joannes-chrysostomus.in-sanctos-petrum-et-heliam-sp pg050_0330.3
ἑνὸς ἐξ αὐτῶν , ἔφυγεν Ἡλίας , καὶ ἔφυγεν ὀδὸν ἡμερῶν τεσσαράκοντα . Ἡδελίας ὑπερβολὴ γυναικὸς ἦκουσεν ῥήμα , καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας ὀδὸν βαδίζων ἔφυγεν · οὐ μίαν ἡμέραν , οὐ δευτέραν , οὐ τρίτην , ἀλλ' ὅσα τε ὁ λόγος τῆς γυναικὸς εἰσήλθεν εἰς τὴν προφητὴν , καὶ ἀπὸ τῆς δειλίας οὐκ ὀδὲ τί ἐπραττε , τοσαύτην φυγὴν ἀπερχόμενος . Τί ἐστι σοι , Ἡλία ; οὐ εἰ ὁ τὸν οὐρανὸν κλείσας , καὶ τὴν βροχὴν χαλινώσας , ὁ τῷ ἀέρι ἐπιτάξας , καὶ τὸ πῦρ ἀνενεν καλῶσας , ὁ σφάξας τοὺς ἱερεῖς , ὁ εἰπὼν τῷ βασιλεῖ Ἀχαὰβ · Σὺ εἶ ὁ διαστρέφων τὸν Ἰσραήλ , καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς σου · ὁ εἰπὼν Σὺ Κύριος , εἰ ἔσται ὕετος , εἰ μὴ διὰ στόματός μου · ὁ τὴν οἰκίαν τῆς χήρας ἄλωσα καὶ δράματα ποιήσας , [ ὁ τοὺς στοιχεῖα ἐπατάξας , λόγον πόρνης ἠκούσας , καὶ ἔφυγε . καὶ μία γυνὴ αἰχμάλωτον ἀπάγει ; Αἱ δύο ἀκροπολίες ἀπὸ γυναικὸς ἠλέγχθησαν · Πέτρος κόρην ἐφοβήθη , καὶ οὗτος τὴν Ἰεζάβελ · τοὺς αὐτοὺς περιπέσον ἁμαρτημασι . Καὶ ἔφυγεν Ἡλίας ὀδὸν ἡμερῶν τεσσαράκοντα . Ποῦ ἐστιν ὁ ζηλὸς σου , Ἡλία , ὅτε ἐλεγες , Σὺ Κύριος , εἰ ἔσται ὕετος , εἰ μὴ διὰ στόματός μου ; ὅτε τὸν θασίλτα ἠλέγχει , ] ὅτε τὸ πῦρ ἐκάλεσας ; τοσαύται ἐποήσας , καὶ μιᾶς γυναικὸς λόγον οὐκ ἐδύνασας ; Ποῦ ἐστιν ὁ τόνος σου , ὅτε οὐκ ἤθελες τὸν σὸν δεσπότην ἀξιώσαι , ἵνα δῷ ὑετὸν ἐπὶ τῆς γῆς ; Ὦσε γὰρ σοι δι' ἐναργῶν ἀποδείξαν · Ἀξιώσων με δυνημένον καὶ ἄνευ σοῦ δοῦναι , ἀλλ' οὐχ ἠθέλησα , ἵνα ὡσπερ τῶν κακῶν ἀγένοῦ πρόξενος , οὕτω καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀρχον γένῃ . Εἰργάσω γὰρ , Ἡλία , ἔργον ἀπολαγχάνει μεστοῦν · ὁ δὲ θεὸς ἠλέει τὴν συμφορὰν , ὅτι πάντων αὐτὸς κτίστης , καὶ πάντων δημιουργός · ὁμοίως δὲ κἀντῶν σπέρματων , καὶ ἠθέλησά σου χαυνῶσαι τὴν ἀπεανθρωπίαν , καὶ σὺ ἐπίμνες αὐτῇ . Ἐλεγε σοι · Ἐγὼ οἶδα τὴν συμφορὰν τὴν γινομένην , οἶδα τοὺς χλαυθμούς τῶν μητέρων , οἶδα τῶν παιδίων τοὺς αἰῶνας · ποιηβλέπω τὴν γῆν , ἣν ἐποίησα , ἀφανιζομένην , καὶ θέλω φιλανθρωπεύσασθαι , ἀλλ' οὐ θέλω σε ὑβρίσαι , καὶ ἄνευ γνώμης σῆς ὑετὸν πέμψαι , ἵνα μὴ τῶν κακῶν μὲν σὺ αἴτιος ἦς , τῶν δὲ καλῶν ἕνος , ἀλλὰ τιμῶ σε . Ὁ Δεσπότου φιλαθρωπία εὐνοῖα δούλου νενικημένη ! Ἄλλ' ὅμως πολλὴν αὐτὸς εἶχεν ἀπόνοιαν ὡς ἀναμάρτητος · νῦν δὲ ἐδεχθὴ καὶ αὐτὸς ἁμαρτία ὑποπεπτωκὼς , τοῦ θεοῦ συγχωρήσαντος καὶ ἐπινοοῦντος , ἵνα ἐξ ὧν αὐτὸς φιλαθρωπίας ἐτυχε , καὶ αὐτὸς ἢ πρὸς τοὺς ἄλλους μὴ ἀπάνθρωπος . Καὶ ἔφυγε , φησίν , Ἡλίας ὀδὸν ἡμερῶν τεσσαράκοντα . Ποῦ ἐστι τὰ ῥήματα [ 739 ] ἐκεῖνα ἃ πρὸς τοὺς πεντηκοντάρχους εἰπών , κατέδιδε πῦρ , καὶ τοὺς τε κατέκαυσε ; Θέλον οὖν δεῖξαι ὁ θεὸς , ὅτι καὶ ὅτε ποιεῖ τὰ θαύματα , οὐκ αὐτὸς ἦν ὁ ἐργαζόμενος , ἀλλ' ἡ τοῦ θεοῦ δύναμις , καὶ βλέπει τί γίνεται . Ὅτε ὁ θεὸς ἐνήργει , καὶ βασιλεῖς ἐπίπτον καὶ ἄρχοντας καὶ δήμους · ὅτε θεὸς ἀπέστη , καὶ γυνὴ φοβερὰ ἐπέστη · ἀπέστη ὁ θεὸς , καὶ ἠλέγχθη ἡ φύσις . Ἄλλ' ὅμως μετὰ τὸ φυγεῖν Ἡλίαν ἡμέρας τεσσαράκοντα , ἦλθε καὶ ἐκάθευδεν ἐν τόπῳ τινι , καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν ὁ θεὸς , ὁ Δεσπότης πρὸς τὸν
Lemmas: εἷς ἐκ αὐτός , φεύγω Ἡλίας , καί φεύγω ὁδός ἡμέρα τεσσαράκοντα . Ἡδελίας ὑπερβολή γυνή ἀκούω ῥῆμα , καί τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁδός βαδίζω φεύγω · οὐ εἷς ἡμέρα , οὐ δεύτερος , οὐ τρίτος , ἀλλά ὅσος τε ὁ λόγος ὁ γυνή εἰσέρχομαι εἰς ὁ προφήτης , καί ἀπό ὁ δειλία οὐ ὁδός τίς πράσσω , τοσοῦτος φυγή ἀπέρχομαι . Τι εἰμί σύ , Ἡλίας ; οὐ εἰμί ὁ ὁ οὐρανός κλείω , καί ὁ βροχή χαλινόω , ὁ ὁ ἀήρ ἐπιτάσσω , καί ὁ πῦρ ἀναφέρω καλέω , ὁ σφάζω ὁ ἱερεύς , ὁ λέγω ὁ βασιλεύς Ἀχαάβ · σύ εἰμί ὁ διαστρέφω ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ · ὁ λέγω σύ κύριος , εἰμί εἰμί ὑετός , εἰμί μή διά στόμα ἐγώ · ὁ ὁ οἰκία ὁ χῆρος αλώνω καί δρᾶμα ποιέω , [ ὁ ὁ στοιχεῖον πατάσσω , λόγος πόρνη ἥκω , καί φεύγω . καί εἷς γυνή αἰχμάλωτος ἀπάγω ; ὁ δύο ἀκρόπολις ἀπό γυνή ἐλέγχω · Πέτρος κόρη φοβέω , καί οὗτος ὁ Ἰεζάβελ · ὁ αὐτός περιπίπτω ἁμάρτημα . καί φεύγω Ἡλίας ὁδός ἡμέρα τεσσαράκοντα . ποῦ εἰμί ὁ ζῆλος σύ , Ἡλίας , ὅτε λέγω , σύ κύριος , εἰμί εἰμί ὑετός , εἰμί μή διά στόμα ἐγώ ; ὅτε ὁ θασίλτα ἔλεγχος , ] ὅτε ὁ πῦρ καλέω ; τοσοῦτος ποιέω , καί εἷς γυνή λόγος οὐ δύναμαι ; Που εἰμί ὁ τόνος σύ , ὅτε οὐ ἐθέλω ὁ σός δεσπότης ἀξιόω , ἵνα δίδωμι ὑετός ἐπί ὁ γῆ ; ὠθέω γάρ σύ διά ἐναργής ἀποδείκνυμι · ἀξιόω ἐγώ δύναμαι καί ἄνευ σύ δίδωμι , ἀλλά οὐ ἐθέλω , ἵνα ὡς ὁ κακός αγένειος πρόξενος , οὕτως καί ὁ ἀγαθός ἄρχω γίγνομαι . ἐργάζομαι γάρ , Ἡλίας , ἔργον ἀπολαγχάνω μεστόω · ὁ δέ θεός ἐλεέω ὁ συμφορά , ὅτι πᾶς αὐτός κτίστης , καί πᾶς δημιουργός · ὅμοιος δέ ἀντάω σπέρμα , καί ἐθέλω σύ χαυνόω ὁ ἀπεανθρωπίαν , καί σύ επιμνα αὐτός . λέγω σύ · ἐγώ οἶδα ὁ συμφορά ὁ γίγνομαι , οἶδα ὁ κλαυθμός ὁ μήτηρ , οἶδα ὁ παιδίον ὁ αἰών · ποιηβλέπω ὁ γῆ , ὅς ποιέω , ἀφανίζω , καί θέλω φιλανθρωπεύομαι , ἀλλά οὐ θέλω σύ ὑβρίζω , καί ἄνευ γνώμη σός ὑετός πέμπω , ἵνα μή ὁ κακός μέν σύ αἴτιος εἰμί , ὁ δέ καλός ἕνος , ἀλλά τιμάω σύ . ὁ Δεσπότου φιλαθρωπία εὔνοια δοῦλος νικάω ! ἄλλος ὅμως πολύς αὐτός ἔχω ἀπόνοια ὡς ἀναμάρτητος · νῦν δέ δέχομαι καί αὐτός ἁμαρτία ὑποπίπτω , ὁ θεός συγχωρέω καί ἐπινοέω , ἵνα ἐκ ὅς αὐτός φιλαθρωπίας τυγχάνω , καί αὐτός ἢ πρός ὁ ἄλλος μή ἀπάνθρωπος . καί φεύγω , φημί , Ἡλίας ὁδός ἡμέρα τεσσαράκοντα . ποῦ εἰμί ὁ ῥῆμα [ 739 ] ἐκεῖνος ὅς πρός ὁ πεντηκόνταρχος λέγω , καταδίδωμι πῦρ , καί ὁ τε κατακαίω ; ἐθέλω οὖν δείκνυμι ὁ θεός , ὅτι καί ὅτε ποιέω ὁ θαῦμα , οὐ αὐτός εἰμί ὁ ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ ὁ θεός δύναμις , καί βλέπω τίς γίγνομαι . ὅτε ὁ θεός ἐνεργέω , καί βασιλεύς πίπτω καί ἄρχων καί δῆμος · ὅτε θεός ἀφίστημι , καί γυνή φοβερός ἐφίστημι · ἀφίστημι ὁ θεός , καί ἐλέγχω ὁ φύσις . ἄλλος ὅμως μετά ὁ φεύγω Ἡλίας ἡμέρα τεσσαράκοντα , ἔρχομαι καί καθεύδω ἐν τόπος τις , καί ἔρχομαι πρός αὐτός ὁ θεός , ὁ Δεσπότη πρός ὁ