joannes-chrysostomus.in-psalmum-145 pg055_0513.1
μαρτάς εξυγράψον ; 'Ἴνα μάθῃς , ὅτι πνευματικὴ ἡ σοφία · διὸ καὶ πολλὴ ἡ εὐκολία , καὶ πολὺς ὁ δρόμος . 'Ἀνθρώποις μὲν γὰρ ἀφ' ἑαυτῶν φθεγγόμενοι συντεθεάσαι , βουλεύονται , βραδύνουσι , πολὺν παρέλκασιν χρόνον · ἐκεῖ δέ , ἐπειδὴ καθάπερ ἀπὸ πηγῆς ἀνέβλην τὰ ῥήματα , καὶ οὐδὲν ἐμποδίων ἦν , ἀλλὰ τὸν δρόμον τῆς γλώττης ἐνίκα τῶν * νοημάτων ἡ ἐπιρρόη , διὰ τοῦτο ἔλεγεν 'Ἡ γλώσσά μου κάλαμος γραμματικὸς ὀξυγράψον . 'Ἀναβλύσει χῖται τὰ δάκρυα μετὰ πολλῆς ταχύτητος , φησίν . Διὰ πολλὴν ἡ ὀξύτης . Οὐ δεῖ σχεῖψαις ἡμῖν , οὐδὲ μελέτης χεῖ πόνου . 'Αλλ' ἔωμεν τί φησιν . Ἄλγει , ἡ ψυχή μου , τὸν Κύριον . Ταῦτα καὶ ἡμεῖς μετὰ τοῦ Δαυὶδ ψάλλομεν b σήμερον . Εἰ γὰρ καὶ μὴ τῷ σώματι πάρεισιν , ἀλλὰ τῷ πνεύματι πάρεισι . Καὶ ὅτι πάρεισιν ἡμῖν οἱ δίκαιοι , καὶ μεθ' ἡμῶν ψάλλουσιν , ἀκούσον τί φησιν ὁ 'Αλφαῖος πρὸς τὸν πολυσιον . Λέγοντος γὰρ ἐκείνου , Πέμψον Λάζαρον , ἵνα οἱ ἀδελφοί μου , μαθόντες τὰ ἐν ᾧδου , διορθώσονται τὰ κατ' αὐτούς · λέγει πρὸς αὐτόν 'Ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας . Καὶ μὴν Μωϋσῆς καὶ οἱ προφῆται πάντες πάλιν τεθνήκασιν τῷ σώματι , διὰ τῶν γραμμάτων δὲ εἰχον αὐτούς . Εἰ γὰρ εἰκόνα τις ἀμήχων ἀναθεὶς παιδὸς ἢ φίλου , νομίζει παρεῖναι ἐκεῖνον τὸν ἀπελθόντα , καὶ διὰ τῆς εἰκόνος αὐτὸν φαντάζεται τὸν ἀφ' ἡχοῦ · πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς διὰ τῶν θείων Γραφῶν τὰς τῶν ἁγίων ἀπολαύομεν συνουσίας , οὐχὶ τῶν σωμάτων αὐτῶν , ἀλλὰ τῶν ψυχῶν τὰς εἰκόνας ἔχοντες . Τὰ γὰρ παρ' αὐτῶν εἰρημένα τῶν ψυχῶν αὐτῶν εἰκόνες εἰσί . Βούλες μαθεῖν , ὅτι ζῶσιν οἱ δίκαιοι καὶ πάρεισιν ; Οὐδεὶς τοὺς τεθνηκότας μάρτυρας καλεῖ · ὁ δὲ Χριστὸς μάρτυρας τεθνεώτας ἐκφλέσει τῆς οἰκίας θεόπτης , καὶ πρὸ τοῦτου d αὐτὸν τὸν Δαυὶδ , ἵνα σε διδάξῃ δι' αὐ . Τὸν γὰρ 'Ιουδαῖον ἀμφισβητοῦντων περὶ αὐτοῦ , λέγει πρὸς αὐτούς · 'Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ ; τίνος ἐστὶν υἱός ; Λέγουσιν αὐτῷ , Τοῦ Δαυὶδ . Λέγει αὐτοῖς · 'Πῶς οὖν Δαυὶδ τῷ Πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ λέγων · 'Εἶπερ ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , Κάθου ἐκ δεξιῶν μου ; Εἶδες πῶς ζῇ ὁ Δαυὶδ ; Εἰ γὰρ μὴ ζῇ , οὐχ ἂν ἐκάλει αὐτὸν μάρτυρα τῆς θεότητος αὐτοῦ . Καὶ οὐκ εἶπε , Πῶς οὖν ὁ Δαυὶδ ἐν Πνεύματι Κυρίων αὐτὸν ἐκάλεσεν ; ἀλλὰ , Κύριον αὐτὸν καλεῖ ; ἵνα δεῖξῃ ὅτι πάρεισιν ἐτι , καὶ διὰ τῶν γραμμάτων φθέγγεται . 