joannes-chrysostomus.in-principium-actorum-homiliae-1-4 pg051_0141.2
5 Ἀλλ’ ἐπιφθονεῖτε · ἡμῖν ἐνταῦθα · ὑμεῖς δὲ μὴ ἀποκλῖνατε , πᾶν ἀσπίρα καταλάβοι · ὑπὲρ γὰρ τοῦ Παύλου πρὸς ἡμῖν ὁ λόγος , Παύλῳ τοῦ τρεῖσιν νικῶτα καὶ ἡμῖν τοὺς μαθητὰς διδάσκοντος . Ἐπιφθονεῖτε τοίνυν τινὲς ἐνταῦθα , καὶ λέγουσι · Καὶ τί μέγα , ὅτι Παῦλος προσῆλθε ; καὶ γὰρ μανονυχὶ ὡσπερ σχοῖνον περιβαλὼν αὐτῷ τῷ τραχήλῳ ὁ Θεὸς τὴν φωνὴν ἐκείνην , οὕτως αὐτὸν εἴλκυσε πρὸς ἑαυτόν . Προσἤλθε μετὰ ἀκριβείας . Καὶ γὰρ καὶ πρὸς Ἑλλήνας κοινὸς ἡμῖν οὗτος ὁ λόγος , καὶ πρὸς Πουδαίους , οἱ τῆς οἰκείας ἀπιστίας προκαλύμματα νομίζουσιν εἶναι τὸ τοῦ δικαίου κατηγορεῖν , οὐδὲ εἰδότες ὅτι διπλὴν ἀμαρτάνουσιν ἀμαρτίαν , τὴν τε οἰκείαν οὐκ ἀποτιθέμενοι πλάνην , καὶ τὸν ἄγιον τοῦ Θεοῦ τοιαύτας αἰτίας ὑποβάλλειν ἐπιχειροῦντες . Ἀλλ’ ἡμεῖς ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ἀπολογίαν τῷ τοῦ Θεοῦ χάριτι ποιησάμεθα . Τίς οὖν ἐστιν ἡ κατηγορία ; Ἀνάγκη , φησίν , αὐτὸν ἐπισκοπᾶστο ὁ Θεός . Ποῦ ἀνάγκη , ἄνθρωπε ; Ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄνωθεν . Ὅμως πιστεύεις , ἂν ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄνωθεν ; Οὐκοῦν καὶ σὺ καλεῖ τήμερον δι’ ἐκείνης τῆς φωνῆς , ἀλλ’ οὐχ ὑπακούεις . Ὅρῃς ὅτι οὐχὶ ἀνάγκης ἦν τὸ πρᾶγμα ; Εἰ γὰρ ἀνάγκη ἦν , καὶ σὺ ἔδει ὑπακοῦσαι · εἰ δὲ σὺ οὐχ ὑπακούεις , εὐδηλον ὅτι χάκεινος ἐκ προαιρέσεως ὑπήκουσεν . Καὶ ἵνα μάθητε ὅτι , πολὺ μὲν εἰς τὴν Παύλου σωτηρίαν ἐπράχθη , καθάπερ καὶ εἰς τὴν τῶν ἄλλων ἀπάντων ἀνθρώπων , σὲ μὴν ἔφησεν αὐτὸν ἀφῆκεν εἶναι τῶν οἰκείων παρορθημάτων καὶ τῶν διὰ τὴν βουλήν σου ἐκείνων , οὐδὲ ἀλυγίσματο αὐτοῦ τὸ αὐτεξούσιον , ἀλλ’ ἐκὼν προσῆλθεν οὗτος καὶ ἐξ οἰκείας εὐγνωμοσύνης , ἕξ ἑτέρου παρελθόντος τοῦτο ποιήσω φανερὸν . Ἠκουσεν οὖν Ἰουδαῖοι φωνὴν ἄνωθεν φερομένην , οὐχὶ τοῦ Ἰησοῦ , ἀλλὰ τοῦ Πατρὸς , περὶ τοῦ Χριστοῦ λεγούσης περὶ τῶν Ἰουδαίων βεβρωκέναι . Οὕτως δὴπερ ὁ Γίος μου ὁ ἀγαπητός , καὶ λέγουσιν ἐκεῖνοι . Οὕτως ἐστιν ὁ πλάσας . Εἶδες φανερόν πόλεμον ; εἶδες δήλην μάχην ; εἶδες ὅτι πανταχοῦ εὐγνώμονος χρεία , καὶ ψυχῆς ἀδεκαστου , καὶ μὴ προκατειλημμένης πάθει ; Ἰησοῦ καὶ ἔχει φωνή , ἐνταῦθα φωνή · Ἀλλ’ ὁ μὲν ἐπαίθετο , οἱ δὲ ἀντέλεγον . Καὶ οὐχὶ φωνὴ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εὐθεῖ περιστέρεται . Ἐπειδὴ γὰρ ἐδεδίεσκε μὲν Ἰωάννης , ἐδεδίεσκε δὲ ὁ Χριστός , ἵνα μὴ τῷ ἀνθρωπίνῳ σχήματι προσέχοντες , τὸν βαπτιζόντα μείζω τοῦ βαπτιζομένου εἶναι νομίσαιεν , ἤλθεν ἡ φωνὴ τούτων ἀπ’ ἐκείνου διαμοῦσα . Καὶ ἐπειδὴ δόλην ἦν περὶ τίνος ἐλεγεν ἡ φωνὴ ὅπερ ἐλεγεν , ἦλθε καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν εὐθεῖ περιστέρεται , τὴν φωνὴν ἄπ’ τὴν κεφαλὴν ἔλασεν τοῦ Χριστοῦ . Ἀλλ’ ὅμως καὶ διὰ φωνῆς αὐτὸν ἐκήρυξε , καὶ διὰ τοῦ Ἰννεύματος ἔδειξε , καὶ μετὰ τοῦτο καὶ Ἰωάννης ἔδει , ὅτι Οὐκ εἰμὶ ἰκανὸς ἀποδεῖν . Λίσαι τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδημάτος · καὶ μυρία ἕτερα καὶ διὰ ῥημάτων , καὶ διὰ πραγμάτων μαρτύρια ἐγένετο , καὶ πρὸς ἀπαντα ἀπετυφλώσθαι · μᾶλλον δὲ πάντα [ 126 ] μὲν συννώρων , οὐδενὶ δὲ τῶν λεγομένων , οὐδὲ τῶν πραττομένων ἐπειθόντο , τῇ μαρίᾳ τῆς παρὰ τῶν πολλῶν ἕξης προκατειλημμένοι τῇ διδασκάλᾳ . Ὦπερ οὖν καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς φησιν , ὅτι πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν , διὰ δὲ τοὺς ἄρχοντας οὐχ ὡμολόγου ,
Lemmas: 5 ἀλλά ἐπιφθονέω · ἐγώ ἐνταῦθα · σύ δέ μή ἀποκλίνω , πᾶς ἀσπίρα καταλαμβάνω · ὑπέρ γάρ ὁ Παῦλος πρός ἐγώ ὁ λόγος , Παῦλος ὁ Τρέισι νικάω καί ἐγώ ὁ μαθητής διδάσκω . ἐπιφθονέω τοίνυν τις ἐνταῦθα , καί λέγω · καί τίς μέγας , ὅτι Παῦλος προσέρχομαι ; καί γάρ μανονυχὶ ὡς σχοῖνος περιβάλλω αὐτός ὁ τράχηλος ὁ θεός ὁ φωνή ἐκεῖνος , οὕτως αὐτός ἕλκω πρός ἑαυτοῦ . πρόσειμι μετά ἀκρίβεια . καί γάρ καί πρός Ἕλλην κοινός ἐγώ οὗτος ὁ λόγος , καί πρός πουδαις , ὁ ὁ οἰκεῖος ἀπιστία προκάλυμμα νομίζω εἰμί ὁ ὁ Δίκαιος κατηγορέω , οὐδέ οἶδα ὅτι διπλός ἁμαρτάνω ἁμαρτία , ὁ τε οἰκεῖος οὐ ἀποτίθημι πλάνη , καί ὁ ἀγάω ὁ Θεός τοιοῦτος αἴτιος ὑποβάλλω ἐπιχειρέω . ἀλλά ἐγώ ὑπέρ αὐτός ὁ ἀπολογία ὁ ὁ Θεός χάρις ποιέω . Τῖς οὖν εἰμί ὁ κατηγορία ; Ἀνάγκη , φημί , αὐτός ἐπισκοπέω ὁ Θεός . πός ἀνάγκη , ἄνθρωπος ; καλέω αὐτός ἄνωθεν . ὅμως πιστεύω , εἄν καλέω αὐτός ἄνωθεν ; οὐκοῦν καί σύ καλέω σήμερον διά ἐκεῖνος ὁ φωνή , ἀλλά οὐ ὑπακούω . ὄρνυμι ὅτι οὐ ἀνάγκη εἰμί ὁ πρᾶγμα ; εἰμί γάρ ἀνάγκη εἰμί , καί σύ ἐσθίω ὑπακούω · εἰμί δέ σύ οὐ ὑπακούω , ευδηλος ὅτι χάκεινος ἐκ προαίρεσις ὑπακούω . καί ἵνα μανθάνω ὅτι , πολύς μέν εἰς ὁ Παῦλος σωτηρία πράσσω , καθάπερ καί εἰς ὁ ὁ ἄλλος ἀπαντάω ἄνθρωπος , σύ μήv φημί αὐτός ἀφίημι εἰμί ὁ οἰκέω παρορθημάτων καί ὁ διά ὁ βουλή σύ ἐκεῖνος , οὐδέ ἀλυγίσματο αὐτός ὁ αὐτεξούσιος , ἀλλά ἔκω πρόσειμι οὗτος καί ἐκ οἰκεῖος εὐγνωμοσύνη , ἕξ ἕτερος παρέρχομαι οὗτος ποιέω φανερός . ἀκούω οὖν Ἰουδαῖος φωνή ἄνωθεν φέρω , οὐ ὁ Ἰησοῦς , ἀλλά ὁ πατήρ , περί ὁ Χριστός λέγω περί ὁ Ἰουδαῖος ἐσθίω . οὕτως δή ὁ γιός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , καί λέγω ἐκεῖνος . οὕτως εἰμί ὁ πλάσσω . εἶδον φανερός πόλεμος ; ὁράω δῆλος μάχη ; ὁράω ὅτι πανταχοῦ εὐγνώμων χρεία , καί Ψυχή αδέκαστος , καί μή προκαταλαμβάνω πάθος ; Ἰησοῦς καί ἔχω φωνή , ἐνταῦθα φωνή · ἀλλά ὁ μέν παίω , ὁ δέ ἀντιλέγω . καί οὐ φωνή μόνος , ἀλλά καί ὁ πνεῦμα ἐν εὐθύς περιστερομαι . ἐπεί γάρ δείδω μέν Ἰωάννης , δείδω δέ ὁ Χριστός , ἵνα μή ὁ ἀνθρώπινος σχῆμα προσέχω , ὁ βαπτίζω μείζων ὁ βαπτίζω εἰμί νομίζω , ἔρχομαι ὁ φωνή οὗτος ἀπό ἐκεῖνος διαμοω . καί ἐπεί δόλη εἰμί περί τίς λέγω ὁ φωνή ὅσπερ λέγω , ἔρχομαι καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν εὐθύς περιστερομαι , ὁ φωνή ἀπό ὁ κεφαλή ἐλαύνω ὁ Χριστός . ἀλλά ὅμως καί διά φωνή αὐτός κηρύσσω , καί διά ὁ ιννευμα δείκνυμι , καί μετά οὗτος καί Ἰωάννης ἐσθίω , ὅτι οὐ εἰμί ἰκανός ἀποδέω . Λίσαι ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα · καί μυρίος ἕτερος καί διά ῥῆμα , καί διά πρᾶγμα μαρτύριον γίγνομαι , καί πρός ἅπας ἀποτυφλόω · μᾶλλον δέ πᾶς [ 126 ] μέν σύνορος , οὐδείς δέ ὁ λέγω , οὐδέ ὁ πράσσω πείθω , ὁ Μαρία ὁ παρά ὁ πολύς έξειμι προκαταλαμβάνω ὁ διδάσκαλος . ὅσπερ οὖν καί ὁ εὐαγγελιστής φημί , ὅτι πολύς ὁ Ἰουδαῖος πιστεύω εἰς αὐτός , διά δέ ὁ ἄρχω οὐ ὁμολογέω ,