθεν μάχαι , καὶ ἐπιβουλαί , καὶ ἡδονὴν παρεῖχον αὐτοῖς πολλὴν διὰ τὴν ἐλπίδα τῶν ἀποκειμένων μισθῶν . Διὰ τοῦτο καὶ οἱ ἀπόστολοι ὑπέφερον ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου γαίροντες ὅτι ἐμαστιγώθησαν , καὶ Παῦλος βοᾷ λέγων · Χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν μου , καὶ καυχᾶται ἐν ταῖς ὀλίφεισι πανταχοῦ · τὰ δὲ τῶν οἰκείων τραύματα καὶ τὰ τῶν ἀδελφῶν πτώματα [ 596 ] οὐδὲ ἀναπνεῖν αὐτοὺς ἠφεί , ἀλλ’ ὡσπερ τις κύων βαρύτατος τὸν αὐχένα τῆς ψυχῆς αὐτῶν ἐπίαζε καὶ κατέστα διηνεκῶς . Ἄκουσον γοῦν , ὁ Παῦλος ὁ οὕτω χαίρων ἐν τοῖς παθήμασι πῶς ὑπὲρ τούτων πικρῶς ὀδυνᾶται · Τίς γὰρ , φησιν , ὀδυνεῖ , καὶ οὐκ ὀδυνεῖ ; ; τὸς σκανδαλίζεται , καὶ οὐχ ὁτῷ πυροῦται ; Καὶ πάλιν · Φοβοῦμαι μὴ πως ἐλθὼν οὐχ ὅσων θέλων εὑρῶ ὑμᾶς , καθὼς εὐρεθῶ ὑμῖν οἷον οὐ θέλετε · καὶ μετ’ ὀλίγα ὁ · Μὴ καλῶν ἐλθόντα με πρὸς ὑμᾶς ταπεινώσῃ ὁ θεός , καὶ πενθίσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων , καὶ μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ , καὶ ἀσελγείᾳ , καὶ πορνείᾳ ἢ ἐπραξαν . Καὶ διὰ παντὸς ὁρᾷ ἐν ἄκρυσιν αὐτὸν ὄντα καὶ θορύβος διὰ τοὺς οἰκείους , καὶ δεδοικότα , καὶ τρέμοντα ὑπὲρ τῶν πιστευομένων αὐτῷ . Ὡσπερ οὖν κυβερνητὴν θαυμάζομεν οὐχ ὅταν ἠσυχάζοισης τῆς θαλάττης καὶ ἐξ οὐρίων τῆς νῆος φερομένης δυνηθῇ τοὺς ἐμπλέοντας διασῶσαι , ἀλλ’ ὅταν μεινομένου τοῦ πελάγους , διανισταμένων τῶν κυμάτων , αὐτῶν τῶν ἐνδον ἐπαβατῶν ἐσπασιάζοντων , πολλοῦ χειμῶνος ἐσθὼν ἐσθὼν τοὺς ἐμπλέοντας πολιορποῦντος , δυνηθῇ καταδεῦναι τὸ σκάφος μετὰ ἀσφαλείας ἀπάσης · οὕτω καὶ τοὺς τότε τὴν Ἐκκλησίαν ἐγχειρισθέντας ἐκπληττεσθαι χρὴ καὶ θαυμαζεῖν πολλῷ πλέον τῶν νῦν οἰκονομοῦντων αὐτήν , ὅτε πολὺς ὁ πόλεμος ἐξωθεν ἐσθὼν , ὅτε ἀπαλώτερον ἐτι τὸ φυτὸν τῆς πίστεως ἦν , καὶ πολλῆς δεόμενον ἐπιμελείας , ὅτε καθάπερ ἀρίστοχον βρέφος τὸ τῆς Ἐκκλησίας πλῆθος πολλῆς ἐχρῆζες τῆς προνοίας , καὶ σοφωτάτης τινὸς τῆς μαλλούσης αὐτὸ τιθηνοῖσθαι ψυχῆς . Καὶ ἵνα σαφέστερον μάθητε , ὅσων ἦσαν ἀξιοὶ στεφάνων οἱ τότε τὴν
Lemmas: κατά ὅς ὁ ἀρχή ἐγχειρίζω οὗτος . οὐ γάρ εἰμί ἴσος ἐκκλησία οἰκονομέω νῦν , καί τότε , ὅς οὐ εἰμί ἴσος τρίβω ὁδός , καί κατασκευάζω χαλάω , μετά πολύς ὁδοίπορος διαδέω , καί νῦν πρῶτος τέμνω · μέλλω , καί φάραγξες καί λίθος γιγνώσκω , καί θηρίον γέμω , καί μηδείς μηδείς δείκνυμι ὁδοίπορος . νῦν μέν γάρ ὁ ὁ θεός χάρις κίνδυνος οὐδείς ὁ ἐπίσκοπος , ἀλλά εἰρήνη πανταχόθεν βαθύς , καί γαλήνη ἀπολαύω ἅπας , ὁ λόγος ὁ εὐσέβεια ἐκτείνω πρός ὁ πέρας ὁ οἰκουμένη , καί ὁ βασιλεύω ἐγώ ὁ πίστις συντηρέω μετά ἀκρίβεια . τότε δέ οὐδείς οὗτος εἰμί , ἀλλά ὑποπτερ ἄν τις εἴδε , κρημνός , καί βάραθρον , καί πόλεμος , καί μάχη , καί κίνδυνος , καί ἄρχω , καί βασιλεύς , καί δῆμος , καί πολίτης , καί ἔθνος , καί οἰκεῖος , καί ἀλλότριος ὁ πιστεύω ἐπιβουλεύω . καί οὐ οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεῖνος , ἀλλά ὅτι καί αὐτός ὁ πιστεύω πολύς , ἔτι νῦν πρῶτος δόγμα γεύω ἵημι , πολύς δέω ὁ συγχωτάδασως , καί ἀσθενής ἔτι διάκειμαι , καί πολλάκις ὑπεσκαλίζοντο · καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἐξωθεν πόλεμος οὐ μικρός λυπέω ὁ διδάσκαλος , μέλλω δέ καί πολύς πλείων · οὐ μέν γάρ ἐξωθεν μάχη , καί ἐπιβουλή , καί ἡδονή παρέχω αὐτός πολύς διά ὁ ἐλπίς ὁ ἀπόκειμαι μισθός . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἀπόστολος ὑποφέρω ἀπό πρόσωπον ὁ συνέδριον γαίροντες ὅτι μαστιγόω , καί Παῦλος βοάω λέγω · χαίρω ἐν ὁ πάθημα ἐγώ , καί καυχάομαι ἐν ὁ ὀλίφεισι πανταχοῦ · ὁ δέ ὁ οἰκεῖος τραῦμα καί ὁ ὁ ἀδελφός πτῶμα [ 596 ] οὐδέ ἀναπνέω αὐτός ἀφέω , ἀλλά ὡς τις κύων βαρύς ὁ αὐχήν ὁ ψυχή αὐτός πιάζω καί καθίστημι διηνεκής . ἀκούω γοῦν , ὁ Παῦλος ὁ οὕτως χαίρω ἐν ὁ πάθημα πῶς ὑπέρ οὗτος πικρός ὀδυνάω · Τῖς γάρ , φημί , ὀδυνεῖ , καί οὐ ὀδυνεῖ ; ; τός σκανδαλίζω , καί οὐ ὅστις πυρόω ; καί πάλιν · φοβέω μή πως ἔρχομαι οὐ ὅσος ἐθέλω ευρώ σύ , καθώς εὑρίσκω σύ οἷος οὐ θέλω · καί μετά ὀλίγος ὁ · Μή καλός ἔρχομαι ἐγώ πρός σύ ταπεινόω ὁ θεός , καί πενθίσω πολύς ὁ προαμαρτάνω , καί μή μετανοέω ἐπί ὁ ἀκαθαρσία , καί ἀσέλγεια , καί πορνεία ἢ πράσσω . καί διά πᾶς ορά ἐν ἄκρις αὐτός εἰμί καί θόρυβος διά ὁ οἰκεῖος , καί δείδω , καί τρέμω ὑπέρ ὁ πιστεύω αὐτός . ὡς οὖν κυβερνήτης θαυμάζω οὐ ὅταν ἠσυχάζω ὁ θάλασσα καί ἐκ οὔριος ὁ ναός φέρω δύναμαι ὁ ἐμπλέω διασῴζω , ἀλλά ὅταν μένω ὁ πέλαγος , διανίστημι ὁ κῦμα , αὐτός ὁ ἐνδίδωμι ἐπαβατῶν εσπασιαζω , πολύς χειμών ἵημι ἵημι ὁ ἐμπλέω πολιορποῦντος , δύναμαι καταδέω ὁ σκάφος μετά ἀσφάλεια ἀπασάω · οὕτως καί ὁ τότε ὁ ἐκκλησία ἐγχειρίζω ἐκπλήσσω χράω καί θαυμάζω πολύς πλείων ὁ νῦν οἰκονομέω αὐτός , ὅτε πολύς ὁ πόλεμος ἐξωθεν ἵημι , ὅτε ἀπαλός ἔτι ὁ φυτόν ὁ πίστη εἰμί , καί πολύς δέω ἐπιμέλεια , ὅτε καθά ἀρίστοχος βρέφος ὁ ὁ ἐκκλησία πλῆθος πολύς χρῄζω ὁ πρόνοια , καί σοφός τις ὁ μαλλουω αὐτός τιθηνός ψυχή . καί ἵνα σαφής μανθάνω , ὅσος ἥδω ἀξιόω στέφανος ὁ τότε ὁ