joannes-chrysostomus.in-psalmum-145 pg055_0516.2
τοιαύτην . Καὶ γὰρ εἶπετο δεδεῖσθαι ὁ Παῦλος , καὶ μὴ φυγεῖν , ὥστε ἐκεῖνον ἀπαλλάξαι τῆς τελευτῆς . Εἰσεπήδησε γὰρ , εἶπε ; ἔχων ἐν ταῖς χερσὶ καὶ λαμπάδα · καὶ γὰρ ἐβούλετο ὁ διάβολος διὰ τῆς σφαγῆς προεφάρπασαι αὐτὸν τῆς μετανοίας , ἀλλ' ὑπενοησεν φωνὴν τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ τῆς ψυχῆς ὑστερον ἐκέρδανεν ὁ Παῦλος . Οὐ γὰρ ἀπλῶς ἐθῆσεν , ἀλλὰ μεγάλῃ φωνῇ , λέγων · Πάντες ἐσμὲν ἐνθάδε . Ἐθαύμασε τὴν χριδεμονίαν ὁ δεσμοφύλαξ , προσέπεσε τῷ δεδεμένῳ ὁ λελυμένος , καὶ τί φησιν ; Κύριε , τί με δεῖ ποιεῖν , ἵνα σωθῶ ; Σὺ ἔθησας , καὶ σὺ ἐν ἀπορίᾳ εἶ ; σὺ ἠσφαλίσω τῷ ξύλῳ , καὶ σὺ ζητεῖς τρόπον σωτηρίας ; Εἶδες θεσμότητα ; εἶδες σπουδὴν ; Οὐχ ἀνεβάλετο , ἀλλ' ἐπειδὴ ἀπελύθη τοῦ φόβου , οὐχ ἀπελύθη τῆς εὐεργεσίας , ἀλλὰ εὐθὺς ἐπὶ τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς ὁρμᾶ τῆς ἐκείνου . Νῦν ἦν , καὶ μαῖα νῦς . Οὐχ εἶπε · Σκευώμασα , ἡμέρα γενεῖσθω · ἀλλ' εὐθὺς ἐπὶ τὴν σωτηρίαν ἔδραμε . Μέγας τίς ἐστιν οὗτος ὁ ἀνὴρ , φησίν , ὑπερβαίνων τὴν φύσιν τὴν ἀνθρωπίνην . Εἶδον αὐτοῦ τὸ θαῦμα , ἐθαύμασα τὴν φιλανθρωπίαν . Μυρία κακὰ ὑπ' ἐμοῦ παθόν , ἐν τοῖς ἐσχάτοις ὡν , ἐμὲ τὸν θῆσαντα εἰς χεῖρας λαβὼν , δυνάμενος διαχριστάσθαι , οὐ μόνον οὐδὲν ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ μέλλοντα φθαρῆναι ἑαυτὸν , καὶ τὸ ἔρος ὁδεῖν διὰ τοῦ λαίμαζ , ἐκώλυσεν . Εἰκῶτος φησίν · Κύριε , τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ ; Ἰδὼ γὰρ δὴ τὰ θαύματα μόνον ἐπὶ τῶν ἀποστόλων ἐπισπίπτου τοὺς πιστεύοντας , ἀλλὰ πρὸ τῶν θαυματῶν ὁ βίος . Διὰ τοῦτο φησίν · Ἀσφαλῶς τὸ φῶς ὑμῶν ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλά ἔργα ὑμῶν , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Εἶδες δεσμοῦντα τοῦ δεσμοφύλακος ; Βλέπε καὶ τοῦ Παύλου θεσμότητα . Οὐχ ἀνεβάλετο , οὐχ ὑπερείδεν · ἀλλ' ἐν τοῖς δεσμοῖς ὤν , ἐν τῷ ξύλῳ ὤν , ἐν ταῖς πληγαῖς , εὐθὺς αὐτὸν ἐμυσταγώγησε , καὶ μετ' ἐκείνου τὴν οἰκίαν ἔπασαν , καὶ μετὰ τὸ πνευματικὸν λουτρον , καὶ μετὰ τὴν [ 531 ] τράπεζαν τὴν πνευματικήν , παρεῖδεν αὐτῷ καὶ τὴν σαρκικήν . Ἄλλὰ τίνας ἐνεκεν ἔσετε τὸ δεσμοτηρίον ; Διείρει τὸν δεσμοφύλακα εἰδὼς πρὸς τὴν θάσαν τῶν γινομένων · ἔλυσε τὰ αἰσθητὰ δεσμὰ τῶν συνδεσμοτῶν , ἵνα λύσῃ τὰ νοητὰ δεσμὰ τοῦ δεσμοφύλακος . Ἀπεναντίας τούτων ἐποίησεν ὁ Χριστος . Προσῆλθεν αὐτῷ παραλελυμένος ἄνθρωπος διπλῆν τινὰ πάρεσιν ἔχων , τὴν μὲν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιμάτων , τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ σώματος . Πρότερον τὴν ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων πάρεσιν ἔλυσε , οὕτως εἶπὼν · Τέκνον , ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι . Εἶτα ἐπειδὴ ἀμείβαλον ἐκείνοι , καὶ ἐδιστάζουσι , καὶ λέγουσι , Οὐδεὶς δύναται ἀφιεῖν ἁμαρτίας . εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός , βουλόμενος αὐτοὺς δείξαι , ὅτι Θεός ἐστιν ἀληθῶς , βουλόμενος αὐτοὺς κρίναι ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν , ἵνα μᾶλλῃ λέγειν , Ἐκ τοῦ στόματός σου κρίνω σε · οὐχ εἶπας , ὅτι οὐδεὶς δύναται ἀφιεῖν ἁμαρτίας , εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός ; Ἰδοὺ ἀφήκω , φησίν , ἁμαρτίας , καὶ ὁμολογήσω μοι τὴν δεσποτεῖαν · ἀπὸ τῆς σῆς κρίσεως ἐκφέρω τὴν ψήφον . Ἄλλ' ἐκεῖ μὲν προτέρα ἡ νοητή , ὑστερα δὴ ἡ αἰσθητή · ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐναντίον , πρότερον τὰ αἰσθητὰ δεσμὰ , καὶ τότε τὰ νοητὰ ἀνήρτο . Εἶδες πόσην τῶν ὑμνων ἡ δύναμις ; πόσον ἰσχύει αἴνος ; πόσον ἰσχύει εὐχή ; Ἄει μὲν οὖν μεγάλη τῆς
Lemmas: τοιοῦτος . καί γάρ λέγω δίδημι ὁ Παῦλος , καί μή φεύγω , ὥστε ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ τελευτή . εἰσπηδάω γάρ , λέγω ; ἔχω ἐν ὁ χείρ καί λαμπάς · καί γάρ βούλομαι ὁ διάβολος διά ὁ σφαγή προεφάρπασαι αὐτός ὁ μετάνοια , ἀλλά ὑπονοέω φωνή ὁ σωτηρία αὐτός ὁ ψυχή ὕστερος κερδαίνω ὁ Παῦλος . οὐ γάρ ἀπλόος ἐθίζω , ἀλλά μέγας φωνή , λέγω · Παντές εἰμί ἐνθάδε . θαυμάζω ὁ χριδεμονίαν ὁ δεσμοφύλαξ , προσπίπτω ὁ δέω ὁ λύω , καί τίς φημί ; κύριος , τίς ἐγώ δέω ποιέω , ἵνα σῴζω ; σύ θεάομαι , καί σύ ἐν ἀπορία εἰμί ; σύ ἀσφαλίζω ὁ ξύλον , καί σύ ζητέω τρόπος σωτηρία ; εἶδον θεσμοτηταω ; ὁράω σπουδή ; οὐχ ἀναβάλλω , ἀλλά ἐπεί ἀπολύω ὁ φόβος , οὐ ἀπολύω ὁ εὐεργεσία , ἀλλά εὐθύς ἐπί ὁ σωτηρία ὁ ψυχή ὁρμάω ὁ ἐκεῖνος . Νῦν εἰμί , καί μαῖα ὗς . οὐχ λέγω · Σκευώμασα , ἡμέρα γίγνομαι · ἀλλά εὐθύς ἐπί ὁ σωτηρία τρέχω . Μέγας τίς εἰμί οὗτος ὁ ἀνήρ , φημί , ὑπερβαίνω ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος . εἶδον αὐτός ὁ θαῦμα , θαυμάζω ὁ φιλανθρωπία . Μύρια κακός ὑπό ἐγώ πάσχω , ἐν ὁ ἔσχατος ὅς , ἐγώ ὁ θέω εἰς χείρ λαμβάνω , δύναμαι διαχρίω , οὐ μόνος οὐδείς ποιέω , ἀλλά καί μέλλω φθείρω ἑαυτοῦ , καί ὁ ἔρος ὁδάω διά ὁ λαιμάζω , κωλύω . Εἰκῶτος φημί · κύριος , τίς ἐγώ δέω ποιέω ἵνα σῴζω ; βλέπω γάρ δή ὁ θαῦμα μόνος ἐπί ὁ ἀπόστολος ἐφέπω ὁ πιστεύω , ἀλλά πρό ὁ θαῦμα ὁ βίος . Ζεύς οὗτος φημί · ἀσφαλής ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός έργο σύ , καί δοξάζω ὁ Πατέρας σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . εἶδον δεσμέω ὁ δεσμοφύλαξ ; βλέπω καί ὁ Παῦλος θεσμοτηταω . οὐχ ἀναβάλλω , οὐ ὑπερείδω · ἀλλά ἐν ὁ δεσμός εἰμί , ἐν ὁ ξύλον εἰμί , ἐν ὁ πληγή , εὐθύς αὐτός μυσταγωγέω , καί μετά ἐκεῖνος ὁ οἰκία πάσσω , καί μετά ὁ πνευματικός λουτρόν , καί μετά ὁ [ 531 ] τράπεζα ὁ πνευματικός , παροράω αὐτός καί ὁ σαρκικός . ἀλλά τίς ἕνεκα ἕννυμι ὁ δεσμοτηρίον ; διείρω ὁ δεσμοφύλαξ οἶδα πρός ὁ θάζω ὁ γίγνομαι · λύω ὁ αἰσθητός δεσμός ὁ συνδεσμοος , ἵνα λύω ὁ νοητός δεσμός ὁ δεσμοφύλαξ . απεναντίας οὗτος ποιέω ὁ Χριστος . προσέρχομαι αὐτός παραλύω ἄνθρωπος διπλόος τις πάρεσις ἔχω , ὁ μέν ἀπό ὁ αμαρτιματη , ὁ δέ ἀπό ὁ σῶμα . πρότερος ὁ ἀπό ὁ ἁμάρτημα πάρεσις λύω , οὕτως εἶπον · Τέκνος , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία . εἶτα ἐπεί αμειβαλλω ἐκεῖνος , καί διστάζω , καί λέγω , οὐδείς δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία . εἰμί μή μόνος ὁ θεός , βούλομαι αὐτός δείκνυμι , ὅτι θεός εἰμί ἀληθῶς , βούλομαι αὐτός κρίνω ἐκ ὁ στόμα αὐτός , ἵνα Μάλλη λέγω , ἐκ ὁ στόμα σύ κρίνω σύ · οὐ λέγω , ὅτι οὐδείς δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία , εἰμί μή μόνος ὁ θεός ; ἰδέ ἀφίημι , φημί , ἁμαρτία , καί ὁμολογέω ἐγώ ὁ δεσποτεία · ἀπό ὁ σός κρίσις ἐκφέρω ὁ ψῆφος . ἄλλος ἐκεῖ μέν πρότερος ὁ νοητός , ὕστερος δή ὁ αἰσθητός · ἐνταῦθα δέ ὁ ἐναντίος , πρότερος ὁ αἰσθητός δεσμός , καί τότε ὁ νοητός ἀναίρω . εἶδον πόσος ὁ ὕμνος ὁ δύναμις ; πόσος ἰσχύω Αἴνος ; πόσος ἰσχύω εὐχή ; Ἀεῖ μέν οὖν μέγας ὁ