joannes-chrysostomus.in-quatriduanum-lazarum pg050_0257.1
δι μνήμῃσιν , ἵνα σωφρονισμῷ λάβῃς ὑπόδησιν . Τοῖτων ἀκούσας ὁ Παῦλος , ἀμαρτημάτων , ὧν οὐκ ἐμὴμνητο ὁ Θεός , αὐτὸς διηνεκῶς ἐμὴμνητο οὕτω λέγων · Οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος , διὸ ἐδίδωκα τῇ Ἐκκλησίᾳ · καὶ , Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἀμαρτωλὸς [ 664 ] σῶσαι , ὧν πρῶτός εἰμὶ ἐγώ . Οὐχ εἶπεν , Ἡμῶν , ἀλλ᾽ , Ἐμῶν . Ἡ συγχωρησις · ἐγένετο τῶν ἀμαρτημάτων παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ ἡ μνήμη τῶν συγχωρημένων ἀμαρτημάτων οὐχ ἠφανίζετο παρὰ τῷ Παύλῳ · ἄπερ ὁ Δεσπότης ἀπεἡλείφει , ταῦτα αὐτὸς ἐξεμύπτυσεν . Ἠκούσατε γὰρ τοῦ προφήτου λέγοντος , Καὶ σὺ μὴ μνησθῶ · σὺ δὲ μνήσθητι . Ὁ Θεὸς σκευὸς ἐχλόγησεν αὐτὸν καλεῖ , καὶ οὕτως πρῶτον τῶν ἀμαρτωλῶν ἑαυτὸν καλεῖ . Εἰ δὲ τῶν συγχωρημένων ἀμαρτημάτων οὐχ ἐπελανθάνετο , ἀνύψουν πῶς τῶν εὐεργεσιῶν ἐμὴμνη τοῦ Θεοῦ . Καὶ σὶ λέγω , ὅτι οὐ κατασιγῦναι μνήμην ἀμαρτημάτων · οὐχ οὕτως ἡμᾶς ποιεῖ λαμπροὺς κατορθωμάτων μνήμη , ὡς ἡ τῶν ἀμαρτημάτων μνήμη · μᾶλλον δὲ ἡ μὲν τῶν κατορθωμάτων μνήμη οὐ μόνον οὐ ποιεῖ λαμπρούς , ἀλλὰ καὶ αἰσχύνει πληροῖ καὶ καταγνώσκως · ἡ δὲ τῶν ἀμαρτημάτων μνήμη παρρησίας , ἡμᾶς ἐμπιπλίζει καὶ δικαιοσύνης πολλῆς . Τίς τοῦτό φησιν ; Ὁ Φαρισαῖος καὶ ὁ τελώνιων . Ὁ μὲν γὰρ εἰπών τὰ ἀμαρτήματα , κατῆλθε δεδικαιωμένος · ὁ δὲ εἰπών τὰ κατορθώματα , κατῆλθεν ἐλάττων τοῦ τελώνου γενομένος . Ὅρᾳ δὴ βλάβῃ μεμνηθαι κατορθωμάτων , δὴν ἀφελεία μὴ ἐπιλαληθῆσαι ἀμαρτημάτων ; Καὶ μᾶλα εἰκῶς . Ὁ μὲν γὰρ τῶν κατορθωμάτων μεμνημένος εἰς ἀπόνοιαν αἱρεῖται , ὑπερορᾷ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων , ὅπερ ὁ Φαρισαῖος ἐπαθεν · οὐ γὰρ ἂν εἰς τοσαύτην ἀλαζονείαν ἦλθεν , οὐχ ἂν εἶπεν , Οὐχ εἰμὶ ὡς οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι , εἰ μὴ ἐμὴμνητο τῆς νηστείας αὐτοῦ καὶ τῆς δεκάτης · ἡ δὲ μνήμη τῶν ἀμαρτημάτων κατασταλίζει τὴν διάνοιαν , ταπεινοφρονεῖν παιδεῖ , καὶ διὰ τῆς ταπεινοφροσύνης ἐπισπάται τοῦ Θεοῦ τὴν εὐνοιαν . Ἄκουσον γοῦν πῶς ὁ Χριστὸς καλεῖν ληθὴ παραπέμπειν ἡμᾶς τὰ κατορθώματα . Ὅταν ταῦτα πάντα ποιήσης , λέγετε δεῖ Ἄχρειοι δοῦλοι ἐσμέν . Σὺ λέγε δτι ἄχρειος δοῦλός εἰ , ἐγὼ σε οὐκ ποιῶ ἄχρειον · σὺ ἐὰν ὁμολογήσης τὴν εὐτέλειαν τὴν σεαυτοῦ , ἐγὼ σε λαμπρὸν ποιῶ καὶ στεφανῶ . Ὅρᾳ διὰ πόσων ἡμῖν ἀποδείκνυται χεῖρον ἔχουσα τῶν ἀμαρτημάτων ἡ μνήμη , καὶ βλάβος τῶν κατορθωμάτων ἡ μνήμη , καὶ τοὐναντίον πάλιν , κόλασις μὲν ἀπὸ τῆς λήθης τῶν ἀμαρτημάτων , ὠφέλεια δὲ ἀπὸ τῆς λήθης τῶν κατορθωμάτων ἡμῖν γινομένη ; Βούλει μαθεῖν καὶ ἐτέρωθεν ὅτι κατὸρθωμα μέγιστον τὸ μεμνηθαι ἀμαρτημάτων ; Ἄκουσον τοῦ Ἰωβ . Ὡσπερ γὰρ ἐπὶ τοὺς ἄλλους ἐκαλλωπίζετο , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῇ ἐξομολογήσει τῶν ἀμαρτημάτων , οὕτωσὶ λέγων · Εἰ δὲ καὶ ἀμαρτὼν ἔκουνσις διετράπην πολυλογῶν λαιοῦ μού , τοῦ μὴ ἐξαγείναι τὰς ἁμαρτίας μου . Ὁ δὲ λέγει τοιούτων ἐστιν · οὐδέποτε με συλλογὸς τῶν συνοδῶν εἰς αἰσχύνην ἤγαγε . Τί γὰρ δρῆλος ἐκ τῆς ἀγνοίας τῶν ἀνθρώπων , τοῦ χριστοῦ πάντα εἰδότος ; τί δὲ βλάβος ἐκ τοῦ εἰδέναι τοῦτους τὰ πεπλημμελημένα , ὅταν ἐκεῖνος ἀπολύσαι βούληται τῆς δίκης ; Κἂν πάντες διδάξωσιν , ὁ δὲ δικαστὴς ἀποψηφίσεται , οὐδείς μοι λόγος τῆς ἐκείνων ψήφου · μᾶν ἀπαντες ἐπαινέσωσι καὶ θαυμάσωσιν , ἐκεῖνος δὲ μὲ καταδικάξῃ , οὐδὲν μοι πάλιν δρῆλος τῆς ἐκείνων κρίσεως . Πανταχοῦ γὰρ πρὸς ἐκεῖνον ὀφεί χρέ , καὶ ταῦτὸ ποιεῖν ἐπὶ τῶν ἀμαρτημάτων , ὅπερ ποιοῦμεν
Lemmas: διά μιμνήσκω , ἵνα σωφρονισμός λαμβάνω ὑπόδησις . Τοῖτος ἀκούω ὁ Παῦλος , ἁμάρτημα , ὅς οὐ ἐμὴμνητο ὁ θεός , αὐτός διηνεκής ἐμὴμνητο οὕτως λέγω · οὐ εἰμί ἱκανός καλέω ἀπόστολος , διό διώκω ὁ ἐκκλησία · καί , Χριστός ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ἁμαρτωλός [ 664 ] σῴζω , ὅς πρότερος εἰμί ἐγώ . οὐχ λέγω , Ἡμων , ἀλλά , ἐμέω . ὁ συγχώρησις · γίνομαι ὁ ἁμάρτημα παρά ὁ θεός , καί ὁ μνήμη ὁ συχωρεμένος ἁμάρτημα οὐ ἀφανίζω παρά ὁ Παῦλος · ὅς ὁ Δεσπότη ἀπολείπω , οὗτος αὐτός ἐξεμύπτυσεν . ἀκούω γάρ ὁ προφήτης λέγω , καί σύ μή μιμνήσκω · σύ δέ μιμνήσκω . ὁ θεός σκεῦος ἐχλόγησεν αὐτός καλέω , καί οὕτως πρῶτος ὁ ἁμαρτωλός ἑαυτοῦ καλέω . εἰμί δέ ὁ συχωρεμένος ἁμάρτημα οὐ ἐπιλανθάνομαι , ἀνυψόω πῶς ὁ εὐεργεσία ἐμὴμνη ὁ θεός . καί βρόχος λέγω , ὅτι οὐ κατασιγυνη μνήμη ἁμάρτημα · οὐ οὕτως ἐγώ ποιέω λαμπρός κατόρθωμα μνήμη , ὡς ὁ ὁ ἁμάρτημα μνήμη · μᾶλλον δέ ὁ μέν ὁ κατόρθωμα μνήμη οὐ μόνος οὐ ποιέω λαμπρός , ἀλλά καί αἰσχύνω πληρόω καί καταγιγνώσκω · ὁ δέ ὁ ἁμάρτημα μνήμη παρρησία , ἐγώ ἐμπίμπλημι καί δικαιοσύνη πολύς . Τῖς τούτος φημί ; ὁ Φαρισαῖος καί ὁ τελωνία . ὁ μέν γάρ λέγω ὁ ἁμάρτημα , κατέρχομαι δικαιόω · ὁ δέ λέγω ὁ κατόρθωμα , κατέρχομαι μικρός ὁ τελώνης γίγνομαι . Όρα δή βλάβη μιμνῄσκω κατόρθωμα , δήν Ἀφέλεια μή ἐπιλαλέω ἁμάρτημα ; καί μάλη ἵημι . ὁ μέν γάρ ὁ κατόρθωμα μιμνήσκω εἰς ἀπόνοια αἱρέω , ὑπεροράω ὁ λοιπός ἄνθρωπος , ὅς ὁ Φαρισαῖος πάσχω · οὐ γάρ ἄν εἰς τοσοῦτος ἀλαζονεία ἔρχομαι , οὐ ἄν λέγω , οὐχ εἰμί ὡς ὁ λοιπός ἄνθρωπος , εἰμί μή ἐμὴμνητο ὁ νηστεία αὐτός καί ὁ δέκατος · ὁ δέ μνήμη ὁ ἁμάρτημα κατασταλιζεω ὁ διάνοια , ταπεινοφρονέω πεδέω , καί διά ὁ ταπεινοφροσύνη ἐπισπάω ὁ θεός ὁ εὔνοια . ἀκούω γοῦν πῶς ὁ Χριστός καλέω λήθη παραπέμπω ἐγώ ὁ κατόρθωμα . ὅταν οὗτος πᾶς ποιέω , λέγω δέω ἄχρεος δοῦλος εἰμί . σύ λέγω δ ἄχρεος δοῦλος εἰμί , ἐγώ σύ οὐ ποιέω ἀχρεῖος · σύ ἐάν ὁμολογέω ὁ εὐτέλεια ὁ σεαυτοῦ , ἐγώ σύ λαμπρός ποιέω καί στεφανόω . Όρα διά πόσος ἐγώ ἀποδείκνυμι χείρων ἔχω ὁ ἁμάρτημα ὁ μνήμη , καί βλάβος ὁ κατόρθωμα ὁ μνήμη , καί ἐναντίος πάλιν , κόλασις μέν ἀπό ὁ λήθη ὁ ἁμάρτημα , ὠφέλεια δέ ἀπό ὁ λήθη ὁ κατόρθωμα ἐγώ γίγνομαι ; βούλομαι μανθάνω καί ἑτέρωθεν ὅτι κατόρθωμα μέγας ὁ μιμνῄσκω ἁμάρτημα ; ἀκούω ὁ Ἰώβ . ὡς γάρ ἐπί ὁ ἄλλος καλλωπίζω , οὕτως δή καί ἐπί ὁ ἐξομολόγησις ὁ ἁμάρτημα , οὕτως λέγω · εἰμί δέ καί ἁμαρτάνω ἔκουνσις διατρέπω πολυλογέω λαιός ἐγώ , ὁ μή ἐξαγείναι ὁ ἁμαρτία ἐγώ . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · οὐδέποτε ἐγώ σύλλογος ὁ συνοδός εἰς αἰσχύνη ἄγω . τις γάρ δρῆλος ἐκ ὁ ἄγνοια ὁ ἄνθρωπος , ὁ χριστός πᾶς οἶδα ; τίς δέ βλάβος ἐκ ὁ οἶδα οὗτος ὁ πλημμελέω , ὅταν ἐκεῖνος ἀπολύω βούλομαι ὁ δίκη ; κἀν πᾶς διδάσκω , ὁ δέ δικαστής ἀποψηφίζω , οὐδείς ἐγώ λόγος ὁ ἐκεῖνος ψῆφος · μής ἅπας ἐπαινέω καί θαυμάζω , ἐκεῖνος δέ ἐγώ καταδικάζω , οὐδείς ἐγώ πάλιν δρῆλος ὁ ἐκεῖνος κρίσις . πανταχοῦ γάρ πρός ἐκεῖνος ὄφις ΧΡΕ , καί αὐτός ποιέω ἐπί ὁ ἁμάρτημα , ὅς ποιέω