'Εφάλλε ποτε ὁ Δαυὶδ ἐν ψαλμοῖς , καὶ ἡμεῖς μετὰ τοῦ Δαυὶδ σήμερον . 'Ἐκεῖνος κιθάρων εἶχεν ἀπὸ νευρῶν ἀφύχων · ἡ 'Ἐκκλησία κιθάρων ἔχει ἀπὸ νευρῶν ἐμψύχων ἐντεταμένην . Αἱ γλώτται ἡμῶν , νεῦραι τῆς κιθάρας · εἰσί , διάφορον μὲν ἀκρίβεια τὸν φθόγγον , σύμφωνον δὲ τὴν εὐσώμεσιν . Καὶ γὰρ καὶ γυναῖκες καὶ ἄνδρες , καὶ πρεσβύτες καὶ νέοι διήχονται μὲν κατὰ τὴν ἡλικίαν , οὐ διήχονται δὲ κατὰ τὸν τῆς ὁμοψυχίας λόγον · τὴν γὰρ ἑκάστου φωνὴν f τὸ Πνεῦμα κεράσας , μίαν ἐν ἀπαντὶ ἐργάζεται τὴν μελῳδίαν · καθὼς καὶ αὐτὸς ἐδίδαξεν ὁ Δαυὶδ , πᾶσαν μὲν ἡλικίαν , ἐκατέρων [ 328 ] δὲ φύσιν πρὸς τὴν συμφωνίαν ταύτην καλῶν καὶ λέγων · 'Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον . Ἄλγει , ἡ ψυχή μου , τὸν Κύριον . Τίνος ἔνεκεν τὴν σάρκα κατέλιπε ; τίνος ἔνεκεν πρὸς τὸ σῶμα οὐδὲν διαλέγεται ; ἀρὰ ἔχυσιν εἰς διὰ τὸ ζῶον ; Οὐδαμῶς · ἀλλὰ τὸν τεχνίτην πρῶτον διεγείρει e . 'Ὅτι δὲ οὐκ ἀπέσχησε τὴν σάρκα ἀπὰ τῆς ψυχῆς , ἀκούσον ἀλγχοῦ πῶς φησιν · 'Ὁ Θεός , ὁ Θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίω · 'Εδίψησά σε ἡ ψυχή μου , ποσάκις σοι ἡ σάρξ μου , ἐν γῇ . 'Αλλ' ἐν ὕμνοις δεῖξόν μοι καὶ τὴν σάρκα καλουμένην , φησίν . Εὐλόγησε , ἡ ψυχή μου , τὸν Κύριον , καὶ πάντα τὰ ἔντός μου τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ . Εἶδες καὶ τὴν σάρκα κοινωνοῦσαν τῆς συμφωνίας ; Τί ποτὲ ἐστι , Καὶ πάντα τὰ ἔντός μου τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ ; Τὰ νεῦρα , φησίν , τὰ ὀστᾶ , τὰς φλέβας , τὰς ἀρτηρίας , καὶ πάντα τὰ ἔνδον μόρια . γ' . Καὶ πῶς δύναται τὰ ἔνδός ἡμῶν τὸν Θεὸν εὐλογεῖν ; Φωνὴν οὐκ ἔχει , στόμα οὐκ ἔχει , γλῶτταν οὐκ ἔχει . 