joannes-chrysostomus.in-psalmos-101-107-sp pg055_0636.2
Ἐγνώρισεν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ Μωϋσεῖ , τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὰ θελήματα αὐτοῦ . Οὐκ ἐν μεταμελείας δὲ ταῦτα ὑμῖν ἐπραγματεύσατο , τὴν σωτηρίαν , ἀλλ' ἀνωλισεν ταῦτα διὰ τῶν προφητῶν προεθέσπισε , καὶ διὰ τοῦ Θεοπολοῦ Μωϋσέως τὴν ἡμετέραν ἐκχαιράφτισε σωτηρίαν . Καὶ τοῦ παναγίου βαπτίσματος ἡ θάλασσα τύπον ἐδέξατο , ἡ πέτρα δὲ τῶν ἀθανάτων κρουνῶν ἀπεφάνθη σκιά , τῆς ἐπουρανίου δὲ τροφῆς ἡ εἰκὼν τὸ μᾶννα , καὶ τὰ ἄλλα δὲ , ἵνα μὴ καθ' ἕκαστον διεξέρχωμαι , οὕτως ἐστιν εὐρεῖν παρ' ἐκείνοις ἐκχαιραφηνθῆναι . Ὦοὶ τοίνυν καὶ θελήματα τὰς ἀρετὰς ἀμφω σημαίνουσι , κατὰ τὸ , Κύριε , γνωρίσω μοι τὰς ὁδοὺς σου · καὶ τὸ παρὰ Παύλου προς' Ἑλύμιν · Οὐ παύση διαστρέψων τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας · Τοιούτων καὶ τῶ , Εὐφρον Δαυὶδ τὸν τὸν Ἰεσσαὶ , ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου , δε ποιήσεις πάντα τὰ θελήματα μου . Λέγει τοίνυν , ὅτι τὰς μεταβάσεις τὰς ἀπὸ τῶν τυπικῶν τοῦ νόμου καὶ τῆς σκιᾶς ἐπὶ τὰ μέλλοντα ἀγαθὰ , ἄπερ ἐστὶ πνευματικὰ καὶ πρωτότυπα , τὸν Μωϋσῆ , δίδως αὐτῷ τὸν νόμον , εἰδέναι , οἷον τὴς ἱ περιτομῆς , τινὰ τὰ σάββατα , τινὲς αὶ θυσίαι , ταῦτα διδάξας καὶ τὸν δστις ἐστιν υἱὸς Ἰσραήλ , πρὸ οὐ λέλεκται · Ἰσραὴλ ἐξελεκτός μου . Ταῦτα γὰρ γνωρίζει τὸς διορατικοὺς ὁ Θεός , τὸν ἐν κρυπτῷ Ἰουδαῖον , καρδίαν περιτομὴν , θυσίαν αἰδέσεως καὶ δικαιοσύνην . Οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος , μακρόθυμος καὶ πολυέλεος . Ταῦτα γὰρ καὶ τῆς τοσαύτης εὐεργεσίας καὶ πάλαι γέγονε καὶ νῦν αἰτία , φησάντος καὶ Μωϋσέως · Κύριος μακρόθυμος καὶ πολυέλεος , καὶ ἀληθινός , ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας . Ταύτας οὖν αὐτῆς τῆς δυναμὲς ἐγνώρισεν τῷ Μωϋσεῖ λεγόμενας ὁδοὺς · καὶ τὰς ἀρετὰς κατὰ τὰ πάντα διεπέ τῆς θείας ἀγαθότητος ἀθούσας , ὁ ἀμέτρητος ἔλεος , τῆς φιλανθρωπίας τὸ πέλαιος . Οὐκ εἰς τέλος ἐργισθήσεται , οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ . Οὐκ οὐν οὔτε διὰ παντὸς τῷ θυμῷ ( τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ , Εἰς τέλος ) χρήσεται , οὔτε τὸν ἔλεον δηνύσεις τοῖς ἀναίσιος χαριζόμενος . Ἐπεὶ πῶς , ὅτι Θεὸς κριτὴς δικαῖος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος , πῶς ἀποδώσει ἐκάστον κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ; Κιρῶ τοίνυν τῇ ἐλαίῳ τὴν ὀργήν , ὅτε μὲν ἔλεος καὶρος , αὐτὸν προβαλλόμενος , ὅτε δὲ ὀργή , ἐπιφέρων αὐτὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ δικαιοκρίσεως , ἐν ἧ , φησὶν ὁ Παῦλος , Ἀποδώσει ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Διόπερ φησίν , Οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ , τὸν παρόντα λόγον αἰῶνα τῷ μέλλοντι γὰρ τὴν κρίσιν καὶ τὴν ὀργὴν ἐφύλαξεν . Οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν , οὐδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν . Οὐκ ἠνέχετο γὰρ ταῖς ἡμετέραις ἁμαρτίαις μετρησθαι τὴν τιμιωρίαν , οὐδὲ ἐπὶ πλείστον καθ' ἡμῶν ἐκτείνειν τὴν ἀγανάκτησιν . Ἀληθινὸς γὰρ ὤν ὁ Θεός , ταύτας οὐ καθ' ἑαὐτὴν ἔχει τὰς ἀρετὰς , πηπὴ δὲ ὤν αὐτῶν καὶ οὐσία · ὅθεν οὐχ ἐπὶ τῷ συντελεῖσθαι κολάζει , ἢ ὀργὴ μέχρι φθορᾶς ἐπίμενον . Αὐτὸς γὰρ ὁ λέγων · Ὅταν ὀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γέννηται , πάλιν ἰάσομαι · ἐλαττοῦ δὲ καὶ τὰς τιμιωρίας , μὴ πρὸς ἀπλᾶν κολάζων . Ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς τῆς ἐκτραλῶσιν Κύριος ὁ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν . Καθ' ὅσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν , ἐμάκρυνεν ἀφ' ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν . Εἰ καὶ τοῦτον εἶρε μακρότητα διαστήματα , πάντως ἂν καὶ ταῦτα εἰς μέσον παρήγαγε , δεῖξαι τὸ ἀπειρον τῆς θείας βουλόμενος ἀγαθότητος · ἀλλ' οὐχ εἶρον ἱ ἀνθρώπινος λογισμὸς οὔτε οὐρανοῦ ὑψηλότητα μετρεῖν , οὔτε τοῦ μέσου τῆς ἐσπέρας καὶ τῆς ἑῶς μακρότερον . Ἐν σκότῳ δὲ εἰσι καὶ δυσμαὶ οἱ ἐν ἁμαρτίαις τυγχάνοντες ἄνθρωποι · ἀπαλλαγέντες δὲ τῶν πλημμελημάτων , ἐν φωτὶ δήλον ὅτι μεταβέντες εἰ γίνονται . Ὥστε εἰκότως τὴν τῶν ἁμαρτημάτων ἀπαλλαγὴν , μεταβάσιν τὴν ἀπὸ δυσμῶν εἰς ἀνατολὰς κέκληκεν , ὁμοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς διδάξαι τὶ μέσον ἁμαρτίας καὶ δικαιοσύνης βουλόμενος . Καθὼς
Lemmas: γνωρίζω ὁ ὁδός αὐτός Μωϋσῆς , ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ θέλημα αὐτός . οὐ ἐν μεταμέλεια δέ οὗτος σύ πραγματεύομαι , ὁ σωτηρία , ἀλλά ἀνωλισεν οὗτος διά ὁ προφήτης προθεσπίζω , καί διά ὁ θεοπόλος Μωϋσῆς ὁ ἡμέτερος ἐκχαιράφτισε σωτηρία . καί ὁ πανάγιος βάπτισμα ὁ θάλασσα τύπος δέχομαι , ὁ πέτρα δέ ὁ ἀθάνατος κρουνός ἀποφαίνω σκιά , ὁ ἐπουράνιος δέ τροφή ὁ εἰκών ὁ μάννα , καί ὁ ἄλλος δέ , ἵνα μή κατά ἕκαστος διεξέρχομαι , οὕτως εἰμί εὑρίσκω παρά ἐκεῖνος ἐκχαιραφηνθῆναι . Ὦος τοίνυν καί θέλημα ὁ ἀρετή ἄμφω σημαίνω , κατά ὁ , κύριος , γνωρίζω ἐγώ ὁ ὁδός σύ · καί ὁ παρά Παῦλος προς ελυος · οὖον παύω διαστρέφω ὁ ὁδός κύριος ὁ εὐθύς · τοιοῦτος καί ὁ , Εὔφρων Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί , ἀνήρ κατά ὁ Καρδία ἐγώ , δέ ποιέω πᾶς ὁ θέλημα ἐγώ . λέγος τοίνυν , ὅτι ὁ μετάβασις ὁ ἀπό ὁ τυπικός ὁ νόμος καί ὁ σκιά ἐπί ὁ μέλλω ἀγαθός , Ἄπερ εἰμί πνευματικός καί πρωτότυπος , ὁ Μωϋσῆς , δίδωμι αὐτός ὁ νόμος , οἶδα , οἷος σής Ι περιτομή , τις ὁ σάββατον , τις ὅς θυσία , οὗτος διδάσκω καί ὁ δστις εἰμί υἱός Ἰσραήλ , πρό οὖον λέγω · Ἰσραήλ ἐκλεκτός ἐγώ . οὗτος γάρ γνωρίζω τός διορατικός ὁ Θεός , ὁ ἐν κρυπτός Ἰουδαῖος , Καρδία περιτομή , θυσία αἴδεσις καί δικαιοσύνη . οἰκτίρμων καί ἐλεήμων ὁ Κύριος , μακρόθυμος καί πολυέλεος . οὗτος γάρ καί ὁ τοσοῦτος εὐεργεσία καί πάλαι γίγνομαι καί νῦν αἰτία , φημί καί Μωϋσῆς · Κύριος μακρόθυμος καί πολυέλεος , καί ἀληθινός , ποιέω ἔλεος εἰς χιλιάς . οὗτος οὖν αὐτός ὁ δυναμὲς γνωρίζω ὁ Μωϋσῆς λέγω ὁδός · καί ὁ ἀρετή κατά ὁ πᾶς διέπω ὁ θεῖος ἀγαθότης Αθούσας , ὁ ἀμέτρητος ἔλεος , ὁ φιλανθρωπία ὁ πέλαιος . οὐ εἰς τέλος ἔργω , οὐδέ εἰς ὁ αἰών μηνίζω . οὐ ὀν οὔτε διά πᾶς ὁ θυμός ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ , εἰς τέλος ) χράω , οὔτε ὁ ἔλεος δηνύσεις ὁ ἀναίσιος χαρίζομαι . ἐπεί πῶς , ὅτι θεός κριτής Δίκαιος καί ἰσχυρός καί μακρόθυμος , πῶς πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός ; Κιρῶ τοίνυν ὁ ἔλαιον ὁ ὀργή , ὅτε μέν ἔλεος καῖρος , αὐτός προβάλλω , ὅτε δέ ὀργή , ἐπιφέρω αὐτός ἐν ἡμέρα ὀργή καί δικαιοκρισις , ἐν ἧ , φημί ὁ Παῦλος , πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . διόπερ φημί , οὐ εἰς ὁ αἰών μηνίζω , ὁ πάρειμι λόγος αἰών ὁ μέλλω γάρ ὁ κρίσις καί ὁ ὀργή φυλάσσω . οὖον κατά ὁ ἀνομία ἐγώ ποιέω ἐγώ , οὐδέ κατά ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀνταποδίδωμι ἐγώ . οὐ ἀνέχω γάρ ὁ ἡμέτερος ἁμαρτία μετρέω ὁ τιμιωρια , οὐδέ ἐπί πλεῖστος κατά ἐγώ ἐκτείνω ὁ ἀγανάκτησις . ἀληθινός γάρ εἰμί ὁ Θεός , οὗτος οὖον κατά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἀρετή , πηπὴ δέ εἰμί αὐτός καί οὐσία · ὅθεν οὐ ἐπί ὁ συντελέω κολάζω , ἢ ὀργή μέχρι φθορά ἐπιμένω . αὐτός γάρ ὁ λέγω · ὅταν ὀργή ὁ θυμός ἐγώ γεννητής , πάλιν ἰάομαι · ἐλαττόω δέ καί ὁ τιμιωρια , μή πρός ἀπόλλυμι κολάζω . ὅτι2 κατά ὁ ὕψος ὁ οὐρανός ἀπό ὁ ὁ ἐκτραλῶσιν Κύριος ὁ ἔλεος αὐτός ἐπί ὁ φοβέω αὐτός . κατά ὅσος ἀπέχω ἀνατολή ἀπό δυσμή , μακρύνω ἀπό ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ . εἰμί καί οὗτος εἴρω μακρότης διάστημα , πάντως εἄν καί οὗτος εἰς μέσος παράγω , δείκνυμι ὁ ἤπειρος ὁ θεῖος βούλομαι ἀγαθότης · ἀλλά οὐ εἴρω Ι ἀνθρώπινος λογισμός οὔτε οὐρανός ὑψηλότης μετρέω , οὔτε ὁ μέσος ὁ εἰσπεράω καί ὁ ἐάω μακρός . ἐν σκότος δέ εἰμί καί δυσμή ὁ ἐν ἁμαρτία τυγχάνω ἄνθρωπος · ἀπαλλάσσω δέ ὁ πλημμέλημα , ἐν φάος δῆλος ὅτι μεταβαίνω εἰμί γίγνομαι . ὥστε εἰκότως ὁ ὁ ἁμάρτημα ἀπαλλαγή , μετάβασις ὁ ἀπό δυσμή εἰς ἀνατολή καλέω , ὁμοῦ δέ καί ἐγώ διδάσκω τίς μέσος ἁμαρτία καί δικαιοσύνη βούλομαι . καθώς