joannes-chrysostomus.in-sanctum-ignatium-martyrem pg050_0186.1
φησι · Δεὶ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον ἀνέγκλητον εἶναι , ὡς θεοῦ οἰκονόμον , μὴ αὐθάδη , μὴ ὀργίλον , μὴ πᾶροιον , μὴ πλεκτην , μὴ αἰσχροκερδη , ἀλλὰ φιλόξενον , φιλάγαθον , σώφρονα , δίκαιον , ὁσιον , ἐγκρατη , ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου , ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ ἑτέρους παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ , καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν . Καὶ Τιμοθέῳ πάλιν περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐπιστέλλων , οὕτω πῶς φησιν · Εἰ τις ἐπισκοπὴν ἐφθέται , καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ · δεῖδὴ τὸν ἐπίσκοπον ἀνεκλήκτον εἶναι , μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα , νηφάλιον , σώφρονα , κόσμιον , φιλόξενον , διδάσκαλον , μὴ πλεκτην , μὴ πᾶρόιον , ἀλλ’ ἐπαική , ἁμαχον , ἀφιλάργυρον . Εἰδὲς πόσην ἀκριβείαν ἀρετῆς ἀπαιτεῖ τὸν ἐπίσκοπον ; Καθάπερ γὰρ τις ζωγράφος ἀριστες ποικίλα κεράδας χρώματα , ἣν ἂν μέλλῃ βασιλικῆς μορφῆς πρωτότυπον κατασκευάζειν εἰκόνα , μετὰ πόσης ἐργάζεται τῆς ἀκριβείας , ὥστε τοὺς μιμουμένους αὐτὴν ἀπαντας καὶ γράφοντας ἐξ αὐτῆς διηκριβωμένην ἔχειν εἰκόνα · οὕτω δὴ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος καθάπερ τινὰ εἰκόνα βασιλικὴν γράφων , καὶ τὸ ἀρχέτυπον αὐτῆς κατασκευάζων , τὰ ποικίλα τῆς ἀρετῆς κεράδας χρώματα , ἀπρεισμένους ἡμῖν τοὺς χαρακτῆρας ὑπέγραφε τῆς ἐπισκοπῆς . Ἴν ἕκαστος τῶν εἰς τὴν ἀρχὴν ταύτην ἀναβαινόντων , εἰς ἐκείνην ὁρῶν , μετὰ τούσης ἀκριβείας τὰ καθ’ ἑαυτὸν ἀπαντα οἰκονομῇ . Θαυμῶν τοίνυν εἰποῖμ ἂν , ὅτι πᾶσαν αὐτὴν μετὰ ἀκριβείας ὁ μακάριος Ἰγνάτιος ἀπεμέδετο ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ , καὶ ἀπεπλήρωτο ; ἣν καὶ ἀνέγκλητος , καὶ οὔτε αὐθάδης , οὔτε ὀργίλος , οὔτε πᾶροιος , οὔτε πλεκτης , ἀλλ’ ἁμαχος , ἀφιλάργυρος , δίκαιος , ὁσιος , ἐγκρατης , ἀντεχόμενος τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου , νηφάλιος , σώφρων , κόσμιος , καὶ τὰ ἄλλα ὅσαπερ ὁ Παῦλος ἀπήτησε . Καὶ τις τούτων ἀπόδειξις ; [ 596 ] φησιν · Αὐτοὶ οἱ ταῦτα εἰρηκότες