joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0156.3
αἱ . Ἐπίσπεσον μὲν γηπόνων τὸ ζεύξαι βοάς , καὶ ἀρατρον ἐλκύσαι , καὶ αὐλάκας ἀνατεμεῖν , καὶ σπέρματα καταβαλεῖν , καὶ ἀναστῆσαι χειμῶνας , καὶ κρυμὸν ἐνεργαῖν , καὶ περιελᾶσαι τάφρον , καὶ πλεονεξίαν θάλατταν ἐκκυσῶν τοὺς σπόρμους ἀποκρύψασθαι , καὶ ὀχθὰς ποταμῶν βυθλότερας ἐργάσασθαι , καὶ διὰ μέσης τῆς ἀρούρας βαθύτερας αὐλάκας ἀναταμεῖν · ἀλλὰ τὰ ἐπίπονα ταῦτα , καὶ μόχθον ἔχοντα , χούρα γίνεται καὶ βόστος , ὅταν ταῖς ἐλπίσι τοῦ γεωργοῦ βῆ κομιζόμενα τὰ λῆμα , καὶ τὴν ὀρεσπάνην ἡσυχήμενην , καὶ τὴν ἄλωνα τῶν ὀργάνων ἐμπεπλησμένην , καὶ τὸν καρπὸν ἄφριμον μετὰ πολλῆς τῆς εὐφροσύνης οὐκαδε εἰσκομιζόμενον . Οὕτω καὶ κυβερνήτης ἀγρίων κυμάτων κατατολμᾶ , καὶ χειμῶνος , καὶ μαινομένης θαλάττης , πολλὰκις καταφρονεῖ , καὶ πνευμάτων ἀστάτων , καὶ διαπονίουσιν κλύδωνας καὶ μακρὰς οἰδε μέρεας ἀποδημίας , ὅταν τὰ φορτία ἀναλεγίζηται , καὶ τοὺς τῆς ἐμπορίας λιμένας , καὶ τὸν ἐκ τούτων ἐπίσπερον πλοῦτον τυγχάνων ἴδη . Οὕτω καὶ στρατιώτης τραυμάτων φέρει , καὶ νέφης βελῶν ἀποδέχεται , καὶ λιμὸν ὑποφέρει , καὶ κρυμὸν καὶ τὰς μακρὰς ἀποδημίας , καὶ τοὺς ἐπὶ τῆς παρατάξεως [ 141 ] κινδύνους , ἐπειδὴν τὰ τρόπαια καὶ τὰς νίκας καὶ τοὺς στεφάνους ἀναλογιζόμενος . Ἄλλὰ τίνος ἐνεκεν τούτων ἐμνήσθην ; ἢ τί μοι βούλεται ταῦτα τὰ παραδείγματα ; Παρακλῶσιν ὑμῖν ἐντεῦθεν πρὸς τὴν ἀρετὴν εἰσαγάγειν βούλομαι , καὶ παραμυθίαν πρὸς τὰς ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς ἰδρώτας . Εἰ γὰρ τῶν εἰρημένων ἕκαστον τὸ ἐπικόνου χούρον ἡγεῖται διὰ τὴν τῶν μελλόντων ἐλπίδα , καὶ ταῦτα , εἰ καὶ τις αὐτῶν ἐπιτυχεῖν δυνήσεται , τῷ παρόντι συγκαταλελόμενα βίῳ , πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς τὴν ὑπὲρ τῆς πνευματικῆς ὀδοσκαλίας ἀκρόθιν ἀνέγεται χρὴ , καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ αἰωνίου ζωῆς παρατάξιν καὶ τὰς ἰδρώτας γενναίως φέρειν . Τοὺς μὲν γὰρ ἄθλα τὰ τῆς προσδοκίου ἐλπίδος ἐστι , καὶ ἐν προσδοκία μόνη τῶν χρηστῶν πολλὰκις γενόμενοι , τὸν βίον οὕτω κατέλιπον , ἀντεφθόντες μὲν ταῖς ἐλπίσι , ἐπὶ δὲ τῶν ἔργων αὐτῶν οὐκ ἐγγίσαντες , καὶ δὴ διὰ ταῦτα τὰ χαλεπώτατα ὑπομείναντες . Οὕτω τὸ λέγω · Μετὰ τοὺς πολλοὺς ἐκεῖνους πολλὰκις πόνους τε καὶ ἰδρώτας ὁ γηπόνος ἐνίοτε ἐν αὐτῷ τῷ τῆν ὀρεσπάνην ἀποθνῄ , καὶ πρὸς τὸν δρυχὸν παρασκευάσασθαι , ἀπουσίας κατενεχθείσης , ἢ πλήθους ἀκρίδων , ἢ ἄρα τοῦ μέτρου τῆς ἐπομβρίας γενομένης , ἢ ἕτερα , τινὸς πληγῆς ἐπανεχθείσης ἐκ τῆς τῶν ἀέρων ἀνωμαλίας , ἀπήλατο κενὰς οἴκαδε χεροῖ , τὴν μὲν πόνον ἄπαντα ὑπομείνας , τοῦ δὲ καρποῦ τῆς ἐλπίδος ἐκπεσών . Καὶ ὁ κυβερνήτης δὲ ὁμοίας χαίρων τῇ πλήθει τῶν φορτίων , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ἡδονῆς τὰ ἱστία πετάσας , καὶ περάσας πολὺ πηλάγιον , ἐν αὐ τῷ πολλάκις τῷ στόματι τοῦ λιμένος , ἢ σπιλάδος ἐμπασούσης , ἢ ὑφάλῳ καὶ σκοπέλῳ τινὶ προσαραβῆς , ἢ ἄλλῃ τινὶ τοιαύτῃ ἀδοκήτῳ περιστάσει πληγεὶς , πάντα τὸν φόρτον ἀπώλεσε , καὶ μόλις τὸ ἑαυτοῦ σῶμα γυμνὸν διέσωσε μετὰ τοὺς μυρίους κινδύνους
