joannes-chrysostomus.in-psalmum-100-sp pg055_0624.1
ρεῦθεις πᾶσι , ὅδὸν δικαιοσύνης , μηδὲνα δὲ μόχθον ἢ σπιλον θέμενος · ταῖς δακτύλῳ ὁδός , συνέχει τε πᾶσαν εὐθύτητα καὶ κρίσιν , καὶ τὴν ἐν ἔργοις μαρτυρουμένην ἔγνωμον πολιτεία , ἀδεῖν τῷ ἅματι ἱλαρὸν τῇ προσώπῳ τὰς πράξεις ἐκδηλοῦμενος · β . Ἐμαλὲ δὲ ἐν συνέσει , ἀκατανόητον καρδία τὰ ἔργα κατασθόμην ἐν σοι . Ἐτοιμάσα δὲ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , τὰς ὁδοὺς Κυρίου , καὶ εὐθείας ποιήσας τὰς τρίβους τοῦ Θεοῦ , ἐξεδήγετο δὲ τὴν δεσποτικὴν παρουσίαν προσκαλούμενος χαλῶν . Πότε ἤξεις πρὸς με ; μονοῦν γὰρ τοιαῦτα ἀποκρινόμενος ἔλεγεν . Ἡτοιμάσα μου τὸ δοχεῖον τῆς διανοίας , ἐξωμάλισά μου τὰ σκληρὰ τῆς καρδίας , πᾶν σχῖλον ἀπέρυσα , μὴ ἑάσας ἐμπιδίον τι τῇ σῇ παρουσίᾳ . Εὐθέαν ἐποίησα τὴν ὁδὸν τῆς ψυχῆς μου , ἀπέρυσά τε τὰ ἰσθότρημα τῆς καρδίας μου , καθαροὺς ἀπεργασάμενος ἐν ἐμοὶ λογισμοὺς . Ἐτοίμος εἶμι πρὸς ὑποδοχὴν τῆς σῆς παρουσίας . Πότε ἤξεις πρὸς με ; Ἐπὶ δὲ ἀκακίας , Δεσποτά μου , οὐχ ἑφρόντισα ἐν ἐμοὶ ὅδον κακίας . Διεπρευσμένη γὰρ ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου , ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου . Καὶ ἵνα γνῶς , ὡς ἑτοίμος ἐγὼ πᾶσαν δικαιοσύνην κατεργασάμενος , ἄκουσ αὐτοῦ τὰ ἔργα μετὰ τῆσιν τῆς φωνῆς ἐξαγγέλλουσα · Διεπρευσμένη , φησίν , ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου , ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου . Οὐ προτεύθημι πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα παράνομον · ποιῶντας παραβάσεις ἐμίσησα . Οὐκ ἐκολάθη μοι καρδία σκαιοδίᾳ ἐκκλίνουσα ἀπ’ ἐμοῦ τῷ ποτηρίῳ οὐκ ἐγνώσκειν . Τὴν καταλαλοῦντα [ 030 ] λάθρα εἰ’ πλίσιον * αὐτόν , τοῦτον ἐξέθλιβον . Ἐπερηφῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἀπαλίστην καρδίαν , τοῦτο οὐ συνήπιστον . Οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ τοὺς πιστοὺς τῆς γῆς , τοῦ συνκαθίσαι αὐτοῖς μετ’ ἐμοῦ . Βλέψας , ἀναπτή , πᾶσων καὶ πλῆξιων ἐργάτας ἐτύγχανεν ὁ μακάριος , καὶ πῶς μετὰ πολλῆς τῆς παρηδίας καὶ πεποιθήσεως διἐξεῖδε τῶν πράξεων τὰ κατορθώματα ; Ἄρ’ οὖν ἐγνώσκει τὰ εἰρημένα , ἢ καταλεῖψα ὑπὸ τὸν λόγον τῶν γνωσκειν τὴν δύναμιν τῶν γεγραμμένων ; Τί γὰρ φανερώτερον τῶν εἰρημένων ; τί δὲ οὐτως ἀμφοτέρως τῶν καταλελειμμένων ; Ἄλλ’ ἵνα καὶ κατὰ μέτρον ἐξετάσωμεν αὐτάς , ὡς ἔχει , τὰς λέξεις παρατιθέμενοι , φέρε δὴ πάλιν αὐτὰ ἐπαναλαβόντες , μηνυνοῦσι πῶς καὶ ἴδωμεν πόσῃν ὠφελείαν παρέχουσι συνειδῶς μηνυνοῦσι . Διεπρευσμένη , φησίν , ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου , ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου . Πρῶτον , μέγα καὶ καλὸν ἀποδόμωμα ἢ ἀκακία , οὐχ ἑώ , δὲ τοῦτο μόνου ἐσταμένη τοῦ κεκτημένου , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοὺς πλησίον παραπεμπομένη · καθὼς φησιν ἡ Σοφία · Τέκνον , εἰ ἀν’ αὐδὸς ἡς , σεαυτῷ σοφὸς ἔσῃ καὶ τοῖς πλησίον σου · ἐν δὲ κακὸς ἀποβῆς , μόνος ἀνελπίσῃς τὰ κακὰ . Καλὴ οὖν ἢ ἀκακία , Δεσποτικὴ ἡ μίμησις , θεϊκὴ ἡ ὁμοίωσις . Ἄκακος γὰρ καὶ ὁσιος ὁ Κύριος . Αὕτη ἢ ἀκακία , ψυχῆς ἐστι φυλακτήριον διανοίας καθάριστον , ἡθῶν καταστολή , λογισμῶν ἡσυχία , προσώπου ἡμερότης , πράξεως ὁφθαλμίων , φιλασίας καθηγεμών , μήτηρ ἀγάπης , πίστεως ὁμοείωσις , τελείωσις δικαιοσύνης καὶ ἀπατεωλῶς ῥίζα πᾶσης ἀρετῆς . καὶ θεμέλιος τῆς ὅλης ἀγαλότητος ὑπάρχει ἢ ἀκακία . Οὐχ οἷον ἑώρας τὴν ὑποστάσιν , οὐχ ἐπιστάται ὀργῆς τὴν ἀγριότητα , οὐ γινώσκει κακίας τὴν ἐνέργειαν · οὐδ’ ἐστιν ὅσπερ βασιλίσσα ὑπὸ πασῶν τῶν ἀρετῶν ὀρυφωρουμένη . Καλὴ οὖν ἢ ἀκακία , τοσούτων ἀγαθῶν αἰτία τυγχάνουσα . Ἐκ ταύτης κατάρχει λέγων · Διεπρευσμένη ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου . Καὶ οὐχ ἀπλῶς εἶπεν , Ἐν ἀκακίᾳ , ἀλλ’ , Ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου , ἀντὶ τοῦ , οὐχ ἑτέρα μὲν εἶχον ἐπὶ στόματι , ἑτέρα δὲ ἐν καρδίᾳ · οὐδὲ τὸ μὲν στόματι ἐλάλουν εἰρηνικά , τὴ δὲ καρδίαν ἐλογιζόμην κακὰ · ἀλλ’ οἷς ἡμὴν τῷ στόματι , τοιούτω · καὶ τῇ καρδίᾳ διαλογιζόμενος . Διεπρευσμένη οὖν ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου , ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου . Ἐνταῦθα οἱκον , ἄνταπτη , οὐ τὸν γεωροπητόν τούτων , ἐχ λῖθων καὶ ξύλων συγκεκείμενον , οὐδὲ τὸν ἐξ ἀμόρφου ὑλῆς σκευασμένον , ἀλλὰ τὸν λογικὸν τῆς ψυχῆς νοῦν , τὸν πρὸς τὴν ἑνδοθεν ἀόρατον εἰκόνα τὴν ἐξωθεν ἀποτυπούμενον , τὸν ὑπὸ τῆς νοερᾶς καὶ λογικῆς φύσεως μορφουμένον , τὸν ὑπὸ τοῦ θείου ἐμφυσήματος ζωοποιούμενον , τὸν φέροντα τὴν ψυχὴν καὶ ὑπὸ τῆς ψυχῆς φερόμενον , τὸν δεκτικὸν τῶν χαρισμάτων τῆς ἀκινήτου δυνάμεως . Ἐν μέσῳ τοῦτο ἐπαρεκίνησις . Μέσον δὲ καλεῖ τὸ ἡγεμονικὸν τῆς καρδίας , ἐπειδὴ μέσον κεῖται τοῦ ὅλου σώματος τοῦ ἀνθρωπίνου . Κακὰ δὲ ὑπάρχουσι τὰ διαλογισμοί , καὶ ἑνθυμήσεις , ὡς καὶ ὁ Σωτὴρ φησιν · Ἐκ καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί . Ἐν ταύτῃ γὰρ κατὰ τὰς κινήσεις τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπίνης . Ὅ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Ὀρθόδοξος ἐν γέννησι , ἢ καρδία κινεῖται · τάραχος ἐὰν συμβῇ , ἢ καρδία δορυβέται · ἑχθρὸν ἐπαναστάσει ἐὰν τύχῃ , ἢ καρδία παρατάσσει · φόβος ἐὰν γέννηται , ἢ καρδία παλμῶ · ἑνδοθεν τινασσομένη συντινάσσει καὶ τὰ παρακειμένα μέλη τοῦ σώματος , καὶ ἀπολείπουσα , καὶ πάλιν ἐπισπώμενη , οὐ συγχωρεῖ ἑσυχάζειν , ἀλλὰ συχνότερον κινοῦμένη μεῖζονα τὸν ἄγωνα παρέχει , καὶ ὅλον ταράσσει τὸ σῶμα , ἀλλοιοῖ καὶ τὸ χρῶμα , μεταβάλλει καὶ τὸ σχῆμα , μεταποιεῖ τε τὴν ὁψίν , πλιδὸν καὶ τὸ πρόσωπον ἀπεργάζεται , ἵστησι τῶν ὀφθαλμῶν τὴν ἐνέργειαν , ὑπότροπον ποιεῖ τὰ χείλη , τῶν γονάτων παραλεῖ τὴν εὐστασίαν , καὶ τὴν τὰ πάντα κινοῦσαν γάμωσαν συνοδεύουσα , ψυχὴν ἀποδείκνυσι , καὶ ὅλον , ὡς ἐστιν εἰπεῖν , ἄγριον καὶ νεκραῖδιον ἀποτελεῖ τὸν ἀνθρώπον καὶ πολέμιον συμβιῶντι , σπεύδει μὲν ἐπεῖνουσα πρὸς τὸν μάχην , ἀγώνι δὲ μὴ ἑρμουσία , ἑκὼν δὲ καταγωνισθῆ τὴν πάλιν . Τὰς δὲ παυσάμενη , [ 1610 ] καὶ νίκης γενομένης , ὑπὸ τὴν αὐτὴν ῥοπὴν μεταβληθείσα , στρέφεται εἰς εὐφροσύνην , ἡσυχίαν ἀπαγγέλλει , καὶ χαίρειν ποιεῖ τὸν ἄντι τεταραγμένον , καὶ πάλιν εἰς τὴν πρώτην ἐπανακαλεῖται κατάστασιν , ἐνὶ ἐκάστου μελέτῃ ἀποδιδούσα τὴν χρήσιν · πάλιν γαροποιοῦσα τὸν ὀφθαλμούς , καταστρέλλει τὰ χείλη , ὑγίει ἀποτελεῖ τὸ τῆς γλώσσης ὄργανον , ἡμεροῖ τὴν ὁψίν , καὶ ὡσπερ τὸς καλὸς ἡλίου ἐπαναστρέφουσα εἰς τὴν ἀρχαίαν τάξιν φέρει τὸν ἄνθρωπον . γ . Ἄλλ’ οὐ τοιοῦτο , ὁ δικίος , οὐδὲ τάραχος ἢ ψυχὴ δεγίμου ἐν τῇ καρδίᾳ . Κἂν γὰρ ἐχθρῶν συμβῇ ἐπαναστάσις , λέγει θαρρῶν · Ἐὰν παραταχθῶσι ἐπ’ ἐμὲ παρεμιθολο , οὐ κεινοθήσει τὴν καρδίαν μου · ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ’ ἐμὲ πόλεμος , ἐν τούτῳ ἑγὼ ἐλπίζω . Διὸ τοῦτο φησιν , Διεπρευσμένη ἐν ἀκακίᾳ καρδία μου , ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου · τοῦτέστι , Διεσκόπουν , ἡρεῦνον δὲ κατ’ ἐμαυτόν , ἵνα μὴ τις βία πικρίας ἀναφύουσα ἐνοχλῇ καὶ μαινῇ τὸ αἰσθητήριον τῆς καρδίας μου · ἀλλ’ ἵνα ἢ ἀκακία ἐν ἐμοὶ σωφρόνως πάντων γέννηται μὲν πρόξενοι τῶν ἀρετῶν · οὐδὲ Οὐ προτεθῆμι πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα παράνομον . Οὐ γὰρ εἶχον σκοπὸν τὸ ἀμαρτάνειν , οὐδὲ προκείμενό μοι παρανόμων , ἀλλ’ ἑτέρα τῇ σωτηρίᾳ κατεργαζομένων · ἀλλ’ ἡν πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου ὁδὸς Θεοῦ , τῆς ἐντολῆς , ἑργὰ δικαιοσύνης , πάσα κατὰ νόμον πολιτεία . Οὐ προτεθῆμι πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα παράνομον . Ὅσοις γὰρ σκοπὸς τοῦ ἀμαρτάνειν , τοῦτο πρόκειται καὶ τὸ παρανόμων , καὶ ἑχουσι ὑπὲρ προηγούμενην τὴν ἀμαρτίαν , πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν κατὰ καρδίαν , ἑπειτα καὶ ὅλον εἰς αὐτὴν ἀνατείναντες τὸ ἡμᾶ τῆς διανοίας , οὕτω τρέχουσιν εἰς τὸν παρανόμων . Ἐγὼ δὲ τοῦτον ἀλλότριος ἡμην . Οὐ γὰρ ἡν πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα παράνομον , ἀλλ’ ὅλος μοι ὁ σκοπὸς ἦν , τὸ κατὰ νόμον πολιτεύεσθαι . Ἄλλα καὶ Ποιοῦντας παραβάσεις ἐμίσησα . Οὐ μόνον αὐτὸς οὐδὲ πρὸς τὸν Θεοῦ νόμον πρᾶττειν ἑδουλόμην , ἀλλὰ καὶ τοὺς παραβινοῦντας τὸν νόμον ἐμίσησα · Ποιοῦντας γὰρ παραβάσεις ἐμίσησα . Ἐνταῦθα δὲ διπτῶς νοητέον τὸ , Ποιοῦντας παραβασεις ἐμίσησα . Οἱ μὲν γὰρ εἰσὶ παραβαίνοντες τὰς τοῦ Θεοῦ ἐντολὰς , καὶ τὰ δικαιώματα , καὶ τὰ κρίματα · καὶ εἰσὶν οὗτοι παραβάται νόμου . Ἄλλοι πάλιν παραβαίνουσιν αὐτὴν τὴν σωτηρίαν τοῦ Δεσπότου ὁμοιολογίαν , καὶ εἰσὶ παραβάται Θεοῦ . Πολλὴ δὲ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἑαυτοτέρων παραβάσεων . Οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ ἐλπίδι ἑχουσι σωτηρίας , τὴν βίαν τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως κεκτημένοι · οἱ δὲ πάντη τῆς σωτηρίας ἐκπεπτωκασιν , αὐτὴν τὴν αἰτίαν τῆς σωτηρίας ἀρνησάμενοι . Ἐγὼ οὖν , φησίν , πάντας τοὺς ποιούντας παραβάσεις ἐμίσησα . Ἀρχὴ γὰρ ἑμαρτίας , ἀφίστασθαι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , ὡς φησιν ὁ σωφώτατος . Ἡμεῖς δὲ οὐ μόνον οὐ μισοῦμεν τοὺς παραβάτας , ἀλλὰ καὶ ὡς φίλους ἀσπαζόμεθα , ὅσον τοῖς τοιούτοις μὴ δὲ τὸ χαίρειν λέγειν . Οὐχ ἑστι γὰρ εἰρήνη τοῖς ἀσεβέσιν , λέγει Κύριος · καὶ μετ’ αὐτῶν βαδίζομεν καὶ πίνομεν , ὡν καὶ τὴν ἀπάτην ἀπορρήγνυμεν ἀφ’ ἑαυτῶν .
Lemmas: ῥέω πᾶς , ὀδούς δικαιοσύνη , μηδείς δέ μόχθος ἢ σπίλος τίθημι · ὁ δάκτυλος οὐδός , συνέχω τε πᾶς εὐθύτης καί κρίσις , καί ὁ ἐν ἔργον μαρτυρέω γνώμων πολιτεία , ᾁδω ὁ ἦμαρ ἱλαρός ὁ πρόσωπον ὁ πρᾶξις ἐκδηλόω · β . Ἐμαλὲ δέ ἐν σύνεσις , ἀκατανόητος Καρδίη ὁ έργο καθίστημι ἐν σύ . ετοιμάζω δέ , κατά ὁ γράφω , ὁ ὀδούς κύριος , καί εὐθύς ποιέω ὁ τρίβος ὁ θεός , ἐκδάκνω δέ ὁ δεσποτικός παρουσία προσκαλέω χαλάω . πότος ἦξις πρός ἐγώ ; μονόω γάρ τοιοῦτος ἀποκρίνω λέγω . ἑτοιμάζω ἐγώ ὁ δοχεῖον ὁ διάνοια , ἐξομαλίζω ἐγώ ὁ σκληρός ὁ καρδία , πᾶς σχῖλον ἀπερύω , μή ἐάω ἐμπίς τίς ὁ σός παρουσία . Εὐθέας ποιέω ὁ ὁδός ὁ ψυχή ἐγώ , ἀπερύω τε ὁ ἰσθότρημα ὁ καρδία ἐγώ , καθαρός ἀπεργάζομαι ἐν ἐγώ λογισμός . ἑτοῖμος ἔρχομαι πρός ὑποδοχή ὁ σός παρουσία . Πότος ἦξις πρός ἐγώ ; ἐπί δέ ἀκακία , Δέσποτας ἐγώ , οὐ φροντίζω ἐν ἐγώ ὀδούς κακία . Διεπρευσμένη γάρ ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ , ἐν μέσος ὁ οἶκος ἐγώ . καί ἵνα γιγνώσκω , ὡς Ἑτοίμος ἐγώ πᾶς δικαιοσύνη κατεργάζομαι , ἄκος αὐτός ὁ έργο μετά ὁ ὁ φωνή ἐξαγγέλλω · Διεπρευσμένη , φημί , ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ , ἐν μέσος ὁ οἶκος ἐγώ . Οὐ προθύω πρό ὀφθαλμός ἐγώ πρᾶγμα παράνομος · ποιώ παράβασις μισέω . οὐ κολάζω ἐγώ Καρδίη σκαιοδιος ἐκκλίνω ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὐ γνῴσκω . Τά καταλαλέω [ 030 ] λάθρῃ εἰμί πλίσιον * αὐτός , οὗτος ἐκθλίβω . Ἐπερηφῶν ὀφθαλμός καί απαλιιστημι καρδία , οὗτος οὐ συναφίστημι . ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐπί ὁ πιστός ὁ γῆ , ὁ συγκαθίζω αὐτός μετά ἐγώ . βλέπω , ἀνάπτω , πάσσω καί πλῆξις ἐργάτης τυγχάνω ὁ μακάριος , καί πῶς μετά πολύς ὁ παρηδίας καί πεποίθησις διέξειμι ὁ πρᾶξις ὁ κατόρθωμα ; ἄρα οὖν γιγνώσκω ὁ λέγω , ἢ καταλείπω ὑπό ὁ λόγος ὁ γιγνώσκω ὁ δύναμις ὁ γράφω ; Τι γάρ φανερός ὁ λέγω ; τίς δέ οὕτως ἀμφοτέρως ὁ καταλείπω ; ἄλλος ἵνα καί κατά μέτρον ἐξετάζω αὐτός , ὡς ἔχω , ὁ λέξις παρατίθημι , φέρω δή πάλιν αὐτός ἐπαναλαμβάνω , μηνύω πῶς καί ὁράω πόσος ὠφέλεια παρέχω σύνοιδα μηνύω . Διεπρευσμένη , φημί , ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ , ἐν μέσος ὁ οἶκος ἐγώ . Πρῶτος , μέγας καί καλός ἀποδόμωμα ἢ ἀκακία , οὐ ἑός , δέ οὗτος μόνος ἵστημι ὁ κτάομαι , ἀλλά καί ἐπί ὁ πλησίος παραπέμπω · καθώς φημί ὁ Σοφία · Τέκνος , εἰμί ἄνω αὐδή εἰμί , σεαυτοῦ σοφός εἰμί καί ὁ πλησίος σύ · ἐν δέ κακός ἀποβαίνω , μόνος ἀνελπίζω ὁ κακός . καλός οὖν ἢ ἀκακία , δεσποτικός ὁ μίμησις , θεικός ὁ ὁμοίωσις . Ἄκακος γάρ καί ὅσιος ὁ κύριος . Ἄτη ἢ ἀκακία , ψυχή εἰμί φυλακτήριον διάνοια καθαρίζω , ἠθέω καταστολή , λογισμός ἡσυχία , πρόσωπον ἡμερότης , πρᾶξις ὀφθάλμιον , Φιλασίας καθηγεμών , μήτηρ ἀγάπη , πίστη ομοειωσμος , τελείωσις δικαιοσύνη καί ἀπατεωλῶς ῥίζα πᾶς ἀρετή . καί θεμέλιος ὁ ὅλος αγαλοτητη ὑπάρχω ἢ ἀκακία . οὐχ οἷος ὁράω ὁ ὑπόστασις , οὐ ἐπιστάτης ὀργή ὁ ἀγριότης , οὐ γιγνώσκω κακία ὁ ἐνέργεια · οὐδέ εἰμί ὅς βασίλισσα ὑπό πᾶς ὁ ἀρετή ορυφωρουμενω . Καλός οὖν ἢ ἀκακία , τοσοῦτος ἀγαθός αἰτία τυγχάνω . ἐκ οὗτος κατάρχω λέγω · Διεπρευσμένη ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ . καί οὐ ἀπλόος λέγω , ἐν ἀκακία , ἀλλά , ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ , ἀντί ὁ , οὐ ἕτερος μέν ἔχω ἐπί στόμα , ἕτερος δέ ἐν καρδία · οὐδέ ὁ μέν στόμα λαλέω εἰρηνικός , ὁ δέ καρδία λογίζομαι κακός · ἀλλά ὅς ἡμέτερος ὁ στόμα , τοιοῦτος · καί ὁ καρδία διαλογίζομαι . Διεπρευσμένη