joannes-chrysostomus.in-psalmos-101-107-sp pg055_0645.4
Ἵμνεῖν καὶ οὗτος ὁ ψαλμὸς παρακαλεῦσται τὴν τῶν ὅλων Θεόν . Δηλοῖ δὲ καὶ ἡ ἐπιγραφὴ . Τὸ γὰρ Ἀλληλούια , Αἰνεῖτε τὸν Κύριον , ἐρμηνεύεται . Ἀναμνηστικὴ δὲ τῶν τε πρὸς τοὺς πατριάρχας ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγενημένων ὑποσχέσεων , καὶ τῶν δὲ ἐκείνοις ὑπ' [ 662 ] αὐτοῦ παραχεθέντων ἀγαθῶν τοῖς ἐκείνων ἐχθροῖς · ἵνα γὰρ καὶ τούτων κακείνων ἡ μνήμη τοὺς ποσοῦν ἀγαθῶν ἀπολαύσαντας εἰς ζῆλον τῶν προγόνων ἀρετῶν ἐρεθίσαι καὶ παραθῆσαι · διδάσκει δὲ κατὰ ταῦτόν καὶ τὸν νέον λαόν , ὡς οὐκ ἀδίκως τὸν ἀχάριστον ἐκείνον λαὸν τῆς οἰκείας κληρονομίας ἐγύμνωσεν . Ἐπειδὴ γὰρ λαὸς Θεοῦ ἐχρημάτιζεν , καὶ προφανῶς τῆς ὕειας πρεσβείας ἀπεδέχοντο , ἔρημοι δὲ ταύτης ὑστερον ἐγένοντο παντελῶς , διὰ τῶν προκειμένων ψαλμῶν διδάσκει πάντας ἀνθρώπους , ὅσα μὲν αὐτοὺς εὐεργέτησεν , ὅπως τὸ ἀχάριστοι περὶ τὰς εὐεργεσίας ἐκείνοι γεγένεσθαι · ὡς δὲ ὁμοῖ καὶ τῆς κατ' ἐκείνους ἐξενεβλείσεν · φησιν τὸ δικαίωμα καταμαθόντες ἅπαντες , καὶ τῆς ἀχαριστίας ὁρῶντες τὰ ἐπίχειρα , μὴ τὴν αὐτὴν ἐκείνοις βαδίσειν ὁδόν , ἀλλὰ τὴν εὐδαίαν ὁδεύειν . Τὴν δὲ τοῦ Ἀλληλούια ἐρμήνευσεν ἐν τούτοις εἶναι λέγουσιν . Αἴνον τῷ Θεῷ . Ἰαώ · τοῦ δέ , Ἰαώ , Ἑβραῖοι ὀνομασίαν ὡσπερ τινὰ τῷ Θεῷ κατέλιπον ἀνερμηνευτον . Ἀναγκαίως τοίνυν ἠγείσται τοῦτο τοῦ παρόντος ψαλμοῦ . Πρὸς δοξολογίαν γὰρ Θεοῦ τείνει τὰ ἐν αὐτῷ , ὡσπερ οὖν γερόμενα , οὕτω δὴ καὶ λεγόμενα . Πρώτως τοίνυν ὁ παρὼν τυγχάνει ψαλμὸς τῶν ἐπιγεγραμμένων , τῷ Ἀλληλούια . Ὁμαι δὲ ταύτην ἔχειν τὴν ἐπιγραφήν , διὰ τὸ ξένου τυγχάνειν χαρακτήρος παρὰ τοὺς ψαλμούς καὶ τὰ περὶ τὴν φθόνην . Οὐ δὲ γὰρ μοι δοκοῦσιν οὕτοι αἴνους καὶ ὕμνους περιέχειν εἰς τὸν Θεόν · καὶ εἰκότως · τὸ γὰρ Ἀλληλούια ἐρμηνεύεται , Αἰνεῖτε τὸν Κύριον · οὐδὲ διὰ ψαλτρίου χρουσθέντες , οὐδὲ δι' ὀψῶν λεχθέντες , ἀλλ' αὐτὸ τοῦτο εἶναι καὶ ὕμνον τυγχάνοντες , καὶ τὰς τοῦ Θεοῦ εὐεργεσίας εἰς ἀνθρώπους περιέχοντες .
Lemmas: Ἵμνεῖν καί οὗτος ὁ ψαλμός παρακαλέω ὁ ὁ ὅλος Θεός . δηλόω δέ καί ὁ ἐπιγραφή . ὁ γάρ ἀλληλούια , αἰνέω ὁ κύριος , ἑρμηνεύω . ἀναμνηστική δέ ὁ τε πρός ὁ πατριάρχης ὑπό ὁ Θεός γίγνομαι ὑπόσχεσις , καί ὁ δέ ἐκεῖνος ὑπό [ 662 ] αὐτός παράγω ἀγαθός ὁ ἐκεῖνος ἐχθρός · ἵνα γάρ καί οὗτος ἐκεῖνος ὁ μνήμη ὁ ποσόω ἀγαθός ἀπολαύω εἰς ζῆλος ὁ πρόγονος ἀρετή ἐρεθίζω καί παρατίθημι · διδάσκω δέ κατά αὐτός καί ὁ νέος λαός , ὡς οὐ ἄδικος ὁ ἀχάριστος ἐκεῖνος λαός ὁ οἰκεῖος κληρονομία γυμνόω . ἐπεί γάρ λαός Θεός χρηματίζω , καί προφανῶς ὁ ὕω πρέσβυς ἀποδέχομαι , ἐρῆμος δέ οὗτος ὕστερος γίγνομαι παντελῶς , διά ὁ πρόκειμαι ψαλμός διδάσκω πᾶς ἄνθρωπος , ὅσος μέν αὐτός εὐεργετέω , ὅπως ὁ ἀχάριστος περί ὁ εὐεργεσία ἐκεῖνος γίγνομαι · ὡς δέ ὁμός καί ὁ κατά ἐκεῖνος ἐξενεβλείσεν · φημί ὁ δικαίωμα καταμανθάνω ἅπας , καί ὁ ἀχαριστία ὁράω ὁ ἐπίχειρα , μή ὁ αὐτός ἐκεῖνος βάδισις ὁδός , ἀλλά ὁ ευδαις ὁδεύω . ὁ δέ ὁ ἀλληλούια ερμηνεύω ἐν οὗτος εἰμί λέγω . Αἶνος ὁ Θεός . Ἰαώ · ὁ δέ , Ἰαώ , Ἑβραῖος ὀνομασία ὡς τις ὁ Θεός καταλείπω ἀνερμηνεύω . ἀναγκαῖος τοίνυν ηγειειμι οὗτος ὁ πάρειμι ψαλμός . πρός δοξολογία γάρ Θεός τείνω ὁ ἐν αὐτός , ὡς οὖν γερόμενα , οὗτος δή καί λέγω . πρῶτος τοίνυν ὁ πάρειμι τυγχάνω ψαλμός ὁ ἐπιγράφω , ὁ ἀλληλούια . ὁμός δέ οὗτος ἔχω ὁ ἐπιγραφή , διά ὁ ξένος τυγχάνω χαρακτήρ παρά ὁ ψαλμός καί ὁ περί ὁ φθόνος . οὖον δέ γάρ ἐγώ δοκέω οὕτος αἶνος καί ὕμνος περιέχω εἰς ὁ Θεός · καί εἰκότως · ὁ γάρ ἀλληλούια ἑρμηνεύω , αἰνέω ὁ κύριος · οὐδέ διά ψαλτρίου κρούω , οὐδέ διά ὄψον λέγω , ἀλλά αὐτός οὗτος εἰμί καί ὕμνος τυγχάνω , καί ὁ ὁ Θεός εὐεργεσία εἰς ἄνθρωπος περιέχω .