joannes-chrysostomus.in-quatriduanum-lazarum pg050_0246.4
μετὰ πολλῆς καταξενίσεως τῆς σοφότητος . Ἐν οὕτω μελετήσωμεν διδάξειν ἑαυτούς , καὶ ψευδόμεθα τὸ φοβερόν ἐκεῖνο κριτήριον . Ὅτι γὰρ ὁ κρίνων ἑαυτὸν νῦν , καὶ τῶν ἁμαρτημάτων εὐθύνας ἑαυτὸν ἀπαίτῶν ἀκριβῶς , οὐ δώσει κατὰ τὸ μέλλον δίκην , ἀκούσον τοῦ Παύλου λέγοντος · Εἰ γὰρ ἐκρίνομεν ἑαυτούς , οὐχ ἂν ἐκρινόμεθα ὑπὸ τοῦ Κυρίου . Τοῦ γὰρ ἀναλῆψι μετέχοντες τῶν μυστηρίων ἁγίων , οὕτως Ὀαγεν · Ὁ θοῦλον καὶ σάρκιν ἀναξίως , ἔροχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ ἁγματος τοῦ Κυρίου . Ὁ δὲ λέγει τοιούτῳ ἐστιν · ὡσπερ οἱ σταυρώσαντες , φησί , τὸν Ἰησοῦν , οὕτω καὶ οἱ τῶν μυστηρίων ἀναξίως μετέχοντες δίκην δώσουσιν . Καὶ μὴ καταγνώσῃ τις ὑπαβολὴν τοῦ λόγου . Ἱματίων ἐστι βασιλικῶν τὸ σῶμα τὸ δεσποτικόν · τὴν δὲ ἀλουργίαν τὴν βασιλικὴν καὶ ὁ διαφθείρας καὶ ὁ χειρὸν ἀκαθάρτους μολύνας ὁμοίως ὑδρίσεν · διὸ καὶ ὁμοίως κολάζονται · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ γίνεται . Ἰουδαῖοι μὲν αὐτὸ διέφθεξαν τοῖς χλοῖς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , σὺ δὲ ἐν ἁμαρτήμασι ζῶν , ἀκαθάρτοις τε γλώττῃ καὶ διανοίᾳ . Διὰ τοῦτο καὶ τὴν αὐτὴν ἐπήρτησέ σοι δίκην ὁ Παῦλος , καὶ ἐπάγει λέγων · Διὰ τοῦτο ἄν ὁμῖρ πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἀρρώστοι , [ 655 ] καὶ κοιμῶνται ἱκανοί . Εἰτα δείκνυσι ὅτι οἱ τὰς εὐθύνες τῶν ἁμαρτημάτων ἑαυτοῖς ἀπαιτοῦντες ἐνταῦθα , διδάσκοντες αὐτῶν τοῖς πλημμελήμασι , καὶ μηκέτι τοῖς αὐτοῖς περιπίπτοντες , δυνήσονται ἐξαρπάσαι τῆς μελλούσης ἑαυτοὺς φήρου τῆς φοβερᾶς ἐκείνης καὶ ἀπαραίτου , προσθέσας λέγων · Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν , οὐχ ἂν ἐκρινόμεθα · συνὶ δὲ κρινόμενοι ὑπὸ τοῦ Κυρίου παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . Καταξένωμεν τοίνυν ἡμῶν τὴν διάνοιαν , σοφοῦς · ἐπιστρέψαντες τοῖς ἀκολάστοις τῶν λογισμῶν · ἀπεσμήξωμεν ἡμῶν τὰς κηλῖδας διὰ τῶν δακρύων · μέγας τῶν ὀδύρμων τούτων ὁ καρπός , μεγάλη παράκλησις καὶ παραμυθία . Ὦσπερ γὰρ μεγάλη τοῦ γέλιοτος καὶ τῆς διαχύσεως ἡ χάλασις , οὕτω καὶ ὁ δηνέκης ὀδύρμος παράκλησιν ἐμποιεῖ . Μακάριοι γὰρ , φησίν , οἱ πενθοῦντες , ὅτι παρακληθήσονται . Οὕλοι τοῖς τελείοις , ὅτι ἀπεὶ κλαῖονται . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος , καὶτοι μηδὲν ἑαυτῷ συνειδὼς ἁμάρτημα , ἐν δάκρυσι καὶ θρήνῳ τὸν πάντα διἐτριβε χρόνον . Τίς ταῦτα φησίν ; Αὐτὸς ὁ μακάριος ἐκεῖνος · Τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν , φησίν , οὐδὲ ἐξανυδύμην μετὰ δακρύων γουδετῶν ἐνα ἐκαστον ὥμῶν . Ἐκεῖνος τριετίαν , ἡμεῖς κἂν μίνα ἕνα · ἐκεῖνος νύκτας καὶ ἡμέρας , ἐκεῖνος ὑπὲρ ἀλλοτρίων ἁμαρτημάτων , ἡμεῖς κἂν ὑπὲρ τῶν οἰκείων πλημμελημάτων · ἐκεῖνος οὐδὲν συνειδώς , ἡμεῖς κἂν διὰ τὴν βαρείαν ἡμῶν συνειδήσιν . Τίνος δὲ ἐνεκεν κλαίει ; διὰ τί μὴ διδάσκει καὶ παραίνει μόνον , ἀλλὰ καὶ δάκρυα προστίθησι ; Καθάπερ πατὴρ φιλόστοργος παῖδα ἔχον μονογενῆ ἀρρώστῃ περιποιήσας , μὴ προσιένον τὰ φάρμακα τῶν ἰατρῶν , ἀλλὰ διωθούμενον , παρακαθημένος κολακεύει , φιλεῖ , περιπτύσ -
Lemmas: μετά πολύς καταξενίσεως ὁ σοφοτητη . ἐν οὕτως μελετάω διδάσκω ἑαυτοῦ , καί ψεύδω ὁ φοβερός ἐκεῖνος κριτήριον . ὅτι γάρ ὁ κρίνω ἑαυτοῦ νῦν , καί ὁ ἁμάρτημα εὔθυνα ἑαυτοῦ ἀπαιτέω ἀκριβῶς , οὐ δίδωμι κατά ὁ μέλλω δίκη , ἀκούω ὁ Παῦλος λέγω · εἰμί γάρ κρίνω ἑαυτοῦ , οὐ ἄν κρίνω ὑπό ὁ κύριος . Τοῦ γάρ ἀνάληψις μετέχω ὁ μυστήριον ἅγιος , οὕτως Ὀαγεν · ὁ θοιαλλω καί σαρκίς ἀνάξιος , ἔροχος εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ ἄγμα ὁ κύριος . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὡς ὁ σταυρόω , φημί , ὁ Ἰησοῦς , οὕτως καί ὁ ὁ μυστήριον ἀνάξιος μετέχω δίκη δίδωμι . καί μή καταγνοέω τις ὑπαβολὴν ὁ λόγος . ἱμάτιον εἰμί βασιλικός ὁ σῶμα ὁ δεσποτικός · ὁ δέ ἁλουργία ὁ βασιλικός καί ὁ διαφθείρω καί ὁ χείρων ἀκάθαρτος μολύνω ὅμοιος ὑδρίσεν · διό καί ὅμοιος κολάζω · οὕτως καί ἐπί ὁ σῶμα ὁ Χριστός γίγνομαι . Ἰουδαῖος μέν αὐτός διαφθέγγομαι ὁ χλέω ἐπί ὁ σταυρός , σύ δέ ἐν ἁμάρτημα ζάω , ἀκάθαρτος τε γλῶττα καί διάνοια . Ζεύς οὗτος καί ὁ αὐτός ἐπαρτάω σύ δίκη ὁ Παῦλος , καί ἐπάγω λέγω · Ζεύς οὗτος ἄν ὁμῖρ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος , [ 655 ] καί κοιμάω ἱκανός . εἶτα δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ ευθύνη ὁ ἁμάρτημα ἑαυτοῦ ἀπαιτέω ἐνταῦθα , διδάσκω αὐτός ὁ πλημμέλημα , καί μηκέτι ὁ αὐτός περιπίπτω , δύναμαι ἐξαρπάζω ὁ μέλλω ἑαυτοῦ φῆρος ὁ φοβερός ἐκεῖνος καί απαραιος , προστίθημι λέγω · εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω , οὐ ἄν κρίνω · σύ δέ κρίνω ὑπό ὁ κύριος παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . Καταξένωμεν τοίνυν ἐγώ ὁ διάνοια , σοφός · ἐπιστρέφω ὁ ἀκόλαστος ὁ λογισμός · ἀποσμήχω ἐγώ ὁ κηλίς διά ὁ δάκρυον · μέγας ὁ ὀδυρμός οὗτος ὁ καρπός , μέγας παράκλησις καί παραμυθία . ὥσπερ γάρ μέγας ὁ γέλιος καί ὁ διάχυσις ὁ χάλασις , οὕτως καί ὁ δηνέκης ὀδυρμός παράκλησις ἐμποιέω . Μακάριος γάρ , φημί , ὁ πενθέω , ὅτι παρακαλέω . ὅλος ὁ τέλειος , ὅτι ἄπειμι καλέω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος , καίτοι μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα ἁμάρτημα , ἐν δάκρυον καί θρῆνος ὁ πᾶς διατρίβω χρόνος . Τῖς οὗτος φημί ; αὐτός ὁ μακάριος ἐκεῖνος · τριετία νύξ καί ἡμέρα , φημί , οὐδέ εξανυδυμη μετά δάκρυον γουδω νάω ἕκαστος ὦμος . ἐκεῖνος τριετία , ἐγώ κἀν μίνα εἷς · ἐκεῖνος νύξ καί ἡμέρα , ἐκεῖνος ὑπέρ ἀλλότριος ἁμάρτημα , ἐγώ κἀν ὑπέρ ὁ οἰκεῖος πλημμέλημα · ἐκεῖνος οὐδείς σύνοιδα , ἐγώ κἀν διά ὁ βαρύς ἐγώ συνείδησις . Τίνος δέ ἕνεκα κλαίω ; διά τίς μή διδάσκω καί παραινέω μόνος , ἀλλά καί δάκρυον προστίθημι ; καθά πατήρ φιλόστοργος παῖς ἔχω μονογενής ἀρρωστέω περιποιέω , μή προσίημι ὁ φάρμακον ὁ ἰατρός , ἀλλά διωθέω , παρακαθήμενος κολακεύω , φιλέω , περιπτύς -