joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0157.2
β . Ταῦτ’ οὖν ὁρῶν ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ τῆς οἰκουμένης παιδοτρίβης , ὁ τῶν εὐαγγελίων δογμάτων διδάσκαλος , ἐπειδὴ τὰ μὲν δεινὰ ἐν χερσὶν ἦν καὶ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν πραττόμενα , τὰ δὲ χρηστὰ ἐν ἐλπίσι μόνον καὶ ἐπαγγελίαις , βασιλεία οὐρανῶν , λέγω , καὶ ἀνάστασις , καὶ τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων λῆψις τῶν πάντων νοῦν καὶ λόγον ὑπερβαινόντων · χάρινοι δὲ καὶ τῆς γαίας καὶ ξῆς καὶ τιμωρίαι καὶ παντοδαπαὶ χολάσεις , καὶ θάνατοι οὐχ ἐν ἐλπίσιν , ἀλλ’ ἐν πείρᾳ · οἱ δὲ πρὸς ταῦτα ἀγωνίζεσθαι μέλλοντες , ἀρτίως ἀπὸ βωμῶν καὶ εἰδώλων καὶ τρυφῆς καὶ ἀκολασίας καὶ μύθης εἰσποιηθέντες · ἦσαν τῇ πίστει , οὐδὲν ὑψηλὸν περὶ τῆς ἀθλίου ζωῆς · τῶν μεμελετηκότων ἐννοεῖν , ἀλλὰ τῶν παρόντων ἀντεχόμενοι · μέλλων · καὶ εἰκὸς τούτων πολλοὺς μικροψυχεῖν καὶ ἐκλύεσθαι , καὶ ἀναπίζειν καθ’ ἑκάστην πολιορκουμένων ἡμέραν · ὅρα τί ποιεῖ ὁ τῶν ἀπορρήτων κοινωνός , καὶ πρόσχε τῇ Παύλου σοφίᾳ . Συνεχὴς περὶ τῶν μελλόντων αὐτοὺς διαλέγεσθαι , καὶ τὰ βραβεῖα ὧν ἔχειν ἔχει , καὶ δείκνυσι τοὺς σταφάκους , ἀλείφει αὐτοὺς καὶ παραμυθούμενος τὰς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐλπίσι . Καὶ τί φησι ; Λογιζώμεθα γάρ , ὅτι οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθήσεσθαι εἰς ἡμᾶς . Τί γὰρ μοι λέγεις , φησι , τραύματα καὶ βωμούς , καὶ δημίας καὶ τιμωρίας καὶ λιμοὺς καὶ δημιοῦσιν καὶ πενίαν καὶ δεσμὰ καὶ ἀλύσεις ; πάντα δὲα βούλει τίθει · τὰ δοκοῦντα ἐν ἀνθρώποις δεινά , καὶ οὐδὲν ἄξιον λέγεις τῶν ἐπὶ πολὺν ἐκείνων καὶ τῶν στεφανῶν καὶ τῶν ἀμοιβῶν . Τὰ μὲν γὰρ τῷ παρόντι συγκαταλύεται βίῃ , τὰ δὲ ἐν τῷ ἀπείρῳ αἰῶνι τέλος οὐκ ἔχει · καὶ τὰ μὲν παροδεῖε πρόσκαιρα ὄντα , τὰ δὲ παραμενεῖ διηνεκῶς ἀγρήματα συνυπάρχοντα . Ὦστε καὶ ἀλλοχοῦ τοῦτο αὐτὸ αἰνιττόμενος ἔλεγεν ·
Lemmas: Β . ταῦτα οὖν ὁράω ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ ὁ οἰκέω παιδοτρίβης , ὁ ὁ εὐαγγέλιον δόγμα διδάσκαλος , ἐπεί ὁ μέν δεινός ἐν χείρ εἰμί καί πρό ὁ ὀφθαλμός πράσσω , ὁ δέ χρηστός ἐν ἐλπίς μόνος καί ἐπαγγελία , βασίλειος οὐρανός , λέγω , καί ἀνάστασις , καί ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος λῆψις ὁ πᾶς νόος καί λόγος ὑπερβαίνω · χαρίνω δέ καί ὁ γαῖα καί ξέω καί τιμωρία καί παντοδαπός χολανθανω , καί θάνατος οὐ ἐν ἐλπίς , ἀλλά ἐν πείρω · ὁ δέ πρός οὗτος ἀγωνίζομαι μέλλω , ἄρτιος ἀπό βωμός καί εἴδωλον καί τρυφή καί ἀκολασία καί Μύθης εἰσποιέω · εἰμί ὁ πίστις , οὐδείς ὑψηλός περί ὁ ἄθλιος ζωή · ὁ μελετάω ἐννοέω , ἀλλά ὁ πάρειμι ἀντέχω · μέλλω · καί εἰκός οὗτος πολύς μικροψυχέω καί ἐκλύω , καί ἀναπιέζω κατά ἕκαστος πολιορκέω ἡμέρα · ὁράω τίς ποιέω ὁ ὁ ἀπόρρητος κοινωνός , καί προέχω ὁ Παῦλος σοφία . συνεχής περί ὁ μέλλω αὐτός διαλέγω , καί ὁ βραβεῖον ὅς ἔχω ἔχω , καί δείκνυμι ὁ σταφάκους , ἀλείφω αὐτός καί παραμυθέομαι ὁ ὁ αἰώνιος ἀγαθός ἐλπίς . καί τίς φημί ; λογίζομαι γάρ , ὅτι οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . τις γάρ ἐγώ λέγω , φημί , τραῦμα καί βωμός , καί Δημίας καί τιμωρία καί λιμός καί δημίζω καί πενία καί δεσμός καί ἄλυσις ; πᾶς δέος βούλομαι τίθημι · ὁ δοκέω ἐν ἄνθρωπος δεινός , καί οὐδείς ἄξιος λέγω ὁ ἐπί πολύς ἐκεῖνος καί ὁ στεφανόω καί ὁ ἀμοιβή . ὁ μέν γάρ ὁ πάρειμι συγκαταλύω βίαιος , ὁ δέ ἐν ὁ ἤπειρος αἰών τέλος οὐ ἔχω · καί ὁ μέν παροράω πρόσκαιρος εἰμί , ὁ δέ παραμένω διηνεκής ἀγρήματα συνυπάρχω . ὥστε καί αλλοχοω οὗτος αὐτός αἰνίσσομαι λέγω ·