joannes-chrysostomus.in-psalmum-139-sp pg055_0701.2
Ἀζαρον ἐξ ἄδου , τῷ Κυρίῳ προσκαλοῦσαι · ὡς αἱ γῆραι τῆς Ταβὶθ ἐκ θανάτου ἐρρύσαντο , δυστυχίας · λέγουσιν ἡ πίστις τὴν αἰλφόρων , καὶ νηστεῖα τοὺς Νινευίτας . Ἐξελοῦ με , Κύριε , ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ , καὶ ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδικοῦ ῥύσαι με . Ἰῶσων ἀπὸ τινὸς ὁ προφήτῃς εὔχεται ἰδίως συζυγίαν . Καὶ γὰρ ἀνθρώπου πονηροῦ ὁ Δαυὶδ , καὶ ἀνδρὸς ἀδικοῦ ὁ Σαοὺλ . Ὁ γοῦν Δαυὶδ διὰ προσώπου Σαοὺλ ἦν φεύγων εἰς Νομβὰ τὴν πόλιν τῶν Ἱερέων , χάζει ὁ Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς ἔδωκεν αὐτῷ τὸ δῶρον τοῦ Γολιάθ τοῦ ἀλλοφύλου καὶ ἐπιστάσιν . Τότε Δαυὶδ ὁ Ἰδοῦμαϊος , ἐπὶ τῶν ἡμιόνων τοῦ Σαοὺλ , παρὼν καὶ ὁρῶν τὰ γινόμενα , ἀπελθὼν διέβαλε τὸν Δαυὶδ καὶ Ἀβιμέλεχ τὸν Ἱερέα , λέγων · χὼς ἡμῖν εἰς Νομβὰ τὴν πόλιν , χάζει Αὐτοῦ · καὶ Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς ἔδωκεν αὐτῷ ἐπιστήμον , καὶ τὸ δῶρον Γολιάθ τοῦ ἀλλοφύλου . Τότε Σαοὺλ θυμωθείς , καὶ ὅλος τῆς ὀργῆς γινόμενος , λέγει τοῖς παρατεχούσιν αὐτῷ στρατιώταις · Σφάξατε τοὺς ἐν τῇ Νομβὰ τῇ πόλει ἱερεῖς . Οἱ δὲ οὐ ἐτόλμησαν χεῖρα ἐπενεγκεῖν ἐπὶ τοὺς ἱερεῖς , φόβου θεοῦ γαλινοῦντες τὰς χεῖρας , πρὸς δὲ τῶν χειρῶν τὰς γνάμους . Τότε πρὸς τὸν Δαυὶδ ὁ Σαοὺλ ἀποστρέφων φησὶ · σὺ ἅπαντας τοὺς ἱερεῖς Κυρίου θανάτῳ , καὶ μὴ φεῖσαι , μὴ πρεσβύτερον , μὴ νεώτερον , μὴ γυναῖκας , μὴ παρθένας , μὴ νηπίου , μὴ θηλάζοντος · ἔως δυν καὶ προβάτου καὶ μόγου πάντα ἀπόκτεινον εἰς ἐξάλειψιν . Τότε ἀποστρέφας ὁ Δαυὶδ , καὶ διελὼν τὸν ὑπ' αὐτοῦ ἀρχόμενον λαὸν τρέχει , καὶ τοὺς μὲν τῆς πόλις κυκλώσας παρεσκευάσκει , ἐπὶ τὴν μέντα φεύγεν , καὶ σωτηρίαν πορίσασθαι , τοὺς δὲ εἰς τὴν πᾶν πῦρ βάλλειν παρεσκεύασεν αὐτοῦ · τε , καθάπερ λέων πρόθυμος εἰς βορὰν , ὥρμησε κατ' αὐτῶν ἐν τῇ πόλει , καλῶν κατὰ μεμανθυσμένων προβάτων , καὶ ἔσφαξ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τριακοσίους πεντήκοντα ἱερεῖς αὐτοῖς Ἐζούθ , καὶ οὐκ ἐφεῖστο οὐ πρεσβύτερον , οὐ νεώτερον , οὐ παρθένας , οὐ γυναῖκας , οὐ νηπίου θηλάζοντος , καλὰ προβάτου καὶ μόγου καὶ δυν , καὶ τὴν πόλιν ἐνέπρησε πυρί . Τότε Δαυὶδ θεωρῶν τοῦτο , φεύγων εἶπεν · Ἐξελοῦ με , Κύριε , ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ · ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδικοῦ ῥύσαι με . Ἡν γὰρ ἀξιῶσαι ἰδεῖν ὡμοῦσα πράγματα , καὶ τῶν νέων αἰμάτα καὶ τῶν νηπίων συμπεφρυμένα , καὶ νηπίων στομάτων ἄκρα τοὺς τῶν μητέρων μαστοὺς προστηρημένα , καὶ ἀδρων χειρῶν ( f . κουφῶν ) πρὸ καιροῦ τεμνομένην , καὶ στάχας πρὸ καιροῦ θεριζομένους , καὶ βότρυας μὴπω περικαθιστάς , θυμὸν χαλδὸς φονευομένους , γυναικείων πλοκάμων , ὧν ἔδει κρύπτεσθαι , τὸ σεμνὸν μυστηρίων πομπείων ε . Τοῦ γὰρ λινέου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς χιτωνίσκου περιρρίπτομένου , γυμνὸν τὸ χρανίων τῆς κόρης διειδίκητο , καὶ στέφανα γυμνώμενα , τὰ καὶ ὀβὶν ἤλουν ἰδεῖν αἰσχυνόμενα , καὶ παιδογύνα , ἄ καὶ αὐτὴ ἡ φύσις καλύπτειν ἐδίδαξεν . Καὶ τὶς ἐν τῷ τότε γενομένῃ ἀνάγκῃ εἰπεῖν ἐξῆν · Ὑστεῖν ; Ἐπει ὁν τοιαῦτα ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ ἀδίκος ἀνὴρ διαπράττονται , μὴ παυσόμεθα πάντοτε ἐκτενῶς δεόμεθα τὸν θεὸν καὶ λέγειν · Ἐξελοῦ με , Κύριε , ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ , ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδικοῦ ῥύσαι με . Μὴ μόνον δὲ στόμασι ταῦτα προσευχόμεθα , ἀλλὰ καὶ δι' ἔργων ἀγαθῶν ἐαντούς ἀξίους πρὸς τὸ εἰσακούεσθαι τὴν δέησιν ἡμῶν ἐντρεπόμενοι . Οὕτω γὰρ παρακαλοῦντες τὸν θεὸν εἰςακουθησόμεθα , καὶ οὐ μόνον ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ καὶ ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδικοῦ ἐξελεύσει καὶ ῥύσεται ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ὁρατῶν ἐχθρῶν ἡμῶν λυτρώσεται ἡμᾶς , καὶ τὸν τοῖς ἐπιγείους ἀγαθοῖς καὶ τῶν αἰωνίων αὐτοῖς ἀξίους ἀγαθῶν . Ἐξαιρέτως δὲ τὴν εἰς ἀλλήλους ἀγάπην ἀδελφὴν καὶ εἰλικρινῆ φυλάξομεν , καὶ οἰκείων χέρος τὴν γὰρ πλησίον γινόμενὴν προκοπὴν λογισώμεθα . Ἐν τούτῳ γὰρ μνηματὶ θεοῦ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀνθρώποις γινόμεθα . Καὶ γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν ἀγάπῃ ἐστι καὶ ὁνομάζεται . Αὐτὴ γὰρ καὶ τοῦ κράτους , τῷ Πατρὶ , καὶ τῷ Υἱῷ , καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Ἀζαρον ἐκ ᾅδης , ὁ κύριος προσκαλέω · ὡς ὁ γῆρας ὁ Ταβῖθ ἐκ θάνατος ἐρύω , δυστυχία · λέγω ὁ πίστις ὁ αιλφοροος , καί νηστεία ὁ νινευιος . ἐξαιρέω ἐγώ , κύριος , ἐκ ἄνθρωπος πονηρός , καί ἀπό ἀνήρ ἀδικέω ρύω ἐγώ . Ἰῶσων ἀπό τις ὁ προφήτης εὔχομαι ἴδιος συζυγία . καί γάρ ἄνθρωπος πονηρός ὁ Δαυίδ , καί ἀνήρ ἀδικέω ὁ Σαῦλος . ὁ γοῦν Δαυίδ διά πρόσωπον Σαῦλος εἰμί φεύγω εἰς Νομβά ὁ πόλις ὁ ἱέρη , χάζομαι ὁ Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεύς δίδωμι αὐτός ὁ δῶρον ὁ Γολιάθ ὁ ἀλλόφυλος καί ἐπίστασις . Τότε Δαυίδ ὁ Ἰδοῦμαϊος , ἐπί ὁ ἡμίονος ὁ Σαῦλος , πάρειμι καί ὁράω ὁ γίγνομαι , ἀπέρχομαι διαβάλλω ὁ Δαυίδ καί Ἀβιμέλεχ ὁ Ἱερεύς , λέγω · χῶς ἐγώ εἰς Νομβά ὁ πόλις , χάζομαι αὐτός · καί Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεύς δίδωμι αὐτός ἐπιστήμων , καί ὁ δῶρον Γολιάθ ὁ ἀλλόφυλος . τότε Σαῦλος