joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0108.1
σευσαν . Οὐτω μεῖζον τοῦτο ἐκείνου καὶ σαφέστερον , καὶ μᾶλλον αὐτοὺς ἐπεσπάτο καὶ ἐπεὶν πρὸς τὴν ἀνάστασιν . Καὶ εἰ λέγω τὸν Θωμᾶν , ὅτι · γὰρ οὐδὲ οἱ λοιποὶ μαθηταὶ ἐκ πρώτης ὧρας ἐπίστευσαν , ἀκουοὐ νουνυχεῖς . Ἄλλ’ ἡ καταγνωὺς αὐτῶν , ἀγαπητέ · εἰ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐ κατέγνω αὐτῶν , μηδὲ σὺ καταγνωὺς αὐτῶν · καὶ γὰρ πρᾶγμα ξένον εἶδον οἱ μαθηταὶ καὶ παράδοξον , πρωτότοκον αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστάντα · τὰ δὲ τοιαῦτα μέγιστα θαύματα ἐκ πρώτης ἐκπλήττειν εἴωθεν , ὅπως ἂν τῷ χρόνῳ μένημα γένηται ἐν ταῖς τῶν πιστευόντων ψυχαῖς · ὅπερ οὖν καὶ ἐπὶ τῶν μαθητῶν ἐγένετο τότε . Ἐπειδὴ γὰρ ἀναστὰς ὁ Χριστὸς ἐκ νεκρῶν εἶπεν αὐτοῖς · Εἰρήνη ὑμῖν , Πισθόητες , φησίν , ἐκεῖνοι καὶ ἐμβροδοὶ γεγόνασι · ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν , καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Τί τεταραγμένοι ἐστε ; Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιδείξας αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας , καὶ Ἀπιστούντων αὐτῶν διὰ τῆς χαρᾶς , καὶ θαυμαζόντων , εἶπεν αὐτοῖς · Ἔχετε τι βρώσιμον ἐνθάδε ; διὰ τούτων βουλήμενος αὐτοῖς τὴν ἀνάστασιν πιστώσασθαι . Οὐ πειθεῖ σε , φησίν , ἡ πλευρά , οὐδὲ τὰ τραύματα ; πειθεῖτω δὴ ἡ τράπεζα . ζ’ . Ἴνα δὲ μᾶθῃς ἀκριβῶς , ὅτι διὰ τοῦτο εἶπεν , Ἔχετε τι βρώσιμον ἐνθάδε φαγεῖν ; Ἴνα μὴ νομίσωσιν εἰδῶναι εἶναι , μηδὲ πνεῦμα , μηδὲ φαντασίαν , ἀλλ’ ἀληθῆ καὶ ἐνυπόστατον ἀνάστασιν , ἀκούσον , πῶς ὁ Πέτρος ἀπὸ τούτων πιστοῦται τὴν ἀνάστασιν . Εἰπὼν γὰρ ὅτι Ἀνέστησεν αὐτὸν ὁ Θεός , καὶ δέξωμεν αὐτὸν ἐμπαρῆ γασθῶμεν μάρτυσι τοῖς προκεχειροτονημένοις ἡμῖν , εἶτα καὶ ἀποδείξιν τῆς ἀναστάσεως τιθείς , ἐπήγαγεν · Οὗτοις συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ . Διὰ τοῦτο καὶ ἀλλαγῶ ἀναστὰς νεκρῶν ὁ Χριστός , Ἴνα πιστώσηται τὴν ἀνάστασιν ἔφη · Δότε αὐτῇ φαγεῖν . Ὅταν οὖν ἀκούσης , ὅτι παρέστησεν ἐαυτὸν ζῶντα δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὁπτανόμενος αὐτοῖς καὶ συναλιζόμενος , μάνθανε τῆς τραπεζῆς τὴν αἰτίαν , ὅτι οὐχὶ δεόμενος αὐτὸς τροφῆς ἐτρώγει , ἀλλὰ βουλόμενος τὴν ἀσθένειαν διορθῶσαι τῶν μαθητῶν , ὅθεν ὁρῶν ὅτι τὰ τέρατα καὶ σημεῖα τῶν ἀποστόλων ἀπόδειξις ἦν μεγίστη τῆς ἀναστάσεως . Διὸ καὶ αὐτὸς φησίν · Ἄμην , ἄμην , λέγω ὑμῖν , ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , τὰ ἔργα ὧ ἐγὼ ἐγὼ , καὶ αὐτὸς ποιήσει , καὶ μεῖζονα τούτων ποιήσει . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ σταυρὸς μεταξὺ παραμπεσῶν ἐξανδάλισε πλείστους , διὰ τούτου καὶ μεῖζονα ἔδειξεν μετὰ ταῦτα σημείων . Καὶτοι γε εἰ τελευτήσας ὁ Χριστὸς ἐναπέμεινε τῷ θανάτῳ καὶ τῷ [ 92 ] τάφῳ , καὶ οὐκ ἀνέστη , καθάπερ οἱ Ἰουδαῖοι φασιν , οὐδ’ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανοὺς , οὐ μόνον οὐκ ἔδει μεῖζονα γίνεσθαι τὰ μετὰ ταῦτα σημεῖα τὰ μετὰ τὸν σταυρόν , ἀλλὰ καὶ τὰ πρότερα γενομένα ἀποσβεσθῆναι ἐχρῆν . Προσθέτω μοι μετὰ ἀκριβείας ἐνταῦθα · ἀναστάσεως γὰρ εἰσιν ἀναμισθητοὺ ἀποδείξεις τὰ λεγόμενα , διὸ καὶ πάλιν τὰ αὐτὰ ἐρῶ . Ἐποίησε σημεῖα πρὸ τούτου ὁ Χριστός , νεκροὺς ἤγειρε , λεπροὺς ἐκάθαιρε , δαίμονας ἀπήλασεν · ἐσταυρωθῆ μετὰ ταῦτα , καὶ ὡς οἱ παράνομοι Ἰουδαῖοι λέγουσιν , οὐκ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν . Τί οὖν δὲν ἐποιήσεν πρὸς αὐτούς ; Ὅτι εἰ μὴ ἀνέστη , πῶς μετὰ ταῦτα ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μεῖζονα ἐγένετο σημεῖα ; Οὐδεὶς
Lemmas: σεύω . οὗτος μείζων οὗτος ἐκεῖνος καί σαφής , καί μᾶλλον αὐτός ἐπισπάω καί ἔπω πρός ὁ ἀνάστασις . καί εἰμί λέγω ὁ Θωμᾶς , ὅτι · γάρ οὐδέ ὁ λοιπός μαθητής ἐκ πρῶτος ἀείρω πιστεύω , ἀκούω νουνυχεω . ἄλλος ὁ καταγιγνώσκω αὐτός , ἀγαπητός · εἰμί γάρ ὁ Χριστός οὖον καταγιγνώσκω αὐτός , μηδέ σύ καταγιγνώσκω αὐτός · καί γάρ πρᾶγμα ξένος εἶδον ὁ μαθητής καί παράδοξος , πρωτότοκος αὐτός ἐκ ὁ νεκρός ἀνίστημι · ὁ δέ τοιοῦτος μέγας θαῦμα ἐκ πρῶτος ἐκπλήσσω εἴωθα , ὅπως εἄν ὁ χρόνος μένημα γίγνομαι ἐν ὁ ὁ πιστεύω Ψυχή · ὅσπερ οὖν καί ἐπί ὁ μαθητής γίγνομαι τότε . ἐπεί γάρ ἀνίστημι ὁ Χριστός ἐκ νεκρός εἶπον αὐτός · Εἰρήνη σύ , πισθοαβλης , φημί , ἐκεῖνος καί εμβροδηω γίγνομαι · δοκέω πνεῦμα θεωρέω , καί εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς · τις ταράσσω