αὐτὸν ἐχειροτόνησαν , καὶ οὐκ ἂν οἱ μετὰ τοσαύτης ἀκριβείας παραίνουσιτες ἑτέρους τὴν δοκιμασίαν ποιεῖσθαι τῶν μελλόντων ἐπὶ τὸν θρόνον τῆς ἀρχῆς ἀναβαίνειν ταύτης , αὐτοὶ παρέργως τοῦτο ἐποίησαν ἂν · ἀλλ’ εἰ μὴ πάσας εἰδὼν τὴν ἀρετὴν ταύτην ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ μάρτυρος τούτου πεφυτευμένην , οὐκ ἂν αὐτῷ ταύτην ἐνεχείρισαν τὴν ἀρχήν . Καὶ γὰρ ἤδεισαν ἀκριβῶς ὅσος κίνδυνος καίεται τοῖς ἀπλοῦς καὶ ὡς ἐτυχὲ τὰς τοιαύτας ποιουμένας χειροτονίας . Καὶ τοῦτο αὐτὸ πάλιν ἐμφαίνει · ὁ Παῦλος τῷ αὐτῷ Τιμοθέῳ γράφων ἔλεγε · Σειρὰς ταχέως μηδεὶς ἀπείσθι , μηδὲ κοινωνίαν ἀμαρτιῶν ἀλλοτρίων . Τί λέγεις ; ἄλλους ἡμαρτε , κατῶ κοινωνῶ τῶν ἑχλημάτων καὶ τῆς τιμωρίας ; Ναί , φησιν , ὁ τῇ πονηρίᾳ τῇ ἑτέρουσι παρασχὼν . Καὶ καθάπερ τις μεινομένην καὶ παραπαίνον · Εἴρος ἐγχειρίσας ἠσωνημένον , ὃν ἂν ἐργάσηται φόνον ὁ μεμηνώς , ἐκεῖνος ὑφίσταται τὴν αἰτίαν ὁ τὸ ξίφος δεδοκώς , οὕτω καὶ ἀνθρώπῳ τις πονηρίᾳ συζέων τῇ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ταύτης ἐξουσίαν παρασχών , τὸ πῦρ ἅπαν τῶν ἁμαρτημάτων ἐκεῖνον καὶ τῶν τολμημάτων ἐπὶ τὴν οικείαν ἕλκει κεφαλήν · ὁ γὰρ τὴν ρίζαν παρασχών , πανταχοῦ οὕτως τῶν ἐξ αὐτῆς φυομένων ἐστὶν αἴτιος . Εἰδὲς πῶς διπλοῦς ἡμῖν ὁ στέφανος ἐφάνη τῆς ἐπισκοπῆς τείως , καὶ λαμπροτέραν ἐποίησε τὴν ἀρχὴν τὸ τῶν χειροτονησάντων αὐτὸν ἀξίωμα , πᾶσαν ἀπόδειξιν ἀρετῆς αὐτῷ μαρτυρήσαν ;
Lemmas: φημί · Δεύς γάρ ὁ ἐπίσκοπος ἀνέγκλητος ἔρχομαι , ὡς θεός οἰκονόμος , μή αὐθάδης , μή ὀργίλος , μή πᾶρος , μή πλεκτός , μή αἰσχροκερδής , ἀλλά φιλόξενος , φιλάγαθος , σώφρων , δίκαιος , ὅσιος , ἐγκρατής , ἀντέχω ὁ κατά ὁ διδαχή πιστός λόγος , ἵνα δυνατός εἰμί καί ἕτερος παρακαλέω ἐν ὁ διδασκαλία ὁ ὑγιαίνω , καί ὁ ἀντιλέγω ἐλέγχω . καί Τιμόθεος πάλιν περί ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἐπιστέλλω , οὕτως πῶς φημί · εἰμί τις ἐπισκοπή φθίω , καλός έργο ἐπιθυμέω · δείδω ὁ ἐπίσκοπος ἀνεκλήκτον ἔρχομαι , Μία γυνή ἀνήρ , νηφάλιος , σώφρων , κόσμιος , φιλόξενος , διδάσκαλος , μή πλεκτός , μή πᾶρος , ἀλλά ἐπαική , ἄμαχος , ἀφιλάργυρος . ἀνάκλεις πόσος ἀκρίβεια ἀρετή ἀπαιτέω ὁ ἐπίσκοπος ; καθάπερ γάρ τις ζωγράφος άριστος ποικίλος κεράς χρῶμα , ὅς ἄν μέλλω βασιλικός μορφή πρωτότυπος κατασκευάζω εἰκών , μετά πόσος ἐργάζομαι ὁ ἀκρίβεια , ὥστε ὁ μιμέομαι αὐτός ἀπαντή καί γράφω ἐκ αὐτηες͂ς διακριβόω ἔχω εἰκών · οὕτως δή καί ὁ μακάριος Παῦλος καθά τις εἰκών βασιλικός γράφω , καί ὁ ἀρχέτυπος αὐτηες͂ς κατασκευάζω , ὁ ποικίλος ὁ ἀρετή κεράς χρῶμα , ἀπρεισμένους ἐγώ ὁ χαρακτήρ ὑπογράφω ὁ ἐπισκοπή . εἶμι ἕκαστος ὁ εἰς ὁ ἀρχή οὗτος ἀναβαίνω , εἰς ἐκεῖνος ὁράω , μετά Τούσης ἀκρίβεια ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀπαντάω οἰκονομέω . Θαύμων τοίνυν εἶπον ἄν , ὅτι πᾶς αὐτός μετά ἀκρίβεια ὁ μακάριος Ἰγνάτιος ἀπεμέδετο ἐν ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , καί ἀποπληρόω ; ὅς καί ἀνέγκλητος , καί οὔτε αὐθάδης , οὔτε ὀργίλος , οὔτε πάροιος , οὔτε πλέκτης , ἀλλά ἄμαχος , ἀφιλάργυρος , δίκαιος , ὅσιος , ἐγκρατής , ἀντέχω ὁ κατά ὁ διδαχή πιστός λόγος , νηφάλιος , σώφρων , κόσμιος , καί ὁ ἄλλος ὅσος ὁ Παῦλος ἀπαιτέω . καί τις οὗτος ἀπόδειξις ; [ 596 ] φημί · αὐτός ὁ οὗτος λέγω αὐτός χειροτονέω , καί οὐ ἄν ὁ μετά τοσοῦτος ἀκρίβεια παραινουσιαιρεω ἕτερος ὁ δοκιμασία ποιέω ὁ μέλλω ἐπί ὁ θρόνος ὁ ἀρχή ἀναβαίνω οὗτος , αὐτός πάρεργος οὗτος ποιέω ἄν · ἀλλά εἰμί μή πᾶς ἀνάκλεις ὁ ἀρετή οὗτος ἐν ὁ ψυχή ὁ μάρτυς οὗτος φυτεύω , οὐ ἄν αὐτός οὗτος ἐγχειρίζω ὁ ἀρχή . καί γάρ ἠδείδω ἀκριβῶς ὅσος κίνδυνος καίω ὁ ἀπολόω καί ὡς τυγχάνω ὁ τοιοῦτος ποιέω χειροτονία . καί οὗτος αὐτός πάλιν ἐμφαίνω · ὁ Παῦλος ὁ αὐτός Τιμόθεος γράφω λέγω · Σειρά ταχέως μηδείς ἀφίημι , μηδέ κοινωνία ἁμαρτία ἀλλότριος . τις λέγω ; ἄλλος ἁμαρτάνω , κάτω κοινωνέω ὁ ἕλκημα καί ὁ τιμωρία ; Ναίς , φημί , ὁ ὁ πονηρία ὁ τερέω παρέχω . καί καθά τις μένω καί παραπαίω · εἶρος ἐγχειρίζω ἠσωνημένον , ὅς ἄν ἐργάζομαι φόνος ὁ μαίνομαι , ἐκεῖνος ὑφίστημι ὁ αἰτία ὁ ὁ ξίφος δοκάω , οὕτως καί ἄνθρωπος τις πονηρία συζέω ὁ ἀπό ὁ ἀρχή οὗτος ἐξουσία παρέχω , ὁ πῦρ ἅπας ὁ ἁμάρτημα ἐκεῖνος καί ὁ τόλμημα ἐπί ὁ οἰκεῖος ἕλκω κεφαλή · ὁ γάρ ὁ ῥίζα παρέχω , πανταχοῦ οὕτως ὁ ἐκ αὐτηες͂ς φύω εἰμί αἴτιος . ἀνάκλεις πῶς διπλόος ἐγώ ὁ στέφανος φαίνω ὁ ἐπισκοπή τείως , καί λαμπρός ποιέω ὁ ἀρχή ὁ ὁ χειροτονέω αὐτός ἀξίωμα , πᾶς ἀπόδειξις ἀρετή αὐτός μαρτυρέω ;