joannes-chrysostomus.in-psalmos-101-107-sp pg055_0636.4
γ' . Πατρὸς ἀγαθότητα δείκνυσι ὁ Δημιουργὸς τε καὶ 652 Ποιητής , μᾶλλον δὲ τοὺς φοβουμένους αὐτὸν οἰκτείμων εἰ·υἱὸν θέτο τάζιν . Οὐδὲ γὰρ μισῶν κατέκλασεν , ἀλλ' ἐπιτιμάμενος τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων , ἃς κατὰ μῆνας ἐπλάσεν , οὐδὲ τ' ἐκάστην συμφέρει · καὶ ἐν ἑαυτῷ δυναμεῖν τε καὶ ἀφορμὴν , ταῦτα δίδωσι , ἐπὶ τῷ κατ' ἐνέργειαν ἔχοντας αὐτὸ υἱοὺς αὐτοῦ γενέσθαι . Λέγοι δ' ἂν καὶ ὡς πέτραν ἔλαβε τοῦ πλάσματος ἡμῶν γενόμενος σάρξ , καὶ ψωσικὴν ἔχει διάθεσιν , υἱοὺς ἡμᾶς λογισάμενος . Ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν . Ἐμνήσθη δτι σάρξ ἐσμεν . Οἶδε γὰρ ὁ Δημιουργὸς τῆς φύσεως ἡμῶν τὴν ἀσθένειαν · οἶδε καὶ ποῦθεν διεπλάσθημεν , καὶ ποῦ πάλιν χωρήσομεν . Ὥς ἐν ἰκετεία δὲ , τῶν δὲ ἡμῖν τὸ χειρον προτείνουσιν . Οὐ γὰρ τὸ πᾶν ἔσμεν χοῦς , ἀλλὰ καὶ κατ' εἰκόνα Θεοῦ καὶ ὁμοίωσιν . Ὁ χοῦς οὐν ἐλεεῖντες ὁλοὶ τὴν ἀσθένειαν . Ἀνθρώπος , ὡσεὶ χόρτος ἡ ἡμέρα αὐτοῦ · ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ , οὕτως ἐξανθίσει . Ὅτι πνεῦμα διήλθεν ἐν αὐτῷ , καὶ οὐχ ὑπάρξει , καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἐπὶ τὸν τόπον αὐτοῦ . Οὐδὲν χόρτου καὶ ἄνθους διεννοήσαμεν , δὲ ἐξαρὶ μὲν τέθηλε , μετὰ δὲ βραχὺ μαραινοῦνται τε καὶ διαφθεί · περὶ γὰρ τοῦ ἔξω πάλλος ὁ λόγος ἀνθρώπου . Κατὰ γὰρ τὴν ἔνυλον ζωὴν , καθ' ἣν ἔσμεν χοῦς , ἐφ' ἡμέρας τινὰς τὸν παρόντα παρεκτεῖ νοντες χρόνον , παραβαλλόμεθα χόρτῳ χειμωνιμένῳ . Καὶ κατὰ τὸν Ἠσαΐαν γάρ , Πᾶσα σάρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου . Ἀνέπνευσεν ὁ ἥλιος , καὶ ἐξήρανεν τὸν χόρτον , καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε · δι' οὖν τὰς δοκοῦσας ἀνθρώποις εὐημερίας παραἴστησι , πλοῦτον , δόξαν , ἀξίας , ἡ δὲ χόρτου δίχην μαραίνεται . Ὁ δὲ Σὺμμάχος ἐξέδωκεν , Ὅτι πνεῦμα διέρχεται αὐτόν , εἶτα οὐχ ὑπάρχει . Πνεῦμα δὲ τὴν ψυχὴν λέγει , ἥς παρούσης καὶ ζῇ τὸ σῶμα καὶ ἐνεργεῖ · ἀποτούσης δὲ , κατακλίννυται τε καὶ φθείρεται , ὡς μηδὲ τοὺς προτέροις ἐπιγινοσκοῦσθαι χαρακτήρας , μηδὲ εἰδέναι , ὡς τοῦτο τοῦ δείνου , ἐκεῖνο δὲ τοῦ δείνου τὸ σῶμα . Καὶ τοῦτο ἴσοι τις ἂν ἀχριβειοτέρον , διακύψας εἰς τάφον . Πάντα γὰρ ὁμοίως φθορᾶς γίνεται παρανάλωμα , καὶ τοὺς προτέροις χαρακτήρας οὐ διασώζει . Τὸ δὲ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν · καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπὶ υἱοὺς νιῶν τοῖς φυλάσσουσιν τὴν διαθήκην αὐτοῦ , καὶ μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ , τοῦ ποιήσαι αὐτάς . Ἡ μὲν οὖν φύσις οὕτως ἐπίκροος · ἡ δὲ θεία φιλανθρωπία τὸν μακρινὸν χαρίζειν βίον , καὶ μέχρις ἑγγόνων διατηρεῖ τὸν τοῖς προγόνους ἀφειλομένῳ τῆς δικαιοσύνης ἀντίδοσιν . Τοιγαροῦν διὰ τοὺς πατριάρχας τὸν ἐξ αὐτῶν φύσει μετὰ ταῦτα λαβὸν τῆς κλήσεως καὶ τῆς οἰκείας ἐπισκοπῆς κατηξίωσεν . Ὅπερ δὲ Μωϋσέως ἐδήλωσε , λέγων · Μὴ ἐλιξ · Διὰ τὰς δικαιοσύνας μου ἐξελέξατό με Κύριος · σὺ γὰρ λῦος σκληροτράχηλος · Ἀλλὰ διὰ τὸ ἀγαπᾶν τὸνς πατέρας σου . Νοήσεις δὲ καὶ ἄλλως υἱοὺς τῶν δικαίων ἀνδρῶν , τοὺς τῶν ἔργων αὐτῶν θυμίζοντας . Παρατείνει δὲ διὰ παντὸς τὸ ἔλεος αὐτοῦ · ἀεὶ γὰρ ὡς φύσει ὤν ἀγαθὸς ἔλεος , τὴν σύζυγον ἔχων τῇ ἐλαίῳ τούτῳ δικαιοσύνην ἐπὶ τοὺς φυλάσσοντας τὴν διαθήκην αὐτοῦ , ἢ καὶ ἐνεργαζομέναι δ' ἀρετὰς κληρονομοῦν μελλούσων ἐπαγγελίαν . Οὐ γὰρ ἀπλῶς μεμνημένοι τῶν ἐντολῶν , ἀλλὰ πράττοντες , ἐφ' ἧ καὶ δέδωκατ · καὶ τοῦ Σωτῆρος εἰπόντος , Ὁ ἔχων τὰς ἐντολὰς μου καὶ ποιῶν αὐτάς , ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με . Κληρονομεῖ δὲ τὰς ἐπαγγελίας οὐχ ὁ μεμνημένος , ἀλλ' ὁ ποιῶν τὰς ἐντολὰς . Οὕτω τῷ Ἰού μέγρο τετάρτῳ γενεᾶς τὴν βασιλείαν τετήρηκε , καίτοι μηδὲ τελείαν εὐσέβειαν πεπτησμένον , ἀλλ' ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βασιλείας ἐπιδειξαμένῳ τὸν ζηλόν . Οὕτω τῷ θεοσεβεῖ Δαυὶδ ἀδοστον διετήρησε τὸν τοῦ γένους σπινθῆρα , καὶ ταῦτα πολλῶν δυσσεβῶν ἐν μέσῳ βεβλαστηκότων . Τοῦτον δέ , φησίν , ὁρέξει τὸν ἔλεον τοῖς φυλάσσουσιν τὴν διαθήκην αὐτοῦ , καὶ οὐχ ἀπλῶς μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ , ἀλλ' ἐπιτιθεῖσι τοῖς λόγοις τὰ ἔργα , καὶ κατὰ ταύτας τὸν οἰκεῖον θυμίζουσι βίον . Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ προῖμασε τὸν θρόνον αὐτοῦ , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει . Δεσπόζειν πάντων , ἀλλ' οὐ βασιλεύειν εἴρηται , ἐπεὶ μὴ πάντες ἄξιοι τῆς αὐτοῦ βασιλείας . Διὸ τοὺς τὴν εὐαγγελικὴν 653 κατορθοῦσι βίον τὴν νῦν ωρανὸν βασιλείαν ὁ Σωτὴρ ἐπηγγέλατο · χρατεῖ δὲ καὶ
Lemmas: γε . πατήρ ἀγαθότης δείκνυμι ὁ Δημιουργός τε καί 652 Ποιητής , μᾶλλον δέ ὁ φοβέω αὐτός οἰκτείμων εἰσέρχομαι τίθημι τάζιν . οὐδέ γάρ μισέω κατακλάω , ἀλλά ἐπιτιμάω ὁ Καρδία ὁ ἄνθρωπος , ὅς κατά μείς πλάσσω , οὐδέ τε ἕκαστος συμφέρω · καί ἐν ἑαυτοῦ δυναμέω τε καί ἀφορμή , οὗτος δίδωμι , ἐπί ὁ κατά ἐνέργεια ἔχω αὐτός υἱός αὐτός γίγνομαι . λέγω δέ εἄν καί ὡς πέτρα λαμβάνω ὁ πλάσμα ἐγώ γίγνομαι σάρξ , καί ψωσικὴν ἔχω διάθεσις , υἱός ἐγώ λογίζομαι . ὅτι2 αὐτός γιγνώσκω ὁ πλάσμα ἐγώ . Ἐμνάω δ σάρξ εἰμί . οἶδα γάρ ὁ Δημιουργός ὁ φύσις ἐγώ ὁ ἀσθένεια · οἶδα καί πούθε διαπλάσσω , καί ποῦ πάλιν χωρέω . ὥ ἐν Ἱκεσία δέ , ὁ δέ ἐγώ ὁ χείρων προτείνω . οὖον γάρ ὁ πᾶς εἰμί χοῦς , ἀλλά καί κατά εἰκών Θεός καί ὁμοίωσις . ὁ χοῦς ὀν ἐλεέω ὄλλυμι ὁ ἀσθένεια . Ἄνθρωπος , ὡσεί χόρτος ὁ ἡμέρα αὐτός · ὡσεί ἄνθος ὁ ἀγρός , οὕτως ξάνθισις . ὅτι2 πνεῦμα διέρχομαι ἐν αὐτός , καί οὐ ὑπάρχω , καί οὐ ἐπιγιγνώσκω ἐπί ὁ τόπος αὐτός . οὐδείς χόρτος καί ἄνθος διανοέομαι , δέ εξάρι μέν θάλλω , μετά δέ βραχύς μαραίνω τε καί διαφθω · περί γάρ ὁ ἔξω Πάλλος ὁ λόγος ἄνθρωπος . κατά γάρ ὁ ἔνυλος ζωή , κατά ὅς εἰμί χοῦς , ἐπί ἡμέρα τις ὁ πάρειμι παρεκθέω νοντες χρόνος , παραβάλλω χόρτος χειμωνιμένῳ . καί κατά ὁ Ἠσαΐας γάρ , πᾶσα σάρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος . ἀναπνέω ὁ ἥλιος , καί ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος αὐτός ἐκπίπτω · διά οὖν ὁ δοκέω ἄνθρωπος εὐημερία παρίστημι , πλοῦτος , δόξα , ἄξιος , ὁ δέ χόρτος διχάω μαραίνω . ὁ δέ Σύμμαχος ἐκδίδωμι , ὅτι2 πνεῦμα διέρχομαι αὐτός , εἶτα οὐ ὑπάρχω . πνεῦμα δέ ὁ ψυχή λέγω , ἥς πάρειμι καί ζῶ ὁ σῶμα καί ἐνεργέω · ἀποτίνω δέ , κατακλίνω τε καί φθείρω , ὡς μηδέ ὁ πρότερος ἐπιγιγνώσκω χαρακτήρ , μηδέ οἶδα , ὡς οὗτος ὁ δεινός , ἐκεῖνος δέ ὁ δεινός ὁ σῶμα . καί οὗτος ἴσος τις εἄν αχριβειοτερος , διακύπτω εἰς τάφος . Πάν γάρ ὁμοίως φθορά γίγνομαι παρανάλωμα , καί ὁ πρότερος χαρακτήρ οὖον διασῴζω . ὁ δέ ἔλεος ὁ κύριος ἀπό ὁ αἰών καί ἠώς ὁ αἰών ἐπί ὁ φοβέω αὐτός · καί ὁ δικαιοσύνη αὐτός ἐπί υἱός Νίων ὁ φυλάσσω ὁ διαθήκη αὐτός , καί μιμνήσκω ὁ ἐντολή αὐτός , ὁ ποιέω αὐτός . ὁ μέν οὖν φύσις οὕτως ἐπίκροος · ὁ δέ θεῖος φιλανθρωπία ὁ μακρινός χαρίζω βίος , καί μέχρι ἔγγονος διατηρέω ὁ ὁ πρόγονος ἀφαιρέω ὁ δικαιοσύνη ἀντίδοσις . τοιγάρ διά ὁ πατριάρχης ὁ ἐκ αὐτός φύσις μετά οὗτος λαμβάνω ὁ κλῆσις καί ὁ οἰκεῖος ἐπισκοπή καταξιόω . ὅπερ δέ Μωϋσῆς δηλόω , λέγω · μή ἕλιξ · Ζεύς ὁ δικαιοσύνη ἐγώ ἐκλέγω ἐγώ Κύριος · σύ γάρ Λῦος σκληροτράχηλος · ἀλλά διά ὁ ἀγαπάω ὅς πατήρ σύ . νόησις δέ καί ἄλλως υἱός ὁ Δίκαιος ἀνήρ , ὁ ὁ ἔργον αὐτός θυμίζω . παρατείνω δέ διά πᾶς ὁ ἔλεος αὐτός · ἀεί γάρ ὡς φύσις εἰμί ἀγαθός ἔλεος , ὁ σύζυγος ἔχω ὁ ἔλαιον οὗτος δικαιοσύνη ἐπί ὁ φυλάσσω ὁ διαθήκη αὐτός , ἢ καί ἐνεργάζομαι δέ ἀρετή κληρονομέω μέλλω ἐπαγγελία . οὖον γάρ ἀπλόος μιμνήσκω ὁ ἐντολή , ἀλλά πράσσω , ἐπί ἧ καί δίδωμι · καί ὁ Σωτήρ εἶπον , ὁ ἔχω ὁ ἐντολή ἐγώ καί ποιέω αὐτός , ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἀγάπη ἐγώ . κληρονομέω δέ ὁ ἐπαγγελία οὐ ὁ μιμνήσκω , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ ἐντολή . οὕτως ὁ Ἰηού μέγρο τέταρτος γενεά ὁ βασίλειος τηρέω , καίτοι μηδέ τέλειος εὐσέβεια πίπτω , ἀλλά ἐν ὁ ἀρχή ὁ βασίλεια ἐπιδείκνυμι ὁ ζῆλος . οὕτως ὁ θεοσεβής Δαυίδ ἀδοστον διατηρέω ὁ ὁ γένος σπινθήρ , καί οὗτος πολύς δυσσεβής ἐν μέσος βλαστάνω . οὗτος δέ , φημί , ὄρεξις ὁ ἔλεος ὁ φυλάσσω ὁ διαθήκη αὐτός , καί οὐ ἀπλόος μιμνήσκω ὁ ἐντολή αὐτός , ἀλλά ἐπιτίθημι ὁ λόγος ὁ ἔργον , καί κατά οὗτος ὁ οἰκέω θυμίζω βίος . Κύριος ἐν ὁ οὐρανός προμάσσω ὁ θρόνος αὐτός , καί ὁ βασίλειος αὐτός πᾶς δεσπόζω . δεσπόζω πᾶς , ἀλλά οὖον βασιλεύω εἴρω , ἐπεί μή πᾶς ἄξιος ὁ αὐτός βασίλεια . Διὸ ὁ ὁ εὐαγγελικός 653 κατορθόω βίος ὁ νῦν οὐρανός βασίλειος ὁ Σωτήρ ἐπαγγέλλω · χράω δέ καί