joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0089.4
Προσέχωμεν τοίνυν τῇ ἀναγνώσει , μὴ τὰς δύο μόνον ταύτας ὥρας ( οὐ γὰρ ἀρκεῖ ἡμῖν εἰς ἀσφάλειαν ἡ ψιλὴ αὐτὴ ἀχρόασις ) , ἀλλὰ διηνεκῶς · καὶ ἕκαστος οἴκαδε ἀναχωρήσας τὰ Βιβλία μετὰ χειρὸς λαμβανέτω , καὶ τῶν εἰρημένων ἐπεργέσθω τὰ νοή-ματα , εἰ γὰρ μέλλει διηνεκῇ καὶ ἀρκοῦσαν ἔχειν τὴν ἀπὸ τῆς Γραφῆς ἀσφάλειαν . Καὶ γὰρ τὸ ξύλον ἐκεῖνο , τὸ παρὰ τοὺς ρύακας ἐστηκὼς , οὐ δύο καὶ τρεῖς ὥρας ὁμολοεῖτο ὑδάσιν , ἀλλὰ πᾶσαν μὲν ἡμέραν , πᾶσαν δὲ νύκτα . Διὰ τοῦτο κομῶ τοῖς φύλλοις , διὰ τοῦτο βρίζει τῷ καρπῷ ἐκεῖνο τὸ ξύλον , κλὴν μηδεὶς αὐτὸ ἀνθρώ-πινον ποτίζει · ἐπειδὴ παρὰ τοὺς ρύακας ἐστηκέν αὐτὸ , διὰ τῶν ριζῶν ἐπισπᾶται τὴν νοτίδα , καὶ ὡςπερ διὰ τινων πόρων παραπέμπει τὴν ἀσφάλειαν παντὶ τῷ σώματι · οὕτω καὶ ὁ συνεχῶς ἀναγιγνώσκων τὰς θείας Γραφὰς , καὶ παρὰ τοὺς ρύακας αὐτῶν ἐστηκὼς , κλὴν μηδεὶς ἔχῃ τὸν ἐρμηνεύοντα , διὰ τῆς συνεχούς ἀναγνώσεως , ὡςπερ διὰ τινων ριζῶν , πολλὴν ἐπισπᾶ-ται τὴν ἀσφάλειαν . Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς τὰς φροντίδας ὑμῖν εἴδοτες , τοὺς περισπασμοὺς , τὰς ἀσχολίας , τὰς πολλὰς , ἡμέρα καὶ καταμικρὸν ὑμᾶς προσάγωμεν τῷ νοήμασι τῶν Γραφῶν , τῷ σχολαίῳ τῆς ἐξηγήσεως μόνημον ποιούντες τῶν λεγομένων τὴν μνήμην . Καὶ γὰρ ὑμέρος βραδεῖος μὲν καταρρήγνυται , κατα-κλύζει τὴν ἐπιφάνειαν , καὶ τὸ βάθος οὐδὲν ὠφελεῖ · ἡμέρα δὲ καὶ καταμικρὸν ἐλαίου δίχην ἐνιζάνων τῷ προσώπῳ τῆς γῆς , ὡςπερ διὰ τινων φλεβῶν τῶν πόρων αὐτῆς πρὸς τὸ βάθος διαλισθάνων , τὰς λαγῶνας αὐτῆς ἐμπλήσει νοτίδος , εὐπορωτάτην ποιεῖ πρὸς [ 74 ] τὴν τῶν καρπῶν φορὰν . Διὰ καὶ ἡμεῖς τὸν πνευμα-τικὸν τοῦτον ὑμέρον ἡμέρα ταῖς ὑμετέραις ἐνέλεμεν ψυχαῖς · αἱ μὲν γὰρ Γραφαὶ νεφελίας εἰσί κασι πνευ-ματικαῖς , τὰ δὲ ῥήματα καὶ νοήματα ὑμέρου προσ-οἰκὸς πολλῷ τοῦτο βελτίονι · καὶ διὰ τοῦτο τὸν πνευματικὸν τοῦτον ὑμέρον καταμικρὸν ὑμῖν ἐνέλεμεν , ἵνα πρὸς αὐτὸ τὸ βάθος χωρῇ τὰ ῥήματα . Διὰ τοῦτο τετάρτην σήμερον ἡμέραν ἔχοντες ἐξηγήσεως , οὐ-δέπω μίαν ἐπιγραφὴν παρελθόντες ἡδυνήθημεν , ἀλλ’ ἐπὶ περὶ αὐτὴν στρεφόμεθα . Βέλτιον γὰρ μικρὸν δια-σκάπτοντες χωρίον , καὶ πρὸς τὸ βάθος καταβαίνοντας , πολλῶν τῶν ἀναγκαιῶν εὐρίσκειν τὸν ὀπησαυρὸν , ἢ πολ-λὰς ἀρούρας ἐπὶ πλάτος ἄνοιθεν , ἀπλῶς καὶ εἰκὴ ἐπ-λειψωθῆναι καὶ μάτην . Καὶ τοῦτο ἴδοι πολλοὺς πρὸς τὴν βραδύτητα ταύτην δυσχεραίνοντας · ἀλλ’ οὐ μέ-λει μοι τῆς ἐκείνων κατηγορίας , ἀλλὰ μέλει μοι τῆς ὑμετέρας ἀσφαλείας . Οἱ οὖν τεροι βαδίζειν δυνάμενοι τοὺς βραδυτέρους τῶν ἀδελφῶν ἀναμνηστέων · οὗτοι μὲν γὰρ ἐκείνους ἀναμενεῖν δυνάμενοι , οἱ δὲ ἀσθενέ-στεροι πρὸς ἐκείνους ἑαυτοὺς παρατείνειν οὐκ ἰσχύ-ουσι . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος φησιν , ὅτι οὐκ ἀφελιο-μεν τοὺς ἀσθενεῖς ἀναγκάζειν πρὸ καιροῦ , πρὸς τὴν τελειότητα τῶν δυνατῶν ἐκτελεῖσθαι μὴ δυναμένων · ἀλλ’ ὅτι ἡμεῖς ὀφείλομεν οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν . Ὑπελείπει ἡμῖν μέλει τῆς ὑμετέρας , οὐκ ἐπιδείξεως ἀπλῶς · διὰ τοῦτο ἐνδια-τρίβομεν τοῖς νοήμασι .
Lemmas: προσέχω τοίνυν ὁ ἀναγιγνώσκω , μή ὁ δύο μόνος οὗτος ὥρα ( οὖον γάρ ἀρκέω ἐγώ εἰς ἀσφάλεια ὁ ψιλός αὐτός ἀχρόασις ) , ἀλλά διηνεκής · καί ἕκαστος οἴκαδε ἀναχωρέω ὁ Βιβλία μετά χείρ λαμβάνω , καί ὁ εἴρω ἐφέργω ὁ νόημα , εἰμί γάρ μέλλω διηνεκής καί ἀρκέω ἔχω ὁ ἀπό ὁ γραφή ἀσφάλεια . καί γάρ ὁ ξύλον ἐκεῖνος , ὁ παρά ὁ ῥύαξ ἵστημι , οὖον δύο καί τρεῖς ὥρα ομολουω ὕδωρ , ἀλλά πᾶς μέν ἡμέρα , πᾶς δέ νύξ . Ζεύς οὗτος κομάω ὁ φύλλον , διά οὗτος βρίζω ὁ καρπός ἐκεῖνος ὁ ξύλον , κλῆς μηδείς αὐτός ἀνθρώπινος ποτίζω · ἐπεί παρά ὁ ῥύαξ ἵστημι αὐτός , διά ὁ ῥίζα ἐπισπάω ὁ νοτίς , καί ὡς διά τίνω πόρος παραπέμπω ὁ ἀσφάλεια πᾶς ὁ σῶμα · οὗτος καί ὁ συνεχῶς