joannes-chrysostomus.in-psalmos-101-107-sp pg055_0664.2
θλεπτοί , ἀσμοῖ παντελῶς εἰσι , καὶ ὑπ᾽ αὐτῶν ἐκείνων καταφρονούμενοι . Εἰ γάρ καὶ σωματικῶς οἱ Ἰουδαῖοι πληθύνουσι κατὰ τὰ , Καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν νιῶν Ἰσραὴλ , ὡς ὁ ἄμμος τῆς θαλάσσης , ἀλλ᾽ οὐ πάντας ἀξίους ἀποφαίνει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · λέγει γὰρ διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου · Ἐὰν γένωνται υἱοὶ Ἰσραὴλ , ὡς ὁ ἄμμος τῆς θαλάσσης , τὸ κατάλειμμα σωθήσεται · ὅπερ μὲν λέγει , ὅτι Ἀληθῶς , καὶ κατεσθῆχθησαν ἀπὸ συνοχῆς κακῆς καὶ ταλαιπωρίας . Ἄλλα ταῦτα μὲν οἱ πολλοί · οἱ δὲ προύχοντες ἐν ἑαυτοῖς καὶ γνώσει παρεδίδουν ἐξουδενώσει , οὓς δὲ Καὶ ἐπλάσθησεν ὁ Θεὸς ἐν ἀβάτῳ , καὶ οὐχ ὀδῶ . Καὶ ἐπλάσθησεν αὐτοῖς ἐν ἀβάτῳ , καὶ οὐχ ὀδῶ . Ὁ δὲ Σύμμαχος οὕτως · Καὶ πλανήσεται αὐτοῖς ἐν ματαιότητι διανοίας . Ὁ δὲ Θεὸς οὐχ ἐπάγει πλάνην , ἀλλὰ τοῖς μὴ πειθομένοις αὐτῷ , ἀκυβερνήτους ἐξ᾽ οἱ δὲ ἀκυβερνήτους τῆδε κάκεισε περιφέρεσθαι , πλανῶνται . Τοῦτο καὶ Ἰουδαῖοι πεπλανῆσθαι τὴν εὐθεῖαν γὰρ καταλιπόντες ὀδὸν τοῖς οἰκείοις ἐπονται λογισμοῖς . Καὶ ἐδοθῆσεν πένθη εἰς σκωξίας , καὶ θῆστο , ὡς πρόβατα , πατρίδι . Ὁ δὲ Σύμμαχος · Καὶ ὀχυρώσεως πένθη ἀπὸ κακώσεως . Πένθος δὲ λέγει τὸν ἐξ ἔθνων λαόν . Καὶ ἔθετο , ὡς πρόβατα , πατρίδι . Ὁ δὲ Ἀκύλας · Καὶ θήσεσθαι , ὡς ποίμνιον συγγενείας . Καὶ ὁ Σύμμαχος · Καὶ τάξει , ὡς ποίμνια , τὰς συγγενείας . Λέγει δὲ τὰς κατὰ πόλιν καὶ χώραν συστάσεις Ἐκκλησίας . Καὶ ὁ Σωτὴρ δὲ φησὶ περὶ τοῦ ἰδίου λαοῦ · Τὰ ἐμὰ πρόβατα τῆς ἐμῆς φωνῆς ἀκούει . Ὁ δὲ περὶ μελλόντων καὶ μὴτι παρόντων φησιν · Ὁφθήσεται εὐθεῖς καὶ εὐγραφοθήσονται , καὶ πᾶσα ἄνομα ἐμμελέσει στόμα αὐτῆς . Ταῦτα γάρ δρῶντες οἱ μὲν εὐθύνῃ λογισμοῖς χειρῶνται , θυμιατὸς ἐπιμίσγεται · οἱ δὲ δυσθεῖς καὶ παρανόμια συζῆν προαιροῦνται , κτυπεῖν εἰς τὴν καὶ συζῆν ἀναγκάζονται , τῇ δικαλὰ χαλινουμένῃ ψυχῇ . Τίνα δὲ δύνανται , ἀλλὰ τὴν ἀπὸ τῶν χειρῶν ἐπὶ τὰ κρεῖττον μεταβολήν ; Διὸ τοῖς τὰ τέλη τῶν προφητῶν τεθεασμένοις ἐλεγε ν ὁ Σωτήρ · Γνῶν δὲ μακάριοι ὀφθαλμοί , ὅτι βλέπουσιν , ὁ πολλοὶ προφῆται ἐπεθύμησαν ἰδεῖν , καὶ οὐχ εἶδον . Ἄνομίαν δὲ νοήσεις τὸν διάβολον , [ 682 ] καὶ πάντα τὸν κατ᾽ αὐτὴν πεισθῆντα . Τὰς σοφοὺς καὶ φυλάξει ταῦτα , καὶ συνηθίσουν τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου · Τὸ πολὺ γὰρ αὐτῶν ἀνάκειται πνευματικῇ διανοίᾳ , καὶ δεῖται σοφίας εἰς νόησιν . Ἄλλ᾽ οἱ διαγιγνώσκοντες τὰς φιλανθρωπίας τοῦ Σωτῆρος οἰκονομίας , οὐτε τὸ τὰς θείας νοουθείας φυλάξει , παντὸς , ἀλλὰ τοῦ βουνοῦς πρὸς τὸν Δεσπότην · Ἀποκαλύψω σου ὀφθαλμούς μου , καὶ κατανοήσω τὰ θαυμασία ἐκ τοῦ νόμου σου . Δι᾽ ὧν δὲ λέγει , Συνηθίσουν , ὡς μέλλουσαν τοῖς ἐξ ἔθνων τὴν θεωρίαν ἀνέμενεν · φ᾽ ἡ δόξα Χριστῷ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: θλεπτοί , ᾀσμός παντελῶς εἰμί , καί ὑπό αὐτός ἐκεῖνος καταφρονέω . εἰμί γάρ καί σωματικός ὁ Ἰουδαῖος πληθύνω κατά ὁ , καί ὁ ἀριθμός ὁ Νίων Ἰσραήλ , ὡς ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα , ἀλλά οὖον πᾶς ἄξιος ἀποφαίνω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · λέγω γάρ διά Ἠσαΐας ὁ προφήτης · ἐάν γίγνομαι υἱός Ἰσραήλ , ὡς ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα , ὁ κατάλειμμα σῴζω · ὅσπερ μέν λέγω , ὅτι ἀληθής , καί κατέχω ἀπό συνοχεύς κακός καί ταλαιπωρία . ἄλλος οὗτος μέν ὁ πολύς · ὁ δέ προέχω ἐν ἑαυτοῦ καί γνῶσις παραδίδωμι ἐξουδένωσις , ὅς δέ καί πλάσσω ὁ θεός ἐν ἄβατος , καί οὐ ὁδός . καί πλάσσω αὐτός ἐν ἄβατος , καί οὐ ὁδός . ὁ δέ Σύμμαχος οὕτως · καί πλανάω αὐτός ἐν ματαιότης διάνοια . ὁ δέ θεός οὐ ἐπάγω πλάνη , ἀλλά ὁ μή πείθω αὐτός , ακυβέρνητος ἔξω ὁ δέ ακυβέρνητος τῆδε κἀκεῖσε περιφέρω , πλανάω . οὗτος καί Ἰουδαῖος πλανάω ὁ εὐθύς γάρ καταλείπω ὁδός ὁ οἰκέω ἕπω λογισμός . καί δίδωμι πένθος εἰς σκωξίας , καί τίθημι , ὡς πρόβατον , πατρίς . ὁ δέ Σύμμαχος · καί ὀχύρωσις πένθος ἀπό κάκωσις . πένθος δέ λέγω ὁ ἐκ ἔθνος λαός . καί τίθημι , ὡς πρόβατον , πατρίς . ὁ δέ Ἀκύλας · καί τίθημι , ὡς ποίμνη συγγένεια . καί ὁ Σύμμαχος · καί τάξις , ὡς ποίμνιον , ὁ συγγένεια . Λέγος δέ ὁ κατά πόλις καί χώρα σύστασις ἐκκλησία . καί ὁ Σωτήρ δέ φημί περί ὁ ἴδιος λαός · ὁ ἐμός πρόβατον ὁ ἐμός φωνή ἀκούω . ὁ δέ περί μέλλω καί μῆτις πάρειμι φημί · ὁράω εὐθύς καί ἐγγράφω , καί πᾶς ἄνομος ἐμμελέσει στόμα αὐτός . οὗτος γάρ δράω ὁ μέν εὐθύνω λογισμός χειρόομαι , θυμιατός ἐπιμίσγω · ὁ δέ δυσθεῖς καί παρωνύμιο συζάω προαιρέω , κτυπέω εἰς ὁ καί συζάω ἀναγκάζω , ὁ δικαλος χαλινόω Ψυχή . τίς δέ δύναμαι , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ χείρ ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή ; Διὸ ὁ ὁ τέλος ὁ προφήτης θεάομαι λέγω Ν ὁ Σωτήρ · γιγνώσκω δέ μακάριος ὀφθαλμός , ὅτι βλέπω , ὁ πολύς προφήτης ἐπιθυμέω ὁράω , καί οὐ εἶδον . ἀνομία δέ νοέω ὁ διάβολος , [ 682 ] καί πᾶς ὁ κατά αὐτός πείθω . ὁ σοφός καί φυλάσσω οὗτος , καί συνηθίζω ὁ ἔλεος ὁ κύριος · ὁ πολύς γάρ αὐτός ἀνάκειμαι πνευματικός διάνοια , καί δήω σοφία εἰς νόησις . ἄλλος ὁ διαγιγνώσκω ὁ φιλανθρωπία ὁ Σωτήρ οἰκονομία , οὐ ὁ ὁ θεῖος νοουθειος φυλάσσω , πᾶς , ἀλλά ὁ βουνός πρός ὁ δεσπότης · ἀποκαλύπτω σύ ὀφθαλμός ἐγώ , καί κατανοέω ὁ θαυμάσιος ἐκ ὁ νόμος σύ . διά ὅς δέ λέγω , συνηθίζω , ὡς μέλλω ὁ ἐκ ἔθνος ὁ θεωρία ἀναμένω · ἀπό ὁ δόξα Χριστός εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .