joannes-chrysostomus.in-quatriduanum-lazarum pg050_0254.4
σαι καὶ ὀδύρεσθαι , καὶ βρύζει τοὺς ὀδόντας . Οὐχ ἕμὼς οὗτος ὁ λόγος , ἀλλ᾽ αὐτοῦ τοῦ τότε δικαζόντος ἡμῖν · Μακάριος γάρ , φησίν , οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται · Οὐοῖ ὑμῖν , οἱ γελῶντες , ὅτι κλαύσετε . Πῶς τοίνυν 663 βέλτιον πρόσκαιρον κατάνυξιν καὶ ὀδυρμὸν ἀθανάτων ἀλλάξασθαι καλῶν καὶ ἡδονῶν τέλος οὐκ ἔχουσας , ἢ τὸν βραχὺν τοῦτον καὶ πρόσκαιρον βίον ἐνταῦθα γελῶντας , ἀπαλθεῖν ἐκεῖ κολασθησομένους ἀθάνατα ; Ἄλλ᾽ αἰσχύνη καὶ ὀδυρῖζ·τὰ ἁμαρτήματα ἐξέπαιν ; Μάλιστα μὲν εἰ καὶ ἐπ᾽ ἀνθρώπων ἴδει ταῦτα λέγειν καὶ ἐξομολγεῖν , οὐδὲ οὕτως αἰσχύνεσθαι ἴδει · αἰσχύνῃ γὰρ τὸ ἁμαρτάνειν , οὐ τὸ ὁμολογεῖν τὰ ἁμαρτηθέντα · νυνὶ δὲ οὐδὲ ἀνάγκη παρόντων μαρτύρων ἐξομολγεῖσθαι . Παρὰ τοῖς λογισμοῖς τοῦ συνειδὸς τυγχανὸν τῶν πεπλημμελημένων ἡ ἐξέτασις · ἀμάρτωρον ἔστω τὸ δικαστήριον · ὁ Θεὸς ὁράτω σε μόνος ἐξομολογούμενον , ὁ Θεὸς ὁ μὴ ὀνειδίζων τὰ ἁμαρτήματα , ἀλλὰ λύων τὰ ἁμαρτήματα ἀπὸ τῆς ἐξομολογήσεως . Ἄλλὰ καὶ οὕτως ὀκνεῖς καὶ ἀναβῖβ ; Οἶδα κάγω , ὅτι οὐκ ἀνέγεται τὸ συνειδὸς τῆς μνήμης τῶν οἰκείων πλημμελημάτων . Ἄν γὰρ ἐλθωμεν μόνον εἰς ἀνάμνησιν τῶν πεπλημμελημένων ἡμῖν , καθάπερ πύλός τις ἀδάμαστος καὶ δυσήνεκ , σκιρτῇ τὴν διάνοιαν . Ἄλλὰ κάτασχε , χαλίνωσον , κατάληψι τῇ χειρὶ , ἡμερον αὐτὴν ποίησον , πείσω ὅτι ἂν μὴ νῦν ἐξομολογήσῃται , ἐκεῖ ἐξομολογήσεσθαι , ὅπου πλείων ἡ κόλασις , ὅπου μείζων ὁ παραδειγματισμός . Ἐνταῦθα ἁμαρτηρὸν ἔστι τὸ δικαστήριον , καὶ σὺ σαυτῷ δικάζεις ὁ ἁμαρτηκώς · ἐκεῖ δὲ εἰς μέσον τὸ θέατρον τῆς οἰκουμένης ἅπαντα παραγέθησιν , ἂν μὴ προλαβόντες ἐνταῦθα αὐτὰ ἀπαλείψωμεν . Αἰσχύνῃ ὁμολογεῖν ἁμαρτήματα ; αἰσχύνου πράξει ἁμαρτήματα . Ἡμεῖς δὲ ὅταν αὐτὰ δράτωμεν , ἰταμῶς καὶ ἀναγώντως τολμῶμεν · ὅταν δὲ ὁμολογήσαι δέη , τότε αἰσχυνόμεθα καὶ ὀκνοῦμεν , ὅδον μετὰ προθυμίας τοῦτο ποιεῖν . Οὐ γὰρ ἔστιν αἰσχύνῃ κατηγορεῖν ἁμαρτημάτων , ἀλλὰ δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν · εἰ μὴ δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν ἦν , οὐχ ἂν μισθὸν ἔθηκεν αὐτῇ ὁ Θεός . Ὅτι γὰρ μισθὸς ἔχει ἡ ἐξομολόγησις , ἀκούσον τί φησι · Λέγε σὺ τὰς ἁνομίας σου πρώτως , ἵνα δικαιωθῇς . Τίς αἰσχύνεται ἐργον , ἀφ᾽ οὗ γίνεται δίκαιος ; τίς αἰσχύννεται ὁμολογεῖν ἁμαρτήματα , ἵνα λύσῃ ἁμαρτήματα ; Μὴ γὰρ διὰ τοῦτο κέλευει ὁμολογεῖν , ἵνα κολάσῃ · οὐχ ἵνα κολάσῃ , ἀλλ᾽ ἵνα συγχωρήσῃ .
Lemmas: σός καί ὀδύρομαι , καί βρύζω ὁ ὀδούς . οὐ μου οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά αὐτός ὁ τότε δικάζω ἐγώ · Μακάριος γάρ , φημί , ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω · Οὐοῖ σύ , ὁ γελάω , ὅτι κλαίω . Πῶς τοίνυν 663 ἀγαθός πρόσκαιρος κατάνυξις καί ὀδυρμός ἀθάνατος ἀλλάσσω καλός καί ἡδονή τέλος οὐ Έχων , ἢ ὁ βραχύς οὗτος καί πρόσκαιρος βίος ἐνταῦθα γελάω , ἀπαλθεῖν ἐκεῖ κολάζω ἀθάνατος ; ἄλλος αἰσχύνη καί ὀδυρῖζ·τὰ ἁμάρτημα ἐκπαίω ; μάλιστα μέν εἰμί καί ἐπί ἄνθρωπος ἶδος οὗτος λέγω καί ἐξομολογέω , οὐδέ οὕτως αἰσχύνω ἶδος · αἰσχύνη γάρ ὁ ἁμαρτάνω , οὐ ὁ ὁμολογέω ὁ ἁμαρτάνω · νυνί δέ οὐδέ ἀνάγκη πάρειμι μάρτυς ἐξομολογέομαι . παρά ὁ λογισμός ὁ σύνοιδα τυγχάνω ὁ πλημμελέω ὁ ἐξέτασις · ἀμάρτωρον εἰμί ὁ δικαστήριον · ὁ θεός ὁράω σύ μόνος ἐξομολογέομαι , ὁ θεός ὁ μή ὀνειδίζω ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά λύω ὁ ἁμάρτημα ἀπό ὁ ἐξομολόγησις . ἀλλά καί οὕτως ὀκνέω καί ἀναβῖβ ; Οἶδα κἀγώ , ὅτι οὐ ἀναγίγνομαι ὁ σύνοιδα ὁ μνήμη ὁ οἰκεῖος πλημμέλημα . ἄν γάρ ἔρχομαι μόνος εἰς ἀνάμνησις ὁ πλημμελέω ἐγώ , καθά Πύλος τις ἀδάμαστος καί δύω , σκιρτέω ὁ διάνοια . ἀλλά κατάσχω , χαλινόω , κατάληψις ὁ χείρ , ἥμερος αὐτός ποιέω , πείθω ὅτι ἄν μή νῦν ἐξομολογέομαι , ἐκεῖ ἐξομολογέομαι , ὅπου πολύς ὁ κόλασις , ὅπου μέγας ὁ παραδειγματισμός . Ἐνταῦθα ἁμαρτηρὸν εἰμί ὁ δικαστήριον , καί σύ σεαυτοῦ δικάζω ὁ ἁμαρτάνω · ἐκεῖ δέ εἰς μέσος ὁ θέατρον ὁ οἰκουμένη ἅπας παράγω , εἄν μή προλαμβάνω ἐνταῦθα αὐτός ἀπαλείφω . αἰσχύνη ὁμολογέω ἁμάρτημα ; αἰσχύνω πρᾶξις ἁμάρτημα . Ἡμεῖς δέ ὅταν αὐτός δράω , ἰταμός καί ἀναγιγνώσκω τολμάω · ὅταν δέ ὁμολογέω δέος , τότε αἰσχύνω καί ὀκνέω , ὀδούς μετά προθυμία οὗτος ποιέω . οὐ γάρ εἰμί αἰσχύνη κατηγορέω ἁμάρτημα , ἀλλά δικαιοσύνη καί ἀρετή · εἰμί μή δικαιοσύνη καί ἀρετή εἰμί , οὐ ἄν μισθός τίθημι αὐτός ὁ θεός . ὅστις γάρ μισθός ἔχω ὁ ἐξομολόγησις , ἀκούω τίς φημί · λέγω σύ ὁ ἀνομία σύ πρῶτος , ἵνα δικαιόω . Τῖς αἰσχύνω ἔργον , ἀπό ὅς γίγνομαι δίκαιος ; τίς αἰσχύνω ὁμολογέω ἁμάρτημα , ἵνα λύω ἁμάρτημα ; μή γάρ διά οὗτος κελεύω ὁμολογέω , ἵνα κολάζω · οὐ ἵνα κολάζω , ἀλλά ἵνα συγχωρέω .