joannes-chrysostomus.in-psalmum-100-sp pg055_0625.1
και μὴ ἐν ἀνθρώποις ἡγεῖσθαι τοὺς δαίμονας ἑαυτοὺς παραδεδώκας , καὶ ἀφῷχος λήσους , καὶ ξύλους τὴν ἐκτῶν ζῴων ἀνατειχίζεις . Ἡ οὐ διδάσκεις ἡμᾶς ; ἀλλ᾿ οὐχ ὁ αὐτὸς προφήτης λέγων Οὐχὶ τοὺς μικροῦντας σε , Κύριε , ἐμίσησα , καὶ ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς σου ἐξεστηκόμην ; Τέλειον μῖσος ἐμίσησα αὐτούς , εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι · Μιμησώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς τὴν προφήτην , καὶ μισήσωμεν τοὺς ποιῦντας τὰς παραβάσεις , ἵνα μὴ διὰ τῆς ἀδιαφόρου ἡμῶν κοινωνίας πρὸς αὐτοὺς συνεργῷ τὰς παραβάσεις αὐτῶν εὐρεθῶμεν . Κατὰ πάντα γὰρ μιστῶν τὴν πρὸς αὐτοὺς κοινωνίαν , οὐ τὸ φῶς ἀποστραφέντες ἐν τῇ σκότει πορεύονται ( Τίς δὲ ποιουνία φωτὶ πρὸς σκότος ; ) , καὶ ὅτι τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα ἀρνησάμενοι , τὸ τοῦ Βελιάρ ὄνομα ἑαυτοὺς περιτινάσσει ( Τίς δὲ συμφωνησις Χριστοῦ πρὸς Βελιάρ ; ) , καὶ ὅτι ἀποφυγόντες τὴν ἐνταῦθα εἴσοδον , ναοὺς εἰδώλων περιμεριζόμεθα , τὴν ἐκεῖθεν ζωὴν τῇ μιάσματι συμμιζάναντες · Τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων ; Ποιοῦντες οὖν παραβάσεις ἐμίσησα . Οὐκ ἐκολλήθη μοι [ 641 ] καρδία σκαμβή · ἐκκλίνοντος δὲ πᾶν τοῦ πονηροῦ οὐκ ἐγίνωσκον . Πάλιν ἐνταῦθα , ἀγαπητέ , πρόσεχε τὴν δύναμιν αὐτῶν εἰρημένων . Οὐκ ἐκολλήθη μοι καρδία σκαμβή . Οὐδὲν ἦν ἐν ἐμοὶ σχολὴν , οὐδὲ στραγγαλιώδες , ἀλλὰ κἂν μυρία ἢ τὰ ὀλίβανδα , κἂν πονηρὰ τὰ συμβαίνοντα , κἂν ἐναντία τὰ ἀντιπίπτοντα , Ἐμοὶ οὐκ ἐκολλήθη καρδία σκαμβή , οὐ διαλογισμὸς πονηρός , οὐκ ἐνθύμησις κακῆ . Οὐχ ὅτι ὀλίβωμαι , οὐχ ὅτι στενοχωρούμαι , οὐχ ἐπειδὴ ὅρω ἀμαρτωλοὺς εὐθὲνούντας , καὶ ἀσεβεῖς πλουτοῦντας , καὶ πάντας τοὺς παρανόμους κατευθυνομένους , ἐγὼ διαστέρεομαι τῇ καρδίᾳ πονηρᾷ λογίζομενος , καὶ λέγων · Ἴνα τί ἀσεβεῖς ζῶσι , καὶ κραταιοῦνται ἐν τῇ πλούτῳ ; Ὁ σπόρος αὐτῶν κατὰ ψυχῆν , οἱ σποὶ αὐτῶν εὐθηνούσιν · Οἱ βόες αὐτῶν παχεῖς . Οὐκ ἐλογισάμην περὶ τούτων οὐδαμοῦ , ἀλλὰ κἂν ἐκεῖνοι εὐθηνῶσιν , ἐγὼ δὲ ὀλίβωμαι , οἶδα ὅτι Ἡ ὀλιγὴς ὑπομονὴν κατεργάζεται , ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα , ἡ δὲ ἐλπίς οὐ κατσχύνει . Οὐκ ἐκολλήθη μοι καρδία σκαμβή . Οὐτο λογίζομενος ὁρθῶς , καὶ κατ’ εὐθὺ πορευόμενος , τοῦ Πονηροῦ ἀναβαίνοντος ἐπὶ τὴν καρδίαν μου , καὶ μου τόπον ἐν τῇ μὴ διδόντος , ἐν τῇ μὴ ἔχειν χώραν κατ’ ἐμοῦ , οὐκ ἐγίνωσκον πότε παρεγένετο , μὴν μὴ παραδεχομένου αὐτόν · οὕτως οὐδ’ ἐγίνωσκον , ὅτε ἐξῆλθεν . Ἡ πονηρία γὰρ ὡς σκιά παρατρέχουσα ὑπεχώρει , μηδεμίαν ἐν ἐμοὶ κατεργασομένη βλάβην .
Lemmas: και μή ἐν ἄνθρωπος ἡγέομαι ὁ δαίμων ἑαυτοῦ παραδίδωμι , καί ἀφῷχος λῆσος , καί ξύλος ὁ ἕκτος ζῷον ἀνατειχίζω . ὁ οὐ διδάσκω ἐγώ ; ἀλλά οὐ ὁ αὐτός προφήτης λέγω οὐ ὁ μικροῦντας σύ , κύριος , μισέω , καί ἐπί ὁ ἐχθρός σύ ἐξίστημι ; Τέλειος μῖσος μισέω αὐτός , εἰς ἐχθρός γίγνομαι ἐγώ · μιμέομαι οὖν καί ἐγώ ὁ προφήτης , καί μισέω ὁ ποιέω ὁ παράβασις , ἵνα μή διά ὁ ἀδιάφορος ἐγώ κοινωνία πρός αὐτός συνεργός ὁ παράβασις αὐτός εὑρίσκω . κατά πᾶς γάρ Μιστός ὁ πρός αὐτός κοινωνία , οὐ ὁ φάος ἀποστρέφω ἐν ὁ σκότος πορεύω ( Τῖς δέ ποιουνιον φάος πρός σκότος ; ) , καί ὅτι ὁ Χριστός ὁ ὄνομα ἀρνέομαι , ὁ ὁ Βελιάρ ὄνομα ἑαυτοῦ περιτινάσσω ( Τῖς δέ συμφώνησις Χριστός πρός Βελιάρ ; ) , καί ὅτι ἀποφεύγω ὁ ἐνταῦθα εἴσοδος , ναός εἴδωλον περιμεριζω , ὁ ἐκεῖθεν ζωή ὁ μίασμα συμμιζάναντες · Τῖς δέ συγκατάθεσις ναός θεός μετά εἴδωλον ; ποιέω οὖν παράβασις μισέω . οὐ κολλάω ἐγώ [ 641 ] Καρδίη σκαμβός · ἐκκλίνω δέ πᾶς ὁ πονηρός οὐ γιγνώσκω . πάλιν ἐνταῦθα , ἀγαπητός , προσέχω ὁ δύναμις αὐτός λέγω . οὐ κολλάω ἐγώ Καρδίη σκαμβός . οὐδείς εἰμί ἐν ἐγώ σχολή , οὐδέ στραγγαλιώδης , ἀλλά κἀν μύριοι ἢ ὁ ὀλίβανδα , κἀν πονηρός ὁ συμβαίνω , κἀν ἐναντίος ὁ ἀντιπίπτω , ἐγώ οὐ κολλάω Καρδίη σκαμβός , οὐ διαλογισμός πονηρός , οὐ ἐνθύμησις κακός . οὐχ ὅτι ολιβαω , οὐ ὅτι στενοχωρέω , οὐ ἐπεί ὅρος ἁμαρτωλός εὐθύνω , καί ἀσεβής πλουτέω , καί πᾶς ὁ παράνομος κατευθυνόμενος , ἐγώ διαστερέω ὁ καρδία πονηρός λογίζομαι , καί λέγω · ἵνα τίς ἀσεβής ζάω , καί κραταιόω ἐν ὁ πλοῦτος ; ὁ σπόρος αὐτός κατά ψυχή , ὁ σπάω αὐτός εὐθηνέω · ὁ βοῦς αὐτός παχύς . οὐ λογίζομαι περί οὗτος οὐδαμοῦ , ἀλλά κἀν ἐκεῖνος εὐθηνέω , ἐγώ δέ ολιβαω , οἶδα ὅτι ὁ ὀλίγος ὑπομονή κατεργάζομαι , ὁ δέ ὑπομονή δοκιμή , ὁ δέ δόκιμος ἐλπίς , ὁ δέ ἐλπίς οὐ κατέχω . οὐ κολλάω ἐγώ Καρδίη σκαμβός . Ούτο λογίζομαι ὀρθός , καί κατά εὐθύς2 πορεύω , ὁ Πονηρός ἀναβαίνω ἐπί ὁ καρδία ἐγώ , καί ἐγώ τόπος ἐν ὁ μή δίδωμι , ἐν ὁ μή ἔχω χώρα κατά ἐγώ , οὐ γιγνώσκω πότε παραγίνομαι , μήν μή παραδέχομαι αὐτός · οὕτως οὐδέ γιγνώσκω , ὅτε ἐξέρχομαι . ὁ πονηρία γάρ ὡς σκιά παρατρέχω ὑποχωρέω , μηδείς ἐν ἐγώ κατεργάζομαι βλάβος .