'Ἡ μὲν γὰρ ψυχὴ δύναται · τὰ δὲ ἔνδός πῶς δύναται , μήτε φωνὴν , μήτε γλῶτταν , μήτε στόμα ἔχοντα , εὐλογεῖν τὸν Θεόν ; 'Ὅπερ οὐ οἴμαι διηγοῦνται δεῖξαι Θεός . Καθῆσθω γὰρ οἱ οὐρανοὶ οὐ γλώτταν , οὐ στόμα , οὐ χεῖλα ἔχουσιν , ἀλλὰ τῷ κάλλει τῆς ὄψεως ἐκπλήττοντες τοὺς θεατὰς παραπέμπουσιν τῷ θαύματι πρὸς τὴν εὐφημίαν τοῦ ποιηκόντος αὐτῶν · οὕτω δὴ καὶ τὰ ἔνδός ἡμῶν ἐὰν ἐπιθῃς ἀπαντα τῷ λογισμῷ , ἐὰν τῆς τῆς διαφορᾶς τῆς ποιότητος , τῆς ἐνεργείας , τῆς δυνάμεως , τῆς συμφωνίας , τῆς διαπλάσεως , τῆς θέσεως , τοῦ ἀριθμοῦ h , τῆς ἀρμονίας , ἐκεῖνο τὸ προηγούμενον ἀναχθεῖς ῥῆμα · 'Ὁς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου , Κύριε · πάντα ἂρ σοφία ἐπλήσθης . Εἶδες πῶς εὐλογεῖ ; τὰ ἔργατα τῶν Θεὸν χωρὶς φωνῆς καὶ στόματος καὶ γλώττης ; Τίνος οὖν ἔνεκεν πρὸς τὴν ψυχὴν διαλέγεται ; 'Ἴνα μὴ τῆς γλώττης φθεγγόμενης ἐκείνη βεβήηται , ὅ πολλάκις καὶ ἐν ταῖς εὐχαῖς πάσχομεν καὶ ἐν ταῖς ὑμνῳδίαις · ἵν' ἐκκατέρωθεν ἡ συμφωνία ἦ . 'Ὅταν γὰρ εὐχόμενος μὴ ἀκούσῃς τῶν ῥημάτων τοῦ Θεοῦ , πῶς ὁ Θεὸς ἀκούσεται σου τῆς ἐντεύξεως ; 'Ὅταν σὺν λέγῃ , Ἄλγει , ἡ ψυχή μου , τὸν Κύριον , τοῦτο λέγει , ἐνδον ἐκ βάθους τῆς καρδίας ἀναρρεῖσθαι αὐτὴν ἐκτενείαι . Καὶ γὰρ ὁ Παῦλος φησιν · 'Μαλὸν τῷ πνεύματι , γλῶσ δὲ καὶ τῷ τῷ τῷ μου . Μοναστικὸς τὸς ἄριστός ἐστιν ἡ ψυχή , τεχνίτης ἐστίν · ὁργάνων δὲ τὸ σῶμα , κιθάρων καὶ αὐλῶν καὶ λύρας χώρων ἐπέχων . Οὐ μὲν σὺν ἄλλοι · μουσικῶ οὐ διὰ παντὸς μετὰ πάντων τῶν ὀργάνων εἰσίν , ἀλλὰ ποτὲ μὲν ἀναλαμβάνουσιν αὐτά , ποτὲ δὲ ἀπολείπεται · οὐ γὰρ διηνεκῶς ὁ καρπὸς αὐτοῖς τῆς μελῳδίας ἐστι · διόπερ οὐδὲ διηνεκῶς τὰ ὀργανα μεταχειρίζονται · οὐ δὲ βαυλόμενος ὁ Θεὸς διδάξει , ὅτι διὰ παντὸς ὀφείλεως αὐτὸν ὑμεῖν τε καὶ εὐλογεῖν , ἅπασι τῷ τεχνίτῃ τὸ ὀργανὸν διηνεκῶς . 'Ὅτι γὰρ διαπαντὸς αἰνεῖν δεῖ , ἀκούσον τί φησιν ὁ 'Απόστολος · 'Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε , ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε . [ 329 ] 'Ἐπεὶ γὰρ ἀδιαλείπτως προσεύχεσθαι δεῖ , ἀδιαλείπτως ἐστὶ τὸ ὀργανὸν μετὰ τοῦ τεχνίτου . Ἄλγει , ἡ ψυχή μου , τὸν Κύριον . Τὸ πρότερον μιᾷ γλώττῃ ἔλεγε ταῦτα ὁ Δαυὶδ · νυνὶ δέ , ἐπειδὴ ἐτελεύτησε , μυρίαις γλώτταις ταῦτα φθέγγεται , οὐ ταῖς παρ' ἡμῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ ταῖς πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης . Εἶδες ὅτι οὐ τέθνηκε , ἀλλὰ ζῇ ; Πῶς γὰρ τεθνηκὼς ὁ τοσαύτας ἔχων γλώττας , καὶ διὰ τοσούτων στομάτων φθεγγόμενος ; Μέγα ἀληθῶς αἴνος · ἐκκαθαίρει γὰρ τὴν ἡμετέραν ψυχήν , καὶ πολλὴν ἡμῖν ἐντίθησι τὴν εὐλάβειαν . Βούλει μαθεῖν , πᾶσῃ τῶν εἰς Θεὸν ὑμνῶν ἡ δύναμεις ;
Lemmas: Μάρτας εξυγραφω ; Ἴνα μανθάνω , ὅτι πνευματικός ὁ σοφία · διό καί πολύς ὁ εὐκολία , καί πολύς ὁ δρόμος . 'Ἀνθρώποις μέν γάρ ἀπό ἑαυτοῦ φθέγγομαι συντίθημι , βουλεύω , βραδύνω , πολύς παρέλκω χρόνος · ἐκεῖ δέ , ἐπεί καθά ἀπό πηγή ἀναβάλλω ὁ ῥῆμα , καί οὐδείς ἐμπόδιος εἰμί , ἀλλά ὁ δρόμος ὁ γλῶττα νικάω ὁ * νόημα ὁ ἐπιρροή , διά οὗτος λέγω Ἡ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος γραμματικός οξυγραφω . 'αναβλυσεω χίτης ὁ δάκρυον μετά πολύς ταχύτης , φημί . Ζεύς πολύς ὁ ὀξύτης . οὐ δέω ἔχω ἐγώ , οὐδέ μελέτη χει πόνος . Ἀλλ ἵημι τίς φημί . ἄλγος , ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος . Ταΰς καί ἐγώ μετά ὁ Δαυίδ ψάλλω b σήμερον . εἰμί γάρ καί μή ὁ σῶμα πάρειμι , ἀλλά ὁ πνεῦμα πάρειμι . καί ὅτι πάρειμι ἐγώ ὁ δίκαιος , καί μετά ἐγώ ψάλλω , ἀκούω τίς φημί ὁ Ἀλφαῖος πρός ὁ πολύσιος . λέγω γάρ ἐκεῖνος , πέμπω Λάζαρος , ἵνα ὁ ἀδελφός ἐγώ , μανθάνω ὁ ἐν οἰδέω , διορθόω ὁ κατά αὐτός · λέγω πρός αὐτός Ἔχων Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης . καί μήν Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης πᾶς πάλιν θνῄσκω ὁ σῶμα , διά ὁ γράμμα δέ εἰχω αὐτός . εἰμί γάρ εἰκών τις ἀμήκω ἀνατίθημι παῖς ἢ φίλος , νομίζω πάρειμι ἐκεῖνος ὁ ἀπέρχομαι , καί διά ὁ εἰκών αὐτός φαντάζω ὁ ἀπό ἡχοῦ · πολύς μᾶλλον ἐγώ διά ὁ θεῖος Γραφής ὁ ὁ ἅγιος ἀπολαύω συνουσία , οὐ ὁ σῶμα αὐτός , ἀλλά ὁ ψυχή ὁ εἰκών ἔχω . Τά γάρ παρά αὐτός λέγω ὁ ψυχή αὐτός εἰκών εἰμί . Βούλα μανθάνω , ὅτι ζάω ὁ δίκαιος καί πάρειμι ; οὐδείς ὁ θνῄσκω μάρτυς καλέω · ὁ δέ Χριστός μάρτυς θνῄσκω ἐκφλέσει ὁ οἰκία θεόπτης , καί πρό τούτος d αὐτός ὁ Δαυίδ , ἵνα σύ διδάσκω διά αὖος . ὁ γάρ Ἰουδαῖος ἀμφισβητέω περί αὐτός , λέγω πρός αὐτός · Τίς σύ δοκέω περί ὁ Χριστός ; τίς εἰμί γιός ; λέγω αὐτός , Τώς Δαυίδ . λέγος