οὖν ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ , ἐν μέσος ὁ οἶκος ἐγώ . ἐνταῦθα οἶκος , ἄνταπτη , οὐ ὁ γεωροπητόν οὗτος , ἐκ λίθος καί ξυλών σύγκειμαι , οὐδέ ὁ ἐκ ἄμορφος ὕλη σκευάζω , ἀλλά ὁ λογικός ὁ ψυχή νόος , ὁ πρός ὁ ἔνδοθεν ἀόρατος εἰκών ὁ ἐξωθεν ἀποτυπόω , ὁ ὑπό ὁ νοερός καί λογικός φύσις μορφόω , ὁ ὑπό ὁ θεῖον ἐμφύσημα ζῳοποιέω , ὁ φέρω ὁ ψυχή καί ὑπό ὁ ψυχή φέρω , ὁ δεκτικός ὁ χάρισμα ὁ ἀκίνητος δύναμις . ἐν μέσος οὗτος ἐπαρεκίνησις . Μέσον δέ καλέω ὁ ἡγεμονικός ὁ καρδία , ἐπεί μέσος κεῖμαι ὁ ὅλος σῶμα ὁ ἀνθρώπινος . Κακός δέ ὑπάρχω ὁ διαλογισμός , καί ἐνθύμησις , ὡς καί ὁ Σωτήρ φημί · ἐκ καρδία ἐξέρχομαι διαλογισμός πονηρός . ἐν οὗτος γάρ κατά ὁ κίνησις ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὀρθόδοξος ἐν γέννησις , ἢ Καρδίη κινέω · τάραχος ἐάν συμβαίνω , ἢ Καρδίη δορυβέται · ἐχθρός ἐπανάστασις ἐάν τυγχάνω , ἢ Καρδίη παρατάσσω · φόβος ἐάν γεννητής , ἢ Καρδίη παλμός · ἔνδοθεν τινάσσω συντινάσσω καί ὁ παρακείμενος μέλος ὁ σῶμα , καί ἀπολείπω , καί πάλιν ἐπισπάω , οὐ συγχωρέω συχάζω , ἀλλά συχνός κινέω μέγας ὁ ἀγών παρέχω , καί ὅλος ταράσσω ὁ σῶμα , ἀλλοιόω καί ὁ χρῶμα , μεταβάλλω καί ὁ σχῆμα , μεταποιέω τε ὁ ὄψ , πλιδὸν καί ὁ πρόσωπον ἀπεργάζομαι , ἵστημι ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐνέργεια , ὑπότροπος ποιέω ὁ χεῖλος , ὁ γόνυ παραλεί ὁ εὐστασία , καί ὁ ὁ πᾶς κινέω γαμάω συνοδεύω , ψυχή ἀποδείκνυμι , καί ὅλος , ὡς εἰμί λέγω , ἄγριος καί νεκραιδιος ἀποτελέω ὁ ἄνθρωπος καί πολέμιος συμβιόω , σπεύδω μέν πεινέω πρός ὁ μάχη , ἀγών δέ μή ἑρμόσιος , ἑκών δέ καταγωνίζομαι ὁ πάλιν . Τά δέ παύω , [ 1610 ] καί νίκη γίνομαι , ὑπό ὁ αὐτός ῥοπή μεταβάλλω , στρέφω εἰς εὐφροσύνη , ἡσυχία ἀπαγγέλλω , καί χαίρω ποιέω ὁ Αἴας ταράσσω , καί πάλιν εἰς ὁ πρῶτος ἐπανακαλέω κατάστασις , ἐν ἕκαστος μελέτη ἀποδίδωμι ὁ χρῆσις · πάλιν γαροποιέω ὁ ὀφθαλμός , καταστρέλλει ὁ χεῖλος , ὑγιής ἀποτελέω ὁ ὁ γλῶσσα ὄργανον , ἡμερόω ὁ ὄψ , καί ὡς τός καλός ἥλιος ἐπαναστρέφω εἰς ὁ ἀρχαῖος τάξις φέρω ὁ ἄνθρωπος . γ . ἄλλος οὐ τοιοῦτος , ὁ δίκαιος , οὐδέ τάραχος ἢ ψυχή