joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0104.2
βιβλίον τῶν Πράξεων τῶν ἀποστόλων ἐν τῷ καὶρῷ τῆς Πεντηκοστῆς ἀναγινώσκεται . Διὰ γὰρ τοῦτο ταῦτα πάντα ἐκινήσαμεν , ἵν’ , ὅταν ἴδης καιρὸν παρατηρηθῆναι ἐκχειμένην , μὴ νομίσης πολιτείαν νοεῖν Ἰουδαϊκὴν τοὺς ἀποστόλους . Ἀλλὰ προσέχες μετὰ ἀκριβείας , παρακαλῶ · οὐ γὰρ μικρὸν ἐστι ζήτημα τὸ μέλλον ῥηθῆσεθαι . Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σταυροῦ τὰ περὶ τοῦ σταυροῦ πάντα ἀναγινώσκομεν · ἐν τῇ σαββῶν τῷ μεγάλῳ πάλιν , δτι παρεδόθη ἡμῶν ὁ Κύριος , δτι ἐσταυρώθη , δτι ἀπέθανε τὸ κατὰ σάρκα , δτι ἐτάφη · τίνος οὖν ἑνεκεν καὶ τὰς Πράξεις τῶν ἀποστόλων οὐ μετὰ τὴν Πεντηκοστὴν ἀναγινώσκομεν , δτε καὶ ἀγέγοντο , καὶ ἀρχὴν ἔλαβον ; Καὶ οὐδα μὲν δτι πολλοὶ τοῦτο ἀγνοοῦσι · διόπερ ἀπὸ τοῦ βιβλίου τῶν Πράξεων αὐτὸ πιστώσασθαι ἀναγκαῖον , ἵνα μάθῃτε , δτι τὴν ἀρχὴν τῶν Πράξεων τῶν ἀποστολικῶν οὐχ ἡ Πεντηκοστὴ ἔχει , ἀλλ’ ὁ καιρὸς ὁ μετὰ τὴν Πεντηκοστὴν . Διὸ καὶ δικαίως ἂν τις ζητήσειε , τί ἤσπστε τὸν μὲν σταυρὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ πάθους ἀναγινώσκεσιν νενομηστέται · τὰς δὲ Πράξεις τὰς ἀποστολικὰς οὐχ αὐταῖς ταῖς ἡμέραις ἀναγινώσκομεν , οὐδὲ τῷ καιρῷ ὧν ἐπράχθησαν , ἀλλὰ προφθάναμεν τὸν καιρὸν . Οὐδὲ γὰρ εὐθὺς δτε ἀνέστη Χριστός , θαῦματα ἐποίουν οἱ ἀπόστολοι , ἀλλὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας αὐτοῖς συνἡλίζετο ἐπὶ τῆς γῆς . Τίνος δὲ ἑνεκεν τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας αὐτοῖς συνέγενο ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν ἑτέρῳ καιρῷ δηλώσομεν · τῶς δὲ ἐπὶ τὸ προκείμενον λωμεν τοῦ λόγου , δεῖκνύντες , δτι οὐχ εὐθὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέβη μετὰ τὴν ἀνάστασιν ὁ Χριστός , ἀλλὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπὶ τῆς γῆς διέτριψε μετὰ τῶν μαθητῶν , καὶ οὐχ ἀπλῶς διέτριψεν , ἀλλὰ καὶ συναλιζόμενος , καὶ τραπέζας κοινωνῶν , καὶ ὁμιλίας μεταβιδοὺς , καὶ μετὰ τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἀνέβη πρὸς τὸν Πατέρα ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ οὐδὲ τότε ἐθαυματούργουν , ἀλλ’ ἑτεραι δέκα ἐγίνοντο ἡμέραι , καὶ πλήρουμένης τῆς Πεντηκοστῆς ἐπέμφθη αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , καὶ τότε λαβόντες τὰς πυρίνας γλώσσας ἤρξαντο ποιεῖν θαῦματα . Ταῦτα δὲ πάντα , ἀγαπητοί , ἀπὸ τῶν Γραφῶν πιστωσόμεθα · οἶον δτι τεσσαράκοντα ἡμέρας αὐτοῖς συνέγενο ἐπὶ μετὰ τὴν Πεντηκοστὴν κατῆλθε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , δτι τότε τὰς γλώσσας ἔλαβον τὰς πυρίνας , δτι τῶν σημειῶν ἑκτοτε ἤρξαντο . Τίς οὖν ταῦτα πάντα φησίν ; Ὁ τοῦ Παύλου μαθητής , ὁ τίμιος καὶ μέγας Λουκᾶς , οὕτω ποιούμενος τὴν ἀρχὴν καὶ λέγων · Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιήσαμην περὶ πάντων , ὦ Θεόφιλε , ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν , ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντεταλμένος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος ἁγίου , ὧς ἐξελέξατο , ἀπελθῆτο · οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτόν , ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις , δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὤφανερώμενος αὐτοῖς , καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ [ 89 ] Θεοῦ . Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι . Ὀρᾷς δτι μετὰ τὴν ἀνάστασιν τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπὶ τῆς γῆς ἦν ὁ Κύριος , λέγων περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , καὶ συναλιζόμενος τοῖς ἀποστόλοις ; ὁρᾷς δτι καὶ τραπέζας ἑκοινῶν ; Καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς , φησίν , ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι , ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρός , ἣν ἠκούσατέ μου , γνοῖν · δτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι , ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθὲ
Lemmas: βιβλίον ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ καιρός ὁ Πεντηκοστή ἀναγιγνώσκω . Ζεύς γάρ οὗτος οὗτος πᾶς κινέω , ἵνα , ὅταν ἴδη καιρός παρατηρέω ἐκχέω , μή νομίζω πολιτεία νοέω Ἰουδαικός ὁ ἀπόστολος . ἀλλά προσέχω μετά ἀκρίβεια , παρακαλέω · οὖον γάρ μικρός εἰμί ζήτημα ὁ μέλλω εἴρω . ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σταυρός ὁ περί ὁ σταυρός πᾶς ἀναγιγνώσκω · ἐν ὁ σαββῶν ὁ μέγας πάλιν , δ παραδίδωμι ἐγώ ὁ Κύριος , δ σταυρόω , δ ἀποθνῄσκω ὁ κατά σάρξ , δ θάπτω · τίς οὖν ἕνεκα καί ὁ Πράξεις ὁ ἀπόστολος οὖον μετά ὁ Πεντηκοστή ἀναγιγνώσκω , δ καί ἄγω , καί ἀρχή λαμβάνω ; καί οὐδή μέν δ πολύς οὗτος ἀγνοέω · διόπερ ἀπό ὁ βιβλίον ὁ Πρᾶξις αὐτός πιστόω ἀναγκαῖος , ἵνα μανθάνω , δ ὁ ἀρχή ὁ Πρᾶξις ὁ ἀποστολικός οὐ ὁ Πεντηκοστή ἔχω , ἀλλά ὁ καιρός ὁ μετά ὁ Πεντηκοστή . Διὸ καί δικαίως εἄν τις ζητέω , τίς ἀσπίζω ὁ μέν σταυρός ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σταυρός καί ὁ πάθος ἀναγιγνώσκω νενομηστέται · ὁ δέ Πράξεις ὁ ἀποστολικός οὐ αὐτός ὁ ἡμέρα ἀναγιγνώσκω , οὐδέ ὁ καιρός ὅς πράσσω , ἀλλά προλαβαίνω ὁ καιρός . οὐδέ γάρ εὐθύς δ ἀνίστημι Χριστός , θαῦμα ποιέω ὁ ἀπόστολος , ἀλλά τεσσαράκοντα ἡμέρα αὐτός συναλίζω ἐπί ὁ γῆ . τίς δέ ἕνεκα ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα αὐτός συγγίγνομαι ἐπί ὁ γῆ , ἐν ἕτερος καιρός δηλόω · Τῶς δέ ἐπί ὁ πρόκειμαι λάω ὁ λόγος , δείκνυμι , δ οὐ εὐθύς εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω μετά ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός , ἀλλά τεσσαράκοντα ἡμέρα ἐπί ὁ γῆ διατρίβω μετά ὁ μαθητής , καί οὐ ἀπλόος διατρίβω , ἀλλά καί συναλιζόμενος , καί τράπεζα κοινωνός , καί ὁμιλία μεταβιδιδωμι , καί μετά ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐν ὁ οὐρανός , καί οὐδέ τότε θαυμασιουργέω , ἀλλά ἕτερος δέκα γίγνομαι ἡμέρα , καί πληρόω ὁ Πεντηκοστή πέμπω αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , καί τότε λαμβάνω ὁ πύρινος γλῶσσα ἄρχω ποιέω θαῦμα . οὗτος δέ πᾶς , ἀγαπητός , ἀπό ὁ Γραφής πιστόω · οἶος δ τεσσαράκοντα ἡμέρα αὐτός συγγίγνομαι ἐπί μετά ὁ Πεντηκοστή κατέρχομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , δ τότε ὁ γλῶσσα λαμβάνω ὁ πύρινος , δ ὁ σημεῖον ἔκτοτε ἄρχω . Τῖς οὖν οὗτος πᾶς φημί ; ὁ ὁ Παῦλος μαθητής , ὁ τίμιος καί μέγας Λουκᾶς , οὗτος ποιέω ὁ ἀρχή καί λέγω · ὁ μέν πρῶτος λόγος ποιέω περί πᾶς , εἰμί Θεόφιλος , ὅς ἄρχω ὁ Ἰησοῦς ποιέω τε καί διδάσκω , ἄχρι ὅς ἡμέρα ἐντέλλω ὁ ἀπόστολος διά πνεῦμα ἅγιος , ὅς ἐκλέγω , ἀπέρχομαι · ὅς καί παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ μετά ὁ πάσχω αὐτός , ἐν πολύς τεκμήριον , διά ἡμέρα τεσσαράκοντα ὤφανερώμενος αὐτός , καί λέγω ὁ περί ὁ βασίλεια ὁ [ 89 ] Θεός . καί συναλιζόμενος παραγγέλλω αὐτός ἀπό Ἱερουσαλήμ μή χωρίζω . ὁράω δ μετά ὁ ἀνάστασις τεσσαράκοντα ἡμέρα ἐπί ὁ γῆ εἰμί ὁ Κύριος , λέγω περί ὁ βασίλεια ὁ Θεός , καί συναλιζόμενος ὁ ἀπόστολος ; ὁράω δ καί τράπεζα κοινός ; καί παραγγέλλω αὐτός , φημί , ἀπό Ἱερουσαλήμ μή χωρίζω , ἀλλά περιμένω ὁ ἐπαγγελία ὁ πατήρ , ὅς ἀκούω ἐγώ , γιγνώσκω · δ Ἰωάννης μέν βαπτίζω ὕδωρ , σύ δέ βαπτίζω