joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0165.2
α . Ὅ , διὰ μακροῦ τοῦ χρόνου πρὸς ὑμᾶς παραγενομένος , οὕτω διατίθεμαι σήμερον . Εἰ γὰρ καὶ οἷκοι καθεῖργμένος ἐτύγχανον διὰ τὴν τοῦ σώματος ἀρρώστιαν , ἀλλ' ὡς μακρὰν ποὺ ἀπηκισμένος τῆς ὑμετέρας ἀγάπης , οὕτω διεξίμην . Ὁ γὰρ φιλεῖν εἴδως ἀκριβῶς , ὅταν μὴ ἴδῃ τῷ φιλουμένῳ συγγίνεσθαι , κἂν τὴν αὐτὴν πόλιν οἴκη , τῶν ἐν ἀλλοτρίᾳ διατρίβοντων οὐδὲν Πλάτων διακρίσει . Καὶ τοῦτο Ἰσασιν ὅσοι φιλεῖν ἴσασι . Σύγγνωτε τοίνυν ἡμῖν , παρακαλῶ · οὐ γὰρ ἀπὸ ῥῆθιμας ἡμῖν ὁ χωρισμὸς οὗτος γέγονεν , ἀλλ' ἀσθενείας σώματος ἢ ἡ συγῆ . Καὶ οὕδε μὴν ὅτι χαίρετε νῦν πάντες ὑμεῖς · ὅτι ἀπεθέμεθα τὴν ἀρρώστιαν · ἐγὼ δὲ χαίρω , οὐχ ὅτι τὴν ἀρρώστιαν μόνον ἀπέθεμεν , ἀλλ' ὅτι καὶ τὰ ποθοῦσα ὑμῶν πρόσωπα πάλιν ὁρᾶν δύναμαι , καὶ ἐντυφᾶν ὑμῖν τῇ κατὰ θεὸν ἀγάπῃ . Καὶ καθάπερ οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς ἀρρώστιας , ψιλάς τε καὶ ποθμίαις καὶ ψυχρὰ νάματα ἐπιζητοῦσιν · οὕτως ἐμοὶ πάσης εὐφροσύνης ἡδυτέρα καθέστηκεν ἡ συνουσία ἡ ὑμετέρα , καὶ τοῦτό μοι καὶ ὕγιειας ὑπόθεσις , καὶ εὐφροσύνης ἀφορμὴ . Φέρε οὖν , ἐπεὶδὴ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ χάριν ἀλλήλους ἀπελάμβομεν , ἀποδῶμεν ὑμῖν τὸ χρέος τῆς ἀγάπης , εἰ γε ἔστιν ἀποδοθῆναι τοῦτο ποτε . Τοῦτο γὰρ μόνον τὸ δόλημα τέλος οὐκ ἐπίσταται · ἀλλ' ὅσῳ ἀποδίδεται , τοσοῦτο τὸ δόλημα ἐπιτείνεται · καὶ καθάπερ ἐπὶ τῶν χρημάτων τοὺς μὲν ὀφείλοντας ἐπαινοῦμεν , οὕτως ἐνταῦθα τοὺς πολλὰ ὀφείλοντας μακαρίζομεν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος Παῦλος γράφων ἔλεγεν · Μὴδενὶ μηδὲν ὀφείλετε , ἀλλ' ἢ τὸ ἀλλήλους ἀλλήλους , βουλομένου ἡμᾶς τοῦτο τὸ χρέος καὶ ἀεὶ ἀποδιδόναι , καὶ ἀεὶ ὀφείλειν , καὶ μηδέποτε τὴν ὀφειλὴν ταύτην καταλύειν , μέχρις ἂν τὴν παροῦσαν ζωὴν καταλύσωμεν . Ὡςπερ οὖν τὰ χρήματα ὀφείλειν , βαρὺ καὶ ἐπαχθές , οὕτως τὴν ὀφειλὴν ταύτην μὴ ἀεὶ ὀφείλειν , κατηγορίας ἀξίον . Καὶ ἵνα μᾶλ' ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει , ἀκούε τῆς σοφίας τοῦ θαυμαστοῦ τούτου διδασκάλου , ὅπως τὴν παραίνεσιν εἰσήγαγε . Πρῶτον γὰρ εἰπών · Μὴδενὶ μηδὲν ὀφείλετε · τότε ἐπήγαγεν · Εἰ μὴ τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους · βουλομένου