ἀναγιγνώσκω ὁ θεῖος γραφή , καί παρά ὁ ῥύαξ αὐτός ἵστημι , κλῆς μηδείς ἔχω ὁ ἐρμηνεύω , διά ὁ συνεχής ἀνάγνωσις , ὡς διά τίνω ῥίζα , πολύς ἐπισπάω ὁ ἀσφάλεια . Ζεύς οὗτος καί ἐγώ ὁ φροντίς σύ οἶδα , ὁ περισπασμός , ὁ ἀσχολία , ὁ πολύς , ἡμέρα καί καταμικρὸν σύ προσάγω ὁ νόημα ὁ Γραφής , ὁ σχολαῖος ὁ ἐξήγησις μόνιμος ποιέω ὁ λέγω ὁ μνήμη . καί γάρ ὑμέρος βραδύς μέν καταρρήγνυμι , κατακλύζω ὁ ἐπιφάνεια , καί ὁ βάθος οὐδείς ὠφελέω · ἡμέρα δέ καί καταμικρὸν ἔλαιον διχάω ἐνιζάνω ὁ πρόσωπον ὁ γῆ , ὡς διά τίνω φλέψ ὁ πόρος αὐτός πρός ὁ βάθος διαλισθάνων , ὁ λαγών αὐτός ἐμπίμπλημι νοτίς , εὔπορος ποιέω πρός [ 74 ] ὁ ὁ καρπός φορά . Ζεύς καί ἐγώ ὁ πνευματικός οὗτος ὑμέρον ἡμέρα ὁ ὑμέτερος ἐναιρέω Ψυχή · ὁ μέν γάρ γραφή Νεφέλιας εἰμί Κάσι πνευματικός , ὁ δέ ῥῆμα καί νόημα ὑμέρου προσοικέω πολύς οὗτος ἀγαθός · καί διά οὗτος ὁ πνευματικός οὗτος ὑμέρον καταμικρὸν σύ ἐναιρέω , ἵνα πρός αὐτός ὁ βάθος χώρα ὁ ῥῆμα . Ζεύς οὗτος τέταρτος σήμερον ἡμέρα ἔχω ἐξήγησις , οὐδέπω εἷς ἐπιγραφή παρέρχομαι δύναμαι , ἀλλά ἐπί περί αὐτός στρέφω . Ἀγαθός γάρ μικρός διασκάπτω χωρίον , καί πρός ὁ βάθος καταβαίνω , πολύς ὁ ἀναγκαῖος εὑρίσκω ὁ ὀπησαυρὸν , ἢ πολύς ἄρουρα ἐπί πλάτος ἄνω , ἀπλόος καί εἰκῇ ἐπιλείπω καί μάτην . καί οὗτος ὁράω πολύς πρός ὁ βραδυτής οὗτος δυσχεραίνω · ἀλλά οὖον μέλω ἐγώ ὁ ἐκεῖνος κατηγορία , ἀλλά μέλος ἐγώ ὁ ὑμέτερος ἀσφάλεια . ὁ οὖν τερέω βαδίζω δύναμαι ὁ βραδύς ὁ ἀδελφός ἀναμιμνήσκω · οὗτος μέν γάρ ἐκεῖνος ἀναμένω δύναμαι , ὁ δέ ἀσθενής πρός ἐκεῖνος ἑαυτοῦ παρατείνω οὐ ἰσχύω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος φημί , ὅτι οὐ ἀφαιρέω ὁ ἀσθενής ἀναγκάζω πρό καιρός , πρός ὁ τελειότης ὁ δυνατός ἐκτελέω μή δύναμαι · ἀλλά ὅτι ἐγώ ὀφείλω ὁ δυνατός ὁ ἀσθένημα ὁ ἀδύνατος βαστάζω . Ὑπελείπει ἐγώ μέλος ὁ ὑμέτερος , οὐ ἐπίδειξις ἀπλόος · διά οὗτος ἐνδιατρίβω ὁ νόημα .