joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0153.2
5° . Ἀλλ’ ὅτι μὲν σοφίας μετέχουσι Κορίνθιοι , δήλον ἐκ τούτων · ὅτι δὲ μέγα ἐφρόνουν καὶ ἐτυφώντο , πάλιν ἐξ αὐτῆς τῆς Ἐπιστολῆς ἔστι φανερὸν . Κατηγορῶν γὰρ πον τοῦ παπρονευτικοῦ , ἐπήγαγε λέγων · [ 138 ] Καὶ ὑμεῖς δὲ σαρκισωματοὶ ἔστε . Ὅτι δὲ ἐκ τῆς ἀπονοίας πρὸς ἀλλήλους ἤριζον , καὶ αὐτὸ τοῦτο ἰδηλῶς πάλιν εἰπών · Ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ἔρις καὶ ζηλος καὶ διχοστασία , οὐχὶ σαρκικοὶ ἔστε , καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε ; Καὶ τίς οἷς ἔριδος τρόπος ; Εἰς πολλοὺς ἄρχοντας κατέδειξεν ἑαυτοὺς , καὶ διὰ τοῦτο φησι · Λέγω δὲ τοῦτο , ὅτι ἕκαστος ὑμῶν φησιν · Ἐγὼ μὲν εἰμὶ Παύλου , ἔγὼ δὲ Ἀπολλῶ , ἔγὼ δὲ Κηφᾶ . Ταῦτα ἔλεγεν , οὐχ ἑκατὸ Παύλου καὶ Κηφᾶ καὶ Ἀπολλῶ προσέμενον ἑαυτοὺς , ἀλλὰ τοὺς ἐνόμους τούτους ἀποκρίναι βούλεται τοὺς τῆς στάσεως αἰτίους · γεγενημένους , ὥστε μὴ φανερὸν καταστήσας , φιλονεικτοῦντας ποιήσαι , καὶ εἰς μείζωνα ἀναῖσχυνίαν ἀγαγεῖν . Ὅτι γὰρ οὐ Παῦλον καὶ Πέτρον καὶ Ἀπολλῶ προσέμενον ἑαυτοὺς , ἀλλ’ ἕτερους ποί , καὶ τοῦτο ἐκ τῶν ἐξῆς δήλον . Ἐγκαλῶν γὰρ αὐτοὺς ἐπὶ τῇ διαστάσει ταύτῃ , πάλιν ἐπήγαγε λέγων · Ταῦτα δὲ , ἀδελφοί , μετασχηματίζω εἰς ἑμαυτὸν καὶ Ἀπολλῶ δι’ ὑμᾶς . Ἵνα ἐν ὑμῖν μάθητε τὸ μὴ ὑπὲρ τὸ γέγραπται φρονεῖν , ἵνα μὴ εἰς ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς μὴ γυνισθῆτε κατὰ τοῦ ἑτέρου . Πολλοὶ γὰρ τῶν ἰδιωτῶν οὐκ ἔχοντες οἰκονομὴν ἐπαίρεσιν , οὐδὲ τοὺς πλησίον δάκνειν , προστεθῆμενοι τινὰς ἑαυτῶν ἄρχοντας , τοὺς ἐκείνων πλεονεκτιμοὺς εἰς τὴν καθ’ ἑτέρων ὑπερηφανίαν ἐκῆρχοντο · καὶ ἡ τῶν διδασκόντων αὐτοὺς σοφία τῆς ἑτέρων αὐτοὺς ἀπονοίας ἐγένετο πρόφασις · ὅπερ ἔσχατὴν δοξομανίας ἦν , οἰκονομὴν οὐκ ἔχοντας ἐναδρύνεσθαι , τὰς ἑτέρων ὑπεροχαὶς ἀποχρήσθαι εἰς τὴν κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπεροχίαν . Ἐπεὶ οὖν καὶ εἰς ἀπόνοιαν ἤρθησαν καὶ διαστασίαζον , καὶ εἰς πολλὰ κατέπεσον μέρη ἑαυτοὺς , ταῦτὰ μέγα ἐφρόνουν ἐπὶ τῇ διδασκαλίᾳ , ὡς οἰκονομὴν τε καὶ παρ’ ἑαυτῶν εὑρίσκοντες , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἀνδρῶν δεδόμενοι καὶ ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος · τὰ τῆς ἀληθείας
