joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0081.2
Τί οὖν ; Τὸ πάλαιν ἀνάξιοι ἐλάμβανον χαρίσματα , καὶ διεφθαρμένοι · τὸν βίον σημεῖα ἐπεδείκνυντο , καὶ θεῖας ἀπήλαυνον δωρεάς , τῆς πολιτείας οὐκ ἐπιμελούμενοι τῆς ἀρίστης ; Ἀπήλαυσεν διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν , οὐ διὰ τὴν οἰκείαν ἀξίαν . Ἔδει γὰρ πανταχοῦ σπαρῆναι τῆς εὐσεβείας τὸν λόγον , ἐπειδὴ ἀρχὴ καὶ προοίμια τῆς πίστεως ἦν . Καθάπερ οὖν γηπὸνος ἀριστὸς νεσφυτονδέντων τοῖς κλαίοις τῆς γῆς ἄρτι παρακατιθεῖμενος , ἀπάλων ὑπάρχει ἐπὶ πολλῆς ἐπιμελείας [ 65 ] ἀξίω , πανταχόθεν περιφράττων , τειχίζων καὶ λίθους καὶ ἀχάνθας , ὥστε μὴ ὑπὸ ἀνέμων ἀνασπασθῆναι , μήτε ὑπὸ θηριμάτων ἀδικηθῆναι , μήτε ὑπὸ ἄλλης τινὸς ἐπηρεασθῆναι βλάβης · ἐπειδὰν δὲ παγὴν καὶ πρὸς ὑψὸς ἀναδραμὼν ἴδῃ , περιπαρεῖ τὴ τεῖχία · ἀρκεῖ γὰρ αὐτὸ τὸ δένδρον πρὸς τὸ μηδὲν τοιούτων παθεῖν · οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς πίστεως γέγονεν . Ὅτε νεόφυτος ἦν , ὅτε ἀπαλὴ ὑπῆρχεν , ὅτε προσφάτως ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων κατεσκήνω ψυχαῖς , πολλῆς ἐπιμελείας ἠξίουτο πάντοθεν · ἐπειδὴ δὲ ἐπάγη καὶ ἐρρίζωθη καὶ πρὸς ὑψὸς ἀνέδραμεν , ἐπειδὴ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐπλήρωσε , καὶ περιῆρε τὰ τεῖχία , καὶ τὰ ἀσφαλίσματα λοιπὸν ἀνέλιπεν ὁ Χριστός . Διὰ τοῦτο παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν καὶ ἀναβίους χαρίσματα ἐδίδου · χρείαν γὰρ εἶχε τὸ πάλαιον ἢ , τῆς πίστεως ἐνεκα , ταύτης τῆς βοηθείας · νῦν δὲ οὐδὲ ἀξίως διδόται · ἡ γὰρ ἰσχύς τῆς πίστεως οὕτως ταύτης δεῖται τῆς συμπαχίας . Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι οὐκ ἐφειδοῦτο ἐκεῖνοι , ἀλλὰ ἀληθῶς σημεῖα ἐποίησαν , καὶ ἀναβίοις ἀνθρώποις χαρίσματα ἐδίδου , καὶ ἵνα πρὸς τοὺς σίρηνμένους καὶ ἑτέρων τι κατορθωθῇ , καὶ πρὸς τοῦ Θεοῦ δωρεὰν αἰδεσθέντες ἐκεῖνοι ἀποθύνται τὴν πονηρίαν , Ἰούδας ὁ τῶν δώδεκα παρὰ πᾶσιν ὁμολογεῖται , ὅτι σημεῖα ἐποίησε , ὅτι δαιμόνας ἐξεβάλεν , ὅτι νεκρούς ἠγειρεν , ὅτι λεπρούς ἐκάθαρσεν · ἀλλ’ ὅμως ἐξέπεσε τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . Οὐ γὰρ ἰσχύσεν αὐτὴν
Lemmas: τις οὖν ; ὁ πάλη ἀνάξιος λαμβάνω χάρισμα , καί διαφθείρω · ὁ βίος σημεῖον ἐπιδείκνυμι , καί θεῖος ἀπελαύνω δωρεά , ὁ πολιτεία οὐ ἐπιμελέομαι ὁ ἀγαθός ; ἀπαλαύω διά ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία , οὖον διά ὁ οἰκεῖος ἄξιος . δέω γάρ πανταχοῦ σπείρω ὁ εὐσέβεια ὁ λόγος , ἐπεί ἀρχή καί προοίμιον ὁ πίστις εἰμί . καθά οὖν γηπόνος ἀγαθός νεσφυτονδέντων ὁ καλέω ὁ γῆ ἄρτι παρακαθίημι , ἁπαλός ὑπάρχω ἐπί πολύς ἐπιμέλεια [ 65 ] ἄξιος , πανταχόθεν περιφράσσω , τειχίζω καί λίθος καί ἄκανθα , ὥστε μή ὑπό ἄνεμος ἀνασπάω , μήτε ὑπό θηριματη ἀδικέω , μήτε ὑπό ἄλλος τις ἐπηρεάζω βλάβη · ἐπειδάν δέ πήγνυμι καί πρός ὑψός ἀνατρέχω ὁράω , περιπαρειμι ὅς τειχίον · ἀρκέω γάρ αὐτός ὁ δένδρον πρός ὁ μηδείς τοιοῦτος πάσχω · οὗτος καί ἐπί ὁ πίστις γίγνομαι . ὅτε νεόφυτος εἰμί , ὅτε ἁπαλός ὑπάρχω , ὅτε πρόσφατος ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκηνόω Ψυχή , πολύς ἐπιμέλεια ἀξιόω πάντοθεν · ἐπεί δέ πήγνυμι καί ῥιζόω καί πρός ὑψός ἀνατρέχω , ἐπεί πᾶς ὁ οἰκέω πληρόω , καί περιαίρω ὁ τειχίον , καί ὁ ασφάλισμα λοιπός ἀναλείφω ὁ Χριστός . Ζεύς οὗτος παρά μέν ὁ ἀρχή καί ἀνάβιος χάρισμα δίδωμι · χρεία γάρ ἔχω ὁ παλαιός ἢ , ὁ πίστις ἕνεκα , οὗτος ὁ βοήθεια · νῦν δέ οὐδέ ἀξίως δίδωμι · ὁ γάρ ἰσχύς ὁ πίστις οὕτως οὗτος δήω ὁ συμπαχίας . καί ἵνα μανθάνω ὅτι οὐ ἐφειδοῦτο ἐκεῖνος , ἀλλά ἀληθής σημεῖον ποιέω , καί ἀναβιόω ἄνθρωπος χάρισμα δίδωμι , καί ἵνα πρός ὁ σίρηνμένους καί ἕτερος τίς κατορθόω , καί πρός ὁ Θεός δωρεά αἰδέομαι ἐκεῖνος ἀποτίθημι ὁ πονηρία , Ἰούδας ὁ ὁ δώδεκα παρά πᾶς ὁμολογέω , ὅτι σημεῖον ποιέω , ὅτι δαίμων ἐκβάλλω , ὅτι νεκρός ἐγείρω , ὅτι λεπρός καθαίρω · ἀλλά ὅμως ἐκπίπτω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . οὖον γάρ ἰσχύω αὐτός