πᾶσαν μὲν τὴν ὀφειλὴν ἐνταῦθα κενωθῆναι , καὶ τοῦτο τὸ χρέος θέλον ἀδιάλυτον μένειν διηνεκῶς . Τοῦτο γὰρ ἐστι · μάλιστα τὸ συγχροτοῦν καὶ συμφύρον τὴν ζωὴν τὴν ἡμετέραν . Ἐπεὶ οὖν ἐγνωμεν ὅσον τῆς ὀφειλῆς ταύτης τὸ κέρδος , καὶ ὅτι ἐν τῷ ἀποδιδόναι μᾶλλον αὐξεται , φέρε , καὶ ἡμεῖς τὴν ὀφειλὴν , ἣν ὀφείλομεν ὑμῖν , οὐχ ἀπὸ ῥῆθιμας οὐδὲ ἀπὸ ἀγνωμοσύνης τινός , ἀλλ' ἀπὸ τῆς συμβάσεως ἀρρώστιας , σήμερον , καθ' ὅσον οἷόν τε , [ 151 ] ἐκτίσαι σπουδάσωμεν , μικρὰ τινα διαλεχθέντες πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην , ὑπόδειξιν τῆς διαλέξεως ποιησάμενοι αὐτὴν τοῦτον τὸν θαυμαστὸν τῆς οἰκουμένης διδάσκαλον · καὶ ἀπερ σήμερον γράφωμεν · Ῥωμαίοις διελέγχο , ταῦτα εἰς μέσον ἀγαγόντες ἀναπολήσωμεν , καὶ διὰ μακροῦ τοῦ χρόνου τὴν ἐστίασιν τὴν πνευματικὴν παραδῶμεν ὑμῖν τῇ ἀγάπῃ . Τίνα δὲ ἐστι τὰ ἀναγκαῖα ἀγάπη , ἀναγκαῖον εἰπεῖν , ἵν' ὑπομνησθέντες τῶν εἰρημένων , μετὰ πλείονος τῆς εὐχολίας · δέξησθε τὰ παρ' ἡμῶν λεγόμενα . Ὀίδαμεν , φησίν , ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν . Τί βούλεται αὐτὸ τοῦτο τὸ προοίμιον ; Οὐδὲν γὰρ ἀπλῶς , οὐδὲ εἰκῇ φθέγγεται · ἡ μακαρία αὕτη ψυχή , ἀλλὰ κατάλληλα ἀεὶ τοῖς ὑποκειμένοις πάθεσι προσάγει τὰ φάρμακα τὰ πνευματικά .
Lemmas: ὅς . ὅς , διά μακρός ὁ χρόνος πρός σύ παραγίγνομαι , οὗτος διατίθημι σήμερον . εἰμί γάρ καί οἴκοι κατείργω τυγχάνω διά ὁ ὁ σῶμα ἀρρωστία , ἀλλά ὡς μακράν πού ἀποικίζω ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , οὗτος διεξέρχομαι . ὁ γάρ φιλέω οἶδα ἀκριβῶς , ὅταν μή ὁράω ὁ φιλέω συγγίγνομαι , κἀν ὁ αὐτός πόλις οἰκέω , ὁ ἐν ἀλλότριος διατρίβω οὐδείς Πλάτων διάκρισις . καί οὗτος οἶδα ὅσος φιλέω οἶδα . συγγιγνώσκω τοίνυν ἐγώ , παρακαλέω · οὖον γάρ ἀπό ρηθιμαω ἐγώ ὁ χωρισμός οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἀσθένεια σῶμα ἢ ὁ συγῆ . καί οὐδέ μήv ὅτι χαίρετε νῦν πᾶς σύ · ὅτι ἀποτίθημι ὁ ἀρρωστία · ἐγώ δέ χαίρω , οὐ ὅτι ὁ ἀρρωστία μόνος ἀποτίθημι , ἀλλά ὅτι καί ὁ ποθέω σύ πρόσωπον πάλιν ὁράω δύναμαι , καί εντυφημι σύ ὁ κατά θεός ἀγάπη . καί καθάπερ ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος , μετά ὁ ἀπαλλαγή ὁ αρρώστια , ψιλός τε καί ποθμιος καί ψυχρός νᾶμα ἐπιζητέω · οὕτως ἐγώ πᾶς Εὐφρόσυνος ἡδύς καθίστημι ὁ συνουσία ὁ ὑμέτερος , καί οὗτος ἐγώ καί ὑγίεια ὑπόθεσις , καί Εὐφρόσυνος ἀφορμή . φέρω οὖν , ἐπειδή διά ὁ ὁ θεός χάρις ἀλλήλων ἀπολαμβάνω , ἀποδίδωμι σύ ὁ χρέος ὁ ἀγάπη , εἰμί γε εἰμί ἀποδίδωμι οὗτος ποτός . οὗτος γάρ μόνος ὁ δολημη τέλος οὐ ἐπίσταμαι · ἀλλά ὅσος αποδίδομαι , τοσοῦτος ὁ δολημη ἐπιτείνω · καί καθάπερ ἐπί ὁ χρῆμα ὁ μέν ὀφείλω ἐπαινέω , οὕτως ἐνταῦθα ὁ πολύς ὀφείλω μακαρίζω . Ζεύς οὗτος καί ὁ ὁ οἰκέω διδάσκαλος Παῦλος γράφω λέγω · μηδείς μηδείς ὀφείλω , ἀλλά ἢ ὁ ἀλλήλων ἀλλήλων , βούλομαι ἐγώ οὗτος ὁ χρέος καί ἀεί ἀποδίδωμι , καί ἀεί ὀφείλω , καί μηδέποτε ὁ ὀφειλή οὗτος καταλύω , μέχρι εἄν ὁ πάρειμι ζωή καταλύω . ὡς οὖν ὁ χρῆμα ὀφείλω , βαρύς καί ἐπαχθής , οὕτως ὁ ὀφειλή οὗτος μή ἀεί ὀφείλω , κατηγορία ἄξιος . καί ἵνα μῆλον ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , ἀκούω ὁ σοφία ὁ θαυμαστός οὗτος διδάσκαλος , ὅπως ὁ παραίνεσις εἰσάγω . Πρῶτος γάρ εἶπον · μηδείς μηδείς ὀφείλω · τότε ἐπάγω · εἰμί μή ὁ ἀγαπάω ἀλλήλων · βούλομαι πᾶς μέν ὁ ὀφειλή ἐνταῦθα κενόω , καί οὗτος ὁ χρέος ἐθέλω ἀδιάλυτος μένω διηνεκής . οὗτος γάρ εἰμί · μάλιστα ὁ συγχροος καί συμφύρω ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος . ἐπεί οὖν γιγνώσκω ὅσος ὁ ὀφειλή οὗτος ὁ κέρδος , καί ὅτι ἐν ὁ ἀποδίδωμι μᾶλλον αὐξάνω , φέρω , καί ἐγώ ὁ ὀφειλή , ὅς ὀφείλω σύ , οὐ ἀπό ρηθιμαω οὐδέ ἀπό ἀγνωμοσύνη τις , ἀλλά ἀπό ὁ σύμβασις αρρώστια , σήμερον , κατά ὅσος οἷος τε , [ 151 ] ἐκτίνω σπουδάζω , μικρός τις διαλέγω πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , ὑπόδειξις ὁ διάλεξις ποιέω αὐτός οὗτος ὁ θαυμαστός ὁ οἰκέω διδάσκαλος · καί ὅσπερ σήμερον γράφω · Ῥωμαῖος διελέγχω , οὗτος εἰς μέσος ἄγω ἀναπολέω , καί διά μακρός ὁ χρόνος ὁ ἑστίασις ὁ πνευματικός παραδίδωμι σύ ὁ ἀγάπη . τίς δέ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος ἀγάπη , ἀναγκαῖος εἶπον , ἵνα ὑπομιμνῄσκω ὁ εἴρω , μετά πλείων ὁ εὐκολία · δέχομαι ὁ παρά ἐγώ λέγω . οἶδα , φημί , ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός . τις βούλομαι αὐτός οὗτος ὁ προοίμιον ; οὐδείς γάρ ἀπλόος , οὐδέ εἰκῇ φθέγγομαι · ὁ μακάριος οὗτος ψυχή , ἀλλά κατάλληλος ἀεί ὁ ὑπόκειμαι πάθος προσάγω ὁ φάρμακον ὁ πνευματικός .