εἰμί ; καί μετά οὗτος ἐπιδείκνυμι αὐτός ὁ χείρ καί ὁ πούς , καί ἀπιστέω αὐτός διά ὁ χαρά , καί θαυμάζω , εἶπον αὐτός · Ἔχετος τίς βρώσιμος ἐνθάδε ; διά οὗτος βούλομαι αὐτός ὁ ἀνάστασις πιστόω . οὖον πείθω σύ , φημί , ὁ πλευρά , οὐδέ ὁ τραῦμα ; πείθω δή ὁ τράπεζα . γῆ . ἵνα δέ μανθάνω ἀκριβῶς , ὅτι διά οὗτος εἶπον , Ἔχετος τίς βρώσιμος ἐνθάδε ἐσθίω ; ἵνα μή νομίζω οἰδέω εἰμί , μηδέ πνεῦμα , μηδέ φαντασία , ἀλλά ἀληθής καί ἐνυπόστατος ἀνάστασις , ἀκούω , πῶς ὁ Πέτρος ἀπό οὗτος πιστόω ὁ ἀνάστασις . εἶπον γάρ ὅτι ἀνίστημι αὐτός ὁ Θεός , καί δείκνυμι αὐτός ἐμπαρῆ γηθέω μάρτυς ὁ προχειροτονέω ἐγώ , εἶτα καί ἀπόδειξις ὁ ἀνάστασις τίθημι , ἐπάγω · Οὔτος συνεσθίω καί συμπίνω αὐτός . Ζεύς οὗτος καί ἀλλάσσω ἀνίστημι νεκρός ὁ Χριστός , ἵνα πιστόω ὁ ἀνάστασις φημί · δίδωμι αὐτός ἐσθίω . ὅταν οὖν ἄκων , ὅτι παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ διά ἡμέρα τεσσαράκοντα ὁράω αὐτός καί συναλιζόμενος , μανθάνω ὁ τραπεζεύς ὁ αἴτιος , ὅτι οὐ δήω αὐτός τροφή τρώγω , ἀλλά βούλομαι ὁ ἀσθένεια διορθόω ὁ μαθητής , ὅθεν ὁράω ὅτι ὁ τέρας καί σημεῖον ὁ ἀπόστολος ἀπόδειξις εἰμί μέγας ὁ ἀνάστασις . Διὸ καί αὐτός φημί · Ἄμη , ἄμη , λέγω σύ , ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ὁ ἔργον ἵημι ἐγώ ἐγώ , καί αὐτός ποιέω , καί μείζων οὗτος ποιέω . ἐπεί γάρ ὁ σταυρός μεταξύ παραμπεσῶν ἐξανδάλισε πλεῖστος , διά οὗτος καί μείζων δείκνυμι μετά οὗτος σημεῖον . καίτοι γε εἰμί τελευτάω ὁ Χριστός απομένω ὁ θάνατος καί ὁ [ 92 ] τάφος , καί οὐ ἀνίστημι , καθάπερ ὁ Ἰουδαῖος φημί , οὐδέ ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , οὖον μόνος οὐ ἐσθίω μείζων γίγνομαι ὁ μετά οὗτος σημεῖον ὁ μετά ὁ σταυρός , ἀλλά καί ὁ πρότερος γίγνομαι ἀποσβέννυμι χρή . προστίθημι ἐγώ μετά ἀκρίβεια ἐνταῦθα · ἀνάστασις γάρ εἰμί ἀναμισθητοὺ ἀποδείκνυμι ὁ λέγω , διό καί πάλιν ὁ αὐτός εἴρω . ποιέω σημεῖον πρό οὗτος ὁ Χριστός , νεκρός ἐγείρω , λεπρός καθαίρω , δαίμων ἀπελαύνω · σταυρόω μετά οὗτος , καί ὡς ὁ παράνομος Ἰουδαῖος λέγω , οὐ ἀνίστημι ἐκ νεκρός . τις οὖν δέν ποιέω πρός αὐτός ; ὅτι2 εἰμί μή ἀνίστημι , πῶς μετά οὗτος ἐν ὁ ὄνομα αὐτός μείζων γίγνομαι σημεῖον ; οὐδείς