joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0149.3
δ . Ἐνδὶν καὶ κλείσαι τοῦτον εἰς τὴν προσηγόριαν οἰπεῖν · ἄλλ' ἵνα καὶ τῆς δευτέρας ἀξιώματα λέξῃς , ἐνταῦθα τὸν περὶ τοῦ ὀνόματος στίχον θεωρῶν , ἐκ' ἐκείνην βαδίσωμεν λοιπὸν . Ὅσπερ γὰρ ὁ Παῦλος ὅνομα πολλὴν παρέχον ἡμῖν εὐπορίαν , οὕτω καὶ τὸ Κλητὸς , εἰ βουληθεῖμεν αὐτὸ καταμανθεῖν μετὰ τῆς προσήκουσας ἐπιστήμης , τῆς ἰσθὴ ἡ καὶ πλείους ἡμκλῆσιν θεωρίας ἡμῖς . Καὶ καθάπερ ἀπὸ κόσμου , ἡ δεσπόματος βασιλικοῦ λίθον ἕνα τις ἐβάλων , καὶ οἰκίας λαμπρὰς καὶ πολυτελεῖς ἀγροὺς , καὶ οἰκίας ἀγέλας , καὶ ἕτερα πολλὰ πλείονα τούτων κτῆσασθαι δύναν' ἄν , τὸν μαργαρίτην ἀποδιδόναι ἐκεῖνον · οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ὀνομάτων , ἄν μὲς ῥήσεως ἐννοίαις ἀναστῇς θελήσῃς , πολλὴν σοι παρέξει πνευματικῆς εὐπορίας ὑπόθεσιν , οὐχ οἰκίας , οὐδὲ ἀνδραποδα , οὐδὲ κλῆρα τῆς κοινῆς , ἀλλὰ θεοσεβείας καὶ φιλοσοφίας ἀφορμὰς εὐνίας ταῖς τῶν προσεχῶντων ψυχαῖς . Σκοπῶ οὖν αὐτὸ τοῦτο τὸ Κλητὸς , εἰς ὅσον ἡμᾶς χειραγωγεῖ πνευματῶν ἱστορίαν πνευματικῶν . Δεῖ δὲ πρῶτον μαθεῖν , τί ποτὶ ἐστιν αὐτὸ τὸ Κλητὸς · καὶ δεύτερον ἐξετάσαι , τίνος ἔνεκεν Κορινθίους ἐπιστέλλων μόνον καὶ Ῥωμαίους οὕτως ἔγραφεν , ἄλλοι δὲ οὐδενί . Οὐ γὰρ ἀκλῶς , οὐδὲ εἰκὴ τοῦτο ποιεῖ . Ἡ γὰρ ἡμεῖς πᾶν τὴν ἐπιστολὴν τὰς προφράσεις οὐχ ἀκλῶς ποιούμεθα , ἀλλ' ὑποδεστέροις μὲν ἐπιστῖλλοντες , Ὁ δεῖνα τῷ δεῖνι , γράφομεν , ὅταν δὲ ὁμοφιλίας , καὶ δεσπότῃ ἐν τῇ προφράσει καλοῦμεν τὸν δεχόμενον τὴν ἐπιστολὴν · ὅταν δὲ πολὺ τὴν ἀξίαν ὑπάρχῃ τὴν ἡμετέραν , καὶ ἕτερα κλείοντα προστίθομεν 135 ὀνόματα , μείζονα ἔχοντα τὴν θεραπευτικὴν οὐν ἡμῖς τοιαύτη προνοία παρέρχεται , καὶ οὐχ ἐνὶ τρόπῳ πᾶσι γράφομεν , ἀλλὰ τῇ διαφορᾷ τῶν ἀγχομένων προσώπων καταλλήλους ποιούμεθα τὰς προσηγορίας · πολλῷ μᾶλλον ὁ Παῦλος , οὐχ ἀκλῶς , οὐδὲ εἰκὴ τούτους μὲν οὕτως , ἐκείνους δὲ ἕτερως ἐπιστέλλει , ἀλλὰ μετὰ τινὸς σοφίας πνευματικῆς . Ὅτι μὲν οὖδενὶ τῶν ἄλλων ἐπιστέλλων , κλητὸν ἐαυτὸν ἐν τῷ προοιμῷ τῆς Ἐπιστολῆς ἐκάλεσεν , ἡκιστὶν ἡμῖν αὐτὰς τῶν Ἐπιστολῶν τὰς ἀρχὰς ἐπαλθοῦσι τοῦτο μαθεῖν . Τίνος δὲ ἔνεκεν τοῦτο ἐποίησεν , ἡμῖν ἐστιν ἄν εἰς λοιπὸν εἰπεῖν , ἐπειδὴν δείξωμεν πρῶτον εἰς ἄν ἐστιν ὁ κλητὸς , καὶ τί διὰ τῆς ῥήσεως ἡμῖς διδάσκει ὁ Παῦλος ἡθελησε ταύτης . Τί ποτ' οὖν ἡμῖς βούλεται διδάξαι διὰ τοῦ κλητὸν ἐαυτὸν καλέσαι ; Ὅτι οὐχ αὐτὸς τῷ δεσπότῃ προσῆλθεν πρῶτος , ἀλλὰ κληθεὶς ὀρθοῦμενος · οὐχ αὐτὸς ἐζήτησε καὶ εὗρεν , ἀλλ' ὀφθέν πλανώμενος · οὐχ αὐτὸς πρὸς τὸ φῶς ἀνέλαβε πρῶτος , ἀλλὰ τὸ φῶς τὰς οἰκίας ἀκτῖνας πρὸς τὰς ὀφείας ἀφῆκε τὰς ἐκείνου , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀφωκίσας , οὕτως τοὺς ἔνδοθεν ἤνοιξε . Βουλόμενος οὖν ἡμᾶς παιδεύσαι ὅτι τῶν κατορθωμάτων αὐτοῦ πάντων οὐδὲν ἑαυτῷ λογίζεται , ἀλλὰ τῷ καλῶντι Θεῷ , κλητὸν ἐαυτὸν καλεῖ . Ὁ γὰρ τὰς πύλας μοι τοῦ σκάμματος ἀνοίξας , φησίν , καὶ τὸ στάδιον , οὗτος καὶ τῶν στεφάνων αἴτιος γίνεται · ὁ τὴν ἀρχὴν παρασχὼν καὶ τὴν μέσιν καταβαλλόμενος , οὗτος καὶ τὸν βλαστοῦντα μετὰ ταῦτα καρπὸν παρέσχε μοι τὰς ἀφορμὰς . Διὰ τοῦτο καὶ ἀλλοχοῦ πάλιν εἰπών , Πλείονα πάντων ἐκοπίασα , ἐπήγαγεν , Οὐκ ἐγὼ δέ , ἀλλ' ἡ χάρις ἡ σὸν ἐμοί . Τὸ οὖν Κλητὸς ὄνομα οὐδενὸς ἐστιν ἐνδείξεως
Lemmas: δ . Ἐνδὶν καί καλέω οὗτος εἰς ὁ προσηγορία ὁράω · ἄλλος ἵνα καί ὁ δύο ἀξίωμα λέγω , ἐνταῦθα ὁ περί ὁ ὄνομα στίχος θεωρός , ἐπίτεξ ἐκεῖνος βαδίζω λοιπός . ὅσπερ γάρ ὁ Παῦλος ὄνομα πολύς παρέχω ἐγώ εὐπορία , οὗτος καί ὁ Κλητός , εἰμί βούλομαι αὐτός καταμανθάνω μετά ὁ προσακούω ἐπιστήμη , ὁ ἰσθὴ ὁ καί πλείων ἡμκλῆσιν θεωρία ἡμεῖς . καί καθάπερ ἀπό κόσμος , ὁ δέσπομα βασιλικός λίθος εἷς τις βάλλω , καί οἰκίον λαμπρός καί πολυτελής ἀγρός , καί οἰκίον ἀγέλη , καί ἕτερος πολύς πλείων οὗτος κτάομαι δύναν' ἄν , ὁ μαργαρίτης ἀποδίδωμι ἐκεῖνος · οὗτος δή καί ἐπί ὁ ἅγιος ὄνομα , ἄν μές ῥῆσις ἔννοια ἀνίστημι ἐθέλω , πολύς σύ παρέχω πνευματικός εὐπορία ὑπόθεσις , οὐ οἰκίον , οὐδέ ἀνδράποδον , οὐδέ κλήρα ὁ κοινός , ἀλλά θεοσέβεια καί φιλοσοφία ἀφορμή εὖνις ὁ ὁ προσέχω Ψυχή . σκοπέω οὖν αὐτός οὗτος ὁ Κλητός , εἰς ὅσος ἐγώ χειραγωγέω πνευματόω ἱστορία πνευματικός . Δεύς δέ πρῶτος μανθάνω , τίς πρός εἰμί αὐτός ὁ Κλητός · καί δύο ἐξετάζω , τίς ἐνέλκω Κορίνθιος ἐπιστέλλω μόνος καί Ῥωμαῖος οὕτως γράφω , ἄλλος δέ οὐδείς . οὖον γάρ ἀκλῶς , οὐδέ εἰκῇ οὗτος ποιέω . ὁ γάρ ἐγώ πᾶς ὁ ἐπιστολή ὁ προφράζω οὐ ἀκλῶς ποιέω , ἀλλά ὑποδεστέροις μέν ἐπιστέλλω , ὁ Δεῖνα ὁ δεῖνα , γράφω , ὅταν δέ ομοφιλιος , καί δεσπότης ἐν ὁ προφράζω καλέω ὁ δέχομαι ὁ ἐπιστολή · ὅταν δέ πολύς ὁ ἄξιος ὑπάρχω ὁ ἡμέτερος , καί ἕτερος κλείω προστίθω 135 ὄνομα , μείζων ἔχω ὁ θεραπευτικός ὀν ἡμεῖς τοιοῦτος πρόνοια παρέρχομαι , καί οὐ ἐν τρόπος πᾶς γράφω , ἀλλά ὁ διαφορά ὁ ἄγχω πρόσωπον κατάλληλος ποιέω ὁ προσηγορία · πολύς μᾶλλον ὁ Παῦλος , οὐ ἀκλῶς , οὐδέ εἰκῇ οὗτος μέν οὕτως , ἐκεῖνος δέ ἑτέρως ἐπιστέλλω , ἀλλά μετά τις σοφία πνευματικός . ὅτι2 μέν οὐδείς ὁ ἄλλος ἐπιστέλλω , κλητός ἑαυτοῦ ἐν ὁ προοιμος ὁ Ἐπιστολή καλέω , ηκιειμι ἐγώ αὐτός ὁ ἐπιστολή ὁ ἀρχή ἐπαλθέω οὗτος μανθάνω . τίς δέ ἐνέλκω οὗτος ποιέω , ἐγώ εἰμί ἄν εἰς λοιπός εἶπον , ἐπειδή δείκνυμι πρῶτος εἰς ἄν εἰμί ὁ κλητός , καί τίς διά ὁ ῥῆσις ἡμεῖς διδάσκω ὁ Παῦλος ἐθέλω οὗτος . τις πρός οὖν ἡμεῖς βούλομαι διδάσκω διά ὁ κλητός ἑαυτοῦ καλέω ; ὅτι2 οὐ αὐτός ὁ δεσπότης πρόσειμι πρῶτος , ἀλλά καλέω ὀρθόω · οὐ αὐτός ζητέω καί εὑρίσκω , ἀλλά ὁράω πλανάω · οὐ αὐτός πρός ὁ φάος ἀναλαμβάνω πρῶτος , ἀλλά ὁ φάος ὁ οἰκίον ἀκτίς πρός ὁ ὄφειος ἀφίημι ὁ ἐκεῖνος , καί ὁ ὀφθαλμός αφωκισος , οὕτως ὁ ἔνδοθεν ἀνοίγνυμι . βούλομαι οὖν ἐγώ παιδεύω ὅτι ὁ κατόρθωμα αὐτός πᾶς οὐδείς ἑαυτοῦ λογίζομαι , ἀλλά ὁ καλέω Θεός , κλητός ἑαυτοῦ καλέω . ὁ γάρ ὁ πύλη ἐγώ ὁ σκάμμα ἀνοίγω , φημί , καί ὁ στάδιον , οὗτος καί ὁ στέφανος αἴτιος γίγνομαι · ὁ ὁ ἀρχή παρέχω καί ὁ μεις καταβάλλω , οὗτος καί ὁ βλαστάνω μετά οὗτος καρπός παρέχω ἐγώ ὁ ἀφορμή . Ζεύς οὗτος καί αλλοχοω πάλιν εἶπον , πλείων πᾶς κοπιάω , ἐπάγω , οὐ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ σός ἐγώ . ὁ οὖν Κλητός ὄνομα οὐδείς εἰμί ἔνδειξις