δεγίμου ἐν ὁ καρδία . κἀν γάρ ἐχθρός συμβαίνω ἐπανάστασις , λέγω θαρσέω · ἐάν παρατάσσω ἐπί ἐγώ παρεμιθολος , οὐ κεινόω ὁ καρδία ἐγώ · ἐάν ἐπανίστημι ἐπί ἐγώ πόλεμος , ἐν οὗτος ἑγώ ἐλπίζω . Διὸ οὗτος φημί , Διεπρευσμένη ἐν ἀκακία Καρδίη ἐγώ , ἐν μέσος ὁ οἶκος ἐγώ · τουτέστι , διασκοπέω , ἐρευνάω δέ κατά ἐμαυτοῦ , ἵνα μή τις βία πικρία ἀναφύω ἐνοχλέω καί μαίνομαι ὁ αἰσθητήριον ὁ καρδία ἐγώ · ἀλλά ἵνα ἢ ἀκακία ἐν ἐγώ σωφρόνως πᾶς γεννητής μέν πρόξενος ὁ ἀρετή · οὐδέ οὐ προτίθημι πρό ὀφθαλμός ἐγώ πρᾶγμα παράνομος . οὐ γάρ ἔχω σκοπός ὁ ἁμαρτάνω , οὐδέ προκείμενος ἐγώ παράνομος , ἀλλά ἕτερος ὁ σωτηρία κατεργάζομαι · ἀλλά εἰμί πρό ὁ ὀφθαλμός ἐγώ οὐδός θεός , ὁ ἐντολή , έργο δικαιοσύνη , πᾶς κατά νόμος πολιτεία . Οὐ προτίθημι πρό ὀφθαλμός ἐγώ πρᾶγμα παράνομος . ὅσος γάρ σκοπός ὁ ἁμαρτάνω , οὗτος πρόκειμαι καί ὁ παράνομος , καί ἔχω ὑπέρ προηγούμενος ὁ ἁμαρτία , πρό ὁ ὀφθαλμός κατά καρδία , ἔπειτα καί ὅλος εἰς αὐτός ἀνατείνω ὁ ἡμέτερος ὁ διάνοια , οὕτως τρέχω εἰς ὁ παράνομος . ἐγώ δέ οὗτος ἀλλότριος ἡμέτερος . οὐ γάρ εἰμί πρό ὀφθαλμός ἐγώ πρᾶγμα παράνομος , ἀλλά ὅλος ἐγώ ὁ σκοπός εἰμί , ὁ κατά νόμος πολιτεύω . Ἀλλᾶ καί ποιέω παράβασις μισέω . οὐ μόνος αὐτός οὐδέ πρός ὁ θεός νόμος πράσσω εδουλομεις , ἀλλά καί ὁ παραβινοῦντας ὁ νόμος μισέω · ποιέω γάρ παράβασις μισέω . ἐνταῦθα δέ διπτῶς νοέω ὁ , ποιέω παράβασις μισέω . ὁ μέν γάρ εἰμί παραβαίνω ὁ ὁ θεός ἐντολή , καί ὁ δικαίωμα , καί ὁ κρίμα · καί εἰμί οὗτος παραβάτης νόμος . ἄλλος πάλιν παραβαίνω αὐτός ὁ σωτηρία ὁ Δεσπότου ὁμοιολογία , καί εἰμί παραβάτης θεός . Πολύς δέ διαφορά μεταξύ ὁ αὐτός παράβασις . ὁ μέν γάρ ἐπί ἐλπίς ἔχω σωτηρία , ὁ βία ὁ ὁ θεός γνῶσις κτάομαι · ὁ δέ πάντῃ ὁ σωτηρία ἐκπίπτω , αὐτός ὁ αἰτία ὁ σωτηρία ἀρνέομαι . ἐγώ οὖν , φημί , πᾶς ὁ ποιέω παράβασις μισέω . Ἀρχή γάρ ἁμαρτία , ἀφίστημι ἀπό ὁ θεός , ὡς φημί ὁ σοφός . Ἡμεῖς δέ οὐ μόνος οὐ μισέω ὁ παραβάτης , ἀλλά καί ὡς φίλος ἀσπάζομαι , ὅσον ὁ τοιοῦτος μή δέ ὁ χαίρω λέγω . οὐχ εἰμί γάρ εἰρήνη ὁ ἀσεβής , λέγω κύριος · καί μετά αὐτός βαδίζω καί πίνω , ὅς καί ὁ ἀπάτη ἀπορρήγνυμι ἀπό ἑαυτοῦ .