joannes-chrysostomus.in-quatriduanum-lazarum pg050_0241.1
ἀνατιθέναι δὲ τὰ ψυχρότερα τῇ θεότητι , καὶ διὰ τῆς ἀνίσου ταύτης τῶν ἔργων κράσεως τὴν ἀνἰσον τῶν φύσεων ἑνωσιν ἐρμηνεύειν , καὶ διὰ τῆς κατὰ τῶν παθῶν ἑξουσίας δηλοῦναι τῶν παθῶν τὸ αὐθαίρετον , ἑχαλῶσκα τὴν φύσιν ὡς Θεός , ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας παρατείνων τὴν ἑστίαν , ἐπεῖνασα δὲ μετὰ ταῦτα , καὶ ἐκοπώθην ὡς ἄνθρωπος · ἀλλ’ ὡς Θεὸς θάλατταν λυττώσαν ἐκοίμισα · ἐπειράθην ὡς ἄνθρωπος ὑπὸ τοῦ διαβόλου , ἀλλ’ ὡς Θεὸς ἐπιτάγματι · δαίμονας ἀπέπλασα · μᾶλλον πάχεων ὑπὲρ ἀνθρώπων ὡς ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀσθενείας ὑπολάβητε τὸ γινόμενον , πρὸ τοῦ θανάτου ἐπελθεῖν ἀνακαλοῦμαι τὸν ὑπὸ τοῦ θανάτου κρατουμένον , καὶ τὴν τῆς θεότητος ἐνέργειαν προσηγνύσας , τότε τῆς ἀνθρωπότητος τὸ ἀρχαῖον δρῆγμα καταβάλλω , καὶ διαλύειν τὰ δεσμά , τότε δεσμοῦμαι , καὶ διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν [ ἐπιδεικνυμι ] ὅτι ἐξουσίαν ἑχω θῆναι τὴν ψυχὴν μου , καὶ ἐξουσίαν ἑχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν . Αὐτὴ τοῦ Σωτῆρος ἡ διὰ τῶν ἔργων διδασκαλία · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο ἦν , μηδὲ λόγῳ τινὶ τὴν κατὰ τὸν Λάζαρον θαυματουργίαν ἐκαμείευτο , οὐχ ἂν δήπου προαγγελθείσης αὐτῇ κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ἀσθενείας τοῦ Λαζάρου · Ἀπέθανε , ἄρ , φησίν , ἀδελφῷ αὐτοῦ πρὸς τὸν Κύριον λείπουσι , Ἰδὲ ὁν γιλεῖς ἀσθενεῖ · οὐχ ἂν οὖν τι τοῦτον ἀκούσας ἀπὶ πολὺ ἀνδράλετο , ἀλλ’ ὡσπερ ἐπὶ τοῦ ἑκατοντάρχου καὶ τῆς Συροφοινικίσσης ἐποίησεν , καὶ τοῦ μὲν ἀπόντος τὸν παῖδα , τῆς δὲ ἀπούσης τὴν θυγατέρα διέσωσεν · οὕτως ἂν καὶ ἐπὶ τῆς Μάρθας περὶ ἀδελφοῦ δηλούσης [ 645 ] ὡς ἀσθενεῖ πεποίηκεν . Νῦν δὲ ἐξεπίτηδες ἀναμένει τὸν θάνατον , καὶ ἐνδιατρίβει τῇ παραλπῃ * , καὶ τὴν παρουσίαν ἐκ προνοίας ὑπεριτίθεται , ἵνα τὴν κατὰ τοῦ θανάτου νίκην πρὸ τῆς τοῦ θανάτου πάλιν ἐνδείξηται · καὶ τρεῖς μὲν ἡμέρας ὑπεριτίθεται , πρὸς ἑλεγχὸν τῆς ἀκριβοῦς τελευτῆς . Ἰουδαίων δὲ παρόντων ἀνοίγει τὸν τάφον , ἵνα κήρυξ τοῦ ὁαὐματος ἐργάσηται τοὺς ἐλαύνοντας · δι’ εὐχὴς δὲ καὶ τῆς τοῦ Πατρὸς ἐπικλήσεως ἐγείρει τὸν Λάζαρον , ἵνα μὴ δόξῃ τοῦς τοῦ δημιουργοῦ ἀντιτάττεσθαι νόμοις . Καὶ βλέπε μοι τὸ παράδοξον · οὐχ εἶπεν , Λάζαρε , ἀνάστησον , ἀλλὰ τί ; Ἀδάμε , δεῦρο ἑξω , ἵνα διδάξῃ τοὺς παρόντας ὡς οὗτος ἐκεῖνος ὁ καλῶν τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα , ἵνα δεῖξῃ τοῖς παροῦσιν ὡς οὗτος ἐκεῖνος ὁ Θεὸς ζώντων καὶ οὐ νεκρῶν , ἵνα ἐν καιρῷ τὸ ἀπαρεμπόδιστον τοῦ θείου προσταγματος ἐπιδείξηται , καὶ ἀναμνήσῃ τοὺς περιεστώτας τοῦ λέγοντος · Γενήθητω στερέωμα · Συναχθήτω τὰ ὕδατα εἰς συναγωγὴν μίαν · Βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου · Ἐξαγωγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωῶν · Λάζαρε , δεῦρο ἑξω · καὶ τοῦτο πρὸς μεῖζον καὶ βεβαιότεραν πίστιν τῶν συνβαδόντων , ἵνα τὴ μὲν στολὴ καὶ τὰ δεσμὰ τῇ νεκρότητι μαρτυρήσῃ · τὴ δὲ ἀνυπέρβετον ὑπακοή , καὶ ὁ ἀνεμπόδιστος φόβος τὴν δεσποτικὴν ἀδθεντίαν χρηρίσῃ . Λάζαρε , δεῦρο ἑξω · καὶ ὁ διακελυμμένος ὠρόθιτο , καὶ ὁ ἀσπηπὼς ἡσθάνετο · ὁ νεκρὸς ὑπήκουσεν , καὶ ὁ δεσμιότης ἑτέρεγεν , καὶ ὁ θρηνοῦμενος ἑχάρητα . Διὰ τί δὲ κραυγῇ χέρχεται πρὸς τὸ παρὸν ὁ Σωτήρ ; φησίν γὰρ ὁ εὐαγγελιστής , Ταῦτα εἰπών , κραυγῇ μεγάλῃ ἐκρώγασεν , Λάζαρε , δεῦρο ἑξω . Καὶ διὰ τῆς βοῆς τάχα τὴν μέλλουσαν προῦποτυπώσας ἀνάστασιν · Σαλπίσει , γάρ , φησίν , καὶ οἱ νεκροὶ ἀναστήσονται . Πολλὰ ἑτι ἑχων λέγειν , ἐπὶ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν ἑλκωμαι , καὶ ἀπὸ τάφου πρὸς τάφον με ἑλθεῖν ἀναγκάζομαι .
Lemmas: ἀνατίθημι δέ ὁ ψυχρός ὁ θεότης , καί διά ὁ ἄνισος οὗτος ὁ ἔργον κρᾶσις ὁ ἄνισος ὁ φύσις ἕνωσις ἑρμηνεύω , καί διά ὁ κατά ὁ πάθος ἐξουσία δηλόω ὁ πάθος ὁ αὐθαίρετος , ἑχαλῶσκα ὁ φύσις ὡς θεός , ἐπί τεσσαράκοντα ἡμέρα παρατείνω ὁ ἑστία , πεινάω δέ μετά οὗτος , καί κοπιάω ὡς ἄνθρωπος · ἀλλά ὡς θεός θάλασσα λυσσάω κοιμίζω · ἐπιλέγω ὡς ἄνθρωπος ὑπό ὁ διάβολος , ἀλλά ὡς θεός ἐπίταγμα · δαίμων ἀποπλάζω · μᾶλλον παχύς ὑπέρ ἄνθρωπος ὡς ἄνθρωπος , ἀλλά ἵνα μή ἀσθένεια ὑπολαμβάνω ὁ γίγνομαι , πρό ὁ θάνατος ἐπέρχομαι ἀνακαλέω ὁ ὑπό ὁ θάνατος κρατέω , καί ὁ ὁ θεότης ἐνέργεια προσηγνυσος , τότε ὁ ἀνθρωπότης ὁ ἀρχαῖος δρῆγμα καταβάλλω , καί διαλύω ὁ δεσμός , τότε δεσμέω , καί διά ὁ πρᾶγμα αὐτός [ ἐπιδείκνυμι ] ὅτι ἐξουσία ἔχω θάω ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός . Αὐτή ὁ Σωτήρ ὁ διά ὁ ἔργον διδασκαλία · εἰμί γάρ μή οὗτος εἰμί , μηδέ λόγος τις ὁ κατά ὁ Λάζαρος θαυματουργία ἐκαμείευτο , οὐ ἄν δήπου προαγγέλλω αὐτός κατά ὁ ὁδός ὁ ἀσθένεια ὁ Λάζαρος · ἀποθνήσκω , ἄρα , φημί , ἀδελφός αὐτός πρός ὁ κύριος λείπω , ἰδέ ὅς γιλις ἀσθενέω · οὐ ἄν οὖν τίς οὗτος ἀκούω ἀπύ πολύς ἀνδράλετο , ἀλλά ὡς ἐπί ὁ ἑκατοντάρχης καί ὁ Συροφοινίκισσα ποιέω , καί ὁ μέν ἄπειμι ὁ παῖς , ὁ δέ ἄπειμι ὁ θυγάτηρ διασῴζω · οὕτως ἄν καί ἐπί ὁ Μάρθα περί ἀδελφός δηλόω [ 645 ] ὡς ἀσθενής ποιέω . νῦν δέ ἐξεπίτηδες ἀναμένω ὁ θάνατος , καί ἐνδιατρίβω ὁ παραλείπω * , καί ὁ παρουσία ἐκ πρόνοια υπεριτιθημι , ἵνα ὁ κατά ὁ θάνατος νίκη πρό ὁ ὁ θάνατος πάλιν ἐνδείκνυμι · καί τρεῖς μέν ἡμέρα υπεριτιθημι , πρός ἐλέγχω ὁ ἀκριβής τελευτή . Ἰουδαῖος δέ πάρειμι ἀνοίγνυμι ὁ τάφος , ἵνα κῆρυξ ὁ οαυμα ἐργάζομαι ὁ ἐλαύνω · διά εὐχή δέ καί ὁ ὁ πατήρ ἐπίκλησις ἐγείρω ὁ Λάζαρος , ἵνα μή δοκέω τού ὁ δημιουργός ἀντιτάσσω νόμος . καί βλέπω ἐγώ ὁ παράδοξος · οὐ λέγω , Λάζαρος , ἀνίστημι , ἀλλά τίς ; Αδάμε , δεῦρο ἔχω , ἵνα διδάσκω ὁ πάρειμι ὡς οὗτος ἐκεῖνος ὁ καλός ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί , ἵνα δείκνυμι ὁ πάρειμι ὡς οὗτος ἐκεῖνος ὁ θεός ζάω καί οὐ νεκρός , ἵνα ἐν καιρός ὁ ἀπαρεμπόδιστος ὁ θεῖος πρόσταγμα ἐπιδείκνυμι , καί ἀναμιμνήσκω ὁ περιίστημι ὁ λέγω · γίγνομαι στερέωμα · συνάγω ὁ ὕδωρ εἰς συναγωγή εἷς · βλαστάνω ὁ γῆ βοτάνη χόρτος · Ἐξαγωγέτω ὁ ὕδωρ ἑρπετόν ψυχή ζωή · Λάζαρος , δεῦρο ἔχω · καί οὗτος πρός μέγας καί βέβαιος πίστις ὁ συμβαίνω , ἵνα ὁ μέν στολή καί ὁ δεσμός ὁ νεκρότης μαρτυρέω · ὅς δέ ἀνυπέρβετον ὑπακοή , καί ὁ ἀνεμπόδιστος φόβος ὁ δεσποτικός ἀδθεντίαν χρηρίσῃ . Λάζαρος , δεῦρο ἔχω · καί ὁ διακαλύπτω ὀρθόω , καί ὁ ἀσπηπὼς αἰσθάνομαι · ὁ νεκρός ὑπακούω , καί ὁ δέσμιος ἑτέρεγεν , καί ὁ θρηνέω Χάρης . Ζεύς τίς δέ κραυγή χράω πρός ὁ πάρειμι ὁ Σωτήρ ; φημί γάρ ὁ εὐαγγελιστής , Ταΰς λέγω , κραυγή μέγας κρώζω , Λάζαρος , δεῦρο ἔχω . καί διά ὁ βοή τάχα ὁ μέλλω προῦποτυπώσας ἀνάστασις · σαλπίζω , γάρ , φημί , καί ὁ νεκρός ἀνίστημι . Πολύς ἔτι ἔχω λέγω , ἐπί ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις ἕλκω , καί ἀπό τάφος πρός τάφος ἐγώ ἔρχομαι ἀναγκάζω .