joannes-chrysostomus.in-psalmum-100-sp pg055_0625.4
τῆς ἀδελφῆς · Μωυσέως ἀμαρτίαν , λεπρώσαν ἀπ’ ἑαυτῆς πικρευθὸν ἀπέδειξεν , ὀργὴν δὲ κατ’ αὐτῆς καὶ θυμὸν ἐπἡγάγε παρὰ τοῦ Δεσπότου . Αὐτὴ καὶ ὀλοὺς οἴκους ἀνατρέπει καὶ πόλεις εἰρηνοῦσας εἰς πόλεμον ἐξέγειρεν . Αὐτὴ καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης τὰ δεσμὰ διαλύει , καὶ τῆς μετὰ τῆς ἀγάπης τῆς συνδέσμων διαρρήσσει . Αὐτὴ καὶ τὸν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Θεοῦ ἀριστόσω παρανοῦν ἐκθλίψει , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλίας ἀποστῖσει , μακρὰν τῆς ἀληθείας ἀπάξει . Αὐτὴ παρὰ τὴν πρώτην καὶ τῆς ἀπωλείας τοῦ πρωτοπλάστου Ἄδων αἰτία γεγένεταί , καὶ τῆς ἐν τῇ παραδείσῳ διαίτης , καὶ τῆς ἐπουρανίου τρυφῆς ἀπεστέρησεν . Εἰσελθοῦσα γὰρ εἰς τὸ στόμα τοῦ δρεως καὶ ψεῦδος ἐργασαμένη κατὰ τῆς ἀνευθοῦς τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητος , καὶ εἰποῦσα , Τί σοι εἶπεν ὁ Θεός , Οὐ μὴ φάγησθε ἀπὸ πάντων ξύλων τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ ; παραδίκην ἤγαγε τῆς ἐντολῆς , ἀπὸ τῆς ἀληθείας διατρέχουσα τὸν ὑπὸ κινον · καὶ τὸν συνὸλον ὄντα τὴν Δεσπὴν πρὸς ἑαυτὴν ἐπισπασαμένη , ὅτι ἐχθρὸν διὰ τῆς ἀπάτης κατέστησεν , καὶ ἀλλοτρίους εἰς ἀπατὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπέδειξε . Φευσώμεθα τοίνυν τῆς καταλαλίας , μακρὰν αὐτῆς τρέμενοι , ἵνα μὴ μάτην ἐχθραν πρὸς τὸν ἑαυτῶν Δεσπὴν κατισχύσωμεν . [ 642 ] Παισιώμεθα τῆς καταλαλίας , ἵνα μὴ δίκαιοι κριθαί τῆς ἀληθείας γινώμεθα , καὶ κατὰ τοῦ νόμου ὡς ψευδεῖς μάρτυρες εὐρεθῶμεν . Ὁ γὰρ καταλαλῶν , φησίν , ἀδελφῷ , ἢ κρίνον τὸν ἀδελφόν , καταλαλεῖ νόμου , καὶ κρίνει νόμον . Εἰ δὲ νόμον κρίνεις , οὐκ ἐστι ποιητὴς νόμου εἰ , ἀλλὰ κριτής . Εἰς δὲ ἐστιν ὁ κριτὴς καὶ νομοθέτης , ὁ δυνάμενος σώσαι καὶ ἀπολέσαι . Βλέπεις , ἀγαπητέ , πόσον ἔχει βάρος ἡ καταλαλία ; Παισιώμεθα ταύτης , ἵνα μὴ κρίσιν αὐτὸς ἐπαγάγωμεν . Ἀποδιώκωμεν ἀπ’ ἡμῶν καὶ τοὺς καταλαλεῖν βουλομένους , ἵνα μὴ ἀλλοτρίους κακοὺς συντιθέμενοι , ἑαυτοὺς ἀπωλείᾳ προξενήσωμεν · καὶ μὴ ἡδόμεν ἀκούομεν τῶν καταλαλούντων , ἵνα μὴ διαβολικὸν ἐνθυμημάτων πληρωθῶμεν . Καὶ γὰρ αὐτὴ ἡ καταλαλία διαβολικὴ ὀνομάζεται , φυσιχὴν ἐκ τῆς τοῦ γεγεννητοῦ δεξαμένη τὴν προσηγορίαν , ὅταν τῇ καταλαλίᾳ σχολάζων δουλεύῃ τῷ διαβόλῳ , τὰ τῆς διαβολῆς ἔργα διαπράττωμενος . Ὁ δὲ τὸν τοιούτων μὴ προσιέμενος , ἑαυτὸν μὲν ἐλευθεροῖ τῆς διακονίας ταύτης ἀμαρτίας , τὸν δὲ ἀμαρτάνοντα ἀναστρέφει μὴ δίκαιν ἐπιφέρων κατὰ τοῦ πλησίον κατηγορίαν · ἐλευθερὸν δὲ καὶ τὸν καταλαλοῦμενον τῆς κατηγορίας ἀπεργάζεται · εἰρήνην δὲ βραβευτής καὶ φίλας καθηγητής γίνεται , τὴν τοῦ καταλαλοῦν προαίρειν μυστατήσεως . Μάθωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ ἔργον μυστατῶμενοι b λέγειν · Τὸν καταλαλοῦντα λάθρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ , τοῦτον ἐξεδιώκων .
