joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0120.3
ε' . Τί τοῦτο παραδοξότερον γένοιτ' ἂν ; Ὁ λύκος ἐγένετο ποιμήν · ὁ τὸ αἷμα τῶν προβάτων ἐκπίων , οὐ διέλιπε τὸ αἷμα ἑαυτοῦ ἐκχεῖν ὑπὲρ τῆς τῶν προβάτων σωτηρίας . Βούλει μαθεῖν πῶς τὸ αἷμα τῶν προβάτων ἐξέπιε ; πῶς ἠμαρτὴν ἦν αὐτῷ ἡ γλῶσσα ; Σαῦλος δὲ ἐτι ἐμανθὼν ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ Κυρίου . Ἄλλ' οὗτος ὁ ἀπειλῆς καὶ φόνου ἐπιμενών , καὶ τὸ αἷμα τῶν ἀγίων ἐκχέων , ἄκουσον πῶς τὸ αἷμα τὸ ἑαυτοῦ ἐξέχεεν ὑπὲρ τῶν ἁγίων . Εἰ κατὰ ἀνθρώπων , φησίν , ἄδηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ · καὶ πάλιν , Καθ' ἡμέραν ἀποθνῄσκω · καὶ πάλιν , Ἐλογισθῆμεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . Καὶ ταῦτα ἔλεγεν ὁ παρών ἦτε ἐξεκίετο τὸ αἷμα Στεφάνου , καὶ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναίρεσι αὐτοῦ . Ὅρῃς πῶς ὁ λύκος ποιμήν ἐγένετο ; Ἄρ' οὐκ αἰσχύνεσθαι πρὸς τοῦτο διώκτης ἦν καὶ βλάσφημος καὶ ὀβριστής ; Εἴδετε πῶς μείζον αὐτοῦ ἐποίησε τὸ ἐγκώμιον ἡ πρότερα κατηγορία ; Οὐχ ἔλεγον ὑμῖν ἐν τῇ προτέρᾳ συνάξει ὅτι τῶν πρὸ τοῦ σταυροῦ σημείων τὰ μετὰ τὸν σταυρὸν μείζονα ἐγένετο ; οὐχ ἔδειξα ὑμῖν καὶ ἀπὸ τῶν σημείων , καὶ ἀπὸ τῆς εὐνοίας τῶν μαθητῶν , καὶ πῶς πρὸ τοῦτο μὲν ὁ Χριστὸς ἐπικατῶν ἠγεῖτο τοὺς νεκρούς , ὑστερον δὲ αἱ σκιάι τῶν θυλῶν αὐτοῦ τοῦτο ἐποίησεν ; πῶς τότε μὲν αὐτὸς καλεῶν ἐθαυματουργεῖ , ὑστερον δὲ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ χαριζομένοι μείζονα ἐποίησαν ; οὐχ εἶπον ὑμῖν περὶ τῶν ἐχθρῶν , πῶς διέσεισεν αὐτῶν τὸ συνειδὸς ; πῶς ἐκράτησε τῆς οἰκουμένης ἀπάσης ; πῶς μείζονα τὰ σημεῖα μετὰ τὸν σταυρὸν ἦν τῶν πρὸ τοῦ σταυροῦ ; Ἀδελφοί , ἐκείνων καὶ τὸ σήμερον εἰσέλαθον λόγος . Τί γὰρ τοῦ κατὰ Παῦλον μείζον σημείου γένοιτ' ἂν ; Ζῶντα μὲν γὰρ αὐτὸν καὶ ὁ Πέτρος ἠγνῶστο , ἀποθανόντα δὲ ὁ Παῦλος ὠμολόγησε . Τοῦ δὲ νεκροῦς ἑτεῖραι , διὰ τῶν σκιῶν μείζον σημείων ἦν διὰ τὴν γνῶμιν Παύλου ἐπιστάσεσθαι καὶ ἀλεῖν . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ἡ φύσις εἴπετο , καὶ οὐκ ἀντέλεγε τῷ ἐπικέτοντι · ἐνταῦθα δὲ προαίρεσις ἦν τοῦ πεισθῆναι , καὶ τοῦ μὴ πεισθῆναι κυρία · ὅθεν πολλῇ ἡ δύναμις τοῦ πεισάντος δεῖκνυσαι . Τοῦ γὰρ φύσιν διορθῶσαι τὸ προαίρεσιν μεταβαλεῖν πολλῷ μείζον ἦν · μείζον ἔρα τῶν ἁλίων
Lemmas: εἰ . τις οὗτος παράδοξος γίγνομαι εἄν ; ὁ λύκος γίγνομαι ποιμήν · ὁ ὁ αἷμα ὁ πρόβατον ἐκπίνω , οὖον διαλείπω ὁ αἷμα ἑαυτοῦ ἐκχέω ὑπέρ ὁ ὁ πρόβατον σωτηρία . βούλομαι μανθάνω πῶς ὁ αἷμα ὁ πρόβατον ἐκπίνω ; πῶς ἠμαρτὴν εἰμί αὐτός ὁ γλῶσσα ; Σαῦλος δέ ἔτι μανθάνω ἀπειλή καί φόνος εἰς ὁ μαθητής ὁ κύριος . ἄλλος οὗτος ὁ ἀπειλή καί φόνος ἐπιμένω , καί ὁ αἷμα ὁ Ἀγίων ἐκχέω , ἀκούω πῶς ὁ αἷμα ὁ ἑαυτοῦ ἐκχέω ὑπέρ ὁ ἅγιος . εἰμί κατά ἄνθρωπος , φημί , ἄδηριομάχησα ἐν Ἔφεσος · καί πάλιν , κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω · καί πάλιν , λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . καί οὗτος λέγω ὁ πάρειμι εἰμί ἐξίημι ὁ αἷμα Στέφανος , καί εἰμί συνευδοκέω ὁ ἀναίρεσις αὐτός . ὄρνυμι πῶς ὁ λύκος ποιμήν γίγνομαι ; ἄρα οὐ αἰσχύνω πρός οὗτος διώκτης εἰμί καί βλάσφημος καί οβριιστημι ; ὁράω πῶς μείζων αὐτός ποιέω ὁ ἐγκώμιον ὁ πρότερος κατηγορία ; οὐχ λέγω σύ ἐν ὁ πρότερος συνάγω ὅτι ὁ πρό ὁ σταυρός σημεῖον ὁ μετά ὁ σταυρός μείζων γίγνομαι ; οὐ δείκνυμι σύ καί ἀπό ὁ σημεῖον , καί ἀπό ὁ εὔνοια ὁ μαθητής , καί πῶς πρό οὗτος μέν ὁ Χριστός ἐπικάτειμι ἀγάω ὁ νεκρός , ὕστερος δέ ὁ σκιά ὁ θυλῶν αὐτός οὗτος ποιέω ; πῶς τότε μέν αὐτός καλός θαυμασιουργέω , ὕστερος δέ ὁ δοῦλος αὐτός ὁ ὄνομα αὐτός χαρίζομαι μείζων ποιέω ; οὐ εἶπον σύ περί ὁ ἐχθρός , πῶς διασείω αὐτός ὁ σύνοιδα ; πῶς κρατέω ὁ οἰκέω ἀπασάω ; πῶς μείζων ὁ σημεῖον μετά ὁ σταυρός εἰμί ὁ πρό ὁ σταυρός ; ἀδελφός , ἐκεῖνος καί ὁ σήμερον εἰσέρχομαι λόγος . τις γάρ ὁ κατά Παῦλος μείζων σημεῖον γίγνομαι εἄν ; ζῶ μέν γάρ αὐτός καί ὁ Πέτρος γιγνώσκω , ἀποθνῄσκω δέ ὁ Παῦλος ὁμολογέω . ὁ δέ νεκρός ετειρω , διά ὁ σκιά μείζων σημεῖον εἰμί διά ὁ γιγνώσκω Παῦλος ἐφίστημι καί ἀλέω . ἐκεῖ μέν γάρ ὁ φύσις εἶπον , καί οὐ ἀντιλέγω ὁ ἐπικέτοντι · ἐνταῦθα δέ προαίρεσις εἰμί ὁ πείθω , καί ὁ μή πείθω κύριος · ὅθεν πολύς ὁ δύναμις ὁ πείθω δείκνυμι . ὁ γάρ φύσις διορθόω ὁ προαίρεσις μεταβάλλω πολύς μείζων εἰμί · μείζων ἄρα ὁ ἥλιος