joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0140.1
ὁραστέρους ὑπὸ τῆς ἀρπαγῆς ἐγένετο . Οὕτω καὶ Σαῦλος ἐπεσπάθησε τῷ χορῷ τῶν ἀποστόλων , 125 ἠρπακέν ἐκεῖθεν τὸ ἄρνιον τοῦ Χριστοῦ , τὸν Στέφανον διεσπάραξεν , ἐγένετο λοιπὸν ὑπὸ τῆς σφαγῆς ταύτης χαῖρετος . Διὰ τοῦτό φησιν , Ἔτι . Καίτοι τίνα οὐχ ἂν ἐνέπλησεν ὁ φόνος ἐκεῖνος ; τίνα οὐχ ἂν κατέθρεψεν ἡ ἐπαισία τοῦ σφαττομένου , τὰ ῥήματα ἄπαρ λιβασάντος ὑπὸ τῶν λιβασθῶνων ἦγετο . Κόμε , λέγων , μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην ; Διὰ τοῦτο ὁ διώκτης εὐαγγελιστὴς γέγονεν . Εὐθέως γὰρ μετὰ τὸν φόνον οὗτος μετεβάλλετο , ἐκαίνου τῆς φωνῆς ἠκουσεν ὁ Θεός . Καὶ γὰρ ἄξιος ἦν ἀκούειν Στέφανος καὶ διὰ τὴν ἀρετὴν Παῦλον τὴν ἰσότητα , καὶ διὰ οἰκείαν ὁμολογίαν , Κύριε , μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην . Ἀκούετωσαν ὅσοι ἐχθροὺς ἔχουσι , ὅσοι πλεονεξοῦνται . Κἂν γὰρ μυρία κάθῃς θείναι , οὐδὲν ἐλθάσεις , καθάπερ ὁ Στέφανος . Καὶ ὅρα τί γίνεται . Ἐνεφράττετο μία πηγὴ ἡ τοῦ Στεφάνου , καὶ ἠνοίγετο ἑτέρα μυρίους ἀφίεσα ποταμούς . Ἐπειδὴ γὰρ ἐσέχθη τὸ στόμα Στεφάνου , ἠχῆσεν εὐθέως ἡ σάλπιγξ τοῦ Παύλου . Οὕτως οὐδέποτε ὁ Θεὸς εἰς τέλος ἐγκαταλιμπάνει τοὺς αὐτῷ προστρέχοντας , ἀλλὰ μείζωα ὅν ἀποστεροῦσιν οἱ ἐχθροὶ δίδωσιν αὐτὸς τὰ δῶρα . Οὐ γὰρ τοιοῦτον ἐξέβαλεν ἀπὸ τῆς φιλογυίας στρατιώτην ἰατίνον , οἷον ἀντεισήγαγεν ὁ Χριστός . Σαῦλος δὲ ἔτι . Καὶ ἄλλο τι ὁλοῖ τὸ , Ἔτι , τοῦτο · οἷον , ὅτι ἐτι μαίνωμενον , ἐτι ἀργαίνομενον , ἐτι ἐν ἀκμῇ τοῦ θυμοῦ ὄντα , ἐτι τῷ φωνῇ ζῶντα ἐπεσπάσατο ὁ Χριστός . Οὐδὲ γὰρ ἀνέμενε λῆξαι τὸ νόσημα , καὶ σθεσθῆναι τὸ πάθος , καὶ πραύτερον γενέσθαι τὸν ἄγριον , καὶ οὕτως εἰλῦσεν · ἀλλ’ ἐν αὐτῇ τῇ ἀκμῇ τῆς μανίας αὐτὸν ἐχειρώσατο , ἵνα δεῖξῃ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν , ὅτι ἐν μέσῃ τῇ βακχίᾳ τότε ἐκεῖνη ζῶντος ἐτι τοῦ θυμοῦ κρατεῖ καὶ περιγίνεται τὸν διώκτην . Καὶ γὰρ ἰατρὸν τότε θαυμάζομεν μάλιστα , ὅταν δυνηθῇ τὸν πυρετὸν αἰφνιδίως καὶ τὴν φλόγα τοῦ νοσήματος οὕσαν ἐν ἀκρᾷ σφοδρότητι κατασβέσαι καὶ παντελῶς ἀφανίσαι · ὃ καὶ ἐπὶ τοῦ Παύλου γέγονεν . Ἐν ἀκμῇ γὰρ αὐτὸν ὄντα τῆς φλογός , ὥσπερ τις δρόσος ἀνωθεὶς κατενέβησεν τὸν Κύριον τοῦ νοσήματος ἀπήλλαξε παντελῶς . Σαῦλος δὲ ἐτι ἐμπνέων ἀκαλὴς καὶ φρόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ Κυρίου , ἀφήκε τὸ πλήθος , καὶ τοὺς ἄρχοντας λοιπὸν ἐπεσπάδα . Ὡςπερ γὰρ ὁ δένδρον βουλόμενος ἐκτεμεῖν , τοὺς κλάδους ἀφεῖς , κάτωθεν ἐκκόπτει τὴν ρίζαν , οὕτω δὴ καὶ οὗτος ἐπὶ τοὺς μαθητὰς ἦλθε , τὴν ρίζαν τοῦ χρηύματος βουλόμενος ἀνελεῖν .
Lemmas: ὁραστέρους ὑπό ὁ ἁρπάζω γίγνομαι . οὕτως καί Σαῦλος ἐπισπάω ὁ χορός ὁ ἀπόστολος , 125 ἁρπάζω ἐκεῖθεν ὁ ἀρνίον ὁ Χριστός , ὁ Στέφανος διασπαράσσω , γίγνομαι λοιπός ὑπό ὁ σφαγή οὗτος χαίρω . Ζεύς οὗτος φημί , ἔτι . καίτοι τίς οὐ εἄν ἐμπίμπλημι ὁ φόνος ἐκεῖνος ; τίς οὐ εἄν κατατρέπω ὁ επαιθεος ὁ σφάζω , ὁ ῥῆμα ἄπαρος λιβάζω ὑπό ὁ λιβάζω ἄγω . Κόμος , λέγω , μή ἵστημι αὐτός ὁ ἁμαρτία οὗτος ; Ζεύς οὗτος ὁ διώκτης εὐαγγελιστής γίγνομαι . εὐθύς γάρ μετά ὁ φόνος οὗτος μεταβάλλω , καινόω ὁ φωνή ἀκούω ὁ Θεός . καί γάρ ἄξιος εἰμί ἀκούω Στέφανος καί διά ὁ ἀρετή Παῦλος ὁ ἰσότης , καί διά οἰκεῖος ὁμολογία , κύριος , μή ἵστημι αὐτός ὁ ἁμαρτία οὗτος . Ἀκούετωσαν ὅσος ἐχθρός ἔχω , ὅσος πλεονεξουντ . κἀν γάρ μυρίος κάθαμι τίθημι , οὐδείς ἔρχομαι , καθάπερ ὁ Στέφανος . καί ὁράω τίς γίγνομαι . ἐμφράσσω εἷς πηγή ὁ ὁ Στέφανος , καί ἀνοίγνυμι ἕτερος μυρίος ἀφίημι ποταμός . ἐπεί γάρ ἔχω ὁ στόμα Στέφανος , ηχώ εὐθύς ὁ σάλπιγξ ὁ Παῦλος . οὕτως οὐδέποτε ὁ θεός εἰς τέλος ἐγκαταλιμπάνω ὁ αὐτός προστρέχω , ἀλλά μειώνω ὅς ἀποστερέω ὁ ἐχθρός δίδωμι αὐτός ὁ Δῶρα . οὖον γάρ τοιοῦτος ἐκβάλλω ἀπό ὁ φιλογυιος στρατιώτης ἰατίνον , οἷος ἀντεισάγω ὁ Χριστός . Σαῦλος δέ ἔτι . καί ἄλλος τίς ὄλλυμι ὁ , ἔτι , οὗτος · οἷος , ὅτι ἔτι μαιν(ι)άω , ἔτι ἀργαίνω , ἔτι ἐν ἀκμή ὁ θυμός εἰμί , ἔτι ὁ φωνή ζῶ ἐπισπάω ὁ Χριστός . οὐδέ γάρ ἀναμένω λήγω ὁ νόσημα , καί σθεσθῆναι ὁ πάθος , καί πραυτερος γίγνομαι ὁ ἄγριος , καί οὕτως εἰλύω · ἀλλά ἐν αὐτός ὁ ἀκμή ὁ μανία αὐτός χειρόομαι , ἵνα δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις , ὅτι ἐν μέσος ὁ Βακχία τότε ἐκεῖνος ζῶ ἔτι ὁ θυμός κρατέω καί περιγίγνομαι ὁ διώκτης . καί γάρ ἰατρός τότε θαυμάζω μάλιστα , ὅταν δύναμαι ὁ πυρετός αἰφνίδιος καί ὁ φλόξ ὁ νόσημα εἰμί ἐν Ακράς σφοδρότης κατασβέννυμι καί παντελῶς ἀφανίζω · ὅς καί ἐπί ὁ Παῦλος γίγνομαι . ἐν ἀκμή γάρ αὐτός εἰμί ὁ φλόξ , ὥσπερ τις δρόσος ἀνωθέω καταφέρω ὁ κύριος ὁ νόσημα ἀπαλλάσσω παντελῶς . Σαῦλος δέ ἔτι ἐμπνέω ἀκαλός καί φρονέω εἰς ὁ μαθητής ὁ κύριος , ἀφίημι ὁ πλήθος , καί ὁ ἄρχω λοιπός ἐπισπάω . ὡς γάρ ὁ δένδρον βούλομαι ἐκτέμνω , ὁ κλάδος ἀφίημι , κάτωθεν ἐκκόπτω ὁ ῥίζα , οὗτος δή καί οὗτος ἐπί ὁ μαθητής ἔρχομαι , ὁ ῥίζα ὁ χρήμα βούλομαι ἀναιρέω .