joannes-chrysostomus.in-sanctos-petrum-et-heliam-sp pg050_0333.1
δοῦλον , ὁ κρεμωὼν καὶ σιλάνθρωπος · καὶ τί εἴπιν ; εἰδὼς μὲν διὰ τί ἦλθεν ἐκεῖ , ὅμως δὲ ἐρωτῶν · Τί ὧδε , Ἠλία ; καὶ τί σὺ ὧδε ; · αἰνιττόμενος αὐτοῦ τὴν ψυχήν , ἀντὶ τοῦ Ἐφῦγες · ποῦ ἐστιν ἡ παρρησία ἐκείνη ; Ἵνα μάθῃς , μὴ σαυτῷ θαρρῇν . Τί ὧδε , Ἠλία ; καὶ τί σὺ ὧδε ; Ἄλλ’ ὅμως ὁ Ἠλίας ἀποκρῖνεται , ἅλλα μὲν ἔχων ἐν τῇ γλώτῃ , ἄλλα δὲ λέγων . Τί γὰρ ὁ Ἠλίας πρὸς ταῦτα ; Κύριε , τοὺς προφήτας σου διεξέκτειναν , καὶ τὰ θυσιαστήριά σου κατέκλασαν , κατὸ ὑπελείφθη μόνος , καὶ ζητοῦσιν τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν . Τί οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός ; εὐθὺς αὐτὸν ἐλέγχει . Οὐ διὰ τοῦτο ἐφυγες , φησίν , Ἠλία · οὐ γὰρ σὺ μόνος εἰ δὴ μὴ προσκυνήσας τῇ Βααλ · εἶτα ἐπάγει ἐλέγχων αὐτόν · Κατἄλιπὸν ἐμαντῶ ἐπτακισχιλίους ἄνδρας , οὕτενες οὐκ ἐκαμψαν γόνα τῇ Βααλ . Ἠλέγχε τοίνυν αὐτόν , ὅτι οὐ διὰ τοῦτο ἐφυγεν , ἀλλὰ διὰ τὸν τῆς γυναικὸς φόβον ἀνέχόμενος · καὶ μία γυνὴ τὸν τοιούτον καὶ τηλικούτον ἄνδρα δριπῆτην καὶ φυγάδα ἐποίησεν , ἵνα μάθῃ , Ἠλία , ὅταν τε παράδοξον ποιήσῃ , μὴ σαυτῷ ἐπιγράψαι , ἀλλὰ τῷ τοῦ Θεοῦ δυνάμει . Εἶδες πῶς ὅτε ἀπέστη ἡ χάρις , ἠλέγχθη ἡ φύσις ; Ἐφυγεν Ἠλίας ὅδον ἡμερῶν τεσσαράκοντα . Ὦ φόβου ἐπίτασις ! ὡ δειλίας ὑπερβολή ! οὐ μίαν ἐφυγεν ἡμέραν , οὐ δευτέραν , οὐ τρίτην , ἀλλὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας , καὶ αὐτὰς τὰς πανερήμους κατέλαβεν , οὐ τροφήν ἔχων , οὐ σιτηρείων ἐπαγόμενος · μεθῶν γὰρ ἀπὸ τοῦ φόβου , τούτων οὐκ ἐφρόντιζεν , ἀλλὰ τὰς ἀσκήτους ἐδίωκεν . Εἰσῆλθεν ὁ λόγος τῆς γυναικὸς εἰς τὸν προφήτην , καὶ καθάπερ ζέφυρος σφοδροὺς ἐμπασὼν εἰς ἰστίον τῇ ῥύμῃ τὴν ὀλκάδα ἀποσπᾶται · οὕτως ὁ λόγος τῆς γυναικὸς εἰσελθὼν εἰς τὸν προφήτην , μετὰ πολλῆς ῥύμης αὐτὸν εἰς τὴν ἔρημον ἐξέπεμψε . Ποῦ
Lemmas: δοῦλος , ὁ κρεμών καί σιλάνθρωπος · καί τίς εἶπον ; οἶδα μέν διά τίς ἔρχομαι ἐκεῖ , ὅμως δέ ἐρωτάω · Τι ὧδε , Ηλίας ; καί τίς σύ ὧδε ; · αἰνίσσομαι αὐτός ὁ ψυχή , ἀντί ὁ φεύγω · ποῦ εἰμί ὁ παρρησία ἐκεῖνος ; ἵνα μανθάνω , μή σεαυτοῦ θαρσέω . Τι ὧδε , Ηλίας ; καί τίς σύ ὧδε ; ἄλλος ὅμως ὁ Ἠλίας ἀποκρίνω , ἄλλος μέν ἔχω ἐν ὁ γλώτῃ , ἄλλος δέ λέγω . τις γάρ ὁ Ἠλίας πρός οὗτος ; κύριος , ὁ προφήτης σύ διεκτείνω , καί ὁ θυσιαστήριον σύ κατακλάω , Κάτο ὑπολείπω μόνος , καί ζητέω ὁ ψυχή ἐγώ λαμβάνω αὐτός . τις οὖν πρός αὐτός ὁ θεός ; εὐθύς αὐτός ἔλεγχος . οὐ διά οὗτος φεύγω , φημί , Ηλίας · οὐ γάρ σύ μόνος εἰμί δή μή προσκυνέω ὁ Βάαλ · εἶτα ἐπάγω ἐλέγχω αὐτός · καταλιπως μανθάνω ἐπτακισχιλίους ἀνήρ , οὐδείς οὐ κάμπτω γονή ὁ Βάαλ . ἐλέγχω τοίνυν αὐτός , ὅτι οὐ διά οὗτος φυγι , ἀλλά διά ὁ ὁ γυνή φόβος ἀνέχω · καί εἷς γυνή ὁ τοιοῦτος καί τηλικοῦτος ἀνήρ δριπῆτην καί φυγάς ποιέω , ἵνα μανθάνω , Ηλίας , ὅταν τε παράδοξος ποιέω , μή σεαυτοῦ ἐπιγράφω , ἀλλά ὁ ὁ θεός δύναμις . εἶδον πῶς ὅτε ἀφίστημι ὁ χάρις , ἐλέγχω ὁ φύσις ; φυγι Ἠλίας ὀδούς ἡμέρα τεσσαράκοντα . ὦ φόβος ἐπίτασις ! ὅς δειλία ὑπερβολή ! οὐ εἷς φυγι ἡμέρα , οὐ δεύτερος , οὐ τρίτος , ἀλλά τεσσαράκοντα ἡμέρα , καί αὐτός ὁ πανέρημος καταλαμβάνω , οὐ τροφή ἔχω , οὐ σιτηρείων ἐπάγω · μέθη γάρ ἀπό ὁ φόβος , οὗτος οὐ φροντίζω , ἀλλά ὁ ἀσκηθής διώκω . εἰσέρχομαι ὁ λόγος ὁ γυνή εἰς ὁ προφήτης , καί καθά Ζέφυρος σφοδρός μπάσος εἰς ἱστίον ὁ ῥύμη ὁ ὁλκός ἀποσπάω · οὕτως ὁ λόγος ὁ γυνή εἰσέρχομαι εἰς ὁ προφήτης , μετά πολύς ῥύμη αὐτός εἰς ὁ ἐρῆμος ἐκπέμπω . Που