θυμόω , καί ὅλος ὁ ὀργή γίγνομαι , λέγω ὁ παρατυγχάνω αὐτός στρατιώτης · σφάζω ὁ ἐν ὁ Νομβά ὁ πόλις ἱερεύς . ὁ δέ οὐ τολμάω χείρ ἐπιφέρω ἐπί ὁ ἱερεύς , φόβος θεός γαλινοῦντες ὁ χείρ , πρός δέ ὁ χείρ ὁ γνάμους . τότε πρός ὁ Δαυίδ ὁ Σαῦλος ἀποστρέφω φημί · σύ ἅπας ὁ ἱερεύς κύριος θάνατος , καί μή φείδομαι , μή πρέσβυς , μή νέος , μή γυνή , μή παρθένα , μή νήπιος , μή θηλάζω · ἔως δύο καί πρόβατον καί μόχθος πᾶς ἀποκτείνω εἰς ἐξάλειψις . τότε ἀποστρέφω ὁ Δαυίδ , καί διαιρέω ὁ ὑπό αὐτός ἄρχω λαός τρέχω , καί ὁ μέν ὁ πόλις κυκλόω παρασκευάζω , ἐπί ὁ μέντα φεύγω , καί σωτηρία πορίζω , ὁ δέ εἰς ὁ πᾶς πῦρ βάλλω παρασκευάζω αὐτός · τε , καθά λέων πρόθυμος εἰς βορά , ὁρμάω κατά αὐτός ἐν ὁ πόλις , καλός κατά μεμανθυσμένων πρόβατον , καί σφάζω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος τριακόσιοι πεντήκοντα ἱερεύς αὐτός Ἐζούθ , καί οὐ ἐφίστημι οὐ πρέσβυς , οὖον νέος , οὐ παρθένα , οὐ γυνή , οὐ νήπιος θηλάζω , καλός πρόβατον καί μόχθος καί δύο , καί ὁ πόλις ἐμπίμπρημι πῦρ . τότε Δαυίδ θεωρέω οὗτος , φεύγω λέγω · ἐξαιρέω ἐγώ , κύριος , ἐκ ἄνθρωπος πονηρός · ἀπό ἀνήρ ἀδικέω ρύω ἐγώ . ἐάν γάρ ἀξιόω ὁράω ὠμῶ πρᾶγμα , καί ὁ νέος αἷμα καί ὁ νήπιος συμπεφρυμένα , καί νήπιος στόμα ἄκρος ὁ ὁ μήτηρ μαστός προστηρέω , καί ἁδρός χείρ ( f . κουφός ) πρό καιρός τέμνω , καί στάχας πρό καιρός θερίζω , καί βότρυς μήπω περικαθίστημι , θυμός Χάλδος φονεύω , γυναικεῖος πλόκαμος , ὅς δέω κρύπτω , ὁ σεμνός μυστήριον πομπεῖον ε . Τώς γάρ λίνεος ἐπί ὁ κεφαλή χιτωνίσκος περιρρίπτω , γυμνός ὁ κρανίον ὁ κόρη διαδικέω , καί στέφανος γυμνωμένος , ὁ καί ὀβὶν ἀλόω ὁράω αἰσχύνω , καί παιδογυνη , ὅς καί αὐτός ὁ φύσις καλύπτω διδάσκω . καί τις ἐν ὁ τότε γίγνομαι ἀνάγκη λέγω ἔξεστι · Ὑστεῖν ; ἐπεί ὅς τοιοῦτος ὁ πονηρός ἄνθρωπος καί ὁ ἄδικος ἀνήρ διαπράσσω , μή παύω πάντοτε ἐκτενής δέομαι ὁ θεός καί λέγω · ἐξαιρέω ἐγώ , κύριος , ἐκ ἄνθρωπος πονηρός , ἀπό ἀνήρ ἀδικέω ρύω ἐγώ . μή μόνος δέ στόμα οὗτος προσεύχομαι , ἀλλά καί διά ἔργον ἀγαθός ἐαντούς ἄξιος πρός ὁ εἰσακούω ὁ δέησις ἐγώ ἐντρέπω . οὕτως γάρ παρακαλέω ὁ θεός ειςακουτιθημι , καί οὐ μόνος ἐκ ἄνθρωπος πονηρός καί ἀπό ἀνήρ ἀδικέω ἐξέρχομαι καί ρύω ἐγώ , ἀλλά καί ἐκ ὁ ὁρατός ἐχθρός ἐγώ λυτρόω ἐγώ , καί ὁ ὁ ἐπίγειος ἀγαθός καί ὁ αἰώνιος αὐτός ἄξιος ἀγαθός . ἐξαίρετος δέ ὁ εἰς ἀλλήλων ἀγάπη ἀδελφή καί εἰλικρινής φυλάσσω , καί οἰκεῖος χείρ ὁ γάρ πλησίος γίνομαι προκοπή λογίζομαι . ἐν οὗτος γάρ μνῆμα θεός κατά ὁ δυνατός ἄνθρωπος γίγνομαι . καί γάρ ὁ θεός ἐγώ ἀγάπη εἰμί καί ὀνομάζω . Αὐτή γάρ καί ὁ κράτος , ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .