joannes-chrysostomus.in-quatriduanum-lazarum pg050_0238.2
Πρώην ὑμῖν , ἀγαπητοί , τὸν πολυανθῆ τοῦ ἑαρεᾶ διαπλέκοντας στέφανον , καὶ τὴν ὥραν τοῦ ἑτοὺς καθάπερ ἐν πίνακι τῶν λόγων χαρακτηρίζοντες , οὐ μόνον ἄλλην θάλλουσα καὶ λειμῶνας ἀναβλαστάνοντας καὶ αὔρας πρὸς ἀναβίωσιν κατεπειγόμενας ἐνδείκνυμεν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμετέραν φύσιν κατὰ τὸν καιρὸν τούτων τὰ τῆς ἀναστάσεως δεδεγμένην ἀπαφαίνομεν σύμβολα , καὶ πρόσφορόν τινα τῷ καιρῷ ζητοῦντες ὑπόθεσιν , τὸν ἀναζῆσαντα Λάζαρον εἰλκύσαμεν . Ἄλλὰ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν διαφθεῖσαι μὴ δυνάμενοι , κατὰ τὸ πρῶτον ἔγχειλημα τὸν λόγον συνεπεράναμεν · καὶ πρὸ πάντων ἐπιζητῆσαντες , τίνος χάριν ὑπὸ τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν ὁ Λάζαρος σιγῶν , Ἰωάννῃ μόνῳ συγγράπτεται , εἴδομεν , ὅτι τὴν ὑπόψιν τῷ πλάσματος προὑποτεινομένῳ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον συνεχώρησε τοῖς εὐαγγελισταῖς ἐκ συνόλου τε καὶ συμφωνίας τὰ τοῦ Σωτῆρος ἀναγεγράφθαι τὰ θαύματα , ἀλλὰ καὶ παρελθεῖν ἄλλον ἄλλο τι παρασκευάσαν , ἐναργῶς τεκμηρίον ποιούμενον , ὅτι μὴ κακεῦργος , μηδὲ ἐκ παρασκευῆς , μηδὲ ἐκ συνθήματος , μηδὲ πρὸς χάριν αὐτοῖς συγγεγράφησι τὰ εὐαγγέλια , καὶ ὡς πάντα , ὅταν τὸ φαινόμενον ἐλλείψῃ , τὴν ἀπὸ ριερῶν 647 ἀληθειῶν σαφηνίζειν . Ἄλλὰ τούτων ἑκκῶς τότε προαπεσκασιωθέντων ἡμῖν , σκοπῶσωμεν τίς ἡ κατὰ τὸν Λάζαρον θαυματουργία τοῖς εὐαγγελισταῖς εὐκαιρὸς χρεία . Πολλὰ πρὸς τοὺς μαθητὰς πολλάκις περὶ τοῦ πάθους διαλεχθεὶς ὁ Σωτήρ , ναρχνῶντας ἄνδρα , καὶ πρὸς τοιαύτην ἄκοην ὑποφρίττοντας , καὶ ἀσθενείας μᾶλλον ἢ οἰκονομίας τὸ προμηνυόμενον πάθος ὑπολαμβάνοντας , καὶ ἀνθρωπίνους ἐτι λογισμοὺς ῥιπτιζομένους καὶ τρέμοντας . Διὰ τοῦτο ἤδη τοῦ πάθους πλησιάζοντος , καὶ τοῦ σταυροῦ μέλλοντος πρήγνυσθαι , ἀνίστησιν ἀποθανόντα τὸν Λάζαρον , ἵνα ἔργῳ διδάξῃ τοὺς μαθητευομένους , ὡς οὐκ ἀσθενείας ὁ σταυρὸς καὶ ὁ θάνατος , ἵνα πείσῃ τοὺς παρόντας , ὅτι θανάτῳ μὲν ἐπιτάττει , καὶ ψυχῇ ἀνακαλεῖται τῶν γηίνων ἀπολυθεῖσαν δεσμῶν . Ἐσκοπῶ δὲ τινὶ τῶν ἑκουσίῳ ὑφίσταται θάνατον , καὶ τάχα δὲ προδιαγράφων ἐν τῷ Λαζάρῳ τὴν μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνάστασιν , καὶ τῇ συντόμῳ προθεσμῖᾳ τῆς ὑπὸ τὴν διατριβῆς τοὺς μικροψύχους παραμαυθοῦσιν , καὶ ἐν προθύρῳ τοῦ σταυροῦ τὸν φόβον ἀναγκαίας τῶν μαθητῶν ὑπελαβὼν , καὶ δεικνὺς ὅτι τὸ τῷ ἑτέρῳ παρ' αὐτοῦ χαρισθὲν καὶ αὐτῷ παρ' ἑαυτοῦ βαθεῖα ὑπάρχει , διὰ αὐτῶν τῶν ἔργων ἀμφιβάλλοντας νοθετῶν , καὶ τοιούτῳ τρόπῳ φωνῶς τοῖς πράγμασι πειράζοντας , καὶ δι' ὧν ἐτολμε σχεδὸν ταῦτα φθεγγόμενος · οὐδαμοῦ τὴν ἀναληφθεῖσαν ἀνθρωπότητα τῆς θείας ἐνεργείας ἀμίκτον ἀπολίσσει , ἀλλὰ νῦν μὲν ὡς ἄνθρωπος , νῦν δὲ ὡς Θεὸς ἐγώ , τῇ μὲν φύσει ὑποδεικνὺς , τῇ δὲ τὴν οἰκονομίαν πιστοῦντας , καὶ διδάσκων τὰ μὲν ταπεινότερα προσάπτειν τῇ ἀνθρωπότητι ,
