joannes-chrysostomus.in-quatriduanum-lazarum pg050_0245.2
Τὴν πενίαν τοίνυν τῶν διδασκάλων ἐν τῇ θαυμαίᾳ τῶν μαρτύρων παραμυθούμενος ὁ Θεός , ὁμονόμησε πλείους παρ' ἐκείνοις σαφῆναι μάρτυρας . Οὐχ ἀκούουσι διδασκάλων γλῶττης ἐκεῖνοι διηνεκῶς , ἀλλὰ μαρτύρων φωνῆς διὰ τοῦ τάφου διαλεγομένης · αὐτοὶ καὶ μεῖζονα ἰσχὺν ἔχουσης . Καὶ ἵνα μὴ θητε , ὅτι μεῖζονα ἰσχὺν ἔχουσι μάρτυρες καὶ σιωπῶντες · ἡμῶν τῶν φθεγγομένων , πολλοὶ πολλὰκις διαλεγόμενοι πολλοῖς περὶ ἀρετῆς οὐδὲν ἠνυσαν · ἕτεροι δὲ σιγῶντες μέγιστα κατῴρθωσαν διὰ τὴν τοῦ βίου λαμπρότητα · ὥστε πολλῷ πλεῖον οἱ μάρτυρες τοῦτο εἰργάσαντο , τὴν μὲν διὰ τῆς γλώττης οὐκ ἀρίστης φωνήν , τὴν δὲ διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν πολλῷ τῆς ἀπὸ τοῦ στόματος οὔσαν ὑψηλοτέραν , δι' ἧς πρὸς πᾶσαν τὴν τῶν ἀνθρώπων διαλέγονται φύσιν , τὰῦτα τὰ ῥήματα λέγοντες · Ἐμὲ λιάμε εἰς ἡμᾶς , ὅσα ἐπάθομεν δεινά . Τί γὰρ ἐπάθομεν θανάτῳ καταδικασθέντες , καὶ ζωὴν εὑρόντες διηνεκῇ ; Κατηξιώθημεν ἀποθῆναι τὰ σώματα διὰ τὸν Χριστόν · εἰ δὲ διὰ τὸν Χριστὸν μὴ παρεχωρήσαμεν αὐτῶν νῦν , μικρὸν ὕστερον [ 652 ] ἐμελλομεν καὶ ἄκοντες αὐτῶν ἀποστησεσθαι τῆς προσκαιροῦ ζωῆς . Εἰ καὶ μὴ μαρτύριον παρελθὸν ἔλαβεν , ἀλλ' ὁ κοινὸς τῆς φύσεως θάνατος ἐπελθὼν κατέλυσεν αὐτά . Διὰ ταῦτα οὐ πανώμεθα εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ , ὅτι κατηξίωσαν ἡμᾶς τῷ πάντως ὀφειλομένῳ θανάτῳ πρὸς σωτηρίαν τῶν ἡμετέρων ἀποχωρησαθαι ψυχῶν , καὶ τὸ κατ' ἀνάγκην ὀφειλόμενον ἐν δωρεᾷ τάξει ἔλαβε παρ' ἡμῶν , καὶ μετὰ τῆς μεγίστης τιμῆς . Ἄλλ' αἱ βάσανοι φορτικαί , καὶ ἐπαχθεῖς . Ἄλλ' ἐν βραχεῖα καιροῦ ῥοπή , ἢ δὲ ἐκ τούτων ἀνάσεις ἐν τοῖς ἀθάνοις αἰῶσι · μᾶλλον δὲ οὐδ' ἐν βραχεῖα καιροῦ ῥοπὴ φορτικαὶ αἱ βάσανοι τοῖς εἰς τὰ μέλλοντα βλέπουσι , καὶ πρὸς τὴν ἀγνωσίαν κεχηνόσι . Ἐπεὶ καὶ ὁ μακάριος Στέφανος , ἐπειδὴ τὸν Χριστὸν ἔωρα τοῖς τῆς πίστεως ὀφθαλμοῖς , διὰ τοῦτο τῶν λῶων τὰς νιζάδας οὐκ εἴδεν , ἀλλ' ἀντ' ἐκείνων τὰ βραβεῖα καὶ τοὺς στεφάνους τριβόμε . Καὶ σὺ τοίνυν μετάστησον ἀπὸ τῶν παρόντων πρὸς τὸ μέλλον τὸ ὄμμα , καὶ οὐδὲ βραχὶαν τῶν δεινῶν λήψη τὴν αἴσθησιν .