Lemmas: 5° . ἀλλά ὅτι μέν σοφία μετέχω Κορίνθιος , δῆλος ἐκ οὗτος · ὅτι δέ μέγας φρονέω καί τύφω , πάλιν ἐκ αὐτός ὁ Ἐπιστολή εἰμί φανερός . κατηγορέω γάρ πως ὁ παπρονευτιπου , ἐπάγω λέγω · [ 138 ] καί σύ δέ σαρκισωματοω εἰμί . ὅτι2 δέ ἐκ ὁ ἀπόνοια πρός ἀλλήλων ἐρίζω , καί αὐτός οὗτος ἰδηλῶς πάλιν εἶπον · ὅπου γάρ ἐν σύ Ἔρις καί ζῆλος καί διχοστασία , οὐ σαρκικός εἰμί , καί κατά ἄνθρωπος περιπατέω ; καί τίς ὅς Ἔρις τρόπος ; εἰς πολύς ἄρχω καταδείκνυμι ἑαυτοῦ , καί διά οὗτος φημί · λέγω δέ οὗτος , ὅτι ἕκαστος σύ φημί · ἐγώ μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλῶς , ἐγώ δέ Κηφᾶς . οὗτος λέγω , οὐ εκατό Παῦλος καί Κηφᾶς καί Ἀπολλῶς προσμένω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ νόμος οὗτος ἀποκρίνω βούλομαι ὁ ὁ στάσις αἴτιος · γίγνομαι , ὥστε μή φανερός καθίστημι , φιλονεικέω ποιέω , καί εἰς μείζων ἀναῖσχυνίαν ἄγω . ὅτι2 γάρ οὖον Παῦλος καί Πέτρος καί Ἀπολλῶς προσμένω ἑαυτοῦ , ἀλλά έτερος ποῖ , καί οὗτος ἐκ ὁ ἑξῆς δῆλος . ἐγκαλέω γάρ αὐτός ἐπί ὁ διάστασις οὗτος , πάλιν ἐπάγω λέγω · οὗτος δέ , ἀδελφός , μετασχηματίζω εἰς ἐμαυτοῦ καί Ἀπολλῶς διά σύ . ἵνα ἐν σύ μανθάνω ὁ μή ὑπέρ ὁ γράφω φρονέω , ἵνα μή εἰς ὑπέρ ὁ εἷς μή γυνισθῆτε κατά ὁ ἕτερος . πολλός γάρ ὁ ἰδιώτης οὐ ἔχω οἰκονομή ἐπαίρω , οὐδέ ὁ πλησίος δάκνω , προστίθημι τις ἑαυτοῦ ἄρχω , ὁ ἐκεῖνος πλεονεκτιμοὺς εἰς ὁ κατά ἕτερος ὑπερηφανία ἐκῆρχοντο · καί ὁ ὁ διδάσκω αὐτός σοφία ὁ ἕτερος αὐτός ἀπόνοια γίγνομαι πρόφασις · ὅσπερ ἔσχατος δοξομανία εἰμί , οἰκονομή οὐ ἔχω εναδρυνω , ὁ ἕτερος ὑπεροχή ἀποχράω εἰς ὁ κατά ὁ ἀδελφός ὑπεροχίαν . ἐπεί οὖν καί εἰς ἀπόνοια ἀραρίσκω καί διαστασιάζω , καί εἰς πολύς καταπίπτω μέρος ἑαυτοῦ , οὗτος μέγας φρονέω ἐπί ὁ διδασκαλία , ὡς οἰκονομή τε καί παρά ἑαυτοῦ εὑρίσκω , ἀλλά οὐ ὡς ἀνήρ δίδωμι καί ἐκ ὁ ὁ Θεός χάρις · ὁ ὁ ἀλήθεια