Lemmas: ὁ ἀδελφή · Μωυσῆς ἁμαρτία , λεπρόω ἀπό ἑαυτοῦ πικρευθὸν ἀποδείκνυμι , ὀργή δέ κατά αὐτηες͂ς καί θυμός ἐπάγω παρά ὁ Δεσπότου . Αὐτή καί ὀλός οἶκος ἀνατρέπω καί πόλις εἰρηνέω εἰς πόλεμος ἐξεγείρω . Αὐτή καί ὁ καλός εἰρήνη ὁ δεσμός διαλύω , καί ὁ μετά ὁ ἀγάπη ὁ σύνδεσμος διαρρήγνυμι . Αὐτή καί ὁ ἐν ὁ ὄνομα ὁ θεός ἀριστάω παρανέω ἐκθλίβω , καί ὁ ὁ θεός φίλιος ἀφίστημι , μακράν ὁ ἀλήθεια ἀπάγω . Αὐτή παρά ὁ πρῶτος καί ὁ ἀπώλεια ὁ πρωτόπλαστος Ἄδων αἰτία γενέτης , καί ὁ ἐν ὁ παράδεισος δίαιτα , καί ὁ ἐπουράνιος τρυφή ἀποστερέω . εἰσέρχομαι γάρ εἰς ὁ στόμα ὁ δρεως καί ψεῦδος ἐργάζομαι κατά ὁ ἀνευθοῦς ὁ θεός ἀγαθότης , καί λέγω , τις σύ λέγω ὁ θεός , οὐ μή ἐσθίω ἀπό πᾶς ξυλών ὁ ἐν ὁ παράδεισος ; παραδικέω ἄγω ὁ ἐντολή , ἀπό ὁ ἀλήθεια διατρέχω ὁ ὑπό Κινόν · καί ὁ σύνολος εἰμί ὁ Δεσπὴν πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω , ὅτι ἐχθρός διά ὁ ἀπάτη καθίστημι , καί ἀλλότριος εἰς ἀπάτη ὁ ἀγαθός ἀποδείκνυμι . φευσαω τοίνυν ὁ καταλαλιά , μακράν αὐτηες͂ς τρέμω , ἵνα μή μάτην ἐχθρός πρός ὁ ἑαυτοῦ Δεσπὴν κατισχύω . [ 642 ] παισιμαι ὁ καταλαλιά , ἵνα μή δίκαιος κριθή ὁ ἀλήθεια γίγνομαι , καί κατά ὁ νόμος ὡς ψευδής μάρτυς εὑρίσκω . ὁ γάρ καταλαλέω , φημί , ἀδελφός , ἢ κρίνον ὁ ἀδελφός , καταλαλέω νόμος , καί κρίνω νόμος . εἰμί δέ νόμος κρίνω , οὐ εἰμί ποιητής νόμος εἰμί , ἀλλά κριτής . εἰς δέ εἰμί ὁ κριτής καί νομοθέτης , ὁ δύναμαι σῴζω καί ἀπόλλυμι . βλέπω , ἀγαπητός , πόσος ἔχω βάρος ὁ καταλαλία ; παισιμαι οὗτος , ἵνα μή κρίσις αὐτός ἐπάγω . ἀποδιώκω ἀπό ἐγώ καί ὁ καταλαλέω βούλομαι , ἵνα μή ἀλλότριος κακός συντίθημι , ἑαυτοῦ ἀπώλεια προξενέω · καί μή ἀείδω ἀκούω ὁ καταλαλέω , ἵνα μή διαβολικός ἐνθύμημα πληρόω . καί γάρ αὐτός ὁ καταλαλία διαβολικός ὀνομάζω , φυσικός ἐκ ὁ ὁ γεννητής δείκνυμι Τάν προσηγορία , ὅταν ὁ καταλαλία σχολάζω δουλεύω ὁ διάβολος , ὁ ὁ διαβολή έργο διαπράσσω . ὁ δέ ὁ τοιοῦτος μή προσίημι , ἑαυτοῦ μέν ἐλευθερόω ὁ διακονία οὗτος ἁμαρτία , ὁ δέ ἁμαρτάνω ἀναστρέφω μή δίκη ἐπιφέρω κατά ὁ πλησίος κατηγορία · ἐλεύθερος δέ καί ὁ καταλαλέω ὁ κατηγορία ἀπεργάζομαι · εἰρήνη δέ βραβευτής καί φίλος καθηγητής γίγνομαι , ὁ ὁ καταλαλέω προαιρέω μυστατήσεως . Μάθωμεν καί ἐγώ ὁ ἔργον μυστατῶμενοι b λέγω · Τώς καταλαλέω λάθρῃ ὁ πλησίος αὐτός , οὗτος ἐκδιώκω .