Lemmas: ὁ πενία τοίνυν ὁ διδάσκαλος ἐν ὁ θαυμαίᾳ ὁ μάρτυς παραμυθέομαι ὁ θεός , ὁμονόμησε πολύς παρά ἐκεῖνος σήπω μάρτυς . οὐ ἀκούω διδάσκαλος γλῶττα ἐκεῖνος διηνεκής , ἀλλά μάρτυς φωνή διά ὁ τάφος διαλέγω · αὐτός καί μέγας ἰσχύς ἔχω . καί ἵνα μή τίθημι , ὅτι μέγας ἰσχύς ἔχω μάρτυς καί σιωπάω · ἐγώ ὁ φθέγγομαι , πολύς πολλάκις διαλέγω πολύς περί ἀρετή οὐδείς ἀνύω · ἕτερος δέ σιγάω μέγας κατορθόω διά ὁ ὁ βίος λαμπρότης · ὥστε πολύς πλέως ὁ μάρτυς οὗτος ἐργάζομαι , ὁ μέν διά ὁ γλῶττα οὐ ἀγαθός φωνή , ὁ δέ διά ὁ πρᾶγμα αὐτός πολύς ὁ ἀπό ὁ στόμα εἰμί ὑψηλός , διά ὅς πρός πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος διαλέγω φύσις , αὐτός ὁ ῥῆμα λέγω · ἐγώ λιάμος εἰς ἐγώ , ὅσος πάσχω δεινός . τις γάρ πάσχω θάνατος καταδικάζω , καί ζωή εὑρίσκω διηνεκής ; καταξιόω ἀποτίθημι ὁ σῶμα διά ὁ Χριστός · εἰμί δέ διά ὁ Χριστός μή παραχωρέω αὐτός νῦν , μικρός ὕστερον [ 652 ] μέλλω καί ἀέκων αὐτός ἀφίστημι ὁ πρόσκαιρος ζωή . εἰμί καί μή μαρτύριον παρέρχομαι λαμβάνω , ἀλλά ὁ κοινός ὁ φύσις θάνατος ἐπέρχομαι καταλύω αὐτός . Ζεύς οὗτος οὐ φαίνω εὐχαριστέω ὁ θεός , ὅτι καταξιόω ἐγώ ὁ πάντως ὀφείλω θάνατος πρός σωτηρία ὁ ἡμέτερος ἀποχωρέω ψυχή , καί ὁ κατά ἀνάγκη ὀφείλω ἐν δωρεά τάξις λαμβάνω παρά ἐγώ , καί μετά ὁ μέγας τιμή . ἄλλος ὁ βάσανος φορτικός , καί ἐπαχθής . ἄλλος ἐν βραχύς καιρός ῥοπή , ἢ δέ ἐκ οὗτος ἀνασείω ἐν ὁ ἄθανος αἰών · μᾶλλον δέ οὐδέ ἐν βραχύς καιρός ῥοπή φορτικός ὁ βάσανος ὁ εἰς ὁ μέλλω βλέπω , καί πρός ὁ ἀγνωσία χάσκω . Ἐπεί καί ὁ μακάριος Στέφανος , ἐπεί ὁ Χριστός ὁράω ὁ ὁ πίστη ὀφθαλμός , διά οὗτος ὁ ἀγαθός ὁ νιζάδας οὐ ὁράω , ἀλλά ἀντί ἐκεῖνος ὁ βραβεῖον καί ὁ στέφανος τρίβω . καί σύ τοίνυν μεθίστημι ἀπό ὁ πάρειμι πρός ὁ μέλλω ὁ ὄμμα , καί οὐδέ βραχιάω ὁ δεινός λαμβάνω ὁ αἴσθησις .