joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0109.2
ὁμολογίαν ὑψη καὶ ἀκέραιον ἔχοντας ἀπαλδεῖν . Πῶς οὖν ὁ νεκρὸς καὶ ἐν τῷ τάφῳ μένων , ὡς σὺ λέγεις , ὦ Ἰουδαῖε , τοσαύτην καὶ ἐν τοῖς μετ' ἐκεῖνον ἡμέραις ἐπεδείξατο τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν , πᾶσιν αὐτοὺς αὐτὸν μόνον προσκυνεῖν , καὶ πάντα αἰρεῖσθαι ὑπομεῖναι καὶ πάσχειν ὑπὲρ τοῦ μὴ τὴν περὶ αὐλέσαι τὴν εἰς αὐτόν ; Ὅρῃς διὰ πάντων σάφως τῆς ἀναστάσεως τὴν ὑπόδειξιν , διὰ τῶν σημείων τῶν τότε , τῶν νῦν , διὰ τῆς εὐνοίας τῶν μαθητῶν τῶν τότε , τῶν νῦν , διὰ τῶν κινδύνων ἐν οἷς διετέλεσαν οἱ πιστεύσαντες ; Βούλει καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἰδεῖν πεπρωμένους αὐτοῦ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν , καὶ πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸν σταυρὸν ἀγωνιῶντας ; Ἄκουε καὶ περὶ τούτων συνέχεος . Θεωρῶντες γάρ , φησίν , οἱ Ἰουδαῖοι τὴν τοῦ Πέτρου παρρησίαν καὶ Ἰωάννου , καὶ καταλαβόμενοι , ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοι εἰσι καὶ ἰδιῶται , ἐθαύμαζον , καὶ ἠγωνίουν , οὐχ ἐπειδὴ ἀγράμματοι ἦσαν , ἀλλ' ἐπειδὴ ἀγράμματοι ὄντες πάντων τῶν σοφῶν περιεγίνοντο , καὶ Τὸν ἄνθρωπον σὺν αὐτοῖς ὁρῶντες τὸν τεθεραπευμένον , οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν · καίτοι γε πρὸ τούτου ἀντέλεγεν σημεία ὁρώντες γινόμενα . Πῶς οὖν τότε οὐκ ἀντείπον ; Ἀπέστησεν αὐτῶν τὴν γλῶτταν ἡ ἀόρατος τοῦ σταυρωθέντος δύναμις · ἐκεῖνος τὸ στόμα αὐτῶν ἐνἐφράξεν · ἐκεῖνος τὴν παρρησίαν κατέσβεσεν · διὰ τοῦτο καὶ εἰσῆκται μηδὲν ἔχοντες ἀντειπεῖν . Ὅταν δὲ καὶ ἐφθέγξαντο , ὅρα πῶς τὴν δειλίαν ὁμολογοῦσι τὴν ἑαυτῶν . Βούλεσθε , ἔφησιν , ἐπαγαγεῖν ἐφ' ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου ; Καὶ μήν , εἰ ἄνθρώπός ἐστι φίλος , τί δέδοικας αὐτοῦ τὸ αἷμα ; πόσους ἀνείλες προφήτας , πόσους ἔσφαξας δικαίους , ὦ Ἰουδαῖε , καὶ οὐδενὸς αὐτῶν τὸ αἷμα ἐφ' ἡμᾶς ἔνεγκεν ἐνταῦθα φοβῇ ; Κατεῖχεν αὐτῶν δυνάμει τὸ συνειδὸς ὁ σταυρωθεὶς , καὶ τὴν ἀγωνίαν ἣν εἶχον κρύφια μὴ δυνάμενοι , καὶ ἄκοντες ἐπὶ τῶν ἐχθρῶν ὁμολογοῦσι τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν . Καὶ δτε μὲν ἐσταύρουν αὐτὸν ἔδων λέγοντες · Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν · οὕτω κατεφρόνουν τοῦ αἵματος αὐτοῦ . Μετὰ δὲ τὸν σταυρὸν ἰδόντες αὐτοῦ τὴν δύναμιν διαλαμποῦσαν , φοβοῦνται καὶ ἀγωνιῶσι , καὶ λέγουσι · Βούλεσθε [ 95 ] ἐπαγαγεῖν ἐφ' ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου ; Καίτοι γε εἰ πλάνος ἦν καὶ ἀντίθεος , καθὼς φατε , Ἰουδαῖοι παράνομοι , τίνος ἔνεκεν αὐτοῦ δεδοικατε τὸ αἷμα ; Καὶ γὰρ καὶ ἐγκαλωπιζέσθαι ἔδει τῷ φῶνῳ , εἰ τοιοῦτος ἦν . Ἄλλ' ἐπειδὴ τοιοῦτος οὐκ ἦν , διὰ τοῦτο τρέμουσιν .
Lemmas: ὁμολογία ὕψος καί ἀκέραιος ἔχω ἀπαλδεῖν . Πῶς οὖν ὁ νεκρός καί ἐν ὁ τάφος Μένων , ὡς σύ λέγω , εἰμί Ἰουδαῖος , τοσοῦτος καί ἐν ὁ μετά ἐκεῖνος ἡμέρα ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσχύς καί ὁ δύναμις , πᾶς αὐτός αὐτός μόνος προσκυνέω , καί πᾶς αἱρέω ὑπομένω καί πάσχω ὑπέρ ὁ μή ὁ περί αὐλέω ὁ εἰς αὐτός ; ὄρνυμι διά πᾶς σαφῶς ὁ ἀνάστασις ὁ ὑπόδειξις , διά ὁ σημεῖον ὁ τότε , ὁ νῦν , διά ὁ εὔνοια ὁ μαθητής ὁ τότε , ὁ νῦν , διά ὁ κίνδυνος ἐν ὅς διατελέω ὁ πιστεύω ; βούλομαι καί ὁ ἐχθρός ὁράω ἔπορον αὐτός ὁ ἰσχύς καί ὁ δύναμις , καί πολύς μᾶλλον μετά ὁ σταυρός ἀγωνιάω ; Ἄκουος καί περί οὗτος συνέχω . Θεωρῶντες γάρ , φημί , ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὁ Πέτρος παρρησία καί Ἰωάννης , καί καταλαμβάνω , ὅτι ἄνθρωπος ἀγράμματος εἰμί καί ἰδιώτης , θαυμάζω , καί αγωνιώ , οὐ ἐπεί ἀγράμματος εἰμί , ἀλλά ἐπεί ἀγράμματος εἰμί πᾶς ὁ σοφός περιγίγνομαι , καί ὁ ἄνθρωπος σύν αὐτός ὁράω ὁ θεραπεύω , οὐδείς ἔχω ἀντιλέγω · καίτοι γε πρό οὗτος ἀντιλέγω σημεῖον ὁράω γίγνομαι . Πῶς οὖν τότε οὐ ἀντιλέγω ; ἀφίστημι αὐτός ὁ γλῶσσα ὁ ἀόρατος ὁ σταυρόω δύναμις · ἐκεῖνος ὁ στόμα αὐτός ἐμφράσσω · ἐκεῖνος ὁ παρρησία κατασβέννυμι · διά οὗτος καί εἰσάγω μηδείς ἔχω ἀντιλέγω . ὅταν δέ καί φθέγγομαι , ὁράω πῶς ὁ δειλία ὁμολογέω ὁ ἑαυτοῦ . βούλομαι , ἐφίημι , ἐπάγω ἐπί ἐγώ ὁ αἷμα ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; καί μείς , εἰμί ἄνθρωπος εἰμί φίλος , τίς δείδω αὐτός ὁ αἷμα ; πόσος ἀναιρέω προφήτης , πόσος σφάζω Δίκαιος , εἰμί Ἰουδαῖος , καί οὐδείς αὐτός ὁ αἷμα ἐπί ἐγώ φέρω ἐνταῦθα φοβέω ; κατέχω αὐτός δύναμις ὁ σύνοιδα ὁ σταυρόω , καί ὁ ἀγωνία ὅς ἔχω κρύφιος μή δύναμαι , καί ἄκων ἐπί ὁ ἐχθρός ὁμολογέω ὁ οἰκεῖος ἀσθένεια . καί δ μέν σταυρόω αὐτός ἐσθίω λέγω · ὁ αἷμα αὐτός ἐπί ἐγώ καί ἐπί ὁ τέκνον ἐγώ · οὗτος καταφρονέω ὁ αἷμα αὐτός . μετά δέ ὁ σταυρός ὁράω αὐτός ὁ δύναμις διαλάμπω , φοβέω καί ἀγωνιάω , καί λέγω · βούλομαι [ 95 ] ἐπάγω ἐπί ἐγώ ὁ αἷμα ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; καίτοι γε εἰμί πλάνος εἰμί καί ἀντίθεος , καθώς φημί , Ἰουδαῖος παράνομος , τίς ἐνέλκω αὐτός δείδω ὁ αἷμα ; καί γάρ καί εγκαλωπιζω ἐσθίω ὁ φωνέω , εἰμί τοιοῦτος εἰμί . ἄλλος ἐπεί τοιοῦτος οὐ εἰμί , διά οὗτος τρέμω .