joannes-chrysostomus.in-sanctos-petrum-et-heliam-sp pg050_0329.2
Οὐκ εἶπε τῷ Θεῷ · Πρὸς τίνα με πέμπεις ; τοσούτους με ποιεῖς κινδύνους ὑπομέναι , καὶ πρὸς χήραν με πέμπεις εἰς ἔσχατον λιμόν ; μὴ γὰρ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι ἄνδρες εὐπρόστροι , δυναμένοι τὴν πεινίαν μου παραμυθησασθαι ; ἀλλὰ τοσαύτην γὴν βαδίζω , ἵνα πρὸς χήραν ἀπαντήσω , εἰς αὐτὴν τὴν συμφορὰν τῶν κακῶν , καὶ οὐ μόνον χήραν , ἀλλὰ καὶ πεινῶσαν ; Ἐννόησον πῶς οὐδὲν τούτων εἶπεν ὁ θεράπων · ἐθάρρησε γὰρ τῷ ἑαυτοῦ Δεσπότῃ τῷ ἐκ τῶν ἀδυνάτων δυνατὰ ποιούντι . Ἀκελδὲ , φησὶν εἰς Σαρεφθ τῆς Σιδῶνος , καὶ ἰδοὺ μία χήρα ἐκλαυομένη . Τί οὖν ἐπιβαίνει ; Ἐτι , Ἠλία ; τί δὲ προστρέχεις τῇ χήρᾳ ; εἶδες τὰ προπύλαια τῆς πεινίας , μὴ ἐρώτα τὰ πάθη τῆς μετριοπάθους · εἶδες τὴν εἴσοδον τῆς πεινίας , μηδὲν ἐρώτα περὶ τῶν ἐνδον . Ποῦ ἐπεισέρχη ; Ἠλία ; εἶδες ἐκλαυομένην , καὶ τραφήναι ζητεῖς παρ' αὐτῆς ; Ἄλλ' ὅμως ἔχων ἐνέχυρον τοῦ Δεσπότου τὸν λόγον , ἀπήει διαλεγόμενος τῇ χήρᾳ . Καὶ τί φησι ; Δός μοι μικρὸν ὕδωρ , ἵνα πιῶ . Ὀρᾷς [ 736 ] σοφίαν τοῦ Ἠλίου ; πῶς οὐκ εὐθὺς ἐπὶ τὸ ἰσχυρότερον ἀπήλθεν , ἀλλ' ἐπὶ τὸ εὐτελέστερον ; οὐκ εἶπε , Δός μοι ἄρτον , ἀλλὰ δός μοι ὕδωρ . Πρῶτον ὕδωρ ζητεῖ , στοχάζομενος , ὅτι ἂν εὐπρόστρος ἴδασαι , δυναται καὶ ἄρτου εὐπρόσποι . Δός μοι , φησὶ , μικρὸν ὕδωρ . Ἀπελθοῦσα δὲ ἡ χήρα ἤνεγκεν αὐτῷ , καὶ ἔπει · καὶ οὕτω θαρσήσας φησὶ · Αἴτησόν μοι καὶ ψωμὸν ἄρτου , καὶ φάγωμαι . Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν · Ζή Κύριος , εἰ ἔστι μοι ἐλκχυρίας β , ἀλλ' ὃ δσον ἐράδᾳ ἀλεῖφω ἐν τῇ ὑδρίᾳ , καὶ ἄλφωρ ἔλαιον ἐν τῷ καμψάχῃ , ὃ ποιήσωμεν καὶ φαγώμεθα ἐγὼ τε καὶ τὰ παιδία μου , καὶ ἀποθανούμεθα . Τί οὖν Ἠλίας ; Ἀκελδὲ , φησὶ , καὶ ποιοῦσόν μοι ἐλκχυρίας καταμόνας , καὶ φάγω , καὶ οὕτω ποιήσεις τοῖς τέκνοις σου , καὶ φάγονται . Τί ποιεῖς , Ἠλία ; ἔστω , ἄρτον
Lemmas: οὐ λέγω ὁ θεός · πρός τίς ἐγώ πέμπω ; τοσοῦτος ἐγώ ποιέω κίνδυνος ὑπομένω , καί πρός χήρα ἐγώ πέμπω εἰς ἔσχατος λιμός ; μή γάρ οὐ εἰμί ἄλλος ἀνήρ εὐπρόστροι , δύναμαι ὁ πηνιάω ἐγώ παραμυθέομαι ; ἀλλά τοσοῦτος γή βαδίζω , ἵνα πρός χήρα ἀπαντάω , εἰς αὐτός ὁ συμφορά ὁ κακός , καί οὐ μόνος χήρα , ἀλλά καί πεινάω ; ἐννοέω πῶς οὐδείς οὗτος λέγω ὁ θεράπων · θαρσέω γάρ ὁ ἑαυτοῦ Δεσπότη ὁ ἐκ ὁ ἀδύνατος δυνατός ποιέω . ΑΚΕΛ , φημί εἰς Σαρεφθ ὁ Σιδών , καί ἰδού εἷς χῆρος κλαύω . Τι οὖν ἐπιβαίνω ; ἔτι , Ηλίας ; τίς δέ προστρέχω ὁ χήρα ; ὁράω ὁ προπύλαιος ὁ πηνιάω , μή ἐρωτάω ὁ πάθος ὁ μετριοπαθής · ὁράω ὁ εἴσοδος ὁ πηνιάω , μηδείς ἐρωτάω περί ὁ ἐνδίδωμι . ποῦ ἐπεισέρχομαι ; Ηλίας ; ὁράω κλαίω , καί τρέφω ζητέω παρά αὐτηες͂ς ; ἄλλος ὅμως ἔχω ἐνέχυρον ὁ Δεσπότου ὁ λόγος , ἀπέρχομαι διαλέγω ὁ χήρα . καί τίς φημί ; δίδωμι ἐγώ μικρός ὕδωρ , ἵνα πίνω . Όρας [ 736 ] σοφία ὁ Ἠλίας ; πῶς οὐ εὐθύς ἐπί ὁ ἰσχυρός ἀπέρχομαι , ἀλλά ἐπί ὁ εὐτελής ; οὐ λέγω , δίδωμι ἐγώ ἄρτος , ἀλλά δίδωμι ἐγώ ὕδωρ . Πρῶτος ὕδωρ ζητέω , στοχάζομαι , ὅτι ἄν εὐπρόστρος ὁράω , δυνατός καί ἄρτος εὐπρόσποι . δίδωμι ἐγώ , φημί , μικρός ὕδωρ . ἀπέρχομαι δέ ὁ χῆρος φέρω αὐτός , καί ἐπέρχομαι · καί οὕτως θαρσέω φημί · αἰτέω ἐγώ καί ψωμός ἄρτος , καί φαγωμός . ὁ δέ λέγω πρός αὐτός · ζῶ κύριος , εἰμί εἰμί ἐγώ ἐλκχυρίας β , ἀλλά ὁ δέω ἐράδᾳ ἀλείφω ἐν ὁ ὑδρία , καί ἄλφωρ ἔλαιον ἐν ὁ καμψάχῃ , ὁ ποιέω καί ἐσθίω ἐγώ τε καί ὁ παιδίον ἐγώ , καί ἀποθνῄσκω . τις οὖν Ἠλίας ; ΑΚΕΛ , φημί , καί ποιέω ἐγώ ἐλκχυρίας καταμόνας , καί ἐσθίω , καί οὗτος ποιέω ὁ τέκνον σύ , καί ἐσθίω . Τι ποιέω , Ηλίας ; εἰμί , ἄρτος