αὐτός · Πῶς οὖν Δαυίδ ὁ πνεῦμα κύριος αὐτός καλέω λέγω · Εἴπερ ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ , κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ; εἶδον πῶς ζάω ὁ Δαυίδ ; εἰμί γάρ μή ζάω , οὐ ἄν καλέω αὐτός μάρτυς ὁ θεότης αὐτός . καί οὐ λέγω , Πῶς οὖν ὁ Δαυίδ ἐν πνεῦμα Κυρίων αὐτός καλέω ; ἀλλά , κύριος αὐτός καλέω ; ἵνα δείκνυμι ὅτι πάρειμι ἔτι , καί διά ὁ γράμμα φθέγγομαι . 'Εφάλλε ποτέ ὁ Δαυίδ ἐν ψαλμός , καί ἐγώ μετά ὁ Δαυίδ σήμερον . Ἐκεῖνος κίθαρος ἔχω ἀπό Νευροί αφυχοω · ὁ Ἐκκλησία κίθαρος ἔχω ἀπό Νευροί ἔμψυχος ἐντείνω . ὁ γλῶττα ἐγώ , νευρά ὁ κιθάρα · εἰμί , διάφορος μέν ἀκρίβεια ὁ φθόγγος , σύμφωνος δέ ὁ εὔσωμος . καί γάρ καί γυνή καί ἀνήρ , καί πρεσβύτης καί νέος διάγω μέν κατά ὁ ἡλικία , οὐ διάγω δέ κατά ὁ ὁ ὁμοψυχία λόγος · ὁ γάρ ἕκαστος φωνή f ὁ πνεῦμα κεράννυμι , εἷς ἐν ἅπας ἐργάζομαι ὁ μελῳδία · καθώς καί αὐτός διδάσκω ὁ Δαυίδ , πᾶς μέν ἡλικία , κατεράω [ 328 ] δέ φύσις πρός ὁ συμφωνία οὗτος καλός καί λέγω · Πᾶσα πνοή αἰνέω ὁ κύριος . ἄλγος , ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος . Τίνος ἐνέλκω ὁ σάρκα καταλείπω ; τίς ἐνέλκω πρός ὁ σῶμα οὐδείς διαλέγω ; ἀρά χύσις εἰς διά ὁ ζῷον ; Οὐδαμῶς · ἀλλά ὁ τεχνίτης πρῶτος διεγείρω e . Ὅτι δέ οὐ ἀπέχω ὁ σάρκα ἄπα ὁ ψυχή , ἀκούω ἀλγχοῦ πῶς φημί · Ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , πρός σύ ὄρθριος · 'Εδίψησά σύ ὁ Ψυχή ἐγώ , ποσάκις σύ ὁ σάρξ ἐγώ , ἐν γῆ . Ἀλλ ἐν ὕμνος δείκνυμι ἐγώ καί ὁ σάρκα καλέω , φημί . εὐλογέω , ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος , καί πᾶς ὁ ἐντός ἐγώ ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός . εἶδον καί ὁ σάρκα κοινωνέω ὁ συμφωνία ; τις ποτέ εἰμί , καί πᾶς ὁ ἐντός ἐγώ ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός ; Τά νεῦρον , φημί , ὁ ὀστέον , ὁ φλέβα , ὁ ἀρτηρία , καί πᾶς ὁ ἔνδον μόριον . γε . καί πῶς δύναμαι ὁ ἔνδον ἐγώ ὁ θεός εὐλογέω ; φωνή οὐ ἔχω , στόμα οὐ ἔχω , γλῶττα οὐ ἔχω . Ἡ μέν γάρ ψυχή δύναμαι · ὁ δέ ἔνδον πῶς δύναμαι , μήτε φωνή , μήτε γλῶττα , μήτε στόμα ἔχω , εὐλογέω ὁ θεός ; Ὅπερ οὐ οἴμη διηγέομαι δείκνυμι θεός . κάθημαι γάρ ὁ οὐρανός οὐ γλῶττα , οὐ στόμα , οὐ Χειλά ἔχω , ἀλλά ὁ κάλλος ὁ ὄψις ἐκπλήσσω ὁ θεατής παραπέμπω ὁ θαῦμα πρός ὁ εὐφημία ὁ ποιέω αὐτός · οὕτως δή καί ὁ ἔνδον ἐγώ ἐάν ἐπιτίθημι ἀπαντάω ὁ λογισμός , ἐάν ὁ ὁ διαφορά ὁ ποιότης , ὁ ἐνέργεια , ὁ δύναμις , ὁ συμφωνία , ὁ διάπλασις , ὁ θέσις , ὁ ἀριθμός h , ὁ ἁρμονία , ἐκεῖνος ὁ προηγέομαι ἀνάγω ῥῆμα · Ὁς μεγαλύνω ὁ έργο σύ , κύριος · πᾶς ἄρα σοφία πίμπλημι . εἶδον πῶς εὐλογέω ; ὁ ἐργάτης ὁ θεός Χωρὶς φωνή καί στόμα καί γλῶττα ; Τίνος οὖν ἐνέλκω πρός ὁ ψυχή διαλέγω ; Ἴνα μή ὁ γλῶττα φθέγγομαι ἐκεῖνος βαίνω , ὁ πολλάκις καί ἐν ὁ εὐχή πάσχω καί ἐν ὁ ὑμνῳδία · ἵνα ἐκκατέρωθεν ὁ συμφωνία ἠμί . Ὅταν γάρ εὔχομαι μή ἀκούω ὁ ῥῆμα ὁ θεός , πῶς ὁ θεός ἀκούω σύ ὁ ἔντευξις ; Ὅταν σύν λέγω , ἄλγος , ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος , οὗτος λέγω , ἐνδίδωμι ἐκ βάθος ὁ καρδία ἀναρρέω αὐτός ἐκτένεια . καί γάρ ὁ Παῦλος φημί · Μαλός ὁ πνεῦμα , γλῶς δέ καί ὁ ὁ ὁ ἐγώ . μοναστικός τός ἀγαθός εἰμί ὁ Ψυχή , τεχνίτης εἰμί · ὀργανόω δέ ὁ σῶμα , κίθαρος καί αὐλός καί λύρα χῶρος ἐπέχω . οὐ μέν σύν ἄλλος · μουσικός οὐ διά πᾶς μετά πᾶς ὁ ὄργανον εἰμί , ἀλλά ποτέ μέν ἀναλαμβάνω αὐτός , ποτέ δέ ἀπολείπω · οὐ γάρ διηνεκής ὁ καρπός αὐτός ὁ μελῳδία εἰμί · διόπερ οὐδέ διηνεκής ὁ ὄργανον μεταχειρίζω · οὐ δέ βάλλω ὁ θεός διδάσκω , ὅτι διά πᾶς οφειλαος αὐτός συῖν τε καί εὐλογέω , ἅπας ὁ τεχνίτης ὁ ὄργανον διηνεκής . Ὅτι γάρ διαπαντός αἰνέω δέω , ἀκούω τίς φημί ὁ Απόστολος · Ἀδιαλείπτως προσεύχομαι , ἐν πᾶς εὐχαριστέω . [ 329 ] Ἐπεί γάρ ἀδιάλειπτος προσεύχομαι δέω , ἀδιάλειπτος εἰμί ὁ ὄργανον μετά ὁ τεχνίτης . ἄλγος , ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος . Τέ πρότερος εἷς γλῶττα λέγω οὗτος ὁ Δαυίδ · νυνί δέ , ἐπεί τελευτάω , μυρίος γλῶττα οὗτος φθέγγομαι , οὐ ὁ παρά ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκουμένη . εἶδον ὅτι οὐ θνῄσκω , ἀλλά ζάω ; Πῶς γάρ θνῄσκω ὁ τοσοῦτος ἔχω γλῶττα , καί διά τοσοῦτος στόμα φθέγγομαι ; Μέγης ἀληθῶς Αἴνος · ἐκκαθαίρω γάρ ὁ ἡμέτερος ψυχή , καί πολύς ἐγώ ἐντίθημι ὁ εὐλάβεια . βούλομαι μανθάνω , πᾶς ὁ εἰς θεός ὑμνέω ὁ δύναμις ;