joannes-chrysostomus.in-psalmum-139-sp pg055_0700.5
α' Θαυμάζω τί ὅποτε ὁ προφήτης οὐκ ἠθέλησε δυσθηναι ἀπὸ δαιμονίων , ἢ λεόντων , ἢ δρακόντων , ἀλλ' ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ . Δῆλον οὖν δτι χειρόνεσ εἰσιν οἱ πονηροὶ ἄνθρωποι τῶν λεόντων . Οἱ μέν γὰρ λέοντες τὸν Δανιὴλ ἐνετράπησαν , Ἰουδαῖοι δὲ τὸν Κύριον ἐσταύρωσαν · οἱ χόρακες τὸν Ἠλίαν ἐν τῷ ὄρει διέτρεψαν , τὸν δὲ Ἰωσὴφ οἱ ἀδελφοὶ πειράσαντες ἐτρωγον , ὅν καὶ δεόμενον ὑπερεῖδον . Ἐδεῖτο γὰρ αὐτῶν ὁ παῖς τοῦ μὴ πρᾶθῆναι τοῖς ἀλλοφύλοις · οἱ δὲ τῇ ὑπερβολῇ τῆς ὠμότητος τὴν ἰκεσίαν αὐτοῦ ὑπερεῖδον , καὶ οὔτε νεαρὸν ἡλικίαν ἠλέησαν , οὔτε σπλάγχνα ἀδελφικὰ ἠθεώρησαν , οὐχ ὅτι σπορεὺς αὐτοῖς εἰσέσπειρε · , καὶ μία σχεδὸν χώρα ἐθλάσθησαν , ἀλλὰ τῇ ὑπερβολῇ τῆς ὠμότητος τὸν εὐγενέστατον καὶ ἀδελφὸν ὡς δοῦλον ἐπίπραξαν . Ἐξελοῦ με , Κύριε , ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ . Μέλισσαι ἀγρίαι τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτρεψαν , Ἡρωδίας δὲ αὐτὸν ἐν ἀρίστῳ ἀπέτεμε . Δράκοντες καὶ κερασταὶ καὶ ἀσπίδες τὸν Δάνδα ἠγύοντο , γύαιον δὲ πονηρὴ τὸν προφήτην τὸν ἑρωτίσε . Δανιὴλ ἐν Βαβυλῶνι τὸν δράκοντα ἔκτεινε , Δαυὶδ δὲ τοῦ Σαοὺλ τὸν φθόνον νικᾶσαι οὐκ ἴσχυσεν . Ὁ δρις τὸν Ἑσὺν μόνον ἠπάτησεν · ὁ δὲ Κάιν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ δόλιῳ ἐφόνευσε . Ὁ κύων Κάιν μαστιζούμενος , τῷ Δεσπότῃ ὑποτάσσεται · Ἰούδας δὲ καὶ τρεζόμενος τὸν Δεσπότην παρέδωκεν . Ἐξελοῦ με , Κύριε , ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ . οὐκ ἀπὸ θηρίων · τὰ μέν γὰρ θηρία προφανῶ τὴν πονηρίαν κέκτηνται , οἱ δὲ γε πονηροὶ ἄνθρωποι κρύπτουσι τὴν πονηρίαν τῷ σχήματι τῆς ἐπιεικείας . Καὶ ὡσπερ οἱ τὰ δηλητήρια φάρμακα διδόντες , μέλιτι πολλάκις περιχρίουσι τὴν πικρίαν τῇ γλυκύτητι · οὕτω καὶ οἱ πονηροὶ ἄνθρωποι τὸ μέν γλῶσῃ τῶν λόγων ἐν τῷ στόματι φέρουσι , τὸ δὲ πικρὸν τῶν τρόπων ἐν καρδίᾳ κατέχουσι · τὸ μέλι ἐν τῇ γλώττῃ βαπτίζουσι , καὶ τὸ ξίφος ἐν τῇ γνώμῃ χαλκεύουσι . Ἄλλοι ἐξωθεν φαινομένοι , καὶ ἄλλοι ἐνδὸθεν τρυπτεύουσι . Οὕτως οὖν χαλεπώτερος ἐστὶν ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος τοῦ θηρίου · καὶ πῶς , ἄκουε . Τὸ θηρίον οὐκ ἔχει φρόνησιν , οὐχ εὐρίσκει χακὰ κατὰ τοῦ ἀνθρώπου · οὐδὲ γὰρ λογίζεται , οὐδὲ γὰρ τὴν ὑπαγορεύουσαν αὐτῷ φρόνησιν · καὶ τὸν δόλον · ὁ δὲ γε πονηρὸς ἄνθρωπος κεκτημένος τὴν φρόνησιν , καὶ χρήζει αὐτῇ
