joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0156.1
Καθὼς οὖν καὶ ὁ Παῦλος ἐποίησε · πρῶτος γὰρ ἐλθὼν ἐν τῷ δικαίῳ , πρῶτον ἑαυτὸν τῶν ἁμαρτῶν ἤρεγκεν εἶναι · οὐκ ἤθελε δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπέτασσε παρὰ τοῦ Διδασκάλου μαθὼν , ὅτι μετὰ τὸ πάντα ποιῆσαι ἀγαθῶν δούλους ἑαυτοὺς χρὴ καλεῖν . Τοῦτό ἐστι ταπεινοφροσύνη , τοῦτον ζηλώσατε οἱ κατεφρόνημα ἔχοντες , τὸν δὲ τελῶνην ὑμεῖς οἱ ἁμαρτημάτων τέμνοντες , κ . λ . ὁμολογήσωμεν ὡσπερ ἐκεῖν , καὶ τὸ σῆθος πληττωμέν , καὶ τὴν διάνοιαν παιδούμεν μηδὲν μέγα περὶ ἑαυτῶν φαντάζεσθαι . Ἄν γὰρ οὕτως ἑμᾶν διακαλύψωμεν , ἀρκεῖ τοῦτο ἡμῖν εἰς προσφορὰν καὶ θυσίαν · καθάπερ καὶ ὁ Δαυὶδ ἤρεγε · Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον · καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενέσει . Οὐχ ἁπλῶς εἶπε τεταπεινωμένην , ἀλλὰ καὶ συντετριμμένην · τὸ γὰρ συντετριμμένον , καὶ διακαλασμένον · οὕτως γὰρ , ἂν βούληται , ἐπαρθῆναι δύναται . Οὕτως δὴ καὶ ἡμεῖς μὴ ταπεινώσωμεν μόνον τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν , ἀλλὰ καὶ συντρίψωμεν καὶ κατανώσωμεν · συντρίβεται δὲ οἰκείων ἁμαρτημάτων μεμνημένη συνεχῶς . Ἄν οὕτως αὐτὴν κατανώσωμεν , οὐδὲ βουλομένη πρὸς τύπον ἀναστῆναι δυνήσεται , ὥσπερ τινὸς χαλινού τού [ 140 ] συνειδότος ἐπιλαμβανομένου διεγειρόντος αὐτῆς , καὶ καταστῆλλοντος καὶ παιδύοντος μετριάζειν ἐν ἅπασι . Οὕτως δυνήσόμεθα παρὰ τῷ Θεῷ καὶ χάριν εὑρεῖν · Ὦσπερ γὰρ μέγας εἰ , φησὶν , τοσοῦτον τακείνου σεαυτόν , καὶ ἀναντίον Κυρίου εὐρήσεις χάριν . Ὁ δὲ παρὰ τῷ Θεῷ χάριν εὕρὼν οὐδενὸς αἰσθήσεται χαλεποῦ , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα δυνήσεται μετὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος ἐντεῦθεν ἐπαντα μετ’ εὐχολίας διαδραμεῖν τὰ δεινά , καὶ τὰς ἐκεῖ καὶμένας τοῖς ἁμαρτάνουσι διαφυγεῖν τιμωρίας , τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ πανταχοῦ προηγουμενῆς , καὶ πάντα ἐξευμενίζουσα αὐτῷ · ἥς γένοιντο πάντες ἡμεῖς ἀπολαύειν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , δι’ οὗ καὶ μετ’ οὗ τῷ Πατρὶ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: καθώς οὖν καί ὁ Παῦλος ποιέω · πρῶτος γάρ ἔρχομαι ἐν ὁ Δίκαιος , πρῶτος ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτέω ἔργω εἰμί · οὐ ἐθέλω δέ μόνος , ἀλλά καί ἐπιτάσσω παρά ὁ Διδασκάλου μανθάνω , ὅτι μετά ὁ πᾶς ποιέω ἀγαθός δοῦλος ἑαυτοῦ χρή καλέω . οὗτος εἰμί ταπεινοφροσύνη , οὗτος ζηλόω ὁ καταφρόνημα ἔχω , ὁ δέ τελώνης σύ ὁ ἁμάρτημα τέμνω , Κ . λ . ὁμολογέω ὡς ἐκεῖνος , καί ὁ Σήθος πλήσσω , καί ὁ διάνοια παιδηω μηδείς μέγας περί ἑαυτοῦ φαντάζω . ἄν γάρ οὕτως Εμάν διακαλύπτω , ἀρκέω οὗτος ἐγώ εἰς προσφορά καί θυσία · καθάπερ καί ὁ Δαυίδ αἴρω · Θυσία ὁ Θεός πνεῦμα συντρίβω · Καρδία συντρίβω καί ταπεινόω ὁ θεός οὐ ἐξουδενέω . οὐχ ἁπλόος εἶπον ταπεινόω , ἀλλά καί συντρίβω · ὁ γάρ συντρίβω , καί διακαλασμένον · οὕτως γάρ , εἄν βούλομαι , ἐπαίρω δύναμαι . οὕτως δή καί ἐγώ μή ταπεινόω μόνος ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος , ἀλλά καί συντρίβω καί κατανοέω · συντρίβω δέ οἰκέω ἁμάρτημα μιμνήσκω συνεχῶς . ἄν οὕτως αὐτός κατανοέω , οὐδέ βούλομαι πρός τύπος ἀνίστημι δύναμαι , ὥσπερ τις χαλινός ὅς [ 140 ] σύνοιδα ἐπιλαμβάνω διεγείρω αὐτός , καί καταστέλλω καί παιδυων μετριάζω ἐν ἅπας . οὕτως δύναμαι παρά ὁ Θεός καί χάρις εὑρίσκω · ὥσπερ γάρ μέγας εἰμί , φημί , τοσοῦτος τακεινοος σεαυτοῦ , καί ἀναντάω κύριος εὑρίσκω χάρις . ὁ δέ παρά ὁ Θεός χάρις εὑρίσκω οὐδείς αἰσθάνομαι χαλεπός , ἀλλά καί ἐνταῦθα δύναμαι μετά ὁ ὁ Θεός χάρις ἐντεῦθεν πᾶς μετά εὐκολία διατρέχω ὁ δεινός , καί ὁ ἐκεῖ καίω ὁ ἁμαρτάνω διαφεύγω τιμωρία , ὁ χάρις ὁ Θεός πανταχοῦ προηγούμενος , καί πᾶς ἐξευμενίζω αὐτός · ἥς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἀπολαύω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .