joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0104.1
πᾶσιν ἐμαντὸν ἑδούλῳσα . Ἐποιεῖ δὲ ταῦτα ὁ Παῦλος μιμούμενος τὸν ἑαυτοῦ Δεσπότην . Καθάπερ γὰρ αὐτὸς Ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν κένωσας μορφὴν δούλου ἔλαβεν , καὶ ἑλεύθερος ὢν δούλους γέγονεν · οὕτω καὶ οὗτος ἐλεύθερος ὢν ἐκ πάντων πάλιν ἑαυτὸν ἐδούλωσεν , ὥστε πάντας κερδαίνει . Δούλος γέγονε τὴν φύσιν τῶν ἡμετέρων ἀναλαβὼν ὁ Δεσπότης , ἵνα τοὺς δούλους ἐλευθέρους ποιήσῃ · Ἐκλινεν οὐρανούς , καὶ κατέβη , ἵνα τοὺς κάτω μένοντας ἀναγάγῃ εἰς οὐρανόν . Ἐκλινεν οὐρανούς · οὐχ εἶπε · Κατέλιπεν οὐρανούς , καὶ κατέβη , ἀλλ’ Ἐκλινεν , εὐκολώτεραν σοι τὴν ἄνεδον ποιῶν τὴν εἰς σοὺς οὐρανούς . Τοῦτον καὶ ὁ Παῦλος ἐμιμήσατο κατὰ δύναμιν , διὸ καὶ ἔλεγε · Μιμεῖσθε μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . Καὶ πῶς ὡ , ὦ μακάριε Παῦλε , τοῦ Χριστοῦ γέγονο μίμησις ; Πῶς ; Ἐπαθὲν οὐδαμοῦ ζην · τὸ ἑμαυτοῦ συμφέρον , ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ὅπως σωθῶσι , καὶ ἐλεύθερος ὢν ἐκ πάντων , πάλιν ἑαυτὸν ἐδούλωσα . Οὐδὲν τούτων ταύτης τῆς δουλείας βέλτιον , ἐλευθερίας γὰρ ἐκείρος αἰτία γίνεται . Ἀλεῖψ ἦν πνευματικὴς ὁ Παῦλος · Πορίσω γὰρ ὧμας , φησίν , ἀλείψ ἀνθρώπων · διὰ τοῦτο καὶ ταῦτα ἐποιεῖ . Καὶ γὰρ καὶ οἱ ἀλεῖς , ἐπειδὰν ἴδωσι τὸν ἰχθὺν καταπιόντα τὸ ἁγκιστρον , οὐχ εὐθὺς ἀνθἑλκυσον , ἀλλ’ ἐνδιδόντες μέχρι πολλοῦ διαστήματος ἀκολουθοῦσιν ἀναμένοντες ἐμπαγῆναι τὸ ἁγκιστρον καλῶς , ἵνα οὕτω μετὰ ἀσφαλείας τὴν θῆραν ἐλκύσωσιν . Οὕτω καὶ ὁ ἀπόστολος τότε ἐποιουν ἀνέβαλλον τὸ ἁγκιστρον τῆς διδασκαλίας · τοῦ λόγου ψυχὴ τῇ Ἰουδαϊκῇ , οἱ δὲ ἀνδάλιχον εἰκῇ , καὶ κατέσχον εἰς περιτομὴν λαυτοὺς ἄγοντες , εἰς ἑορτάς , εἰς καιρῶν παρατήρησιν , εἰς θυσίας , εἰς τὸ ἑυρᾶσθαι · καὶ ἑτερα τοιαῦτα ποιεῖν · οἱ δὲ ἀπόστολοι πανταχοῦ χολούθουν αὐτοῖς , καὶ οὐχ ἀνθελκυσον · ὅστε κἂν περιτομὴν ζητῆς , φησίν , οὐχ ἀντειταί , ἀλλ’ ἑσομαι · κἂν θυσίαν αἰτῆς , οὐκ , κἂν ἑυρᾶσθαι βουλήθης ἐμὲ τὸν ἀπόστον τῆς σῆς πολιτείας , πάρεμι , καὶ ποιοῦ τὸ καλεῦόμενον · κἂν Πεντηκοστὴν καλεῖς παρατηρήσαι με , οὐδὲ ἑνεαῦθα φιλονεικῶ · ἀλλ’ ὅπουπερ ἂν περιδράγης , ἀκολουθῶ καὶ ἐνδιδὼν ἐμπαγῆναι σοι ἀνεξιῶν τοῦ λόγου τὸ ἁγκιστρον , ὥστε δυνήθην μετὰ ἀσφαλείας ἅπαν ὧμῶν ἐλκύσαι τὸ ἔθνος τῆς παλαιᾶς λατρείας καὶ πολιτείας . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀπὸ Ἐφέσου εἰς Ἱεροσόλυμα ἦλθον . Ὀρᾷς ; πόσον παρεχολοῦθον ὁ Παῦλος τῇ ἀλαίφ τῶν ἰχθῦν ἐνδιδὼς τῷ λόγῳ ; ὁρᾷς δτι ἡ παρατήρησις τῶν καιρῶν , καὶ ἡ συγκατάθεσις τῆς περιτομῆς , καὶ ἡ κοινωνία τῶν θυσιῶν διὰ τοῦτο γίνετο , οὐχ ἵνα αὐτοὶ πρὸς τὴν παλαιὰν ἐπανέλθωσι πολιτείαν , ἀλλ’ ἵνα ἐκείνους τοὺς τύποις παρακεκρημένους πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἐπαναγάγωσιν ; Ὁ γὰρ ἐν ὑψὲ καθήμενος , ἂν διαπαντὸς ἐπὶ τοῦ ὑψους μένη , οὐδέποτε δυνήσεται τὸν κάτω κείμενον ἀναγαγεῖν , ἀλλὰ δεῖ πρότερον ἐκείνον ταπεινωθῆναι , καὶ τότε τοῦτον ὑψωθῆναι . Διὰ τοῦτο κατέβησαν οἱ ἀπόστολοι ἀπὸ τοῦ ὑψους τῆς πολιτείας τῆς εὐαγγελικῆς b , ἵνα ἀπὸ τῆς ταπεινότητος τῆς πολιτείας τῆς Ἰουδαϊκῆς [ 88 ] ἀναγάγωσιν εἰς τὸ ὕψος ἐκεῖνο τοὺς Ἰουδαίους · e . Ἀλλ’ δτι μὲν ἡ τῶν καιρῶν παρατήρησις καὶ τὰ λοιπὰ πάντα χρησίμως καὶ συμφερόντως γίνοντο , ἀπὸ σοῦτον δήλον · ἰδωμεν δὲ λοιπὸν τίνος ἑνεκεν τὸ
Lemmas: πᾶς ἀπήμαντος δουλόω . ποιέω δέ οὗτος ὁ Παῦλος μιμέομαι ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης . καθά γάρ αὐτός ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί ἐλεύθερος εἰμί δοῦλος γίγνομαι · οὗτος καί οὗτος ἐλεύθερος εἰμί ἐκ πᾶς πάλιν ἑαυτοῦ δουλόω , ὥστε πᾶς κερδαίνω . Δούλος γίγνομαι ὁ φύσις ὁ ἡμέτερος ἀναλαμβάνω ὁ Δεσπότης , ἵνα ὁ δοῦλος ἐλεύθερος ποιέω · κλίνω οὐρανός , καί καταβαίνω , ἵνα ὁ κάτω μένω ἀνάγω εἰς οὐρανός . κλίνω οὐρανός · οὐ εἶπον · καταλείπω οὐρανός , καί καταβαίνω , ἀλλά κλίνω , εὔκολος σύ ὁ ἀναδέω ποιέω ὁ εἰς σός οὐρανός . οὗτος καί ὁ Παῦλος μιμέομαι κατά δύναμις , διό καί λέγω · μιμέομαι ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός . καί πῶς εἰμί , εἰμί μακάριος Παῦλος , ὁ Χριστός γόνος μίμησις ; Πῶς ; πάσχω οὐδαμοῦ ζῶ · ὁ ἐμαυτοῦ συμφέρω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ὅπως σῴζω , καί ἐλεύθερος εἰμί ἐκ πᾶς , πάλιν ἑαυτοῦ δουλόω . οὐδείς οὗτος οὗτος ὁ δουλεία ἀγαθός , ἐλευθερία γάρ ἐκείρος αἰτία γίγνομαι . Ἀλεῖψ εἰμί πνευματικός ὁ Παῦλος · πορίζω γάρ ὠμός , φημί , ἀλείφω ἄνθρωπος · διά οὗτος καί οὗτος ποιέω . καί γάρ καί ὁ ἀλέω , ἐπειδάν ὁράω ὁ ἰχθύς καταπίνω ὁ ἄγκιστρον , οὐ εὐθύς ανθελκυσος , ἀλλά ἐνδίδωμι μέχρι πολύς διάστημα ἀκολουθέω ἀναμένω ἐμπήγνυμι ὁ ἄγκιστρον καλῶς , ἵνα οὗτος μετά ἀσφάλεια ὁ θήρ ἕλκω . οὕτως καί ὁ ἀπόστολος τότε ποιέω ἀναβάλλω ὁ ἄγκιστρον ὁ διδασκαλία · ὁ λόγος ψυχή ὁ Ἰουδαϊκός , ὁ δέ ἀνδάλιχον εἰκῇ , καί κατέχω εἰς περιτομή λαυος ἄγω , εἰς ἑορτή , εἰς καιρός παρατήρησις , εἰς θυσία , εἰς ὁ εὑρίσκω · καί ἑς τοιοῦτος ποιέω · ὁ δέ ἀπόστολος πανταχοῦ χολάω αὐτός , καί οὐ ἀνθέλκω · ὅστε κἀν περιτομή ζητέω , φημί , οὐ αντειος , ἀλλά εἰμί · κἀν θυσία αἰτέω , οὐ , κἀν εὑρίσκω βούλομαι ἐγώ ὁ ἀφίστημι ὁ σός πολιτεία , πάρειμι , καί ποιέω ὁ καλέω · κἀν Πεντηκοστή καλέω παρατηρέω ἐγώ , οὐδέ ἑνεαῦθα φιλονεικέω · ἀλλά ὅπου εἄν περιτρέχω , ἀκολουθέω καί ενδίδω ἐμπήγνυμι σύ ἀνεξία ὁ λόγος ὁ ἄγκιστρον , ὥστε δύναμαι μετά ἀσφάλεια ἅπας ὦμος ἕλκω ὁ ἔθνος ὁ παλαιός λατρεία καί πολιτεία . Ζεύς οὗτος γάρ καί ἀπό Ἔφεσος εἰς Ἱερουσαλήμ ἔρχομαι . ὁράω ; πόσος παρεχολοῦθον ὁ Παῦλος ὁ ἀλαίφ ὁ ἰχθύς ἐνδίδωμι ὁ λόγος ; ὁράω δ ὁ παρατήρησις ὁ καιρός , καί ὁ συγκατάθεσις ὁ περιτομή , καί ὁ κοινωνία ὁ θυσία διά οὗτος γίγνομαι , οὐ ἵνα αὐτός πρός ὁ παλαιός ἐπανέρχομαι πολιτεία , ἀλλά ἵνα ἐκεῖνος ὁ τύπος παρακεκρημένους πρός ὁ ἀλήθεια ἐπανάγω ; ὁ γάρ ἐν ὑψέω κάθημαι , εἄν διαπαντός ἐπί ὁ ὕψος μένω , οὐδέποτε δύναμαι ὁ κάτω κεῖμαι ἀνάγω , ἀλλά δεῖ πρότερος ἐκεῖνος ταπεινόω , καί τότε οὗτος ὑψόω . Ζεύς οὗτος καταβαίνω ὁ ἀπόστολος ἀπό ὁ ὕψος ὁ πολιτεία ὁ εὐαγγελικός b , ἵνα ἀπό ὁ ταπεινότης ὁ πολιτεία ὁ Ἰουδαϊκός [ 88 ] ἀνάγω εἰς ὁ ὕψος ἐκεῖνος ὁ Ἰουδαῖος · e . ἀλλά δ μέν ὁ ὁ καιρός παρατήρησις καί ὁ λοιπάς πᾶς χρήσιμος καί συμφέρω γίγνομαι , ἀπό σουτός δῆλος · ὁράω δέ λοιπός τίς ἕνεκα ὁ