Lemmas: ὅς θαυμάζω τίς όποτε ὁ προφήτης οὐ ἐθέλω δύω ἀπό δαιμόνιος , ἢ λέων , ἢ δράκων , ἀλλά ἐκ ἄνθρωπος πονηρός . Δῆλος οὖν δ χείρων εἰμί ὁ πονηρός ἄνθρωπος ὁ λέων . ὁ μέν γάρ λέων ὁ Δανιήλ ἐντρέπω , Ἰουδαῖος δέ ὁ κύριος σταυρόω · ὁ χορακη ὁ Ἠλίας ἐν ὁ ὄρος διατρέπω , ὁ δέ Ἰωσήφ ὁ ἀδελφός πειράω τρώγω , ὅς καί δέω ὑπεροράω . δέομαι γάρ αὐτός ὁ παῖς ὁ μή πέρνημι ὁ ἀλλόφυλος · ὁ δέ ὁ ὑπερβολή ὁ ὠμότης ὁ ἱκεσία αὐτός ὑπεροράω , καί οὔτε νεαρός ἡλικία ἐλεέω , οὔτε σπλάγχνον ἀδελφικός θεωρέω , οὐ ὅτι σπορεύς αὐτός εἰσέσπειρε · , καί εἷς σχεδόν χώρα θλάω , ἀλλά ὁ ὑπερβολή ὁ ὠμότης ὁ εὐγενής καί ἀδελφός ὡς δοῦλος επιπρασσω . ἐξαιρέω ἐγώ , κύριος , ἐκ ἄνθρωπος πονηρός . Μέλισσα ἄγριος ὁ Ἰωάννης ἐν ὁ ἐρῆμος τρέπω , Ηρωδίας δέ αὐτός ἐν ἀγαθός ἀποτέμνω . Δράκων καί κεράστης καί ἀσπίς ὁ Δάνδη ἄγω , γυαιω δέ πονηρός ὁ προφήτης ὁ ἑρωτίσε . Δανιήλ ἐν Βαβυλών ὁ δράκων κτείνω , Δαυίδ δέ ὁ Σαῦλος ὁ φθόνος νικάω οὐ ἰσχύω . ὁ δρίς ὁ Ἑσὺν μόνος ἀπατάω · ὁ δέ Κάιν ὁ ἀδελφός αὐτός δόλιος φονεύω . ὁ κύων Κάιν μαστίζω , ὁ Δεσπότη ὑποτάσσω · Ἰούδας δέ καί τρέω ὁ δεσπότης παραδίδωμι . ἐξαιρέω ἐγώ , κύριος , ἐκ ἄνθρωπος πονηρός . οὐ ἀπό θηρίον · ὁ μέν γάρ θηρίον προφαίνω ὁ πονηρία κτάομαι , ὁ δέ γε πονηρός ἄνθρωπος κρύπτω ὁ πονηρία ὁ σχῆμα ὁ ἐπιείκεια . καί ὡς ὁ ὁ δηλητήριος φάρμακον δίδωμι , μέλι πολλάκις περιχρίω ὁ πικρία ὁ γλυκύτης · οὕτως καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος ὁ μέν γλῶσσα ὁ λόγος ἐν ὁ στόμα φέρω , ὁ δέ πικρός ὁ τρόπος ἐν καρδία κατέχω · ὁ μέλι ἐν ὁ γλῶττα βαπτίζω , καί ὁ ξίφος ἐν ὁ γνώμη χαλκεύω . ἄλλος ἐξωθεν φαίνω , καί ἄλλος ἔνδοθεν τρυπτευειμι . οὕτως οὖν χαλεπός εἰμί ὁ πονηρός ἄνθρωπος ὁ θηρίο · καί πῶς , ἀκούω . Τέ θηρίον οὐ ἔχω φρόνησις , οὐ εὑρίσκω χάκα κατά ὁ ἄνθρωπος · οὐδέ γάρ λογίζομαι , οὐδέ γάρ ὁ ὑπαγορεύω αὐτός φρόνησις · καί ὁ δόλος · ὁ δέ γε πονηρός ἄνθρωπος κτάομαι ὁ φρόνησις , καί χρῄζω αὐτός