joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0160.1
Τὸ γὰρ παροιντία ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως τῇ ποσότητι τὴν πλῆθος ὑπερπερισσόν , καὶ τῷ χρόνῳ τὸ φορτικὸν παραμυθούμενος . Ἐπειδὴ γὰρ τῇ φύσει βαρεὰ καὶ φορτικὴ τὰ τὰ τοιαῦτα συμβαίνοντα , τῷ προσκαιρῷ τὸ φορτικὸν αὐτῶν ὑποτίθεται , λέγων · Τὸ γὰρ παροιντία ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ’ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης καταργεῖται ἡμῖν , μὴ σκοποῦντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα . Τὰ γὰρ βλεπόμενα , πρόσκαιρα · τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα , αἰώνια . Καὶ πάλιν ἀνέχων αὐτοὺς εἰς τὴν ἔνοιαν τοῦ μεγέθους τῶν τότε ἀγαθῶν , αὐτὴν εἰσάγει τὴν κτίσιν ὀδυνομένην καὶ συστενάζουσαν ἐπὶ τοῖς παροῦσι μοχθηροῖς , ὡς σφόδρα ἐπιθυμοῦσαν τὰ μέλλοντα , ὡς πᾶν ἄντα χρηστὰ , λέγων οὕτως · Καὶ γὰρ ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν . Τίνος δ’ ἄντα στενάζει ; τίνος ἔνεκεν ὀδίνει ; Τὰ μέλλοντα ἄντα προσδοκῶσα ἀγαθὰ καὶ ἐπιθυμοῦσα τὴν ἐπὶ τὸ βέλτιον μεταβολὴν . Καὶ πρὸ καὶ αὐτὴ , φησίν , ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ . Ὅταν δὲ ἀκούσης , ὅτι στενάζει καὶ ὀδίνει , μὴ λογίζῃ εἶναι νόμιζε , ἀλλὰ μάνθανε τῆς Γραφῆς τὸ εἰς · Ὅταν γὰρ βούληται ὁ Θεὸς 144 μέγα καὶ χρηστὸν ἀναγγεῖλαι τοῖς ἀνθρώποις διὰ τῶν προφητῶν , καὶ αὐτὰ τὰ δῶρα αἰσθάνεσθαι ποιεῖ τῶν γινομένων θαυμάτων τὸ μέγεθος · οὐχ ἐπειδὴ αἰσθάνεται τὴν κτίσιν φωνῇ , ἀλλ’ ἵνα τῶν θαυμάτων τὸ μέγεθος παραστήσῃ δυνατὴ ἐκ τῶν συμβαινόντων τοῖς ἀνθρώποις . Τοῦτο δὲ καὶ ἡμῖν Ἰδοὺ λέγειν , ὅταν τι τῶν ἀδικητῶν συμβῇ , ὅτι αὐτὴ ἡ πόλις ἐστυγνάσεν , αὐτὸ τὸ ἔδαφος σχυθρωπὸν ἔγινετο · ] καὶ ἐπὶ τῶν φοβερῶν τὰ ἀνθρώπων καὶ θρησκὴν θυμὸν ἔχόντων τοῦτο αὐτὸ εἴποι τις ἂν · ὅτι αὐτὰ τὰ θεικλία διέσεισεν , αὐτοὶ οἱ λίθοι αὐτὸν ἐτρομάζαν · οὐχ ἐπειδὴ δυνας οἱ λίθοι τοῦτον ἐτρομάζαν , ἀλλ’ ἵνα τὴν ὑπερβολὴν τῆς θρησκείας καρδίας αὐτοῦ καὶ τὸν θυμὸν παραστήσῃ δυνατῶς . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ὁ θαυμάσιος προφήτης Δαυὶδ ἀπαγγέλλων τὰ ἀγαθὰ τὰ τοῖς Ἰουδαίοις συμβάντα , καὶ τὴν ἡδονὴν τὴν ἐκ τῆς ἐλευθερίας Αἰγύπτου ἐγγινομένην αὐτοῖς , ἔλεγεν · Ἐν ἐξόδῳ Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου , οἶκος Ἰακὼβ ἐκ λαοῦ βαρβάρου , ἐγενήθη Ἰουδαία ἁγίασμα αὐτοῦ , Ἰσραὴλ ἐξουσία αὐτοῦ · ἡ θάλασσα εἶδε , καὶ ἔφυγεν , ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω · τὰ ὄρη ἐσκίρτησαν ὡσεὶ κριοί , καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων , ἀπὸ προσώπου Κυρίου . Καὶ τοῦτο ὀδαμοῦ γενομένου ἠκούσα τις · Ἦν γὰρ θάλασσα , καὶ ὁ Ἰορδάνης ἀνεστράφη εἰς τὰ ὀπίσω προστάγματι τοῦ Θεοῦ · τὰ δὲ ὄρη καὶ οἱ βουνοὶ οὐκ ἐσκιρτήσαν · ἀλλ’ , ὅπερ ἔφυγε εἰπών , τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἡδονῆς παραστήσαι βουλησάμενος , καὶ τὴν ἄνεσιν τὴν ἐκ τῆς τῶν Αἰγυπτίων κακώσεως ὑπηρετῆσαι αὐτοῖς , καὶ αὐτὰ τὰ δῶρα πικρὴν ἔλεγεν καὶ πηδᾶν ἐπὶ τοῖς συμβαίνουσι αὐτοῖς χρηστοῖς · ὡς ὅταν τι καὶ λυπερὸν ἀπαγγελεῖν βούληται ἐξ ἡμετέρας ἀμαρτίας τινοςδύμον , φησίν · Πενθήσει οἶνος , πενθήσει καὶ ἀμπελός · καὶ ἀλιχθῶ · Ὅσοι Σῶν πενθοῦσιν · ἀλλὰ καὶ δακρύων τὰ ἀναίσθητα λέγει · Τεῦχος γὰρ θυηφόρος Σῶν , κατάμυες δάκρυα , φησίν · καὶ αὐτὴν δὲ τὴν γῆν , καὶ Ἰουδαίαν πενθεῖν λέγει καὶ μεθύειν · τῇ λύπῃ οὐχ ὡς τῶν στοιχείων αἰσθανομένων τούτων , ἀλλ’ ὅπερ ἔφυγε εἰπών , ἕκαστος τῶν προφητῶν τὴν ὑπερβολὴν τῶν ἐκ Θεοῦ χορηγουμένων ἡμῖν ἀγαθῶν , καὶ τῶν τιμωριῶν τῶν ἐκ τῆς ἡμετέρας κακίας ἐπαγομένων ἡμῖν παραστήσαι θέλων · διὸ δὴ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος καὶ αὐτὸς τὴν κτίσιν εἰςθείας στενάζουσαν καὶ ὀδυνομένην , ἵνα τὸ μέγεθος τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ τῶν μετὰ ταῦτα διαδεξομένων ἡμᾶς παραστήσῃ δυνατῶς . γ . Ἄλλα ταῦτα πάντα , φησίν , ἐν ἐλπίσιν · ὁ δὲ μιχρόλογος καὶ ταλαιπώρος ἄνθρωπος , καὶ νῦν τῆς εὐλαβείας ἀπαλλαγείς , καὶ οὐχ εἰδὼς περὶ τῶν μελλόντων φιλοσοφεῖν , οὐ σφόδρα τούτους διορθοῦνται τοὺς λόγους , ἀλλὰ ζητεῖ καὶ ἐν τῷ παρόντι καιρῷ εὑρεῖν τινα παραμυθίαν . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ὁ σοφὸς οὗτος διδάσκαλος , καὶ πάντα εἰδὼς , οὐχ ἀπὸ τῶν μελλόντων μόνον παραμυθεῖται · ἀγαθῶν , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν παρόντων ἀλείφει χρηστῶν . Καὶ πρῶτον μὲν τὰ ὑπὲρ γένεως προλείπει τῇ οἰκουμένῃ ἀγαθὰ , τὰ οὐχ 145 ἐν ἐλπίσι καὶ προσδοκία , ἀλλ’ ἐν πείρᾳ καὶ ἀπολαύσει γεγόμενα ( ὅπερ καὶ τῶν μελλόντων καὶ ἐλπιζομένων μεγίστη καὶ σαφεστάτη ἀπόδειξις ἐστι ) , καὶ πολὺν περὶ πίστεως κατατείνει τὸν λόγον , καὶ τῷ πατριάρχῃ Ἀβραὰμ μνημονεύσας ( καὶ τῆς φύσεως ἀπαγορευούσης τοῦ πατέρα αὐτὸν ἔσεσθαι , ἤλπισε καὶ προσεδόκησε , καὶ ἐπειδὴ ἐσσεσθαι , διὸ καὶ ἐγένετο ) , καὶ κτισθὲν ἀνδρῶν εἰς τὸ μὴ δυν ποτε εἰς τὴν τῶν λογισμῶν καταπίπτειν ἀσθένειαν , ἀλλὰ τῷ μεγέθει τῆς πίστεως ὁρθοῦσθαι καὶ διανίστασθαι καὶ ὑψηλὰ φρονεῖν · μετὰ ταῦτα λέγει καὶ τῶν ὑπὲρ γένεως τὸ μέγεθος . Τί δὲ τοῦτό ἐστιν ; Ὅτι τὸν Ἰὼν , φησίν , τὸν μονογενῆ , τὸν γνήσιον , τὸν ἀγαπητόν , τοῦτον ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀγνοητῶν ἐδωκεν οἰκεῖν , καὶ τοὺς μυρίους βεβαρημένους ἀμαρτίαις , καὶ τοσούτοις φορτίοις πιεζομένους πλημμελημάτων , οὐχὶ τῶν ἀμαρτημάτων ἀπήλλαξε μόνον , ἀλλὰ καὶ δικαίους εἰργάσατο , οὐδὲν φορτικόν , οὐδὲ ἐπ’ ὀλίγον ἐπιτάξας , οὐδὲ ἵπαχθές , ἀλλὰ πίστιν ζητήσας παρ’ ἡμῶν μόνον , καὶ δικαίους ἐποίησε καὶ ἁγίους κατασκευάσας , καὶ υἱοὺς Θεοῦ ἀπέφηνε , καὶ βασιλείας κληρονόμους ἀπέδειξε , καὶ τοῦ Μονογενοῦς συγκληρονόμους ἀπεργάσατο , καὶ ἀνάστασιν ἐπηγγείλατο , καὶ ἀφθαρσίαν σωμάτων , καὶ λῆξιν μετὰ ἀγγέλων . πάντα λόγον καὶ νοῦν ὑπερβαίνουσαν , καὶ τὴν ἐν οὐρανοῖς διατριβὴν , καὶ τὴν μετ’ αὐτοῦ ὁμιλίαν καὶ ἁγίου Πνεύματος ἐντεύξιν ἡμῖν χάριν ἐξέχει , καὶ τὴς τοῦ διαβόλου κατοχῆς ἡμᾶς ἀπήλλαξε , καὶ τῶν δαιμόνων ἡμᾶς ἐρρύσατο , καὶ τὴν ἀμαρτίαν κατέλυσε , καὶ τὴν κατάραν ἡφάνισε , καὶ ἕδου πύλας συνέκλεισε , καὶ τὴν παράδεισον ἠνέμει , οὐχ ἄγγελον , οὐχ ἀρχάγγελον , ἀλλ’ αὐτὸν ἀπέστειλε τὸν Μονογενῆ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας , ὡς φησὶ διὰ τοῦ προφήτου · Οὐ κρέσσον , οὐδὲ ἄγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἐσωσεν ἡμᾶς . Ταῦτα οὐ μυρίων σταφάνων λαμπρότερα ; ὅτι ἠγαπήθημεν ; ὅτι ἐδικαιώθημεν ; ὅτι διὰ πίστεως ; ὅτι τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐξ οὐρανῶν καταλόντος ὑπὲρ ἡμῶν ; ὅτι τοῦ Πατρὸς τὴν ἀγαπητὴν αὐτοῦ δεξιωκτος δι’ ἡμᾶς ; ὅτι Πνεῦμα ἅγιον ἐδεξάμεθα ; ὅτι μετ’ εὐχάρας ἀπάσης ; ὅτι χάριτος ἀράτου καὶ δωρεὰς ἀπελαύσαμεν ; Ταῦτα τούτων εἰπών , καὶ διὰ μικρῶν
Lemmas: ὁ γάρ παροιντία ἐλαφρός ὁ θλῖψις ὁ ποσότης ὁ πλῆθος υπερπεριεννυω , καί ὁ χρόνος ὁ φορτικός παραμυθέομαι . ἐπεί γάρ ὁ φύσις βάρος καί φορτικός ὁ ὁ τοιοῦτος συμβαίνω , ὁ πρόσκαιρος ὁ φορτικός αὐτός ὑποτίθημι , λέγω · ὁ γάρ παροιντία ἐλαφρός ὁ θλῖψις ἐγώ κατά ὑπερβολή εἰς ὑπερβολή αἰώνιος βάρος δόξα καταργέω ἐγώ , μή σκοπέω ἐγώ ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή βλέπω . ὁ γάρ βλέπω , πρόσκαιρος · ὁ δέ μή βλέπω , αἰώνιος . καί πάλιν ἀνέχω αὐτός εἰς ὁ νοια ὁ μέγεθος ὁ τότε ἀγαθός , αὐτός εἰσάγω ὁ κτίσις ὄζω καί συστενάζω ἐπί ὁ πάρειμι μοχθηρός , ὡς σφόδρα ἐπιθυμέω ὁ μέλλω , ὡς πᾶς ἄντα χρηστός , λέγω οὕτως · καί γάρ ὁ κτίσις συστενάζω καί συνωδίνω ἄχρι ὁ νῦν . τίς δέ ἄντα στενάζω ; τίς ἐνέλκω ὠδίνω ; ὁ μέλλω ἄντα προσδοκάω ἀγαθός καί ἐπιθυμέω ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή . καί πρό καί αὐτός , φημί , ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός . ὅταν δέ ἄκων , ὅτι στενάζω καί ὠδίνω , μή λογίζομαι εἰμί νομίζω , ἀλλά μανθάνω ὁ γραφή ὁ εἰς · ὅταν γάρ βούλομαι ὁ θεός 144 μέγας καί χρηστός ἀναγγέλλω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ προφήτης , καί αὐτός ὁ Δῶρα αἰσθάνομαι ποιέω ὁ γίγνομαι θαῦμα ὁ μέγεθος · οὐ ἐπεί αἰσθάνομαι ὁ κτίσις φωνή , ἀλλά ἵνα ὁ θαῦμα ὁ μέγεθος παρίστημι δυνατός ἐκ ὁ συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος . οὗτος δέ καί ἐγώ ἰδέ λέγω , ὅταν τίς ὁ αδικητής συμβαίνω , ὅτι αὐτός ὁ πόλις στυγνάζω , αὐτός ὁ ἔδαφος σκυθρωπός γίγνομαι · ] καί ἐπί ὁ φοβερός ὁ ἄνθρωπος καί θρησκὴν θυμός ἔχοω οὗτος αὐτός εἶπον τις εἄν · ὅτι αὐτός ὁ θεικλία διασείω , αὐτός ὁ λίθος αὐτός τρομάζω · οὐ ἐπεί δύο ὁ λίθος οὗτος τρομάζω , ἀλλά ἵνα ὁ ὑπερβολή ὁ θρησκεία Καρδία αὐτός καί ὁ θυμός παρίστημι δυνατῶς . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ θαυμάσιος προφήτης Δαυίδ ἀπαγγέλλω ὁ ἀγαθός ὁ ὁ Ἰουδαῖος συμβαίνω , καί ὁ ἡδονά ὁ ἐκ ὁ ἐλευθερία Αἴγυπτος ἐγγίγνομαι αὐτός , λέγω · ἐν ἔξοδος Ἰσραήλ ἐκ Αἴγυπτος , οἶκος Ἰακώβ ἐκ λαός βάρβαρος , γίγνομαι Ἰουδαῖος ἁγίασμα αὐτός , Ἰσραήλ ἐξουσία αὐτός · ὁ θάλασσα ὁράω , καί φεύγω , ὁ Ἰορδάνης στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω · ὁ ὄρος σκιρτάω ὡσεί κριός , καί ὁ βουνός ὡς ἀρνίον πρόβατον , ἀπό πρόσωπον κύριος . καί οὗτος ὀδαμοῦ γίγνομαι ἥκω τις · ἦς γάρ θάλασσα , καί ὁ Ἰορδάνης ἀναστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω πρόσταγμα ὁ Θεός · ὁ δέ ὄρος καί ὁ βουνός οὐ σκιρτώ · ἀλλά , ὅσπερ φεύγω εἶπον , ὁ ὑπερβολή ὁ ἡδονή παρίστημι βούλομαι , καί ὁ ἄνεσις ὁ ἐκ ὁ ὁ Αἰγύπτιος κάκωσις ὑπηρετέω αὐτός , καί αὐτός ὁ Δῶρα πικρός λέγω καί πηδάω ἐπί ὁ συμβαίνω αὐτός χρηστός · ὡς ὅταν τίς καί λυπερὸν ἀπαγγέλλω βούλομαι ἐκ ἡμέτερος ἁμαρτία τινοςδύμον , φημί · πενθέω οἶνος , πενθέω καί ἀμπελός · καί ἀλιχθῶ · ὅσος Σῶν πενθέω · ἀλλά καί δάκρυ ὁ ἀναίσθητος λέγω · τεῦχος γάρ θυηφόρος Σῶν , καταμύω δάκρυ , φημί · καί αὐτός δέ ὁ γῆ , καί Ἰουδαῖος πενθέω λέγω καί μεθύω · ὁ λύπη οὐ ὡς ὁ στοιχεῖον αἰσθάνομαι οὗτος , ἀλλά ὅσπερ φεύγω εἶπον , ἕκαστος ὁ προφήτης ὁ ὑπερβολή ὁ ἐκ Θεός χορηγέω ἐγώ ἀγαθός , καί ὁ τιμωρία ὁ ἐκ ὁ ἡμέτερος κακία ἐπάγω ἐγώ παρίστημι ἐθέλω · διό δή καί ὁ μακάριος Παῦλος καί αὐτός ὁ κτίσις εἰςθείας στενάζω καί ὄζω , ἵνα ὁ μέγεθος ὁ δωρεά ὁ Θεός ὁ μετά οὗτος διαδέχομαι ἐγώ παρίστημι δυνατῶς . γ . ἄλλος οὗτος πᾶς , φημί , ἐν ἐλπίς · ὁ δέ μιχρόλογος καί ταλαίπωρος ἄνθρωπος , καί νῦν ὁ εὐλάβεια ἀπαλλάσσω , καί οὐ εἰδοί περί ὁ μέλλω φιλοσοφέω , οὖον σφόδρα οὗτος διορθόω ὁ λόγος , ἀλλά ζητέω καί ἐν ὁ πάρειμι καιρός εὑρίσκω τις παραμυθία . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ σοφός οὗτος διδάσκαλος , καί πᾶς εἰδοί , οὐ ἀπό ὁ μέλλω μόνος παραμυθέομαι · ἀγαθός , ἀλλά καί ἀπό ὁ πάρειμι ἀλείφω χρηστός . καί πρῶτος μέν ὁ ὑπέρ γένης προλείπω ὁ οἰκέω ἀγαθός , ὁ οὐ 145 ἐν ἐλπίς καί προσδοκία , ἀλλά ἐν πείρω καί ἀπολαύω γίγνομαι ( ὅσπερ καί ὁ μέλλω καί ἐλπίζω μέγας καί σαφής ἀπόδειξις εἰμί ) , καί πολύς περί πίστις κατατείνω ὁ λόγος , καί ὁ πατριάρχης Ἀβραάμ μνημονεύω ( καί ὁ φύσις ἀπαγορεύω ὁ πατήρ αὐτός εἰμί , ἐλπίζω καί προσδοκάω , καί ἐπεί εἰμί , διό καί γίγνομαι ) , καί κτίζω ἀνήρ εἰς ὁ μή δύο ποτός εἰς ὁ ὁ λογισμός καταπίπτω ἀσθένεια , ἀλλά ὁ μέγεθος ὁ πίστις ὀρθόω καί διανίσταμαι καί ὑψηλός φρονέω · μετά οὗτος λέγω καί ὁ ὑπέρ γένης ὁ μέγεθος . τις δέ οὗτος εἰμί ; ὅτι2 ὁ εἶμι , φημί , ὁ μονογενής , ὁ γνήσιος , ὁ ἀγαπητός , οὗτος ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ ὁ ἀγνοητής δίδωμι οἰκέω , καί ὁ μυρίος βαρέω ἁμαρτία , καί τοσοῦτος φορτίον πιέζω πλημμέλημα , οὐ ὁ ἁμάρτημα ἀπαλλάσσω μόνος , ἀλλά καί Δίκαιος ἐργάζομαι , οὐδείς φορτικός , οὐδέ ἐπί ὀλίγος ἐπιτάσσω , οὐδέ ἵπαχθές , ἀλλά πίστις ζητέω παρά ἐγώ μόνος , καί Δίκαιος ποιέω καί ἅγιος κατασκευάζω , καί υἱός Θεός ἀποφαίνω , καί βασίλεια κληρονόμος ἀποδείκνυμι , καί ὁ Μονογενώ συγκληρόνομος ἀπεργάζομαι , καί ἀνάστασις ἐπαγγέλλω , καί ἀφθαρσία σῶμα , καί λῆξις μετά ἄγγελος . πᾶς λόγος καί νόος ὑπερβαίνω , καί ὁ ἐν οὐρανός διατριβή , καί ὁ μετά αὐτός ὁμιλία καί ἅγιος πνεῦμα ἔντευξις ἐγώ χάρις ἐκχέω , καί σής ὁ διάβολος κατοχή ἐγώ ἀπαλλάσσω , καί ὁ δαίμων ἐγώ ῥύομαι , καί ὁ ἁμαρτία καταλύω , καί ὁ καταίρω ἀφανίζω , καί δίδωμι πύλη συγκλείω , καί ὁ παράδεισος ἐνεμέω , οὐ ἄγγελος , οὐ ἀρχάγγελος , ἀλλά αὐτός ἀποστέλλω ὁ Μονογενεύς ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος , ὡς φημί διά ὁ προφήτης · οὖον κρατύς , οὐδέ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ Κύριος σῴζω ἐγώ . οὗτος οὖον μυρίος σταφάνος λαμπρός ; ὅτι ἀγαπάω ; ὅτι δικαιόω ; ὅτι διά πίστις ; ὅτι ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός ἐκ οὐρανός καταλέω ὑπέρ ἐγώ ; ὅτι ὁ πατήρ ὁ ἀγαπητός αὐτός δεξιωκτος διά ἐγώ ; ὅτι πνεῦμα ἅγιος δέχομαι ; ὅτι μετά εὐχάρης ἀπασάω ; ὅτι χάρις Ἄρατος καί δωρεά ἀπολαύω ; οὗτος οὗτος εἶπον , καί διά μικρός