Lemmas: ὁ . Ἐπίσπεσον μέν γηπονέω ὁ ζεύγνυμι βοή , καί ἄροτρον ἕλκω , καί αὖλαξ ἀνατέμνω , καί σπέρμα καταβάλλω , καί ἀνίστημι χειμών , καί κρυμός ἐνεργός , καί περιελαύνω τάφρος , καί πλεονεξία θάλασσα ἐκκύω ὁ σπόρμους ἀποκρύπτω , καί ὄχθη ποταμός βυθλότερας ἐργάζομαι , καί διά μέσος ὁ ἄρουρα βαθύς αὖλαξ ανατέμνω · ἀλλά ὁ ἐπίπονος οὗτος , καί μόχθος ἔχω , Χούρα γίγνομαι καί βόστος , ὅταν ὁ ἐλπίς ὁ γεωργός βαίνω κομίζω ὁ λῆμα , καί ὁ ὀρεσπάνην ἡσυχήμενην , καί ὁ ἄλων ὁ ὄργανον ἐμπίμπλημι , καί ὁ καρπός ἄφριμον μετά πολύς ὁ Εὐφρόσυνος Ούκα εἰσκομίζω . οὕτως καί κυβερνήτης ἄγριος κῦμα κατατολμάω , καί χειμών , καί μαίνομαι θάλασσα , πολλάκις καταφρονέω , καί πνεῦμα ἄστατος , καί διαπονιειμι κλύδων καί μακρός οἶδα Μερέας ἀποδημία , ὅταν ὁ φορτίον ἀναλέγω , καί ὁ ὁ ἐμπορία λιμήν , καί ὁ ἐκ οὗτος ἐπισπείρω πλοῦτος τυγχάνω ἴδη . οὕτως καί στρατιώτης τραῦμα φέρω , καί νέφω βέλος ἀποδέχομαι , καί λιμός ὑποφέρω , καί κρυμός καί ὁ μακρός ἀποδημία , καί ὁ ἐπί ὁ παράταξις [ 141 ] κίνδυνος , ἐπειδή ὁ τρόπαιον καί ὁ Νίκη καί ὁ στέφανος ἀναλογίζομαι . ἀλλά τίς ἕνεκα οὗτος μιμνήσκω ; ἢ τίς ἐγώ βούλομαι οὗτος ὁ παράδειγμα ; παρακλάω σύ ἐντεῦθεν πρός ὁ ἀρετή εἰσάγω βούλομαι , καί παραμυθία πρός ὁ ὑπέρ ὁ ἀρετή ἱδρώς . εἰμί γάρ ὁ εἴρω ἕκαστος ὁ ἐπικονέω χούρος ἡγέομαι διά ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς , καί οὗτος , εἰμί καί τις αὐτός ἐπιτυγχάνω δύναμαι , ὁ πάρειμι συγκαταλύω βίος , πολύς μᾶλλον σύ ὁ ὑπέρ ὁ πνευματικός ὀδοσκαλίας ἀκρόθι ἀναγίγνομαι χρή , καί ὁ ὑπέρ ὁ αἰώνιος ζωή παράταξις καί ὁ ἱδρώς γενναῖος φέρω . ὁ μέν γάρ ἄθλα ὁ ὁ προσδόκιος ἐλπίς εἰμί , καί ἐν προσδοκία μόνος ὁ χρηστός πολλάκις γίγνομαι , ὁ βίος οὗτος καταλείπω , ἀντιλέγω μέν ὁ ἐλπίς , ἐπί δέ ὁ ἔργον αὐτός οὐ ἐγγίζω , καί δή διά οὗτος ὁ χαλεπός ὑπομένω . οὕτως ὁ λέγω · μετά ὁ πολύς ἐκεῖνος πολλάκις πόνος τε καί ἱδρώς ὁ γηπόνος ἐνίοτε ἐν αὐτός ὁ ὁ ὀρεσπάνην ἀποτίθημι , καί πρός ὁ δρυχὸν παρασκευάζω , ἀπουσία καταφέρω , ἢ πλῆθος ἀκρίς , ἢ ἄρα ὁ μέτρον ὁ ἐπομβρία γίγνομαι , ἢ ἕτερος , τις πληγή ἐπανέχω ἐκ ὁ ὁ ἀήρ ἀνωμαλία , ἀπαλάομαι κενός οἴκαδε χεροῖ , ὁ μέν πόνος ἅπας ὑπομένω , ὁ δέ καρπός ὁ ἐλπίς ἐκπίπτω . καί ὁ κυβερνήτης δέ ὅμοιος χαίρω ὁ πλῆθος ὁ φορτίον , καί μετά πολύς ὁ ἡδονή ὁ ἱστίον πετάννυμι , καί πέρνημι πολύς πηλάγιον , ἐν αὖος ὁ πολλάκις ὁ στόμα ὁ λιμήν , ἢ σπιλάς ἐμπάσσω , ἢ ὕφαλος καί σκόπελος τις προσαραβῆς , ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος ἀδόκητος περίστασις πλήσσω , πᾶς ὁ φόρτος ἀπόλλυμι , καί μόλις ὁ ἑαυτοῦ σῶμα γυμνός διασῴζω μετά ὁ μυρίος κίνδυνος