Lemmas: πρώην σύ , ἀγαπητός , ὁ πολυανθής ὁ Ἄρης διαπλέκω στέφανος , καί ὁ ὥρα ὁ ἐτός καθά ἐν πίναξ ὁ λόγος χαρακτηρίζω , οὐ μόνος ἄλλος θάλλω καί λειμών ἀναβλαστάνω καί αὔρα πρός ἀναβίωσις κατεπείγω ἐνδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ ἡμέτερος φύσις κατά ὁ καιρός οὗτος ὁ ὁ ἀνάστασις δέχομαι ἀποφαίνω σύμβολον , καί πρόσφορος τις ὁ καιρός ζητέω ὑπόθεσις , ὁ ἀναζέω Λάζαρος ἕλκω . ἀλλά πρός ὁ ὑπόθεσις διαφθάνω μή δύναμαι , κατά ὁ πρῶτος εγχειλημη ὁ λόγος συμπεραίνω · καί πρό πᾶς ἐπιζητέω , τίς χάρις ὑπό ὁ λοιπός εὐαγγελιστής ὁ Λάζαρος σιγάω , Ἰωάννης μόνος συγγράφω , ὁράω , ὅτι ὁ υπόψιν ὁ πλάσμα προὑποτεινομένῳ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος συγχωρέω ὁ εὐαγγελιστής ἐκ σύνολος τε καί συμφωνία ὁ ὁ Σωτήρ ἀναγράφω ὁ θαῦμα , ἀλλά καί παρέρχομαι ἄλλος ἄλλος τίς παρασκευάζω , ἐναργής τεκμήριον ποιέω , ὅτι μή κακεργής , μηδέ ἐκ παρασκευή , μηδέ ἐκ σύνθημα , μηδέ πρός χάρις αὐτός συγγράφω ὁ εὐαγγέλιον , καί ὡς πᾶς , ὅταν ὁ φαίνω ἐλλείβω , ὁ ἀπό ριέρα 647 ἀλήθεια σαφηνίζω . ἀλλά οὗτος ἐκκάω τότε προαπεσκασιωθέντων ἐγώ , σκοπέω τίς ὁ κατά ὁ Λάζαρος θαυματουργία ὁ εὐαγγελιστής εὔκαιρος χρεῖος . Πολύς πρός ὁ μαθητής πολλάκις περί ὁ πάθος διαλέγω ὁ Σωτήρ , ναρχνῶντας ἀνήρ , καί πρός τοιοῦτος ἀκοή ὑποφρίσσω , καί ἀσθένεια μᾶλλον ἢ οἰκονομία ὁ προμηνύω πάθος ὑπολαμβάνω , καί ἀνθρώπινος ἔτι λογισμός ῥιπτίζω καί τρέμω . Ζεύς οὗτος ἤδη ὁ πάθος πλησιάζω , καί ὁ σταυρός μέλλω πράσσω , ἀνίστημι ἀποθνῄσκω ὁ Λάζαρος , ἵνα ἔργον διδάσκω ὁ μαθητεύω , ὡς οὐ ἀσθένεια ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος , ἵνα πείθω ὁ πάρειμι , ὅτι θάνατος μέν ἐπιτάσσω , καί ψυχή ἀνακαλέω ὁ γήϊνος ἀπολύω δεσμός . σκοπέω δέ τις ὁ ἑκούσιος ὑφίστημι θάνατος , καί τάχα δέ προδιαγράφω ἐν ὁ Λάζαρος ὁ μετά τρεῖς ἡμέρα ἀνάστασις , καί ὁ σύντομος προθεσμία ὁ ὑπό ὁ διατριβή ὁ μικρόψυχος παραμαυθους , καί ἐν πρόθυρον ὁ σταυρός ὁ φόβος ἀναγκαῖος ὁ μαθητής ὑπολαμβάνω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ ἕτερος παρά αὐτός χαρίζω καί αὐτός παρά ἑαυτοῦ βαθύς ὑπάρχω , διά αὐτός ὁ ἔργον ἀμφιβάλλω νοθετέω , καί τοιοῦτος τρόπος φωνάω ὁ πρᾶγμα πειράζω , καί διά ὅς τολμάω σχεδόν οὗτος φθέγγομαι · οὐδαμοῦ ὁ ἀναλαμβάνω ἀνθρωπότης ὁ θεῖος ἐνέργεια ἄμικτος ἀπόλλυμι , ἀλλά νῦν μέν ὡς ἄνθρωπος , νῦν δέ ὡς θεός ἐγώ , ὁ μέν φύσις ὑποδείκνυμι , ὁ δέ ὁ οἰκονομία πιστόω , καί διδάσκω ὁ μέν ταπεινός προσάπτω ὁ ἀνθρωπότης ,